CVDR71222_1Verordening voorzieningen gehandicapten Helmond 2005nlregelingHelmond2018-02-27HelmondGemeenteblad, 2011, 30Verordening voorzieningen gehandicapten Helmond 2005Gemeentewet, art. 149Wet voorzieningen gehandicapten, art. 2gemeenteraadbestuur en recht2011-04-05De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2011-04-082011-04-08Intrekking--maatschappelijke zorg1.Besluit nadere regels verordening voorziening gehandicapten Helmond 2006.Deze regeling vervangt de Verordening voorzieningen gehandicapten Helmond 2001.Verordening voorzieningen gehandicapten Helmond 2005IAlgemeen1Algemene bepalingenIn deze verordening wordt verstaan onder:
Voorziening: een woonvoorziening, een vervoersvoorziening of
een rolstoel.
Inkomen:
het netto-inkomen, conform de berekening zoals
aangegeven in het Besluit nadere regels verordening
voorzieningen gehandicapten;
het gezamenlijk netto-inkomen, conform de berekening
zoals aangegeven in het Besluit nadere regels
verordening voorzieningen gehandicapten van de
ouders of pleegouders van de gehandicapte, indien de
gehandicapte jonger is dan 18 jaar en geen
echtgenoot heeft in de zin van artikel 1 van de
Wet;
het gezamenlijk netto-inkomen, conform de berekening
zoals aangegeven in het Besluit nadere regels
verordening voorzieningen gehandicapten van de
gehandicapte en zijn echtgenoot, indien de
gehandicapte een echtgenoot heeft in de zin van
artikel 1 van de Wet.
Woonwagen: een voor bewoning bestemd gebouw dat is geplaatst
op een standplaats en dat in zijn geheel of in delen kan
worden verplaatst.
Standplaats: een kavel, bestemd voor het plaatsen van een
woonwagen, waarop voorzieningen aanwezig zijn die op het
leidingnet van de openbare nutsbedrijven, andere
instellingen of van gemeenten kunnen worden
aangesloten.
Woonschip: elk vaartuig dat uitsluitend of in hoofdzaak
wordt gebezigd als, of te oordelen naar zijn constructie of
inrichting uitsluitend of in hoofdzaak bestemd is tot dag-
of nachtverblijf van een of meer personen.
Ligplaats: een door de gemeente aangewezen ligplaats welke
door een woonschip wordt ingenomen.
Hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor
permanente bewoning, waar de gehandicapte zijn vaste woon-
en verblijfplaats heeft of zal hebben en op welk adres hij
in de gemeentelijke basisadministratie ingeschreven staat of
zal staan, dan wel het feitelijk woonadres indien de
gehandicapte met een briefadres in de gemeentelijke
basisadministratie ingeschreven staat of zal staan.
Gemeenschappelijke ruimte: gedeelte(n) van een woongebouw,
niet behorende tot de onderscheiden woningen, bestemd en
noodzakelijk om de woning van de gehandicapte vanaf de
toegang tot de woning te bereiken.
Woningaanpassing: ingreep van bouwkundige of woontechnische
aard die:
gericht is op het opheffen of verminderen van
ergonomische beperkingen die een gehandicapte
ondervindt bij het normale gebruik van zijn
woonruimte; of
betrekking heeft op een uitraasruimte.
Financiële tegemoetkoming: een tegemoetkoming in de kosten
van een voorziening welke kan worden afgestemd op het
inkomen van de gehandicapte.
Forfaitaire vergoeding: een bijdrage ineens die los van het
inkomen en los van de werkelijke kosten van een voorziening
wordt verstrekt, al dan niet met inachtneming van een
inkomensgrens.
Gemaximeerde vergoeding: een vergoeding in de kosten van een
voorziening die tot een vastgesteld maximum wordt verstrekt,
al dan niet met in achtneming van een inkomensgrens.
Voorziening in natura: een voorziening die in eigendom of in
bruikleen wordt verstrekt.
Normbedrag: een forfaitaire of een gemaximeerde
vergoeding.
Norminkomen: het norminkomen als bedoeld in artikel 1 aanhef
en onder c van de Regeling inzake Financiële
tegemoetkomingen en eigen bijdragen WVG.
Eigen betaling: het ten eigen laste van de gehandicapte
blijvende deel van de kosten van een voorziening waarvoor
een financiële tegemoetkoming wordt verleend.
Eigen bijdrage: een door burgemeester en wethouders vast te
stellen bijdrage, die bij de verstrekking van een
voorziening in natura betaald moet worden en op welk bedrag
de bepalingen van de 'Regeling inzake financiële
tegemoetkomingen en eigen bijdragen WVG' van toepassing
zijn.
Wet: de Wet voorzieningen gehandicapten.
1. Een voorziening kan slechts worden toegekend voor zover:
deze in overwegende mate op het individu is
gericht;
deze langdurig noodzakelijk is om diens beperkingen op
het gebied van het wonen of zich binnen of buiten de
woning verplaatsen op te heffen of te verminderen;
deze, naar objectieve maatstaven gemeten, als de
goedkoopste adequate voorziening kan worden
aangemerkt.
Het bepaalde in sub b is niet van toepassing op
personen van 75 jaar en ouder die toegelaten worden tot
de vervoersvoorziening CVV (Collectief vraagafhankelijk
Vervoer) zonder medische indicatie mits men voldoet aan
de inkomenstoets WVG.
2. In afwijking op hetgeen in het eerste lid, aanhef en onder a is
gesteld, kan een voorziening worden verstrekt in de vorm van het
gebruik van een collectief vervoersysteem als bedoeld in artikel
3.1 aanhef en onder a.3. Geen voorziening wordt toegekend:
indien de voorziening voor een persoon als de aanvrager
algemeen gebruikelijk is;
voor zover op grond van enige andere wettelijke
regeling of privaatrechtelijke verbintenis aanspraak op
de voorziening bestaat;
voor zover de ondervonden aantoonbare beperkingen als
gevolg van ziekte of gebrek in de woning voortvloeien
uit de aard van de in de woning gebruikte
materialen.
1. B&W stellen de hoogte van de financiële tegemoetkomingen
voor woonvoorzieningen, vervoersvoorzieningen en rolstoelen vast
overeenkomstig het bepaalde in het Besluit nadere regels
verordening voorzieningen gehandicapten.2. B&W stellen de hoogte van de eigen bijdrage voor
voorzieningen in natura vast overeenkomstig het bepaalde in het
Besluit nadere regels voorzieningen gehandicapten.1. Voorzover in deze verordening geen beperkingen zijn opgelegd
zijn B&W bevoegd tot alle besluitvorming ter uitvoering van
deze verordening en de wet.2.B&W stellen het Besluit nadere regels verordening
voorzieningen gehandicapten vast alsmede andere voor de
uitvoering van deze verordening noodzakelijke nadere
besluiten.2Woonvoorzieningen1Algemene omschrijvingDe door B&W te verstrekken woonvoorziening kan bestaan
uit:
een financiële tegemoetkoming in de kosten van:
verhuizing en inrichting, te betalen aan de
hoofdbewoner van de woonruimte;
woningaanpassing, te betalen aan de eigenaar van
de woonruimte;
woonvoorzieningen van niet-bouwkundige of
niet-woontechnische aard, te betalen aan de
hoofdbewoner van de woonruimte of de leverancier
van de voorziening;
onderhoud, keuring en reparatie, te betalen aan
de eigenaar van de woonruimte of de leverancier
van de voorziening;
tijdelijke huisvesting, te betalen aan de
hoofdbewoner of de eigenaar van de tijdelijke
huisvesting;
huurderving, te betalen aan de eigenaar van de
woonruimte;
Een voorziening in natura.
1. Terstond na voltooiing van de werkzaamheden in het kader
van een voorziening als bedoeld in artikel 2.1 aanhef en
onder 1 sub b verklaart de woningeigenaar aan B&W dat de
bedoelde werkzaamheden zijn voltooid.2. De gereedmelding als bedoeld in het eerste lid gaat
vergezeld van een verklaring dat bij het treffen van de
voorzieningen is voldaan aan de voorwaarden waaronder de
financiële tegemoetkoming is verleend.3. De gereedmelding als bedoeld in het eerste lid is tevens
een verzoek om vaststelling en uitbetaling van de financiële
tegemoetkoming.De bepalingen van hoofdstuk 2 zijn niet van toepassing op het
treffen van voorzieningen aan hotels/pensions,
trekkerswoonwagens, verzorgingstehuizen, vakantiewoningen,
tweede woningen en kamers die zelfstandig verhuurd worden, noch
op het treffen van voorzieningen aan gemeenschappelijke ruimten
in specifiek op gehandicapten en ouderen gerichte woongebouwen
en voorzieningen in dergelijke woongebouwen die bij (nieuw)bouw,
verbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten
meegenomen kunnen worden.2Het recht op een woonvoorziening1.Een gehandicapte kan voor een woonvoorziening als bedoeld in
artikel 2.1 aanhef en onder 1 sub a in aanmerking worden
gebracht wanneer aantoonbare beperkingen als gevolg van
ziekte of gebrek het normale gebruik van de woning
belemmeren.2.Een gehandicapte kan voor een woonvoorziening als bedoeld in
artikel 2.1 aanhef en onder 1 sub b en sub c in aanmerking
worden gebracht indien de in het eerste lid genoemde
voorziening niet te realiseren is of niet de goedkoopste
adequate voorziening is en de voorziening gericht is op het
opheffen of verminderen van ergonomische beperkingen.3.Een gehandicapte kan voor een combinatie van de
voorzieningen als bedoeld in artikel 2.1 aanhef en onder 1
sub a tot en met c in aanmerking worden gebracht indien deze
voorzieningen afzonderlijk niet de goedkoopste adequate
voorzieningen zijn en wanneer aantoonbare beperkingen als
gevolg van ziekte of gebrek het normale gebruik van de
woning belemmeren. Daarbij geldt dat een woonvoorziening als
bedoeld in artikel 2.1 aanhef en onder 1 sub b als onderdeel
van de combinatie van voorzieningen slechts wordt verstrekt
indien deze gericht is op het opheffen of verminderen van
ergonomische belemmeringen.4.B&W kunnen besluiten af te zien van het in dit artikel
neergelegde primaat van verhuizing in de gevallen aangegeven
in het Besluit nadere regels verordening voorzieningen
gehandicapten.3Voorwaarden bij verlening van woonvoorzieningen1.B&W verlenen woonvoorzieningen als bedoeld in artikel
2.1 slechts ten behoeve van het hoofdverblijf van een
gehandicapte.2.In afwijking van het eerste lid kan een woonvoorziening als
bedoeld in artikel 2.1 aanhef en onder 1 sub b, c en d dan
wel een woonvoorziening als bedoeld in artikel 2.1 aanhef en
onder 2 dan wel een combinatie van deze voorzieningen worden
verstrekt voor het bezoekbaar maken van een woning indien de
gehandicapte zijn hoofdverblijf heeft in een
AWBZ-inrichting.3.Onder bezoekbaar maken van een woning als bedoeld in het
tweede lid wordt uitsluitend verstaan dat de gehandicapte de
woonkamer en een toilet kan bereiken en gebruiken.4.De aanvraag voor woonvoorzieningen als bedoeld in het tweede
lid wordt ingediend in de gemeente waar de aan te passen
woning staat.5.Het totaal van de op grond van het tweede lid te verstrekken
financiële tegemoetkomingen kan niet meer bedragen dan het
bedrag genoemd in het Besluit nadere regels verordening
voorzieningen gehandicapten.B&W wijzen een aanvraag voor een woonvoorziening als bedoeld
in artikel 2.1 af indien:
de gehandicapte is verhuisd vanuit een woning waarin hij
bij normaal gebruik geen belemmeringen ten gevolge van
ziekte of gebrek ondervond, tenzij er een belangrijke
reden voor de verhuizing bestond; of
de gehandicapte niet is verhuisd naar de voor zijn of
haar belemmeringen beschikbare meest geschikte woning,
tenzij tevoren schriftelijk toestemming is verleend door
B&W.
B&W verlenen slechts een financiële tegemoetkoming in de
kosten als bedoeld in artikel 2.1 aanhef en onder 1 sub b en c
indien in de financiering van het niet door subsidie gedekte
deel van de voorziening is voorzien.4Beperking in de verlening van woonvoorzieningenVoor zover het treffen van voorzieningen, als bedoeld in artikel
2.1 aanhef en onder 1 sub b betreft het uitbreiden van een
bestaande woning, dan wel het groter bouwen van een nieuw te
bouwen woning dan zonder de voorzieningen nodig zou zijn, kunnen
B&W een financiële tegemoetkoming verlenen voor de extra te
verwerven grond tot het aantal vierkante meters per vertrek en
een gedeelte van de buitenruimte bij de woning, zoals vermeld in
het Besluit nadere regels verordening voorzieningen
gehandicapten.B&W kunnen een financiële tegemoetkoming verlenen voor het
treffen van voorzieningen aan een gemeenschappelijke ruimte.
Woonvoorzieningen waarvan de kosten gelijk zijn aan of meer
bedragen dan het bedrag genoemd in artikel 5, eerste lid, aanhef
en onder a, van de wet, worden niet verleend, tenzij weigering
van die voorziening gelet op het belang dat de wet beoogt te
beschermen zou leiden tot onbillijkheden van overwegende
aard.5Aanpassingen van woonwagens, woonschepen en binnenschepenB&W verlenen slechts een financiële tegemoetkoming in de
aanpassingskosten van een woonwagen indien:
de technische levensduur van de woonwagen nog minimaal
vijf jaar is;
de standplaats niet binnen vijf jaar voor opheffing in
aanmerking komt;
de woonwagen ten tijde van de indiening van de aanvraag
voor een woonvoorziening bij de gemeente op de
standplaats stond;
de hoofdbewoner van een woonwagen in het bezit is van
een bewoningsvergunning als bedoeld in de
Woningwet.
B&W verlenen slechts een financiële tegemoetkoming in de
aanpassingskosten van een woonschip indien:
de technische levensduur van het woonschip nog minimaal
vijf jaar is;
het woonschip nog minimaal vijf jaar op de ligplaats mag
blijven liggen.
1. Indien de technische levensduur van de woonwagen of het
woonschip minder dan vijf jaar is, of de standplaats van de
woonwagen binnen vijf jaar voor opheffing in aanmerking
komt, of het woonschip niet ten minste nog vijf jaar op de
ligplaats mag liggen, kunnen uitsluitend woonvoorzieningen
worden verstrekt als bedoeld in artikel 2.1 aanhef en onder
1 sub c en d.2. B&W kunnen in het Besluit nadere regels verordening
voorzieningen gehandicapten de maximale hoogte bepalen van
een financiële tegemoetkoming als bedoeld in het eerste
lid.B&W verlenen slechts een financiële tegemoetkoming in de
aanpassingskosten van een binnenschip, indien de aanpassing
betrekking heeft op het voor de schipper, de bemanning en hun
gezinsleden bestemde gedeelte van het verblijf als bedoeld in
artikel 1, tweede lid, onderdeel V, van het Binnenschepenbesluit
(Stb. 1987, 466), van een binnenschip, dat:
in het register, bedoeld in artikel 783 van Boek 8 van
het Burgerlijk Wetboek als zodanig te boek is gesteld op
de wijze omschreven in de maatregel te boek gestelde
schepen 1992; en
bedrijfsmatig wordt gebruikt, hetzij voor vervoer van
goederen, daarbij blijkens de meetbrief bedoeld in het
metingsbesluit binnenvaartuigen 1987 een laadvermogen
van ten minste 15 ton hebbend, of voor het vervoer van
meer dan 12 personen buiten de in de aanhef
bedoelde.
6Verhuis- en (her)inrichtingskosten1.B&W kunnen een financiële tegemoetkoming in de verhuis-
en inrichtingskosten als bedoeld in artikel 2.1 aanhef en
onder 1 sub a verstrekken aan:
de gehandicapte;
een persoon, die op verzoek van de gemeente, ten
behoeve van een gehandicapte de woonruimte heeft
ontruimd.
2.B&W verlenen slechts een financiële tegemoetkoming als
bedoeld in het eerste lid aanhef en onder a indien:
de verhuizing dan wel de acceptatie van de nieuwe
woning niet heeft plaatsgevonden voordat B&W een
besluit hebben genomen naar aanleiding van de
aanvraag, tenzij zij daartoe toestemming hebben
verleend;
de gehandicapte niet voor het eerst zelfstandig gaat
wonen;
de gehandicapte verhuist vanuit en naar een
woonruimte die geschikt is om het hele jaar door
bewoond te worden;
de gehandicapte niet verhuist naar een
AWBZ-inrichting (bijvoorbeeld een
verzorgingstehuis);
aantoonbare beperkingen als gevolg van ziekte of
gebrek het normale gebruik van de te verlaten woning
belemmeren, tenzij het een verhuizing naar een
ADL-woning betreft;
het noodzakelijk is over de aangepaste woning te
beschikken nadat de gehandicapte de aangepaste
woning heeft verlaten;
de gehandicapte niet verhuisd is op een moment dat
op basis van leeftijd, gezinssituatie of
woonsituatie de verhuizing ook zonder handicap
algemeen gebruikelijk zou zijn.
7Overige kostenB&W verlenen een financiële tegemoetkoming in de kosten van
onderhoud, keuring en reparatie als bedoeld in artikel 2.1
aanhef en onder 1 sub d overeenkomstig de in het Besluit nadere
regels verordening voorzieningen gehandicapten vast te stellen
regels.1.B&W kunnen een financiële tegemoetkoming in de kosten
van tijdelijke huisvesting verlenen die door de gehandicapte
moeten worden gemaakt in verband met het aanpassen van:
zijn huidige woonruimte;
de door de gehandicapte nog te betrekken
woonruimte.
2.De financiële tegemoetkoming als bedoeld in het eerste lid
wordt uitsluitend verleend voor de periode dat de aan te
passen woonruimte ten gevolge van het realiseren van de
woningaanpassing niet bewoond kan worden en de gehandicapte
als gevolg daarvan voor dubbele woonlasten komt te
staan.3.B&W verlenen slechts een financiële tegemoetkoming in de
kosten van tijdelijke huisvesting als bedoeld in het eerste
lid indien de gehandicapte redelijkerwijs niet kan voorkomen
dat hij dubbele woonlasten heeft.4.B&W kunnen in het Besluit nadere regels verordening
voorzieningen gehandicapten de periode bepalen gedurende
welke een financiële tegemoetkoming als bedoeld in het
eerste lid kan worden verstrekt.8Facultatieve woonvoorzieningen1.In geval van huurbeëindiging van een aangepaste woonruimte
kunnen B&W een financiële tegemoetkoming verlenen aan de
eigenaar van de woning in verband met derving van
huurinkomsten.2.B&W kunnen in het Besluit nadere regels verordening
voorzieningen gehandicapten bepalen dat het eerste lid niet
wordt toegepast indien het bedrag waarvoor de woning is
aangepast minder bedraagt dan een door hen in bedoeld
Besluit vastgesteld bedrag.3.B&W kunnen in het Besluit nadere regels verordening
voorzieningen gehandicapten de duur van de periode bepalen
gedurende welke een financiële tegemoetkoming als bedoeld in
het eerste lid kan worden verstrekt.9Afschrijving woningaanpassingen1. De eigenaar van een woning die krachtens deze verordening
een financiële tegemoetkoming in de kosten van het treffen
van een woonvoorziening als bedoeld in artikel 2.1 aanhef en
onder 1 sub b heeft ontvangen van meer dan het bedrag
genoemd in het Besluit nadere regels verordening
voorzieningen gehandicapten en die binnen een periode van 10
jaar na de datum van gereedmelding van de werkzaamheden de
woning verkoopt, is gehouden de gemeente een deel van de
financiële tegemoetkoming terug te betalen.2. De hoogte van het terug te betalen bedrag als bedoeld in
het eerste lid is gelijk aan het bedrag van de financiële
tegemoetkoming na aftrek van het bedrag genoemd in het
Besluit nadere regels verordening voorzieningen
gehandicapten, verminderd met 10 procent per jaar.3. Het eerste lid is niet van toepassing indien de woning
wordt verkocht aan de gehandicapte voor wie de aanpassingen
zijn aangebracht of een andere gehandicapte aan wie op grond
van deze verordening een vergelijkbare voorziening zou zijn
toegekend.4. Ter uitvoering van het eerste lid is de eigenaar van de
woning verplicht om binnen een maand na het passeren van de
akte B&W hiervan schriftelijk op de hoogte te
stellen.5.De toepassing van dit artikel vindt plaats onverminderd het
bepaalde in artikel 7.13VervoersvoorzieningenDe door B&W te verstrekken vervoersvoorziening kan bestaan
uit:
een collectief vervoersysteem
een voorziening in natura in de vorm van
een al dan niet aangepaste auto;
een al dan niet aangepaste gesloten
buitenwagen;
een scootermobiel, dan wel een aanpassing
daaraan;
een ander verplaatsingsmiddel dan wel een aanpassing
daaraan;
een financiële tegemoetkoming of een vergoeding in de kosten
van:
aanpassing van een eigen auto;
gebruik van een bruikleenauto;
gebruik van een taxi of een eigen auto;
gebruik van een rolstoeltaxi;
aanschaf of gebruik van een ander
verplaatsingsmiddel;
medisch noodzakelijke begeleiding;
aanleg of gebruik van parkeerfaciliteiten;
een financiële tegemoetkoming of een vergoeding in de kosten
van onderhoud en reparatie van voorzieningen als genoemd
onder b.
Een gehandicapte kan voor een vervoersvoorziening als
bedoeld in artikel 3.1 in aanmerking worden gebracht,
wanneer aantoonbare beperkingen als gevolg van ziekte of
gebrek
het gebruik van het openbaar vervoer, of
het bereiken van dit openbaar vervoer onmogelijk
maken.
Een gehandicapte kan voor een vervoersvoorziening als
bedoeld in artikel 3.1 aanhef en onder b en c in aanmerking
worden gebracht wanneer aantoonbare beperkingen als gevolg
van ziekte of gebrek het gebruik van een collectief
vervoersysteem als bedoeld in artikel 3.1 aanhef en onder a
onmogelijk maken.
De vervoersvoorzieningen als bedoeld in artikel 3.1 aanhef
en onder b sub 3 en 4, artikel 3.1 aanhef en onder c sub 1
tot en met 6, en artikel 3.1 aanhef en onder d kunnen, in
afwijking van het vorige lid, ook in combinatie met de
vervoersvoorziening als bedoeld in artikel 3.1 aanhef en
onder a verstrekt worden.
Een vervoersvoorziening als bedoeld in artikel 3.1 aanhef
en onder b sub 3 en sub 4 (vb. een speciale fiets) kan
worden verstrekt indien de gehandicapte een aantoonbare,
substantiële vervoersbehoefte heeft in de directe omgeving
van de woning.
Bij het vaststellen van de hoogte van de
vervoerskostenvergoeding, als bedoeld in artikel 3.1 aanhef
en onder c sub 2 tot en met 5 kan rekening worden gehouden
met de individuele vervoersbehoefte van de gehandicapte en
met de mate waarin de voorzieningen als bedoeld in artikel
3.1 aanhef en onder a en b in die vervoersbehoefte kunnen
voorzien.
Voor zover de behoeften van echtgenoten samenvallen en
gebruik kan worden gemaakt van dezelfde voorziening, bepalen
B&W, rekening houdend met de samenvallende behoeften de
toe te kennen vervoersvoorziening als bedoeld in artikel 3.1
met in achtneming van hetgeen is gesteld in het Besluit
nadere regels verordening voorzieningen gehandicapten.
Indien het inkomen hoger is dan 1,5 maal het norminkomen
wordt geen vervoersvoorziening verstrekt als bedoeld
in:
artikel 3.1 aanhef en onder a;
artikel 3.1 aanhef en onder c sub 2 tot en met 4 en
6 en 7.
Indien de gehandicapte een vervoersvoorziening ontvangt
welke wordt genoemd in het vijfde lid en het inkomen
overschrijdt nadien de grens van 1,5 maal het norminkomen,
dan wordt de vervoersvoorziening ingetrokken.
Bij de te verstrekken vervoersvoorziening wordt ten aanzien
van de vervoersbehoefte uitsluitend rekening gehouden met de
verplaatsingen in de directe woon- en leefomgeving in het
kader van het leven van alledag, tenzij zich een
uitzonderingssituatie voordoet waarbij het gaat om een
bovenregionaal contact, dat uitsluitend door de gehandicapte
bezocht kan worden, terwijl het bezoek noodzakelijk is voor
de gehandicapte om dreigende vereenzaming te voorkomen.
Wanneer blijkt dat de gehandicapte onvoldoende in staat is aan het
verkeer deel te nemen met een op grond van deze verordening
toegekende gesloten buitenwagen of scootermobiel, als bedoeld in
artikel 3.1 aanhef en onder b sub 2 en 3, verlenen B&W een
financiële tegemoetkoming in de kosten van een training wanneer deze
kosten niet vergoed worden door de ziektekostenverzekering.4RolstoelenDe door B&W te verstrekken rolstoelvoorziening kan bestaan
uit:
een rolstoel voor verplaatsing binnen, dan wel voor
verplaatsing binnen en buiten de woonruimte, dan wel een
aanpassing daaraan;
een sportrolstoel;
onderhoud, reparatie en verzekering;
accessoires;
een financiële tegemoetkoming in de kosten van de onder c en
d bedoelde voorzieningen;
een combinatie van de onder a tot en met e bedoelde
voorzieningen.
Een gehandicapte kan voor een rolstoelvoorziening in
aanmerking worden gebracht wanneer de aantoonbare
beperkingen als gevolg van ziekte of gebrek het zittend
verplaatsen in en om de woning noodzakelijk maken en
hulpmiddelen die verstrekt worden op grond van andere
wettelijke regelingen een onvoldoende oplossing bieden.
In afwijking van het eerste lid kan een gehandicapte in
aanmerking voor een sportrolstoel worden gebracht indien hij
zonder sportrolstoel niet in staat is tot
sportbeoefening.
Een rolstoel wordt in bruikleen verstrekt en wordt na
afloop van de bruikleenperiode ingenomen.
In afwijking van het eerste lid kan de verstrekking van een
sportrolstoel plaatsvinden in de vorm van een gemaximeerde
vergoeding waarmee voor een periode van drie jaar een
rolstoel aangeschaft, onderhouden, en gerepareerd kan
worden.
De hoogte van de vergoeding als bedoeld in het tweede lid
wordt vastgesteld met inachtneming van het Besluit nadere
regels verordening voorzieningen gehandicapten.
Wanneer blijkt dat de gehandicapte onvoldoende in staat is aan het
verkeer deel te nemen met een op grond van deze verordening
toegekende elektrische rolstoel, verlenen B&W een financiële
tegemoetkoming in de kosten van een training wanneer deze kosten
niet vergoed worden door de ziektekostenverzekering.IIProcedures5Het verkrijgen van een voorziening1. B&W kunnen bepalen dat de gehandicapte zijn aanvraag moet
indienen bij een door hen aan te wijzen instantie.2. De gehandicapte die een voorziening in het kader van deze
verordening aanvraagt, dient desgevraagd een geldig
identiteitsbewijs te overleggen als bedoeld in artikel 1 van de
Wet op de identificatieplicht. 1. B&W kunnen de gevraagde voorzieningen in ieder geval
weigeren:
voor zover de aanvraag een financiële tegemoetkoming
betreft in kosten die de aanvrager voor de datum van het
besluit naar aanleiding van die aanvraag heeft
gemaakt;
indien een middel als waarop de aanvraag betrekking
heeft reeds eerder krachtens de Wet voorzieningen
gehandicapten is vergoed of verstrekt en de normale
afschrijvingsduur voor dat middel nog niet is
verstreken, tenzij het eerder vergoede of verstrekte
middel geheel of gedeeltelijk verloren is gegaan als
gevolg van omstandigheden die niet aan de aanvrager zijn
toe te rekenen.
2. B&W maken geen gebruik van de bevoegdheid om de gevraagde
voorziening op grond van het bepaalde in lid 1, aanhef en onder
a, te weigeren, indien zij uitdrukkelijk toestemming hebben
gegeven tot het maken van de kosten.1. Indien een financiële tegemoetkoming wordt verleend, wordt in
de beschikking vermeld op welke kosten de tegemoetkoming
betrekking heeft.2. Indien een periodieke financiële tegemoetkoming wordt verleend,
wordt in de beschikking tevens vermeld: de geldingsduur, de
uitkeringsmaatstaf, alsmede de voorschriften waaraan de
belanghebbende dient te voldoen alvorens tot uitbetaling van de
tegemoetkoming kan worden overgegaan.3. Indien de geldingsduur niet in de beschikking is vermeld, wordt
uitgegaan van een verstrekking voor onbepaalde duur.4. Bij overlijden van de rechthebbende eindigt de periodieke
financiële tegemoetkoming per de datum van overlijden. 6Verplichtingen en bevoegdheden van rechthebbende en het college van B&W1. B&W zijn bevoegd om, voor zover dit van belang kan zijn
voor de beoordeling van het recht op een voorziening, degene
door wie een aanvraag is ingediend:
op te roepen in persoon te verschijnen op een door
B&W te bepalen plaats en tijdstip en hem te
ondervragen;
op een door B&W te bepalen plaats en tijdstip door
een of meer daartoe aangewezen deskundigen te doen
ondervragen en/of onderzoeken.
2. Onverminderd het bepaalde in artikel 8, lid 1, van de Wet,
vragen B&W een daartoe door hen aangewezen adviesinstantie
om advies in de gevallen genoemd in de beleidsregels Wvg.3. De adviseur dient, afhankelijk van het soort aanvraag, te
beschikken over voor de beoordeling van de aanvraag toereikende
kennis op een of meer van de volgende gebieden:
medische kennis;
sociale kennis;
ergonomische kennis;
technische kennis.
4. Een gehandicapte is verplicht aan B&W of de door hen
aangewezen adviesinstantie die gegevens te (doen) verschaffen
die noodzakelijk zijn voor de beoordeling van het recht op een
voorziening.5. Een gehandicapte is verplicht toestemming te verlenen aan de
adviesinstantie om B&W van de inhoud van het advies in
kennis te stellen.Degene aan wie krachtens deze verordening een voorziening is
verstrekt, is verplicht aan B&W mededeling te doen van feiten en
omstandigheden, waarvan redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze
van invloed kunnen zijn op het recht op een voorziening.1. B&W zijn bevoegd regelmatig een heronderzoek te verrichten
naar de voor de voortzetting van het recht op een voorziening
van belang zijnde gegevens.2. B&W kunnen een besluit genomen op grond van deze
verordening geheel of gedeeltelijk intrekken, dan wel weigeren
een voorziening te verlenen, indien:
niet of niet langer is voldaan aan de voorwaarden of
verplichtingen gesteld bij of krachtens de Wet;
op grond van gegevens beschikt is en gebleken is dat de
gegevens zodanig onjuist waren dat, waren de juiste
gegevens bekend geweest, een andere beslissing zou zijn
genomen, terwijl de belanghebbende wist of
redelijkerwijs had kunnen weten dat bedoelde gegevens
onjuist waren.
3. Een besluit tot verlening van een financiële tegemoetkoming dan
wel een gemaximeerde vergoeding kan worden ingetrokken indien
blijkt dat de tegemoetkoming of vergoeding binnen zes maanden na
de uitbetaling niet is aangewend voor de bekostiging van het
middel waarvoor deze was verleend.4. Het derde lid is niet van toepassing op het verlenen van
vergoedingen in de kosten van woningaanpassingen.1. B&W kunnen de op grond van deze verordening verstrekte
voorziening van de gehandicapte in ieder geval terugvorderen
indien zij het besluit, waarbij deze voorziening is toegekend,
met toepassing van artikel 6.3 hebben ingetrokken en voorzover
na de datum van het besluit tot toekenning van de voorziening
nog geen vijf jaren zijn verstreken.2. Alle ingevolge deze verordening terug te vorderen bedragen
kunnen worden verhoogd met de wettelijke rente. IIISlot7Slotbepalingen1. B&W kunnen in bijzondere gevallen ten gunste van de
gehandicapte of de woningeigenaar afwijken van hetgeen bij of
krachtens deze verordening is bepaald, indien strikte toepassing
daarvan tot onbillijkheden van overwegende aard leidt.2. Voorafgaande aan de toepassing van het eerste lid kunnen
B&W advies vragen.In gevallen, de uitvoering van deze verordening betreffende, waarin
deze verordening niet voorziet, beslissen B&W.1.Voor de gehandicapte die tot de datum van intrekking van het
"Besluit financiële tegemoetkomingen Helmond 2004" per 1 oktober
2004 een financiële tegemoetkoming ontving als bedoeld in
artikel 3:1 onder a. en c. sub 3. t/m 5 van de "Verordening
voorzieningen gehandicapten Helmond 2001" ter hoogte van het
forfaitair bedrag als genoemd in artikel 5 lid 2 sub a en b van
het "Besluit financiële tegemoetkomingen voorzieningen
gehandicapten Helmond 2004", blijft de overgangsbepaling van
artikel 7 van het "Besluit financiële tegemoetkomingen
voorzieningen gehandicapten Helmond 2004 / A" gelden tot 1
oktober 2005.2.Voor de gehandicapte die tot de datum van inwerkingtreding van
deze verordening een financiële tegemoetkoming ontving als
bedoeld in artikel 3:1 onder a. en c. sub 2. t/m 5 van de
"Verordening voorzieningen gehandicapten Helmond 2001" ter
hoogte van het forfaitair bedrag als genoemd in artikel 5 lid 2
sub b en f van het "Besluit financiële tegemoetkomingen
voorzieningen gehandicapten Helmond 2004 / A", geldt in verband
met de verlaging van het forfaitair bedrag als genoemd in
artikel 5 lid 2 sub b en f van het "Besluit financiële
tegemoetkomingen voorzieningen gehandicapten Helmond 2004 / A",
een overgangsregeling.Gelet op de financiële aard van deze overgangsregeling, zijn de
bepalingen hiervoor opgenomen in het Besluit nadere regels
voorzieningen gehandicapten Helmond 2005.1.Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening voorzieningen
gehandicapten Helmond 2005.2.Aangezien het noodzakelijk is dat deze verordening per 1 januari
2005 in werking treedt, treedt deze gelet op het bepaalde in
artikel 25 van de Tijdelijke referendumwet in werking met ingang
van genoemde datum. Deze verordening kan na het in werking
treden aan een raadgevend correctief referendum onderworpen
worden, conform de bepalingen van de Tijdelijke
referendumwet.3.In afwijking van het bepaalde in het 2e lid, werkt artikel 2.10
terug tot en met 1 april 2000.4.De Verordening voorzieningen gehandicapten Helmond 2001 wordt
ingetrokken per de datum waarop de Verordening voorzieningen
gehandicapten Helmond 2005 in werking treedt. Aldus besloten in zijn openbare vergadering van 7 december 2004, bijlage
198.De raad voornoemd,De voorzitter,De griffier,Afdeling I AlgemeenHoofdstuk 1 Algemene bepalingenArtikel 1.1 Begripsbepalingen In dit artikel wordt een aantal begrippen verklaard.a voorzieningenOnder a wordt het begrip voorzieningen beperkt tot de onderdelen die onder de
Wet voorzieningen gehandicapten vallen, te weten woonvoorzieningen,
vervoersvoorzieningen en rolstoelen. De Wet geeft zelf een omschrijving van het
begrip woonvoorziening en van het begrip vervoersvoorziening. Van het begrip
rolstoel is geen omschrijving gegeven, noch in de Wet noch in deze verordening.
Hoewel iedereen precies weet wat onder een rolstoel verstaan wordt, geeft het
formuleren van een begripsomschrijving grote problemen. Onder rolstoel dient
hier begrepen te worden de rolstoel zoals iedereen die kent. Deze rolstoel kan
zowel handbewogen als elektrisch aangedreven zijn. Een trippelstoel wordt niet
als rolstoel beschouwd. De trippelstoel valt in ieder geval onder de door de
AWBZ te verstrekken voorzieningen indien er sprake is van een loopprobleem. Een
scootermobiel is altijd een vervoersvoorziening. Indien een rolstoel uitsluitend
voor buitengebruik geschikt is, is de rolstoel per definitie een
vervoersvoorziening. De sportrolstoel valt in het kader van deze verordening
onder het begrip rolstoel.b inkomenOm uitvoeringstechnische redenen wordt het begrip inkomen nader omschreven in
het Besluit nadere regels verordening voorzieningen gehandicapten.c woonwagenDe begripsomschrijving komt uit de Huisvestingswet (artikel 1, eerste lid,
aanhef en onder f).d standplaatsDe begripsomschrijving komt uit de Huisvestingswet (artikel 1, lid 1 aanhef en
onder e).e en f woonschip en ligplaatsDeze begripsomschrijvingen komen uit de VNG-model-Woonschepenverordening.g hoofdverblijfKrachtens de WVG heeft de gemeente een zorgplicht voor de in de gemeente
woonachtige gehandicapten. In eerste instantie geeft de gemeentelijke
bevolkingsadministratie hierover uitsluitsel. Voor bepaalde
gezondheidszorginstellingen geldt dat de bewoners een briefadres elders kunnen
aanhouden. De gemeente waar de gehandicapte daadwerkelijk verblijft heeft een
zorgplicht voor het verlenen van voorzieningen. In het geval van AWBZ-bewoners
heeft de zorgplicht betrekking op de vervoersvoorzieningen. In die gevallen
waarin gehandicapten een briefadres elders hebben, kunnen gemeenten de
betreffende instellingen op grond van artikel 75 van de Wet GBA aanwijzen op
bepaalde, door de gemeente vast te stellen tijdstippen een overzicht te
verstrekken van personen welke naar redelijke verwachting voor onbepaalde tijd
verblijven in de instelling, dan wel gedurende drie maanden ten minste tweederde
van de tijd in de instelling zullen verblijven.In die gevallen dat de gehandicapte naar een andere gemeente wil verhuizen moet
duidelijk zijn waar de aanvraag ingediend moet worden. De WVG zelf geeft
hierover geen uitsluitsel. Artikel 2, eerste lid, van de WVG stelt dat het
gemeentebestuur zorg draagt voor de verlening van woonvoorzieningen,
vervoersvoorzieningen en rolstoelen ten behoeve van de deelneming aan het
maatschappelijk verkeer van de in de gemeente woonachtige gehandicapten.De verordening beoogt met de zinsnede 'waar de gehandicapte zijn vaste woon- en
verblijfplaats heeft of zal hebben en op welk adres hij in de gemeentelijke
basisadministratie ingeschreven staat of zal staan' een mogelijkheid te openen
aanvragen in te dienen bij gemeenten waar men nog niet woonachtig is.Beoogd wordt aan te geven dat de aanvraag voor een aan te passen en te betrekken
woning ingediend moet worden in de gemeente waar de aan te passen woning staat.
Deze gemeente kan immers beter overwegen of het aanpassen van de woning de
goedkoopste adequate oplossing is of dat een reeds geschikte woning beschikbaar
is. De gemeente waaruit de gehandicapte vertrekt, heeft hier geen inzicht in.
Van belang is wel dat er in voorkomende gevallen zekerheid bestaat dat de
gehandicapte ook daadwerkelijk naar de andere gemeente zal verhuizen en ook
recht heeft op een woningaanpassing. Er dient dus een medische indicatie plaats
te vinden.Een verhuiskostenvergoeding moet overigens aangevraagd worden bij de te verlaten
gemeente.De zinsnede "bestemd en geschikt voor permanente bewoning" beoogt
woningaanpassingen aan permanent bewoonde recreatiewoningen uit te sluiten.h gemeenschappelijke ruimteHet begrip gemeenschappelijke ruimte is beperkt tot ruimten die niet tot de
onderscheiden woning behoren, maar toegang daartoe verschaffen, zoals een gang,
een portaal etc.i woningaanpassingIn deze verordening wordt onder woningaanpassing verstaan woningaanpassingen van
bouwkundige of woontechnische aard (onroerende woonvoorzieningen). Deze
categorie betreft de voorzieningen die op grond van de RGSHG werden verstrekt en
betreft het overgrote deel van de woningaanpassingen. Om voor deze voorzieningen
in aanmerking te komen moet er sprake zijn van ergonomische beperkingen of het
moet gaan om een uitraasruimte. Het criterium ergonomische beperkingen is dus
gekoppeld aan bouwkundige of woontechnische voorzieningen met uitzondering van
uitraasruimten. De woonvoorzieningen van niet-bouwkundige of woontechnische aard
en verhuiskostenvergoedingen vallen niet onder het begrip woningaanpassing. Ze
worden afzonderlijk in artikel 2.1 aanhef onder 1 sub a en c genoemd.Onder woningaanpassingen wordt tevens verstaan: aanpassingen aan
gemeenschappelijke ruimten die noodzakelijk zijn om de individuele woning van de
gehandicapte te kunnen bereiken.j, k en l financiële tegemoetkomingen, forfaitaire en gemaximeerde
vergoedingenDe WVG definieert financiële tegemoetkomingen, forfaitaire en gemaximeerde
vergoedingen niet afzonderlijk. Alle bijdragen in de kosten die gehandicapten op
het terrein van vervoer, wonen en rolstoelen hebben, worden door de wetgever
begrepen als financiële tegemoetkomingen. Ten einde het verschil tussen
financiële tegemoetkoming, forfaitaire en gemaximeerde vergoedingen duidelijk te
maken, wordt in deze verordening voor deze laatste twee begrippen een
afzonderlijke omschrijving gegeven. Of voor een bepaalde voorziening een
forfaitaire dan wel een gemaximeerde vergoeding wordt verstrekt, bepalen
burgmeester en wethouders in het Besluit nadere regels verordening voorzieningen
gehandicapten.Onder een financiële tegemoetkoming wordt begrepen een tegemoetkoming in de
kosten van de voorziening die op het inkomen van de gehandicapte kan worden
afgestemd, terwijl een forfaitaire of gemaximeerde vergoeding wordt verstrekt
los van het inkomen. Vervolgens is het verschil tussen een forfaitaire
vergoeding en een gemaximeerde vergoeding dat een forfaitaire vergoeding ook los
van de werkelijk gemaakte kosten wordt verstrekt terwijl een gemaximeerde
vergoeding moet worden aangewend voor het doel waarvoor de vergoeding is
verstrekt en dus kan worden afgerekend op declaratiebasis. Een forfaitaire
vergoeding is een 'bedrag ineens' en kan dus niet op basis van declaraties
worden afgerekend. Een forfaitaire vergoeding is te vergelijken met een
'cliënt-gebonden budget' waarbij de cliënt volledige bestedingsvrijheid heeft.
Zo werd op grond van de AAW de autokostenvergoeding door het GAK verstrekt als
gemaximeerde vergoeding (op declaratiebasis), terwijl het ABP dezelfde
vergoeding verstrekte als forfaitair bedrag (volledige bestedingsvrijheid). In
beide gevallen gold echter dat indien de gehandicapte meer kosten maakte dan
maximaal (of forfaitair) konden worden vergoed, deze meerkosten niet voor
vergoeding in aanmerking kwamen. In die zin is een forfaitair bedrag
vergelijkbaar met een gemaximeerde vergoeding. Voor de WVG is dit onderscheid
tussen financiële tegemoetkomingen die op het inkomen kunnen worden afgestemd
enerzijds en forfaitaire en gemaximeerde vergoedingen anderzijds van belang
omdat de meerkosten bij forfaitaire of gemaximeerde vergoedingen niet vallen
onder de regels die de Regeling inzake financiële tegemoetkomingen en eigen
bijdragen WVG stelt aan 'eigen betalingen'. Eventuele meerkosten (men reist meer
dan het forfaitaire of maximale bedrag toelaat) behoeven dus ook niet bij
draagkrachtvaststelling in het kader van de WVG te worden betrokken. Artikel 1.2 Beperkingen Artikel 1.2 lid 1 geeft beperkingen aan, die betrekking hebben op het toekennen
van een voorziening. Een voorziening kan slechts worden verstrekt indien aan
alledrie de in artikel 1.2 lid 1 genoemde voorwaarden is voldaan.Artikel 1.2 lid 1, aanhef en onder a: individueel gericht Met uitzondering van het collectief vervoer dient een voorziening in overwegende
mate op het individu gericht te zijn. In dit artikellid wordt het aanvragen van
gemeenschappelijke voorzieningen dus uitgesloten, hoewel voorzieningen die naast
een individueel ook een gezamenlijk karakter kunnen hebben, wel passen in het
kader van deze verordening. Een voorbeeld van een voorziening met een
individueel karakter waar daarnaast ook anderen gebruik van kunnen maken is bij
voorbeeld een auto, waarin ook anderen mee kunnen rijden.1.2 lid 1, aanhef en onder b: langdurig noodzakelijkIngevolge lid 1 aanhef en onder b dienen de voorzieningen langdurig noodzakelijk
te zijn om beperkingen op het gebied van het wonen of het buiten of binnen
verplaatsen op te heffen. Langdurig noodzakelijk wil zeggen dat betrokkene voor
langere tijd aangewezen moet zijn op een desbetreffende aanpassing of een
desbetreffende rolstoel. Voor langere tijd betekent in ieder geval dat wie
tijdelijk gehandicapt is, bijvoorbeeld door een ongeluk, terwijl vast staat dat
de handicap van voorbijgaande aard is, niet voor een voorziening in het kader
van deze verordening in aanmerking komt. Betrokkene kan een beroep doen op de
hulpmiddelendepots van de Thuiszorgorganisaties die opgezet zijn in het kader
van de AWBZ. Uit deze depots kan men drie maanden een hulpmiddel lenen, welke
periode één maal met nog eens drie maanden kan worden verlengd. Waar precies de
grens ligt tussen kortdurend en langdurig ligt zal van situatie tot situatie
verschillen. In dit kader zal de prognose van groot belang zijn. Zegt de
prognose dat betrokkene na enige tijd zonder de benodigde hulpmiddelen of
aanpassingen zal kunnen functioneren, dan mag men van kortdurende noodzaak
uitgaan. Bij een wisselend beeld, waarbij verbetering in de toestand periodes
van terugval opvolgen, kan echter uitgegaan worden van een langdurige noodzaak.
De adviseur speelt bij de bepaling of er al dan niet sprake is van het al dan
niet langdurig noodzakelijk zijn van betreffende voorziening een belangrijke
rol.Als algemene stelregel kan gelden dat voorzieningen die langer dan zes maanden
nodig zijn als langdurig noodzakelijk moeten worden aangemerkt en dus voor
verstrekking op grond van deze verordening in aanmerking komen.1.2 lid 1, aanhef en onder c goedkoopst adequaatVoorzieningen die in het kader van deze verordening worden verstrekt dienen naar
objectieve maatstaven gemeten zowel adequaat als de meest goedkope voorziening
te zijn. Met nadruk wordt hierbij gesteld dat met het begrip adequaat bedoeld
wordt: volgens objectieve maatstaven nog toereikend. Hoewel datgene wat de
gehandicapte als adequaat beschouwt mee zal moeten wegen in de beoordeling van
het adequaat zijn van de voorziening, zal ook het criterium van het goedkoop
zijn, de kosten van de voorziening, een rol spelen bij de uiteindelijke
beoordeling van het al dan niet adequaat zijn van een voorziening. Indien meer
voorzieningen als adequaat kunnen worden aangemerkt, mag gekozen worden voor de
goedkoopste.Eigenschappen die kostenverhogend werken zonder dat zij de voorziening meer
adequaat maken, zullen in principe niet voor vergoeding in aanmerking komen.
Daarbij kan een overweging zijn dat de bruikbaarheid van een voorziening niet
alleen door technische en functionele aspecten bepaald wordt. Tevens is het
denkbaar dat een product dat duurder is dan een vergelijkbaar product, langer
meegaat en dus uiteindelijk goedkoper is. Wat betreft het kwaliteitsniveau
waarvan uitgegaan kan worden, moge het duidelijk zijn dat bij een verantwoord,
maar ook niet meer dan dat, niveau dient te worden aangesloten. Dit niveau zou
bij woonvoorzieningen omschreven kunnen worden als de norm die in het
Bouwbesluit gangbaar is. Alleen in die gevallen dat bij voorbeeld vanuit
welstandtoezicht hogere eisen worden gesteld, kan de gemeente hier een
uitzondering op maken. Over de hiermee gepaard gaande kosten moeten afspraken
gemaakt worden.Het is uiteraard wel mogelijk een voorziening te verstrekken die duurder is dan
de goedkoopste adequate voorziening, mits de gehandicapte bereid is het
prijsverschil voor eigen rekening te houden.Lid 3 van artikel 1.2 geeft drie situaties weer waarin geen voorziening wordt
toegekend.1.2 lid 3, aanhef en onder a: algemeen gebruikelijk Onder a wordt aangegeven dat in geval een voorziening voor een persoon als de
aanvrager algemeen gebruikelijk is, geen voorziening wordt toegekend.Een door de gehandicapte gevraagde voorziening is algemeen gebruikelijk voor een
persoon als de aanvrager indien een niet-gehandicapte persoon, die in
vergelijkbare persoonlijke omstandigheden als de aanvrager verkeert, naar
maatschappelijke maatstaf en redelijkerwijs de beschikking zou (kunnen) hebben
over een dergelijke voorziening.Waar de grens tussen wat algemeen gebruikelijk is en wat dat niet is precies
getrokken moet worden zal afgemeten moeten worden aan algemeen maatschappelijke
normen.In het algemeen kan gesteld worden dat iets algemeen gebruikelijk is indien het
niet speciaal voor gehandicapten is, gewoon te koop is en niet duurder is dan
soortgelijke producten. Een uitzondering geldt indien het gaat om noodzakelijke
vervangingen op het moment dat er nog geen sprake is van een volledige
afschrijving.1.2 lid 3, aanhef en onder b: aanspraken via andere
regelingenOnder b wordt bij artikel 1.2 lid 3 aangegeven dat deze voorzieningen niet
worden verstrekt indien er een andere wettelijke regeling bestaat, op grond
waarvan men aanspraak kan maken op de aangevraagde voorziening. Hetzelfde geldt
voor het geval waarin de gehandicapte aanspraak heeft op de voorziening op grond
van een privaatrechtelijke verbintenis (bijvoorbeeld een schadevergoeding door
een verzekeraar).1.2 lid 3, aanhef en onder c: aard van de materialenHet opheffen van allergene factoren of andere problemen die hun oorzaak vinden
in de aard van de in of aan de woonruimte gebruikte materialen valt niet onder
de werking van de verordening. Ook hoeft geen woonvoorziening te worden
verstrekt indien de klachten die de gehandicapte ervaart niet voortvloeien uit
de aard van de gebruikte materialen in of aan de woning maar uit de door de
ziekte of gebrek veroorzaakte overgevoeligheid voor deze materialen. Een
uitzondering op het voorgaande is indien er sprake is van niet voorziene,
onverwacht optredende meerkosten waarvoor de gehandicapte niet heeft kunnen
reserveren. Een voorbeeld hiervan is dat uit een medisch onderzoek plotseling
blijkt dat de gehandicapte lijdt aan een ziekte of gebrek (bijvoorbeeld CARA)
waardoor de gehandicapte zijn woning dient te saneren. Dergelijke
woonvoorzieningen worden in deze verordening als woonvoorzieningen van
niet-bouwkundige of niet-woontechnische aard aangemerkt (artikel 2.1 aanhef en
onder 1 sub c).Verder dient te worden vermeld dat indien de ondervonden belemmeringen het
gevolg zijn van achterstallig onderhoud, vocht en tocht veroorzaakt door in de
woning gelegen factoren de kosten van het opheffen van deze belemmeringen ook
niet onder de werking van deze verordening vallen. De woningeigenaar is op grond
van het Burgerlijk Wetboek verplicht tot het uitvoeren van (het grotere)
onderhoud. Alleen in die situaties waarin de gehandicapte met een inkomen op het
sociaal minimum het onderhoud, desnoods tegen een huurverhoging, niet binnen een
uit medisch oogpunt aanvaardbare termijn van de verhuurder kan afdwingen, kan er
sprake zijn van zorgplicht.Artikel 1.3 Financiële tegemoetkomingen De regels met betrekking tot het vaststellen van de hoogte van financiële
vergoedingen en met betrekking tot het vaststellen van de eigen bijdrage zijn
opgenomen in het door B&W vast te stellen Besluit nadere regels verordening
voorzieningen gehandicapten.Artikel 1.4 Besluitvorming, nadere regels en nadere voorwaarden Lid 1 van artikel 1.4 geeft nog eens ondubbelzinnig aan dat de uitvoering van de
verordening wordt opgedragen aan B&W. Lid 2 geeft B&W de expliciete opdracht tot het vaststellen van het Besluit
nadere regels verordening voorzieningen gehandicapten. Deze opdracht behelst
tevens de periodieke aanpassing (jaarlijks per 1 januari) van de in het besluit
opgenomen bedragen aan de prijsindexcijfers van het Centraal Bureau voor de
Statistiek.Hoofdstuk 2 Woonvoorzieningen Paragraaf 1 Algemene omschrijvingArtikel 2.1 Type woonvoorzieningen 2.1 aanhef en onder 1 sub a: verhuis- en
inrichtingskostenB&W kunnen besluiten om een tegemoetkoming te verstrekken in de verhuis- en
inrichtingskosten, indien verhuisd wordt naar een aangepaste of een goedkoper
dan de reeds bewoonde woonruimte aan te passen woning. De gemeente maakt de
afweging of zij een tegemoetkoming in de verhuiskosten wil geven of dat de
woning van de gehandicapte aangepast moet worden. Indien aangepaste of
aanpasbare woningen beschikbaar zijn kan uit doelmatigheidsoverwegingen de
voorkeur gegeven worden aan verhuizen boven aanpassen van de huidige woonruimte
van de gehandicapte. Bij de uiteindelijke keuze van de te verstrekken
voorziening wordt een afweging gemaakt tussen de kosten van het verhuizen versus
het aanpassen van de huidige woonruimte. Tevens moet bij de afweging verhuizen
of aanpassen rekening gehouden worden met de sociale omstandigheden waarin de
gehandicapte zich bevindt zoals de aanwezigheid van mantelzorg. Bovendien is van
belang dat de financiële consequenties van verhuizen, zoals de woonlasten,
binnen de WVG-draagkracht van de gehandicapte zullen moeten passen.Uitgangspunt van het gemeentelijk beleid is dat zo goed mogelijk gebruik wordt
gemaakt van de voorraad aangepaste woningen in de gemeente.Het verlenen van een verhuiskostenvergoeding kan als stimuleringsmaatregel
gezien worden. B&W kunnen besluiten om een financiële tegemoetkoming of een
forfaitaire, dan wel gemaximeerde vergoeding te verstrekken ten behoeve van het
vrijmaken van een aangepaste woning. Als B&W de achterblijvende gezinsleden
verzoeken om de woning vrij te maken (bijvoorbeeld bij situaties waarbij de band
tussen gehandicapte en woning is verbroken, bijvoorbeeld bij verhuizing van of
door overlijden van de gehandicapte) kunnen zij in aanmerking komen voor een
tegemoetkoming of vergoeding in een deel van de verhuiskosten.Er kunnen verschillende redenen zijn op grond waarvan de gemeente besluit om het
vrijkomen van een woning te stimuleren door het verstrekken van een
verhuiskostenvergoeding. Hierbij kan gedacht worden aan de hoogte van eerder
gemaakte investeringskosten van de vrij te maken woning, bijvoorbeeld indien de
woning voor een door B&W te bepalen bedrag in het verleden is aangepast. Een
andere reden voor het verstrekken van een verhuiskostenvergoeding kan zijn dat
daarmee voorkomen wordt dat een woning voor meer dan een soortgelijk bedrag
dient te worden aangepast. Afhankelijk van de situatie kunnen B&W in
uitzonderlijke gevallen de hoogte van de tegemoetkoming laten afhangen van de
concrete situatie. Het instrument wordt immers als stimulans aangewend om de
medewerking van huurders te krijgen bij het vrijmaken van de woning voor een
gehandicapte.Het moge duidelijk zijn dat wanneer een woning wordt vrijgemaakt, er twee maal
een vergoeding voor verhuizing en inrichting kan worden verstrekt: allereerst
aan degene die de woning vrijmaakt en vervolgens aan de gehandicapte die naar de
vrijgemaakte woning verhuist. De totaalkosten hiervan zullen een onderdeel
uitmaken van de afweging of er een tegemoetkoming in de verhuiskosten verstrekt
zal worden dan wel een woning aangepast moet worden.Een financiële tegemoetkoming voor de kosten van verhuizing en inrichting wordt
uitbetaald aan de hoofdbewoner van de woonruimte.2.1 aanhef en onder 1 sub b: woningaanpassingenBij een tegemoetkoming in de kosten van woningaanpassing gaat het om bouwkundige
(onroerende) woningaanpassingen die de ergonomische beperkingen van de
gehandicapte wegnemen of gedeeltelijk wegnemen. In het Besluit nadere regels
verordening voorzieningen gehandicapten worden door B&W de kosten(soorten)
vastgesteld die in aanmerking komen voor vergoeding.Een financiële tegemoetkoming in de kosten van woningaanpassing wordt uitbetaald
aan de eigenaar van de woonruimte.2.1 aanhef en onder 1 sub c: woonvoorzieningen van niet-bouwkundige of
niet-woontechnische aardOnder een woonvoorziening waarbij geen sprake is van een ingreep van bouwkundige
of woontechnische aard zal in de praktijk met name een financiële tegemoetkoming
voor woningsanering in verband met CARA en/of een aangetoonde allergie of het
verstrekken van rolstoeltapijten verstaan worden. Ook kunnen onder deze
categorie hulpmiddelen voor baden, wassen en douchen worden begrepen welke niet
nagelvast aan de woning zijn bevestigd, alsmede tilliften. Deze laatste twee
categorieën woonvoorzieningen van niet-bouwkundige of niet-woontechnische aard
kunnen ook in de vorm van een voorziening in natura worden verstrekt zodat - in
het geval van verstrekking in bruikleen- hergebruik mogelijk is.Een financiële tegemoetkoming in de kosten van woonvoorzieningen van
niet-bouwkundige of niet-woontechnische aard wordt uitbetaald aan de
hoofdbewoner van de woonruimte of de leverancier van de voorziening.Ten aanzien van tilliften geldt op grond van rechtbankjurisprudentie (Rb.
Utrecht, 20-12-1995) dat de verstrekking hiervan tot de gemeentelijke zorgplicht
behoort. Weliswaar kan er soms op grond van arbowetgeving recht op een tillift
bestaan doch deze wetgeving ziet op de verhouding werknemer-werkgever. De
gehandicapte kan daar dus geen rechten aan ontlenen. Uitraasruimte Sinds 1 april 2000 valt op grond van een wijziging van artikel 1 onder c WVG ook
een uitraasruimte onder de gemeentelijke WVG-zorgplicht. In de verordening is
dit tot uitdrukking gebracht in de omschrijving van het begrip woningaanpassing
in artikel 1.1 aanhef onder i. Het is derhalve niet nodig om de uitraasruimte
als aparte voorziening te benoemen in artikel 2.1 lid 1.2.1 aanhef en onder 2Woonvoorzieningen kunnen ook in natura worden verstrekt. Daarbij moet vooral
worden gedacht aan woningaanpassingen en woonvoorzieningen van niet-bouwkundige
en niet-woontechnische aard. B&W bepalen de vorm van een woonvoorziening in
natura: bruikleen of eigendom.Artikel 2.2 Gereedmelding, vaststelling en uitbetaling financiële
tegemoetkoming In dit artikel wordt onder meer geregeld dat de woningaanpassing direct na
voltooiing van de werkzaamheden wordt gereedgemeld. De reden voor het opnemen
van deze bepaling is om te voorkomen dat onnodig lang een verplichting tot
uitbetaling van de financiële tegemoetkoming blijft openstaan.De gereedmelding vindt plaats door degene aan wie de financiële tegemoetkoming
wordt uitbetaald en niet door de gehandicapte. Hiervoor is gekozen omdat degene
die de financiële tegemoetkoming ontvangt niet altijd de gehandicapte is. Indien
dat het geval is heeft de gehandicapte, of zijn gemachtigde, geen belang bij de
gereedmelding en zou de begunstigde de dupe kunnen worden.De gemeente controleert of aan de voorwaarden bij het verlenen van de financiële
tegemoetkoming is voldaan. Om te voorkomen dat iedere voorwaarde daadwerkelijk
moet worden gecontroleerd is er voor gekozen om een verklaring te vragen. Indien
later alsnog zou blijken dat niet aan alle voorwaarden is voldaan kan de
financiële tegemoetkoming alsnog worden ingetrokken en eventueel worden
teruggevorderd.Artikel 2.3 Woon- en verblijfsruimten waarvoor geen woonvoorziening wordt
verstrekt Woonvoorzieningen worden alleen verstrekt als die betrekking hebben op
woonruimten die op grond van de Huursubsidiewet als zelfstandige woonruimten
aangemerkt worden. Een uitzondering op deze regel geldt ten aanzien van
woonwagens als bedoeld in de Woningwet. Hiervoor kent de verordening aparte
regels.Dit artikel is opgenomen om te voorkomen dat voorzieningen die bij de bouw of
bij regelmatig onderhoud logischerwijs zonder noemenswaardige meerkosten
meegenomen kunnen worden achterwege blijven. Daarnaast wordt geacht dat
specifieke voorzieningen voor de doelgroep (ouderen en gehandicapten) meteen bij
de bouw worden meegenomen. In gemeenschappelijke ruimten valt bv. te denken aan
automatische deuropeners, automatische liftdeuren en in individuele woningen aan
hogere toiletpotten, hendelkranen, drempelvrije doorgangen etc.Paragraaf 2 Het recht op een woonvoorzieningIn de wet wordt het begrip woonvoorziening omschreven; daarbij wordt aangegeven
dat het alleen gaat om het opheffen van (ergonomische) beperkingen die het
normale gebruik van de woning omvatten. Het gaat hierbij om de normale
(elementaire) woonfuncties zoals slapen, eten en lichaamsreiniging, maar ook om
verzorging (van bijvoorbeeld kinderen), het verrichten van geregelde
huishoudelijke taken, bezoek ontvangen. Het toesnijden van de voorziening op de
behoeften en persoonlijke omstandigheden van de aanvrager en zijn sociale
omgeving kan er toe leiden, dat - onder omstandigheden - aan de woning ook
maatregelen getroffen worden met het oog op de verzorging van de aanvrager. Bij
zowel beroepsmatige zorg als mantelzorg wordt als dat nodig is bijvoorbeeld een
tillift verstrekt en worden andere, op de arbeidsomstandigheden van de
verzorgende gerichte, voorzieningen gerealiseerd.Artikel 2.4 Het primaat van de verhuizing De manier waarop de woonvoorzieningen hier zijn gegroepeerd geeft een beperkte
rangorde aan. Deze geldt ongeacht de vorm waarin de woonvoorzieningen worden
verstrekt (financiële tegemoetkoming of natura).Primair zal gekeken worden of verhuizing mogelijk en zinvol is. Dat wil zeggen
dat een geschikte woning beschikbaar is of op korte termijn beschikbaar komt.
Onder geschikte woning dient hier begrepen te worden een woning die met
betrekkelijk lage investeringen volledig aangepast kan worden.Is geen geschikte woning beschikbaar dan kunnen B&W besluiten één van de
andere voorzieningen te verstrekken. Overigens kunnen hierbij ook andere
omstandigheden een rol spelen, zoals de mogelijkheid van de gehandicapte te
verhuizen, opgebouwde mantelzorg etc. Bovendien is van belang dat de financiële
consequenties van verhuizen, zoals de woonlasten, binnen de WVG-draagkracht van
de gehandicapte zullen moeten passen. Indien de gemeente, nadat alle factoren in
de overweging zijn meegenomen, tot de conclusie komt dat verhuizing de
goedkoopste adequate oplossing is, dan heeft bij het verstrekken van de
woonvoorziening de vergoeding voor verhuis- en (her)inrichtingskosten het
primaat.Uit lid 3 blijkt dat het ook mogelijk is om een combinatie van woonvoorzieningen
te verstrekken. Het kan dan bijvoorbeeld gaan om het verstrekken van financiële
tegemoetkomingen voor zowel verhuizing en inrichting als voor een beperkte
woningaanpassing. Uiteraard geldt als voorwaarde voor een combinatie van
voorzieningen dat dit de goedkoopste adequate oplossing is. Daarnaast geldt dat
een financiële tegemoetkoming in de kosten van woningaanpassing als onderdeel
van een combinatie van woonvoorzieningen slechts wordt verstrekt indien de
woningaanpassing is gericht op het opheffen of verminderen van ergonomische
beperkingen.Lid 4 biedt B&W de mogelijkheid om in het Besluit nadere regels situaties te
benoemen waarin zij kunnen afwijken van de in dit artikel neergelegde rangorde
van woonvoorzieningen. Ter uitvoering hiervan kunnen B&W bijvoorbeeld nadere
voorwaarden stellen aan de toepassing van het primaat van de verhuizing. Wanneer
niet aan deze voorwaarden is voldaan, vindt dit primaat geen toepassing en zal
bijvoorbeeld een financiële tegemoetkoming in de kosten van een woningaanpassing
worden toegekend.Paragraaf 3 Voorwaarden bij verlening van woonvoorzieningenArtikel 2.5 Hoofdverblijf en bezoekbaar maken woning In principe is de verlening van woonvoorzieningen alleen mogelijk indien de
gehandicapte zijn hoofdverblijf heeft in de woning waaraan de voorzieningen
worden getroffen. Een uitzondering kan gemaakt worden als de gehandicapte zijn
hoofdverblijf heeft in een AWBZ-inrichting en regelmatig een bepaalde woning
bezoekt. Het is dan mogelijk voorzieningen te verstrekken ten behoeve van het
aanpassen van één woonruimte waar de gehandicapte vaak verblijft, uiteraard met
toestemming van de eigenaar van die woonruimte. De te verlenen woonvoorziening
beperkt zich slechts tot het bezoekbaar maken van die woning omdat de
gehandicapte daar slechts geringe tijd verblijft. Uit doelmatigheidsoverwegingen
is het daarom redelijk dat er geen volledige maar een gedeeltelijke aanpassing
van de woning plaatsvindt. Onder het bezoekbaar maken van de woning wordt verstaan dat de gehandicapte de
woonkamer en één toilet kan bereiken en gebruiken. Volgens vaste jurisprudentie
van de CRvB kan een gemeente ten aanzien van bezoekbaar maken nooit gedwongen
worden meer dan het limitatief opgesomde te verstrekken of de hardheidsclausule
te gebruiken.Het vierde lid bepaalt dat de aanvraag moet worden ingediend in de gemeente waar
de bezoekbaar te maken woning staat. Deze bepaling wordt opgenomen omdat de
gehandicapte anders in de gemeente waar hij zijn hoofdverblijf heeft de aanvraag
zou indienen. Op grond van het vijfde lid is het totaal van de te verstrekken financiële
tegemoetkomingen voor het bezoekbaar maken gebonden aan een maximum bedrag. Dit
wordt door B&W vastgesteld in Besluit nadere regels verordening
voorzieningen gehandicapten. Het vaststellen van een maximum bedrag voorkomt dat
bij bezoekbaar maken dure aanpassingen aangebracht moeten worden terwijl in
andere omstandigheden het primaat van de verhuizing gebruikt zou zijn.Omdat het bezoekbaar maken als voorziening buiten de directe werkingssfeer van
de wet valt kan de verhuurder niet gedwongen worden (via aanschrijving) om de
woning aan te passen.Artikel 2.6 Weigeringsgronden woonvoorzieningen Voor alle WVG-voorzieningen geldt als uitgangspunt dat deze slechts worden
verstrekt indien ze noodzakelijk zijn. Er bestaat dus geen recht op
woonvoorzieningen indien er uit het oogpunt van de handicap geen noodzaak voor
de verhuizing bestond. Met andere woorden: verhuizing vanuit een voor de
gehandicapte geschikte woning kan niet leiden tot de verstrekking van
WVG-voorzieningen. Dit is evenwel anders indien er een belangrijke reden voor de
verhuizing bestaat. Onder belangrijke reden kan worden verstaan: verhuizen op
basis van het aanvaarden van een werkkring elders, op basis van een
echtscheiding, of vanwege het bestaan van een nieuwe duurzame vorm van
samenleven.Er bestaat eveneens geen recht op woonvoorzieningen als de gehandicapte niet is
verhuisd naar de meest geschikte woning, behoudens het geval waarin B&W
daartoe tevoren toestemming hebben verleend.Uit de bepalingen van de Algemene wet bestuursrecht en de daarop gebaseerde
jurisprudentie volgt dat de uitsluitingsgronden buiten toepassing blijven indien
er sprake is van gewijzigde omstandigheden.Een aantal algemene weigeringsgronden is opgenomen in artikel 5.2.Artikel 2.7 Duidelijkheid over financiering van niet-gesubsidieerde deel
van de kosten Indien er geen duidelijkheid bestaat over de wijze van financiering van het niet
door subsidie gedekte deel van de voorziening staat het niet vast dat de
voorziening daadwerkelijk getroffen kan worden. Het mag duidelijk zijn dat er in
dat geval geen subsidie wordt verleend. Dit artikel ziet vooral op de situatie waarin de gehandicapte duurdere
voorzieningen wenst dan goedkoopst adequaat. In dat geval zal hij zelf de
meerprijs moeten voldoen en de financiering voor de extra kosten moeten
regelen.Paragraaf 4 Beperking in de verlening van woonvoorzieningenArtikel 2.8 Het verwerven van grond Als de woningaanpassing een uitbreiding van een bestaande woning of het groter
bouwen van een nieuwe woning tot gevolg heeft kan de gemeente een financiële
tegemoetkoming verlenen in de kosten van het verwerven van extra grond die
noodzakelijk is om de woningaanpassing te realiseren. Uiteraard wordt geen
financiële tegemoetkoming verstrekt indien de extra te verwerven grond als tuin
of iets dergelijks wordt benut. Alleen de grond die noodzakelijk is voor de
woningaanpassing zelf kan in aanmerking komen voor een financiële
tegemoetkoming, waarbij een maximum aantal vierkante meters wordt gehanteerd
voor de verschillende vertrekken conform hetgeen B&W bepalen in het Besluit
nadere regels verordening voorzieningen gehandicapten.Artikel 2.9 Woningaanpassingen van gemeenschappelijke ruimtenDe gemeenschappelijke ruimten zullen voornamelijk entrees en portieken van
woongebouwen betreffen. Daarbij zal het vooral gaan om het verbreden van
toegangsdeuren, het aanbrengen van elektrische deuropeners, de aanleg van een
hellingbaan van de openbare weg naar de toegang tot de woning, drempelhulpen en
vlonders, het aanbrengen van een extra trapleuning, een opstelplaats voor een
rolstoel of een vervoersvoorziening bij de toegangsdeur van het woongebouw.Het primaat van de verhuizing zoals dat is neergelegd in artikel 2.4 geldt
onverkort bij de toepassing van dit artikel. Dit kan er bijvoorbeeld toe leiden
dat indien het nodig is om een traplift aan te brengen in een gemeenschappelijke
ruimte een verhuizing naar een andere woning de goedkoopste adequate oplossing
kan zijn. Gelet op de toelichting bij artikel 2.4 spelen ten aanzien van het al
dan niet toepassen van het primaat van de verhuizing niet alleen financiële
aspecten een rol.Artikel 2.3 staat overigens in de weg aan woningaanpassingen van
gemeenschappelijke ruimten in specifiek op gehandicapten en ouderen gerichte
woongebouwen en voorzieningen in dergelijke woongebouwen die bij (nieuw)bouw,
verbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kunnen
worden.Artikel 2.10 Beperking zeer dure woningaanpassingenDit artikel geeft gevolg aan de wettelijke plicht om in de verordening te
bepalen dat woonvoorzieningen waarvan de kosten meer bedragen dan € 45.378,-- in
beginsel niet worden verleend.Paragraaf 5 Aanpassingen van woonwagens, woonschepen en binnenschepen Artikel 2.11 Woonwagen De uitgangspunten en de gevallen waarin voorzieningen aan woonwagens kunnen
worden aangebracht zijn in principe gelijk aan die bij woningen. Gezien de
kenmerken van deze woonruimten is het echter nodig enkele nadere voorwaarden te
stellen.Artikel 2.12 Woonschip De uitgangspunten en de gevallen waarin voorzieningen aan woonschepen kunnen
worden aangebracht zijn in principe gelijk aan die bij woningen. Gezien de
kenmerken van deze woonruimten is het echter nodig enkele nadere voorwaarden te
stellen.Artikel 2.13 Technische levensduur woonwagen en woonschip Indien niet aan de eisen zoals vermeld in artikel 2.11 en 2.12 kan worden
voldaan, kan er geen uitgebreide aanpassing meer worden gesubsidieerd. Om de
beschikbare middelen zo doelmatig mogelijk aan te wenden wordt er door B&W
in het Besluit nadere regels verordening voorzieningen gehandicapten een
bovengrens vastgesteld voor de hoogte van de in deze gevallen te verlenen
financiële tegemoetkoming. Artikel 2.14 Binnenschip De uitgangspunten en de gevallen waarin voorzieningen aan binnenschepen kunnen
worden aangebracht zijn in principe gelijk aan die bij woningen. Gezien de
kenmerken van deze woonruimten is het echter nodig enkele nadere voorwaarden te
stellen.Paragraaf 6 Verhuis- en (her)inrichtingskostenArtikel 2.15 Financiële tegemoetkoming in verhuis- en inrichtingskosten
B&W kunnen een financiële tegemoetkoming of een forfaitaire, dan wel
gemaximeerde vergoeding in de verhuis- en inrichtingskosten verstrekken aan een
gehandicapte die naar een geschikte (aangepaste) of een goedkoper dan de huidige
woonruimte aan te passen woonruimte is verhuisd. B&W kunnen ook aan een
niet-gehandicapte persoon een dergelijke woonvoorziening verstrekken indien op
deze wijze een aangepaste of geschikte woonruimte vrij komt voor een
gehandicapte. De tegemoetkoming of de vergoeding van een deel van de verhuis- en
inrichtingskosten dient ter stimulering van het vrijmaken van de woning.In het tweede lid wordt een aantal cumulatieve voorwaarden opgesomd voor het
verstrekken van een financiële tegemoetkoming in verhuis- en inrichtingskosten.
Zo zal de verhuizing dan wel de acceptatie van de nieuwe woning niet mogen
plaatsvinden voordat B&W een besluit hebben genomen naar aanleiding van de
aanvraag. De zinsnede "acceptatie van de nieuwe woning" ziet op de omstandigheid
dat de gehandicapte voor de keuze gesteld is om in te gaan op een woningaanbod,
en dit woningaanbod heeft aanvaard. Indien toestemming is verleend voor de
verhuizing, is de omstandigheid dat de verhuizing dan wel de acceptatie van de
nieuwe woning niet heeft plaatsgevonden voordat B&W een besluit hebben
genomen naar aanleiding van de aanvraag, geen voorwaarde voor het verlenen van
een financiële tegemoetkoming in de verhuis- en inrichtingskosten.Gehandicapten staan soms jaren op een wachtlijst voordat zij een woning in een
ADL-cluster toegewezen krijgen (ADL staat voor: Algemene Dagelijkse
Levensverrichtingen). De gehandicapte woont in dat geval gedurende langere tijd
in een geschikte, adequate woning. Ten einde de drempel om naar een ADL-woning
te verhuizen niet te groot te maken, is in deze situatie de voorwaarde, dat
aantoonbare beperkingen als gevolg van ziekte of gebrek het normale gebruik van
de te verlaten woning belemmeren, niet van toepassing.Voorkomen moet worden dat 'normale' verhuizingen ook worden gefinancierd in het
kader van de WVG. Uit cijfers van het CBS blijkt dat de gemiddelde Nederlander 8
keer in zijn leven verhuist. Vele verhuizingen komen voort uit wijzigingen in de
gezinssituatie (samenwoning, trouwen, een grotere woning door gezinsuitbreiding,
verandering van werkkring). Deze verhuizingen hangen niet direct samen met de
handicap en worden derhalve algemeen gebruikelijk geacht. Dit wil overigens niet
zeggen dat in de nieuwe woning geen (kleinere) aanpassingen noodzakelijk zijn in
verband met de handicap (vergelijk artikel 2.6, aanhef en onder a). De kosten
van eventuele noodzakelijke aanpassingen kunnen wel worden vergoed, echter de
kosten van de verhuizing worden niet vergoed.Gedacht wordt ook aan ouderen die naar een speciale ouderenwoning (woon-zorg
complex, serviceflat e.d.) gaan verhuizen en hiervoor al langere tijd staan
ingeschreven. Het wordt algemeen gebruikelijk geacht dat op oudere leeftijd een
gewijzigde woon-zorgbehoefte ontstaat.Paragraaf 7 Overige kostenArtikel 2.16 Kosten in verband met onderhoud, keuring en reparatie
In dit artikel is nog eens uitdrukkelijk de opdracht aan B&W gegeven om in
het Besluit nadere regels verordening voorzieningen gehandicapten nadere regels
te stellen inzake de vergoeding van kosten van onderhoud, keuring en
reparatie.Artikel 2.17 Kosten in verband met tijdelijke huisvesting In die gevallen waarin de gehandicapte tijdens het aanbrengen van de
voorzieningen niet in de woonruimte kan blijven wonen en om deze reden tijdelijk
naar een andere woonruimte moet uitwijken, en in die gevallen waarin de
gehandicapte tijdens het aanbrengen van de voorzieningen in de nieuwe woning nog
in de te verlaten woning moet blijven wonen of tijdelijk naar een andere
woonruimte moet uitwijken, kan voor de periode dat hij noodzakelijkerwijs
dubbele woonkosten heeft, een vergoeding in de dubbele woonlasten worden
verstrekt. Alleen in die gevallen dat het redelijkerwijs buiten de mogelijkheden
van de gehandicapte ligt om te voorkomen dat er dubbele woonlasten opgebracht
moeten worden, kan tot vergoeding van extra woonlasten in verband met tijdelijke
huisvesting worden overgegaan.B&W verlenen slechts een financiële tegemoetkoming in de kosten van
huisvesting als de gehandicapte redelijkerwijs niet kan voorzien dat hij deze
dubbele woonlasten heeft. De tegemoetkoming heeft betrekking op kosten die
gemaakt worden in verband met het tijdelijk betrekken van een zelfstandige
woonruimte, het tijdelijk betrekken van een niet-zelfstandige woonruimte of het
langer moeten aanhouden van de te verlaten woonruimte.B&W kunnen in het Besluit nadere regels de maximale duur van de periode
bepalen gedurende welke een tegemoetkoming in de kosten van tijdelijke
huisvesting kan worden verstrekt.Paragraaf 8 Facultatieve woonvoorzieningenArtikel 2.18 Huurderving Door de eigenaar van de woning een financiële tegemoetkoming in de gederfde
huurinkomsten te verlenen kan bevorderd worden dat de aangepaste woonruimte
beschikbaar blijft voor gehandicapten. De duur van de tegemoetkoming kan
afhankelijk gesteld worden van de situatie ter plekke.Op grond van het derde lid kunnen B&W in het Besluit nadere regels de
maximale duur van de periode bepalen gedurende welke een financiële
tegemoetkoming in de kosten van huurderving kan worden verstrekt. Op grond van
het derde lid kunnen B&W in het Besluit nadere regels eveneens bepalen dat
gedurende een zekere periode aansluitend aan de datum waarop de gelding van de
huurovereenkomst is verstreken geen financiële tegemoetkoming voor huurderving
wordt verstrekt. Deze bevoegdheid is B&W verleend omdat in de exploitatie
van een woning rekening wordt gehouden met een bepaald percentage huurderving.
Het is daarom dan ook te verantwoorden dat het normale risico van leegstand voor
rekening en risico van de verhuurder blijven.Om te voorkomen dat de gemeente gehouden is ook bij kleine woningaanpassingen
een financiële tegemoetkoming voor huurderving te verstrekken is in het tweede
lid bepaald dat B&W in het Besluit nadere regels een ondergrens kunnen
vastleggen. Voor woningen waarvoor de aanpassingskosten minder hebben bedragen
dan het in het Besluit nadere regels genoemde bedrag kan dan geen tegemoetkoming
voor huurderving worden verleend.Paragraaf 9 Afschrijving woningaanpassingenArtikel 2.19 Afschrijving woningaanpassingen Dit artikel heeft een tweeledige functie. In de eerste plaats is het bedoeld om
te voorkomen dat bij verkoop van de woning de waardestijging die het gevolg is
van een dure woningaanpassing volledig ten goede komt aan de woningeigenaar. In
de tweede plaats voorkomt het kapitaalvernietiging. Indien de gehandicapte
zonder gegronde reden binnen tien jaar verhuist dan kan dit leiden tot
kapitaalvernietiging. Het is niet meer dan redelijk om de gehandicapte hier
gedeeltelijk voor aan te spreken.Een en ander is uitgewerkt door de woningeigenaar bij verkoop te verplichten tot
terugbetaling van de aanpassingskosten verminderd met de afschrijving. Daarbij
geldt een lineaire afschrijving over een termijn van 10 jaar, zodat het terug te
betalen bedrag jaarlijks met 10 procent daalt. Uit oogpunt van rechtsgelijkheid
is het bedrag genoemd in het Besluit nadere regels vrijgelaten. De regeling
geldt immers niet voor woningaanpassingen beneden dit bedrag.Ter illustratie van de toepassing van de afschrijvingsregeling het volgende
voorbeeld, waarbij wordt uitgegaan van de fictie dat het Besluit nadere regels
een bedrag van € 12.000,-- noemt. Indien een woning is aangepast voor €
42.000,-- en de eigenaar verkoopt deze woning na vijf jaar, dan dient hij 50
procent van de aanpassingskosten minus € 12.000,-- terug te betalen. Dit
percentage is berekend door de totale aanpassingskosten na aftrek van €
12.000,-- te stellen op 100 procent en dit te verminderen met een afschrijving
van 50 procent (5 jaar maal 10 procent). De berekening luidt als volgt: €
42.000,-- minus € 12.000,-- = € 30.000,-- x 50% = € 15.000,--. De termijn van tien jaar ligt ruim beneden de in de bouwwereld algemeen
gebruikelijke afschrijvingstermijn van (afhankelijk van het soort bouwwerk) 12
tot 20 jaar.Het vijfde lid benadrukt dat indien de toepassing van dit artikel zou leiden tot
onbillijkheden, B&W hiervan af kunnen wijken door toepassing te geven aan de
hardheidsclausule van artikel 7.1. Denk aan situaties waarin de waardestijging
van de woning aantoonbaar minder bedraagt dan de aanpassingskosten of waarin er
aanleiding is tot versnelde afschrijving.Hoofdstuk 3 VervoersvoorzieningenArtikel 3.1 Algemene omschrijving vervoersvoorzieningenDit artikel geeft een overzicht van alle mogelijke vervoersvoorzieningen die op
grond van deze verordening verstrekt kunnen worden. Artikel 3.2 bepaalt welk van
de voorzieningen het primaat heeft en in hoeverre er combinaties mogelijk zijn
van verschillende vervoersvoorzieningen. Aan de volgorde waarin de verschillende
soorten voorzieningen in artikel 3.1 worden genoemd kunnen dus geen rechten
worden ontleend.De (eventuele) onderhoudskosten met betrekking tot vervoersvoorzieningen dienen
te worden voldaan uit de financiële tegemoetkomingen die voor het gebruik
hiervan worden verstrekt. Indien verstrekking van een financiële tegemoetkoming
voor het gebruik van een vervoersvoorziening evenwel niet aan de orde is, biedt
artikel 3.1 aanhef en onder d grond voor toekenning van een financiële
tegemoetkoming in de kosten van onderhoud en reparatie van een
vervoersvoorziening in natura.Artikel 3.2 Het recht op een vervoersvoorziening Lid 1 van artikel 3.2 geeft aan dat een gehandicapte alleen voor een
vervoersvoorziening in aanmerking kan worden gebracht wanneer aantoonbare
beperkingen als gevolg van ziekte of gebrek a. het gebruik van het openbaar
vervoer of b. het bereiken van dit openbaar vervoer onmogelijk maken.Door deze formulering is bepaald dat louter de aantoonbare beperkingen van de
gehandicapte in relatie tot de beperkingen van de bestaande vervoersystemen
bepalend zijn voor de vraag of, en zo ja in hoeverre de gehandicapte in
aanmerking komt voor een voorziening terzake. Doordat de streekbus,
bijvoorbeeld, voor iemand met een functionele beperking niet toegankelijk is,
heeft men recht op een vervoersvoorziening. Psychische problemen (men durft niet
in een drukke bus, men is bang voor de trein) zijn daardoor in principe geen
indicatie voor een vervoersvoorziening. Hier moet een adequate voorziening
getroffen worden, hetgeen wellicht beter gevonden kan worden in een therapie
waardoor de blokkade opgeheven kan worden. Is in zo'n situatie de problematiek
op te lossen, dan was de problematiek tijdelijk en viel derhalve terecht niet
onder de Wet voorzieningen gehandicapten, bij gebrek aan een langdurige
noodzaak. Anders wordt het als blijkt dat het probleem niet therapeutisch
opgelost kan worden. Dan is wel een langdurige noodzaak aanwezig en zou wel een
vervoersvoorziening verstrekt kunnen worden.Indien de gehandicapte gebruik kan maken van het openbaar vervoer en hij geen
aantoonbare beperkingen als gevolg van ziekte of gebrek ondervindt om het
openbaar te bereiken, komt hij dus niet in aanmerking voor een
vervoersvoorziening. Een uitzondering kan evenwel aan de orde zijn in het geval
de gehandicapte enkel met een begeleider gebruik kan maken van het openbaar
vervoer. Dan kunnen de kosten de kosten die de begeleider moet maken om de
gehandicapte op te halen en weg te brengen wel voor vergoeding in aanmerking
komen.Uitgangspunt van het bepaalde in lid 2 is het primaat van het collectief
vervoer. Slechts indien de gehandicapte hier om medische redenen geen gebruik
van kan maken bestaat er recht op de in dit tweede lid genoemde
vervoersvoorzieningen.De concrete invulling van het systeem van collectief vervoer is in afzonderlijke
besluiten door het gemeentebestuur geregeld. Dit is noodzakelijk om desgewenst
ook burgers die geen recht hebben op een vervoersvoorziening op grond van de WVG
de mogelijkheid te bieden om gebruik te maken van het systeem van collectief
vervoer. In de besluiten die het collectief vervoer regelen zijn onder andere
bepalingen opgenomen omtrent het vervoersgebied, de beschikbaarheid, de
verschuldigde eigen bijdrage per rit en de voorwaarden voor het meereizen van
een begeleider, kinderen en blindengeleide/sociale honden. Voor burgers die geen
recht hebben op WVG-vervoersvoorzieningen kunnen hogere tarieven gelden dan voor
burgers die hier wel recht op hebben.Lid 4 maakt het mogelijk om voor mensen met een hoge vervoersbehoefte binnen de
directe omgeving van de woning onder voorwaarden een scootermobiel te
verstrekken. Er kunnen situaties bestaan waarin het cvv niet de meest adequate
oplossing is. Gedacht kan bijvoorbeeld worden aan een moeder die de kinderen
dagelijks van school haalt of de gehandicapte die vaak boodschappen moet doen.
In deze situatie zal het cvv onvoldoende mobiliteit bieden.Lid 5 van artikel 3.2 bepaalt vervolgens dat bij het vaststellen van de hoogte
van de vervoerskostenvoorziening (uitgezonderd de financiële tegemoetkoming of
een vergoeding in de kosten van aanpassing van een eigen auto) rekening wordt
gehouden met de individuele vervoersbehoefte en de mate waarin een collectief
vervoerssysteem en/of een voorziening in natura in die vervoersbehoefte kan
voorzien. Bij het bepalen van de hoogte van de vervoerskostenvergoeding zal dus
eerst moeten worden vastgesteld of er sprake is van een uitzonderlijke
vervoersbehoefte en vervolgens is dan de vraag aan de orde in welke mate een
collectief vervoerssysteem en/of een voorziening in natura in die
vervoersbehoefte kan voorzien. Ter bepaling van dit laatste kan worden uitgegaan
van algemene richtlijnen die op bepaalde typen vervoersystemen van toepassing
zijn of kan worden gekozen voor onderzoek ter plekke. Indien er in individuele
gevallen sprake is van een bijzondere vervoersbehoefte kan het van toepassing
zijnde normbedrag zowel in bovenwaartse zin als in neerwaartse zin worden
bijgesteld.Van belang voor de toepassing van lid 5 is het gegeven dat het voorzien in de
vervoersbehoefte door middel van het collectief vervoerssysteem nimmer aan de
orde is bij de verstrekking van een financiële tegemoetkoming of een vergoeding
in de kosten van aanpassing van een eigen auto en in de kosten van gebruik van
een bruikleenauto. De verstrekking van dergelijke financiële tegemoetkomingen of
vergoedingen is ingevolge het bepaalde in het tweede en derde lid immers slechts
dan aan de orde indien geen gebruik kan worden gemaakt van het collectief
vervoer.Wanneer, zoals lid 6 van artikel 3.2 bepaalt, beide echtgenoten gehandicapt zijn
en een vervoersvoorziening behoeven, kan, in het geval dat de behoeften van de
echtgenoten samenvallen, volstaan worden met een beperkte op de situatie
afgestemde voorziening. Dit om te voorkomen dat men een vervoerskostenvergoeding
krijgt die niet in relatie staat tot vervoerskostenvergoeding die anderen
ontvangen.Vallen de behoeften niet samen, of slechts ten dele, dan kan twee maal een
vervoerskostenvergoeding worden verstrekt tot een bepaald maximum. De hoogte van
dit maximum is vastgelegd in het Besluit nadere regels verordening voorzieningen
gehandicapten.Lid 7 bepaalt dat er boven de inkomensgrens van 1,5 maal het norminkomen geen
collectief vervoerssysteem, geen financiële tegemoetkomingen in de kosten van
het gebruik van een bruikleenauto, (rolstoel)taxi of een eigen auto, en geen
financiële tegemoetkomingen in de kosten medisch noodzakelijke begeleiding
worden verstrekt. Uitgangspunt hiervan is dat boven deze inkomensgrens mensen
met een inkomen boven deze inkomensgrens geacht worden zelf de kosten van een
auto of taxi te kunnen betalen. Met andere woorden: boven de genoemde grens is
een auto algemeen gebruikelijk. Genoemde beperking geldt ook voor collectief
vervoer en voor medisch noodzakelijke begeleiding.Hoewel reeds in artikel 6.3, lid 2, is bepaald dat B&W een besluit genomen
op grond van deze verordening geheel of gedeeltelijk intrekken indien niet of
niet langer is voldaan aan de voorwaarden of verplichtingen gesteld bij of
krachtens deze verordening, is in het achtste lid nog eens uitdrukkelijk bepaald
dat een in het vijfde lid genoemde vervoersvoorziening wordt ingetrokken bij
overschrijding van de inkomensgrens lopende de verstrekking van zo een
vervoersvoorziening.Het negende lid is een weergave van de jurisprudentie van de CRvB met betrekking
tot de reikwijdte van vervoersvoorzieningen. Artikel 3.3 Training gesloten buitenwagen en scootermobiel B&W kunnen indien daartoe aanleiding bestaat een financiële tegemoetkoming
verstrekken in de kosten van een training in het gebruik van een gesloten
buitenwagen of scootermobiel wanneer deze kosten niet vergoed worden door de
ziektekostenverzekering. Dit is ook mogelijk gedurende een zogenaamde
proefplaatsing. In alle gevallen geldt als voorwaarde dat de betreffende
voorziening moet zijn toegekend op basis van deze verordening.Hoofdstuk 4 RolstoelenArtikel 4.1 Algemene omschrijvingDit artikel bepaalt dat B&W een rolstoel kunnen verstrekken voor
verplaatsing binnen en/of buiten. 'Rolstoelen' die uitsluitend geschikt zijn
voor buitenvervoer zijn per definitie vervoersvoorzieningen (bijvoorbeeld een
scootermobiel of een elektrische buitenwagen) en worden dus verder niet onder
deze algemene omschrijving van rolstoelen begrepen. Zoals in de toelichting op
artikel 1.1 aanhef en onder a van deze verordening reeds is aangegeven, valt
onder het begrip 'rolstoel' alleen een handbewogen of elektrische rolstoel en
geen andere voorzieningen voor het verplaatsen binnenshuis, zoals een
trippelstoel. Onder handbewogen rolstoelen kunnen ook verstaan worden een
duwwandelwagen of een zelfbeweger. Ook individuele aanpassingen aan rolstoelen
vallen onder de rolstoelverstrekking. Een voorbeeld hiervan is een
anti-dekubitus kussen. Vaak zullen aanpassingen tegelijkertijd met de rolstoel
worden gerealiseerd. Het kan echter ook voorkomen dat de aanpassingen aan
rolstoelen afzonderlijk van de rolstoel worden aangevraagd en verleend.Sportrolstoelen, genoemd onder b, vallen wel onder de algemene omschrijving van
artikel 4.1.Voorts kunnen B&W een tegemoetkoming in de kosten van onderhoud, reparatie
of verzekering en accessoires verlenen.Onderhoudskosten die het gevolg zijn van oneigenlijk gebruik van en door de
gebruiker aangebrachte ongeoorloofde modificaties aan de rolstoel komen niet
voor vergoeding in aanmerking.Artikel 4.2 Het recht op een rolstoel In dit artikel is omschreven wanneer een gehandicapte in aanmerking komt voor
verstrekking van een rolstoel. De eerste voorwaarde is dat er sprake is van
aantoonbare beperkingen als gevolg van ziekte of gebrek (afgeleid van de
begripsomschrijving van de gehandicapte). Voorts moeten andere loophulpmiddelen
onvoldoende uitkomst bieden.Voorbeelden van "andere wettelijke regelingen" als bedoeld in het eerste lid
zijn de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten en de Ziekenfondswet.Voor sportrolstoelen kunnen ook gehandicapten in aanmerking komen die in het
dagelijkse leven van loophulpen gebruik kunnen maken, maar zonder sportrolstoel
niet in staat zijn tot sportbeoefening. Ten aanzien van sportrolstoelen blijft
de gemeentelijke zorgplicht op grond van de WVG beperkt tot recreatieve
sportbeoefening. De meerkosten voor sportrolstoelen in verband met professionele
sportbeoefening komen niet voor vergoeding op grond van de verordening in
aanmerking.Artikel 4.3 Vorm van de verstrekking Een rolstoel wordt in principe in bruikleen verstrekt. Voor sportrolstoelen kan
in plaats daarvan een afkoopsom, in de vorm van een gemaximeerde vergoeding,
worden verstrekt. Indien B&W hiervoor kiezen dan bepalen zij in het Besluit
nadere regels verordening voorzieningen gehandicapten de maximale hoogte van de
vergoeding.Artikel 4.4 Training elektrische rolstoel B&W kunnen indien daartoe aanleiding bestaat een financiële tegemoetkoming
verstrekken in de kosten van een training in het gebruik van een elektrische
rolstoel wanneer deze kosten niet vergoed worden door de
ziektekostenverzekering. Dit is ook mogelijk gedurende een zogenaamde
proefplaatsing. In alle gevallen geldt als voorwaarde dat de elektrische
rolstoel moet zijn toegekend op basis van deze verordening.Afdeling II ProceduresHoofdstuk 5 Het verkrijgen van een
voorzieningDe aanvraagprocedure wordt in de Algemene wet bestuursrecht (Awb) geregeld, met
name in hoofdstuk 3, Algemene bepalingen over besluiten, en hoofdstuk 4,
Bijzondere bepalingen over besluiten. Al hetgeen in de Awb is geregeld, hoeft niet meer in de verordening te worden
geregeld. Vandaar dat het procedurele deel van de WVG-verordening zeer beperkt
kan blijven.Artikel 5.1 Aanvraagprocedure Wie een aanvraag in kan dienen en waar dat moet gebeuren kan verwarring
opleveren. De aanvraag kan uiteraard ingediend worden door de gehandicapte. Maar
het is ook mogelijk dat een ander namens de gehandicapte een aanvraag indient.
In principe dient men een aanvraag in te dienen bij die gemeente waar men in het
bevolkingsregister is ingeschreven. Alleen in de situatie dat men verhuist naar
een andere gemeente, kan het voorkomen dat men een aanvraag indient bij een
gemeente waar men (nog) niet in het bevolkingsregister staat ingeschreven. Zie
hieromtrent ook de toelichting op artikel 1.1 aanhef en onder g.In het eerste lid van artikel 5.1 is bepaald dat B&W een instantie kunnen
aanwijzen waar de gehandicapte zijn aanvraag moet indienen. Een verplichting om
een aanvraag in te moeten dienen bij een ander dan het tot beslissen bevoegde
orgaan (B&W) is mogelijk op grond van artikel 4:1 van de Algemene wet
bestuursrecht.De aanvrager van een beschikking kan aangeven dat zijn gegevens vertrouwelijk
ter beschikking worden gesteld. Op grond van artikel 2:5 Awb dienen de gegevens
vertrouwelijk te worden behandeld.Artikel 5.2 Algemene gronden voor weigering Dit artikel geeft een tweetal algemene gronden voor weigering aan (artikel 2.6
bevat een aantal specifieke weigeringsgronden met betrekking tot
woonvoorzieningen).Onder lid 1, aanhef en onder a, wordt gedoeld op de situatie dat de gehandicapte
een voorziening realiseert dan wel zich een voorziening verschaft voordat deze
door B&W is toegekend. Omdat de gemeente dan geen mogelijkheden meer heeft
de voorziening volgens het vastgestelde beleid te verstrekken, noch invloed
heeft op de te verstrekken soort voorziening, zal in deze situatie de
voorziening worden geweigerd. Niet eerder dan nadat B&W een beslissing over
de aanvraag voor een voorziening hebben genomen mag een aanvang worden gemaakt
met de werkzaamheden dan wel tot aanschaf worden overgegaan. Pas op dat moment
hebben B&W alle op de aanvraag betrekking gegevens beoordeeld en op grond
hiervan een besluit genomen over de te treffen voorziening. Door deze regeling
wordt voorkomen dat een voorziening waar vroegtijdig mee is begonnen
uiteindelijk niet overeenstemt met hetgeen B&W als goedkoopste adequate
voorziening beschouwen. B&W kunnen bijvoorbeeld ten aanzien van een
woningaanpassing immers ook factoren mee laten wegen die buiten de woonruimte
van de gehandicapte gelegen zijn, zoals een beschikbare aangepaste woning
elders, waardoor een woningaanpassing wellicht niet noodzakelijk is.In het tweede lid is een uitzondering opgenomen op de regel dat B&W de
kosten die de aanvrager voor de datum van de beslissing op de aanvraag heeft
gemaakt, niet vergoeden om reden dat die kosten eerder zijn gemaakt dan de datum
van dat besluit. De betekenis van het bepaalde in het tweede lid kan worden
geïllustreerd aan de hand van de aanvraag om een verhuiskostenvergoeding.
Ingevolge het bepaalde in het eerste lid komt een gehandicapte voor een
verhuiskostenvergoeding pas in aanmerking nadat de gemeente hieromtrent een
toewijzende beschikking heeft gegeven. In de praktijk evenwel dient zich het
moment, waarop de gehandicapte zich voor de keuze gesteld ziet om in te gaan op
een woningaanbod, vaak eerder aan dan het moment waarop de gemeente haar
besluitvorming omtrent de verhuiskostenvergoeding heeft afgerond. Indien de
gemeente dan toestemming verleent tot het maken van de kosten, zal zij de
aanvraag om een verhuiskostenvergoeding ingevolge artikel 5.2, lid 2, niet meer
kunnen afwijzen op de grond dat de kosten eerder zijn gemaakt dan de datum van
het besluit.De gemeente kan in beginsel wel een beroep doen op andere afwijzingsgronden om -
ondanks verlening van toestemming tot het maken van de kosten - de aanvraag om
een verhuiskostenvergoeding af te wijzen. Om er zeker van te zijn dat een beroep
op het vertrouwensbeginsel zijdens de gehandicapte niet zal slagen, zal de
gemeente de gehandicapte er bij het geven van de toestemming uitdrukkelijk op
dienen te wijzen dat de toestemming op zichzelf nog niet betekent dat de
aanvraag om een verhuiskostenvergoeding zal worden toegewezen.Onder lid 1, aanhef en onder b, wordt aangegeven dat de aanvraag geweigerd wordt
als het gaat om een vergoeding of verstrekking die reeds eerder heeft
plaatsgehad, terwijl het de aanvrager te verwijten is dat het middel verloren is
gegaan, bij voorbeeld door roekeloosheid of verwijtbare onachtzaamheid.Het moge duidelijk zijn dat deze regeling niet geldt indien de aanvrager geen
schuld treft. Indien een ander aansprakelijk is voor het verloren gaan, dient
bekeken te worden of het mogelijk is deze derde door de gehandicapte hiervoor
aansprakelijk te doen stellen om zodoende de kosten te kunnen verhalen.Indien in een woning een traplift, een verstelbare keuken of een andere dure
voorziening is aangebracht heeft dit gevolgen voor de te verzekeren waarde van
de opstal. Dit risico dient in de opstalverzekering gedekt te worden. Indien bij
voorbeeld bij brand blijkt dat de woning onvoldoende verzekerd is, dan kan op
dat moment geen beroep op deze verordening worden gedaan.Artikel 5.3 Bijzondere bepalingenDit artikel bepaalt in lid 1 dat in de beschikking moet worden vermeld op welke
kosten de tegemoetkoming betrekking heeft, indien een financiële tegemoetkoming
dan wel gemaximeerde vergoeding wordt verleend. Door deze vermelding kan worden
voorkomen dat later onduidelijkheid blijkt te bestaan over het precieze doel van
de tegemoetkoming. Ook maakt deze omschrijving de intrekking van een voorziening
en de terugvordering daarvan eenvoudiger.Lid 2 van artikel 5.3 bepaalt dat in de beschikking geldingsduur,
uitkeringsmaatstaf alsmede toepasselijke voorschriften voor uitbetaling vermeld
dienen te worden indien het een periodieke tegemoetkoming betreft. Deze
voorschriften hebben primair tot doel een goede motivering te geven voor de
beslissing. Een tweede doel is om voldoende duidelijkheid te scheppen bij de
gehandicapte wat van hem verwacht wordt. Hiermee kan voorkomen worden dat de
situatie ontstaat dat gehandicapte en gemeentebestuur beide een initiatief van
de ander afwachten, terwijl de gehandicapte actie dient te ondernemen.De verstrekking van een periodieke financiële tegemoetkoming in de kosten van
vervoer geschiedt per kwartaal en de uitbetaling geschiedt halverwege het
kwartaal. Indien de rechthebbende overlijdt voordat de uitbetaling halverwege
het kwartaal is geschied, eindigt de verstrekking per de datum van overlijden.
Indien de rechthebbende overlijdt nadat de uitbetaling halverwege het kwartaal
reeds is geschied, eindigt de verstrekking op de eerste dag van het
daaropvolgende kwartaal (lid 4).Hoofdstuk 6 Verplichtingen en bevoegdheden van rechthebbende
en het college van B&WArtikel 6.1 Inlichtingen, onderzoek, advies Lid 1 van dit artikel bepaalt dat B&W bevoegd zijn de gehandicapte op te
roepen in persoon te verschijnen en te ondervragen op een door B&W te
bepalen plaats en tijdstip en te laten onderzoeken en/of ondervragen door een of
meer daartoe aangewezen deskundigen.Dit alles met de beperking dat dit in het belang moet zijn van de aanvraag.
B&W mogen dus geen gegevens (doen) opvragen waarin zij uit anderen hoofde
geïnteresseerd zijn.Lid 2 geeft aan wanneer B&W advies dienen te vragen. Uit praktisch oogpunt
is ervoor gekozen om de precieze invulling hiervan over te laten aan B&W via
de door hen vast te stellen beleidsregels in het handboek Wvg.In de verordening is niet opgenomen wie de adviseur is. Men kan immers meer
adviseurs in verschillende, zelfs wisselende situaties hebben hetgeen een
eenduidige vermelding onmogelijk maakt. De Wet vereist vermelding ook niet;
ingevolge artikel 5 van de Wet dient de verordening regels te bevatten "met
betrekking tot de procedure met betrekking tot de toekenning, de herziening, de
beëindiging en de terugvordering van de voorziening, daaronder begrepen het
inwinnen van deskundigenadvies".De zinsnede "Onverminderd het bepaalde bij of krachtens artikel 8 van de Wet" in
het tweede lid is opgenomen om te verduidelijken dat, ook indien de
beleidsregels Wvg niet zouden bepalen dat het gemeentebestuur in de gevallen als
bedoeld in artikel 8 van de Wet (en in de daarop eventueel gebaseerde algemene
maatregel van bestuur) advies inwint van het orgaan Regionaal Indicatie Orgaan,
de verplichting hiertoe bestaat op grond van dat artikel 8 van de Wet.De eisen, te stellen aan een deskundigenadvies zijn opgenomen in lid 3. Deze
eisen zijn ontleend aan de Regeling Geldelijke Steun Huisvesting Gehandicapten.
Daarbij kan het volgende worden aangetekend:Onder medische kennis dient verstaan te worden het beoordelen/interpreteren van
de medische situatie en de vertaling van ziekte/stoornis naar beperking. Onder
sociale kennis wordt begrepen het inzicht in de gevolgen van de afwezigheid van
functies (aanwezigheid van beperkingen). De ervaring van de beperking in de
leef-, woon- en werksituatie wordt met handicap aangeduid. De adviseur moet het
vermogen hebben om de beperkingen in de individuele situatie te vertalen naar
handicaps. Door kennis te hebben van het individu, zijn omgeving en de rol van
het individu hierin, is het mogelijk inzicht te krijgen in de aard en de mate
van het probleem. Tevens is het dan reeds mogelijk om een globale vertaalslag te
maken naar mogelijke oplossingen. Onder ergonomische kennis wordt het volgende
verstaan. De adviseur dient inzicht te hebben in de aanpassingsmogelijkheden van
hulpmiddelen aan de mens. Dit vereist kennis over menselijke eigenschappen
(anatomie, fysiologie, psychologie) en technische eigenschappen van
hulpmiddelen. De technische kennis betekent dat een adviseur 'weet' moet hebben
van onder andere bouwkundige (on)mogelijkheden. De opgesomde lijst van
noodzakelijke kennisgebieden hoeft overigens niet geconcentreerd te zijn in één
adviesfunctie. Artikel 6.2 Wijzigingen in de situatie Op grond van artikel 6.2 is de gehandicapte aan wie krachtens deze verordening
een voorziening is verstrekt, verplicht wijzigingen die relevant (kunnen) zijn
voor de beoordeling van het (voortduren van het) recht op een voorziening, uit
eigen beweging aan B&W door te geven. Het gaat hier om alle gegevens en
feitelijkheden waarvan redelijkerwijs verondersteld kan worden dat zij van
belang zijn, zoals veranderingen in de hoogte van het inkomen als het gaat om
inkomensafhankelijke bijdragen, de staat van een in bruikleen verstrekt
voorwerp, gewijzigde burgerlijke staat, verhuizing, etc.Het moment van verstrekken is voor vervoersvoorzieningen en rolstoelen het
moment waarop de gehandicapte de voorziening in natura of de beschikking, waarin
het bedrag van de financiële tegemoetkoming is vastgesteld, ontvangt.Het moment van verstrekken van een financiële tegemoetkoming in de kosten van
woningaanpassing is het moment waarop B&W de hoogte van de financiële
tegemoetkoming hebben vastgesteld en dit meedelen aan degene aan wie de
financiële tegemoetkoming wordt uitbetaald (zie toelichting op artikel
2.2).Artikel 6.3 Heronderzoek, intrekking van een besluit tot verlening van een
voorziening, weigering een voorziening te verlenen Onder de voorwaarden of verplichtingen gesteld bij of krachtens de Wet (lid 2)
zijn op de eerste plaats begrepen de voorwaarden zoals neergelegd in de Wet
voorzieningen gehandicapten zelf. B&W kunnen derhalve, indien niet of niet
langer is voldaan aan de in artikel 2, lid 1, van de Wet neergelegde voorwaarde
dat de gehandicapte in de gemeente woonachtig is, deze gehandicapte de gewenste
voorziening weigeren of een besluit jegens deze gehandicapte intrekken.
Daarnaast vallen onder bedoelde voorwaarden of verplichtingen ook de voorwaarden
of verplichtingen zoals neergelegd in deze verordening en de voorwaarden of
verplichtingen zoals neergelegd in het Besluit nadere regels verordening
voorzieningen gehandicapten. B&W kunnen derhalve, indien de gehandicapte
niet voldoet aan de in artikel 6.1 lid 5 van deze verordening neergelegde
verplichting om aan B&W of de door hen aangewezen adviesinstantie die
gegevens te (doen) verschaffen die noodzakelijk zijn voor de beoordeling van het
recht op een voorziening, deze gehandicapte de gewenste voorziening weigeren of
een besluit jegens deze gehandicapte intrekken. Tot slot vallen ook de
voorwaarden of verplichtingen die in de individuele beschikking zijn opgenomen
onder de voorwaarden of verplichtingen gesteld bij of krachtens de Wet. Zo kan
de gehandicapte bij de verlening van een voorziening in natura worden verplicht
een eigen bijdrage te betalen. Indien de gehandicapte, ook na daartoe
schriftelijk te zijn aangemaand, de verplichting om de eigen bijdrage te
voldoen, niet nakomt, kan het besluit waarbij die voorziening in natura is
verstrekt worden ingetrokken. Indien B&W ter uitvoering van de individuele
beschikking gebruik maken van een privaatrechtelijke overeenkomst, vallen de in
deze overeenkomst opgenomen verplichtingen ook onder de verplichtingen gesteld
bij of krachtens de Wet.Parallel aan artikel 4:48 lid 1 sub c Awb kunnen B&W volgens het tweede lid
de voorziening geheel of gedeeltelijk intrekken indien zodanig onjuiste of
onvolledige gegevens zijn verstrekt dat zo de juiste gegevens bekend waren
geweest B&W niet tot toekenning zouden zijn overgegaan. Indien er reeds uitbetaald of geleverd (voorziening in natura) is, kunnen
B&W de voorziening geheel of gedeeltelijk terugvorderen (artikel 6.4). Het
ligt voor de hand dat van deze mogelijkheid in ieder geval gebruik wordt gemaakt
indien er sprake van verwijtbaarheid is. Hiervan is zonder meer sprake wanneer
betrokkene bewust verkeerde gegevens heeft verstrekt, bijvoorbeeld over zijn
inkomen.Wanneer blijkt dat een financiële tegemoetkoming dan wel gemaximeerde vergoeding
binnen 6 maanden na de uitbetaling niet is aangewend voor de bekostiging van de
voorziening waarvoor deze is verleend, kan deze betaling ook worden
teruggevorderd (lid 3). Het gaat hierbij om voorzieningen waarbij de uitbetaling
van de tegemoetkoming of de vergoeding aan de aanschaf van de voorziening vooraf
gaat. Bij woningaanpassingen zal dit in de regel niet voorkomen omdat de
uitbetaling pas dan plaats vindt nadat de woningaanpassing is uitgevoerd. Dit
derde lid van artikel 6.3 is dus niet van toepassing op woningaanpassingen. Voor
woningaanpassingen is naar analogie van artikel 6.3 derde lid in artikel 2.2
eerste lid geregeld dat terstond na voltooiing van de werkzaamheden in het kader
van een voorziening als bedoeld in artikel 2.1 aanhef en onder 1 sub b, de
woningeigenaar aan B&W verklaart dat de bedoelde werkzaamheden zijn
voltooid.Op grond van de Awb dient een besluit tot intrekking van een voorziening
betrokkene schriftelijk te worden medegedeeld. Hierover hoeft in de verordening
voorzieningen gehandicapten dus geen afzonderlijke bepaling te worden
opgenomen.Artikel 6.4 Terugvordering Het artikel geeft aan dat op grond van deze verordening verstrekte voorziening
van de gehandicapte in ieder geval kunnen worden teruggevorderd indien het
besluit, waarbij deze voorziening is toegekend, met toepassing van artikel 6.3
is ingetrokken, met dien verstande dat uit een oogpunt van rechtszekerheid een verjaringstermijn geldt van vijf jaar. Hiervoor is aansluiting gezocht bij
de verjaringstermijn voor terugvordering van onverschuldigd betaalde
subsidiebedragen (vergelijk artikel 4:57 van de Algemene wet bestuursrecht). De
samenhang met het intrekkingsbesluit houdt in dat het intrekkingsbesluit en het
terugvorderingsbesluit binnen hetzelfde tijdvak van vijf jaar moeten
plaatsvinden. De verjaringstermijn vangt aan op de datum van het besluit tot
toekenning van de voorziening.Het artikel belet niet om in plaats van het terugvorderen van een financiële
tegemoetkoming deze te verrekenen met financiële tegemoetkomingen voor een
volgend tijdvak.Ingevolge het tweede lid kunnen alle terug te vorderen bedragen worden verhoogd
met de wettelijke rente.Afdeling III SlotHoofdstuk 7 SlotbepalingenArtikel 7.1 Afwijken van bepalingen/hardheidsclausule Dit artikel bepaalt dat B&W in bijzondere gevallen kunnen afwijken van de
bepalingen van deze verordening of van de bepalingen die krachtens deze
verordening zijn gesteld, zo nodig na het inwinnen van advies. Dit afwijken kan
alleen maar ten gunste van de betrokken gehandicapte of eigenaar van de
woonruimte en nooit ten nadele. Ook de eigenaar van de aangepaste woonruimte kan
in aanmerking komen voor de hardheidsclausule. Gedacht kan worden aan een
situatie waar het van belang is dat een woonruimte ook langer dan de
gebruikelijke periode waarvoor een tegemoetkoming in huurderving wordt verstrekt
leeg staat, omdat bij voorbeeld bekend is dat een gehandicapte op het punt staat
om uit een revalidatiecentrum te worden ontslagen en voor hem de aangepaste
woning uitermate geschikt zou zijn. In die gevallen kan het doelmatiger zijn om
een langere periode een tegemoetkoming in de huurderving te verstrekken. Verder
is met nadruk gemeld: in bijzondere gevallen. Het gebruik maken van de
hardheidsclausule moet beschouwd worden als een uitzondering en niet als een
regel. De gemeente moet in verband met precedentwerking duidelijk aangeven
waarom in een bepaalde situatie van de verordening wordt afgeweken.Artikel 7.2 Beslissing B&W in gevallen waarin de verordening niet
voorziet Deze restclausule biedt B&W de mogelijkheid in alle niet-voorziene situaties
te handelen naar bevind van zaken. Omdat ook deze beslissingen onderworpen zijn
aan de voorgeschreven bezwaar- en beroepsprocedures, dient ook in deze gevallen
de beslissing gemotiveerd genomen te worden.Artikel 7.3 Overgangsbepaling In verband met het vervallen van het forfaitair bedrag bij de tegemoetkoming in
de kosten van het gebruik van collectief vervoer en in verband met de verlaging
van het forfaitair bedrag als tegemoetkoming in de kosten voor het gebruik van
een eigen auto indien de gehandicapte geen gebruik kan maken van het collectief
vervoer en de verlaging van het forfaitair bedrag als tegemoetkoming in de
kosten voor het gebruik van een bruikleenauto, geldt er een overgangsregeling
voor de gehandicapte die een dergelijke financiële tegemoetkoming ontving. Gelet
op de financiële aard van deze overgangsregeling, zijn de bepalingen hiervoor
opgenomen in het Besluit nadere regels voorzieningen gehandicapten.Artikel 7.4 Citeertitel; inwerkingtreding; intrekken oude
verordeningDit artikel bevat de citeertitel van de verordening, geeft aan wanneer de
verordening in werking treedt en trekt de vorige verordening in. Artikel 2.10
treedt met terugwerkende kracht tot 1 april 2000 in werking. Dit is de datum van
inwerkingtreding van artikel 5 van de WVG. Ingevolge dit artikel beperkt de
zorgplicht van de gemeente voor woningaanpassingen zich in beginsel tot
woningaanpassingen waarvan de kosten minder bedragen dan het in dat artikel
genoemde bedrag.