CVDR72799_2Toeslagenverordening Wet werk en bijstand 2010nlregelingRoerdalen2017-11-28RoerdalenDe Trompetter, 28-02-2012Toeslagenverordening Wet werk en bijstand 2010Wet werk en bijstand, art. 8 lid 1, onderdeel cWet werk en bijstand, art. 30gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2010-05-20De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2012-03-072012-03-07Intrekking2012/02/16/06Belastingen, uitkeringen en toeslagenDeze verordening vervangt de verordening toeslagen en verlagingen WWB 2009Toeslagenverordening Wet werk en bijstand 2010Onderwerp: Toeslagenverordening WWB gemeente RoerdalenDe raad van de gemeente Roerdalen heeft;gelet op het voorstel van het college van burgemeester en wethouders d.d. 13
april 2010,gelet op het bepaalde in artikelen 8 lid 1, onderdeel c en 30 van de Wet
werk en bijstand, gehoord de commissie Bewonerszaken d.d. 28 april 2010;in de openbare vergadering d.d. 20 mei 2010 het navolgende besluit
genomen:Besluit:vast te stellen: de Toeslagenverordening Wet werk en bijstand 20101.Algemene bepalingen1 Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet
nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Wet werk en
bijstand en de Algemene wet bestuursrecht. In deze verordening wordt verstaan onder:
de wet: de Wet werk en bijstand;
gehuwdennorm: de norm als bedoeld in artikel 21, onderdeel c,
van de wet;
21.De bepalingen van deze verordening gelden alleen voor
belanghebbenden van 27 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar. In
geval van gehuwden gelden de bepalingen van deze verordening alleen
indien beide echtgenoten 27 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar
zijn. 2.De bepalingen in hoofdstuk 2 en 3 laten de toepassing artikel 18,
eerste lid, van de wet onverlet. 2Criteria voor het verhogen van de bijstandsnorm3
De toeslag als bedoeld in artikel 25, eerste lid, van de wet
bedraagt 20 procent van de gehuwdennorm voor de alleenstaande en
alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn
hoofdverblijf heeft;
De toeslag als bedoeld in artikel 25, eerste lid, van de wet
bedraagt 10 procent van de gehuwdennorm voor de alleenstaande en
alleenstaande ouder in wiens woning een ander zijn hoofdverblijf
heeft;
Bij kamerbewoning waarbij huur wordt betaald die exclusief gas,
water en licht, hoger is dan de voor belanghebbende van
toepassing zijnde basishuur, zoals bedoeld in de Wet op de
huurtoeslag, geldt de maximale toeslag.
Voor de toepassing van dit artikel worden de volgende personen
niet in aanmerking genomen als een ander die in dezelfde woning
zijn hoofdverblijf heeft:
kinderen van 18 jaar of ouder doch jonger dan 21 jaar
met een inkomen van ten hoogste de voor een persoon van
21 jaar of ouder geldende inkomensvoorziening op grond
van de WIJ;
meerderjarige kinderen met studiefinanciering op grond
van de Wet studiefinanciering 2000;
meerderjarige kinderen met een tegemoetkoming op grond
van de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en
schoolkosten.
3Criteria voor het verlagen van de bijstandsnorm of toeslag4Verlaging gehuwden1.De gehuwden in wiens woning geen ander zijn hoofdverblijf heeft,
heeft recht op de toepasselijke norm zonder verlaging.2.De verlaging als bedoeld in artikel 26 van de wet bedraagt 10
procent van de gehuwdennorm voor gehuwden die een woning delen met
één of meer anderen. 3.Voor de toepassing van dit artikel worden de volgende personen niet
in aanmerking genomen als een ander die in dezelfde woning zijn
hoofdverblijf heeft:
kinderen van 18 jaar of ouder doch jonger dan 21 jaar met
een inkomen van ten hoogste de voor een persoon van 21 jaar
of ouder geldende inkomensvoorziening op grond van de
WIJ;
meerderjarige kinderen met studiefinanciering op grond van
de Wet studiefinanciering 2000;
meerderjarige kinderen met een tegemoetkoming op grond van
de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten.
5Verlaging woonsituatieDe verlaging als bedoeld in artikel 27 van de wet bedraagt: 20 procent
van de gehuwdennorm indien een woning wordt bewoond waaraan geen
woonkosten zijn verbonden of als er geen woning wordt bewoond.6Verlaging Schoolverlaters De verlaging als bedoeld in artikel 28 van de wet bedraagt 25 procent
van de gehuwdennorm. 7Anti-cumulatiebepaling De toepassing van de artikelen 3 tot en met 6 geschiedt zodanig, dat de
toepasselijke bijstandsnorm voor belanghebbende tenminste bedraagt:
35 procent van de gehuwdennorm voor een alleenstaande,
55 procent van de gehuwdennorm voor een alleenstaande ouder,
65 procent van de gehuwdennorm voor gehuwden.
De uitvoering van deze verordening berust bij het college van
burgemeester en wethouders. Deze verordening kan worden aangehaald als: Toeslagenverordening Wet
werk en bijstand 2010 Deze verordening treedt in werking met ingang van 1 juli 2010, onder
gelijktijdige intrekking van de Verordening Toeslagen en Verlagingen WWB
2009.Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van 20-05-2010,De gemeenteraad van Roerdalen,De griffier, de voorzitter,R.J.J. Notermans drs. C.A.M. Hanselaar – van LoevezijnAlgemene toelichting1 Norm, toeslag en verlagingHoofdstuk 3 van de WWB kent voor de algemeen noodzakelijke kosten van het
bestaan een systeem van basisnormen en toeslagen en verlagingen. Dit systeem is
grotendeels overgenomen uit de Abw. In de WWB maakt het voor de financiering
door het Rijk echter geen verschil of bijstand is toegekend als norm of als
toeslag. De bijstandsnormen zijn geregeld in paragraaf 2, in de artikelen 20 tot
en met 24 WWB. Daarnaast voorziet paragraaf 3 in toeslagen en verlagingen in de
artikelen 25 tot en met 29 WWB. Het college is verplicht om in voorkomende
gevallen de norm te verhogen met een toeslag. Van de mogelijkheid om een
verlaging toe te passen hoeft geen gebruik gemaakt te worden. Voor personen van
27 jaar tot en met 65 jaar bestaan er een drietal basisnormen (artikel 21 WWB),
te weten:
gehuwden: 100% van het wettelijk minimumloon (= de gehuwdennorm)
alleenstaande ouders: 70% van de gehuwdennorm
alleenstaanden: 50% van de gehuwdennorm
Een toeslag kan worden verstrekt aan een alleenstaande of alleenstaande ouder
indien de algemeen noodzakelijke bestaanskosten niet of niet geheel gedeeld
kunnen worden. De mogelijkheid tot het delen van kosten wordt aanwezig geacht
als naast betreffende belanghebbende nog één of meer anderen hun hoofdverblijf
hebben in dezelfde woning. Dan kunnen zaken als huur, gas, water en licht, maar
ook krant etc. gedeeld worden. De toeslag bedraagt ten hoogste 20% van de
gehuwdennorm, zodat de uitkering maximaal bedraagt voor:
alleenstaande ouders: 90% van de gehuwdennorm
alleenstaanden: 70% van de gehuwdennorm
De toeslag kan worden vastgesteld op elk bedrag binnen dit maximum van 20% van
de gehuwdennorm, mits dit aansluit bij het niveau van de noodzakelijke
bestaanskosten. Dit is uitgewerkt in artikel 3 van de Toeslagenverordening.
Budgettaire overwegingen mogen bij het vaststellen van de toeslag geen rol
spelen. Het college is overigens niet verplicht om bij de verlening van een
toeslag rekening te houden met lagere bestaanskosten. Het college heeft de
mogelijkheid om alle alleenstaanden en alleenstaande ouders, zonder nader
onderscheid, de maximale toeslag te verstrekken. (Zie TK 28870, nr. 3, p. 52 en
53.) De WWB noemt de volgende verlagingen:
verlaging in verband met het geheel of gedeeltelijk kunnen delen met een
ander van algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan bij gehuwden
(artikel 26 WWB);
verlaging in verband met de woonsituatie (artikel 27 WWB);
verlaging in verband met het recentelijk beëindigen van een studie
(artikel 28 WWB).
De verlagingen zijn uitgewerkt in de artikelen 4 tot en met 6 van de
verordening. 2 De ToeslagenverordeningIn artikel 8 lid 1 onder c jo. artikel 30 WWB is geregeld dat de gemeenteraad
bij verordening dient vast te stellen voor welke categorieën de bijstandsnorm
verhoogd of verlaagd wordt en op grond van welke criteria de hoogte van die
verhoging of verlaging wordt bepaald. Het door het college voorgestane beleid
ten aanzien van de toeslagen moet dus worden vastgelegd in de
Toeslagenverordening door de gemeenteraad, opdat het college het beleid kan
uitvoeren. Artikel 30 WWB bepaalt dat de Toeslagenverordening een categoriaal
karakter moet hebben. Bij het afbakenen van categorieën is steeds getracht te
komen tot in de praktijk eenvoudig te hanteren criteria. Daarom is er gekozen
voor een forfaitaire benadering. Het is niet nodig om in de Toeslagenverordening
alle mogelijke situaties uitputtend te regelen. In niet geregelde of
uitzonderlijke gevallen heeft het college immers de bevoegdheid c.q. de plicht
om de bijstand op grond van artikel 18 lid 1 WWB bij wijze van individualisering
afwijkend vast te stellen. In deze Toeslagenverordening wordt, naast de
toeslagen, invulling gegeven aan alle verlagingen die de WWB mogelijk maakt. In
artikel 8 van de Toeslagenverordening wordt daarentegen het effect van samenloop
van verschillende verlagingen beperkt door minimum hoogtes voor te schrijven
waaraan de bijstand moet voldoen na toepassing van de verlagingen. De hoogte van de uitkering algemene bijstand voor personen van 27 tot 65 jaar
kan als volgt worden berekend:
1 Basisnorm;
2 a Optellen toeslag (alleen bij alleenstaanden en alleenstaande ouders)
of
2 b Korten met verlaging wegens het delen van een woning met anderen
(alleen bij gehuwden)
3 Korten met verlaging wegens woonsituatie;
4a Korten met verlaging schoolverlater
Leidt de uitkomst tot en lager bedrag aan bijstand dan de gestelde minima in
artikel 7 van de Toeslagenverordening, dan moet het college de bijstand
vaststellen op de van toepassing zijnde minimum hoogte volgens dit artikel. De
uitkomst van deze berekening laat ook een eventueel aan de orde zijnde
afstemming van de bijstand bij wijze van individualisering onverlet. Artikelsgewijze toelichtingEr is voor gekozen om begrippen die reeds zijn omschreven in de WWB of Awb
niet afzonderlijk te definiëren in de Verordening. Dit voorkomt dat in geval
van wijziging van betreffende definities in de WWB of Awb ook de Verordening
moet worden gewijzigd. Voor het gebruik van het begrip gehuwdennorm is
gekozen, omdat de hoogte van deze norm in de WWB zelf wordt gegeven in
artikel 21 onder c WWB. Dit bedrag is feitelijk gelijk aan het netto
minimumloon. Lid 1Jongeren in de leeftijd van 21 tot 27 jaar vallen onder de
toeslagenverordening WIJLid 2De in het tweede lid opgenomen verplichting voor het college om -zo nodig in
afwijking van de uit de Toeslagenverordening voortvloeiende hoogte van de
bijstand- de bijstand anders vast stellen, als dat gelet op de
omstandigheden, mogelijk en middelen van belanghebbende opportuun is, volgt
uit artikel 30 lid 4 WWB. De individualiseringsplicht geldt evenzeer in
situaties waarin de Toeslagenverordening niet voorziet. Om hierover bij de
uitvoering van de Toeslagenverordening geen misverstand te laten bestaan is
er voor gekozen om deze plicht expliciet in de Toeslagenverordening op te
nemen. Lid 1 De hoogte van 20 procent van de gehuwdennorm als hoogte van de toeslag
voor de alleenstaande of alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn
hoofdverblijf heeft is verplicht op grond van artikel 30 lid 2 onder a WWB. Lid 2Ingeval in de woning een ander zijn hoofdverblijf heeft, wordt verondersteld
dat er noodzakelijke kosten van het bestaan gedeeld kunnen worden
(bijvoorbeeld huur en stookkosten). Daarbij is de mate waarin de kosten ook
daadwerkelijk gedeeld worden niet van belang. Dat is een
verantwoordelijkheid van belanghebbende zelf. Zolang er geen sprake is van
een gezamenlijke huishouding moet er echter van worden uitgegaan dat niet
alle kosten gedeeld kunnen worden. Een toeslag blijft op zijn plaats. In de
toeslagen verordening is daarom gekozen voor een toeslag van 10 procent van
de gehuwdennorm in het geval één of meer anderen in dezelfde woning zijn
hoofdverblijf heeft/hebben. Bij inwoning van meer dan één (onder)huurder en/of kostganger wordt de huur
respectievelijk het kostgeld gekort op de uitkering op grond van artikel 33
lid 4 WWB.Lid 3Bij kamerbewoning waarbij huur wordt betaald die exclusief gas, water en
licht, hoger is dan de voor belanghebbende van toepassing zijnde basishuur
zoals bedoeld in de wet op de huurtoeslag, geldt de maximale toeslag.
Uitgangspunt is dat een kamerbewoner de algemeen noodzakelijke kosten van
het bestaan met anderen kan delen. In praktijk blijkt dat de in rekening
gebrachte huurprijzen in een aantal gevallen dermate hoog zijn dat deze niet
kunnen worden voldaan uit de bijstandsnorm met een toeslag van 10%, met name
omdat een kamerbewoner geen aanspraak kan maken op huurtoeslag. De
woonkostencomponent in de bijstandsnorm is gelijk aan de basishuur zoals
bedoeld in de Wet op de huurtoeslag.Indien de overige woonlasten onderdeel uitmaken van de vastgestelde
huurprijs (all-in huur) dient de belanghebbende aan te tonen welk gedeelte
van de huurprijs bestemd is voor de huur.Lid 4In het vierde lid wordt geregeld dat kinderen die niet (meer) in de norm
begrepen zijn, maar die tevens in omstandigheden verkeren waardoor het niet
aannemelijk is, dat zij kunnen bijdragen in de kosten van het huishouden,
niet meetellen als personen die in de woning hun hoofdverblijf hebben.
Daarbij is nadrukkelijk overwogen dat in de WSF 2000 en Wtos aan
thuiswonende studenten reeds een lager bedrag wordt verstrekt. Aangezien
betreffende kinderen niet in de bijstand begrepen zijn, is het aan de
alleenstaande ouder om zodanige inlichtingen te verstrekken dat kan worden
vastgesteld of de onderdelen a, b of c van toepassing zijn. Lid 1 In de gehuwdennorm is reeds rekening gehouden met het feit dat beide
echtgenoten de kosten van hun huishouden volledig kunnen delen met elkaar. Lid 2Indien in de woning nog een ander zijn hoofdverblijf heeft, kunnen de
algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan nog verder gedeeld worden.
Daarbij is de mate waarin de kosten ook daadwerkelijk gedeeld worden niet
van belang. Dat is een verantwoordelijkheid van belanghebbenden zelf.
Gekozen is voor een verlaging van 10 procent van de gehuwdennorm, ongeacht
het aantal anderen dat in de woning zijn hoofdverblijf heeft. Lid 3In het derde lid wordt geregeld dat kinderen die niet (meer) in de norm
begrepen zijn, maar die tevens in omstandigheden verkeren waardoor het niet
aannemelijk is, dat zij kunnen bijdragen in de kosten van het huishouden,
niet meetellen als personen die in de woning hun hoofdverblijf hebben.
Daarbij is nadrukkelijk overwogen dat in de WSF 2000 en Wtos aan
thuiswonende studenten reeds een lager bedrag wordt verstrekt. Aangezien de
in het derde lid bedoelde kinderen niet in de bijstand begrepen zijn, is het
aan de ouders om zodanige inlichtingen te verstrekken, dat kan worden
vastgesteld of de onderdelen a, b of c van toepassing zijn. Artikel 27 WWB geeft het college de mogelijkheid de norm of de toeslag te
verlagen in zoverre belanghebbende lagere algemeen noodzakelijke kosten van
het bestaan heeft ten gevolge van zijn woonsituatie. Artikel 27 WWB is
aanvullend bedoeld op de artikelen 25 en 26 WWB. Ten opzichte van artikel 35
lid 1 Abw is artikel 27 WWB ruimer. Artikel 35 lid 1 Abw voorzag enkel in
een verlaging in het geval aan de door belanghebbende bewoonde woning geen
woonkosten verbonden waren. Blijkens de toelichting op 27 WWB is de
verruiming bedoeld om ook ingeval er helemaal geen woning wordt bewoond, een
verlaging te kunnen te kunnen toepassen. In dit artikel is een verlaging
opgenomen voor de situatie dat aan de woning voor belanghebbende geen
woonkosten zijn verbonden. Onder woonkosten wordt in dit verband verstaan de
huur of, als een eigen woning wordt bewoond, de verschuldigde hypotheekrente
en de aan het eigendom verbonden zakelijke lasten alsmede een naar
omstandigheden vast te stellen bedrag voor onderhoud (CRvB 6 november 2001,
nrs. 99/7 en 99/29 NABW). In het geval er door belanghebbende in het geheel geen woning wordt bewoond,
wordt de verlaging eveneens vastgesteld op 20 procent van de gehuwdennorm.
Dit is in overeenstemming met de toelichting op artikel 27 WWB. Een
belanghebbende die geen woning bewoond wordt geacht lagere algemeen
noodzakelijke kosten van het bestaan te hebben vanwege het ontbreken van
woonkosten. Als een dakloze wordt geconfronteerd met hogere kosten van het op straat
leven, zoals bijvoorbeeld de kosten van nachtopvang, kan er aanleiding zijn
de verlaging aan te passen naar een lager percentage. De hoogte van een
verlaging krachtens dit artikel heeft geen invloed op de wijze waarop de
bijstand verleend moet worden. Indien bijstand verleend wordt aan daklozen,
kan het college gebruik maken van zijn bevoegdheid om een
budgetteringsplicht op te leggen of de bijstand in natura (in de vorm van
opvang) te verlenen. Overigens geschiedt de verlening van bijstand aan
belanghebbenden zonder adres als bedoeld in artikel 1 van de Wet
gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens op grond van artikel 40
lid 1 en 2 WWB door bij amvb (Bijstandsbesluit adreslozen) aan te wijzen
centrumgemeenten. Maar niet elke belanghebbende zonder woning is een
adresloze in de zin van aangehaalde wet. Belanghebbende kan immers ook de
beschikking hebben over een postadres bij familie of een instantie. De schoolverlatersverlaging van artikel 28 WWB is blijkens de toelichting
op dat artikel bedoeld om de schoolverlater gedurende het eerste half jaar
niet in een veel betere financiële positie te brengen als toen hij nog
aangewezen was op studiefinanciering of een tegemoetkoming krachtens de
Wtos. Er wordt daarbij geen onderscheid gemaakt naar een (voormalig) uit- of
thuiswonende student. Met deze omstandigheden wordt immers reeds rekening
gehouden in de Toeslagenverordening. 7De verschillende verlagingen in de Toeslagenverordening zien op
verschillende omstandigheden bij belanghebbende en kunnen elk afzonderlijk
als redelijk in betreffende omstandigheden worden beschouwd. Zonder dit
artikel zou dat echter kunnen betekenen, dat -met name in situaties waarin
de schoolverlatersverlaging in combinatie met een van de andere
verlagingsgronden aan de orde is- het college de bijstand vanwege deze
samenloop dermate laag zou moeten vaststellen, dat er feitelijk geen sprake
meer zou zijn van adequate bijstandsverlening. In voorkomende gevallen zou
het college op grond van artikel 18 lid 1 WWB de bijstand hoger moeten
vaststellen. Daarom is er voor gekozen om reeds in de Toeslagenverordening
een minimum bedrag vast te leggen, waarop het college de bijstand (inclusief
eventuele toeslag en verlagingen) tenminste moet vaststellen. Aan de
verplichting van artikel 30 lid 2 onder b WWB, dat in de
Toeslagenverordening wordt vastgelegd, dat de schoolverlatersverlaging
(artikel 28 WWB) en de leeftijdsverlaging (artikel 29 WWB) niet gelijktijdig
mogen worden toegepast, wordt reeds voldaan door de formulering van artikel
7 van de Toeslagenverordening. Evenals de uitvoering van de WWB ligt de uitvoering van de
Toeslagenverordening bij het college. Voor de te gebruiken citeertitel is aansluiting gezocht bij de terminologie
van de wetgever, als gebruikt in de toelichting bij artikel 3 Invoeringswet
WWB (zie TK 2002-2003, 28 960, nr. 3, p. 8). Dit artikel spreekt voor zich.