CVDR82909_1Verzamelverordening Wet investeren in jongerennlregelingTilburg2018-05-01TilburgGemeenteblad, 2010, 84Verzamelverordening WIJWet investeren in jongeren, art. 12Wet investeren in jongeren, art. 35Wet investeren in jongeren 41gemeenteraadbestuur en recht2010-11-22De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2010-12-012010-01-012013-01-01art. 302010/350maatschappelijke zorg en welzijn1.GeenGeen.Verzamelverordening Wet investeren in jongerenDe raad van de gemeente Tilburg;
gezien het voorstel van het college van burgemeester en
wethouders;
gelet op de artikelen 12, 35 en 41 van de Wet investeren in
jongeren;
Besluit:Vast te stellen de “Verzamelverordening Wet investeren in jongeren”,
luidende als volgt:1.Algemene bepalingen1.Begripsomschrijving
In deze verordening wordt verstaan onder:
college: het college van burgemeester en wethouders van
de gemeente;
de WIJ of de wet: de Wet investeren in jongeren;
algemeen geaccepteerde arbeid: alle arbeid, niet zijnde
arbeid in het kader van de Wet sociale werkvoorziening, die algemeen maatschappelijk
aanvaard is en niet indruist tegen de openbare orde of goede zeden;
startkwalificatie: een diploma van een opleiding als
bedoeld in artikel 7.2.2, eerste lid, onderdelen b tot en met e, van de Wet educatie en
beroepsonderwijs of een diploma hoger algemeen voortgezet onderwijs of
voorbereidend weten-schappelijk onderwijs als bedoeld in
artikel 7 onderscheidenlijk 8 van de Wet op het
voortgezet onderwijs;
WIJ-norm: het bedrag van de inkomensvoorziening waarop
de jongere volgens hoofd- stuk 4 van de WIJ recht heeft, vermeerderd of
verminderd met de door het college vastgestelde verhoging of verlaging op grond
van hoofdstuk 5 van deze verordening;
maatregel: het verlagen van de WIJ-norm op grond van
artikel 41 van de WIJ;
benadeling: het bruto bedrag van de verleende WIJ-norm
en/of de kosten van het werkleeraanbod dat door het niet
of niet behoorlijk nakomen van de in artikel 41 genoemde
verplichtingen ten onrechte of tot een te hoog bedrag is
verleend.
Voor het toepassen van hoofdstuk 5 van deze verordening
(toeslagenbeleid) wordt verstaan onder:
normbedrag: de toepasselijke naar leefvorm vastgestelde
norm voor de jongere bedoeld in de artikelen 26 tot en met 28 van de wet.
toeslag: het verhogen van het normbedrag voor
alleenstaanden en alleenstaande ouders met ten hoogste 20% van het normbedrag voor
gehuwden.
verlagen: het verlagen van het normbedrag voor gehuwden
met ten hoogste 20 % van het normbedrag voor gehuwden.
woonkosten: hetgeen in geld verschuldigd is voor het
enkele gebruik van woonruimte waarin feitelijk verblijf wordt gehouden.
woonlasten: hetgeen in geld verschuldigd is voor het
(mede)gebruik van voorzieningen, aanwezig in de woonruimte, waarin feitelijk verblijf
wordt gehouden.
onderhuur/medebewonen op commerciële basis: het
onderhuren/medebewonen van woonruimte of een deel ervan op contractbasis,
waarbij: 1e. het te onderhuren/mede-te-bewonen deel
zelfstandig geschikt is voor bewoning, 2e. de prijs per maand voor het medebewonen
minstens gelijk is aan 15% van het normbedrag voor gehuwden en 3e. de onderhuurder/medebewoner staat
ingeschreven in de basis- administratie van de gemeente op het
onderhuur-/medebewoonadres. g hoofdbewoner: een belanghebbende die eigenaar of
hoofdhuurder is van woonruimte endie in de woonruimte hoofdverblijf heeft.
woning: een woning als bedoeld in artikel 1, onderdeel j
van de Wet op de huurtoeslag alsmede een woonwagen of woonschip als
bedoeld in artikel 3, lid 6, van de Wet werk en bijstand.
schoolverlater: de persoon die recent de deelname heeft
beëindigd aan onderwijs of een beroepsopleiding en die voor het onderwijs of de
beroepsopleiding aanspraak had op studiefinanciering WSF of op een
tegemoetkoming in de onderwijsbijdrage of schoolkosten op grond van de
WTOS.
zorgbehoevende: een belanghebbende die, als niet te
samen met een ander de woning zou worden bewoond, op basis van een indicatiestelling
zou zijn aangewezen op beroepsmatige hulp zoals
verzorging in een instelling die zich blijkens haar
doelstelling en feitelijke werkzaamheden richt op het
bieden van verpleging of verzorging aan aldaar
verblijvende hulpbehoevenden. Onder beroepsmatige hulp
wordt mede begrepen een situatie waarin thuiszorg het
alternatief is voor ambulante zorg of dagverpleging in
een zorg-/verpleeg- instelling.
De definities en algemene bepalingen van de WIJ zijn op deze
verordening van toepassing, tenzij in deze verordening anders is
bepaald.
2.Werkleeraanbod2.Opdracht college
Het college biedt jongeren, die recht hebben op een
werkleeraanbod, algemeen geaccepteerde arbeid, ondersteuning bij
de arbeidsinschakeling of een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling aan.
Het college kan het werkleeraanbod ook invullen met een
combinatie van algemeen geaccepteerde arbeid, ondersteuning bij
de arbeidsinschakeling dan wel één of meerdere
voorzieningen.
In afwijking van het tweede lid kan een werkleeraanbod ook
bestaan uit een voorbereidingsperiode op een zelfstandig beroep
of bedrijf als bedoeld in artikel 17, zesde lid van de wet.
Het college stemt het werkleeraanbod af op de omstandigheden,
krachten en bekwaam-heden van de jongere, wiens recht op een
werkleeraanbod is vastgesteld. Bij de invulling van het
werkleeraanbod onderzoekt het college de mogelijkheden en
omstandigheden van de jongere. Zij beziet daarbij tevens in
hoeverre de wensen van de jongere bij de invulling van het
werkleeraanbod kunnen worden betrokken.
Het college legt het werkleeraanbod vast in een beschikking dan
wel een polis als bijlage bij de beschikking. De beschikking
bevat in ieder geval een omschrijving van de te verrichten
activiteit naar aard, omvang en plaats.
3.Aanspraak op ondersteuning1.Jongeren die recht hebben op een werkleeraanbod komen in aanmerking
voor ondersteuning bij de arbeidsinschakeling en op de naar het
oordeel van het college noodzakelijk geachte en beschikbare
voorzieningen gericht op arbeidsinschakeling.2.Het college doet een werkleeraanbod dat past binnen de criteria die
gesteld zijn in deze verordening.4.ArbeidsinschakelingHet college biedt jongeren die recht hebben op een werkleeraanbod en
naar het oordeel van het college direct inzetbaar zijn op de
arbeidsmarkt in beginsel algemeen geaccepteerde arbeid of ondersteuning
bij de arbeidsinschakeling aan. 5.VoorzieningenOnverminderd artikel 4, kan het college jongeren die recht hebben op een
werkleeraanbod, één of meer van de volgende voorzieningen aanbieden:
ondersteuning bij een beroep op maatschappelijke opvang of
medische zorg;
ondersteuning bij maatschappelijke participatie;
arbeidsactivering en arbeidstoeleiding;
sociale activering;
stages bij bedrijven of instellingen;
opleidingen die de toegang tot de arbeidsmarkt bevorderen;
loonkostensubsidies en premies;
nazorg bij arbeidsinschakeling;
voorbereidingstrajecten voor zelfstandige arbeid;
diagnose-instrumenten;
inburgeringstraject
ondersteunende instrumenten, waaronder kinderopvang,
schuldhulpverlening, onderzoeken door deskundigen en taal- en
beroepsgerichte scholing.
overige voorzieningen die noodzakelijk geacht worden in de
individuele situatie.
6.Inzet van de voorzieningen1.Bij de inzet van voorzieningen kiest het college voor voorzieningen
die beschikbaar, adequaat en toereikend zijn voor het doel dat wordt
beoogd.2.Het doel van de inzet van voorzieningen is het bevorderen van
duurzame arbeids-participatie van jongeren door het opdoen van
werkervaring, het aanleren van vaardig-heden en kennis, het opdoen
van werkritme, maatschappelijke participatie dan wel op andere wijze
vergroten van persoonlijke en maatschappelijke zelfredzaamheid.
\3.Het college vult de voorzieningen als bedoeld in het eerste lid voor
de jongere die niet beschikt over een startkwalificatie in met
scholing of opleiding die de toegang tot de arbeidsmarkt bevordert,
tenzij naar het oordeel van het college een dergelijke scholing of
opleiding de krachten van de jongere te boven gaat of onvoldoende
bijdraagt aan vergroting van de kans op arbeidsinschakeling van de
jongere.7.Combinatie arbeid en zorgOnverminderd artikel 17, vierde lid, van de wet, betrekt het college bij
de invulling van het werkleeraanbod de beschikbaarheid van passende
kinderopvang, het belang van voldoende scholing en de belastbaarheid van
de jongere. 8.GehandicaptenOnverminderd artikel 17, tweede lid, van de wet, stemt het college het
werkleeraanbod af op de medische beperkingen van de jongere en draagt
zorg voor passende voorzieningen ter ondersteuning bij de
arbeidsinschakeling. 9.Uitvoering door derdenHet college kan in verband met de invulling en uitvoering van het
werkleeraanbod afspraken maken met derden, waaronder werkgevers en
re-integratiebedrijven, alsmede subsidies verstrekken.10.Verplichtingen van de jongereEen jongere die gebruik maakt van een voorziening is gehouden te voldoen
aan de verplichtingen die voortvloeien uit de wet, de Wet structuur
uitvoering werk en inkomen, deze verordening, alsmede aan de
verplichtingen die het college aan de aangeboden voorziening heeft
verbonden. Deze verplichtingen zijn opgenomen in de beschikking of
bijgevoegde polis zoals bedoeld in artikel 2 lid 5 van deze
verordening.11.Intrekking werkleeraanbodHet college kan het werkleeraanbod intrekken of herzien als wijziging
optreedt in de omstandigheden, krachten of bekwaamheden van de jongere
of als de jongere niet voldoet aan een of meer op hem rustende
verplichtingen als bedoeld in hoofdstuk 5 van de wet en hem dit te
verwijten valt. 12.Budgetplafond1.Het college kan een of meer budgetplafonds vaststellen voor de
verschillende voorzieningen.2.Het college kan een plafond instellen voor het aantal personen dat
in aanmerking komt voor een specifieke voorziening.3.Het college kent een andere voorziening toe als het budget voor een
bepaalde voorziening is uitgeput.13.Subsidies1.Het college kan subsidie verlenen aan werkgevers die met een jongere
een arbeids-overeenkomst sluiten, als tegemoetkoming in de
loonkosten en in de kosten van voorbereiding op een beoogd
dienstverband met de jongere.2.Het college kan nadere regels stellen over de duur van de subsidie,
de hoogte, en de verplichtingen die aan de subsidie worden
verbonden.3.Het college kan een subsidieplafond vaststellen.14.VergoedingenHet college kan aan een jongere die ten behoeve van de uitvoering van
een werkleeraanbod noodzakelijke kosten maakt, een vergoeding voor die
kosten verstrekken.15.EvaluatieHet college zendt uiterlijk binnen 2 jaar na inwerkingtreding van deze
verordening een verslag over de wijze waarop het werkleeraanbod is
toegepast.16.Hardheidsclausule1.Het college kan in bijzondere gevallen afwijken van de bepalingen
van dit hoofdstuk als toepassing daarvan tot onbillijkheden van overwegende aard leidt.
2.Het college beslist in gevallen waarin dit hoofdstuk niet
voorziet.3Sanctiebeleid (verlagen van de inkomensvoorziening)17.Maatwerk1.De WIJ-norm wordt verlaagd met een percentage van die norm en met
een minimum van 5% oplopend tot maximaal 75%. Per verwijtbare
gedraging bedraagt de afstand (bandbreedte)tussen minimum,- en
maximumverlaging 25%.2.De WIJ-norm wordt niet verlaagd als:
de aanvraag buiten behandeling wordt gelaten,
door het niet of onvoldoende nakomen van de verplichtingen
een eerder toegekende inkomensvoorziening is of wordt
opgeschort, herzien of ingetrokken, omdat het recht daarop niet (langer) kan worden vastgesteld of c het niet of onvoldoende nakomen van de verplichtingen
niet heeft geleid tot een ten onrechte of tot een te hoog bedrag verleende
inkomensvoorziening.
3.De WIJ-norm wordt verlaagd voor de duur van een maand, tenzij sprake
is van:
samenloop van het niet of onvoldoende nakomen van
verplichtingen, waarbij de hoogte en duur van de maatregel
wordt vastgesteld op het zwaarst verwijtbare gedrag;
recidive (het binnen 12 maanden opnieuw niet of onvoldoende
nakomen van verplichtingen), waarbij de duur van de
maatregel wordt verdubbeld;
verwijtbaar gedrag waarvoor in deze verordening een
afwijkende duur is vastgesteld.
4.De maatregel gaat in op de eerste dag van de kalendermaand die volgt
op de maand waarin het besluit bekend is gemaakt, maar niet als het
betreft:
een besluit op een aanvraag of
het niet of onvoldoende nakomen van de
informatieverplichting en de jongere redelijkerwijs kon
begrijpen dat hij ten onechte of tot een te hoog bedrag
een inkomensvoorziening op grond van de WIJ ontving. In de situatie onder a en b genoemd, werkt de maatregel
terug tot en met de datum van aanvraag dan wel de dag waarop
het verzuim betrekking heeft.
5.Het besluit waarbij de maatregel wordt opgelegd vermeldt in ieder
geval de reden, duur en hoogte van de verlaging en de redenen om af
te wijken van de minimumverlaging binnen de gestelde
bandbreedte.6.Voordat een maatregel wordt opgelegd, wordt de belanghebbende in de
gelegenheid gesteld zijn zienswijze naar voren te brengen, maar niet
als:
de vereiste spoed zich daartegen verzet,
de jongere zijn zienswijze al eerder kenbaar heeft gemaakt
en er geen sprake is van nieuwe feiten of omstandigheden,
binnen de gestelde termijn niet is voldaan aan de
inlichtingenverplichting of
het horen niet nodig is voor het vaststellen van de ernst
van de gedraging of de mate van verwijtbaarheid.
18.Maatregel bij schenden inlichtingenverplichting met benadeling
gemeente
Bij het niet of onvoldoende nakomen van de verplichtingen op
grond van artikel 44, lid 1, van de WIJ, waardoor ten onrechte of tot een te hoog bedrag
inkomensvoorziening is verleend, wordt de WIJ-norm verlaagd met 10% van de benadeling.
De duur van deze verlaging wordt vastgesteld op het aantal maanden dat gelijk is
aan de naar boven op hele maanden af te ronden uitkomst van de som: benadeling gedeeld
door de WIJ-norm die op de jongere van toepassing is.
Het percentage van de maatregel in het eerste lid wordt
verdubbeld bij misbruik of oneigenlijk gebruik van de
inkomensvoorziening waarbij gebruik is gemaakt van een
vernuftige constructie van misleiden of van het verzwijgen van
inkomen uit criminele activiteiten (hennepteelt, drugshandel
e.d.).
19.Maatregel bij het zich zeer ernstig misdragen
Bij het zich jegens het college, hun ambtenaren, medewerkers van
het UWV WERKbedrijf of ingeschakeld re-integratie of
diagnosebedrijf, zeer ernstig misdragen met betrekking tot het
uitvoeren van de WIJ treedt het agressieprotocol in werking. Dit
houdt in:1edat een aanvraag om een werkleeraanbod buiten
behandeling wordt gelaten en 2edat een al toegekende inkomensvoorziening wordt
beëindigd per de datum van zeer ernstige misdraging.Dit omdat het recht op een werkleeraanbod niet is vastgesteld
kunnen worden. Eerst na het doorlopen van de procedures uit het
agressieprotocol (afkoelperiode, ordegesprek, justitiële
aangifte en dergelijke) kan sprake zijn van het afhandelen van
de aanvraag dan wel het herstellen het werkleeraanbod en in het
verlengde daarvan de inkomensvoorziening.
Bij een herstel van de inkomensvoorziening per de datum van zeer
ernstige misdraging wordt de WIJ-norm verlaagd met 50% voor de
duur van 2 maanden.
20.Maatregel bij het schenden van de medewerkingverplichting gericht
op het recht op een werkleeraanbod en op de inschakeling in de
arbeid
Bij het niet of onvoldoende nakomen van de verplichtingen op
grond van artikel 45 van de WIJ, wordt de WIJ-norm als volgt
verlaagd:
bij een werkleeraanbod gericht op de basis- en
middenlaag van de participatiepiramide en gericht op:1e. het aanbieden van algemeen geaccepteerde
arbeid --regulier dan wel gesubsidieerd betaalde arbeid-- met 100% voor 1
maand,
het aanbieden van een voorziening gericht op arbeidsinschakeling
(het uiteindelijk kunnen verkrijgen van algemeen geaccepteerde
arbeid, regulier of gesubsidieerd) waaronder begrepen de met dit
doel aangeboden scholing, opleiding en onder-steuning, met 50
tot 75% voor 1 maand;
het aanbieden van onbeloonde arbeid gericht op
arbeidsinschakeling (het uiteindelijk kunnen verkrijgen van
algemeen geaccepteerde arbeid, regulier of gesubsidieerd):
- met 25 tot 50% voor 1 maand bij hoog uitzicht op het
verkrijgen van die arbeid;
- met 5 tot 25% voor 1 maand bij laag uitzicht op het
verkrijgen van die arbeid;
- tot 10% voor 1 maand bij weinig uitzicht op het
verkrijgen van die arbeid.
bij een werkleeraanbod gericht op de toplaag van
de participatiepiramide met 5 tot 10% voor 1 maand.
Als uit houding en gedrag van de jongere ondubbelzinnig blijkt
dat deze de verplichtingen uit het eerste lid niet wil nakomen
geldt het maximum van de aangegeven verlaging.
4Bestrijden misbruik en oneigenlijk gebruik21.Hoogwaardig handhaven1.Het voorkomen en bestrijden van misbruik en oneigenlijk gebruik van
de WIJ is ingericht naar het landelijk model voor hoogwaardig handhaven. Dit model
bestaat uit de volgende elementen die in samenhang worden uitgevoerd:
het vroegtijdig voorlichten van burgers over hun rechten en
plichten,
de dienstverlening optimaliseren,
het vroegtijdig vaststellen en afhandelen van oneigenlijk
gebruik en misbruik en
het metterdaad sanctioneren van vastgestelde fraude.
2.Het college richt het beleid voor hoogwaardig handhaven bij voorkeur
op het voorkomen van fraude.3.Het college maakt gebruik van de diensten van het regionaal
coördinatiepunt fraude- bestrijding: een kennisnet voor handhaving in de sociale zekerheid
gericht op het bevorderen van programmatisch handhaven.22.Voorlichting en communicatie1.Het college verstrekt aan jongeren met een werkleeraanbod en/of een
inkomensvoorziening informatie over de rechten en plichten die aan het werkleeraanbod
en/of de inkomens- voorziening zijn verbonden en de gevolgen van misbruik en
oneigenlijk gebruik van de WIJ.2.Het college verstrekt aan de jongere met een werkleeraanbod en/of
een inkomens- voorziening maandelijks een nieuwsbrief met actuele onderwerpen
over rechtmatigheid, doelmatigheid en handhaving.23.Optimaliseren dienstverlening/administratieve
lastenvermindering1.Het college ziet er actief op toe, dat in de werkprocessen van de
sector Sociale Zaken onnodige procedurele belemmering worden weggenomen door:
- het raadplegen van het digitaal klantdossier via
Suwinet-Inkijk, gericht op het voor- komen van dubbele uitvraag van gegevens en het ondersteunen
van de controle naar de rechtmatigheid van de WIJ en
- het integreren van de dienstverlening in de samenwerking
met het UWV-WERKbedrijf.
2.Het college ondersteunt jongeren van 18 tot 27 jaar met een
werkleeraanbod en/of een inkomensvoorziening bij wijze van dienstverlening met een
maandelijkse inkomsten- verklaring (rechtmatigheidsformulier).3.Het college verstrekt een inkomensvoorziening in aansluiting op de
betaalcyclus van de aanvrager. Dit als voorschot en naar de regels van artikel 31 van
de WIJ.24.Vroegtijdig vaststellen en afhandelen misbruik/oneigenlijk
gebruik1.Het college legt de controle van de doel- en rechtmatigheid van het
werkleeraanbod en van de inkomensvoorziening vast in het werkproces van de sector Sociale
Zaken.2.Het college past bij de controle naar de doelmatigheid van een
werkleeraanbod en de aangeboden (flankerende) voorzieningen trajectbewaking toe.3.Het college past bij de controle naar de rechtmatigheid van een
werkleeraanbod en/of een inkomensvoorziening het zogeheten stoplichtenmodel toe. Dit model
gaat uit van het principe: hoe groter het risico op misbruik of oneigenlijk gebruik,
hoe groter/zwaarder de controle. Binnen dit model wordt gewerkt met risicogroepen
gebaseerd op risicoprofielen.4.Het college maakt bij de controle van de rechtmatigheid van een
werkleeraanbod en/of een inkomensvoorziening onder meer gebruik van de faciliteiten van het
Suwi-net voor het maandelijks vergelijken van het uitkeringenbestand met dat van de
belastingdienst, het UWV-WERKbedrijf en de informatiebeheergroep
(studiefinanciering).5.Het college verhoogt de fraude-alertheid van de medewerkers die zijn
belast met het uitvoeren van de WIJ. Dit door het uitreiken van een fraudekompas
(checklist) en het ondersteunen van hun werkzaamheden met
fraudepreventiemedewerkers.6.Het college stelt jaarlijks een taakstelling vast voor het type en
het aantal in te stellen fraude(preventie-)onderzoeken.7.Het college maakt gebruik van het instrument huisbezoek en neemt
daarbij in acht het protocol huisbezoek.8.Het niet meewerken aan een onaangekondigd dan wel onmiddellijk af te
leggen huisbezoek heeft alleen gevolgen voor het werkleeraanbod en/of de
inkomensvoorziening, als sprake is van een voor het vaststellen van het recht op een werkleeraanbod
en/of een inkomens- voorziening gerechtvaardigd en noodzakelijk huisbezoek.25.Sanctioneren vastgestelde fraude / aangifte justitie
Als door het niet nakomen van of handelen in strijd met de
inlichtingenverplichtingen ten onrechte of tot een te hoog
bedrag inkomensvoorziening is verleend, verlaagt het college,
onverminderd het tweede lid, de inkomensvoorziening
overeenkomstig hoofdstuk 3 van deze verordening. Dit met
handhaving van de bevoegdheid van het college tot het
terug-vorderen van de onverschuldigd betaalde
inkomensvoorziening.
Het college doet steeds na goed overleg met het Openbaar
Ministerie justitiële aangifte overeenkomstig de Aanwijzing
Sociale Zekerheidsfraude.
De zaken bedoeld in het tweede lid, waarin wordt afgezien van
justitiële aangifte of die na het doen van aangifte worden
geseponeerd, worden als zware vorm van fraude afgedaan
overeenkomstig hoofdstuk 3 van deze verordening.
26.Terugvorderen opgespoorde fraudebedragen1.Het college vordert de ten onrechte of tot een te hoog bedrag
verleende bruto inkomens- voorziening en/of werkleeraanbod uit het niet nakomen van of
handelen in strijd met de inlichtingenverplichtingen in beginsel volledig terug.2.Het afzien, matigen en terugvorderen van de onverschuldigd betaalde
inkomens- voorziening en/of werkleeraanbod vindt plaats overeenkomstig het
door het college vastgestelde Beleidskader terug- en invordering Wet
werk en bijstand.5.Verhogen en verlagen van de inkomensvoorziening27.Toeslag voor een alleenstaande1.Een alleenstaande van 21 jaar heeft geen recht op een toeslag.2.Een alleenstaande van 22 jaar heeft, onverminderd het bepaalde in de
artikelen 30 en 33 van deze verordening, recht op een toeslag van 5% in de hierna
onder a tot en met c genoemde gevallen als hij:
alleen een woning bewoont en hij voor die woning woonkosten
of woonlasten verschuldigd is;
onderhuurder of medebewoner is op commerciële basis en hij
niet is een bloedverwant in de eerste graad van de hoofdbewoner;
als hoofdbewoner hoofdverblijf heeft in de woning met
uitsluitend een of meer bloedverwanten in de eerste graad en hij voor die woning
woonkosten of woonlasten verschuldigd is.
3.Een alleenstaande van 23 tot en met 26 jaar heeft, onverminderd het
bepaalde in de artikelen 30 en 33 van deze verordening, recht op een toeslag van
20% in de hierna onder a tot en met c genoemde gevallen als hij:
alleen een woning bewoont en hij voor die woning woonkosten
verschuldigd is;
onderhuurder of medebewoner is op commerciële basis en hij
niet is een bloedverwant in de eerste graad van de hoofdbewoner;
hoofdbewoner is van de woning, hij in die woning
hoofdverblijf heeft met uitsluitend een of meer
bloedverwanten in de eerste graad met (elk) een inkomen tot
50% van het netto minimumloon, en hij
voor die woning woonkosten verschuldigd is.
4.Een alleenstaande van 23 tot en met 26 jaar heeft, onverminderd het
bepaalde in de artikelen 30 en 33 van deze verordening, recht op een toeslag van
15% in de hierna onder a en b genoemde gevallen als hij:
hoofdbewoner is van de woning, hij in die woning op
commerciële basis hoofdverblijf geeft aan uitsluitend een of meer onderhuurders of
medebewoners, die geen bloed- verwant zijn in de eerste graad van de hoofdbewoner, en hij
voor die woning woonkosten of woonlasten verschuldigd is en
hoofdbewoner is van de woning, hij in die woning
hoofdverblijf heeft met uitsluitend een of meer bloedverwanten in de eerste graad van wie
tenminste een bloedverwant een inkomen heeft van 50% of meer van het netto minimumloon en
hij voor die woning woonkosten of woonlasten verschuldigd is.
5.Een alleenstaande van 23 tot en met 26 jaar heeft, onverminderd het
bepaalde in de artikelen 30 en 33 van deze verordening, recht op een toeslag van
10% in de hierna onder a tot en met c genoemde gevallen als hij:
alleen een woning bewoont en hij voor die woning uitsluitend
woonlasten verschuldigd is;
hoofdbewoner is van de woning, hij in die woning
hoofdverblijf heeft met uitsluitend één of meer bloedverwanten in de eerste graad met (elk) een
inkomen tot 50% van het netto minimumloon en hij voor die woning uitsluitend
woonlasten verschuldigd is en
als hoofdbewoner hoofdverblijf heeft in de woning met een of
meer bloedverwanten in de eerste graad met (elk) een inkomen van 50% of meer van
het minimumloon en met een of meer onderhuurders of medebewoners op commerciële
basis.
6.Een alleenstaande van 23 tot en met 26 jaar heeft, onverminderd het
bepaalde in de artikelen 30 en 33 van deze verordening, rechtop een toeslag van 5%
als hij bij diens ouder(s) inwoont.28.Toeslag voor een alleenstaande ouder1.Een alleenstaande ouder van 21 tot en met 26 jaar heeft,
onverminderd het bepaalde in artikel 30, recht op een toeslag van 20% in de hierna onder a tot
en met c genoemde gevallen als hij:
alleen een woning bewoont en hij voor die woning woonkosten
verschuldigd is;
onderhuurder of medebewoner is op commerciële basis en hij
niet is een bloedverwant in de eerste graad van de hoofdbewoner;
als hoofdbewoner hoofdverblijf heeft in de woning met
uitsluitend één of meer eerste graads bloedverwanten met (elk) een inkomen tot 50% van het
minimumloon en hij voor die woning woonkosten verschuldigd is.
2.Een alleenstaande ouder van 21 tot en met 26 jaar heeft,
onverminderd het bepaalde in artikel 30, recht op een toeslag van 15% in de hierna onder a en b
genoemde gevallen als hij:
hoofdbewoner is van de woning, hij in die woning op
commerciële basis hoofdverblijf geeft aan uitsluitend één of meer onderhuurders of
medebewoners, die geen bloed- verwant zijn in de eerste graad van de hoofdbewoner, en hij
voor die woning woonkosten of woonlasten verschuldigd is en
hoofdbewoner is van de woning, hij in die woning
hoofdverblijf heeft met uitsluitend één of meer bloedverwanten in de eerste graad van wie
tenminste een bloedverwant een inkomen heeft van 50% of meer van het netto minimumloon en
hij voor die woning woonkosten of woonlasten verschuldigd is.
3.Een alleenstaande ouder van 21 tot en met 26 jaar heeft,
onverminderd het bepaalde in artikel 30, recht op een toeslag van 10% in de hierna onder a tot
en met c genoemde gevallen als hij:
alleen een woning bewoont en hij voor die woning uitsluitend
woonlasten verschuldigd is;
hoofdbewoner is van de woning, hij in die woning
hoofdverblijf heeft met uitsluitend één of meer bloedverwanten in de eerste graad met (elk) een
inkomen tot 50% van het netto minimumloon, en hij voor die woning uitsluitend
woonlasten verschuldigd is en
als hoofdbewoner hoofdverblijf heeft in de woning met een of
meer bloedverwanten in de eerste graad met (elk) een inkomen van 50% of meer van
het minimumloon en met een of meer onderhuurders of medebewoners op commerciële
basis.
4.Een alleenstaande ouder van 21 tot en met 26 jaar heeft,
onverminderd het bepaalde in artikel 30, recht op een toeslag van 5%
als hij/zij inwoont bij een bloedverwant in de eerste graad.29.Verlagen normbedrag gehuwden
Het normbedrag voor gehuwden waarvan beide echtgenoten 21 tot en
met 26 jaar zijn, wordt, behoudens het bepaalde in artikel 30,
verlaagd met 5% in de hierna onder a en b genoemde gevallen als
zij:
hoofdbewoners zijn van de woning, zij in die woning
hoofdverblijf geven aan uitsluitend een of meer
onderhuurders of medebewoners op commerciële basis die
geen bloedverwanten zijn in de eerste graad van de
hoofdbewoner of diens partner en zij voor die woning
woonkosten of woonlasten verschuldigd zijn en
hoofdbewoners zijn van de woning, zij in die woning
hoofdverblijf hebben met uitsluitend één of meer
bloedverwanten in de eerste graad van wie tenminste een
bloedverwant een inkomen heeft van 50% of meer van het
nettominimumloon en hij voor die woning woonkosten of
woonlasten verschuldigd is.
Het normbedrag voor gehuwden, waarvan beide echtgenoten 21 tot
en met 26 jaar zijn, wordt, behoudens het bepaalde in artikel
30, verlaagd met 10% in de hierna onder a tot en met c genoemde
gevallen, als zij:
alleen een woning bewonen en zij voor die woning
uitsluitend woonlasten verschuldigd zijn;
hoofdbewoners zijn van de woning, zij in die woning
hoofdverblijf hebben met uitsluitend een of meer
bloedverwanten in de eerste graad met (elk) een inkomen
tot 50% van het netto minimumloon en zij voor die woning
uitsluitend woonlasten verschuldigd zijn en
als hoofdbewoners hoofdverblijf hebben in de woning met
één of meer bloedverwanten in de eerste graad met (elk)
een inkomen van 50% of meer van het minimumloon, en met
een of meer onderhuurders of medebewoners op commerciële
basis.
Het normbedrag voor gehuwden, waarvan beide echtgenoten 21 tot
en met 26 jaar zijn, wordt, behoudens het bepaalde in artikel
30, verlaagd met 15% als zij samen met een bloedverwant in de
eerste graad hun hoofdverblijf hebben in de woning van die
bloedverwant.
Het normbedrag voor gehuwden, waarvan beide echtgenoten 21 tot
en 26 jaar zijn, wordt,behoudens het bepaalde in artikel 30, verlaagd met 20% in de
hierna onder a en b genoemde gevallen als zij:
geen woning aanhouden of geen woonkosten en geen
woonlasten verschuldigd zijn en
in hun woning hoofdverblijf hebben met een onderhuurder
of medebewoner, niet zijnde een bloedverwant in de
eerste graad, op niet commerciële basis.
30.Verhogen of verlagen normbedrag bij zorgbehoevendheidEen zorgbehoevende die door een hoofd- of medebewoner wordt verzorgd dan
wel eenverzorger die een zorgbehoevende hoofd- of medebewoner verzorgt, wordt
voor wat betreft hun onderlinge zorgrelatie, niet als kostendelende
hoofd- of medebewoner aangemerkt.31.Afstemmen toeslagbeleid op inkomstenkortingBij de keus tussen het verhogen dan wel het verlagen van het normbedrag
op grond van deze verordening of het als inkomen in aanmerking nemen van
de besparing op de woonlasten uit het met een of meer huurders,
onderhuurders of kostgangers bewonen van de woning, heeft toepassing van
deze verordening voorrang.32.Samenloop rechtsgronden verhogen of verlagen normbedragBij samenloop van toepasselijke rechtsgronden wordt het verhogen dan wel
het verlagen vanhet normbedrag vastgesteld op maximaal 20% van het normbedrag voor
gehuwden in totaal. 33.Toeslag bij samenloop WIJ en Wet werk en bijstand (WWB)Geen recht op toeslag heeft de gehuwde in de leeftijd van 21 tot en met
27 jaar, waarvan de andere partner recht heeft op een uitkering voor
algemene bijstand op grond van de WWB en er geen sprake is van ten laste
komende kinderen. 6.Slotbepalingen34.Slotbepalingen 1. Deze verordening treed in werking op de eerste dag van de
kalendermaand volgend op de dag van publicatie en werkt terug tot en met 1 oktober 2009.2.Deze verordening wordt aangehaald als “Verzamelverordening WIJ”.Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van 14 december 2009 de griffier,de voorzitter,Algemene toelichting De WIJ verplicht om te investeren in de arbeidsinschakeling van alle jongeren
van 16 tot en met 26 jaar, ook bij een grote afstand tot de arbeidsmarkt.
Daartoe moeten de gemeenten jongeren in beginsel een werkleeraanbod doen.
Afgeleide van het werkleeraanbod is een inkomensvoorziening (uitkering) voor
jongeren vanaf 18 jaar als de jongere onvoldoende inkomsten heeft. Deze
inkomensvoorziening is alleen beschikbaar als het werkleeraanbod:
- geen optie is door in de persoon van de jongere gelegen
omstandigheden,
- geen optie is door niet verwijtbare omstandigheden van de kant van de
jongere,
- onvoldoende inkomsten genereert of
- nog niet kan worden gedaan.
De samenhang tussen het werkleeraanbod en de inkomensvoorziening is een bepalend
element in de WIJ. De relatie tussen werken/leren en een uitkering is
fundamenteel anders dan in de WWB, waarin het recht op bijstand vooropstaat met
als afgeleide de plicht tot arbeids-participatie. Het WWB uitgangspunt: "een
uitkering, mits" is in de WIJ omgezet in "geen uitkering, tenzij". Binnen de WIJ geldt, evenals in de WWB, een stelsel van rechten en plichten. De
gemeente is onder bepaalde voorwaarden verplicht een werkleeraanbod en eventueel
een inkomens-voorziening aan te bieden. De jongere is verplicht zich te houden
aan diverse verplichtingen. Worden deze verplichtingen geschonden, dan kan het
werkleeraanbod worden ingetrokken en dient de inkomensvoorziening verlaagd te
worden (artikel 41, eerste lid WIJ).1algemene bepalingen - artikelsgewijze toelichtingBegrippen die in de verordening worden gebruikt hebben dezelfde betekenis
als in de WIJ. Daarom worden bepaalde begrippen, zoals ‘werkleeraanbod’,
‘arbeidsinschakeling’ en ‘jongere’, niet opnieuw gedefinieerd. Wel
gedefinieerd zijn de begrippen ‘algemeen geaccepteerde arbeid’ en
‘startkwalificatie’, omdat deze in de WIJ niet nader zijn omschreven. De WIJ spreekt van inkomensvoorzieningnorm en van het bedrag van de
inkomensvoorziening, waarmee kennelijk hetzelfde begrip wordt bedoeld. De
term WIJ-norm is opgenomen voor de gewenste eenduidigheid en voor het
vergroten van de leesbaarheid. Het begrip "benadeling" is opgenomen, omdat dit begrip uitgangspunt is bij
het vaststellen van de duur van de maatregel bij schending van de
informatieplicht. Onder bruto WIJ-norm wordt verstaan de (inmiddels)
afgedragen loonbelasting, premies volksverzekeringen en de vergoeding
Zorgverzekeringswet. Als er nog geen afdracht is geweest aan belasting etc.
blijft de benadeling beperkt tot de netto verstrekte WIJ-norm. Onder
benadeling is begrepen een ten onrechte geclaimd werkleeraanbod. Voor het
vaststellen van deze kosten kan worden volstaan met een raming van de
daaraan verbonden (inkoop-)kosten die ten onrechte zijn benut. 2werkleeraanbod - algemene toelichtingalleenstaande ouders: Bij de vormgeving van het werkleeraanbod in
de WIJ is speciale aandacht besteed aan alleenstaande ouders, vanwege hun
zorgtaken en mogelijke medische en/of fysieke beperkingen. Daarom geldt voor
alleenstaande ouders met een ten laste komend kind jonger dan vijf jaar, dat
het werkleeraanbod desgevraagd wordt ingevuld door middel van scholing of
opleiding die de toegang tot de arbeidsmarkt bevordert, tenzij een
dergelijke scholing de krachten of bekwaamheden van de jongere te boven gaat
(artikel 17, vierde lid, WIJ). Daarmee loopt deze regeling parallel met de
WWB (artikel 9a WWB). Anders dan in de WWB echter is uit oogpunt van
deregulering afgezien van een maximale termijn van zes jaar. Dit omdat
gezien de maximale duur van het werkleerrecht (van 18 tot 27 jaar) deze
maximale termijn in de meeste gevallen reeds in de werkleerperiode zal zijn
geïncorporeerd. zelfstandigen: Besloten is om zelfstandigen uit te zonderen van
het recht op een werkleeraanbod en van het recht op inkomensvoorziening
(artikel 23, eerste lid, onderdeel e, artikel 42, eerste lid, onderdeel m,
WIJ). Zij kunnen een beroep doen op algemene bijstand of bijstand ter voorziening
in de behoefte aan bedrijfskapitaal op grond van artikel 78f van de WWB,
zodat de (jongere) zelfstandige zich geheel kan richten op zijn bestaan als
zelfstandige. In het zesde lid van artikel 17 WIJ wordt evenwel bepaald dat
het college de mogelijkheid (niet de verplichting) heeft om aan de jongere
die als zelfstandige wil starten een werkleeraanbod te doen bestaande uit
een voorbereidings- periode op het bestaan als zelfstandige. Dit
werkleeraanbod duurt maximaal twaalf maanden en kan slechts worden
aangeboden op verzoek van de jongere. gehandicapten: Voor de groep jongeren met een medische beperking
(die niet behoren tot de doelgroep van de WAJONG) is het van belang dat het
aanbod aansluit bij hun mogelijkheden. Het uitgangspunt van maatwerk bij het
werkleerrecht zal vooral voor deze groep een cruciale rol spelen. Aan de
hand van de individuele situatie zal beoordeeld moeten worden welk aan-bod
past bij de jongere gelet op zijn/haar mogelijkheden en beperkingen. Het
werkleeraanbod moet aansluiten bij de individuele mogelijkheden van de
persoon in verband met gezondheid en belastbaarheid. Maatwerk betekent een zorgvuldige op de persoon toegesneden afweging bij de
uiteindelijke keuze van een traject. Voor de groep jongeren die weinig
perspectief heeft op arbeids-inschakeling behoort sociale activering tot
mogelijkheden. Als een werkleeraanbod vanwege de medische situatie in het
geheel niet mogelijk is, wordt de gehandicapte geen aanbod gedaan. Wel kan
aanspraak op een inkomensvoorziening bestaan. 2werkleeraanbod - artikelsgewijze toelichting2opdracht collegeIn het eerste lid is de opdracht aan het college verwoord, zoals deze
voortvloeit uit de artikelen 11, eerste lid en 13, eerste lid, WIJ. Hoewel
deze opdracht ook uit het samenstel van deze bepalingen en artikel 5, eerste
lid, WIJ kan worden afgeleid, is er uit een oogpunt van duidelijkheid voor
gekozen de opdracht aan het college nader te omschrijven. In het tweede lid is tevens verduidelijkt dat het werkleeraanbod ook
samengesteld kan zijn uit een combinatie van algemeen geaccepteerde arbeid,
ondersteuning bij arbeidsinschakeling en één of meerdere voorzieningen.
Onder voorziening wordt verstaan een instrument dat wordt ingezet om de
jongere dichterbij de arbeidsmarkt te brengen. Dit kan zoals gezegd allerlei
vormen hebben, variërend van schuldhulpverlening tot training van
werknemersvaardigheden. In het derde lid is vastgelegd dat een werkleeraanbod ook kan bestaan uit
ondersteuning bij een traject gericht op werk in zelfstandig beroep of
bedrijf. Dit volgt reeds uit artikel 17, zesde lid, WIJ. Uit een oogpunt van
herkenbaarheid en consistentie, alsmede gelet op het belang dat gehecht
wordt aan het begeleiden van jongeren naar zelfstandig werk, is deze
bepaling opgenomen. Aangetekend moet daarbij worden dat het een
‘kan’-bepaling is: het college bepaalt of het zinvol is de jongere een
aanbod te doen gericht op ondersteuning richting zelfstandig bedrijf of
beroep. Ter zake kan beleid worden geformuleerd. Het vierde lid vormt een herhaling van artikel 17, eerste lid, WIJ. Wederom
uit een oogpunt van herkenbaarheid en consistentie, alsmede gelet op het
belang van maatwerk bij het vaststellen van het werkleeraanbod, is dit
artikel opgenomen. Toegevoegd is de gemeentelijke onderzoeksplicht en de
plicht om de wensen van de jongere bij de invulling te betrekken. Met het
oog op motivering en kansbenutting zal het college daarmee rekening dienen
te houden. Daarmee is niet gezegd dat de jongere recht heeft op een bepaalde
specifieke voorziening en deze kan opeisen. De uiteindelijke invulling van
de aard en de samenstelling van het aanbod is voorbehouden aan het college.
3aanspraak op ondersteuningAls spiegelbeeld van de opdracht van het college, verwoord in artikel 2,
eerste lid, komen jongeren die recht hebben op een werkleeraanbod in
aanmerking voor ondersteuning bij de arbeidsinschakeling en voorzieningen.
Dit vloeit reeds voort uit artikel 13, eerste lid, WIJ maar is omwille van
de herkenbaarheid en eenduidigheid hier nader geconcretiseerd. Voor de duidelijkheid is verder nog bepaald dat het om jongeren moet gaan
die recht op een werkleeraanbod hebben. Dat is niet iedere ‘jongere’ in de
zin van de WIJ (zie artikel 2, eerste lid, WIJ), want in de WIJ wordt een
onderscheid gemaakt in de leeftijdscategorie 16 tot en met 17 jaar en in de
leeftijdscategorie 18 tot en met 26 jaar, zoals vermeldt in artikel 13
eerste lid WIJ. In het tweede lid wordt expliciet de koppeling gelegd tussen de algemene
aanspraak van de jongere en de criteria die gesteld zijn voor het aanbieden
van een werkleeraanbod. Daarbij wordt verwezen naar de verordening.4arbeidsinschakelingHet staat het college vrij om bij het werkleeraanbod aan de jongere een
keuze te maken tussen het aanbieden van algemeen geaccepteerde arbeid,
ondersteuning bij de arbeidsinschakeling en een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling. Deze zijn nevengeschikt. De kortste weg naar duurzame
arbeidsparticipatie is echter het doel van het in te zetten werkleeraanbod.
5voorzieningenNaast het aanbieden van algemeen geaccepteerde arbeid en ondersteuning bij
de arbeids-inschakeling kan het college voorzieningen aanbieden. Die
voorzieningen zijn primair bedoeld voor jongeren die niet direct inzetbaar
zijn op de arbeidsmarkt, maar kunnen in een krimpende arbeidsmarkt ook
worden aangeboden aan jongeren zonder direct aanwijsbare belemmeringen. In dit artikel zijn de voorzieningen opgesomd die het college ter
beschikking staan. Het is denkbaar dat het college nog andere voorzieningen
ontwikkelt die (nog) niet in de verordening zijn opgenomen.Het college kan niet gedwongen worden om in een concreet geval een
specifieke voorziening aan te bieden. Het staat het college in beginsel vrij
om het werkleeraanbod zelf invulling te geven en daarbij ook te betrekken de
mate waarin voorzieningen noodzakelijk geacht worden en feitelijk
beschikbaar zijn. 6inzet van de voorzieningenIn het eerste lid is het maatwerk-principe gerelateerd aan de inzet van
voorzieningen. De voorzieningen die worden ingezet moeten een adequaat en
toereikend middel zijn om het doel te bereiken. Adequaat wil zeggen
efficiënt en effectief, waarbij bij een keuze tussen kwalitatief
gelijkwaardige voorzieningen, gekozen zal worden voor de goedkoopste
voorziening.In het tweede lid is het doel van de inzet van voorzieningen verwoord.
Afhankelijk van de aard van de voorziening zal sprake zijn van één van de
aangegeven (tussen)doelen, met als eind-bestemming de duurzame
arbeidsparticipatie. Het behoort tot de gemeentelijke beleidsvrijheid om te bepalen of het
werkleeraanbod wordt ingevuld door werken of leren of een combinatie van
beide. In deze verordening is vastgelegd dat de jongere die niet of
onvoldoende beschikt over een startkwalificatie een opleiding of andere
scholing krijgt aangeboden die tot deze startkwalificatie leidt dan wel de
jongere dichterbij het perspectief van duurzame arbeidsinschakeling
brengt.7combinatie arbeid en zorgBij de vormgeving van het werkleeraanbod in de WIJ is speciale aandacht
besteed aan alleenstaande ouders, vanwege hun zorgtaken en mogelijk
verminderde belastbaarheid. Daarom geldt voor alleenstaande ouders met een
ten laste komend kind jonger dan vijf jaar, dat het werkleeraanbod
desgevraagd wordt ingevuld door middel van scholing of opleiding die de
toegang tot de arbeidsmarkt bevordert, tenzij een dergelijke scholing de
krachten of bekwaamheden van de jongere te boven gaat (artikel 17, vierde
lid, WIJ). Daaraan wordt in artikel 7 van deze verordening toegevoegd dat
het college bij de invulling van het werkleer-aanbod de situatie van de
alleenstaande ouder betrekt, ongeacht de leeftijd van het kind. Eventuele kosten voor kinderopvang die niet toereikend door voorliggende
voorzieningen worden gecompenseerd, kunnen op grond van artikel 14 van deze
verordening worden vergoed en ten laste van het participatiebudget worden
gebracht. 8gehandicaptenDe gehandicapte jongeren nemen eveneens een bijzondere positie in binnen de
WIJ. Voor deze groep jongeren met een medische beperking is het van belang
dat het aanbod aansluit bij hun mogelijkheden. Het uitgangspunt van maatwerk
bij het werkleerrecht zal vooral voor deze groep een cruciale rol spelen.
Aan de hand van de individuele situatie zal het college beoordelen welk
aanbod past bij de jongere met inachtneming van zijn/haar mogelijkheden en
beperkingen. Voor de groep jongeren die weinig perspectief heeft op arbeidsinschakeling
behoort sociale activering tot de mogelijkheden. Is arbeidsinschakeling in
het geheel (nog) niet aan de orde, dan brengt artikel 17, tweede lid, WIJ
met zich mee dat (tijdelijk) geen werkleeraanbod wordt gedaan. Er bestaat
gedurende die periode wel aanspraak op inkomensvoorziening. Zodra de
belemmeringen zijn opgeheven, dient een gericht werkleeraanbod te worden
gedaan. 9uitvoering door derdenIn artikel 11, vierde lid van de WIJ is bepaald dat het college de
uitvoering van de WIJ, behoudens het vaststellen van de rechten en plichten
en de daarvoor noodzakelijke beoordeling van zijn omstandigheden, door
derden kan laten verrichten. De genoemde vaststelling kan wel worden
gemandateerd aan bestuursorganen. Er zijn in de WIJ geen wettelijke
belemmeringen opgeworpen om de feitelijke werkzaamheden m.b.t. de uitvoering
van het werkleeraanbod of de inrichting van het werkleeraanbod in handen te
stellen van derden, zoals opleidingsinstituten en re-integratiebedrijven.
Binnen de beleidskaders kan het college nadere afspraken maken met deze
derden. 10verplichtingen van de jongereIn de WIJ is vastgelegd welke verplichtingen verbonden zijn aan het recht op
een werkleer-aanbod (zie de artikelen 44 en 45 WIJ). Daaraan is toegevoegd
dat de jongere de verplichtingen dient na te komen die voortvloeien uit de
verordening of die in concreto aan een voorziening zijn verbonden. Dit
kunnen verplichtingen van uiteenlopende aard zijn, die een concretisering
vormen van de in de WIJ opgenomen verplichtingen. 11intrekking werkleeraanbodDit artikel vormt een herhaling van artikel 21 WIJ. De meerwaarde van opname
van deze bepaling in de verordening werkleeraanbod is gelegen in de
overweging dat intrekking van het werkleeraanbod complementair is aan het
voeren van beleid m.b.t. de invulling van het werkleeraanbod. Daar waar het
recht op werkleeraanbod wordt toegekend en ingevuld, kan dit ook worden
ingetrokken, onder de voorwaarden, genoemd in artikel 21 WIJ. Met betrekking
tot intrekking van het werkleeraanbod in verband met schending van de
verplichtingen verbonden aan het werkleeraanbod, wordt het aan het college
overgelaten om te bepalen onder welke voorwaarden daartoe kan worden
besloten. Intrekking is in wezen slechts aan de orde als er een situatie is
ontstaan dat niet langer kan worden gevergd dat het werkleeraanbod wordt
voortgezet en een andere invulling (via gedeeltelijke herziening) evenmin
soelaas biedt. Gedacht kan worden aan herhaalde misdragingen jegens andere
jongeren of begeleiders op de werk/leerplek of veelvuldig verzuim. Daarbij
kunnen bijvoorbeeld ook een rol spelen de positie van gemotiveerde jongeren
die wachten op een werk/leerplek, de staat van de arbeids-markt en de kosten
van de voorziening. De individuele belangen dienen zorgvuldig afgewogen te
worden en dit dient gemotiveerd te worden in de beschikking.Het college houdt bij de invulling van het gemeentelijk beleid met deze
kaders rekening en besluit slechts tot intrekking van een werkleeraanbod
nadat de individuele situatie zorgvuldig is afgewogen. 12budgetplafondsDe gemeente kan een verdeling maken van de beschikbare middelen over de
verschillende voorzieningen. Dit kan in de begroting gebeuren. Het uitgeput
zijn van begrotingsposten kan echter nooit een reden zijn om geen
werkleeraanbod te doen. De verplichting daartoe is immers vastgelegd in
artikel 13, eerste lid WIJ. Wel kan de invulling van het werkleeraanbod
beïnvloed worden door budgettaire beperkingen. Zijn er vanwege die
beperkingen voor bepaalde voorzieningen geen middelen meer dan dient te
worden nagegaan welke andere instrumenten beschikbaar zijn. Dit houdt dus in dat er geen algemeen plafond ingesteld kan worden. Wat wel
kan is dat per voorziening een plafond wordt ingebouwd. Dit laat de
mogelijkheid open dat er naar een ander instrument wordt uitgeweken om tot
duurzame arbeidsparticipatie te komen. 13subsidiesHet werkleeraanbod kan worden ingevuld met arbeid. Dit wordt ook als
voorziening aan-gemerkt. In het eerste lid is vastgelegd dat de subsidie aan
de werkgever kan bestaan in een tegemoetkoming in de loonkosten of andere
bijkomende kosten. Deze subsidie vormt als zodanig een noodzakelijke
voorwaarde voor de voorziening. Voor het verstrekken van een subsidie is een
wettelijke grondslag vereist (art. 4:23, eerste lid Awb). Om die reden is
een specifiek artikel opgenomen dat deze grondslag biedt. In het eerste lid
worden loonkosten-subsidies en subsidies ter voorbereiding van een
dienstverband van een grondslag voorzien. De hoogte van de subsidies en de voorwaarden waaronder subsidie wordt
verleend, dienen afzonderlijk te worden geregeld. Op grond van het tweede
lid kan het college nadere regels stellen over enkele zaken betreffende de
subsidiëring. Hoewel uitgangspunt is dat het beleid over het werkleeraanbod
door de gemeenteraad wordt vastgesteld, is reeds eerder aangegeven dat waar
het om uitvoeringsbeleid gaat, dit door het college ter hand kan worden
genomen. De gemeente kan, om de financiële risico’s te beheersen, subsidieplafonds
vaststellen. In lid 3 is de bevoegdheid van het college vastgesteld om
plafonds in te stellen. Een mogelijkheid is dat bij de vaststelling van de
plafonds wordt verwezen naar de bedragen die in de begroting voor de
verschillende soorten subsidie worden gereserveerd. Een subsidieplafond
dient wel bekendgemaakt te worden vóór de periode waarvoor deze geldt (art.
4:27 lid 1 Awb). 14vergoedingenKosten die voor de jongere verbonden zijn aan het uitvoeren van het
werkleeraanbod kunnen worden vergoed op grond van dit artikel. Gedacht kan
bijvoorbeeld worden aan kosten van kinderopvang, voor zover de voorliggende
voorziening (Wet Kinderopvang) daarin onvoldoende voorziet. Ook
noodzakelijke reiskosten en andere kosten, bijvoorbeeld voor verplichte
kleding of schoeisel, kunnen voor vergoeding in aanmerking komen, mits de
kosten aantoonbaar en noodzakelijk zijn en er geen andere voorzieningen
zijn. De kosten kunnen ten laste worden gebracht van het
participatiebudget.15evaluatieHet recht op werkleeraanbod confronteert de gemeente met de noodzaak een
effectief arbeids-marktbeleid m.b.t. jongeren te voeren en in dat kader een
aantal beleidskeuzes te maken. Vanwege de verstrekkende (juridische en
budgettaire) verplichtingen die dit met zich kan meebrengen kan het gewenst
zijn de effecten van het beleid en de werking van het werkleer-aanbod
nauwlettend te volgen. In artikel 15 wordt aangegeven dat het college de
evaluatie van de toepassing van het werkleeraanbod laat aansluiten bij de
evaluatie van de WIJ, die binnen twee jaar na inwerkingtreding van de wet
moet plaatsvinden (artikel 92 WIJ).16hardheidsclausule werkleeraanbodIn de bevoegdheidsverdeling tussen gemeenteraad en college past het dat de
gemeenteraad beleidskaders vaststelt. Dat is in deze verordening uitgewerkt.
Het college is belast met de uitvoering van dat beleid en op sommige
onderdelen, met de nadere uitwerking daarvan. Doen zich situaties voor waarin niet is voorzien of waarin onverkorte
toepassing van de gestelde bepalingen onverhoopt tot onbillijkheden van
overwegende aard leidt, dan is het aan het college om besluiten te nemen
waarin recht wordt gedaan aan enerzijds het belang van handhaving van het
gemeentelijk beleid en anderzijds het individuele belang van de jongere. Dat
kan onder omstandigheden betekenen dat besluiten worden genomen die afwijken
van de bepalingen over het werkleeraanbod vastgelegd in hoofdstuk 2 van deze
verordening. 3maatregelen-/sanctiebeleid - algemene toelichtingEvenals in de Wet werk en bijstand (WWB) geldt binnen de Wet investeren in
jongeren (WIJ) een stelsel van rechten en plichten. De gemeente is verplicht
aan de jongere een werkleeraanbod en eventueel een inkomensvoorziening aan
te bieden. Anderzijds zijn de jongeren verplicht zich te houden aan diverse
verplichtingen. Het gaat om de inlichtingen-, medewerkings- en
identificatieplicht alsmede de in de WIJ apart benoemde verplichtingen
m.b.t. de arbeids-inschakeling en de totstandkoming en tenuitvoerlegging van
een werkleeraanbod. Bij het niet of onvoldoende nagekomen van deze
verplichtingen moet de inkomensvoorziening worden verlaagd. De term
verlaging staat in het spraakgebruik gelijk aan de term “maatregel” ,
“sanctie” of "afstemmen".In tegenstelling tot de WWB kan de inkomensvoorziening van de WIJ niet
worden verlaagd op grond van tekortschietend besef van verantwoordelijkheid
voor de voorziening in het bestaan. Voorbeelden hiervan zijn het
onverantwoord interen van vermogen en verwijtbare werkloos- heid. Het belang
van duurzame arbeidsparticipatie van de jongeren heeft voorkeur boven het
sanctioneren van de genoemde gedragingen. -- Verlagen inkomensvoorziening of intrekken werkleeraanbod
Komt de jongere een aan het werkleeraanbod verbonden verplichting
verwijtbaar niet na, dan kan de gemeente kiezen tussen het opleggen van een
maatregel op de inkomensvoorziening of het intrekken van het werkleeraanbod.
Met het oog op de doelstelling van de WIJ: de duurzame arbeidsparticipatie
van jongeren, wordt --in de geest van de WIJ-- alleen in uitzonderlijke
gevallen gebruik gemaakt van de bevoegdheid tot het intrekken van een
werkleeraanbod. Uitzonderlijke gevallen zullen zich niet spoedig voordoen,
omdat door het doen van werk-leeraanbod wordt geïnvesteerd in het
“maatschappelijk kapitaal” van de jongeren. Bovendien is in de WIJ zelf al
opgenomen, dat als uit houding en gedrag van de jongere ondubbelzinnig kan
worden afgeleid dat deze de verplichtingen die aan het werkleeraanbod zijn
gesteld in het geheel niet wil nakomen, het recht op inkomensvoorziening van
rechtswege vervalt (artikel 42, lid 1, aanhef en onder c, van de WIJ). Als besloten wordt tot het intrekken van het werkleeraanbod, vervalt per
definitie gelijktijdig het recht op de inkomensvoorziening. Dit kan worden
aangemerkt als dubbel bestraffen. Dit effect is te ondervangen binnen de
regels over de inhoud van en de voorwaarden en omstandigheden tot het
intrekken van een werkleeraanbod (en daarmee van de inkomens-voorziening).
De regels hierover zijn vastgelegd in de apart vast te stellen Verordening
werkleeraanbod WIJ. -- Verplichtingen die tot een maatregel kunnen
leidenAan het werkleerrecht en de inkomensvoorziening zijn de volgende
verplichtingen verbonden:
de inlichtingenplicht (artikel 44, eerste lid, WIJ)
de medewerkingsplicht (artikel 44, tweede lid, WIJ)
de identificatieplicht (artikel 44, derde lid, WIJ)
verplichtingen m.b.t. de arbeidsinschakeling en het werkleeraanbod
(artikel 45 WIJ).
Daarnaast heeft de jongere tijdens de intakefase van zijn aanvraag
om een werkleeraanbod of een inkomensvoorziening een inlichtingenplicht jegens het UWV
WERKbedrijf.
Schending van de verplichtingen onder b en c leidt in beginsel tot het niet
kunnen vaststellen van het recht op een werkleeraanbod en de
inkomensvoorziening. Redenen om het werkleer-aanbod en de
inkomensvoorziening af te wijzen, te beëindigen of in te trekken. Het schenden van de verplichtingen onder b en c wordt voor de toepassing van
deze verordening niet als maatregelwaardig gedrag aangemerkt. Naar analogie
van het sanctiebeleid voor de WWB is dan het recht op werkleeeraanbod of
inkomensvoorziening niet vast te stellen. Dit blijkt in de praktijk een
adequate en pragmatische benadering. Binnen deze praktijk wordt steeds een
hersteltermijn aangeboden.3maatregelen-/sanctiebeleid - artikelsgewijze toelichting17maatwerkHet verlagen van de inkomensvoorziening is maatwerk. De maatwerkbepaling
komt tegemoet aan de in de Algemene wet bestuursrecht gestelde beginselen
van zorgvuldig bestuur. Overigens is in de WIJ zelf al vastgelegd, dat een
maatregel niet aan de orde kan zijn als elke vorm van verwijtbaarheid
ontbreekt. Vanwege het minimum karakter van de inkomens-voorziening is
tevens bepaald, dat een maatregel binnen drie maanden na het opleggen er van
moet worden heroverwogen. Een waarborg die moet voorkomen, dat jongeren te
lang over een te laag inkomen beschikken. Evenals in het sanctiebeleid voor de WWB is het maatregelenbeleid voor de
WIJ gekoppeld aan de WIJ-norm die in het concrete geval voor de jongere
geldt. De duur van de maatregel is in beginsel beperkt tot een maand tenzij
anders aangegeven (bij recidive en het schenden van de inlichtingenplicht
met benadeling van de gemeente). Overeenkomstig het maatregelenbeleid voor
de WWB is voorts afgezien van het afgeven van een schriftelijke waarschuwing
voordat een WIJ-maatregel wordt opgelegd. De Verordening handhaving WIJ
voorziet reeds in goede voorlichting en het optimaliseren van de
dienstverlening aan de jongeren. Het werken met bandbreedtes biedt in het uitvoeren van het sanctiebeleid WIJ
ruimte voor het leveren van maatwerk. De maatregel is hiermee adequaat af te
stemmen op de mate van verwijtbaarheid en de omstandigheden waarin de
jongere verkeert. 18maatregel bij schenden inlichtingenverplichting met benadeling
gemeenteSchending van de inlichtingenplicht kan betrekking hebben op de
inkomensvoorziening en het werkleeraanbod. De hoogte van de op te leggen
maatregel is, overeenkomstig het sanctie- beleid WWB, gekoppeld aan de mate
van benadeling van de gemeente. Hoe hoger de benadeling, hoe zwaarder de
maatregel. Afhankelijk van de hoogte van de benadeling behoort het doen van
een justitiële aangifte tot de mogelijkheid. Dit in afstemming op hoofdstuk
4 (handhaving) van deze verordening. Bij het doen van aangifte is het opleggen van een (bestuurlijke) maatregel
niet aan de orde. Dit geldt ook bij schending van de inlichtingenplicht
waarbij géén sprake is van financiële benadeling en de aanvraag of lopende
voorziening formeel correct is af te doen via het buiten behandeling laten
van de aanvraag of het tijdig stopzetten van een lopende uitkering. Dit uit
oogpunt van verminderde regeldruk en kosten-/baten principe. De jongere is nalatig in zijn verplichting tot het onverwijld uit eigen
beweging mededeling doen van alle feiten en omstandigheden waarvan hem
redelijkerwijs duidelijk moet zijn, dat zij van invloed kunnen zijn op zijn
recht op een werkleeraanbod of zijn recht op inkomens-voorziening, als de
mededeling niet wordt gedaan vóór het eind van de kalendermaand volgend op
die waarop ze betrekking hebben. Het gaat hier om feiten en omstandigheden
die niet vallen onder het verbod tot het dubbel uitvragen van gegevens.
19maatregel bij zeer ernstige misdragingenLandelijke ontwikkelingen laten een toenemende dreiging van agressie, geweld
en intimidatie zien tegen hulp- en dienstverleners. Van zeer ernstige
misdragingen is sprake, bij agressief aan de jongere toe te rekenen gedrag,
tegenover het college en de bij de uitvoering van de WIJ betrokken personen,
dat in het normale menselijke verkeer in alle gevallen als onacceptabel kan
worden beschouwd. Het beleid voor het aanpakken van deze misdraging verloopt
via het toepassen van het agressieprotocol en is gelijk aan dat in het kader
van het verlenen van bijstand WWB. Dat protocol voorziet in onder meer in een afkoelperiode, een ordegesprek,
het doen van justitiële aangifte (altijd bij fysiek geweld), een
gebouwverbod (ontzeggen toegang tot het gebouw waarin Sociale Zaken en/of
UWV WERKbedrijf is gehuisvest) en dergelijke. Bij agressie tijdens een aanvraagprocedure WIJ wordt de aanvraag buiten
behandeling gelaten. Bij agressie in een contact over een reeds gedaan
werkleeraanbod en/of inkomensvoorziening worden beide beëindigd per de datum
van misdraging. Bij de te geven hersteltermijn wordt vermeld, dat een
vervolggesprek pas aan de orde kan zijn na het doorlopen van de procedure
uit het agressieprotocol. Bij het doen van een herhaalde aanvraag wordt de
belanghebbende er op gewezen dat van gewijzigde omstandigheden geen sprake
kan zijn zolang de procedure uit het agressieprotocol niet is gevolgd.Als de belanghebbende weigert de procedure uit het agressieprotocol te
doorlopen, dan wordt de herhaalde aanvraag afgewezen op grond van artikel
4:6 van de Algemene wet bestuursrecht (aanvraag afwijzen onder verwijzing
naar de eerdere afwijzende beschikking). Moet na een ernstige misdraging de
uitkering van rechtswege worden toegekend of hersteld per de datum van de
misdraging, dan wordt de inkomensvoorziening verlaagd met 50% voor de duur
van 2 maanden. Van deze verlaging is af te zien, als na een ernstige
misdraging de uitkering ingaat per de datum waarop de procedure over
afkoelperiode en ordegesprek uit het agressieprotocol met goed gevolg is
doorlopen. De duur van de onderbreking, waarover de bijstand feitelijk is
geweigerd, is als hoogste vorm van sanctie aan te merken. Het strenge beleid op dit onderdeel is ingegeven uit een oogpunt van het
voorkomen en bestrijden van agressie en het verhogen van de veiligheid,
gezondheid en welbevinden van onze dienstverleners. Tegen de achtergrond van
de maatschappelijke ontwikkelingen op dit vlak zijn de grenzen van de wet
opgezocht naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid. Hierbij de
opmerking dat tot heden in onze gemeente de agressie tegen dienstverleners
van de sector Sociale Zaken beperkt van omvang is. Het inbedden van het
agressieprotocol in de verordening is gericht op het daadkrachtig verankeren
van deze situatie. Het "bestraffende" karakter van deze aanpak legt bij het
college de bewijslast om de agressie in de hier bedoelde zin en betrekking
hebbend op het uitvoeren van de WIJ voldoende aannemelijk te maken. 20maatregel bij schending verplichtingen m.b.t. arbeidsinschakeling
en werkleeraanbod Het beleid voor het op grond van dit artikel verlagen van de
inkomensvoorziening is afgestemd op het lokale model van de
participatiepiramide. Dit overeenkomstig het sanctiebeleid voor de WWB.
Daarbij is de urgentie, dat jongeren werken of leren, niet aangegrepen om te
kiezen voor een hogere verlaging/sanctie/maatregel dan die opgelegd in het
kader van de WWB. Dit gelet op het minimum karakter van de
inkomensvoorziening WIJ.De participatiepiramide is een model waarin het lokale beleid voor
arbeidsmarkt en werk-gelegenheid is uitgewerkt naar het beginsel "iedereen
participeert (doet mee)". De piramide bevestigd beter het beeld, dat
werkloze werkzoekenden worden toegeleid naar werk --bij voorkeur door werk--
en dat een uitkering of inkomensvoorziening tijdelijk van aard is. De lat
ligt hoog, maar niet voor iedereen even hoog. Er is sprake van participatie
"naar vermogen": de werkloze werkzoekende stappen in op de laag die men
aankan. De participatiepiramide is opgebouwd uit de lagen regulier werk,
gesubsidieerd werken maatschappelijke deelname.De basislaag drukt de eigen verantwoordelijkheid voor de voorziening in het
bestaan uit. Het op eigen benen kunnen staan, los van de overheid, door het
verrichten van betaald regulier werk, werk als zelfstandig ondernemer, door
tijdelijk gesubsidieerde arbeid of door sociale activering gericht op
inschakeling in onbeloonde (additionele) arbeid. Binnen dit model is de toplaag bestemd voor personen met zodanige belemmeringen richting
betaalde of gesubsidieerde arbeid of daarop gerichte onbeloonde werkvormen
dat het perspectief op betaalde arbeid vooralsnog ontbreekt. Ook deze
doelgroep moet kunnen participeren in de samenleving op een manier die past
bij hun capaciteiten, vaardigheden en mogelijkheden. Zij zijn als tussendoel
aangewezen op sociale activering in de vorm van maatschappelijke
participatie. Voor het indelen van de WIJ-jongeren naar de gelaagdheid van de piramide
zijn bepalend: de inspanningsverplichting om zelf in het bestaan te voorzien
en de belastbaarheid. Hiermee is de positie van jongere op de
participatiepiramide tevens redelijkerwijs bepalend voor ook het vaststellen
van de hoogte van een sanctie. De veelheid aan mogelijkheden tot
participatie naar en door werk vereisen een sanctiebeleid dat daarop
makkelijk inspeelt. Te meer omdat de WIJ (in artikel 45) gedetailleerd
vastlegt welke verplichtingen aan de jongeren kunnen worden opgelegd m.b.t.
de inschakeling in de arbeid, het tot stand komen of ten uitvoer leggen van
een werkleeraanbod. De verplichtingen gelden van rechtswege vanaf het moment
dat de aan-vraag voor een werkleeraanbod wordt ingediend. Schending van één
van deze verplichtingen leidt in beginsel tot verlaging van de eventuele
inkomensvoorziening. Bij het ontbreken van verwijtbaarheid wordt geen
sanctie opgelegd. Voor het toepassen van een maatregel op grond van deze bepaling wordt niet
gedifferentieerd naar de verplichtingen. Het schending van één van de
genoemde verplichtingen, welke het ook is, leidt er steeds toe dat de kansen
op werk of het uitzicht op werk worden belemmerd. Het gedrag dat schending
van één van de in artikel 45 WIJ benoemde verplichtingen oplevert, wordt
steeds aangemerkt als gedragingen die de inschakeling in de arbeid
belemmeren. Met "inschakeling in de arbeid" correspondeert:
het aanbieden van een werkleeraanbod, - het meewerken aan een
onderzoek naar de mogelijkheden tot arbeidsinschakeling,
het opstellen van een plan met betrekking tot
arbeidsinschakeling,
een onderzoek naar de mogelijkheid tot het verkrijgen van scholing,
gesubsidieerd werk of sociale activering als (eerste) opstap naar arbeidsinschakeling dan
wel zelfstandige maatschappelijke participatie,
het belemmeren van een bemiddelingspoging door afwijkend gedrag, het
stellen van irreële eisen of ongebruikelijke werktijden,
het geen gehoor geven aan oproepen of het niet gaande houden van de
gesprekken m.b.t. inschakeling in de arbeid en het werkleeraanbod en
het zich m.b.t. inschakeling in de arbeid en het werkleeraanbod op
advies van een arts onderwerpen aan een noodzakelijke behandeling
van medische aard.
Binnen het sanctiebeleid wordt maatwerk geleverd. Dit is gerealiseerd door
te werken met bandbreedtes waarbinnen een maatregel zich kan bewegen. Binnen
een gegeven bandbreedte geldt het minimumpercentage als uitgangspunt.
Hiervan is gemotiveerd af te wijken. Zo komt het maximum van de verlaging binnen de gegeven bandbreedte meer in
zicht naar de mate waarin de jongere een werkleeraanbod "frusteert". In dit
verband wordt opgemerkt, dat de WIJ-jongeren verplicht zijn zich
constructief op te stellen ten aanzien van hun participatie. Bij het
aanbieden van een werkleeraanbod wordt rekening gehouden met hun wensen en
mogelijkheden, voor zover dit de kortste weg naar werk niet onredelijk
belemmert. Deze aanpak moet voorkomen, dat de jongeren bij het aanbieden van
een werkleeraanbod afhaken.Bij het weigeren van een werkleeraanbod waarbij algemeen geaccepteerde
(betaalde) arbeid wordt aangeboden, geldt een sanctie van 100% voor een
maand. Bij recidive is de duur van deze sanctie te verdubbelen. Deze sanctie
komt overeen met die in de WWB voor het weigeren van algemeen geaccepteerde
arbeid. Hetzelfde geldt voor het afstemmen van een sanctie op het vooruitzicht op
het verkrijgen van algemeen geaccepteerde arbeid. De daarin aangebrachte
gradaties zijn te herleiden uit de aard en het aanbod van de voorziening van
het opgestelde plan met betrekking tot de arbeids-inschakeling. Zo is het
vooruitzicht op het verkrijgen van algemeen geaccepteerde arbeid hoog te
noemen bij bijvoorbeeld een voorziening waaraan een garantiebaan is
gekoppeld of het deelnemen aan een traject met een hoog percentage uitstroom
naar algemeen geaccepteerde arbeid. Bij het niet nakomen van een aanbod tot
het verrichten van onbeloonde maatschappe-lijk zinvolle activiteiten is een
gradatie aan te brengen naar de gerichtheid van het aanbod: gericht op
arbeidsinschakeling (is basislaag piramide) of op zelfstandige
maatschappelijke participatie (is toplaag piramide). De sancties die zijn
gekoppeld aan de toplaag van de piramide zijn meer gematigd, omdat het
verlies aan inkomensvoorziening welhaast niet voor de belanghebbende
ongedaan is te maken door daar inkomen uit werk tegenover te stellen. Bij het bepalen van de hoogte van de sanctie is ook bepalend de
plaats/positie van de jongere in het opgestelde (traject-)plan met
betrekking tot zijn arbeidsinschakeling. Bij aanvang van dat plan geldt
meestal eerder het minimum van de bandbreedte dan bij activiteiten aan het
eind ervan. Dan is het perspectief op doorstroom naar een vervolgtraject of
uitstroom uit de WIJ mede bepalend voor de hoogte van de sanctie binnen de
gestelde bandbreedte. Hoe verder op weg naar uitstroom: hoe zwaarder de
sanctie. Het naar boven afwijken van het minimum-percentage binnen een
gegeven bandbreedte moet overigens steeds voldoende worden gemotiveerd.
4Bestrijden misbruik en oneigenlijk gebruik - algemene
toelichtingDe uitvoering van de WIJ is aan het college opgedragen, maar het is aan de
gemeenteraad om de WIJ-verordeningen vast te stellen. De verordening tot het
bestrijden van misbruik en oneigenlijk gebruik van de WIJ, die qua strekking
identiek is aan de WWB, is één van die verordeningen. Het behoort tot de
lokale beleidsvrijheid om hierin eigen beleidskeuzes te maken. Het ligt voor
de hand om aansluiting te zoeken bij het landelijke model voor het
programmatisch handhaven. Dit model, waarop het lokale beleid voor
handhaving van de WWB reeds lang is ingericht, is opgebouwd uit de volgende
vier visievelden:
goede en tijdige voorlichting over rechten en plichten,
het optimaliseren van de dienstverlening (creëren draagvlak voor het
spontaan naleven van de WIJ),
het vroegtijdig opsporen van oneigenlijk gebruik en misbruik en
het metterdaad straffen van oneigenlijk gebruik en misbruik.
De aansluiting op dit model is gerealiseerd door het inhoudelijk overnemen
van hoofdstuk 5 van de Verzamelverordening WWB, over het bestrijden van
misbruik en oneigenlijk gebruik van de WWB. Hiermee wordt voldaan aan de
opdracht van artikel 12 WIJ tot het stellen van regels voor het recht- en
doelmatig uitvoeren van de WIJ. Met het overnemen van het model voor het
programmatisch handhaven van de WWB is dat model van overeenkomstige
toepassing op de WIJ.4Bestrijden misbruik en oneigenlijk gebruik - artikelsgewijze
toelichtingVoor de WIJ geldt een gelijke uitwerking van de vier visievelden uit het
model voor het programmatisch handhaven van de WWB. De toelichting in de
Verzamelverordening WWB op het bestrijden van oneigenlijk gebruik en
misbruik is van overeenkomstige toepassing en wordt geacht onderdeel uit te
maken van deze artikelsgewijze toelichting. Voor de in de toelichting
gebruikte begrippen als de WWB, (algemene) bijstand, uitkering en
uitkerings-gerechtigde moet worden gelezen de WIJ, werkleeraanbod en/of
inkomensvoorziening en jongeren.5Toeslagenbeleid: verhogen en verlagen inkomensvoorzieningalgemene toelichtingDe vereisten voor het verhogen en verlagen van de WIJ-inkomensvoorziening
zijn welhaast identiek aan die van de Wet werk en bijstand (WWB). Om deze
reden is het lokaal toeslagen-beleid voor de WIJ volledig afgestemd op dat
van de WWB. Dit houdt in dat geen wijziging is voorzien in:
- het gebruik van de rechtsgronden tot het verhogen of verlagen van
de norm;
- het gebruik van de mogelijkheid tot samenloop van de rechtsgronden
tot het verhogen of verlagen van de norm;
- de keus voor het toepassen van de forfaitaire variant voor het
toeslagenbeleid;
- het afzien van de mogelijkheid tot het verlagen van de norm voor
schoolverlaters (voor maximaal de duur van een halfjaar na schoolverlaten) en
- het afstemmen van de norm voor alleenstaande jongeren van 21 en 22
jaar de norm op het wettelijk minimumjeugdloon.
De algemene toelichting op de Verordening toeslagen WWB is van
overeenkomstige toepassing en wordt geacht onderdeel uit te maken van deze
verordening. Met onderstaande aanvulling geldt dit ook voor de
artikelsgewijze toelichting er van. 5Toeslagenbeleid: verhogen en verlagen inkomensvoorzieningArtikelsgewijze toelichtingartikelen 27 t/m 29 uitwerking toeslagenbeleid naar leefvormDe kring van belanghebbenden is in overeenstemming gebracht met de doelgroep
van de WIJ. Bij medebewoning door bloedverwanten in de eerste graad is de
leeftijdaanduiding geschrapt. Het betreft de relatie ouder(s) <->
kind. Als de WIJ-jongere het bij de ouder(s) inwonend kind is, is nadere
aanduiding van de leeftijd niet nodig. De leeftijd van de WIJ-jongere is al
in de wet zelf vastgesteld. Is de WIJ-jongere de ouder, dan is medebewoning
door een eigen kind van 18 jaar of ouder niet aannemelijk. Dit gelet op de
bovengrens van 27 jaar voor het recht op een inkomensvoorziening op grond
van de WIJ. artike1 33. samenloop WIJ met WWBSamenloop van inkomensvoorziening WIJ en algemene bijstand WWB is mogelijk
voor gehuwden met of zonder kinderen en een niet rechthebbende partner
met WWB (die dus
algemene bijstand WWB ontvangt). Als er géén ten laste komende kinderen
zijn, is voor beiden de norm voor een alleenstaande van toepassing. Deze
norm is 50% van het wettelijk minimum-loon. Beide normen samen garanderen
het normbedrag voor een gezin. In deze situatie is er geen ruimte voor het
verstrekken van een toeslag. Zijn er wel ten laste komende kinderen, dan heeft de jongere partner recht
op de gehuwden-norm die bij zijn leeftijd past (artikel 28, lid 4, van de
WIJ). De bijstand die de andere partner ontvangt, wordt op deze
WIJ-gehuwdennorm volledig in mindering gebracht. Omdat artikel 36 van de WIJ
het gezamenlijk inkomen "aftopt" op maximaal het van toepassing zijnde
bedrag voor gehuwden, is in deze situatie het verlagen van de
WIJ-gehuwdennorm bij medebewoning wel mogelijk. De gehuwde jongere met een niet rechthebbende partner
zonder WWB en zonder
kinderen heeft recht op de norm voor een alleenstaande die bij zijn leeftijd
past. Als er wel kinderen zijn bestaat recht op de bij de leeftijd behorende
norm voor een alleenstaande ouder.De gehuwde personen met een niet rechthebbende partner zonder WWB, die voor
de normering worden gelijkgesteld met een alleenstaande (ouder), hebben
recht op toeslag overeenkomstig de regels van deze verordening. 6,artikel 34 slotbepalingen - toelichtingDe WIJ is gepubliceerd in Staatsblad 283 van 2 juli 2009 en treedt op 1
oktober 2009 in werking. Gelet op deze publicatiedatum en de duur van het te
volgen lokaal bestuurlijke traject is voorzien in het verlenen van
terugwerkende kracht aan deze verordening tot en met de datum waarop de WIJ
in werking treedt. Hiermee wordt voorkomen dat het vanaf deze datum
verstrekte werkleeraanbod en/of inkomensvoorziening als niet rechtmatig is
aan te merken op grond van het niet tijdig vaststellen van de
WIJ-verordening(en).