CVDR85563_1Verordening Wet kinderopvangnlregelingBuren2018-01-18BurenHuis-aan-huis blad 'De Stad Buren', editie 20 oktober 2004Verordening Wet kinderopvang gemeente BurenGeen.gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2004-10-12De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2005-01-012010-08-01Nieuwe regelingB-2004-62Geen.Geen.Verordening Wet kinderopvangDe raad van de gemeente Buren;
gelezen het voorstel van het college van 10 augustus 2004; nr. 6a,
inzake de invoering van de Wet kinderopvang;
gelet op artikel 25 van de Wet kinderopvang en artikel 149 van de
Gemeentewet;
overwegende dat het noodzakelijk is de verlening, de
voorschotverlening en de vaststelling van de tegemoetkoming van de
gemeente in de kosten van kinderopvang bij verordening te
regelen;
Besluit:vast te stellen de volgende: Verordening Wet Kinderopvang1Algemene bepalingen1Begripsbepalingen1College: het college van burgemeester en wethouders.2Wet: de Wet kinderopvang;2Vaststelling noodzaak kinderopvang op grond van sociaal-medische
indicatie2Te verstrekken gegevens1Een aanvraag tot vaststelling van de noodzaak van kinderopvang op
grond van een sociaal-medische indicatie als bedoeld in artikel 23
van de wet bevat in ieder geval de volgende gegevens:
naam en adres van de ouder;
indien van toepassing: naam van de partner en, indien dit
een ander adres is dan het adres van de ouder: het adres van
de partner;
naam en geboortedatum van het kind of de kinderen waarop de
aanvraag betrekking heeft;
overige gegevens die het college nodig acht om te kunnen
besluiten over de aanvraag van de tegemoetkoming.
2Het college kan bepalen dat de aanvraag geschiedt met behulp van een
door het college vastgesteld en beschikbaar gesteld
aanvraagformulier.3Indien de ouder een partner heeft, wordt de aanvraag mede
ondertekend door de partner.3Beslistermijn1Het college besluit over de aanvraag binnen acht weken na ontvangst
van alle benodigde gegevens.2Het college kan dit besluit met ten hoogste vier weken verdagen. Het
college stelt de ouder hiervan schriftelijk in kennis.4Inhoud van de beschikkingHet besluit tot vaststelling van de noodzaak van kinderopvang op grond
van een sociaal-medische indicatie bevat in ieder geval:
de geldigheidsduur van de indicatie;
de omvang van de kinderopvang die noodzakelijk wordt
geacht.
5WeigeringsgrondenHet college weigert de noodzaak van kinderopvang op grond van een
sociaal-medische indicatie vast te stellenindien:
de ouder en de partner reeds een tegemoetkoming in de kosten van
kinderopvang ontvangt of kan ontvangen; of;
de ouder of de partner niet behoort tot de personen als bedoeld
in artikel 6, eerste lid, onderdeel k of l van de wet.
3Aanvraag van de tegemoetkoming6Te verstrekken gegevens bij de aanvraag1Een aanvraag voor een tegemoetkoming in de kosten van kinderopvang
bevat:
naam, adres en sofi-nummer van de ouder;
indien van toepassing: naam en sofi-nummer van de partner
en, indien dit een ander adres is dan het adres van de
ouder: het adres van de partner;
naam, geboortedatum en sofi-nummer van het kind of de
kinderen waarop de aangevraagde tegemoetkoming betrekking
heeft;
een offerte of contract van het kindercentrum of
gastouderbureau dat de kinderopvang gaat verzorgen waarin in
ieder geval wordt aangegeven: het aantal uren kinderopvang
per kind, de kostprijs per uur en de aanvangsdatum van de
opvang;
gegevens of een verwijzing naar gegevens waaruit blijkt dat
de ouder behoort tot de groep personen als bedoeld in
artikel 22 van de wet;
overige gegevens die het college nodig acht om te kunnen
besluiten over de aanvraag van de tegemoetkoming.
2Het college kan bepalen dat de aanvraag geschiedt met behulp van een
door het college vastgesteld en beschikbaar gesteld
aanvraagformulier.3Indien de ouder een partner heeft, wordt de aanvraag mede
ondertekend door de partner.4Verlening van de tegemoetkoming7Het besluit tot verlenen van de tegemoetkoming1Het college besluit over de aanvraag binnen vier weken na ontvangst
van alle benodigde gegevens.2Het college kan dit besluit met ten hoogste vier weken verdagen. Het
stelt de ouder hiervan schriftelijk in kennis.8WeigeringsgrondHet college weigert de tegemoetkoming indien de ouder niet behoort tot
de personen als bedoeld in artikel 22 van de wet.9Ingangsdatum van de tegemoetkoming1De tegemoetkoming wordt verleend met ingang van de datum waarop de
aanvraag voor de tegemoetkoming door het college in ontvangst is
genomen.2Als op deze datum nog geen kinderopvang plaatsvindt, wordt de
tegemoetkoming verleend met ingang van de datum waarop de
kinderopvang zal plaatsvinden.10De periode waarvoor de tegemoetkoming wordt verleend1De tegemoetkoming wordt verleend voor de periode van een
tegemoetkomingjaar.2In afwijking van het eerste lid kan het college de tegemoetkoming
voor een andere periode verlenen.11Omvang van de kinderopvang1Het college verleent de tegemoetkoming voor het aantal uren
kinderopvang dat door de ouder is aangevraagd.2In afwijking van het eerste lid verleent het college bij een ouder
als bedoeld in artikel 24, eerste lid, onderdeel a, of tweede lid,
onderdeel a, van de wet de tegemoetkoming voor het aantal uren
kinderopvang dat naar zijn oordeel redelijkerwijs noodzakelijk is
voor de combinatie van arbeid en zorg.12Inhoud van de beschikkingHet besluit tot verlening van een tegemoetkoming in de kosten van
kinderopvang bevat in ieder geval:
de vaststelling tot welke van de gemeentelijke doelgroepen de
ouder behoort;
de naam en geboortedatum van het kind of de kinderen waarop de
tegemoetkoming betrekking heeft;
de naam en adres van het kindercentrum of gastouderbureau waar
de kinderopvang plaatsvindt;
de periode en de omvang van de kinderopvang per tijdvak waarvoor
de tegemoetkoming wordt verleend;
de wijze waarop het bedrag van de tegemoetkoming wordt bepaald
en het bedrag dat op basis hiervan wordt verleend;
de wijze waarop de tegemoetkoming wordt uitbetaald;
de verplichtingen van de ouder.
13De bevoorschotting van de tegemoetkoming1De tegemoetkoming wordt in de vorm van een voorschot in maandelijkse
termijnen uitbetaald.2Het college kan nadere voorschriften stellen over de wijze van
bevoorschotting.5Vaststelling van de tegemoetkoming14Het besluit tot vaststelling van de tegemoetkoming1De ouder verstrekt binnen vier weken na afloop van de periode
waarvoor de tegemoetkoming is verleend aan het college een overzicht
van de feitelijke kosten van kinderopvang over deze periode.2Het college stelt de tegemoetkoming binnen acht weken na ontvangst
van het overzicht van de kosten vast.15Verrekening met de voorschottenDe tegemoetkoming wordt overeenkomstig de vaststelling binnen vier weken
betaald, onder verrekening van de betaalde voorschotten.6Verplichtingen van de ouder16Inlichtingenplicht1De ouder of de partner doet het college onmiddellijk na het bekend
worden daarvan uit eigen beweging schriftelijk mededeling van
inlichtingen en gegevens die kunnen leiden tot de vaststelling van
een lagere tegemoetkoming.2De ouder of partner verstrekt desgevraagd aan het college, binnen
een door het college te stellen redelijke termijn, alle gegevens en
inlichtingen van hem en zijn partner die voor de aanspraak op en de
hoogte van de tegemoetkoming van de gemeente van belang zijn.7Slotbepalingen17InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking per 1 januari 2005.18CiteertitelDe verordening wordt aangehaald als: Verordening Wet kinderopvang (VWk)
gemeente Buren.1algemeen en artikelsgewijs<vet>Algemene toelichting</vet><vet>INLEIDING</vet>Op 1
januari 2005 treedt de Wet kinderopvang in werking. De Wet kinderopvang beoogt
het ouders ofverzorgers gemakkelijker te maken werk en zorg te combineren. Niet
alleen werkenden kunnen een beroep doen op de Wet kinderopvang. Een aantal in de
wet benoemde doelgroepen kan een beroep doen op de gemeente voor het betalen van
een deel van de kosten die zij maken voor kinderopvang. De vergoeding door de
gemeente van een deel van de kosten voor kinderopvang wordt aangeduid met de
term 'tegemoetkoming kosten kinderopvang (gemeente)'.Artikel 25 Wet kinderopvang
bepaalt dat de gemeenteraad bij verordening regels vaststelt omtrent de
tegemoetkoming van de gemeente. Deze regels hebben betrekking op de verlening,
de voorschotverlening en de vaststelling van de tegemoetkoming. Deze verordening
geeft uitvoering aan deze wettelijke opdracht.De tegemoetkoming is een subsidie
in de zin van artikel 4:21 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), te weten:
een aanspraak op financiële middelen door een bestuursorgaan verstrekt
met het oog op een bepaalde activiteit van de aanvrager. Titel 4.2 van de Awb
die regels stelt over subsidies is van toepassing op de tegemoetkomingen. Dit
betekent dat op de verstrekking van tegemoet¬komingen in de kosten van
kinderopvang door gemeenten drie regelingen van toepassing zijn:
de gemeentelijke verordening Wet kinderopvang;
de Wet kinderopvang;
de subsidieregels in titel 4.2 van de Awb.
De meeste gemeenten beschikken over een algemene subsidieverordening. De vraag
is aan de orde wat de verhouding is tussen de verordening kinderopvang en de
algemene subsidieverordening, en meer in het bijzonder of de algemene
subsidieverordening ook van toepassing is op tegemoetkomingen in de kosten van
kinderopvang.Deze modelverordening is zo opgezet dat deze geheel los staat van
de algemene subsidieverordening. In dat geval is de algemene subsidieverordening
niet van toepassing op de verstrekking van tegemoetkomingen. Het principe geldt
dan dat de meest specifieke regeling voorrang krijgt boven de algemene
regeling.<vet>HOOFDLIJNEN VAN HET PROCES VAN VERSTREKKING VAN DE
TEGEMOETKOMINGEN</vet>In deze modelverordening worden de hoofdlijnen van
het proces van verstrekking van de tegemoetkomingen door de gemeente vastgelegd.
Daarbij zijn twee uitgangspunten gehanteerd. Het eerste uitgangspunt is dat de
uitvoeringslasten voor zowel de gemeente als de aanvragers van de tegemoetkoming
zo beperkt mogelijk moeten zijn. Het tweede uitgangspunt is dat de gemeentelijke
uitgaven die gemoeid zijn met de verstrekking van de tegemoetkomingen zo goed
mogelijk beheersbaar zijn.<vet>Bepalingen om de beheersbaarheid van de
gemeentelijke uitgaven te bevorderen</vet>De gemeentelijke tegemoetkoming
in de kosten van kinderopvang is een zogeheten 'open-einde regeling'. Dit
betekent dat iedereen die op grond van de wet behoort tot de gemeentelijke
doelgroep aanspraak heeft op een tegemoetkoming van de gemeente.Om gemeenten in
staat te stellen de kosten die gepaard gaan met de verstrekking van de
tegemoetkomingen beheersbaar te houden, zijn in de modelverordening de volgende
bepalingen opgenomen:
De omvang van de aanspraak op een tegemoetkoming van ouders die geen
eigen bijdrage in de kosten van kinderopvang hoeven te betalen, wordt
aan beperkingen gebonden. In de modelverordening wordt bepaald dat bij
deze groep ouders de tegemoetkoming wordt verstrekt voor het aantal uren
kinderopvang per week dat naar het oordeel van het college voor de ouder
redelijkerwijs noodzakelijk is om de combinatie van arbeid en zorg
mogelijk te maken.
Er worden geen tegemoetkomingen met terugwerkende kracht verstrekt. Een
gemeentelijketegemoetkoming wordt verstrekt met ingang van het tijdstip
waarop de aanvraag voor een tegemoetkoming door de gemeente in ontvangst
is genomen.
De tegemoetkoming wordt alleen verstrekt als er daadwerkelijk
kinderopvang plaatsvindt.
De tegemoetkoming wordt uitbetaald in maandelijkse voorschotten.
Hierdoor blijft de omvang van eventuele onverschuldigde betalingen die
de gemeente van de ouders moet terugvorderen, beperkt.
<vet>Tegemoetkomingen voor de duur van een kalenderjaar</vet>Een
tegemoetkoming wordt in principe verstrekt voor de duur één
kalenderjaar. Daarmee wordt aangesloten bij wijze waarop de betalingen door de
Belastingsdienst worden verstrekt. Dit betekent dat een tegemoetkoming elk jaar
opnieuw moet worden aangevraagd. Uitzondering wordt gemaakt voor de gevallen
waarin bij de aanvraag reeds duidelijk is dat de aanspraak op de tegemoetkoming
beperkt is tot een bepaalde periode (bijvoorbeeld de duur van een
reïntegratietraject die in het trajectplan is vastgelegd of de datum
waarop het kind naar de basisschool gaat of de basisschool
verlaat).<vet>Verstrekking van de tegemoetkoming in twee
stappen</vet>De verstrekking van de tegemoetkoming vindt plaats in twee
stappen. Hiermee wordt aangesloten bij de Awb. De eerste stap is de beschikking
tot het verlenen van de tegemoetkoming. Deze beschikking geeft de ontvanger van
de tegemoetkoming een voorwaardelijke aanspraak op de tegemoetkoming tot een
bepaald bedrag. De aanspraak is voorwaardelijk omdat op het moment dat de
beschikking wordt gegeven nog niet zeker is dat de aanvrager daadwerkelijk
gebruik zal maken van kinderopvang en zich aan de opgelegde verplichtingen
houdt.Ondanks het voorwaardelijke karakter schept de subsidieverlening wel een
rechtens afdwingbare aanspraak. De tweede stap is de beschikking tot het
vaststellen van de tegemoetkoming. In deze beschikking wordt vastgesteld in
hoeverre de ontvanger aan de gestelde voorwaarden heeft voldaan en hoeveel het
uiteindelijke bedrag van de tegemoetkoming is. Met het vaststellen van de
tegemoet¬koming wordt de tegemoetkoming definitief. Voordat de
tegemoetkoming wordt vastgesteld kan de gemeente onderzoek doen naar de
rechtmatigheid van de tegemoetkoming door gegevens van de ouders te controleren
en eventueel inlichtingen bijde houders van een kindcentrum of
gastouder¬bureau op te vragen.<vet>AANWIJZEN VAN EIGEN
DOELGROEPEN</vet>De verordening bevat geen inhoudelijke criteria over de
definities van gemeentelijke doelgroepen en de hoogte van de tegemoetkomingen.
Deze criteria zijn allemaal rechtstreeks in de Wet kinderopvang opgenomen.
Gemeenten hebben bij de bepaling van deze doelgroepen en de hoogte van de
tegemoetkoming dus geen beleidsvrijheid. Over de wijze waarop de aanspraak op-
en de hoogte van de tegemoetkoming moet worden vastgesteld worden gemeenten in
een later stadium apart geïnformeerd zodra alle relevante
uitvoeringsregelingen bekend zijn.De gemeente kan er voor kiezen om naast de
doelgroepen die in de wet zijn benoemd eigen doelgroepen aan te wijzen die
aanspraak kunnen maken op een tegemoetkoming in de kosten van kinderopvang.
Daarbij kan gedacht worden aan ouders die vrijwilligerswerk doen of ouders die
zich bezighouden met mantelzorg. Het verdient aanbeveling om de tegemoetkomingen
aan eigen doelgroepen in deze verordening te regelen en niet in een aparte
verordening. Dit voorkomt versnippering van regelgeving en bovendien worden de
procedurele bepalingen in deze verordening automatisch ook van toepassing op de
tegemoetkomingen die de gemeente aan eigen doelgroepen verstrekt.Als een
gemeente besluit eigen doelgroepen aan te wijzen, zal ze in de verordening een
aantal onderwerpen moeten regelen. Het toevoegen van eigen doelgroepen geschiedt
op basis van de autonome verordenende bevoegdheid van gemeenten die is
neergelegd in artikel 149 van de Gemeentewet. Dit betekent dat de aanhef van de
verordening de bevoegdheidsgrondslag moet worden uitgebreid. In de aanhef moet
de zinsnede 'gelet op artikel 25 van de Wet kinderopvang' worden aangevuld met
'en artikel 149 van de Gemeentewet'. Vanwege de vertraging in de behandeling van
het wetsvoorstel door de Tweede en Eerste Kamer kan het daarnaast noodzakelijk
zijn om artikel 149 van de Gemeentewet in de aanhef als grondslag te vermelden.
Dit hangt o.m.samen met het moment waarop deze verordening in de gemeenteraad
behandeld wordt. Om deze reden is artikel 149 van de Gemeentewet in de
modelverordening standaard als grondslag opgenomen. Zie voor een nadere
toelichting de artikelsgewijze toelichting bij het
inwerkingtreding¬artikel.Omdat de Wet kinderopvang niet van toepassing
is op de door de gemeente aangewezen doelgroepen, zal de omschrijving van de
doelgroep(en) in de verordening moeten geschieden.Bovendien zal in de verordening de hoogte van de tegemoetkoming geregeld moeten
worden. Hiervoor moet het volgende worden geregeld:
De wijze waarop de kosten van kinderopvang worden bepaald, inclusief een
maximumuurprijs (daarbij zou verwezen kunnen worden naar bepalingen in
artikel 7 Wet kinderopvang).
Het deel van de kosten van kinderopvang waarvoor een tegemoetkoming
wordt verstrekt.
Bovendien kan in de verordening worden geregeld dat er jaarlijks een
subsidieplafond wordt vastgesteld voor de verstrekkingen van
tegemoetkomingen aan de eigen doelgroepen. Zo'n subsidieplafond is niet
mogelijk voor de tegemoetkomingen die de gemeente verstrekt op basis van
de Wet kinderopvang, maar kan wel worden vastgesteld voor de
tegemoetkomingen die de gemeente verstrekt op grond van haar autonome
verordenende bevoegdheid. Met het vaststellen van een subsidieplafond
worden de aanspraken op een tegemoetkoming beperkt tot een bepaald
bedrag. Het vaststellen van een subsidieplafond verplicht de gemeente
een tegemoetkoming te weigeren als toekenning zou leiden tot
overschrijding van het plafond. Hierdoor wordt een open- einde regeling
voorkomen. Voor de goede orde: het vaststellen van een subsidieplafond
is een bevoegdheid, géén verplichting.
<vet>Artikelsgewijze toelichting</vet><vet>Artikel 1
Begripsbepalingen</vet>De begripsbepalingen in artikel 1 en 2 van de Wet
kinderopvang zijn ook van toepassing op deze verordening .Alleen de in deze
artikelen niet gedefinieerde begrippen zijn aangevuld.<vet>Artikel 2 Te
verstrekken gegevens</vet>Een aanvraag voor de toekenning van een
sociaal-medische indicatie moet worden ingediend bij het college. In de
procedure gaat de aanvraag voor de toekenning van een sociaal-medische indicatie
vooraf aan de aanvraag voor een tegemoetkoming, maar in de praktijk zullen de
aanvragen vaak gelijktijdig worden ingediend. Ook de besluiten over de
toekenning van een sociaal-medische indicatie en de verlening van een
tegemoetkoming in de kosten van kinderopvang kunnen in één
beschikking worden opgenomen. Wel moet de juiste volgorde in acht worden
genomen: eerst het besluit over de aanwezigheid van een sociaal-medische
indicatie en vervolgens het besluit over de verstrekking van een
tegemoetkoming.<vet>Artikel 3 Beslistermijn</vet>Bij het bepalen van
de beslistermijn dient rekening te worden gehouden met de tijd die gemoeid is
met het uitbrengen van advies door een 'onafhankelijke organisatie die beschikt
over adequate deskundigheid' (artikel 23, derde lid, Wet kinderopvang).Om de
doorlooptijd van de adviesaanvraag te bespoedigen, verdient het aanbeveling dat
de gemeente 'harde' afspraken maakt de adviserende organisaties over de termijn
waarbinnen adviezen worden uitgebracht.<vet>Artikel 4 Inhoud van de
beschikking</vet>Het besluit is een beschikking in de zin van titel 4.1
van de Awb. Dit betekent dat tegen het besluit bezwaar kan worden gemaakt en
beroep kan worden ingesteld. Als de noodzaak van kinderopvang op grond van een
sociaal medische indicatie wordt vastgesteld, wordt in de beschikking aangegeven
hoeveel uren kinderopvang noodzakelijk wordt geacht. Het besluit over de
noodzakelijke omvang van de kinderopvang vormt de grondslag voor de aanvraag
voor een tegemoetkoming van de gemeente. Bovendien moet in het besluit de
geldigheidsduur van de indicatie worden vermeld. Deze verplichting staat in het
vierde lid van artikel 23 Wet kinderopvang. Het kan gaan om een geldigheidsduur
voor een beperkte termijn, maar ook om een geldigheidsduur voor onbepaalde tijd.
In het indicatieadvies zal hierover ook een uitspraak moeten worden gedaan.Het
college neemt het besluit op basis van het uitgebrachte indicatieadvies. Dit
advies is niet bindend. Dit betekent dat het college van dat advies kan
afwijken. Als het college een beschikking geeft die afwijkt van het uitgebrachte
advies, zal het college de redenen voor de afwijking in de beschikking moeten
motiveren (artikel 4:20 Awb). De motiveringverplichting geldt vooral voor het
geval waarin een positief advies wordt gegeven en het college een afwijzend
besluit neemt.<vet>Artikel 5 Weigeringsgronden</vet>Dit artikel
bevat twee weigeringsgronden. De weigeringgrond onder a geeft aan dat een
gemeentelijketegemoetkoming op grond van een sociaal-medische indicatie een
vangnetvoorziening is. Alleen ouders die niet op grond van een andere bepaling
in de Wet kinderopvang aanspraak kunnen doen op een tegemoetkoming in de kosten
van kinderopvang, kunnen aanspraak doen op een tegemoetkoming in de kosten van
kinderopvang wegens een sociaal-medische noodzaak.De weigeringgrond onder b
spreekt voor zich.<vet>Artikel 6 Te verstrekken gegevens bij de
aanvraag</vet>De tegemoetkoming wordt door de ouder aangevraagd bij het
college (artikel 26 Wet kinderopvang). Het moet dan gaan om het college van de
gemeente waar de ouder woont (artikel 22, derde lid, Wet kinderopvang). De
aanvraag moet schriftelijk gebeuren (artikel 4:1 Awb).Omdat een tegemoetkoming
voor de duur van een tegemoetkomingjaar wordt verstrekt (artikel 4.4) moet deze
elk jaar opnieuw worden aangevraagd.Om de lasten voor de aanvragers zo beperkt
mogelijk te houden, verdient het aanbeveling dat de gemeente het
aanvraagformulier voor een vervolgaanvraag aan de ouders toestuurt, waarbij het
formulier reeds is ingevuld met de gegevens die bij de gemeente bekend zijn. De
ouders hoeven dan alleen de mutaties op het aanvraagformulier aan te geven.Een
verhoging van de tegemoetkoming in verband met een verhoging van het aantal uren
of dagdelenkinderopvang, zal ook moeten worden aangevraagd. Een verlaging van de
tegemoetkoming in verband een vermindering van de omvang van de kinderopvang
hoeft niet te worden aangevraagd. De ouder moet hiervan wel onmiddellijk
mededeling doen aan het college (artikel 28, derde lid, Wet kinderopvang en
artikel 16, eerste lid).Onderdeel d van het eerste lid bepaalt dat bij de
aanvraag een offerte of contract van het kindercentrum of gastouderbureau dat de
kinderopvang gaat verzorgen moet worden gevoegd. Dit betekent dat de aanvraag
voor een tegemoetkoming pas bij de gemeente kan worden ingediend als de ouder
over een offerte of contract beschikt. Op basis van de offerte of het contract
kan de gemeente de hoogte van de tegemoetkoming vaststellen.Het kindercentrum of
gastouderbureau dat de kinderopvang gaat verzorgen, moet ingeschreven staan in
een gemeentelijk register (artikel 5, eerst lid, Wet kinderopvang).Onderdeel e
van het eerste lid bepaalt dat bij de aanvraag gegevens of een verwijzing naar
gegevens wordt gevoegd waaruit blijkt dat de ouder behoort tot een gemeentelijke
doelgroep. In een aantal gevallen kan de ouder volstaan met een verwijzing naar
die gegevens omdat de gemeente over de gegevens beschikt:
de ouder of partner ontvangt een uitkering in het kader van de WWB,
IOAW/IOAZ of Anw én maakt gebruik van een voorziening gericht
op arbeidsinschakeling;
de ouder is een niet-uitkeringsgerechtigde (NUG-er), is als werkzoekende
geregistreerd bij het CWI maakt én maakt gebruik van een
voorziening gericht op arbeidsinschakeling;
de ouder is een nieuwkomer die een inburgeringprogramma volgt;
het college heeft sociaal-medische indicatie vastgesteld.
In andere gevallen zal de ouder de volgende gegevens aan de gemeente moeten
verstrekken:
De ouder of partner ontvangt een uitkering op grond van de
Wet inkomensvoorziening kunstenaarsIndien de uitkering wordt verkregen in een andere gemeente:
naam van deze gemeenteDe ouder heeft de leeftijd van 18 jaar nog niet bereikt,
volgt scholing of een opleiding en ontvangt algemene
bijstand op grond van de WWB of kan zo'n uitkering
ontvangenBewijs van inschrijving school of opleidingsinstituutDe ouder of diens partner zijn ingeschreven bij een school
of instelling als bedoeld in paragraaf 2.2 of 2.4 van de
Wettegemoetkoming onderwijsbijdragen of in de artikelen 2.8
tot en met 2.11 van de Wet Studiefinanciering 2000 Bewijs van inschrijving school of opleidingsinstituutTrajectplan van het UWVDe ouder of diens partner is arbeidsgehandicapte en maakt
gebruik van een voorziening gericht op
arbeidsinschakelingTrajectplan van het UWV
In het derde lid wordt bepaald dat indien de aanvrager een partner heeft, deze
partner de aanvraag mede ondertekent. Deze bepaling is volledigheidshalve in de
verordening opgenomen. De verplichting is reeds neergelegd in artikel 26, derde
lid, Wet kinderopvang.<vet>Artikel 7 Het besluit tot verlenen van de
tegemoetkoming</vet>De termijn waarbinnen het college een besluit moet
nemen over de aanvraag van een tegemoetkoming geldt voor alle aanvragen voor een
tegemoetkoming. Deze termijn geldt niet alleen voor nieuwe aanvragen, maar ook
voor aanvragen die betrekking hebben op een voortzetting van een tegemoetkoming
en voor aanvragen voor een hogere tegemoetkoming in verband met uitbreiding van
de omvang van de kinderopvang. In de modelverordening is gekozen voor een
beslistermijn van ten hoogste vier weken die eventueel met vier weken kan worden
verlengd.De beslistermijn van vier weken heeft ook gevolgen voor de datum
waarbinnen aanvragen voor een voortgezette tegemoetkoming moeten worden
aangevraagd. Om er zeker van te zijn dat de tegemoet¬koming na 1
januari kan worden voortgezet, zullen ouders hun aanvraag minimaal vier weken
vóór 1 januari bij de gemeente moeten indienen.Het feit dat
het college een termijn van vier weken heeft om te beslissen over een aanvraag
voor een tegemoetkoming, wil uiteraard niet zeggen dat het college deze termijn
ook in alle gevallen moet benutten. De gemeente zal er naar moeten streven de
behandelingstermijn van aanvragen zo kort mogelijk te houden en met name
aanvragen waar spoed mee geboden is direct af te handelen. Door middel van
mandatering van de beslissingsbevoegdheid kan de besluitvorming worden
versneld.<vet>Artikel 8 Weigeringsgrond</vet>De in artikel 22
vastgelegde doelgroepen zijn ouders die in een arbeidstoeleidingstraject zitten
en een uitkering ontvangen in het kader van:• De Wet werk en bijstand
(Wwb); • Wet inkomensvoorziening Kunstenaars (Wik); •
Algemene Nabestaanden Wet (ANW); • Wet inkomensvoorziening ouderen en
gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers (IOAW); • Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen
zelfstandigen (IOAZ); • Herintreders (met verdienende partner) met
een trajectplan (NUG-er = niet uitkeringsgerechtigde); • Nieuwkomers
die een inburgeringstraject volgen (WIN); • Oudkomers vanaf het
moment dat het verplicht is om een inburgeringstraject te volgen; •
Tienermoeders/studenten die een opleiding/studie volgen; •
Huishoudens waar sprake is van een sociaal-medische indicatie. Naast de
weigeringsgrond in het artikel 22 kent de Awb ook een aantal gronden om de
subsidieverlening te weigeren. Ook deze weigeringsgronden zijn van toepassing.
Artikel 4:35 bepaalt dat de subsidie¬verlening kan worden geweigerd
indien een gegronde reden bestaat om aan te nemen dat:
de activiteiten niet of niet geheel zullen plaatsvinden;
de aanvrager niet zal voldoen aan de aan de subsidie verbonden
verplichtingen;
de aanvrager niet op een behoorlijke wijze rekening en verantwoording
zal afleggen omtrent de verrichte activiteiten en de daaraan verbonden
uitgaven en inkomsten, voor zover deze voor de vaststelling van de
subsidie van belang zijn.
Het tweede lid van artikel 4:35 bepaalt dat de subsidieverlening voorts in ieder
geval kan worden geweigerd indien de aanvrager:
in het kader van de aanvraag onjuiste of onvolledige gegevens heeft
verstrekt en de verstrekking van deze gegevens tot een onjuiste
beschikking op de aanvraag zou hebben geleid, of
failliet is verklaard of aan hem surséance van betaling is
verleend of ten aanzien van hem deschuldsaneringsregeling natuurlijke
personen van toepassing is verklaard, dan wel een verzoek daartoe bij de
rechtbank is ingediend.
<vet>Artikel 9 Ingangsdatum van de tegemoetkoming</vet>Dit artikel
bepaalt de ingangsdatum van verstrekking van de tegemoetkoming. Er zijn twee
ingangsdata mogelijk:
De datum waarop de aanvraag voor een tegemoetkoming door de gemeente in
ontvangst is genomen (eerste lid). In deze situatie zal de ouder op het
moment dat hij zijn aanvraag indient reeds kinderopvang hebben.
De datum waarop de kinderopvang van start gaat. Het tweede lid bepaalt
dat er alleen een tegemoetkoming wordt verleend als er kinderopvang
plaatsvindt.
Dit artikel bepaalt dat er geen tegemoetkoming wordt verstrekt voor de kosten
van kinderopvang die plaatsvindt voordat een aanvraag voor een tegemoetkoming
bij de gemeente is ingediend. Een aanvraag wordt door de gemeente in ontvangst
genomen wanneer deze voldoet aan de vormvereisten van artikel 4.1 en 4.2 Awb.
Dit betekent dat een aanvraag:- schriftelijk moet worden ingediend;- moet zijn
ondertekend;- de naam en het adres van aanvrager dient te bevatten;- een
aanduiding moet geven van de beschikking die wordt gevraagd.De ingangsdatum van
de tegemoetkoming heeft betrekking op het moment waarop de aanspraak op een
tegemoetkoming ontstaat. De uitbetaling van de tegemoetkoming vindt pas plaats
vanaf het moment dat het besluit tot verlening van de tegemoetkoming is genomen.
De betaling vindt dan met terugwerkende kracht plaats tot de datum waarop de
aanvraag in ontvangst is genomen.De ingangsdatum van verstrekking van de
tegemoetkoming is ook van toepassing op aanvragen voor uitbreiding van het
aantal uren kinderopvang. De verhoogde tegemoetkoming wordt verstrekt vanaf het
moment dat de aanvraag daarvoor door het college in ontvangst is
genomen.<vet> Artikel 10 De periode waarvoor de tegemoetkoming wordt
verleend</vet>De tegemoetkoming wordt in principe voor een heel
kalenderjaar verleend. Voor aanvragen die in de loop van een jaar worden
toegekend, geldt dat de tegemoetkoming wordt verstrekt tot 31 december van het
betreffende jaar. Dit betekent dat een ouder elk jaar vóór 1
januari opnieuw een aanvraag voor een tegemoetkoming bij de gemeente zal moeten
indienen.Het college kan de tegemoetkoming voor een andere periode vaststellen.
Dit is bijvoorbeeld het geval als de aanvrager voor een bepaalde periode recht
heeft op de tegemoetkoming, bijvoorbeeld als deze een
reïntegratietraject voor een bepaalde periode volgt. Door de periode
van verstrekking van de tegemoetkoming te koppelen aan de duur van het
reïntegratietraject (of een andere vorm van arbeid), hoeft de ouder
geen actie te ondernemen om de verstrekking van de tegemoetkoming stop te zetten
of hoeft de gemeente geen eventueel ten onrechte uitgekeerde bedragen terug te
vorderen.<vet>Artikel 11 Omvang van de kinderopvang</vet>De Wet
kinderopvang regelt uitsluitend de aanspraak van ouders op een tegemoetkoming
van de gemeente voor de kosten van kinderopvang en niet de omvang van die
aanspraak. Wanneer een ouder op basis van de criteria die de wet geeft tot een
gemeentelijke doelgroep behoort heeft deze recht op een gemeentelijke
tegemoetkoming.De wet stelt geen beperkingen aan het aantal uren kinderopvang
waarvoor de tegemoetkoming wordt verstrekt. Dit past in het systeem van de wet
waarin de ouder zélf bepaalt hoeveel kinderopvang hij nodig heeft in
verband met de combinatie van arbeid en zorg.Voor bepaalde gemeentelijke
doelgroepen is de eigen bijdrage in de kosten van kinderopvang nihil. Voor deze
groepen wordt de inkomensafhankelijke eigen bijdrage door de gemeente
gecompenseerd (het zogeheten 'Koakopje', zie artikel 24, eerste lid, onderdeel
a, en tweede lid, onderdeel a, Wet kinderopvang). Bij deze ouders zet de hoogte
van de eigen bijdrage geen rem op de vraag naar kinderopvang. Dat in
tegenstelling tot ouders die wél een (inkomensafhankelijke) eigen
bijdrage in de kosten van kinderopvang moeten betalen en de hoogte van die
bijdrage zullen laten meewegen in hun vraag naar kinderopvang.Om de kosten voor
de gemeente te kunnen beheersen, is deze bepaling in de verordening opgenomen
die de aanspraak op een tegemoetkoming enigszins beperkt. Dit artikel geeft het
college de bevoegdheid om bij de groep ouders die geen eigen bijdrage betalen,
per geval te beoordelen hoeveel kinderopvang de ouder redelijkerwijs nodig heeft
om de arbeid die hij verricht te kunnen combineren met zorgtaken.Bij het bepalen
van de omvang van de kinderopvang die redelijkerwijs nodig is om arbeid en zorg
te combineren, zal ook rekening moeten worden gehouden met omstandigheden als
een handicap of chronische ziekte van de ouder(s) of een beperking die de
huiselijke situatie meebrengt voor de goede en gezonde ontwikkeling van het
kind. In tegenstelling tot kinderopvang op grond van sociaal-medische indicatie
op grond van artikel 23 Wet kinderopvang, hoeft voor deze beoordeling geen
advies te worden aangevraagd.Het is aan te bevelen dat het college in
beleidsregels neerlegt hoe het wil omgaan met zijn bevoegdheid. Op deze wijze
wordt deze beoordeling zoveel mogelijk geobjectiveerd.<vet>Artikel 12
Inhoud van de beschikking</vet>Onderdeel e bepaalt dat in de beschikking
wordt aangeven hoe het bedrag van de tegemoetkoming wordt vastgesteld. In de
beschikking moet onder andere de wijze van uitbetaling van de tegemoetkoming
worden vermeld (onderdeel f).Artikel 13 bepaalt dat de uitbetaling plaatsvindt
in de vorm van maandelijkse voorschotten. Onderdeel g schrijft voor dat in de
beschikking de verplichtingen van de ouder worden opgenomen. Daarbij moet aan de
volgende verplichtingen worden gedacht:
de verplichting om binnen vier weken na afloop van de periode waarvoor
de tegemoetkoming is verleend aan het college een overzicht te
verstrekken van de feitelijke kosten van kinderopvang over deze
periode;
de informatieplicht die is opgenomen in artikel 28, eerste tot en met
derde lid, Wet kinderopvang ;
<vet>Artikel 13 De bevoorschotting van de tegemoetkoming</vet>De
subsidieverstrekking vindt plaats in de vorm van maandelijkse voorschotten. Dit
betekent dat het totale bedrag van de tegemoetkoming waarop de aanvrager recht
heeft, wordt gedeeld in twaalf gelijke delen (indien de aanvraag het gehele
tegemoetkomingjaar betreft).De gemeente betaalt de tegemoetkoming uit aan de
ouder. De ouder kan, al dan niet op verzoek van het kindercentrum of het
gastouderbureau, de gemeente machtigen om de betalingen rechtstreeks aan dat
kindercentrum of gastouderbureau te doen. Deze machtiging verandert juridisch
gezien niets aan de verhouding tussen de gemeente en de ouder. Ook al wordt het
bedrag gestort op de rekening van het kindercentrum of gastouderbureau, er
blijft sprake van een betaling van de tegemoetkoming van gemeente aan de
ouder.Het tweede lid geeft het college de bevoegdheid om nadere voorschriften te
stellen over de wijze vanbevoorschotting van de tegemoetkoming. Zo kan het
college bepalen dat er alleen een voorschot wordt betaald op basis van een
factuur van het kindercentrum of gastouderbureau. Het college zou zo'n
voorschrift kunnen stellen wanneer er twijfels bestaan of een ouder
daadwerkelijk gebruik zal maken van kinderopvang.<vet>Artikel 14 Het
besluit tot vaststelling van de tegemoetkoming</vet>Op grond van artikel
4:47, onderdeel a, Awb kan het college een subsidie (dus ook een tegemoetkoming)
ambtshalve vaststellen. Ambtshalve vaststellen houdt in dat het college op eigen
initiatief de tegemoetkomingen vaststelt. De ouders hoeven geen aanvraag tot het
vaststellen van de tegemoetkoming bij het college in te dienen.De ouders zijn
wel verplicht om binnen vier weken na afloop van de periode waarvoor de
tegemoetkoming is verleend aan het college een overzicht van de feitelijke
kosten van kinderopvang over deze periode te verstrekken. Als een tegemoetkoming
voor een kalenderjaar is verleend, dient het overzicht van de kosten uiterlijk
vier weken na 31 december bij het college te worden ingediend. Het overzicht van
de kosten kan zowel een apart jaaroverzicht zijn dat door het kindercentrum of
gastouderbureau wordt opgesteld of een verzameling van maandoverzichten. Het
college heeft vervolgens acht weken de tijd om de tegemoetkoming vast te
stellen. In deze periode kan de gemeente een onderzoek doen naar de
rechtmatigheid van de tegemoetkoming door gegevens van de ouders te controleren
en eventueel inlichtingen bij de houders van een kindcentrum of
gastouder¬bureau op te vragen.In het besluit tot het vaststellen van de
tegemoetkoming wordt bepaald wat precies het bedrag is waar de ouder die de
tegemoetkoming heeft aangevraagd recht op heeft. De berekeningswijze die is
opgenomen in de beschikking tot verlening van de tegemoetkoming geldt als het
uitgangspunt voor het vaststellen van de tegemoetkoming. Dit betekent dat de
tegemoetkoming wordt vastgesteld op basis van het aantal uren kinderopvang dat
in de beschikking tot verlening van de tegemoetkoming is vastgelegd. Dat is het
maximum aantal uren. In de beschikking tot vaststelling van de tegemoetkoming
kan wel worden uitgegaan van een lager aantal uren, maar niet van een hoger
aantal.Als de aanvrager de gegevens niet verstrekt, kan het college de
tegemoetkoming op een lager bedrag vaststellen.Lager vaststellen kan ook
betekenen op nul vaststellen. Het college heeft deze bevoegdheid op grond van
artikel 4:46, tweede en derde lid, Awb. Op grond van het tweede lid kan de
subsidie lager worden vastgesteld indien:
de activiteiten waarvoor subsidie is verleend niet of niet geheel hebben
plaatsgevonden;
de subsidieontvanger niet heeft voldaan aan de aan de subsidie verbonden
verplichtingen;
de subsidieontvanger onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en
de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere
beschikking op de aanvraag tot subsidieverlening zou hebben geleid,
of
de subsidieverlening anderszins onjuist was en de subsidieontvanger dit
wist of behoorde te weten.
Het derde lid van artikel 4:46 Awb luidt: 'Voor zover het bedrag van de subsidie
afhankelijk is van de werkelijke kosten van de activiteiten waarvoor subsidie is
verleend, worden kosten die in redelijkheid niet als noodzakelijk kunnen worden
beschouwd bij de vaststelling van de subsidie niet in aanmerking
genomen'.<vet>Artikel 15 Verrekening met de voorschotten</vet>Dit
artikel regelt de uitbetaling door de gemeente van het nog te betalen deel van
de tegemoetkoming. Als de gemeente een ouder een hoger bedrag heeft uitgekeerd
dan waarop deze recht heeft, kan de gemeente het te veel betaalde bedrag
terugvorderen. Terugvordering is geregeld in artikel 38 Wet kinderopvang (zie
ook de toelichting bij artikel 16).<vet>Artikel 16
Inlichtingenplicht</vet>Deze verplichtingen staan in ongeveer dezelfde
bewoordingen ook in artikel 28, eerste tot en met derde lid Wet kinderopvang.
Volledigheidshalve wordt deze verplichting hier herhaald.Het vierde lid van
artikel 28 bevat de inlichtingenplicht voor houders van een kindercentrum of
gastouderbureau. Deze bepaling luidt: 'De houder verstrekt desgevraagd aan het
college van burgemeester en wethouders alle gegevens en inlichtingen die voor de
aanspraak van een ouder op de tegemoetkoming van belang zijn'.Er kunnen twee
vormen van schending van de inlichtingenplicht worden onderscheiden:
het betreffende kind maakt geen gebruik van kinderopvang;
er wordt wel gebruik maakt van kinderopvang, maar de ouder heeft geen
recht op een tegemoetkoming (hij behoort niet tot gemeentelijke
doelgroep).
Als een ouder de inlichtingenplicht schendt en als gevolg hiervan ten onrechte
een tegemoetkoming heeft ontvangen of een te hoog bedrag, kan het college de
beschikking tot het verlenen of tot het vaststellen van de tegemoetkoming
intrekken of wijzigen en het te veel betaalde bedrag terugvorderen. Ook is
mogelijk om in aanvulling hierop een bestuurlijke boete aan de betreffende ouder
op te leggen. Hieronder wordt op de twee maatregelen nader
ingegaan.<vet>Intrekken van de beschikking en terugvorderen van de
tegemoetkoming</vet>In de Awb is geregeld op welke gronden een subsidie
(een tegemoetkoming in de terminologie van de Wetkinderopvang) kan worden
ingetrokken en teruggevorderd. Daarbij moeten twee situaties worden
onderscheiden:
de situatie waarin de tegemoetkoming nog niet is vastgesteld en
de situatie waarin de tegemoetkoming wel is vastgesteld.
Ad a. de tegemoetkoming is nog niet vastgesteld: intrekken of wijzigen van de
beschikking tot verlening van de tegemoetkoming (artikel 4:48 Awb)Zolang de
tegemoetkoming nog niet is vastgesteld kan het college de beschikking tot
verlening van detegemoetkoming intrekken of ten nadele van de ontvanger van de
tegemoetkoming wijzigen, indien:
de activiteiten waarvoor de tegemoetkoming is verleend niet of niet
geheel hebben plaatsgevonden of zullen plaatsvinden;
de ontvanger niet heeft voldaan aan de aan de tegemoetkoming verbonden
verplichtingen;
de ontvanger van de tegemoetkoming onjuiste of onvolledige gegevens
heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot
een andere beschikking op de aanvraag tot verlening van de
tegemoetkoming zou hebben geleid;
de verlening van de tegemoetkoming anderszins onjuist was en de
ontvanger dit wist of behoorde te weten.
De intrekking of wijziging werkt terug tot en met het tijdstip waarop de
subsidie is verleend, tenzij bij deintrekking of wijziging anders is
bepaald.<vet>Opschorten van de bevoorschotting (artikel 4:56
Awb)</vet>Het college hoeft niet te wachten met het treffen van een
maatregel tot dat het besluit tot verlening van de tegemoetkoming is ingetrokken
of gewijzigd. Het college kan al eerder besluiten de betaling van de
tegemoetkoming op te schorten. Op grond van artikel 4:56 Awb kan het college de
verplichting tot betaling van een voorschot opschorten met ingang van de dag
waarop het college aan de ouder schriftelijk kennis geeft van het ernstige
vermoeden dat er grond bestaat om de beschikking tot verlening van de
tegemoetkoming in te trekken of te wijzigen. Deze opschorting duurt tot en met
de dag waarop de beschikking omtrent de intrekking of wijziging is bekendgemaakt
of de dag waarop sedert de kennisgeving van het ernstige vermoeden dertien weken
zijn verstreken.Ad b. de tegemoetkoming is wel vastgesteld: intrekken of
wijzigen van de beschikking tot subsidievaststelling(artikel 4:49 Abw)Ook als de
tegemoetkoming is vastgesteld, is het college in bepaalde gevallen bevoegd de
beschikking tot het vaststellen van de tegemoetkoming in te trekken of ten
nadele van de ontvanger van de tegemoetkoming te wijzigen. Het gaat om de
volgende gevallen:
er is sprake van feiten of omstandigheden waarvan het college bij de
vaststelling van de tegemoetkoming redelijkerwijs niet op de hoogte kon
zijn en op grond waarvan de tegemoetkoming lager dan overeenkomstig de
verlening van de tegemoetkoming zou zijn vastgesteld;
de vaststelling van de tegemoetkoming was onjuist en de ontvanger van de
tegemoetkoming wist dit of behoorde dit te weten;
de ontvanger van de tegemoetkoming heeft na de vaststelling van de
tegemoetkoming niet voldaan aan de aan de tegemoetkoming verbonden
verplichtingen.
De subsidievaststelling kan niet meer worden ingetrokken of ten nadele van de
ontvanger worden gewijzigd,indien vijf jaren zijn verstreken sinds de dag waarop
zij is bekendgemaakt.<vet>Terugvordering (artikel 38 Wet
kinderopvang)</vet>Indien de beschikking tot het verlenen of het
vaststellen van de tegemoetkoming is ingetrokken of ten nadele van de ouder is
gewijzigd, kan de gemeente het reeds betaalde bedrag van de ouder terugvorderen.
In artikel 38 Wet kinderopvang worden de bepalingen in de Wet werk en bijstand
(WWB) over de terugvordering van bijstand van overeenkomstige toepassing
verklaard op het terugvorderen van eentegemoetkoming. Dit betekent bijvoorbeeld
dat het bedrag dat wordt teruggevorderd kan worden verrekend met de
tegemoetkoming die aan de ouder wordt verstrekt. In het besluit tot
terugvordering moet de wijze waarop zal worden teruggevorderd worden vermeld
(artikel 60, eerste lid WWB).<vet>De bestuurlijke boete</vet>Naast
het intrekken en terugvorderen van de tegemoetkoming kan het college in bepaalde
gevallen ook een bestuurlijke boete opleggen. De bestuurlijke boete is geregeld
in hoofdstuk 5 van de Wet kinderopvang. Een bestuurlijke boete is een
bestuurlijke sanctie, inhoudende een onvoorwaardelijke verplichting tot betaling
van een geldsom, die gericht is op bestraffing van de overtreder (artikel 1,
eerste lid, onderdeel t, Wet kinderopvang).Het betreffende bedrag komt toe aan
de gemeente (artikel 72, vierde lid Wet kinderopvang).Het college kan een
bestuurlijke boete opleggen indien een ouder zijn inlichtingenplicht niet
nakomt. Het gaat daarbij om het schenden van de volgende verplichtingen:
het desgevraagd verstrekken aan het college van alle gegevens en
inlichtingen van hem en zijn partner die voor de aanspraak op en de
hoogte van de tegemoetkoming van de gemeente van belang zijn (artikel
28, eerste lid, Wet kinderopvang);
het verstrekken van die inlichtingen en gegevens binnen een door het
college te stellen redelijke termijn (artikel 28, tweede lid, Wet
kinderopvang);
het onmiddellijk na het bekend worden daarvan verstrekken aan het
college van inlichtingen en gegevens die kunnen leiden tot de
vaststelling van een lagere tegemoetkoming (artikel 28, derde lid, Wet
kinderopvang).
De hoogte van de bestuurlijke boete bedraagt maximaal € 2269 (artikel
72, eerste lid, onderdeel c, Wet kinderopvang). Bij het vaststellen van de
hoogte van de bestuurlijke boete zal het college maatwerk moeten leveren.
Artikel 72, tweede lid, Wet kinderopvang bepaalt dat de hoogte van de boete
wordt afgestemd op deernst van de overtreding, de mate waarin de overtreding de
ouder verweten kan worden en de omstandighedenwaarin die persoon verkeert. Van
het opleggen van een bestuurlijke boete wordt in elk geval afgezien, indien elke
vorm van verwijtbaarheid ontbreekt.In de Wet kinderopvang is geregeld in welke
gevallen het college géén bestuurlijke boete mag opleggen. Dit
is het geval in de volgende situaties:
de overtreder is overleden;
de overtreder is wegens dezelfde gedraging reeds eerder een bestuurlijke
boete of er is hem een kennisgeving gedaan dat een bestuurlijke boete
zal worden opgelegd. In deze gevallen kan het college aangifte doen bij
het Openbaar Ministerie;
er is vijf jaren verstreken nadat de overtreding heeft
plaatsgevonden.
De procedure van het opleggen van een bestuurlijke boete is geregeld in de
artikelen 77 tot en met 84 van de Wet kinderopvang.<vet>Artikel 17
Inwerkingtreding</vet>Door vertraging in het wetgevingstraject is de
oorspronkelijke planning van het implementatietraject door gemeenten met name in
2004 onder steeds groeiende tijdsdruk komen te staan. Ten tijde van publicatie
van deze modelverordening was nog niet zeker per wanneer artikel 25 van de Wet
kinderopvang in werking zou treden. Dit artikel is van belang omdat het de
juridische grondslag vormt waarop deze verordening is gebaseerd.In de
oorspronkelijke planning van het wetgevings- en implementatietraject was er
vanuit gegaan dat gemeenten in de eerste helft van 2004, dus
vóór het zomerreces van de gemeenteraad, hun verordening
zouden kunnen vaststellen. De juridische basis voor deze verordening kon dan
artikel 25 van de Wet kinderopvang zijn. Tevens zouden gemeenten voldoende tijd
hebben voor eventuele inspraaktrajecten (afhankelijk van de lokaal geldende
inspraakverordening) voorafgaand aan vaststelling, en de termijn van 6 weken na
vaststelling van de verordening die de Tijdelijke referendumwet vereist voor
inwerkingtreding. Nu het niet zeker is of de Eerste Kamer nog
vóór het zomerreces de wet zal behandelen en aannemen is er
aanleiding om maatregelen te nemenom tijdige invoering van de Wet kinderopvang
mogelijk te maken. Daarbij dient een belangenafweging gemaakt te worden tussen
enerzijds een zorgvuldige besluitvormingsprocedure, die burgers voldoende tijd
en gelegenheid geeft om te reageren op de voorgenomen regelgeving, en anderzijds
het belang van de burgers en ook de gemeente om na inwerkingtreding van de
verordening voldoende tijd en gelegenheid te hebben om aan de verplichtingen die
de verordening hen oplegt te voldoen en gebruik te maken van de aanspraken die
de verordening de burger biedt. Naar de mening van de VNG zou deze
belangenafweging ertoe moeten leiden dat gemeenten de volgende drie maatregelen
neemt om tijdige inwerkingtreding van de verordening te bewerkstelligen:
Indien de lokaal geldende inspraakverordening die mogelijkheid biedt
afzien van het bieden van gelegenheid tot inspraak. Het is ook mogelijk
dat in een gemeente conform de modelinspraakverordening van de VNG
(artikel 2, lid 3 onder e en f) geen inspraak vereist is.
Onder toepassing van artikel 25 van de Tijdelijke referendumwet (Trw) de
inwerkingtreding van de verordening niet laten voorafgaan door de door
die wet vereiste termijn van 6 weken. Dit omdat het inwerkingtreden van
de verordening geen uitstel kan leiden.
In de aanhef van de verordening naast artikel 25 van de Wet kinderopvang
ook artikel 149 van de Gemeentewet als grondslag voor de verordening
opnemen. Op deze wijze wordt voorkomen dat de verordening niet in
werking kan treden omdat artikel 25 Wk nog niet in werking is getreden
op het moment dat de gemeenteraad de verordening vaststelt. Burgers
kunnen dan toch tijdig aanvragen indienen, waardoor gemeenten in staat
zijn om tijdig besluiten te nemen op deze aanvragen. Het risico voor
gemeenten bij deze handelwijze is beperkt, omdat de materiele normen
voor de aanspraken op een tegemoetkoming in de wet kinderopvang zijn
vastgelegd. Mocht de wet door de Eerste Kamer worden verworpen of de
artikelen 22, 23 of 24 niet tijdig in werking treden dan kan de gemeente
dergelijke aanvragen afwijzen omdat er geen recht bestaat op een
tegemoetkoming. In het eerste geval zal wellicht ook intrekking van de
gehele verordening aan de orde zijn.
Indien artikel 25 van de wet kinderopvang reeds in werking is getreden op het
moment dat de gemeenteraad een besluit neemt over de verordening kan in principe
artikel 149 van de gemeentewet uit de aanhef worden weggelaten. Dit laatste is
weer niet het geval wanneer de gemeente eigen doelgroepen in de verordening
heeftgedefinieerd (zie het algemene deel van deze
toelichting).<vet>Artikel 18</vet>Deze bepaling spreekt voor
zich.