CVDR88832_7Reïntegratieverordening Wet werk en bijstand 2004nlregelingUtrecht (Utr)2017-10-31UtrechtGemeenteblad van Utrecht 2010, nr. 41Reïntegratieverordening 2004Wet werk en bijstandgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2010-04-29De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en databankrecht2010-05-132011-01-01Wijziging definitie onder M. in art. 1Raadsvoorstel jaargang 2010, nr. 52bwelzijn1.Geen.Geen.Reïntegratieverordening Wet werk en bijstand 2004Reïntegratieverordening Wet werk en bijstand 2004 (waarin opgenomen de eerste t/m zesde wijziging. Raadsbesluiten van 18 december 2003, 9 december 2004, 9 februari 2006, 15 maart 2007, 4 september 2008, 9 juli 2009 en 29 april 2010)Hoofdstuk1Algemene bepalingenArtikel1Definities

de wet: de Wet werk en bijstand;

het college: het college van burgemeester en wethouders van Utrecht;

de gemeente: de gemeente Utrecht;

vrijwilligerswerk: het verrichten van onbeloonde maatschappelijk zinvolle activiteiten gericht op arbeidsinschakeling of zelfstandige maatschappelijke participatie;

proefplaatsing: werken met behoud van uitkering als bedoeld in artikel 9 van deze verordening;

opstapbaan: een arbeidsplaats die door de gemeente gesubsidieerd wordt op grond van afdeling 2 van hoofdstuk 4 van deze verordening;

vangnetbaan: een arbeidsplaats die door de gemeente gesubsidieerd wordt op grond van afdeling 3 van hoofdstuk 4 van deze verordening;

alleenstaande: de alleenstaande zoals bedoeld in artikel 4 onder a. van de wet;

alleenstaande ouder: de alleenstaande ouder als bedoeld in artikel 4 onder b. van de wet;

gezin: het gezin als bedoeld in artikel 4 onder c. van de wet;

gehuwden: gehuwden of degenen die daarmee gelijk te stellen zijn volgens artikel 3 van de wet;

kind: een kind als bedoeld in artikel 4 onder d. van de wet;

de doelgroep: de personen aan wie op grond van artikel 7 eerste lid onder a. van de wet door de gemeente ondersteuning kan worden geboden, met uitzondering van de jongere tot 27 jaar die aanspraak maakt of kan maken op een werkleeraanbod en/of een inkomensvoorziening op grond van de Wet investeren in jongeren (WIJ);

degene die bijstand ontvangt: degene die algemene bijstand ontvangt op grond van de wet. Met degene die bijstand ontvangt wordt gelijkgesteld degene die een uitkering ontvangt op grond van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers (Ioaw) of op grond van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen (Ioaz);

de belanghebbende: het lid van de doelgroep dat aanspraak maakt op ondersteuning of aan wie ondersteuning wordt geboden;

de werknemer: het lid van de doelgroep dat een dienstverband heeft met een werkgever die daarvoor subsidie ontvangt op grond van deze verordening;

ondersteuning: ondersteuning als bedoeld in artikel 7 van de wet;

een traject: een aaneenschakeling van reïntegratieinstrumenten;

reïntegratieinstrumenten: de instrumenten die het college ter beschikking heeft voor het bieden van ondersteuning als bedoeld in artikel 7 van de wet;

arbeidsinschakeling: arbeidsinschakeling zoals bedoeld in artikel 6 onder b. van de wet;

wettelijk minimumloon: het wettelijk minimumloon zoals dat op 1 januari van het kalenderjaar waar de subsidie betrekking op heeft van toepassing was op de werknemer. Als op de werknemer op die datum een minimumjeugdloon van toepassing was, geldt dat als het voor hem geldende minimumloon;

arbeidsovereenkomst: een arbeidsovereenkomst naar burgerlijk recht. Met een arbeidsovereenkomst wordt gelijk gesteld een aanstelling op grond van het ambtenarenrecht;

dakloze: persoon zonder vaste woon of verblijfplaats die de nacht doorgaans buiten doorbrengt of in een instelling bedoeld voor de opvang van daklozen.

pensioengerechtigde leeftijd: de leeftijd waarop het recht op AOW ontstaat.

Artikel2Opdracht aan het college1.Het college biedt ondersteuning aan leden van de doelgroep.2.Het college zorgt voor een voldoende gevarieerd aanbod van reïntegratie-instrumenten. Het college houdt daarbij rekening met de aard en omvang van door het college te bepalen doelgroepen en de instrumenten die het meest geschikt zijn voor de leden van die doelgroepen3.Het college kan bij het bepalen van het aanbod aan reïntegratie-instrumenten prioriteiten stellen in verband met de financiële mogelijkheden en met maatschappelijke, economische en conjuncturele ontwikkelingen.4.Het college bevordert de beschikbaarheid van voorzieningen voor de opvang van kinderen jonger dan 12 jaar voor leden van de doelgroep, voor zover die opvang nodig is voor het volgen van een traject of voor deelname aan een reïntegratie-instrument, of voor het bereiken van het doel van een traject of een reïntegratie-instrument.Hoofdstuk2Doel en doelgroepArtikel3Doel van de ondersteuningHet college kan aan een lid van de doelgroep ondersteuning bieden bij het vinden van algemeen geaccepteerde arbeid, of als dat doel niet bereikbaar is, bij zelfstandige maatschappelijke participatie.Artikel4Vorm van de ondersteuning1.Ondersteuning kan worden geboden door het aanbieden een traject, waarbij zonodig reïntegratie-instrumenten kunnen worden ingezet,2.of door het bieden van praktische hulp, advies of doorverwijzing naar andere instanties.3.Bij de inzet van reïntegratie-instrumenten wordt gekozen voor dat instrument dat beschikbaar is en dat adequaat en toereikend is voor het doel dat beoogd wordt.4.Reïntegratie-instrumenten die gericht zijn op de arbeidsinschakeling worden alleen ingezet als zonder die inzet het vinden van algemeen geaccepteerde arbeid niet mogelijk is.5.Van het vorige lid kan worden afgeweken als het college van oordeel is dat dat nodig is om duurzame uitstroom te realiseren en het college dat gewenst acht.Artikel5OnderzoekHet college kan voordat besloten wordt tot een traject en/of tot de inzet van reïntegratie-instrumenten een onderzoek (laten) doen naar de mogelijkheden van de belanghebbende en naar de geschiktheid voor hem van de reïntegratie-instrumenten of andere vormen van begeleiding.Artikel6VerplichtingenOnverminderd andere verplichtingen die gelden op grond van de wet of van andere wetten, bijvoorbeeld in verband met een uitkering die de belanghebbende ontvangt, gelden voor de belanghebbende de volgende verplichtingen:

het verstrekken van de inlichtingen aan het college die nodig zijn voor het bepalen van een geschikt traject en/of een geschikt reïntegratie-instrument;

het verlenen van medewerking aan een onderzoek als bedoeld in het vorige artikel;

het naar vermogen uitvoering geven aan de verschillende onderdelen van het traject;

na te laten hetgeen de realisatie van het doel van het traject of van de reïntegratie-instrumenten belemmert.

Hoofdstuk3Werk als instrument voor reïntegratieAfdeling1Werken met behoud van uitkeringArtikel7Vrijwilligerswerk1.Vrijwilligerswerk kan een onderdeel zijn van een traject gericht op arbeidsinschakeling of, als dat vooralsnog niet mogelijk is, zelfstandige maatschappelijke participatie.2.Vrijwilligerswerk heeft als doel de belanghebbende, met behoud van uitkering, werkritme op te laten doen en/of behouden.3.Vrijwilligerswerk wordt alleen verricht bij organisaties zonder winstoogmerk. In afwijking daarvan kan vrijwilligerswerk ook verricht worden bij een organisatie die ten behoeve van de gemeente reïntegratieactiviteiten verricht als bedoeld in deze verordening4.Dit instrument kan ingezet worden wanneer door het college aan de hand van een onderzoek is vastgesteld dat de belanghebbende geen perspectief, of op (middel)lange termijn een reëel perspectief, heeft op regulier werk en dat inzet van het instrument wenselijk is.Artikel8Leerwerkstage1.Een leerwerkstage kan een onderdeel zijn van een traject gericht op arbeidsinschakeling.2.De leerwerkstage heeft als doel de belanghebbende, met behoud van een bijstandsuitkering, door middel van een stage werkervaring en vaardigheden op te laten doen in een bepaald vakgebied.3.Dit instrument kan ingezet worden wanneer door het college aan de hand van een onderzoek is vastgesteld dat de belanghebbende op korte of (middel)lange termijn een reëel perspectief heeft op regulier werk en een leerwerkstage geïndiceerd is.4.De leerwerkstage duurt maximaal negen maanden.Artikel9Proefplaatsingen1.Bemiddeling naar een proefplaatsing kan een onderdeel zijn van een traject gericht op arbeidsinschakeling.2.De proefplaatsing heeft als doel de belanghebbende, met behoud van een bijstandsuitkering, te laten wennen aan aspecten die samenhangen met het verrichten van betaalde arbeid.3.Dit instrument kan ingezet worden wanneer door het college aan de hand van een onderzoek is vastgesteld dat de belanghebbende op korte of (middel)lange termijn een reëel perspectief heeft op regulier werk en een proefplaatsing geïndiceerd is.4.De proefplaatsing kan maximaal zes maanden duren. Wanneer door het college aan de hand van een onderzoek is vastgesteld dat de belanghebbende op korte of middellange termijn een reëel perspectief heeft op regulier werk, en de proefplaatsing in combinatie met een opstapbaan wordt ingezet, duurt de proefplaatsing maximaal drie maanden.Artikel9aParticipatieplaatsen1.Een participatieplaats kan een onderdeel zijn van een traject, gericht op arbeidsinschakeling. Op een participatieplaats verricht een bijstandsgerechtigde tijdelijke additionele werkzaamheden met behoud van uitkering op grond van artikel 10a van de wet Werk en Bijstand om de kans op inschakeling in het arbeidsproces te vergroten of te behouden wanneer tijdelijk geen regulier werk beschikbaar blijkt. 2.De participatieplaats heeft als doel de belanghebbende geruime tijd in staat te stellen werkervaring en noodzakelijke vaardigheden op te doen.3.Het college beoordeelt jaarlijks of de werkzaamheden op de participatieplaats de kans op werk hebben vergroot, tot een maximum van vier jaar.4.Indien belanghebbende niet in bezit is van een startkwalificatie zal binnen zes maanden na plaatsing op een participatieplaats worden beoordeeld in hoeverre een vorm van scholing kan bijdragen aan een vergroting van de kansen tot plaatsing op de arbeidsmarkt.5.Het college bepaalt de hoogte van de premie zoals in artikel 10a, zesde lid van de wet Werk en Bijstand is opgenomen, alsmede de voorwaarden waaronder deze premie zal worden verstrekt.6.Het college stelt richtlijnen ter uitvoering van hetgeen het eerste tot en met vijfde lid is bepaald.7.Het college kan nadere richtlijnen opstellen met betrekking tot eventuele bijdragen van inlenende organisaties, als mogelijke vergoeding van de inzet van bijstandsgerechtigden op een participatieplaats.Afdeling2Betaald werkArtikel10Opstapbanen1.Bemiddeling naar een opstapbaan kan een onderdeel zijn van een traject gericht op arbeidsinschakeling.2.De opstapbaan heeft als doel de belanghebbende, door betaald werk, sneller op regulier werk te plaatsen.3.Dit instrument kan ingezet worden wanneer door het college aan de hand van een onderzoek is vastgesteld dat de belanghebbende op korte of middellange termijn een reëel perspectief heeft op regulier werk en een opstapbaan geïndiceerd is.4.Het instrument wordt uitsluitend ingezet ten behoeve van bijstandsgerechtigden. 5.De opstapbaan duurt maximaal één jaar.Artikel11Vangnetbanen1.Bemiddeling naar een vangnetbaan kan een onderdeel zijn van een traject gericht op arbeidsinschakeling.2.De vangnetbaan heeft als doel de belanghebbende, door betaald werk, een zodanige werkervaring op te laten doen dat het perspectief op regulier werk vergroot wordt.3.Dit instrument kan worden ingezet als het college aan de hand van een onderzoek heeft vastgesteld dat de belanghebbende die bijstand ontvangt op lange termijn een reëel perspectief heeft op regulier werk en een vangnetbaan geïndiceerd is. Het instrument kan ook worden ingezet als de belanghebbende jonger is dan 27 jaar en tot de doelgroep behoort als bedoeld onder artikel eerste lid, onder m. en op korte of middellange termijn een reëel perspectief heeft op reguliere arbeid.4.Het instrument wordt niet ingezet als de belanghebbende gehuwd is en het bruto-inkomen van zijn partner hoger is dan EUR 2.500,00 per maand.5.De vangnetbaan kan maximaal drie jaar duren. In bijzondere gevallen is éénmalige verlenging van maximaal drie jaar mogelijk, als de werknemer daarmee de pensioengerechtigde leeftijd bereikt.6.Het instrument vangnetsubsidie komt met ingang van 1 augustus 2009 te vervallen.Artikel11aDoe Mee Banen1.Bemiddeling naar een Doe Mee Baan kan een onderdeel zijn van een traject gericht op arbeidsinschakeling.2.De Doe Mee Baan heeft als doel de belanghebbende, door betaald werk, een zodanige werkervaring op te laten doen dat het perspectief op regulier werk vergroot wordt.3.Dit instrument kan ingezet worden wanneer door het college aan de hand van een onderzoek is vastgesteld dat de belanghebbende die bijstand ontvangt op lange termijn een reëel perspectief heeft op regulier werk, en een doe mee baan geïndiceerd is.4.De Doe Mee Baan kan een jaar duren en kan maximaal twee keer met een periode van een jaar verlengd worden.5.Dit instrument eindigt voor belanghebbende op de eerste dag van de maand waarin belanghebbende de pensioengerechtigde leeftijd bereikt.Hoofdstuk4Algemen bepalingen over subsidies aan werkgeversAfdeling1Algemene voorwaarden voor subsidie aan werkgeversArtikel12Doel van de subsidies voor de werkgeverHet college kan een subsidie verlenen voor de loonkosten van bepaalde werknemers, om zo werkgevers te stimuleren arbeidsplaatsen beschikbaar te stellen voor bepaalde categorieën werkloos werkzoekenden.Artikel13Werkingsfeer1.Subsidie aan werkgevers is alleen mogelijk ten behoeve van arbeidsplaatsen die worden vervuld door leden van de doelgroep.2.Op het verlenen van subsidies aan werkgevers zijn de voorwaarden en de kaders van toepassing uit de Verzamelbrief van april 2004.Artikel14Samenloop van subsidiesGeen subsidie wordt verleend voor kosten waarvoor, al dan niet door de gemeente, reeds een andere subsidie wordt verleend.Artikel15Definitieve vaststelling1.Als de subsidie voor een bepaalde periode geldt, wordt het recht op die subsidie telkens na afloop van het kalenderjaar vastgesteld.2.De werkgever verstrekt daartoe binnen twee maanden na het verstrijken van het kalenderjaar waar de subsidie betrekking op heeft de gegevens die nodig zijn voor de vaststelling van de subsidie en de gegevens die nodig zijn voor verantwoording door de gemeente aan het rijk.3.Indien de gegevens bedoeld in het tweede lid niet binnen de daar genoemde termijn worden verstrekt, vordert het college de subsidie terug over die subsidietermijn waarvoor de gegevens niet zijn verstrekt.Artikel16Voorschotten1.Het college kan in de situatie die bedoeld wordt in het vorige lid voorafgaande aan de subsidievaststelling voorschotten verstrekken als aan de andere voorwaarden voor subsidie is voldaan.2.Voorschotten worden eerst verrekend met de definitief vastgestelde subsidie of met voorschotten over een zelfde of een volgend kalenderjaar. Als een werkgever meerdere subsidies ontvangt, kunnen voorschotten op de ene subsidie met een definitief vastgestelde andere subsidie op grond van deze verordening of met voorschotten op een andere subsidie op grond van deze verordening worden verrekend.3.Verstrekking van voorschotten kan worden gestaakt als:

de werkgever in staat van faillissement verkeert;

als ten aanzien van de werkgever surséance van betaling is aangevraagd;

als een schuldeiser van de werkgever executoriaal of conservatoir beslag heeft gelegd op goederen van de werkgever.

de werkgever niet de verantwoording bedoeld in artikel 15, tweede lid, aan het college verstrekt en/of niet aan de andere aan de subsidieverlening verbonden verplichtingen voldoet.

Artikel17Bevoegdheid college1.Het college kan nadere regels stellen met betrekking tot de aan de subsidieverlening aan werkgevers verbonden verplichtingen.2.Het college kan regels stellen waarin categorieën van werkgevers of werknemers worden aangewezen die uitgezonderd zijn van bepaalde verplichtingen die verbonden zijn aan de verlening van subsidie of van de hoogte of duur daarvan.3.Het college kan een subsidieplafond vaststellen voor de subsidies aan werkgevers.4.Het college kan de in dit hoofdstuk genoemde subsidiebedragen aanpassen.5.Het college kan besluiten de subsidie voor de werkgever hoger vast te stellen als de werknemer in dienst treedt bij de werkgever in het kader van een werkgelegenheidsproject dat door, in opdracht van of in samenwerking met de gemeente wordt uitgevoerd of waarin de gemeente participeert.6.De werkgever bedoeld in het vorige lid kan een re-integratiebedrijf zijn dat in opdracht van de gemeente handelt, of een onderaannemer zijn van een re-integratiebedrijf dat opdracht van de gemeente handelt of een speciaal voor het werkgelegenheidsproject in het leven geroepen rechtspersoon. De werkgever bedoeld in het vorige lid kan alleen een andersoortige werkgever zijn als het gaat om een speciaal werkgelegenheidsproject in samenwerking met de gemeente.7.Aan de subsidieverlening kunnen verplichtingen worden verbonden met de strekking dat de werkgever de medewerking verleent die nodig is voor het realiseren van de re-integratiedoelstellingen ten aanzien van de werknemer.Artikel18De aanvraag1.De subsidie voor loonkosten moet worden aangevraagd uiterlijk drie maanden na de ingangsdatum van de arbeidsovereenkomst.2.De subsidie die op grond van artikel 24 kan worden verleend, moet binnen drie maanden, nadat het recht ontstaat, worden aangevraagd.3.Van de termijn bedoeld in de vorige leden kan worden afgeweken als de termijnoverschrijding verschoonbaar is.Afdeling2Subsidie voor opstapbanenArtikel19Voorwaarden bij subsidie voor opstapbanen1.Het college kan aan een werkgever een subsidie verlenen voor de loonkosten van een werknemer die in het kader van een traject gericht op reïntegratie in de arbeid ten behoeve van de werkgever werkt.2.De subsidie wordt alleen verleend als de werkgever een arbeidsovereenkomst heeft gesloten met een werknemer van wie vooraf door of namens het college is vastgesteld dat deze tot de doelgroep voor een opstapbaan behoort.3.De subsidieverlening is mogelijk ten behoeve van arbeidsplaatsen in organisaties met en zonder winstoogmerk.Artikel20Hoogte en duur van de subsidie voor opstapbanen1.De subsidie bedraagt EUR 10.000,00 en geldt voor de duur van één jaar en wordt naar rato verlaagd voor zover het dienstverband korter heeft geduurd.2.De subsidie geldt voor dienstverbanden van 32 uren per week. Het subsidiebedrag wordt naar rato verlaagd bij een dienstverband van minder dan 32 uren per week en verhoogd bij een dienstverband van meer dan 32 uur.3.Dit instrument eindigt voor belanghebbende op de eerste dag van de maand waarin belanghebbende de pensioengerechtigde leeftijd bereikt.Afdeling3Subsidie voor vangnetbanenArtikel21Verplichtingen verbonden aan de subsidieverlening voor vangnetbanen1.Het college kan aan een werkgever een subsidie verlenen voor de loonkosten van een werknemer die in het kader van een traject gericht op reïntegratie in de arbeid ten behoeve van de werkgever werkt.2.De subsidie wordt alleen verleend als de werkgever een arbeidsovereenkomst heeft gesloten met een werknemer waarvan vooraf door of namens het college is vastgesteld dat deze tot de doelgroep voor een vangnetbaan behoort.3.De subsidieverlening is mogelijk ten behoeve van arbeidsplaatsen in organisaties met en zonder winstoogmerk.Artikel22Hoogte en duur van de subsidie voor vangnetbanen1.De subsidie bedraagt EUR 20.000,00 per jaar en wordt naar rato verlaagd voor zover het diensterband korter heeft geduurd dan het kalenderjaar waarover het wordt vastgesteld.2.In afwijking van het vorige lid wordt de subsidie afwijkend vastgesteld voor de werknemer die op de ingangsdatum van een arbeidscontract of verlenging daarvan, jonger is dan 23 jaar. De volgende bedragen zijn dan van toepassing:De hoogte van de loonkostensubsidie voor de jongere wordt vastgesteld op basis van de leeftijd van de jongere op 1 januari van het kalenderjaar. Bij de afrekening wordt dit gecontroleerd.Tabel vangnetsubsidie bij jongeren tot 23 jaarLeeftijdHoogte Vangnetsubsidie bij 32 uur22€ 17.500,00 21€ 15.750,00 20€ 14.500,00 19€ 13.500,00 18€ 12.500,00 3.De subsidie wordt gedurende maximaal drie jaar verleend.4.De subsidie wordt naar rato verlaagd bij een dienstverband van minder dan 32 uren per week en verhoogd bij een dienstverband van meer dan 32 uur.5.Dit instrument eindigt voor belanghebbende op de eerste dag van de maand waarin belanghebbende de pensioengerechtigde leeftijd bereikt.Artikel23Bevoegdheid collegeHet college kan categorieën van werknemers of categorieën van werkgevers aanwijzen waarvoor de subsidie in afwijking van het vorige artikel hoger kan worden vastgesteld of voor een langere duur kan worden verleend.Artikel23aOvergangsbepalingen subsidieregeling vangnetbanenIn navolging van het bepaalde in artikel 10, vierde lid, komt de subsidieregeling voor vangnetbanen met ingang van 1 augustus 2009 te vervallen, met dien verstande dat de artikelen 21 tot en met 23 van toepassing blijven voor de reeds op 1 augustus 2009 verleende subsidies.Afdeling4Subsidie bij doorstroom naar regulier werkArtikel24Subsidie bij doorstroom naar regulier werk1.Het college kan categorieën van werkgevers aanwijzen aan wie een subsidie wordt verleend als een werknemer reguliere arbeid heeft aanvaard bij dezelfde of een andere werkgever.2.De subsidie wordt alleen verleend als de werkgever voor de loonkosten van de werknemer een subsidie ontvangt of heeft ontvangen op grond van deze verordening.Artikel25Bevoegdheid collegeHet college stelt nadere regels vast over de verplichtingen verbonden aan de verlening van de subsidie bedoeld in het vorige artikel en de hoogte daarvan.Hoofdstuk5Subsidies voor de belanghebbendeArtikel26Bevoegdheid college1.Het college kan categorieën van personen aanwijzen aan wie een subsidie of premie verleend kan worden ter bevordering van de aanvaarding of het behoud van werk, ter bevordering van deelname of succesvolle afronding aan een voorziening gericht op arbeidsinschakeling of ter bevordering van het starten, het voortzetten of een succesvolle afronding van een opleiding.2.Het college stelt nadere regels vast over de verplichtingen verbonden aan de verlening van die subsidie of premie en de hoogte daarvan.Artikel27Onkostenvergoeding1.Het college kan besluiten om voor noodzakelijke en werkelijk gemaakte of te maken kosten ten behoeve van een re-integratietraject die niet gerekend kunnen worden tot het normale uitgavenpatroon van de belanghebbende een vergoeding te verstrekken aan de belanghebbende.2.Als een belanghebbende geacht kan worden ten behoeve van zijn re-integratietraject, of een onderdeel daarvan extra kosten te moeten maken kan het college besluiten ten behoeve van die extra kosten een eenmalige of periodieke vergoeding te verstrekken.3.Aan de in de vorige leden bedoelde vergoeding kan de voorwaarde worden verbonden dat het trajectonderdeel of de geboden voorziening met goed gevolg is afgelegd.4.Het college kan nadere regels vaststellen over de in de vorige leden bedoelde vergoedingen.Hoofdstuk6SlotbepalingenArtikel27Citeerwijze en inwerkingtreding1.Deze verordening kan worden aangehaald als: Reïntegratieverordening2004.2.De Verordening loonkostensubsidie instroom/doorstroombanen Wiwwerkervaringsplaatsen (Gemeenteblad van Utrecht 1999, nr. 23) wordt ingetrokken.3.De Verordening premiebeleid en vrijlating inkomsten 2001(Gemeenteblad van Utrecht 2001, nr. 19) wordt ingetrokken.4.De verordening treedt in werking op 1 januari 2004Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van de raad, gehouden op18 december 2003.De griffier, De burgemeester,Drs. A.A.H. Smits Mr. A.H. Brouwer-KorfBekendmaking is geschied op 24 december 2003.Deze verordening is in werking getreden op 1 januari 2004.BIJLAGE BEHOREND BIJ GEMEENTEBLAD VAN UTRECHT 2004, NR. 64ToelichtingAlgemeenDeze verordening regelt de ondersteuning die de gemeente biedt bij de arbeidsinschakeling van werklozen die horen tot de doelgroep. De opdracht om die ondersteuning te bieden is geregeld in artikel 7 van de Wet werk en bijstand (WWB). Het voorschrift om een verordening vast te stellen waarin deze ondersteuning nader vorm wordt gegeven volgt uit artikel 8 WWB.ArtikelsgewijsArtikel 1 DefinitiesIn dit artikel worden definities gegeven van begrippen die meer dan eens in de verordening voorkomen, en waarvan het van belang is dat er telkenshetzelfde onder wordt verstaan. In een aantal gevallen wordt verwezen naar definities in de wet om ervoor te zorgen dat er zoveel mogelijk aansluiting blijft bij de wetgeving die van toepassing is.

t/m c. kortheidshalve wordt onder de wet de WWB verstaan, en onder het college en de gemeente de betreffende organen van Utrecht. Hiermee wordt ook tot uitdrukking gebracht dat de verordening alleen op de gemeente Utrecht van toepassing is.

t/m g. Een aantal reïntegratie-instrumenten is in de definitielijst opgenomen. Vooral bij de vormen van gesubsidieerde arbeid onder f. en g. is dit van belang. Daarmee wordt een duidelijke relatie gelegd tussen hoofdstuk 3, waarin geregeld wordt in welke situatie en onder welke voorwaarden iemand in aanmerking kan komen voor bemiddeling naar een gesubsidieerde baan, en hoofdstuk 4, waarin de voorwaarden voor een werkgever staan om een loonkostensubsidie te krijgen. Zo’n subsidie is namelijk alleen mogelijk als de werknemer tot de doelgroep van zo’n gesubsidieerde baan behoort.

t/m l. Voor de begrippen die te maken hebben met de gezinssituatie wordt aansluiting gezocht bij de definities daarvoor in de WWB. Hierdoor worden samenlevingsvormen als samenwoning en geregistreerd partnerschap gelijkgesteld met het huwelijk.

De doelgroep aan wie de gemeente ondersteuning moet bieden is geregeld in artikel 7, eerste lid van de WWB. Jongeren tot 27 jaar die bij de inwerkingtreding op 1 oktober 2009 van de Wet investering in jongeren (WIJ) geen bijstand ontvingen of van wie de bijstandsuitkering nadien is beëindigd, behoren niet tot de kring van rechthebbenden van de WWB. Zij kunnen alleen een beroep doen op de WIJ en kunnen aan deze verordening derhalve geen rechten ontlenen. Met ingang van 1 juli 2010 behoren alle jongeren tot 27 jaar tot de kring van rechthebbenden van de WIJ, ook degenen die tot die datum nog bijstand hebben ontvangen.

Degenen die één van deze uitkeringen ontvangen vallen onder de doelgroep van deze verordening en worden in deze verordening gelijkgesteld met degenen die bijstand ontvangen.

t/m t. Voor een definitie van ondersteuning is aansluiting gezocht bij de definitie daarvan in de WWB. Reïntegratie-instrumenten zijn voorzieningen die verstrekt kunnen worden om die ondersteuning te bieden. Een traject is een aaneenschakeling van reïntegratie-instrumenten. Het doel is van tevoren vastgesteld. In de meeste gevallen wordt naar aanleiding van een diagnose, samen met de belanghebbende, een plan opgesteld, met daarin de trajectdoelen. Een traject kan ook uit een enkel reïntegratie-instrument bestaan.

Daklozen vormen een bijzondere groep, die door hun sociaaleconomische omstandigheden vaak moeilijker aan het werk raakt. Voor deze groep gelden bij de loonkostensubsidies gunstigere bepalingen, om zo een groter aanbod van arbeidsplaatsen voor deze groep te bevorderen. Voor de definitie van dakloze is aansluiting gezocht bij de definitie daarvan in de Verordening toeslagen en verlagingen WWB.

De toevoeging van deze definitie is nodig, omdat het begrip pensioengerechtigd wordt toegevoegd aan andere artikelen.

Artikel 2 Opdracht aan het collegeDe WWB geeft aan het college de verantwoordelijkheid voor het biedenvan ondersteuning. Hoewel belanghebbenden aanspraak kunnen maken op ondersteuning, is er geen afdwingbaar recht op ondersteuning op de manier zoals de belanghebbende dat het liefst zou zien. Het is aan het college om te zorgen voor een voldoende aanbod van reïntegratie-instrumenten, maar het college heeft daarbij te maken met beperkte middelen, terwijl de vraag naar ondersteuning afhankelijk is van een veelheid aan sociaal-economische factoren.Artikel 4 Vorm van de ondersteuningGEMEENTEBLAD VAN UTRECHT 2007 Nr. 20 .Verordening tot wijziging van de Re-integratieverordening 2004 (raadsbesluit van 15 maart 2007) De raad van de gemeente Utrecht, gelet op het voorstel van b. en w. d.d. 2 maart 2007Besluitvast te stellen de:VERORDENING tot wijziging van de Re-integratieverordening 2004Artikel IDe Re-integratieverordening Wet werk en bijstand 2004 (Gemeenteblad van Utrecht, 2006, nr. 9), wordt gewijzigd als aangegeven in artikel II.Artikel IIAan artikel 4 wordt een vijfde lid toegevoegd, dat luidt:

Van het vorige lid kan worden afgeweken als het college van oordeel is dat dat nodig is om duurzame uitstroom te realiseren en het college dat gewenst acht.

Artikel 10, vijfde lid wordt gewijzigd als volgt:

De opstapbaan duurt maximaal één jaar.

Artikel 10, zesde lid komt te vervallen.Artikel 11, derde lid wordt gewijzigd als volgt:

Dit instrument kan ingezet worden wanneer door het college aan de hand van een onderzoek is vastgesteld dat de belanghebbende die bijstand ontvangt op lange termijn een reëel perspectief heeft op regulier werk en een vangnetbaan geïndiceerd is.

Na artikel 11 wordt een artikel toegevoegd, dat luidt:Artikel 11a Doe Mee Banen

Bemiddeling naar een Doe Mee Baan kan een onderdeel zijn van een traject gericht op arbeidsinschakeling.

De Doe Mee Baan heeft als doel de belanghebbende, door betaald werk, een zodanige werkervaring op te laten doen dat het perspectief op regulier werk vergroot wordt.

Dit instrument kan ingezet worden wanneer door het college aan de hand van een onderzoek is vastgesteld dat de belanghebbende die bijstand ontvangt op lange termijn een reëel perspectief heeft op regulier werk, en een doe mee baan geïndiceerd is.

De Doe Mee Baan kan een jaar duren en kan maximaal twee keer met een periode van een jaar verlengd worden.

Aan artikel 13 wordt een tweede lid toegevoegd, dat luidt:

Op de toekenning van subsidies aan werkgevers zijn de voorwaarden en de kaders van toepassing uit de Verzamelbrief van april 2004.

Aan artikel 16 wordt een derde lid toegevoegd, dat luidt:

Verstrekking van voorschotten kan worden gestaakt als:

de werkgever in staat van faillissement verkeert;

als ten aanzien van de werkgever surséance van betaling is aangevraagd;

als een schuldeiser van de werkgever executoriaal of conservatoir beslag heeft gelegd op goederen van de werkgever.

Aan artikel 17 worden de volgende leden toegevoegd:

Het college kan de in dit hoofdstuk genoemde subsidiebedragen aanpassen.

Het college kan besluiten de subsidie voor de werkgever hoger vast te stellen als de werknemer in dienst treedt bij de werkgever in het kader van een werkgelegenheidsproject dat door, in opdracht van of in samenwerking met de gemeente wordt uitgevoerd of waarin de gemeente participeert.

De werkgever bedoeld in het vorige lid kan een re-integratiebedrijf zijn dat in opdracht van de gemeente handelt, of een onderaannemer zijn van een re-integratiebedrijf dat opdracht van de gemeente handelt of een speciaal voor het werkgelegenheidsproject in het leven geroepen rechtspersoon. De werkgever bedoeld in het vorige lid kan alleen een andersoortige werkgever zijn als het gaat om een speciaal werkgelegenheidsproject in samenwerking met de gemeente.

Aan de subsidie kunnen verplichtingen worden verbonden met de strekking dat de werkgever de medewerking verleent die nodig is voor het realiseren van de re-integratiedoelstellingen ten aanzien van de werknemer.

Aan artikel 18 wordt een derde lid toegevoegd, luidende:

Van de termijn bedoeld in de vorige leden kan worden afgeweken als de termijnoverschrijding verschoonbaar is.

Artikel 19 vierde lid komt te luiden:

In afwijking van het vorige lid kan subsidie worden verstrekt als de werknemer voor een aantal uren wordt aangesteld waarbij het netto salaris minder bedraagt dan het voor hem geldende bijstandsniveau, als

het college ten aanzien van de werknemer die alleenstaande ouder is heeft vastgesteld dat hij niet in staat is het aantal in het vorige lid bedoelde uren te werken in verband met de zorg voor één of meerdere kinderen;

het college ten aanzien van de werknemer heeft vastgesteld dat hij niet in staat is het aantal in het vorige lid bedoelde uren te werken vanwege verminderde arbeidsgeschiktheid of omstandigheden van sociaal medische aard;

het college ten aanzien van de werknemer heeft vastgesteld dat er geen geschikte arbeidsplaats beschikbaar is voor een hoger aantal uren.

Artikel 20 komt te luiden:Artikel 20 Hoogte en duur van de subsidie voor opstapbanen

De subsidie bedraagt EUR 12.500,00 en geldt voor de duur van één jaar en wordt naar rato verlaagd voor zover het dienstverband korter heeft geduurd.

De subsidie geldt voor dienstverbanden van 32 uren per week. Het subsidiebedrag wordt naar rato verlaagd bij een dienstverband van minder dan 32 uren per week en verhoogd bij een dienstverband van meer dan 32 uur.

Aan artikel 21 wordt een vijfde lid toegevoegd dat luidt:

De subsidie is mogelijk ten behoeve van arbeidsplaatsen in organisaties met en zonder winstoogmerk.

Artikel 22 komt te luiden:Artikel 22 Hoogte en duur van de subsidie voor vangnetbanen

De subsidie bedraagt EUR 20.000,00 per jaar en wordt naar rato verlaagd voor zover het diensterband korter heeft geduurd dan het kalenderjaar waarover het wordt vastgesteld.

In afwijking van het vorige lid bedraagt de subsidie maximaal 102% van het wettelijk minimumloon als de werknemer jonger dan 23 jaar is. De hoogte van de loonkosten van de jongere wordt automatisch aangepast door de gemeente.

De subsidie wordt gedurende maximaal drie jaar verstrekt.

De subsidie wordt naar rato verlaagd bij een dienstverband van minder dan 32 uren per week en verhoogd bij een dienstverband van meer dan 32 uur.

Aan artikel 24 komt te luiden:Artikel 24 Subsidie bij doorstroom naar regulier werk

Het college kan categorieën van werkgevers aanwijzen aan wie een subsidie wordt verstrekt als een werknemer reguliere arbeid heeft aanvaard bij dezelfde of een andere werkgever.

De subsidie wordt alleen verstrekt als de werkgever voor de loonkosten van de werknemer een subsidie ontvangt of heeft ontvangen op grond van deze verordening.

Aan artikel 25 komt te luiden:Artikel 25 Bevoegdheid collegeHet college stelt nadere regels vast over de voorwaarden voor de subsidie bedoeld in het vorige artikel en de hoogte daarvan.De naam van hoofdstuk 5 wordt:Hoofdstuk 5Subsidies voor de belanghebbendeArtikel 26 wordt gewijzigd als volgt:Artikel 26 Bevoegdheid college

Het college kan categorieën van personen aanwijzen aan wie een subsidie verstrekt kan worden ter bevordering van de aanvaarding of het behoud van werk, ter bevordering van deelname of succesvolle afronding aan een voorziening gericht op arbeidsinschakeling of ter bevordering van het starten, het voortzetten of een succesvolle afronding van een opleiding.

Het college stelt nadere regels vast over de voorwaarden voor die subsidie en de hoogte daarvan.

Na artikel 26 wordt, onder vernummering van artikel 27 naar 28, het volgende artikel ingevoegd:Artikel 27 Onkostenvergoeding

Het college kan besluiten om voor noodzakelijke en werkelijk gemaakte of te maken kosten ten behoeve van een re-integratietraject die niet gerekend kunnen worden tot het normale uitgavenpatroon van de belanghebbende een vergoeding te verstrekken aan de belanghebbende.

Als een belanghebbende geacht kan worden ten behoeve van zijn re-integratietraject, of een onderdeel daarvan extra kosten te moeten maken kan het college besluiten ten behoeve van die extra kosten een eenmalige of periodieke vergoeding te verstrekken.

Aan de in de vorige leden bedoelde vergoeding kan de voorwaarde worden verbonden dat het trajectonderdeel of de geboden voorziening met goed gevolg is afgelegd.

Het college kan nadere regels vaststellen over de in de vorige leden bedoelde vergoedingen.

Artikel IIIDeze verordening treedt in werking op 1 april 2007.Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van de raad, gehouden op 15 maart 2007.De griffier, De voorzitter,Drs. A.A.H. Smits Mr. A.H. Brouwer-KorfPublicatie is geschied op 28 maart 2007.Deze verordening is in werking getreden op 1 april 2007.BIJLAGE BEHOREND BIJ GEMEENTEBLAD VAN UTRECHT 2007, NR. 20ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING bij de Verordening tot wijziging van de Re-integratieverordening 2004Artikel 4 Vorm van de ondersteuningOndersteuning hoeft niet altijd te bestaan uit een door derden uitgevoerde diagnose, gevolgd door een vastgesteld traject met één of meerdere re-integratie-instrumenten. Als dat kan, kan worden volstaan met advies of doorverwijzing naar andere instanties. Re-integratie-instrumenten worden alleen ingezet als zonder die inzet arbeidsinschakeling niet mogelijk is. Bovendien worden de instrumenten alleen ingezet als aan de hand van onderzoek is gebleken dat door de inzet van die instrumenten arbeidsinschakeling binnen afzienbare tijd mogelijk wordt. Reïntegratie moet bovendien de kortste weg naar arbeid zijn. Daarmee wordt niet alleen de tijd tussen de inzet van het instrument en de werkaanvaarding bedoeld, maar ook de inspanningen die het kost om dat doel te bereiken.Inzet van re-integratie-instrumenten is ook mogelijk als het college van oordeel is dat zonder de inzet van re-integratie-instrumenten op korte termijn slechts tijdelijke uitstroom mogelijk is, terwijl de inzet van re-integratie-instrumenten meer duurzame uitstroom mogelijk kan maken. Ook hier geldt dat het instrument adequaat en toereikend moet zijn voor het bereiken van dat doel.Alleen als arbeidsinschakeling binnen afzienbare termijn niet tot de mogelijkheden behoort, kan zelfstandige maatschappelijke participatie een doel van de inzet van re-integratie-instrumenten zijn. Ook in dat geval geldt dat het instrument beschikbaar moet zijn en dat het adequaat en toereikend moet zijn voor het beoogde doel. De uiteindelijke verantwoordelijkheid voor de inhoud van het traject ligt bij het college, dat immers ook verantwoordelijk is voor de effectieve en doelgerichte inzet van schaarse middelen. Binnen de grenzen van die verantwoordelijkheid wordt rekening gehouden worden met de wensen van de belanghebbende. Voor het slagen van het traject is de motivatie van de belanghebbende belangrijk. Bovendien wordt, voordat tot het traject wordt besloten, de inhoud van het traject besproken met de belanghebbende, waarna het trajectplan door beide partijen ondertekend wordt.Artikel 5 OnderzoekIn de meeste gevallen zal voordat tot de inzet van reïntegratie-instrumenten wordt besloten een advies worden gevraagd van een bedrijf dat gespecialiseerd is in diagnoses. Niet uitgesloten is dat het onderzoek zelf wordt verricht. Eventueel kan na een zelf verricht onderzoek besloten worden alsnog advies van derden in te winnen. Ook is denkbaar dat uit het eigen onderzoek al blijkt dat een diagnose door derden en/of de inzet van reïntegratie-instrumenten niet nodig is.Artikel 6 VerplichtingenDeelname aan reïntegratie is niet vrijblijvend. Bijstandsgerechtigden zijn reeds door het ontvangen van een uitkering aan bepaalde verplichtingen gehouden. Voor diegenen zonder uitkering moeten voorwaarden aan het reïntegratietraject gekoppeld worden. Deze gelden vanzelfsprekend ook voor de bijstandsgerechtigden. Het niet nakomen van de verplichtingen geeftde mogelijkheid om een traject af te breken of gevraagde ondersteuning te weigeren, bijvoorbeeld als iemand niet mee wil werken aan een onder-zoek. Ook is denkbaar dat gemaakte kosten op de belanghebbende worden verhaald, als door verwijtbaar handelen een traject niet tot het gewenste resultaat leidt. Om die mogelijkheid open te houden is het wenselijk dat de belangrijkste voorwaarden voor het behalen van succes als verplichting zijn opgenomen.Natuurlijk heeft de belanghebbende ook rechten. Deze rechten zijn meestal elders in wetof regelgeving ondergebracht. Tegen beslissingen op grond van deze verordening staat bezwaar en beroep open op grond van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Het recht op inzage in gegevens en zonodig correctie daarvan is geregeld in de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp).Artikel 7 VrijwilligerswerkVrijwilligerswerk met behoud van uitkering kan een nuttig instrument zijn om werkritme op te doen of te laten behouden. Het kan worden ingezet als uitstroom naar algemeen geaccepteerde arbeid niet mogelijk is, of als dat pas op middellange of lange termijn mogelijk is. Er is bewust voor gekozen om geen exacte termijnen te noemen voor dit arbeidsperspectief. Niet alleen zou dat ten onrechte de suggestie wekken dat dat altijd vooraf exact vast te stellen is, het arbeidsperspectief is ook niet alleen afhankelijk van in de persoon gelegen omstandigheden. Ook een veranderende arbeidsmarkt maakt dat de het arbeidsperspectief wijzigt. In het meerjarig beleidsplan zoals dat was vastgesteld bij het van kracht worden van deze verordening wordt uitgegaan van de volgende termijnen:

korte termijn: binnen een anderhalf jaar;

middellange termijn: tussen anderhalf en tweeënhalf jaar;

lange termijn: niet binnen tweeënhalf jaar.

Daarnaast worden nog groepen onderscheiden die direct kunnen uitstromen naar betaald werk, of bij wie er in het geheel geen arbeidsperspectief is. Niet alleen het arbeidsperspectief is bepalend voor de inzet van een reïntegratieinstrument. Steeds geldt dat het nodig moet zijn, dat de kortste weg naar werk gevolg wordt en dat het geïndiceerd is.Vrijwilligerswerk wordt alleen verricht bij organisaties die geen winstoogmerk hebben. Uit de definitie van vrijwilligerswerk in artikel 1 onder d. volgt bovendien dat het moet gaan om maatschappelijk nuttige activiteiten. Er is van afgezien om een maximale duur vast te stellen, om ervoor te zorgen dat het instrument ingezet kan worden voor degenen voor wie uitstroom naar betaald werk niet mogelijk is, en voor wie het vrijwilligerswerk zelfstandige maatschappelijke participatie als doel heeft. Als vrijwilligerswerk een onderdeel van een traject naar betaald werk is, wordt de duur beperkt doordat een traject van beperkte duur is.Artikel 8 LeerwerkstageDe leerwerkstage heeft als belangrijkste doel het opdoen van vaardigheden in een vakgebied, waardoor uitstroom naar betaald werk mogelijk wordt gemaakt. De leerwerkstage is bedoeld voor leden van de doelgroep die op korte, middellange of lange termijn perspectief op betaald werk hebben. Wat die termijnen inhouden is nader uitgewerkt in de toelichting op artikel 7. Voor de leerwerkstage geldt net als voor vrijwilligerswerk dat niet alleen het arbeidsperspectief bepalend is voor de inzet van het instrument. Anders dan bij vrijwilligerswerk geldt hier wel een duurbeperking. De reden daarvan is dat de leerwerkstage niet kan worden ingezet met als (voorlopig) einddoel zelfstandige maatschappelijke participatie, zodat een duurbeperking hier geen ongewenste beperkingen aan de inzet ervan geeft.Artikel 9 ProefplaatsingenBij de proefplaatsing is het doel niet zozeer het leren van vaardigheden, maar vooral het wennen aan aspecten die samenhangen met betaald werk. Net als de leerwerkstage kan het instrument worden ingezet voor leden van de doelgroep met een perspectief op betaald werk op korte, middellange of lange termijn. Wat die termijnen inhouden is nader uitgewerkt in de toelichting op artikel 7. Voor de proefplaatsing geldt net als voor vrijwilligerswerk dat niet alleen het arbeids-perspectief bepalend is voor de inzet van het instrument. De proefplaatsing duurt maximaal zes maanden. De proefplaatsing duurt drie maanden als die voorafgaat aan een opstapbaan. Omdat opstapbanen gereserveerd zijn voor mensen met een arbeidsperspectief op korte of middellange termijn, doet die situatie zich alleen in die gevallen voor.Artikel 10 OpstapbanenDe opstapbaan is een gesubsidieerde baan die bedoeld is om de belanghebbende sneller op een reguliere baan geplaatst te krijgen. Hij is bedoeld voor mensen die op korte of middellange termijn naar regulier werk kunnen uitstromen. De duurbeperking die aan de opstapbaan verbonden is houdt verband met de maximale duur van de loonkostensubsidie die aan de werkgever kan worden verstrekt.Artikel 11 VangnetbanenDe vangnetbaan is een gesubsidieerde baan die bedoeld is om door het opdoen van werkervaring het perspectief op regulier betaald werk te vergroten. Hij is bedoeld voor mensen waarvoor het extra belangrijk is om langdurige werkloosheid te voorkomen. Het gaat om mensen met een bijstandsuitkering. Als voor-waarde geldt dat er pas op lange termijn uitstroom mogelijk is naar regulier werk. De vangnetbaan duurt maximaal drie jaar. Deze duurbeperking houdt verband met de maximale duur van de loonkostensubsidie die aan de werkgever kan worden verstrekt. Een voorafgaande proefplaatsing is niet langer een vereiste voor plaatsing op een Vangnetbaan, hoewel het wel wenselijk kan zijn.Artikel 11, derde lidDeze wijziging biedt nu ook de mogelijkheid om aan alle jongeren in de doelgroep van sociale zaken (uitkeringsgerechtigd en niet uitkeringsgerechtigd) een vangnetbaan aan te bieden om zo hun kansen op de reguliere arbeidsmarkt te vergroten. Dit sluit aan bij de wensen voor deze doelgroep om te komen tot duurzame toetreding tot het arbeidsproces. Daarbij is het nu dan ook mogelijk om langere kwalificerende scholing in te zetten, waarmee de kansen op duurzame uitstroom worden vergroot.Artikel 11, vijfde lidIn het geval dat een persoon bij het aangaan van de vangnetbaan 59 jaar of ouder is, is het moeilijk deze personen na deze vangnetbaan te bemiddelen naar een reguliere baan. Als dit nu niet lukt, is niet wenselijk om deze persoon terug te laten vallen in een WW uitkering en zelfs eventueel in de bijstand. De kans op een nieuw succesvol re-integratietraject is voor deze groep zeer klein.Artikel 11a Doe Mee BanenDoe Mee Banen zijn een nieuw instrument voor het bevorderen van uitstroom uit de uitkering naar regulier betaald werk. Doel is het opdoen (of op peil houden) van arbeidsritme en werknemersvaardigheden.Artikel 11a, vijfde lidVanwege de relatief hoge kosten die aan deze banen verbonden zijn én omdat er voor personen vanaf de pensioengerechtigde leeftijd een voorliggende voorziening in de vorm van AOW bestaat, is het nodig deze begrenzing in te voeren. .Artikel 12 Doel van de subsidies voor de werkgeverDoel van subsidiering van arbeidsplaatsen is om extra werkgelegenheid te bevorderen voor speciale groepen van werklozen die anders geen werk kunnen vinden. De reden hiervoor kan zijn dat deze werklozen door de grotere afstand tot de arbeidsmarkt minder productief zijn, of dat werkgevers door een gebrek aan werkervaring huiverig zijn om iemand in dienst te nemen vanwege de extra financiële risico’s die daaraan verbonden zijn. Door deze subsidiering worden die financiële risico’s gecompenseerd, en komen er voor de gemeente extra instrumenten beschikbaar voor het uitvoeren van haar reïntegratiedoelstellingen.Artikel 13 WerkingssfeerIn de Verzamelbrief van april 2004 staan kaders beschreven die gelden in verband met (Europese) mededingingsregels om te voorkomen dat er sprake is van verboden staatsteun. Op grond van die regels is het bijvoorbeeld niet toegestaan om loonkostensubsidies voor te behouden aan werkgevers in een bepaalde regio. Het is wel toegestaan om als voorwaarde te stellen dat de werknemer tot de doelgroep van de (Utrechtse) Re-integratieverordening behoort. In de circulaire wordt aanbevolen in de verordening expliciet te verwijzen naar deze Verzamelbrief.Artikel 14 Samenloop van subsidiesOngewenste samenloop van subsidies moet worden voorkomen. Voor een deel is daarin al voorzien doordat alleen voor kosten (en voor zover die er zijn) subsidie kan worden verleend. Toch is nog eens uitdrukkelijk opgenomen dat een loonkostensubsidie alleen mogelijk is voor die loonkosten, of voor dat deel van die loonkosten, waar niet al een andere subsidie voor wordt ontvangen. Dat hoeft niet een subsidie te zijn die alleen voor de loonkosten bedoeld is. Het kan ook om een meer algemene subsidie gaan, waarvan is vastgesteld dat die ook voor de loonkosten bedoeld is.Artikel 15 Definitieve vaststellingHet definitieve recht op subsidie wordt vastgesteld na afloop van ieder kalenderjaar.Als er meer dan één gesubsidieerde arbeidsplaats is, wordt op dat moment tevens het totaal aan subsidies voor die arbeidsplaatsen vastgesteld. Definitieve vaststelling per kalenderjaar sluit ook goed aan bij het moment van salarisveranderingen en fiscale veranderingen en bij het moment waarop definitief opgave van loonkosten moet worden gedaan ten behoeve van andere regelingen.Artikel 15, tweede lidDeze aanpassing is nodig om ervoor te zorgen dat de afrekening van de loonkostensubsidies in de pas gaat lopen met de verantwoording binnen de gemeente Utrecht en de verantwoording over WWB-gelden naar het Rijk. Nu is deze periode te lang en bestaat er kans op financiële risico’s voor de gemeente. Deze worden door de nieuwe bepaling voorkomen.Artikel 15, derde lidNaar aanleiding van procedures die werkgevers tegen de gemeente hebben gevoerd, is het juridisch nodig om deze bepaling op te nemen, zodat de subsidie, in het geval van niet juiste en/of tijdige verantwoording kan worden teruggevorderd. Dit om financiële risico’s naar de toekomst te voorkomen.Artikel 16 VoorschottenVoorschotverlening is mogelijk gemaakt omdat de subsidie eenmaal per jaar definitief wordt vastgesteld, en de bedrijfsvoering van werkgevers niet altijd toelaat dat de loonkosten worden betaald zonder dat daar de inkomsten uit de loonkostensubsidie tegenover staat. Als is vastgesteld dat aan de voorwaarden van subsidiering is voldaan, kunnen periodiek voorschotten worden verstrekt ter hoogte van een voorlopige schatting van het uiteindelijk toe te kennen subsidiebedrag ten behoeve van de aanwezige gesubsidieerde arbeidsplaatsen over de periode waar het voorschot betrekking heeft. Bij de definitieve vaststelling van de subsidie vindt verrekening van de verstrekte voorschotten plaats. Het verschil dat resteert wordt uitbetaald als het positief is, of verrekend met de bevoorschotting van het volgende kalenderjaar als het negatief is. Als verrekening niet mogelijk is, worden te veel verstrekte voor-schotten teruggevorderd.Loonkostensubsidies zijn bedoeld om banen te creëren en (vervolgens) in stand te houden die vervuld worden door leden van de doelgroep. Als het bedrijf van de werkgever in (betalings-)moeilijkheden verkeert kan een situatie ontstaan waarbij dat doel niet meer te realiseren is. Ook is denkbaar dat bij de eind-afrekening blijkt dat de subsidie niet volledig toegekend kan worden, waardoor er –achteraf bezien- teveel voorschotten verstrekt zijn. Om de situatie te voorkomen dat teveel als voorschot verstrekt is, en die teveel verstrekte voorschotten vervolgens niet meer verrekend of teruggevorderd kunnen worden, of om de situatie te voorkomen dat doorgegaan moet worden met het verstrekken van voorschotten terwijl die niet meer ten goede komen aan het doel waarvoor ze verstrekt worden, voorziet dit artikel in een solide juridische basis om de bevoorschotting zonodig te staken.Artikel 16, derde lid onder dDe toevoeging van dit onderdeel geeft een basis voor het opschorten van de betaling van voorschotten zolang een werkgever niet tijdig voldoet aan de verplichtingen uit artikel 15 van deze Verordening.Artikel 17 , vierde lidDoor geldontwaarding en stijging van (loon)kosten kan het periodiek wenselijk zijn de subsidiebedragen aan te passen. Om de regeling eenvoudig te houden is gekozen voor ronde bedragen. Door dit artikel kan flexibel ingespeeld worden op een eventuele toekomstige wenselijkheid om de bedragen aan te passen.Artikel 17, vijfde lidVoor speciale projecten, die extra gesubsidieerde werkgelegenheid kunnen bieden, kan het incidenteel wenselijk zijn extra middelen in te zetten, om de extra banen mogelijk te kunnen maken. Hieruit kan eventueel ook een deel van de apparaatkosten gefinancierd worden die nodig zijn om de banen mogelijk te maken.Artikel 17, zesde lidHet is niet de bedoeling om werkgevers van al bestaande gesubsidieerde banen aanspraak te laten maken op extra subsidie. De bedoeling is om speciale werkgelegenheidsprojecten mogelijk te maken die anders niet mogelijk zijn. Om die reden zijn extra voorwaarden gesteld aan het toekennen van hogere subsidie. Zo moet het om speciale projecten gaan die door of namens of in samenwerking met de gemeente georganiseerd wordenArtikel 17, zevende lidDoel van gesubsidieerde arbeid is de reïntegratie van de werknemer. Daarom kan van de werkgever die subsidie ontvangt medewerking gevraagd worden om dat doel te bereiken. Die medewerking kan onder andere bestaan in het bieden van begeleiding, maar ook in het (deels) ter beschikking stellen van de werknemer voor scholing of begeleiding gericht op de reïntegratie. Ook kan van de werkgever worden verlangd dat hij vanuit zijn gezagsrelatie ten aanzien van de werknemer medewerking verlangt aan activiteiten gericht op de reïntegratie.Artikel 18, tweede lidHet huidige artikel verwees naar leden die er niet meer zijn. Nu klopt de verwijzing weer.Artikel 18, derde lidNiet altijd wordt de termijn om de subsidie aan te vragen gehaald. In gevallen waarbij die termijnover-schrijding verschoonbaar is, of waarbij het belang van tijdige aanvraag niet opweegt tegen de wenselijkheid om subsidie te verstrekken, kan daarvan afgeweken worden. Daarbij kan ook de mate waarin er van termijn-overschrijding sprake is worden meegewogen.Artikel 19 Voorwaarden bij subsidie voor opstapbanenDe voorwaarden die zijn verbonden aan een loonkostensubsidie zoals bedoeld in dit artikel houden recht-streeks verband met de voorwaarden die gelden voor plaatsing van een belanghebbende op een opstapbaan. Dat komt doordat een werkgever alleen subsidie kan krijgen nadat hij een arbeidsovereenkomst heeft gesloten met een werknemer waarvan vooraf door het college is vastgesteld dat hij tot de doelgroep behoort. In de praktijk zal een werkgever kenbaar maken dat hij een arbeidsplaats wil creëren voor de doelgroep en daarvoor subsidie wil gaan ontvangen. Daarna zullen aan hem verschillende kandidaten worden gepresenteerd voor wie in het kader van hun reïntegratie een opstapbaan wordt gezocht. De beschikbaarheid van een geschikte kandidaat die tot de doelgroep van een opstapbaan behoort is daardoor een voorwaarde voor subsidie geworden. Een andere belangrijke voorwaarde is dat het werk (en dus ook de betaling daarvoor) van een dusdanige omvang is, dat de belanghebbende daarmee in zijn eigen levensonderhoud kan voorzien, en dus geen beroep meer hoeft te doen op (aanvullende) bijstand. Een uitzondering hierop kan worden gemaakt als het om een alleenstaande ouder gaat, van wie vooraf door het college is vastgesteld dat hij dat benodigde aantal uren niet kan werken vanwege de zorg voor minderjarige kinderen. Niet alleen de combinatie van arbeid met de zorg voor kinderen voor een alleenstaande ouder kan een reden zijn waarom iemand niet voor een volledige arbeidsweek kan worden ingezet. Andere redenen daarvoor kunnen zijn gedeeltelijke arbeids-ongeschiktheid of het feit dat op een bepaald moment alleen een deeltijdbaan beschikbaar is die geschikt is voor de belanghebbende. Daarom is het aantal situaties waarin afgeweken kan worden van het uitgangspunt dat alleen subsidie mogelijk is voor de werknemer die daardoor volledig onafhankelijk is van een uitkering uitgebreid.Omdat het creëren van extra werkgelegenheid voor bepaalde doelgroepen het belangrijkste doel van de loonkostensubsidie is, is het niet van belang of de werkgever winst nastreeft of geen winstoogmerk heeft.Artikel 20 Hoogte en duur van de subsidie voor opstapbanenVanwege het toegenomen accent op ‘werk boven inkomen’ en de te beperkte beschikbaarheid van gesubsidieerde arbeidsplaatsen is de subsidie verhoogd. Gekozen is voor een rond bedrag, dat eenvoudig uitvoerbaar en goed te communiceren is. Om te zorgen dat het subsidiebedrag in verhouding blijft met de stijgende salariskosten is voorzien in de mogelijkheid om het bedrag zonodig aan te passen. De bevoegdheid daarvoor wordt bij het college gelegd.Artikel 19, derde en vierde lidDeze uit de verordening verwijderde leden beperkten de doelgroep voor de gemeente in de toepassing van het inzetten van het instrument voor mensen met deeltijdbanen waarvoor de uitzondering van deze leden niet gold. Wij willen ook deeltijders in alle gevallen een loonkostensubsidie toe kunnen kennen, ook als zij niet alleenstaande ouder, arbeidsgehandicapt zijn of als er ook voltijdbanen beschikbaar zijn. Dit om meer maatwerk in te kunnen zetten voor de doelgroep.Artikel 20, derde lidVanwege de relatief hoge kosten die aan deze banen verbonden zijn én omdat er voor personen vanaf de pensioengerechtigde leeftijd een voorliggende voorziening in de vorm van AOW bestaat, is het nodig deze begrenzing in te voeren. Artikel 20, vijfde lidDoordat de subsidieregeling non-discriminatoir is, dat wil zeggen dat hij niet regiogebonden is, is het vanuit regelgeving die verboden staatsteun regelt niet noodzakelijk om subsidieverlening te beperken tot werk-gevers zonder winstoogmerk. Regiogebonden subsidiering mag alleen aan organisaties zonder winstoog-merk. Om zoveel mogelijk arbeidsplaatsen te kunnen creëren voor leden van de doelgroep met een (grote) afstand tot de arbeidsmarkt is subsidieverlening ook mogelijk aan organisaties met winstoogmerk. Omdat de subsidie afhankelijk is van vaststelling waaruit volgt dat de werknemer verminderd productief is, en omdat van de werkgever medewerking aan het realiseren van de re-integratiedoelstellingen wordt gevraagd, wordt voorkomen dat de werkgever een niet gerechtvaardigd voordeel geniet.Artikel 21 Voorwaarden bij subsidie voor vangnetbanenNet als bij de opstapbaan zijn de voorwaarden die zijn verbonden aan een loonkostensubsidie gekoppeld aan de voorwaarden voor plaatsing op de gesubsidieerde baan, doordat een werkgever alleen subsidie kan krijgen nadat hij een arbeidsoverkomst heeft gesloten met een werknemer waarvan vooraf door het college is vastgesteld dat hij tot de doelgroep behoort en dat een vangnetbaan geïndiceerd is. De maximale duur voor de subsidie is in alle gevallen drie jaar. Voor jongeren ( jonger dan 23 jaar) en voor daklozen wordt de hoogste subsidie gegeven, om extra werkgelegenheid voor deze groepen te creëren. Voor arbeidsplaatsen die vervuld worden door werknemers die kostwinner voor een gezin zijn wordt om diezelfde reden een hogere subsidie gegeven dan voor plaatsen die opgevuld worden door alleenstaanden.Artikel 21, derde en vierde lidDeze uit de verordening verwijderde leden beperkten de doelgroep voor de gemeente in de toepassing van het inzetten van het instrument voor mensen met deeltijdbanen waarvoor de uitzondering van deze leden niet gold. Wij willen ook deeltijders in alle gevallen een loonkostensubsidie toe kunnen kennen, ook als zij niet alleenstaande ouder, arbeidsgehandicapt zijn of als er ook voltijdbanen beschikbaar zijn. Dit om meer maatwerk in te kunnen zetten voor de doelgroep.Artikel 22 Hoogte en duur van de subsidie voor vangnetbanenOok hier is het bedrag verhoogd tot een eenvoudig uitvoerbaar en te communiceren bedrag. Om te voor-komen dat het subsidiebedrag bij werknemers die onder het minimumjeugdloon vallen hoger is dan het totaal aan salariskosten is de subsidie voor die werknemers gemaximeerd tot het wettelijk minimumloon. Hierop wordt een kleine opslag gegeven voor aan de arbeidsplaats gerelateerde kosten die voor rekening van de werkgever komen en kosten die de werkgever maakt voor de begeleiding van de werknemer. Daarom is voor het percentage van 102% gekozen.Artikel 22, tweede lidHet oude lid gaf discussie over de hoogte van de subsidie. Daarbij kwam dat dit in sommige gevallen leidde tot ongewenste hoogte van de subsidie. Vanwege de systematiek van de jeugdminimumlonen is het eenvoudiger en duidelijker vaste bedragen in te voeren, waarbij het nu voor de werkgever altijd een extra incentive is om deze jongeren in dienst te nemen. Bij elke nieuw arbeidscontract, of een verlenging daarvan geldt het bedrag genoemd in de tabel, behorende bij de leeftijd van de jongere op dat moment. Zou blijven de loonkostensubsidie en het jeugdminimumloon gelijk oplopen met het ouder worden van de belanghebbende.Artikel 22, vijfde lidVanwege de relatief hoge kosten die aan deze banen verbonden zijn én omdat er voor personen vanaf de pensioengerechtigde leeftijd een voorliggende voorziening in de vorm van AOW bestaat, is het nodig deze begrenzing in te voeren.Artikel 23 Bevoegdheid collegeIn dit artikel wordt aan het college de mogelijkheid geboden om voor bepaalde categorieën van werknemers of werkgevers de subsidie voor een vangnet baan hoger vast te stellen, of voor een langere duur mogelijk te maken. Dit is een aanvulling op de bevoegdheid die in artikel 17 lid 2 is gegeven, om dat daar alleen de mogelijkheid wordt gegeven om bijvoorbeeld andere categorieën van werknemers gelijk te stellen met werknemers die bijstand ontvingen, zodat voor hen plaatsing op een vangnetbaan mogelijk wordt, maar ook bijvoorbeeld een subsidie van twee in plaats één jaar voor een opstapbaan mogelijk wordt. Dit artikel maakt het alleen voor vangnetbanen mogelijk om de hoogte en de duur voor de subsidie zelf in gunstige zin bij te stellen, en kan gebruikt worden om voor bepaalde groepen de subsidie bijvoorbeeld op een hoger percentage van het wettelijk minimumloon vast te stellen. Net als artikel 17 geeft dit artikel niet de mogelijkheid om in individuele gevallen af te wijken. Een richtlijn met criteria is vereist.Artikel 24 Subsidie bij doorstroom naar regulier werk De subsidies die een werkgever kon krijgen als de werknemer van een gesubsidieerde baan doorstroomde naar regulier betaald werk was geen succes. Er werd nauwelijks gebruik van gemaakt. Om de doorstroming naar regulier werk te bevorderen wordt nu meer ingezet op intensievere begeleiding van de werknemer. De bestaande uitstroomsubsidie voor werkgevers is afgeschaft. Het college behoudt wel de mogelijkheid om dit instrument in de toekomst eventueel opnieuw in te zetten.Artikel 26 Bevoegdheid collegeDit artikel maakt het mogelijk om middels een algemene richtlijn die door het college is vastgesteld premies te geven aan bijvoorbeeld mensen die bijstand ontvangen en die arbeid in loondienst aanvaarden die leidt of zal leiden tot volledige arbeidsinschakeling. Ook kan een premie verstrekt worden om deelname aan een voorziening gericht op reïntegratie te bevorderen of om een succesvolle afronding daarvan te bevorderen. Het is ook mogelijk om een premie te verstrekken om te bevorderen als iemand een opleiding start of voortzet waarbij de uitkering beëindigd is of kan worden, omdat er door het volgen van de opleiding aanspraak op andere voorzieningen ontstaat of is ontstaan, zoals studiefinanciering.Artikel 27 OnkostenvergoedingSoms moet een belanghebbende onkosten maken ten behoeve van deelname aan voorzieningen gericht op reïntegratie. Van een aantal van dergelijke kosten kan van de belanghebbende gevraagd worden om die voor zijn eigen rekening te nemen (denk aan reiskosten binnen de stad). Immers er zijn ook mensen die werken tegen het minimumloon die ook kosten voor woon- werkverkeer moeten maken. Soms kunnen de kosten van dien aard zijn, dat het niet redelijk is ze ten laste van de belanghebbende te laten komen. Daarnaast kan het feit dat een belanghebbende extra kosten moet maken in bepaalde gevallen een ongewenst negatief effect op de motivatie hebben. Dit artikel voorziet in de mogelijkheid om voor zulke kosten een tegemoetkoming te verstrekken. Dat kan op basis van werkelijk gemaakte kosten of op basis van een inschatting van de te maken extra kosten. Over de hoogte van de vergoeding en de voorwaarden die van toepassing zijn kan het college nadere regels stellen.