CVDR97000_1Monumentenverordening 2011nlregelingHarderwijk2011-04-14HarderwijkHet Kontakt 13 april 2011Monumentenverordening 2011gelet op; artikel 149 gemeentewet, artikel 12,14, 15 en 38 Monumentenwet 1988 en artikel 2.2 van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht overwegende dat het noodzakelijk is om regels vast te stellen tot behoud van cultuurhistorisch erfgoedMonumentenwet 1988GemeentewetWet algemene bepalingen omgevingsrechtgemeenteraadvolkshuisvesting en woningbouw2011-04-07De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2011-04-142017-09-28OnbekendB11.000304De op grond van de onder artikel 33 ingetrokken monumentenverordening 2010 aangewezen en geregistreerde gemeentelijke monumenten worden geacht aangewezen en geregistreerd te zijn overeenkomstig de bepalingen van deze verordeningAanvragen om vergunning die zijn ingediend vóór de inwerkingtreding van deze verordening worden afgehandeld met inachtneming van de in artikel 33 ingetrokken verordening.Monumentenverordening 2011De raad van de gemeente Harderwijk;gezien het voorstel van burgemeester en wethouders van 8 februari 2011gelet op; artikel 149 gemeentewet, artikel 12,14, 15 en 38 Monumentenwet
1988 en artikel 2.2 van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht overwegende dat het noodzakelijk is om regels vast te stellen tot behoud van
cultuurhistorisch erfgoedb e s l u i t:vast te stellen de volgende:I– Algemene bepalingenArtikel 1 Begripsbepalingen Deze verordening verstaat
onder:
gemeentelijk monument: een overeenkomstig deze verordening als
beschermd gemeentelijk monument aangewezen:
zaak die van algemeen belang is wegens zijn schoonheid,
betekenis voor de wetenschap of cultuurhistorische
waarde;
terrein dat van algemeen belang is wegens een daar
aanwezige zaak als bedoeld onder 1;
gemeentelijke monumentenlijst: de lijst waarop zijn
geregistreerd de overeenkomstig deze verordening als
gemeentelijk monument of als gemeentelijk stads- of dorpsgezicht
aangewezen zaken en terreinen zoals bedoeld onder a of f;
rijksmonument: onroerend monument dat is ingeschreven in de
ingevolge de Monumentenwet 1988 vastgestelde registers;
kerkelijke monumenten; monumenten welke eigendom zijn van een
kerkgenootschap, een zelfstandig onderdeel daarvan, een lichaam
waarin kerkgenootschappen zijn verenigd, of van een ander
genootschap op geestelijke grondslag en welke uitsluitend of
voor een overwegend deel worden gebruikt voor het gezamenlijk
belijden van de goddienst of levensovertuiging;
stads- of dorpsgezichten: groepen van onroerende zaken of
terreinen die van algemeen belang zijn wegens hun schoonheid,
hun onderlinge ruimtelijke of structurele samenhang dan wel hun
wetenschappelijke of cultuurhistorische waarde en in welke groep
zich een of meer monumenten bevinden;
gemeentelijk stads- of dorpsgezicht: stads- of dorpsgezicht, dat
overeenkomstig de bepalingen van deze verordening als beschermd
gemeentelijk stads- of dorpsgezicht is aangewezen;
selectiecriteria: door het college vastgestelde begrippen,
waarmee de onder a en f bedoelde termen concreet worden gemaakt;
monumentencommissie: de op basis van art. 15, lid 1
Monumentenwet 1988 door het college ingestelde commissie met als
taak het college op verzoek of uit eigen beweging te adviseren
over de toepassing van de Monumentenwet 1988, de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht, deze verordening, en het
monumentenbeleid;
bouwhistorisch onderzoek: in schriftelijke rapportage vastgelegd
onderzoek naar de bouwgeschiedenis en de bouwhistorische
kwaliteit van een monument, overeenkomstig de richtlijnen
bouwhistorisch onderzoek;
archeologisch onderzoek: in schriftelijke rapportage vastgelegd
onderzoek naar de geschiedenis en de archeologische waarden van
een locatie, overeenkomstig de Kwaliteitsnorm Nederlandse
Archeologie;
plan van aanpak: plan dat weergeeft hoe een archeologische
uitvoerder de vragen zoals omschreven in het programma van eisen
denkt te gaan beantwoorden;
bevoegd gezag: bestuursorgaan als bedoeld in artikel 1.1 van de
Wet algemene bepalingen omgevingsrecht;
het college: het college van burgemeester en wethouders van de
gemeente Harderwijk;
vergunning: een omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 2.1
eerste lid, of 2.2 van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht;
Wabo: Wet algemene bepalingen omgevingsrecht.
Beleidskaart archeologie: de door de Raad vastgestelde
geografische kaart, waarop gebieden met archeologische waarden
en gebieden met een archeologische verwachting, van de gemeente
Harderwijk zijn aangeven;
Mor: Ministeriële regeling omgevingsrecht.
Artikel 2 Het gebruik van het monumentBij de toepassing van deze verordening wordt rekening gehouden met het
gebruik van het monument. II– Aanwijzing gemeentelijke monumentenArtikel 3 De aanwijzing tot gemeentelijk monument en de
bescherming tijdens deaanwijzingsprocedure
Het college kan, al dan niet op verzoek van een belanghebbende,
een monument aanwijzen als gemeentelijk monument.
Ten behoeve van de aanwijzing op verzoek van een belanghebbende,
kan het college bepalen dat vooraf bouwhistorisch of
archeologisch onderzoek wordt verricht.
Voordat het college over de aanwijzing een besluit neemt, vraagt
hij advies aan de monumentencommissie. In spoedeisende gevallen
kan het vragen van dit advies achterwege blijven.
Voordat het college een kerkelijk monument als gemeentelijk
monument aanwijst, voert hij overleg met de eigenaar.
De aanwijzing kan geen monument betreffen dat is aangewezen op
grond van artikel 3 van de Monumentenwet 1988.
Het college doet een kennisgeving van het voornemen tot de
aanwijzing van een gemeentelijk monument als bedoeld in het
eerste lid aan degenen die in de kadastrale registratie als
eigenaar en beperkt zakelijk gerechtigde staan vermeld, aan de
ingeschreven hypothecaire schuldeisers en, indien om aanwijzing
is verzocht, aan de aanvrager.
Bij de beoordeling van de monumentwaardigheid toetst het college
aan vooraf vastgestelde selectiecriteria. Op een monument dienen
één of meer van deze criteria van toepassing te zijn.
Artikel 4 voorbeschermingMet ingang van de datum waarop de eigenaar en/of beperkt zakelijk
gerechtigde de kennisgeving van het voornemen als bedoeld in artikel 3.
lid 6 ontvangt, tot het moment dat de aanwijzing en registratie als
bedoeld in artikel 6 en 7 plaatsvindt, dan wel vaststaat dat het
monument niet wordt geregistreerd zijn de artikelen 10 tot en met 14 van
overeenkomstige toepassing.Artikel 5 Termijnen advies en aanwijzingsbesluit
De monumentencommissie adviseert schriftelijk binnen twaalf
weken na ontvangst van het verzoek van het college.
Het college beslist binnen twaalf weken na ontvangst van het
advies van de monumentencommissie.
Artikel 6 Mededeling aanwijzingsbesluit De aanwijzing als bedoeld in artikel 3, eerste lid, wordt meegedeeld aan
degenen die als zakelijk gerechtigden in de kadastrale legger bekend
staan en aan de ingeschreven hypothecaire schuldeisers. Artikel 7 Registratie op de gemeentelijke monumentenlijst
Het college registreert het gemeentelijke monument op een openbare
gemeentelijke monumentenlijst. De gemeentelijke monumentenlijst bevat de
plaatselijke aanduiding, de datum van de aanwijzing, de kadastrale
aanduiding, de tenaamstelling en een beschrijving van het object.Artikel 8 Wijzigen van de aanwijzing
Het college kan de aanwijzing ambtshalve of op aanvraag van een
belanghebbende wijzigen.
Artikel 3, tweede tot en met vierde lid, alsmede artikel 5, 6 en
7 zijn van overeenkomstige toepassing op het
wijzigingsbesluit.
Indien de wijziging naar het oordeel van het college van
ondergeschikte betekenis is, blijft overeenkomstige toepassing
van artikel 3, tweede tot en met vierde lid, alsmede artikel 5,
eerste lid, achterwege.
Artikel 9 Intrekken van de aanwijzing
Het college kan de aanwijzing ambtshalve of op aanvraag van een
belanghebbende intrekken.
Indien het college de aanwijzing intrekt, zijn artikel 3, tweede
en vierde lid, alsmede artikel 4, 5 en 6 van overeenkomstige
toepassing.
De aanwijzing wordt geacht ingetrokken te zijn, indien
toepassing wordt gegeven aan artikel 3 van de Monumentenwet
1988.
IIIInstandhouding van gemeentelijke monumentale zakenArtikel 10 Instandhouding gemeentelijke monumenten 1. Het is verboden een gemeentelijk monument te beschadigen of te
vernielen2 Het is verboden zonder vergunning van bevoegd gezag of in strijd met
bij zodanige vergunning gestelde voorschriften:
een gemeentelijk monument af te breken, te verstoren, te
verplaatsen of in enig opzicht te wijzigen;
een gemeentelijk monument te herstellen, te gebruiken of te
laten gebruiken op een dusdanige wijze, dat het wordt ontsierd
of in gevaar gebracht.
3 Het verbod en de vergunningsplicht, als bedoeld in het tweede lid,
gelden niet indien het college nadere regels stelt met betrekking tot de
wijze waarop werkzaamheden dienen te worden uitgevoerd4 Het bevoegd gezag verleent met betrekking tot een kerkelijk monument
geen vergunning als bedoeld in het tweede lid, dan in overeenstemming
met de eigenaar, indien en voor zover het een vergunning betreft,
waarbij wezenlijke belangen van het belijden van de godsdienst of de
levensovertuiging in dat monument in het geding zijn.Artikel 11 Termijnen adviesHet bevoegd gezag zendt onmiddellijk een afschrift van de ontvankelijke
aanvraag om vergunning voor een gemeentelijk monument aan de
monumentencommissie voor een adviesArtikel 12 Weigeringsgronden De vergunning kan slechts worden verleend indien het belang van de
monumentenzorg zich daartegen niet verzet. Artikel 13 Voorschriften vergunning gemeentelijke monumenten
Het bevoegd gezag kan in het belang van de monumentenzorg en
archeologie nadere voorschriften verbinden aan een
vergunning.
De vergunning kan voor een bepaalde tijd worden verleend.
Artikel 14 Intrekken vergunning gemeentelijke monumenten De vergunning kan door het bevoegd gezag worden ingetrokken indien:
blijkt dat de vergunning ten gevolge van een onjuiste of
onvolledige opgave is verleend;
blijkt dat de vergunninghouder de voorschriften als bedoeld in
artikel 13 niet naleeft;
de omstandigheden aan de kant van de vergunninghouder zich
zodanig hebben gewijzigd, dat het belang van het monument
zwaarder dient te wegen;
niet binnen 26 weken van de vergunning gebruik wordt
gemaakt.
IV– Beschermde gemeentelijke stads- en dorpsgezichtenArtikel 15 De aanwijzing tot gemeentelijk stads- of
dorpsgezicht
De gemeenteraad kan een stads- of dorpsgezicht aanwijzen als
gemeentelijk stads- of dorpsgezicht.
Alvorens het college ter zake een voorstel aan de gemeenteraad
doet, wordt de monumentencommissie gehoord. In spoedeisende
gevallen kan het vragen van dit advies achterwege blijven.
De aanwijzing kan geen stads- of dorpsgezicht betreffen dat is
aangewezen op grond van artikel 35 van de Monumentenwet
1988.
Bij de beoordeling van de beschermenswaardigheid toetst de
gemeenteraad aan vooraf vastgestelde selectiecriteria. Op een
stads- of dorpsgezicht dienen één of meer van deze criteria van
toepassing te zijn.
De selectiecriteria genoemd in lid 4 worden door het college
vastgesteld.
Artikel 16 Termijn advies en aanwijzingsbesluit
De monumentencommissie adviseert schriftelijk binnen acht weken
na ontvangst van het verzoek van het college.
Het college doet binnen twaalf weken na ontvangst van het advies
van de monumentencommissie, maar in ieder geval binnen 20 weken
na de adviesaanvraag, een voorstel ter zake aan de
gemeenteraad.
Artikel 17 Registratie op de gemeentelijke
monumentenlijst
Het college registreert het beschermde gemeentelijke stads- of
dorpsgezicht op de gemeentelijke monumentenlijst.
De gemeentelijke monumentenlijst bevat de plaatselijke
aanduiding, de datum van aanwijzing, de gebiedsaanwijzing van
het beschermde stads- of dorpsgezicht en een beschrijving van de
daarin vervatte cultuurhistorische waarden.
Artikel 18 Wijzigen en intrekken van de aanwijzingDe artikelen 15, 16 en 17 zijn van overeenkomstige toepassing. Artikel 19 Vaststellen beschermend bestemmingsplan
De gemeenteraad stelt ter bescherming van een beschermd stads-
of dorpsgezicht een bestemmingsplan vast als bedoeld in de Wet
op de ruimtelijke ordening.
Bij het besluit tot aanwijzing van een beschermd stads- of
dorpsgezicht wordt door het college bepaald in hoeverre geldende
bestemmingsplannen als beschermend plan in de zin van het eerste
lid kunnen worden aangemerkt.
Alvorens het college de gemeenteraad ter zake een voorstel doen,
wordt de monumentencommissie gehoord.
De monumentencommissie adviseert schriftelijk binnen acht weken
na ontvangst van het in lid 3 genoemde verzoek van het
college.
Artikel 20 Vergunning tot slopen in beschermd gemeentelijk stads-
of dorpsgezicht
In beschermde gemeentelijke stads- en dorpsgezichten is het
verboden een bouwwerk geheel of gedeeltelijk af te breken zonder
of in afwijking van een vergunning van het bevoegd gezag.
geen vergunning tot slopen is vereist, indien het beschermend
bestemmingsplan al een vergelijkbare vergunning tot slopen
voorschrijft.
Artikel 21 indieningvereisten Onverminderd het bepaalde in artikelen 1.2, 1.3, 1.4 en 1.5 van de Mor,
maakt de aanvrager bij de aanvraag om vergunning, zoals bedoeld in
artikel 20, aannemelijk dat op de plaats van het te slopen bouwwerk een
ander bouwwerk kan of zal worden gebouwd. Artikel 22 weigeringsgrondenDe vergunning als bedoeld in artikel 20 kan worden geweigerd indien naar
het oordeel van het bevoegd gezag niet aannemelijk is dat op de plaats
van het te slopen bouwwerk een ander bouwwerk kan of zal worden gebouwd.
V– Beschermde MonumentenArtikel 23 Vergunning voor beschermd monument Het bevoegd gezag zendt onmiddellijk een afschrift van de ontvankelijke
aanvraag om vergunning voor een beschermd monument aan de
monumentencommissie voor een advies.VIInstandhouding van archeologische terreinenArtikel 24 instandhouding
Het is verboden de gronden die op de beleidskaart archeologie
zijn aangeduid als:
AMK terreinen met attentiezone,
de stadstuinen;
gebied met een hoge archeologische verwachting;
gebied met een middelhoge archeologische verwachting;
gebied met een lage archeologische verwachting;
zonder of in afwijking van een vergunning van bevoegd gezag te
verstoren.
Het verbod in lid 1 is niet van toepassing indien de verstoring
plaatsvindt in, op of sprake is van:
een beschermd monument of gemeentelijk monument, waarvoor al een
vergunning is verleend op grond van artikel 11 Monumentenwet
1988 of artikel 10 van deze verordening:
niet dieper dan 30 cm. onder het maaiveld;
een gebied met lage archeologische verwachtingswaarde en het te
verstoren gebied kleiner is dan 5000 m²:
een gebied met een middelhoge archeologische verwachtingswaarde
en het te verstoren gebied kleiner is dan 1000 m²:
een gebied met hoge archeologische verwachtingswaarde en het te
verstoren gebied kleiner is dan 100 m²
een AMK terrein met attentiezone of de stadstuinen en het te
verstoren gebied kleiner is dan 50 m²
een gebied waar in het geldende bestemmingsplan voor dat gebied
regels zijn gesteld, omtrent de archeologische monumentenzorg of
het geldende bestemmingsplan is vastgesteld nadat deze
verordening in werking is getreden;
een activiteit als bedoeld in artikel 2.1 eerste lid onderdeel c
van de Wabo en in de aanvraag vergunning de archeologische
monumentenzorg al is betrokken, of in de vergunning
voorschriften zijn opgenomen omtrent de archeologische
monumentenzorg;
een bouwvergunning, aanlegvergunning of omgevingsvergunning die
is aangevraagd en/of verleend, voordat deze verordening is
werking is getreden.
Artikel 25 Indieningvereisten Onverminderd het bepaalde in artikelen 1.2, 1.3, 1.4 en 1.5 van de Mor,
kan bevoegd gezag bij de aanvraag om vergunning zoals bedoeld in artikel
24, een archeologisch onderzoek vragen. Artikel 26 WeigeringsgrondenDe vergunning, zoals bedoeld in artikel 24, kan worden geweigerd als de
archeologische waarden onvoldoende zijn gewaarborgd. Artikel 27 Voorschriften Het bevoegd gezag kan in het belang van de archeologische monumentenzorg
aan de vergunning, zoals bedoeld in artikel 24 de volgende voorschriften
verbinden:a de verplichting tot het treffen van technische maatregelen, waardoor
de archeologische resten in de bodem kunnen worden behouden;b de verplichting tot het doen van opgravingen of;c de verplichting de oprichting van het bouwwerk te laten begeleiden
door een deskundige op het terrein van de archeologische monumentenzorg
die voldoet aan door het bevoegd gezag bij de omgevingsvergunning te
stellen kwalificaties.Artikel 28. Opgravingen en begeleiding
Indien binnen het grondgebied van de gemeente Harderwijk
onderzoek wordt uitgevoerd in het kader van het doen van
opgravingen in de zin van artikel 1 sub h Monumentenwet 1988,
dient, onverminderd de overige bepalingen van deze wet:
het college een programma van eisen vast te stellen of te
bekrachtigen als bedoeld in artikel 1 onder j, waarbij nadere
regels worden gesteld ten aanzien van het onderzoek.
de verstoorder, voorafgaande aan het onderzoek, een plan van
aanpak als bedoel in artikel 1 onder m van deze verordening ter
goedkeuring aan het college te overleggen,.
In de nadere regels neemt het college bepalingen op met
betrekking tot het toezicht op de feitelijke uitvoering van het
plan van aanpak. Tijdens het onderzoek dienen aanwijzingen van
het college in acht te worden genomen.
Om te kunnen beoordelen of het plan van aanpak aan het programma
van eisen en eventuele nadere regels voldoet, vraagt het college
advies aan een deskundige, zoals omschreven in de Wet op de
Archeologische monumentenzorg.
Artikel 29 SchadevergoedingIndien en voor zover blijkt dat een belanghebbende schade lijdt of zal
lijden, die redelijkerwijze niet of niet geheel te zijnen laste behoort
te blijven, kent het bevoegd gezag hem op zijn aanvraag een naar
billijkheid te bepalen schadevergoeding toe, indien de schade in relatie
staat tot:
de weigering van het bevoegd gezag een vergunning als bedoeld in
artikel 10, 20 en 24
de voorschriften door het bevoegd gezag verbonden aan een
vergunning als bedoeld in artikel 13 en 26
VII– Slot- en overgangsbepalingenArtikel 30 StrafbepalingHij, die handelt in strijd met de artikelen 10, 20, 22 en 26 van deze
verordening, wordt gestraft met een geldboete van de tweede categorie of
een hechtenis van ten hoogste drie maanden. Artikel 31 Toezichthouders Met het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens deze
verordening zijn belast de bij besluit van het bevoegd gezag aan te
wijzen personen.Artikel 32 InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking op de eerste dag na bekendmaking.
Artikel 33 intrekken oude regeling De monumentenverordening 2010 is ingetrokken, na het in werking treden
van deze verordening.Artikel 34 Overgangsrecht1 De op grond van de onder artikel 33 ingetrokken monumentenverordening
2010 aangewezen en geregistreerde gemeentelijke monumenten worden geacht
aangewezen en geregistreerd te zijn overeenkomstig de bepalingen van
deze verordening2 Aanvragen om vergunning die zijn ingediend vóór de inwerkingtreding
van deze verordening worden afgehandeld met inachtneming van de in
artikel 33 ingetrokken verordening. Artikel 35 CiteertitelDeze verordening kan worden aangehaald als 'Monumentenverordening 2011'. Aldus vastgesteld door de raad van de gemeenteHarderwijk in zijn openbare vergadering van 7 april 2011, onder nummer 30.de heer J.C.G.M. Berends de heer H.R. Lanningvoorzitter raadsgriffier Artikelgewijze toelichtingI– Algemene bepalingenArtikel 1 Begripsbepalingen Sub a Bij de omschrijving van het begrip '
gemeentelijk monument' is aansluiting gezocht bij die in de Monumentenwet.
Cultuurhistorische waarde is de aan een bouwwerk of gebied toegekende
waarde, gekenmerkt door het beeld dat is ontstaan en het gebruik dat de mens
in de loop van de geschiedenis van dat bouwwerk of dat gebied heeft gemaakt.
Het begrip cultuurhistorische waarde is dermate ruim dat het ook betrekking
kan hebben op zaken en gebieden met een geschiedkundige waarde. De onder 2
bedoelde terreinen kunnen bijvoorbeeld parken, tuinen en een perceel met een
of meer bomen zijn, maar ook het in de grond aanwezige zogeheten
archeologische bodemarchief. Het is niet vereist dat op een locatie ook een
bouwkundig monument aanwezig is, om over een monument te kunnen spreken. Een
'zaak' is immers een veel ruimer begrip. De leeftijdgrens van vijftig jaar
die voor rijksmonumenten geldt, is niet voor gemeentelijke monumenten
overgenomen. Daardoor biedt de verordening ook de mogelijkheid om monumenten
die bijvoorbeeld (nog) niet op de rijkslijst kunnen komen omdat ze te jong
zijn, reeds onder gemeentelijke bescherming te brengen. Uitgangspunt in deze verordening is dat onder het begrip zaak alleen
onroerende zaken worden verstaan. Roerende monumenten worden derhalve niet
beschermd. Reden hiervoor is, dat het effectueren van de bescherming een
probleem vormt. Roerende monumenten kunnen meestal eenvoudig worden
verplaatst en daardoor ongemerkt over de gemeentegrens en daarmee buiten de
werking van de verordening worden gebracht. Roerende zaken zijn bijvoorbeeld
schepen, voertuigen, schilderijen, kerkschatten en gebruiksvoorwerpen. Zaken
die naar hun aard onroerend zijn, zoals een kerkorgel, kunnen de beschermde
status wel krijgen, op basis van een daarvoor redengevende
omschrijving.Sub b Dit betreft de lijst waarop de gemeente de overeenkomstig de
verordening aangewezen monumenten en stads- en dorpsgezichten registreert.
Het plaatsen op de monumentenlijst heeft geen rechtsgevolg. Het betreft
slechts een administratieve handeling. Voorafgaand aan de plaatsing op de
lijst is het de aanwijzing tot gemeentelijk monument die rechtsgevolgen
beoogt. Het is inzichtelijker om de aanwijzing en de plaatsing op de lijst
uit elkaar te trekken. Zie verder ook de toelichting op artikel 3, lid 1, en
artikel 6. Sub c Het is nodig om de begripsomschrijving van 'rijksmonument'
in de gemeentelijke monumentenverordening op te nemen. Deze verordening is
ingevolge artikel 15 van de Monumentenwet verplicht om vergunningen voor de
wijziging en sloop van rijksmonumenten te verlenen. Op de
vergunningverlening voor rijksmonumenten zijn met name de artikelen 11 tot
en met 21 van de Monumentenwet van toepassing. Sub d In geval van aanwijzing
van een kerkelijk monument tot gemeentelijk monument is overleg tussen
eigenaar en gemeente nodig Is er sprake van een vergunning voor het
gemeentelijke of rijksbeschermde kerkelijke monument, dan kan
overeenstemming tussen eigenaar en vergunningverlener nodig zijn. Dit
vanwege de zwaarte van het belang van de uitoefening van godsdienst of
levensovertuiging in dat betreffende monument. Voor bijvoorbeeld een
pastorie, een catechisatieruimte of verblijven van kloosterlingen geldt deze
verbijzondering voor kerkelijke monumenten in de regel niet. Zij vallen
onder de voorschriften die voor de andere monumenten gelden. Sub e en fBij de aanwijzing als gemeentelijk monument kan aandacht worden besteed aan
de omgeving rond het monument. Hierbij kan het bijvoorbeeld gaan om
bijgebouwen, inrichting of beplanting. Het kan zijn dat complexbescherming
onvoldoende is, omdat het bijzondere nu juist ook ligt in het totaal van dat
gebied. Als dit niet nationale, maar wel lokale kwaliteit heeft, kan het
worden beschermd door het aan te wijzen als beschermd gemeentelijk stads- of
dorpsgezicht. De begripsomschrijving van een stads- of dorpsgezicht is
conform de Monumentenwet. De aanwijzing van beschermd stads en dorpsgezicht
heeft als direct rechtgevolg, dat in dat gebied voor alle sloopwerkzaamheden
een sloopvergunning aan gevraagd moet worden (zie artikel 20). Daarnaast
verplicht de gemeente zichzelf tot het vaststellen van een beschermend
bestemmingsplan (zie hoofdstuk III)Sub gDe selectiecriteria voor gemeentelijke monumenten (bovengronds) en
gemeentelijke stads- en dorpsgezichten kunnen worden ontleend aan wat
landelijk gangbaar is, of wat in Harderwijk altijd gebruikelijk was bij
eerdere aanwijzingsrondes. De selectiecriteria voor gemeentelijke
archeologische monumenten kunnen ontleend worden aan de vigerende
Kwaliteitsnorm Nederlandse Archeologie. Sub h De taken van de monumentencommissie strekken zich uit over de
monumentenverordening en de Monumentenwet en andere zaken met betrekking tot
cultuurhistorie. Te denken valt dan aan nieuwe ruimtelijke ontwikkelingen,
welstandsbeleid, inrichtingsplannen enz. In het dualistische stelsel is een belangrijke vernieuwing, dat elk
bestuursorgaan in de gemeente (raad, college en burgemeester) zelf zijn
commissies instelt. De monumentencommissie is een commissie die het college
instelt en hun adviseert. In deze verordening bepaalt de gemeenteraad, dat er een monumentencommissie
is die advies uitbrengt aan het college. Dit vloeit voort uit de
Monumentenwet. In artikel 15 van die wet is bepaald, dat de gemeente in een
verordening de inschakeling van een commissie moet regelen die adviseert aan
het college over aanvragen van vergunningen als bedoeld in artikel 11 van de
Monumentenwet. Door de monumentencommissie in deze begripsomschrijving
bevoegd te verklaren ons over de toepassing van de Monumentenwet te
adviseren, is voldaan aan het vereiste, genoemd in artikel 15, lid 1, van de
Monumentenwet. In een Reglement op de monumentencommissie wordt de werkwijze
en de samenstelling van de commissie verder geregeld. Dit valt buiten de
werking van deze verordening. Wel dient het college er rekening mee te
houden dat de commissie onafhankelijk, deskundig en multidisciplinair moet
zijn. Sub iHet bouwhistorisch onderzoek van een gebouw geeft meer inzicht in de
ontstaans- en ontwikkelingsgeschiedenis van een gebouw. Er kunnen twee
verschillende vormen van bouwhistorisch onderzoek worden onderscheiden,
afhankelijk van de diepgang van de werkzaamheden.Een bouwhistorische opname is een onderzoek van een bouwwerk of structuur,
waarbij tenminste de zichtbare onderdelen van de ruimtelijke opbouw, het
exterieur en de zichtbare onderdelen van de constructie en de
interieurafwerking worden beschreven, geanalyseerd en zo mogelijk gedateerd.
Daarnaast vinden literatuuronderzoek en een beperkt archiefonderzoek plaats.
Bij archiefonderzoek worden in elk geval oude kaarten, bouwtekeningen en
foto’s betrokken. Op grond van deze onderzoeksgegevens wordt een
waardestelling geformuleerd. Een bouwhistorische ontleding is het meest uitvoerige en gedetailleerde
onderzoek naar de bouw- en gebruiksgeschiedenis van een bouwwerk of
structuur. Bij een bouwhistorische ontleding worden niet alleen de
zichtbare, maar ook de ‘verborgen’ bouwsporen in het muurwerk en de
draagconstructie blootgelegd (voor zover dat niet ten koste gaat van
waardevolle afwerkingen en pleisterlagen) en gedocumenteerd. Verder vinden
bijvoorbeeld een gedetailleerde opmeting, een fotodocumentatie en een
uitvoerig literatuur- en archiefonderzoek plaats. Vrijwel steeds maakt
specialistisch onderzoek deel uit van een bouwhistorische ontleding. Naar
bevind van zaken kunnen architectuur- en/of ander kunsthistorisch onderzoek
en algemeen historisch onderzoek deel uitmaken van een bouwhistorische
ontleding. Ten behoeve van een restauratie of verbouwing kan een
bouwhistorische waardestelling op basis van de onderzoeksresultaten worden
gegeven. Bij een bouwhistorische ontleding vinden behalve tijdens de
planfase van een verbouwing, ook waarnemingen plaats tijdens de uitvoering
van verbouwings- of restauratiewerkzaamheden. Als bij sloop historische
waarden verloren gaan, vindt gelijktijdig documentatie plaats door middel
van opmetingen en foto’s. Ook moeten in dat geval vrijkomende materialen
veilig gesteld worden. Voor beide onderzoeken moet de meest actuele versie
van “richtlijnen bouwhistorisch onderzoek” als leidraad gebruik worden.Sub j en kArcheologisch onderzoek is een door een gekwalificeerde organisatie
uitgevoerd onderzoek naar het bodemarchief. Volgens artikel 45 van de
Monumentenwet 1988 is het verboden een archeologisch onderzoek uit te voeren
zonder een opgravingsvergunning (bevoegdheid). Dat wil zeggen dat alleen
archeologisch onderzoek kan worden uitgevoerd door partijen met een
opgravingsvergunning, de zogeheten gecertificeerde partijen. De voorwaarden
waaraan een archeologisch onderzoek moet voldoen, zijn vastgelegd in de
Kwaliteitsnorm voor de Nederlandse Archeologie (KNA).Bij archeologisch onderzoek kan onderscheid worden gemaakt tussen de
verschillende vormen van onderzoek. Hierbij is sprake van een soort van
trechtering middels een stappenplan, waarbij begonnen wordt met betrekkelijk
eenvoudige onderzoeksmethoden en de meer complexe en kostbare werkzaamheden
pas later in het proces alleen worden toegepast op vindplaatsen die deze
investering waard zijn. Iedere stap eindigt met de afweging of er voldoende
informatie is om een verantwoorde beslissing over eventuele vervolgacties te
kunnen nemen. Stap 1 omvat bureauonderzoek, stap 2 nondestructief
vooronderzoek in de vorm van boringen en/of veldverkenning en/of geofysisch
onderzoek. Stap 3 omvat destructief onderzoek in de vorm van proefsleuven of
proefputten. Stap 4 omvat opgraven en of fysiek beschermen en of
archeologische begeleiding of opgeven van de vindplaats.Sub l t/m oDeze begripsbepalingen zijn noodzakelijk ingevolge de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht. Artikel 2 Het gebruik van het monument Het betreft hier niet zozeer de
publiekrechtelijke, planologische bestemming, maar de gebruiksmogelijkheid
die de eigenaar/gebruiker daaraan toekent. Een en ander mede gelet op de
constructie en ligging van het pand. Dit artikel is van belang omdat bij de
aanwijzing van monumenten en bij de vergunningverlening een motivering
behoort; in die motivering speelt het gebruik van het monument een rol. II– Aanwijzing gemeentelijke monumentenArtikel 3 De aanwijzing tot gemeentelijk monument en de bescherming tijdens
deaanwijzingsprocedure De aanwijzing tot gemeentelijk monument heeft
rechtsgevolgen, het daarna registreren op de gemeentelijke monumentenlijst
is slechts een administratieve handeling. Het besluit tot aanwijzing is een
bevoegdheid van het college (lid 1)In de Monumentenwet is geen bepaling over bouwhistorisch onderzoek
opgenomen. Het laten verrichten van dergelijk onderzoek behoort daarmee in
alle gevallen tot de beleidsvrijheid van de gemeente. Voor de aanwijzing van
archeologische rijksmonumenten op grond van artikel 3 van de Monumentenwet
is evenmin een bepaling over archeologisch onderzoek opgenomen. Maar in
aanvulling op de Monumentenwet is in het kader van de W.a.m.z. 2007 wel
bepaald, dat in geval van wijziging van een archeologisch rijksmonument een
archeologisch onderzoek verplicht wordt gesteld. De aanvraag tot aanwijzing
als gemeentelijk monument is niet altijd afkomstig van de eigenaar van het
pand of terrein. In situaties waarin de gemeente ambtshalve
aanwijzingsvoorstellen doet, kan zij de eigenaar moeilijk verplichten
bouwhistorisch of archeologisch onderzoek uit te voeren. In het geval dat
een andere belanghebbende dan de gemeente evenwel een aanvraag tot
aanwijzing doet (een eigenaar, een historische vereniging of een andere als
zodanig aan te merken belanghebbende), kan de gemeente de aanvrager wél
verplichten tot zo’n onderzoek. Aldus wordt de motiveringsplicht als het
ware omgekeerd en wordt praktisch gezien tevens de vrijblijvendheid om een
aanvraag tot aanwijzing in te dienen, ingeperkt (lid 2). Het college moet zoals eerder gemeld advies inwinnen van de
monumentencommissie. De verordening bindt het advies niet aan bepaalde
voorschriften over vorm en inhoud. Het instellingsbesluit van het college is
daarvoor de aangewezen plaats. Er wordt niet bepaald dat de aanvrager en
andere belanghebbenden worden gehoord voordat het college over een
aanwijzing een besluit neemt, omdat dit is geregeld in (de artikelen 4:8 en
4:9 van) de Algemene wet bestuursrecht (lid3). Dit lid is nodig ondanks het
bepaalde in de Awb dat belanghebbenden zienswijzen naar voren kunnen brengen
(artikel 4:8). Overleg is immers meer dan het naar voren kunnen brengen van
zienswijzen (lid 4). Monumenten die al op een rijkslijst staan, komen niet
voor aanwijzing als gemeentelijk monument in aanmerking (lid 5). Artikel 4 voorbescherming Naar analogie van de Monumentenwet (artikelen 3 en 5) bevat de verordening
een regeling voor de “voorbescherming” van aan te wijzen gemeentelijke
monumenten. Op het moment dat het college het voornemen heeft een zaak aan
te wijzen als gemeentelijk monument, moet hiervoor de aanwijzingsprocedure
worden gestart door advies te vragen aan de monumentencommissie. Het college
doet daarvan mededeling aan de eigenaar, de beperkt zakelijk gerechtigden en
de hypothecaire schuldeisers. Krachtens het zevende lid wordt de zaak dan
tijdens de aanwijzingsprocedure behandeld als ware reeds een aanwijzing tot
stand gekomen. Daarmee wordt voorkomen dat “op de valreep” voor de
aanwijzing nog onherstelbare schade aan de te beschermen waarden van de zaak
wordt toegebracht. De voorbescherming duurt totdat de aanwijzing tot
gemeentelijk monument tot stand is gekomen, of tot duidelijk is dat een
dergelijke aanwijzing niet tot stand zal komen Artikel 5 Termijnen advies en aanwijzingsbesluit In dit artikel worden de termijnen genoemd waarbinnen de monumentencommissie
moet adviseren (lid 1) en het College een beslissing moeten nemen (lid 2).
Door de besluitvorming aan een termijn te binden, weten de aanvrager,
eigenaar en andere belanghebbenden waar ze aan toe zijn.Artikel 6 Mededeling aanwijzingsbesluit De mededeling van het college is voor de eigenaar en de anderszins zakelijk
gerechtigden van essentieel belang. Het is dan ook zaak zeker te weten, dat
de geadresseerde deze ontvangt. In de regel zal de mededeling bij
aangetekend schrijven met bericht van ontvangst uitgaan. In latere instantie
kan hij zich er dan niet op beroepen van niets te weten. Dit artikel regelt
niet dat de aanwijzing wordt bekendgemaakt aan de aanvrager, omdat de Awb
dit bepaalt (afdeling 3.6). Is artikel 4:8 toegepast (het horen van
geadresseerde en van derde belanghebbenden) en is van de daar geboden
mogelijkheid gebruik gemaakt, dan dienen de betrokkenen op grond van het
bepaalde in artikel 3:43 Awb een mededeling te ontvangen. Artikel 7 Registratie op de gemeentelijke monumentenlijst De redengevende
beschrijving geeft een beschrijving van het pand en de reden waarom het
voldoet aan de selectiecriteria. Wanneer het pand is aangewezen tot
gemeentelijk monument is het gehele pand, inclusief het interieur, onder de
werking van de verordening geplaatst. Het is dus niet zo dat alleen de zaken
die beschreven zijn beschermd worden. Het is namelijk praktisch onmogelijk
om elk detail van een gebouw te beschrijven. Bovendien zijn sommige zaken
niet zichtbaar, wanneer deze zich achter een plafond, voorzetwand of
vloerbedekking bevinden. Bij een aanvraag om vergunning kan op detailniveau
beoordeeld worden in hoeverre de voorgestelde wijziging monumentale waarden
aantast. Wanneer in de beschrijving expliciet wordt aangeven dat bepaalde
zaken niet onder de werking van de verordening vallen (een recente aanbouw
bijvoorbeeld) is voor de wijziging van deze zaken geen monumentenvergunning
vereist, maar wel eventueel een bouwvergunning. Andere zaken die zich op het
perceel van het monument bevinden, zoals bijgebouwen en tuininrichting
moeten expliciet worden aangegeven, willen zij onder de werking van de
verordening vallen. Voor elke wijziging van het monument is dus een
vergunning nodig. Voor de duidelijkheid, bijvoorbeeld in verband met
kadastrale vernummering, kan ook een plattegrond worden aangehecht. De
registratie van de aanwijzing is zoals eerder gemeld een administratieve
handeling (en geen besluit). De bedoeling van de aldus bij te houden
monumentenlijst is om eenieder snel inzicht te geven welke zaken en ook om
welke reden deze als gemeentelijk monument zijn aangewezen. Artikel 8 Wijzigen van de aanwijzing Via dit artikel is het mogelijk om de aanwijzing van gemeentelijke
monumenten te wijzigen (lid 1). Hiervoor geldt dezelfde
voorbereidingsprocedure (advies van de monumentencommissie en het verplichte
overleg met de eigenaar van een kerkelijk monument) als voor de aanwijzing
(lid 2), tenzij de wijziging van ondergeschikte betekenis is (lid 3).
Wijzigingen van de aanwijzing worden doorgevoerd op de gemeentelijke
monumentenlijst Artikel 9 intrekking van de aanwijzingIntrekken van de aanwijzing. Via dit artikel is het mogelijk om de
aanwijzing van gemeentelijke monumenten in te trekken (lid 1). Ook hiervoor
geldt dat het advies van de monumentencommissie nodig is, tenzij het gaat om
spoedeisende gevallen (lid 2). Monumenten op de gemeentelijke
monumentenlijst waarvan de aanwijzing is ingetrokken (omdat ze zijn gesloopt
of anderszins volledig teloor gegaan), worden door het college van de
monumentenlijst gehaald. Lid 3 regelt dat monumenten die na aanwijzing als
gemeentelijk monument worden geregistreerd als rijksmonument, vanaf dat
tijdstip geacht worden niet meer te zijn aangewezen. IIIInstandhouding van gemeentelijke Monumentale zakenArtikel 10 instandhouding gemeentelijke monumentenArtikel 10 regelt dat een vergunning nodig is om een monument te verstoren,
af te breken, verplaatsen, wijzigen of (laten) gebruiken. In lid 3 van
artikel 10 wordt de mogelijkheid geschapen voor het college om nader regels
te stellen die in plaats kunnen worden gesteld van het verbod uit het eerste
lid en de vergunningplicht in het tweede lid. Het zal hierbij gaan om
wijzigen aan gemeentelijke monumenten die van niet ingrijpende aard zijn.
Met name het reguliere onderhoud kan in vastomlijnde regels worden
opgenomen, zodat burgers niet voor relatief eenvoudige wijzingen
(bijvoorbeeld met betrekking tot de kleurstelling, vervangen goten) worden
geconfronteerd met een vergunningsprocedure. lid 4 is alleen van toepassing
als er wezenlijke belangen van de godsdienstuitoefening in het geding zijn.
Zie de toelichting op artikel 1, sub d.Artikel 11 Termijnen advies Artikel 11 regelt dat een aanvraag om een vergunning voor advies naar de
monumentencommissie wordt gezonden. Het reglement op de monumentencommissie
geeft aan binnen welke termijn de monumentencommissie advies moet geven. Artikel 12 WeigeringsgrondenIn dit artikel is de grond om de vergunning te kunnen weigeren. Artikel 13 Voorschriften vergunning gemeentelijke monumenten Deze bepalingen vertonen gelijkenis met artikel 19, lid 1, 2 en 3 en met
artikel 39 van de Monumentenwet 1988. Het kan hier bijvoorbeeld gaan om
uitvoeringsvoorschriften, een bouwhistorisch onderzoek of, in het geval van
archeologie, om voorwaarden die enerzijds gericht zijn op het verkrijgen van
inzicht in de locatie door archeologisch onderzoek en anderzijds op
eventuele planaanpassing teneinde de archeologische waarden te behouden in
situ. Ook kan dit overleg van nadere gegevens zijn, die tijdens de aanvraag
nog bekend waren, bijvoorbeeld niet zichtbare zaken. Het kan soms zinvol om
een vergunning voor bepaalde tijd af te geven. Artikel 14 Intrekken vergunning gemeentelijke monumenten Dit artikellid bevat de mogelijke intrekkinggronden. De bepaling onder c
heeft de volgende achtergrond: als de omstandigheden bij de vergunninghouder
ten aanzien van het monument wijzigen, dan zou het zo kunnen zijn dat, als
er een nieuwe belangenafweging zou kunnen plaatsvinden, de belangen van het
monument behoren voor te gaan. In dat geval moet de vergunningverlener (het
college) de mogelijkheden hebben om de vergunning in te trekken. Dit is
bijvoorbeeld het geval wanneer de vergunninghouder geen eigenaar of huurder
van het monument meer is. Bij de intrekkingtermijn van 26 weken is
uniformiteit gezocht met de bouwverordening.III– Beschermde gemeentelijke stads- en dorpsgezichtenArtikel 15 tot en met 22Deze regeling is vergelijkbaar met hoofdstuk IV van de Monumenten 1988.
Verschil is hierin dat de gemeente nu zichzelf de verplichting oplegt om een
beschermend bestemmingsplan vast te stellen. Daarnaast is in een
gemeentelijk beschermd stadsgezicht nog steeds vergunningsvrij bouwen
mogelijk. Dit in tegenstelling tot een rijks beschermd stadsgezicht. Net als
in een rijks beschermd stadsgezicht is er ook een vergelijkbaar
sloopvergunningsstelsel van kracht.IV– Beschermde monumentenArtikel 23 Vergunning voor beschermd monument De Monumentenwet schrijft voor dat de monumentencommissie bij de aanvragen
om vergunning voor rijksmonumenten wordt ingeschakeld.VIArtikel 24De in 2007 aangepaste Monumentenwet 1988 verplicht de raad om bij de
vaststelling van een bestemmingsplan, rekening te houden met de in de grond
aanwezige dan wel te verwachten archeologische monumenten. Het uitgangspunt
van deze wet (voortvloeiend uit het Verdrag van Malta) en daarmee ook van
deze verordening, is daarom primair dat in het bestemmingsplan, wordt
vastgelegd waar zich archeologische waarden in de bodem kunnen bevinden. In
die gevallen biedt de Monumentenwet 1988 de mogelijkheid om bouwregels te
stellen. In deze regels kan worden bepaald dat bij een aanvraag om een
vergunning voor een bouwactiviteit een archeologisch onderzoek kan worden
gevraagd. Ook kunnen er voorschiften in kader van de archeologische
monumentenzorg aan de vergunning worden gesteld. Tevens is het mogelijk dat
er ter bescherming van archeologische waarden, een vergunningstelsel wordt
opgenomen voor werken geen bouwwerken zijnde met dezelfde mogelijkheden. In het archeologiebeleid 2011-2015 is een beleidskaart archeologie
vastgesteld, waarin voor het gehele grondgebied van de gemeente de
archeologische waarden en verwachtingen zijn weergegeven. In dit beleid
wordt duidelijk aangeven wanneer er een archeologisch onderzoek is vereist.
Het uitgangspunt van dit beleid is dat deze beleidskaart wordt gebruikt met
nieuwe planontwikkelingen, ontheffingen van het bestemmingsplan en
sloopaanvragen in beschermd stadsgezicht. Het is echter niet mogelijk om op
basis van dit beleid, deze eisen te stellen bij bouwaanvragen en werken geen
bouwwerken zijnde, die passen in een vigerende bestemmingsplan, welke nog
geen bouwregels en vergunningstelsel heeft in kader van de archeologische
monumentenzorg. De actualisatie van de oude bestemmingsplannen (het “malta
proof” maken ) gaat nog enkele jaren gaat duren. Tot het moment dat een
´Malta-proof´-bestemmingsplan kan worden vastgesteld, biedt deze verordening
de nodige bescherming aan de archeologische waarden in de bodem.Lid 1Het eerste lid van artikel 21 is een verbod opgenomen om zonder vergunning
de bodem te verstoren voor de gebieden die in de beleidskaart archeologie
zijn aangewezen als archeologische waarde of verwachtingen. Er is voor
gekozen om de instandhoudingsvergunning van archeologische terreinen op
grond van artikel 2.2, tweede lid, Wabo aan te haken bij de
omgevingsvergunning (facultatieve integratie). Zolang gemeentelijke
bestemmingsplannen nog niet ‘Malta-proof’ zijn, kan op deze wijze in de
omgevingsvergunning bescherming aan archeologische waarden in de bodem
worden geboden, bij de realisatie van een fysiek projectLid 2In het tweede lid van artikel 21 worden een aantal
uitzonderingsmogelijkheden gegeven op het eerste lid. Onderdeel a betreft het geval wanneer het betreffende terrein is beschermd
als archeologisch monument is er al een vergunning vereist op grond van de
Monumentenwet of deze verordening. Een tweede vergunning is daarmee
overbodig Onderdeel b tot en met f zijn de vrijstellinggrenzen zoals opgenomen in de
beleidskaart archeologieOnderdeel g ziet op de situatie dat het bestemmingsplan wel up-to-date is
als bedoeld in de inleidende toelichting bij dit artikel. In dat geval biedt
het bestemmingplan, aan de hand van een bijbehorende archeologische
waardenkaart, voldoende bescherming aan de in de bodem aanwezige of te
verwachten archeologische waarden.In onderdeel h. is het om het oude projectbesluit, de oude binnenplanse
ontheffing, de oude tijdelijke ontheffing en de oude buitenplanse ontheffing
(voorheen de artikelen artikel 3.10 3.6, eerste lid onder c, 3.22 en 3.23
Wro) . Deze bepalingen zijn met de Invoeringswet Wabo komen te vervallen en
in de Wabo opgenomen. Al deze ontheffingen zijn nu een omgevingsvergunning
voor het gebruiken van gronden en bouwwerken in strijd met een
bestemmingsplan (artikel 2.1, eerste lid onderdeel c Wabo). Op grond van artikel 41 van de Monumentenwet kan aan de aanvraag van een
dergelijke vergunning de voorwaarde worden verbonden dat een rapportage
wordt overlegd waarin de archeologische waarden van het te verstoren terrein
in voldoende mate is vastgesteld en kunnen er voorschriften in de
beschikking worden opgenomen met betrekking tot archeologische
monumentenzorg. In deze gevallen voorziet de wet dus al. Onderdeel f is een overgangsregel. Het is niet gewenst om vergunningen die
in procedure zijn, of vergunningen die al verleend zijn, alsnog te belasten
met een archeologische verplichting. Artikel 25 Indieningvereisten In de Ministeriële regeling omgevingsrecht (Mor) zijn de algemene
indieningvereisten voor een aanvraag om een omgevingsvergunning opgenomen,
zoals naam, adres enz. Daarnaast zijn er in de Mor specifieke
indieningvereisten gesteld voor de verschillende deelactiviteiten. Omdat
deze vergunning niet specifiek is genoemd in de Mor is het noodzakelijk om
in de verordening de indieningvereisten te noemen.Artikel 26 WeigeringsgrondenDe archeologische waarden kunnen op twee manieren geborgd worden, behoud in
situ of behoud ex situ. Over het algemeen wordt deze borging bewerkstelligd
door het stellen van voorschriften (zie artikel 27). Het kan echter gebeuren
dat de informatie en/of archeologisch onderzoek bij de aanvraag van
dusdanige kwaliteit is, dat ook door het stellen van voorschriften de
archeologische waarden niet geborgd zijn. Dit is dan een reden om de
vergunning te weigeren. Artikel 27 Voorschriften De archeologische waarden kunnen op twee manieren geborgd worden, behoud in
situ of behoud ex situ Over het algemeen wordt deze borging bewerkstelligd
door het stellen van voorschriften. De voorschriften zijn letterlijk
overgenomen uit de Monumentenwet 1988. Artikel 28 opgravingen en begeleiding In de Monumentenwet 1988 een is aantal zaken met betrekking tot opgravingen
al uitputtend geregeld. Zo bestaat een vergunningvereiste voor het doen van
opgravingen; dient een rechthebbende van een terrein te dulden dat de
opgravingbevoegde zijn terrein betreedt en eventueel opgravingen verricht;
en is ook de eigendomskwestie van de archeologische vondsten uitputtend
geregeld. Door dit artikel wordt er gekozen voor een uitgebreide
regiefunctie bij archeologische opgravingen binnen het gemeentelijk
grondgebied.Om de bedoelde regierol goed te kunnen uitoefenen dient het college een
programma van eisen op te stellen of te bekrachtigen (indien deze door een
externe partij wordt opgesteld) waarmee de kaders worden gesteld voor het
ontwerp en de uitvoering van archeologisch onderzoek (lid 1, onder a).
Vervolgens wordt van de opgraver verwacht dat hij in een plan van aanpak
weergeeft hoe hij specifiek de gestelde kaders zoals omschreven in het
programma van eisen denkt te gaan invullen (lid 1, onder b). Op grond van de
leden 2 en 3 kunnen vervolgens nadere regels worden gesteld met betrekking
tot de feitelijke uitvoering (en het toezicht daarop) en de beoordeling van
het plan van aanpak. Op deze manier kunnen specifieke onderzoeksvragen die
voor Harderwijk interessant zijn worden beantwoord.Artikel 29 schadevergoedingHet opnemen van dit artikel voorkomt niet dat eventuele schadevergoeding
moet worden betaald. VII– Slot- en overgangsbepalingenArtikel 30 Strafbepaling Artikel 154, lid 1, van de Gemeentewet laat aan de gemeentelijke wetgever de
keuzemogelijkheid om op overtreding van verordeningen een geldboete te
stellen van de tweede of de eerste categorie. Artikel 31 Toezichthouders Dit artikel geeft het college de bevoegdheid toezichthouders aan te wijzen,
die toezien op naleving van de verordening.Artikel 32 Inwerkingtreding Geen toelichting. Artikel 33 intrekken oude regelingGeen toelichtingArtikel 34 OvergangsrechtIn lid 1 wordt bepaald dat de huidige gemeentelijke monumenten geacht worden
te zijn aangewezen en geregistreerd overeenkomstig deze verordening. In lid
2 wordt geregeld dat aanvragen om vergunningen op grond van deze verordening
, die zijn ingediend vóór het van kracht worden van deze verordening, worden
afgehandeld op grond van de oude verordening. Artikel 35 Citeertitel Dit artikel noemt de naam van de verordening. Gekozen is voor de naam
Monumentenverordening in plaats van erfgoedverordening, omdat erfgoed veel
breder is dan alleen onroerende monumenten waar deze verordening in
voorziet.