CVDR90390_2Verordening Wet KinderopvangnlregelingMeppel2018-06-19MeppelMeppeler Courant, 01-05-2006Verordening Wet Kinderopvang (VWk) gemeente MeppelWet kinderopvang, art. 25gemeenteraadbestuur en recht2004-09-09De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2006-05-182006-05-18nieuwe regeling2004-15040Zorg en welzijnGeen.Paragraaf 2 van deze verordening treedt in werking op het moment dat artikel 23 van de Wet kinderopvang in werking treedt.exb-2018-38664Verordening Wet KinderopvangVERORDENING WET KINDEROPVANGNr.2004-15040 1.ALGEMENE BEPALINGEN1BegripsbepalingenIn deze verordening wordt verstaan onder: a het college: het college van burgemeester en wethouders; b de wet: de Wet kinderopvang.2.VASTSTELLING NOODZAAK VAN KINDEROPVANG OP GROND VAN SOCIAAL¬MEDISCHE
INDICATlE2Te verstrekken gegevensI. Een aanvraag tot vaststelling van de noodzaak van kinderopvang op grond
van een sociaal-medische indicatie als bedoeld in artikel 23 van de wet
bevat in ieder geval de volgende gegevens: a. naam en adres van de ouder; b. indien van toepassing: naam van de partner en, indien dit een ander adres
is dan bet adres van de ouder: bet adres van de partner; c. naam en geboortedatum van het kind of de kinderen waarop de aanvraag
betrekking heeft; d. overige gegevens die het college nodig acht om te kunnen besluiten over
de aanvraag van de tegemoetkoming. 2. Het college kan bepalen dat de aanvraag geschiedt met behulp van een door
het college vastgesteld en beschikbaar gesteld aanvraagformulier. 3. Indien de ouder een partner heeft, wordt de aanvraag mede ondertekend
door de partner. 3Beslistermijn1. Het college besluit over de aanvraag binnen acht weken na ontvangst van
alle benodigde gegevens. 2. Het college kan dit besluit met ten hoogste vier weken verdagen. Het
college stelt de ouder hiervan schriftelijk in kennis. 4Inhoud van de beschikkingHet besluit tot vaststelling van de noodzaak van kinderopvang op grond van
een sociaal-medische indicatie bevat in ieder geval: a. de geldigheidsduur van de indicatie; b. de omvang van de kinderopvang die noodzakelijk wordt geacht. 5WeigeringsgrondenHet college weigert de noodzaak van kinderopvang op grond van een
sociaal-medische indicatie vast te stellen indien: a. de ouder en de partner reeds een tegemoetkoming in de kosten van
kinderopvang ontvangt of kan ontvangen;of b. de ouder of de partner met behoort tot de personen als bedoeld in artikel
6, eerste lid, onderdeel k of! van de wet. 3.AANVRAAG VAN DE TEGEMOETKOMING6Te verstrekken gegevens bij de aanvraagI. Een aanvraag voor een tegemoetkoming in de kosten van kinderopvang bevat: a. naam, adres en sofi-nummer van de ouder; b. indien van toepassing: naam en sofi-nummer van de partner en, indien dit
een ander adres is dan het adres van de ouder: het adres van de partner; c. naam, geboortedatum en sofi-nummer van het kind of de kinderen waarop de
aangevraagde tegemoetkoming betrekking heeft; d. een offerte of contract van het kindercentrum of gastouderbureau dat de
kinderopvang gaat verzorgen waarin in ieder geval wordt aangegeven: het
aantal uren kinderopvang per kind, de kostprijs per uur en de aanvangsdatum
van de opvang; e. gegevens of een verwijzing naar gegevens waaruit blijkt dat de ouder
behoort tot de groep personen als bedoeld in artikel 22 van de wet; f. overige gegevens die het college nodig acht om te kunnen besluiten over
de aanvraag van de tegemoetkoming. 2. Het college kan bepalen dat de aanvraag geschiedt met behulp van een door
het college vastgesteld en beschikbaar gesteld aanvraagformulier. 3. Indien de ouder een partner heeft, wordt de aanvraag mede ondertekend
door de partner. 4.VERLENING VAN DE TEGEMOETKOMING7Het besluit tot verlenen van de tegemoetkoming1. Het college besluit over de aanvraag binnen vier weken na ontvangst van
alle benodigde gegevens. 2. Het college kan dit besluit met ten hoogste vier weken verdagen. Het
stelt de ouder hiervan schriftelijk in kennis. 8WeigeringgrondHet college weigert de tegemoetkoming indien de ouder niet behoort tot de
personen als bedoeld in artikel 22 van de wet. 9Ingangsdatum van de tegemoetkomingI. De tegemoetkoming wordt verleend met ingang van de datum waarop de
aanvraag voor de tegemoetkoming door het college in ontvangst is genomen. 2. Als op deze datum nog geen kinderopvang plaatsvindt, wordt de
tegemoetkoming verleend met ingang van de datum waarop de kinderopvang zal
plaatsvinden. 10De periode waarvoor de tegemoetkoming wordt verleendI. De tegemoetkoming wordt verleend voor de periode van een
tegemoetkomingsjaar. 2. In afwijking van het eerste lid kan het college de tegemoetkoming voor
een andere periode verlenen. 11Omvang van de kinderopvangI. Het college verleent de tegemoetkoming voor het aantal uren kinderopvang
dat door de ouder is aangevraagd. 2. In afwijking van het eerste lid verleent het college bij een ouder als
bedoeld in artike124, eerste lid, onderdeel a, of tweede lid, onderdeel a,
van de wet de tegemoetkoming voor het aantal uren kinderopvang dat naar zijn
oordeel redelijkerwijs noodzakelijk is voor de combinatie van arbeid en
zorg. 12Inhoud van de beschikkingHet besluit tot verlening van een tegemoetkoming in de kosten van
kinderopvang bevat in ieder geval: a. de vaststelling tot welke van de gemeentelijke doelgroepen de ouder
behoort; b. de naam en geboortedatum van het kind of de kinderen waarop de
tegemoetkoming betrekking heeft; c. de naam en adres van het kindercentrum of gastouderbureau waar de
kinderopvang plaatsvindt; d. de periode en de omvang van de kinderopvang per tijdvak waarvoor de
tegemoetkoming wordt verleend; e. de wijze waarop het bedrag van de tegemoetkoming wordt bepaald en het
bedrag dat op basis hiervan wordt verleend; f. de wijze waarop de tegemoetkoming wordt uitbetaald; g. de verplichtingen van de ouder. 13De bevoorschotting van de tegemoetkoming1. De tegemoetkoming wordt in de vorm van een voorschot in maandelijkse
termijnen uitbetaald. 2. Het college kan nadere voorschriften stellen over de wijze van
bevoorschotting. 5.VASTSTELLING VAN DE TEGEMOETKOMING14Het besluit tot vaststelling van de tegemoetkoming1. De ouder verstrekt binnen vier weken na afloop van de periode waarvoor de
tegemoetkoming is verleend aan het college een overzicht van de feitelijke
kosten van kinderopvang over deze periode. 2. Het college stelt de tegemoetkoming binnen acht weken na ontvangst van
het overzicht van de kosten vast. 15Verrekening met de voorschottenDe tegemoetkoming wordt overeenkomstig de vaststelling binnen vier weken
betaald, onder verrekening van de betaalde voorschotten. 6.VERPLICHTINGEN VAN DE OUDER16Inlichtingenplicht1. De ouder of de partner doet het college onmiddellijk na het bekend worden
daarvan uit eigen beweging schriftelijk mededeling van inlichtingen en
gegevens die kunnen leiden tot de vaststelling van een lagere
tegemoetkoming. 2. De ouder of partner verstrekt desgevraagd aan het college, binnen een
door het college te stellen redelijke termijn, alle gegevens en inlichtingen
van hem en zijn partner die voor de aanspraak op en de hoogte van de
tegemoetkoming van de gemeente van belang zijn. 7.SLOTBEPALINGEN17InwerkingtredingOnder toepassing van artikel 25 van de Tijdelijke referendumwet treedt deze
verordening in werking 3 dagen na haar bekendmaking. 18CiteertitelDe verordening wordt aangehaald als: Verordening Wet kinderopvang (VWk)
gemeente Meppel. Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van 9 september 2004 de griffier, de voorzitter, Algemene toelichtingINLEIDING Op 1 januari 2005 treedt de Wet kinderopvang in werking. De Wet kinderopvang
beoogt het ouders of verzorgers gemakkelijker te maken werk en zorg te
combineren. Niet alleen werkenden kunnen een beroep doen op de Wet
kinderopvang. Een aantal in de wet benoemde doelgroepen kan een beroep doen
op de gemeente voor het betalen van een deel van de kosten die zij maken
voor kinderopvang. De vergoeding door de gemeente van een deel van de kosten
voor kinderopvang wordt aangeduid met de term 'tegemoetkoming kosten
kinderopvang (gemeente). Artikel 25 Wet kinderopvang bepaalt dat de gemeenteraad bij verordening
regels vaststelt omtrent de tegemoetkoming van de gemeente. Deze regels
hebben betrekking op de verlening, de voorschotverlening en de vaststelling
van de tegemoetkoming. Deze verordening geeft uitvoering aan deze wettelijke
opdracht. De tegemoetkoming is een subsidie in de zin van artike14:21 van de Algemene
wet bestuursrecht (Awb), te weten: een aanspraak op financiële middelen door
een bestuursorgaan verstrekt met het oog op een bepaalde activiteit van de
aanvrager. Titel 4.2 van de Awb die regels stelt over subsidies is van
toepassing op de tegemoetkomingen. Dit betekent dat op de verstrekking van
tegemoetkomingen in de kosten van kinderopvang door gemeenten drie
regelingen van toepassing zijn: 1. de gemeentelijke verordening Wet kinderopvang; 2. de Wet kinderopvang; 3. de subsidieregels in titel 4.2 van de Awb. De meeste gemeenten beschikken over een algemene subsidieverordening. De
vraag is aan de orde wat de verhouding is tussen de verordening kinderopvang
en de algemene subsidieverordening, en meer in het bijzonder of de algemene
subsidieverordening ook van toepassing is op tegemoetkomingen in de kosten
van kinderopvang. Deze modelverordening is zo opgezet dat deze geheel los
staat van de algemene subsidieverordening. In dat geval is de algemene
subsidieverordening niet van toepassing op de verstrekking van
tegemoetkomingen. Het principe geldt dan dat de meest specifieke regeling
voorrang krijgt hoven de algemene regeling. HOOFDLIJNEN VAN HET PROCES VAN VERSTREKKING VAN DE TEGEMOETKOMINGENIn deze modelverordening worden de hoofdlijnen van het proces van
verstrekking van de tegemoetkomingen door de gemeente vastgelegd. Daarbij
zijn twee uitgangspunten gehanteerd. Het eerste uitgangspunt is dat de
uitvoeringslasten voor zowel de gemeente als de aanvragers van de
tegemoetkoming zo beperkt mogelijk moeten zijn. Het tweede uitgangspunt is
dat de gemeentelijke uitgaven die gemoeid zijn met de verstrekking van de
tegemoetkomingen zo goed mogelijk beheersbaar zijn. Bepalingen om de beheersbaarheid van de gemeentelijke uitgaven te bevorderen De gemeentelijke tegemoetkoming in de kosten van kinderopvang is een
zogeheten 'open-einde regeling'. Dit betekent dat iedereen die op grond van
de wet behoort tot de gemeentelijke doelgroep aanspraak heeft op een
tegemoetkoming van de gemeente. Om gemeenten in staat te stellen de kosten die gepaard gaan met de
verstrekking van de tegemoetkomingen beheersbaar te houden, zijn in de
modelverordening de volgende bepalingen opgenomen: - De omvang van de aanspraak op een tegemoetkoming van ouders die geen eigen
bijdrage in de kosten van kinderopvang hoeven te betalen, wordt aan
beperkingen gebonden. In de modelverordening wordt bepaald dat bij deze
groep ouders de tegemoetkoming wordt verstrekt voor het aantal uren
kinderopvang per week dat naar het oordeel van het college voor de ouder
redelijkerwijs noodzakelijk is om de combinatie van arbeid en zorg mogelijk
te maken. - Er worden geen tegemoetkomingen met terugwerkende kracht verstrekt. Een
gemeentelijke tegemoetkoming wordt verstrekt met ingang van het tijdstip
waarop de aanvraag voor een tegemoetkoming door de gemeente in ontvangst is
genomen. - De tegemoetkoming wordt alleen verstrekt als er daadwerkelijk kinderopvang
plaatsvindt. - De tegemoetkoming wordt uitbetaald in maandelijkse voorschotten. Hierdoor
blijft de omvang van eventuele onverschuldigde betalingen die de gemeente
van de ouders moet terugvorderen, beperkt. Tegemoetkomingen voor de duur van een kalenderjaar Een tegemoetkoming wordt in principe verstrekt voor de duur een
kalenderjaar. Daarmee wordt aangesloten bij wijze waarop de betalingen door
de Belastingsdienst worden verstrekt. Dit betekent dat een tegemoetkoming
elk jaar opnieuw moet worden aangevraagd. Uitzondering wordt gemaakt voor de
gevallen waarin bij de aanvraag reeds duidelijk is dat de aanspraak op de
tegemoetkoming beperkt is tot een bepaalde periode (bijvoorbeeld de duur van
een reïntegratietraject die in het trajectplan is vastgelegd of de datum
waarop het kind naar de basisschool gaat of de basisschool verlaat). Verstrekking van de tegemoetkoming in /wee stappen De verstrekking van de tegemoetkoming vindt plaats in twee stappen. Hiermee
wordt aangesloten bij de Awb. De eerste stap is de beschikking tot het
verlenen van de tegemoetkoming. Deze beschikking geeft de ontvanger van de
tegemoetkoming een voorwaardelijke aanspraak op de tegemoetkoming tot een
bepaald bedrag. De aanspraak is voorwaardelijk omdat op het moment dat de
beschikking wordt gegeven nog niet zeker is dat de aanvrager daadwerkelijk
gebruik zal maken van kinderopvang en zich aan de opgelegde verplichtingen
houdt. Ondanks het voorwaardelijke karakter schept de subsidieverlening wel
een rechtens afdwingbare aanspraak. De tweede stap is de beschikking tot het vaststellen van de tegemoetkoming.
In deze beschikking wordt vastgesteld in hoeverre de ontvanger aan de
gestelde voorwaarden heeft voldaan en hoeveel het uiteindelijke bedrag van
de tegemoetkoming is. Met het vaststellen van de tegemoetkoming wordt de
tegemoetkoming definitief. Voordat de tegemoetkoming wordt vastgesteld kan
de gemeente onderzoek doen naar de rechtmatigheid van de tegemoetkoming door
gegevens van de ouders te controleren en eventueel inlichtingen bij de
houders van een kindcentrum of gastouderbureau op te vragen. AANWIJZEN VAN EIGEN DOELGROEPEN De verordening bevat geen inhoudelijke criteria over de definities van
gemeentelijke doelgroepen en de hoogte van de tegemoetkomingen. Deze
criteria zijn allemaal rechtstreeks in de Wet kinderopvang opgenomen.
Gemeenten hebben bij de bepaling van deze doelgroepen en de hoogte van de
tegemoetkoming dus geen beleidsvrijheid. Over de wijze waarop de aanspraak
op- en de hoogte van de tegemoetkoming moet worden vastgesteld worden
gemeenten in een later stadium apart geïnformeerd zodra alle relevante
uitvoeringsregelingen bekend zijn. De gemeente kan er voor kiezen om naast de doelgroepen die in de wet zijn
benoemd eigen doelgroepen aan te wijzen die aanspraak kunnen maken op een
tegemoetkoming in de kosten van kinderopvang. Daarbij kan gedacht worden aan
ouders die vrijwilligerswerk doen of ouders die zich bezighouden met
mantelzorg. Het verdient aanbeveling om de tegemoetkomingen aan eigen
doelgroepen in deze verordening te regelen en niet in een aparte
verordening. Dit voorkomt versnippering van regelgeving en bovendien worden
de procedurele bepalingen in deze verordening automatisch ook van toepassing
op de tegemoetkomingen die de gemeente aan eigen doelgroepen verstrekt. Als een gemeente besluit eigen doelgroepen aan te wijzen, zal ze in de
verordening een aantal onderwerpen moeten regelen. Het toevoegen van eigen
doelgroepen geschiedt op basis van de autonome verordenende bevoegdheid van
gemeenten die is neergelegd in artikel 149 van de Gemeentewet. Dit betekent
dat de aanhef van de verordening de bevoegdheidsgrondslag moet worden
uitgebreid. In de aanhef moet de zinsnede 'gelet op artikel 25 van de Wet
kinderopvang' worden aangevuld met 'en artikel149 van de Gemeentewet'.
Vanwege de vertraging in de behandeling van het wetsvoorstel door de Tweede
en Eerste Kamer kan het daarnaast noodzakelijk zijn om artikel149 van de
Gemeentewet in de aanhef als grondslag te vermelden. Dit hangt o.m. samen
met het moment waarop deze verordening in de gemeenteraad behandeld wordt.
Om deze reden is artikel 149 van de Gemeentewet in de modelverordening
standaard a1s grondslag opgenomen. Zie voor een nadere toelichting de
artikelsgewijze toelichting bij het inwerkingtredingsartikel. Omdat de Wet kinderopvang niet van toepassing is op de door de gemeente
aangewezen doelgroepen, zal de omschrijving van de doelgroep( en) in de
verordening moeten geschieden. Bovendien zal in de verordening de hoogte van
de tegemoetkoming geregeld moeten worden. Hiervoor moet het volgende worden
geregeld: - De wijze waarop de kosten van kinderopvang worden bepaald, inclusief een
maximum-uurprijs (daarbij zou verwezen kunnen worden naar bepalingen in
artikel 7 Wet kinderopvang). - Het deel van de kosten van kinderopvang waarvoor een tegemoetkoming wordt
verstrekt. Bovendien kan in de verordening worden geregeld dat er jaarlijks een
subsidieplafond wordt vastgesteld voor de verstrekkingen van
tegemoetkomingen aan de eigen doelgroepen. Zo'n subsidieplafond is niet
mogelijk voor de tegemoetkomingen die de gemeente verstrekt op basis van de
Wet kinderopvang, maar kan wel worden vastgesteld voor de tegemoetkomingen
die de gemeente verstrekt op grond van haar autonome verordenende
bevoegdheid. Met het vaststellen van een subsidieplafond worden de
aanspraken op een tegemoetkoming beperkt tot een bepaald bedrag. Het
vaststellen van een subsidieplafond verplicht de gemeente een tegemoetkoming
te weigeren als toekenning ZQU leiden tot overschrijding van het plafond.
Hierdoor wordt een open-einde regeling voorkomen. Voor de goede orde: het
vaststellen van een subsidieplafond is een bevoegdheid, geen verplichting. Artikelsgewijze toelichtingArtikel l Begripsbepalingen De begripsbepalingen in artikel 1 en 2 van de Wet kinderopvang zijn ook van
toepassing op deze verordening. Alleen de in deze artikelen met
gedefinieerde begrippen zijn aangevuld. Artikel 2 Te verstrekken gegevens Een aanvraag voor de toekenning van een sociaal-medische indicatie moet
worden ingediend bij het college. In de procedure gaat de aanvraag voor de
toekenning van een sociaal-medische indicatie vooraf aan de aanvraag voor
een tegemoetkoming, maar in de praktijk zullen de aanvragen vaak
gelijktijdig worden ingediend. Ook de besluiten over de toekenning van een
sociaal-medische indicatie en de verlening van een tegemoetkoming in de
kosten van kinderopvang kunnen in een beschikking worden opgenomen. Wel moet
de juiste volgorde in acht worden genomen: eers het besluit over de
aanwezigheid van een sociaal-medische indicatie en vervolgens het besluit
over de verstrekking van een tegemoetkoming. Artikel 3 Beslistermijn Bij het bepalen van de beslistermijn dient rekening Ie worden gehouden met
de tijd die gemoeid is met het uitbrengen van advies door een
'onafhankelijke organisatie die beschikt over adequate deskundigheid'
(artikel 23, derde lid, Wet kinderopvang). Om de doorlooptijd van de adviesaanvraag te bespoedigen, verdient hel
aanbeveling dat de gemeente 'harde' afspraken maakt de adviserende
organisaties over de termijn waarbinnen adviezen worden uitgebracht. Artikel 4 Inhoud van de beschikking Het besluit is een beschikking in de zin van titel 4.1 van de Awb. Dit
betekent dal tegen het besluit bezwaar kan worden gemaakt en beroep kan
worden ingesteld. Als de noodzaak van kinderopvang op grond van een
sociaal-medische indicatie wordt vastgesteld, wordt in de beschikking
aangegeven hoeveel uren kinderopvang noodzakelijk wordt geacht. Het besluit
over de noodzakelijke omvang van de kinderopvang vormt de grondslag voor de
aanvraag voor een tegemoetkoming van de gemeente. Bovendien moet in het
besluit de geldigheidsduur van de indicatie worden vermeld. Deze
verplichting staat in het vierde lid van artikel 23 Wet kinderopvang. Het
kan gaan om een geldigheidsduur voor een beperkte termijn, maar ook om een
geldigheidsduur voor onbepaalde tijd. In het indicatieadvies zal hierover
ook een uitspraak moeten worden gedaan. Het college neemt het besluit op basis van hel uitgebrachte indicatieadvies.
Dit advies is niet bindend. Dit betekent dat het college van dat advies kan
afwijken. Als het college een beschikking geeft die afwijkt van het
uitgebrachte advies, zal het college de redenen voor de afwijking in de
beschikking moeten motiveren (artikel 4:20 Awb). De motiveringverplichting
geldt vooral voor het geval waarin een positief advies wordt gegeven en het
college een afwijzend besluit neemt. Artikel 5 Weigeringsgronden Dit artikel bevat twee weigeringsgronden. De weigeringsgrond onder a geeft
aan dat een gemeentelijke tegemoetkoming op grond van een sociaal-medische
indicatie een vangnetvoorziening is. Alleen ouders die niet op grond van een
andere bepaling in de Wet kinderopvang aanspraak kunnen doen op een
tegemoetkoming in de kosten van kinderopvang, kunnen aanspraak doen op een
tegemoetkoming in de kosten van kinderopvang wegens een sociaal-medische
noodzaak. De weigeringsgrond onder b spreekt voor zich. Artikel 6 Te verstrekken gegevens bij de aanvraag De tegemoetkoming wordt door de onder aangevraagd bij het college (artikel
26 Wet kinderopvang). Het moet dan gaan om het college van de gemeente waar
de ouder woont (artikel 22, derde lid, Wet kinderopvang). De aanvraag moet
schriftelijk gebeuren (artikel 4: I Awb). Omdat een tegemoetkoming voor de duur van een tegemoetkomingsjaar wordt
verstrekt (artikel 4.4) moet deze elk jaar opnieuw worden aangevraagd. Om de
lasten voor de aanvragers zo beperkt mogelijk te honden, verdient het
aanbeveling dat de gemeente het aanvraagformulier voor een vervolgaanvraag
aan de ouders toestuurt, waarbij het formulier reeds is ingevuld met de
gegevens die bij de gemeente bekend zijn. De ouders hoeven dan alleen de
mutaties op het aanvraagformulier aan te geven. Een verhoging van de tegemoetkoming in verband met een verhoging van het
aantal uren of dagdelen kinderopvang, zal ook moeten worden aangevraagd. Een
verlaging van de tegemoetkoming in verband een vermindering van de omvang
van de kinderopvang hoeft niet te worden aangevraagd. De onder moet hiervan
wel onmiddellijk mededeling doen aan het college (artikel 28, derde lid, Wet
kinderopvang en artikel16, eerste lid). Onderdeel d van het eerste lid bepaalt dat bij de aanvraag een offerte of
contract van het kindercentrum of gastouderbureau dat de kinderopvang gaat
verzorgen moet worden gevoegd. Dit betekent dat de aanvraag voor een
tegemoetkoming pas bij de gemeente kan worden ingediend als de onder over
een offerte of contract beschikt. Op basis van de offerte of het contract
kan de gemeente de hoogte van de tegemoetkoming vaststellen. Het
kindercentrum of gastouderbureau dat de kinderopvang gaat verzorgen, moet
ingeschreven staan in een gemeentelijk register (artikeI5, eerst lid, Wet
kinderopvang). Onderdeel e van het eerste lid bepaalt dat bij de aanvraag gegevens of een
verwijzing naar gegevens wordt gevoegd waaruit blijkt dat de onder behoort
tot een gemeentelijke doolgroep. In een aantal gevallen kan de ouder
volstaan met een verwijzing naar die gegevens omdat de gemeente over de
gegevens beschikt: - de onder of partner ontvangt een uitkering in het kader van de WWB,
IOAWIIOAZ of Anw en maakt gebruik van een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling; - de ouder is een niet-uitkeringsgerechtigde (NUG-er), is als werkzoekende
geregistreerd bij het CWI maakt en maakt gebruik van een voorziening gericht
op arbeidsinschakeling; - de ouder is een nieuwkomer die een inburgeringprogramma volgt; - het college heeft sociaal-medische indicatie vastgesteld. In andere gevallen zal de ouder de volgende gegevens aan de gemeente moeten
verstrekken: De ouder of partner ontvangt een uitkering op grond Indien de
uitkering wordt verkregen in een andere van de Wet inkomensvoorziening
kunstenaars gemeente: naarn van deze gemeente De ouder heeft de leeftijd van 18 jaar nog niet Bewijs van inschrijving
school of opleidingsinstituut bereikt, volgt scholing of een opleiding en
ontvangt algemene bijstand op grond van de WWB of kan zo 'n uitkering
ontvangen De ouder of diens partner zijn ingeschreven bij een Bewijs van
inschrijving school of opleidingsinstituut school of instelling als bedoeld
in paragraaf 2.2 of 2.4 van de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdragen of in
de artikelen 2.8 tot en met 2.11 van de Wet Studiefinanciering 2000
Trajectplan van het UWV De ouder of diens partner ontvangt een WWuitkering
en maakt gebruik van een voorziening gericht op arbeidsinschakeling
Trajectplan van het UWV De ouder of diens partner is arbeidsgehandicapte en
maakt gebruik van een voorziening gericht op arbeidsinschakeling In het derde lid wordt bepaald dat indien de aanvrager een partner heeft,
deze partner de aanvraag mede ondertekent. Deze bepaling is
volledigheidshalve in de verordening opgenomen. De verplichting is reeds
neergelegd in artike126, derde lid, Wet kinderopvang. Artikel 7 Het besluit tot verlenen van de tegemoetkoming De termijn waarbinnen het college een besluit moot nemen over de aanvraag
van een tegemoetkoming geldt voor alle aanvragen voor een tegemoetkoming.
Deze termijn geldt niet alleen voor nieuwe aanvragen, maar ook voor
aanvragen die betrekking hebben op een voortzetting van een tegemoetkoming
en voor aanvragen voor een hogere tegemoetkoming in verband met uitbreiding
van de omvang van de kinderopvang. In de modelverordening is gekozen voor
een beslistermijn van ten hoogste vier weken die eventueel met vier weken
kan worden verlengd. De beslistermijn van vier weken heeft ook gevolgen voor de datum waarbinnen
aanvragen voor een voortgezette tegemoetkoming moeten worden aangevraagd. Om
er zeker van te zijn dat de tegemoetkoming na 1 januari kan worden
voortgezet, zullen ouders hun aanvraag minimaal vier weken voor I januari
bij de gemeente moeten indienen. Het feit dat het college een termijn van vier weken heeft om te beslissen
over een aanvraag voor een tegemoetkoming, wil uiteraard niet zeggen dat het
college deze termijn ook in alle gevallen moet benutten. De gemeente zal er
naar moeten streven de behandelingstermijn van aanvragen zo kort mogelijk te
houden en met name aanvragen waar spoed mee geboden is direct af te
handelen. Door middel van mandatering van de beslissingsbevoegdheid kan de
besluitvorming worden versneld. Artikel 8 Weigeringsgrond Naast de weigeringsgrond in dit artikel kent de Awb ook een aantal gronden
om de subsidieverlening te weigeren. Ook deze weigeringsgronden zijn van
toepassing. Artike1 4:35 bepaalt dat de subsidieverlening kan worden
geweigerd indien een gegronde reden bestaat om aan te nemen dat: a. de activiteiten niet of niet geheel zullen plaatsvinden; b. de aanvrager niet zal voldoen aan de aan de subsidie verbonden
verplichtingen; c. de aanvrager niet op een behoorlijke wijze rekening en verantwoording zal
afleggen omtrent de verrichte activiteiten en de daaraan verbonden uitgaven
en inkomsten, voor rover deze voor de vaststelling van de subsidie van
belang zijn. Het tweede lid van artike1 4:35 bepaalt dat de subsidieverlening voorts in
ieder geval kan worden geweigerd indien de aanvrager: a. in het kader van de aanvraag onjuiste of onvolledige gegevens heeft
verstrekt en de verstrekking van deze gegevens tot een onjuiste beschikking
op de aanvraag zou hebben geleid, of b. failliet is verklaard of aan hem surseance van betaling is verleend of
ten aanzien van hem de schuldsaneringsregeling natuurlijke personen van
toepassing is verklaard, dan wel een verzoek daartoe bij de rechtbank is
ingediend. Artikel 9 Ingangsdatum van de tegemoetkoming Dit artikel bepaalt de ingangsdatum van verstrekking van de tegemoetkoming.
Er zijn twee ingangsdata mogelijk: 1. De datum waarop de aanvraag voor een tegemoetkoming door de gemeente in
ontvangst is genomen (eerste lid). In deze situatie zal de ouder op het
moment dat hij zijn aanvraag indient reeds kinderopvang hebben. 2. De datum waarop de kinderopvang van start gaat. Het tweede lid bepaalt
dat er alleen een tegemoetkoming wordt verleend als er kinderopvang
plaatsvindt. Dit artikel bepaalt dat er geen tegemoetkoming wordt verstrekt voor de
kosten van kinderopvang die plaatsvindt voordat een aanvraag voor een
tegemoetkoming bij de gemeente is ingediend. Een aanvraag wordt door de
gemeente in ontvangst genomen wanneer deze voldoet aan de vormvereisten van
artikel 4.1 en 4.2 Awb. Dit betekent dat een aanvraag: - schriftelijk moet worden ingediend; - moet zijn ondertekend; - de naam en het adres van aanvrager dient te bevatten; - een aanduiding moet geven van de beschikking die wordt gevraagd. De ingangsdatum van de tegemoetkoming heeft betrekking op het moment waarop
de aanspraak op een tegemoetkoming ontstaat. De uitbetaling van de
tegemoetkoming vindt pas plaats vanaf het moment dat het besluit tot
verlening van de tegemoetkoming is genomen. De betaling vindt dan met
terugwerkende kracht plaats tot de datum waarop de aanvraag in ontvangst is
genomen. De ingangsdatum van verstrekking van de tegemoetkoming is ook van toepassing
op aanvragen voor uitbreiding van het aantal uren kinderopvang. De verhoogde
tegemoetkoming wordt verstrekt vanaf het moment dat de aanvraag daarvoor
door het college in ontvangst is genomen. Artikel 10 De periode waarvoor de tegemoetkoming wordt verleend De tegemoetkoming wordt in principe voor een heel kalenderjaar verleend.
Voor aanvragen die in de loop van een jaar worden toegekend, geldt dat de
tegemoetkoming wordt verstrekt tot 31 december van het betreffende jaar. Dit
betekent dat een ouder elk jaar v66r 1 januari opnieuw een aanvraag voor een
tegemoetkoming bij de gemeente zal moeten indienen. Het college kan de tegemoetkoming voor een andere periode vaststellen. Dit
is bijvoorbeeld het geval a1s de aanvrager voor een bepaalde periode recht
heef! op de tegemoetkoming, bijvoorbeeld als deze een reïntegratietraject
voor een bepaalde periode volgt. Door de periode van verstrekking van de
tegemoetkoming te koppelen aan de duur van het reïntegratietraject (of een
andere vorm van arbeid), hoeft de ouder geen actie te ondernemen om de
verstrekking van de tegemoetkoming stop te zetten of hoof! de gemeente geen
eventueel ten onrechte uitgekeerde bedragen terug te vorderen. Artikel 11 Omvang van de kinderopvang De Wet kinderopvang regelt uitsluitend de aanspraak van ouders op een
tegemoetkoming van de gemeente voor de kosten van kinderopvang en niet de
omvang van die aanspraak. Wanneer een ouder op basis van de criteria die de
wet geeft tot een gemeentelijke doelgroep behoort heef! deze recht op een
gemeentelijke tegemoetkoming. De wet stelt geen beperkingen aan het aantal
uren kinderopvang waarvoor de tegemoetkoming wordt verstrekt. Dit past in
het systeem van de wet waarin de ouder zelf bepaalt hoeveel kinderopvang hij
nodig heeft in verband met de combinatie van arbeid en zorg. Voor bepaalde gemeentelijke doelgroepen is de eigen bijdrage in de kosten
van kinderopvang nihil. Voor deze groepen wordt de inkomensafhankelijke
eigen bijdrage door de gemeente gecompenseerd (het zogeheten 'Koa-kopje',
zie artikel 24, eerste lid, onderdeel a, en tweede lid, onderdeel a, Wet
kinderopvang). Bij deze ouders zet de hoogte van de eigen bijdrage geen rem
op de vraag naar kinderopvang. Dat in tegenstelling tot ouders die wet een
(inkomensafhankelijke) eigen bijdrage in de kosten van kinderopvang moeten
betalen en de hoogte van die bijdrage zullen laten meewegen in hun vraag
naar kinderopvang. Om de kosten voor de gemeente te kunnen beheersen, is deze bepaling in de
verordening opgenomen die de aanspraak op een tegemoetkoming enigszins
beperkt. Dit artikel geeft het college de bevoegdheid om bij de groep ouders
die geen eigen bijdrage betalen, per geval te beoordelen hoeveel
kinderopvang de ouder redelijkerwijs nodig heeft om de arbeid die hij
verricht te kunnen combineren met zorgtaken. Bij het bepalen van de omvang van de kinderopvang die redelijkerwijs nodig
is om arbeid en zorg te combineren, zal ook rekening moeten worden gehouden
met omstandigheden a1s een handicap of chronische ziekte van de ouder( s) of
een beperking die de huiselijke situatie meebrengt voor de goede en gezonde
ontwikkeling van het kind. In tegenstelling tot kinderopvang op grond van
sociaal-medische indicatie op grond van artikel 23 Wet kinderopvang, hoeft
voor deze beoordeling geen advies te worden aangevraagd. Het is aan te bevelen dat het college in beleidsregels neerlegt hoe het wil
omgaan met zijn bevoegdheid. Op deze wijze wordt deze beoordeling zoveel
mogelijk geobjectiveerd. Artikel 12 Inhoud van de beschikking Onderdeel e bepaalt dat in de beschikking wordt aangeven hoe het bedrag van
de tegemoetkoming wordt vastgesteld. In de beschikking moet onder andere de
wijze van uitbetaling van de tegemoetkoming worden vermeld (onderdeel f).
Artikel 13 bepaalt dat de uitbetaling plaatsvindt in de vorm van
maandelijkse voorschotten. Onderdeel g schrijft voor dat in de beschikking
de verplichtingen van de onder worden opgenomen. Daarbij moet aan de
volgende verplichtingen worden gedacht: - de verplichting om binnen vier weken na afloop van de periode waarvoor de
tegemoetkoming is verleend aan het college een overzicht te verstrekken van
de feitelijke kosten van kinderopvang over deze periode; - de informatieplicht die is opgenomen in artikel 28, eerste tot en met
derde lid, Wet kinderopvang; Artikel 13 De bevoorschotting van de tegemoetkoming De subsidieverstrekking vindt plaats in de vorm van maandelijkse
voorschotten. Dit betekent dat het totale bedrag van de tegemoetkoming
waarop de aanvrager recht heeft, wordt gedeeld in twaalf gelijke delen
(indien de aanvraag het gehele tegemoetkomingsjaar betreft). De gemeente betaa1t de tegemoetkoming uit aan de ouder. De onder kan, al dan
niet op verzoek van het kindercentrum of het gastouderbureau, de gemeente
machtigen om de beta1ingen rechtstreeks aan dat kindercentrum of
gastouderbureau te doen. Deze machtiging verandert juridisch gezien niets
aan de verhouding tussen de gemeente en de ouder. Ook al wordt het bedrag
gestort op de rekening van het kindercentrum of gastouderbureau, er blijft
sprake van een betaling van de tegemoetkoming van gemeente aan de ouder. Het tweede lid geeft het college de bevoegdheid om nadere voorschriften te
stellen over de wijze van bevoorschotting van de tegemoetkoming. Zo kan het
college bepalen dat er alleen een voorschot wordt betaald op basis van een
factuur van het kindercentrum of gastouderbureau. Het college zou zo'n
voorschrift kunnen stellen wanneer er twijfels bestaan of een ouder
daadwerkelijk gebruik zal maken van kinderopvang. Artikel 14 Het besluit tot vaststelling van de tegemoetkoming Op grond van artikeI4:47, onderdeel a, Awb kan het college een subsidie (dus
ook een tegemoetkoming) ambtshalve vaststellen. Ambtshalve vaststellen houdt
in dat het college op eigen initiatief de tegemoetkomingen vaststelt. De
ouders hoeven geen aanvraag tot het vaststellen van de tegemoetkoming bij
het college in te dienen. De ouders zijn wel verplicht om binnen vier weken na afloop van de periode
waarvoor de tegemoetkoming is verleend aan het college een overzicht van de
feitelijke kosten van kinderopvang over deze periode te verstrekken. Als een
tegemoetkoming voor een kalenderjaar is verleend, dient het overzicht van de
kosten uiterlijk vier weken na 31 december bij het college te worden
ingediend. Het overzicht van de kosten kan zowel een apart jaaroverzicht
zijn dat door het kindercentrum of gastouderbureau wordt opgesteld of een
verzameling van maandoverzichten. Het college heeft vervolgens acht weken de
tijd om de tegemoetkoming vast te stellen. In deze periode kan de gemeente
een onderzoek doen naar de rechtmatigheid van de tegemoetkoming door
gegevens van de ouders te controleren en eventueel inlichtingen bij de
houders van een kindcentrum of gastouderbureau op te vragen. In het besluit tot het vaststellen van de tegemoetkoming wordt bepaald wat
precies het bedrag is waar de ouder die de tegemoetkoming heeft aangevraagd
recht op heeft. De berekeningswijze die is opgenomen in de beschikking tot
verlening van de tegemoetkoming geldt als het uitgangspunt voor het
vaststellen van de tegemoetkoming. Dit betekent dat de tegemoetkoming wordt
vastgesteld op basis van het aantal uren kinderopvang dat in de beschikking
tot verlening van de tegemoetkoming is vastgelegd. Dat is het maximum aantal
uren. In de beschikking tot vaststelling van de tegemoetkoming kan wel
worden uitgegaan van een lager aantal uren, maar niet van een hoger aantal. Als de aanvrager de gegevens niet verstrekt, kan het college de
tegemoetkoming op een lager bedrag vaststellen. Lager vaststellen kan ook
betekenen op nul vaststellen. Het college heeft deze bevoegdheid op grond
van artikel 4:46, tweede en derde lid, Awb. Op grond van het tweede lid kan
de subsidie lager worden vastgesteld indien: a. de activiteiten waarvoor subsidie is verleend niet of niet geheel hebben
plaatsgevonden; b. de subsidieontvanger niet heeft voldaan aan de aan de subsidie verbonden
verplichtingen; c. de subsidieontvanger onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en
de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beschikking
op de aanvraag tot subsidieverlening zou hebben geleid, of d. de subsidieverlening anderszins onjuist was en de subsidieontvanger dit
wist of behoorde te weten. Het derde lid van artike14:46 Awb luidt: 'Voor
zover het bedrag van de subsidie afhankelijk is van de werkelijke kosten van
de activiteiten waarvoor subsidie is verleend, worden kosten die in
redelijkheid niet als noodzakelijk kunnen worden beschouwd bij de
vaststelling van de subsidie niet in aanmerking genomen'. Artikel 15 Verrekening met de voorschotten Dit artikel regelt de uitbetaling door de gemeente van het nog te betalen
deel van de tegemoetkoming. Als de gemeente een ouder een hoger bedrag heeft
uitgekeerd dan waarop deze recht heeft, kan de gemeente het te veel betaalde
bedrag terugvorderen. Terugvordering is geregeld in artikel 38 Wet
kinderopvang (zie ook de toelichting bij artikel 16). Artikel 16 Inlichtingenplicht Deze verplichtingen staan in ongeveer dezelfde bewoordingen ook in artikel
28, eerste tot en met derde lid Wet kinderopvang. Volledigheidshalve wordt
deze verplichting hier herhaald. Het vierde lid van artikel 28 bevat de inlichtingenplicht voor houders van
een kindercentrum of gastouderbureau. Deze bepaling luidt: 'De houder
verstrekt desgevraagd aan het college van burgemeester en wethouders alle
gegevens en inlichtingen die voor de aanspraak van een ouder op de
tegemoetkoming van belang zijn'. Er kunnen twee vormen van schending van de inlichtingenplicht worden
onderscheiden: 1. het betreffende kind maakt geen gebruik van kinderopvang; 2. er wordt wel gebruik maakt van kinderopvang, maar de ouder heeft geen
recht op een tegemoetkoming (hij behoort niet tot gemeentelijke doelgroep). Als een ouder de inlichtingenplicht schendt en als gevolg hiervan ten
onrechte een tegemoetkoming heeft ontvangen of een te hoog bedrag, kan het
college de beschikking tot het verlenen of tot het vaststellen van de
tegemoetkoming intrekken of wijzigen en het te veel betaalde bedrag
terugvorderen. Ook is mogelijk om in aanvul1ing hierop een bestuurlijke
boete aan de betreffende ouder op te leggen. Hieronder wordt op de twee
maatregelen nader ingegaan. Intrekken van de beschikking en terugvorderen van de tegemoetkoming In de Awb is geregeld op welke gronden een subsidie (een tegemoetkoming in
de terminologie van de Wet kinderopvang) kan worden ingetrokken en
teruggevorderd. Daarbij moeten twee situaties worden onderscheiden: a. de situatie waarin de tegemoetkoming nog niet is vastgesteld en b. de
situatie waarin de tegemoetkoming wel is vastgesteld. Ad a. de tegemoetkoming is nog niet vastgesteld: intrekken of wijzigen van
de beschikking tot verlening van de tegemoetkoming (artikeI4:48 Awb) Zolang de tegemoetkoming nog niet is vastgesteld kan het college de
beschikking tot verlening van de tegemoetkoming intrekken of ten nadele van
de ontvanger van de tegemoetkoming wijzigen, indien: a. de activiteiten waarvoor de tegemoetkoming is verleend niet of niet
geheel hebben plaatsgevonden of zullen plaatsvinden; b. de ontvanger niet heeft voldaan aan de aan de tegemoetkoming verbonden
verplichtingen; c. de ontvanger van de tegemoetkoming onjuiste of onvolledige gegevens heeft
verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere
beschikking op de aanvraag tot verlening van de tegemoetkoming zou hebben
geleid; d. de verlening van de tegemoetkoming anderszins onjuist was en de ontvanger
dit wist of behoorde te weten. De intrekking of wijziging werkt terug tot en met het tijdstip waarop de
subsidie is verleend, tenzij bij de intrekking of wijziging anders is
bepaald. Opschorten van de bevoorschotting (artikeI4:56 Awb) Het college hoeft niet te wachten met het treffen van een maatregel tot dat
het besluit tot verlening van de tegemoetkoming is ingetrokken of gewijzigd.
Het college kan al eerder besluiten de betaling van de tegemoetkoming op te
schorten. Op grond van artikel4:56 Awb kan het college de verplichting tot
betaling van een voorschot opschorten met ingang van de dag waarop het
college aan de ouder schriftelijk kennis geeft van het ernstige vermoeden
dat er grond bestaat om de beschikking tot verlening van de tegemoetkoming
in te trekken of te wijzigen. Deze opschorting duurt tot en met de dag
waarop de beschikking omtrent de intrekking of wijziging is bekendgemaakt of
de dag waarop sedert de kennisgeving van het ernstige vermoeden dertien
weken zijn verstreken. Ad b. de tegemoetkoming is we! vastgeste!d: intrekken of wijzigen van de
beschikking tot subsidievaststelling (artikel 4:49 Awb) Ook als de tegemoetkoming is vastgesteld, is het college in bepaalde
gevallen bevoegd de beschikking tot het vaststellen van de tegemoetkoming in
te trekken of ten nadele van de ontvanger van de tegemoetkoming te wijzigen.
Het gaat om de volgende gevallen: a. er is sprake van feiten of omstandigheden waarvan het college bij de
vaststelling van de tegemoetkoming redelijkerwijs niet op de hoogte kon zijn
en op grond waarvan de tegemoetkoming lager dan overeenkomstig de verlening
van de tegemoetkoming zou zijn vastgesteld; b. de vaststelling van de tegemoetkoming was onjuist en de ontvanger van de
tegemoetkoming wist dit of behoorde dit te weten; c. de ontvanger van de tegemoetkoming heeft na de vaststelling van de
tegemoetkoming niet voldaan aan de aan de tegemoetkoming verbonden
verplichtingen. De subsidievaststelling kan niet meer worden ingetrokken of ten nadele van
de ontvanger worden gewijzigd, indien vijf jaren zijn verstreken sinds de
dag waarop zij is bekendgemaakt. Terugvordering (artikel 38 Wet kinderopvang) Indien de beschikking tot het verlenen of het vaststellen van de
tegemoetkoming is ingetrokken of ten nadele van de ouder is gewijzigd, kan
de gemeente het reeds betaalde bedrag van de ouder terugvorderen. In artikel
38 Wet kinderopvang worden de bepalingen in de Wet werk en bijstand (WWB)
over de terugvordering van bijstand van overeenkomstige toepassing verklaard
op het terugvorderen van een tegemoetkoming. Dit betekent bijvoorbeeld dat
het bedrag dat wordt teruggevorderd kan worden verrekend met de
tegemoetkoming die aan de ouder wordt verstrekt. In het besluit tot
terugvordering moot de wijze waarop zal worden teruggevorderd worden vermeld
(artikel 60, eerste lid WWB). De bestuurlijke boete Naast het intrekken en terugvorderen van de tegemoetkoming kan het college
in bepaalde gevallen ook een bestuurlijke boete opleggen. De bestuurlijke
boete is geregeld in hoofdstuk 5 van de Wet kinderopvang. Een bestuurlijke
boete is een bestuurlijke sanctie, inhoudende een onvoorwaardelijke
verplichting tot betaling van een geldsom, die gericht is op bestraffing van
de overtreder (artikel I, eerste lid, onderdeel t, Wet kinderopvang). Het
betreffende bedrag komt toe aan de gemeente (artikel 72, vierde lid Wet
kinderopvang). Het college kan een bestuurlijke boete opleggen indien een ouder zijn
inlichtingenplicht met nakomt. Het gaat daarbij om het schenden van de
volgende verplichtingen: - het desgevraagd verstrekken aan het college van alle gegevens en
inlichtingen van hem en zijn partner die voor de aanspraak op en de hoogte
van de tegemoetkoming van de gemeente van belang zijn (artikel28, eerste
lid, Wetkinderopvang); - het verstrekken van die inlichtingen en gegevens binnen een door het
college te stellen redelijke termijn (artikeI28, tweede lid, Wet
kinderopvang); - het onmiddellijk na het bekend worden daarvan verstrekken aan het college
van inlichtingen en gegevens die kunnen leiden tot de vaststelling van een
lagere tegemoetkoming (artikel 28, derde lid, Wet kinderopvang). De hoogte van de bestuurlijke boete bedraagt maximaal € 2269 (artikel 72,
eerste lid, onderdeel c, Wet kinderopvang). Bij het vaststellen van de
hoogte van de bestuurlijke boete zal het college maatwerk moeten leveren.
Artikel 72, tweede lid, Wet kinderopvang bepaalt dat de hoogte van de boete
wordt afgestemd op de ernst van de overtreding, de mate waarin de
overtreding de ouder verweten kan worden en de omstandigheden waarin die
persoon verkeert. Van het opleggen van een bestuurlijke boete wordt in elk
geval afgezien, indien elke vorm van verwijtbaarheid ontbreekt. In de Wet kinderopvang is geregeld in welke gevallen het college geen
bestuurlijke boete mag opleggen. Dit is het geval in de volgende situaties: - de overtreder is overleden; - de overtreder is wegens deze1fde gedraging reeds eerder een bestuurlijke
boete of er is hem een kennisgeving gedaan dat een bestuurlijke boete zal
worden opgelegd. In deze gevallen kan het college aangifte doen bij het
Openbaar Ministerie; - er is vijfjaren verstreken nadat de overtreding heeft plaatsgevonden. De procedure van het opleggen van een bestuurlijke boete is geregeld in de
artikelen 77 tot en met 84 van de Wet kinderopvang. Artikel 17 Inwerkingtreding Door vertraging in het wetgevingstraject is de oorspronkelijke planning van
het implementatietraject door gemeenten met name in 2004 onder steeds
groeiende tijdsdruk komen te staan. Ten tijde van publicatie van deze
modelverordening was nog niet zeker per wanneer artikel25 van de Wet
kinderopvang in werking zou treden. Dit artikel is van belang omdat het de
juridische grondslag vormt waarop deze verordening is gebaseerd. In de oorspronkelijke planning van het wetgevings- en implementatietraject
was er vanuit gegaan dat gemeenten in de eerste helft van 2004, dus voor het
zomerreces van de gemeenteraad, hun verordening zouden kunnen vaststellen.
De juridische basis voor deze verordening kon dan artikel 25 van de Wet
kinderopvang zijn. Tevens zouden gemeenten voldoende tijd hebben voor
eventuele inspraaktrajecten (afhankelijk van de lokaal geldende
inspraakverordening) voorafgaand aan vaststelling, en de termijn van 6 weken
na vaststelling van de verordening die de Tijdelijke referendumwet vereist
voor inwerkingtreding. Nu het niet zeker is of de Eerste Kamer nog v66r het
zomerreces de wet zal behandelen en aannemen is er aanleiding om maatregelen
te nemen om tijdige invoering van de Wet kinderopvang mogelijk te maken.
Daarbij dient een belangenafweging gemaakt te worden tussen enerzijds een
zorgvuldige besluitvormingsprocedure, die burgers voldoende tijd en
gelegenheid geeft om te reageren op de voorgenomen regelgeving, en
anderzijds het belang van de burgers en ook de gemeente om na
inwerkingtreding van de verordening voldoende tijd en gelegenheid te hebben
om aan de verplichtingen die de verordening hen oplegt te voldoen en gebruik
te maken van de aanspraken die de verordening de burger biedt. Naar de
mening van de VNG zou deze belangenafweging ertoe moeten leiden dat
gemeenten de volgende drie maatregelen neemt om tijdige inwerkingtreding van
de verordening te bewerkstelligen: - Indien de lokaal geldende inspraakverordening die mogelijkheid biedt
afzien van het bieden van gelegenheid tot inspraak. Het is ook mogelijk dat
in een gemeente conform de modelinspraakverordening van de VNG (artikel 2,
lid 3 onder e en f) geen inspraak vereist is. - Onder toepassing van artikel 25 van de Tijdelijke referendumwet (Trw) de
inwerkingtreding van de verordening niet laten voorafgaan door de door die
wet vereiste termijn van 6 weken. Dit omdat het inwerkingtreden van de
verordening geen uitstel kan leiden. -In de aanhef van de verordening naast artikel25 van de Wet kinderopvang ook
artikel149 van de Gemeentewet als grondslag voor de verordening opnemen. Op
deze wijze wordt voorkomen dat de verordening niet in werking kan treden
omdat artikel 25 Wk nog met in werking is getreden op het moment dat de
gemeenteraad de verordening vaststelt. Burgers kunnen dan toch tijdig
aanvragen indienen, waardoor gemeenten in staat zijn om tijdig besluiten te
nemen op deze aanvragen. Het risico voor gemeenten bij deze handelwijze is
beperkt, omdat de materiele normen voor de aanspraken op een tegemoetkoming
in de wet kinderopvang zijn vastgelegd. Mocht de wet door de Eerste Kamer worden verworpen of de artikelen 22, 23 of
24 niet tijdig in werking treden dan kan de gemeente dergelijke aanvragen
afwijzen omdat er geen recht bestaat op een tegemoetkoming. In het eerste
geval zal wellicht ook intrekking van de gehele verordening aan de orde
zijn. Indien artikel 25 van de wet kinderopvang reeds in werking is getreden op
het moment dat de gemeenteraad een besluit neemt over de verordening kan in
principe artikel 149 van de gemeentewet uit de aanhef worden weggelaten. Dit
laatste is weer niet het geval wanneer de gemeente eigen doelgroepen in de
verordening heeft gedefinieerd (zie het algemene deel van deze toelichting). Artikel 18 Deze bepaling spreekt voor zich. BijlagenToelichting verordening Wet Kinderopvang