CVDR98350_1Verordening Wet inburgering 2010nlregelingDen Helder2011-04-15Den HelderStadsnieuws, 2011, 15Verordening Wet inburgering 2010artikel 8 van de Wet inburgeringgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2011-04-04De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2011-04-152010-01-012025-06-14nieuwe regelingRB11.0028Deze regeling vervangt de Verordening Wet inburgering 2009.Verordening Wet inburgering 20101Begripsomschrijvingen en informatieverstrekking1Begripsomschrijvingen
In deze verordening wordt verstaan onder:
het college: het college van burgemeester en wethouders
van de gemeente Den Helder;
de wet: de Wet inburgering;
inburgeringsplichtige: persoon die op grond van de wet
inburgeringsplichtig is bedoeld in artikel 1, eerste lid
onder b, van de wet;
vrijwillige inburgeraar: de Nederlander of persoon
bedoeld in artikel 5 tweede lid van de wet die voldoet
aan de criteria gesteld door de wet in artikel 1q;
inburgeraar: inburgeringsplichtige of vrijwillige
inburgeraar;
inburgeringsvoorziening: leidt toe naar het
inburgeringsexamen of staatsexamen Nederlands als tweede
taal I en II;
taalkennisvoorziening: is gericht op de verwerving van
de kennis van de Nederlandse taal die noodzakelijk is
voor het afronden van een beroepsopleiding als bedoeld
in artikel 7.2.2, eerste lid, onderdelen a en b van de
Wet Educatie en Beroepsonderwijs.
De begripsomschrijvingen in de wet en de daarop berustende
regelingen zijn van toepassing op de begrippen die in deze
verordening worden gebruikt.
2De informatieverstrekking aan inburgeraars1.Het college zorgt er voor dat de inburgeraars op een doeltreffende
en doelmatige wijze worden geïnformeerd over hun wettelijke rechten
en plichten en over het aanbod van en de toegang tot
inburgeringsvoorzieningen binnen de gemeente. 2.Het college maakt bij de informatieverstrekking aan inburgeraars in
ieder geval gebruik van de volgende middelen:
schriftelijke informatieverstrekking;
informatieverstrekking aan nieuwkomers vindt in elk geval
plaats bij inschrijving in de Gemeentelijke
Basisadministratie, in schriftelijke vorm;
telefonische en/of mondelinge informatie via het team
Inburgering van de gemeente (afdeling Publiekszaken / domein
Werk en Inkomen);
informatie via de gemeentelijke website,
www.denhelder.nl;
3.Het college beoordeelt tenminste jaarlijks de doeltreffendheid en de
doelmatigheid van de informatieverstrekking aan de inburgeraars en
rapporteert daarover aan de raad. 2Doelgroepen en samenstelling van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening3Aanwijzen van de doelgroepenHet college kan bij voorrang inburgeraars een inburgerings- of
taalkennisvoorziening aanbieden op basis van de volgende criteria:
de belanghebbende die algemene bijstand of een uitkering op
grond van een bij algemene maatregel van bestuur aan te wijzen
socialezekerheidswetten of socialezekerheidsregelingen ontvangt,
of
de belanghebbende die oudkomer is en zelf geen inkomsten uit
tegenwoordige arbeid, algemene bijstand of uitkering
ontvangt.
4De samenstelling van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening1.Het college stemt de inburgeringsvoorziening, met uitzondering van
de inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren, of de
taalkennisvoorziening af op het startniveau en de vaardigheden, de
persoonlijke omstandigheden en de maatschappelijke positie van de
inburgeraar.2.Indien de inburgeraar een voorziening gericht op arbeidsinschakeling
wordt aangeboden, draagt het college er zorg voor dat de
inburgeringsvoorziening op de voorziening gericht op
arbeidsinschakeling wordt afgestemd.3.Een inburgeringsvoorziening of een taalkennisvoorziening kan, naast
dat wat dat in de wet is geregeld, één of meer van de volgende
onderdelen bevatten:
Nederlandse taalles;
kennis van de Nederlandse samenleving;
voorbereiding op en één maal kosteloze deelname aan het
inburgeringsexamen;
individuele begeleiding door een
consulent/trajectbegeleider;
maatschappelijke begeleiding;
activiteiten gericht op arbeid of de verwerving
daarvan;
activiteiten gericht op een vervolgopleiding en/of
voorbereiding daarop;
activiteiten gericht op participatie en gezin.
4aDe voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget1.Het college kan op verzoek van de inburgeraar een voorziening in de
vorm van een persoonlijk inburgeringsbudget aanbieden.2.Het college nodigt verzoeker uit om binnen twaalf weken na indiening
van het verzoek als bedoeld in het voorgaande lid, schriftelijk een
inburgeringsplan bij het college in te dienen.3.Het college keurt het persoonlijke inburgeringsplan goed indien dit
plan:
passend is om hem voor te bereiden op en toe te leiden naar
het inburgeringsexamen of staatsexamen Nederlands als tweede
taal I of II, dan wel
een taalkennisvoorziening bevat die noodzakelijk is voor het
kunnen afronden van een mbo-opleiding op niveau 1 of 2;
en
verzorgd wordt door een gecertificeerd inburgeringsbedrijf
dat ingeschreven staat in het Handelsregister van de Kamer
van Koophandel.
4.Indien het college de voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget voor de inburgeraar heeft vastgesteld dan wel de
overeenkomst met de vrijwillige inburgeraar heeft afgesloten, sluit
de inburgeraar een overeenkomst met het inburgeringsbedrijf.5Opleggen van verplichtingenHet college kan een inburgeraar bij beschikking een of meer van de
volgende verplichtingen opleggen:
het deelnemen aan de aangeboden inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening;
het deelnemen aan gesprekken met de trajectbegeleider;
het deelnemen aan voortgangsgesprekken;
voor de eerste maal deelnemen aan het inburgeringsexamen of
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II op een tijdstip
dat door het college wordt bepaald;
het melden indien door ziekte of door andere relevante
omstandigheden niet aan de opgelegde verplichtingen kan worden
voldaan;
6De inning en vaststelling van de eigen bijdrage1.De eigen bijdrage, bedoeld in artikel 23, tweede lid, van de wet
wordt in ten hoogste 12 termijnen betaald. 2.Het college legt in de beschikking tot toekenning van een
inburgeringsvoorziening de termijnen van betaling vast. Indien het
college de eigen bijdrage verrekent met de algemene bijstand, wordt
dat in de beschikking vastgelegd.3.In afwijking van artikel 23, tweed lid van de wet, legt de gemeente
geen eigen bijdrage op aan de inburgeringsplichtige en de
vrijwillige inburgeraar.4.In afwijking van het derde lid is de vrijwillige inburgeraar met een
inkomen van 120% of meer van de bijstandsnorm, voorafgaand aan het
traject, een eigen bijdrage verschuldigd als bedoeld in artikel 23,
tweede lid, van de wet. 3Het aanbod van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening7De procedure van het doen van een aanbod1.Het college doet het aanbod, bedoeld in artikel 19, eerste of tweede
lid, of artikel 24a eerste of tweede lid, van de wet schriftelijk.
Het aanbod wordt gezonden naar het adres waar de inburgeraar in de
gemeentelijke basisadministratie is ingeschreven.2.In het aanbod wordt een omschrijving gegeven van de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening die wordt
aangeboden en worden de rechten en verplichtingen vermeld die aan
die voorziening worden verbonden.3.De inburgeraaraan wie een aanbod wordt gedaan, deelt binnen
twee weken het college schriftelijk mee of hij het aanbod al dan
niet aanvaardt.4.Wanneer de inburgeraarhet aanbod aanvaardt, neemt het college
binnen vier tot zes weken na ontvangst van deze mededeling het
besluit tot vaststelling van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening in overeenstemming met het gedane aanbod,
of, wanneer het een vrijwillige inburgeraar betreft, sluit een
overeenkomst.8De inhoud van de beschikking en de overeenkomstHet besluit tot het vaststellen van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening bevat in ieder geval:
een beschrijving van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening;
een opgave van de rechten en verplichtingen van de
inburgeringsplichtige;
de datum waarop het inburgeringsexamen of staatsexamen
Nederlands als tweede taal I of II moet zijn
behaald;
de termijnen en wijze van betaling; en
ingeval van een oudkomer: de datum waarop de termijn
van handhaving van de inburgeringsplicht, bedoeld in
artikel 26 van de wet, aanvangt.
De overeenkomst met de vrijwillige inburgeraar bevat in ieder
geval:
het gestelde in de onderdelen a, b en c van het
voorgaande lid;
de gevolgen van het niet-nakomen van de
overeenkomst.
4De bestuurlijke boete verplichte inburgeraar9De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingen1. De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 250 indien de
inburgeringsplichtige of de persoon ten aanzien van wie het college
op redelijke gronden kan vermoeden dat deze inburgeringsplichtig is,
geen of onvoldoende medewerking verleent aan het onderzoek, bedoeld
in artikel 25, vierde lid, van de wet.Bij deze bestuurlijke boete gelden de volgende schema’s voor de
opbouw:
GedragingBestuurlijke boete / maximaal1e keer niet verschijnenartikel 25, eerste of tweede lid WIWaarschuwingsbrief + nieuwe afspraak2e keer€ 1253e keer€ 250
GedragingHandhaving / maximaalGeen of onvoldoende medewerking verlenen aan de uitvoering van hetonderzoek: 1e keerartikel 25, vierde lid WI Waarschuwingsbrief + nieuwe afspraak2e keer€ 1253e keer€ 250
2. De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 500indien de
inburgeringsplichtige geen of onvoldoende medewerking verleent aan
de uitvoering van de voor hem vastgestelde inburgeringsvoorziening,
bedoeld in artikel 23, eerste lid en derde lid, van de wet of aan de
verplichtingen, bedoelt in artikel 5 van deze verordening.Bij deze bestuurlijke boete gelden de volgende schema’s voor de
opbouw:
GedragingBestuurlijke boete / maximaalOnvoldoende medewerking aan uitvoering vastgestelde inburgeringsvoorziening:1e keer artikel 23, eerste en derde lid WI en artikel 5
verordening€ 1502e keer€ 3003e keer€ 500 en beëindigen van het traject
3. De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 500 indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de in artikel 7, eerste lid, van
de wet bedoelde termijn of binnen de door het college op grond van
artikel 31, tweede lid, onderdeel a, van de wet verlengde termijn
het inburgeringsexamen heeft behaald.Bij deze bestuurlijke boete geldt het volgende schema:
GedragingBestuurlijke boete / maximaalInburgeringsexamen:niet binnen de wet bedoelde termijn of de door het college gegeven verlengde termijnbehaald.artikel 7, eerste lid of artikel 31, tweede lid
onder a WI€ 250
5. Bij herhaling van de overtreding wordt de bestuurlijke boete
verhoogd en bedraagt ten hoogste € 1.000,00 indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de door het college op grond van
artikel 32 of 33 van de wet vastgestelde termijn het
inburgeringsexamen heeft behaald. Bij deze bestuurlijke boete gelden de volgende schema’s voor de
opbouw:
GedragingHandhaving2e keer€ 5003e keer en volgende keren€ 1.000
10Afstemming van de bestuurlijke boete1.Er wordt geen bestuurlijke boete, zoals bedoeld in artikel 9 van
deze verordening, opgelegd voor zover de overtreding niet aan de
overtreder kan worden verweten. 2.De hoogte van de bestuurlijke boete bedoeld in artikel 9 van deze
verordening wordt afgestemd op de ernst van de overtreding en de
mate waarin deze aan de overtreder kan worden verweten.3.Bij de afstemming bedoeld in het tweede lid wordt zo nodig rekening
gehouden met de omstandigheden waaronder de overtreding heeft plaats
gevonden.10aAfstemmining bij niet-nakoming van de overeenkomstIndien de vrijwillige inburgeraar de verplichtingen die zijn opgenomen
in de overeenkomst niet of onvoldoende nakomt, kan het college hem de
volgende maatregelen opleggen:
de voorziening wordt beëindigd;
de door de gemeente gemaakte kosten moeten geheel of voor een
deel terugbetaald worden.
10bVaststellen identiteit van de vrijwillige inburgeraarHet college stelt de identiteit van de vrijwillige inburgeraar vast aan
de hand van een document als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de
identificatieplicht.5Slotbepalingen11HardheidsclausuleHet college kan in individuele bijzondere situaties ten gunste van de
belanghebbende afwijken van de bepalingen van deze verordening, indien
toepassing van de verordening tot onbillijkheden van overwegende aard
leidt.11aInwerkingtreding
de Verordening Wet inburgering 2009 wordt ingetrokken met ingang
van 1 januari 2010;
de Verordening Wet inburgering 2010 treedt in werking na haar
publicatie en werkt terug vanaf 1 januari 2010.
12CiteertitelDe verordening wordt aangehaald als: Verordening Wet inburgering
2010.Aldus besloten in de raadsvergadering van 4 april 2011.Koen Schuiling, voorzitterMr. drs. M. Huisman, griffierAlgemene toelichtingDe Wet inburgering is laatstelijk gewijzigd per 1 januari 2010. Met ingang van
voornoemde datum is de vrijwillige inburgering in de wet opgenomen (Wet van 3
december 2009 tot wijziging van de Wet inburgering {vrijwillige inburgering,
persoonlijk inburgeringsbudget (PIB) en harmoniseren van handhavingtermijnen}).
De Verordening is hierop aangepast. Een aantal bepalingen geldt nu ook voor de
vrijwillige inburgeraars. Om een al te grote uitbreiding van de artikelen in de
verordening te voorkomen zijn zoveel mogelijk regels die voor zowel
inburgeringsplichtigen als vrijwillige inburgeraars gelden in elkaar
geschoven.Een belangrijk verschil in de behandeling is dat met de vrijwillige inburgeraar
die een aanbod heeft aanvaard, een overeenkomst wordt gesloten waarin de
voorziening en de overige rechten en plichten van de gemeente en de vrijwillige
inburgeraar zijn opgenomen. In de verordening is ook opgenomen wat de gevolgen
van het niet-nakomen van de verplichtingen uit de overeenkomst zullen zijn. Er
is gekozen voor een privaatrechtelijke boete ter hoogte van de bestuurlijke
boete voor inburgeringsplichtigen.De WI regelt de inburgeringsplicht voor in beginsel alle onderdanen van
derdelanden van 16 tot 65 jaar die duurzaam in Nederland willen en mogen
verblijven. Bij het invulling geven aan de inburgeringsverplichting staat de
eigen verantwoordelijkheid (ook in financiële zin) van de inburgeringsplichtige
centraal. De inburgeringsplichtige kan naar eigen inzicht bepalen hoe hij zich
wil voorbereiden op het inburgeringsexamen. Aan de inburgeringsverplichting is
voldaan wanneer het inburgeringsexamen is behaald (een resultaatsverplichting). Gemeenten krijgen in de WI een aantal belangrijke taken toebedeeld. Zo hebben
gemeenten de opdracht om de inburgeringsplichtigen in de gemeente goed te
informeren over de rechten en plichten die voortvloeien uit deze wet. Daarnaast
hebben gemeenten de taak aan inburgeringsplichtigen die daarvoor op grond van de
wet of het gemeentelijke beleid in aanmerking komen, een inburgeringsvoorziening
aan te bieden. Een inburgeringsvoorziening leidt inburgeringsplichtigen toe naar
het inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands als tweede taal. In plaats
van een inburgeringsvoorziening mogen gemeenten aan inburgeringsplichtigen die
een mbo-opleiding op niveau 1 of 2 volgen of gaan volgen een
taalkennisvoorziening aanbieden. Ook moeten gemeenten de inburgeringsplicht van inburgeringsplichtigen handhaven.
Het college moet een bestuurlijke boete opleggen als een inburgeringsplichtige
zich verwijtbaar niet houdt aan de verplichtingen die voor hem gelden. In
verband met deze taken draagt de WI gemeenten op om bij verordening regels te
stellen over de volgende onderwerpen:
Regels over de informatieverstrekking door de gemeente aan
inburgeringsplichtigen van hun rechten en plichten op basis van deze
wet, evenals van het aanbod van en de toegang tot
inburgeringsvoorzieningen (artikel 8 WI).
Regels voor het aanbieden van inburgeringsvoorzieningen en over de
rechten en plichten van de inburgeringsplichtige voor wie een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening is vastgesteld (artikel
19, vijfde lid, en artikel 23, derde lid, WI).
Het vaststellen van het bedrag van de bestuurlijke boete die voor de
verschillende overtredingen kan worden opgelegd (artikel 35 WI).
Regels over de informatieverstrekking aan inburgeraarsArtikel 8 WI bepaalt dat de gemeenteraad bij verordening regels vaststelt over
de informatieverstrekking door de gemeente aan inburgeringsplichtigen. Het gaat
dan om informatie over de rechten en plichten uit de WI en informatie over het
aanbod van inburgeringsvoorzieningen en de toegang tot die voorzieningen. Regels met betrekking tot het aanbieden van
inburgeringsvoorzieningenHet uitgangspunt van de wet is de eigen verantwoordelijkheid van de
inburgeringsplichtige om te bepalen hoe hij zich voorbereidt op het
inburgeringsexamen. Gemeenten kunnen inburgeringsplichtigen ondersteunen door
het aanbieden van een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening.
Gemeenten kunnen aan alle inburgeringsplichtigen een aanbod doen. Gemeenten zijn
wel verplicht een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan te bieden
aan alle asielgerechtigde inburgeringsplichtigen (oud- en nieuwkomers) en een
inburgeringsvoorziening aan te bieden aan nieuw- en oudkomers die werkzaam zijn
als geestelijke bedienaar (artikel 19, tweede lid, WI). Een inburgeringsvoorziening leidt toe naar het inburgeringsexamen of het
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II en omvat het eenmaal gratis
afleggen van dat examen. Een taalkennisvoorziening is gericht op de verwerving
van de kennis van de Nederlandse taal die noodzakelijk is voor het kunnen
afronden van een mbo-opleiding op niveau 1 of 2 (artikel 19, derde lid,
WI).Voor asielgerechtigde inburgeringsplichtigen bestaat een inburgeringsvoorziening
of een taalkennisvoorziening ook uit maatschappelijke begeleiding (artikel 19,
zesde lid, WI). De WI draagt de gemeenteraden op om bij verordening regels te stellen met
betrekking tot het aanbieden van een inburgeringsvoorziening of een
taalkennisvoorziening. In de wet is ook vastgelegd over welke onderwerpen in
ieder geval regels moeten worden gesteld:
De procedure die door het college wordt gevolgd voor het doen van een
aanbod aan inburgeringsplichtigen (artikel 19, vijfde lid, onderdeel a,
WI).
De criteria die worden gehanteerd bij het doen van een aanbod aan
inburgeringsplichtigen (artikel 19, vijfde lid, onderdeel a, WI).
De vaststelling door het college van een passende
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening, met inbegrip van de
totstandkoming en de samenstelling van die voorziening (artikel 19,
vijfde lid, onderdeel b, WI).
De rechten en plichten van de inburgeringsplichtige voor wie een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening is vastgesteld. Deze
regels hebben in ieder geval betrekking op de inning van de eigen
bijdrage door het college en de mogelijkheid van betaling in termijnen
(artikel 23, derde lid, WI).
Het vaststellen van het bedrag van de bestuurlijke boete Artikel 35 WI draagt gemeenten op bij verordening de hoogte van de bestuurlijke
boete vast te stellen die voor de verschillende overtredingen kan worden
opgelegd. Artikel 34 van de wet bepaalt het bedrag dat ten hoogste als
bestuurlijke boete kan worden opgelegd.Artikelsgewijze toelichting1BegripsomschrijvingenHet tweede lid geeft aan dat de omschrijvingen van de begrippen die worden
gebruikt in de Wet inburgering, het Besluit inburgering en de Regeling
inburgering ook van toepassing zijn op deze verordening.In het artikel is het begrip inburgeraar opgenomen. Het betreft zowel de
inburgeringsplichtige als de vrijwillige inburgeraar.2De informatieverstrekking aan inburgeraarsDe gemeente heeft als taak de inburgeraars in haar gemeente goed te
informeren over de rechten en plichten die voortvloeien uit de Wet
inburgering. De wet laat gemeenten vrij om zelf te bepalen op welke wijze de
informatievoorziening aan de inburgeringsplichtigen wordt georganiseerd. Wel
bepaalt artikel 8 WI dat de gemeenteraad bij verordening regels vaststelt
over de informatieverstrekking door de gemeente aan inburgeraars over hun
rechten en plichten uit deze wet, evenals van het aanbod van en de toegang
tot inburgeringsvoorzieningen.Dit artikel in de verordening vormt de uitwerking van deze verplichting.
Gemeenten kunnen er voor kiezen om in de verordening alleen de kaders vast
te stellen voor een adequate informatievoorziening door het college aan de
inburgeraars. In dat geval kan worden volstaan met opnemen van het eerste en
derde lid in de verordening. Er kan ook voor worden gekozen om in de
verordening vast te leggen welke middelen het college (in ieder geval) moet
aanwenden om de informatievoorziening aan inburgeraars te organiseren. In
dat geval moet het tweede lid in de verordening worden opgenomen, waarbij
tevens een keuze moet worden gemaakt voor de instrumenten die daarbij worden
ingezet. In overeenstemming met de rolverdeling tussen raad en college, stelt de raad
in dit artikel de kaders vast voor een adequate informatievoorziening aan de
inburgeraars. Het college is belast met de organisatie van de
informatieverstrekking en legt daarover (periodiek) verantwoording af aan de
raad. In het tweede lid geeft de raad het college de opdracht om (in ieder geval)
een aantal middelen te gebruiken om de informatieverstrekking aan
inburgeraars vorm te geven. Daarbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan:
het inrichten van een informatiepunt in het gemeentehuis;
het toezenden van schriftelijk voorlichtingsmateriaal aan personen
ten aanzien van wie al dan niet op grond van gegevens uit het
Bestand Potentiële Inburgeringsplichtigen redelijkerwijs kan worden
aangenomen dat zij inburgeringsplichtig zijn;
het vertrekken van schriftelijk voorlichtingsmateriaal bij aanvragen
om uitkeringen;
het organiseren van voorlichtingsbijeenkomsten;
het inrichten van een digitaal informatiepunt op de gemeentelijke
website;
het betrekken van plaatselijke organisaties bij de
informatievoorziening.
Het derde lid verplicht het college de raad periodiek te rapporteren over de
doeltreffendheid en doelmatigheid van de informatieverstrekking aan de
inburgeraars. Om efficiënt aan de verplichting van het tweede lid te kunnen
voldoen, is wellicht ook aansluiting mogelijk bij de uitvoering van de
actieve informatieplicht van het college aan de raad op grond van artikel
169, tweede lid, van de Gemeentewet.3Aanwijzen van de doelgroepenHet college kan aan alle inburgeraars een aanbod doen voor een
inburgeringsvoorziening. Het college is echter verplicht een
inburgeringsvoorziening of een taalkennisvoorziening aan te bieden aan
asielgerechtigden en een inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren. Bij verordening stelt de raad regels met betrekking tot de criteria die
worden gehanteerd bij het doen van een aanbod aan inburgeraars. Dit artikel
vormt de uitwerking van deze verplichting. In dit artikel wordt het college
opgedragen om vast te stellen aan welke groepen inburgeraars bij voorrang
een inburgeringsvoorziening kan worden aangeboden. Bovendien wordt in dit
artikel vastgelegd binnen welke kaders het college tot zijn keuze van
doelgroepen moet komen. Het is van belang dat deze kaders (het aanwijzen van
groepen waaraan een inburgeringsvoorziening wordt aangeboden) niet te eng te
definiëren. Dit artikel regelt dat de groepen die het college aanwijst bij
voorrangeen inburgeringsvoorziening krijgen aangeboden. Dit
betekent dat het college de ruimte heeft om in bepaalde gevallen ook een
inburgeringsvoorziening aan te bieden aan inburgeraars die niet behoren tot
de groep of groepen die hij heeft aangewezen Om te voorkomen dat
inburgeraars die behoren tot de groep of groepen die het college heeft
aangewezen aan deze aanwijzing een recht gaan ontlenen op het krijgen van
een aanbod, bepaalt dit artikel dat het college aan de groepen die hij
aanwijst een inburgeringsvoorziening kan aanbieden. Voorbeelden van criteria die in verordening kunnen worden neergelegd en op
basis waarvan het college de doelgroep(en) kan aanwijzen, zijn:
het hebben van een opvoedingstaak;
het hebben van een relatief korte afstand tot de arbeidsmarkt;
een wijkgerichte aanpak;
een bepaalde inkomensgrens;
het ontvangen van een bepaalde uitkering;
bevordering van emancipatie van vrouwen.
Gemeenten zouden er ook voor kunnen kiezen om geen voorrang te geven aan
specifieke groepen, maar in plaats daarvan prioriteit te geven aan oud- en
nieuwkomers die graag voor een inburgeringsvoorziening in aanmerking willen
komen (bijvoorbeeld voorrang op basis van eigen aanmelding of
gemotiveerdheid). Criteria op basis waarvan het college doelgroepen
aanwijst, kunnen ook worden ontleend aan andere beleidsterreinen, zoals
‘leefbaar, sociaal en veilig’. Daarmee kan de uitvoering van de WI een
onderdeel vormen van een integrale aanpak van sociaal beleid. Op grond van de actieve informatieplicht van het college aan de raad
(artikel 169, tweede lid, Gemeentewet) ligt het voor de hand dat het college
zijn besluit aan welke groepen inburgeraars bij voorrang een aanbod zal
worden gedaan ter kennisname aan de raad aanbiedt. 4De samenstelling van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorzieningIn de verordening dienen regels te worden gesteld over de vaststelling door
het college van een passende inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening, met in begrip van de totstandkoming en samenstelling
van de die voorziening (artikel 19, vijfde lid, onderdeel b, WI). In dit
artikel worden de kaders vastgesteld waarbinnen het college de opdracht
heeft voor iedere inburgeraar die daarvoor in aanmerking komt, een op de
persoon toegesneden inburgeringsvoorziening samen te stellen. In het eerste lid wordt aangegeven op welke wijze het college een passende
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening moet vaststellen. Bij het
bepalen van de passendheid van een voorziening kunnen de volgende factoren
een rol spelen:
de kennis van de inburgeraar van de Nederlandse taal en de
Nederlandse samenleving en zijn of haar leercapaciteit;
de maatschappelijke rol die de inburgeraar vervult of gaat vervullen
in de Nederlandse samenleving. Daarbij kan worden gedacht aan het
verrichten van betaalde arbeid of het opvoeden van kinderen;
de persoonlijke situatie van de inburgeraar. Daarbij kan
bijvoorbeeld worden gedacht aan eventuele zorgtaken die moet worden
vervuld.
De samenstelling van de inburgeringsvoorziening voor geestelijke bedienaren
wordt geregeld bij ministeriële regeling. Gemeenten hebben dus niet de
mogelijkheid om de inburgeringsvoorziening die zij aan geestelijke
bedienaren aanbieden naar eigen inzicht vorm te geven.In geval van uitkeringsgerechtigde inburgeraars die een voorziening gericht
op arbeidsinschakeling ontvangen, kan het voordelen opleveren de
inburgeringsvoorziening daarmee te combineren. Uitgangspunt is wel, zo
blijkt uit artikel 19, vierde lid, van de wet, dat een aanbod voor een
inburgeringsvoorziening aan een uitkeringsgerechtigde inburgeraar niet wordt
gedaan, indien dat zijn arbeidsinschakeling belemmert. De Wet inburgering bepaalt dat de inburgeringsvoorziening gecombineerd
moet worden met een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling (re-integratievoorziening) als een
inburgeringsvoorziening wordt aangeboden aan een inburgeraar die
bijstandsgerechtigd is of een uitkering ontvangt op grond van een andere
socialezekerheidswet of socialezekerheidsregeling
én die verplicht is om arbeid te verkrijgen
of te aanvaarden (artikel 20, eerste lid, WI). Indien in deze specifieke
situatie geen re-integratievoorziening wordt aangeboden, kan de gemeente dan
ook geen inburgeringsvoorziening aanbieden. Het college is verantwoordelijk
voor het aanbieden van de gecombineerde inburgeringsvoorziening (artikel 20,
tweede lid, WI). Het tweede lid van artikel 4 van de verordening draagt het
college op om er voor te zorgen dat de inburgeringsvoorziening wordt
afgestemd op de re-integratievoorziening. Omdat deze voorzieningen in het
kader van de uitkeringsverstrekking op grond van socialezekerheidswetten of –regelingen ook door andere partijen dan het college (kunnen) worden
verstrekt, zal het college afspraken moeten maken met de verantwoordelijke
uitvoerders van de socialezekerheidswet of –regeling: het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV), eigenrisicodragers of
overheidswerkgevers (artikel 21 WI). Het derde lid regelt de bijkomende faciliteiten die het college als
onderdeel van de inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening kan
opnemen. In de wet is geregeld waaruit een inburgeringsvoorziening in ieder
geval moet bestaan: een cursus die toe leidt naar het inburgeringsexamen of
het staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II en het eenmaal kosteloos
afleggen van het desbetreffende examen (artikel 19, derde lid, WI). 4aOp grond van artikel 4.27 Besluit inburgering, moet de raad bij verordening
regels stellen over de procedure die door het college wordt gevolgd bij het
behandelen van verzoeken om een persoonlijk inburgeringsbudget (PIB) en de
criteria die worden gehanteerd bij het toekennen ervan. Een inburgerings- of
taalkennisvoorziening in de vorm van een PIB kan alleen worden toegekend op
verzoek van de inburgeraar (art. 19, tweede lid en 24, tweede lid WI). Een
inburgeraar dient nadat hij dat verzoek heeft gedaan, binnen 12 weken een
zogenaamd persoonlijk inburgeringsplan in te dienen. Op grond van art. 4.27,
tweede lid, Besluit inburgering moet het college vervolgens het persoonlijke
inburgeringsplan van de inburgeraar goedkeuren aan de hand van in het derde
lid vastgelegde criteria. Na goedkeuring dient de inburgeraar zelf de overeenkomst met het gekozen
inburgeringsbedrijf te sluiten (art. 4.27, lid 3 en 4, Besluit inburgering).
De inburgeraar krijgt geen geld in handen. Nota’s worden rechtstreeks door
de gemeente aan het inburgeringsbedrijf vergoed.5Opleggen van verplichtingenDit artikel vormt de uitwerking van artikel 23, derde lid, WI dat bepaalt
dat de gemeenteraad bij verordening regels stelt over de rechten en plichten
van de inburgeraar voor wie een inburgeringsvoorziening is vastgesteld. Dit
artikel delegeert de bevoegdheid aan het college om de verplichtingen die in
het artikel worden genoemd aan inburgeraars in het kader van een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening op te leggen. Het college
legt in de beschikking tot de vaststelling van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening deze verplichtingen vast. Dezelfde verplichtingen
kunnen in de overeenkomst met de vrijwillige inburgeraars worden opgenomen.
6De inning van de eigen bijdrageIn de verordening moeten regels worden gesteld die betrekking hebben op de
inning van de eigen bijdrage van de inburgeringsplichtige door het college
en de mogelijkheid van betaling in termijnen (artikel 23, derde lid, WI). De
hoogte van de eigen bijdrage is vastgelegd in de wet en bedraagt € 270. Dit bedrag kan bij algemene maatregel van bestuur worden gewijzigd
(artikel 23, tweede lid, WI). In dit artikel van de verordening wordt geregeld dat de
inburgeringsplichtige het recht heeft de eigen bijdrage in een aantal
termijnen te betalen. Artikel 24, eerste lid, WI maakt het bij
inburgeringsplichtigen die algemene bijstand ontvangen mogelijk dat het
college de eigen bijdrage verrekent met deze uitkering. Als het college wil
overgaan tot verrekening, moet dat worden vastgelegd in de beschikking tot
vaststelling van de inburgeringsvoorziening. Het innen van een eigen bijdrage kan voor de inburgeringsplichtige een
drempel betekenen voor het aanvaarden van het gemeentelijke aanbod. In
afwijking van wat in de wet is opgenomen wordt er geen eigen bijdrage
opgelegd bij de inburgeraar. Dit heeft dan betrekking op zowel de
inburgeringsplichtige als vrijwillige inburgeraar. Aan de vrijwillige inburgeraar met een inkomen van 120% of meer van de
bijstandsnorm wordt, vooraf, wel een eigen bijdrage opgelegd ter hoogte van
het bedrag dat in artikel 23, tweede lid WI is opgenomen. Belanghebbende
heeft een keuze vrijheid en kan ook bij een andere instantie taallessen
volgen.7De procedure van het doen van een aanbodDit artikel bevat enkele procedurele bepalingen die er voor moeten zorgen
dat het doen van een aanbod op zorgvuldige wijze gebeurt. Dit is van belang
omdat een dergelijk aanbod de start is van een procedure die – als het goed
is – leidt tot een besluit tot het toekennen van een inburgeringsvoorziening
of taalkennisvoorziening. In het eerste lid van dit artikel wordt geregeld dat het college het aanbod
van een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan de inburgeraar
op schriftelijke wijze doet en dat het aanbod wordt toegestuurd naar het
adres waar deze staat ingeschreven in de GBA. Op deze wijze kan er geen
onduidelijk ontstaan over het feit dat het college de inburgeraar een aanbod
heeft gedaan. Het aanbod zal inhoudelijk dezelfde strekking moeten hebben als de
uiteindelijke beschikking (het tweede lid). Hierdoor kan de instemming met
het aanbod tevens worden opgevat als instemming met de beschikking tot het
vaststellen van de inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening (die
eenzijdig door de gemeente wordt opgelegd). Deze beschikking moet dan wel
dezelfde inhoud hebben als het aanbod (het vierde lid). De zorgvuldigheid van de procedure gebiedt dat als de inburgeraar het aanbod
aanvaardt of weigert, hij of zij dit schriftelijk aan de gemeente meedeelt
(het derde lid). Het meest praktisch is dat deze schriftelijke mededeling
geschiedt in de vorm van het laten ondertekenen door de inburgeraar van een
verklaring die door de gemeente is opgesteld. Het kan natuurlijk voorkomen dat een inburgeraar aan de gemeente meldt dat
hij wel een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening wil, maar dat
hij gelet op zijn situatie bepaalde wijzigingen aangebracht zou willen zien
in het aanbod van de gemeente. Als de gemeente hierop positief reageert, zal
ze het gedane aanbod moet aanpassen. Een inburgeraar hoeft een aanbod niet te accepteren. Wordt het aanbod
geweigerd, dan zal hij zich zelfstandig moeten voorbereiden op het
inburgeringsexamen. Gaat het om een oudkomer, dan is er geen termijn
vastgesteld waarbinnen de betreffende persoon het inburgeringsexamen moet
hebben behaald. Het ligt voor de hand dat het college in een dergelijke
situatie een handhavingsbeschikking neemt: een besluit op grond van artikel
26 WI waarmee de termijn van start gaat waarbinnen de inburgeraar het
inburgeringsexamen moeten hebben behaald (vijf jaar na aanvang van deze
termijn). Het verdient aanbeveling dat het college deze handelwijze vastlegt
in beleidsregels, zodat tevoren voor betrokkenen duidelijk is (of zou kunnen
zijn) wat de gevolgen zijn van het weigeren van een aanbod voor een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening. De procedure voor het doen van een aanbod geldt zowel voor de
inburgeringsplichtige als de vrijwillige inburgeraar, zij het dat wanneer de
vrijwillige inburgeraar het aanbod aanvaardt, het college over de inhoud van
het aanbod met hem een overeenkomst sluit (art 24d, tweede lid van de
wet).8De inhoud van de beschikking en de overeenkomstHet besluit tot het vaststellen van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening aan een inburgeringsplichtige is een beschikking. Dit
betekent dat hij de mogelijkheid heeft tegen dit besluit in bezwaar en
beroep te gaan. In dit artikel wordt geregeld welke onderwerpen in ieder
geval in de beschikking moeten worden neergelegd.In de beschikking zullen de toegekende inburgeringsvoorziening en de daaraan
verbonden rechten en plichten van de inburgeringsplichtige nauwkeurig moeten
worden vermeld (onderdelen a en b). De inburgeringsplichtige is verplicht
zijn medewerking te verlenen aan de uitvoering van de
inburgeringsvoorziening (artikel 23, eerste lid, WI). Handhaving hiervan is
alleen mogelijk als de verplichtingen van de inburgeringsplichtige duidelijk
zijn omschreven en aan de betrokkene (onder andere door middel van de
beschikking) bekend zijn gemaakt. De termijn waarbinnen een inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen moet
hebben behaald, ligt vast in de wet (artikel 7, eerste lid, WI). In de
beschikking hoeft (en kan) van deze termijn alleen melding worden gemaakt
(onderdeel c). Onderdeel d bepaalt dat in beschikking moet worden vastgelegd
in hoeveel termijnen de eigen bijdrage kan worden betaald en op welke wijze
de betaling plaatsvindt (al dan niet op basis van verrekening met de
bijstandsuitkering). Onderdeel e heeft betrekking op beschikkingen voor oudkomers. Indien het
college een inburgeringsvoorziening vaststelt voor een oudkomer, dan moet
het college in de betreffende beschikking ook de dag opnemen waarop de
termijn van handhaving van de inburgeringsplicht van start gaat (artikel 22,
tweede lid, juncto artikel 26 WI). Binnen vijf jaar ná deze datum moet de
betreffende oudkomer het inburgeringexamen hebben behaald. Het college kan
zelf bepalen wanneer de termijn van handhaving van de inburgeringsplicht van
start gaat. Het ligt voor de hand om deze termijn direct te laten ingaan (en
bijvoorbeeld niet te koppelen aan de datum waarop de inburgeringsvoorziening
van start gaat). De precieze datum waarop de inburgeringsvoorziening van
start gaat, zal niet altijd bekend zijn op het moment dat deze wordt
toegekend. Bovendien past het vaststellen van een datum van aanvang van
handhaving van de inburgeringsplicht, onafhankelijk van het moment waarop
met de inburgeringsvoorziening kan worden begonnen bij het uitgangspunt van
de wet dat de betreffende persoon als oudkomer inburgeringsplichtig is en in
beginsel zelf verantwoordelijk is voor het behalen van het
inburgeringsexamen. Een aantal bepalingen over de inhoud van de beschikking wordt ook opgenomen
in de overeenkomst die met de vrijwillige inburgeraar wordt gesloten. Dit is
opgenomen in het tweede lid, onderdeel a. Daarnaast moeten de gevolgen van
het niet-nakomen van de verplichtingen van de vrijwillige inburgeraar in de
overeenkomst worden geregeld (onderdeel b).9De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingenArtikel 35 WI draagt de gemeenteraad op bij verordening de hoogte van de
bestuurlijke boete vast te stellen die voor de verschillende overtredingen
kan worden opgelegd. Het betreft bestuurlijke boetes op te leggen aan
inburgeringsplichtigen. In artikel 34 WI zijn voor de
verschillende overtredingen de maximumbedragen van de bestuurlijke boete
vastgelegd. De gemeente kan deze boetebedragen in haar verordening
overnemen, maar ze kan ook lagere bedragen vaststellen. De boetebedragen die in deze verordening zijn opgenomen zijn maximumbedragen
en géén gefixeerde bedragen. Het college zal bij elke overtreding de
bestuurlijke boete moeten afstemmen op de ernst van de overtreding en de
mate waarin deze aan de overtreder kan worden verweten. Bovendien moet het
college daarbij ook zonodig rekening houden met de omstandigheden waaronder
de overtreding is gepleegd (artikel 38, tweede lid, WI). Deze bepaling
brengt met zich mee dat het college bij elke op te leggen bestuurlijke boete
zal moeten nagaan welke boete passend is, gelet op de individuele
omstandigheden van de betrokken inburgeringsplichtige. In het kader van een de uitvoering van een gecombineerde re-integratie- en
inburgeringsvoorziening kan het voorkomen dat dezelfde gedraging
(bijvoorbeeld het niet voldoen aan een oproep om te verschijnen en gegevens
te verstrekken) zowel aanleiding kan zijn voor het opleggen van een
bestuurlijke boete als voor het verlagen van de bijstand (een maatregel op
grond van artikel 18, tweede lid, Wet werk en bijstand) of het opleggen van
een boete of maatregel op grond van een andere scocialezekerheidswet of
–regeling. Artikel 37 WI bevat een regeling voor deze samenloop. In dit
artikel wordt bepaald dat het college in dat geval géén bestuurlijke boete
kan opleggen. 4e lid: Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling van de
overtredingAls de inburgeringsplichtige niet binnen de voor hem geldende termijn het
inburgeringsexamen heeft behaald, dan legt het college hem een bestuurlijke
boete op. De maximumboete die kan worden opgelegd, is neergelegd in artikel
9, derde lid, van de verordening. Op grond van artikel 32 WI moet het
college in de boetebeschikking een nieuwe termijn vaststellen waarbinnen de
inburgeringsplichtige alsnog het inburgeringsexamen moet behalen. Als de
inburgeringsplichtige ook binnen deze nieuwe termijn het inburgeringsexamen
niet heeft behaald, maakt het eerste lid van artikel 10 het mogelijk dat het
college een hogere boete vaststelt. Het wettelijke maximum bedraagt € 1.000
(artikel 34, onderdeel d, WI). Ook in dat geval zal in de boetebeschikking
een nieuwe termijn moeten worden opgenomen waarbinnen de
inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen moet behalen. 10Afstemming van de bestuurlijke boeteHierin is opgenomen dat onderzoek gedaan moet worden naar de omstandigheden
waardoor aan bepaalde verplichtingen niet is voldaan.10aAfstemming bij het niet-nakomen van de overeenkomstIndien de vrijwillige inburgeraar de overeenkomst niet nakomt kan dit er toe
leiden dat de voorziening wordt beëindigd en dat de kosten die de gemeente
heeft moeten maken geheel of gedeeltelijk terugbetaald moeten worden.10b Vaststellen identiteit vrijwillige inburgeraarDeze bepaling is een uitwerking van de opdracht aan de gemeenteraad om
regels te stellen over het vaststellen van de identiteit van de vrijwillige
inburgeraar (art. 24f WI).11HardheidsclausuleDit artikel spreekt voor zich 11aInwerkingtredingDit artikel spreekt voor zich. 12CiteertitelDit artikel spreekt voor zich.