CVDR76602_1Duinverordening Tilburg 2005nlregelingTilburg2010-04-30TilburgGemeenteblad, 2010, 29Duinverordening Tilburg 2005Gemeentewet, art. 149gemeenteraadopenbare orde en veiligheid2010-04-22De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2010-04-302025-08-01art. 13.72010/1241.Geen.Geen.Duinverordening Tilburg 2005De raad van de gemeente Tilburg;gezien het voorstel van het college van burgemeester en wethouders;gelet op artikel 149 GemeentewetBesluitvast te stellen de Duinverordening Tilburg 2005.IAlgemene bepalingen. 1Begripsomschrijving. In deze verordening wordt verstaan, dan wel mede verstaan onder:a. Nationaal Park:Het Nationaal Park Loonse en Drunense Duinen.b. Het college:Het college van burgemeester en wethouders van Tilburg.c. Rechthebbende:Eenieder die over enige zaak enige zeggenschap heeft krachtens een
zakelijk of persoonlijk recht.d. Gebied:Het gebied van het Nationaal Park Loonse en Drunense Duinen, zoals
aangegeven op de bij deze verordening behorende en als zodanig
gewaarmerkte kaart. e. Openbare terreinen:Alle voor het publiek, al dan niet met enige beperking toegankelijke
terreinen.f. Weg:
De weg, als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder b, van de
Wegenverkeerswet 1994, alsmede de daaraan liggende en als
zodanig aangeduide parkeerterreinen;
De - al dan niet met enige beperking - voor het publiek
toegankelijke pleinen en open plaatsen, parken, plantsoenen,
speelweiden, bossen en andere natuurterreinen, ijsbanen en
aanlegplaatsen voor vaartuigen;
g. Voertuigen:Voertuigen: alle voertuigen, als bedoeld in artikel 1, onder a en onder
a l, van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990, met
uitzondering van trams en kruiwagens, kinderwagens en dergelijke kleine
voertuigen.h. Bouwwerken: Elke constructie van hout, steen, metaal of ander materiaal, die op de
plaats van bestemming hetzij direct of indirect met de grond verbonden
is, hetzij direct of indirect steun vindt in of op de grond.2Beslistermijn
Het bevoegd bestuursorgaan beslist op een aanvraag voor een
vergunning of ontheffing binnen acht weken na de dag waarop de
aanvraag ontvangen is.
Het bestuursorgaan kan zijn beslissing voor ten hoogste acht
weken verdagen.
3Indiening aanvraag
Indien een aanvraag voor een vergunning of ontheffing wordt
ingediend minder dan zes weken vóór het tijdstip waarop de
aanvrager de vergunning of ontheffing nodig heeft, kan het
bestuursorgaan besluiten de aanvraag niet te behandelen.
Voor bepaalde, door het bestuursorgaan aan te wijzen,
vergunningen of ontheffingen kan de in het eerste lid genoemde
termijn worden verlengd tot ten hoogste dertien weken.
4Voorschriften en beperkingen
Aan een krachtens deze verordening verleende vergunning of
ontheffing kunnen voorschriften en beperkingen worden verbonden.
Deze voorschriften en beperkingen mogen slechts strekken tot
bescherming van het belang of de belangen in verband waarmee de
vergunning of ontheffing is vereist.
Degene aan wie krachtens deze verordening een vergunning of
ontheffing is verleend, is verplicht de daaraan verbonden
voorschriften en beperkingen na te komen.
5Persoonlijk karakter van vergunning of
ontheffingDe vergunning of ontheffing is persoonsgebonden.6Intrekking of wijziging van vergunning of
ontheffingDe vergunning of ontheffing kan worden ingetrokken of gewijzigd:
indien ter verkrijging daarvan onjuiste dan wel onvolledige
gegevens zijn verstrekt;
indien op grond van een verandering van de omstandigheden of
inzichten opgetreden na het verlenen van de vergunning of
ontheffing, moet worden aangenomen dat intrekking of wijziging
wordt gevorderd door het belang of de belangen ter bescherming
waarvan de vergunning of ontheffing is vereist;
indien de aan de vergunning of ontheffing verbonden
voorschriften en beperkingen niet zijn of worden nagekomen;
indien van de vergunning of ontheffing geen gebruik wordt
gemaakt binnen een daarin gestelde termijn dan wel, bij gebreke
van een dergelijke termijn, binnen een redelijke termijn;
indien de houder dit verzoekt.
7TermijnenVoorzover sprake is in deze verordening van termijnen in uren, bepaald
door terugrekening van een tijdstip of gebeurtenis, en deze eindigen op
een vrijdag na 12.00 uur, een zaterdag, een zondag of een algemeen
erkende feestdag, worden de termijnen geacht te eindigen om 12.00 uur op
de voorgelegen dag, die geen zaterdag, zondag of algemeen erkende
feestdag is.IIOpenbare orde en veiligheid en andere zaken van openbaar belang. 8WerkingsgebiedDeze verordening geldt voor de openbare terreinen van het Nationaal
Park, voorzover liggende op het grondgebied van de gemeente
Tilburg.9Openbare Orde op de openbare terreinen van het Nationaal Park.
Het is verboden:
In op de openbare terreinen staande bomen of bouwwerken te
klimmen, daaraan te hangen of zich daarin respectievelijk daarop
te bevinden, uitgezonderd voor zover het betreft daarvoor
aangewezen bomen of bouwwerken op speelplaatsen en trimbanen,
dan wel in gedeeltes van het park, aangewezen als speelbos;
opstallen en bouwsels in het gebied te beschadigen of
bekladden;
voorwerpen of tekens, aangebracht door of ten behoeve van de
rechthebbende of openbare dienst te verplaatsen, te verwijderen,
te veranderen of op enige wijze onleesbaar, onduidelijk of
onzichtbaar te maken;
wegen en paden te beschadigen of de begaanbaarheid te
verminderen door touwen of spandoeken of andere materialen aan
te brengen of takken en bomen over, op of boven de weg te leggen
of aan te brengen;
tussen zonsondergang en zonsopgang op de openbare terreinen te
overnachten.
10Geluidsoverlast.
Behoudens wettelijk voorgeschreven geluidsseinen is het verboden
op de openbare terreinen door middel van een geluidsapparaat of
instrument, hetwelk is bestemd of mede is bestemd voor het
voortbrengen van geluid, of op enige andere wijze, geluid te
maken of te veroorzaken op een voor de omgeving hinderlijke
wijze.
Het in het eerste lid genoemde verbod geldt niet voorzover de op
de Wet milieubeheer gebaseerde voorschriften, de Wet
geluidhinder, de Wegenverkeerswet 1994, de Zondagswet, het
Wetboek van Strafrecht, de Luchtvaartwet, het Reglement
verkeerstekens en verkeersregels 1990, het Vuurwerkbesluit of de
Provinciale milieuverordening Noord-Brabant van toepassing zijn.
11Aanleggen en onderhouden van vuren, barbecuen en het verbod te
roken
Het is verboden op de openbare terreinen te barbecuen of een
vuur aan te leggen, te voeden of te onderhouden of een fakkel
dan wel enige andere vorm van open vuur met zich mee te
voeren.
Het is verboden in het Nationaal Park te roken.
Het in het eerste lid gestelde verbod geldt niet voorzover in
het geregelde onderwerp wordt voorzien door artikel 429, aanhef
en onder 1 of 3, van het Wetboek van Strafrecht of de
Provinciale milieuverordening Noord-Brabant.
Het in het tweede lid gestelde verbod geldt voorts niet
voorzover het roken plaatsvindt in gebouwen en aangrenzende, als
tuin ingerichte erven.
12Honden en verontreiniging door honden.
Het is de eigenaar, houder of verzorger van een hond verboden
die hond te laten verblijven of te laten lopen in het Nationaal
Park:
Daar waar dit door de rechthebbende door middel van
borden of op een andere door de rechthebbende te bepalen
wijze, gedurende (een) door de rechthebbende
vastgesteld(e) tijdvak(ken) is aangegeven.
Zonder dat die hond is aangelijnd, anders dan op de
daartoe door de rechthebbende bestemde en als zodanig
aangegeven terreingedeelten binnen (een) door die
rechthebbende vastgesteld(e) tijdvak(ken).
De eigenaar, houder of verzorger van een hond alsmede diegene,
die de hond onder zijn hoede heeft, is verplicht er zorg voor te
dragen, dat zijn hond geen overlast aan anderen bezorgt.
13Venten en standplaats innemen
Het is verboden met goederen van welke aard dan ook te venten of
te colporteren behoudens ontheffing van het college.
Onder venten wordt mede verstaan, goederen in het klein ten
verkoop mee te voeren dan wel afbeeldingen daarvan te tonen met
het kennelijke doel om voor die goederen kopers op de openbare
terreinen te zoeken.
Het is verboden zonder ontheffing van het college op openbare
terreinen een standplaats in te nemen met een voertuig, een
kraam of een tent, ter uitoefening van de straathandel of om
anderszins in de open lucht goederen uit te stallen, aan het
publiek aan te bieden, te verkopen, te verstrekken of te
verhuren dan wel diensten aan te bieden, met uitzondering van
gedrukte stukken als bedoeld in artikel 7 van de Grondwet.
Een ontheffing van het bepaalde in het eerste en derde lid kan
worden geweigerd:
In het belang van de openbare orde;
in het belang van het voorkomen en beperken van
overlast;
in het belang van de verkeersvrijheid of –
veiligheid.
Een ontheffing van het bepaalde in het derde lid kan bovendien
worden geweigerd in het belang van het uiterlijk aanzien van het
gebied en de natuurwaarden.
a. Het verbod in het derde lid geldt niet voorzover in het
daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet beheer
rijkswaterstaatwerken of het Provinciaal wegenreglement
Noord-Brabant.
De weigeringsgrond van het vierde lid onder b. geldt
niet voorzover in het daarin geregelde onderwerp wordt
voorzien door de Wet milieubeheer.
Paragraaf 4.1.3.3. van de Algemene wet bestuursrecht is van
toepassing op de aanvragen van een ontheffing voor het innemen
van een standplaats als bedoeld in het derde lid van dit
artikel.
14Veroorzaken hinder en benadeling van flora en
fauna
Het is eenieder die zich ophoudt in het park, dan wel anderszins
in het park een sport, hobby of andere activiteit uitoefent,
verboden zich zodanig te gedragen, dat andere personen of
groepen van personen daarvan hinder of schade kunnen
ondervinden.
Het is een ieder verboden bloemen, planten, varens, mossen,
korstmossen, struiken, bomen, takken, paddestoelen of delen
hiervan te beschadigen, uit te steken, af te snijden, te
vervoeren of onder zich te houden, dan wel in het gebied in het
wild voorkomende dieren opzettelijk te verontrusten, doden,
vangen of vervoeren.
Het in het tweede lid bepaalde geldt niet voorzover in dit
onderwerp wordt voorzien door de Natuurbeschermingswet of de
Flora- en Faunawet.
III.Verontreiniging, openbare gezondheid en zedelijkheid. 15Verontreiniging.
Het is verboden voorwerpen, resten van levensmiddelen, papier,
niet verwijderde tijdelijke routemarkeringen, blikken, flessen
of andere, vergelijkbare soorten afval, weg te werpen, neer te
leggen of achter te laten anders dan in de kennelijk daartoe
bestemde inrichtingen;
Het is verboden zonder daartoe bevoegd te zijn een op de
openbare terreinen geplaatste afvalbak, afvalcontainer of
soortgelijk voorwerp te gebruiken voor een ander doel dan voor
het daarin deponeren van klein afval, zoals verpakkingen van
versnaperingen, eetwaren en rookartikelen en de in het eerste
lid vermelde overige afvalstoffen.
Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing voorzover
in dit onderwerp wordt voorzien in de Wet milieubeheer, de Wet
bodembescherming of de Wet verontreiniging
oppervlaktewateren.
16Openbare zedelijkheid
Het is verboden in het Nationaal Park seksuele handelingen te
verrichten.
Naaktrecreatie is in het park verboden, behoudens op de daartoe
door de rechthebbende aangewezen terreingedeelten.
IV.Wedstrijden, evenementen, bijeenkomsten, manifestaties en andere
recreatie-activiteiten17Wedstrijden/evenementen
Het is verboden zonder vergunning van de burgemeester,
wedstrijden, evenementen, bijeenkomsten of andere manifestaties
anders dan bedoeld voor het uiten van meningen of gevoelens, te
organiseren of te doen houden.
Het is verboden de op de wijze van het eerste lid toegestane
wedstrijden, evenementen, bijeenkomsten of andere manifestaties
op enigerlei wijze te verstoren of te hinderen.
Een vergunning kan worden geweigerd:
In het belang van de openbare orde;
in het belang van het voorkomen en beperken van
overlast;
in het belang van de verkeersvrijheid of -
veiligheid;
in het belang van het uiterlijk aanzien van het gebied
en van de natuurwaarden.
Het in het eerste lid bepaalde geldt niet voorzover in het
daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door artikel 10 juncto
artikel 148 Wegenverkeerswet 1994.
18Apparatuur en andere voorwerpen bestemd voor recreatieve
toepassingen
Het is binnen het gebied van het Nationaal Park verboden:
Motorisch aangedreven en radiografisch bestuurbare
schaalmodellen van vliegtuigen, bootjes of auto’s in
werking te hebben;
motorisch aangedreven voertuigen, bestemd voor
recreatieve doeleinden.te gebruiken;
modellen van vliegtuigen of andere objecten af te
schieten of met hulpmiddelen te lanceren, die een
landing maken na een vrije val, zweef- of
glijvlucht.
Het is verboden zich met door windkracht aangedreven wagens,
installaties of constructies op te houden in het Nationaal Park
dan wel zich boven de wegen, terreinen of wateren in het
Nationaal Park te bevinden met valschermen, vliegers of andere
niet motorisch aangedreven hulpmiddelen om zich gedurende enige
tijd zwevende te houden.
Het is de bestuurder van een motorvoertuig voor zover die zich
in het Nationaal Park daarmee mag ophouden, verboden zijn
motorvoertuig te gebruiken voor het voorttrekken van één of meer
personen die zich, direct of indirect verbonden met het
motorvoertuig, voortbewegen door de lucht aan een parachute, een
vlieger of een soortgelijk voorwerp.
Het is verboden in het Nationaal Park te vliegeren.
Het in het vierde lid gestelde vliegerverbod geldt niet indien
het een vlieger betreft met een hoogte en breedte van maximaal
één meter aan een enkelvoudige lijn, bestemd om statisch mee te
vliegeren, zonder dat daardoor de veiligheid van personen of
dieren gevaar loopt.
Het bepaalde in de voorgaande leden geldt niet voorzover in de
daarin geregelde onderwerpen wordt voorzien door de Wet
milieubeheer of de Luchtvaartwet.
19Kanoën, nachtvissen, droppings, vossenjachten en vormen van
survivalrecreatieHet is verboden binnen het gebied van het Nationaal Park zonder
schriftelijke toestemming van de rechthebbende, te kanoën, te
nachtvissen en vossenjachten, vormen van survival en georganiseerde
spellen te houden.20Ruitersport
Het is ruiters verboden zich buiten de voor de ruitersport
bestemde en als zodanig aangegeven paden en terreingedeelten en
buiten de voor hen toegankelijk gestelde wegen te begeven.
Het is bestuurders van aangespannen wagens of paard en wagen
verboden zich op andere wegen te bevinden dan de als zodanig
aangegeven menroutes.
Het in de voorgaande leden bepaalde is niet van toepassing
voorzover in de daar geregelde onderwerpen wordt voorzien in het
Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990.
21Parcours voor mountainbike of all terrain bike
(ATB).Het is verboden met een fiets, een mountainbike of ATB daaronder
begrepen, buiten de aangegeven fietspaden, door de openbare terreinen te
rijden, behalve op het door de rechthebbende daartoe uitgezette
parcours;V.Aanwijzingen, toestemming, handhaving, straf- overgangs- en
slotbepalingen.22Overtreding en strafbepalingOvertreding van het bij of krachtens deze verordening bepaalde en de op
grond van artikel 4 daarbij gegeven voorschriften en beperkingen, wordt
gestraft met hechtenis van ten hoogste drie maanden of geldboete van de
tweede categorie en kan bovendien worden gestraft met openbaarmaking van
de rechterlijke uitspraak.23Toezichthouders
Met het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of
krachtens deze verordening zijn belast de buitengewone
opsporingsambtenaren in dienst van Natuurmonumenten of andere
organisaties met rechtspersoonlijkheid die beheer en toezicht
hebben op natuurterreinen waarvan zij rechthebbende zijn.
Voorts zijn met het toezicht op de naleving van het bepaalde bij
of krachtens deze verordening belast de bij besluit van het
college dan wel de burgemeester aan te wijzen personen.
24Binnentreden woningenZij die belast zijn met het toezicht op de naleving of de opsporing van
een overtreding van de bij of krachtens deze verordening gegeven
voorschriften welke strekken tot handhaving van de openbare orde of
veiligheid of bescherming van het leven of de gezondheid van personen,
zijn bevoegd tot het binnentreden in een woning zonder toestemming van
de bewoner.25InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking op 1 november 2005.26Overgangsbepaling
Vergunningen en ontheffingen - hoe ook genaamd - verleend
krachtens de Algemene Plaatselijke Verordening en/of de
Staanplaatsenverordening 1997, blijven - indien en voorzover het
gebod of verbod waarop de vergunning of ontheffing betrekking
heeft, ook vervat is in deze verordening - van kracht tot de
termijn waarvoor zij werden verleend, is verstreken of totdat
zij worden ingetrokken.
Voorschriften en beperkingen opgelegd krachtens de Algemene
Plaatselijke Verordening en/of de Staanplaatsenverordening 1997,
blijven - indien en voorzover de bepalingen ingevolge welke deze
verplichtingen zijn opgelegd, ook zijn vervat in deze
verordening - van kracht tot de termijn waarvoor zij zijn
opgelegd, is verstreken of totdat zij worden ingetrokken.
Vergunningen en ontheffingen bedoeld in het eerste lid en
verplichtingen bedoeld in het tweede lid, worden geacht
vergunningen, ontheffingen en verplichtingen in de zin van deze
verordening te zijn.
Indien voor het tijdstip van inwerkingtreding van deze
verordening een aanvraag om een vergunning of ontheffing op
grond van de Algemene Plaatselijke Verordening en/of de
Staanplaatsenverordening 1997, is ingediend en voor het tijdstip
van inwerkingtreding van deze verordening nog niet op die
aanvraag is beslist, wordt daarop de overeenkomstige bepaling
van de onderhavige verordening toegepast.
In afwijking van het in het eerste lid bepaalde, blijft een
vergunning of ontheffing - hoe ook genaamd - van kracht, totdat
onherroepelijk is beslist op een aanvraag voor een, krachtens
een in deze verordening overeenkomstig opgenomen gebod of verbod
vereiste, vergunning of ontheffing, indien deze aanvraag ten
minste acht weken voor afloop van de in het eerste lid genoemde
termijn bij het bevoegde bestuursorgaan is ingediend.
Nadere regels, beleidsregels en aanwijzingsbesluiten,
vastgesteld krachtens de Algemeen Plaatselijke Verordening en/of
de Staanplaatsenverordening 1997 worden geacht nadere regels,
beleidsregels en aanwijzingsbesluiten te zijn in de zin van deze
verordening indien en voorzover de rechtsgrond waarop deze zijn
gebaseerd ook vervat is in deze verordening.
27CiteertitelDeze verordening kan worden aangehaald als “Duinverordening Tilburg”
2005.Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van 19 september 2005de griffier,de voorzitter,ALGEMENE TOELICHTINGDe verordening is in feite de “APV” voor het gebied van het Nationaal Park. Het
beoogt specifiek de codificatie van openbare orde en veiligheidsaangelegenheden
voor het park. Overwogen is om alleen de APV aan te passen en uit te breiden,
maar daar is van af gezien. De openbare orde en veiligheid in het park is gebaat
bij bepalingen die zijn toegespitst op elkaar soms wat moeizaam verdragende –
maar wel wezenlijke aspecten – als het behoud van natuurwaarden en de
mogelijkheden om te recreëren.Het overlegorgaan van het Nationaal Park stond niet de realisering van een schap
of gemeenschappelijke regeling voor. Als er dan toch de wens bestaat om
(publiekrechtelijke) regels aangaande de openbare orde en veiligheid op te
stellen, dan ontstaat er direct een probleem. Immers, het Nationaal Park ligt
verspreid in vijf gemeenten en die gemeenten behouden (voor het eigen
grondgebied) uiteraard hun uit de Gemeentewet voortvloeiende verordenende
bevoegdheid. Bovendien is het Nationaal Park voor het overgrote deel in beheer
bij één particuliere organisatie, nl. Natuurmonumenten.De oplossing werd gevonden door aan de vijf gemeenten één concept aan te bieden
ter vaststelling. De idee is dan dat er weliswaar nog altijd sprake is van vijf
verordeningen, maar die zijn wel identiek. Vanuit het oogpunt van handhaving is
dit zeer belangrijk. De handhavers hebben wel een probleem bij de constatering
van een overtreding en de noodzaak om daar handhavend tegen op te treden. De
reden daarvoor is dat steeds duidelijk dient te zijn in welke gemeente de
overtreding heeft plaatsgevonden en dat is soms niet precies te duiden. De handhavers worden daarom uitgerust met een zogenaamd GPS-systeem, zodat de
exacte locatie kan worden bepaald.De verordening is sober gebleven en bepalingen die slechts theoretische waarde
hebben zijn achterwege gelaten. Verder is overwogen dat de rechthebbenden die in
bezit zijn van verreweg het grootste deel van het gebied, ook de nodige
(privaatrechtelijke) handhavingsmogelijkheden bezitten. In de duinverordening zijn de daarvoor in aanmerking komende artikelen
overeenkomstig de door de VNG aangereikte systematiek, aangepast aan de
jurisprudentie over de zogenoemde “afbakeningsbepalingen”.In de verordening is voorts een permanent rookverbod opgenomen. Weliswaar zal
niet in ieder seizoen of bij elk weertype het brandgevaar zo groot zijn, maar
het komt wel de duidelijkheid ten goede en de inrichting (met verbodsborden) kan
er mede op worden voorbereid. De verordening is opgebouwd uit 5 afdelingen, onderverdeeld in 27
artikelen.Bezwaar en beroepBesluiten op grond van deze verordening zijn in beginsel vatbaar voor bezwaar en
beroep overeenkomstig de Awb. De verordening zelf is niet vatbaar voor bezwaar
en beroep aangezien dit een algemeen verbindend voorschrift is (artikel 8:2 van
de Awb). Ook beleidsregels vallen onder de uitzondering van artikel 8:2 van de
Awb. Aanwijzingsbesluiten daarentegen zijn in de jurisprudentie gekwalificeerd
als besluiten van algemene strekking, niet zijnde algemeen verbindende
voorschriften. Deze zijn dus wel voor bezwaar en beroep vatbaar.De meest voorkomende in de toelichting gebruikte
afkortingen:Adr =Aanwijzingen voor de decentrale regelgevingAwb =Algemene wet bestuursrechtAwbi =Algemene wet op het binnentreden(Model-)APV =(Model) Algemene plaatselijke verordeningWvSr =Wetboek van StrafrechtWvSv =Wetboek van StrafvorderingWVW 1994 =Wegenverkeerswet 1994ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING1sub aHet park heeft de status van “Nationaal Park” gekregen. Dit geeft aan dat de
waarde van het gebied voor de natuur, de recreatie en het toerisme van groot
belang is en van nationale- en internationale betekenis.1sub cIn de regel zal het hier gaan om eigenaren en beheerders.1sub eHiertoe behoren ook de zogenaamde “eigen terreinen”. Ook een particulier
terrein kan een openbaar karakter hebben. Wie daarvan de eigenaar is, is
niet doorslaggevend.1sub fEen aantal van de in deze verordening opgenomen bepalingen, heeft betrekking
op (verboden) gedragingen "op of aan de weg". De omschrijving van "weg" is
ruimer dan die van de Wegenwet en die van de Wegenverkeerswet 1994 (en die
van de verschillende provinciale wegenreglementen).Te onderscheiden zijn de volgende definities van het begrip "weg":
De "(Openbare) weg" in de zin van de Wegenwet: een begrip dat de
wetgever heeft gecreëerd in verband met de verkeersbehoefte;
de "weg" in de zin van de Wegenverkeerswet 1994 (WVW 1994), te weten
de voor het openbaar verkeer openstaande weg: een begrip ontstaan
als gevolg van de noodzaak om met betrekking tot de
verkeersveiligheid en het in stand houden van de weg, in te
grijpen;
de voor het publiek toegankelijke open plaatsen: een begrip dat -
onder uiteenlopende formuleringen - voorkomt in verschillende
artikelen van het Wetboek van Strafrecht en in de algemene
plaatselijke verordeningen. De volgorde is die van eng naar ruim:
"openbare wegen" zijn ook "wegen die voor het openbaar verkeer open
staan", maar niet alle voor het openbaar verkeer openstaande wegen
zijn openbaar. Tot de "voor het publiek toegankelijke plaatsen"
kunnen de "openbare wegen" en de overige "voor het openbaar verkeer
openstaande wegen" gerekend worden, maar het begrip is daarmee niet
uitgeput.
Voor het vaststellen van de eventuele openbaarheid van een weg geeft artikel
4 van de Wegenwet criteria. 1sub hDe omschrijving is ontleend aan artikel 1 van de
(Model-)bouwverordening2Het uitgangspunt van artikel 4:13 van de Awb is dat in het wettelijk
voorschrift de termijn aangegeven wordt waarbinnen de beschikking gegeven
dient te worden. Op deze wijze kan worden nagegaan wat voor iedere situatie
een goede beslistermijn is. In deze verordening is de beslistermijn
vastgesteld op acht weken. Dit is gelijk aan de maximumtermijn die in
artikel 4:13, tweede lid, wordt gesteld. Tijdig beslissen is een
rechtsplicht voor elk bestuursorgaan. Er dient uiteraard ook een relatie te
worden gelegd met de aanvraagtermijn van artikel 3. Als bijvoorbeeld
overeenkomstig de aanvraagtermijn van drie weken vóór een gepland evenement
een vergunning wordt aangevraagd, zou het in beginsel niet redelijk zijn om
pas vijf weken later op deze aanvraag te beslissen.Dit sluit aan bij het uitgangspunt dat de (Awb-)wetgever in het algemeen
heeft gesteld dat nl. elke termijn redelijk moet
zijn.Aandachtspunt is de wenselijkheid dat andere belanghebbenden bij de
vergunningverlening c.a. zoals het politieteam, afschriften (“de minute”)
van de vergunningen toegezonden krijgen.3In de praktijk gebeurt het nog wel eens dat burgers met de aanvraag om een
vergunning tot het laatste moment wachten. Als algemene richtlijn wordt
daarom een termijn van zes weken aangehouden. Deze termijn moet wel als
maximum worden aangemerkt De bewoordingen van het onderhavige eerste lid
laten uitkomen, dat niet elke te laat ingediende aanvraag buiten behandeling
hoeft te worden gelaten. Met het oog op de vergunningen die niet binnen zes
weken kunnen worden behandeld, is in het tweede lid de mogelijkheid
geschapen om de termijn van zes weken te verlengen tot maximaal dertien
weken. Zie ook de toelichting bij artikel 2.4Ofschoon in literatuur en jurisprudentie algemeen het standpunt wordt
gehuldigd dat de bevoegdheid tot het verbinden van voorschriften in beginsel
aanwezig is in die gevallen waarin het al dan niet verlenen van die
vergunning of ontheffing ter vrije beslissing staat van het beschikkende
orgaan, verdient het uit een oogpunt van duidelijkheid en ter uitsluiting
van elke twijfel aanbeveling deze bevoegdheid uitdrukkelijk vast te leggen
in de regeling, ter uitvoering waarvan vergunning of ontheffing wordt
verleend. Niet-nakoming van voorschriften die aan een vergunning of ontheffing
verbonden zijn, kan grond opleveren voor intrekking van de vergunning of
ontheffing dan wel voor toepassing van andere administratieve sancties. In
artikel 6 is deze intrekkingsbevoegdheid vastgelegd.5De beantwoording van de vraag of een vergunning of ontheffing overgaat op
een rechtsopvolger, hangt af van het persoonlijk of zakelijk karakter van
die vergunning of ontheffing.Persoonlijk wordt de vergunning genoemd, indien de mogelijkheid van
verkrijging uitsluitend of in hoge mate afhangt van de persoon van de
vergunningaanvrager (diens persoonlijke kwaliteiten, zoals het bezit van een
diploma of een bewijs van onbesproken levensgedrag). De persoonlijke
vergunning is in beginsel niet overdraagbaar, tenzij de regeling krachtens
welke de vergunning is verleend hiertoe de mogelijkheid biedt.Zakelijk daarentegen is de vergunning die afhangt van en gebonden is aan het
object waarop zij betrekking heeft en waarbij de persoonlijke kwaliteiten
van de aanvrager geen rol spelen. Anders gezegd: de zakelijke vergunning is
niet gebonden aan de persoon, maar aan de hoedanigheid van eigenaar of
anderszins zakelijk gerechtigde. Het kan ook een andere hoedanigheid zijn,
bijvoorbeeld die van gebruiker of ondernemer. De zakelijke vergunning gaat
in beginsel over krachtens rechtsopvolging onder algemene of bijzondere
titel op de opvolger in diens hoedanigheid van eigenaar, zakelijk
gerechtigde, ondernemer enz. Uitgangspunt is net als in de APV de
persoonsgebondenheid. Overigens kan een vergunning wel degelijk een zakelijk
karakter hebben, ook al staat de vergunning op naam van een persoon. 6De in het eerste lid genoemde intrekkings- en wijzigingsgronden hebben een
facultatief karakter, blijkende uit het woord "kan".Het hangt van de omstandigheden af of tot intrekking of wijziging wordt
overgegaan.Zo zal niet iedere niet-nakoming van vergunningsvoorschriften nopen tot
toepassing van de administratieve sanctie van intrekking van de vergunning.
Met name het rechtszekerheids- en het vertrouwensbeginsel beperken nogal
eens de bevoegdheid tot wijziging en intrekking.Indien het bestuursorgaan overweegt om de vergunning of ontheffing in te
trekken of te wijzigen, dient het de belanghebbenden in de gelegenheid te
stellen hun bedenkingen in te dienen als wordt voldaan aan artikel 4:8
Awb.7In artikel 145 van de Gemeentewet is bepaald dat de Algemene Termijnenwet
van overeenkomstige toepassing is op termijnen in gemeentelijke
verordeningen, tenzij in de verordening anders is bepaald. Voorzover de
Duinverordening termijnen bevat die in uren worden uitgedrukt, bepaald door
terugrekening vanaf een tijdstip of een gebeurtenis, is de Algemene
termijnenwet niet van toepassing. Artikel 7 bevat daartoe een
terugrekeningsregeling die voorkomt dat afhandeling op zaterdag of zondag of
op een algemeen erkende feestdag of op een werkdag na 12.00 uur moet
plaatsvinden. Dat laatste is gedaan om toch nog over enige uren voor
beoordeling en besluitvorming te beschikken.8Zoals in de algemene toelichting hierboven al is verwoord, heeft de
verordening uitsluitend werking voor het eigen grondgebied van de gemeente
in het Nationaal Park. Vanzelfsprekend blijven ook de bepalingen van de
APV’s gelden voor het gemeentedeel in het Nationaal Park, met dien verstande
dat alsdan bij (min of meer) overeenkomende situaties c.q. bepalingen, het
recht van deze strafverordening prevaleert als “lex specialis”. 9Het gaat hier om feitelijke- en concreet omschreven inbreuken op de openbare
orde. Het op enigerlei wijze gebruiken of bewerken van (natuurlijke)
objecten, zodat daardoor schade ontstaat of kan ontstaan is niet toegestaan.
Het mag als een algemeen publiekrechtelijke bepaling worden beschouwd, die
onder bepaalde omstandigheden, naast andere en meer specifieke regelgeving,
bruikbaar is.De verboden spreken in hoge mate voor zich.De momenten van zonsondergang en zonsopgang, zijn over het algemeen redelijk
eenvoudig te achterhalen. In de (dag-)bladen of op teletekst wordt voor
iedere dag aangegeven wat deze tijdstippen zijn. Ofschoon astronomisch
gezien deze momenten tot op de seconde bekend zijn, zal er bij de eventueel
noodzakelijke handhaving, uiteraard met meer redelijke marges worden
rekening gehouden.10Dit artikel heeft voornamelijk betrekking op vormen van geluidhinder waarin
andere regelingen niet voorzien. Afgezien van de bescherming van de
natuurwaarden (milieu-aspect), is het ook voor de beleving van de
natuurwaarden door bezoekers uitermate ergerlijk of zelfs ronduit
ordeverstorend als er sprake is van de in het artikel omschreven
geluidsoverlast.11Vuren in de openlucht raken de veiligheid van personen en goederen en
bedreigen en verstoren bovendien de natuurwaarden en de natuurbeleving.
Voorts levert dit verbrandingsstoffen (rook, roet, stof, walm en stank) op
die de gezondheid van de mens kunnen beïnvloeden en eveneens een bedreiging
vormen voor flora en fauna.De situaties die worden bedoeld in artikel 429 WbSr, te weten het aanleggen
van vuur of het onderhouden daarvan op zo korte afstand van gebouwen of
goederen dat daardoor brandgevaar kan ontstaan, zijn uitgezonderd.Rookverbod:Ofschoon niet in alle jaargetijden of bij bepaalde (natte)
weersomstandigheden de kans op brand door weggegooide rookwaren even groot
is, wordt een rookverbod toch passend gevonden. Het creëert door het jaar ook duidelijkheid; er is “eenvoudigweg” een
verbod. Het spreekt wel voor zich dat in tijden van grote droogte, het toezicht zich
mede zal toespitsen op handhaving van het rookverbod. Door middel van
publiciteit wordt bovendien extra aandacht besteed aan de gevaren van open
vuur en roken. 12Aan dit artikel ligt in zijn algemeenheid het motief van de voorkoming en
bestrijding van overlast veroorzaakt door honden ten grondslag.Als in strijd met het in dit artikel neergelegde verbod, honden loslopend
worden aangetroffen, kunnen op basis van artikel 125 van de Gemeentewet
(bestuursdwang) de honden worden gevangen en overgedragen aan een door het
college aangewezen asiel. Dit vindt uiteraard niet plaats wanneer de
eigenaar direct te achterhalen is.De verontreiniging door uitwerpselen is niet expliciet benoemd. Gelet op de
aard van het gebied, de beperkingen die al in het artikel zijn opgenomen en
overwegingen m.b.t. de lastige handhaving op dit punt, is het opnemen van
dergelijke bepalingen weinig zinvol c.q. heeft onvoldoende toegevoegde
waarde.13Aan dit artikel ligt in zijn algemeenheid het motief van de voorkoming en
bestrijding van overlast veroorzaakt door honden ten grondslag.Als in strijd met het in dit artikel neergelegde verbod, honden loslopend
worden aangetroffen, kunnen op basis van artikel 125 van de Gemeentewet
(bestuursdwang) de honden worden gevangen en overgedragen aan een door het
college aangewezen asiel. Dit vindt uiteraard niet plaats wanneer de
eigenaar direct te achterhalen is.De verontreiniging door uitwerpselen is niet expliciet benoemd. Gelet op de
aard van het gebied, de beperkingen die al in het artikel zijn opgenomen en
overwegingen m.b.t. de lastige handhaving op dit punt, is het opnemen van
dergelijke bepalingen weinig zinvol c.q. heeft onvoldoende toegevoegde
waarde.Toelichting:Voor een uitvoerige toelichting op het venten en het innemen van een
standplaats, kan worden verwezen naar de dienovereenkomstige bepalingen in
de APV. Het uitgangspunt in de regeling is het verbod, behoudens de mogelijkheid van
een ontheffing. De parkbelangen staan in beginsel deze commerciële
activiteiten niet toe. Bij de aanvragen voor een ontheffing is het
aanbevelenswaardig dat aan de rechthebbende(n), vooraf wordt verzocht aan te
geven in hoeverre de in de leden 5. en 6. genoemde omstandigheden zich
kunnen voordoen. Het is in de meeste gevallen immers de eigenaar of
beheerder (van een deel van) het Nationaal Park, die zich op basis van
deskundigheid met verstand van zaken kan uitspreken over het al dan niet
wenselijk zijn om op een bepaalde plaats of in een bepaald gebied, gedurende
een zekere tijd of periode, te venten of een standplaats in te nemen. In het
zesde lid zijn in het kader van de afbakening de uitzonderingen zo specifiek
mogelijk geduid.Wet milieubeheerIn de Wet milieubeheer wordt een regeling getroffen ten aanzien van
inrichtingen die hinder of overlast kunnen veroorzaken voor de omgeving.
Deze bepalingen gelden ook voor een standplaatshouder, voor zover zijn
verkoopplek als 'inrichting' kan worden aangemerkt. Van belang is de
regelgeving die geldt voor bijvoorbeeld patatverkopers, die voor wat betreft
de frituurinrichting aan bepaalde voorwaarden moeten voldoen. Van een
dergelijke “standplaats/inrichting”zal in het Nationaal Park echter niet
snel sprake kunnen zijn.In het zevende lid van artikel 13 wordt geregeld, dat het lex silencio
beginsel geldt voor aanvragen van een ontheffing om standplaats te mogen
innemen. Dit beginsel houdt in, dat bij overschrijding van de wettelijke
beslistermijn de vergunning geacht wordt van rechtswege te zijn verleend. De
gevolgen hiervan zijn geregeld in paragraaf 4.1.3.3. van de Awb.14Het eerste lid mag gerust een “fatsoensartikel” worden genoemd. Recreëren,
het genieten van de natuurwaarden in het gebied en het beoefenen van sport
en spel, zul je in het gebied vrijwel nooit alleen doen. Dan spreekt het
welhaast voor zich dat je rekening houdt met de belangen van de ander. Waar
mogelijk en noodzakelijk zullen zeker ook groepen hierop worden
aangesproken, dan wel door foldermateriaal worden aangespoord om met de
belangen van andere gebruikers van het park rekening te houden.Het verbod in het tweede lid heeft door de werking van de Flora- en
Faunawet, betrekking op niet- (formeel) beschermde soorten van de flora en
fauna.15Dit artikel is bedoeld om vervuiling van de openbare terreinen in het
Nationaal Park tegen te gaan. Uiteraard zal in een aantal gevallen het brengen van stoffen op of in de
bodem zodanig gebeuren dat een ander wettelijke regime zoals dat van de Wet
bodembescherming, de Wet verontreiniging oppervlaktewateren of de op de Wet
Milieubeheer gebaseerde voorschriften, van toepassing wordt. De op het terrein aanwezige afvalvoorzieningen zijn bedoeld voor het
deponeren van klein afval dat ter plaatse is ontstaan, bijvoorbeeld als
gevolg van het nuttigen van eetwaren. Het tweede lid biedt een handvat om op
te kunnen treden tegen oneigenlijk gebruik van de afvalvoorzieningen. 16Met de bepaling in het eerste lid wordt beoogd ongewenste aanstootgevende
situaties te verbieden.Dit artikellid zal in excessieve situaties toepassing vinden. In het tweede lid is aangegeven dat naaktrecreatie slechts toegestaan is op
speciaal daartoe aangewezen terreingedeelten. 17Bij het redigeren van dit artikel is aangesloten bij de bepalingen uit de
APV. Het is in de meeste gevallen de eigenaar of beheerder (van een deel van) het
Nationaal Park, die zich op basis van deskundigheid met verstand van zaken
kan uitspreken over het al dan niet wenselijk zijn om op een bepaalde plaats
of in een bepaald gebied een wedstrijd, dan wel evenement te organiseren.
Voordat door het college een vergunning wordt verstrekt is het derhalve
aanbevelenswaardig om aan de rechthebbende(n) te vragen of de in het derde
lid genoemde omstandigheden aan de orde zijn. Ofschoon het college een
eigenstandige afweging maakt, kan derhalve een vergunning worden geweigerd
op basis van de door de rechthebbende(n) verstrekte informatie.18Op basis van dit artikel is het verboden motorisch aangedreven en
radiografisch bestuurbare schaalmodellen van vliegtuigen, bootjes of auto’s
in werking te hebben. De reden hiervoor is met name gelegen in het
terugdringen van overlast voor de bezoekers van het park en de dieren.
Rekening dient te worden gehouden met het feit dat het park ook natte en
zelfs bevaarbare gedeelten kent en dat gemotoriseerd verkeer op bepaalde
openbare wegen is toegestaan. Daarnaast is in dit artikel een vliegerverbod opgenomen. Er wordt echter een
uitzondering gemaakt voor een kleine (hoogte en breedte maximaal één meter)
vlieger aan een enkelvoudige lijn, die niet bestemd is voor sportdoeleinden
of waarmee bijvoorbeeld manoeuvres met grote uitwijkingen zijn te maken.
19Voor het organiseren van genoemde activiteiten is geen vergunning van het
college of de burgemeester nodig. Er is gekozen voor een verbod, behoudens
de (privaatrechtelijke) toestemming van de rechthebbende.20Binnen de grenzen van het Nationaal Park geldt een “zone-indeling”. Er zijn
terreingedeelten en paden aangewezen die specifiek bedoeld zijn voor
bepaalde groepen gebruikers. Hiermee wordt geprobeerd te voorkomen dat de
verschillende soorten gebruikers en de daaraan gekoppelde verkeersstromen
elkaar overlast bezorgen. Ook wordt ermee getracht de veiligheid van
bezoekers zoveel als mogelijk te borgen.21Zie toelichting bij artikel 20.22Op grond van artikel 154 Gemeentewet kan de raad op overtreding van zijn
verordeningen straf stellen. De maximale hechtenis bedraagt drie maanden en
daarnaast kan de raad er voor kiezen een geldboete van de eerste ( maximaal
€ 225) dan wel de tweede (maximaal € 2250) categorie op te nemen dan wel per
overtreding nog een onderscheid te maken voor welke categorie gekozen
wordt.In dit geval is er, evenals b.v. bij de APV het geval is, voor gekozen om
integraal te kiezen voor een boete van de tweede categorie. De ernst van de
overtredingen verschilt niet zodanig, dat dit een verdeling in eerste en
tweede categorie nodig zou maken en uiteindelijk is het toch de rechter die
afhankelijk van de omstandigheden van het geval, de hoogte van de geldboete
bepaald, waarbij overigens zelden het maximum wordt opgelegd.23Toezichthouders zijn personen, die bij of krachtens wettelijk voorschrift
belast zijn met het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of
krachtens enig wettelijk voorschrift, zo zegt artikel 5:11 van de Awb. In de
betreffende verordening, in dit geval de Duinverordening, dient geregeld te
worden wie bevoegd is de toezichthouders aan te wijzen. Op grond van het
tweede lid zijn het college respectievelijk de burgemeester bevoegd
toezichthouders aan te wijzen.Naast de toezichthoudende bevoegdheid staat de opsporingsbevoegdheid.
Laatstgenoemde heeft een strafrechtelijk karakter. Soms komt het voor dat
een ambtenaar zowel een toezichthoudende bevoegdheid dient te hebben als een
opsporingsbevoegdheid. In dat geval dient de betreffende verordening de
(categorie) ambtenaren, voor wie dat geldt, met zoveel woorden te noemen als
toezichthouder. Om die reden zijn de buitengewone opsporingsambtenaren van
de Vereniging van Natuurmonumenten en verwante organisaties in het eerste
lid met name genoemd als toezichthouder.De bevoegdheden van toezichthouders zijn geregeld in de artikelen 5:15 t/m
5:19 Awb en betreffen o.a. het betreden van plaatsen en het doorzoeken van
vervoermiddelen.24Zoals al aangegeven in de toelichting op artikel 23 regelt de Awb de
bevoegdheden van toezichthouders. Dit geldt echter niet voor de bevoegdheid
om woningen en vergelijkbare plaatsen te betreden, omdat daar een
fundamenteel grondrecht in het geding komt. Om die reden bepaalt de wet, dat
deze bevoegdheid alleen gebruikt mag worden, als deze met zoveel woorden in
de desbetreffende bijzondere wettelijke regeling, in dit geval de
Duinverordening, is opgenomen. De verdere spelregels, die gelden bij het binnentreden van woningen e.d.,
zoals in acht te nemen vormvoorschriften, zijn opgenomen in de Algemene wet
op het binnentreden (Awbi). 25De Gemeentewet bepaalt, dat als de verordening geen andere regeling kent,
deze in werking treedt op de achtste dag na die van haar bekendmaking. Er is voor gekozen om de datum van inwerkingtreding te bepalen op 1 november
2005, zodat de Duinverordening in de vijf samenwerkende gemeenten op
dezelfde datum van kracht kan worden.26Een aantal zaken, die thans voor het gebied van het Nationaal Park in de
Duinverordening geregeld wordt, was voorheen in de APV respectievelijk in de
Staanplaatsenverordening geregeld. In concreto gaat het om de volgende
zaken:
Veroorzaken geluidsoverlast (artikel 81, eerste lid APV).
Aanleggen van vuren in de open lucht (artikel 116 APV)
Honden en verontreiniging door honden (artikel 57 en 58 APV)
Venten (artikel 109 APV)
Innemen van standplaats (artikel 2 Staanplaatsenverordening)
Verontreiniging van terreinen (artikel 44
Afvalstoffenverordening)
Evenementen (artikel 25 APV)
In artikel 26 wordt bepaald, dat vergunningen en ontheffingen op grond van
de APV en de Staanplaatsenverordening (het artikel uit de
Afvalstoffenverordening kent geen vergunning- of ontheffingsplicht) van
kracht blijven gedurende hun looptijd, maar dat deze in het vervolg
“gelden”als vergunning of ontheffing op grond van de Duinverordening.
Hetzelfde geldt voor eventueel op grond van de APV vastgestelde nadere
regels e.d.Een lopende aanvraag op basis van de APV of Staanplaatsenverordening wordt
afgewerkt met inachtneming van de overeenkomstige bepaling in de
Duinverordening, zo bepaalt het vierde lid.27Er is gekozen voor een korte en duidelijke citeertitel met name vanuit
communicatie-oogpunt. Ook bij de inrichting van proces-verbalen biedt een
korte titel voordelen.