CVDR77271_1Toeslagenverordening WIJ 2010nlregelingMaasgouw2017-11-28MaasgouwMaasgouw Nieuws, 01-12-2010Toeslagenverordening Wet investeren in jongeren 2010Gemeentewet, art. 147Wet investeren in jongeren, art. 12, lid 1Wet investeren in jongeren, art. 35, lid 1gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2010-07-08De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2010-12-042010-07-012013-01-01nieuwe regelingR08.0315cMaatschappelijke zorg en welzijnGeen.Deze regeling is vervangen door de Toeslagenverordening WWB 2013.Deze regeling treedt met terugwerkende kracht in werking op 1 juli 2010.Toeslagenverordening WIJ 2010 De raad van de gemeente Maasgouw gezien het voorstel van burgemeester en wethouders van Maasgouw gelet op artikel 147 van de Gemeentewet, en de artikelen 12, eerste lid,
onderdeel e, en 35, eerste lid, van de Wet investeren in jongeren; overwegende dat het noodzakelijk is het verstrekken van toeslagen en het
verlagen van uitkeringen van jongeren van 18 jaar of ouder doch jonger dan
27 jaar bij verordening te regelen; BESLUIT vast te stellen de Toeslagenverordening WIJ 20101Algemene bepalingen 1In deze verordening wordt verstaan onder:
wet: de Wet investeren in jongeren;
gehuwdennorm: de norm als bedoeld in artikel 28, onderdeel d, van de
wet;
college: het college van burgemeester en wethouders
woning: een woning als bedoeld in artikel 1, onderdeel j, Wet op de
huurtoeslag, als mede een woonwagen of woonschip, als bedoeld in artikel
3, zesde lid, Wet werk en bijstand;
woonkosten:
indien een huurwoning wordt bewoond, de per maand geldende huurprijs,
bedoeld in artikel 1, onderdeel d, van de Wet op de huurtoeslag;
Indien een eigen woning wordt bewoond, de tot een bedrag per maand
omgerekende som van de verschuldigde hypotheekrente en de in verband met
het in eigendom hebben van de woning te betalen zakelijke lasten en een
naar omstandigheden vast te stellen bedrag voor onderhoud.
2De bepalingen van deze verordening gelden alleen voor jongeren van 21
jaar of ouder doch jonger dan 27 jaar. In geval van gehuwden gelden de
bepalingen van deze verordening alleen indien de gehuwden beiden 21 jaar
of ouder doch jonger dan 27 jaar zijn.2Criteria voor het verhogen van de norm 3
De toeslag als bedoeld in artikel 30, eerste lid, van de wet
bedraagt 20 procent van de gehuwdennorm voor de jongere, alleenstaande
of alleenstaande ouder, in wiens woning geen ander zijn hoofdverblijf
heeft;
De toeslag bedoeld in artikel 30, eerste lid, van de wet bedraagt 10
procent van de gehuwdennorm voor de jongere die met één of meer anderen
zijn hoofdverblijf in dezelfde woning heeft.
3Criteria voor het verlagen van de norm of toeslag 4Verlaging gehuwden De verlaging bedoeld in artikel 31 van de wet bedraagt 10 procent van de
gehuwdennorm voor gehuwden die met één of meer anderen hun hoofdverblijf
in dezelfde woning hebben.5Verlaging woonsituatie De verlaging als bedoeld in artikel 32 van de wet bedraagt: 20 procent
van de gehuwdennorm indien een woning wordt bewoond waaraan voor de
jongere geen woonkosten zijn verbonden of als er geen woning wordt
bewoond.6Verlaging Schoolverlaters De verlaging als bedoeld in artikel 33 van de wet bedraagt 25 procent
van de gehuwdennorm.7Verlaging toeslag alleenstaanden van 21 en 22 jaar 1.De verlaging bedoeld in artikel 34 van de wet bedraagt:
20 procent van de gehuwdennorm indien het een jongere van 21 jaar
betreft;
10 procent van de gehuwdennorm indien het een jongere van 22 jaar
betreft.
2.In afwijking van lid 1 wordt de verlaging vastgesteld op de hoogte
van de op grond van artikel 3 toegekende toeslag, indien deze toeslag
minder bedraagt dan de verlaging waartoe toepassing van lid 1 zou
leiden.3.De vorige leden zijn niet van toepassing ten aanzien van een jongere
op wie artikel 6 van toepassing is.8Anti-cumulatiebepaling De toepassing van de artikelen 3 tot en met 7 geschiedt zodanig, dat de
toepasselijke norm voor de jongere tenminste bedraagt:
35 procent van de gehuwdennorm voor een alleenstaande,
55 procent van de gehuwdennorm voor een alleenstaande ouder,
65 procent van de gehuwdennorm voor gehuwden.
4Slotbepalingen 9Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking 3 dagen na publicatie en werkt terug
tot 1 juli 2010.10Citeertitel Deze verordening wordt aangehaald als: Toeslagenverordening Wet
investeren in jongeren 2010. Aldus besloten in de openbare vergadering van de raad van 8 juli
2010. De raad voornoemd, de griffier, de voorzitter, S.B.J. Backus S.H.M. StrousARTIKELSGEWIJZE Artikel 1 Evenals in de toeslagenverordening WWB is het begrip ‘gehuwdennorm’ omschreven,
omdat het uitkeringsgebouw in de WIJ, inclusief toeslagen en verlagingen, voor 21- tot
27-jarigen daaraan is gerelateerd. Volstaan is met een verwijzing naar artikel 28, tweede lid, sub e, WIJ. De daar
genoemde gehuwdennorm is gelijk aan de gehuwdennorm genoemd in artikel 21, sub
a, WWB. Evenmin als in de WWB wordt het begrip ‘woning’ in de WIJ omschreven.
Gelet op de analogie met de WWB mag aangenomen worden dat daarmee hetzelfde
begrip is bedoeld als in de WWB, te weten het begrip ‘woning’, bedoeld in de Wet
op de huurtoeslag, “een gebouwde onroerende zaak voor zover deze als
zelfstandige woonruimte, onvrije etage dan wel andere onzelfstandige woonruimte
is verhuurd, alsmede de onroerende aanhorigheden”. Het begrip ‘woonkosten’ is
nader gedefinieerd, omdat dit van belang is voor de toepassing van artikel 5
(verlaging woonsituatie). Aangesloten is bij de begripsomschrijving die voorheen
onder de vigeur van de Algemene Bijstandswet in het Besluit landelijke normering
(tot 1996) was opgenomen. Het is aan het college overgelaten om de
onderhoudskosten vast te stellen. Omdat een woning ook een woonwagen of
woonschip kan zijn, is tevens verwezen naar artikel 3, zesde lid WWB, waarin
deze woonruimtes met een woning worden gelijkgesteld. Artikel 2 Begrippen die in deze verordening worden gebruikt en niet nader zijn omschreven
hebben dezelfde betekenis als in de WIJ. Zo wordt in deze verordening meerdere
malen het begrip ‘jongere’ gebruikt. Artikel 2, eerste lid, WIJ omschrijft dit
begrip. Onder jongere wordt verstaan: een hier te lande woonachtige Nederlander
(of daarmee gelijkgestelde vreemdeling) 16 jaar of ouder doch jonger dan 27
jaar. Voor de toepassing van deze verordening wordt onder jongeren echter
verstaan de jongeren in de leeftijd van 21 jaar of ouder maar jonger dan 27
jaar. Artikel 3 Op grond van artikel 35, tweede lid, sub a, WIJ is de gemeenteraad verplicht om
te bepalen dat de toeslag 20 procent van de gehuwdennorm bedraagt voor de
alleenstaande of alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn
hoofdverblijf heeft (onverminderd de mogelijkheid tot verlaging van norm of
toeslag op andere gronden). Dit is vastgelegd in lid 1. Ingeval in de woning een ander zijn hoofdverblijf heeft, wordt verondersteld
dat er noodzakelijke kosten van het bestaan gedeeld kunnen worden (bijvoorbeeld
huur en stookkosten). Hierbij is het niet van belang of er een daadwerkelijke
betalingsverplichting heeft. Zolang er geen sprake is van een gezamenlijke
huishouding moet er echter van worden uitgegaan dat niet alle kosten gedeeld
kunnen worden. Een toeslag blijft op zijn plaats. Evenals in de
model-toeslagenverordening WWB is in deze verordening als uitgangspunt gekozen
voor de zgn. forfaitaire variant voor het vaststellen van de hoogte van de
toeslag. Forfaitair betekent dat niet de werkelijke bestaanskosten en de mate
waarin deze in concreto gedeeld worden bepalend zijn voor de hoogte van de
toeslag maar de enkele veronderstelling dat het delen van kosten mogelijk is. De
meeste gemeenten hebben gekozen voor deze variant, omdat deze de meest
efficiënte uitvoering oplevert en bovendien het minst fraudegevoelig is. In de
jurisprudentie is de forfaitaire variant algemeen aanvaard (zie bijvoorbeeld
CRvB 10 juli 2008, LJN: BD3700). In de toeslagenverordening is daarom gekozen
voor een toeslag van 10 procent van de gehuwdennorm in het geval één of meerdere
in dezelfde woning zijn hoofdverblijf hebben.Volledigheidshalve moet hier nog
worden opgemerkt dat in de uitzonderlijke situatie dat de medebewoner over geen
enkele vorm van inkomen beschikt (denk aan de niet rechthebbende partner of
inwonende uitgeprocedeerde) verlaging van de toeslag vanwege medebewoning niet
kan worden toegepast. De medebewoner kan dan immers daadwerkelijk geen bijdrage
in de kosten leveren, waardoor er dus ook geen voordeel is voor de betrokkene
(CRvB 4 maart 2003, 00/3534 NABW en 02/3129 NABW). Artikel 4 Artikel 4 vormt het spiegelbeeld van artikel 3. Waar de norm voor een
alleenstaande (ouder) wordt verhoogd met 10 procent als een woning gedeeld wordt
met een of meer anderen, is dit ook gerealiseerd voor gehuwde jongeren in
dezelfde situatie. De jongeren kunnen in dat geval namelijk ook kosten delen met
een of meer anderen en daarom is een verlaging op zijn plaats. Artikel 5 Als aan een woning geen woonkosten verbonden zijn, is sprake van lagere
bestaanskosten dan in andere gevallen. Artikel 32 WIJ opent om die reden de
mogelijkheid om de norm of de toeslag te verlagen. Dat is in artikel 5
gerealiseerd. De norm of toeslag wordt met 20% verlaagd als de jongere
zelfstandig woont en geen woonlasten betaalt. Dat kan zich voordoen bij krakers,
of als de woonkosten worden betaald door een derde, bijv. de ex-partner. Onder
woonkosten wordt in dit verband verstaan de huur of, als de jongere een eigen
woning bewoont, de verschuldigde hypotheekrente en de aan het eigendom verbonden
zakelijke lasten alsmede een naar omstandigheden vast te stellen bedrag voor
onderhoud (CRvB 6 november 2001, nrs. 99/7 en 99/29 NABW). Artikel 6 De schoolverlatersverlaging van artikel 33 WIJ is blijkens de toelichting op
dat artikel bedoeld om de schoolverlater gedurende het eerste half jaar niet in een veel betere
financiële positie te brengen als toen hij nog aangewezen was op
studiefinanciering of een tegemoetkoming krachtens de WTOS. Er wordt daarbij
geen onderscheid gemaakt naar een (voormalig) uit- of thuiswonende student.
Opmerking verdient nog dat bij gehuwden die beiden schoolverlater zijn, de
verlaging niet verdubbeld wordt. Deze blijft dan 25%. Wel is denkbaar, dat de
periode waarover de verlaging wordt toegepast, verlengd wordt, als beide
partners na elkaar schoolverlater worden. Wordt naast de
schoolverlatersverlaging ook een verlaging toegepast i.v.m. medebewoning dan kan
dit spoedig tot gevolg hebben dat de totale verlaging te groot is en aanpassing
behoeft, gelet op het individualiseringsbeginsel. Dat kan afgeleid worden uit
CRvB 12 mei 2009, LJN: BI5349. Als de schoolverlater voor beëindiging van de
studie studiefinanciering WSF2000 ontving naar de norm van uitwonende student,
dan moet de inkomensvoorziening minimaal op die norm worden vastgesteld. Artikel 7 Artikel 34 WIJ geeft het college de bevoegdheid om een verlaging toe te passing
indien het van oordeel is, dat gezien de hoogte van het minimum jeugdloon er een
drempel zou kunnen zijn om werk te aanvaarden. Aangezien het minimum jeugdloon
voor een 21-jarige lager is dan dat voor een 22-jarige ligt het voor de hand om
voor een 21-jarige een grotere verlaging toe te passen dan voor een 22-jarige.
In het tweede lid wordt geregeld, dat -overeenkomstig het bepaalde in artikel 34
WIJ- de verlaging voor een 21- of 22-jarige alleen kan plaatsvinden op de
toeslag van artikel 33 WIJ. In het derde lid wordt uitvoering gegeven aan de
verplichting van artikel 35, tweede lid, sub b, WIJ om in de verordening vast te
stellen dat de schoolverlatersverlaging niet gelijktijdig kan worden toegepast
met de verlaging voor 21- en 22-jarigen. Voor het met voorrang toepassen van de
schoolverlatersverlaging is gekozen, omdat een 21- of 22-jarige schoolverlater
niet beter af is op grond van dit artikel dan een 23-jarige schoolverlater op
grond van artikel 6 van de Toeslagenverordening. Artikel 8 De verschillende verlagingen in de Toeslagenverordening zien op verschillende
omstandigheden bij de jongere en kunnen elk afzonderlijk als redelijk worden
aangemerkt. Zonder dit artikel zou dat echter kunnen betekenen, dat het college
de inkomensvoorziening vanwege deze samenloop dermate laag zou moeten
vaststellen, dat er feitelijk geen sprake meer zou zijn van een toereikende
uitkering. In voorkomende gevallen zou het college op grond van artikel 35,
vierde lid, WIJ de inkomensvoorziening hoger moeten vaststellen. Daarom is er
voor gekozen om reeds in de Toeslagenverordening een absoluut minimumbedrag vast
te leggen, waarop het college de norm (inclusief eventuele toeslag en
verlagingen) tenminste moet vaststellen. Dat laat onverlet dat in concrete
omstandigheden het bij samenloop ook denkbaar is dat de norm hoger moet worden
vastgesteld. Zie bijv. de hierboven beschreven jurisprudentie t.a.v. de
samenloop van een verlaging i.v.m. medebewoning en het ontbreken van woonkosten
(CRvB 27 mei 2008, LJN: 2698) en de samenloop van een schoolverlatersverlaging
en een verlaging i.v.m. medebewoning (CRvB 12 mei 2009, LJN: BI5349). Het
individualiseringsbeginsel kan dus met zich meebrengen dat bij samenloop ook bij
een resterende norm die boven de in dit artikel genoemde percentages ligt, al
aanleiding is om tot verhoging daarvan over te gaan, gelet op alle
omstandigheden van de jongere. Aan de verplichting van artikel 35, tweede lid,
sub b, WIJ, t.w. dat in de Toeslagenverordening wordt vastgelegd dat de
schoolverlatersverlaging (artikel 33 WIJ) en de leeftijdsverlaging (artikel 34
WIJ) niet gelijktijdig mogen worden toegepast, wordt reeds voldaan door de
formulering van artikel 7 van de Toeslagenverordening.