CVDR7744_1Verordening toeslagen en verlagingen Wet werk en bijstand, gemeente DongennlregelingDongen2017-09-12DongenGemeentelijke informatiekrant, 24-02-2005Verordening toeslagen en verlagingen Wet werk en bijstand, gemeente DongenGemeentwet, artikel 149Wet Werk en Bijstand, artikel 8, lid 1, onderdeel c, artikel 30gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2005-02-17De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2005-03-042005-01-012012-01-01OnbekendOnbekendSociale Zaken en WerkgelegenheidGeenGeenVerordening toeslagen en verlagingen Wet werk en bijstand, gemeente
DongenDE RAAD VAN DE GEMEENTE DONGEN;gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders d.d. 6 oktober
2004;gelet op het bepaalde ingevolge 149 van de gemeentewet, artikel 8, eerste
lid, onderdeel c en artikel 30 van de Wet werk en bijstand en de bepalingen
van de Algemene wet bestuursrecht; b e s l u i t :Vast te stellen: “Verordening toeslagen en verlagingen Wet werk en bijstand,
gemeente Dongen”. De ingangsdatum daarvan te bepalen op 1 januari 2005.1.ALGEMENE BEPALINGENAlle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader
omschreven worden hebben dezelfde betekenis als in de Wet werk en
bijstand en de Algemene wet bestuursrecht. In deze verordening wordt verstaan onder:
de wet: de Wet werk en bijstand ( Stb. 2003, 375);
gehuwdennorm: de norm als bedoeld in artikel 21, onderdeel c,
van de wet;
toeslag: het hoger vaststellen van de bijstandsnorm voor een
alleenstaande of een alleenstaande ouder bedoeld in artikel 30
van de wet;
verlaging: het lager vaststellen van de bijstandsnorm en de
toeslag bedoeld in de artikelen 25,26,27,29 en 30 van de
wet;
woning: een woning, een woonwagen of een woonschip;
woonkosten:
indien een huurwoning wordt bewoond, de op de
aanvangsdatum van de lopende huursubsidietijdvak per
maand geldende huurprijs als bedoeld in de
Huursubsidiewet 1997;
indien een eigen woning wordt bewoond, de tot een bedrag
per maand omgerekende som van de ten behoeve van de
financiering van de woning verschuldigde hypotheekrente
en de in verband met het in eigendom hebben van de
woning te betalen zakelijke lasten, waarbij onder
zakelijke lasten worden verstaan: de rioolrechten, het
eigenaaraandeel van de onroerende zaakbelasting, de
brandverzekering, de opstalverzekering en het
eigenaaraan deel van de waterschapslasten alsmede een
naar omstandigheden vast te stellen bedrag voor
onderhoud.
verzorginsbehoeftige: degene die, indien niet tezamen met een
ander de woning zou worden bewoond, aangewezen zou zijn op
beroepsmatige hulp zoals verzorging in een inrichting ter
verpleging of verzorging, daaronder mede begrepen situaties
waarin thuiszorg het alternatief is voor ambulante zorg of
dagverpleging in een verpleeginrichting.
verzorgende: degene die een verzorgingsbehoeftige verzorgt;
netto minimumloon:het minimumloon per maand, genoemd
in artikel 8, eerste lid, onderdeel a, van de Wet minimumloon en
minimumvakantiebijslag, verhoogd met aanspraak op vakan
tiebijslag waarop een werknemer op grond van artikel 15 van die
wet over dat minimumloon ten minste aanspraak kan maken, na
aftrek van de daarvan in te houden loonbelasting, premies
volksverzekeringen, premies werknemersverzekeringen en het
werknemersaandeel iekenfondspremie;
garantietoeslag:toeslag voor de alleenstaande ouder waarvan het
jongste kind de leeftijd van 8 jaar heeft bereikt;
het college: het college van burgemeester en wethouders van de
gemeente Dongen.
2.Werkingssfeer
De bepalingen van deze verordening gelden alleen voor de
belanghebbende van 21 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar.
Ingeval van gehuwden gelden de bepalingen van deze verordening
indien beide echtgenoten 21 jaar of ouder doch jonger dan 65
zijn. Ook voor de alleenstaande ouder gelden de bepalingen van
deze verordening indien de alleenstaande ouder 21 jaar of ouder
doch jonger dan 65 is.
De bepalingen in hoofdstuk 2 en 3 van deze verordening laten de
toepassing van artikel 18, eerste lid van de wet onverlet.
3.CRITERIA VOOR HET VERHOGEN VAN DE BIJSTANDSNORM.
De toeslag als bedoeld in artikel 25, eerste lid, van de wet
bedraagt 20 % van het netto minimum loon voor de alleenstaande
en de alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn
hoofdverblijf heeft.
De toeslag als bedoeld in het eerste lid bedraagt 10 procent van
het netto minimumloon voor de alleenstaande of de alleenstaande
ouder met zijn ten laste komende kinderen in wiens woning een
ander zijn hoofdverblijf heeft.
In afwijking van het tweede lid wordt de toeslag bepaald op 20
procent van het netto minimumloon voor:
de alleenstaande of de alleenstaande ouder met zijn ten
laste komende kinderen in wiens woning geen ander zijn
hoofdverblijf heeft;
de alleenstaande of de alleenstaande ouder met zijn ten
laste komende kinderen, met hun hoofdverblijf in
dezelfde woning, waarvan één of meer kinderen de
leeftijd van 21 jaar nog niet hebben bereikt;
de alleenstaande of de alleenstaande ouder met zijn ten
laste komende kinderen, met hun hoofdverblijf in
dezelfde woning, waarbij één of meer kinderen van 21
jaar of ouder beschikken over een netto inkomen dat ten
hoogste 60 procent van het netto minimumloon
bedraagt;
de alleenstaande of de alleenstaande ouder met zijn ten
laste komende kinderen die samen met een
verzorgingsbehoeftige in dezelfde woning het
hoofdverblijf hebben, waarbij de alleenstaande of de
alleenstaande ouder de verzorging op zich heeft genomen
van de verzorgingsbehoeftige.
In afwijking van het tweede en het derde lid wordt de toeslag op
nihil gesteld voor de alleen staande of de alleenstaande ouder
met zijn ten laste komende kinderen die hun hoofdverblijf in
dezelfde woning hebben met ten minste twee (kamer)huurders of
kostgangers van wie huurpenningen of kostgeld wordt
ontvangen.
4.CRITERIA VOOR HET VERLAGEN VAN DE BIJSTANDSNORM OF TOESLAG.Voor de toepassing van artikel 29 van de wet wordt:
de toeslag als bedoeld in artikel 3, eerste lid, in afwijking
van artikel 3, tweede, derde en vierde lid, voor een
alleenstaande van 21 jaar op nihil gesteld;
indien op grond van artikel 3 een toeslag is toegekend, deze
toeslag voor een alleen- staande van 22 jaar verlaagd met 10 procent van het netto
minimumloon.
Voor de toepassing van artikel 26 van de wet wordt:
de bijstandsnorm voor gehuwden lager vastgesteld indien gehuwden
lagere algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan hebben dan
waarin de bijstandsnorm voorziet, als gevolg van het geheel of
gedeeltelijk kunnen delen van deze kosten met een ander doordat
men in dezelfde woning het hoofdverblijf heeft;
de verlaging als bedoeld in het eerste lid bepaald op 10 procent
van het netto minimumloon;
in afwijking van het tweede lid geen verlaging toegepast
indien:
gehuwden de woning delen met één of meer kinderen die de
leeftijd van 21 jaar nog niet bereikt hebben;
gehuwden de woning delen met één of meer kinderen van 21
jaar of ouder die beschikken over een netto inkomen dat niet meer
bedraagt dan 60 procent van het netto minimumloon;
gehuwden de woning delen met een verzorgingsbehoeftige
die zij verzorgen.
In afwijking van het tweede en het derde lid wordt de verlaging
bepaald op 20 procent van het netto minimumloon voor gehuwden
die hun hoofdverblijf in dezelfde woning hebben met ten minste
twee (kamer)huurders of kostgangers van wie huurpenningen of
kostgeld wordt ontvangen.
Voor de toepassing van artikel 27 van de wet wordt:
de bijstandsnorm of de toeslag lager vastgesteld indien de
alleenstaande, de alleenstaande ouder of de gehuwde lagere
algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan heeft dan waarin
de bijstandsnorm of de toeslag voorziet, als gevolg van zijn
woonsituatie, waaronder begrepen het niet aanhouden van een
woning;
de verlaging als bedoeld in het eerste lid bepaald op 20 procent
van het netto minimumloon indien een woning wordt bewoond
waaraan voor belanghebbende geen woonkosten verbonden zijn;
de in het tweede lid bedoelde verlaging bij voorrang toegepast
op de toeslag.
Indien bij samenloop van de in de hoofdstukken omschreven bepalingen de
uitkering van een alleenstaande minder dan 50 procent van het netto
minimumloon, de uitkering van een alleenstaande ouder minder dan 70
procent van het netto minimumloon en de uitkering van gehuwden minder
dan 80 procent van het netto minimumloon bedraagt, wordt de uitkering
vastgesteld op 50 procent van het netto minimumloon voor de
alleenstaande, 70 procent van het netto minimumloon voor de
alleenstaande ouder en 80 procent van het netto minimumloon voor de
gehuwden.
Indien het laatste in de gezinsbijstand begrepen kind de
leeftijd van 18 jaar heeft bereikt kan aan de voormalige
alleenstaande ouder, mits het kind zijn hoofdverblijf in
dezelfde woning heeft, een garantietoeslag worden verleend
totdat het kind de leeftijd van 21 jaar heeft bereikt.
De toeslag bedraagt het verschil tussen het gezamenlijke inkomen
van het kind en de ouder, gezet tegenover de geldende norm voor
gehuwden.
Voor de belanghebbende, die op de dag voorafgaande aan de
inwerkingtreding van deze verordening een bijstandsuitkering
ontvangt, waarvoor geldt dat de vaststelling van de hoogte van
de uitkering op basis van deze verordening ongunstiger is dan op
basis van de verordening toeslagen en verlagingen Abw, geldt dat
de wijze van de vaststelling van de hoogte van de uitkering op
basis van deze verordening niet eerder volledig in werking
treedt dan zes maanden, nadat belanghebbende over de wijziging
van de uitkering middels een beschikking daarvan op de hoogte is
gebracht.
Bij het in overstemming brengen van de uitkering op basis van
deze verordening, wordt een afbouw toegepast van 25 % per twee
maanden.
5.SLOTBEPALINGEN.Het college is bevoegd om nadere regels te stellen met betrekking tot de
uitvoering van deze verordening. De uitvoering van deze verordening berust bij het college.Over de uitvoering van deze verordening legt het college jaarlijks door
middel van het beleidsverslag verantwoording af aan de raad. Deze verordening kan worden aangehaald als: “Verordening toeslagen en
verlagingen Wet werk en bijstand, gemeente Dongen”.Deze verordening treedt onder toepassing van artikel 25 van de
Tijdelijke referendumwet, na haar bekendmaking, in werking op 1 januari
2005.Algemene toelichting1.Norm, toeslag en verlagingHoofdstuk 3 van de Wet werk en bijstand (WWB) kent voor de verlening van
bijstand in de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan een systeem van
basisnormen en toeslagen en verlagingen. Dit systeem is grotendeels overgenomen
uit de Algemene bijstandswet (Abw).De basisnormen zijn geregeld in de artikelen 20 tot en met 24 van de WWB.
Daarnaast voorzien de artikelen 25 tot en met 29 WWB, in de mogelijke toepassing
van toeslagen en verlagingen.De gemeente is verplicht om in bepaalde gevallen de norm te verhogen met een
toeslag. Van de mogelijkheid om een verlaging toe te passen hoeft geen gebruik
gemaakt te worden.NormVoor personen van 21 jaar tot en met 65 jaar bestaat er een drietal basisnormen
(artikel 21 WWB), te weten:
gehuwden: 100% van het wettelijk minimumloon (= de gehuwdennorm)
alleenstaande ouder: 70% van de gehuwdennorm
alleenstaande: 50% van de gehuwdennorm
ToeslagenEen toeslag kan worden verstrekt aan een alleenstaande of alleenstaande ouder
indien de algemeen noodzakelijke bestaanskosten niet of niet geheel gedeeld
kunnen worden. De mogelijkheid tot het delen van kosten wordt aanwezig geacht
als naast betreffende belanghebbende nog één of meer anderen hun hoofdverblijf
hebben in dezelfde woning. Dan kunnen zaken als huur, gas, water en licht
gedeeld worden.De toeslag bedraagt ten hoogste 20% van de gehuwdennorm. Dit betekent dat de
maximale uitkering voor een alleenstaande ouder 90% van de gehuwdennorm en de
maximale norm voor een alleenstaande 70% van de gehuwdennorm bedraagt.De toeslag kan worden vastgesteld op elk bedrag binnen dit maximum van 20% van
de gehuwdennorm, mits dit aansluit bij het niveau van de noodzakelijke
bestaanskosten. Dit is uitgewerkt in artikel 3 van deze verordening. Budgettaire
overwegingen mogen bij het vaststellen van de toeslag geen rol spelen. De
gemeente is overigens niet verplicht om bij de verlening van een toeslag
rekening te houden met lagere bestaanskosten. De gemeente heeft de mogelijkheid
om alle alleenstaanden en alleenstaande ouders, zonder nader onderscheid, de
maximale toeslag te verstrekken. (Zie Memorie van Toelichting; TK 28.870, nr. 3,
pagina 53.)VerlagingenIn de wet is geregeld in welke gevallen een verlaging mag worden toegepast. Het
gaat hierbij om de volgende verlagingen:verlaging in verband met het geheel of gedeeltelijk kunnen delen met een ander
van algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan bij gehuwden (artikel 26
WWB);verlaging in verband met de woonsituatie (artikel 27 WWB);verlaging in verband met het recentelijk beëindigen van een studie (artikel 28
WWB);verlaging in verband met de leeftijd van 21 of 22 jaar bij alleenstaanden
(artikel 29 WWB).De verlagingen zijn voor zover daaraan toepassing werd gegeven binnen de
uitvoering van de WWB uitgewerkt in de artikelen 4 tot en met 6 van de
verordening. 2. De verordening toeslagen en verlagingenIn artikel 8, lid 1, onder c, jo. artikel 30, WWB, is geregeld dat de
gemeenteraad bij verordening dient vast te stellen voor welke categorieën de
bijstandsnorm verhoogd of verlaagd wordt en op grond van welke criteria de
hoogte van die verhoging of verlaging wordt bepaald.CategorieënArtikel 30 WWB bepaalt dat de verordening een categoriaal karakter moet hebben.
Bij het afbakenen van categorieën is steeds getracht te komen tot in de praktijk
eenvoudig te hanteren criteria. Daarom is er gekozen voor een forfaitaire
benadering.Het is niet nodig om in de verordening alle mogelijke situaties uitputtend te
regelen. In niet geregelde of uitzonderlijke gevallen heeft het college immers
de bevoegdheid c.q. de plicht om de bijstand op grond van artikel 18, lid 1,
WWB, bij wijze van individualisering afwijkend vast te stellen.In deze verordening wordt, naast de toeslagen, invulling gegeven aan het
merendeel van de verlagingen die de WWB mogelijk maakt. In artikel 7 van de
verordening wordt het effect van samenloop van verschillende verlagingen beperkt
door minimum hoogtes voor te schrijven waaraan de bijstand moet voldoen na
toepassing van de verlagingen.Vanwege de eenvoud is de werking van de verordening beperkt tot belanghebbende
van 21 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar, hoewel de WWB de mogelijkheid
biedt om de verlagingen ook toe te passen op belanghebbenden van 18, 19 of 20
jaar. In een uitzonderlijke situatie waarin een belanghebbende van 21 jaar of
ouder doch jonger dan 65 jaar slechter af zou zijn dan een belanghebbende van
18, 19 of 20 jaar in overigens vergelijkbare omstandigheden, ligt het voor de
hand dat het college eveneens op grond van artikel 18, lid 1, WWB, de bijstand
aanpast. (Zie ook de artikelsgewijze toelichting bij artikel 2)3.Berekening toepasselijke bijstandsnormIn de WWB is - in tegenstelling tot in de Abw - niet voorgeschreven, dat in
gevallen waarin zowel de toeslag als de norm verlaagd kunnen worden, de
verlaging met voorrang op de toeslag dient plaats te vinden. De reden van het
vervallen van het voorschrift is gelegen in de financieringsstructuur van de
WWB, waarbij het niet uitmaakt of de norm of de toeslag verlaagd wordt. Voor de
toepassing van de leeftijdsverlaging maakt dit echter wel uit. Omdat noch uit de
wettekst noch uit de Memorie van toelichting kan worden opgemaakt dat de
wetgever heeft beoogd de leeftijdsverlaging een zwaarder gewicht te geven,
blijft het bij voorrang toepassen van de verlaging op de toeslag de aangewezen
volgorde. In de praktijk leidt dit overigens alleen bij de combinatie verlaging
wegens woonsituatie en leeftijdsverlaging (een andere verlaging is niet mogelijk
in combinatie met de leeftijdsverlaging) tot verschillende uitkomsten.Bovenstaande in acht nemend kan hoogte van de uitkering algemene bijstand voor
personen van 21 tot 65 jaar als volgt worden berekend:
Basisnorm;
Optellen toeslag (alleen bij alleenstaanden en alleenstaande
ouders) OF
Korten met verlaging wegens het delen van een woning met anderen (alleen
bij gehuwden)
Korten met verlaging wegens woonsituatie;
Korten met verlaging voor 21- en 22-jarige alleenstaanden op (het
restant van) de toeslag.
De verordening geeft aan welke verlaging geldt.Leidt de uitkomst tot en lager bedrag aan bijstand dan de gestelde minima in
artikel 7 van de verordening, dan moet het college de bijstand vaststellen op de
van toepassing zijnde minimum hoogte. De uitkomst van deze berekening laat ook
een eventueel aan de orde zijnde afstemming van de bijstand bij wijze van
individualisering onverlet.Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1 BegripsbepalingenEr is voor gekozen om begrippen die al zijn omschreven in de WWB of Awb niet
allemaal afzonderlijk te definiëren in deze verordening. Dit voorkomt dat in
geval van wijziging van betreffende definities in de WWB of Awb ook de
verordening moet worden gewijzigd. De begrippen die niet zijn omschreven in de WWB of Awb, of die verduidelijkt
moeten worden, zijn in het tweede lid omschreven.Onder b is het begrip gehuwdennorm omschreven. Er is voor het gebruik van dit
begrip gekozen omdat de hoogte van deze norm in de WWB zelf wordt gegeven in
artikel 21 onder c. Dit bedrag is feitelijk gelijk aan het netto
minimumloon.Onder c en d worden de begrippen toeslag en verlaging nog expliciet omschreven
met de verwijzing naar de betreffende artikelen uit de WWB.Onder e is bepaald dat onder een woning ook een woonwagen of woonschip wordt
verstaan.Het begrip woonkosten is omschreven onder f. Voor de woonkosten van een huurwoning wordt aangesloten bij de Huursubsidiewet. Voor de woonkosten van een eigen woning wordt rekening gehouden met de te
betalen hypotheekrente en de zakelijke lasten die aan het bezit van een eigen
woning zijn verbonden. Voor wat betreft de hypotheekrente gaat het hierbij om de
rente voor (dat deel van) de hypotheek die is afgesloten voor de financiering
van de woning. Het rentedeel van een eventueel toegekende rijkssubsidie wordt
hierop in mindering gebracht. Rente verbonden aan (een deel van) de hypotheek,
die betrekking heeft op bijvoorbeeld de financiering van duurzame
gebruiksgoederen, wordt niet meegenomen. Bij de overige zakelijke lasten gaat
het om het eigenaardeel van de rioolrechten, het eigenaardeel van de onroerend
zaak belasting, de brandverzekering, de opstalverzekering en het eigenaardeel
van de waterschapslasten en een vast te stellen bedrag voor onderhoud.Onder g is het begrip verzorgingsbehoevende omschreven. De vraag of iemand is
aangewezen op verzorging ter voorkoming van opname in een verpleeg- of
verzorgingstehuis zal moeten worden beantwoord op basis van een onafhankelijk
medisch onderzoek.Onder i is de omschrijving aangegeven van het minimum loon zoals als
omschrijving weergegeven in artikel 37, eerste lid WWB en moet overeenkomstig
worden uitgelegd.Artikel 2 WerkingssfeerHoewel de tekst van de artikelen 26, 27 en 28 WWB ook categoriale verlagingen
mogelijk maakt voor belanghebbenden van 18, 19 of 20 jaar, moet dit niet
opportuun geacht worden. De normen voor deze leeftijdscategorieën zijn in
artikel 20 WWB laag vastgesteld, vanwege de onderhoudsplicht van de ouders van
belanghebbenden. Betreffende ouders kunnen bijvoorbeeld voldoen aan hun
onderhoudsplicht door hun kind bij hen in te laten wonen of de huur voor hen te
betalen. In dergelijke gevallen zou als het ware 'dubbel gekort' worden als
hierdoor ook nog op basis van deze verordening een verlaging van de uitkering
plaatsvindt. Bovendien zou de toepassing van de categoriale verlagingen op
belanghebbenden van 18, 19 of 20 jaar de uitvoering van de verordening nodeloos
ingewikkeld maken.Mocht echter het niet toepassen van de verordening op de jongerennorm van
artikel 20 WWB onredelijke uitkomsten geven, dan blijft het college bevoegd om
op grond van artikel 18, lid 1, WWB de bijstand lager vast te stellen. In de
praktijk zal dit zich gezien de geringe hoogte van de jongerennorm niet
veelvuldig voordoen, maar te denken valt aan de situatie waarin gehuwden met een
kind in een kraakpand wonen. De gehuwdennorm van artikel 21 onder c WWB minus de
verlaging van artikel 6 onder 2 van deze verordening leidt tot een lager bedrag
aan bijstand dan de norm van artikel 20, lid 2, onder c, WWB. In dergelijke
uitzonderlijke situaties moet het college gebruik maken van zijn bevoegdheid tot
individualiseren.De verlening van een toeslag aan personen jonger dan 21 jaar is op grond van de
wet niet mogelijk. Indien een jongere te maken krijgt met hogere bestaanskosten
dat waarin de norm voorziet dan kan het college bijzondere bijstand verlenen in
deze extra kosten.De in het tweede lid opgenomen verplichting voor het college om - zo nodig in
afwijking van de uit deze verordening voortvloeiende hoogte van de bijstand - de
bijstand anders vast stellen, als dat gelet op de omstandigheden, mogelijkheden
en middelen van belanghebbende gepast is, volgt uit artikel 30, lid 4, WWB. De
individualiseringsplicht geldt evenzeer in situaties waarin deze verordening
niet voorziet. Om hierover bij de uitvoering van deze verordening geen
misverstand te laten bestaan, is er voor gekozen om deze plicht expliciet in de
verordening op te nemen.Artikel 3 ToeslagenLid 1De hoogte van 20 procent van de gehuwdennorm als hoogte van de toeslag voor de
alleenstaande of alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn
hoofdverblijf heeft is verplicht op grond van artikel 30, lid 2, onder a, WWB.
Hierin is namelijk bepaald dat de “echte” alleenstaande (ouder) recht heeft op
de maximale toeslag.Als in de woning een ander zijn hoofdverblijf heeft, wordt verondersteld dat er
noodzakelijke kosten van het bestaan gedeeld kunnen worden (bijvoorbeeld huur en
stookkosten). Daarbij is de mate waarin de kosten ook daadwerkelijk gedeeld
worden niet van belang. Dat is een verantwoordelijkheid van belanghebbende
zelf.Lid 2 Zolang er geen sprake is van een gezamenlijke huishouding moet er echter van
worden uitgegaan dat niet alle kosten gedeeld kunnen worden. Een toeslag blijft
op zijn plaats. In de toeslagen verordening is daarom gekozen voor een toeslag
van 10 procent van het netto minimum loon in het geval één of meer anderen in
dezelfde woning het hoofdverblijf hebben. Lid 3 onder a Artikel 30 lid 2 onder a WWB schrijft voor dat de toeslag, onverminderd het
bepaalde in artikel 27,28 en 29 van de wet, voor de alleenstaande en de
alleenstaande ouder met zijn ten laste komende kinderen in wiens woning geen
ander zijn hoofdverblijf heeft, wordt bepaald op het in dat artikel genoemde
maximum bedrag. De maximale toeslag komt neer op 20 % van het netto minimumloon.
De artikelen 26,27,28 en 29 geven de gemeente de bevoegdheid om voor bepaalde
categorieën de bijstandsnorm of de toeslag lager vast te stellen. Dit betekent
dat het toch kan zijn dat er geen recht op een toeslag van 20 % van het netto
minimumloon bestaat indien de gemeente gebruik maakt van de mogelijkheid om de
bijstandnorm of de toeslag te verlagen( zie artikel 4 tot en met 6 van deze
verordening)Lid 3 onder bIndien de alleenstaande of de alleenstaande ouder met zijn ten laste komende
kinderen de woning deelt met één of meer kinderen die de leeftijd van 21 jaar
nog niet bereikt hebben, wordt aan de alleenstaande of de alleenstaande ouder de
maximale toeslag toegekend. Inwonende kinderen tot 21 jaar zijn veelal
aangewezen op een uitkering op grond van de Wet Studiefinanciering. Ook de
jongeren onder de 21 jaar die zijn aangewezen op een minimum jeugdloon
beschikken slecht over een bescheiden inkomen. Het inwonende kind tot 21 jaar
kan derhalve in het algemeen niet volwaardig bijdragen in de gezamenlijke
bestaanskosten.Lid 3 onder cIndien de alleenstaande of de alleenstaande ouder met zijn ten laste komende
kinderen de woning deelt met één of meer kinderen van 21 jaar of ouder welke
beschikken over een netto inkomen dat ten hoogste 60 % van het netto minimumloon
bedraagt, wordt aan de alleenstaande of de alleenstaande ouder de maximale
toeslag toegekend. Het inwonende kind kan in dit geval niet geacht worden
volwaardig bij te dragen in de gezamenlijke bestaanskosten. Lid 3 onder dGezien de tendens om ouderen en verzorgingsbehoeftigen zo veel mogelijk thuis te
verzorgen, wordt bij een hoofdverblijf in dezelfde woning, waarvan er één
verzorgingsbehoeftig is, aan de verzorgende- alleenstaande en alleenstaande
ouder een toeslag van 20 % verstrekt. Indien op voorhand uitgegaan zou worden
van schaalvoordelen en dus een lagere toeslag zou worden verstrekt, zou dat de
opname van verzorgingsbehoeftigen door medebewoners bevorderen.Lid 4De inkomsten die de alleenstaande of de alleenstaande ouder ontvangt van twee of
meer (kamer)huurders of kostgangers worden geacht van dusdanige omvang te zijn
dat volledig wordt bijgedragen aan de gezamenlijke kosten van het bestaan,
waardoor het gerechtvaardigd is om geen toeslag te verlenen. Artikel 4 Verlaging toeslag alleenstaande van 21 en 22 jaar.Lid 1 en 2 Doordat er geen aparte normen zijn voor 21 en 22 jarigen alleenstaanden, kan tot
gevolg hebben dat in bepaalde gevallen de bijstandsuitkering hoger is dan het
loon dat men verdient. Ook het minimumloon dat men in een voltijdse
dienstbetrekking kan verdienen is nauwelijks hoger. Op die manier is er geen of
een geringe stimulans om arbeid te aanvaarden. Teneinde dit te voorkomen geeft
artikel 29 van de WWB het college de mogelijkheid om de toeslag als bedoeld in
artikel 25 van de WWB afwijkend vast te stellen. Artikel 4 van de verordening
stelt derhalve de toeslag voor een alleenstaande 21 jarige op nihil en verlaagt
de toeslag die aan een 22 jarige alleenstaande op grond van artikel 3 zou worden
toegekend met 10 % van het netto minimumloon. Artikel 5 Verlaging gehuwden.Lid 1De hoogte van de uitkering van alleenstaande en de alleenstaande ouders is
afhankelijk van de mate waarin zij de kosten van het bestaan delen. Hoe meer
kosten kunnen worden gedeeld, hoe lager de toeslag is. Ook gehuwden kunnen
schaalvoordelen genieten indien zij de kosten van het bestaan kunnen delen omdat
zij de door hen bewoonde woning niet alleen bewonen. Daarom geeft artikel 26 van
de WWB het college de bevoegdheid de bijstandsnorm van een echtpaar te verlagen
voor zover deze lagere algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan hebben dan
waarin de bijstandsnorm voorziet, als gevolg van het geheel of gedeeltelijk
kunnen delen van deze kosten met een ander. Lid 2Het gezamenlijk bewonen van een woning levert schaalvoordelen op. Deze
schaalvoordelen treden op omdat de woonlasten kunnen worden gedeeld. De kosten
van huur, heffingen, belastingen, verzekeringen, vastrecht nutsbedrijven en
dergelijke zijn voor personen die een woning delen lager, omdat deze kosten per
woning slecht eenmaal in rekening worden gebracht. Indien er op enigerlei wijze
sprake is van het kunnen delen van kosten, wordt de verlaging als gevolg van de
optredende schaalvoordelen vastgesteld op 10 procent van het netto
minimumloon.Lid 3 onderdeel a en bIndien gehuwden de woning delen met één of meer kinderen die de leeftijd van 21
jaar nog niet bereikt hebben, wordt op de uitkering van de gehuwden geen korting
toegepast. Inwonende kinderen tot 21 jaar zijn veelal aangewezen op een
uitkering op grond van de Wet Studiefinanciering. Ook jongeren tot 21 jaar zijn
vaak aangewezen op een minimum jeugdloon en derhalve een bescheiden inkomen. Het
inwonende kind tot 21 jaar kan derhalve in het algemeen niet volwaardig
bijdragen in de gezamenlijke bestaanskosten. Hetzelfde geldt voor kinderen van
21 jaar of ouder die beschikken over een netto inkomen dat ten hoogste 60 % van
het netto minimumloon bedraagt. Lid 3, onderdeel c.Gezien de landelijke tendens om ouderen en verzorgingsbehoeftigen zo veel
mogelijk thuis te verzorgen, wordt bij woningdelers waarvan er één
zorgingsbehoeftig is, bij de verzorgende gehuwden geen verlaging van de
uitkering toegepast. Indien op voorhand uitgegaan zou worden van schaalvoordelen
en dus een verlaging van de uitkering zou worden toegepast, zou dat de opname in
een verpleeghuis of verzorgingstehuis van de verzorgingsbehoeftigen door
medebewoners bevorderen.Lid 4De inkomsten die de gehuwden ontvangen van twee of meer (kamer)huurders of
kostgangers worden geacht van dusdanige omvang te zijn dat volledige bijgedragen
wordt aan de gezamenlijke kosten van het bestaan, waardoor het gerechtvaardigd
is om een maximale korting van 20 procent van het netto minimumloon toe te
passen. Artikel 6 Verlaging woonsituatie.Artikel 27 WWB geeft de mogelijkheid de norm of de toeslag te verlagen in
zoverre belanghebbende lagere algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan
heeft ten gevolge van zijn woonsituatie. Artikel 27 WWB is aanvullend bedoeld op
de artikelen 25 en 26 WWB.Artikel 27 WWB is ruimer gesteld dan de bepaling die hierover in artikel 35, lid
1, van de Abw was opgenomen. Artikel, 35, lid 1, Abw, voorzag enkel in een
verlaging in het geval aan de door belanghebbende bewoonde woning geen
woonkosten verbonden waren. Volgens de toelichting op 27 WWB is de verruiming
bedoeld om ook ingeval er helemaal geen woning wordt bewoond, een verlaging te
kunnen toepassen.In dit artikel is onder lid 2 een verlaging opgenomen voor de situatie dat aan
de woning voor belanghebbende geen woonkosten zijn verbonden. Het wordt nodeloos
ingewikkeld geacht om hier ook nog onderscheid te maken naar de mate waarin
woonkosten ontbreken. Indien een belanghebbende uitzonderlijk lage woonkosten
heeft, kan dat uiteraard wel aanleiding zijn om met toepassing van artikel 18,
lid 1, WWB de bijstand lager vast te stellen. Het begrip woonkosten is in deze verordening in artikel 1, lid 2, onder f,
gedefinieerd.Daarmee wordt duidelijk, dat het hebben van kosten voor water, gas, licht en
dergelijke, voor belanghebbende niet afdoende is om een verlaging van op grond
van dit artikel te voorkomen. Dit verdraagt zich ook met de invulling die de
Centrale Raad van Beroep heeft gegeven aan de invulling van het begrip
woonkosten in de zin van artikel 35, lid 1, Abw. (Zie CRvB 06-11-2001, nrs. 99/7
en 99/29 NABW en CRvB 06-05-2003, nr. 00/4951 NABW.)Artikel 7 Anti cumulatiebepalingIndien gebruik wordt gemaakt van de mogelijkheden tot verlaging zoals die zijn
genoemd in de artikelen 4 tot en met 6 van deze verordening, dan dient rekening
te worden gehouden met de effecten van cumulatie van factoren. Om te voorkomen dat een dergelijke cumulatie er toe leidt dat de uitkering die
overblijft onvoldoende is om in de noodzakelijke kosten van het bestaan te
voorzien, is bepaald dat:
de uitkering van een alleenstaande niet minder mag bedragen dan 50
procent van het netto minimumloon;
de uitkering van een alleenstaande ouder niet minder mag bedragen dan 70
procent van het netto minimumloon;
de uitkering van gehuwden niet minder mag bedragen dan 80 procent van
het netto minimumloon.
Artikel 8 Garantietoeslag voormalige alleenstaande ouder.Kort voorafgaande aan de invoering van de Abw per 1-1-1996 is het besluit binnen
de gemeente genomen om de “ Toeslag voormalige éénoudergezinnen” op te nemen in
het bijzondere bijstandsbeleid. Dit betrof zowel een garantietoeslag als een
overbruggingstoeslag. De garantietoeslag is een toeslag voor de voormalige
alleenstaande ouder waarvan het jongste, tot de gezinsbijstand behorend kind, de
leeftijd van 18 jaar heeft bereikt. Door het bereiken van deze leeftijd van het
jongste kind veranderd de situatie voor de alleenstaande ouder direct. De norm
veranderd naar die van een alleenstaande met een toeslag van 20 % en de
kinderbijslag wordt niet meer ontvangen. Het jongste kind is vaak schoolgaand en
ontvangt dan een tegemoetkoming onderwijsbijdrage in de schoolkosten dan wel
studiefinanciering. Deze inkomsten van het jongste kind en het nieuwe inkomen
van de ouder geeft vaak een inkomensachteruitgang te zien ten opzicht van de
periode dat het jongste kind nog niet de leeftijd van 18 jaar had bereikt. De
garantietoeslag is er voor om dit verlies in inkomen voor een bepaalde periode
te compenseren. Bij ongewijzigde omstandigheden behoud de ouder deze toeslag tot
het kind 21 jaar wordt. De toeslag bedraagt het verschil tussen het gezamenlijke
inkomen van het kind en de ouder afgezet tegen de bijstandsnorm voor een
echtpaar. Bij elke normwijziging van overheidswege wordt de toeslag aangepast
evenals bij wijziging van het inkomen. De toeslag moet als bijzondere bijstand
worden aangemerkt maar omdat het wel bijstand is voor inkomstenderving is het
wel belast. Middelen hiervoor zijn in het verleden bij afschaffing van de
rijksregeling “toeslag voormalige éénoudergezinnen”toegevoegd aan de bijzondere
bijstandsgelden. Daar het een toeslag betreft voor een inkomensgarantie wordt
het opgenomen in deze verordening. Artikel 10 Overgangsrecht.Tot de inwerkingtreding van deze verordening vindt de vaststelling van de hoogte
van de toeslagen en verlagingen plaats op basis van de verordening toeslagen en
verlagingen Algemene bijstandswet. Voor het geval zich situaties voordoen
waarbij de nieuwe verordening ongunstiger is voor belanghebbende, is reden om
het overgangsrecht vast te stellen. Dit overgangsrecht is alleen van toepassing
op de belanghebbende die op de dag voorafgaande aan de inwerkingtreding van de
nieuwe verordening een bijstandsuitkering ontvangt.Met name zal zich dit voordoen wat betreft de toeslag voor de alleenstaande
waarbij het delen van de woning het gevolg is van een resocialisatieprogramma
vanuit een psychiatrisch ziekenhuis, waardoor deze belanghebbenden er op
achteruit kunnen gaan, wordt deze overgangsregeling getroffen. Vanwege het
zorgvuldigheidsbeginsel wordt door een gefaseerde afbouw van de oude situatie de
verandering in geleidelijke stappen ingevoerd. Nadat belanghebbende de
beschikking heeft ontvangen gaat de afbouwregeling in per de eerste van de maand
daaropvolgend.Het verschil in uitkering, bij ongewijzigde omstandigheden, op basis van de oude
verordening en de vaststelling van de uitkering op basis van deze verordening,
wordt gedurende de eerste twee maanden vermenigvuldigd met de factor 0,75 de
daaropvolgende twee maanden met de factor 0,50 om tenslotte de periode van de
overgangsmaatregel af te sluiten door nog twee maanden de factor 0,25 toe te
passen. Artikel 11 Nadere regels. Voor de juiste uitvoering van de verordening kan het noodzakelijk zijn dat
nadere uitvoeringsregels worden vastgesteld. Dit artikel geeft het college de
bevoegdheid om dergelijke regels vast te stellen. Artikel 12 Uitvoering.Evenals bij de uitvoering van de WWB ligt de uitvoering van deze verordening bij
het college. Artikel 13 Verantwoording.De gemeenteraad kan zijn controlerende functie alleen op een goede wijze
vormgeven indien beschikt wordt over de van belang zijnde gegevens. Om deze
reden is in dit artikel bepaald dat het college jaarlijks verslag moet doen van
de uitvoering van deze verordening. Deze verantwoording wordt afgelegd door
middel van een beleidsverslag. Dit beleidsverslag wordt voorgelegd aan de
Adviesraad Sociale Zekerheid.Artikel 14 Citeertitel.Dit artikel behoeft geen andere toelichting. Artikel 15 Inwerkingtreding.Deze verordening is op grond van artikel 8 van de Tijdelijke referendumwet
referendabel. De datum van de inwerkingtreding van de verordening moet daarom,
met in acht name van artikel 22 van die wet, op tenminste 6 weken na datum
publicatie gesteld worden. De ingangsdatum van deze verordening moet echter
uiterlijk ingaan op 1-1-2005 gezien het gegeven dat er een overgangstermijn van
één jaar is genomen, gerekend vanaf 1-1-2004 waarbinnen de gemeente de tijd
heeft om alle verordeningen in overeenstemming te brengen met de WWB.