CVDR76116_2Algemene plaatselijke verordeningnlregelingOegstgeest2016-11-08OegstgeestOegstgeester Courant, 28-09-2011Algemene plaatselijke verordeningGemeentewet, art. 149gemeenteraadopenbare orde en veiligheid2011-09-15
De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht
2011-09-292011-09-29intrekking74/11Geen.Deze regeling is vastgesteld en bekendgemaakt als onderdeel van het verzamelbesluit voor het opnieuw vaststellen en bekendmaken van de verordeningen ten behoeve van centrale ontsluiting van lokale regelgeving.Artikel 6:5 en 3.5.1. bevat een overgangsbepaling.Algemene plaatselijke verordeningDe raad van de gemeente Oegstgeest; gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders d.d. 8 juni 2009, nr.
62/07; b e s l u i t : vast te stellen de ALGEMENE PLAATSELIJKE VERORDENING1ALGEMENE BEPALINGEN1.1BegripsomschrijvingenIn deze verordening wordt verstaan dan wel mede verstaan onder:
a. weg :1. de weg, als bedoeld in artikel 1, eerste lid,
onder b, van de Wegenverkeerswet 1994, alsmede de
daaraan liggende en als zodanig aangeduide
parkeerterreinen;2. de – al dan niet met enige beperking – voor het
publiek toegankelijke pleinen en open plaatsen,
parken, plantsoenen, speelweiden, bossen en andere
natuurterreinen, ijsvlakten, openbaar water en
aanlegplaatsen voor vaartuigen;3. de voor het publiek toegankelijke stoepen,
trappen, portieken, gangen, passages en galerijen,
welke uitsluitend tot voor bewoning in gebruik
zijnde ruimte toegang geven en niet afsluitbaar
zijn;4. andere voor het publiek toegankelijke, al dan
niet afsluitbare stoepen, trappen, portieken,
gangen, passages en galerijen, de afsluitbare alleen
gedurende de tijd dat zij niet door of vanwege
degene die daartoe naar burgerlijk recht bevoegd is,
zijn afgesloten.b. openbaar water :alle wateren die – al dan niet met enige beperking –
voor het publiek bevaarbaar of anderszins
toegankelijk zijn;c. bebouwde kom :de bebouwde kom of kommen waarvan gedeputeerde
staten de grenzen hebben vastgesteld overeenkomstig
artikel 27, tweede lid, van de Wegenwet;d. rechthebbende :eenieder die over enige zaak enige zeggenschap heeft
krachtens een zakelijk of persoonlijk recht;e. voertuigen :alle rij- en voertuigen, met uitzondering van;a. treinen en trams;b. kruiwagens, kinderwagens en dergelijke kleine
voertuigen;f. vaartuigen :alle vaartuigen, daaronder mede verstaan drijvende
werktuigen, alsmede woonschepen, glijboten en
ponten;g. woonschepen :schepen uitsluitend of hoofdzakelijk als woning
gebezigd of tot woning bestemd;h. bouwwerk :elke constructie van enige omvang van hout, steen,
metaal of ander materiaal, welke op de plaats van
bestemming hetzij direct of indirect met de grond
verbonden is, hetzij direct of indirect steun vindt
in of op de grond;i. gebouw :elk bouwwerk dat een voor personen toegankelijke
overdekte, geheel of gedeeltelijk met wanden
omsloten ruimte vormt;j. vee :eenhoevige dieren, herkauwende dieren en
varkens;k. handelsreclame :iedere openbare aanprijzing van goederen of
diensten, waarmee kennelijk beoogd wordt een
commercieel belang te dienen;l. bevoegd gezag :bestuursorgaan als bedoeld in artikel 1.1, eerste
lid, van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht.
1.2Beslistermijn1.Het bevoegde orgaan beslist op een aanvraag voor een vergunning of
ontheffing binnen acht weken na de datum van ontvangst van de
aanvraag.2.Het bevoegde orgaan kan zijn beslissing voor ten hoogste acht weken
verdagen.3.In afwijking van het eerste en tweede lid is artikel 3.9 van de Wet
algemene bepalingen omgevingsrecht van toepassing indien beslist
wordt op een aanvraag om een vergunning als bedoeld in de artikelen
2.1.5.1, 2.1.5.2 of 2.1.5.3.1.3Indiening aanvraag1.Indien een aanvraag voor een vergunning of ontheffing wordt
ingediend minder dan drie weken voor het tijdstip waarop de
aanvrager de vergunning of ontheffing nodig heeft, kan het bevoegde
bestuursorgaan besluiten de aanvraag niet te behandelen.2.Voor bepaalde, door het bestuursorgaan aan te wijzen vergunningen of
ontheffingen kan de in het eerste lid genoemde termijn worden
verlengd tot ten hoogste acht weken.3.Het bepaalde in het eerste en tweede lid geldt niet voor de aanvraag
van de vergunning als bedoeld in de artikelen 2.1.5.1, 2.1.5.2 of
2.1.5.3.1.4Voorschriften en beperkingen1.Aan een krachtens deze verordening verleende vergunning of
ontheffing kunnen voorschriften en beperkingen worden verbonden.
Deze voorschriften en beperkingen mogen slechts strekken tot
bescherming van het belang of de belangen in verband waarmee de
vergunning of ontheffing is vereist.2.Degene aan wie krachtens deze verordening een vergunning of
ontheffing is verleend, is verplicht de daaraan verbonden
voorschriften en beperkingen na te komen.1.5Persoonlijk karakter van vergunning of ontheffing1.De vergunning of ontheffing is persoonsgebonden.2.Het bepaalde in het eerste lid geldt niet voor de vergunningen als
bedoeld in de artikelen 2.1.5.1, 2.1.5.2 en 2.1.5.3.1.6Intrekking of wijziging van vergunning of ontheffingDe vergunning of ontheffing kan worden ingetrokken of gewijzigd:
indien ter verkrijging daarvan onjuiste dan wel onvolledige
gegevens zijn verstrekt;
indien op grond van een verandering van de omstandigheden of
inzichten opgetreden na het verlenen van de vergunning of
ontheffing moet worden aangenomen dat intrekking of wijziging
wordt gevorderd door het belang of de belangen ter bescherming
waarvan de vergunning of ontheffing is vereist;
indien de aan de vergunning of ontheffing verbonden
voorschriften en beperkingen niet zijn of worden nagekomen;
indien van de vergunning of ontheffing geen gebruik wordt
gemaakt binnen een daarin gestelde termijn dan wel, bij gebreke
van een dergelijke termijn, binnen een redelijke termijn;
in afwijking van het gestelde onder d indien van de vergunning
als bedoeld in de artikelen 2.1.5.1, 2.1.5.2 of 2.1.5.3 niet
binnen drie jaar gebruik is gemaakt;
indien de houder dit verzoekt.
1.7TermijnenEen krachtens deze verordening verleende vergunning of ontheffing geldt
voor onbepaalde tijd, tenzij bij de vergunning of ontheffing anders is
bepaald of de aard van de vergunning of ontheffing zich daartegen
verzet.1.8WeigeringsgrondenDe vergunning of ontheffing kan door het bevoegde bestuursorgaan worden
geweigerd in het belang van:
de openbare orde;
de openbare veiligheid;
de volksgezondheid;
de bescherming van het milieu.
2OPENBARE ORDE1Orde en veiligheid op de weg1:Bestrijding van ongeregeldheden2.1.1.1Samenscholing en ongeregeldheden1.Het is verboden op de weg deel te nemen aan een
samenscholing, onnodig op te dringen of door uitdagend
gedrag aanleiding te geven tot wanordelijkheden.2.Eenieder die op de weg aanwezig is bij enig voorval,
waardoor er wanordelijkheden ontstaan of dreigen te ontstaan
of bij een tot toeloop van publiek aanleiding gevende
gebeurtenis waardoor er wanordelijkheden ontstaan of dreigen
te ontstaan, dan wel zich bevindt in of aanwezig is bij een
samenscholing, is verplicht op een daartoe strekkend bevel
van een ambtenaar van politie zijn weg te vervolgen of zich
in de door hem aangewezen richting te verwijderen.3.Het is verboden zich te begeven of te bevinden op openbare
plaatsen die door of vanwege het bevoegde bestuursorgaan in
het belang van de openbare veiligheid of ter voorkoming van
ongeregeldheden zijn afgezet.4.De burgemeester kan ontheffing verlenen van het in het derde
lid gestelde verbod.5.Het bepaalde in de voorgaande leden geldt niet voor
betogingen, vergaderingen en godsdienstige en
levensbeschouwelijke samenkomsten als bedoeld in de Wet
openbare manifestaties.2:betoging2.1.2.1Optochten(vervallen)2.1.2.2Kennisgeving betogingen op openbare plaatsen1.Degene die het voornemen heeft op een openbare plaats een
betoging te houden, moet daarvan voor de openbare
aankondiging ervan en ten minste 48 uur voordat deze
gehouden zal worden schriftelijk kennis geven aan de
burgemeester, met inachtneming van hetgeen in artikel
2.1.2.4, eerste lid, hierover is bepaald.2.Indien het tijdstip van de schriftelijke kennisgeving door
terugrekening valt op een vrijdag na 12.00 uur, een
zaterdag, een zondag of een algemeen erkende feestdag, wordt
dit tijdstip geacht te vallen op 12.00 uur op de voorgelegen
dag, die geen zaterdag, zondag of algemeen erkende feestdag
is.3.Onder openbare plaats wordt verstaan: een plaats als bedoeld
in artikel 1, eerste lid, juncto tweede lid, van de Wet
openbare manifestaties, te weten een plaats die krachtens
bestemming of vast gebruik open staat voor het publiek, met
uitzondering van een gebouw of besloten plaats als bedoeld
in artikel 6, tweede lid, van de Grondwet.2.1.2.3Afwijking termijnDe burgemeester kan in bijzondere omstandigheden de in artikel
2.1.2.2, eerste lid, genoemde termijn van 48 uur verkorten en
een mondelinge kennisgeving in behandeling nemen.2.1.2.4Te verstrekken gegevens1.Bij de kennisgeving kan de burgemeester een opgave verlangen
van:
naam en adres van degene die de betoging houdt;
het doel van de betoging;
de datum waarop de betoging wordt gehouden en het
tijdstip van aanvang en van beëindiging;
de plaats en, voor zover van toepassing, de route en
de plaats van beëindiging;
van toepassing, de wijze van samenstelling;
maatregelen die degene die de betoging houdt, zal
treffen om een regelmatig verloop te
bevorderen.
2.Degene die de kennisgeving doet, ontvangt daarvan een bewijs
waarin het tijdstip van de kennisgeving is vermeld.3:Verspreiden van gedrukte stukken2.1.3.1Beperking aanbieden e.d. van geschreven of gedrukte
stukken of afbeeldingen1.Het is verboden gedrukte of geschreven stukken of
afbeeldingen onder publiek te verspreiden dan wel openlijk
aan te bieden, aan te bevelen of bekend te maken op of aan
door burgemeester en wethouders aangewezen wegen of
gedeelten daarvan.2.Burgemeester en wethouders kunnen de werking van het in het
eerste lid gestelde verbod beperken tot bepaalde dagen en
uren.3.Het in het eerste lid bepaalde geldt niet voor het
huis-aan-huis verspreiden of het aan huis bezorgen van de in
het eerste lid bedoelde gedrukte of geschreven stukken en
afbeeldingen.4.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van
het in het eerste lid gestelde verbod.4:Vertoningen e.d. op de weg2.1.4.1Feest, muziek, wedstrijd e.d.(vervallen)2.1.4.2Dienstverlening(vervallen)2.1.4.3Straatartiest1.Het is verboden ten behoeve van publiek als straatartiest,
straatfotograaf, tekenaar, filmoperateur of gids op te
treden op of aan door de burgemeester aangewezen wegen of
gedeelten daarvan.2.De burgemeester kan de werking van het verbod beperken tot
bepaalde dagen en uren.3.De burgemeester kan ontheffing verlenen van het verbod.5:Bruikbaarheid en aanzien van de weg2.1.5.1Het plaatsen van voorwerpen op of aan de weg in strijd
met de publieke functie van de weg1.Het is verboden de weg of een weggedeelte te gebruiken
anders dan overeenkomstig de publieke functie daarvan,
als:
het beoogde gebruik schade toebrengt aan de weg,
gevaar oplevert voor de bruikbaarheid van de weg of
voor het doelmatig en veilig gebruik daarvan, dan
wel een belemmering kan vormen voor het doelmatig
beheer en onderhoud van de weg;
het beoogde gebruik hetzij op zichzelf, hetzij in
verband met de omgeving niet voldoet aan redelijke
eisen van welstand.
2.Het bevoegd gezag kan een omgevingsvergunning verlenen voor
het in het eerste lid bedoelde gebruik, voor zover dit een
activiteit betreft als bedoeld in artikel 2.2, eerste lid,
onder j. of onder k. van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht.3.Het verbod in het eerste lid van het vorige artikel geldt
niet voor:
evenementen als bedoeld in artikel 2.2.1;
standplaatsen als bedoeld in artikel 5.2.3.1. –
5.2.3.5.
4.Het verbod in het eerste lid van dit artikel geldt niet voor
zover in het daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door
de Wet beheer rijkswaterstaatwerken, artikel 5 van de
Wegenverkeerswet, of het Provinciaal wegenreglement.2.1.5.2(Omgevings)vergunning voor het aanleggen, beschadigen en
veranderen van een weg1.Het is verboden zonder of in afwijking van een vergunning
een weg aan te leggen, de verharding daarvan op te breken,
in een weg te grafen of te spitten, aard of breedte van de
wegverharding te veranderen of anderszins verandering te
brengen in de wijze van aanleg van een weg.2.De vergunning wordt verleend:
als omgevingsvergunning door het bevoegd gezag,
indien de activiteiten zijn verboden bij een
bestemmingsplan, beheersverordening, exploitatieplan
of voorbereidingsbesluit;
door het college in de overige gevallen.
3.Voor de toepassing van het eerste lid wordt onder weg
verstaan hetgeen artikel 1 van de Wegenverkeerswet 1994
daaronder verstaat, alsmede alle niet openbare
ontsluitingswegen van gebouwen.4.Het in het eerste lid gestelde verbod is niet van toepassing
op het Rijk, de provincie, de gemeente of het waterschap bij
het uitvoeren van zijn/haar publiekrechtelijke taak.2.1.5.3Maken en veranderen van een uitweg1.Het is verboden zonder vergunning van burgemeester en
wethouders een uitweg te maken naar de weg of verandering te
brengen in een bestaande uitweg naar de weg.2.Voor de toepassing van het eerste lid wordt onder weg
verstaan wat in artikel 1 van de Wegenverkeerswet daaronder
wordt verstaan.3.Een vergunning kan worden geweigerd indien door het
realiseren ervan:
gevaar of hinder ontstaat of dreigt te ontstaan voor
het wegverkeer ter plaatse;
het gebruik van een bestaande openbare parkeerplaats
onmogelijk wordt gemaakt of dreigt te worden
gemaakt;
de groenvoorziening in de gemeente wordt geschaad of
dreigt te worden geschaad;
Het uiterlijk aanzien van de omgeving wordt geschaad
of dreigt te worden geschaad;
de cultuurhistorische waarden van een beschermd
monument of beschermd dorpsgezicht onherroepelijk
en/of onaanvaardbaar worden aangetast.
4.Het verbod in het eerste lid geldt niet voor zover in het
daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet beheer
Rijkswaterstaatswerken, de Waterschapskeur of het
Provinciaal wegenreglement.6:Veiligheid van de weg2.1.6.1Veroorzaken van gladheid1.Het is verboden bij vorst of dreigende vorst water op de weg
te werpen, uit te storten of te laten lopen.2.Het in het eerste lid bepaalde geldt niet voor zover artikel
427, aanhef en onder 4e, van het Wetboek van
Strafrecht of artikel 5 van de Wegenverkeerswet 1994 van
toepassing is.2.1.6.2Winkelwagentjes1.De rechthebbende op een bedrijf die winkelwagentjes ter
beschikking stelt, mede ten behoeve van het vervoer van
winkelwaren over de weg, is verplicht deze te voorzien van
de naam van het bedrijf of van een ander herkenningsteken en
de in de omgeving van dat bedrijf door het publiek op of
langs de weg achtergelaten winkelwagentjes terstond te
verwijderen of te doen verwijderen.2.Het in het eerste lid bepaalde geldt niet voor zover in het
daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet
milieubeheer.2.1.6.3Hinderlijke beplanting of gevaarlijk voorwerp(vervallen)2.1.6.4Openen straatkolken e.d.Het is aan degene die daartoe niet bevoegd is verboden een
straatkolk, rioolput, brandkraan of enigerlei andere afsluiting,
die behoort tot een openbare nutsvoorziening, te openen,
onzichtbaar te maken of af te dekken.2.1.6.5Kelderingangen, e.d.1.Kelderingangen, en andere lager dan de aangrenzende weg
gelegen betreedbare delen van een bouwwerk mogen geen gevaar
voor de veiligheid van de weggebruikers opleveren.2.Het in het eerste lid bepaalde geldt niet voor zover in het
daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door artikel 427,
aanhef en onder 1 of 3, van het Wetboek van Strafrecht.2.1.6.6Rookverbod in bossen en natuurgebieden1.Het is verboden te roken in bossen, op weilanden of
veengronden dan wel binnen een afstand van 30 meter daarvan
gedurende de door burgemeester en wethouders aangewezen
periode.2.Het is verboden in bossen, op weilanden of veengronden of
binnen een afstand van 100 meter daarvan, voor zover het de
openlucht betreft, brandende of smeulende voorwerpen te
laten vallen, weg te werpen of te laten liggen.3.Het in het eerste en in het tweede lid gestelde verbod geldt
niet voor zover in het daarin geregelde onderwerp wordt
voorzien door artikel 429, aanhef en onder 3, van het
Wetboek van Strafrecht.4.Het in het eerste lid gestelde verbod geldt voorts niet voor
zover het roken plaatsvindt in gebouwen en aangrenzende, als
tuin ingerichte, erven.2.1.6.7Gevaarlijk of hinderlijk voorwerp(vervallen)2.1.6.8Vallende voorwerpenHet is verboden aan een weg of aan enig deel van een bouwwerk
een voorwerp te hebben dat niet deugdelijk beveiligd is tegen
neervallen op de weg.2.1.6.9Voorzieningen voor verkeer of verlichting1.De rechthebbende op een bouwwerk is verplicht toe te laten
dat op of aan dat bouwwerk, vanwege en overeenkomstig de
aanwijzingen van burgemeester en wethouders, voorwerpen,
borden of voorzieningen ten behoeve van het openbaar verkeer
of de openbare verlichting worden aangebracht, onderhouden,
gewijzigd of verwijderd.2.Burgemeester en wethouders maken tevoren aan de
rechthebbende als bedoeld in het eerste lid hun besluit
bekend over te gaan tot het doen aanbrengen of wijzigen van
een voorwerp, bord of voorziening als bedoeld in het eerste
lid.3.Het in het eerste lid bepaalde geldt niet voor zover in het
daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door de
Waterstaatswet 1900, de Onteigeningswet of de
Belemmeringenwet Privaatrecht.2.1.6.10Objecten onder hoogspanningslijn1.Het is verboden binnen een afstand van 6 meter aan
weerszijden van voor stroomgeleiding bestemde draden van
bovengrondse hoogspanningslijnen voorwerpen, opgaand
houtgewas of andere objecten, die niet zijn aan te merken
als bouwwerken, hoger dan 2 meter te plaatsen of te
hebben.2.Burgemeester en wethouders kunnen van het in het eerste lid
gestelde verbod ontheffing verlenen, indien de elektrische
spanning van de bovengrondse hoogspanningslijn dat
toelaat.3.Het in het eerste lid gestelde verbod geldt niet ten aanzien
van objecten die deel uitmaken van de
hoogspanningslijn.2.1.6.11Veiligheid op het ijs1.Het is verboden:
voor het publiek toegankelijke ijsvlakten te
beschadigen, te verontreinigen, te versperren of het
verkeer daarop op enige andere wijze te belemmeren
of in gevaar te brengen;
bakens of andere voorwerpen ten behoeve van de
veiligheid geplaatst op de onder a bedoelde
ijsvlakten te verplaatsen, weg te nemen, te
beschadigen of op enige andere wijze het gebruik
daarvan te verijdelen of te belemmeren.
2.Het verbod geldt niet voor zover in het daarin geregelde
onderwerp wordt voorzien door het Wetboek van Strafrecht of
de Provinciale vaarwegenverordening.7:regels voor het moeten snoeien van overhangende
beplanting2.1.7.1Begripsomschrijvingen
Algemene plaatselijke verordening: de Algemene
plaatselijke verordening Oegstgeest 2007 en ingeval van
herziening van deze verordening de Algemene plaatselijke
verordening zoals deze nadien en laatstelijk door de
raad van de gemeente Oegstgeest- hierna: APV- is
vastgesteld;
overhangende beplanting: over de openbare weg
overhangende beplanting.
openbare weg: alle voor het wegverkeer openstaande wegen
zoals bedoeld in artikel 1.1. sub a/1 van de APV;
rabatstroken: klinkerstroken langs de rijbaan, bedoeld
als parkeer- en voetgangersgedeelte.
2.1.7.2Hinder voor het wegverkeer
Als op voetpaden die breder zijn dan 1.20 meter minder
dan 1.20 meter vrije ruimte voor voetgangers
overblijft;
Als beplanting overhangt over voetpaden die smaller zijn
dan 1.20 meter;
Als beplanting overhangt over fietspaden, parkeerstroken
of rabatstroken;
Als beplanting in de hierboven a tot en met c bedoelde
gevallen hangt op minder dan 2.20 meter hoogte boven de
openbare weg;
Als armaturen van lichtmasten, ook op meer dan 2.20
meter hoogte, verkeersborden en brandweerkranen geheel
of gedeeltelijk door beplanting worden afgeschermd.
2.1.7.3Verplichting om overhangend groen terug te
snoeienDe eigenaar of beheerder van overhangende beplanting is gehouden
zijn beplantingen zodanig terug te snoeien en gesnoeid te houden
dat hinderlijke en/of gevaarlijke situaties, zoals bedoeld in
het vorige artikel worden vermeden.2Toezicht op evenementen2.2.1Begripsomschrijvingen1.In deze afdeling wordt onder evenement verstaan elke voor
publiek toegankelijke verrichting van vermaak, met uitzondering
van:
bioscoopvoorstellingen;
markten als bedoeld in artikel 160, eerste lid, onder h,
van de Gemeentewet;
kansspelen als bedoeld in de Wet op de kansspelen;
het in een inrichting in de zin van de Drank- en
Horecawet gelegenheid geven tot dansen;
betogingen, samenkomsten en vergaderingen als bedoeld in
de Wet openbare manifestaties;
activiteiten als bedoeld in de artikelen 2.1.4.2,
2.3.3.1 van deze verordening.
2.Onder evenement wordt mede verstaan:
een herdenkingsplechtigheid;
een braderie;
een optocht, niet zijnde een betoging als bedoeld in
artikel 2.1.2.2, op de weg;
een feest, muziekvoorstelling of wedstrijd op of aan de
weg.
2.2.2Evenement1.Het is verboden zonder vergunning van de burgemeester een
evenement te organiseren.2.Geen vergunning is vereist voor een evebnement, indien:
het aantal aanwezigen niet meer bedraagt dan 250
personen;
het evenement tussen 09.00 en 00.00 uur
plaatsvindt;
geen muziek ten gehore wordt gebracht voor 07.00 of na
23.00 uur;
het evenement niet plaatsvindt op de rijbaan,
(brom)fietspad of parkeerplaats of
anderszins een belemmering vormt voor het verkeer en de
hulpdiensten;
er een organisator is;
de organisator binnen 14 werkdagen voorafgaand aan het
evenement daarvan melding heeft gedaan aan de
burgemeester.3.De burgemeester kan binnen 10 dagen na ontvangst van
de melding besluiten het organiseren van een evenement
als bedoeld in het tweede lid te verbieden of nadere
voorschriften te stellen, indien daardoor de openbare
orde, de openbare veiligheid, de volksgezondheid of het
milieu in gevaar komt.
2.2.3OrdeverstoringHet is verboden bij een evenement de orde te verstoren.3Toezicht op openbare inrichtingen1:Toezicht op horecabedrijven2.3.1.1Begripsomschrijvingen1.Onder horecabedrijf wordt in deze paragraaf verstaan: de
voor het publiek toegankelijke, besloten ruimte waarin
bedrijfsmatig of in een omvang alsof zij bedrijfsmatig was,
logies wordt verstrekt of dranken worden geschonken of
rookwaren of spijzen voor directe consumptie worden bereid
of verstrekt. Onder een horecabedrijf wordt in ieder geval
verstaan: een hotel, restaurant, pension, café, cafetaria,
snackbar, discotheek, buurthuis of clubhuis. 2.Onder horecabedrijf als bedoeld in het eerste lid wordt mede
verstaan een bij dit bedrijf behorend terras en de andere
aanhorigheden.3.Een terras in de zin van deze paragraaf is een buiten de
besloten ruimte van de inrichting liggend deel van het
horecabedrijf waar sta- of zitgelegenheid kan worden geboden
en waar tegen vergoeding dranken kunnen worden geschonken
en/of spijzen voor directe consumptie kunnen worden bereid
of verstrekt.4.Onder houder wordt in deze paragraaf verstaan: degene die
een horecabedrijf exploiteert op grond van het bepaalde in
artikel 2.3.1.2 of artikel 2.3.1.3.5.Deze paragraaf verstaat niet onder bezoekers:
de gezinsleden van de houder, alsmede zijn elders
wonende bloed en aanverwanten, in de rechte lijn
onbeperkt, in de zijlijn tot en met de derde
graad;
de personen die voorkomen in het register als
bedoeld in artikel 438 van het Wetboek van
Strafrecht, alsmede personen bedoeld in artikel 438,
derde lid van het Wetboek van Strafrecht;
de personen wier aanwezigheid in de inrichting
wegens dringende redenen noodzakelijk is.
2.3.1.2TerrasvergunningIn afwijking van het bepaalde in artikel 2.1.5.1 beslist de
burgemeester in geval van een vergunningaanvraag die betrekking
heeft op een of meer bij het horecabedrijf behorende terrassen,
voor zover deze zich op de weg bevinden, tevens over de
ingebruikneming van die weg ten behoeve van het terras.2.3.1.3Opheffing vergunningplicht(vervallen)2.3.1.4Sluitingsuur1.Het is de houder van een horecabedrijf:
verboden aldaar bezoekers toe te laten na 01:00 uur
en daar bezoekers te laten verblijven tussen 03:00
uur en 05:00 uur: van maandag tot en met
vrijdag;
verboden aldaar bezoekers toe te laten na 02:00 uur
en daar bezoekers te laten verblijven tussen 04:00
uur en 06:00 uur op zaterdag en zondag.
2.De burgemeester kan door middel van een
vergunningvoorschrift andere sluitingstijden vaststellen
voor een afzonderlijk horecabedrijf of een daartoe behorend
terras.3.Terrassen dienen tussen 23.00 uur en 09.00 uur gesloten te
zijn.4.Het in het eerste, tweede en derde lid bepaalde geldt niet
voor zover in het daarin geregelde onderwerp wordt voorzien
door op de Wet milieubeheer gebaseerde voorschriften.2.3.1.5Afwijking sluitingsuur, tijdelijke sluiting1.De burgemeester kan in het belang van de openbare orde,
veiligheid, zedelijkheid of gezondheid, of in geval van
bijzondere omstandigheden, te zijner beoordeling, voor een
of meer horecabedrijven tijdelijk andere dan de krachtens
artikel 2.3.1.4 geldende sluitingsuren vaststellen of
tijdelijk sluiting bevelen.2.Het in het eerste lid bepaalde geldt niet voor zover in het
daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door artikel 13b
Opiumwet.2.3.1.6Aanwezigheid in gesloten horecabedrijfHet is bezoekers van een horecabedrijf verboden gedurende de
tijd dat dit bedrijf krachtens artikel 2.3.1.4 of ingevolge een
op grond van artikel 2.3.1.5 genomen besluit gesloten dient te
zijn, zich daarin of aldaar te bevinden.2.3.1.7OrdeverstoringHet is verboden in een horecabedrijf de orde te verstoren.2.3.1.8Burgemeester en wethouders als bevoegd
bestuursorgaanIndien een horecabedrijf als bedoeld in artikel 2.3.1.1 geen
inrichting is in de zin van artikel 174 van de Gemeentewet
treedt niet de burgemeester, maar treden burgemeester en
wethouders op als bevoegd bestuursorgaan ten behoeve van de
artikelen 2.3.1.2 tot en met 2.3.1.5.2:Toezicht op inrichtingen tot het verschaffen van
nachtverblijf2.3.2.1BegripsomschrijvingenIn deze paragraaf wordt verstaan onder:
inrichting: elke al of niet besloten ruimte waarin, in
de uitoefening van beroep of bedrijf, aan personen de
mogelijkheid van nachtverblijf of gelegenheid tot
kamperen wordt verschaft;
houder: degene die een inrichting exploiteert, dan wel
daarin de feitelijke leiding heeft.
2.3.2.2Kennisgeving exploitatieDegene die een inrichting opricht, overneemt, verplaatst of het
houden van een inrichting staakt, is verplicht binnen drie dagen
daarna daarvan schriftelijk kennis te geven aan de
burgemeester.2.3.2.3Nachtregister1.De houder van een inrichting of een voor hem handelend
persoon is verplicht een register, als bedoeld in artikel
438 van het Wetboek van Strafrecht, bij te houden dat is
ingericht volgens het door de burgemeester vastgestelde
model.2.3.2.4Verschaffing gegevens nachtregisterDegene die in een inrichting nachtverblijf houdt, dan wel de
kampeerder, is verplicht onverwijld aan de houder van die
inrichting volledig en naar waarheid zijn of haar naam, adres,
woonplaats, geboortedatum, geboorteplaats, betrekking, dag van
aankomst, alsmede de dag van vertrek te verstrekken.3:Toezicht op speelgelegenheden2.3.3.1Speelgelegenheden1.Dit artikel verstaat onder speelgelegenheid: een voor het
publiek toegankelijke gelegenheid waar bedrijfsmatig of in
een omvang alsof deze bedrijfsmatig is de mogelijkheid wordt
geboden enig spel te beoefenen, waarbij geld of in geld
inwisselbare voorwerpen kunnen worden gewonnen of
verloren.2.Het is verboden zonder vergunning van de burgemeester een
speelgelegenheid te exploiteren of te doen exploiteren. Het
verbod is niet van toepassing op:
speelautomatenhallen waarvoor op grond van artikel
30c, eerste lid, onder c, van de Wet op de
kansspelen vergunning is verleend;
speelgelegenheden waarvoor de minister van Justitie
of de Kamer van Koophandel bevoegd is vergunning te
verlenen;
speelgelegenheden waar de mogelijkheid wordt geboden
om het kleine kansspel als bedoeld in artikel 7c van
de Wet op de kansspelen te beoefenen, of te spelen
op speelautomaten als bedoeld in artikel 30 van de
Wet op de kansspelen, of de handeling als bedoeld in
artikel 1, onder a, van de Wet op de kansspelen te
verrichten.
3.De burgemeester weigert de vergunning:
indien naar zijn oordeel moet worden aangenomen dat
de woon- en leefsituatie in de omgeving van de
speelgelegenheid of de openbare orde op
ontoelaatbare wijze nadelig worden beïnvloed door de
exploitatie van de speelgelegenheid;
indien de exploitatie van een speelgelegenheid in
strijd is met een geldend bestemmingsplan.
2.3.3.2Speelautomaten(vervallen)4Maatregelen tegen overlast en baldadigheid2.4.1Betreden gesloten woning of lokaal1.Het is verboden een krachtens artikel 174a Gemeentewet gesloten
woning, een niet voor het publiek toegankelijk lokaal of een bij
die woning of dat lokaal behorend erf te betreden.2.Het is verboden een krachtens artikel 13b Opiumwet gesloten voor
publiek toegankelijk lokaal of bij dat lokaal behorend erf te
betreden.3.Dit verbod geldt niet voor personen wier aanwezigheid in de
woning wegens dringende redenen noodzakelijk is.4.De burgemeester is bevoegd van het in het eerste of tweede lid
bedoelde verbod ontheffing te verlenen.2.4.2Plakken en kladden1.Het is verboden de weg of dat gedeelte van een onroerende zaak
dat vanaf de weg zichtbaar is te bekrassen of te bekladden.2.Het is verboden zonder schriftelijke toestemming van de
rechthebbende op de weg of op dat gedeelte van een onroerende
zaak dat vanaf de weg zichtbaar is:
een aanplakbiljet of ander geschrift, afbeelding of
aanduiding, aan te plakken of op andere wijze aan te
brengen;
met kalk, krijt, teer of een kleur- of verfstof enige
afbeelding, letter, cijfer of teken aan te brengen.
Het in het tweede lid gestelde verbod is niet van
toepassing indien gehandeld wordt krachtens wettelijk
voorschrift.
Burgemeester en wethouders kunnen aanplakborden
aanwijzen voor het aanbrengen van meningsuitingen en
bekendmakingen.
Het is verboden de in het vierde lid bedoelde
aanplakborden te gebruiken voor het aanbrengen van
handelsreclame.
Burgemeester en wethouders kunnen nadere regels stellen
voor het aanbrengen van meningsuitingen en
bekendmakingen, welke geen betrekking mogen hebben op de
inhoud van de meningsuitingen en bekendmakingen.
De houder van de in het tweede lid bedoelde
schriftelijke toestemming is verplicht die aan een
opsporingsambtenaar op diens eerste vordering terstond
ter inzage af te geven.
2.4.3Vervoer plakgereedschap e.d.1.Het is verboden tussen des avonds 10:00 uur en des morgens 06:00
uur op de weg of openbaar water te vervoeren of bij zich te
hebben enig aanplakbiljet, aanplakdoek, kalk, teer, kleur- of
verfstof of verfgereedschap.2.Het in het eerste lid gestelde verbod is niet van toepassing,
indien de in dat lid bedoelde materialen of gereedschappen niet
zijn gebezigd of niet zijn bestemd voor handelingen als verboden
in artikel 2.4.2.2.4.4Vervoer inbrekerswerktuigen en hulpmiddelen voor
winkeldiefstal1.Het is verboden lopers, valse sleutels, touwladders, lantaarns
of enig ander gereedschap, voorwerp of middel op de weg te
vervoeren of bij zich te hebben, dat ertoe kan dienen zich
onrechtmatig de toegang tot een gebouw of erf te verschaffen,
onrechtmatig sluitingen te openen of te verbreken, diefstal door
middel van braak te vergemakkelijken of het maken van sporen te
voorkomen.2.Het in het eerste lid gestelde verbod is niet van toepassing
indien de in dat lid bedoelde gereedschappen, voorwerpen of
middelen niet bestemd of gebruikt zijn voor de in dat lid
bedoelde handelingen.3.Het is verboden op de weg in de nabijheid van winkels te
vervoeren of bij zich te hebben een voorwerp dat er kennelijk
toe is uitgerust om het plegen van winkeldiefstal te
vergemakkelijken.4.Het in het derde lid gestelde verbod is niet van toepassing
indien redelijkerwijs kan worden aangenomen dat het in dat lid
bedoelde voorwerp niet bestemd is voor de in dat lid bedoelde
handelingen.2.4.5Betreden van plantsoenen e.d.1.Het is aan degene die daartoe niet bevoegd is verboden zich te
bevinden in of op bij de gemeente in onderhoud zijnde parken,
wandelplaatsen, plantsoenen, groenstroken of grasperken, buiten
de daarin gelegen wegen of paden.2.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het in
het eerste lid gestelde verbod.2.4.6Rijden over bermen e.d.1.Het is verboden met voertuigen die niet voorzien zijn van
rubberbanden te rijden over de berm, de glooiing of de zijkant
van een weg.2.Onder weg wordt verstaan wat artikel 1 van de Wegenverkeerswet
1994 daaronder verstaat.3.Het verbod geldt niet indien dat rijden door omstandigheden
redelijkerwijs gebillijkt wordt.4.Het verbod geldt voorts niet voor zover in het daarin geregelde
onderwerp wordt voorzien door de Wet beheer
rijkswaterstaatswerken of de Wegenverordening Zuid-Holland.2.4.7Hinderlijk gedrag op of aan de weg1.Het is verboden:
op of aan de weg te klimmen of zich te bevinden op een
beeld, monument, overkapping, constructie, openbare
toiletgelegenheid, voertuig, hekheining of andere
afsluiting, verkeersmeubilair en daarvoor niet bestemd
straatmeubilair;
zich op of aan de weg zodanig op te houden dat aan
weggebruikers of aan bewoners van nabij de weg gelegen
woningen onnodig overlast of hinder veroorzaakt
wordt.
2.Het in het eerste lid gestelde verbod geldt niet voor zover
artikel 424, 426 bis, 431 van het Wetboek van Strafrecht of
artikel 5 van de Wegenverkeerswet 1994 van toepassing is.2.4.8Hinderlijk drankgebruik1.Het is verboden op de weg, die deel uitmaakt van een door
burgemeester en wethouders aangewezen gebied, alcoholhoudende
drank te nuttigen of aangebroken flessen, blikjes en dergelijke
met alcoholhoudende drank bij zich te hebben.2.Het bepaalde in het eerste lid geldt niet voor:
een terras dat behoort bij een horecabedrijf, als
bedoeld in artikel 1 van de Drank- en horecawet;
de plaats, niet zijnde een horecabedrijf, als bedoeld
onder a, waarvoor een ontheffing geldt krachtens artikel
35 van de Drank- en Horecawet.
2.4.9Hinderlijk gedrag bij of in gebouwen1.Het is verboden:
zich zonder redelijk doel in een portiek of poort op te
houden;
in, op of tegen een raamkozijn of een drempel van een
gebouw te zitten of te liggen.
2.Het is aan anderen dan bewoners of gebruikers van flatgebouwen,
appartementsgebouwen en soortgelijke meergezinshuizen en van
gebouwen die voor publiek toegankelijk zijn verboden zich zonder
redelijk doel te bevinden in een voor gemeenschappelijk gebruik
bestemde ruimte van zo’n gebouw.2.4.10Gedrag in voor publiek toegankelijke ruimtenHet is verboden zich zonder redelijk doel op een voor anderen
hinderlijke wijze op te houden in of op een voor het publiek
toegankelijk portaal, telefooncel, wachtlokaal voor een openbaar
vervoermiddel, parkeergarage, rijwielstalling of een andere
soortgelijke, voor het publiek toegankelijke ruimte dan wel deze te
verontreinigen dan wel te bezigen voor een ander doel dan waarvoor
de desbetreffende ruimte is bestemd.2.4.11Neerzetten van fietsen e.d.Het is verboden op of aan de weg een fiets of een bromfiets te
plaatsen of te laten staan tegen een raam, een raamkozijn, een deur,
de gevel van een gebouw dan wel in de ingang van een portiek,
indien:
dit in strijd is met de uitdrukkelijk verklaarde wil van de
gebruiker van dat gebouw of dat portiek;
daarvoor die ingang versperd wordt.
2.4.12Overlast van fiets of bromfiets op markt- en kermisterrein
e.d.Het is verboden op de door de burgemeester aangewezen uren en
plaatsen zich met een fiets of bromfiets te bevinden op een terrein
waar een markt, kermis, uitvoering, bijeenkomst of plechtigheid
gehouden wordt welke publiek trekt.2.4.13Bespieden van personen1.Het is verboden zich in de nabijheid van een persoon dan wel van
een gebouw, woonwagen of woonschip op te houden met de
kennelijke bedoeling deze persoon dan wel een zich in dit
gebouw, deze woonwagen of dit woonschip bevindende persoon te
bespieden.2.Het is verboden door middel van een verrekijker, camera of een
dergelijk voorwerp een zich in een gebouw, woonwagen of
woonschip bevindende persoon te bespieden.2.4.14Bewakingsapparatuur(vervallen)2.4.15Nodeloos alarmeren(vervallen)2.4.16Alarminstallaties(vervallen)2.4.17Loslopende honden1.Het is de eigenaar of houder van een hond verboden die hond te
laten verblijven of te laten lopen:
binnen de bebouwde kom op de weg zonder dat die hond
aangelijnd is;
op een voor het publiek toegankelijke en kennelijk als
zodanig ingerichte kinderspeelplaats, zandbak of
speelweide of op een andere door burgemeester en
wethouders aangewezen plaats;
op de weg zonder voorzien te zijn van een halsband of
een ander identificatiemerk dat de eigenaar of houder
duidelijk doet kennen.
2.Burgemeester en wethouders kunnen plaatsen aanwijzen waar het
verbod, gesteld in het eerste lid, onder a, niet geldt.3.De verboden genoemd in het eerste lid onder a en b gelden niet
voor zover de eigenaar of houder van een hond zich vanwege zijn
handicap door een geleidehond laat begeleiden en de hond als
zodanig aantoonbaar gekwalificeerd is of indien een eigenaar of
houder van een hond deze aantoonbaar gekwalificeerd opleidt tot
geleidehond.2.4.18Verontreiniging door honden1.De eigenaar of houder van een hond is verplicht ervoor te zorgen
dat die hond zich niet van uitwerpselen ontdoet:
op een gedeelte van de weg dat is bestemd of mede is
bestemd voor het verkeer van voetgangers;
op een voor het publiek toegankelijke en kennelijk als
zodanig ingerichte kinderspeelplaats, zandbak of
speelweide;
op een andere door burgemeester en wethouders aangewezen
plaats.
2.Het college kan plaatsen aanwijzen waar het verbod genoemd in
het eerste lid, onder a niet geldt. 3.De strafbaarheid wegens overtreding van het in het eerste lid
gestelde gebod wordt opgeheven, indien de eigenaar of houder van
de hond er zorg voor draagt dat de uitwerpselen onmiddellijk
worden verwijderd.2.4.19Gevaarlijke honden1.Het is de eigenaar of houder van een hond verboden die hond te
laten verblijven of te laten lopen op of aan de weg of op het
terrein van een ander:
anders dan kort aangelijnd, nadat burgemeester en
wethouders aan de eigenaar of de houder hebben
bekendgemaakt dat zij die hond gevaarlijk of hinderlijk
achten en zij een aanlijngebod in verband met het gedrag
van die hond noodzakelijk vinden;
anders dan kort aangelijnd en voorzien van een muilkorf,
nadat burgemeester en wethouders de eigenaar of de
houder hebben bekendgemaakt dat zij die hond gevaarlijk
of hinderlijk achten en zij een aanlijn- en
muilkorfgebod in verband met het gedrag van die hond
noodzakelijk vinden.
2.In afwijking van artikel 2.4.17, aanhef en onder c, geldt voor
het bepaalde in het eerste lid bovendien dat de hond voorzien
moet zijn van een optisch leesbaar, niet-verwijderbaar
identificatiekenmerk in het oor of de buikwand.4.In het eerste lid wordt verstaan onder:
muilkorf: een muilkorf als bedoeld in lid 1, onder d,
van de Regeling agressieve dieren;
kort aanlijnen: aanlijnen van een hond met een lijn met
een lengte, gemeten van hand tot halsband, die niet
langer is dan 1,50 meter.
4.Het gestelde onder de leden 1 en 3 is niet van toepassing indien
en voor zover een regeling bij of krachtens de Welzijnswet voor
dieren van toepassing is.2.4.20Houden van hinderlijke of schadelijke dieren1.Burgemeester en wethouders zijn bevoegd buiten een inrichting in
de zin van de Wet milieubeheer gedeelten van de gemeente of
bepaalde plaatsen aan te wijzen waar het ter voorkoming of
opheffing van overlast of van schade aan de openbare gezondheid
verboden is daarbij aangeduide dieren:
aanwezig te hebben, dan wel
aanwezig te hebben anders dan met inachtneming van de
door hen ter voorkoming of opheffing van overlast of van
schade aan de openbare gezondheid gestelde regels, dan
wel
aanwezig te hebben tot een groter aantal dan in die
aanwijzing is aangegeven of mede is aangegeven.
2.Het is verboden op een krachtens het eerste lid aangewezen
plaats een daarbij aangeduid dier of daarbij aangeduide dieren
aanwezig te hebben, dan wel aanwezig te hebben anders dan met
inachtneming van de door burgemeester en wethouders gestelde
regels, dan wel aanwezig te hebben tot een groter aantal door
hen is aangegeven.3.Burgemeester en wethouders kunnen de rechthebbende op onroerende
zaken gelegen binnen een krachtens het eerste lid aangewezen
gedeelte van de gemeente ontheffing verlenen van het in het
tweede lid gestelde verbod.2.4.21Wilde dieren(vervallen)2.4.22Loslopend veeDe rechthebbende op vee dat zich bevindt in een aan een weg liggend
weiland of terrein dat niet van die weg is afgescheiden door een
deugdelijke veekering, is verplicht ervoor te zorgen dat zodanige
maatregelen getroffen worden dat dit vee die weg niet kan
bereiken.2.4.23Duiven1.De rechthebbende op duiven is verplicht ervoor te zorgen dat die
duiven niet kunnen uitvliegen tussen 08:00 uur en 18:00 uur in
een door burgemeester en wethouders te bepalen tijdvak gelegen
tussen 1 maart en 1 juni.2.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het in
het eerste lid gestelde gebod.3.Het in het eerste lid bepaalde geldt niet voor zover de
Provinciale Verordening Ophokplicht Postduiven van toepassing
is.2.4.24Bijen1.Het is verboden bijen te houden:
binnen een afstand van 30 meter van woningen of andere
gebouwen waar overdag mensen verblijven;
binnen een afstand van 30 meter van de weg.
2.Het in het eerste lid gestelde verbod geldt niet indien op een
afstand van ten hoogste 6 meter vanaf de korven of kasten een
afscheiding is aangebracht van 2 meter hoogte of zoveel hoger
als noodzakelijk is om het laag uit- en invliegen van de bijen
te voorkomen.3.Het in het eerste lid, aanhef en onder a, gestelde verbod geldt
niet voor zover de bijenhouder rechthebbende is op de woningen
of gebouwen als bedoeld in dat lid.4.Het in het eerste lid, aanhef en onder b, gestelde verbod geldt
niet voor zover in het daarin geregelde onderwerp wordt voorzien
in de Wegenverordening Zuid-Holland.5.Burgemeester en wethouders kunnen van het in het eerste lid
gestelde verbod ontheffing verlenen.5Be palingen ter bestrijding van heling van goederen2.5.1BegripsomschrijvingenIn deze afdeling wordt verstaan onder:
handelaar: de handelaar als bedoeld in artikel 1 van de
algemene maatregel van bestuur op grond van artikel 437,
eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht;
verkoopregister: het aantekening houden van het verkopen of
op andere wijze overdragen van alle gebruikte en ongeregelde
goederen door de handelaar.
2.5.2Verplichtingen met betrekking tot het verkoopregister1.De handelaar is verplicht aantekening te houden van alle
gebruikte of ongeregelde goederen die hij verkoopt of op andere
wijze overdraagt in een doorlopend en een door of namens de
burgemeester gewaarmerkt register en daarin vermeldt hij
onverwijld:
het volgnummer van de aantekening met betrekking tot het
goed;
de datum van verkoop of overdracht van het goed;
een omschrijving van het goed, daaronder begrepen – voor
zover dat mogelijk is – soort, merk en nummer van het
goed;
de verkoopprijs of andere voorwaarden voor overdracht
van het goed;
de naam en het adres van degene die het goed heeft
verkregen.
2.De burgemeester is bevoegd vrijstelling te verlenen van deze
verplichtingen.2.5.3Voorschriften als bedoeld in artikel 437 ter, eerste lid, van
het Wetboek van StrafrechtDe handelaar of een door hem handelend persoon is verplicht:
wanneer hij overeenkomstig het bepaalde in artikel 437 ter,
tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht de burgemeester
of de door hem aangewezen ambtenaar er schriftelijk van in
kennis stelt dat hij van het opkopen een beroep of gewoonte
maakt, daarbij tevens schriftelijk opgave te doen van zijn
woonadres en van het volledig adres van elke lokaliteit door
hem ten behoeve van zijn onderneming in gebruik
genomen;
de onder a bedoelde functionaris onder aanbieding van zijn
register(s) onverwijld, doch in ieder geval binnen drie
dagen, schriftelijk in kennis te stellen van een verandering
van zijn woonadres, zomede van het adres of de adressen van
een bij hem ten behoeve van zijn onderneming in gebruik
zijnde lokaliteit;
aan de hoofdingang van de lokaliteit waar de onderneming is
gevestigd een kenteken te hebben waarop zijn naam en de aard
van de onderneming duidelijk zichtbaar voorkomt;
indien hij in de gelegenheid is enig goed te verkrijgen
waarvan redelijkerwijs kan worden vermoed dat het van
misdrijf afkomstig is of voor de rechthebbende verloren is
gegaan, hiervan onverwijld kennis te geven aan de onder a
bedoelde functionaris;
zijn administratie op eerste aanvraag ter inzage te geven
aan de burgemeester of een daartoe door de burgemeester
aangewezen ambtenaar;
wanneer hij heeft opgehouden van het opkopen een beroep of
gewoonte te maken, onderscheidenlijk het beroep van
handelaar niet langer uitoefent, de onder a bedoelde
functionaris hiervan onverwijld doch in ieder geval binnen
drie dagen schriftelijk in kennis te stellen.
2.5.4Vervreemding van door opkoop verkregen goederenHet is de handelaar of een voor hem handelend persoon verboden enig
door opkoop verkregen goed gedurende de eerste drie dagen dat het
onder zijn berusting is, over te dragen of daarin enige wijziging
aan te brengen, tenzij deze wijziging van geen invloed is op de
herkenbaarheid van het goed.2.5.5Handel in horecabedrijven1.Het is de houder van een horecabedrijf verboden toe te laten dat
een handelaar of een voor hem handelend persoon in die
inrichting enig voorwerp verwerft, verkoopt of op enige andere
wijze overdraagt.2.Het in het eerste lid gestelde verbod geldt niet voor openbare
verkopingen en veilingen.3.In dit artikel wordt verstaan onder:
horecabedrijf: het bedrijf als bedoeld in artikel
2.3.1.1, eerste en tweede lid;
houder: de houder als bedoeld in artikel 2.3.1.1, vierde
lid.
6Vuurwerk2.6.1BegripsomschrijvingenIn deze afdeling wordt verstaan onder consumentenvuurwerk:Consumentenvuurwerk waarop het Besluit van 22 januari 2002, houdende
nieuwe regels met betrekking tot consument- en professioneel
vuurwerk (Vuurwerkbesluit) van toepassing is.2.6.2Ter beschikking stellen van consumentenvuurwerk tijdens de
verkoopdagenHet is verboden in de uitoefening van een bedrijf of nevenbedrijf
consumentenvuurwerk ter beschikking te stellen dan wel voor het ter
beschikking stellen aanwezig te houden, zonder een vergunning van
burgemeester en wethouders van de gemeente waar het bedrijf is of
zal worden gevestigd.2.6.3Bezigen van consumentenvuurwerk tijdens de
jaarwisseling1.Het is verboden consumentenvuurwerk te bezigen op een door
burgemeester en wethouders in het belang van de voorkoming van
gevaar, schade of overlast aangewezen plaats.2.Het is verboden vuurwerk op of aan de weg of op een voor publiek
toegankelijke plaats te bezigen indien zulks gevaar, schade of
overlast kan veroorzaken.3.De in het eerste en tweede lid gestelde verboden gelden niet
voor zover in het daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door
artikel 429, aanhef en onder 1, van het Wetboek van
Strafrecht.4.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het in
het eerste lid gestelde verbod.7Drugsoverlast2.7.1Drugshandel op straatOnverminderd het bepaalde in de Opiumwet is het verboden op of aan
de weg post te vatten of zich daar heen en weer te bewegen en zich
op of aan wegen in of op een voertuig te bevinden of daarmee heen en
weer of rond te rijden, met het kennelijk doel middelen als bedoeld
in de artikelen 2 en 3 van de Opiumwet, of daarop gelijkende waar,
al dan niet tegen betaling af te leveren, aan te bieden of te
verwerven, daarbij behulpzaam te zijn of daarin te bemiddelen.2.7.2Openlijk drugsoverlast1.Het is verboden op of aan de weg, op een voor publiek
toegankelijke plaats of in een voor publiek toegankelijk gebouw,
middelen als bedoeld in de artikelen 2 en 3 van de Opiumwet te
gebruiken, tot te dienen, dan wel voorbereidingen daarvoor te
verrichten of ten behoeve van dat gebruik voorwerpen en/of
stoffen voorhanden te hebben.2.Het verbod is niet van toepassing op voorwerpen of activiteiten
die in het belang van de volksgezondheid, in het bijzonder de
preventie, de bestrijding van drugsverslaving, van overheidswege
worden bevorderd of zijn goedgekeurd.3.Het in het bovenstaande verbod geldt niet voor zover in het
daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door het Wetboek van
Strafrecht of de Opiumwet.8Bestuurlijke ophouding2.8.1Bestuurlijke ophoudingDe burgemeester kan overeenkomstig artikel 154a van de Gemeentewet
besluiten tot het tijdelijk doen ophouden van door hem aangewezen
groepen van personen op een door hem aangewezen plaats indien deze
personen het bepaalde in artikel 2.1.1.1 van de Algemene
plaatselijke verordening groepsgewijs niet naleven.9Veiligheidsrisicogebieden2.9.1VeiligheidsrisicogebiedenDe burgemeester kan overeenkomstig artikel 151b van de Gemeentewet
bij verstoring van de openbare orde door de aanwezigheid van wapens,
dan wel bij ernstige vrees voor het ontstaan daarvan, een gebied,
met inbegrip van de daarin gelegen voor het publiek openstaande
gebouwen en daarbij behorende erven, aanwijzen als
veiligheidsrisicogebied.3SEKSINRICHTINGEN, SEKSWINKELS, STRAATPROSTITUTIE e.d.1:Begripsbepalingen3.1.1BegripsomschrijvingenIn dit hoofdstuk wordt verstaan onder:
prostitutie: het zich beschikbaar stellen tot het verrichten
van seksuele handelingen met een ander tegen
vergoeding;
prostituee: degene die zich beschikbaar stelt tot het
verrichten van seksuele handelingen met een ander tegen
vergoeding;
seksinrichting: de voor het publiek toegankelijke, besloten
ruimte waarin bedrijfs-matig of in een omvang alsof zij
bedrijfsmatig was, seksuele handelingen worden verricht, of
vertoningen van erotisch-pornografische aard plaatsvinden.
Onder een seksinrichting worden in elk geval verstaan: een
seksbioscoop, seksautomatenhal, sekstheater, een parenclub
of een prostitutiebedrijf waaronder tevens begrepen een
erotische massagesalon, al dan niet in combinatie met
elkaar;
escortbedrijf: de natuurlijke persoon, groep van personen of
rechtspersoon die bedrijfsmatig of in een omvang alsof zij
bedrijfsmatig was, prostitutie aanbiedt die op een andere
plaats dan in de bedrijfsruimte wordt uitgeoefend;
sekswinkel: de voor het publiek toegankelijke, besloten
ruimte waarin hoofdzakelijk goederen van
erotisch-pornografische aard aan particulieren plegen te
worden verkocht of verhuurd;
exploitant: de natuurlijke persoon of personen of
rechtspersoon of rechtspersonen die een seksinrichting of
escortbedrijf exploiteren en de tot vertegenwoordiging van
die rechtspersoon of rechtspersonen bevoegde natuurlijke
persoon of personen;
beheerder: de natuurlijke persoon of personen die de
onmiddellijke feitelijke leiding uitoefent in een
seksinrichting of escortbedrijf;
bezoeker: degene die aanwezig is in een seksinrichting, met
uitzondering van:
de exploitant;
de beheerder;
de prostituee;
het personeel dat in de seksinrichting werkzaam
is;
toezichthouders die zijn aangewezen op grond van
artikel 6.2;
andere personen wier aanwezigheid in de
seksinrichting wegens dringende redenen noodzakelijk
is.
3.1.2Bevoegd bestuursorgaanIn dit hoofdstuk wordt verstaan onder bevoegd bestuursorgaan: het
college of, voor zover het betreft voor het publiek openstaande
gebouwen en daarbij behorende erven als bedoeld in artikel 174 van
de Gemeentewet, de burgemeester.3.1.3Nadere regelsMet het oog op de in artikel 3.3.2 genoemde belangen kan het college
over de uitoefening de bevoegdheden in dit hoofdstuk nadere regels
vaststellen.2:Seksinrichtingen, straatsprostitutie, sekswinkels e.d.3.2.1Seksinrichtingen1.Het is verboden een seksinrichting of escortbedrijf te
exploiteren of te wijzigen zonder vergunning van het bevoegd
bestuursorgaan.2.In de aanvraag om vergunning en in de vergunning wordt in ieder
geval vermeld:
de persoonsgegevens van de exploitant;
de persoonsgegevens van de beheerder en
de aard van de seksinrichting of het escortbedrijf.
3.2.2Gedragseisen exploitant en beheerder1.De exploitant en de beheerder:
staat niet onder curatele en is niet ontzet uit de
ouderlijke macht of de voogdij;
is niet in enig opzicht van slecht levensgedrag en
heeft de leeftijd van eenentwintig jaar bereikt.
2.Naast de gestelde eisen in het eerste lid, is de exploitant en
de beheerder niet:
met toepassing van artikel 37 van het Wetboek van
Strafrecht in een psychiatrisch ziekenhuis geplaatst of
met toepassing van artikel 37a van het Wetboek van
Strafrecht ter beschikking gesteld;
binnen de laatste vijf jaar onherroepelijk veroordeeld
tot een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf van zes maanden
of meer door de rechter in Nederland, de Nederlandse
Antillen of Aruba, dan wel door een andere rechter
wegens een misdrijf waarvoor naar Nederlands recht een
bevel tot voorlopige hechtenis ingevolge artikel 67,
eerste lid, van het Wetboek van strafvordering is
toegelaten;
binnen de laatste vijf jaar bij ten minste twee
rechterlijke uitspraken onherroepelijk veroordeeld tot
een onvoorwaardelijke geldboete van € 500,00 of meer of
tot een andere hoofdstraf als bedoeld in artikel 9,
eerste lid, onder a, van het Wetboek van Strafrecht,
wegens dan wel mede wegens overtreding van:
bepalingen gesteld bij of krachtens de Drank- en
Horecawet, de Opiumwet, de Vreemdelingenwet en de
Wet arbeid vreemdelingen;
de artikelen 137c tot en met 137g, 140, 240b,
242 tot en met 249, 250a (oud), 252, 273F, 300 tot
en met 303, 416, 417, 417bis, 426, 429auter en 453
van het Wetboek van Strafrecht;
de artikelen 8 en 162, derde lid, alsmede
artikel 6 juncto artikel 8 of juncto artikel 163
van de Wegenverkeerswet 1994;
de artikelen 1, onder a, b en d, 13, 14, 27 en
30b van de Wet op de kansspelen;
de artikelen 2 en 3 van de Wet op de
weerkorpsen;
de artikelen 54 en 55 van de Wet wapens en
munitie.
3.Met een veroordeling als bedoeld in het tweede lid wordt
gelijkgesteld:
vrijwillige betaling van een geldsom als bedoeld in
artikel 74, tweede lid, onder a, van het Wetboek van
Strafrecht of artikel 76, derde lid, onder a, van de
Algemene wet inzake rijksbelastingen, tenzij de geldsom
minder dan € 375,00 bedraagt;
een bevel tot tenuitvoerlegging van een voorwaardelijke
straf.
4.De periode van vijf jaar, genoemd in het tweede lid, wordt:
bij de weigering van een vergunning teruggerekend vanaf
de datum van beslissing op de aanvraag van de
vergunning;
bij de intrekking van een vergunning teruggerekend vanaf
de datum van de intrekking van deze vergunning.
5.De exploitant of de beheerder is binnen de laatste vijf jaar
geen exploitant of beheerder geweest van een seksinrichting of
escortbedrijf die voor ten minste een maand door het bevoegde
bestuursorgaan is gesloten of waarvan de vergunning als bedoeld
in artikel 3.2.1, eerste lid, is ingetrokken, tenzij aannemelijk
is dat hem terzake geen verwijt treft.3.2.3Sluitingstijden1.Het is verboden een seksinrichting voor bezoekers geopend te
hebben en daarin bezoekers toe te laten of te laten
verblijven:
op maandag tot en met donderdag tussen 24:00 en 05:00
uur;
op zaterdag en zondag tussen 02:00 en 05:00 uur.
2.Het bevoegd orgaan kan door middel van een voorschrift als
bedoeld in artikel 1.4 voor een afzonderlijke seksinrichting
andere sluitingstijden vaststellen.3.Het is bezoekers van een seksinrichting verboden zich daarin te
bevinden gedurende de tijd dat die seksinrichting krachtens het
eerste lid of tweede lid, dan wel krachtens artikel3.2.4, eerste
lid, gesloten dient te zijn.4.Het in het eerste tot en met derde lid bepaalde geldt niet voor
zover in de daarin geregelde onderwerpen wordt voorzien door de
op de Wet milieubeheer gebaseerde voorschriften.3.2.4Tijdelijke afwijking sluitingstijden; (tijdelijke)
sluiting1.Met het oog op de in artikel 3.3.2, tweede lid, genoemde
belangen of in geval van strijdigheid met de bepalingen in dit
hoofdstuk, kan het bevoegd bestuursorgaan:
tijdelijk andere dan de krachtens artikel 3.2.3, eerste
of tweede lid, geldende sluitingsuren vaststellen;
van een afzonderlijke seksinrichting al dan niet
tijdelijk de gedeeltelijke of algehele sluiting
bevelen.
2.Onverminderd het bepaalde in artikel 3:41 van de Algemene wet
bestuursrecht, maakt het bevoegd bestuursorgaan het in het
eerste lid bedoelde besluit openbaar bekend overeenkomstig
artikel 3:42 van de Algemene wet bestuursrecht.3.2.5Aanwezigheid van en toezicht door exploitant en
beheerder1.Het is verboden een seksinrichting voor bezoekers geopend te
hebben zonder dat de ingevolge artikel 3.2.1 op de vergunning
vermelde exploitant of beheerder in de seksinrichting aanwezig
is.2.De exploitant en de beheerder zien er voortdurend op toe dat in
de seksinrichting:
geen strafbare feiten plaatsvinden, waaronder in ieder
geval de feiten genoemd in de titels XIV (misdrijven
tegen de zeden), XX (mishandeling), XXII (diefstal) en
XXX (heling) van het Tweede Boek van het Wetboek van
Strafrecht, in de Opiumwet en in de Wet wapens en
munitie en
geen prostitutie wordt uitgeoefend door personen in
strijd met het bij of krachtens de Wet arbeid
vreemdelingen of de Vreemdelingenwet bepaalde.
3.2.6Straatprostitutie1.Het is verboden, door handelingen, houding, woord, gebaar of op
andere wijze, passanten tot prostitutie te bewegen, uit te
nodigen dan wel aan te lokken:
op of aan andere dan door het college aangewezen wegen
of gebieden;
gedurende andere dan door het college vastgestelde
tijden.
2.Met het oog op de naleving van het in het eerste lid gestelde
verbod, kan door politieambtenaren het bevel worden gegeven zich
onmiddellijk in een bepaalde richting te verwijderen.3.Met het oog op de in artikel 3.3.2, tweede lid, genoemde
belangen kan door politieambtenaren aan personen die zich
bevinden op de wegen en tijden als bedoeld in het eerste lid,
het bevel worden gegeven zich onmiddellijk in een bepaalde
richting te verwijderen.4.De burgemeester kan met het oog op de in artikel 3.3.2, tweede
lid, genoemde belangen personen aan wie ten minste één maal een
bevel is gegeven als bedoeld in het derde lid bij besluit
verbieden zich gedurende bepaalde termijn, anders dan in een
openbaar middel van vervoer, te bevinden op of aan de wegen en
op de tijden als bedoeld in het eerste lid.5.De burgemeester beperkt het in het vierde lid genoemde verbod
indien dat in verband met de persoonlijke omstandigheden van
betrokkene noodzakelijk is.6.Het is verboden zich te gedragen in strijd met een door de
burgemeester opgelegd verbod als bedoeld in het vierde lid.3.2.7SekswinkelsHet is de rechthebbende op een onroerende zaak verboden daarin een
sekswinkel te exploiteren in door het college in het belang van de
openbare orde of de woon- en leefomgeving aangewezen gebieden of
delen van de gemeente.3.2.8Tentoonstellen, aanbieden en aanbrengen van
erotisch-pornografische goederen, afbeeldingen e.d.1.Het is de rechthebbende op een onroerende zaak verboden daarin
of daarop goederen, opschriften, aankondigingen, gedrukte of
geschreven stukken dan wel afbeeldingen van
erotisch-pornografische aard openlijk ten toon te stellen, aan
te bieden of aan te brengen:
indien het bevoegd bestuursorgaan aan de rechthebbende
heeft bekend-gemaakt dat de wijze van tentoonstellen,
aanbieden of aanbrengen daarvan, de openbare orde of de
woon- en leefomgeving in gevaar brengt;
anders dan overeenkomstig de door het bevoegd
bestuursorgaan in het belang van de openbare orde of de
woon- en leefomgeving gestelde regels.
2.Het in het eerste lid gestelde verbod is niet van toepassing op
het tentoonstellen, aanbieden of aanbrengen van goederen,
opschriften, aankondigingen, gedrukte of geschreven stukken dan
wel afbeeldingen die dienen tot het openbaren van gedachten en
gevoelens als bedoeld in artikel 7, eerste lid, van de
Grondwet.3:Beslissingstermijn; weigeringsgronden3.3.1Beslissingstermijn1.Het bevoegd bestuursorgaan neemt het besluit op de aanvraag om
vergunning als bedoeld in artikel 3.2.1, eerste lid, binnen
twaalf weken na de dag waarop de aanvraag ontvangen is.2.Het bevoegd bestuursorgaan kan zijn besluit voor ten hoogste
twaalf weken verdagen.3.3.2Weigeringsgronden1.De vergunning als bedoeld in artikel 3.2.1, eerste lid, wordt
geweigerd indien:
de exploitant of de beheerder niet voldoet aan de in
artikel 3.2.2 gestelde eisen;
de vestiging of de exploitatie van de seksinrichting of
het escortbedrijf in strijd is met een geldende
bestemmingsplan, stadsvernieuwingsplan of
leefmilieuverordening;
er aanwijzingen zijn dat in de seksinrichting of het
escortbedrijf personen werkzaam zijn of zullen zijn in
strijd met artikel 273f van het Wetboek van Strafrecht
of met het bij of krachtens de Wet arbeid vreemdelingen
of de Vreemdelingenwet bepaalde.
Onverminderd het bepaalde in artikel 1.8 kan de
vergunning bedoeld in artikel 3.2.1, eerste lid, dan wel
de aanwijzing of vaststelling bedoeld in artikel 3.2.6,
eerste lid, worden geweigerd in het belang van de
arbeidsomstandigheden van de prostituee.
4:Beëindiging exploitatie; wijziging beheer3.4.1Beëindiging exploitatie1.De vergunning vervalt zodra de ingevolge artikel 3.2.1 op de
vergunning vermelde exploitant de exploitatie van de
seksinrichting of het escortbedrijf feitelijk heeft
beëindigd.2.Binnen een week na de feitelijke beëindiging van de exploitatie
geeft de exploitant daarvan schriftelijk kennis aan het bevoegd
bestuursorgaan.3.4.2Wijziging beheer1.Indien een beheerder als bedoeld in artikel 3.2.1, tweede lid,
onder b, het beheer in de seksinrichting of het escortbedrijf
feitelijk heeft beëindigd, geeft de exploitant daarvan binnen
een week na de feitelijke beëindiging van het beheer
schriftelijk kennis aan het bevoegd bestuursorgaan.2.Het beheer kan worden uitgeoefend door een nieuwe beheerder,
indien het bevoegd bestuursorgaan op aanvraag van de exploitant
heeft besloten de verleende vergunning overeenkomstig de
wijziging in het beheer te wijzigen. Het bepaalde in artikel
3.3.2, eerste lid, aanhef en onder a, is van overeenkomstige
toepassing.3.In afwachting van het besluit als bedoeld in het tweede lid kan
het beheer worden uitgeoefend door een nieuwe beheerder zodra de
exploitant een aanvraag als bedoeld in het tweede lid heeft
ingediend, totdat over de aanvraag is besloten.4BESCHERMING VAN HET MILIEU EN HET NATUURSCHOON EN ZORG VOOR HET
UITERLIJK AANZIEN VAN DE GEMEENTE1Geluid- en lichthinder4.1.1BegripsomschrijvingenIn deze afdeling wordt verstaan onder:
besluit: het Besluit algemene regels voor inrichtingen
milieubeheer;
inrichting: inrichting type A of type B als bedoeld in het
Besluit;
houder van een inrichting: degene die als eigenaar,
bedrijfsleider, beheerder of anderszins een inrichting
drijft;
collectieve festiviteit: festiviteit die niet specifiek aan
één of een klein aantal inrichtingen is verbonden;
incidentele festiviteit: festiviteit of activiteit die
gebonden is aan één of een klein aantal inrichtingen;
geluidsgevoelige gebouwen: woningen en gebouwen die op grond
van artikel 1 van de Wet geluidhinder worden aangemerkt als
geluidsgevoelige gebouwen met uitzondering van gebouwen
behorende bij de betreffende inrichting;
geluidsgevoelige ruimte: ruimte binnen een woning voor zover
die kennelijk als slaap-, woon-, of eetkamer wordt gebuikt
of voor een zodanig gebruik is bestemd, alsmede een keuken
van ten minste 11 m2.
HRMI-99: Handleiding meten en rekenen industrielawaai, van
het ministerie van VROM, uitgave 1999.
4.1.2Aanwijzing collectieve festiviteiten1.De geluidsnormen als bedoeld in de artikelen 2.17, 2.19 en 2.20
van het Besluit gelden niet voor door het college per
kalenderjaar aan te wijzen collectieve festiviteiten gedurende
de daarbij aan te wijzen dagen of dagdelen.2.De voorwaarden met betrekking tot de verlichting ten behoeve van
sportbeoefening in de buitenlucht als bedoeld in artikel 4.113,
eerste lid, van het Besluit gelden niet voor door het college
per kalenderjaar aan te wijzen collectieve festiviteiten
gedurende de daarbij aan te wijzen dagen of dagdelen.3.In een aanwijzing als bedoeld in het eerste en tweede lid, kan
het college bepalen dat de aanwijzing slechts geldt in een of
meer delen van de gemeente.4.Het college maakt de aanwijzing ten minste vier weken voor het
begin van een nieuw kalenderjaar bekend.5.Het college kan wanneer een collectieve festiviteit
redelijkerwijs niet te voorzien was, een festiviteit terstond
als collectieve festiviteit als bedoeld in het eerste lid
aanwijzen.6.Het equivalente geluidsniveau Leq,T veroorzaakt door de
inrichting, bedraagt niet meer dan: 80 dB(A) én 95 dB(C),
gemeten op de gevel van geluidsgevoelige gebouwen;7.Op de dagen als bedoeld in het eerste lid wordt het, binnen het
bebouwde gedeelte van de inrichting, ten gehore brengen van
extra muziek - hoger dan de geluidsnorm als bedoeld in de
artikelen 2.17, 2.19 en 2.20 van het Besluit - zondag tot en met
donderdag uiterlijk om 24.00 uur te worden beëindigd en op
zaterdagnacht (de nacht van vrijdag op zaterdag) en zondagnacht
(de nacht van zaterdag op zondag) uiterlijk om 01.00 uur.8.Op de dagen als bedoeld in het eerste lid wordt het, op het
buitenterrein van de inrichting, ten gehore brengen van extra
muziek - hoger dan de geluidsnorm als bedoeld in de artikelen
2.17, 2.19 en 2.20 van het Besluit - uiterlijk om 23:00 uur
beëindigd.9.In een aanwijzing als bedoeld in het eerste lid kan het college
afwijken van de in het zesde lid genoemde geluidnormen en van de
in het zevende en achtste lid bepaalde eindtijden.10.Bij het ten gehore brengen van muziekgeluid binnen het bebouwde
gedeelte van de inrichting blijven ramen en deuren gesloten,
behoudens voor het onmiddellijk doorlaten van personen of
goederen.4.1.3Kennisgeving incidentele festiviteiten1.Het is een inrichting toegestaan maximaal 6 incidentele
festiviteiten per kalenderjaar te houden waarbij de
geluidsnormen als bedoeld in de artikelen 2.17, 2.19 en 2.20 van
het Besluit niet van toepassing zijn, mits de houder van de
inrichting ten minste twee weken voor de aanvang van de
festiviteit het college daarvan in kennis heeft gesteld.2.Het is een inrichting toegestaan om tijdens maximaal 6
incidentele festiviteiten per kalenderjaar de verlichting langer
aan te houden ten behoeve van sportactiviteiten waarbij artikel
4.113 , eerste lid, van het Besluit niet van toepassing is, mits
de houder van de inrichting ten minste twee weken voor de
aanvang van de festiviteit het college daarvan in kennis heeft
gesteld.3.Het college stelt een formulier vast voor het doen van een
kennisgeving.4.De kennisgeving wordt geacht te zijn gedaan wanneer het
formulier, volledig en naar waarheid ingevuld, tijdig is
ingeleverd op de plaats op dat formulier vermeld.5.De kennisgeving wordt tevens geacht te zijn gedaan wanneer het
college op verzoek van de houder van een inrichting een
incidentele festiviteit, die redelijkerwijs niet te voorzien
was, terstond toestaat.6.Het equivalente geluidsniveau Leq,T veroorzaakt door de
inrichting, bedraagt niet meer dan: 80 dB(A) én 95 dB(C),
gemeten op de gevel van geluidsgevoelige gebouwen.7.In geval er in- en aanpandige woningen zijn mag het equivalente
geluidniveau Leq,T veroorzaakt door de inrichting, niet meer
bedragen dan 60 dB(A) in een geluidsgevoelige ruimte van de
woning.8.Op de dagen als bedoeld in het eerste lid wordt het, binnen het
bebouwde gedeelte van de inrichting, ten gehore brengen van
extra muziek - hoger dan de geluidsnorm als bedoeld in de
artikelen 2.17, 2.19 en 2.20 van het Besluit - zondag tot en met
donderdag uiterlijk om 24.00 uur te worden beëindigd en op
zaterdagnacht (de nacht van vrijdag op zaterdag) en zondagnacht
(de nacht van zaterdag op zondag) uiterlijk om 01.00 uur. 9.Op de dagen als bedoeld in het eerste lid wordt het ten gehore
brengen van extra muziek op het buitenterrein van de inrichting
- hoger dan de geluidsnorm als bedoeld in de artikelen 2.17,
2.19 en 2.20 van het Besluit - uiterlijk om 23:00 uur
beëindigd.10.Bij het ten gehore brengen van muziekgeluid binnen het bebouwde
gedeelte van de inrichting blijven ramen en deuren gesloten,
behoudens voor het onmiddellijk doorlaten van personen of
goederen.11.De drijver van de inrichting waar een incidentele festiviteit
plaatsvindt, licht omwonenden binnen een straal van vijftig
meter uiterlijk 48 uur voor het begin van de festiviteit in over
de voorgenomen festiviteit op de wijze zoals is aangegeven op
het meldingsformulier.12.Het gebruik van een aanwezige omroepinstallatie beperkt zich tot
het aankondigen van het starten en beëindigen van wedstrijd- of
feestonderdelen. 4.1.4Wijze van geluidmeten1.Metingen en berekeningen ter controle van voornoemde
geluidniveaus vinden plaats overeenkomstig de HRMI-99.2.In tegenstelling tot de HRMI-99 wordt geen correctie voor
herkenbaar muziekgeluid toegepast, wordt geen
bedrijfsduurcorrectie toegepast, wordt niet gecorrigeerd voor
gevel- of andere reflecties en vindt geen correctie ten aanzien
van de nagalmtijd plaats.3.In tegenstelling tot de HRMI-99 mogen metingen ook uitgevoerd
worden met een, volgens de specificaties van IEC-publicatie 651:
1979, type 2 geluidniveaumeter.4.Metingen in de buitenlucht vinden plaats op een hoogte van
minimaal 1,5 m en maximaal 2 m boven plaatselijk maaiveld.5.In geval het geluidniveau op een geluidgevoelig gebouw wordt
vastgesteld, wordt de gevel op de begane grond ook als gevel van
het geluidgevoelig gebouw gezien als geluidgevoelige ruimten
slechts op de hoger gelegen etages aanwezig zijn.4.1.5Overige geluidhinder1.Het is verboden toestellen of geluidsapparaten in werking te
hebben of handelingen te verrichten op een zodanige wijze dat
voor een omwonende of overigens voor de omgeving geluidhinder
wordt veroorzaakt.2.Het is verboden om te laden en te lossen tussen 23:00 uur in de
avond en 07:00 uur in de morgen, behoudens op marktdagen.3.Burgemeester en wethouders kunnen van het in het eerste lid
bepaalde ontheffing verlenen.4.Het in het eerste lid bepaalde geldt niet voor zover in het
daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet
geluidhinder, de Zondagswet, het Vuurwerk-besluit, of de
Provinciale milieuverordening.2Bodem-, weg- en milieuverontreiniging4.2.1StraatvegenHet is verboden op een door burgemeester en wethouders ten behoeve
van de werkzaamheden van de gemeentelijke reinigingsdienst
aangewezen weggedeelte een voertuig te parkeren of enig ander
voorwerp te laten staan gedurende een daarbij aangeduide
tijdsperiode.4.2.2Natuurlijke behoefte doenHet is verboden binnen de bebouwde kom op of aan de weg zijn
natuurlijke behoefte te doen buiten een daarvoor bestemde inrichting
of plaats.4.2.3Toestand van sloten en andere wateren en niet-openbare riolen
en putten buiten gebouwenSloten en andere wateren en niet-openbare riolen en putten buiten
gebouwen mogen zich niet bevinden in een toestand die gevaar
oplevert voor de veiligheid, nadeel voor de gezondheid of hinder
voor de gebruikers van de gebouwen of voor anderen.3Kamperen buiten kampeerterreinen4.3.1BegripsomschrijvingIn deze afdeling wordt onder kampeermiddel verstaan:Een onderkomen of voertuig waarvoor geen bouwvergunning in de zin
van artikel 40 van de Woningwet is vereist, dat bestemd of opgericht
is dan wel gebruikt wordt of kan worden gebruikt voor recreatief
nachtverblijf.4.3.2Recreatief nachtverblijf buiten kampeerterreinen1.Het is verboden ten behoeve van recreatief nachtverblijf
kampeermiddelen te plaatsen of geplaatst te houden buiten een
kampeerterrein dat als zodanig in het bestemmingsplan is bestemd
of mede bestemd.2.Het verbod geldt niet voor plaatsen van kampeermiddelen voor
eigen gebruik door de rechthebbende op een terrein.3.Het college kan ontheffing verlenen van het verbod van het
eerste lid.4.Onverminderd het bepaalde artikel 1 lid 8 kan de ontheffing
worden geweigerd in het belang van:
de bescherming van natuur en landschap:
de bescherming van een dorpsgezicht.
4.3.3Aanwijzing kampeerplaatsen1.Het college kan plaatsen aanwijzen waarop het verbod van artikel
4.3.2, eerste lid, niet geldt.2.Het college kan daarbij nadere regels stellen in het belang van
de gronden, genoemd in artikel 1 lid 8 en artikel 4.3.2. vierde
lid.4Bescherming van flora en fauna4.4.1Bescherming groenvoorzieningen(vervallen)4.4.2Beschermde planten; hout sprokkelen(vervallen)4.4.3Bescherming broedvogels(vervallen)5Maatregelen tegen ontsiering en stankoverlast4.5.1Opslag voertuigen, vaartuigen, mest, afvalstoffen
enz.1.Burgemeester en wethouders kunnen buiten een inrichting in de
zin van de Wet milieubeheer, in de openlucht, buiten de weg
gelegen plaatsen aanwijzen waar het in het belang van het
uiterlijk aanzien van de gemeente, ter voorkoming of opheffing
van overlast dan wel voorkoming van schade aan de openbare
gezondheid, verboden is een of meer van de volgende daarbij
nader aangeduide voorwerpen of stoffen op te slaan, te plaatsen
of aanwezig te hebben, anders dan met inachtneming van de door
hen gestelde regels:
onbruikbare of aan hun oorspronkelijke bestemming
onttrokken voer- of vaartuigen of onderdelen
daarvan;
bromfietsen en motorvoertuigen of onderdelen
daarvan;
caravans, kampeerwagens, boten, tenten en andere
dergelijke, gewoonlijk voor recreatieve doeleinden
gebezigde voorwerpen, indien het plaatsen of aanwezig
hebben daarvan geschiedt voor verkoop of verhuur of
anderszins voor een commercieel doel;
mestopslag, gierkelder of andere verzamelplaatsen van
vuil, een verzameling ingekuild gras, loof of pulp of
ingekuilde landbouwproducten, afbraakmaterialen en oude
metalen;
afvalstoffen.
2.In het eerste lid wordt onder weg verstaan hetgeen daaronder
verstaan wordt in artikel 1 van de Wegenverkeerswet 1994.3.Het is verboden op een door burgemeester en wethouders krachtens
het eerste lid aangewezen plaats en door hen aangeduid voorwerp
of stof:
op te slaan, te plaatsen of aanwezig te hebben, dan
wel
op te slaan, te plaatsen of aanwezig te hebben anders
dan met inachtneming van de door hen gestelde
regels.
4.Het in dit artikel bepaalde geldt niet voor zover het daarin
geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet op de Ruimtelijke
Ordening of de Verordening Bescherming Landschap en Natuur
Zuid-Holland.4.5.1AStankoverlast door verspreiding van meststoffen1.Dit artikel verstaat onder:
dierlijke meststoffen: meststoffen als bedoeld in
artikel 1 van de Meststoffenwet;
emissiearm aanwenden: gebruiken van meststoffen op de
wijze die is aangegeven in de bij het Besluit gebruik
meststoffen behorende bijlage II, met dien verstande
echter dat onder 3, punt a, onder 2e gelezen moet
worden: “tijdens het uitrijden van de dierlijke mest
deze gelijktijdig wordt ondergewerkt”;
grond: bouwland, maïsland en grasland.
2.Onverminderd het bepaalde in het Besluit gebruik meststoffen is
het verboden op gronden meststoffen uit te rijden, op te
brengen, te doen uitrijden of te doen opbrengen op zaterdag,
zondag en op de volgende feest- en gedenkdagen: nieuwjaarsdag,
eerste en tweede paasdag, Hemelvaartsdag, eerste en tweede
pinksterdag, eerste en tweede kerstdag en de dag waarop de
verjaardag van de koningin wordt gevierd.3.Het in het tweede lid gestelde verbod is niet van toepassing
voor zover de mest emissiearm, als bedoeld in dit artikel, wordt
aangewend.4.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van de in
het tweede lid gestelde verboden.5.Vervoer van meststof als dunne mest dient te geschieden in
volledig gesloten transportmiddelen die in een zindelijke staat
verkeren.4.5.2Verbod hinderlijke of gevaarlijke reclameHet is verboden op of aan een onroerende zaak handelsreclame te
maken of te voeren door middel van een opschrift, aankondiging of
afbeelding waardoor het verkeer in gevaar wordt gebracht of ernstige
hinder ontstaat voor de omgeving.4.5.3Lichtreclame(vervallen)5ANDERE ONDERWERPEN BETREFFENDE DE HUISHOUDING DER GEMEENTE1Parkeerexcessen5.1.1BegripsomschrijvingenIn deze afdeling wordt verstaan onder:
weg: de weg, als bedoeld in artikel 1, eerste lid onder b,
van de Wegenverkeerswet 1994;
voertuigen: alle voertuigen met uitzondering van:
treinen en trams;
fietsen en bromfietsen;
gehandicaptenvoertuigen in de zin van het Reglement
verkeersregels en verkeerstekens 1990;
kruiwagens, kinderwagens en dergelijke kleine
voertuigen, rolstoelen;
parkeren: het laten stilstaan van een voertuig anders dan
gedurende de tijd die nodig is voor en gebruikt wordt tot
het onmiddellijk in- of uitstappen van passagiers of voor
het onmiddellijk laden of lossen van goederen.
5.1.2Parkeren van voertuigen van autobedrijf e.d.1.Het is degene die er zijn bedrijf, nevenbedrijf dan wel een
gewoonte van maakt voertuigen te stallen, te herstellen, te
slopen, te verhuren of te verhandelen verboden:
drie of meer voertuigen die hem toebehoren of zijn
toevertrouwd op de weg te parkeren binnen een cirkel met
een straal van 25 meter met als middelpunt een dezer
voertuigen, dan wel
de weg als werkplaats voor voertuigen te gebruiken.
2.Onder verhuren als bedoeld in het eerste lid wordt mede
verstaan:
het gebruiken van een voertuig voor het geven van
lessen;
het gebruiken van een voertuig voor het vervoeren van
personen tegen betaling.
3.Tot de voertuigen als bedoeld in het eerste lid worden niet
gerekend:
voertuigen waaraan herstel- of onderhoudswerkzaamheden
worden verricht die in totaal niet meer dan een uur
vergen, zulks gedurende de tijd die nodig is voor en
gebruikt wordt voor deze werkzaamheden;
voertuigen gebezigd voor persoonlijk gebruik van de in
het eerste lid genoemde persoon.
4.Burgemeester en wethouders kunnen van het in het eerste lid
gestelde verbod ontheffing verlenen.5.1.2ATe koop aanbieden van voertuigen1.Het is verboden op door burgemeester en wethouders aangewezen
wegen of weggedeelten een voertuig te parkeren met het
kennelijke doel het te koop aan te bieden of te
verhandelen.2.Burgemeester en wethouders kunnen van het in het eerste lid
bedoelde verbod ontheffing verlenen.5.1.3Defecte voertuigenHet is verboden een voertuig waarmede als gevolg van andere dan
eenvoudig te verhelpen gebreken niet kan of mag worden gereden,
langer dan op drie achtereenvolgende dagen op de weg te
parkeren.5.1.4Voertuigwrakken1.Het is verboden een voertuigwrak op de weg te plaatsen of te
hebben.2.Onder voertuigwrak wordt verstaan: een voertuig dat rijtechnisch
in onvoldoende staat van onderhoud en tevens in een kennelijk
verwaarloosde toestand verkeert.3.Het in het eerste lid gestelde verbod geldt niet voor zover in
het daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet
milieubeheer.5.1.5Caravans e.d.1.Het is verboden een woonwagen, kampeerwagen, camper, caravan,
magazijnwagen, aanhangwagen, keetwagen of ander dergelijk
voertuig dat voor de recreatie dan wel anderszins uitsluitend of
mede voor andere dan verkeersdoeleinden wordt gebezigd:
langer dan op drie achtereenvolgende dagen op de weg te
plaatsen of te hebben;
op een door burgemeester en wethouders aangewezen plaats
te parkeren, waar dit naar hun oordeel schadelijk is
voor het uiterlijk aanzien van de gemeente.
2.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het in
het eerste lid, aanhef en onder a, gestelde verbod.3.Het in het eerste lid gestelde verbod geldt niet voor zover in
het daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door de
Wegenverordening Zuid-Holland of de Verordening Bescherming
Landschap en Natuur.5.1.6Parkeren van reclamevoertuigen1.Het is verboden een voertuig dat is voorzien van een aanduiding
van handels-reclame op de weg te parkeren met het kennelijk doel
om daarmee handelsreclame te maken.2.Burgemeester en wethouders kunnen van het in het eerste lid
gestelde verbod ontheffing verlenen.5.1.7Parkeren van grote voertuigen1.Het is verboden een voertuig dat, met inbegrip van de lading,
een lengte heeft van meer dan 6 meter of een hoogte van meer dan
2,40 meter te parkeren op een door burgemeester en wethouders
aangewezen plaats, waar dit naar hun oordeel schadelijk is voor
het uiterlijk aanzien van de gemeente.2.Het is verboden een voertuig dat, met inbegrip van de lading,
een lengte heeft van meer dan 6 meter te parkeren op een door
burgemeester en wethouders aangewezen weg, waar dit parkeren
naar hun oordeel buitensporig is met het oog op de verdeling van
de beschikbare parkeerruimte.3.Het in het tweede lid gestelde verbod geldt niet op werkdagen
van maandag tot en met vrijdag, dagelijks van 08.00 tot 18.00
uur.4.Burgemeester en wethouders kunnen van de in het eerste en tweede
lid gestelde verboden ontheffing verlenen.
gedurende de tijd die nodig is en gebruikt wordt voor
het uitvoeren van werkzaamheden, waarvoor de
aanwezigheid van het voertuig ter plaatse noodzakelijk
is;
op de daartoe door burgemeester en wethouders aangewezen
parkeergelegenheden.
5.1.8Parkeren van uitzichtbelemmerende voertuigen1.Het is verboden een voertuig dat, met inbegrip van de lading,
een lengte heeft van meer dan 6 meter of een hoogte van meer dan
2,4 meter, op de weg te parkeren bij een voor bewoning of ander
dagelijks gebruik bestemd gebouw op zodanige wijze dat daardoor
het uitzicht van bewoners of gebruikers vanuit dat gebouw op
hinderlijke wijze wordt belemmerd of hun anderszins hinder of
overlast wordt aangedaan.2.Het verbod geldt niet gedurende de tijd die nodig is voor en
gebruikt wordt voor het uitvoeren van werkzaamheden waarvoor de
aanwezigheid van het voertuig ter plaatse noodzakelijk is.5.1.9Parkeren van voertuigen met stankverspreidende
stoffen1.Het is verboden een voertuig met stankverspreidende stoffen te
parkeren daar waar bewoners of gebruikers van nabijgelegen
gebouwen of terreinen daarvan hinder of overlast kunnen
ondervinden.2.Het in het eerste lid gestelde verbod geldt niet voor zover in
het daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet
milieubeheer.5.1.10Aantasting groenvoorzieningen door voertuigen1.Het is verboden met een voertuig, fiets of bromfiets te rijden
door dan wel deze te doen of te laten staan in een park of
plantsoen of een van gemeentewege aangelegde beplanting of
groenstrook.2.Het in het eerste lid gestelde verbod is niet van
toepassing:
op wegen als bedoeld in artikel 5.1.1, onder a;
op voertuigen die nodig zijn en gebruikt worden ter
uitvoering van werkzaamheden door of vanwege de
overheid;
op voertuigen waarmede standplaats wordt of is ingenomen
op terreinen welke mede of uitsluitend voor dit doel
zijn bestemd.
3.Burgemeester en wethouders kunnen van het in het eerste lid
gestelde verbod ontheffing verlenen.5.1.11Overlast van fiets of bromfiets1.Burgemeester en wethouders kunnen op de weg gelegen plaatsen
aanwijzen waar het in het belang van het uiterlijk aanzien van
de gemeente, ter voorkoming of opheffing van overlast, dan wel
ter voorkoming van schade aan de openbare gezondheid, verboden
is fietsen of bromfietsen onbeheerd buiten de daarvoor bestemde
ruimten of plaatsen te laten staan.2.Het is verboden fietsen of bromfietsen, die rijtechnisch in
onvoldoende staat van onderhoud en in een verwaarloosde toestand
verkeren, op de weg te laten staan.2Collecteren, venten, standplaatsen en snuffelmarkten5.2.1Inzameling van geld of goed1.Het is verboden zonder vergunning van burgemeester en wethouders
een openbare inzameling van geld of goederen te houden of
daartoe een intekenlijst aan te bieden.2.Onder een inzameling van geld of goederen wordt mede verstaan:
het bij het aanbieden van goederen, waartoe ook geschreven of
gedrukte stukken worden gerekend, dan wel bij het aanbieden van
diensten aanvaarden van geld of goederen, indien daarbij te
kennen wordt gegeven of de indruk wordt gewekt dat de opbrengst
geheel of ten dele voor een liefdadig of ideëel doel is
bestemd.3.Het verbod geldt niet voor een inzameling die in besloten kring
gehouden wordt.5.2.2Venten e.d.5.2.2.1Begripsomschrijvingen1.In deze paragraaf wordt onder venten verstaan: het in de
uitoefening van de ambulante handel te koop aanbieden, verkopen
of afleveren van goederen op of aan de weg, aan huis dan wel op
een andere voor het publiek toegankelijke en in de open lucht
gelegen plaats, dan wel diensten aan te bieden.2.Onder venten wordt niet verstaan:
het aan huis afleveren van goederen door of vanwege
degene die dit doet ter exploitatie van zijn winkel als
bedoeld in artikel 1 van de Winkeltijdenwet;
het te koop aanbieden, verkopen of afleveren van
goederen als bedoeld in het eerste lid op jaarmarkten en
markten als bedoeld in artikel 160, eerste lid, onder h,
van de Gemeentewet of op snuffelmarkten als bedoeld in
artikel 5.2.4 van deze verordening;
het te koop aanbieden, verkopen of afleveren van
goederen als bedoeld in het eerste lid op een
standplaats als bedoeld in artikel 5.2.3.1 van deze
verordening.
5.2.2.2Ventverbod1.Het is verboden te venten indien daardoor de openbare orde, de
openbare veiligheid en de volksgezondheid in gevaar komt.2.Het is verboden te venten op zondagen en maandag t/m zaterdag
tussen 19.00 uur en 07.00 uur.3.Het verbod geldt niet voor zover in het daarin geregelde
onderwerp wordt voorzien door artikel 5 van de
Wegenverkeerswet.5.2.2.3Vrijheid van meningsuiting1.Het verbod van artikel 5.2.2.2 geldt niet voor venten met
gedrukte of geschreven stukken waarin gedachten en gevoelens
worden geopenbaard als bedoeld in artikel 7, eerste lid, van de
Grondwet.2.Burgemeester en wethouders kunnen de vrijheid van meningsuiting
als bedoeld in het eerste lid beperken door een verbod in te
stellen:
op of aan door burgemeester en wethouders aangewezen
wegen of gedeelten daarvan, en/of
voor bepaalde dagen en uren
3.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
verbod van het tweede lid.5.2.3Standplaatsen5.2.3.1Begripsomschrijvingen1.In deze paragraaf wordt verstaan onder standplaats: het vanaf
een vaste plaats op of aan de weg of op een andere voor het
publiek toegankelijke en in de openlucht gelegen plaats te koop
aanbieden, verkopen of afleveren van goederen of het anderszins
aanbieden van goederen of diensten, al dan niet gebruikmakend
van fysieke middelen, zoals een kraam, een wagen of een
tafel.2.Onder standplaatsen wordt niet verstaan:
vaste plaatsen op jaarmarkten of markten als bedoeld in
artikel 160, eerste lid onder h van de Gemeentewet;
vaste plaatsen op evenementen als bedoeld in artikel
2.2.1;
vaste plaatsen op snuffelmarkten als bedoeld in artikel
5.2.4.
5.2.3.2Standplaatsvergunning en weigeringsgronden1.Het is verboden zonder vergunning van burgemeester en wethouders
een standplaats in te nemen of te hebben.2.Onverminderd het bepaalde in artikel 1.8 kan de vergunning
worden geweigerd:
indien de standplaats hetzij op zichzelf hetzij in
verband met de omgeving niet voldoet aan eisen van
redelijke welstand;
vanwege strijd met een geldend bestemmingsplan.
5.2.3.3Toestemming rechthebbendeHet is de rechthebbende op een perceel verboden toe te staan dat
daarop zonder vergunning van het college standplaats wordt of is
ingenomen.5.2.3.4Afbakeningsbepaling1.Het verbod van artikel 5.2.3.2, eerste lid, geldt niet voor
zover in het daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door de
Wet beheer rijkswaterstaatswerken of het Provinciaal
wegenreglement.2.De weigeringsgrond overlast geldt niet voor zover in het daarin
geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet
milieubeheer;3.De weigeringsgrond van artikel 5.2.3.2, tweede lid onder b,
geldt niet voor bouwwerken.5.2.3.5AanhoudingsplichtBurgemeester en wethouders houden de aanvraag om een
standplaatsvergunning aan, indien de aanvraag een activiteit betreft
waarvoor tevens een vergunning als bedoeld in artikel 8.1 van de Wet
milieubeheer is vereist en indien geen toepassing kan worden gegeven
aan het tweede lid, tot de dag waarop is beslist op de aanvraag om
een vergunning als bedoeld in artikel 8.1 Wet milieubeheer.5.2.4Snuffelmarkten e.d.1.Het is verboden zonder vergunning van de burgemeester:
in of op een – al dan niet met enige beperking – voor
het publiek toegankelijk gebouw of plaats een markt te
organiseren of toe te laten, waar ter plaatse aanwezige
goederen worden verhandeld;
toe te laten, te bevorderen of er gelegenheid toe te
geven dat in of op een – al dan niet met enige beperking
– voor publiek toegankelijk gebouw of plaats met een
kraam, een tafel of enig ander dergelijk middel
standplaats wordt of is ingenomen om goederen aan
publiek aan te bieden, te verkopen of te
verstrekken.
2.Het in het eerste lid gestelde verbod geldt niet voor ruimten
die uitsluitend geheel en voortdurend dan wel nagenoeg geheel en
voortdurend in gebruik zijn als winkel in de zin van de
Winkeltijdenwet.3.Onverminderd het bepaalde in artikel 1.8 kan een vergunning als
bedoeld in het eerste lid worden geweigerd in het belang van een
krachtens de Gemeentewet ingestelde markt.3Openbaar water5.3.1Voorwerpen op, in of boven openbaar water1.Het is in verband met de veiligheid op het openbaar water
verboden zonder vergunning van burgemeester en wethouders een
voorwerp, niet zijnde een vaartuig, op, in of boven openbaar
water te plaatsen, aan te brengen of te hebben.2.Het is verboden op, in of boven openbaar water voorwerpen waarop
gedachten of gevoelens worden geopenbaard te plaatsen, aan te
brengen of te hebben, indien deze door hun omvang of vormgeving,
constructie of plaats van bevestiging gevaar opleveren voor de
bruikbaarheid van het openbaar water of voor het doelmatig en
veilig gebruik daarvan, dan wel een belemmering vormen voor het
doelmatig beheer en onderhoud van het openbaar water.3.Het in het eerste lid bepaalde geldt niet voor zover in de
daarin geregelde onderwerpen wordt voorzien door het Wetboek van
Strafrecht, de Scheepvaartverkeerswet, het
Binnenvaartpolitiereglement, de Wet beheer
rijkswaterstaatswerken, de Vaarwegenverordening Zuid-Holland, de
Telecommunicatiewet of de daarop gebaseerde
Telecommunicatieverordening.5.3.2(vervallen)5.3.2ALigplaats vaartuig, niet zijnde een woonschip, langer dan 8
meter1.Het is verboden met een vaartuig, niet zijnde een woonschip,
langer dan 8 meter, aan te leggen of af te meren buiten de door
burgemeester en wethouders aangewezen wateren.2.Er is sprake van aanleggen of afmeren indien op enig moment een
vaartuig vastgelegd of geplaatst wordt bij of aan een oever,
meerpaal, aanlegsteiger of enig ander object in het water of op
de wal.3.Het aanleg- en ligplaatsverbod is niet van toepassing voor een
vaartuig waarvan de eigenaar tevens de rechtmatige bewoner
(eigenaar of huurder) is van een oeverperceel dat direct grenst
aan het water waar met het vaartuig de betreffende plaats wordt
ingenomen. Deze ontheffing geldt voor maximaal 2 vaartuigen per
eigenaar of huurder van een oeverperceel.4.Het in het eerst en tweede lid bepaalde geldt niet voor zover in
de daarin geregelde onderwerpen wordt voorzien door Wet
milieubeheer, het Binnenvaartpolitiereglement, de Wet beheer
rijkswaterstaatswerken, de Vaar-wegenverordening Zuid-Holland of
de Verordening watergebieden en pleziervaart Zuid-Holland.5.3.2BLigplaats vaartuig, niet zijnde een woonschip, korter dan 8
meter1.Onder een vaartuig, niet zijnde een woonschip, korter dan 8
meter, wordt in deze verordening mede verstaan een vaartuig
bestemd voor de pleziervaart, waaronder begrepen kano’s, open
roei- en visboten en andere houten, rubber of kunststof
vaartuigen of anderszins bevaarbaar vaartuig.2.Het is alleen toegestaan met een vaartuig (niet zijnde een
woonschip, korter dan 8 meter) aan te leggen of af te meren aan
de voor dit doel aangelegde openbare passantensteigers in de
openbare wateren in Oegstgeest of binnen de door burgemeester en
wethouders aangewezen wateren.3.Er is sprake van aanleggen of afmeren indien op enig moment een
vaartuig vastgelegd of geplaatst wordt bij of aan een oever,
meerpaal, aanlegsteiger of enig ander object in het water of op
de wal.4.Het is verboden met een vaartuig een ligplaats in te nemen aan
de openbare steigers.5.Er is sprake van het innemen van een ligplaats indien langer dan
twee dagen achtereen met een vaartuig aangelegd wordt. Een
vaartuig wordt geacht gedurende langer dan twee dagen achtereen
ligplaats te hebben ingenomen indien tussen de eerste en tweede
maal van aantreffen van dat vaartuig ter plaatse ten minste twee
dagen en ten hoogste vier dagen zijn verstreken. Een vaartuig
wordt geacht op dezelfde ligplaats te zijn gebleven indien dat
vaartuig om de dag wisselend aan een andere publieke steiger
wordt aangetroffen.6.Het is verboden om met meer dan één vaartuig aan te leggen aan
een openbare aanlegsteiger.7.Het aanleg- en ligplaatsverbod is niet van toepassing voor een
vaartuig waarvan de eigenaar tevens de rechtmatige bewoner
(eigenaar of huurder) is van een oeverperceel dat direct grenst
aan het water waar met het vaartuig de betreffende plaats wordt
ingenomen. Deze ontheffing geldt voor maximaal twee vaartuigen
per eigenaar of huurder van een oeverperceel.8.Het aanlegverbod is tevens niet van toepassing indien de
eigenaar van het water of een bewoner (eigenaar of huurder) van
een oeverperceel een derde toestemming verleent om daar
gedurende maximaal acht uur aan te leggen, mits daar geen
overlast voor de omwonenden door ontstaat.9.Het in het tweede, derde, vierde en vijfde lid bepaalde geldt
niet voor zover de Wet milieubeheer, het
Binnenvaartpolitiereglement, de Wet beheer
rijkswaterstaatswerken, de Vaarwegenverordening Zuid-Holland of
de Verordening watergebieden en pleziervaart Zuid-Holland van
toepassing is.5.3.3(vervallen) 5.3.4(vervallen)5.3.5Beschadigen van waterstaatswerken en oevers1.Het is verboden schade toe te brengen aan of veranderingen aan
te brengen in de toestand van bij de gemeente in beheer zijnde
vaarten, havens, dijken, wallen, kaden, trekpaden,
beschoeiingen, oeverbegroeiing, bruggen, zetten, duikers,
pompen, waterleidingen, gordingen, aanlegpalen, stootpalen,
bakens of sluizen.2.Het in het eerste lid bepaalde geldt niet voor zover in het
daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door artikel 350
Wetboek van Strafrecht.5.3.6ReddingsmiddelenHet is verboden een voor het redden van drenkelingen bestemd en
daartoe bij het water aangebracht voorwerp te gebruiken voor een
ander doel, dan wel voor dadelijk gebruik ongeschikt te maken.5.3.7Veiligheid op het water1.Het is aan eenieder die zich als bader of zwemmer in het
openbaar water ophoudt verboden zich zodanig te gedragen dat het
scheepvaartverkeer daarvan hinder of gevaar kan
ondervinden.2.Het in het eerste lid bepaalde geldt niet voor zover in het
daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet beheer
rijkswaterstaatswerken of de Vaarwegenverordening
Zuid-Holland.5.3.8Overlast aan vaartuigen1.Het is verboden zonder redelijk doel zich vast te houden aan een
vaartuig in openbaar water, daarop te klimmen of zich daarop of
daarin te begeven of te bevinden.2.Het is aan degene die daartoe niet bevoegd is verboden een
vaartuig, liggend in of aan een openbaar water, los te
maken.4Crossterreinen en gemotoriseerd en ruiterverkeer in
natuurgebieden5.4.1Crossterreinen1.Het is verboden op enig terrein, geen weg zijnde, met een
motorvoertuig als bedoeld in artikel 1, onder z, en een
bromfiets als bedoeld in artikel 1, onder i, van het Reglement
verkeersregels en verkeerstekens 1990 een wedstrijd dan wel, ter
voorbereiding van een wedstrijd, een trainings- of proefrit te
houden of te doen houden dan wel daaraan deel te nemen, dan wel
een motorvoertuig of een bromfiets met het kennelijke doel
daartoe aanwezig te hebben.2.Burgemeester en wethouders kunnen terreinen aanwijzen waarvoor
het in het eerste lid gestelde verbod niet van toepassing is.
Zij kunnen daarbij regels stellen ten aanzien van het gebruik
van deze terreinen:
in het belang van het voorkomen of beperken van
overlast;
in het belang van de bescherming van het uiterlijk
aanzien van de omgeving en ter bescherming van andere
milieuwaarden;
in het belang van de veiligheid van de deelnemers van de
in het eerste lid bedoelde wedstrijden en ritten of van
het publiek.
3.Voor de toepassing van het eerste lid wordt onder weg verstaan
hetgeen artikel 1 van de Wegenverkeerswet 1994 daaronder
verstaat.4.Het in dit artikel bepaalde geldt niet voor zover in het daarin
geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet milieubeheer, het
Besluit geluidsproductie sportmotoren of de Wet
geluidhinder.5.4.2Beperking verkeer in natuurgebieden1.Het is verboden binnen voor publiek toegankelijke
natuurgebieden, parken, plantsoenen of voor recreatief gebruik
beschikbare terreinen te rijden of zich te bevinden met een
motorvoertuig als bedoeld in artikel 1, onder z, van het
Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 of een bromfiets
als bedoeld in artikel 1, onder i, van het Reglement
verkeersregels en verkeerstekens 1990 of met een fiets of een
paard.2.Burgemeester en wethouders kunnen terreinen aanwijzen waarvoor
het in het het eerste lid gestelde verbod niet van toepassing
is. Zij kunnen daarbij regels stellen ten aanzien van het
gebruik van deze terreinen:
In het belang van het voorkomen van overlast;
In het belang van de bescherming van natuur- of
milieuwaarden;
In het belang van de veiligheid van het publiek.
3.Het in het eerste lid gestelde verbod geldt niet voor
bestuurders van motorvoertuigen en bromfietsen en voor fietsers
of berijders van paarden:
ten dienste van politie, brandweer en geneeskundige
hulpverlening en van andere krachtens artikel 29, eerste
lid, van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens
1990 door de minister van Verkeer en Waterstaat
aangewezen hulpverleningsdiensten;
die worden gebruikt in verband met beheer, onderhoud of
exploitatie van de door burgemeester en wethouders
aangewezen plaatsen;
die worden gebruikt in verband met werken welke
krachtens wettelijk voorschrift moeten worden
uitgevoerd;
van de zakelijk gerechtigden en huurders en pachters van
percelen gelegen binnen de door burgemeester en
wethouders aangewezen plaatsen;
voor het verkeer ten behoeve van bezoek en van de
verzorging van de onder d bedoelde personen.
4.Het in het tweede lid gestelde verbod geldt voorts niet:
op wegen als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder b,
van de Wegenverkeerswet 1994;
binnen de bij of krachtens de Provinciale verordening
‘Stiltegebieden’ aangewezen stiltegebieden, ten aanzien
van motorrijtuigen die bij of krachtens die verordening
zijn aangewezen als ‘toestel’.
5.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het in
het eerste lid gestelde verbod.5Verbod vuur te stoken5.5.1Verbod afvalstoffen te verbranden buiten inrichtingen of
anderszins vuur te stoken1.Het is verboden in de openlucht afvalstoffen te verbranden
buiten inrichtingen in de zin van de Wet milieubeheer of
anderszins vuur aan te leggen, te stoken of te hebben.2.Het verbod geldt niet voor zover het betreft:
verlichting door middel van kaarsen, fakkels en
dergelijke;
sfeervuren zoals terrashaarden en vuurkorven, indien
geen afvalstoffen worden verbrand;
vuur voor koken, bakken en braden, voor zover dat geen
gevaar, overlast of hinder voor de omgeving
oplevert;
3.Het college kan van dit verbod ontheffing verlenen.4.Onverminderd het bepaalde in artikel 1.8 kan de ontheffing
worden geweigerd ter bescherming van de flora en fauna.5.Het verbod geldt niet voor zover in het geregelde onderwerp
wordt voorzien door artikel 429, aanhef en onder 1 of 3, van het
Wetboek van Strafrecht of de Provinciale milieuverordening.6Verstrooiing van as5.6.1AsvertrooiingIn deze afdeling wordt verstaan onder incidentele asverstrooiing:
het verstrooien van as als bedoeld in de Wet op de lijkbezorging op
een door de overledene of nabestaande(n) gewenste plek buiten een
permanent daartoe bestemd terrein.5.6.2Incidentele asverstrooiing1.Incidentele asverstrooiing is slechts toegestaan op door
burgemeester en wethouders aangewezen plaatsen.2.Burgemeester en wethouders kunnen een besluit nemen waarin de
plaatsen genoemd in het eerste lid voor een bepaalde termijn
worden onttrokken aan de mogelijkheid voor asverstrooiing.3.Burgemeester en wethouders kunnen op verzoek van de nabestaande
die zorg draagt voor de asbus op grond van bijzondere
omstandigheden ontheffing verlenen van het verbod voor het
verstrooien op andere plaatsen dan de in het eerste lid
aangewezen plaatsen.5.6.3Hinder of overlast bij incidentele asverstrooiingIncidentele asverstrooiing is verboden indien daardoor hinder of
overlast wordt veroorzaakt voor derden.6STRAF-, OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN6.1Strafbepaling1.Overtreding van het bepaalde bij of krachtens de in deze verordening
opgenomen artikelen en de op grond van artikel 1.4 daarbij gegeven
voorschriften en beperkingen wordt gestraft met hechtenis van ten
hoogste drie maanden of een geldboete van de tweede categorie en kan
bovendien worden gestraft met openbaarmaking van de rechterlijke
uitspraak.2.Het gestelde in het eerste lid geldt niet voor de artikelen 2.1.5.1,
2.1.5.2 en 2.1.5.3.6.1AToezichthouders1.Met het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens
deze verordening zijn belast: de politie, parkeercontroleurs, de
gemeentelijke opsporingsambtenaren, de milieucontroleurs en de
marktmeester.2.Voorts zijn met het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of
krachtens deze verordening belast de door burgemeester en wethouders
dan wel de burgemeester aangewezen personen.6.2Gereserveerd6.3Binnentreden woningenZij die belast zijn met het toezicht op de naleving of de opsporing van
een overtreding van de bij of krachtens deze verordening gegeven
voorschriften welke strekken tot handhaving van de openbare orde of
veiligheid of bescherming van het leven of de gezondheid van personen
zijn bevoegd tot het binnentreden in een woning zonder toestemming van
de bewoner.6.4Inwerkingtreding1.Deze verordening treedt in werking op de eerste dag na die waarop
zij is bekendgemaakt.2.Op die datum komt de Algemene Plaatselijke Verordening, laatstelijk
vastgesteld door de raad op 27 januari 2005, te vervallen.6.5Overgangsbepaling algemeen1.Vergunningen en ontheffingen – hoe ook genaamd – verleend krachtens
verordeningen als bedoeld in artikel 6.4, tweede lid, blijven –
indien en voor zover het gebod of verbod waarop de vergunning of
ontheffing betrekking heeft ook vervat is in deze verordening en
voor zover zij niet eerder zijn vervallen of ingetrokken – nog
gedurende 53 weken na de inwerkingtreding van deze verordening van
kracht.2.Voorschriften en beperkingen opgelegd krachtens verordeningen als
bedoeld in artikel 6.4, tweede lid, blijven – indien en voor zover
de bepalingen ingevolge welke deze voorschriften en bepalingen zijn
opgelegd ook zijn vervat in deze verordening en voor zover zij niet
eerder zijn vervallen of ingetrokken – nog gedurende 53 weken na de
inwerkingtreding van deze verordening van kracht.3.Indien voor het tijdstip van inwerkingtreding van deze verordening
een aanvraag om een vergunning of ontheffing – hoe ook genaamd – op
grond van een verordening als bedoeld in artikel 6.4, tweede lid, is
ingediend en voor het tijdstip van inwerkingtreding van deze
verordening nog niet op die aanvraag is beslist, wordt daarop de
overeenkomstige bepaling van de onderhavige verordening
toegepast.4.Op een aanhangig beroep- of bezwaarschrift betreffende een
vergunning of ontheffing als bedoeld in het eerste lid, dan wel een
voorschrift of beperking als bedoeld in het tweede lid dat voor of
na het tijdstip als bedoeld in artikel 6.4, eerste lid, is ingekomen
binnen de voordien geldende beroepstermijn, wordt beslist met
toepassing van de verordening als bedoeld in artikel 6.4, tweede
lid.5.In afwijking van het in het eerste lid bepaalde, blijft een
vergunning of ontheffing – hoe ook genaamd – van kracht, totdat
onherroepelijk is beslist op een aanvraag voor een krachtens een in
deze verordening overeenkomstig opgenomen gebod of verbod vereiste
vergunning of ontheffing, indien deze aanvraag ten minste acht weken
voor afloop van de in het eerste lid genoemde termijn bij het
bevoegde bestuursorgaan is ingediend.6.Het bepaalde in artikel 6.1 is niet van toepassing op gebods- of
verbodsbepalingen waarvoor een vergunning of ontheffing vereist is
krachtens deze verordening en niet voorkomen in de verordening als
bedoeld in artikel 6.4, tweede lid:
gedurende dertien weken na het in werking treden van deze
verordening;
ook na de onder a bepaalde termijn, voor zover degene die de
vergunning of ontheffing nodig heeft binnen deze termijn een
aanvraag heeft ingediend, totdat onherroepelijk op deze
aanvraag is beslist.
7.De intrekking van de verordening als bedoeld in artikel 6.4, tweede
lid, heeft geen gevolgen voor de geldigheid van de op basis van die
verordening genomen nadere regels en aanwijzingsbesluiten, indien en
voor zover de rechtsgrond waarop de aanwijzingsbesluiten zijn
gebaseerd ook vervat is in deze verordening en voor zover zij niet
eerder zijn vervallen of ingetrokken.6.6AanhalingstitelDeze verordening kan worden aangehaald onder de titel: “Algemene
Plaatselijke Verordening”.Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van 22 november 2007.voorzittergriffierArtikelsgewijze toelichtingHoofdstuk 1 Algemene BepalingenArtikel 1.1 BegripsomschrijvingenIn dit artikel wordt een aantal begrippen dat in de verordening wordt
gehanteerd, gedefinieerd.
wegVerschillende bepalingen in deze verordening hebben betrekking op
(verboden) gedragingen "op of aan de weg". De term "aan de weg" duidt
begripsmatig op een zekere nabijheid ten opzichte van de weg. Daaronder
vallen bijvoorbeeld voortuinen van huizen en andere open ruimtes die aan
de weg zijn gelegen. Daaronder valt echter niet wat zich binnenshuis
bevindt of afspeelt.
openbaar waterEen "openbaar water" in de zin van Boek 5 van het Burgerlijk Wetboek is
ieder water, dat voor enig gebruik open staat voor het publiek.
"Openbaar" is hier dus synoniem aan "feitelijk voor het publiek
toegankelijk".
bebouwde komDe reikwijdte van een aantal artikelen in deze verordening is (of kan)
beperkt (zijn) tot de bebouwde kom.Voor het begrip "bebouwde kom" kan aangesloten worden bij de aanwijzing
van gedeputeerde staten van de bebouwde kom krachtens artikel 27, lid 2,
van de Wegenwet.
rechthebbendeDe rechthebbende naar burgerlijk recht.
voertuigenDe verwijzing naar artikel 1, onder a en onder al (aa el), van het RVV
1990 voorkomt verwarring over de inhoud van het begrip voertuigen. In
artikel 1, onder a, worden aanhangwagens gedefinieerd als: voertuigen
die door een voertuig worden voortbewogen of kennelijk bestemd zijn om
aldus te worden voortbewogen, alsmede opleggers. In artikel 1, onder al,
worden als voertuigen genoemd: fietsen, bromfietsen,
invalidenvoertuigen, motorvoertuigen, trams en wagens. De APV zondert
van deze voertuigen uit: a. treinen en trams en b. kruiwagens,
kinderwagens en dergelijke kleine voertuigen.
vaartuigenAls voorbeelden van hier bedoelde vaartuigen kunnen worden genoemd:
baggerwerktuigen, bokken, kranen, elevators en zeilplanken (HR
04-04-1980, NJ 1980, 35).
bouwwerkDeze omschrijving is ontleend aan artikel 1 van de
(Model-)bouwverordening.
gebouwDeze omschrijving is ontleend aan artikel 1, onder c, van de Woningwet.
Aangezien de aanhef van artikel 1 van de Woningwet de definitie van
gebouw beperkt tot de toepassing van het bij of krachtens de Woningwet
bepaalde, is in de APV een(zelfde) definitie opgenomen.
veeVoor de uitleg van het begrip vee is aangesloten bij de Meststoffenwet.
In Bijlage A van deze wet worden als diersoorten genoemd: rundvee,
varkens, kippen, kalkoenen, schapen, vossen, nertsen, geiten, eenden,
konijnen en parelhoenders.In 2002 is de aparte definitie voor pluimvee geschrapt omdat deze
definitie voor de APV geen relevantie heeft.
handelsreclameOnder het begrip "reclame" dient te worden verstaan: iedere vorm van
openbare aanprijzing van goederen en diensten. Door dit te beperken tot
"handelsreclame" heeft de in het vierde lid geformuleerde uitzondering
slechts betrekking op reclame voor commerciële doeleinden in de ruime
zin des woords en omvat zij elk aanbod van goederen en diensten maar is
zij niet van toepassing op reclame voor ideële doeleinden.
Artikel 1.2 BeslistermijnHet uitgangspunt van artikel 4:13 van de Awb is dat in het wettelijk voorschrift
de termijn aangegeven wordt waarbinnen de beschikking gegeven dient te worden.
Op deze wijze kan worden nagegaan wat voor iedere situatie een goede
beslistermijn is. De beslistermijn is vastgesteld op acht weken (eerste lid). Artikel 1.3 Indiening aanvraagIn de praktijk gebeurt het nog wel eens dat burgers met de aanvraag om een
vergunning tot het laatste moment wachten. Als algemene richtlijn wordt daarom
een termijn van drie weken aangehouden. De bewoordingen van het onderhavige
artikel ("kan") laten uitkomen, dat niet elke te laat ingediende aanvraag buiten
behandeling hoeft te worden gelaten. Met het oog op de vergunningen die niet
binnen drie weken kunnen worden behandeld, is in het tweede lid de mogelijkheid
geschapen om de termijn van drie weken te verlengen tot maximaal acht
weken.Artikel 1.4 Voorschriften en beperkingenOfschoon in literatuur en jurisprudentie algemeen het standpunt wordt gehuldigd
dat de bevoegdheid tot het verbinden van voorschriften in beginsel aanwezig is
in die gevallen waarin het al dan niet verlenen van die vergunning of ontheffing
ter vrije beslissing staat van het beschikkende orgaan, verdient het uit een
oogpunt van duidelijkheid en ter uitsluiting van elke twijfel aanbeveling deze
bevoegdheid uitdrukkelijk vast te leggen in de regeling, ter uitvoering waarvan
vergunning of ontheffing wordt verleend. Daarbij dient tevens - ten overvloede -
te worden aangegeven dat die voorschriften uitsluitend mogen strekken ter
bescherming van de belangen in verband waarmee het vereiste van vergunning of
ontheffing is gesteld. Niet-nakoming van voorschriften die aan een vergunning of
ontheffing verbonden zijn, kan grond opleveren voor intrekking van de vergunning
of ontheffing dan wel voor toepassing van andere administratieve sancties.Artikel 1.5 Persoonlijk karakter van vergunning of ontheffingPersoonlijk wordt de vergunning genoemd, indien de mogelijkheid van verkrijging
uitsluitend of in hoge mate afhangt van de persoon van de vergunningaanvrager
(diens persoonlijke kwaliteiten, zoals het bezit van een diploma of een bewijs
van onbesproken levensgedrag). De persoonlijke vergunning is in beginsel niet
overdraagbaar, tenzij de regeling krachtens welke de vergunning is verleend
hiertoe de mogelijkheid biedt.Artikel 1.6 Intrekking of wijziging van vergunning of
ontheffingDe in het eerste lid genoemde intrekkings- en wijzigingsgronden hebben een
facultatief karakter ("kan").Het hangt van de omstandigheden af of tot intrekking of wijziging wordt
overgegaan.Met name het rechtzekerheids- en het vertrouwensbeginsel beperken nogal eens de
bevoegdheid tot wijziging en intrekking.Indien het bestuursorgaan overweegt om de vergunning of ontheffing in te trekken
of te wijzigen, dient het de belanghebbenden in de gelegenheid te stellen hun
bedenkingen in te dienen als wordt voldaan aan artikel 4:8 Awb.Artikel 1.7 TermijnenEerder kende de APV geen bepaling die een geldingsduur aangaf voor een krachtens
het model verleende vergunning of ontheffing. Vergunningvoorwaarden konden
bepalen dat de vergunning of ontheffing periodiek moest worden verlengd. Het
moge duidelijk zijn dat er een forse administratieve lastenvermindering plaats
heeft als een vergunning of ontheffing voor onbepaalde tijd wordt verleend. Ook
toetsing aan de Europese Dienstenrichtlijn leidt tot deze eis. Artikel 11 van de
Dienstenrichtlijn stelt dat vergunningen geen beperkte geldingsduur mogen
hebben, tenzij: a. de vergunning automatisch wordt verlengd of alleen
afhankelijk is van de voortdurende vervulling van de voorwaarden; b. het aantal
beschikbare vergunningen beperkt is door een dwingende reden van algemeen
belang; c. een beperkte duur gerechtvaardigd is om een dwingende reden van
algemeen belang.Pas bij gewijzigde omstandigheden dient de vergunning opnieuw te worden bezien. Artikel 1.8 WeigeringsgrondenVergunningstelsels zijn in deze APV als volgt geformuleerd: een verbodsbepaling
om een bepaalde activiteit te verrichten behoudens vergunning. In het kader van
deregulering en vermindering van administratieve lasten is kritisch naar de
weigeringsgronden gekeken. Ter bevordering van de systematiek en duidelijkheid
binnen de APV is ervoor gekozen om in Hoofdstuk I algemene weigeringsgronden te
benoemen. Alleen indien er voor een vergunning meer weigeringsgronden zijn dan
de in artikel 1.8 genoemde, worden die in het betreffende artikel genoemd. De
weigeringsgronden zijn geheel overeenkomstig de eisen van de Europese
Dienstenrichtlijn geformuleerd.Hoofdstuk 2 Openbare ordeAlgemene toelichting afdeling 1 Orde en veiligheid op de wegIn deze afdeling zijn bepalingen opgenomen die bedoeld zijn om zowel het gebruik
als de bruikbaarheid van de weg in goede banen te kunnen geleiden. De diverse
functies van de straat, onder andere voor demonstraties, optochten en feesten,
vraagt om een scheiding dan wel regulering van het gebruik. Het gebruik van de
weg is geregeld in de paragrafen 1 tot en met 4, terwijl de bruikbaarheid door
middel van paragraaf 5 gereguleerd is. In paragraaf 6 ten slotte zijn bepalingen
opgenomen aangaande de veiligheid op de weg.Artikel 2.1.1.1 Samenscholing en ongeregeldhedenEerste lidHet begrip 'samenscholing' is ontleend aan artikel 186 WvSr "Hij die opzettelijk
bij gelegenheid van een volksoploop zich niet onmiddellijk verwijdert na het
derde door of vanwege het bevoegd gezag gegeven bevel, wordt, als schuldig aan
deelneming aan samenscholing, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste drie
maanden of geldboete van de tweede categorie." Zie hierover de in het commentaar
bij het tweede lid genoemde jurisprudentie.Onder omstandigheden is het denkbaar dat een samenscholing het karakter heeft
van bijvoorbeeld een betoging. Gelet op de Wet openbare manifestaties moeten dit
soort samenscholingen van de werking van dit artikel uitgezonderd worden. In het
vijfde lid is dit dan ook gebeurd. Tweede lidAan de politieambtenaar mag slechts een begrensde 'bevoegdheid' (tot het geven
van aanwijzingen e.d.) worden gegeven, namelijk om in die gevallen dat iets voor
regeling in bijzonderheden niet vatbaar is, naar gelang van de omstandigheden
ter plaatse te beoordelen of de in de desbetreffende APV bepaling verboden
toestand feitelijk aanwezig is. De aanwijzing, last e.d. vormt een voorwaarde
voor de toepasselijkheid van de strafbepaling; zij is bestanddeel van het
strafbare feit. Artikel 2 draagt aan de politie de daadwerkelijke handhaving van
de rechtsorde op, waaronder blijkens artikel 12 de handhaving der openbare orde
begrepen is. Deze bevoegdheid wordt in feite herhaald als van een gemeentelijke
strafbepaling een aanwijzing.Artikel 2.1.2.1 OptochtenMet het oog op het vereenvoudigen van de APV is dit artikel opgenomen onder de
evenementenbepaling (artikelen 2.2.1 en 2.2.2). Artikel 2.1.2.2 Kennisgeving betogingen op openbare plaatsenDit artikel is een uitwerking van enkele artikelen uit de Wet openbare
manifestaties (WOM). De WOM beoogt een eenvormige regeling te geven voor de
activiteiten die onder de bescherming van de artikelen 6 en 9 Grondwet vallen.
Het gaat daarbij om betogingen, vergaderingen en samenkomsten tot het belijden
van godsdienst of levensovertuiging voor zover die op openbare plaatsen gehouden
worden.In artikel 1 van de Wet openbare manifestaties wordt in het eerste lid "openbare
plaats" gedefinieerd als: een plaats die krachtens bestemming of vast gebruik
openstaat voor het publiek. Blijkens de jurisprudentie van de Hoge Raad kan van een betoging worden
gesproken als: een aantal personen openlijk en in groepsverband optreedt, al dan
niet in beweging, en de groep er op uit is een mening uit te dragen. Tweede lidIn verband met het streven naar deregulering en het formuleren van duidelijke
regels, is artikel 1.7 geschrapt en het derde lid toegevoegd. Een inhoudelijke
wijziging is daarmee niet beoogd. Artikel 145 van de Gemeentewet bepaalt dat de
Algemene Termijnenwet van overeenkomstige toepassing is op termijnen in
gemeentelijke verordeningen, tenzij in de verordening anders is bepaald. Het
derde lid bevat zo'n afwijkende bepaling, die voorkomt dat afhandeling op
zaterdag of zondag of op een algemeen erkende feestdag of op een werkdag na
12.00 uur moet plaatsvinden. Dat laatste is gedaan om toch nog over enige uren
voor beoordeling en besluitvorming te beschikken Artikel 2.1.2.3 Afwijking termijnDeze bepaling spreekt voor zich.Artikel 2.1.2.4 Te verstrekken gegevensDe onder a tot en met f genoemde onderdelen van de kennisgeving zijn essentieel
voor de beoordeling door de burgemeester. Eventueel kan hiervoor een formulier
worden vastgesteld. Artikel 2.1.3.1 Beperking aanbieden e.d. van geschreven of gedrukte
stukken of afbeeldingenGekozen is voor een opzet, waarbij de verspreiding is toegestaan behalve op of
aan door het college aangewezen wegen of gedeelten daarvan. Tevens biedt het
tweede lid de mogelijkheid om het verbod voor die wegen nog weer te beperken tot
nader aan te geven dagen en uren, waarbij het vierde lid het college de
bevoegdheid geeft voor het dan nog resterende verbod een ontheffing te verlenen.
Van de in het eerste lid toegekende bevoegdheid mag het college niet zodanig
gebruik maken dat er 'geen gebruik van enige betekenis' overblijft.De verkoop van daklozenkranten is noch venten noch collecteren. Op grond van
artikel 7 van de Grondwet kan het verkopen niet verbonden worden aan een
vergunning. Wel kan de gemeente gebruik maken van artikel 2.1.3.1. Als verkoop plaats vindt op het grondgebied van bijvoorbeeld een supermarkt, dan
kan de eigenaar de verkoper verzoeken weg te gaan. De verkopers moeten in het
bezit zijn van een identiteitsbewijs van de koelorganisatie waarmee ze kunnen
aantonen dat ze officiële straatkantverkopers zijn.Artikel 2.1.4.1 Feest, muziek en wedstrijd e.dVervallen. Met het oog op het vereenvoudigen van de APV is dit artikel opgenomen onder de
evenementenbepaling (artikelen 2.2.1 en 2.2.2). Artikel 2.1.4.2 DienstverleningVervallen. Dienstverlening betreft allerlei straatberoepen, zoals kruiers, de scharensliep,
de reiniger van voertuigen en de glazenwasser. Sommigen zijn uit het straatbeeld
verdwenen, anderen hebben hun intrede gedaan. Het dienstverleningsartikel is
geschrapt vanwege het streven naar vermindering van administratieve lasten voor
ondernemers en het bedrijfsleven (deregulering). Het risico van overlast of
verstoring van de openbare orde en zedelijkheid is immers niet groot bij deze
vormen van dienstverlening. Kort samengevat: De risico’s van het schrappen van het vergunningstelsel afgezet
tegen het aanzienlijke voordeel van vermindering van administratieve lasten voor
dienstverleners en gemeenten - immers er hoeft geen vergunning meer aangevraagd
te worden - heeft doen kiezen voor het niet meer opnemen van het artikel.Artikel 2.1.4.3 StraatartiestFeesten en wedstrijden zijn ondergebracht bij de evenementen. Muziek maken kan
ook een evenement zijn, zie onder artikel 2.2.1. Echter het optreden van een
straatmuzikant, bijvoorbeeld een harmonicaspeler, is dat niet. Daarom is alsnog
de straatmuzikant onder artikel 2.1.4.3 gebracht.De motieven om wegen of gedeelten van wegen aan te wijzen zijn: dwingende
redenen van algemeen belang, hetgeen omvat: openbare orde, openbare veiligheid,
volksgezondheid en milieu. Artikel 2.1.5.1 Het plaatsen van voorwerpen op of aan de weg in strijd
met de publieke functie van de wegDit artikel geeft het college de mogelijkheid greep te houden op situaties die
hinder of gevaar kunnen opleveren of ontsierend kunnen zijn. Voor de toepassing
kan worden gedacht aan het plaatsen van reclameborden of containers.In het kader van de deregulering en de vermindering van administratieve lasten
is ervoor gekozen de vergunningplicht in dit artikel te laten vervallen. Er is
(in navolging van de VNG) een breed gestelde algemene regel opgenomen in plaats
van het voorheen bestaande vergunningsstelsel. Een bijkomend voordeel van een
algemeen verbod is dat een aantal “losse” bepalingen waarin specifieke
handelingen worden verboden, kunnen vervallen:2.1.6.3. hinderlijke beplanting of voorwerp: eigenlijk was dit al een algemeen
“voorwerpverbod” en 2.1.6.7. gevaarlijk of hinderlijk voorwerp Aangenomen mag worden dat een te beperkend beleid met betrekking tot
reclameconstructies op grond van artikel 2.1.5.1 niet als redelijk kan worden
gekwalificeerd. Immers, dit kan betekenen dat er in feite geen mogelijkheid van
enige betekenis tot gebruik van het middel van verspreiding en bekendmaking zou
overblijven Volgens jurisprudentie kunnen wel beleidscriteria in de vorm van
restricties voor wat betreft het aantal vergunningen (al dan niet per aanvrager
per jaar), en de locatie en duur van elke vergunning worden gesteld. Dit beleid
kan worden onderbouwd met behulp van een politierapport of welstandsadvies.Artikel 2.1.5.2 Aanleggen, beschadigen en veranderen van een
wegIn het kader van deregulering en vermindering van administratieve lasten is
bezien of de vergunningplicht in deze bepaling eventueel zou kunnen worden
opgeheven. Er is voor gekozen de vergunningplicht te laten bestaan, omdat het in
verband met de verkeersveiligheid en de bruikbaarheid van wegen niet gewenst is
dat niet-overheden zomaar wegen aanleggen, beschadigen of veranderingen hierin
aanbrengen. Eerste lidAan artikel 2.1.5.2 ligt de behoefte om de aanleg, beschadiging en verandering
van wegen te binden aan voorschriften met het oog op de bruikbaarheid van die
weg ten grondslag.Naast het opleggen van min of meer technische voorschriften kan het ook gewenst
zijn het tempo van wegenaanleg in de hand te houden. Voorkomen kan dan worden
dat wegen voortijdig aangelegd worden waardoor - door de latere aanleg van
zogenaamde complementaire openbare voorzieningen, zoals riolering, water en
gasvoorziening en verlichting - de bruikbaarheid van die weg gedurende lange
tijd sterk verminderd zal zijn, nog daargelaten dat het veel extra kosten
meebrengt.Tweede lidOmdat voor de toepassing van dit artikel o.a. het begrip ‘weg’ uit de
Wegenverkeerswet 1994 gebruikt wordt, is een vergunning vereist voor de aanleg,
verandering enz. van wegen die feitelijk voor het openbare verkeer openstaan.
Dit betekent dat in beginsel de vergunningsplicht ook geldt voor de zogenaamde
‘eigen wegen’ die feitelijk voor het openbare verkeer openstaan. Ook voor deze
wegen is het namelijk wenselijk dat ten behoeve van de bruikbaarheid daarvan
voor brandweer, ambulance e.d. voorschriften gesteld kunnen worden over de wijze
van verharding, breedte e.d.Die wenselijkheid is ook aanwezig voor wegen die bijvoorbeeld aangelegd worden
op grote bedrijfsterreinen. Daarvoor is in het tweede lid dan ook de toevoeging
‘alsmede alle niet openbare ontsluitingswegen van gebouwen’ opgenomen. De plicht
om gebouwen door middel van een verbindingsweg op het openbaar wegennet aan te
sluiten, staat in artikel 37 model Bouwverordening. Derde lidVan de vergunningplicht zijn uitgezonderd de overheden die in de uitvoering van
hun publiekrechtelijke taak wegen aanleggen of veranderen. Er mag van uitgegaan
worden dat zij hun werkzaamheden afstemmen op de bruikbaarheid van de weg.Vierde lidVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMVB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
vierde lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet. Het nutsbedrijf zal op grond van artikel 2.1.5.2 een vergunning nodig hebben
voor het leggen van leidingen e.d. in een weg. Dat is niet zo voor
telecommunicatiebedrijven en kabeltelevisiebedrijven en de door hen beheerde
telecommunicatiekabels met een openbare status (telecommunicatie- en
omroepnetwerken). Voor deze werken wordt een regeling getroffen in de
Telecommunicatiewet en de daarop gebaseerde (gemeentelijke)
Telecommunicatieverordening.Artikel 2.1.5.3 Maken, veranderen van een uitwegIn het kader van deregulering en vermindering van administratieve lasten is
bezien of de vergunningplicht in deze bepaling eventueel zou kunnen worden
opgeheven. In veel gevallen kan de aanleg of verandering van een uitweg zonder
meer gebeuren zonder dat dit problemen oplevert. Er is toch voor gekozen de
vergunningplicht te handhaven om ongewenste uitritten zoveel mogelijk te
voorkomen. De belangen die het college hierbij kan afwegen zijn gevaar of hinder
voor het wegverkeer ter plaatse, het gebruik van een bestaande openbare
parkeerplaats of de bescherming van openbare groenvoorzieningen. Artikel 2.1.5.3
beoogt te voorkomen dat iedereen op willekeurige plaatsen uitwegen creëert. Dat
zou de bruikbaarheid van de weg (bijvoorbeeld parkeerruimte aan de kant van de
weg) te veel belemmeren. Derde lidEen vergunning kan worden geweigerd indien door het realiseren ervan:gevaar of hinder ontstaat of dreigt te ontstaan voor het wegverkeer ter
plaatse;het gebruik van een bestaande openbare parkeerplaats onmogelijk wordt gemaakt of
dreigt te worden gemaakt;de groenvoorziening in de gemeente wordt geschaad of dreigt te worden
geschaad.Het uiterlijk aanzien van de omgeving wordt geschaad of dreigt te worden
geschaad.De bescherming van groenvoorzieningen in de gemeente kan bijvoorbeeld gebruikt
worden om het maken van een uitweg te verbieden als daarbij een (gedeelte van)
een gemeentelijk plantsoen moet wijken. Ook kunnen ter bescherming van
groenvoorzieningen voorschriften worden gesteld, zodat de groenvoorziening zo
min mogelijk wordt aangetast.Voor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMVB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. Paragraaf 2.1.6 Veiligheid op de wegArtikel 2.1.6.1 Veroorzaken van gladheidEerste lidArtikel 2.1.6.1 ziet op een verbod om tijdens vriezend weer een gevaarlijke
situatie te laten ontstaan. Als voorbeeld valt te noemen het wassen van de auto
op de openbare weg bij vriezend weer, waardoor plaatselijk een zeer gevaarlijke
situatie kan ontstaan.Tweede lidVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
tweede lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet. In artikel 427, aanhef en onder
4 , van het Wetboek van Strafrecht is bepaald dat met een geldboete van de
eerste categorie wordt gestraft hij die iets plaatst op of aan, of werpt of
uitgiet uit een gebouw, op zodanige wijze dat door of ten gevolge daarvan iemand
die van de openbare weg gebruik maakt, nadeel kan ondervinden.Artikel 5 van de Wegenverkeerswet 1994 luidt: Het is eenieder verboden zich
zodanig te gedragen dat gevaar op de weg wordt veroorzaakt of dat het verkeer op
de weg wordt gehinderd of kan worden gehinderd.Artikel 2.1.6.2 WinkelwagentjesDeze bepaling tracht het 'zwerfkarrenprobleem' enigszins te verkleinen door de
winkelbedrijven te verplichten de door de consument gebruikte en achtergelaten
winkelwagentjes terstond te verwijderen en op deze winkelwagentjes een
herkenningsteken aan te brengen. Invoering van het muntsysteem leidt niet altijd
tot het gewenste resultaat. Om die reden gaan steeds meer gemeenten er toe over
om in hun APV bepaling een verbod jegens de burger op te nemen. Tweede lidVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
tweede lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet. Artikel 2.1.6.3 Hinderlijke beplanting of voorwerpIn deze APV is het artikel waarin een vergunningsplicht was opgenomen voor het
plaatsen van voorwerpen op de weg in strijd met de bestemming ervan (artikel
2.1.5.1.) vervangen door een algemene regel waarin dit wordt verboden wanneer
het gevaar of hinder oplevert, of het normale gebruik van de weg hindert.
Daarmee vervalt de noodzaak van het oude artikel.Artikel 2.1.6.4 Openen straatkolken e.d.Deze bepaling spreekt voor zich.Artikel 2.1.6.5 Kelderingangen e.d.Voor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
tweede lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet.Artikel 427, onder 1 en 3, Wetboek van Strafrecht verplicht de eigenaar tot het
treffen van de nodige voorzorgmaatregelen met betrekking tot kelderingangen en
toegangen tot onderaardse ruimten ten behoeve van de veiligheid van
voorbijgangers.De onderhavige APV bepaling gaat verder. Geopende kelderingangen e.d. blijven,
ook al worden ze met de nodige voorzorgsmaatregelen omgeven, een gevaar voor het
publiek. Het zonder noodzaak geopend hebben van kelderingangen e.d. kan hiermee
tegengegaan worden.Artikel 2.1.6.6 Rookverbod in bossen en natuurterreinenHet verbod heeft tot doel bosbranden te voorkomen en beschadiging van
eigendommen tegen te gaan. Het verbod kan niet zover strekken dat het roken in
de gebouwen en in de bijbehorende tuinen die in een bos of natuurgebied liggen,
niet meer mogelijk is. De periode waarin het rookverbod geldt, zou van 1 maart
tot 1 november kunnen zijn.AfbakeningVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
derde lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet. In artikel 429, aanhef en onder
3, van het Wetboek van Strafrecht is bepaald: Met hechtenis van ten hoogste
veertien dagen of geldboete van de tweede categorie wordt gestraft: hij die door
gebrek aan de nodige omzichtigheid of voorzorg gevaar voor bos, heide-, helm-,
gras- of veenbrand doet ontstaan.Artikel 2.1.6.7 Gevaarlijk of hinderlijk voorwerpVervallen.In deze APV is het artikel waarin een vergunningsplicht was opgenomen voor het
plaatsen van voorwerpen op de weg in strijd met de bestemming ervan (artikel
2.1.5.1.) vervangen door een algemene regel waarin dit wordt verboden wanneer
het gevaar of hinder oplevert, of het normale gebruik van de weg hindert.
Daarmee vervalt de noodzaak van het oude artikel.Artikel 2.1.6.8 Vallende voorwerpenDeze bepaling spreekt voor zich.Artikel 2.1.6.9 Voorzieningen voor verkeer en verlichtingArtikel 2.1.6.9 Voorzieningen voor verkeer en verlichtingVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
derde lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet.Derde lidDe in het derde lid genoemde uitzonderingen hebben betrekking op situaties
waarbij het desbetreffende specifieke belang, waterstaatswerken,
verkeerslichtinstallatie, trafohuisjes en dergelijke, zich verzetten tegen het
aanbrengen van allerlei voorzieningen daarop.In beginsel biedt de Belemmeringenwet privaatrecht het kader om op het
eigendomsrecht van anderen inbreuk te maken. De Belemmeringenwet is echter in
haar toepassing bedoeld voor zodanige inbreuken op dat eigendomsrecht waardoor
het gebruik van de desbetreffende onroerend zaak al dan niet tijdelijk beperkt
wordt.Wanneer daarvan sprake is kan niet een gedoogplicht op grond van het onderhavige
artikel geconstrueerd worden. Deze gedoogplicht is alleen dan aanwezig wanneer
de voorwerpen, borden of voorzieningen ten behoeve van het openbaar verkeer of
de openbare verlichting het gebruiksrecht van de eigenaar niet aantasten.Artikel 2.1.6.10 Objecten onder hoogspanningslijnTen behoeve van de aanleg van hoogspanningslijnen wordt in bestemmingsplannen
een strook grond als zodanig bestemd en worden tevens gebruiksvoorschriften
opgesteld waarmee aantasting van deze bestemming voorkomen moet worden. Hierbij
kan gedacht worden aan voorschriften over de hoogte van toe te laten
gebouwen.Ook sluit het desbetreffende elektriciteitsbedrijf overeenkomsten met de
eigenaren van de gronden waarop en waarover de hoogspanningsmasten en leidingen
staan of lopen. Deze overeenkomsten beperken, uiteraard tegen een
schadevergoeding, de zakelijke rechten van de eigenaren. Zij bevatten dan ook
altijd voorwaarden met betrekking tot het gebruik van de gronden onder de
hoogspanningslijnen.Indien een bestemmingsplan ontbreekt, bijvoorbeeld voor de bebouwde kom, dan
bevat artikel 2.1.6.10 een publiekrechtelijke basis om overtreding van deze
bepaling, waardoor een zeer gevaarlijke situatie ontstaat, zo nodig met
bestuursdwang recht te kunnen zetten. Wel moeten de voorschriften, bijvoorbeeld
de hoogte van toe te laten gebouwen, i.c. twee meter, uit bestemmingsplan en APV
op elkaar afgestemd zijn.Deze bepaling is het complement op artikel 2.5.19 model Bouwverordening (MBV).
Artikel 2.5.19 MBV verbiedt het bouwen onder hoogspanningslijnen. Artikel
2.1.6.10 APV vult dit verbod aan voor andere objecten, zoals bijvoorbeeld
houtgewas, door te bepalen dat deze niet hoger mogen zijn dan twee meter.Artikel 2.1.6.11 Veiligheid op het ijsVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
tweede lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet. Artikel 2.2.1 BegripsomschrijvingEerste lidIn artikel 2.2.1 is gekozen voor de zgn. negatieve benaderingsmethode ten
aanzien van de definiëring van het begrip evenement. Uitgaande van een algemeen
geldend criterium (’namelijk elke voor publiek toegankelijke verrichting van
vermaak’) wordt vervolgens een aantal evenementen opgesomd dat niet onder de
werking van de bepalingen valt.
In de eerste plaats is dit het geval bij bioscoopvoorstellingen. Deze
voorstellingen worden niet als evenement aangemerkt.
Daarnaast gelden de bepalingen niet voor waren- en snuffelmarkten.
Indien het college op grond van artikel 160, eerste lid, aanhef en onder
h, van de Gemeentewet een (waren-)markt heeft ingesteld, kan de
gemeenteraad hiervoor regels vaststellen in een marktverordening.
Uitgebreide informatie over markten is te vinden onder de toelichting
bij artikel 5.2.4 en in de modelmarktverordening van de VNG.
Snuffelmarkten zijn specifiek geregeld in artikel 5.2.4 van de APV.De Wet op de kansspelen kent een eigen toezichtregime.
Dansen in een DHW-inrichting is uitgezonderd van het evenementenbegrip
omdat dit in het algemeen niet als een evenement kan worden gezien. Een
andere, meer incidenteel plaatsvindende activiteit dan het gelegenheid
geven tot dansen (bijv. het optreden van een band, een houseparty, of
een kooigevecht) kan wel als evenement worden aangemerkt. Zie verder
hieronder onder feest.
Betogingen, samenkomsten en vergaderingen zijn al geregeld in de Wom.
Zie voor een toelichting op de Wom onder artikel 2.1.2.3.
Onder f zijn ten slotte van de evenementenbepaling uitgezonderd 2.1.4.3
(Straatartiest) en 2.3.3.1 (Speelgelegenheden). Dit gebeurt uiteraard om
dubbele regelgeving te voorkomen. De artikelen 2.1.2.1 (optochten) en
2.1.4.2 (feest, muziek en wedstrijd, e.d.), zijn niet meer als
uitzondering opgenomen. Optochten, braderie, feest en wedstrijd op of
aan de weg vallen nu onder de reikwijdte van het evenementenbegrip
(artikel 2.2.2, tweede lid).
Tweede lidHerdenkingsplechtigheid: omdat een herdenkingsplechtigheid doorgaans wel voor
publiek toegankelijk is, maar uiteraard niet als een verrichting van vermaak kan
worden aangemerkt, wordt ze als evenement genoemd.Braderie: omdat een braderie van korte duur is en niet met een bepaalde
regelmaat terugkeert, kan deze activiteit niet als jaarmarkt of gewone markt
worden aangemerkt in de zin van artikel 160 Gemeentewet. Tevens valt deze
activiteit niet aan te merken als een snuffelmarkt in de zin van artikel 5.2.4,
van de APV. Omdat een braderie een voor publiek toegankelijke verrichting van
vermaak is, is het een evenement.Optochten: het houden van optochten, zoals carnavals- en Sinterklaasoptochten,
bloemencorso’s enz., die niet opgevat kunnen worden als een middel tot het uiten
van een mening of gedachten of gevoelens, valt niet onder de bescherming van de
Grondwet, het Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de
fundamentele vrijheden (EVRM) of andere internationale verdragen die de vrijheid
van meningsuiting waarborgen. Evenmin is hierop de Wet openbare manifestaties
(Wom) van toepassing.Feest, muziek: wanneer een feest voor publiek toegankelijk is, is er sprake van
een vergunningplichtige activiteit omdat het valt onder de reikwijdte van de
begripsomschrijving van artikel 2.2.1, eerste lid. Het feest kan als een voor
publiek toegankelijke verrichting van vermaak worden aangemerkt. Besloten
feesten daarentegen vallen niet onder de reikwijdte van de evenementenbepaling
omdat deze activiteit niet een voor het publiek toegankelijke verrichting van
vermaak is. Bijvoorbeeld bij het houden van een bedrijfsfeest waar aan de hand
van uitnodigingslijsten publiek aanwezig is, is er geen sprake van een voor het
publiek toegankelijke verrichting van vermaak. Maar wanneer een feest een
‘besloten’ karakter heeft en er publiekelijk kaarten worden verkocht en/of
reclame wordt gemaakt, is sprake van een evenement. De gemeente kan bij feesten
waarvoor geen vergunning nodig is, optreden wanneer deze bijvoorbeeld worden
georganiseerd in ruimten strijdig met het bestemmingsplan. Ook in het kader van
de Wegenverkeerswet 1994 kan worden opgetreden in geval van parkeer- en
verkeersoverlast. Met betrekking tot geluidsoverlast kan op grond van de Wet
milieubeheer worden opgetreden.Feesten die gehouden worden in horecagelegenheden en niet behoren tot de normale
bedrijfsvoering (bijvoorbeeld een optreden van een bekende disc-jockey of een
optreden van een bekende band) zijn op grond van artikel 2.2.2
vergunningplichtig. Wanneer een feest al dan niet besloten ‘op of aan de weg’
plaats vindt, is dit een vergunningplichtige activiteit omdat het plaats vindt
op doorgaans voor publiek toegankelijk gebied (zie voor het begrip ‘weg’ de
begripsomschrijving in artikel 1.1, onder a). Het feit dat het feest besloten
is, dus niet voor publiek toegankelijk, doet daar niets aan af. Voor het houden
van barbecue en/of straatfeesten is het tweede lid van artikel 2.2.2 opgesteld
als een algemene regel voor de eendaagse evenementen die in de buitenlucht
plaatsvinden.Optreden van muziekkorpsen, muziekbandjes, etc. die voor iedereen toegankelijk
zijn (zowel in een inrichting als in de buitenlucht) vallen onder de
vergunningplicht van artikel 2.2.2.Voorschriften met betrekking tot geluid in een inrichting zijn opgenomen in het
Besluit horeca-, sport- en recreatie-inrichtingen milieubeheer. Dit besluit zal
per 1 januari 2008 opgaan in het activiteitenbesluit milieubeheer. De artikelen
4.1.2 en 4.1.3 van de APV geven het college de bevoegdheid om ontheffing te
verlenen voor geluidshinder in een inrichting. Daarnaast is in artikel 4.1.4 van
de APV aangegeven dat de burgemeester een incidenteel feest kan verbieden indien
naar zijn oordeel het woon- en leefklimaat of de openbare orde wordt verstuurd.
Deze bevoegdheid is niet gebaseerd op de Wet Milieubeheer maar is een autonome
aanvulling die voortvloeit uit artikel 149 jo artikel 174 van de
Gemeentewet.Voorschriften met betrekking tot geluid buiten een inrichting kunnen op grond
van artikel 4.1.5 van de APV in de vergunning worden opgenomen. Wedstrijd op of aan de weg: Voor wedstrijden op of aan de weg is een vergunning
van de burgemeester vereist, krachtens het bepaalde in het eerste lid, van
artikel 2.2.2 en artikel 2.2.1, tweede lid, onder d.Artikel 2.2.2 EvenementEvenementen vervullen een belangrijke functie in de gemeenten. Voor een goed
verloop van een evenement moeten verschillende belangen worden afgewogen en
duidelijke afspraken met de organisator worden gemaakt.Het oude artikel 2.2.2 ging uit van een algeheel verbod op het organiseren van
een evenement, behalve als met een vergunning door de burgemeester werd
gehandeld of de burgemeester voor bepaalde categorieën evenementen een
vrijstelling had verleend.Voor het organiseren van kleine evenementen zoals de barbecue en/of
straatfeesten is in het kader van de vermindering van administratieve lasten
voor de burger, maar ook het verhelderen en duidelijk omschrijven van het
eendaagse evenement gekozen voor het toepassen van een algemene maatregel. Het
moet gaan om kleinschalige activiteiten die zich in de openbare ruimte afspelen
met als doel vermaak en ontspanning te bieden. Het vervangen van
vergunningvoorschriften door algemene regels in combinatie met het doen van een
melding geeft organisatoren van een klein evenement meer vrijheid maar tegelijk
ook meer verantwoordelijkheid voor zorgvuldig gebruik van die openbare ruimte.
Hiermee is een begin gemaakt met het categoriseren van de evenementen. Het
streven is om evenementen in 3 categorieën onder te brengen, te weten 1. kleine,
2. middelgrote, en 3 de grote evenementen. Eerste lidBij het beoordelen van een aanvraag wordt gekeken of de vergunning al dan niet
geweigerd wordt aan de hand van de in artikel 1.8 genoemde criteria.Tweede lidUitgaande van het noodzakelijkheidvereiste voor een vergunningstelsel is gekozen
voor een algemene regel voor de barbecue en/of straatfeesten. Een vergunning
wordt niet noodzakelijk geacht, maar regulering wel. Uit de praktijk blijkt dat
voor kleinschalige evenementen zoals de barbecue en/of straatfeest het
instrument van een vergunning weinig toevoegt, immers in de praktijk wordt een
dergelijke aanvraag vrijwel altijd gehonoreerd en worden standaardvoorschriften
aan de vergunning verbonden.Tweede lid, onder f: zodra een rijbaan, fiets/bromfietspad of parkeergelegenheid
wordt afgezet voor een evenement, is tenminste een tijdelijke verkeersmaatregel
nodig, formeel genomen door het college, maar kan krachtens artikel 168 van de
Gemeentewet gemandateerd worden aan de burgemeester. Vindt het evenement plaats
op het trottoir dan wordt rekening gehouden met voldoende doorloopruimte voor
passanten. Als richtlijn wordt hierbij 1.50 cm aangehouden. Het gaat vooral om
het ongehinderd kunnen passeren van invaliden, kinderwagens etc. Met betrekking
tot de hoofdroute van de brandweer is het belangrijk dat er een lijst wordt
opgesteld met: doorgaande wegen, wegen en terreinen met een bijzondere
bestemming (markt), evenemententerreinen en routes van de operationele diensten
(brandweer, ambulance etc.)Locaties waar barbecues/straatfeesten kunnen worden gehouden, zijn: parken,
plantsoenen, pleintjes, grasveldjes, sportveldjes, e.d. Tweede lid, onder g: hier wordt met object bedoeld een kleine partytent, een
barbecuetoestel, een springkussen voor kinderen e.d. De beschikbare ruimte
bepaalt het aantal te plaatsen voorwerpen. Tweede lid, onder h: het is de verantwoordelijkheid van de organisator om zich
tijdig over de regels te informeren zodat hij niet met termijnen in problemen
komt. De organisator kan zowel een natuurlijk- als rechtspersoon zijn. Tweede lid, onder i: de gemeente heeft er belang bij om tijdig op de hoogte te
zijn van een initiatief dat zich afspeelt in de buitenlucht. Een verplichte
melding van een voorgenomen evenement in dergelijke gevallen is een goed
alternatief voor een vergunningvereiste.Het doen van een melding kan geschieden door middel van een formulier dat de
organisator met behulp van een beslisboom leidt tot de melding. Hij kan dan
toetsen of hij aan de criteria voldoet en met een melding kan volstaan. Het
meldingsformulier moet in ieder geval de genoemde criteria van de algemene regel
bevatten en tevens ook vragen stellen over de verstrekking van alcoholische
drank. De Drank- en Horecawet bepaalt dat er geen vergunning of ontheffing nodig
is als: a. er een besloten feest wordt gehouden waar b. geen entree wordt
gevraagd en waar c. gratis alcohol wordt geschonken. Er moet dan wel voldaan
worden alle drie vereisten, Wanneer er sprake is van het vragen en betalen van
een vaste bijdrage in plaats van het betalen per consumptie impliceert dit dat
er sprake is van het anders dan om niet verstrekken van alcoholische drank In
laatst genoemde geval kan de burgemeester op grond van artikel 35 van de Drank-
en Horecawet voor het eendaagse evenement een ontheffing verlenen. Het is aan te bevelen om de meldingplichtige een ontvangstbevestiging te doen
toekomen waarin wordt vermeld dat indien binnen een bepaalde termijn niet door
de gemeente wordt gereageerd het evenement doorgang kan vinden. Rol van de burgemeester en de raadDe bevoegdheid van de burgemeester in het kader van het toezicht op evenementen
stoelt op artikel 174 Gemeentewet. In het derde lid van dit artikel is
aangegeven dat de burgemeester belast is met de uitvoering van verordeningen
voor zover deze betrekking hebben op het toezicht op de openbare samenkomsten en
vermakelijkheden alsmede op de voor het publiek openstaande gebouwen en daarbij
behorende erven. Het begrip ‘toezicht’ is ruimer dan alleen de handhaving van de
openbare orde. Het gaat hier ook om de bescherming van de gezondheid en de
veiligheid van de burger in incidentele gevallen en op bepaalde plaatsen. Het is
ook de bevoegdheid van de burgemeester het beleid ten aanzien van voorschriften
met betrekking tot de evenementenvergunning vast te stellen. Wanneer de
burgemeester voornemens is een evenement te verbieden, is het zaak dat dit van
een goede motivering is voorzien. Doorlopende vergunningEen doorlopende vergunning is voor de evenementenvergunning niet aangewezen.
Immers het evenement loopt per definitie af. Hier verzet de aard van de
vergunning zich tegen een vergunning met onbeperkte duur. Privaatrechtelijke voorschriftenHet opnemen van privaatrechtelijke voorschriften in een vergunning is niet
mogelijk omdat een vergunning eenzijdig van karakter is. Dergelijke voorschiften
zouden niet kunnen worden afdwongen. Bovendien kan een vergunning niet worden
geweigerd indien de aanvrager niet voldoet aan de privaatrechtelijke
vereisten.Overige regelgevingVoor het houden van evenementen zijn ook andere regels dan die van de APV van
toepassing. Die regels stellen vanuit andere motieven eisen aan het houden van
evenementen. De aanvrager van een evenementenvergunning moet zo nodig ook aan
andere wettelijke vereisten voldoen, zoals:
Vreemdelingenwet 2000
Vestigingswet bedrijven
Winkeltijdenwet
Warenwet
Wet milieubeheer
Drank- en Horecawet
Woningwet
EvenementenbeleidAan de hand van de motieven, neergelegd in de weigeringsgronden kan de
burgemeester beleidsregels vaststellen.Het doel van een evenementenbeleid is enerzijds het vastleggen van wat er met
betrekking tot evenementen in een gemeente wordt nagestreefd, in relatie tot de
APV en onder welke voorwaarden dit is toegestaan. Anderzijds behelst het beleid
de afstemming van processen binnen de vergunningverlening zodat deze zo
efficiënt en goedkoop mogelijk kan plaatsvinden. Toezicht en handhaven van de openbare ordeBij verstoring van de openbare orde of bij ernstige vrees daarvan is de
burgemeester op grond van artikel 172, derde lid, van de Gemeentewet bevoegd
bevelen te geven die hij noodzakelijk acht voor de handhaving van de openbare
orde. Om de veiligheid te garanderen van bezoekers neemt de burgemeester
voorschriften op in de evenementenvergunning waaraan de organisator zich moet
houden.De politie is in beginsel terughoudend in haar optreden bij evenementen. De
driehoek, bestaande uit de burgemeester, de hoofdofficier van Justitie en de
korpschef van politie, bepaalt welke beleids- en tolerantiegrenzen tijdens een
(risico) evenement wordt gehanteerd. Deze grenzen geven aan of en hoe de politie
namens het bevoegde gezag in algemene en specifieke situaties zal optreden,
zoals in het geval van drugsbezit, zwarte kaartverkoop en dreigende openbare
ordeverstoringen.Artikel 2.2.3 OrdeverstoringDeze bepaling geeft een verbod om de orde bij evenementen te verstoren, dat zich
in zijn algemeenheid tot bezoekers richt.Afdeling 2.3 Toezicht op openbare inrichtingenArtikel 2.3.1.1 BegripsomschrijvingenDe omschrijving van het begrip 'horecabedrijf' sluit zoveel mogelijk aan bij de
Drank- en Horecawet en hoofdstuk 3 van de APV. De sluitingsbepalingen van deze
paragraaf betreffen de gedeelten van de inrichting, waarin de eigenlijke
horecawerkzaamheden worden uitgeoefend: een op het trottoir gesitueerd terras
behoort wel tot de inrichting, de zich boven de inrichting bevindende woning van
de houder niet. Ook sportkantines, sociëteiten, clublokalen, verenigingsgebouwen
e.d. zijn als inrichting aan te merken.Artikel 2.3.1.2 Exploitatievergunning horecabedrijfEerste lidDe vergunningverlening dient ingevolge artikel 174 van de Gemeentewet te
geschieden door de burgemeester. In dit artikel is bepaald dat de burgemeester
is belast met de uitvoering van verordeningen voor zover deze betrekking hebben
op het toezicht op de voor het publiek openstaande gebouwen.In het kader van deregulering en vermindering van administratieve lasten is in
2007 bekeken of het horeca-exploitatievergunningenstelsel in de APV gehandhaafd
of geschrapt moet worden. In met name kleine gemeenten met een overzichtelijk
uitgaansgebied en/of enkele bekende horecaondernemingen, is geen behoefte aan
zo'n stelsel. Er is voor gekozen voor het handhaven van het model
horecaexploitatievergunning omdat deze vergunning noodzakelijk is voor het
handhaven van de openbare orde en het tegengaan van overlast. Vergunning voor onbepaalde tijdOp grond van het nieuwe artikel 1.7 gelden vergunningen voor onbepaalde tijd.
Dit geldt ook voor de horeca-exploitatievergunning. VergunningvoorschriftenKrachtens artikel 1.4 van de model APV kunnen voorschriften worden verbonden aan
de exploitatievergunning. Denkbaar is dat die betrekking hebben op dezelfde
onderwerpen als hiervoor genoemd.Besluit horeca-, sport- en recreatie-inrichtingen
milieubeheerIn het Besluit horeca-, sport- en recreatie-inrichtingen milieubeheer worden
algemene regels gesteld ter bescherming van het milieu voor wat zich afspeelt in
het horecabedrijf en de directe omgeving daarvan. Daarnaast kunnen, indien deze
algemene regels niet voldoen, gelet op artikel 5 van dat Besluit in verband met
voorschrift 4.1.4 uit de bijlage bij dat Besluit nadere eisen worden gesteld
voor:
het aanbrengen van technische voorzieningen binnen de inrichting;
de periode van openstelling van de gehele inrichting of een terras;
de situerinjg van een terras;
het in acht nemen van gedragsregels die binnen de inrichting in acht
moeten worden genomen, waaronder regels voor aan- en afrijdend verkeer
en komende en gaande bezoekers.
OverlastHoewel het begrip ‘overlast’ als zelfstandige weigeringsgrond niet is opgenomen,
kan het via de algemene gronden openbare orde, openbare veiligheid,
volksgezondheid en milieu wél worden aangemerkt als een weigeringsgrond.
Overlast kan namelijk betrekking hebben op verschillende aspecten.
Geluidsoverlast en overlast, veroorzaakt door stof, afval etc. kunnen worden
geschaard onder milieu of zelfs gezondheid. In ieder geval kan overlast onder
het openbare orde begrip worden gebracht, indien deze een aantasting is van of
een duidelijke inbreuk maakt op de maatschappelijke orde zoals deze geldt in
Nederland. Het gaat dan om overlast die een bedreiging vormt voor de veiligheid
en rust in de publieke ruimte (denk aan openbare dronkenschap).ZedelijkheidOok het begrip zedelijkheid valt – naar te verwachten is – onder het begrip
openbare orde van de Dienstenrichtlijn. Te denken valt aan de bescherming van de
menselijke waardigheid.Woon- en leefsituatie in de omgevingEvenals bij overlast zal bekeken moeten worden of deze weigeringsgrond onder een
wel erkende weigeringsgrond gebracht kan worden zoals de openbare veiligheid of
de volksgezondheid. Dit zal niet altijd haalbaar zijn. In dat geval moet de
gemeente – indien gewenst - het woon- en leefklimaat beschermen door middel van
het bestemmingsplan (het voorkomen van achteruitgang van het leefmilieu). Indien het bestemmingsplan vestiging van een horecabedrijf ter plaatse niet
toelaat, is het moeilijk uit te leggen dat de exploitatievergunning moet worden
verleend, maar dat daarvan geen gebruik gemaakt kan worden wegens strijd met het
bestemmingsplan. Strijd met het bestemmingsplan is daarom als imperatieve
weigeringsgrond opgenomen. Blijkens jurisprudentie is dit aanvaardbaar omdat een
dergelijke bepaling geen zelfstandige planologische regeling bevat. Weliswaar
brengt dit mee dat de burgemeester treedt in een beoordeling van het geldende
bestemmingsplan, maar dit laat de bevoegdheid van het college bij de toepassing
van het geldende bestemmingsplan onverlet. Van een doorkruising van de Woningwet
of de Wet op de Ruimtelijke Ordening is geen sprake.Derde en vierde lidEen aantal categorieën van kleinschalige horecagelegenheden, waar de openbare
orde evident niet in het geding is, heeft geen vergunning nodig. Immers de
noodzaak van bescherming van de openbare orde, de openbare veiligheid (en het
voorkomen van overlast) ontbreekt. Te denken valt aan tearooms, een
ontbijthoekje bij de bakker, ijssalons etc. Vooralsnog is gekozen om winkels in
de zin van de Winkeltijdenwet, die als nevenactiviteit een horecagedeelte
hebben, uit te sluiten. Voorts is lid 4 opgenomen: zorginstellingen waar een
voor het publiek toegankelijke eettafel is en restaurants in musea. Lid 5 TerrassenAangezien Oegstgeest beschikt over een afzonderlijk terrassenbeleid, is dit
vijfde lid op genomen. Artikel 2.3.1.3 Opheffing vergunningplichtDit artikel is komen te vervallen, omdat in artikel 2.3.1.2 de uitzonderingen op
de vergunningsplicht zijn opgenomen. Artikel 2.3.1.4 SluitingstijdenEerste lidGrondslag voor de in de APV opgenomen sluitingsbepalingen is artikel 149
Gemeentewet. De gemeenteraad kan verplichte sluitingstijden voor horecabedrijven
vaststellen in het belang van de openbare orde, de openbare veiligheid, de
volksgezondheid en de bescherming van het milieu, zie de algemene toelichting. Tweede lidIn afwijking van de in het eerste lid genoemde sluitingstijden, kan de
burgemeester andere sluitingstijden vaststellen voor een afzonderlijk
horecabedrijf. Dat kan zowel neerkomen op een verruiming van de openingstijden,
als op een beperking. Het tweede lid geeft de burgemeester de bevoegdheid
daartoe een voorschrift te verbinden aan de vergunning die aan de exploitant van
de desbetreffende inrichting zal worden verleend. Het gaat hier om een
vergunningvoorschrift als bedoeld in artikel 1.4 van de APV, dat dus moet
strekken ter bescherming van het belang of de belangen in verband waarmee de
vergunning vereist is. Een voorbeeld van zo'n voorschrift is de verplichting een
bepaald veiligheidsniveau voor de bezoekers te garanderen of het rustiger laten
verlopen van het sluitingsuur. Derde lid, AfbakeningVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
derde lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet. De sluitingsbepalingen van de APV gelden niet voor zover de op de Wm gebaseerde
voorschriften van toepassing zijn. De Wm beoogt een uitputtende regeling te
geven ter voorkoming of beperking van alle nadelige gevolgen van het milieu door
het in werking zijn van krachtens die wet aangewezen inrichtingen. De
gemeenteraad is niet bevoegd die regeling bij verordening aan te vullen, indien
daarmee wordt beoogd dezelfde belangen te beschermen.De raad kan dus niet aanvullend via de APV gevaar, schade of hinder of andere
belangen die onder het begrip 'bescherming van het milieu' vallen, tegengaan die
wordt veroorzaakt door een inrichting die vergunningplichtig is ingevolge de
Wm.Artikel 2.3.1.5 Afwijking sluitingstijden; tijdelijke
sluitingEerste lidNet als voor de in artikel 2.3.1.4, tweede lid, genoemde bevoegdheid, vormt ook
hier artikel 174 van de Gemeentewet de grondslag voor de bevoegdheid om een of
meer horecabedrijven tijdelijk afwijkende sluitingsuren op te leggen of
tijdelijk te sluiten.Aanleiding voor tijdelijke afwijking of sluiting, moet zijn gelegen in het
belang van de openbare orde, veiligheid, of gezondheid, of in bijzondere
omstandigheden (zoals, al dan niet lokale, feestdagen). Het betreft een algemene
bevoegdheid die, anders dan bij de bevoegdheid als bedoeld in artikel 2.3.1.4,
tweede lid, een individueel karakter heeft zich niet alleen kan uitstrekken tot
een maar ook tot meer of zelfs tot alle in de gemeente aanwezige
horecabedrijven. Wel beperkt de bevoegdheid zich - in tegenstelling tot artikel
2.3.1.4, tweede lid, waarbij het om een permanente afwijking kan gaan - tot het
tijdelijk vaststellen van afwijkende sluitingstijden of tot tijdelijke
sluiting.Tweede lid, AfbakeningVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
tweede lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet. Artikel 2.3.1.6 Aanwezigheid in gesloten horecabedrijfDe in de vorengenoemde artikelen opgenomen sluitingsbepalingen richten zich tot
de houder van de inrichting: hij dient zijn bedrijf gesloten te houden gedurende
de tijden, die hem bij of krachtens die bepalingen zijn opgelegd.Artikel 2.3.1.6 richt zich daarentegen tot de (potentiële) bezoeker van de
inrichting. Indien deze zich met goedvinden van de houder in de inrichting
bevindt gedurende de tijd dat de inrichting gesloten dient te zijn, overtreedt
hij artikel 2.3.1.6. Indien echter daarvoor de toestemming van de houder
ontbreekt en de bezoeker zich niet op diens eerste vordering verwijdert,
overtreedt hij artikel 138 van het Wetboek van Strafrecht
(lokaalvredebreuk).Beide artikelen zijn naast elkaar bestaanbaar: artikel 2.3.1.6 strekt tot
handhaving van een publiekrechtelijke regeling, terwijl artikel 138 Wetboek van
Strafrecht ziet op de bescherming van de rechten die aan de eigendom verbonden
zijn.Artikel 2.3.1.7 OrdeverstoringDeze bepaling geeft een verbod om de orde in horecabedrijven te verstoren, dat
zich in zijn algemeenheid tot bezoekers richt.Artikel 2.3.1.8 Burgemeester en wethouders als bevoegd
bestuursorgaanHet begrip 'horecabedrijf' als omschreven in artikel 2.3.1.1, eerste lid, ziet
ook op inrichtingen die niet voor het publiek toegankelijk zijn, zoals besloten
sociëteiten en gezelligheidsverenigingen (zie ook onder artikel 2.3.1.1). Gelet
op artikel 174 van de Gemeentewet is in dat geval niet de burgemeester maar het
college het bevoegde bestuursorgaan.Artikel 2.3.2.1 Begripsomschrijvingen InrichtingHet begrip 'inrichting' als hier omschreven sluit aan bij artikel 438 Wetboek
van Strafrecht, dat ziet op het als beroep verschaffen van nachtverblijf aan
personen (eerste lid) en op het als beroep of gewoonte beschikbaar stellen van
een terrein voor het houden van nachtverblijf of het plaatsen van
kampeermiddelen e.d. (tweede lid).Artikel 2.3.2.2 Artikel 2.3.2.3 NachtregisterDe plicht tot het bijhouden van een nachtregister door de houder van de
inrichting is neergelegd in artikel 438 van het Wetboek van Strafrecht. Artikel
438 schrijft voor dat de houder van de inrichting:Bij aankomst van een gast een geldig reisdocument of identiteitsbewijs verlangt
en daarvan aantekening maakt (eerste lid, onder 1e), en diens naam, beroep of
betrekking, woonplaats en dag van aankomst moet aantekenen (eerste lid, onder
2e);
bij vertrek van de gast de dag van vertrek aantekent (eerste lid, onder
2e);
het register op aanvraag vertoont aan de burgemeester of een door deze
aangewezen ambtenaar.
Tezamen hebben artikel 438 van het Wetboek van Strafrecht en de
bepalingen van deze paragraaf primair als doel om, met de geregistreerde
gegevens, de opsporing of aanhouding van door de politie of justitie
gezochte personen te vergemakkelijken. De in deze paragraaf opgenomen
bepalingen kunnen eveneens een ander oogmerk hebben: bijvoorbeeld,
behalve de openbare orde, het vastleggen van kwantitatieve gegevens over
het recreatieve bezoek (om daarmee een openluchtrecreatie en
toerismebeleid te kunnen voeren).
Artikel 2.3.2.4 Verschaffing gegevens nachtregisterArtikel 2.3.2.4 komt de houder van een inrichting tegemoet. Degene die in de
inrichting de nacht doorbrengt, is op grond van deze bepaling verplicht de voor
registratie vereiste gegevens volledig en naar waarheid aan de houder te
verstrekken.Artikel 2.3.3.1 SpeelgelegenhedenEerste lidHet begrip 'speelgelegenheid' als omschreven in het eerste lid, betreft iedere
openbare gelegenheid waarin de mogelijkheid wordt geboden enig spel te beoefenen
waarbij geld of in geld inwisselbare voorwerpen kunnen worden gewonnen of
verloren. In de Wet op de Kansspelen is een uitputtende regeling neergelegd ten
aanzien van de kansspelen als bedoeld in artikel 1 van die wet, zoals
speelcasino's en speelautomaten. De wet is niet van toepassing op spelen, met
uitzondering van behendigheidsautomaten, waarbij de spelers door hun
behendigheid de kans om te winnen kunnen vergroten. Voor deze categorie
speelgelegenheden is dit artikel bedoeld. Het gaat dus om speelgelegenheden,
waar de Wet op de Kansspelen geen betrekking op heeft.Het gaat om gelegenheden waar bedrijfsmatig of in een omvang alsof deze
bedrijfsmatig is de mogelijkheid wordt geboden enig spel te beoefenen als
bedoeld in lid 1. De houder van een café waarin bezoekers het kaartspel kunnen
beoefenen, hoeft niet zonder meer over vergunning te beschikken maar slechts
indien de mogelijkheid daartoe bedrijfsmatig of in een omvang alsof deze
bedrijfsmatig is wordt aangeboden. Bepaalde kaartspelen, zoals poker, worden
beschouwd als kansspelen. Als die kaartspelen worden gespeeld met de bedoeling
om prijzen te winnen zonder dat de organisator over een vergunning beschikt, is
dat op grond van de Wet op de kansspelen verboden.Tweede en derde lidDe vergunningsplicht geldt het (doen) exploiteren van een speelgelegenheid.
Artikel 2.3.3.1 heeft het beschermen van de openbare orde en het woon en
leefklimaat als doel en heeft daarmee een ander motief dan de Wet op de
Kansspelen. Oogmerk van de Wet op de Kansspelen is het in goede banen leiden van
kansspelen, waarbij de consument beschermt dient te worden tegen gokverslaving
en criminaliteit moet worden tegengegaan.Artikel 2.3.3.2 SpeelautomatenHet CBB heeft in enkele uitspraken begin 2002 opnieuw een lijn uitgezet over
wanneer er sprake is van hoog- of laagdrempelige inrichtingen en van
samengestelde inrichtingen. Uit deze uitspraken van het CBB is een stappenplan
af te leiden, dat dient te worden doorlopen bij de beantwoording van de vraag of
er sprake is van een hoogdrempelige inrichting.
Bij één afgesloten ruimte.
is er een vergunning volgens de Drank- en Horecawet?
staat het café- en restaurantbezoek op zichzelf?
zijn de activiteiten in belangrijke mate gericht op personen
ouder dan 18?Is aan alle vereisten voldaan dan is er sprake van een
hoogdrempelige inrichting, waarin twee kansspelautomaten zijn
toegestaan. Is aan een van de eisen niet voldaan, dan is er
sprake van een laagdrempelige inrichting.
Bij meerdere ruimten in een gebouw.
is er sprake van een afzonderlijke horecalokaliteit in het
gebouw, dan wel van meerdere lokaliteiten waarin het
horecabedrijf wordt uitgeoefend, die tezamen een besloten ruimte
vormen binnen het gebouw?
wordt voor de afzonderlijke horecalokaliteit, dan wel voor het
geheel van de lokaliteiten die tezamen de horeca-inrichting
vormen, voldaan aan de stappen onder A?Is aan alle eisen voldaan, dan is er sprake van een
hoogdrempelige inrichting.
Bij een horecalokaliteit in de zin van artikel 1 lid 1 van de Drank- en
Horecawet binnen een laagdrempelige horeca-inrichting.
worden de stappen genoemd onder A. bevestigend beantwoord?
zo nee: er is geen sprake van een hoogdrempelige
inrichting.
zo ja: zijn de overige ruimten van de laagdrempelige inrichting
mogelijk door het publiek te bereiken via deze horecalokaliteit?
(artikel 30c lid 4 Wet op de Kansspelen).
zo ja: er is géén sprake van een hoogdrempelige inrichting in de
zin van de Wet op de Kansspelen, kansspelautomaten zijn niet
toegestaan
zo nee: er is sprake van een hoogdrempelige inrichting in de zin
van de Wet op de Kansspelen.
Artikel 2.4.1 Betreden gesloten woning of lokaalEerste lidDe burgemeester is op grond van artikel 174a van de Gemeentewet bevoegd tot
sluiting van woningen van waaruit (drugs)overlast wordt veroorzaakt. Aangezien
dit artikel in de Gemeentewet niet de rechtsgevolgen van de sluiting regelt,
verdient het aanbeveling dit in de APV te regelen.Tweede lidHet tweede lid van artikel 2.4.1 is gebaseerd op de bevoegdheid van de
burgemeester ex artikel 13b van de Opiumwet tot toepassing van bestuursdwang
indien in voor het publiek toegankelijke lokalen en daarbij behorende erven een
middel als bedoeld in artikel 2 of 3 van de Opiumwet wordt verkocht, afgeleverd
of verstrekt dan wel daartoe aanwezig is. Zie verder onder toelichting eerste
lid.Derde lidAangezien de situatie kan ontstaan dat personen de woning of het lokaal moeten
betreden wegens dringende redenen, is het derde lid aan artikel 2.4.1
toegevoegd. Vierde lidVanwege de grote persoonlijke gevolgen die aan het sluiten van een woning kunnen
zijn verbonden, is in het vierde lid een mogelijkheid voor ontheffing van het
verbod opgenomen. Ook bij de sluiting van een lokaal op grond van artikel 13b
van de Opiumwet kan bijvoorbeeld ontheffing verleend worden aan de exploitant
zelf en zijn gezinsleden. Het lokaal blijft dan wel gesloten voor het
publiek.Artikel 2.4.2 Plakken en kladdenEerste lidIn het eerste lid is sprake van een absoluut verbod. In de term 'bekladden' ligt
reeds besloten dat het daarbij niet gaat om meningsuitingen als bedoeld in
artikel 7 van de Grondwet, artikel 10 EVRM en artikel 19 IVBPR.Tweede lidHet aanbrengen van aanplakbiljetten op een onroerende zaak kan worden aangemerkt
als een middel tot bekendmaking van gedachten en gevoelens dat naast andere
middelen zelfstandige betekenis heeft en met het oog op die bekendmaking in een
bepaalde behoefte kan voorzien.Vrijheid van meningsuitingOp het in artikel 7 van de Grondwet gewaarborgde grondrecht zou inbreuk worden
gemaakt als die bekendmaking in het algemeen zou worden verboden of van een
voorafgaand overheidsverlof afhankelijk zou worden gesteld. Artikel 2.4.2 maakt
op dit grondrecht geen inbreuk, aangezien het hierin neergelegde verbod
krachtens het tweede lid uitsluitend een beperking van het gebruik van dit
middel van bekendmaking meebrengt, voor zover door dat gebruik een anders recht
wordt geschonden. De eis dat 'plakken' slechts is toegestaan indien dit
geschiedt met toestemming van de rechthebbende, komt in het geval dat de
gemeente die rechthebbende is, niet neer op het afhankelijk stellen van dat
aanplakken van een voorafgaand verlof van de overheid als bedoeld in artikel 7
van de Grondwet. De gemeente die als eigenares van een onroerende zaak
toestemming verleent of weigert, handelt namelijk in haar privaatrechtelijke
hoedanigheid.Een voorwaarde is echter wel dat de gemeente moet zorgen voor voldoende
plakplaatsen. Volgens het vierde lid kan het college aanplakborden aanwijzen en
daarvoor nadere regels stellen. Artikel 2.4.3 Vervoer plakgereedschap e.d.Door deze bepaling wordt de effectiviteit van het in het vorige artikel
opgenomen aanplakverbod vergroot. Het tweede lid van de bepaling dient aldus te
worden verstaan dat de omstandigheid dat de in het eerste lid genoemde stoffen
en voorwerpen niet waren bestemd of gebezigd voor handelingen, welke ingevolge
de voorgaande bepaling zijn verboden, een rechtvaardigheidsgrond oplevert. Artikel 2.4.4 Vervoer inbrekerswerktuigenDeze verbodsbepaling beoogt het plegen van misdrijven zoals diefstal met braak
te bemoeilijken.Verbodsbepaling met betrekking tot het vervoeren van geprepareerde
tassenIn afwijking van de model-APV van de VNG is dit verbod in de APV opgenomen. De
VNG wil een dergelijke bepaling niet opnemen omdat deze mogelijk inbreuk zou
kunnen maken op de privé-sfeer van burgers.Artikel 2.4.5 Betreden van plantsoenen e.d.Deze bepaling spreekt voor zich.Artikel 2.4.6 Rijden over bermen e.d.Derde lid, AfbakeningVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
vierde lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet. Vierde lidDeze bepaling strekt ter bescherming van de bermen, glooiingen en zijkanten van
wegen. Ingevolge het vierde lid moet in deze bepaling onder 'weg' worden
verstaan: weg in de zin van de wegenverkeerswetgeving. Bermen, glooiingen en
zijkanten maken deel uit van de weg. Deze bepaling ziet derhalve op het verkeer
op wegen in de zin van de wegenverkeerswetgeving, maar kan als toelaatbaar
worden beschouwd naast deze wetgeving. Het verbod heeft slechts betrekking op
voertuigen die niet voorzien zijn van rubberbanden, terwijl als 'voertuig' in de
zin van deze verordening de zogenaamde kleine voertuigen niet worden aangemerkt.
Zie de in artikel 1.1 opgenomen begripsomschrijving. De beperking van het verbod
tot voertuigen die niet zijn voorzien van rubberbanden, blijkt in de praktijk
vragen op te roepen. Die beperking is opgenomen omdat juist die voertuigen
schade kunnen aanrichten. Verder wordt hiermee voorkomen dat het domein van de
Wegenverkeerswet wordt betreden. Het rijden met en parkeren van voertuigen, inclusief die met rubberbanden in
niet van de weg (in de zin van de wegenverkeerswetgeving) deel uitmakende
groenstroken, wordt geregeld in artikel 5.1.10 (aantasting groenvoorzieningen
door voertuigen).Artikel 2.4.7 Hinderlijk gedrag op of aan de wegOp basis van artikel 2.4.7 (en artikel 2.4.9) kan tegen vormen van onnodige
hinder of overlast worden opgetreden. AfbakeningVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
tweede lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet. Artikel 2.4.8 Hinderlijk drankgebruikIn dit artikel is een verbod opgenomen om in een bepaald door het college aan te
wijzen gebied alcoholhoudende drank te nuttigen of aangebroken flesjes en
blikjes met dergelijke drank bij zich te hebben. Dit verbod geldt uiteraard niet
voor terrassen die deel uitmaken van een horecabedrijf, of voor een evenement
waarbij van gemeentewege op grond van artikel 35 van de Drank en Horecawet
toestemming is verleend om op de plaats waar dat evenement zich afspeelt
alcoholhoudende drank te verstrekken.Omvang gebiedEr kan slechts een duidelijk omschreven gebied aangewezen worden. Het is niet
mogelijk het grondgebied van de gehele gemeente aan te wijzen. Dit zou de
verordenende bevoegdheid te boven gaan. Er dient namelijk wel een aanleiding te
zijn waarom een bepaald gebied aangewezen wordt. Er dient gerechtvaardigde vrees
te bestaan voor aantasting van de openbare orde, of reeds sprake te zijn geweest
van aantasting van de openbare orde. Dit kan nooit het geval zijn voor het
gehele grondgebied van de gemeente. Het kan bijvoorbeeld gaan om het
uitgaansgebied in het centrum of een park of plein waar regelmatig overlast van
deze aard veroorzaakt wordt.Daarnaast zou het college bij een algemeen verbod elk alcoholgebruik op de
openbare weg, ook van goedwillende personen, verbieden. Daarmee zou er geen
evenredigheid zijn tussen middel en doel en zou er in strijd met artikel 3:4,
van de Awb worden gehandeld. Dit zelfde geldt ook voor een verbod om
onaangebroken flesjes en blikjes bij zich te hebben.Artikel 2.4.9 Hinderlijk gedrag bij of in gebouwenVoor een toelichting wordt verwezen naar de toelichting bij artikel 2.4.7
(Hinderlijk gedrag op of aan de weg).Artikel 2.4.10 Hinderlijk gedrag in voor publiek toegankelijke
ruimtenDeze bepaling is opgesteld om het misbruik van bepaalde, voor het publiek
toegankelijke ruimten zoals parkeergarages, en wachtlokalen voor een openbaar
vervoermiddel tegen te gaan. In deze bepaling wordt het woord 'ruimte' gebruikt
ter onderscheiding van het in de APV voorkomende begrip 'weg'. Om een indicatie
te geven bij het beantwoorden van de vraag op welke voor het publiek
toegankelijke ruimten de bepaling het oog heeft, is bij wijze van voorbeeld een
aantal ruimten concreet genoemd.Artikel 2.4.11 Neerzetten van fietsen e.d.Het plaatsen van voertuigen is op verschillende plaatsen geregeld, steeds met
een wisselende bedoeling: de instandhouding van het plantsoen, het tegengaan van
diefstal of verkeersbelangen. In dit artikel gaat het om de voorkoming van
overlast.Het neerzetten van fietsen en bromfietsen tegen panden die niet door de
eigenaren van de voertuigen worden bezocht of op plaatsen waar deze voertuigen
hinder of schade kunnen veroorzaken, geeft vaak aanleiding tot klachten. Artikel
2.4.11 geeft de mogelijkheid hiertegen op te treden.Artikel 2.4.12 Overlast van fiets of bromfiets op markt en kermisterrein
e.d.Op grond van het RVV 1990 kunnen bepaalde categorieën weggebruikers van bepaalde
wegen worden geweerd. De achtergrond daarvan is het verkeersbelang, hetzij de
verkeersveiligheid of de vrijheid van het (andere) verkeer. Dat moet op de in
het reglement voorgeschreven wijze ter kennis van de weggebruiker worden
gebracht.Er kunnen echter andere motieven zijn om bepaalde categorieën weggebruikers te
weren. Hier is een verbod opgenomen om de fiets of de bromfiets mee te voeren op
terreinen, waar onder meer markt wordt gehouden, als dat marktterrein door het
college is aangewezen als een voor fietsen en bromfietsen verboden terrein
gedurende die tijd.Het verbod moet wel aan de bezoekers van het terrein worden kenbaar
gemaakt.Artikel 2.4.13 Bespieden van personenMet deze bepaling wordt beoogd ongemerkte en door iedereen als ongewenst ervaren
verstoring van de privacy te verbieden. Toepassing zal het artikel alleen in
excessieve situaties vinden. De politie zal in het algemeen pas optreden indien
burgers klachten hebben geuit over voyeurs. Deze bepaling moet gezien worden als
aanvulling op de sinds 12 juli 2000 geldende bepaling in het Wetboek van
Strafrecht inzake stalking, artikel 285b. In dit artikel is het inbreuk maken op
eens anders levenssfeer, om die ander te dwingen iets te doen, niet te doen, te
dulden dan wel vrees aan te jagen, strafbaar gesteld. Artikel 2.4.14 BewakingsapparatuurVervallen.Met ingang van 1 januari 2004 is de wijziging van artikel 139f en 441b van het
Wetboek van Strafrecht in werking getreden (Stb. 2003, 365). De bepalingen gaan
over de uitbreiding van de strafbaarstelling heimelijk cameratoezicht. Deze
wijziging wordt ook wel aangehaald als de Wet heimelijk cameratoezicht. Hiermee
is artikel 2.4.14 vervallen. Artikel 2.4.15 Nodeloos alarmerenVervallen.In 2002 is deze bepaling vervallen omdat nodeloos alarmeren geregeld is in
artikel 142 van het Wetboek van Strafrecht.Artikel 2.4.16 AlarminstallatiesVervallen.Dit artikel is vervallen in het kader van de deregulering. Als er feitelijk
invulling aan de oorspronkelijke bepaling zou worden gegeven, zou dit een
aanzienlijke financiële en administratieve last voor burgers en bedrijven
opleveren. Volgens deze voorschriften zou de installatie bijvoorbeeld dienen te
voldoen aan de Regeling BORG 1.1, er zouden jaarlijkse controles moeten
plaatsvinden, en door of vanwege het college aangewezen deskundigen zouden op
kosten van de vergunninghouder de deugdelijkheid van de installatie kunnen
onderzoeken. Het risico van afschaffing van deze vergunning wordt niet dermate
groot geacht. Een plotselinge epidemie van zelf gebouwde, lawaaiige en te pas en
vooral te onpas afgaande alarminstallaties ligt niet voor de hand.Artikel 2.4.17 Loslopende hondenDit artikel beperkt het loslopen van honden in twee situaties: op de weg (door
de omschrijving van het begrip 'weg' vallen hieronder ook parken en
plantsoenen), zonder dat de hond aangelijnd is, en op kinderspeelplaatsen
e.d.Aan dit artikel ligt in zijn algemeenheid het motief van de voorkoming en
bestrijding van overlast ten grondslag.In het bijzonder heeft dit artikel de volgende bedoelingen:de bescherming van de verkeersveiligheid, die door loslopende honden in gevaar
kan worden gebracht:
het voorkomen van beschadiging aan eigendommen van derden;
het voorkomen van hinder voor voetgangers;
het bestrijden van verontreiniging (bijvoorbeeld van speelweiden,
zandbakken, e.d.);
het voorkomen van schade en dierenleed, die worden veroorzaakt doordat
loslopende honden andere dieren en wel met name schapen en kippen naar
het leven staan.
Als in strijd met het in dit artikel neergelegde verbod honden loslopend worden
aangetroffen, kan op basis van artikel 125 van de Gemeentewet (bestuursdwang) de
honden gevangen worden genomen en overgedragen aan een door het college
aangewezen asiel. Dit vindt uiteraard niet plaats wanneer de eigenaar direct te
achterhalen is. Artikel 2.4.18 Verontreiniging door hondenStraatverontreiniging kan grote gevaren opleveren voor de volksgezondheid. Ook
wordt via hondenuitwerpselen die op straat, in parken en plantsoenen blijven
liggen, het voor honden dodelijke canine parvo virus verspreid.De strafbaarheid wordt opgeheven indien de uitwerpselen direct worden
verwijderd. Er zijn verschillende manieren om de overlast van hondenuitwerpselen
aan te pakken. Al zal de handhaving (betrapping op heterdaad) moeilijkheden
opleveren, men mag hopen dat er op den duur preventieve invloed van deze
bepaling uit zal gaan ter inperking van het onfatsoen van hondenbezitters.Overtreding van het verontreinigingsverbod door hondenuitwerpselen behoort tot
de zogenaamde verontreinigingsdelicten, welke vatbaar zijn voor transactie door
de politie.Het tweede lid is ingevoegd om het mogelijk te maken dat burgemeester en
wethouders een hondenuitlaatplaats aanwijzen.Artikel 2.4.19 Gevaarlijke hondenEnige jaren geleden ontstond verontrusting over agressief gedrag van bepaalde
honden, met name van pitbullterriërs. Er deden zich incidenten voor waarbij
honden aanzienlijk letsel toebrachten aan mens of dier.Naar aanleiding hiervan is door de toenmalige minister van landbouw,
natuurbeheer en visserij de Commissie van agressief gedrag bij honden ingesteld.
De commissie inventariseerde de problematiek en maakte onderscheid tussen drie
categorieën van gevaarlijke honden:
Groepen honden met morfologisch overeenkomstige karakteristieken
(gelijke lichaamsbouw), waarmee wordt gefokt op agressief gedrag. Tot
deze categorie rekent de commissie het type pitbullterriër.
Gebruikshonden, dat wil zeggen: honden die geheel of gedeeltelijk zijn
opgeleid voor bewakings-, opsporings- of verdedigingswerk.
Individuele honden die niet vallen onder de vorige twee categorieën en
waarvan in de praktijk - door het toebrengen van letsel of het uiten van
een dreiging daartoe - is gebleken dat zij gevaarlijk zijn voor mens of
dier.
muilkorf: muilkorf als bedoel in artikel 1, onder d, van de
Regeling agressieve dieren;
kort aanlijnen:aanlijnen van een hond met een lijn met een
lengte, gemeten van hand tot halsband, die niet langer is dan
1,50 meter;
gedrags- en gehoorzaamheidscursus 1: een door de georganiseerde
kynologie gehouden gedrags- en gehoorzaamheidscursus, waarbij
het beoefenen van appel en goed gedrag van een hond ten opzichte
van mens en dier plaatsvindt.
Vierde lid, AfbakeningVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
vierde lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet. Artikel 2.4.20 Houden van hinderlijke of schadelijke dierenDoor in het eerste lid de zinsnede ‘buiten een inrichting in de zin van de Wet
milieubeheer op te nemen wordt de afbakening met de Wet milieubeheer direct
vastgelegd. Het kan voor de omgeving hinderlijk zijn als iemand dieren
houdt.Er moet kunnen worden ingegrepen als overlast of schade voor de openbare
gezondheid dreigt. Dan moeten belangen worden afgewogen. Daarom is gekozen voor
de constructie dat burgemeester en wethouders bevoegd worden verklaard om de
plaatsen aan te wijzen waar naar hun oordeel het houden van bepaalde dieren
overlast of schade voor de volksgezondheid veroorzaakt. Voor zover het college
bij een aanwijzing die betrekking heeft op gedeelten van de gemeente bevoegd is
verklaard daarbij nadere regels te geven inzake het houden van dieren, is er
sprake van delegatie van verordenende bevoegdheid als bedoeld in artikel 156
Gemeentewet. Tevens wordt in dit verband nog gewezen worden op de Flora en
Faunawet, waarin regels worden gegevens ter bescherming van dieren.Artikel 2.4.21 Wilde dierenVervallen.Zowel artikel 2.4.21 als artikel 425 WvSr ziet op de bescherming van de algemene
veiligheid van personen of goederen. Uit artikel 121 van de Gemeentewet vloeit
voort dat de bevoegdheid tot het maken van gemeentelijke verordeningen over een
onderwerp waarin een wet voorziet bestaat voor zover een en ander niet in strijd
is met die hogere regelgeving. Een de wet aanvullende verordening is met die wet
in strijd indien de hogere regelgeving uitputtend is bedoeld of aan beide
regelingen hetzelfde motief ten grondslag ligt. Artikel 2.4.22 Loslopend veeDit verbod dient mede de verkeersveiligheid. Herhaaldelijk gebeuren er
verkeersongelukken doordat een paard, een koe of een ander dier uit het weiland
is gebroken en zich op de weg bevindt. De verplichting om dit zoveel mogelijk te
voorkomen is daarom op haar plaats. Een verbod tot het los laten lopen van
honden, dat mede de verkeersveiligheid dient, is opgenomen in artikel
2.4.17.Ten slotte wordt nog gewezen op artikel 458 Wetboek van Strafrecht. Daarin wordt
het, zonder daartoe gerechtigd te zijn, laten lopen van niet uitvliegend
pluimgedierte (o.a. kippen en kalkoenen) in tuinen of op enige grond die
bezaaid, bepoot of beplant is, met straf bedreigd.Artikel 2.4.23 DuivenVerwilderde duiven veroorzaken in het voorjaar nogal wat schade aan jonge
gewassen doordat zij de desbetreffende akkerbouwgebieden als foerageerplaats
gebruiken. Deze bepaling geeft burgemeester en wethouders de mogelijkheid om
tussen 1 maart en 1 juni een periode aan te wijzen, die bijvoorbeeld kan
variëren van een week tot een dag per week, waarin de eigenaren of bezitters van
duiven verplicht zijn de duiven binnen te houden. Dit geeft de jagers de
mogelijkheid om het verwilderde duivenbestand enigszins terug te dringen.Wel lijkt het raadzaam om in overleg met de colleges van omliggende gemeenten en
de postduivenverenigingen deze periode jaarlijks vast te stellen.Derde lid, AfbakeningVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
derde lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet. Artikel 2.4.24 BijenHet vliegen van bijen kon, indien de kasten of korven dicht aan de weg geplaatst
zijn en op zodanige wijze dat de 'aanvliegbanen' hiervan over de weg lopen,
gevaar voor de veiligheid van de weg opleveren.Dit gevaar kan meestal met eenvoudige middelen, zoals het verleggen van de
aanvliegroute door het plaatsen van een afscheiding, tot geringe omvang worden
teruggebracht. Het zal echter vaker voorkomen dat omwonenden op hun erf of zelfs
in huis van de bijen overmatige overlast ondervinden, waartegen minder
gemakkelijk maatregelen zijn te treffen. Vooral in de bebouwde kom van een
gemeente kan in sommige gevallen het houden van bijen daarom onaanvaardbaar
zijn; dit geldt overigens ook voor andere huisdieren. Hoewel in dit geval geen gedraging of toestand 'op de openbare weg of op een
andere voor het publiek toegankelijke plaats' valt aan te wijzen, kan men toch
van oordeel zijn dat de gewraakte situatie haar terugslag kan hebben op
'openbare belangen'.Vierde lid, AfbakeningVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
vierde lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet.Artikel 2.5.1 BegripsomschrijvingenDe bestuurlijke aanpak van heling binnen de gemeente kan een belangrijke
aanvulling vormen op het politioneel strafrechtelijk optreden. Het Wetboek van strafrecht (WvSr) bevat enkele bepalingen die de bestrijding van
heling op het oog hebben. Dat zijn artikel 416, 417, 417bis, 417ter, 437,
437bis, 437ter en 437quater. Het binnentreden bij handelaren is - ook zonder dat
een strafbaar feit vermoed wordt - te allen tijde mogelijk op basis van artikel
552 van het Wetboek van Strafvordering (WvSv).De in artikel 141 WvSv genoemde opsporingsambtenaren hebben om controle uit te
oefenen vrije toegang tot alle lokaliteiten en andere plaatsen waarvan
redelijkerwijs kan worden vermoed dat zij door een handelaar worden gebruikt.
Indien deze plaatsen als woning zijn aan te merken, moet het bepaalde in de
Algemene wet op het binnentreden in acht worden genomen.Artikel 2.5.2 Verplichtingen met betrekking tot het
verkoopregisterDe in dit artikel opgenomen verplichtingen met betrekking tot het
verkoopregister vinden hun basis in artikel 2 van de AMvB op grond van artikel
437 Wetboek van Strafrecht. Hoewel dit artikel in principe is opgesteld voor het
inkoopregister is het voor de duidelijkheid en voor het overzicht gewenst voor
het verkoopregister bij dit artikel aansluiting te zoeken. Artikel 2 AMvB
bepaalt dat de registerplichtige handelaar een doorlopend en een door of namens
de burgemeester gewaarmerkt register houdt en daarin onverwijld de vereiste
gegevens vermeldt. In het eerste lid is een algemene verplichting opgenomen om
een verkoopregister bij te houden ("alle" goederen). Aangezien het meestal zal
gaan om bepaalde goederen als fietsen, auto's of antiek, is in het tweede lid
een vrijstellingsbepaling toegevoegd. Een andere mogelijkheid tot bepaling dat
niet alle goederen hoeven te worden geregistreerd, is om deze expliciet op te
sommen in het eerste en dan enige lid óf om te bepalen dat alleen die goederen
moeten worden geregistreerd die de burgemeester heeft aangewezenArtikel 2.5.3 Voorschriften als bedoeld in artikel 437ter, eerste lid,
van het Wetboek van StrafrechtDeze bepaling, die gebaseerd is op artikel 437ter, eerste lid, Wetboek van
Strafrecht (WvSr), bevat voorschriften die in het algemeen het gevaar voor
heling beogen te voorkomen.Onder aArtikel 437ter, tweede lid, van het WvSr legt de handelaar de verplichting op de
burgemeester of door hem aangewezen ambtenaren tevoren schriftelijk in kennis te
stellen als hij van het opkopen een beroep of gewoonte maakt. De wetgever heeft
afgezien van een regeling om de uitoefening van het opkopersbedrijf aan een
voorafgaande toelating door het gemeentebestuur te binden. De aanmeldingsplicht
is in onderdeel a nader uitgewerkt.Onder dHier spelen onder meer de omstandigheden waaronder het goed aan de handelaar
wordt aangeboden en diens wetenschap zelf een rol. De inhoud van deze bepaling
ligt dicht tegen die van artikel 437bis, eerste lid, van het WvSr aan. Hier is
het echter de ondernemer die het initiatief moet nemen. Deze bepaling kan niet
in strijd worden geacht met artikel 160 en 161 WvSv. Onder eIn artikel 437, eerste lid, onder c, van het WvSr wordt aan de daartoe
aangewezen ambtenaar de bevoegdheid gegeven om inzage te hebben in het
inkoopregister. De bevoegdheid tot inzage in het verkoopregister is niet
aangegeven in het WvSr, zodat een regeling in de APV nodig is. Door de
bevoegdheid tot inzage van het verkoopregister bij de daartoe aangewezen
ambtenaar te leggen kan deze ambtenaar zowel het inkoop als het verkoopregister
inzien.Artikel 2.5.4 Vervreemding van door opkoop verkregen goederenBij een regeling tot effectieve helingbestrijding mag een bepaling betreffende
de vervreemding van door opkoop verkregen goederen niet ontbreken. Artikel 2.5.4
voorziet hierin.Zo'n bepaling sluit nauw aan op het bepaalde in artikel 437, eerste lid, onder d
en f, WvSr.Daar is strafbaar gesteld de handelaar etc. die in strijd met een schriftelijke
last van de burgemeester (of een vanwege hem gegeven last) bepaalde goederen
vervreemdt of niet in bewaring geeft of die niet voldoet aan de daarbij gegeven
aanwijzingen.In artikel 2.5.4 is gekozen voor een termijn van drie dagen, zodat de handel van
de handelaren niet al te zeer belemmerd wordt.Artikel 2.5.5 Handel in horecabedrijvenArtikel 2.5.5 sluit aan op het in artikel 14 Drank en Horecawet neergelegde
verbod tot het uitoefenen van de kleinhandel. Artikel 2.5.5 is vastgesteld op
basis van artikel 149 Gemeentewet, terwijl de strafsanctie is gebaseerd op
artikel 154 Gemeentewet.Artikel 2.6.1 BegripsomschrijvingenDeze afdeling geeft regels omtrent de verkoop en bezigen van consumentenvuurwerk
rond en tijdens de jaarwisseling, in aanvulling op het Besluit van 22 januari
2002, houdende nieuwe regels met betrekking tot consumenten- en professioneel
vuurwerk (verder te noemen Vuurwerkbesluit). Definitie consumentenvuurwerkVoor de omschrijving van het begrip 'consumentenvuurwerk' is aansluiting gezocht
bij de omschrijving daarvan in het Vuurwerkbesluit. Consumentenvuurwerk wordt in
het Vuurwerkbesluit als volgt gedefinieerd: “vuurwerk dat is bestemd voor
particulier gebruik” (artikel 1.1.1. lid 1). Uniforme regels verkoop en afsteken consumentenvuurwerk tijdens de
jaarwisseling Het Vuurwerkbesluit kent voor de verkoop en afsteken van consumentenvuurwerk
tijdens de jaarwisseling een aantal uniforme regels:
een verbod om consumentenvuurwerk ter beschikking te stellen aan een
particulier (artikel 2.3.2 lid 1);
dit verbod geldt niet op 29, 30 en 31 december met dien verstande dat
als een van deze dagen een zondag is het verbod eveneens op die zondag
geldt, in welk geval het verbod om vuurwerk ter beschikking te stellen
dan niet geldt op 28 december (artikel 2.3.2 lid 2);
een verbod per levering meer dan tien kilogram consumentenvuurwerk aan
een particulier ter beschikking te stellen (artikel 2.3.3);
een verbod om consumentenvuurwerk aan een particulier bedrijfsmatig ter
beschikking te stellen op een andere plaats dan een verkoopruimte die
voldoet aan de in bijlage 1 gestelde voorschriften en de door het
bevoegd gezag overeenkomstig artikel 2.2.3 gestelde nadere eisen
(artikel 2.3.4);
een verbod om consumentenvuurwerk bedrijfsmatig ter beschikking te
stellen aan personen die jonger zijn dan zestien jaar (artikel
2.3.5);
een verbod vuurwerk tot ontbranding te brengen op een ander tijdstip dan
tussen 31 december 10.00 uur en 1 januari 2.00 uur van het daarop
volgende jaar (artikel 2.3.6).
De bepalingen 2.6.2 en 2.6.3 van de APV zijn gebaseerd op artikel 149
Gemeentewet en zijn een aanvulling op de uniforme regels voor de verkoop
en afsteken van consumentenvuurwerk tijdens de jaarwisseling, zoals
gesteld in het Vuurwerkbesluit.
Artikel 2.6.2 Ter beschikking stellen van consumentenvuurwerk tijdens de
verkoopdagenOp basis van artikel 2.6.2 van de APV kan het college aan een bedrijf of
nevenbedrijf een vergunning verlenen voor het verkopen van consumentenvuurwerk
tijdens de door het Vuurwerkbesluit aangewezen verkoopdagen. Ter bevordering van
de deregulering en het aanbrengen van meer systematiek in de APV zijn twee
artikelen in Hoofdstuk 1 opgenomen. Artikel 1.7 bepaalt dat de vergunning voor
onbepaalde tijd geldt en artikel 1.8 bevat de algemene weigeringsgronden die bij
elke vergunning kunnen worden gehanteerd. Algemene weigeringsgronden zijn
bijvoorbeeld het belang van de handhaving van de openbare orde waaronder
overlast kan worden begrepen, als het om de bescherming van de kwetsbare
medemens gaat of het belang van de volksgezondheid die door overlast dreigt te
worden aangetast. De vergunning kan daarom worden geweigerd als het verkooppunt
zich bevindt in de nabijheid van ziekenhuizen, bejaardentehuizen en
dierenasiels. In het laatste geval is er sprake van handhaving van de openbare
orde, waaronder de bescherming van dieren valt. Aan de verkoopvergunning kunnen
voorschriften worden verbonden, indien dit nodig is wegens dwingende redenen van
algemeen belang. Dit zijn de openbare orde, de openbare veiligheid, de
volksgezondheid en het milieu. Zie daarvoor artikel 1.4 en het commentaar
daarbij. De verkoopvergunning wordt door veel gemeenten gebruikt om, naast het uitsluiten
via het bestemmingsplan of algemene beleidsregels, een spreidingsbeleid van
verkooppunten te voeren en om het aantal verkooppunten en bijbehorende opslag te
reguleren. Ondanks het feit dat aan een dergelijke opslag de nodige
voorschriften zijn verbonden zal het toestaan van dergelijke opslagplaatsen in
bijvoorbeeld woonwijken voor de nodige maatschappelijke onrust zorgen, is
bereikbaarheid bij calamiteiten een belangrijk aspect en dient tevens gelet te
worden op de verkeersaantrekkende werking. Het verdient de aanbeveling om voor
de verkoop van consumentenvuurwerk beleidsregels vast te stellen. De
beleidsregels moeten gebaseerd zijn op dwingende redenen van algemeen belang,
waartoe behoren de openbare orde, de openbare veiligheid, de volksgezondheid en
het milieu.In de beleidsregels zou kunnen worden vastgesteld dat bij de beoordeling van een
vergunningaanvraag rekening wordt gehouden met eerdere resultaten van controles
door politie, brandweer, afdeling milieu van de desbetreffende gemeente of
milieudienst.Artikel 2.6.3 Bezigen van vuurwerkhet Vuurwerkbesluit is bepaald dat het verboden is om consumentenvuurwerk af te
steken op een ander tijdstip dan tussen 31 december 10.00 uur en 1 januari 02.00
uur van het daarop volgende jaar. Het afsteken van consumentenvuurwerk wordt op
dit tijdstip toelaatbaar geacht vanwege de koppeling van het vuurwerkgebruik aan
de feestelijkheden rond de jaarwisseling en de inbedding daarvan in de
Nederlandse volkscultuur.Toch kunnen er, ondanks dat dit alleen op oudejaarsdag is toegelaten, plaatsen
zijn waar het afsteken van consumentenvuurwerk te allen tijde niet toelaatbaar
moet worden geacht (bijvoorbeeld bij ziekenhuizen, bejaardentehuizen, huizen met
rieten daken, in winkelstraten, bij dierenasiels enz.). Dit artikel geeft het
college de bevoegdheid om plaatsen aan te wijzen waar het afsteken van
consumentenvuurwerk altijd verboden is.Het tweede lid maakt het mogelijk om op te treden tegen het bezigen van
consumentenvuurwerk in bijvoorbeeld een promenade, een passage, een portiek of
een volksverzameling.Derde lid, AfbakeningVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
derde lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet.Artikel 2.7.1 Drugshandel op straatOm niet in de sfeer van de Opiumwet te treden is de passage 'onverminderd het
bepaalde in de Opiumwet' opgenomen. De Opiumwet is een strafrechtelijk
instrument waarin onder meer de verbodsbepalingen staan van middelen die worden
genoemd op lijst I ('harddrugs') en II ('softdrugs') die behoren bij deze wet.
Zo wordt verboden deze middelen te bereiden, te bewerken, te verwerken, te
verkopen, af te leveren, te verstrekken, te vervoeren en aanwezig te hebben. In
de Opiumwet wordt geen aandacht besteed aan overlast ten gevolge van drugshandel
op straat. Om hiertegen te kunnen optreden is het noodzakelijk in de APV een
artikel op te nemen dat het voorkomen van de aantasting van de openbare orde en
van strafbare feiten tot doel heeft.Artikel 2.7.1 is opgenomen om de overlast op straat tegen te gaan. De
straathandel in drugs kan leiden tot een verstoring van de openbare orde. Om
daartegen op te treden is het noodzakelijk in de APV een bepaling op te nemen,
die tot doel heeft het voorkomen van de aantasting van de openbare orde en van
strafbare feiten.In praktijk gaat het met name om harddrugs.In dit artikel zijn zowel de aanbieders als ontvangers en bemiddelaars
('drugsrunners') strafbaar gesteld.Het 'kennelijk doel' kan blijken uit ervaringsfeiten en concrete omstandigheden
zoals het aanspreken van voorbijgangers, het waarnemen van transacties enz.Artikel 2.8.1 Bestuurlijke ophoudingArtikel 2.8.1 s gebaseerd op - een uitwerking van - artikel 154a van de
Gemeentewet Dit artikel voorziet in de bevoegdheid van de burgemeester om bij
grootschalige ordeverstoringen groepen ordeverstoorders maximaal 12 uur op te
houden op een door de burgemeester aangewezen plaats. Het vervoer naar de plaats
van ophouding is hieronder begrepen. Bij grootschalige ordeverstoringen moet
gedacht worden aan situaties als risicowedstrijden in het betaald voetbal, uit
de hand lopende demonstraties en krakersrellen. De toepassing van het
bestuursrechtelijke instrument bestuurlijke ophouding vereist (een bepaling in)
een verordening waarin de raad de burgemeester de bevoegdheid geeft om bij
groepsgewijze niet-naleving van specifieke voorschriften bestuurlijk op te
houden. Artikel 2.8.1 voorziet hierin.De voorwaarden waaronder bestuurlijke ophouding kan worden toegepast, zijn
vastgelegd in artikel 154a van de Gemeentewet. De zinsnede 'overeenkomstig 154a
van de Gemeentewet' impliceert dan ook dat aan alle voorwaarden moet worden
voldaan voordat een besluit tot bestuurlijke ophouding kan worden genomen. Deze
voorwaarden zijn hiervoor beschreven.De bepaling spreekt overeenkomstig de wet van 'door hem [= de burgemeester]
aangewezen groepen'. Dit verplicht de burgemeester concreet de groep te benoemen
waarop bestuurlijke ophouding wordt toegepast. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren
door de formulering 'degenen die zich door kleding, uitrusting of gedraging
manifesteren als supporter van .../deelnemer aan de actie tegen ...'. Verder kan
de groep nader worden aangeduid door de plaats aan te geven waar de groep zich
bevond op het moment dat het besluit tot ophouding werd genomen, de handelingen
die de leden van de groep op dat moment verrichtten de grootte van de groep of
door vermelding van de taal, herkomst of nationaliteit van de leden van de
groep.De bepaling vereist een nadere invulling van specifieke voorschriften die zich
bij groepsgewijze niet-naleving voor het overgaan tot bestuurlijke ophouding
lenen. De huidige APV biedt hiervoor een aantal mogelijkheden. Het is echter
niet noodzakelijk om alle bepalingen uit de APV die in aanmerking komen, aan te
wijzen als voorschrift waarvan de groepsgewijze niet-naleving de mogelijkheid
van bestuurlijke ophouding biedt. Welke bepalingen aangewezen zullen moeten
worden in artikel 2.8.1, zal afhangen van de lokale situatie waarbij eerdere
ervaringen met grootschalige openbare ordeverstoringen als leidraad kunnen
dienen.De volgende bepalingen kunnen relevant zijn:
artikel 2.1.1.1 (samenscholingsverbod);
artikel 2.1.5.1 (voorwerpen of stoffen op, aan of boven de weg);
artikel 2.1.5.2 (aanleggen, beschadigen en veranderen van een weg);
artikel 2.1.6.4 (openen straatkolken en dergelijke);
artikel 2.1.6.7 (gevaarlijk of hinderlijk voorwerp);
artikel 2.4.7 (hinderlijk gedrag op of aan de weg);
artikel 2.4.8 (hinderlijk drankgebruik);
artikel 2.4.9 (hinderlijk gedrag in of bij gebouwen);
artikel 2.4.10 (gedrag in voor publiek toegankelijke ruimten)
artikel 2.6.3 (bezigen van vuurwerk) én
artikel 5.5.1 (verbod om vuur te stoken).
Verondersteld mag worden dat bepalingen als artikel 2.2.3 (ordeverstoring bij
evenementen) en 2.3.1.7 (ordeverstoring in een horecabedrijf) onvoldoende
specifiek zijn om te worden aangewezen. Artikel 2.9.1 VeiligheidsrisicogebiedenOp grond van artikel 151b Gemeentewet kan de raad aan de burgemeester bij
verordening de bevoegdheid verlenen om gebieden aan te wijzen, waarin de
officier van justitie de controlebevoegdheden die genoemd worden in artikel 50,
51 en 52 Wet wapens en munitie, kan uitoefenen. Het gaat om de
controlebevoegdheden om binnen het aangewezen gebied:
vervoermiddelen te onderzoeken;
een ieders kleding te onderzoeken;
een ieders kleding te onderzoeken;
te bevorderen dat verpakkingen die men bij zich draagt, worden
geopend.
De burgemeester kan een gebied aanwijzen als uit feiten of omstandigheden blijkt
dat er srake is van verstoring van de openbare orde door de aanwezigheid van
wapens of ernstige vrees voor het ontstaan daarvan.De aanwijzing als veiligheidsrisicogebied wordt gegeven voor een bepaalde duur
die niet langer is en voor een gebied dat niet groter is dan strikt noodzakelijk
voor de handhaving van de openbare orde.Hoofdstuk 3 Seksinrichtingen, sekswinkels, straatprostitutie
e.d.Algemene toelichting1. Verordenende bevoegdheid van gemeentenVolgens artikel 273f van het Wetboek van Strafrecht is het exploiteren van
prostitutie niet langer in algemene zin, maar nog slechts in bepaalde
omstandigheden strafbaar. Over de vormen van exploitatie van prostitutie die
niet langer strafbaar zijn, is geen nadere formele wetgeving vastgesteld. De
enige manier om de exploitatie van prostitutie te reguleren is dus via de APV.
De gemeentelijke bevoegdheid om bij verordening regels te stellen, heeft
daardoor een autonoom karakter: bij gebrek aan nadere formele regelgeving, zijn
gemeenten immers niet verplicht om ter uitvoering daarvan bij
(medebewinds-)verordening regels vast te stellen. Hoewel autonoom, de
verordenende bevoegdheid mag uitsluitend worden aangewend 'ter regeling en
bestuur inzake de huishouding van de gemeente': blijkens artikel 108, eerste
lid, van de Gemeentewet moeten gemeenten zich daarbij namelijk beperken tot de
behartiging van belangen die zijn aan te merken als gemeentelijke belangen.Dit hoofdstuk van de APV is niet uitsluitend gebaseerd op artikel 149
Gemeentewet, maar - voorzover het betrekking heeft op prostitutie - tevens op
artikel 151a Gemeentewet. Gemeenten mogen, bijvoorbeeld aan het beroep van bordeelhoud(st)er of van
prostituee, beperkingen opleggen ter 'regeling en bestuur van de gemeentelijke
huishouding': in het belang van de openbare orde, de openbare veiligheid, de
volksgezondheid of het milieu.Artikel 3.1.1 BegripsomschrijvingenProstitutie en prostituee(onder a en b)Deze omschrijving van het begrip 'prostitutie' is afgeleid van de definitie in
artikel 273f, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht. Om onder andere
taalkundige redenen zijn de termen 'derde' en 'betaling' uit de definitie in het
Wetboek van Strafrecht in deze definitie vervangen door respectievelijk 'ander'
en 'vergoeding'.Seksinrichting (onder c)Het begrip seksinrichting is het centrale begrip voor deze verordening.
Seksinrichtingen zijn er in verschillende varianten. Daarom is in deze definitie
bewust gekozen voor een algemene omschrijving. 'Seksinrichting' als hier
omschreven zijn inrichtingen waarin op bedrijfsmatige wijze seksuele diensten
worden verleend, dan wel waarin deze diensten in een zodanige omvang en met een
zodanige frequentie worden aangeboden dat die als bedrijfsmatig kunnen worden
aangemerkt. Escortbedrijf (onder d)Een escortbedrijf is een bedrijf dat - meestal telefonisch - bemiddelt tussen
klanten en prostituees. De prostituee bezoekt de klant, of gaat met de klant
naar een andere plaats. Een escortbedrijf is geen inrichting. Het kan een
kantoortje zijn, maar ook een telefooncentrale, een mobiele telefoon of een
website op Internet. De plaats van de bedrijfsruimte is bepalend voor de
vergunningplicht. Een escortbedrijf biedt de services actief aan door middel van
advertenties en andere reclame-uitingen. Uiteraard kan er ook sprake zijn van
een combinatie van een seksinrichting en een escortservice.Sekswinkel (onder e)De omschrijving van het begrip 'sekswinkel' is ontleend aan de Winkeltijdenwet.
Ook in deze begripsomschrijving is bepaald dat hoofdzakelijk van verkoop van
goederen in casu van erotisch-pornografische aard sprake moet zijn. Zonder die
aanduiding zouden immers vele tijdschriftenwinkels als sekswinkel moeten worden
aangemerkt.Op de openingstijden van sekswinkels is het regime van de Winkeltijdenwet van
toepassing. Een sekswinkel is geen 'seksinrichting' als hierboven omschreven; de
exploitatie ervan is niet onderworpen aan de vergunningplicht van artikel 3.2.1,
eerste lid. De vestiging van sekswinkels zal doorgaans afdoende kunnen worden
gereguleerd langs de weg van het bestemmings planBezoeker (onder h)Het behoeft geen betoog dat, tegen de achtergrond van de bij of krachtens de
artikelen 3.2.3 of 3.2.4 vastgestelde sluitingsuren, niet alle in de inrichting
aanwezige personen als 'bezoeker' moeten worden aangemerkt.Van het begrip 'bezoeker' zijn behalve de exploitant(en), de beheerder(s), de
prostituees en de personeelsleden van de exploitant, tevens toezichthouders en
opsporingsambtenaren uitgezonderd, alsmede andere personen wier aanwezigheid in
de inrichting wegens dringende redenen noodzakelijk is (hierbij valt te denken
aan personen die de inrichting moeten kunnen betreden voor het leveren van
goederen, of voor het uitvoeren van reparatie- of onderhoudswerkzaamheden).Artikel 3.1.2 Bevoegd bestuursorgaanDe artikelen 160 en 174 van de Gemeentewet maken deze bevoegdheidsafbakening
noodzakelijk. Volgens artikel 160 is het college belast met de uitvoering van
raadsbesluiten (waaronder autonome verordeningen als deze) tenzij bij of
krachtens de wet de burgemeester daarmee is belast. Dit laatste doet zich hier
voor: artikel 174 belast de burgemeester namelijk met 'het toezicht op de
openbare samenkomsten en vermakelijkheden, alsmede op de voor het publiek
openstaande gebouwen en daarbij behorende erven' (eerste lid) en met 'de
uitvoering van verordeningen voorzover deze betrekking hebben op het in het
eerste lid bedoelde toezicht' (derde lid).In veruit de meeste gevallen dient de burgemeester derhalve te worden aangemerkt
als het bevoegde bestuursorgaan. Artikel 3.1.3 Nadere regelsVergunningsvoorschriften die voor de exploitatie van alle (of bepaalde
categorieën van) seksinrichtingen zouden moeten gelden, kunnen krachtens dit
artikel door het college worden vastgesteld als algemeen verbindende
voorschriften. Artikel 3.1.3 ziet dus op delegatie van regelgevende bevoegdheid
als bedoeld in artikel 156, eerste lid, van de Gemeentewet. Artikel 3.2.1 SeksinrichtingenEerste lidUit het eerste lid vloeit een voor de hele gemeente geldende vergunningplicht
voort. Het wijzigen van de seksinrichting valt eveneens onder de
vergunningplicht. Met het wijzigen wordt bedoeld een wijziging van welke aard
dan ook. Hierbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan verandering van bouwkundige
aard, het aantal exploitanten, de wijze van exploitatie en de naam van een of
meerdere exploitanten. Dit is om te voorkomen dat de vergunning uit de pas loopt
met de feitelijke situatie.Ook kan, om de exploitatie van seksinrichtingen te reguleren vanuit het belang
van openbare orde enz. ervoor worden gekozen het aantal vergunningen dat kan
worden verleend aan een maximum te binden. In 2000 is in Oegstgeest besloten
voor een maximum van 1 seksinrichting te kiezen.In deze bepaling is ervoor gekozen om escortbedrijven aan dezelfde
vergunningplicht als seksinrichtingen te onderwerpen. Hierdoor wordt een
eenduidige systematiek gehanteerd. De vergunning zal echter veel minder
omvattend (kunnen) zijn, omdat de activiteiten van een escortbedrijf nu eenmaal
niet in een inrichting plaatsvinden. De toetsing van de vergunningaanvraag zal
zich derhalve veelal beperken tot de toetsing van de antecedenten van de
exploitant en beheerder. a. Tweede lidDe ruime strekking van de in het eerste lid genoemde vergunningplicht laat
vanzelfsprekend onverlet, dat het bevoegd bestuursorgaan zich aan de hand van
een ingediende vergunningaanvraag een oordeel moet (kunnen) vormen over alle
rechtstreeks bij het te nemen besluit betrokken belangen (artikel 3:4 van de
Awb). Indiening en inontvangstneming van een aanvraag staan dus nadrukkelijk in
het teken van het vergaren van alle kennis over relevante feiten en betrokken
belangen, die nodig is om tot een zorgvuldige afweging te kunnen komen.In het tweede lid is bepaald dat in de aanvraag ten minste moet zijn vermeld wat
de aard van de seksinrichting of het escortbedrijf is en wie de exploitant en de
beheerder zijn. Voor de beoordeling van de vergunningaanvraag en voor de
ingevolge artikel 1.4 op te leggen vergunningsvoorschriften of beperkingen is de
aard van de seksinrichting relevant. Het is van belang te weten of het om
bijvoorbeeld een prostitutiebedrijf of een sekstheater gaat, of een combinatie.
De vraag of vergunning kan worden verleend voor raamprostitutiebedrijven, wordt
in de meeste gevallen strenger beoordeeld dan een andere seksinrichting. Artikel 3.2.2 Gedragseisen exploitant en beheerderDe opheffing van het algemeen bordeelverbod is onder meer gericht op het
'decriminaliseren' van de niet langer strafbare vormen van (exploitatie van)
prostitutie. Daarom is het, ook volgens de wetgever, van belang dat bij de
besluitvorming over een aanvraag om vergunning voor het exploiteren van een
seksinrichting rekening gehouden kan worden met de antecedenten van de daarbij
betrokken personen: de exploitant en de beheerder(s). Aan het orgaan dat bevoegd
is (meestal de burgemeester) vergunningen als bedoeld in dit hoofdstuk af te
geven, kunnen gegevens uit de justitiële documentatieregisters worden verstrekt
over personen die als exploitant of beheerder zijn vermeld in een aanvraag .
(artikel 13 van het Besluit justitiële gegevens)Artikel 3.2.3 SluitingstijdenEerste lidDe in het eerste lid opgenomen sluitingsbepaling is gegrond op artikel 149 van
de Gemeentewet. De raad kan verplichte sluitingstijden voor openbare (waaronder
seks)inrichtingen vaststellen ter bescherming van de openbare orde, de openbare
veiligheid, de volksgezondheid of de bescherming van het milieu. Tweede lidHet bevoegd orgaan kan door middel van een voorschrift als bedoeld in artikel
1.4 voor een of meer afzonderlijke seksinrichtingen andere sluitingstijden
vaststellen. Volgens het tweede lid kan daartoe een voorschrift worden verbonden
aan de vergunning die aan de exploitant van de betrokken inrichting(en) zal
worden verleend. Zo'n vergunningvoorschrift is er een als bedoeld in artikel 1.4
en moet mitsdien strekken ter bescherming van het belang of de belangen in
verband waarmee de vergunning vereist is.Derde lidAnders dan de sluitingsbepalingen van het eerste en tweede lid, richt het derde
lid zich tot de bezoeker van een seksinrichting. Indien een bezoeker met
toestemming van de exploitant of beheerder in de inrichting aanwezig is
gedurende de tijd dat deze gesloten dient te zijn, handelt hij in strijd met het
derde lid. Indien een bezoeker echter zonder toestemming van de exploitant of
beheerder in de inrichting aanwezig is en zich niet op diens eerste vordering
verwijdert, handelt hij in strijd met artikel 138 van het Wetboek van Strafrecht
(lokaalvredebreuk). Laatstgenoemde bepaling staat aan het opnemen van het derde
lid niet in de weg: artikel 138 ziet toe op de bescherming van de aan de
eigendom verbonden rechten; het derde lid van artikel 3.2.3 strekt tot
handhaving van een publiekrechtelijke regeling.Vierde lid, AfbakeningVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
vierde lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet. Artikel 3.2.4 Tijdelijke afwijking sluitingstijden; (tijdelijke)
sluitingEerste lidTen opzichte van artikel 3.2.3 (bij of krachtens welke bepaling kan worden
voorgeschreven wat voor seksinrichtingen het 'reguliere' sluitingstijdenregime
is) biedt artikel 3.2.4 de mogelijkheid om daarvan al dan niet tijdelijk af te
wijken. Volgens het eerste lid kan die afwijking inhouden dat:Aan zo'n tijdelijke afwijking moeten een of meer van de in artikel 3.3.2, tweede
lid, genoemde belangen ten grondslag liggen, of er moet sprake zijn van
strijdigheid met het bepaalde in dit hoofdstuk. Het bevoegd bestuursorgaan kan
daartoe overgaan indien het dat noodzakelijk acht in het belang van de openbare
orde, de woon- en leefomgeving, de voorkoming of beperking van overlast en
dergelijke.Tweede lidEen besluit op grond van het eerste lid (zowel onder a als b), richt zich
doorgaans tot een of meer belanghebbenden - de betrokken exploitant(en) - en
moet aan hen worden bekendgemaakt overeenkomstig artikel 3:41 van de Awb.Nu het bezoekers verboden is in een seksinrichting te verblijven gedurende de
tijd dat deze gesloten dient te zijn (artikel 3.2.3, derde lid), is in het
tweede lid bepaald dat een krachtens het eerste lid genomen besluit, behalve aan
de betrokken exploitant(en), ook openbaar wordt bekendgemaakt. Dat kan op de
door 3:42 Awb voorgeschreven wijze geschieden. Het zichtbaar aanplakken van de
geslotenverklaring op de inrichting zelf verdient aanbeveling.Artikel 3.2.5 Aanwezigheid van en toezicht door exploitant en
beheerderEerste lidOm effectiever te kunnen op treden tegen schijnbeheer, is in het eerste lid niet
slechts een gebod (een verplichting tot aanwezigheid), maar een verbod
opgenomen. Tweede lidDit artikel schept voor de exploitant(en) en de beheerder(s) een algemene
verplichting tot het uitoefenen van toezicht ter handhaving van de orde in de
inrichting. Daarbij zullen zij zich in ieder geval, maar niet uitsluitend,
moeten richten op het voorkomen en tegengaan van onvrijwillige prostitutie,
prostitutie door minderjarigen of illegalen, drugs- of wapenhandel, heling,
geweldsdelicten en dergelijke.Artikel 3.2.6 StraatprostitutieEerste lidDe wetswijziging tot opheffing van het bordeelverbod heeft geen gevolgen voor de
straatprostitutie. Het is echter bij uitstek een vorm van prostitutie die nadere
regulering behoeft. Volgens het eerste lid is straatprostitutie verboden, tenzij
het plaatsvindt op de wegen/gebieden en gedurende de tijden die het college
daartoe heeft aangewezen. Bij aanwijzing als hier bedoeld zal rekening moeten
worden gehouden met de belangen genoemd in artikel 3.3.2, tweede lid. Aan de
hand van de omstandigheden ter plaatse zal moeten worden beoordeeld of tot
aanwijzing van een tippelzone kan of moet worden besloten (bijvoorbeeld in het
belang van de woon- en leefomgeving of de openbare orde in andere delen van de
gemeente) of juist niet (bijvoorbeeld in het belang van de woon- en leefomgeving
of de openbare orde in het gebied waarvan de tippelzone onderdeel zou
uitmaken).Tweede lidHet tweede lid heeft betrekking op straatprostitutie buiten de daartoe
aangewezen gebieden en tijden en geeft - ter handhaving van het verbod daarop -
politieambtenaren de bevoegdheid een bevel tot onmiddellijke verwijdering te
geven. De plicht om aan zo'n bevel onmiddellijk gevolg te geven vloeit voort uit
artikel 184 van het Wetboek van Strafrecht, evenals de sanctie op
niet-naleving.Derde lidHet derde en vierde lid hebben betrekking op straatprostitutie binnen de daartoe
aangewezen gebieden en tijden. Krachtens het in lid 3 gestelde kan, bijvoorbeeld
in het belang van de openbare orde en veiligheid of de voorkoming of beperking
van overlast ter plaatse, door politieambtenaren een bevel tot onmiddellijke
verwijdering worden gegeven aan prostituees, maar ook aan andere aldaar
aanwezige personen. De plicht om aan zo'n bevel onmiddellijk gevolg te geven
vloeit voort uit artikel 184 van het Wetboek van Strafrecht, evenals de sanctie
op niet-naleving.Vierde lidAls het mondeling bevel tot verwijdering als bedoeld in lid 3 geen soelaas
blijkt te bieden, kan naar het middel van de schriftelijke verblijfsontzegging
in het vierde lid worden gegrepen. Een verblijfsontzegging behelst een verbod om
zich na aanzegging door of vanwege de burgemeester te bevinden - in casu - op de
wegen en gedurende de tijden als bedoeld in het eerste lid, voorzover in de
aanzegging genoemd. Artikel 3.2.7 SekswinkelsZoals aangegeven in de toelichting bij artikel 3.1.1, onder e, is ervoor gekozen
sekswinkels niet onder het 'seksinrichting'-begrip (en daarmee de
vergunningplicht) te brengen. Hieraan ligt de gedachte ten grondslag dat de
vestiging van sekswinkels doorgaans afdoende zal kunnen worden gereguleerd langs
de weg van het bestemmingsplan en dat het - ter bescherming van de openbare orde
of de woon- en leefomgeving - niet nodig is deze bedrijven als regel aan
voorafgaand toezicht te onderwerpen.Artikel 3.2.8 Tentoonstellen, aanbieden en aanbrengen van
erotisch-pornografische goederen, afbeeldingen en dergelijkeDit artikel heeft een repressief karakter: het schept niet zonder meer een
verbod, maar slechts voorzover het bevoegd bestuursorgaan daaromtrent nader
heeft besloten. Hoewel denkbaar is dat deze bepaling in de praktijk vooral zal
worden toegepast ten aanzien van sekswinkels, richt zij zich op het
tentoonstellen en dergelijke als zodanig; zij kan dus bijvoorbeeld ook
betrekking hebben op erotisch-pornografische foto's of afbeeldingen aangebracht
aan sekstheaters, bedoeld om de aandacht van het publiek te vestigen op de
daarin plaatsvindende voorstellingen.Artikel 3.3.1 BeslissingstermijnVolgens artikel 4:13, eerste lid, van de Awb moet een beschikking worden gegeven
binnen de termijn die daarvoor bij wettelijk voorschrift is bepaald (of, bij
gebreke daarvan, binnen een redelijke termijn). Dat wettelijk voorschrift is in
casu artikel 1.2, eerste lid, waarin is bepaald dat het bevoegd bestuursorgaan
op een aanvraag om vergunning of ontheffing moet beslissen binnen acht weken na
de datum van ontvangst, welke beslissing voor ten hoogste acht weken kan worden
verdaagd (tweede lid).De voorgeschreven beslissingstermijn (van artikel 1.2 of artikel 3.3.1) is een
termijn van orde. Overschrijding ervan doet niet af aan de bevoegdheid te
beslissen over een ingediende aanvraag, maar leidt wel tot een fictieve
weigering waartegen door belanghebbenden bezwaar kan worden aangetekend (artikel
6:2, onder b, van de Awb). Opneming van artikel 3.3.1 ligt daarom in de rede
indien moet worden aangenomen dat de in artikel 1.2 genoemde beslissingstermijn
niet incidenteel maar als regel te kort zal zijn.Artikel 3.3.2 WeigeringsgrondenDe hier genoemde belangen vormen tezamen de 'huishouding', tot het regelen en
besturen waarvan gemeenten bevoegd zijn. Ten onrechte zou de aanduiding
'weigeringsgronden' hierbij de indruk kunnen wekken dat genoemde belangen
slechts zouden kunnen worden behartigd door geen vergunning te verlenen. Waar
het om gaat is dat deze belangen de grondslag vormen voor de uitoefening van de
bevoegdheden die het gemeentebestuur terzake toekomen. Die uitoefening kan
inhouden dat met betrekking tot (de exploitatie van) prostitutie op basis van de
in dit artikel genoemde belangen:De hier genoemde belangen moeten dus enerzijds worden beschouwd als de grondslag
voor (en begrenzing van) het gemeentelijk beleid en anderzijds als handvatten om
de (exploitatie van) prostitutie te reguleren, maximeren en beheersen.Artikel 3.4.1 Beëindiging exploitatieEerste en tweede lidDit artikel voorziet in de omstandigheid dat de exploitant zijn bedrijf heeft
beëindigd of heeft overgedaan aan een rechtsopvolger. Onder beëindiging wordt
tevens verstaan wijziging van de naam van de exploitant of van een of meerdere
namen van de exploitanten. Een nieuwe vergunning moet dan worden aangevraagd. In
het eerste lid is bepaald dat de vergunning bij feitelijke beëindiging van de
exploitatie van rechtswege komt te vervallen. Het bevoegd bestuursorgaan heeft
er belang bij een actueel overzicht te kunnen hebben van de in de gemeente
actieve exploitanten; in verband daarmee is in het tweede lid bepaald, dat
binnen een week na de feitelijke beëindiging van de exploitatie daarvan moet
worden kennisgegeven.Artikel 3.4.2 Wijziging beheerEerste lidHet bevoegd bestuursorgaan heeft er belang bij eveneens een actueel overzicht te
kunnen hebben van de in de gemeente actieve beheerders; in verband daarmee is in
het eerste lid bepaald dat, indien een of meer beheerders van een inrichting hun
werkzaamheden feitelijk hebben beëindigd, de exploitant daarvan binnen een week
na die feitelijke beëindiging moet kennisgeven. Anders dan bij beëindiging van
de exploitatie, leidt het vertrek van een beheerder niet tot het van rechtswege
vervallen van de vergunning: denkbaar is immers dat het beheer in de inrichting
in handen is van meer personen of dat het beheer in handen komt van de
exploitant zelf.Tweede lidDenkbaar is ook dat de exploitant de plaats van de vertrokken beheerder(s) wenst
te laten innemen door een of meer andere personen. Het tweede lid verlangt in
dat geval dat de exploitant het bevoegd bestuursorgaan verzoekt om, zoals is
voorgeschreven in artikel 3.2.1, tweede lid, onder b, de nieuwe beheerder(s) te
vermelden in de aan hem verleende vergunning. Daarbij dient ten aanzien van de
nieuwe beheerder(s) een antecedentenonderzoek plaats te vinden.Derde lidIn dit lid is bepaald dat de nieuwe beheerder al aan de slag kan vanaf het
moment dat de aanvraag is ingediend. Hierdoor is enerzijds gewaarborgd dat er
voor die tijd geen nieuwe beheerders werkzaam kunnen zijn. Dit zou immers het
aantonen van schijnbeheer aanzienlijk bemoeilijken. Anderzijds wordt hiermee
tegemoet gekomen aan in de praktijk noodzakelijke flexibiliteit. Artikel 3.5.1 OvergangsbepalingVervallen.Er bestaat in Oegstgeest geen noodzaak om overgangsrecht te formuleren.Hoofdstuk 4 Bescherming van het milieu enz.Artikel 4.1.1 BegripsomschrijvingenInrichtingenIn het Inrichtingen- en vergunningenbesluit (Ivb) van de Wet milieubeheer (Wm)
zijn de categorieën van inrichtingen aangewezen die nadelige gevolgen kunnen
veroorzaken voor het milieu. Deze inrichtingen moeten een vergunning aanvragen
op grond van de Wm. Onder inrichting verstaat de Wm (in artikel 1.1, eerste lid)
'elke door de mens bedrijfsmatig of in een omvang alsof zij bedrijfsmatig was,
ondernomen bedrijvigheid die binnen een zekere begrenzing pleegt te worden
verricht'. Ook (tijdelijke) uitbreidingen van de inrichting die onderdeel
uitmaken van de inrichting, zoals bijvoorbeeld een feesttent, vallen onder de
vergunningplicht.De vergunningplicht geldt niet voor inrichtingen die zijn aangewezen in een
besluit op grond van artikel 8.40 van de Wm. Dit betreft bijvoorbeeld het
Besluit horeca-, sport- en recreatie-inrichtingen milieubeheer. Bij de
omschrijving van het begrip 'inrichting' in het artikel 4.1.1. is aansluiting
gezocht bij de definitie van dit begrip in het Besluit horeca-, sport- en
recreatie-inrichtingen milieubeheer.Gezien de maatschappelijke functie die onder het besluit vallende inrichtingen
vervullen, biedt het besluit de mogelijkheid ontheffing te verlenen van de
voorschriften die zien op de geluid- en trillinghinder. De bedrijven waarvoor
geluid een belangrijk item is en die vooral gebruik zullen willen maken van deze
regeling zijn de horeca, discotheken en sociaal-culturele voorzieningen. Op
grond van voorschrift 1.1.9 uit de bijlage onder B van het Besluit kan de
gemeenteraad in een verordening vaststellen dat gedurende een bepaalde periode
de geluidsvoorschriften van het besluit niet gelden.Bevoegdheidstoedeling in deze paragraafDe uitvoering van de artikelen 4.1.2 en 4.1.3 is neergelegd bij burgemeester en
wethouders. Daarnaast is in artikel 4.1.4. aangegeven dat de burgemeester een
incidentele festiviteit kan verbieden indien naar zijn oordeel het woon- en
leefklimaat of de openbare orde wordt verstoord. Deze bevoegdheid is niet
gebaseerd op de Wm, maar is een autonome aanvulling welke voortvloeit uit
artikel 149 jo artikel 174 van de Gemeentewet. Op grond van dit laatste artikel
is de burgemeester belast met het toezicht op de voor het publiek openstaande
gebouwen. Artikel 4.1.2 Aanwijzing collectieve festiviteitenEerste lidDe bevoegdheid om te bepalen dat de in dit lid genoemde voorschriften niet
gelden vloeit voort uit voorschrift 1.1.9, aanhef en onder a van de bijlage
onder B van het Besluit horeca, sport en recreatie inrichtingen milieubeheer
(Besluit). Dit voorschrift voorziet er overigens in dat op deze dagen overmatige
geluidhinder moet worden voorkomen (de voorschriften gelden niet 'voor zover de
naleving van deze voorschriften redelijkerwijs niet kan worden gevergd'). Voorbeelden van collectieve festiviteiten zijn carnaval, kermis, culturele,
sportieve of recreatieve manifestatie. In dit artikel is de uitvoering van de
regeling neergelegd bij het college. Er hoeft dus niet jaarlijks een
raadsbesluit te worden genomen om te bepalen welke feesten als collectieve
festiviteiten worden aangewezen. Gemeenten zijn derhalve vrij om het maximum
aantal dagen te bepalen waarvoor de voorschriften niet gelden. Deze verruiming
betekent dat het college beter rekening kan houden met de geplande
festiviteiten, zoals Koninginnedag, kermis, carnaval enz.Tweede lidDe bevoegdheid om te bepalen dat dit voorschrift niet geldt, vloeit voort uit
artikel 1.5.2 van de bijlage, onder B van het Besluit. Dit voorschrift is met
name bedoeld voor sportverenigingen die buiten de reguliere competities en
recreatieve wedstrijden en trainingen gebruik willen maken van hun
lichtinstallatie. Een voorbeeld van een collectieve festiviteit in het licht van het tweede lid is
een sportieve manifestatie waar meerdere sportverenigingen aan mee doen. Ook
hier verdient het aanbeveling het college jaarlijks in samenspraak met de
plaatselijke sportverenigingen vast te laten stellen op welke data de
betreffende voorschriften niet van toepassing zijn.Vierde lidHet college maakt het aantal aangewezen collectieve festiviteiten minstens vier
weken voor de aanvang van het nieuwe jaar bekend. Daar een dergelijke aanwijzing
een besluit van algemene strekking is, dienen de bekendmakingsregels van artikel
3:42 Awb in acht te worden genomen. Vijfde lidWanneer er een feest plaatsvindt dat niet was te voorzien, bijvoorbeeld wanneer
de plaatselijke voetbalvereniging landskampioen is geworden, heeft het college
de bevoegdheid dit feest terstond aan te wijzen als een collectieve festiviteit
waardoor de voorschriften van het Besluit niet van toepassing zijn.Artikel 4.1.3 Kennisgeving incidentele festiviteitenEerste lidDe bevoegdheid uit het eerste lid vloeit voort uit voorschrift 1.1.9, aanhef en
onder b uit de bijlage onder B van het Besluit.Een incidentele festiviteit is een festiviteit die aan één of slechts een klein
aantal inrichtingen gebonden is zoals een optreden met levende muziek bij een
café, een jubileum of een straatfeest. Bij een incidentele festiviteit kan
gedacht worden aan een veteranentoernooi of een 'vroege vogels'-toernooi. In dit
voorschrift is bepaald dat het maximum aantal incidentele festiviteiten waarvoor
het voorschrift niet geldt, zes per jaar betreft. Derde en vierde lidHet college dient minimaal twee weken voor de aanvang van de festiviteit met een
kennisgevingsformulier op de hoogte gesteld te worden van de festiviteit.
Wanneer de termijn van twee weken om de festiviteit te beoordelen te kort is kan
het bevoegd gezag overwegen deze termijn in de verordening te verlengen.Uit de formulering van het eerste en tweede lid volgt dat wanneer de houder van
de inrichting geen kennisgeving heeft gedaan en desondanks een festiviteit
houdt, deze niet kan worden beschouwd als een incidentele festiviteit op grond
van het besluit. Omdat er dan geen sprake is van een incidentele festiviteit
dient voldaan te worden aan alle in het Besluit horeca-, sport- en
recreatie-inrichtingen milieubeheer (Besluit) gestelde voorschriften. Niet
naleving van die voorschriften kan ertoe leiden dat op grond van artikel 18.2
van de Wet milieubeheer (Wm) bestuursrechtelijk of op grond van artikel 18.18
van de Wm strafrechtelijk wordt opgetreden.De termijn voor het indienen van een kennisgeving stelt het college in staat te
beoordelen op welke wijze de houder van de inrichting zoveel mogelijk overmatige
geluidhinder dan wel lichthinder tracht te voorkomen. Vijfde lidWanneer er in een inrichting een festiviteit plaatsvindt die redelijkerwijs niet
te voorzien was, bijvoorbeeld wanneer iemand in de lotto 'de honderdduizend'
gewonnen heeft, heeft het college de bevoegdheid dit feest terstond aan te
wijzen als incidentele festiviteit waardoor de voorschriften van het besluit,
zonder dat daartoe een kennisgeving is gedaan, niet van toepassing zijn.Artikel 4.1.4 Verboden incidentele festiviteitenDe regeling in het Besluit horeca-, sport- en recreatie-inrichtingen
milieubeheer gaat ervan uit dat wanneer bij of krachtens verordening dagen zijn
aangewezen, de houder van de inrichting toestemming heeft om de
geluidsvoorschriften 1.1.1, 1.1.5, 1.1.7, 1.1.5 of het voorschrift 1.5.1 over
verlichting te overschrijden en daarmee dus enige hinder kan veroorzaken.Indien blijkt dat door een op zichzelf op basis van het Besluit toegestane
festiviteit het woon en leefsituatie in de omgeving van de inrichting en/of de
openbare orde op ontoelaatbare wijze wordt beïnvloed, kan de burgemeester de
festiviteit verbieden. De burgemeester heeft deze (autonome) bevoegdheid op
grond van artikel 174 van de Gemeentewet, waarbij is bepaald dat de burgemeester
is belast met de uitvoering van verordeningen voor zover deze betrekking hebben
op het toezicht op de voor publiek openstaande gebouwen. Dat de raad de
bevoegdheid heeft het Besluit met een autonome bepaling aan te vullen vloeit
voort uit artikel 121 en 149 van de Gemeentewet. In de toelichting bij het
Besluit is expliciet vermeld dat de APV aanvullende voorschriften kan bevatten
vanuit openbare orde motieven. Het hoeft geen betoog dat de burgemeester niet
ongeclausuleerd gebruik kan maken van deze bevoegdheid. Er moet steeds concreet
worden gemotiveerd waarom de festiviteit tot een zo grote verstoring van de
openbare orde of het woon en leefklimaat leidt dat een verbod geboden is.Artikel 4.1.5 Overige geluidhinderAfbakeningDoor in het eerste lid de zinsnede ‘buiten een inrichting in de zin van de Wet
milieubeheer’ op te nemen wordt de afbakening met de Wet milieubeheer direct
vastgelegd. Een inrichting in de zin van de Wet milieubeheer heeft ofwel een
milieuvergunning nodig (waarin geluidsvoorschriften zijn opgenomen) ofwel zijn
algemene regels op grond van artikel 8.40 Wet milieubeheer van toepassing. In
deze algemene regels zijn ook geluidsvoorschriften opgenomen.In de praktijk zullen vooral de Zondagswet, Wet Geluidhinder, het
Vuurwerkbesluit en artikel 2.4.16 APV een afbakeningsdiscussie opleveren. Daarom
is gekozen om deze wetten/regels afzonderlijk te benoemen in lid 3. De provinciale milieuverordening is toegevoegd in dit lid. In een provinciale
milieuverordening kunnen namelijk zogenaamde milieubeschermingsgebieden worden
aangewezen, waaronder stiltegebieden. Voor deze stiltegebieden kunnen bij
provinciale milieuverordening regels over het voorkomen en beperken van
geluidhinder worden gesteld, waaronder verbodsbepalingen. De provinciale
milieuverordening gaat in dit geval voor de gemeentelijke verordening. Voor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
derde lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet.Artikel 4.1.5 heeft betrekking op de vormen van geluidhinder waarin de andere
regelingen niet voorzien. Onder andere valt te denken aan:
een niet permanente activiteit in een niet besloten ruimte, zoals een
kermis, een heidefeest, een braderie, een rally, enz.;
het door middel van luidsprekers op voertuigen of anderszins reclame of
muziek maken of mededelingen doen;
het ten gehore brengen van achtergrondmuziek in winkelstraten;
het gebruik van diverse geluidproducerende recreatietoestellen;
het gebruik van bouwmachines, zoals compressors, cirkelzagen, trilhamers
en heistellingen;
het toepassen van knalapparatuur om vogels te verjagen, enz., enz.
overige handelingen waardoor geluidoverlast ontstaat.
Voorts kunnen onder artikel 4.1.5 vormen van geluidhinder vallen, veroorzaakt
door het beoefenen van 'lawaaiige' hobby's, het voortdurend bespelen van
muziekinstrumenten, het gebruiken van elektro-akoestische apparatuur, het laten
draaien van koelaggregaten op vrachtwagens, enz.Met name voor deze vormen van geluidhinder ontbreken algemeen geldende criteria
of normen. Van geval tot geval zal daarom moeten worden nagegaan in welke
situatie en gedurende welke tijden er sprake is van geluidhinder, en welke
maatregelen kunnen worden genomen. Uitgangspunt daarbij zal moeten zijn dat een
zekere mate van (geluid)hinder als zijnde onvermijdelijk zal moeten worden
aanvaard. Het college kan ontheffing van het verbod verlenen, zo nodig met
voorschriften. Afdeling 4.2 Bodem-, weg- en milieuverontreinigingEen aparte afvalstoffenverordeningIn december 2003 heeft de VNG voorgesteld de afvalstoffenbepalingen op te nemen
in een aparte verordening (en dus uit de APV te halen). De wijziging van de Wet
milieubeheer (structuur beheer afvalstoffen, Staatsblad 2001, 346) gaf
aanleiding om deze afdeling te herzien. In Oegstgeest staan tot op heden de afvalstoffenbepalingen nog in de APV.Redenen voor een aparte afvalstoffenverordeningDe volgende redenen kunnen worden genoemd voor het apart uitbrengen van een ASV.
Autonomie versus medebewindDe APV is in het algemeen gebaseerd op de bevoegdheid van de gemeente om
onderwerpen die de gemeentelijke huishouding aangaan aanvullend te
reguleren op grond van artikel 149 Gemeentewet. Het opstellen van een
afvalstoffenverordening vloeit echter voort uit de wettelijke plicht
voor gemeenten, gebaseerd op artikel 10.23, eerste lid, Wet
milieubeheer. In afdeling 4.2 van de APV waren naast
medebewindsbepalingen ook enkele autonome bepalingen opgenomen. De
grondslag van de ASV in artikel 10.23, eerste lid, Wet milieubeheer is
echter verbreed. De afvalstoffenverordening wordt voortaan in het belang
van de bescherming van het milieu vastgesteld. De behoefte om autonome
bepalingen op te nemen in de afvalstoffenverordening is hierdoor
nagenoeg beperkt.
Motief van openbare orde versus milieubelang De APV reguleert algemeen de openbare orde. De nieuwe ASV is door de
wijziging van de Wet milieubeheer een volledige medebewindsverordening
geworden en stelt uitsluitend regels in het belang van de bescherming
van het milieu.
De omvang van afdeling 4.2. APV
Afdeling 4.2 van de APV past - ook qua omvang - niet meer in de opzet van de
APV. De meeste onderwerpen zijn - in het kader van de aanvullende bevoegdheid op
grond van artikel 149 Gemeentewet - kort en bondig van aard. Een onderwerp wordt
doorgaans gereguleerd in één of enkele bepalingen. Afdeling 4.2 kende
bijvoorbeeld al negentien bepalingen. Een groot aantal gemeenten werkt al met
een aparte afvalstoffenverordening. Artikel 4.2.1 StraatvegenDeze verkeersbeperkende bepaling moet, gezien het verschil in motief, mogelijk
worden geacht naast de wegenverkeerswetgeving.Artikel 4.2.2 Natuurlijke behoefte doenDit artikel behoeft geen nadere toelichting.Artikel 4.2.3 Toestand van sloten en andere wateren en niet openbare
riolen en putten buiten gebouwenDit artikel behoeft geen nadere toelichting.Algemene toelichting afdeling 4.3 Het bewaren van
houtopstandenIn het kader van de deregulering van gemeentelijke regelgeving zijn de
bepalingen inzake het bewaren van houtopstanden in 2004 uit de APV gehaald.
Gekozen is voor het uitgangspunt dat in beginsel geen kapvergunning vereist is
voor het vellen van een boom tenzij deze staat vermeld op de door de gemeente
opgestelde en vastgestelde bomenlijst.Afdelingen 4.5 Bescherming van Flora en FaunaArtikel 4.4.1 Bescherming groenvoorzieningenArtikel 4.4.2 Beschermde planten; hout sprokkelenDeze artikelen komen te vervallen vanwege het inwerkingtreden van de Flora- en
faunawet op 1 april 2002. Deze wet regelt de bescherming van de in Nederland in
het wild levende dieren en planten. Daarnaast is de herziene
Natuurbeschermingswet in werking getreden. Hierin zijn de verplichtingen van de
lidstaten van de Europese Unie ten aanzien van het in stand houden van de
vogelstand, respectievelijke van de natuurlijke leefomgevingen en de wilde flora
en fauna in de gehele Europese Unie, gedeeltelijk geïmplementeerd.Afdeling 5 Maatregelen tegen ontsiering en stankoverlastArtikel 4.5.1 Opslag voertuigen, vaartuigen, mest, afvalstoffen
enz.Deze bepaling verschaft een basis voor het treffen van maatregelen tegen een uit
oogpunt van welstand en bescherming van de openbare gezondheid ontoelaatbare
opslag van bromfietsen en caravans e.d., en landbouwproducten . Het college is
bevoegd bepaalde plaatsen aan te wijzen waar deze opslag verboden is c.q. aan
bepaalde regels gebonden is.De categorieën e. afvalstoffen en f. autowrakken vervallen omdat de opslag van
afvalstoffen voortaan wordt geregeld in de afvalstoffenverordening. Artikel 25,
sub c, Wet milieubeheer biedt hier uitdrukkelijk de basis voor. Een autowrak is
overigens per definitie een afvalstof. Omdat de categorie f. autowrakken
vervalt, kan de afbakening met het Besluit Beheer Autowrakken vervallen.De in de afdeling 5.1 'Parkeerexcessen' opgenomen artikelen bevatten onder meer
bepalingen ten aanzien van het plaatsen of hebben op de weg van niet-rijklare
voertuigen en voertuigwrakken, het gebruik van de weg als stallingsruimte voor
auto's door garagebedrijven e.d. en het parkeren van caravans e.d.Indien er sprake is van niet-inrichtingsgebonden activiteiten, kunnen de
hinderlijke effecten hiervan ook met artikel 4.1.5 worden bestreden.AfbakeningDoor in het eerste lid de zinsnede ‘buiten een inrichting in de zin van de Wet
milieubeheer op te nemen wordt de afbakening met de Wet milieubeheer direct
vastgelegd. Hierdoor vervalt in het vierde lid de afbakening met de Wet
milieubeheer. Voor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
vierde lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet. Artikel 4.5.1a Stankoverlast door verspreiding van
meststoffenIn artikel 9 van de Wet bodembescherming is bepaald dat bij algemene maatregel
van bestuur regels kunnen worden gesteld in het belang van de bescherming van de
bodem. Hiertoe kunnen regels behoren met betrekking tot het op of in de bodem
brengen van meststoffen.Met het Besluit gebruik meststoffen is aan dit artikel uitvoering gegeven. In
het Besluit zijn maatregelen genomen ten aanzien van het tijdstip en de wijze
van uitrijden van meststoffen. Het Besluit gebruik meststoffen is gebaseerd op de Wet bodembescherming. De
regels in het Besluit zijn gesteld in het belang van de bescherming van de
bodem. In artikel 5, eerste lid, van het Besluit wordt bepaald dat het verboden
is meststoffen te gebruiken op grasland, bouwland, braakland of niet-beteelde
grond, tenzij de meststoffen emissie-arm worden aangewend. De hoofdregel in het Besluit gebruik messtoffen is dat meststoffen emissie-arm
worden aangewend. In het tweede lid wordt aangegeven dat het verbod niet geldt
voor gronden die gelegen zijn in de gebieden die zijn aangegeven op de kaarten
in bijlage I van het Besluit, waarop een veenkoloniaal bouwplan wordt
uitgeoefend alsmede op bouwland, braakland of niet-beteelde grond, gelegen op
Texel. Het derde lid bepaald dat het niet verbod niet van toepassing is op het
gebruik van vaste mest op grasland of op gronden waarop uitsluitend fruitteelt
wordt uitgeoefend. Er is gekozen voor het verbieden van het uitrijden van meststoffen op zaterdag
en zondag en de aangegeven feest- en gedenkdagen. Onder 'feest- en gedenkdagen'
worden in dit artikel niet alleen de nationale feestdagen (nieuwjaarsdag, de
eerste en tweede Paasdag, de eerste en tweede Pinksterdag, Hemelvaartsdag, de
eerste en tweede Kerstdag, 5 mei en de dag waarop de verjaardag van de Koningin
wordt gevierd) gerekend, maar er kan ook rekening worden gehouden met lokale
feestdagen.Het verbod geldt niet indien tijdens het uitrijden de mest direct wordt
ondergewerkt, omdat er in dat geval geen sprake is van stankoverlast. Artikel 4.5.2 Verbod hinderlijke of gevaarlijke reclameVanwege de vereenvoudiging van vergunningen en de vermindering van
administratieve lasten is artikel 4.5.2 ingrijpend herzien. Dat houdt in dat de
reclamevergunning voor onverlichte reclames geheel is verdwenen en vervangen
door een algemene regel die verbiedt om door middel van een reclame het verkeer
in gevaar te brengen of hinder dan wel overlast te veroorzaken voor
omwonenden.De gedachte daarachter is dat voor een reclame van enige omvang of betekenis
doorgaans een bouwvergunning nodig is, waardoor al aan de welstand kan worden
getoetst. Een reclame waardoor het verkeer in gevaar wordt gebracht of overlast
wordt veroorzaakt voor omwonenden komt relatief zo weinig voor dat het moeilijk
valt te rechtvaardigen om voor die gevallen een vergunningplicht voor alle
reclames in stand te houden.Er is voor gekozen om een vergunningsplicht in stand te houden voor
lichtreclame. Dit is gedaan omdat de kans dat door lichtreclame hinder of zelfs
gevaar ontstaat groter is dan bij onverlichte reclame, ook in die gevallen
waarvoor geen bouwvergunning is vereist (bijvoorbeeld als de reclame vanaf de
buitenkant zichtbaar in het pand is aangebracht). Artikel 4.4.2. Verbod hinderlijke of gevaarlijke
handelsreclameHandelsreclame is gedefinieerd in artikel 1.1, aanhef en onder k, van de APV
als: elke openbare aanprijzing van goederen of diensten, waarmee kennelijk
beoogd wordt een commercieel belang te dienen. Onroerende zaken zijn volgens het
artikel 3:3, eerste lid, van het Burgerlijk Wetboek onder meer de grond, de met
de grond verenigde beplantingen en de gebouwen en werken die duurzaam met de
grond zijn verenigd. Reclame en de vrijheid van meningsuitingIn het begrip handelsreclame ligt besloten dat het in artikel 4.5.2 gaat om
niet-ideële reclame, waarbij geen gedachten of gevoelens worden geopenbaard. Zie
ook de toelichting bij artikel 1.1, aanhef en onder k (handelsreclame). Artikel 4.5.3 Vergunningplicht lichtreclameTweede lid: weigeringsgrondenNaast de algemene weigeringsgronden in artikel 1.8 APV geldt hier een specifieke
weigeringsgrond: overlast voor omwonendenDerde lid, Afbakening, onder b:De rechter heeft eerder uitgemaakt dat wanneer er een bouwvergunning is vereist,
er geen plaats meer is voor een andere vergunning zoals in dit geval een
reclamevergunning, als die niet meer inhoudt dan een tweede welstandstoets.Hoofdstuk 5 Andere onderwerpen betreffende de huishouding der
gemeenteBevoegdheid tot regeling van parkeerexcessenBegrip 'parkeerexces'In de wegenverkeerswetgeving wordt nergens aangegeven wat het begrip
'parkeerexces' precies inhoudt. Degene die tot taak heeft hieromtrent
verbodsbepalingen te formuleren, zal evenwel tevoren dienen te weten wat dit
begrip omvat. Mede omdat ook dit aspect van het verkeer aan een voortschrijdende
ontwikkeling onderhevig is, is van het begrip 'parkeerexces' bezwaarlijk een
voldoende concrete definitie te geven. Blijkens de jurisprudentie kan onder het
begrip 'parkeerexces' ieder excessief parkeren op de weg worden begrepen, dus:
zowel wanneer het parkeren op de weg betreft dat met het oog op de
verdeling van de beschikbare parkeerruimte jegens andere weggebruikers,
die gelegenheid om te parkeren behoeven, buitensporig is en uit dien
hoofde niet toelaatbaar kan worden geacht (verkeersmotief; eigenlijke
aanvulling).In deze omschrijving ligt besloten, dat het gebruik van de weg als
parkeerplaats op zich zelf niet ongeoorloofd is te achten, maar wel dat
de aard van het voertuig, het met het parkeren beoogde doel of het
aantal te parkeren voertuigen relatief gezien een te grote ruimte opeist
in vergelijking met de behoefte aan parkeerruimte van anderen;
alsook wanneer het gaat om parkeren dat onaanvaardbaar is te achten om
andere motieven, zoals het tegengaan van aantasting van de openbare orde
of veiligheid en de bescherming van het uiterlijk aanzien van de
gemeente, voorkoming van uitzichtbelemmering en stankoverlast
(oneigenlijke aanvulling).
Artikel 5.1.1 BegripsomschrijvingenOnder aConcreet gaat het om alle voor het openbaar verkeer openstaande wegen of paden
met inbegrip van de daarin liggende bruggen en duikers en de tot die wegen
behorende paden en bermen of zijkanten. De artikelen 5.1.2, 5.1.2a, 5.1.3,
5.1.4, 5.1.5, eerste lid, onder a, 5.1.6, 5.1.7, tweede lid, en 5.1.8 hebben
derhalve slechts op 'echte' parkeerexcessen betrekking. De andere artikelen in
deze afdeling strekken zich ook uit tot gedragingen buiten de weg in de zin van
de WVW 1994. De daar bedoelde plaatsen zullen doorgaans wél zijn aan te merken
als 'weg' in de zin van deze APV (zie art. 1.1 onder A).Ook voor het openbaar verkeer openstaande parkeerterreinen kunnen onder de
definitie van 'weg' in de zin van de WVW 1994 worden gebracht.Onder parkeerplaats wordt ook een parkeerterrein begrepen. Al vallen
parkeerterreinen onder de werking van de onderhavige parkeerexcesbepalingen, dit
neemt niet weg dat zij in een aantal gevallen daarvan zullen moeten worden
uitgezonderd. Te denken valt bij voorbeeld aan het parkeren van vrachtwagens.
Het is immers evident dat parkeerterreinen een belangrijke functie vervullen ten
behoeve van een redelijke verdeling van de beschikbare parkeerruimte, zie verder
de toelichting bij artikel 5.1.7.Onder cDe gegeven definitie bewerkstelligt dat enkele vormen van doen of laten staan
van voertuigen, die moeten worden ontzien, buiten de werking van de voorgestelde
verbodsbepalingen blijven. Het onmiddellijk in- en uitstappen van personen en
het onmiddellijk laden en lossen van goederen zijn dan immers activiteiten die
door deze bepalingen niet worden bestreken. Evenmin zullen deze bepalingen van
toepassing kunnen zijn ten aanzien van voertuigen die bij een garagebedrijf
stilstaan om benzine te tanken; in dit geval is er geen sprake van parkeren.
Anders dan het RVV 1990 richten de bepalingen van afdeling 5.1. van de APV zich
ook tot niet-bestuurders die anderszins belanghebbend zijn bij een voertuig (de
eigenaar, huurder, opdrachtgever etc.) zodat de zinsnede 'het laten stilstaan'
een iets ruimere strekking heeft dan in de wegenverkeerswetgeving gebruikelijk
is. Die ruimere strekking maakt het mogelijk dat ook de andere belanghebbenden
bij het voertuig (dan de bestuurder) kunnen worden aangesproken op niet-naleving
van de (parkeer)verboden in deze afdeling.Artikel 5.1.2 Parkeren van voertuigen van autobedrijf e.d.Eerste lid, onder aDeze bepaling beoogt optreden mogelijk te maken tegen die autohandelaren en
exploitanten van garage-, herstel- en autoverhuurbedrijven die de weg
voortdurend gebruiken als stallingsruimte voor auto's die hun toebehoren of zijn
toevertrouwd. Het gaat hier om situaties waarin het gebruik van parkeerruimte op
buitensporige wijze plaats heeft en uit dien hoofde niet toelaatbaar kan worden
geacht (verkeersmotief).Bij het opstellen van deze bepaling is er naar gestreefd de delictomschrijving
zoveel mogelijk vrij te houden van elementen waarvan de bewijslevering
moeilijkheden kan opleveren. Niettemin kan met name het bewijs dat betrokkene
'zijn bedrijf of nevenbedrijf dan wel een gewoonte' van de hier bedoelde
activiteiten maakt, alsook dat de desbetreffende voertuigen 'hem toebehoren of
zijn toevertrouwd', onder omstandigheden problemen opleveren. De woorden 'drie
of meer voertuigen' zijn gekozen om de bewijslast niet onevenredig zwaar te doen
zijn. Doordat het verbod slechts betrekking heeft op het parkeren dat in het
kader van (neven)bedrijf of gewoonte plaatsvindt, blijft het normaal parkeren
van de voor persoonlijk gebruik gebezigde auto('s) van de exploitant en
eventueel van zijn gezinsleden mogelijk. (Zie het derde lid, onder b.)Eerste lid, onder bReparatie- en sloopwerkzaamheden aan op de weg geparkeerde voertuigen in het
kader van de uitoefening van een (neven)bedrijf, geven veelal klachten inzake
geluidsoverlast en verontreiniging van de weg; in mindere mate wordt geklaagd
over de als gevolg van deze activiteiten verminderde parkeergelegenheid.Met het oog op het vorenstaande is het derhalve wenselijk de strafbaarheid van
het herstellen of slopen op de weg niet te relateren aan de omstandigheid dat er
sprake moet zijn van drie of meer voertuigen. Indien het slopen of herstellen
van een voertuig bij herhaling geschiedt, moet - met het oog op de vorengenoemde
bezwaren - hiertegen kunnen worden opgetreden, daargelaten of zich in de
onmiddellijke omgeving meer auto's bevinden die betrokkene 'toebehoren of zijn
toevertrouwd'. Wel zij er hier op gewezen dat zowel het verontreinigen van de
weg als het veroorzaken van hinderlijk rumoer reeds is verboden bij artikel
2.4.7. Met de hier bedoelde bepaling kan naar verwachting beter worden
opgetreden tegen met het slopen en repareren van voertuigen gepaard gaande
geluid- en stankoverlast en verontreiniging van de weg.Ingevolge de aanhef is slechts diegene strafbaar die bij herhaling de weg als
werkplaats voor reparatie- of sloopdoeleinden gebruikt.Ook voor diegenen moet echter de mogelijkheid blijven bestaan aan de door hem
(en zijn gezin) gebruikte auto kleine reparatiewerkzaamheden te verrichten. Het
vierde lid opent deze mogelijkheid.Tweede lidRegelmatig kwam de vraag naar voren of rijschoolhouders en taxibedrijven die in
de uitoefening van hun (neven)bedrijf drie of meer auto's op de weg parkeren ook
onder het verbod van het eerste lid van dit artikel vallen. De Afdeling
rechtspraak van de Raad van State heeft omtrent deze vraag beslist dat het bij
elkaar parkeren van drie of meer taxi's door een exploitant van een taxibedrijf
niet valt onder de werking van deze bepaling. Aangezien het parkeren van
voertuigen van rijschoolhouders en taxiondernemers excessieve vormen kan
aannemen, is in het tweede lid daarom expliciet bepaald dat onder 'verhuren',
zoals in het eerste lid bedoeld, mede wordt verstaan het gebruiken van
voertuigen voor het geven van rijlessen of voor het vervoeren van personen tegen
betaling. Aldus kan ook tegen excessief gebruik van de weg door rijschoolhouders
en taxiondernemers worden opgetreden. Vierde lidHet verlenen van een ontheffing ingevolge dit lid zal in het algemeen op zijn
plaats zijn in geval, alle omstandigheden in aanmerking genomen, redelijkerwijs
moet worden aanvaard dat de exploitant geen andere mogelijkheden ten dienste
staan dan de hem toebehorende of toevertrouwde auto's op de weg te parkeren. Te
denken is hierbij aan het geval dat de exploitant van een reeds lang bestaand
bedrijf in de feitelijke onmogelijkheid verkeert op eigen terrein of in de
nabijheid van zijn bedrijf stallingsruimte te creëren c.q. daarover op andere
wijze de beschikking te krijgen. Aan de ontheffing kunnen uiteraard
voorschriften worden verbonden, onder meer omtrent de plaats waar en de tijd
gedurende welke voertuigen voor de hier aan de orde zijnde doeleinden op de weg
mogen worden geplaatst, alsmede ten aanzien van het aantal voertuigen dat ter
plaatse door de houder van de ontheffing mag worden geparkeerd.Artikel 5.1.2a Te koop aanbieden van voertuigenHet komt regelmatig voor dat eigenaren hun voertuig te koop aanbieden op de
openbare weg. Wanneer het een enkel voertuig betreft, is dit geen echt probleem.
Van aantasting van het uiterlijk aanzien van de omgeving is niet of nauwelijks
sprake, de overlast voor de omwonenden blijft beperkt en het gebruik van de
beschikbare parkeerruimte kan niet excessief genoemd worden.Anders ligt het wanneer de voertuigen met grote aantallen tegelijk aangeboden
worden. Behalve dat het uiterlijk aanzien wordt aangetast, brengt het voor de
omwonenden aanzienlijke overlast met zich mee. Een dergelijke uitstalling van
voertuigen trekt immers kooplustigen aan. Ook wordt er een aanmerkelijk beslag
op de beschikbare parkeerruimte gelegd. Wanneer de lokale overheid dit gedrag
als ongewenst beschouwt en het daarom wil tegengaan, moet er voor gewaakt worden
dat de verbodsbepaling niet al te diep in het verkeer ingrijpt. Het gaat te ver
wanneer een eigenaar zijn voertuig niet meer voor zijn woning zou kunnen
parkeren omdat er een bordje te koop achter de voorruit hangt. Waar precies de
grens van het ingrijpen ligt kan niet altijd helder aangegeven worden. Wanneer
een groot aantal voertuigen bij elkaar te koop wordt aangeboden, is het
duidelijk dat die grens overschreden is. Hoe zit het evenwel met twee voertuigen
die bij een druk bezocht winkelcentrum te koop aangeboden worden? Vaak moet aan
de hand van de plaatselijke omstandigheden beoordeeld worden of de grens wel of
niet overschreden is.Het verdient daarom geen aanbeveling een algemeen verbod in de APV op te nemen.
Gekozen is voor een constructie waarin het college de bevoegdheid heeft gebieden
aan te wijzen waar het verbod van kracht is.Wanneer er naar het oordeel van het college sprake is van overlast kan het
verbod activeren. Zoals opgemerkt in de toelichting op artikel 5.1.1, onderdeel
c, wordt het begrip 'parkeren' zo uitgelegd, dat het verbod in dit artikel zich
niet alleen richt op de bestuurder van een voertuig maar ook op de andere
belanghebbenden bij het voertuig.Artikel 5.1.3 Defecte voertuigenVeelvuldig doet zich het verschijnsel voor dat niet-rijklare voertuigen op de
weg worden geplaatst. De eigenaar of houder van een of meer van dergelijke
voertuigen heeft deze meestal aangekocht om na weken of zelfs maanden van
nijvere zelfwerkzaamheid weer een volwaardig voertuig te creëren. Veelal slaagt
hij in deze poging niet, waarna het voertuig op de weg wordt achtergelaten, waar
het na verloop van tijd degenereert tot autowrak. Deze bepaling richt zich in
het bijzonder tegen dit soort parkeergedragingen. Het excessieve is in het
bijzonder gelegen in het in relatie tot het tekort aan parkeerruimte niet
gerechtvaardigde doel waartoe men het voertuig op de weg zet. Daarnaast kan het
hier bedoelde parkeren een ontsiering van het uiterlijk aanzien van de gemeente
meebrengen en om die reden excessief zijn. Beperking van het verbod tot die
gevallen waarin er sprake is van min of meer ernstige gebreken aan het voertuig,
moet noodzakelijk worden geacht, wil het verbod niet een te ruime strekking
krijgen.Artikel 5.1.4 VoertuigwrakkenAnders dan de niet-rijklare voertuigen die ingeval van parkeren gedurende zekere
tijd in het bijzonder een parkeerexces kunnen opleveren door het in relatie tot
het tekort aan parkeerruimte niet gerechtvaardigde doel waartoe men een voertuig
op de weg zet, geeft een achtergelaten voertuigwrak in de eerste plaats
aanstoot, doordat het een ontsierend element in het straatbeeld vormt. Ook houdt
een wrak een gevaar in voor spelende kinderen en voor de weggebruikers. Het op
de weg plaatsen of hebben van een wrak is dus primair om die reden excessief.
Daarnaast kan echter ook het zo juist genoemde verkeersmotief een rol spelen bij
het uitvaardigen van dit verbod.Ofschoon een wrak vaak niet meer zal kunnen worden beschouwd als voertuig in de
zin van de wegenverkeerswetgeving, is de onderhavige bepaling gezien haar
strekking en het verband met de andere bepalingen wel als parkeerexcesbepaling
aan te merken. Het verbod in dit artikel richt zich op degene die het voertuigwrak op de weg
plaatst of heeft. Dat is op zich al een ruimere kring van subjecten dan alleen
de bestuurder; ook andere belanghebbenden bij het voertuig vallen onder deze
bepaling.AfbakeningVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
derde lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet. Artikel 5.1.5 Caravans e.d.Eerste lid, onder aDeze bepaling richt zich tegen het langer dan nodig plaatsen of hebben van
caravans, campers, kampeerwagens, aanhangwagens e.d. op de weg. In deze bepaling
zijn de woorden 'parkeren' gewijzigd in 'te plaatsen of te hebben' om de
handhaving van deze bepaling eenvoudiger te maken. Met het steeds een paar meter
verplaatsen van een caravan, aanhangwagentje e.d. op de openbare weg wordt
overtreding van deze bepaling niet langer meer voorkomen. Met de zinsnede 'of
een ander dergelijk voertuig dat voor de recreatie dan wel anderszins
uitsluitend of mede voor andere dan verkeersdoeleinden wordt gebezigd' is beoogd
aan te geven dat alle soorten (aanhang)wagens en voertuigen, die niet
'dagelijks' worden gebruikt als vervoermiddel onder deze bepaling kunnen vallen.
Het excessieve van het hier bedoelde parkeren is in de eerste plaats gelegen in
het buitensporige gebruik van parkeerruimte dat daarmee gepaard gaat. Daarnaast
is dat het ontsieren van het uiterlijk aanzien van de gemeente.Het plaatsen of hebben gedurende ten hoogste drie (achtereenvolgende) dagen
wordt niet verboden, opdat de betrokkene de gelegenheid zal hebben zijn
kampeerwagen, caravan of camper voor een te ondernemen reis gereed te maken,
respectievelijk na de reis op te ruimen.Gezien de veelal toenemende parkeerdruk op de openbare weg is er voor gekozen om
de redactie van de bepaling in het eerste lid onder a stringenter te redigeren
en direct voor de gehele gemeente van toepassing te verklaren:'a. langer dan gedurende drie achtereenvolgende dagen op de weg te plaatsen of
te hebben;'Derde lid, AfbakeningVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
derde lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet.Artikel 5.1.6 Parkeren van reclamevoertuigen Deze bepaling richt zich tegen degenen die voor een beroep of bedrijf reclame
maken door een of meer voertuigen, voorzien van reclameopschriften, op de weg te
parkeren. Hierbij staat het maken van reclame voorop. Als handelsreclame in de
zin van dit artikel wordt niet gezien de vermelding op een voertuig van de naam
van het bedrijf waarbij het voertuig in gebruik is en een (korte) aanduiding van
de goederen of diensten die dat bedrijf pleegt aan te bieden. Deze voertuigen
worden immers niet primair gebruikt 'met het kennelijke doel om daarmee
handelsreclame te maken', maar vooral als vervoersmiddel.Het excessieve is primair gelegen in het in relatie tussen het tekort aan
parkeerruimte en het niet gerechtvaardigde doel waartoe men het voertuig op de
weg zet. Dit doel kan reeds met één voertuig worden bereikt. In de tweede plaats
kan het excessieve gelegen zijn in het motief van het tegengaan van ontsiering
van het uiterlijk aanzien van de gemeente.Artikel 5.1.7 Parkeren van grote voertuigenEerste lidDeze bepaling beoogt mogelijkheden te verschaffen om aantasting van het
uiterlijk aanzien van de gemeente door het doen of laten staan van bepaalde
voertuigen tegen te gaan. Het doen of laten staan van grote voertuigen kan
immers op bepaalde plaatsen, zoals op dorpspleinen, voor monumenten en
historische gebouwen, in parken, op rustieke plekjes in open landschappen een
ernstige aantasting van het stads-, dorps- of landschapsschoon betekenen.
Vrachtauto's, aanhangwagens, kermiswagens en reclameauto's bijvoorbeeld kunnen
op dergelijke plaatsen een zeer storend element vormen. Het zijn deze situaties
waarop deze bepaling het oog heeft.Aangezien de plaatsen waar ontsiering van de hiervoor vermelde objecten zich kan
voordoen, vrijwel steeds aan te geven zullen zijn, is de bepaling aldus
geredigeerd dat het verbod slechts geldt ten aanzien van die plaatsen die het
college heeft aangewezen.Tweede lidDeze bepaling beoogt optreden mogelijk te maken tegen het parkeren van grote
voertuigen op de weg (in de zin van de WVW 1994), omdat het gepaard gaat met een
excessief gebruik van de weg.Met betrekking tot dit motief: buitensporig gebruik van de weg, wordt opgemerkt,
dat het in dat verband niet noodzakelijkerwijs om (het parkeren van) méér
voertuigen behoeft te gaan. Ook het parkeren van één groot voertuig kan een
parkeerexces in deze zin opleveren.In het licht van het motief van deze bepaling is het stellen van een hoogtegrens
minder opportuun. Uit de aanwijzing van plaatsen waar het parkeren van grote
voertuigen niet toelaatbaar is, zal duidelijk moeten blijken of deze aanwijzing
is gebaseerd op de bepaling van het eerste lid of die van het tweede lid, zulks
mede in verband met het bepaalde in het derde lid. Geschiedt een aanwijzing door
middel van een verwijzing naar een plattegrond (zie onder eerste lid) dan kan
bij voorbeeld door het gebruik van verschillende kleuren bij het arceren van de
plaatsen waar niet geparkeerd mag worden, worden aangegeven welk motief ten
grondslag ligt aan de aanwijzing of dat beide motieven daaraan ten grondslag
liggen. Zeer wel denkbaar is echter dat aan een aanwijzing beide motieven ten
grondslag kunnen liggen.Derde lidDe werking van het in het tweede lid gestelde verbod is ingevolge dit lid
beperkt tot de avond en de nacht, alsmede het weekeinde en de doordeweekse
feestdagen. Het lijkt in het algemeen niet redelijk om het parkeren van grote
voertuigen op de weg ook gedurende de werkdag te verbieden. Dit zou de belangen
van met name handel en industrie te zeer schaden. Dit ligt echter anders wanneer
de bescherming van het uiterlijk aanzien van de gemeente in het geding is. Het parkeren van grote voertuigen op plaatsen waar dit naar de mening van het
college schadelijk is voor dit uiterlijk aanzien, moet te allen tijde verboden
kunnen worden. Daarom geldt de in het derde lid vervatte uitzondering niet voor
het in het eerste lid gestelde verbod.Overigens blijft ook tijdens de perioden waarin het verbod bedoeld in het tweede
lid niet van toepassing is, het zodanig parkeren van vrachtwagens dat aan
bewoners of gebruikers van gebouwen hinder of overlast wordt aangedaan, verboden
krachtens het hierop volgende artikel 5.1.8Vierde lidNaast de krachtens het tweede lid geldende beperkingen kent dit lid aan het
college de bevoegdheid toe ter zake van de in de eerste twee leden omschreven
verboden een ontheffing te verlenen.Aldus kan worden voorkomen dat de werking van deze verboden zou leiden tot een
onevenredige aantasting van bedrijfsbelangen.Verzoeken om ontheffing zullen van geval tot geval moeten worden bekeken.
Omstandigheden welke in beginsel door alle bedrijven - ongeacht de aard - kunnen
worden aangevoerd, rechtvaardigen op zich nog geen ontheffing.Van de mogelijkheid tot het verlenen van ontheffing zal onder meer gebruik
dienen te worden gemaakt:
voor voertuigen die worden gebezigd bij de uitvoering van openbare
werken en bij bouwwerkzaamheden, voor zover ze in de onmiddellijke
nabijheid van het werk worden geparkeerd;
voor chauffeurs die een schriftelijke medische verklaring overleggen,
waaruit blijkt dat betrokkene niet van een speciaal daartoe aangewezen
parkeerterrein gebruik kan maken en ook vaststaat dat betrokkene zonder
ontheffing in moeilijkheden zou komen.
Verder zou een soepel ontheffingenbeleid kunnen worden gevoerd, voor zover het
gaat om bij voorbeeld:
rijdende winkels;
wagens van kermisexploitanten;
wagens van bedrijven die in geval van bij voorbeeld ongevallen in het
wegverkeer terstond moeten kunnen 'uitrukken' (sleepwagens e.d.);
voertuigen die speciaal uitgerust zijn voor bijzondere transporten
(auto's met speciale klimaatregeling) of anderszins zodanig afwijken
(elektrowagens met beperkte actieradius) dat bijzondere eisen aan de
parkeerplaats moeten worden gesteld.
Aan een ontheffing kunnen uiteraard voorschriften worden verbonden betreffende
de tijd en de plaats waarop deze zal gelden.Artikel 5.1.8 Parkeren van uitzichtbelemmerende voertuigenEerste lidDeze bepaling beoogt optreden mogelijk te maken tegen het op de weg parkeren van
vrachtwagens e.d. bij andermans voor bewoning of ander dagelijks gebruik bestemd
gebouw, zodanig, dat daardoor het uitzicht van bewoners of gebruikers van het
gebouw op hinderlijke wijze wordt belemmerd of hun anderszins hinder of overlast
wordt aangedaan. Zie voorts ook de toelichting bij artikel 5.1.7.Door opneming van de bestanddelen 'of hun anderszins hinder of overlast wordt
aangedaan' zijn ook mogelijke andere vormen van hinder of overlast dan
uitzichtbelemmering, door het parkeren van grote voertuigen aan bewoners of
gebruikers van gebouwen berokkend, verboden. Hierbij kan worden gedacht aan
belemmering van de lichtval, stankoverlast en geluidsoverlast, bij voorbeeld ten
gevolge van het starten en warmdraaien van grote voertuigen.Tweede lidDe in dit lid opgenomen uitzondering ziet bij voorbeeld op (het parkeren van)
'hoogwerkers', meetwagens e.d.Artikel 5.1.9 Parkeren van voertuigen met stankverspreidende
stoffenDeze bepaling ziet op hinder en overlast die voor bewoners of gebruikers van
nabijgelegen gebouwen of terreinen kunnen ontstaan door het parkeren van
voertuigen met stankverspreidende stoffen, zoals vrachtauto's van
destructiebedrijven, vismeelfabrieken e.d.AfbakeningVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
tweede lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet. Artikel 5.1.10 Aantasting groenvoorzieningen door voertuigenEerste lidMet de onderhavige bepaling wordt beoogd beschadiging van groenstroken e.d., die
het uiterlijk aanzien van de gemeente beogen te verfraaien, te voorkomen en het
groen beter aan zijn bestemming te doen beantwoorden.Aangezien deze bepaling zich uitsluitend richt tegen een 'oneigenlijk'
parkeerexces - dat wil zeggen tegen een gedraging welke buiten de 'weg' (in de
zin van de wegenverkeerswetgeving) plaatsvindt, behoeft voor strijd met de
bepalingen van de wegenverkeerswetgeving niet te worden gevreesd. Om deze reden
bestaat er geen bezwaar tegen dat in deze bepaling ook het rijden over openbare
beplantingen enz. wordt verboden.Doorgaans zal een groenstrook geen deel uitmaken van de weg.Bermen maken wel deel uit van de 'wegen' in de zin van artikel 1 van de WVW
1994. Aangezien de berm rechtens deel uitmaakt van de weg, gelden de op de
desbetreffende weg betrekking hebbende verkeersvoorschriften eveneens voor de
berm, zoals parkeerverboden e.d. Artikel 10 van het RVV 1990 bepaalt dat auto's,
motoren e.d. op de rijbaan en op andere weggedeelten - met uitzondering van het
trottoir, het voetpad, het fietspad of het ruiterpad - mogen worden geparkeerd.
Onder deze andere weggedeelten waar wel geparkeerd mag worden vallen ook de
bermen van een weg. Indien in een bepaald geval het parkeren in een berm als
ongewenst moet worden aangemerkt, kan een parkeerverbod voor die berm worden
ingesteld. Dit kan door plaatsing van het bord E1 van Bijlage 1 van het RVV 1990
met een onderbord, waarop staat dat het parkeerverbod alleen geldt voor de berm.
Het is tevens mogelijk dat het parkeren op de rijbaan niet wenselijk is,
bijvoorbeeld uit oogpunt van de verkeersveiligheid, maar dat het parkeren in de
berm wel kan worden toegestaan. Ook in dit geval is plaatsing van het genoemde
bord E1 noodzakelijk, maar nu met een onderbord waarop staat dat parkeren in de
berm wel is toegestaan.Omdat de wegenverkeerswetgeving onder 'wegen' ook de bermen begrijpt, is het in
artikel 5.1.10 vervatte verbod beperkt tot groenstroken. De
wegenverkeerswetgeving voorziet niet in de gevallen waarin het voertuig op of in
een groenvoorziening wordt geplaatst, welke geen deel uitmaakt van de weg (in de
zin van de Wegenverkeerswet). Zie hierover artikel 2.4.6.Bij een parkeerverbod is het doen of laten staan van een voertuig niet
strafbaar, indien zulks geschiedt om personen de gelegenheid te geven in of uit
te stappen dan wel voor het laden of lossen van goederen.Het moge duidelijk zijn dat de laatstgenoemde beperkingen niet van toepassing
behoren te zijn op een verbod tot het doen of laten staan van voertuigen in
groenvoorzieningen.Bewust is hier derhalve gekozen voor de bestanddelen 'doen of laten staan' in
plaats van 'parkeren', omdat ook het tot stilstand brengen van een auto in een
plantsoen beschadiging van het groen en vermindering van de aantrekkelijkheid
veroorzaakt.Tweede lidBij de onder a bedoelde voertuigen kan worden gedacht aan voertuigen, in gebruik
bij de politie of de brandweer, als ook bij de gemeentelijke plantsoenendienst.
Campings vallen onder terreinen als bedoeld onder b.Artikel 5.1.11 Overlast van fiets of bromfietsEerste lidTer regulering van overlast van foutief geplaatste (brom)fietsen is in het
eerste lid van dit artikel aan het college de bevoegdheid gegeven om plaatsen
aan te wijzen waar het verboden is (brom)fietsen neer te zetten buiten de
daarvoor bestemde ruimten of plaatsen dan wel deze daar te laten staan. De
belangen die het college hierbij onder meer in overweging kan nemen zijn: de
bescherming van het uiterlijk aanzien van de gemeente, de voorkoming of
opheffing van overlast of de voorkoming van schade aan de openbare gezondheid.
Bij het laatste motief kan worden gedacht aan het voorkomen van mogelijke
verwondingen aan voetgangers die zich tussen een woud van (brom)fietsen een weg
moeten banen.Na aanwijzing van een plaats waar het verbod zal gelden, kan tegen een foutief
geplaatste (brom)fiets worden opgetreden. Door middel van borden moet worden
aangegeven dat foutief geplaatste (brom)fietsen zullen worden verwijderd. Het
feitelijk verwijderen dient dan beschouwd te worden als toepassing van
bestuursdwang.Alvorens deze vorm van bestuursdwang te effectueren is het verstandig aan het
publiek bekend te maken, bijvoorbeeld door mededeling in het gemeenteblad, de
plaatselijke krant of een huis-aan-huisblad, met affiches en dergelijke, dat
onjuist geplaatste (brom)fietsen zullen worden verwijderd. Tevens is het
raadzaam aan te geven waar de verwijderde fietsen weer kunnen worden opgehaald
en hoe hoog de kosten zijn die vergoed moeten worden.Tweede lidOp grond van het tweede lid is het verboden (brom)fietswrakken op de weg te
laten staan. Zowel in de stallingsruimten voor (brom)fietsen als overigens op de
weg kunnen deze (brom)fietswrakken veel overlast, ontsiering van de gemeente of
schade aan de openbare gezondheid veroorzaken.Het gaat hierbij om (brom)fietsen, die rijtechnisch in onvoldoende staat van
onderhoud en tevens in een verwaarloosde toestand verkeren. Deze wrakken die
doorgaans aan niemand meer toebehoren, kunnen op grond van het tweede lid van
dit artikel worden opgehaald en als grof vuil worden afgevoerd.Artikel 5.2.1 Inzameling van geld of goederenAlgemeenIn het kader van de vermindering van regelgeving en de vereenvoudiging van
vergunningen is gekeken of de inzamelingsvergunning gehandhaafd dient te worden
of dat er andere mogelijkheden zijn variërend van afschaffen van de vergunning
tot een algemene regel.Buiten de sfeer van het strafrecht ligt het bestrijden van ongewenste praktijken
primair op de weg van de gemeenten die het vergunningenbeleid voor inzamelingen
in handen hebben. De commercialisering en professionalisering en het feit dat er sprake is van een
lucratieve markt, doen vermoeden dat de gevolgen van het afschaffen van een
inzamelingsvergunning ongewenst zijn. Verwacht wordt een grote toename van al
dan niet commerciële inzamelaars die zich op de dan vrije markt zullen begeven.
De gevolgen hiervan ondervindt de burger aan zijn voordeur of op straat. Dit is
de reden om de inzamelingsvergunning niet te schrappen uit de APV.Wat betreft de inzamelingsvergunning wordt een doorlopende vergunning verstrekt
voor de instellingen die voorkomen op het collecterooster. In Oegstgeest is dit
al het geval. Voor instellingen die niet voorkomen op het collecterooster wordt
een vergunning voor bepaalde tijd afgegeven. Vaak betreft het een lokale
organisatie waarbij specifiek voor die organisatie geldende voorwaarden worden
gesteld. Juist doordat de gemeente bij deze instellingen niet kan afgaan op een
oordeel van het CBF dient deze zelf een afweging te maken of sprake is van een
bonafide instelling. Daarbij is het uitgangspunt van het collecterooster dat er
slechts één organisatie per week huis-aan-huis mag collecteren met het oog op
het voorkomen van overlast. De inzamelingsvergunning bevatte in het verleden geen
weigeringsgronden. Gezien de ontwikkelingen op het gebied
van inzamelen (mogelijk meerdere aanvragen voor inzamelen op straat, waarbij je
een maximumstelsel wilt hanteren) is het gewenst om weigeringgronden te kunnen
hanteren. De weigeringgronden van artikel 1.8 APV zijn dus ook van toepassing op
de inzamelingsvergunning.Eerste lidVoor het houden van een openbare inzameling is een vergunning van het college
nodig. Het artikel ziet op de welbekende inzamelingen van geld middels
collectebussen, maar ook op inzamelingen met gebruik van intekenlijsten en de
inzameling van goederen. Dit laatste komt bijvoorbeeld voor als burgers gevraagd
wordt een bijdrage te leveren aan een voedselpakket. Dit kan middels een gift in
geld maar ook door (vooraf bepaalde) producten te kopen en vervolgens te
doneren. Voor de openbaarheid van de inzameling is het voldoende dat deze op of
aan de openbare weg dan wel op een andere voor het publiek toegankelijke plaats
plaatsvindt. De bepaling ziet zowel op het collecteren voor een ideëel als voor
een commercieel doel. Tweede lidIn het tweede lid is aangegeven dat ook een vergunning vereist is, indien bij
een inzameling geschreven of gedrukte stukken worden aangeboden. Het komt
veelvuldig voor dat het collecteren plaatsvindt onder gelijktijdige aanbieding
van gedrukte stukken, zoals prentbriefkaarten, mapjes briefpapier e.d., waarbij
de opbrengst een charitatieve bestemming heeft.In het tweede lid van artikel 5.2.1. zijn de beide handelingen - het collecteren
en het daarbij aanbieden van geschreven of gedrukte stukken - bewust van elkaar
gescheiden. Volgens dit tweede lid is uitsluitend het houden van openbare
inzamelingen van een vergunning afhankelijk, niet het daarbij aanbieden of
verspreiden van geschreven of gedrukte stukken. Dit houdt dus in dat als een
aanvraag om een inzamelingsvergunning wordt geweigerd waarbij de aanvrager van
plan was om bij de geldinzameling gedrukte stukken aan te bieden, dan blijft het
recht om deze stukken aan te bieden zonder meer bestaan. De gedrukte stukken worden daarbij slechts ter ondersteuning van die actie
uitgereikt en zijn niet elementair voor het verschijnsel collecte. Derde lidIn het derde lid van artikel 5.2.1 is een uitzondering op de vergunningplicht
opgenomen voor inzamelingen die gehouden worden 'in besloten kring'. De
uitdrukking 'in besloten kring' doelt op gevallen waarin tussen de inzamelende
instelling en de persoon tot wie zij zich richt een bepaalde kerkelijke,
maatschappelijke of verenigingsband bestaat, welke binding de achtergrond vormt
van de actie. Het begrip 'besloten kring' veronderstelt een nauwere band dan
alleen het gemeenschappelijk lidmaatschap. Men zal moeten aangeven dat er ook
een zekere gemeenschappelijke bekendheid is. Dit zal niet het geval zijn, indien
de band tussen aanbieder en cliënt uitsluitend wordt gevonden in het
gemeenschappelijk lidmaatschap van een grote organisatie als een vak- of een
omroepvereniging. Ditzelfde geldt voor het behoren tot een zelfde
kerkgenootschap. Wordt de actie echter gevoerd binnen een bepaalde kerkelijke
gemeente of wijk, of door een plaatselijke afdeling van een landelijke
vereniging, dan zal weer wel sprake kunnen zijn van een besloten kring.Het Centraal Bureau FondsenwervingHet CBF is het eerste aanspreekpunt voor gemeenten bij nieuwe ontwikkelingen op
het gebied van fondsenwerving en goede doelen. De beoordelingen van het CBF
vormen een leidraad bij het verstrekken van de incidentele
inzamelingsvergunningen door de gemeenten aan instellingen die niet voorkomen op
het collecterooster. Via afspraken met alle gemeenten en een aantal grote
nationale fondsen is in 1949 een 'collectenplan' gerealiseerd. Dit plan houdt
onder meer in dat het CBF jaarlijks, op voorstel van de Stichting Collectenplan,
een rooster vaststelt waarin aan grote landelijk collecterende fondsen voor hun
inzamelingsactie een week wordt toegewezen. De 'vrije' perioden zijn beschikbaar
voor andere instellingen. Een essentieel element van het rooster is de
exclusiviteit. De fondsen krijgen desgevraagd als enige een
inzamelingsvergunning van alle gemeenten voor de betreffende week. Slechts in
goed overleg tussen betrokken instelling en de gemeente in kwestie zijn hierop
uitzonderingen mogelijk.Algemene toelichtingMen kan twee soorten vergunningen onderscheiden. De eenmalige vergunning en de
vergunning voor onbepaalde tijd, ook wel de doorlopende vergunning genoemd die
uitsluitend bestemd is voor de instellingen die voorkomen op het
collecterooster.De collectevoorwaarden verbonden aan beide vergunningen kunnen grotendeels
gelijk zijn.De doorlopende vergunning geldt voor de zogenoemde Collecteplaninstellingen, de
instellingen die zich hebben aangesloten bij Stichting Collecteplan, omdat deze
gebonden zijn aan de voorwaarden van het zogenoemde collecterooster.Het verlenen van een doorlopende vergunning voor collecten die in
overeenstemming zijn met het collecteplan, maakt deel uit van de verbetering van
de dienstverlening door gemeenten aan burgers en het bedrijfsleven. De
inzamelende instelling is gebaat bij het niet jaarlijks aanvragen van de
vergunning. De werkdruk wordt voor zowel de inzamelende instelling als de
gemeente enigszins verminderd Wel is een meldingsplicht vereist en blijft de
gemeente bijhouden of er in een bepaalde periode gecollecteerd wordt of niet. De
gemeente dient een instelling die zich niet meldt te benaderen, om te weten te
komen of deze van de aan hem toebedeelde collecteperiode al dan niet gebruik
maakt. Dan kunnen ook de burgers (en doorgaans ook de politie in het kader van
de handhaving) worden geïnformeerd over welke instelling die periode
collecteert.Het is niet zo dat de gemeente kan bepalen dat instellingen die voorkomen op het
collecterooster geen vergunning meer nodig hebben. Het CBF en het
collecterooster ontlenen hun kracht voor een groot deel aan de vergunningen van
de gemeenten doordat zij zich aansluiten bij het rooster. Toelichting op de voorwaardenInstellingen met een doorlopende vergunning zijn verplicht om drie maanden van
te voren te melden of ze al dan niet gebruik maken van de vergunning. Het
college neemt kennis van deze mededeling en beantwoordt dat met een
schriftelijke bevestiging. Het is praktisch om in deze bevestiging de op dat
moment geldende voorschriften die aan de inzamelingsvergunning zijn verbonden op
te nemen als service aan de inzamelende organisatie, zodat deze herinnerd wordt
aan de vergunningvoorwaarden. Het college zal, bij instellingen welke twee jaar
achtereen geen gebruik maken van de doorlopende vergunning, deze intrekken,
zodat de vrije periode in deze gemeente verruimd wordt.Artikel 5.2.2 Venten e.d.AlgemeenArtikel 5.2.2 gaat uit van een algeheel verbod op het venten, behoudens indien
met een door het college verstrekte vergunning wordt gehandeld. In het tweede
artikellid worden de uitzonderingen op het verbod genoemd. Het derde artikellid
geeft aan wanneer de aangevraagde vergunning kan worden geweigerd.Uit jurisprudentie volgt dat de venter zijn waren voortdurend moet aanbieden
vanaf een andere plaats. Verkoop vanuit een rijdende winkelwagen wordt ook tot
het venten gerekend.Tweede lid, onder aArtikel 7 Grondwet bepaalt dat geen vergunning mag worden geëist voor de
gebruikmaking van een zelfstandig middel van bekendmaking. In de jurisprudentie
is het aanbieden van of venten met gedrukte stukken als een zelfstandig middel
van bekendmaking aangemerkt. Dientengevolge moet het venten met gedrukte of
geschreven stukken van de verbodsbepaling uit het eerste lid van het APV-artikel
worden uitgezonderd.Het stellen van beperkingen aan het venten met gedrukte stukken is onder de
volgende criteria toegestaan:
de beperking mag geen betrekking hebben op de inhoud van de gedrukte
stukken;
er dient gebruik van enige betekenis te resteren; de beperking mag niet
resulteren in een algeheel verbod.
DaklozenkrantDe verkoop van daklozenkranten is noch venten noch collecteren. Op grond van
artikel 7 van de Grondwet kan het verkopen niet verbonden worden aan een
vergunning. Wel kan de gemeente gebruik maken van artikel 2.1.3.1. Als verkoop
plaats vindt op het grondgebied van bijvoorbeeld een supermarkt, dan kan de
eigenaar de verkoper verzoeken weg te gaan. Tweede lid, onder bDe reikwijdte van het geformuleerde ventverbod betreft in beginsel ook het aan
de deur afleveren van goederen. In bepaalde gevallen worden echter artikelen die
in een winkel zijn aangeschaft door de winkelier of zijn personeel aan huis
afgeleverd. Een dergelijk afleveren van goederen betreft niet de verkoop van
goederen aan de deur, waardoor de openbare orde wordt aangetast. Hiervoor wordt
dan ook een uitzondering gemaakt.Tweede lid, onder cMet betrekking tot particuliere of 'snuffel'-markten, kan de gemeente in het
belang van de openbare orde regels stellen. Van een snuffelmarkt is sprake
wanneer een markt wordt gehouden die is georganiseerd door particulieren. Deze
markten vallen niet onder de reikwijdte van artikel 160, eerste lid, aanhef en
onder h, van de Gemeentewet. Voorzover de openbare orde geraakt wordt, vallen
deze particuliere markten wel onder artikel 5.2.4 APV.Tweede lid, onder dVoor een goed begrip van de artikelen 5.2.2 en 5.2.3 van de APV is het
noodzakelijk het onderscheid tussen venten en verkoop vanaf een standplaats te
verduidelijken. Onder venten met goederen wordt verstaan: de uitoefening van
kleinhandel, waarbij de goederen aan willekeurige voorbijgangers worden
aangeboden, dan wel het huis-aan-huis aanbieden van goederen. Onder het innemen
van een standplaats wordt verstaan het te koop aanbieden van goederen vanaf
eenzelfde plaats, al dan niet gebruikmakend van fysieke hulpmiddelen als een
kraam of een aanhangwagen, in de openbare ruimte.Het onderscheid tussen venten en het innemen van een standplaats, betreft de
periode gedurende welke goederen vanaf dezelfde plaats op straat worden
aangeboden aan willekeurige voorbijgangers.Daar tussen het venten met goederen en het aanbieden van goederen vanaf een
standplaats een onderscheid wordt gemaakt, is het noodzakelijk dat in de
APV-bepaling waarin het venten met goederen wordt geregeld, een uitzondering
wordt gemaakt voor het aanbieden van goederen vanaf een standplaats.Derde lidIn het eerste lid is bepaald dat het verboden is te venten zonder vergunning van
het college. In het belang van de rechtszekerheid moet worden aangegeven wanneer
een vergunning kan worden geweigerd. Met het vaststellen van de
weigeringsgronden wordt bepaald in welke gevallen de vereiste vergunning kan
worden geweigerd of wanneer de vergunning moet worden verleend. De motieven op
grond waarvan de gemeente het venten met goederen mag ordenen, zijn gebaseerd op
artikel 149 Gemeentewet. De onderwerpen die tot de huishouding van de gemeente
worden gerekend - en op grond waarvan een vergunning kan worden geweigerd -
zijn:
openbare orde;
voorkomen of beperken overlast;
verkeersvrijheid of -veiligheid;
bijzondere omstandigheden (verzorgingsniveau van de consument).
Artikel 5.2.2.1 BegripsomschrijvingHet is van belang te omschrijven wat onder venten wordt verstaan omdat het
uitoefenen van de ambulante handel (het venten) onderscheiden moet worden van
enerzijds de collectevergunning en anderzijds de standplaatsvergunning. Onder
venten met goederen wordt dan ook verstaan: de uitoefening van kleinhandel
waarbij goederen aan willekeurige voorbijgangers worden aangeboden dan wel het
huis-aan-huis aanbieden van goederen of diensten. Bij venten is het van belang
dat de venter in beweging is. De venter biedt zijn waren voortdurend aan vanaf
een andere plaats. Het tijdelijk stilstaan in afwachting van klanten is geen
venten. Van venten of colporteren is sprake wanneer voor deze goederen een reële
contraprestatie in de vorm van een vast bedrag wordt gevraagd. In principe
worden bij collecteren geen goederen aangeboden, maar gaat het om het inzamelen
van geld en goederen. Verkrijgt men een drukwerk of ander goed door een
willekeurig bedrag of een weliswaar vast, maar niet meer als reële
contraprestatie aan te merken, bedrag aan geld in een bus te werpen of te
overhandigen als bijdrage voor een duidelijk kenbaar liefdadig of ideëel doel,
dan is sprake van een collecte. De goederen worden daarbij slechts ter
ondersteuning van die actie uitgereikt. Het onderscheid tussen venten en het
innemen van een standplaats, betreft de periode gedurende welke goederen vanaf
dezelfde plaats op straat worden aangeboden aan willekeurige voorbijgangers. Het
tien minuten standplaats innemen vereist een standplaatsvergunning en geen
ventvergunning. Venten en standplaatsen sluiten elkaar dus uit. Artikel 5.2.2.2 VentverbodHet oude artikel 5.2.2 ging uit van een algeheel verbod op venten, behalve als
met een door het college verstrekte vergunning werd gehandeld. Nu is gekozen
voor een algemene regel. Het is nog slechts verboden te venten als de openbare
orde wordt verstoord, de openbare veiligheid, de volksgezondheid of het milieu
in gevaar komen. Er is tot het afschaffen van het vergunningstelsel besloten,
omdat in de meeste gemeenten venten geen overlast e.d. oplevert. De praktijk van
vergunningverlening is dat men de vergunning vrijwel altijd verleent onder
dezelfde voorwaarden. Overlast kan ook achteraf worden aangepakt. In de praktijk
is het noodzakelijk beleidsregels te formuleren in welke gevallen sprake is van
gevaar voor de in het artikel genoemde motieven. Dergelijke beleidsregels moeten
bekend gemaakt worden. Tweede lidHet tweede lid is ingevoegd om te voorkomen dat burgers op zondag of in de late
avonduren en nacht worden lastig gevallen door venters. Derde lidHet derde lid bevat een afbakening naar hogere regelgeving. Artikel 5 van de
Wegenverkeerswet luidt: Het is een ieder verboden zich zodanig te gedragen dat
gevaar op de weg wordt veroorzaakt of kan worden veroorzaakt of dat het verkeer
op de weg wordt gehinderd of kan worden gehinderd.Artikel 5.2.2.3 Vrijheid van meningsuitingVenten met gedrukte stukkenArtikel 7 Grondwet bepaalt dat geen vergunning mag worden geëist voor de
gebruikmaking van een zelfstandig middel van bekendmaking. In de jurisprudentie
is het aanbieden van of venten met gedrukte stukken als een zelfstandig middel
van bekendmaking aangemerkt. Een afzonderlijk probleem is het beoordelen of er
in een concrete situatie sprake is van de uitoefening van 'een zelfstandig
middel van bekendmaking' in de zin van artikel 7 van de Grondwet of dat er
sprake is van het te koop aanbieden van drukwerk, waarbij geen gedachten of
gevoelens worden geopenbaard. Het verspreiden van handelsreclame wordt niet tot
de vrijheid van drukpers gerekend, zie artikel 7, vierde lid van de
Grondwet.Artikel 5.2.3 StandplaatsenEerste lidArtikel 5.2.3 ziet duidelijk op het te koop aanbieden van goederen vanaf een
vaste plaats. Hiermee wordt dan ook een onderscheidend criterium gevormd ten
opzichte van het venten met goederen. Bij het venten met goederen wordt er
immers vanuit gegaan, dat de venter voortdurend zijn goederen vanaf een andere
plaats in de openbare ruimte moet aanbieden.Tweede lidArtikel 5.2.3, tweede lid, verbiedt de rechthebbende op een terrein toe te laten
dat een standplaats wordt ingenomen, zonder dat hiervoor een vergunning is
verstrekt. Met dit verbod is het mogelijk niet alleen degene die zonder
vergunning een standplaats inneemt te vervolgen, maar ook de eigenaar van de
grond die het innemen van een standplaats zonder vergunning toestaat. Derde lidArtikel 5.2.3, derde lid, heeft als strekking dat voor het aanbieden van
gedrukte stukken geen vergunning kan worden geëist. Dit aanbieden van gedrukte
stukken wordt gezien als een zelfstandig middel van verspreiding. Vierde lidArtikel 5.2.3, vierde lid, bepaalt dat het in artikel 5.2.3, eerste lid,
geformuleerde verbod op het innemen van een standplaats behoudens een vergunning
van het college niet geldt ten aanzien van het innemen van een standplaats op
een door de gemeente ingestelde markt op basis van artikel 160, eerste lid,
aanhef en onder h, van de Gemeentewet of op een snuffelmarkt (zie art. 5.2.4).
Degene die op een door de gemeente ingestelde markt een standplaats wil innemen
zal zich moeten houden aan de regels die in veel gemeenten in een
marktverordening zijn neergelegd.Voor het innemen van een standplaats op een bepaald evenement is geen vergunning
krachtens artikel 5.2.3 nodig. Op het evenement zijn de artikelen 2.2.1 en 2.2.2
van toepassing, waarbij de bepalingen met betrekking tot het innemen van een
standplaats niet van toepassing zijn.Vijfde lidArtikel 5.2.3, vijfde lid, geeft een aantal weigeringsgronden waarop een
vergunning die in het eerste lid van artikel 5.2.3 vereist wordt, kan worden
geweigerd.Zesde lid, AfbakeningVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling.Zesde lid onder aIndien de Wet beheer rijkswaterstaatswerken of het Provinciaal reglement van
toepassing zijn, heeft de APV geen aanvullende werking. Daarom zijn beide
regelingen gekoppeld aan het verbod van het eerste lid.Zesde lid onder b en cIn de praktijk kan het voorkomen dat voor het aanbieden van goederen vanaf een
standplaats van een bepaald product meer dan één vergunning vereist is. Een
voorbeeld is het verkopen van vis of frites vanaf een standplaats. Hierop is
zowel het regime van de APV van toepassing, als de bepalingen van de Wet
milieubeheer. Indien de viskraam een bouwwerk is, is ook de Woningwet van
toepassing. Indien een milieuvergunning en/of een bouwvergunning worden
verleend, moet het college bij het aanvragen van een standplaatsvergunning ook
nog toetsen aan de weigeringsgronden van het vijfde lid. Een vergunning kan dan
alsnog worden geweigerd op grond van de APV. De gemeente kan de
standplaatsvergunning weigeren op grond van de weigeringsgronden in het vijfde
lid, onder a en c t/m f, in het geval van toepasselijkheid van de Wet
milieubeheer, en a, b en d t/m f in het geval er sprake is van een bouwwerk. Artikel 5.2.3.1 BegripsomschrijvingDeregulering bestaat niet alleen uit het verminderen van administratieve lasten,
maar ook uit het verhelderen en vereenvoudigen van regels. In het kader van de
deregulering is daarom het oude artikel 5.2.3 opgedeeld in vijf artikelen en is
de tekst verduidelijkt. Er is geen inhoudelijke wijziging beoogd. Artikel
5.2.3.1 bevat een begripsomschrijving en voorziet voorts in uitzonderingen. Het
hebben van een standplaats ziet op het te koop aanbieden van goederen vanaf een
vaste plaats. Dit is dan ook het onderscheidend criterium ten opzichte van het
venten met goederen. Bij het venten met goederen wordt er immers vanuit gegaan
dat de venter voortdurend zijn goederen vanaf een andere plaats in de openbare
ruimte aanbiedt. Met andere woorden: de venter is ambulant, de standplaatshouder
niet.Tweede lidHet tweede lid bepaalt dat de definitie van het eerste lid niet bevat het
innemen van een standplaats op een door de gemeente ingestelde markt op basis
van artikel 160, eerste lid, aanhef en onder h, van de Gemeentewet of op een
snuffelmarkt (zie art. 5.2.4). Voor het innemen van een standplaats op een
bepaald evenement is geen vergunning krachtens paragraaf 5.2.3 nodig. Op het
evenement zijn de artikelen 2.2.1 en 2.2.2 van toepassing, waarbij de bepalingen
met betrekking tot het innemen van een standplaats niet van toepassing
zijn.Artikel 5.2.3.2 Standplaatsvergunning en weigeringsgronden. De vergunning dient het verdelen van de beschikbare standplaatsen en het
mogelijk maken van een maximumstelsel. De vergunning heeft voorts tot doel
overlast te voorkomen, bijvoorbeeld stankoverlast, verkeershinder en overlast
door zwerfafval. De vergunning is persoonsgebonden (artikel 1.6).Vergunning voor onbepaalde tijdEen vergunning wordt in beginsel voor onbepaalde tijd verleend (artikel 1.7). Vrijheid van meningsuitingIn het derde lid van artikel 5.2.3 (oud) werd een uitzondering gemaakt op het
verbod op de straathandel voor zover het betreft het uitstallen van stukken
waarin gedachten en gevoelens worden geopenbaard (artikel 7 Grondwet). Voor het
aanbieden van gedrukte stukken als zodanig kan geen vergunning worden geëist.
Het wordt gezien als een zelfstandig middel van verspreiding. Wel is een
vergunning noodzakelijk indien vanaf een standplaats gedrukte stukken worden
aangeboden. Deze vergunning is niet vereist vanwege het feit dat gedrukte
stukken worden aangeboden, maar vanwege het feit dat een standplaats wordt
ingenomen. Dus het gaat hier om een standplaatsvergunning. Artikel 5.2.3.3 Toestemming rechthebbendeDit artikel behoeft geen verdere toelichting.Artikel 5.2.3.4 AfbakeningsbepalingenDit artikel behoeft geen verdere toelichting.Artikel 5.2.3.5 AanhoudingsplichtDit artikel behoeft geen verdere toelichting.Artikel 5.2.4 Snuffelmarkten e.d.In artikel 1.8 zijn de algemene weigeringsgronden vervat. Het derde lid is hier
op aangepast. Algemene toelichting afdeling 5.3 Openbaar waterHet beheer van het openbaar (vaar)water is in Nederland aan diverse overheden
opgedragen. Zo is voor het beheer van de belangrijkste rivieren en rijkskanalen
de centrale overheid verantwoordelijk. Het beheer van de overige wateren is
verdeeld tussen de provincies, gemeenten en waterschappen c.a.Artikel 5.3.1 Voorwerpen op, in of boven openbaar waterArtikel 5.3.1 is, ter aanvulling van een aantal andere regelingen, bedoeld om de
overige openbare wateren te vrijwaren van activiteiten die het gebruik op
enigerlei wijze nadelig zouden kunnen beïnvloeden. De veiligheid op het water
heeft reeds een afdoende regeling gevonden in een aantal bepalingen van het
Wetboek van Strafrecht, te weten de artikelen 162, 163 en 427, sub 6, en het
Binnenvaartpolitiereglement (zie bij voorbeeld artikel 1.15 van dit
reglement).DereguleringGekozen is in dit artikel de vergunningplicht te handhaven en niet over te gaan
tot een breed gestelde algemene regel. Omwille van het onderhoud van de
vaarwegen is een zekere uniformering noodzakelijk en is de vergunningplicht
gehandhaafd. Ook voor de vergunninghouder schept dat een duidelijke situatie: De
aanvrager hoeft niet zelfstandig een afweging te maken, maar ontvangt een
vergunning voorzien van een set voorschriften, en weet dan waar hij of zij aan
toe is.Artikel 5.3.2 Ligplaats woonschepen en overige vaartuigenVervallen.Artikel 5.3.2A Ligplaats vaartuig, niet zijnde een woonschip, langer dan
8 meterUit dit artikel volgt dat het innemen van een ligplaats met een
'pleziervaartuig' langer dan 8 meter slechts toegestaan is op die plaatsen die
door het college krachtens het eerste lid zijn aangewezen. Ook kan het aantal
vaartuigen dat ligplaats mag innemen op de aangewezen gedeelten van openbaar
water gelimiteerd worden.AfbakeningVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
derde lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet. Artikel 5.3.2B Ligplaats vaartuig, niet zijnde een woonschip, korter dan
8 meterDit artikel behoeft geen nadere toelichtingWoonschepenverordeningTen einde het aantal en de plaatsen die men inneemt aan regels te kunnen binden,
is in Oegstgeest een aparte Woonschepenverordening vastgesteld. Bovenstaande
bepalingen zijn dan ook niet van kracht voor woonschepen. Artikel 5.3.3 Aanwijzingen ligplaatsVervallen.Artikel 5.3.4 Verbod innemen ligplaatsVervallen.Artikel 5.3.5 Beschadigen van waterstaatswerkenAfbakeningVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
tweede lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet. Artikel 5.3.6 ReddingsmiddelenOm te waarborgen dat deze middelen aanwezig zijn en gebruikt kunnen worden voor
het redden van personen is andersoortig gebruik of het voor gebruik onklaar
maken van reddingsmiddelen strafbaar gesteld.Artikel 5.3.7 Veiligheid op het waterAfbakeningVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
tweede lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet. Het Binnenvaartpolitiereglement bepaalt aan welke verkeersregels de schippers
van vaartuigen zich hebben te houden. Zij is dus uitsluitend gericht op de
gebruikers van vaartuigen en niet op de overige gebruikers van het openbaar
water.Artikel 5.3.7 betekent dan ook een eigenlijke aanvulling op deze twee
reglementen door in algemene zin, vergelijkbaar met de redactie van artikel 5
Wegenverkeerswet 1994, hinder of gevaarlijk gedrag van de overige gebruikers te
verbieden.Artikel 5.3.8 Overlast aan vaartuigenDeze bepaling behoeft geen nadere toelichting.Artikel 5.4.1 CrossterreinenOp het houden van auto- en motorsportevenementen, het crossen met auto's,
motoren, bromfietsen e.d. al dan niet met een wedstrijdkarakter zijn
verschillende wettelijke regelingen van toepassing. Hierbij speelt mede een rol
in hoeverre deze activiteiten al dan niet op een weg in de zin van de
wegenverkeerswetgeving plaatsvinden.AfbakeningVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, AMvB of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term ‘onderwerp’ in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
vierde lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet. Wet milieubeheer en APVBij het reguleren van auto- en motorsportactiviteiten, crossen e.d. buiten de
weg moet onderscheid worden gemaakt tussen speciaal daarvoor ingerichte
terreinen, zoals circuits, en overige terreinen, zoals natuurgebieden, parken,
plantsoenen of andere voor recreatief gebruik beschikbare terreinen. De eerst
bedoelde terreinen vallen doorgaans onder de Wet milieubeheer; voor de overige
terreinen kan een gemeente zelf regels stellen, zoals in de artikelen 5.4.1 en
5.4.2 van deze APV. De regeling in de APV is van belang voor die terreinen die niet behoren tot de
terreinen die genoemd zijn in categorie 19.1, onder g, van het Inrichtingen- en
vergunningenbesluit milieubeheer. Hier kan bijvoorbeeld worden gedacht aan een
terrein dat niet is ingericht voor motorwedstrijden en -activiteiten en
terreinen die hiervoor slechts eenmalig of zeer incidenteel worden gebruikt. Artikel 5.4.2 Beperking verkeer in natuurgebiedenWanneer wordt overgegaan tot het aanwijzen van een natuurgebied, waarbinnen
gemotoriseerd verkeer verboden is, zoals in deze bepaling bedoeld, is het
verstandig te bezien in hoeverre een overgangsregeling noodzakelijk is voor
personen die - al dan niet bedrijfsmatig - met een motorvoertuig gebruik maken
van dit natuurgebied. Artikel 5.5.1 Verbod vuur te stokenBenadrukt wordt dat voor het verbranden van afvalstoffen buiten inrichtingen
altijd een ontheffing nodig is op grond van artikel 10.63, tweede lid, Wet
milieubeheer. Het college kan een ontheffing verlenen, indien het belang van de
bescherming van het milieu zich daartegen niet verzet. Met andere woorden, het
college kan een ontheffing weigeren op grond van milieuhygiënische argumenten. Bij het verbranden van afvalstoffen zijn echter vaak openbare orde- en
veiligheidsaspecten van belang. Artikel 10.63, tweede lid, van de Wet
milieubeheer biedt geen mogelijkheid om de ontheffing te weigeren, indien de
openbare orde en veiligheid in het geding is. Bovendien kunnen de voorschriften
verbonden aan een dergelijke ontheffing alleen dienen ter bescherming van het
belang van het milieu. Artikel 5.5.1 vult daarom voor wat betreft deze aspecten
de Wet milieubeheer aan.Artikel 5.5.1, tweede lid, APV biedt de mogelijkheid om - naast de ontheffing op
grond van de Wet milieubeheer - een ontheffing te verlenen, waarin de aspecten
van openbare orde en veiligheid worden geregeld. Er ligt dus een ander motief
ten grondslag aan de APV dan aan de Wet milieubeheer. Tevens wordt het college
de mogelijkheid geboden om aan deze ontheffing voorschriften te verbinden die
het belang van de openbare orde en veiligheid beogen te beschermen. De
weigeringsgronden worden genoemd in derde lid.Tweede lidIn het tweede lid is een aantal uitzonderingen opgenomen op het verbod in het
eerste lid. Hierbij zijn de volgende punten van belang. In de eerste plaats valt
verlichting door middel van kaarsen, fakkels, sfeervuren – waarbij geen
afvalstoffen worden verbrand -, zoals terrashaarden en vuurkorven of vuur voor
koken, bakken en braden niet onder het nieuwe regiem van de Wet milieubeheer. Er
is immers geen sprake van het verbranden van afvalstoffen buiten inrichtingen.
Vervolgens mag er geen sprake zijn van gevaar, overlast of hinder voor de
omgeving. Vooral binnen de bebouwde kom kunnen klachten ontstaan over overlast
of hinder door met name terrashaarden en vuurkorven. De laatste zinsnede van het
tweede lid biedt dus een handvat om handhavend op te treden. De uitzonderingen betreffen een aanvulling op hogere regelgeving. Lid 1 regelt
namelijk het aanleggen, stoken of hebben van vuur, maar in de genoemde
uitzonderingsgevallen is geen sprake van het verbranden van afvalstoffen. De
gemeentelijke wetgever regelt dus een bepaalde materie (verbranden) vanuit
eenzelfde motief (namelijk een milieumotief: het voorkomen van overlast of
hinder) als de hogere regelgever, maar beperkt zich daarbij tot gedragingen die
niet of nog niet worden bestreken door de hogere regelgeving (namelijk het
verbranden van niet-afvalstoffen buiten inrichtingen). Afdeling 6 Verstrooiing van asArtikel 5.6.1 BegripsomschrijvingIn het oude Besluit op de lijkbezorging stond de mogelijkheid om as te
verstrooien op een permanent daartoe bestemd terrein. Dit werd door de houder
van onder andere een begraafplaats of crematorium aangewezen nadat hij daarvoor
een vergunning had gekregen van burgemeester en wethouders. Het terrein was
bedoeld voor meerdere verstrooiingen gedurende langere tijd. In de gewijzigde
Wet op de lijkbezorging blijft de mogelijkheid van het permanente terrein (in
iets andere bewoordingen) opgenomen als een algemene vorm van as-bestemming
waarbij het nabestaanden niet zozeer gaat om de plaats waar verstrooid wordt als
wel om het gegeven dat er verstrooid wordt. Verstrooiingen die plaatsvinden door
of op last van de houder van een crematorium of bewaarplaats van asbussen kunnen
alleen plaatsvinden op het terrein dat daartoe permanent is bestemd (uiteraard
blijft ook de mogelijkheid bestaan dat de as op open zee verstrooid wordt). Artikel 5.6.2 Incidentele asvertrooiingAsvertrooiing is om uiteenlopende redenen niet op alle plaatsen even wenselijk.
Dit geldt zeker voor plaatsen waar de as niet of nauwelijks in de bodem kan
worden opgenomen en door de wind kan gaan dwarrelen. Dit speelt met name een rol
op stoepen, straten, pleinen en dergelijke. Daarom is er een verbod opgenomen
voor het verstrooien van as op de verharde delen van de weg. Gezien de mogelijke
overlast die asverstrooiing op straten en dergelijke op kan leveren voor derden
en de kans op het snelle verwaaien van de as, is het overigens niet
waarschijnlijk dat nabestaanden de verharde delen van de weg zullen uitkiezen
als plaats om de as te verstrooien. Het verbod zal dus naar verwachting geen
wezenlijke beperking opleveren voor nabestaanden.Artikel 5.6.3 Hinder of overlastHet verstrooien van as is een emotionele gebeurtenis. Zowel voor nabestaanden
als voor omstanders die ermee worden geconfronteerd. Het is daarom van belang
dat omstanders geen hinder ondervinden van de activiteit op zich en van de as
die na de activiteit wordt achtergelaten. Een typerend voorbeeld is het verstrooien van as in de nabijheid van een groep
mensen, terwijl er een stevige bries die kant uitwaait. Dit levert
vanzelfsprekend een onwenselijke situatie op.Ook tot enige tijd na de verstrooiing kan as, bijvoorbeeld op de hiervoor
aangegeven wijze, hinder opleveren voor omstanders. Daar moet tijdens het
verstrooien rekening mee worden gehouden. Dit kan door de as bijvoorbeeld over
een groter oppervlak te verspreiden, zodat deze eerder in de bodem wordt
opgenomen. Een ander voorbeeld in dit geval is het verstrooien vanaf een gebouw
of vanaf een balkon. Er zijn genoeg situaties denkbaar waarin dit hinder
oplevert voor het publiek.Overigens is uit de toelichting bij de wijziging van de Wet op de Lijkbezorging
af te leiden dat het waarnemen door omstanders van de handeling op zich geen
hinder oplevert. Door de wet op het punt van asverstrooiing te verruimen heeft
de wetgever bewust aanvaard dat het publiek geconfronteerd kan worden met
incidentele verstrooiing.Hoofdstuk 6 Straf-, overgangs- en slotbepalingenArtikel 6.1 StrafbepalingOp grond van artikel 154 van de Gemeentewet kan de gemeenteraad op overtreding
van zijn verordeningen straf stellen. Deze straf mag niet zwaarder zijn dan
hechtenis van ten hoogste drie maanden of een geldboete van de tweede categorie,
al dan niet met openbaarmaking van de rechterlijke uitspraak. In artikel 23 van
het Wetboek van Strafrecht (WvSr) zijn de maxima van de zes boetecategorieën
opgenomen. Het maximum van een boete van de eerste categorie bedraagt euro 225
en van de tweede categorie euro 2250. Het is overigens uiteindelijk de
strafrechter die de soort en de maat van de straf in een concreet geval bepaalt,
tot de grens van de door de gemeenteraad gekozen boetecategorie. Hierbij dient
de rechter op grond van artikel 24 WvSr rekening te houden met de draagkracht
van de verdachte. Het algemeen geldende minimum van de geldboete bedraagt euro 2
(artikel 23, tweede lid, WvSr).De Gemeentewet heeft aan de gemeenteraad de keuze gelaten op overtreding van
verordeningen geldboete te stellen van de eerste óf de tweede categorie. De
gemeenteraad heeft daarbij de ruimte om binnen de verordening onderscheid te
maken naar bepalingen waar bij overtreding een straf van de eerste dan wel van
de tweede categorie op staat.Strafbaarheid rechtspersonenOp grond van artikel 91 jo artikel 51 WvSr vallen ook rechtspersonen onder de
werking van gemeentelijke strafbepalingen. Bij veroordeling van een
rechtspersoon kan de rechter een geldboete opleggen tot ten hoogste het bedrag
van de naasthogere categorie 'indien de voor het feit bepaalde boetecategorie
geen passende bestraffing toelaat' (artikel 23, zevende en achtste lid WvSr).
Dat betekent dat voor overtredingen van de APV door een rechtspersoon de rechter
de mogelijkheid heeft een boete van de derde categorie op te leggen (euro 4500
).Artikel 6.2 ToezichthoudersDe basis voor deze bevoegdheid wordt gevonden in hoofdstuk 5 van de Awb. In dit
hoofdstuk zijn algemene regels gegeven voor de bestuursrechtelijke handhaving
van algemeen geldende rechtsregels en individueel geldende voorschriften. De
aanwijzing als toezichthouder in de APV is de grondslag voor het hebben van
opsporingsbevoegdheid. Toezicht en opsporingDe meeste bepalingen van de APV bevatten ge- en verboden. Op de naleving hiervan
dient te worden toegezien en bij overtreding dient te worden opgetreden. Dit kan
op twee manieren gebeuren: bestuursrechtelijk - door onder andere het toepassen
van bestuursdwang dan wel het opleggen van een dwangsom - en strafrechtelijk.
Voor beide vormen van handhaving dienen personen te worden aangewezen met
toezichthoudende respectievelijk opsporingsbevoegdheden. Alleen voor de
aanwijzing van de toezichthouders is een bepaling opgenomen in de APV. De
opsporingsambtenaren worden aangewezen in de artikelen 141 en 142 van het
Wetboek van Strafvordering (WvSv).Het onderscheid tussen toezicht en opsporing is van belang, aangezien er een
onderscheid bestaat, zowel naar inhoud als naar de voorwaarden waaronder zij op
grond van de wet kunnen worden uitgeoefend. Het kenmerkende onderscheid tussen
beide is dat bij toezicht op de naleving geen sprake hoeft te zijn van enig
vermoeden van overtreding van een wettelijk voorschrift en bij opsporing wel.
Ook zonder dat vermoeden heeft het bestuur de taak na te gaan of bijvoorbeeld de
voorschriften van een vergunning in acht worden genomen. Indien mocht blijken
dat in strijd met het voorschrift wordt gehandeld, hoeft dit ook niet
automatisch te leiden tot een strafrechtelijke vervolging. Het hanteren van
bestuursrechtelijke middelen zoals het intrekken van de vergunning of het
toepassen van bestuursdwang vormen in veel gevallen een meer passende reactie. Ook al is de uitoefening van het toezicht niet gebonden aan het bestaan van
vermoeden dat een wettelijk voorschrift is overtreden, toch kan hiervan wel
blijken bij het toezicht. Op dat moment wordt de vraag naar de verhouding tussen
de toezichthoudende en opsporingsbevoegdheden van belang, in het bijzonder
wanneer beide bevoegdheden in dezelfde persoon zijn verenigd. Beide bevoegdheden
kunnen naast elkaar worden toegepast, zolang gezorgd wordt dat de bevoegdheden
die samenhangen met het toezicht en de bevoegdheden die samenhangen met de
opsporing worden gebruikt waarvoor ze zijn toegekend. Op het moment dat toezicht
overgaat in opsporing is het derhalve zaak er voor te zorgen dat de waarborgen
die aan de verdachte toekomen in het kader van de opsporing in acht worden
genomen. Artikel 6.3 Binnentreden woningenHet is soms noodzakelijk dat personen die belast zijn met het toezicht op de
naleving dan wel de opsporing van overtredingen van de APV bepaalde plaatsen
kunnen betreden. In artikel 5:15 van de Awb is deze bevoegdheid aan
toezichthouders reeds toegekend voor alle plaatsen met uitzondering van woningen
zonder toestemming van de bewoners. De woning geniet extra bescherming op basis
van artikel 12 van de Grondwet, dat het zogenaamde 'huisrecht' regelt. Het
betreden van de woning zonder toestemming van de bewoner is daarom met veel
waarborgen omkleed. Op het betreden van een woning met toestemming van de
bewoner zijn deze waarborgen niet van toepassing, al gelden daar wel, zij het
wat beperktere, vormvoorschriften van de Awbi (zie de toelichting, Algemene wet
op het binnentreden (Awbi), a. vormvoorschriften). In de toelichting bij artikel
6.1a is reeds ingegaan op de bevoegdheid om alle plaatsen te betreden met
uitzondering van woningen zonder toestemming van de bewoners. Voor een aantal
bepalingen in de APV wordt de bevoegdheid om een woning zonder toestemming van
de bewoner te betreden rechtstreeks ontleend aan een bijzondere wet. Het betreft
de volgende artikelen.
artikel 2.1.2.3 inzake betogingen, dat steunt op artikel 4 van de Wet
openbare manifestaties (WOM). In artikel 8 van de WOM wordt de
bevoegdheid tot het binnentreden van woningen en andere plaatsen
geregeld.
de artikelen 2.5.2 tot en met 2.5.6, de op de artikelen 437 en 437ter
van het WvSr gebaseerde gemeentelijke helingsvoorschriften. Artikel 552
van het WvSv bepaalt dat de in artikel 141 bedoelde opsporingsambtenaren
(dus niet de buitengewone opsporingsambtenaren) toegang tot elke plaats
hebben waarvan redelijkerwijs vermoed kan worden dat zij door een van de
daar genoemde ondernemers worden gebruikt; dit geldt zowel voor toezicht
als opsporing.
Artikel 6.4 InwerkingtredingOp 1 januari 2005 is de Tijdelijke referendumwet (Trw) vervallen. Dit brengt met
zich mee dat voor algemeen verbindende voorschriften de regeling van artikel 142
van de Gemeentewet weer van toepassing is. Deze luidt dat alle verordeningen in
werking treden op de achtste dag na bekendmaking, tenzij een ander tijdstip
daarvoor is aangewezen. De APV is een besluit van het gemeentebestuur op
overtreding waarvan straf is gesteld. Een dergelijk besluit wordt op dezelfde
wijze bekendgemaakt als alle overige besluiten van het gemeentebestuur die
algemeen verbindende voorschriften inhouden (artikel 139 Gemeentewet). Tweede lidIn het tweede lid van artikel 6.4 wordt geen tijdstip vermeld waarop de oude
verordening wordt ingetrokken. Dat is ook niet nodig. De datum waarop de nieuwe
verordening in werking treedt, is de datum waarop de oude verordening vervalt. Artikel 6.5 OvergangsbepalingVan belang is in de overgangsbepalingen aan te geven of bestaande vergunningen,
ontheffingen, enz. al dan niet hun rechtskracht blijven behouden na de
inwerkingtreding van deze verordening. Eerste lidIn het eerste lid wordt ervan uitgegaan dat alle bestaande vergunningen,
ontheffingen, enz. na een termijn van 53 weken aangepast moeten worden aan het
nieuwe recht.Tweede lidMet betrekking tot op basis van het oude recht opgelegde voorschriften en
beperkingen wordt eveneens een sanering doorgevoerd. Ook hier is voor een
termijn van 53 weken gekozen. Bij de hier bedoelde voorschriften en beperkingen
moet gedacht worden aan de bevoegdheid van de burgemeester of het college om in
sommige gevallen aan de uitoefening van bepaalde activiteiten voorschriften en
beperkingen op te leggen zonder dat overigens voor die activiteit een
vergunning, ontheffing of kennisgeving is vereist.Derde lidIn het derde lid wordt het nieuwe recht van toepassing verklaard op aanvragen
voor een vergunning en ontheffing, die voor de inwerkingtreding van deze
verordening zijn ingediend maar waar daarna op wordt beslist. Voorwaarde is wel
dat de nieuwe verordening een overeenkomstig gebod of verbod kent.Vierde lidHet oude recht is van toepassing op tijdig ingediende beroep- of
bezwaarschriften betreffende vergunningen, ontheffingen, voorschriften of
beperkingen, die gebaseerd zijn op het oude recht.Vijfde lidIn het vijfde lid is bepaald dat de oude vergunning of ontheffing van kracht
blijft totdat onherroepelijk op de nieuwe aanvraag is beslist. De termijn die in
het eerste lid is genoemd (53 weken) kan hierdoor verlengd worden. Met deze
bepaling kan worden voorkomen dat gedurende een bepaalde periode de aanvrager
niet in het bezit is van de benodigde vergunning of ontheffing en daardoor,
formeel geredeneerd, in overtreding is.Indien de noodzaak van sanering van oude vergunningen etc. niet aanwezig geacht
wordt, kan de volgende bepaling overgenomen worden.Zesde lidHet zesde lid heeft betrekking op activiteiten waarvoor voor de inwerkingtreding
van deze APV geen ontheffing of vergunning nodig was, maar waarvoor dat op grond
van de nieuwe APV wel het geval is. Zonder een overgangsregeling zouden deze
activiteiten een overtreding van de APV inhouden totdat onherroepelijk positief
beslist is op de desbetreffende aanvraag.Zevende lidIn het zevende lid is een regeling opgenomen voor de door het college genomen
nadere regels, beleidsregels en aanwijzingsbesluiten die op grond van de oude
APV reeds bestonden. Vereist is uiteraard wel dat de rechtsgrond voor de
betreffende nadere regel en het aanwijzingsbesluit ook in de nieuwe verordening
terugkomt. Nadere regels en aanwijzingsbesluiten waarvan de grondslag niet in de
nieuwe APV terugkomt, vallen niet onder de overgangsbepaling.