CVDR85279_1De Verordening Wet inburgering gemeente Leiderdorp 2010nlregelingLeiderdorp2011-01-27LeiderdorpOnbekendVerordening Wet inburgering gemeente Leiderdorp 2010Onbekendgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2010-12-13De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2011-01-01OnbekendOnbekendOnbekendGeende Verordening Wet inburgering gemeente Leiderdorp 2010Registratienr.: 2010i01211Afdeling: Beleid & ProjectenOnderwerp: Wijzigen Verordening Wet inburgering gemeente Leiderdorp
2010De raad van de gemeente Leiderdorp;gelezen het voorstel van 16 november 2010;gezien het advies van commissie Bestuur en Maatschappij van 29 november
2010,besluit vast te stellen: de Verordening Wet inburgering gemeente Leiderdorp 2010gemeente Leiderdorp 2010' zoals die zal luiden bij inwerkingtreding met
ingang van 1 januari 2011.1Begripsomschrijving1Begripsomschrijving1In deze verordening wordt verstaan onder:
het college: het college van burgemeester en wethouders van
de gemeente Leiderdorp;
de wet: de Wet inburgering;
voorziening: een (duale) inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening;
trajectplan: planmatige omschrijving van de
voorziening;
persoonlijk inburgeringsplan: door aanvrager van persoonlijk
inburgeringsbudget opgestelde planmatige beschrijving van de
inhoud, uitvoering en afronding van de door hem voorgestelde
voorziening.
2De begripsomschrijvingen in de wet en de daarop berustende
regelingen zijn van toepassing op de begrippen die in deze
verordening worden gebruikt.2Informatieverstrekking2Informatieverstrekking1Het college draagt er zorg voor dat de inburgeringsplichtigen en de
vrijwillige inburgeraars op een doeltreffende en doelmatige wijze
worden geïnformeerd over in ieder geval het inburgeringsstelsel uit
hoofde van de wet en deze verordening, de inhoud en uitvoering van
de wet en deze verordening, de uit de wet en deze verordening
voortvloeiende rechten en plichten en de eventuele door het college
aangeboden flankerende voorzieningen of faciliteiten.2Het college maakt bij de informatieverstrekking aan de
inburgeringsplichtigen en de vrijwillige inburgeraars in ieder geval
gebruik van de volgende middelen:
het verstrekken van voorlichting via een gemeentelijke
informatiebalie;
het inrichten van een digitaal informatiepunt op de
gemeentelijke website;
schriftelijk voorlichtingsmateriaal bij inschrijving in de
gemeentelijke basisadministratie en bij de aanvraag voor
algemene bijstand op grond van de Wet werk en bijstand.
3Het college beoordeelt tenminste eens in de drie jaar de
doeltreffendheid en doelmatigheid van de informatieverstrekking aan
de inburgeringsplichtigen en de vrijwillige inburgeraars en
rapporteert daarover aan de raad.3Aanbieden van een voorziening aan
inburgeringsplichtigen3Aanwijzen van doelgroepen bij
inburgeringsplichtigen1Het college kan groepen van inburgeringsplichtigen aanwijzen waaraan
het bij voorrang een voorziening kan aanbieden op basis van de
volgende criteria dan wel combinaties daarvan:
bron van inkomen;
zorg- en opvoedingstaken;
gezinssamenstelling;
leefsituatie;
woonachtig in een bepaalde wijk.
2Het college stelt de raad van de gemeente Leiderdorp in kennis van
elk collegebesluit tot aanwijzing, wijziging of verwijdering van een
doelgroep op basis van het eerste lid.4Samenstelling van de voorziening voor
inburgeringsplichtigen1Het college stemt de voorziening, met uitzondering van de
inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren, af op in ieder
geval het startniveau en de vaardigheden, de persoonlijke
omstandigheden en de maatschappelijke positie van de
inburgeringsplichtige.2Indien de inburgeringsplichtige algemene bijstand op grond van de
Wet werk en bijstand of een uitkering op grond van de in artikel
4.23 Besluit Inburgering vermelde socialezekerheidswetten of
socialezekerheidsregelingen ontvangt, stemt het college,
onverminderd lid 1, de voorziening af op de diens mogelijkheden tot
arbeidsinschakeling.3Indien de inburgeringsplichtige arbeid verricht voorafgaand aan dan
wel arbeid gaat verrichten gedurende een voorziening, stemt het
college de voorziening af op de aard van de arbeid.5Vaststellen van de identiteit van
inburgeringsplichtigenHet college stelt de identiteit van de inburgeringsplichtige vast aan de
hand van een document, bedoeld in artikel 1 van de Wet op de
identificatieplicht.6Aanbod- en vaststellingsprocedure voor
inburgeringsplichtigen1Het college doet het aanbod, als bedoeld in artikel 19, eerste,
tweede en derde lid, van de wet schriftelijk. Het aanbod wordt
gezonden naar het adres waar de inburgeringsplichtige in de
gemeentelijke basisadministratie is ingeschreven.2In het aanbod wordt een omschrijving gegeven van de voorziening die
wordt aangeboden en worden in ieder geval de rechten en
verplichtingen vermeld die aan die voorziening worden
verbonden.3De inburgeringsplichtige aan wie een aanbod wordt gedaan, deelt
binnen twee weken na de datum van ontvangst van het aanbod het
college schriftelijk mee of hij het aanbod al dan niet
aanvaardt.4Wanneer de inburgeringsplichtige het aanbod aanvaardt, neemt het
college binnen twee weken na ontvangst van deze mededeling het
besluit tot toekenning van de voorziening overeenkomstig het gedane
aanbod in de vorm van een beschikking.5Wanneer de inburgeringsplichtige het aanbod weigert, neemt het
college binnen twee weken na ontvangst van deze mededeling een
besluit tot handhaving van de termijn, bedoeld in artikel 7, eerste
lid van de wet in de vorm van een beschikking.6Het college kan nadere regels stellen voor de uitvoering van het
eerste tot en met het vijfde lid.7Persoonlijk inburgeringsbudget voor
inburgeringsplichtigen1Het college behandelt het verzoek van de inburgeringsplichtige om in
aanmerking te komen voor een voorziening in de vorm van een
persoonlijk inburgeringsbudget op de volgende wijze:
het college beoordeelt of de inburgeringsplichtige de
verantwoordelijkheid kan dragen voor het samenstellen van
een voorziening;
bij een positieve beoordeling als bedoeld onder a. verzoekt
het college de inburgeringplichtige binnen zes weken een
persoonlijk inburgeringsplan in te dienen. Indien dit naar
het oordeel van het college noodzakelijk is, kan het
voornoemde termijn met een nader te bepalen aantal weken
verlengen;
na indiening van het persoonlijk inburgeringsplan beslist
het college binnen zes weken na de datum van ontvangst op
het verzoek tot het verstrekken van een persoonlijk
inburgeringsbudget;
bij toekenning van een persoonlijk inburgeringsbudget voegt
het college het definitief vastgestelde inburgeringsplan als
bijlage bij de beschikking tot toekenning.
2Het college adviseert en begeleidt de inburgeringsplichtige bij de
vormgeving en invulling van de voorziening en de keuze van het
inburgeringsbedrijf, tenzij de inburgeringsplichtige aangeeft hierop
geen prijs te stellen.3Als het college de voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget heeft toegekend, sluit het college met de
inburgeringsplichtige een overeenkomst als ook het college of de
inburgeringsplichtige een overeenkomst met de aanbieder.4Het college kan nadere regels stellen voor de invulling en
uitvoering van het eerste en tweede lid.8Inhoud van de beschikking voor
inburgeringsplichtigen1De beschikking tot toekenning van de voorziening bevat in ieder
geval:
een beschrijving van de voorziening;
een opgaven van de rechten en verplichtingen van de
inburgeringsplichtige;
de datum waarop het inburgeringsexamen of Staatsexamen
Nederlands als tweede taal I of II of het examen op het
niveau Mbo1 of Mbo 2 moet zijn behaald;
de termijnen, wijze van betaling en eventuele verrekening
van de eigen bijdrage;
de gevolgen van het niet naleven van de verplichtingen en/of
termijnen;
in geval van een oudkomer: de datum waarop de termijn van
handhaving van de inburgeringsplicht, bedoeld in artikel 26
van de wet, aanvangt;
2In geval van weigering door de inburgeringsplichtige van een aanbod,
bedoeld in artikel 6, vijfde lid bevat de beschikking in elk
geval:
de datum waarop de termijn van handhaving van de
inburgeringsplicht aanvangt;
de datum waarop het inburgeringsexamen, Staatsexamen
Nederlands als tweede taal I of II of het examen op het
niveau Mbo 1 of Mbo 2 moet zijn behaald.
9Opleggen van verplichtingen aan
inburgeringsplichtigenOnverminderd andere aan de wet verbonden verplichtingen kan het college
een inburgeringsplichtige bij beschikking in ieder geval een of meer van
de volgende verplichtingen opleggen:
medewerking verlenen aan de uitvoering van de voorziening;
het deelnemen aan de voorziening;
het deelnemen aan gesprekken met de trajectbegeleider;
het deelnemen aan voortgangsgesprekken;
het melden indien door ziekte dan wel door andere relevante
omstandigheden niet aan de verplichtingen in de beschikking kan
worden voldaan;
het op verzoek of uit eigen beweging direct melden van alle
feiten en omstandigheden waarvan redelijkerwijs duidelijk moet
zijn dat deze van invloed kunnen zijn op het recht op,
toekenning, uitvoering van of deelname aan de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening.
het deelnemen aan en behalen van het inburgeringsexamen,
Staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II of het examen op
het niveau Mbo 1 of Mbo 2, binnen de gestelde termijn zoals
vastgelegd in het trajectplan, doch in ieder geval binnen de
gestelde termijn, bedoeld in artikel 7 van de wet, of een
verlengde termijn op grond van artikel 31, tweede lid onder a en
b van de wet.
10Inning van de eigen bijdrage van
inburgeringsplichtigen1De inburgeringsplichtige betaalt de eigen bijdrage, bedoeld in
artikel 23, tweede lid, van de wet in ten hoogste 12 termijnen2In afwijking van het eerste lid kan een inburgeringsplichtige met
een inkomen tot 100% van de toepasselijke bijstandsnorm, inclusief
de van toepassing zijnde gemeentelijke toeslag of verlaging, op
grond van de Wet werk en bijstand, op diens verzoek, de eigen
bijdrage in ten hoogste 24 maandelijkse termijnen betalen.3Het college legt in de beschikking tot toekenning van de voorziening
de wijze van betaling en de termijnen van betaling vast. Indien het
college de eigen bijdrage verrekent met de algemene bijstand, wordt
de toepassing van de verrekening in de beschikking
bekendgemaakt.4Bestuurlijke boete voor
inburgeringsplichtigen11Hoogte van de bestuurlijk boetes voor
inburgeringsplichtigen1Het college legt een bestuurlijk boete op van 10% van de
toepasselijke bijstandsnorm of inkomensvoorzieningsnorm voor een
alleenstaande, inclusief de maximale gemeentelijke toeslag op grond
van de Wet werk en bijstand of de Wet investeren in jongeren, indien
de inburgeringsplichtige, of de persoon ten aanzien van wie het
college op redelijke gronden kan vermoeden dat deze
inburgeringsplichtig is, geen of onvoldoende medewerking verleent
aan het onderzoek, bedoeld in artikel 25, vierde lid, van de
wet.2Het college legt een bestuurlijk boete op van 20% van de
toepasselijke bijstandsnorm of inkomensvoorzieningsnorm voor een
alleenstaande, inclusief de maximale gemeentelijke toeslag op grond
van de Wet werk en bijstand of de Wet investeren in jongeren ,
indien de inburgeringsplichtige geen of onvoldoende medewerking
verleent aan de uitvoering van de voor hem vastgestelde voorziening,
bedoeld in artikel 23, eerste lid, van de wet of de verplichtingen,
bedoeld in artikel 9, niet of niet behoorlijk nakomt.3Het college legt een bestuurlijke boete op van 50% van de
toepasselijke bijstandsnorm of inkomensvoorzieningsnorm voor een
alleenstaande, inclusief de maximale gemeentelijke toeslag op grond
van de Wet werk en bijstand of de Wet investeren in jongeren, indien
de inburgeringsplichtige niet binnen de in artikel 7, eerste lid,
van de wet bedoelde termijn of binnen de door het college op grond
van artikel 31, tweede lid, onderdeel a en b, van de wet verlengde
termijn het inburgeringsexamen, Staatsexamen Nederlands als tweede
taal I of II of het examen op het niveau Mbo 1 of Mbo 2, heeft
behaald.4De boete als bedoeld in het eerste tot en met het derde lid wordt
afgestemd op de ernst van de gedraging, de mate van verwijtbaarheid
van de gedraging en de persoonlijke omstandigheden van de
inburgeringsplichtige.5Bij de toepassing van eerste tot en met derde lid neemt het college
de artikelen 36, 37 en 44 van de wet, titel 5.4 Bestuurlijke boete
en titel 4.4 Bestuursrechtelijke geldschulden, met uitzondering van
paragraaf 4.4.4.2 , van de Algemene wet bestuursrecht in acht.12Waarschuwing aan
inburgeringsplichtigenIndien de mate van verwijtbaarheid of overige omstandigheden daartoe
aanleiding geven, kan het college in afwijking van artikel 11, eerste
tot en met derde lid, bij een eerste verwijtbare gedraging volstaan met
een waarschuwing.13Afzien van het opleggen van een bestuurlijke
boete aan inburgeringsplichtigen1Het college legt een bestuurlijk boete, bedoeld in artikel 12, niet
op, indien elke verwijtbaarheid ontbreekt.2Het college kan geheel of gedeeltelijk afzien van een bestuurlijke
boete, bedoeld in het eerste lid, indien het daarvoor dringende
redenen aanwezig acht.14Verhoging van de bestuurlijk boete aan
inburgeringsplichtigen bij recidive1Het college legt een bestuurlijk boete op voor overtredingen,
bedoeld in artikel 11, eerste lid, van 20% van de toepasselijke
bijstandsnorm of inkomensvoorzieningsnorm voor een alleenstaande,
inclusief de maximale gemeentelijke toeslag op grond van de Wet werk
en bijstand of de Wet investeren in jongeren, indien de
inburgeringsplichtige zich binnen twaalf maanden na de datum van
beschikking inzake de vorige als verwijtbaar aangemerkte gedraging
zich opnieuw schuldig maakt aan dezelfde overtreding.2Het college legt een bestuurlijk boete op voor overtredingen,
bedoeld in artikel 11, tweede lid, van 50% van de toepasselijke
bijstandsnorm of inkomensvoorzieningsnorm voor een alleenstaande,
inclusief de maximale gemeentelijke toeslag op grond van de Wet werk
en bijstand of de Wet investeren in jongeren, indien de
inburgeringsplichtige zich binnen twaalf maanden na de datum van de
beschikking inzake de vorige als verwijtbaar aangemerkte gedraging
opnieuw schuldig maakt aan dezelfde gedraging.3Het college legt een bestuurlijk boete op van 100% van de
toepasselijke bijstandsnorm of inkomensvoorzieningsnorm voor een
alleenstaande, inclusief de maximale gemeentelijke toeslag op grond
van de Wet werk en bijstand of de Wet investeren in jongeren ,
indien de inburgeringsplichtige niet binnen de door het college op
grond van artikel 32 of artikel 33 van de wet vastgestelde termijn
het inburgeringsexamen, Staatsexamen Nederlands als tweede taal I of
II of het examen op het niveau Mbo 1 of Mbo 2, heeft behaald.4Artikel 11, vierde en vijfde lid en artikel 13 zijn van toepassing
op eerste tot en met derde lid.5Aanbieden van een voorziening aan vrijwillige
inburgeraars15Aanwijzen van doelgroepen bij vrijwillige
inburgeraars1Het college kan groepen van vrijwillige inburgeraars aanwijzen
waaraan het bij voorrang een voorziening kan aanbieden op basis van
de volgende criteria dan wel combinaties daarvan:
bron van inkomen;
zorg- en opvoedingstaken;
gezinssamenstelling;
leefsituatie;
woonachtig in een bepaalde wijk.
2Het college stelt de raad van de gemeente Leiderdorp in kennis van
elk collegebesluit tot aanwijzing, wijziging of verwijdering van een
doelgroep op basis van het eerste lid.16Samenstelling van de voorziening voor
vrijwillige inburgeraars1Het college stemt de voorziening af op in ieder geval het
startniveau en de vaardigheden, de persoonlijke omstandigheden en de
maatschappelijk positie van de vrijwillige inburgeraar.2Indien de vrijwillige inburgeraar algemene bijstand op grond van de
Wet werk en bijstand of een uitkering op grond van de in artikel
4.23 Besluit Inburgering vermelde socialezekerheidswetten of
socialezekerheidsregelingen ontvangt, stemt het college,
onverminderd lid 1, de voorziening af op de diens mogelijkheden tot
arbeidsinschakeling.3Indien de vrijwillige inburgeraar arbeid verricht voorafgaand aan
dan wel arbeid gaat verrichten gedurende een voorziening, stemt het
college de voorziening af op de aard van de arbeid..17Vaststellen van identiteit van vrijwillige
inburgeraarsHet college stelt de identiteit van de vrijwillige inburgeraar vast aan
de hand van een document, bedoeld in artikel 1 van de Wet op de
identificatieplicht.18Aanbod- en vaststellingsprocedure voor
vrijwillige inburgeraars1Het college doet het aanbod, als bedoeld in artikel 24a, eerste,
tweede en derde lid, van de wet schriftelijk. Het aanbod wordt
gezonden naar het adres waar de vrijwillige inburgeraar in de
gemeentelijke basisadministratie is ingeschreven.2In het aanbod wordt een omschrijving gegeven van de voorziening die
wordt aangeboden en worden in ieder geval de rechten en
verplichtingen vermeld die aan die voorziening worden
verbonden.3De vrijwillige inburgeraar aan wie een aanbod wordt gedaan, deelt
binnen twee weken na de datum van ontvangst van het aanbod het
college schriftelijk mee of hij het aanbod al dan niet
aanvaardt.4Wanneer de vrijwillige inburgeraar het aanbod aanvaardt, neemt het
college binnen twee weken na ontvangst van deze mededeling het
besluit tot vaststelling van de voorziening overeenkomstig het
gedane aanbod in de vorm van een beschikking.5Wanneer de vrijwillige inburgeraar het aanbod weigert, neemt het
college binnen twee weken na ontvangst van deze mededeling een
besluit tot afwijzing in de vorm van een beschikking.6Het college kan nadere regels stellen voor de uitvoering van het
eerste tot en met het vijfde lid.19Persoonlijk inburgeringsbudget voor
vrijwillige inburgeraars1Het college behandelt het verzoek van de vrijwillige inburgeraar om
in aanmerking te komen voor een voorziening in de vorm van een
persoonlijk inburgeringsbudget op de volgende wijze:
het college beoordeelt of de vrijwillige inburgeraar de
verantwoordelijkheid kan dragen voor het samenstellen van
een voorziening;
bij een positieve beoordeling als bedoeld onder a. verzoekt
het college de vrijwillige inburgeraar binnen zes weken een
persoonlijk inburgeringsplan in te dienen. Indien dit naar
het oordeel van het college noodzakelijk is, kan het
voornoemde termijn met een nader te bepalen aantal weken
verlengen;
na indiening van het persoonlijk inburgeringsplan beslist
het college binnen zes weken na de datum van ontvangst op
het verzoek tot het verstrekken van een persoonlijk
inburgeringsbudget;
bij toekenning van een persoonlijk inburgeringsbudget voegt
het college het definitief vastgestelde inburgeringsplan als
bijlage bij de beschikking tot toekenning.
2Het college adviseert en begeleidt de inburgeringsplichtige bij de
vormgeving en invulling van de voorziening en de keuze van het
inburgeringsbedrijf, tenzij de inburgeringsplichtige aangeeft hierop
geen prijs te stellen. 3Als het college de voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget heeft toegekend, sluit het college met de
vrijwillige inburgeraar een overeenkomst als ook het college of de
vrijwillige inburgeraar een overeenkomst met de aanbieder.4Het college kan nadere regels stellen voor de invulling en
uitvoering van het eerste en tweede lid.20Inhoud van de beschikking voor vrijwillige
inburgeraars1De beschikking tot toekenning van de voorziening dan wel de
inburgeringsovereenkomst bevatten in ieder geval:
een beschrijving van de voorziening;
een opgave van de rechten en verplichtingen van de
vrijwillige inburgeraar;
de datum waarop aan het inburgeringsexamen, Staatsexamen
Nederlands als tweede taal I of II, of het examen op het
niveau Mbo 1 of Mbo 2 moet zijn deelgenomen;
de gevolgen van het niet naleven van de verplichtingen en/of
termijnen.
2De door de vrijwillige inburgeraar en het college ondertekende
inburgeringsovereenkomst inzake de vastgestelde voorziening wordt
als bijlage bij de beschikking tot toekenning gevoegd, die integraal
deel uitmaakt van die beschikking.21Opleggen van verplichtingen aan vrijwillige
inburgeraarsHet college kan bij beschikking en middels de inburgeringsovereenkomst
aan de vrijwillige inburgeraar in ieder geval een of meer van de
volgende verplichtingen opleggen:
medewerking verlenen aan de uitvoering van de voorziening;
het deelnemen aan de voorziening;
het deelnemen aan gesprekken met de trajectbegeleider;
het deelnemen aan voortgangsgesprekken;
het melden indien door ziekte dan wel door andere relevante
omstandigheden niet aan de verplichtingen in de beschikking kan
worden voldaan;
het op verzoek of uit eigen beweging direct melden van alle
feiten en omstandigheden waarvan redelijkerwijs duidelijk moet
zijn dat deze van invloed kunnen zijn op het recht op,
toekenning, uitvoering van of deelname aan de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening.
het deelnemen aan het inburgeringsexamen, Staatsexamen
Nederlands als tweede taal I of II of het examen op het niveau
Mbo 1 of Mbo 2 binnen de trajectperiode zoals vastgelegd in het
trajectplan.
22Geen eigen bijdrage van vrijwillige
inburgeraarsDe vrijwillige inburgeraar is eenmalig geen eigen bijdrage, bedoeld in
artikel 23, tweede lid, van de wet verschuldigd.23Herziening, intrekking en terugvordering van
vrijwillige inburgeraars1Het college kan een aan de vrijwillige inburgeraar toegekende
voorziening herzien of intrekken, indien:
het verwijtbaar niet of niet behoorlijk nakomen van de
verplichtingen, bedoeld in artikel 21 onder a tot en met g,
geleid heeft tot ten onrechte ofte hoog verstrekte
vergoedingen en gemaakte kosten voor een toegekende
voorziening;
anderszins ten onrechte of tot een te hoog bedrag
vergoedingen verstrekt en kosten gemaakt zijn voor een
toegekende voorziening, voor zover de vrijwillige
inburgeraar dit redelijkerwijs had kunnen weten of
begrijpen.
2In geval van een besluit tot herziening of intrekking, bedoeld in
het eerste lid , kan het college de ten onrechte ofte hoog
verstrekte vergoedingen en gemaakte kosten terugvorderen. Het
college maakt het besluit tot herziening of intrekking en tot
terugvordering bekend met een beschikking.3Afdeling 4.2.6 Intrekking en wijziging en Afdeling 4.2.7. Betaling
en terugvordering Algemene wet bestuursrecht zijn op het eerste en
tweede lid van toepassing.4Invordering van het terug te vorderen bedrag als bedoeld in het
tweede lid geschiedt op basis van artikel 4:57, tweede lid Algemene
wet bestuursrecht en Titel 4.4. Bestuursrechtelijke geldschulden
Algemene wet bestuursrecht.24Maatregelen bij verwijtbaar niet nakomen van
verplichtingen door vrijwillige inburgeraars
Indien de vrijwillige inburgeraar een verplichting , bedoeld in
artikel 21, verwijtbaar niet of niet behoorlijk nakomt, kan het
college een maatregel opleggen in de vorm van een herziening van
het recht op een toegekende voorziening en terugvordering,
bedoeld in artikel 23, ter hoogte van:
20% van de toepasselijke bijstandsnorm of
inkomensvoorzieningsnorm voor een alleenstaande,
inclusief de maximale gemeentelijke toeslag op grond van
de Wet werk en bijstand of de Wet investeren in
jongeren, voor het niet of niet behoorlijk nakomen van
een verplichting, bedoeld in artikel 21 onder a tot en
met f;
30% van de toepasselijke bijstandsnorm of
inkomensvoorzieningsnorm voor een alleenstaande,
inclusief de maximale gemeentelijke toeslag op grond van
de Wet werk en bijstand of de Wet investeren in
jongeren, voor het niet of niet behoorlijk nakomen van
de verplichting, bedoeld in artikel 21 onder g.
De maatregel bedoeld in het eerste lid onder a en b wordt
tezamen met het besluit tot herziening en terugvordering
bekendgemaakt in een beschikking.
De maatregel als bedoeld in het eerste lid wordt afgestemd op de
ernst van de gedraging , de mate van verwijtbaarheid en de
persoonlijke omstandigheden van de vrijwillige inburgeraar.
Bij een gecombineerde voorziening als bedoeld in artikel 24b van
de wet wordt geen maatregel, bedoeld in het eerste lid,
opgelegd, indien voor het niet of niet behoorlijk nakomen van
een verplichting, bedoeld in het eerste lid, de bijstand wordt
of kan worden verlaagd op grond van de geldende
Maatregelenverordening Wet werk en bijstand , de
inkomensvoorzieningsnorm wordt of kan worden verlaagd op grond
van de geldende Maatregelenverordening Wet investeren in
jongeren, dan wel indien voor het niet nakomen van dezelfde
verplichting een maatregel wordt of kan worden opgelegd op grond
van de in artikel 4.23 Besluit Inburgering genoemde
socialezekerheidswetten of socialezekerheidsregelingen.
25Waarschuwing aan vrijwillige
inburgeraarsIndien de mate van verwijtbaarheid of overige omstandigheden daartoe
aanleiding geven, kan het college in afwijking van artikel 24, eerste
lid, bij een eerste verwijtbare gedraging volstaan met een
waarschuwing.26Afzien van het opleggen van een maatregel voor
vrijwillige inburgeraars1Het college legt een maatregel, bedoeld in artikel 24 eerste lid,
niet op, indien elke verwijtbaarheid ontbreekt.2Het college kan geheel of gedeeltelijk afzien van een maatregel,
bedoeld in het eerste lid , indien het daarvoor dringende redenen
aanwezig acht.27Verhoging van de maatregelen voor vrijwillige
inburgeraars bij recidive1Het college kan een maatregel opleggen voor de gedragingen , bedoeld
in artikel 24, eerste lid onder a, van 40% van de toepasselijke
bijstandsnorm of inkomensvoorzieningsnorm voor een alleenstaande,
inclusief de maximale gemeentelijke toeslag op grond van de Wet werk
en bijstand of de Wet investeren in jongeren, indien de vrijwillige
inburgeraar zich binnen twaalf maanden na de datum van beschikking
inzake de vorige als verwijtbaar aangemerkte gedraging opnieuw
schuldig maakt aan dezelfde gedraging.2Het college kan een maatregel opleggen voor de gedraging, bedoeld in
artikel 24, eerste lid onder b, van 60% van de toepasselijke
bijstandsnorm of inkomensvoorzieningsnorm voor een alleenstaande,
inclusief de maximale gemeentelijke toeslag op grond van de Wet werk
en bijstand of de Wet investeren in jongeren, indien de vrijwillige
inburgeraar niet binnen de vastgestelde nieuwe termijn aan het
inburgeringsexamen, Staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II
of het examen op het niveau Mbo 1 of Mbo 2, heeft deelgenomen.3Artikel 24, derde lid en artikel 26 zijn van toepassing op eerste en
tweede lid.6Flankerende voorzieningen voor
inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars28Vergoedingen voor inburgeringsplichtigen en
vrijwillige inburgeraars1Het college kan aan de inburgeringsplichtige of de vrijwillige
inburgeraar een vergoeding verstrekken voor gemaakte of te maken
noodzakelijke kosten voor de uitvoering van of deelname aan de
voorziening.2De in het eerste lid bedoelde kosten:
zijn, naar het oordeel van het college, noodzakelijk;
zijn verifieerbaar dan wel aantoonbaar gemaakt of te
maken;
kunnen, naar het oordeel van het college, redelijkerwijs
niet ten laste van de inburgeringsplichtige of vrijwillige
inburgeraar gebracht worden;
worden niet vergoed door een voorliggende voorziening;
omvatten de goedkoopste en meest adequate oplossing.
7Slotbepalingen en overgangsrecht29HardheidsclausuleHet college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de
inburgeringsplichtige of de vrijwillige inburgeraar afwijken van de
bepalingen in deze verordening, indien strikte toepassing ervan tot
onbillijkheden van zwaarwegende aard leidt.30Onvoorziene situatiesIn gevallen waarin de bepalingen van deze verordening niet voorzien,
neemt het college een besluit, waarbij zoveel mogelijk aansluiting wordt
gezocht bij vergelijkbare situaties met inachtneming van de individuele
omstandigheden van de inburgeringsplichtige of vrijwillige
inburgeraar.31Overgangsrecht bonusArtikel 9 Verordening Wet inburgering gemeente Leiderdorp 2009 blijft
van toepassing op de inburgeringsplichtige of inburgeringbehoeftige voor
wie een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening bij beschikking
of overeenkomst is vastgesteld tot de datum van de inwerkingtreding van
deze verordening en die nadien voor het betreffende examen slaagt.32InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking met ingang van 1 januari 2011.33CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: Verordening Wet inburgering
gemeente Leiderdorp 2010. Vastgesteld in de openbare vergadering van de raad van Leiderdorp op 13
december 2010,de voorzitter,M.Zonnevyllede griffier,mw. J.C. ZantinghAlgemeen1 Aanleiding voor hernieuwde wijziging van de
verordeningIn Staatsblad 2009 nr. 539 van 18 december 2009 is een
wijziging van de Wet inburgering (Wi) gepubliceerd. Aanleiding voor de
wetswijziging waren een aantal in het zgn. Deltaplan Inburgering (2007)
opgenomen voorstellen tot deregulering en kwaliteitsverbetering van het
inburgeringsstelsel, waarvan de uitvoering door de kabinetten Balkenende III en
IV aan de Tweede Kamer toegezegd was. Het gaat om de volgende wijzigingen
met verschillende data van inwerkingtreding1:
de twee gehanteerde termijnen voor het behalen van het
inburgeringsexamen van resp. drieënhalf jaar voor inburgeringsplichtigen
die het basisexamen inburgering in het buitenland behaald hebben en van
vijfjaar voor de overige inburgeringsplichtigen zijn geharmoniseerd tot
één examentermijn van drieënhalf jaar (art. 7 lid 1 Wi). Deze
geharmoniseerde termijn geldt vanaf 19 december 2009, doch alleen voor
inburgeringsplichtigen aan wie op of na die datum voor het eerst een
examentermijn gesteld wordt;
de mogelijkheid van het verlenen van een eenmalige verlenging van
voornoemde geharmoniseerde examentermijn met ten hoogste tweeënhalf jaar
voor inburgeringsplichtigen die een alfabetiseringscursus volgen of
hebben gevolgd (art. 31 lid 2 onder b Wi). Deze wijziging is in werking
getreden met ingang van 19 december 2009, echter uitsluitend voor
analfabete inburgeringsplichtigen aan wie op of na die datum een
examentermijn gesteld wordt;
de mogelijkheid tot het aanbieden van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening aan zgn. vrijwillige inburgeraars (art. 1 lid 1
onder q Wi) is in de wet opgenomen (art. 24a tot 24f Wi). Tot de
wetswijziging was deze mogelijkheid opgenomen in een ministeriële
regeling. Deze wijziging is van kracht geworden vanaf 1 januari
2010;
de mogelijkheid om op verzoek van de inburgeringplichtige of vrijwillige
inburgeraar een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan te
bieden in de vorm van een zgn. persoonlijk inburgeringsbudget (art. 1
lid 1 onder s Wi) is in de wet opgenomen (art. 19 lid 2 en 5 en art. 24a
lid 5 Wi). Het aanbieden van een persoonlijk inburgeringsbudget was
voorheen opgenomen in ministeriële besluiten en regelingen. Deze
wijziging is in werking getreden voor inburgeringsplichtigen met ingang
van 19 december 2009 en voor vrijwillige inburgeraars met ingang van 1
januari 2010;
De mogelijkheid om bij verordening te regelen dat vrijwillige
inburgeraars of bepaalde categorieën daarvan een lagere of geen eigen
bijdrage verschuldigd zijn (art. 24e Wi). Deze wijziging is in werking
getreden met ingang van 1 januari 2010. Voor het gebruik maken van één
of meer van de onder 3. tot en met 5 genoemde nieuwe bevoegdheden dient,
op grond van de Wi, de gemeenteraad over de toepassing, invulling en
uitvoering van deze bevoegdheden regels bij verordening vast te stellen,
waarbij - zoals dat ook voor bestaande taken en bevoegdheden al het
geval is - in de wet vastgelegd is dat het vaststellen van regels in
ieder geval verplicht is voor een aantal expliciet vermelde aspecten van
de betreffende bevoegdheid. Voorgaande maakt een aanpassing van de
geldende Verordening Wet inburgering gemeente Leiderdorp 2009
noodzakelijk voor een recht- en doelmatige uitvoering conform de
gewijzigde Wi.
Waar het aanbieden van een persoonlijk inburgeringsbudget aan
inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars alsmede geen of een lagere
eigen bijdrage in rekening brengen bij vrijwillige inburgeraars nieuwe in de
verordening op te nemen bevoegdheden zijn, geldt dit laatste evenwel niet voor
het aanbieden van een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan
vrijwillige inburgeraars. In de Verordening Wet inburgering gemeente Leiderdorp
2009 was, gebruik makend van de Regeling vrijwillige inburgering niet G-31 2007,
deze mogelijkheid reeds opgenomen, zij dat vrijwillige inburgeraars aangeduid
werden als inburgeringsbehoeftigen. Waar in die verordening de
inburgeringsplichtigen en inburgeringsbehoeftigen in vrijwel alle bepalingen
tezamen vermeld konden worden, is in voorliggende verordening een apart
hoofdstuk voor vrijwillige inburgeraars gecreëerd vanwege de uit hoofde van de
wet specifiek in de verordening te regelen aspecten.1Staatsblad 2009 nr. 539 artikel VI en
Staatsblad 2009 nr. 576 artikel IV.2 Wi en de kerntaken van de gemeenteDe Wi regelt de inburgeringsplicht voor in beginsel alle personen
van 16 tot 65 jaar die duurzaam in Nederland willen en mogen verblijven en die
afkomstig zijn uit landen gelegen buiten de Europese Unie, de Europese
Economische Ruimte en Zwitserland. Sinds 1 januari 2010 biedt de wet ook aan
(nog) onvoldoende ingeburgerde niet-inburgeringsplichtigen - zoals bijv.
bezitters van een Nederlands paspoort, onderdanen van de Europese Unie, de
Europese Economische Ruimte en Zwitserland – de mogelijkheid op vrijwillige
basis in te burgeren: de zgn. vrijwillige inburgeraars. Doel is deze personen de
benodigde kennis van de Nederlandse taal en samenleving te laten verwerven om
zelfstandig in de Nederlandse samenleving te kunnen participeren. Inburgering
wordt gezien als eerste stap van het integratieproces tot volwaardige deelname
aan en burgerschap in Nederland. Bij het invulling geven aan de
inburgeringsverplichting staat de eigen verantwoordelijkheid van de
inburgeringsplichtige en vrijwillige inburgeraar centraal. De
inburgeringsplichtige en vrijwillige inburgeraar kunnen naar eigen inzicht
bepalen hoe zij zich willen voorbereiden op het inburgeringsexamen. De Wi kent
voor de inburgeringsplichtige en vrijwillige inburgeraar een
resultaatsverplichting. Aan de inburgeringsverplichting c.q. vrijwillige
inburgeringsovereenkomst is in beginsel pas voldaan wanneer het
inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II of het
examen Mbo niveau 1 of 2 is behaald c.q. deelgenomen.De gemeente Leiderdorp vervult bij de uitvoering van de Wi in medebewind een
spilfunctie op lokaal niveau, waarbij 3 kerntaken met bijbehorende werkzaamheden
te onderscheiden zijn:
informeren: om inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars in
staat te stellen de eigen verantwoordelijkheid voor inburgering waar te
maken, dient het college de in de gemeente woonachtige
inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars adequaat te
informeren over alle relevante aspecten van het Nederlandse
inburgeringstelsel en de gemeentelijke invulling en uitvoering daarvan,
zoals bijv. over de geldende rechten en plichten , de gemeentelijke
taken, de cursusaanbieders, de financiële kosten en faciliteiten,
handhaving en sancties. De gemeenteraad kan zelfde vormgeving, invulling
en uitvoering van de informatieverstrekking bepalen;
faciliteren: naast het verplicht aanbieden van een inburgerings- of
taalkennisvoorziening aan inburgeringsplichtige asielzoekers en
geestelijke bedienaren (art. 19 lid 1 onder a en b Wi), kan de
gemeenteraad in de gemeentelijke verordening andere aangewezen
categorieën van inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars
opnemen die in aanmerking kunnen komen voor een inburgeringsvoorziening
of taalkennisvoorziening (art. 19 lid 1 Wi en art. 24 Wi).
Het college kan een inburgeringsplichtige die tot een van bovenvermelde groepen
behoort – dan wel daarover een redelijk vermoeden bestaat - oproepen voor een
intakegesprek, waaraan deze (potentiële) inburgeringsplichtige medewerking dient
te verlenen. Dit laatste geldt niet voor een vrijwillige inburgeraar, indien het
college hem uitnodigt voor een intakegesprek. Op basis van de in dit gesprek
verkregen informatie en overige beschikbare gegevens beoordeelt het college aan
de hand van de wet en de in de verordening vastgelegde regels of de betreffende
persoon tot de in de wet en de verordening vermelde doelgroep(en) behoort.
Indien dit laatste het geval is, bepaalt het college - veelal in samenspraak met
hem dan wel, in voorkomende geval, door de laatste zelf voorgesteld - welke
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening voor de inburgeringsplichtige
of vrijwillige inburgeraar de (meest) geschikte geacht wordt en biedt deze
vervolgens aan.Dit is het zgn. aanbodstelsel voor de inburgering, zoals dat standaard
uitgangspunt is van de Wi.In afwijking van dit aanbodstelsel kan de gemeenteraad bij verordening regelen
dat uitsluitend voor de inburgeringsplichtige het college de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening kan vaststellen zonder
voorafgaand aanbod en zonder instemming van de inburgeringsplichtige,het zgn. vaststellingsstelsel (artikel 19a Wi). Het enige significante voordeel
van dit laatste stelsel is dat het college voor een voor de
inburgeringsplichtige geschikt geachte inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening een beschikking kan afgeven waarin zowel de geschikte
geachte voorziening als de begin- en einddatum van de examentermijn opgenomen
zijn, ook indien de inburgeringsplichtige deze voorziening niet wenst c.q.
weigert. Het college is in dit stelsel niet afhankelijk van de reactie/keuze van
inburgeringsplichtige zoals in het aanbodstelsel, welke bij een weigering
slechts kan leiden tot een beschikking waarin, naast louter mededeling van de
weigering door de inburgeringsplichtige, tot handhaving van de beginen einddatum
van de examentermijn besloten is.Een inburgeringsvoorziening bestaat in de regel uit een cursus of opleiding om
de Nederlandse taal te leren en kennis van de Nederlandse maatschappij te
verwerven voor maatschappelijke participatie. De inburgeringsvoorziening omvat
tevens het eenmaal zonder kosten afleggen van het inburgeringsexamen of het
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II. De inburgeringsvoorziening kan
in specifieke gevallen geval een duaal karakter hebben, de zgn. duale
inburgeringsvoorziening: een inburgeringsvoorziening gecombineerd met een
participatiecomponent, zoals bijv. arbeid in loondienst, vrijwilligerswerk,
onderwijs of voorbereiding op een eigen bedrijf. Laatstgenoemde activiteiten en
die voor de inburgering moeten gelijktijdig worden uitgevoerd c.q. gevolgd met
als doel elkaar wederzijds te versterken (art. 1.1 onder o Besluit
Inburgering).2Een taalkennisvoorziening is een cursus of opleiding die specifiek gericht is op
de verwerving van de kennis van de Nederlandse taal die noodzakelijk is voor het
kunnen afronden van een Mbo-opleiding op niveau 1 of 2.De inburgeringsvoorziening en taalkennisvoorziening voor inburgeringsplichtige
asielgerechtigden omvat tevens maatschappelijke begeleiding (art. 19 lid 6
Wi).Is de praktijk veelal dat het college, in overleg met de inburgeringsplichtige
of vrijwillige inburgeraar, de inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening
samenstelt, op verzoek van de inburgeringsplichtige of vrijwillige inburgeraar,
kan echtereen zgn. persoonlijk inburgeringsbudget beschikbaar gesteld worden om
hem zelf de voorziening te laten samenstellen (artikel 19 lid 2 Wi en artikel
24a lid 2 Wi). Daarmee verkrijgt de inburgeringsplichtige of vrijwillige
inburgeraar - binnen bepaalde grenzen - de regie over het vormgeven en invullen
van de voorziening.Gegeven de in de Wi benadrukte eigen verantwoordelijkheid zijn
inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars vrij in de wijze van het
verwerven van de kennis en vaardigheden ter voorbereiding op het
inburgeringsexamen, staatsexamen of Mbo-examen. Om die reden zijn zij dan ook
niet verplicht om de door de college aangeboden voorziening te aanvaarden. Waar
een weigering voor de vrijwillige inburgeraar vanwege het vrijwillige karakter
geen enkele consequentie heeft, heeft deze - zoals hierboven bij de bespreking
van aanbod- en vaststellingsstelsel reeds aangegeven - voor
inburgeringsplichtige tot gevolg dat hij middels een beschikking aan de
examentermijn gehouden wordt. Aanvaardt de inburgeringsplichtige de aangeboden
voorziening dan ontvangt hij een beschikking inzake de toekenning van de
aangeboden inburgeringsvoorziening en de daaraan verbonden rechten en plichten
alsmedeoverige algemene en individueel toegespitste informatie. Ook de vrijwillige
inburgeraar ontvangt bij aanvaarding een beschikking, waarvan de opgemaakte en
ondertekende inburgeringsovereenkomst als bijlage integraal onderdeel
uitmaakt.Met de vaststelling en toekenning van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening zijn de inburgeringsplichtige en vrijwillige inburgeraar
een eigen bijdrage - bedrag 2010: € 270,00 - verschuldigd (art. 23 lid 2 Wi en
art. 24e lid 1 Wi). Voor uitsluitend de vrijwillige inburgeraar kan de
gemeenteraad bij verordening bepalen dat een lagere of geen eigen bijdrage
verschuldigd is (art. 24e lid 2 Wi). Voorts geldt uitsluitend voor vrijwillige
inburgeraars dat bij een zgn. gecombineerde inburgeringvoorziening, d.w.z. een
combinatie van een met het college overeengekomen en vastgestelde
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening en een door het college of
andere instantie - bijv. het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV)
- aangeboden re-integratievoorziening op grond van de Wet werk en bijstand (WWB)
en andere sociale zekerheidswetten, geen eigen bijdrage verschuldigd is (art.
24e lid 3 Wi).In beginsel dienen inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars de met hun
inburgering gemoeide kosten zelf te dragen. Onder voorwaarden voorziet de Wi in
de mogelijkheid van een studielening en een gedeeltelijke vergoeding van de
Dienst Uitvoering Onderwijs voor inburgeringsplichtigen die zelfstandig
inburgeren (art. 16 tot en met 18 Wi). Deze faciliteiten gelden echter niet voor
de vrijwillige inburgeraar.3 handhaven: de Wi voorziet in handhaving van de
inburgeringsplicht door het college. Het college is op grond van de wet onder
meer bevoegd om potentiële inburgeringsplichtigen te selecteren, op te roepen om
gegevens te verstrekken die voor hun inburgeringsplichtigheid van belang zijn en
bij geconstateerde overtredingen - bijv. niet nakomen van de
medewerkingsverplichting, niet naleven van een in de verordening opgenomen
verplichting, het examen niet behaald hebben binnen de gestelde termijn - een
bestuurlijke boete (art. 29 tot en met 37 Wi) op te leggen. Het college wordt
bij de uitvoering van zijn handhavende taak ondersteund door middel van twee -
door de Dienst Uitvoering Onderwijs beheerde - informatiesystemen: het Bestand
Potentiële Inburgeringsplichtigen (BPI) en het Informatiesysteem Inburgering
(ISI). Met behulp van het ISI kan de voortgang van inburgeringsplichtigen
bewaakt worden ten aanzien van wie reeds handhavend opgetreden is. Indien een
vrijwillige inburgeraar de in de beschikking en inburgeringsovereenkomst
opgenomen verplichtingen en/of afspraken niet naleeft, kan het college,
uitsluitend op basis van in de verordening opgenomen bepalingen, bij
geconstateerde verwijtbaarheid een in de verordening vastgelegde maatregel
opleggen.Hoewel niet als kerntaak aan te merken heeft het college de taak samen te werken
met andere organisaties op het terrein van inburgering en re-integratie. De Wi
verplicht diverse partijen zelfs tot samenwerking bij de uitvoering (art. 21 lid
1 Wi en art. 24c lid 1 Wi). Zo dienen het college en het UWV in ieder geval
samen te werken en afspraken te maken bij het vaststellen en uitvoeren van
gecombineerde inburgeringsvoorzieningen (art. 21 lid 2 Wi en art. 24c lid 2 Wi).
Hiervan is sprake wanneer de inburgeringsvoorziening met een
re-integratievoorziening gecombineerd wordt - zie ook onder 2. faciliteren.
Hoewel het college voor het verstrekken van een gecombineerde voorziening
verantwoordelijk is, kan het UWV het feitelijk aanbieden van een gecombineerde
voorziening verzorgen.2Zie voor nadere informatie op de duale
inburgeringvoorziening: Nota van toelichting op Besluit van 29
december 2008 tot wijziging van o.a. Besluit Inburgering, zoals gepubliceerd in
Staatsblad 2008 nr. 605.3 Bij verordening te stellen regels voor de uitvoering van de
gemeentelijke taken en bevoegdheden Voor de invulling en uitvoering van de uit de Wi voortvloeiende taken en
bevoegdheden wordt de gemeenteraad, in diverse bepalingen verspreid over de wet,
opgedragen bij verordening regels te stellen. Ofschoon in voorgaande paragraaf
al voor sommige vermeld, volgt hieronder een opsomming van alle bij verordening
verplicht en facultatief te regelen onderwerpen met de bijbehorende
wetsartikelen:
de informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen en vrijwillige
inburgeraars (artikel 8 Wi en art. 24fWi);
het aanbieden van inburgeringsvoorzieningen en taalkennisvoorzieningen
aan bepaalde groepen inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars
(art. 19 lid 5 Wi en art. 24a lid 5 Wi), waaronder in ieder geval regels
over:
de procedure die door het college wordt gevolgd voor het doen
van een aanbod (art. 19 lid 5 onder a Wi en art. 24a lid 5 onder
a Wi);
de criteria die worden gehanteerd bij het doen van een aanbod
(art.19 lid 5 onder a Wi en art. 24a lid 5 onder a Wi);
de vaststelling door het college van een passende
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening, met inbegrip
van de totstandkoming en de samenstelling van die voorziening
voor de inburgeringsplichtige (art. 19 lid 5 onder b Wi);
de wijze waarop het college met een vrijwillige inburgeraar in
overleg treedt om te komen tot een passende
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening met inbegrip
van de totstandkoming en de samenstelling van die
voorziening.(art. 24a lid 5 onder b Wi);
de rechten en plichten van de inburgeringsplichtige en vrijwillige
inburgeraar voor c.q. met wie een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening is vastgesteld c.q. overeengekomen (artikel 23 lid
3 Wi en art. 24f Wi);
het verstrekken van een inburgeringsvoorziening, taalkennisvoorziening
of de inburgeringscomponent van een gecombineerde
inburgeringsvoorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget aan de inburgeringsplichtige en vrijwillige
inburgeraar die daarom verzoekt (art. 19 lid 2 Wi en art. 24a lid 2 Wi).
Hiervoor dienen bij verordening eveneens regels gesteld te worden voor
de onderwerpen zoals genoemd onder b. 1. tot en met 4.;
de inning van de eigen bijdrage van en mogelijkheid van betaling in
termijnen door de inburgeringsplichtige (art. 23 lid 3 Wi);
de hoogte van de bestuurlijke boete die aan de inburgeringsplichtige kan
worden opgelegd voor de in de wet vermelde overtredingen (art. 35
Wi);
geen eigen of een lagere eigen bijdrage verschuldigd zijn door de
vrijwillige inburgeraar (art. 24e lid 2 Wi);
de inning van de volledige of een lagere eigen bijdrage en mogelijkheid
van betaling in termijnen door de vrijwillige inburgeraar (art. 24f
Wi);
het vaststellen van de identiteit van de vrijwillige inburgeraar (art.
24f Wi);
de gevolgen van het niet nakomen van de plichten op grond van de wet en
de verordening door de vrijwillige inburgeraar (art. 24f Wi).
Over alle onderwerpen zijn in voorliggende verordening regels vastgesteld,
waarvoor derhalve voor die onder b. voor de vrijwillige inburgeraars3, d. en g.
gebruik gemaakt wordt van de wettelijke bevoegdheid om van deze instrumenten
gebruik te maken.3 In artikel 24a Wi is opgenomen dat het college een voorziening 'kan
(...) aanbieden' aan vrijwillige inburgeraars, hetgeen een bevoegdheid
impliceert. Dit in tegenstelling tot artikel 19 lid 1 dat met de formulering
'biedt aan', die wettelijke verplichting voor het college voor
inburgeringsplichtigen inhoudt. Zoals in paragraaf 1. in de 3e alinea gemeld is,
was de aan de toenmalige Regeling vrijwillige inburgering niet G-31 2007
ontleende mogelijkheid van voorzieningen voor vrijwillige inburgeraars reeds in
de Verordening Wet inburgering gemeente Leiderdorp 2009opgenomen. Door de wetswijziging heeft de vrijwillige
inburgering een wettelijke grondslag gekregen en zijn de bij verordening te
regelen aspecten in voorliggende verordening opgenomen, waarin tevens bepalingen
uit de verordening uit 2009, waar nodig en nuttig, opgenomen zijn.4 AanbodstelselIn paragraaf 2. onder 2. faciliteren zijn het zgn. aanbodstelsel
en vaststellingstelsel voor de inburgeringsvoorziening en taalkennisvoorziening
aan de orde gesteld.In voorliggende verordening wordt, zoals dat ook al in de 2 voorgaande
verordeningen het geval was, het aanbodstelsel gehandhaafd. Dit stelsel houdt in
dat het college de inburgeringsplichtige en vrijwillige inburgeraar een aanbod
doet en de voorziening vaststelt overeenkomstig het aanbod, als de
inburgeringsplichtige of vrijwillige inburgeraar het aanbod heeft aanvaard.Daar waar geen toelichting is gegeven, wordt het artikel
en/of lid voldoende duidelijk geacht.Artikel 1 BegripsomschrijvingenTen behoeve van een eenduidige uitleg en toepassing zijn, naast de gebruikte
begrippen in respectievelijk de wet, Besluit inburgering en Regeling
inburgering, in onderhavig artikel uitsluitend de specifiek in de verordening
gebruikte begrippen omschreven. Indien gebruik van het verzamelbegrip
'voorziening' niet mogelijk is, wordt in het betreffende artikel of lid de
specifieke voorziening afzonderlijk vermeld.Voor nadere informatie over de duale inburgeringsvoorziening
wordt verwezen naar paragraaf 2. onder 2. faciliteren van de algemene
toelichting.Artikel 2 Informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen en vrijwillige
inburgeraarsHet college heeft de taak de in de gemeente woonachtige inburgeringsplichtigen
en vrijwillige inburgeraars te informeren over alle relevante aspecten van het
Nederlandse en het binnen de gemeente functionerende inburgeringsstelsel. Op
grond van art. 8 Wi en art. 24f Wi wordt de gemeenteraad opgedragen voor deze
informatieverstrekking aan beide groepen bij verordening regels vast te stellen.
In onderhavig artikel zijn de kaders vastgelegd voor een als adequaat aan te
merken informatievoorziening (lid 1), alsmede de periodieke beoordeling van de
uitvoering door het college en controle daarop door de gemeenteraad (lid 3). Ook
zijn er instrumenten benoemd, waarvan het college ten minste gebruik moet maken
bij de invulling en uitvoering van de informatieverstrekking (lid 2). Ten
overvloede zij gemeld dat dit geen limitatieve opsomming betreft.Artikel 3 Aanwijzen van doelgroepen bij inburgeringsplichtigenDe enigszins cryptische formulering van - het reeds per 1 januari 2009
gewijzigde - artikel 19 lid 1 Wi biedt het college de mogelijkheid aan
alle in de gemeente woonachtige inburgeringsplichtigen
een aanbod te doen voor een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening.
Dit vloeit namelijk voort uit de zinsnede 'biedt in ieder geval aan', welke
verplicht tot tenminste een aanbod aan asielgerechtigden van een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening (artikel 19 lid 1 onder a Wi)
en aan geestelijke bedienaren van uitsluitend een inburgeringsvoorziening
(artikel 19 lid 1 onder b Wi). Buiten voornoemde groepen staat het college vrij
in beginsel aan alle andere in de gemeente woonachtige inburgeringsplichtigen
een voorziening aan te bieden. Tegelijkertijd draagt de wet de gemeenteraad op
bij verordening kaders aan te geven in de vorm van criteria voor de selectie van
- groepen van - inburgeringsplichtigen die het college bij voorrang een aanbod
doet (artikel 19 lid 5 onder a Wi).Onderhavig artikel voorziet hierin. Lid 1 regelt dat op basis van vermelde
criteria onderscheiden - groepen van - inburgeringsplichtigen bij
voorrang een aanbod van het college kunnen
krijgen. 'Bij voorrang' betekent dat de het college ook andere
inburgeringsplichtigen een aanbod kan doen, indien de specifieke situatie en
omstandigheden van de inburgeringsplichtige dit naar het oordeel van het college
noodzakelijk maken. De bepaling 'kan' betekent niet alleen dat het college de
gewenste handelingsvrijheid - gegeven juist die individuele situatie en
omstandigheden - heeft, maar ook dat de volgens de criteria geselecteerde -
groepen van - inburgeringsplichtigen geen afdwingbaar recht op een aanbod kunnen
doen gelden. Het college informeert de gemeente raad bij de benoeming, wijziging
of verwijdering van groepen in zijn aanbodbeleid.Artikel 4 De samenstelling van de voorziening voor
inburgeringsplichtigenIn de verordening dienen regels te worden gesteld met betrekking tot de
vaststelling door het college van een passende (duale) inburgeringsvoorziening
of taalkennisvoorziening, met inbegrip van de totstandkoming en samenstelling
van die voorziening (artikel 19 lid 5 onder b Wi). In onderhavig artikel zijn in
lid 1 de kaders opgenomen op basis waarvan het college een op de persoon
toegesneden voorziening dient samen te stellen:
de startpositie en vaardigheden: hierbij kan gedacht worden aan o.a. de
kennis van de Nederlandse taal en van de Nederlandse samenleving en de
leercapaciteit;
de persoonlijke omstandigheden: hierbij kan gedacht worden aan o.a.
lichamelijke en geestelijke gesteldheid, handicaps, sociale
inbedding;
de maatschappelijke positie: hierbij kan gedacht worden aan o.a.
zorgtaken, het verrichten van vrijwilligerswerk en deelnemen aan
verenigingsleven.
Bovengenoemde wijze van samenstelling geldt niet voor geestelijke bedienaren.
Het college heeft niet de mogelijkheid om de inburgeringsvoorziening, die zij
aan geestelijke bedienaren moeten aanbieden, naar eigen inzicht vorm te geven.
Het is ook niet mogelijk om deze groep een taalkennisvoorziening aan te bieden
(artikel 19 lid 1 onder b Wi). De samenstelling van de inburgeringsvoorziening
voor geestelijk bedienaren is nader geregeld in artikel 4:24 Besluit Inburgering
en artikel 4:25 Regeling Inburgering.Voor de inhoud op hoofdlijnen van de (duale) inburgeringsvoorziening en
taalkennisvoorziening wordt verwezen naar de algemene toelichting, paragraaf 2.
onder 2. faciliteren. De inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening voor
asielgerechtigden omvat in ieder geval maatschappelijke begeleiding
(artikel19 lid 6 Wi).Lid 2 en 3 zijn de vrijwel integrale weergave van - het per 19 december 2009
gewijzigde – artikel 19 lid 4 Wi, die opgenomen zijn om deze opdracht voor het
college bij de samenstelling van de aan te bieden voorziening expliciet onder de
aandacht de brengen. Met deze leden wordt beoogd bij de samenstelling van de
voorziening zowel het belang van arbeid als het belang van inburgering voor
inburgeringsplichtige, die naar arbeid wordt toegeleid of reeds arbeid verricht,
te dienen.Wanneer een uitkeringsgerechtigde inburgerinsplichtige een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening wordt aangeboden, dient het
college rekening te houden met de mogelijkheden van deze uitkeringsgerechtigde
tot arbeidsinschakeling, zodat de inburgering ondersteunend kan zijn aan de
arbeidsinschakeling. Voorts is de situatie mogelijk dat de inburgeringsplichtige
reeds arbeid verricht en vervolgens een inburgeringsvoorziening van het college
krijgt aangeboden. In dat geval stemt het college de inburgeringsvoorziening af
op de aard van de arbeid die de inburgeringsplichtige verricht, zodat het voor
hem mogelijk is om zowel in te burgeren als arbeid te verrichten.Ten slotte is de situatie mogelijk dat een uitkeringsgerechtigde
inburgeringsplichtige een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening is
toegekend en nadien arbeid aanvaardt. In dat geval gaat het college na of de
inburgeringsvoorziening of de taalkennisvoorziening en de arbeid met elkaar te
combineren zijn. Daarbij dient het college er zo nodig zorg voor te dragen dat
de inburgeringsvoorziening of de taalkennisvoorziening wordt aangepast aan de
arbeid die de inburgeringsplichtige gaat verrichten.Op deze wijze wordt voorkomen dat door het aanvaarden van arbeid verzuim in het
inburgeringstraject of zelfs uitval plaatsvindt, waardoor de inburgering wordt
belemmerd en de arbeidsmarktpositie van de inburgeringsplichtige niet wordt
versterkt.In samenhang met voorgaande wordt nog nadrukkelijk gewezen op de verplichting
voor het college om een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening te
combineren met een voorziening gericht op arbeidsinschakeling, de zgn.
re-integratievoorziening, als een voorziening wordt aangeboden aan een
inburgeringsplichtige die bijstandsgerechtigd is of een uitkering ontvangt op
grond van een in artikel 4.23Besluit Inburgering opgenomen socialezekerheidswet of socialezekerheidsregeling
en die een reintegratieplicht heeft (artikel 20 lid 1 Wi). Daar de
re-integratievoorziening in het kader van de uitkeringsverstrekking op grond van
socialezekerheidswetten of-regelingen ook door andere partijen dan het college
wordt aangeboden, zal het college afspraken moeten maken met de
verantwoordelijke uitvoerder van de betreffende socialezekerheidswet
of-regeling, zoals het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV),
eigenrisicodrager of overheidswerkgever (artikel 21 Wi). Het college is echter
verantwoordelijk voor het aanbieden van de hiervoor bedoelde zgn. gecombineerde
inburgeringsvoorziening (artikel 20 lid 2 Wi).44een combinatie van een met het college overeengekomen en
vastgestelde inburgeringsvoorziening oftaalkennisvoorziening en een door het college of andere
instantie - bijv. het UitvoeringsinstituutWerknemersverzekeringen (UWV) - aangeboden
re-integratievoorziening op grond van de Wet werk en bijstand(WWB) en andere sociale zekerheidswetten.Artikel 5 Vaststellen van de identiteit van
inburgeringsplichtigenIn onderhavig artikel is nog eens expliciet de wettelijke verplichting voor het
college vermeld om de identiteit van een inburgeringsplichtige vast te stellen
(artikel 27 Wi). Daar de wet met betrekking tot vrijwillige inburgeraars -
wegens ontbreken van een soortgelijke wettelijke verplichting – de gemeenteraad
wel opdracht geeft bij verordening regels te stellen over het vaststellen van de
identiteit, is, met het oog op een uniforme en eenduidige uitvoering van de
verordening, ook het vaststellen van de identiteit van de inburgeringsplichtige
in onderhavig hoofdstuk opgenomen.Artikel 6 Aanbod- en vaststellingsprocedure voor
inburgeringsplichtigenOnderhavig artikel bevat enkele procedurele bepalingen die er voor moeten zorgen
dat het aanbod voor en de vaststelling van een voorziening op zorgvuldige wijze
gebeurt.In lid 1 is geregeld dat het college het aanbod van een inburgeringsvoorziening
of taalkennisvoorziening aan de inburgeringsplichtige op schriftelijke wijze
doet en dat het aanbod toestuurt naar het adres waar de inburgeringsplichtige
staat ingeschreven in de Gemeentelijke Basisadministratie. Op deze wijze kan er
in de regel geen onduidelijkheid ontstaan over het feit dat het college de
inburgeringsplichtige een aanbod heeft gedaan.Het aanbod zal inhoudelijk dezelfde strekking moeten hebben als de uiteindelijke
beschikking (lid 2). Hierdoor kan de instemming met het aanbod tevens worden
opgevat als instemming met de door het college af te geven beschikking tot het
vaststellen van de inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening. Deze
beschikking moet dan wel dezelfde inhoud hebben als het aanbod (lid 4).De zorgvuldigheid van de procedure gebiedt dat als de inburgeringsplichtige het
aanbod aanvaardt of weigert, hij of zij dit schriftelijk aan het college
meedeelt (lid 3). Dit kan een door de inburgeringsplichtige zelf opgemaakte
schriftelijke mededeling zijn, doch ook middels een bij het aanbod gevoegde
verklaring waarin hij dient aan te geven wel of niet akkoord te gaan met het
aanbod.Het kan voorkomen dat een inburgeringsplichtige aan het college meldt dat hij
wel een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening wil, maar dat hij gelet
op zijn situatie bepaalde wijzigingen aangebracht zou willen zien in het aanbod
van het college. Als het college hierop positief reageert, zal het gedane aanbod
aanpassen en opnieuw aan de inburgeringsplichtige voorleggenZoals reeds aangegeven in de algemene toelichting - zie paragraaf 2. onder 2.
faciliteren - hoeft een inburgeringsplichtige een aanbod niet te accepteren.
Weigert de inburgeringsplichtige het aanbod, dan zal hij zich zelfstandig moeten
voorbereiden op het inburgeringsexamen. In dat geval zendt het college de
inburgeringsplichtige een handhavingsbeschikking waarin, naast de bevestiging
van weigering van het aanbod, de startdatum en de einddatum van de termijn
waarbinnen hij het inburgeringsexamen behaald moeten hebben.Artikel 7 Persoonlijk inburgeringsbudget voor
inburgeringsplichtigenMet de intentie het gebruik te bevorderen is ingaande 19 december 2009 in de wet
expliciet de mogelijkheid opgenomen om, op verzoek van de inburgeringsplichtige,
een (duale) inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening in de vorm van een
persoonlijk inburgeringsbudget (PIB) te verstrekken (artikel 19 lid 2 Wi). Vanaf
eind 2007 was mogelijkheid van het PIB al in de Regeling vrijwillige inburgering
niet G-31 2007 opgenomen, maar het gebruik was marginaal te noemen. Het PIB is
een door het college aan de inburgeringsplichtige beschikbaar gesteld geldbedrag
waarmee de inburgeringsplichtige zijn inburgering naar een op zijn persoonlijke
situatie afgestemde wijze kan inrichten. Het is een instrument om meer maatwerk
en een grotere eigen verantwoordelijkheid aan de inburgeringsplichtige te bieden
voor de vormgeving en invulling van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening. Met het PIB kan de inburgeringsplichtige voor de
voorziening een opzet en inhoud kiezen die het beste past bij zijn wensen,
omstandigheden, ambities etc. Zo kan bijv. een kortere of intensievere cursus
opgezet c.q. gevolgd worden voor een persoon die snel kan leren, kan een cursus
faciliteiten bieden voor een persoon met een lichamelijke of psychische
beperking of een cursus afgestemd worden op een ploegendienst of thuissituatie
van de betreffende persoon.Een inburgeringsplichtige kan echter uit hoofde van de wet niet automatisch
aanspraak maken op een PIB. Hij moet daarvoor namelijk een verzoek indienen bij
het college. Na een positieve beoordeling tijdens de intakeprocedure dat hij
persoonlijk in staat geacht wordt een voorziening samen te stellen zal de
inburgeringsplichtige in beginsel zelfstandig op zoek moeten gaan naar een
inburgeringsbedrijf dat een inburgeringsprogramma kan bieden dat past bij zijn
voorkeur en ambities. Het college ondersteunt de inburgeringsplichtige, waar
nodig en nuttig, bij vormgeving en inhoud van de voorziening en de keuze van een
inburgeringsbedrijf (artikel 4.27 lid 1 Besluit Inburgering). Bij laatstgenoemde
keuze is de inburgeringsplichtige overigens volledig vrij om een aanbieder met
of zonder branchekenmerk in de arm te nemen.5 Het is uiteindelijk de
inburgeringsplichtige - al dan niet met hulp van of via een inburgeringsbedrijf
- zelf die verantwoordelijk is voor de vorm en invulling van een
inburgeringsprogramma dat hij bij het college indient. Het college dient
goedkeuring te geven aan het voorstel, waarbij het voorstel in ieder geval
beoordeelt op geschiktheid om de inburgeringsplichtige voor te bereiden op en
toe te leiden naar het inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands als
tweede taal I of II, en in het geval van een taalkennisvoorziening op
geschiktheid om hem kennis van de Nederlandse taal te laten verwerven die
noodzakelijk is voor het kunnen afronden van een Mbo-opleiding op niveau 1 of 2.
Voorts is een beoordeling van de kwaliteit en prestaties van het gekozen
inburgeringsbedrijf zeer wenselijk ter bescherming van zowel de
inburgeringsplichtige als het college.6Zowel de goedkeuring als de afwijzing van resp. het verzoek om in aanmerking te
komen voor een PIB en van de voorgestelde inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening maakt het college bekend middels een voor bezwaar en
beroep vatbare beschikking. Met name bij een besluit tot afwijzing luistert de
motivering met de daaraan ten grondslag liggende feiten en omstandigheden nauw.
Bij goedkeuring tekent, gegeven het maatwerkkarakter van de voorziening - i.t.t.
de standaardvoorzieningen waarvoor het college veelal buikcontracten afsluit -,
de inburgeringsplichtige, het college of de inburgeringsplichtige en het college
tezamen een overeenkomst met het gekozen inburgeringsbedrijf. Wie van voorgaande
partijen dit doet c.q. doen dient door de gemeenteraad in de verordening bepaald
te worden (artikel 4.27 lid 3 Besluit Inburgering). De bekostiging van het
persoonlijk inburgeringsbudget verloopt voor het college op dezelfde wijze als
bij een "reguliere" inburgeringsvoorziening. Het PIB wordt niet in handen
gesteld van de inburgeringsplichtige. De financiële afwikkeling van het PIB
geschiedt door het college, die de betreffende gelden aan het
inburgeringsbedrijf betaalt.'De gemeenteraad dient voor bovenstaande zaken in de verordening regels op te
nemen (artikel 19 lid 5 Wi). In onderhavig artikel is daaraan in lid 1 voor de
procedure van aanvraag tot goedkeuring c.q. afwijzing, in lid 2 voor de
ondersteuning en lid 3 voor wie de overeenkomst kunnen sluiten met het
inburgeringsbedrijf voldaan. Wat betreft dit laatste lid is er voor gekozen een
brede keuzemogelijkheid te hebben, zodat flexibel gehandeld kan worden, al naar
gelang de specifieke situatie van de inburgeringsplichtige en de vorm en
invulling van de voorziening. Tot slot is in lid 4 voor het college de
mogelijkheid geschapen om nadere uitvoeringvoorschriften met betrekking
voorgaande leden in de vorm van beleidsregels vast te stellen.5 Zie Nota van Toelichting bij Besluit van 17 december 2009 tot
wijziging van o.a. het Besluit inburgering, zoals gepubliceerd in Staatsblad
2009, nr. 576.6 Zie noot 3Artikel 8 Inhoud van de beschikking voor inburgeringsplichtigenHet besluit tot toekenning - de wet spreekt in artikel 22 van 'vaststellen' -
van een voorziening is een beschikking in de zin van artikel 1:3 lid 2 van de
Algemene wet bestuursrecht. Daaruit vloeit voort dat de inburgeringsplichtige de
mogelijkheid heeft tegen dit besluit in bezwaar en beroep te gaan. In onderhavig
artikel is geregeld welke onderwerpen in ieder geval in de beschikking moeten
worden neergelegd. Het is derhalve geen limitatieve opsomming.In de beschikking zullen de vorm en inhoud van de toegekende voorziening en de
daaraan verbonden rechten en plichten van de inburgeringsplichtige nauwkeurig
moeten worden vermeld (onderdelen a en b). Zo is de inburgeringsplichtige bijv.
verplicht zijn medewerking te verlenen aan de uitvoering van de voorziening
(artikel 23 lid 1 Wi). Handhaving van een dergelijke verplichting is alleen
mogelijk als deze duidelijk is omschreven en in ieder geval middels een
beschikking aan de inburgeringsplichtige is bekendgemaakt. Voor de aan de wet en
de verordening verbonden verplichtingen wordt verwezen naar artikel 9 van de
verordening.Eveneens in het kader van handhaving, doch ook ten behoeve van
informatieverstrekking dient in de beschikking de termijn, waarbinnen een
inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen moet hebben behaald, vermeld te
worden. Zoals reeds in de algemene toelichting aangegeven is, is deze in de wet
vastgelegde termijn voor alle inburgeringsplichtigen, aan wie op of na 19
december 2009 een voorziening toegekend wordt, geharmoniseerd tot drieënhalf
jaar (onderdeel c). In geval van toekenning van een voorziening vóór 19 december
2009 gelden andere termijnen - zie paragraaf 1. van de algemene
toelichting.Onderdeel d bepaalt dat in de beschikking moet worden opgenomen in hoeveel
termijnen de voor de inburgeringsplichtige wettelijke verplichte eigen bijdrage
maximaal kan worden betaald en op welke wijze de betaling kan of zal
plaatsvinden. Voor nadere informatie over de eigen bijdrage en de wijze van
inning wordt verwezen naar artikel 10 van de verordening.Belangrijk is ook dat in de beschikking informatie verstrekt wordt over de
gevolgen van het niet nakomen van verplichtingen en het niet behalen van het
inburgeringsexamen, Staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II of het
examen op het niveau Mbo 1 of Mbo 2 binnen de toepasselijke wettelijke
examentermijn (onderdeel e). Voor de inburgeringsplichtige heeft voorgaande een
bestuurlijke boete totgevolg. Voor nadere informatie over de bestuurlijke boete wordt verwezen naar de
artikelen 11 tot en met 14 van de verordening.Onderdeel f heeft betrekking op de beschikking voor de inburgeringsplichtige
'oudkomer'.8 Indien het college een voorziening toekent aan een oudkomer, moet
het college in de betreffende beschikking ook de dag opnemen waarop de termijn
van handhaving van de inburgeringsplicht aanvangt (artikel 22 lid 2 juncto
artikel 26 Wi). Indien de voorziening op of na 19 december 2009 toegekend wordt
dient de oudkomer binnen drieënhalf jaar het inburgeringsexamen te hebben
behaald. In geval van toekenning van een voorziening vóór deze datum gelden
andere termijnen: zie hiervoor paragraaf 1. van de algemene toelichting. Het
college kan zelf bepalen wanneer de termijn van handhaving van de
inburgeringsplicht van start gaat. Het ligt voor de hand om deze termijn direct
te laten ingaan en niet te koppelen aan de datum waarop de voorziening van start
gaat. De precieze datum waarop de voorziening van start gaat, zal niet altijd
bekend zijn op het moment dat deze wordt toegekend. Bovendien past het
vaststellen van een datum van aanvraag van handhaving van de inburgeringsplicht,
onafhankelijk van het moment waarop met de voorziening kan worden begonnen, goed
bij het uitgangspunt van de wet dat de betreffende oudkomer inburgeringsplichtig
is en primair zelf verantwoordelijk is voor voldoen aan de
inburgeringsplicht.Het tweede lid bepaalt welke onderdelen de beschikking in ieder geval moet
bevatten, indien een inburgeringsplichtige een aanbod heeft geweigerd.7 Zie noot 3Artikel 9 Opleggen van verplichtingen aan inburgeringsplichtigenIn onderhavig artikel zijn de verplichtingen opgenomen die het college aan de
inburgeringsplichtige kan opleggen bij de toekenning van de voorziening of
nadien bij de uitvoering daarvan. Deze niet limitatieve opsomming is de neerslag
van de op grond van artikel 23 lid 3 Wi verstrekte opdracht aan de gemeenteraad
in de verordening verplichtingen te benoemen waaraan de inburgeringsplichtige
dient te voldoen vanaf het moment van de vaststelling van de voorziening tot dat
van het afleggen van het inburgeringsexamen, Staatsexamen Nederlands als tweede
taal I of II of het examen op het niveau Mbo 1 of Mbo 2. Met betrekking tot de
in beginsel voor zich sprekende verplichtingen wordt over de onder f genoemde
verplichting nog opgemerkt dat dit de actieve ('uit eigen beweging') en passieve
('op verzoek') informatieplicht van de inburgeringsplichtige inhoudt. Deze
verplichting is van essentieel belang voor een recht- en doelmatige uitvoering
van de wet.8 In de Wi is in artikel 1 lid 1 onder c de oudkomer gedefinieerd
als: de vreemdeling die sedert het tijdstip van inwerkingtreding van deze wet -1
januari 2007 - rechtmatig verblijf heeft in de zin van artikel 8 onder a tot en
met e, dan wel I, van de Vreemdelingenwet 2000 en die op grond van de artikelen
3 en 5 inburgeringsplichtig wordt, voor zover die vreemdeling op de dag
voorafgaand aan de inwerkingtreding van deze wet geen nieuwkomer was in de zin
van de Wet inburgering nieuwkomers.Artikel 10 De inning van de eigen bijdrage van
inburgeringsplichtigenZoals reeds aangegeven in de algemene toelichting - zie paragraaf 2. onder 2.
faciliteren - is de inburgeringsplichtige wettelijk verplicht een eigen bijdrage
te betalen. De eigen bijdrage bedraagt in 2010: € 270,00 (artikel 23 lid 2 Wi).
Bij verordening dienen regels gesteld te worden aangaande de inning van de eigen
bijdrage van de inburgeringsplichtige en de mogelijkheid van betaling in
termijnen (artikel 23 lid 3 Wi). In lid 1 is de hoofdregel neergelegd dat
inburgeringsplichtige de eigen bijdrage zelf voldoet in maximaal 12 termijnen.
Lid 2 maakt het evenwel voor de inburgeringsplichtige met een inkomen op het
sociaal minimumniveau mogelijk, op verzoek, de bijdrage in maximaal 24 termijnen
te voldoen. In dit verband zij nog gemeld dat artikel 24 lid 1 Wi het tevens
mogelijk maakt bij inburgeringsplichtigen die algemene bijstand ontvangen, de
eigen bijdrage te verrekenen met deze uitkering. Als het college wil overgaan
tot verrekening, moet de toepassing van de verrekening, naast het aantal
betalingstermijnen, worden vermeld in de beschikking tot vaststelling van de
voorziening (lid 3).Als de inburgeringsplichtige een uitkering van het UWV of eigen risicodrager
ontvangt, kan het college het UWV of de eigen risicodrager verzoeken de eigen
bijdrage te verrekenen met dan wel in te houden op de uitkering van het UWV of
de eigen risicodrager. In dit geval int het UWV de eigen bijdrage ten behoeve
van het college (artikel 24 lid 2 Wi). Deze wijze van verrekening, inhouding en
afdracht geschiedt door het UWV of de eigen risicodrager en kan derhalve niet
via onderhavige verordening geregeld wordenArtikel 11 De hoogte van de bestuurlijke boetes voor
inburgeringsplichtigenArtikel 35 Wi draagt de gemeenteraad op bij verordening de hoogte van de
bestuurlijke boetes vast te stellen die voor de verschillende overtredingen en
schending van verplichtingen kan worden opgelegd. In artikel 34 Wi zijn voor de
verschillende overtredingen de maximumbedragen van de bestuurlijke boete
vastgelegd. De gemeenteraad kan deze maximumbedragen overnemen, doch ook lagere
bedragen vaststellen.Analoog aan de Maatregelenverordening Wet werk en bijstand en de
Maatregelenverordening Wet investeren in jongeren van de gemeente Leiderdorp is
gekozen voor een stelsel van bestuurlijke boetes waarbij de hoogte van de boetes
is gekoppeld aan een percentage van de hoogte van de algemene bijstand resp. de
inkomensvoorzieningsnorm voor een alleenstaande van 18 jaar of ouder doch jonger
dan 65 jaar op grond van de Wet werk en bijstand resp. de Wet investeren in
jongeren. Hierbij is uiteraard rekening gehouden met de maximumbedragen die
artikel 34 van de wet voorschrijft.Tot 1 juli 2009 waren in de wet ook procedurele bepalingen voor het toepassen
van een bestuurlijke boete opgenomen. Met de inwerkingtreding van de vierde
tranche van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) per voornoemde datum zijn in de
Awb algemene en procedurele regels voor het opleggen van boetes binnen het
bestuurlijke domein opgenomen, zodat soortgelijke bepalingen in andere wetten
niet langer noodzakelijk waren en verwijderd zijn. Aldus zijn in de huidige wet
alleen nog de wettelijke bevoegdheid tot het opleggen van een boete, de
omschrijving van de beboetbare gedragingen, de hoogte van de boete(s), de
eventuele keuze voor een 'lichte' of 'zware' procedure, de samenloop van een
boete met andere sancties bij dezelfde gedraging en de bevoegdheid van
verrekening van de opgelegde boete met andere inkomensbronnen dan wel de inning
en afdracht door derden geregeld (hoofdstuk 6 paragraaf 2 Wi).De leden 1 tot en met 3 verplichten - conform de wet - het
college een bestuurlijke boete voor het betreffende percentage van de
bijstandsnorm of inkomensvoorzieningsnorm op te leggen voor de in wet (artikel
29 tot en met 31 Wi en artikel 33 Wi) vermelde overtredingen en bij het schenden
van op grond van artikel 9 van de verordening opgelegde verplichtingen (artikel
30 Wi). Lid 4 regelt dat het college bij elke overtreding en bij elke schending van een
verplichting de bestuurlijke boete moet afstemmen op de ernst van de overtreding
en de mate waarin deze de inburgeringsplichtige kan worden verweten. Bovendien
moet het college daarbij rekening houden met de individuele omstandigheden van
de inburgeringsplichtige. Het college is daartoe weliswaar verplicht op grond
artikel 5:46 lid 2 Awb - voorheen opgenomen in het vervallen artikel 38 Wi -,
maar is in dit lid opgenomen om nog eens expliciet de verplichte
beoordelingsaspecten in het afwegings- en besluitvormingsproces voor de
boeteoplegging te benadrukken.Die wens tot expliciet benadrukken van andere essentiële bij de boeteoplegging
in acht te nemen artikelen uit de wet en uit andere wetgeving - met name ook
voor de daartoe door het college gemandateerde ambtenaren die met de dagelijkse
uitvoering belast zijn - ligt ook ten grondslag aan lid 5. Hieronder volgt per
artikel of titel een korte inhoud op hoofdlijnen:
in de boeteopleggingsprocedure dient de behandelende ambtenaar altijd
een volledig rapport op te maken en de inburgeringsplichtige de
gelegenheid te geven zijn zienswijze over de overtreding of schending
(artikel 36 Wi)9;
in geval van een gecombineerde inburgeringsvoorziening10 kan
het college geen bestuurlijke boete opleggen, indien voor dezelfde
gedraging de bijstand op grond van de geldende Maatregelenverordening
Wet werk en bijstand of de inkomensvoorziening op grond van de geldende
Maatregelenverordening Wet investeren in jongeren als maatregel verlaagd
kan worden, dan wel indien een boete of maatregel kan of moet worden
opgelegd op grond van de in artikel 4.23 Besluit Inburgering vermelde
socialezekerheidswetten of socialezekerheidsregelingen (artikel 37
Wi);
een bestuurlijke boete kan worden verrekend met de bijstand op grond van
de Wet werk en bijstand of een uitkering op grond van de in artikel 4.23
Besluit Inburgering vermelde socialezekerheidswetten of
socialezekerheidsregelingen, waarbij de uitvoerders van die laatste
wetten en regelingen het boetebedrag inhouden en afdragen aan het
college (artikel Wi);
in de boeteopleggingsprocedure dient de behandelende ambtenaar de in
titel 5.4 Awb opgenomen algemene en procedurele bepalingen - met name de
artikelen 5:41 tot en met 5:52 - toe te passen;
indien de inburgeringsplichtige weigert een opgelegde boete te betalen
en eveneens geen verrekening en/of inhouding als bedoeld in c. mogelijk
is, zijn voor de invordering van de boete de bepalingen van titel 4.4.
Awb van toepassing, waarbij echter geen invordering bij dwangbevel (=
directe executoriale titel) mogelijk is.
9 In tegenstelling tot artikel 5:53 Awb, waaraan artikel 36 Wi wel
refereert, wordt, in afwijking van het artikel in de Awb, rapporteren en horen
verplicht gesteld voor alle overtredingen en schendingen, ook
die waarbij de boeteminder dan € 340,00 bedraagt. Op grond van artikel 5:53 Awb is rapporteren en
horen namelijk pas verplicht bij een boete boven voornoemd bedrag.10 Zie noot 4Artikel 12 Waarschuwing aan inburgeringsplichtigenSoms zijn er verzachtende omstandigheden, waardoor het niet wenselijk is om
direct een boete op te leggen. In die gevallen moet een waarschuwing mogelijk
zijn. Er is bewust voor gekozen om niet standaardmatig een waarschuwing te
geven. Inburgeringsplichtigen zijn in de regel uitvoerig geïnformeerd over de
verplichtingen en dus op de hoogte van wat van hen verwacht wordt. De
verordening biedt voorts mogelijkheden om een boete te verlagen of daarvan af te
zien.Artikel 13 Afzien van het opleggen van een bestuurlijke boete aan
inburgeringsplichtigenOok onderhavig artikel geeft de mogelijkheid om te kunnen individualiseren. Als
de inburgeringsplichtige geen verwijt kan worden gemaakt van zijn gedraging, is
een bestuurlijke boete niet op zijn plaats. Voorts kan door het verstrijken van
de tijd het nut van het opleggen van een boete verdwenen zijn, zodat deze
achterwege dient te blijven. Volledigheidshalve zij nog gemeld dat op grond van
artikel 5:45 Awb de mogelijkheid tot het opleggen van een boete in ieder geval 5
jaar resp. 3 jaar na het tijdstip van de overtreding vervalt.Artikel 14 Verhoging van de bestuurlijk boete aan inburgeringsplichtigen
bij recidiveOnderhavig artikel verplicht het college om bij herhaling van de overtreding een
hogere boete op te leggen.Om van herhaling van een overtreding of recidive te kunnen spreken dient deze
binnen 12 maanden na de datum van een besluit tot opleggen van een boete voor de
vorige verwijtbare gedraging plaatsgevonden te hebben. Lid 1 en 2 zijn de equivalenten van die van artikel 11 van de verordening, zij
het met een hoger percentage wegens geconstateerde recidive.Als de inburgeringsplichtige niet binnen de voor hem geldende termijn het
inburgeringsexamen, Staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II of het
examen op het niveau Mbo-1 of Mbo-2 heeft behaald, dan legt het college hem een
bestuurlijke boete op. De maximumboete die kan worden opgelegd, is neergelegd in
artikel 11 lid 3 van de verordening. Op grond van artikel 32 Wi moet het college
in de boetebeschikking een nieuwe termijn vaststellen, waarbinnen de
inburgeringsplichtige alsnog het inburgeringsexamen, Staatsexamen Nederlands als
tweede taal I of II of het examen op het niveau Mbo-1 of Mbo-2 moet behalen dan
wel op een andere wijze aan zijn inburgeringsplicht moet voldoen. Als de
inburgeringsplichtige vervolgens ook binnen deze nieuwe termijn het
inburgeringsexamen, Staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II of het
examen op het niveau Mbo- 1 of Mbo-2 niet heeft behaald, maakt lid 3 van
onderhavig artikel het mogelijk dat het college een hogere boete vaststelt
(artikel 33 lid 1 Wi).Ook in dat geval zal in de boetebeschikking wederom een
nieuwe termijn moeten worden opgenomen waarbinnen de inburgeringsplichtige het
inburgeringsexamen,Staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II of het examen op het niveau
Mbo-1 of Mbo-2 moet behalen. Als de inburgeringsplichtige opnieuw binnen
laatstgenoemde nieuwe termijn niet aan de inburgeringsplicht heeft voldaan,
dient het college een bestuurlijke boete op te leggen en vervolgens telkenmale
een boete als bedoeld in lid 3 op te leggen voor elke verstreken periode van 24
maanden dat het inburgeringsexamen, Staatsexamen Nederlands als tweede taal I of
II of het examen op het niveau Mbo-1 of Mbo-2 nog niet behaald is (artikel 33
lid 2 Wi).Artikel 15 Aanwijzen van de doelgroepen bij vrijwillige
inburgeraarsZie de toelichting bij artikel 3, waarbij voor inburgeringsplichtigen gelezen
kan worden: vrijwillige inburgeraars.Artikel 16 De samenstelling van de voorziening voor vrijwilliger
inburgeraarsZie de toelichting bij artikel 4, waarbij voor inburgeringsplichtigen gelezen
kan worden: vrijwillige inburgeraars. De verplichte aanbieding van een
voorziening aan vrijwillige inburgeraars, die geestelijk bedienaar en
asielgerechtigde zijn, is niet van toepassing. Voor de artikelen 19, 20 en 21 Wi
dienen respectievelijk gelezen te worden: artikel 24a, 24b en 24c Wi.Artikel 17 Vaststellen van de identiteit bij vrijwillige
inburgeraarsArtikel 24f van de Wi draagt de gemeenteraad op om bij verordening regels te
stellen over het vaststellen van de identiteit van de vrijwillige inburgeraar.
Onderhavig artikel is identiek aan de formulering van artikel 27 Wi, waarin is
geregeld op welke wijze het college de identiteit van de inburgeringsplichtige
vaststelt. Zie voor nadere informatie ook de toelichting bij artikel 5.Artikel 18 Aanbod- en vaststellingsprocedure voor vrijwillige
inburgeraarsZie de toelichting bij artikel 6, waarbij voor inburgeringsplichtigen gelezen
kan worden: vrijwillige inburgeraars. Voorts is hetgeen over de zelfstandige
voorbereiding op het examen en het afgeven van de handhavingsbeschikking
opgenomen is, niet van toepassing op vrijwilligere inburgeraar. De vrijwillige
inburgeraar ontvangt bij definitieve weigering van het aanbod slechts een
beschikking met het besluit tot afwijzing van een voorziening (lid 5).Artikel 19 Persoonlijk inburgeringsbudget voor vrijwillige
inburgeraarsZie de toelichting bij artikel 7 van de verordening, waarbij voor
inburgeringsplichtigen gelezen kan worden: vrijwillige inburgeraars. Voor
artikel 19 Wi dient gelezen te worden: artikel 24a Wi.Artikel 20 Inhoud van de beschikking voor vrijwillige
inburgeraarsZie de toelichting bij artikel 8 van de verordening, waarbij voor
inburgeringsplichtigen gelezen kan worden: vrijwillige inburgeraars. Met
betrekking tot de toelichting op onderdeel c in artikel 8 is het 'behalen' van
het examen niet van toepassing. Voor vrijwillige inburgeraars geldt slechts de
eis van 'deelnemen' binnen de gestelde termijn (artikel 4.26 lid 1 onder a
Besluit Inburgering).De toelichting op onderdelen d en f in artikel 8 zijn niet van toepassing op
vrijwillige inburgeraars. Wat betreft de toelichting op onderdeel b in artikel 8 geldt artikel 23 lid 1 Wi
- de medewerkingsplicht voor de inburgeringsplichtige - niet voor vrijwillige
inburgeraars, doch zijn op grond van de wettelijke verplichting tot het stellen
van regels bij verordening krachtens artikel 24f Wi in artikel 22 van de
verordening een soortgelijke medewerkingsplicht en overige verplichtingen
opgenomen.Met betrekking tot de toelichting op onderdeel e over sancties in artikel 8 moet
ten aanzien van vrijwillige inburgeraars voor verwijzing voor nadere informatie
gelezen worden: de artikelen 24 en 27 van de verordening. Tot slot is de
toelichting op lid 2 van artikel 8 niet van toepassing op vrijwillige
inburgeraars. In aanvulling op de toelichting van artikel 8 en bovenstaande
leeswijzer voor gebruik van die toelichting bij onderhavig artikel wordt
specifiek nog volgende opgemerkt over de positie van en de verhouding tussen de
beschikking en de (inburgerings)overeenkomst in het kader van de vrijwillige
inburgering. Met het opnemen van de mogelijkheid van het aanbieden van een
(duale) inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan vrijwillige
inburgeraars in een wet in formele en materiële zin - waar
deze voorheen in de ministeriële Regeling vrijwillige inburgering niet G-31 2007
opgenomen was - valt de besluitvorming daarover vanaf dat moment zonder
voorbehoud onder de bepalingen van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Dit
impliceert dat voor elk besluit tot toekenning, wijziging, intrekking dan wel
beëindiging van een voorziening het college te allen tijde een
beschikking dient af te geven. Het louter 'sluiten van een overeenkomst' - op grond van het nieuwe artikel 24d
lid 2 Wi, welke integraal overgenomen is uit artikel 5 van bovengenoemde
regeling - waarin de tussen het college en de vrijwillige inburgeraar gemaakte
afspraken opgenomen zijn, volstaat niet meer zoals voorheen gebeurde. Een enkele overeenkomst met afspraken voor vrijwillige inburgering is niet aan
te merken als een besluit in de zin van artikel 1:3 lid 1 Awb en heeft daarmee
geen enkele bestuursrechtelijke status. Voor de vrijwillige inburgeraar betekent dit bovendien het ontbreken van
rechtsbescherming op grond van de Awb. In lid 1 van onderhavig artikel is daarom
geregeld dat zowel een toekenningsbeschikking als een (inburgerings)overeenkomst
in ieder geval de vermelde onderdelen bevatten, maar tegelijkertijd in lid 2 dat
een opgemaakte overeenkomst altijd een verplichte bijlage van de beschikking
moet vormen. M.a.w. een beschikking inzake vrijwillige inburgering kan zonder
een overeenkomst, maar een overeenkomst zonder een beschikking is onmogelijk.
Als de overeenkomst een integraal onderdeel van de beschikking vormt staat
tevens bezwaar en beroep open tegen de in de overeenkomst vermelde afspraken,
voor zover deze niet reeds geheel of gedeeltelijk opgenomen zijn in de
beschikking. Voor dit laatste is dan essentieel dat in de beschikking vermeld
wordt dat de in de overeenkomst opgenomen afspraken en verplichtingen verbonden
zijn aan het in de beschikking vermelde besluit.Artikel 21 Opleggen van verplichtingen aan vrijwillige
inburgeraarsArtikel 24f draagt de gemeenteraad op in de verordening de aan de vrijwillige
inburgeraars op te leggen verplichtingen op te nemen. In tegenstelling tot een
reeks in de wet vermelde verplichtingen voor inburgeringsplichtigen, ontbreken
die in het geheel voor vrijwillige inburgeraars. Met onderhavig artikel is
daaraan voldaan, waarbij zoveel mogelijk aansluiting gezocht is bij de
verplichtingen voor inburgeringsplichtigen. Zie de toelichting bij artikel 9 van
de verordening, waarbij voor inburgeringsplichtigen gelezen kan worden:
vrijwillige inburgeraars. Met betrekking tot de juridische status en de relatie
tussen de beschikking en de inburgeringsovereenkomst wordt naar de toelichting
op artikel 20 verwezen.Artikel 22 Geen eigen bijdrage voor vrijwillige inburgeraarsUitgangspunt in de wet is dat de vrijwillige inburgeraar, evenals de
inburgeringsplichtige, een eigen bijdrage voor de toegekende
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening dient te betalen (artikel 24e
lid 1 Wi). De gemeenteraad heeft echter de bevoegdheid bij verordening bepalen
dat vrijwillige inburgeraars een lagere of geen eigen bijdrage verschuldigd zijn
(artikel 24e lid 2 Wi). Er is gekozen om de vrijwillige inburgeraar eenmalig geen eigen bijdrage te
laten voldoen. De keuze is ingegeven door signalen uit de uitvoeringspraktijk
dat reeds de mededeling van een eigen bijdrage in meerdere gevallen een
belangrijke factor is geweest om alsnog af te zien van vrijwillige inburgering
als ook een financiële drempel voor deelname vormde. Voorgaande in combinatie
met het individuele en maatschappelijke belang bij een succesvolle integratie,
deelname en bijdrage aan de Nederlandse samenleving met het oog op de toekomst
zijn doorslaggevend geweest voor het besluit eenmalig geen eigen bijdrage te
vragen van de vrijwillige inburgeraar.'Eenmalig' in bovenvermelde zin omvat de totale 'inburgeringscarrière' van de
vrijwillige inburgeraar. In de praktijk betekent dit dat de vrijwillige
inburgeraar uitsluitend voor de eerste inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening geen eigen bijdrage wordt opgelegd. Behaalt hij het examen
niet en wenst hij opnieuw een traject te doorlopen, dan dient hij voor deze en
volgende voorzieningen wel een eigen bijdrage te betalen.Artikel 23 Herziening, intrekking en terugvordering van vrijwillige
inburgeraarsDe gemeenteraad stelt - conform de wet - bij verordening regels vast voor het
aanbieden van een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening met als doel
de vrijwillige inburgeraar te laten integreren in en deelnemen aan de
Nederlandse samenleving. Als een vrijwillige inburgeraar echter niet langer
voldoet aan de voorwaarden of verplichtingen voor de voortzetting van een
voorziening, vloeit daaruit voort dat er ook regels gesteld moeten kunnen worden
om deze te kunnen herzien of intrekken.De rechtswetenschap en rechtspraak hanteren primair het uitgangspunt dat aan
intrekking of herziening van een toegekend recht of voorziening een wettelijke
bepaling ten grondslag dient te leggen, Zij erkennen tegelijkertijd ook dat
intrekking en herziening zonder wettelijke grondslag mogelijk moet zijn, mits
daarbij de algemene rechtsbeginselen in acht worden genomen. Op grond van dat
laatste is, bij ontbreken van een bepaling in de wet, in lid 1 van onderhavig
artikel alsnog de bevoegdheid opgenomen het recht op een verstrekte voorziening
te herzien of in te trekken op de aangegeven gronden. Uit de zinsnede 'in ieder
geval' blijkt dat daarmee geen limitatieve opsomming beoogd is. Er kunnen zich
namelijk specifieke individuele gevallen situaties voordoen waarin het artikel
niet voorziet, zodat enige flexibiliteit gewenst is. Herziening of intrekking op
een andere grond dan de aangegeven gronden is derhalve mogelijk, mits deze in
het beschikking zorgvuldig gemotiveerd is op basis van eveneens zorgvuldig
uitgevoerd onderzoek en gemaakte afweging.De door het college verstrekte voorziening geschiedt in natura aan de
vrijwillige inburgeraar, waarvoor het echter een financiële vergoeding aan het
inburgeringsbedrijf verstrekt voor de uitvoering daarvan.Deze vergoeding kan in de regel als subsidie in de zin van artikel 4:21 lid 1
Algemene wet bestuursrecht (Awb) aangemerkt worden. Daar de herziening of
intrekking van een voorziening i.e. de daarvoor verstrekte subsidie geen
wettelijke grondslag kent, dient deze op grond van Afdeling 4.2.6 van de Awb te
geschiedenUit de term 'kan' blijkt dat het een bevoegdheid van het college betreft. Het
college kan derhalve per individuele zaak, gelet op alle omstandigheden van een
vrijwillige inburgeraar, besluiten al dan niet tot herziening of intrekking over
te gaan. Dit vereist uiteraard per individueel geval een zorgvuldig onderzoek en
rapportage alsmede een beschikking die specifiek gemotiveerd is.Op basis van het besluit tot herziening of intrekking kan het college, gelet op
alle omstandigheden, besluiten de - aan het inburgeringsbedrijf - verstrekte
financiële vergoedingen terug te vorderen van de vrijwillige inburgeraar. Echter
voor de terugvordering van de verstrekte vergoedingen i.e. subsidie is eveneens
geen grondslag in de wet aanwezig. Terugvordering is om voorgaande reden ook
niet rechtstreeks mogelijk op grond van onderhavig lid 2 van de
verordening.Terugvordering van vergoedingen i.e. subsidie dient op grond van Afdeling 4.2.7
van de Awb te geschieden. Terugvordering is met toepassing van artikel 4:57 lid
1 Awb uit die afdeling mogelijk op grond van de zgn. onverschuldigde betaling
van de verstrekte vergoedingen i.e. subsidie (lid 3).Ingaande 1 juli 2009 is met de invoering van de vierde tranche van de Awb aan
artikel 4:57 een nieuw lid 2 toegevoegd dat bepaalt dat het terug te vorderen
bedrag bij dwangbevel ingevorderd kan worden. De toelichting daarop verwijst
naar - de tot titel 4.4 bestuursrechtelijke geldschulden behorende – afdeling
4.4.4 aanmaning en invordering bij dwangbevel (artikel 4:112 tot en met 4:123
Awb). Kort samengevat betekent dit dat, na uitblijven van de verzochte
terugbetaling binnen een gestelde aanmaningstermijn, tot dwanginvordering van
het terugvorderingsbedrag overgegaan kan worden middels een dwangbevel. Dit
dwangbevel levert een executoriale titel op, welke met toepassing van het
Wetboek van BurgerlijkeRechtsvordering ten uitvoer gelegd kan worden. Een - tot 1 juli 2009
noodzakelijke - kostbare en arbeidsintensieve civielrechtelijke procedure voor
het verkrijgen van een dwanginvorderingstitel op grond van de zgn.
onverschuldigde betaling conform artikel 6:203 Burgerlijk Wetboek, na
voorafgaande aanmaning en ingebrekestelling, is daarmee niet meer noodzakelijk.
Volledigheidshalve zij nog gemeld dat een bestuursorgaan laatstgenoemde
mogelijkheid nog wel heeft (behouden) op grond van art. 4:124 Awb (lid 4).Nadrukkelijk zij nog gemeld dat uit de term 'kan' in lid 2 eveneens blijkt dat
terugvordering een bevoegdheid van het college betreft. Het college kan derhalve
per individueel geval, gelet op de mate van verwijtbaarheid en omstandigheden
van de persoon, besluiten al dan niet tot terugvordering over te gaan. Dit
vereist, evenals bij voorafgaande intrekking of herziening, echter een
zorgvuldig onderzoek, rapportage en afweging van alle relevante feiten en
omstandigheden alsmede een beschikking die specifiek gemotiveerd is. Kunnen
herziening of intrekking en terugvordering van een toegekende voorziening als op
zichzelf staande bevoegdheden in bovenbedoelde zin gebruikt worden, ze kunnen
echter ook als bijzondere vorm van sanctie ingezet worden. Voor dit laatste
wordt verwezen naar artikel 24 van de verordening en de toelichting daarop.Artikel 24 Maatregelen bij verwijtbaar niet nakomen van verplichtingen door
vrijwillige inburgeraarsOp grond van artikel 24f Wij dient de gemeenteraad bij verordening regels te
stellen over de niet-nakoming van de vastgestelde uitvoering van de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening door de vrijwillige
inburgeraar, d.w.z. welke gevolgen i.e. sancties verbonden worden aan het niet
naleven van de in de beschikking en inburgeringsovereenkomst neergelegde
afspraken en verplichtingen. De gemeenteraad is derhalve vrij in de vorm en
inhoud, maar niet in de keuze wel of geen gevolgen i.e. sancties aan
niet-nakoming te verbinden. Vervolgens rijst dan de vraag welke vorm en inhoud
de sancties of maatregelen kunnen of moeten krijgen. Vanuit het oogpunt van
rechtsgelijke en uniforme toepassing lijkt het opleggen van een boete, analoog
aan die voor de inburgeringsplichtigen,als vorm van maatregel het meest voor de hand te liggen. Was het tot 1 januari
2010 wellicht mogelijk door in de inburgeringsovereenkomst een
(privaatrechtelijke) boete te bedingen bij niet-nakomen van de overeenkomst, met
de opname in de wet van de mogelijkheid van vrijwillige inburgering per 1
januari 2010 heeft die vrijwillige inburgering juridisch een ander karakter
gekregen. Met de opname de vrijwillige inburgering in een wet in formele en
materiële zin dient ook het opleggen van een boete aan vrijwillige inburgeraars
een wettelijke grondslag te hebben, zoals dit ook voor de inburgeringsplichtige
het geval is.Gelet op het punitieve karakter van een boete en ontbreken van een wettelijke
grondslag daarvoor is het opleggen van een boete aan vrijwillige inburgeraars op
grond van de verordening niet mogelijk. Daar bij de wetswijziging geen
wettelijke grondslagen voor het opleggen van enige vorm van sanctie voor het
niet naleven van afspraken en verplichtingen door vrijwillige inburgeraars
ingebouwd zijn, is gekozen voor een maatregel in de vorm van een herziening van
het recht op de toegekende voorziening en terugvordering van de ten onrechte
verstrekte voorziening wegens het verwijtbaar niet of niet voldoende nakomen van
een op grond van artikel 21 opgelegde verplichting. De hoogte van het
herzienings- en terugvorderingsbedrag wordt uitgedrukt in een toegepast
percentage over de voor een vrijwillige inburgeraar toepasselijke hoogte van de
bijstandsnorm of inkomensvoorziengsnorm van een alleenstaande van 18 jaar of
ouder doch jonger dan 65 jaar. Voornoemd toe te passen percentage is gerelateerd
aan een niet of niet voldoende nagekomen verplichting. In lid 1 onder a en b van
onderhavig artikel zijn 2 percentages met verschillende categorieën van
verplichtingen onderscheiden. Wat betreft die categorieën is het belangrijk te
onderscheiden dat het gaat om verplichtingen die niet of niet behoorlijk
nageleefd worden nadat eerder een voorziening middels een
beschikking en inburgeringsovereenkomst toegekend is, waarbij tegelijkertijd een
of meer verplichtingen opgelegd zijn.Gegeven het vrijwillige karakter wordt voor gedragingen tot de datum van afgifte
van de toekenningsbeschikking en inburgeringsovereenkomst geen maatregel
opgelegd. Het gaat dan om gedragingen als het niet verschijnen - inclusief
geboden hersteltermijn - op een uitnodiging voor een of meer gesprekken na een
verzoek voor een voorziening dan wel geen medewerking verlenen aan de
totstandkoming en samenstelling van een voorziening, die voor
inburgeringsplichtigen wel als beboetbare gedragingen - zie artikel 11 lid 1 en
lid 2 van de verordening - aangemerkt worden.De 'indirecte maatregel' waarmee de vrijwillige inburgeraar in voornoemde
situaties geconfronteerd wordt is resp. het buiten behandeling stellen van het
verzoek (artikel 4:5 lid 1 Awb) en een beschikking waarbij besloten is tot
afwijzing van het verzoek wegens het niet kunnen vaststellen van een voorziening
wegens onvoldoende medewerking en/of onvoldoende verstrekken van
informatie.Uit de term 'kan' blijkt dat het een bevoegdheid van het college betreft. Het
college kan derhalve per individueel geval, gelet op alle omstandigheden van een
vrijwillige inburgeraar, besluiten al dan niet een maatregel op te leggen. Dit
vereist uiteraard per individueel geval een zorgvuldig onderzoek en rapportage
alsmede een beschikking die specifiek gemotiveerd is (lid 1).Bij het opleggen van een maatregel in bovendoelde zin is het noodzakelijk dat
het besluit tot herziening van het recht, het besluit tot het opleggen van een
maatregel voor het betreffende bedrag en het besluit tot terugvordering van dit
bedrag tezamen in één beschikking opgenomen worden vanwege de onlosmakelijke
verbondenheid van alle besluiten. In de beschikking zal tevens de wijze en de
termijn van betaling vermeld dienen te worden. Wanneer de vrijwillige
inburgeraar het bedrag niet binnen de gestelde termijn betaalt of geen
betalingsregeling getroffen heeft, wordt de invorderingprocedure als bedoeld in
lid 4 van artikel 23 in gang gezet (lid 2).De leden 3 en 4 van onderhavig artikel zijn dezelfde in acht te nemen zaken als
die voor de boeteoplegging aan inburgeringsplichtigen gelden: zie voor lid 3 de
toelichting op lid 4 van artikel 11 en voor lid 4 de toelichting op lid 5 van
artikel 11 onder onderdeel c.Artikel 25 Waarschuwing aan vrijwillige inburgeraarsZie de toelichting bij artikel 12, waarbij voor inburgeringsplichtigen en boete
respectievelijk gelezen kan worden: vrijwillige inburgeraars en maatregel.Artikel 26 Afzien van het opleggen van een maatregel voor vrijwillige
inburgeraarsZie de toelichting bij artikel 13, waarbij voor inburgeringsplichtigen en boete
respectievelijk gelezen kan worden: vrijwillige inburgeraars en maatregel.Artikel 27 Verhoging van de maatregelen voor vrijwillige inburgeraars bij
recidiveOnderhavig artikel biedt het college de mogelijkheid bij recidive een maatregel
met een hoger percentage op te leggen. Evenals voor artikel 24 betreft het hier
een kan-bepaling: zie toelichting aldaar.Artikel 28 Vergoedingen voor inburgeringsplichtigen en vrijwillige
inburgeraarsOnderhavig artikel biedt de mogelijkheid om kosten te vergoeden die voortkomen
uit deelname aan een inburgerings- of taalkennisvoorziening. Hierbij kan bijv.
gedacht worden aan kosten van kinderopvang, reizen, lesmateriaal etc. Voor
vergoeding van deze kosten dient voldaan te worden aan de in lid 2 vermelde
criteria.Artikel 31 Overgangsrecht bonusOnderhavig artikel regelt het overgangsrecht voor de mogelijkheid van een bonus
voor het slagen van het examen, zoals die in de Verordening wet inburgering
gemeente Leiderdorp 2009 geregeld was. Artikel 9 van die verordening bepaalde
het volgende:Indien de inburgeringsplichtige of inburgeringsbehoeftige
binnen de gestelde termijn is geslaagd voor het inburgeringsexamen, Staatsexamen
Nederlands als tweede taal I of II of het examen op het niveau Mbo-1 of Mbo-2,
verstrekt het college een bonus ter hoogte van de eigen bijdrage.Nu met de vaststelling van de nieuwe verordening deze bonus vervallen is, dient
vanuit het oogpunt van rechtszekerheid een bepaling opgenomen te worden inzake
het behoud van het recht op een bonus voor de inburgeringsplichtige of
inburgeringsbehoeftige (d.i. de vrijwillige inburgeraar vóór 1 januari 2010)
voor wie vóór 1 januari 2011 (= inwerkingstredingsdatum verordening; zie artikel
32), onder het regime van de vorige verordening, een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening bij beschikking of overeenkomst is vastgesteld. Indien de
betreffende inburgeringsplichtige of inburgeringsbehoeftige vóór of na 1 januari
2011 met de uitvoering van de voorziening gestart is en na 1 januari 2011 slaagt
voor bovengenoemd examen, kan hij nog steeds aanspraak maken op de bonus van €
270,00.