CVDR8867_2Re-integratieverordening Wet werk en bijstand 2009nlregelingCapelle aan den IJssel2018-05-01Capelle aan den IJsselIJssel-en Lekstreek van 30 juni 2010Re-integratieverordening Wet werk en bijstand 2009Gemeentewet, art. 147Wet werk en bijstand, art. 7, 8 en 9IOAZ, art. 34, 35 en 36IOAW, art. 34, 35 en 36gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2010-06-18De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2010-07-012015-01-01Artikel 1, lid 2, onderdeel e vervalt. De onderdelen f tot en met k worden geleeterd e tot en met j.Verzameling / a53, nr. 20101. Nadere regels re-integratieverordening 20091.Deze verordening vervangt de Re-integratieverordening Wet werk en bijstand 2005.Re-integratieverordening Wet werk en bijstand 2009De raad van de gemeente Capelle aan den IJssel;gelet op artikel 147, eerste lid, van de Gemeentewet, de artikelen 7, 8
en 10, tweede lid, van de Wet werk en bijstand, de artikelen 34, 35 en
36 van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werknemers (Ioaw) en de artikelen 34, 35 en 36 van de
Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
gewezen werknemers (Ioaz) en de bepalingen van de Algemene wet
bestuursrecht (Awb),gelet op de EG-verordening Werkgelegenheidssteun (nr. 2204/2002, Pb EG
2002, L 337/3) en de EG-verordening de minimissteun (nr. 69/2001, Pb EG
2001, L 10/30), alsmede de Beleidsaanbeveling van belang voor het
opstellen van de gemeentelijke re-integratieverordeningen in het kader
van de Wet Werk en Bijstand (Verzamelcirculaire SZW, april 2004),gelezen het voorstel van het college van burgemeester en
wethouders;b e s l u i t :vast te stellen de volgende verordening, vergezeld van de
daarbijbehorende toelichting.RE-INTEGRATIEVERORDENING WET WERK EN BIJSTAND 20091Algemene bepalingen1Begripsomschrijvingen1.Voor zover niet anders bepaald, worden begrippen in deze verordening
gebruikt in dezelfde betekenis als in de wet.2.In deze verordening wordt verstaan onder:
de wet: de Wet werk en bijstand;
uitkeringsgerechtigde: persoon die algemene bijstand
ontvangt op grond van de wet, de Wet Inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijke arbeidsongeschikte werkloze
werknemers (Ioaw), dan wel de Wet Inkomensvoorziening oudere
en gedeeltelijke arbeidsongeschikte gewezen zelfstandige
(Ioaz);
Anw-er: persoon met een uitkering ingevolge de Algemene
nabestaandenwet (Anw) die ingeschreven staat bij het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen;
niet-uitkeringsgerechtigde: persoon die behoort tot de
personenkring als omschreven in artikel 6, lid 1 onderdeel
a. van de wet;
belanghebbende: de persoon als bedoeld in artikel 7 eerste
lid onder a van de wet en de persoon met een uitkering
ingevolge de Ioaw of de Ioaz;
algemeen geaccepteerde arbeid: iedere vorm van arbeid in
dienstbetrekking, niet zijnde werk in het kader van de Wet
sociale werkvoorziening (Wsw);
voorziening: een voorziening zoals bedoeld in artikel 7
eerste lid onderdeel a van de wet, evenals artikel 34,
eerste lid, onderdeel a, Ioaw en artikel 34, eerste lid,
onderdeel a, Ioaz;
traject: het deel van activiteiten dat bijdraagt aan de
arbeidsinschakeling dan wel sociale activering en dat is
opgenomen in een trajectplan;
trajectplan: een individueel plan gericht op het vergroten
van de mogelijkheden tot arbeidsinschakeling of deelname aan
sociale activiteiten;
het college: het college van burgemeester en wethouders van
de gemeente Capelle aan den IJssel;
2Opdracht college1.Het college biedt aan de belanghebbende ondersteuning bij de
arbeidsinschakeling aan en, voor zover het college dat noodzakelijk
acht, een voorziening gericht op die arbeidsinschakeling. Artikel
40, eerste lid van de wet is van overeenkomstige toepassing.2.Bij de keuze van de mogelijkheden van ondersteuning en het aanbieden
van voorzieningen wordt door het college een afweging gemaakt,
waarbij gekeken wordt of de ondersteuning of de voorziening, gelet
op de mogelijkheden en capaciteiten van de belanghebbende, het meest
doelmatig is met het oog op inschakeling in het arbeidsproces.3.Bij de afweging welke voorziening het meest geschikt is, houdt het
college rekening met de zorgtaken van alleenstaande ouders voor hun
kinderen tot 12 jaar. De alleenstaande ouder kan pas deelnemen aan
een voorziening als het college zich heeft overtuigd van de
beschikbaarheid van passende kinderopvang, mits deze naar het
oordeel van het college voor het deelnemen aan de voorziening
noodzakelijk is.4.Het college draagt zorg voor voldoende diversiteit in het aanbod aan
ondersteuning en voorzieningen. 5.Het college kan de voorzieningen afstemmen op maatschappelijke,
economische en conjuncturele ontwikkelingen.3Uitvoering1.De uitvoering van deze verordening berust bij het college2.Het college is bevoegd om nadere regels te stellen met betrekking
tot de uitvoering van deze verordening.4Beleidsplan1.Het college stelt ter nadere uitvoering van deze verordening een
beleidsplan vast en brengt deze ter kennis van de gemeenteraad.2.Dit beleidsplan omvat in elk geval
een omschrijving van het beleid ten aanzien van de
verschillende doelgroepen en de prioritering binnen en
tussen die groepen, waarbij een evenwichtige aanpak als
uitgangspunt wordt genomen;
een nadere omschrijving van de verschillende voorzieningen;
5CliëntenraadHet college draagt er zorg voor dat het beleidsplan en de nadere regels,
voorafgaande aan zijn beslissing, ter advisering worden voorgelegd aan
de Cliëntenraad zoals bedoeld in de Verordening Cliëntenparticipatie Wwb
en Wsw.6Aanspraak op ondersteuning1.Uitkeringsgerechtigden, Anw-ers, niet-uitkeringsgerechtigden,
alsmede personen als bedoeld in artikel 10, tweede lid van de wet,
hebben aanspraak op ondersteuning bij arbeidsinschakeling en op de
naar het oordeel van het college noodzakelijk geachte voorziening
gericht op arbeidsinschakeling.2.Onder arbeidsinschakeling kan ook worden verstaan arbeid door middel
van zelfstandig ondernemerschap. 3.Het college doet een aanbod dat past binnen de criteria die gesteld
zijn in deze verordening en het in artikel 4 genoemde
beleidsplan.4.Het college kan bij de toegang tot voorzieningen nadere regels
stellen ten aanzien van het inkomen van niet-uitkeringsgerechtigden
en Anw-ers.7Verplichtingen van de belanghebbende1.Een belanghebbende die deelneemt aan een voorziening is gehouden te
voldoen aan de verplichtingen die voortvloeien uit de wet, de Ioaw,
de Ioaz en de Wet Structuur Uitvoering Werk en Inkomen, deze
verordening, alsmede aan de verplichtingen die het college aan de
aangeboden voorziening heeft verbonden.2.Indien een uitkeringsgerechtigde die deelneemt aan een voorziening,
niet voldoet aan het gestelde in het eerste lid, kan het college de
uitkering verlagen conform hetgeen hierover is bepaald in de
Afstemmingsverordening Wet werk en bijstand 2009.3.Indien een belanghebbende, niet zijnde een uitkeringsgerechtigde,
die gebruik maakt van een voorziening, verwijtbaar niet voldoet aan
het gestelde in het eerste lid, kan het college de gemaakte kosten
van het traject of de voorziening(en) bij deze belanghebbende in
rekening brengen.4.Het college kan, om een betere afweging te kunnen maken omtrent de
voorziening die het meest geschikt is, de belanghebbende verplichten
mee te werken aan een onderzoek naar de mogelijkheden van de
belanghebbende op de arbeidsmarkt. Dit onderzoek kan uit een
belastbaarheidsonderzoek, een assessment en/of een medisch onderzoek
bestaan.8Subsidie- en budgetplafonds1.Het college kan een of meer subsidie- of budgetplafonds vaststellen
voor de verschillende voorzieningen.2.Het college kan een plafond instellen voor het aantal personen dat
in aanmerking komt voor een specifieke voorziening.9Vorm van de ondersteuning1.Ondersteuning kan worden gegeven door het aanbieden van één of
meerdere voorzieningen, maar ook het bieden van praktische hulp, het
geven van advies of het doorverwijzen naar andere instanties. 2.Het overeengekomen traject en alle afspraken die in het kader ervan
worden gemaakt, worden vastgelegd in een trajectplan en een
beschikking. 3.Voorzieningen kunnen na elkaar, maar ook gelijktijdig ingezet
worden. 2Voorzieningen2.1Algemene bepalingen10Algemene bepalingen over voorzieningen1.In het beleidsplan als bedoeld in artikel 4 wordt vastgelegd
welke voorzieningen het college in ieder geval kan
aanbieden.2.Het college kan ten aanzien van de voorzieningen, met
inachtneming van hetgeen daarover in de wet en deze verordening
is bepaald, nadere regels stellen. Deze regels kunnen betrekking
hebben op:a.de voorwaarden waaronder een voorziening wordt aangeboden;b.de weigeringsgronden bij het aanvragen van voorzieningen;c.de aanvraag van en de besluitvorming over
loonkostensubsidies;d.de betaling van subsidies en het verlenen van voorschotten;
e.de intrekking of wijziging van de beschikking inzake de
subsidieverlening of –vaststelling;f.het vragen van een eigen bijdrage;g.overige criteria voor het aanbieden van voorzieningen en het
verstrekken van subsidies.2.2Soorten voorzieningen11Voorzieningen gericht op zorg en hulpverleningHet college kan aan belanghebbenden voorzieningen aanbieden die zijn
gericht op het bieden van ondersteuning voor het verkrijgen van
intensieve hulpverlening om problemen die een belemmering vormen
voor arbeidsinschakeling op te heffen. 12Sociale activeringHet college kan aan belanghebbenden voorzieningen aanbieden die zijn
gericht op maatschappelijk functioneren of participeren ter
voorbereiding op arbeidsinschakeling of, als arbeidsinschakeling nog
niet mogelijk is, op zelfstandige maatschappelijke
participatie.13Persoonsgebonden re-integratiebudget1.Het college kan aan de belanghebbende een persoonsgebonden
re-integratiebudget toekennen te besteden aan voorzieningen
gericht op arbeidsinschakeling.2.Het college stelt nadere regels over de hoogte alsmede de
voorwaarden waaronder het persoonsgebonden re-integratiebudget
wordt verstrekt.14Scholing1.Het college kan aan belanghebbenden een vorm van scholing
aanbieden gericht op arbeidsinschakeling.2.Voor zover de uitkeringsgerechtigde niet beschikt over een
startkwalificatie wordt binnen 6 maanden na aanvang van de
werkzaamheden op een participatieplaats zoals bedoeld in artikel
10 a lid 1 van de wet, door het college bekeken in hoeverre
scholing kan bijdragen aan vergroting van de kans op
inschakeling in het arbeidsproces.3.Indien het tweede lid van toepassing is betrekt het college bij
de beoordeling:
Het oordeel van degene in wiens opdracht de
belanghebbende de werkzaamheden uitvoert
De scholingswens van de belanghebbende
4.Het college stelt nadere regels over de voorwaarden, de duur en
de maximale kosten van scholing.15Leerwerkplek1.Het college kan aan een belanghebbende een leerwerkplek
aanbieden, gericht op arbeidsinschakeling.2.Het doel van de leerwerkplek is het opdoen van werkervaring dan
wel het leren functioneren in een arbeidsrelatie, voor zover van
toepassing met behoud van uitkering.3.Het college stelt nadere regels vast ten aanzien van de duur en
de verplichting die aan een leerwerkplek worden verbonden.4.Het college biedt alleen een leerwerkplek aan indien de
concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden beïnvloed en
indien er geen verdringing van reguliere arbeid
plaatsvindt.5.In een schriftelijke overeenkomst tussen werkgever en de
belanghebbende worden tenminste vastgelegd het doel en de duur
van de leerwerkplek, alsmede de wijze waarop de begeleiding
plaatsvindt.16Detacheringsbaan1.Het college kan een organisatie aanwijzen die
uitkeringsgerechtigden een dienstverband aanbiedt, gericht op
arbeidsinschakeling.2.De werknemer wordt voor het verrichten van arbeid gedetacheerd
bij een inlenende organisatie. De detachering wordt vastgelegd
in een schriftelijke overeenkomst tussen de partijen.3.Een werknemer wordt alleen geplaatst indien door zijn plaatsing
de concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden beïnvloed
en indien door zijn plaatsing geen verdringing van reguliere
arbeid plaatsvindt.4.Het college stelt nadere regels over het dienstverband, de
inleenvergoeding, inlenende organisatie en de van toepassing
zijnde rechtspositie van de werknemer. 17Loonkostensubsidie1.Het college kan subsidie verstrekken aan werkgevers die met een
belanghebbende een arbeidsovereenkomst sluiten.2.Het college stelt nadere regels vast ten aanzien van de duur en
de hoogte van de subsidie en ten aanzien van de verplichtingen
die aan de subsidie worden verbonden.3.De subsidie wordt alleen verstrekt indien hierdoor de
concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden beïnvloed en
er geen verdringing van reguliere arbeid plaatsvindt.18Premie1.Het college kan aan uitkeringsgerechtigden een premie als
bedoeld in artikel 31, tweede lid onderdeel j. toekennen.2.Het college stelt nadere regels over de hoogte alsmede de
voorwaarden waaronder de premie zoals bedoeld in het eerste lid
wordt verstrekt.3.Indien het college aan de uitkeringsgerechtigde, die werkzaam is
op een participatieplaats zoals bedoeld in artikel 10 a lid 1
van de wet, de tweemalige stimuleringspremie conform artikel 10
a, zesde lid van de wet toekent wordt dit in één bedrag
uitbetaald.4.De premie zoals bedoeld in het derde lid wordt geweigerd indien
bij de beoordeling blijkt dat de belanghebbende de aan de
participatieplaats bedoelde verplichtingen in de voorafgaande
zes maanden heeft geschonden.5.De premie zoals bedoeld in het derde lid bedraagt maximaal 25 %
van het maximumbedrag zoals genoemd in artikel 31, lid 2
onderdeel j. van de wet.19Voorziening gericht op nazorgHet college kan aan de werkgever waarbij een uitkeringsgerechtigde
algemeen geaccepteerde arbeid heeft aanvaard, gedurende maximaal de
periode van 6 maanden een voorziening bieden gericht op het in stand
houden van de dienstbetrekking.20Overige voorzieningenHet college kan in de vorm van een experiment of een project andere
vormen van voorzieningen gericht op arbeidsinschakeling aanbieden
aan belanghebbenden.21Overige vergoedingen1.Het college kan een vergoeding verstrekken voor noodzakelijke
kosten die gemaakt zijn in het kader van de arbeidsinschakeling.
2.Geen aanspraak op de in het eerste lid genoemde vergoedingen
bestaat indien een beroep gedaan kan worden op een voorliggende
voorziening die gezien haar aard en doel wordt geacht voor
belanghebbende toereikend en passend te zijn.2.3Beëindiging van een voorziening22Beëindigen van een voorzieningHet college kan een voorziening in ieder geval beëindigen:
indien de belanghebbende die aan de voorziening deelneemt
zijn verplichtingen, zoals bedoeld in de artikel 5 van deze
verordening en artikel 9 en 55 van de wet niet nakomt;
indien de belanghebbende die deelneemt niet meer behoort tot
de doelgroep van de wet;
indien de belanghebbende algemeen geaccepteerde arbeid
aanvaardt, en niet langer gebruik maakt van de
voorziening;
indien naar het oordeel van het college de voorziening niet,
niet langer dan wel in onvoldoende mate bijdraagt aan
arbeidsinschakeling.
3Slot- en overgangsbepalingen23Wet inschakeling werkzoekenden en Besluit In- en
doorstroombanen1.Het college draagt zorg voor de uitvoering van de dienstbetrekkingen
als bedoeld in artikel 4 van Wet inschakeling werkzoekenden (WIW),
zoals dit artikel luidde op 31 december 2003, en stimuleert de
uitstroom. 2.Het college draagt zorg voor de subsidiering van de
dienstbetrekkingen als bedoeld in artikel 6 van het Besluit In- en
doorstroombanen (Besluit I/D-banen), zoals dit besluit luidde op 31
december 2003, en voor de subsidiering van de arbeidsovereenkomsten
zoals bedoelt in artikel 5, eerste lid, van de WIW, zoals dit
artikel luidde op 31 december 2003. 3.De dienstbetrekkingen en arbeidsovereenkomsten genoemd in het eerste
en tweede lid, zijn vanaf het moment van inwerkingtreding van de Wwb
voorzieningen in de zin van de Wwb. 24Onvoorziene omstandighedenIn gevallen waarin deze verordening niet voorziet, beslist het
college.25HardheidsclausuleHet college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de belanghebbende
afwijken van de bepalingen bij of krachtens deze verordening, indien
toepassing van de verordening tot onbillijkheden van overwegende aard
leidt.26CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als Re-integratieverordening Wet werk
en bijstand 2009.27Inwerkingtreding en intrekking
Deze verordening treedt in werking op 1 juni 2009
Per datum genoemd in het eerste lid, wordt de
Re-integratieverordening Wet werk en bijstand 2005
ingetrokken.
Vastgesteld in de openbare vergadering van 18 mei 2009de griffier, de voorzitter,TOELICHTING RE-INTEGRATIEVERORDENING WET WERK EN BIJSTAND 2009ALGEMEENOpdracht collegeOp grond van de Wwb heeft het college de opdracht om zorg te dragen voor
de re-integratie vanuitkeringsgerechtigden, niet-uitkeringsgerechtigden die aan de daaraan
te stellen criteria voldoen, belanghebbenden met een uitkering krachtens
de Algemene nabestaandenwet (Anw-ers) en belanghebbenden die onder de
strekking van artikel 10 tweede lid Wwb vallen.Op grond van de Wwb is de gemeenteraad gehouden om een verordening vast
te stellen waarin de kaders voor het beleid van de gemeente ten aanzien
van haar re-integratietaak worden neergelegd. Tevens dient in deze
verordening de aanspraak van belanghebbenden op ondersteuning bij
re-integratie vastgelegd te worden.De basis voor deze verordening is neergelegd in artikel 8, eerste lid
onder a en tweede lid van de Wwb, en artikel 10, eerste en tweede lid
van de Wwb. Uit de Wwb vloeit voort dat, naast hetre-integratiebeleid in algemene zin, in de verordening of nadere regels
tenminste de volgende zaken moeten worden geregeld:
het beleid ten aanzien van de categorieën van personen die onder
de doelgroep vallen;
een omschrijving van de verschillende voorzieningen;
het beleid ten aanzien van de combinatie van werk en
zorgtaken.
Procedurele opzet verordeningIn tegenstelling tot een inhoudelijk uitgebreide
re-integratieverordening, waarin het beleid voor langere duur is
vastgelegd, is gekozen voor een meer kaderstellende opzet van de
re-integratieverordening. Dit past ook in het duale stelsel. Het houdt
in dat in de Re-integratieverordening Wet werk en bijstand 2009 enkel
datgene is opgenomen wat op grond van de wet in de
Re-integratieverordening Wet werk en bijstand 2009 vastgelegd dient te
worden. De Re-integratieverordening Wet werk en bijstand 2009 beperkt
zich derhalve tot:
enkele algemene artikelen over de opdracht aan het college,
de aanspraak op voorzieningen,
de inzet van voorzieningen en de rechten en plichten van de
belanghebbende,
de wijze waarop in de gemeente het beleid bepaald wordt en hoe
de verhouding tussen de gemeenteraad en het college is.
het opnemen van een algemeen artikel betreffende
loonkostensubsidies daar de aard van deze voorziening een
regeling in de verordening noodzakelijk maakt.
Het overige wordt vastgelegd in nadere regels die door het college
worden vastgelegd. Het voordeel van het regelen in nadere regels is dat
hiermee flexibeler kan worden omgegaan. De kaderstellende opzet van de
re-integratieverordening stelt het college eveneens in staat om de
noodzakelijke individualisering met betrekking tot de arbeidsinpassing
mogelijk te maken. Anders gezegd: om het vereiste maatwerk te kunnen
leveren.Relatie met de Afstemmingsverordening 2009De Wwb vraagt tevens aan gemeenten een verordening op te stellen waarin
het samenstel van de rechten en plichten van de belanghebbende wordt
geregeld. Dit samenstel van rechten en plichten is in de
“Afstemmingsverordening Wet werk en bijstand 2009” opgenomen. De
re-integratieverordening Wet werk en bijstand 2009 en de
Afstemmingsverordening Wet werk en bijstand 2009 zijn nauw met elkaar
verbonden. Immers, aan de plicht tot meewerken aan een traject gericht
op arbeidsinschakeling kunnen sancties worden verbonden indien de
belanghebbende ter zake deze verplichting in verzuim is. Dit kan
gevolgen hebben voor de hoogte van de uitkering. Dit zou ertoe kunnen
leiden dat de beide verordeningen geïntegreerd worden. Daar het college
aan de verlening van bijstand of een uitkering ook verplichtingen kan
verbinden die geen enkele of geen directe relatie hebben met
re-integratie, is gekozen voor separate verordeningen. Wel is er een
duidelijke relatie gelegd tussen de Afstemmings- en
Re-integratieverordening.Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1 BegripsomschrijvingenLid 1: In het kader van decentrale regelgeving is het gebruikelijk
dat voor lagere overheden metbetrekking tot de terminologie in een verordening of regeling, de Algemene wet
bestuursrecht, de Provincie- of Gemeentewet en zo nodig de Europese en
internationale regelgeving wordt gevolgd. Daarbij geldt tevens dat regels uit
een hogere wettelijke regeling niet worden herhaald in een provinciale of
gemeentelijke regeling. Om hieraan tegemoet te komen is in het eerste lid
bepaald, dat alle begrippen die niet nader worden omschreven in de verordening
dezelfde omschrijving hebben als in de Wet werk en bijstand (Wwb). Deze
systematiek zorgt in de uitvoeringspraktijk voor een uniforme hantering van de
diverse begrippen.Lid 2: De begrippen zijn in een logische volgorde gerangschikt. Het
aantal begrippen is beperkt tothetgeen noodzakelijk is.Artikel 2 Opdracht college De Wwb geeft het college van burgemeester en wethouders rechtstreeks de
verantwoordelijkheid voor het bieden van ondersteuning. Hoewel belanghebbenden
aanspraak kunnen maken op ondersteuning, is er geen afdwingbaar recht op
ondersteuning op de manier zoals belanghebbenden dat mogelijk graag zouden zien.
Het is aan het college om zorg te dragen voor een voldoende en gevarieerd aanbod
van voorzieningen, waarbij zij te maken hebben met beperkte financiële middelen,
terwijl de vraag naar ondersteuning afhankelijk is van een veelheid aan
sociaal-economische factoren.In het eerste lid is de opdracht aan het college vormgegeven analoog aan artikel
7 van de Wwb. Hiervoor is gekozen uit oogpunt van kenbaarheid en consistentie.
Tevens biedt dit artikel de mogelijkheid om aan het college specifieke
opdrachten mee te geven. In de Wwb is in artikel 10, derde lid aangegeven dat de
aanspraak op voorzieningen alleen geldt voor die personen die ook daadwerkelijk
inwoners van de gemeente zijn, door middel van een verwijzing naar artikel 40,
eerste lid van de wet. Door deze verwijzing ook aan de opdracht aan het college
te koppelen, geeft de gemeente aan de voorzieningen alleen voor de eigen
doelgroep in te willen zetten.In het derde lid is de opdracht aan het college neergelegd om bij alleenstaande
ouders met kinderen tot 12 jaar de afweging te maken tussen het belang van
arbeidsinschakeling en de invulling die de ouder wenst te geven aan de
zorgtaken. Er dient rekening gehouden te worden met een verantwoorde invulling
van de combinatie arbeid en zorg en indien nodig moeten (flankerende)
voorzieningen geboden worden om deze combinatie mogelijk te maken. Een voorbeeld
van een flankerende voorziening is kinderopvang. Passende kinderopvang wil zeggen dat de kinderopvang wordt afgestemd op de
situatie van kind en ouder. Het vierde lid geeft het college de specifieke opdracht een zodanig aanbod van
voorzieningen te realiseren, dat zoveel mogelijk personen ondersteund kunnen
worden. Dit is vooral van belang, omdat de gemeente de aanspraak op
ondersteuning niet kan weigeren als slechts het budget ontoereikend is: er dient
altijd een alternatief voorhanden te zijn.Artikel 3 UitvoeringVoor de uitvoering van de verordening kan het noodzakelijk zijn dat
nadere regels worden vastgesteld. Dit artikel geeft het college de bevoegdheid
om dergelijke regels vast te stellen.Artikel 4 BeleidsplanZoals ook in de algemene toelichting is gesteld, draagt de Wwb aan de
gemeenteraad op om het re-integratiebeleid in een verordening vast te leggen.
Hier is gekozen voor de systematiek om niet alles in de verordening te regelen,
maar ook gebruik te maken van beleidsplannen en nadere regels.In het beleidsplan is opgenomen dat de aan te bieden voorziening correspondeert
met de re-integratiepositie die een belanghebbende inneemt. Een
re-integratiepositie is een maat voor de afstand die een belanghebbende heeft
tot de arbeidsmarkt. Deze positie is te verdelen in de volgende categorieën:
zorg
maatschappelijke activering
arbeidsactivering
arbeidstoeleiding
regulier werk met ondersteuning
regulier werk zonder ondersteuning
Het eerste lid geeft aan dat het college, ter uitvoering van de verordening, een
beleidsplan opstelt. Het college brengt dit plan ter kennis aan de
gemeenteraad.In het tweede lid is geregeld welke onderwerpen in ieder geval in het
beleidsplan aan de orde dienen te komen: deze vloeien rechtstreeks voort uit de
wet. Het staat de gemeente vrij daar andere onderdelen aan toe te voegen.Artikel 5 CliëntenraadDit artikel maakt de nadere regels en het beleidsplan tot onderwerp van
inspraak. Artikel 6 Aanspraak op ondersteuningDe Wwb stelt niet zo expliciet dat de aanspraak op voorzieningen in de
verordening geregeld moet worden. Immers, het is ook al in de Wwb zelf geregeld.
Eveneens uit oogpunt van kenbaarheid en consistentie is ervoor gekozen een
algemene bepaling over de aanspraak op te nemen (eerste lid).Het tweede lid geeft aan dat arbeidsinschakeling niet uitsluitend hoeft te
betekenen dat er sprake moet zijn van een dienstbetrekking. Arbeidsinschakeling
kan ook bereikt worden door als zelfstandig ondernemer aan de slag te gaan.In het derde lid wordt expliciet de koppeling gelegd tussen de algemene
aanspraak van de cliënt en de criteria die gehanteerd worden bij het aanbieden
van voorzieningen. Daarbij wordt verwezen naar elke beleidsregel waarin die
criteria geformuleerd kunnen worden, doch minimaal de verordening en het
beleidsplan. Eén van die criteria kan het inkomen betreffen (lid 4).Artikel 7 Verplichtingen van de belanghebbendeIn de Wwb is al uitgebreid aangegeven welke verplichtingen gelden bij het recht
op een uitkering. Wederom uit oogpunt van kenbaarheid en consistentie zijn in
het eerste lid de verplichtingen conform de wet geformuleerd.Het tweede lid biedt de verbinding met de Afstemmingsverordening Wet werk en
bijstand 2009. De Afstemmingsverordening Wet werk en bijstand 2009 regelt het
opleggen van een maatregel indien de uitkeringsgerechtigde niet aan zijn
verplichtingen voldoet. Echter, voor personen zonder uitkering, Anw-ers en personen in gesubsidieerde
arbeid kan de gemeente de uitkering niet verlagen als maatregel. Daarom is in
het derde lid de mogelijkheid opgenomen dat in die gevallen de gemeente (een
deel van) de kosten die gemaakt zijn terug kan vorderen. Daartoe is het
noodzakelijk dat afspraken hierover schriftelijk wordt vastgelegd.Het college kan een belanghebbende verplichten mee te werken aan een onderzoek
naar diens mogelijkheden en beperkingen, teneinde de juiste voorziening aan te
bieden. Uit het belastbaarheidsonderzoek en/of medisch onderzoek kan tevens een
gedeeltelijke of gehele ontheffing van de arbeidsplicht volgen. Artikel 8 Subsidie- en budgetplafondsBij dit artikel wordt uitgegaan van de bevoegdheid van het college om plafonds
in te stellen. Een mogelijkheid is dat bij de vaststelling van de plafonds wordt
verwezen naar de bedragen die in het beleidsplan of in de begroting voor de
verschillende voorzieningen worden gereserveerd.De gemeente kan, om de financiële risico’s te beheersen, een verdeling maken van
de middelen over de verschillende voorzieningen. Het uitgeput zijn van
begrotingsposten kan echter nooit een reden zijn om aanvragen voor voorzieningen
te weigeren. Om dat wel mogelijk te maken kan de gemeente bij verordening
subsidie- en budgetplafonds instellen.De Wwb stelt dat het ontbreken van financiële middelen alleen geen reden kan
zijn voor de afwijzing van een aanvraag. De gemeente dient dan na te gaan welke
andere, goedkopere alternatieven er beschikbaar zijn. Dit houdt dus in dat er
geen algemeen plafond ingesteld kan worden. Wat wel kan is dat per voorziening
een plafond wordt ingebouwd; dit laat de mogelijkheid open dat er naar een ander
instrument of vorm van ondersteuning wordt uitgeweken.Een budgetplafond geldt voor de overige uitgaven die het college doet in het
kader van voorzieningen. Een subsidieplafond geldt voor voorzieningen die
subsidies inhouden, zoals de loonkostensubsidie. Een subsidieplafond dient wel
bekendgemaakt te worden vóór de periode waarvoor deze geldt (art. 4:27 lid 1
Awb).Artikel 9 Vorm van de ondersteuningDe ondersteuning die de gemeente biedt
kan in principe iedere vorm hebben. De ene belanghebbende is gebaat bij een
doorverwijzing naar maatschappelijk werk. Een andere zal eerst een intensief
traject moeten volgen om daarmee de afstand tot de arbeidsmarkt te verkleinen
voordat er aan reguliere arbeid gedacht kan worden. Ook een combinatie van
voorzieningen is mogelijk, zoals het aanbieden van duale trajecten.Het inzetten van voorzieningen is geen doel op zich. Voorzieningen worden alleen
ingezet als zonder die inzet het vinden en het behouden van algemeen
geaccepteerde arbeid niet mogelijk is. Vervolgens moet door de inzet van een of
meerdere voorzieningen het vinden van algemeen geaccepteerde arbeid mogelijk
zijn binnen afzienbare tijd. Bovendien moet deelname aan een voorziening de
kortste weg naar arbeid zijn. Daar waar het behalen van algemeen geaccepteerde
arbeid (nog) niet haalbaar is worden voorzieningen ingezet gericht op zorg en
activering. Deze voorzieningen zijn bedoeld om belemmeringen weg te nemen of te
verminderen, dan wel om de belanghebbende te activeren (als opstap naar
arbeidsinschakeling).De uiteindelijke verantwoordelijkheid voor de inhoud van een traject ligt bij
het college. Het te doorlopen traject wordt vastgelegd in een trajectplan (of
eventueel in een zorgplan of activeringsplan). Door middel van een beschikking
wordt belanghebbende in kennis gesteld van het trajectplan en de daarbij
behorende verplichtingen. Artikel 10 Algemene bepalingen over voorzieningenIn de lijn van het systeem van deze verordening strekt dit artikel ertoe enkele
zaken te regelen die te maken hebben met alle voorzieningen, ook die
voorzieningen die niet met name in de verordening zijn geregeld. Het eerste lid
geeft daarom aan dat de verordening geen uitputtende regelgeving van
voorzieningen bevat.Het tweede lid geeft het college de bevoegdheid om aan een voorziening nadere
verplichtingen te verbinden. Dit kunnen verplichtingen van diverse aard zijn. Zo
kan bepaald worden dat een cliënt gedurende het traject op gezette tijden met de
casemanagers de voortgang bespreekt.De bepaling over het vragen van een eigen bijdrage heeft betrekking op de
doelgroep niet-uitkeringsgerechtigden. Immers, van deze groep is het niet
vanzelfsprekend dat zij op een laag inkomensniveau zitten. Het vragen van een
eigen bijdrage, eventueel gerelateerd aan de hoogte van het inkomen, kan dan op
zijn plaats zijn. Artikel 11 Voorzieningen gericht op zorg en hulpverleningEen belanghebbende is niet in staat tot re-integratie wanneer er sprake is van
ernstige beperkingen, waarbij er een zorgvraag is. Indien er beperkingen zijn om
algemeen geaccepteerde arbeid te aanvaarden dan kunnen er voorzieningen worden
aangeboden die deze beperkingen verminderen of oplossen. Een voorziening gericht
op zorg of hulpverlening kan worden ingezet wanneer door het college aan de hand
van onderzoek is vastgesteld dat belanghebbende geen perspectief of pas op
(middel)lange termijn een reëel perspectief heeft op arbeidsinschakeling en dat
inzet van de voorzieningen wenselijk is. De voorzieningen worden opgenomen in
een zogenaamd zorgplan. Artikel 55 van de wet biedt de mogelijkheid om naast de verplichtingen die
ingevolge hoofdstuk 2 in elk geval aan de bijstand verbonden zijn, dan wel
daaraan door het college verbonden worden, verplichtingen op te leggen die
strekken tot arbeidsinschakeling. Een verplichting kan, op advies van een arts,
inhouden het zich onderwerpen aan een noodzakelijke behandeling van medische
aard.Artikel 12 Sociale activeringEen belanghebbende kan een voorziening in de vorm van sociale activering worden
aangeboden indien hij niet in staat is tot re-integratie door beperkingen of het
ontbreken van basale arbeidsvaardigheden. Deze voorziening kan ook zelfstandige
maatschappelijke participatie tot doel hebben. Onder sociale activering kan
vrijwilligerswerk worden verstaan.Artikel 13 Persoonsgebonden re-integratiebudgetEen uitgangspunt van het re-integratiebeleid van de gemeente is zelfredzaamheid
van de belanghebbende. Het kan voorkomen dat de belanghebbende zelf duidelijke
ideeën heeft hoe het snelste kan worden gere-integreerd. Met een
persoonsgebonden reïntegratiebudget kan de belanghebbende zelf de meest
geschikte voorziening inkopen. Het college toetst of de voorziening de snelste
weg naar arbeid is.In een individuele re-integratieovereenkomst worden de afspraken (rechten en
plichten) verbonden aan het persoonsgebonden budget vastgelegd.Artikel 14 ScholingIn het kader van de trajecten gericht op arbeidsinschakeling kan scholing
noodzakelijk zijn. Daar het aanbod van scholing bijzonder divers is en daarbij
ook de duur en kosten erg variabel zijn, is het noodzakelijk om voor het aanbod
hiervan nadere randvoorwaarden vast te stellen.Het tweede lid geeft aan dat de scholing zowel aangeboden kan worden als een
voorziening diedoor de gemeente ingekocht wordt, als in de vorm van een subsidie. Dit laatste
kan van belang zijn als de klant op eigen initiatief met een voorstel tot
scholing komt die door het college noodzakelijk wordt geacht, doch niet bestaat
binnen het reguliere aanbod. (zie ook artikel 13)In de wet STAP is geregeld dat uitkeringgerechtigden zonder startkwalificatie na
6 maanden op een participatieplaats scholing of opleiding aangeboden krijgen
tenzij dit naar het oordeel van B&W niet bijdraagt aan de
arbeidsmarktkansen.De Wet STAP stelt geen eisen aan de inhoud, de duur of de
hoogte van de scholing of opleiding. De gemeenteraad stelt bij verordening
regels met betrekking tot de scholing of opleiding. Deze regels kunnen onder
meer betrekking hebben op het type scholing of opleiding dat wordt ingezet in
relatie tot de afstand tot de arbeidsmarkt. Het is aan het oordeel van gemeenten
of scholing bijdraagt aan de arbeidsmarktkansen en gemeenten mogen zelf bepalen
welke scholing zij aanbieden. Het vaststellen van nadere regels wordt
gedelegeerd aan het college.De Wet Verbetering arbeidsmarktpositie alleenstaande ouders regelt dat de
alleenstaande ouder die de volledige zorg heeft voor een of meer tot zijn laste
komende kinderen tot vijf jaar en die een ontheffing van de arbeidsverplichting
heeft aangevraagd en heeft gekregen, is verplicht te voldoen aan de
re-integratieverplichting. Die verplichting houdt in, het volgen van scholing of
een opleiding die de toegang tot de arbeidsmarkt bevordert, tenzij scholing of
opleiding naar het oordeel van het college voor de alleenstaande ouder niet
haalbaar is of de alleenstaande ouder al beschikt over een startkwalificatie.
Hiermee wordt niet een nieuwe verplichting voor de alleenstaande ouder
geïntroduceerd. Op grond van de huidige Wwb heeft de alleenstaande ouder de
verplichting gebruik te maken van de door het college aangeboden
re-integratievoorzieningen en kan het college ook nu scholing als
re-integratievoorziening inzetten.Met de wet wordt wel een nieuw element geïntroduceerd. Namelijk dat het college
bij voorrang de re-integratieplicht voor alleenstaande ouders zonder
startkwalificatie, die de volledige zorg hebben voor een of meer tot zijn laste
komende kinderen tot vijf jaar en die om ontheffing van de arbeidsverplichting
hebben verzocht, ten minste dient in te vullen met scholing of opleiding die de
toegang tot de arbeidsmarkt bevordert. Dit alleen, indien dit niet de krachten
of bekwaamheden van de alleenstaande ouder te boven gaat en de alleenstaande
ouder geen startkwalificatie heeft. Welke scholing in individuele gevallen zal
worden aangeboden, is afhankelijk van de individuele omstandigheden en wordt
bepaald door het college in samenspraak met de alleenstaande ouder.Dit is alleen anders, als een alleenstaande ouder met startkwalificatie die om
een ontheffing van de arbeidsverplichting heeft gevraagd, het college verzoekt
de re-integratieplicht in te vullen met een MBO-opleiding niveau 4. Naar
aanleiding van het amendement Spekman is het college verplicht aan dit verzoek
te voldoen, tenzij dit naar het oordeel van het college de krachten en
bekwaamheden van de alleenstaande ouder te boven gaat.Indien scholing voor een alleenstaande ouder in het individuele geval niet
haalbaar is of als de alleenstaande ouder al een startkwalificatie heeft en geen
MBO-4 opleiding wil volgen, blijft de algemene re-integratieverplichting van
toepassing. Welke re-integratievoorziening in die gevallen uiteindelijk wordt
aangeboden is afhankelijk van de individuele omstandigheden en wordt bepaald
door het college. Deze wet brengt geen verandering in de huidige situatie.Het uiteindelijke aanbod zal moeten passen binnen wat de gemeente, mede gelet op
de beschikbare financiële kaders, in een verordening heeft opgenomen over haar
re-integratiebeleid. Het college heeft belang bij een goed bij de betreffende
alleenstaande ouder passend aanbod, omdat daarmee de kansen op uitstroom uit de
bijstand worden vergroot en de bijstandsafhankelijkheid wordt verkleind of wordt
beëindigd. Het stellen van nadere regels is dan ook aan het college.Het verzoek om een ontheffing van de arbeidsverplichting is onlosmakelijk
gekoppeld aan de scholings- c.q. re-integratieplicht. Indien uit houding en
gedragingen van de alleenstaande ouder ondubbelzinnig blijkt dat deze de
scholings- c.q. re-integratieplicht niet wil nakomen wordt de ontheffing van de
arbeidsverplichting niet verleend of wordt deze opgeschort. Als de alleenstaande
ouder laat blijken dat zij wel aan die plicht wil gaan voldoen, kan een
ontheffing van de arbeidsverplichting worden verleend.Binnen zes maanden na de aanvraag van ontheffing stelt het college in ieder
geval een plan van aanpak op over de invulling van de aan de alleenstaande ouder
aan te bieden (scholings)voorziening. Artikel 15 LeerwerkplekIn deze voorziening staat het leren werken centraal. Het is belangrijk in de
gaten te houden onder welke voorwaarden deze voorziening wordt geboden. Dit
vanwege het gevaar dat de leerwerkplek beschouwd kan worden als een gewone
dienstbetrekking. Het college dient hier dan ook nadere regels over op te
stellen.Artikel 16 DetacheringsbaanEen detacheringsbaan heeft tot doel de belanghebbende met een grote afstand tot
de arbeidsmarkt geschikt te maken voor regulier werk door het aanbieden van een
arbeidsovereenkomst, in combinatie met begeleiding. De belanghebbende komt niet
in dienst van de gemeente maar bij een door het college aangewezen organisatie.
De aangewezen organisatie neemt het werkgeverschap op zich. Voor daadwerkelijk
opdoen van werkervaring wordt de belanghebbende geplaatst bij een inlenende
organisatie. Een detacheringsbaan is altijd tijdelijk.Artikel 17 Loonkostensubsidie Voor het verstrekken van subsidies is een wettelijke basis in een verordening
vereist. Daarin is, in lijn met het procedurele karakter van deze verordening,
alleen het minimale geregeld. De nadere regelgeving wordt vastgesteld door het
college.De gemeente dient bij het verlenen van een subsidie rekening te houden met de
EU-regelgeving rond staatssteun.Artikel 18 PremieDe Wwb regelt in artikel 31 lid 2 sub j de eenmalige maximale premie die door
het college kan worden toegekend in het kader van een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling. Deze premie is onbelast en telt dus ook niet mee bij de toepassing van
inkomens-afhankelijke regelingen. Dit is alleen het geval als in datzelfde jaar
geen onkostenvergoeding voor vrijwilligerswerk is verstrekt.In deze verordening is ervoor gekozen het verstrekken van premies in algemene
zin te regelen. Het college stelt nadere regels. De gemeente kan haar
premiebeleid afstemmen op verschillende activiteiten die in het kader van
activering verricht worden en daarbij de hoogte van de premie laten variëren.
Ook kan zij besluiten slechts bepaalde doelgroepen te subsidiëren. Minder beleidsvrijheid heeft het college bij het toekennen van een
stimuleringspremie bij een participatieplaats. Participatieplaatsen zijn
tijdelijke werkplekken waarin mensen in het kader van hun re-integratie
additionele arbeid verrichten met behoud van uitkering. De grondslag van de
participatieplaatsen is artikel 10a van de wet. Op 1 januari 2009 is de Wet
stimulering arbeidsparticipatie (STAP) in werking getreden (Stb. 2008, 590 en
591). In deze wet wordt een aantal wijzigingen met betrekking tot de
participatieplaatsen geregeld. Wijzigingen die ervoor moeten zorgen dat
uitkeringsgerechtigden nog beter worden toegerust voor de arbeidsmarkt en die
regelen dat ook het UWV voor haar uitkeringsgerechtigden over
participatieplaatsen kan beschikken.De uitkeringsgerechtigde op een participatieplaats heeft na zes maanden en
vervolgens iedere zes maanden recht op een premie, tenzij hij onvoldoende
meewerkt aan de arbeidsinschakeling. Met de Wet STAP is het mogelijk gemaakt om
de premie tweemaal per jaar te verstrekken. Voor de hoogte van de premie is
aangesloten bij het bestaande premie-instrument binnen de Wwb en dit is maximaal
2196 euro per jaar (bedrag per 1 januari 2009). Het gaat hier om de premie zoals
bedoeld in artikel 31, tweede lid, onderdeel j van de Wwb.De gemeenteraad legt de regels over de stimuleringspremie vast in een
verordening. In deze verordening moet in ieder geval rekening worden gehouden
met de hoogte van de premie die bij de participatieplaats wordt toegekend, in
relatie tot de armoedeval. Om te voorkomen dat een premie doorwerkt in
inkomensafhankelijke regelingen, zoals de zorgtoeslag, dient de tweemalige
premie in één bedrag te worden uitbetaald.Artikel 19 Voorziening gericht op nazorgHet is belangrijk ervoor te zorgen dat belanghebbenden na uitstroom niet na een
korte periode terugvallen in de uitkering. De gemeente kan ertoe besluiten veel
aandacht te besteden aan nazorg, met als doel een werkelijk duurzame plaatsing
te realiseren. Bij dit artikel is ervan uitgegaan dat nazorg geboden kan worden
ná acceptatie van algemeen geaccepteerde arbeid, ongeacht of hiervoor
loonkostensubsidie is verleend aan de werkgever.Artikel 20 Overige voorzieningenDit artikel biedt het college de mogelijkheid om een bepaalde voorziening die
nog niet nader omschreven is, maar gericht op arbeidsinschakeling, tijdelijk of
als experiment in te zetten.Artikel 21 Overige vergoedingenHet is denkbaar dat de gemeente, ter stimulering van de arbeidsinschakeling,
besluit diverse kosten te vergoeden voor activiteiten die daaraan bijdragen. Het
kan hierbij gaan om de volgende kosten:
Verhuiskosten;
Reiskosten;
Kosten voor kinderopvang;
Kosten van werkaanvaarding.
Artikel 22 Beëindigen van een voorzieningHet artikel geeft aan dat het college een voorziening kan beëindigen en in welke
gevallen zij dat kan doen. Onder beëindigen wordt hierbij ook verstaan het
stopzetten van de subsidie aan een werkgever of het opzeggen van de
arbeidsovereenkomst bij een detacheringsbaan. Bij deze laatste wijze van
beëindigen dienen vanzelfsprekend de toepasselijke bepalingen uit het
arbeidsrecht en de eventueel aanwezige rechtspositieregeling in acht te worden
genomen.Artikel 23 Wet inschakeling werkzoekenden en Besluit In- en
doorstroombanen.Omdat de WIW en de I/D-regelgeving per 1 januari 2004 zijn
vervallen is het noodzakelijk de lopende afspraken met WIW-ers, inleners en
I/D-werkgevers te borgen. Het betreft hier een beperkte groep belanghebbenden
die niet uitgebreid wordt. De belanghebbenden, de voormalig WIW-ers, hebben een arbeidsovereenkomst die in
stand is gebleven onder de Wwb. Bij Nota van wijziging op de Invoeringswet Wwb
was geregeld dat de aanstelling naar burgerlijk recht gehandhaafd blijft voor
deze groep. Voor werknemers in vaste dienst kan de arbeidsovereenkomst in
theorie doorlopen tot het 65ste levensjaar van de werknemer. Voor WIW-ers met
een tijdelijke arbeidsovereenkomst geldt dat na afloop ervan wordt bepaald of
een voorziening in het kader van de Wwb wordt ingezet. Dit hoeft geen nieuwe
arbeidsovereenkomst te zijn, maar een vorm van ondersteuning die adequaat
is.Artikel 24 Onvoorziene omstandighedenDit artikel behoeft geen nadere
toelichting. Artikel 25 HardheidsclausuleDe hardheidsclausule is ook van toepassing op
de nadere regels (bij of krachtens deze verordening). Artikel 26 Citeertitel Dit artikel behoeft geen nadere
toelichting.Artikel 27 Inwerkingtreding In het eerste lid wordt de inwerkingtreding van de verordening geregeld. De
verordening kan pas in werking treden nadat ze is bekendgemaakt. De
Reïntegratieverordening Wet werk en bijstand 2005 wordt ingetrokken.