CVDR70436_1Verordening toeslagen en verlagingen normen Wet investeren in jongerennlregelingWassenaar2017-06-14WassenaarWassenaarse Krant, 5 oktober 2010Verordeningen toeslagen en verlagingen normen Wij gemeente WassenaarWet investeren in jongeren, artikel 12, eerste lid, onderdeel eWet investeren in jongeren, artikel 34gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2010-09-20De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2010-10-062009-10-012012-01-01Nieuw10064Geen
Verordening toeslagen en verlagingen normen Wet investeren in jongeren
De raad van de gemeente Wassenaar;Gelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders d.d. 17
augustus 2010Gelet op artikel 12, eerste lid, onderdeel e, en artikel 34 van de Wet
investeren in jongeren;Raadsvoorstel no. 10064;Besluit:Vast te stellen de volgende verordening:Verordening toeslagen en verlagingen normen Wet investeren in
jongeren1.Algemene bepalingen1In deze verordening wordt verstaan onder:
college: het college van burgemeester en wethouders;
de wet: de Wet investeren in jongeren;
gehuwdennorm: de norm als bepaald in artikel 28, eerste lid,
onderdeel d en tweede lid onderdeel d, van de wet;
woning: een woning als bepaald in artikel 1, onderdeel j, Wet op
de huurtoeslag, alsmede een woonwagen of woonschip, als bepaald
in artikel 3, zesde lid, Wet werk en bijstand;
woonkosten:
indien een huurwoning wordt bewoond, de per maand
geldende huurprijs, als bepaald in artikel 1, onderdeel
d, Wet op de huurtoeslag;
indien een eigen woning wordt bewoond, de tot een bedrag
per maand omgerekende som van de verschuldigde
hypotheekrente en de in verband met het in eigendom
hebben van de woning te betalen zakelijke lasten en een
naar omstandigheden vast te stellen bedrag voor
onderhoud.
2De bepalingen van deze verordening gelden alleen voor jongeren in de
leeftijdscategorie van 21 tot 27 jaar. In geval van gehuwden gelden de
bepalingen van deze verordening alleen indien de gehuwden beiden behoren
tot de leeftijdscategorie van 21 tot 27 jaar. 2.Criteria voor het verhogen van de norm3Toeslagen1.De toeslag genoemd in artikel 30, eerste lid, van de wet bedraagt
20% van de gehuwdennorm voor de jongere in wiens woning geen ander
zijn hoofdverblijf heeft;2.De toeslag genoemd in artikel 30, eerste lid, van de wet bedraagt
10% van de gehuwdennorm voor de jongere die met een ander zijn
hoofdverblijf in dezelfde woning heeft;3.De toeslag genoemd in artikel 30, eerste lid, van de wet bedraagt 5%
van de gehuwdennorm voor de jongere die huurder of eigenaar is van
de woning en bij wie twee of meer anderen hun hoofdverblijf in
dezelfde woning hebben. 3.Criteria voor het verlagen van de norm of toeslag4Verlaging gehuwden1.De verlaging genoemd in artikel 31 van de wet bedraagt 10% van de
gehuwdennorm voor gehuwden die met een ander hun hoofdverblijf in
dezelfde woning hebben;2.De verlaging genoemd in artikel 31 van de wet bedraagt 15% van de
gehuwdennorm voor gehuwden die huurder of eigenaar van de woning
zijn en bij wie twee of meer anderen hun hoofdverblijf in dezelfde
woning hebben.5Verlaging woonsituatieDe verlaging genoemd in artikel 32 van de wet bedraagt 20% van de
gehuwdennorm indien de jongere een woning bewoond waaraan geen
woonkosten verbonden zijn of indien geen woning wordt aangehouden.6Verlaging schoolverlaters1.De verlaging genoemd in artikel 33 van de wet bedraagt 20% van de
gehuwdennorm.2.In afwijking van het eerste lid wordt de verlaging vastgesteld op de
hoogte van de op grond van artikel 3 van deze verordening toegekende
toeslag, indien deze toeslag minder bedraagt dan de in het eerste
lid genoemde verlaging.7Afwijkende toeslag alleenstaanden van 21 en 22 jaar1.De verlaging genoemd in artikel 34 van de wet bedraagt:
20% van de gehuwdennorm indien het een jongere van 21 jaar
betreft;
10% van de gehuwdennorm indien het een jongere van 22 jaar
betreft;
2.In afwijking van het eerste lid wordt de verlaging vastgesteld op de
hoogte van de op grond van artikel 3 van deze verordening toegekende
toeslag, indien deze toeslag minder bedraagt dan de in het eerste
lid genoemde verlaging;3.Het eerste en tweede lid zijn niet van toepassing ten aanzien van
een jongere die valt onder de bepalingen van artikel 6 van deze
verordening. 4.Slotbepalingen8InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking op de dag na bekendmaking en werkt
terug tot en met 1 oktober 2009.9CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als “Verordening toeslagen en
verlagingen normen Wij gemeente Wassenaar”.Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van 20 september
2010.De griffier, De voorzitter,Toelichting op de Verordening toeslagen en verlagingen normen Wet
investeren in jongerenAlgemeenOp 1 oktober 2009 treedt de Wet investeren in jongeren (WIJ) in werking.
Doelstelling van deze wet is de duurzame arbeidsparticipatie van jongeren tot 27
jaar te bevorderen. Om dit te bereiken is in de wet een recht op een zogenaamd
werkleeraanbod vastgelegd. Dit werkleeraanbod berust op het uitgangspunt dat
jongeren die goed geschoold zijn en over voldoende kwalificaties beschikken
gemakkelijker aan het werk zullen komen en daardoor zelfstandig in hun
bestaanskosten kunnen voorzien. De WIJ verplicht gemeenten om te investeren in de arbeidsinschakeling van alle
jongeren. Daartoe moeten gemeenten jongeren een werkleeraanbod doen. Het recht
op een inkomensvoorziening komt de jongere alleen toe als er een (geaccepteerd)
werkleeraanbod gedaan is wat geen of onvoldoende inkomsten genereert, er nog
geen werkleeraanbod gedaan is of als een werkleeraanbod vanwege in de persoon
van de jongere gelegen of niet verwijtbare omstandigheden (tijdelijk) geen optie
is. De inkomensvoorziening volgt in grote lijnen de Wet werk en bijstand (WWB) voor
wat betreft de voorwaarden die aan het recht zijn verbonden en de normering die
geldt voor de hoogte van deze voorziening. Evenals in de WWB bestaat de
inkomensvoorziening uit een door het Rijk bepaald deel (de norm) die binnen
bepaalde grenzen verhoogd en verlaagd kan worden op grond van gemeentelijk
beleid. Dit gemeentelijk beleid moet door de gemeenteraad in een verordening
worden vastgelegd.Essentieel verschil tussen de WWB en de WIJ vormt de zogeheten
“paradigmawisseling”. Van recht op algemene bijstand, met als afgeleide de
plicht tot arbeidsparticipatie (een uitkering, mits) naar recht op een
werkleeraanbod, met als afgeleide en voor zover nodig een (aanvullende)
inkomensvoorziening (geen uitkering, tenzij).Normen, toeslagen en verlagingenDe normensystematiek van de WIJ is identiek aan die van de WWB. Zo wordt
onderscheid gemaakt tussen de normen die gelden voor jongmeerderjarigen
(jongeren van 18 tot 21 jaar) en oudere jongeren (van 21 tot 27 jaar). De normen
van de jongmeerderjarigen zijn gebaseerd op de kinderbijslag en kunnen eventueel
worden aangevuld met bijzondere bijstand, voor zover de middelen van de ouders
niet toereikend zijn dan wel de onderhoudsplicht van de ouders niet te gelde
gemaakt kan worden. Voor de jongeren van 21 tot 27 jaar bestaan een drietal basisnormen, te
weten:
gehuwden: 100% van het wettelijke minimumloon (gehuwdennorm)
alleenstaande ouders: 70% van de gehuwdennorm
alleenstaande: 50% van de gehuwdennorm
Voor jongeren in de leeftijd van 21 tot 27 jaar geldt dat de normen verhoogd
en/of verlaagd kunnen worden. Ook hier gelden dezelfde voorwaarden als in de
WWB. Zo geldt ook de verplichting om de norm van de alleenstaande en
alleenstaande ouder te verhogen met de maximale toeslag van 20% van de
gehuwdennorm als de kosten van het bestaan niet met een ander gedeeld kunnen
worden.Evenzeer kan de norm of de toeslag lager vastgesteld worden als er sprake is van
medebewoning, het ontbreken van woonlasten, recente schoolverlating of bij 21 en
22 jarige alleenstaanden om de uitkering in de pas te laten lopen met het
wettelijk minimumjeugdloon. De twee laatstgenoemde verlagingen mogen niet in
combinatie met elkaar toegepast worden. Gehuwden met niet-rechthebbende partnerPersonen van 27 jaar en ouder komen niet in aanmerking voor de
inkomensvoorziening in het kader van de WIJ. De norm is dan gelijk aan die van
een alleenstaande of een alleenstaande ouder, eventueel te verhogen met een
toeslag. Als de niet-rechthebbende partner een WWB-uitkering ontvangt, is er
geen aanleiding om een toeslag te verstrekken. Dat geld zowel voor degene die de
WIJ inkomensvoorziening als voor degene die de bijstandsuitkering ontvangt.
Beiden kunnen immers nooit een uitkering ontvangen die samen meer bedraagt dan
100% van de norm voor gehuwden. Omdat beide partners dan aanspraak hebben op de norm die voor een alleenstaande
geldt, betekent dit tegelijkertijd dat een verlaging in verband met medebewoning
formeel gezien niet mogelijk is, omdat deze beperkt is tot de gehuwdennorm. In
voorkomende gevallen is het wel mogelijk de bijstandsnorm af te stemmen op de
situatie van de bijstandsgerechtigde (artikel 18, eerste lid, WWB).Die verlaging is dan weer wel mogelijk als de gehuwden ten laste komende
kinderen hebben. In die situatie spreekt de WIJ over de gehuwdennorm die bij de
leeftijd past. Bij de gehuwdennorm kan wel een verlaging wegens medebewoning
worden toegepast. De algemene bijstand die de bijstandsgerechtigde partner
ontvangt, moet vervolgens daarop in mindering worden gebracht (artikel 28,
vierde lid, WIJ).ZelfstandigenJongeren met een zelfstandig beroep of bedrijf komen niet in aanmerking voor een
werkleeraanbod, en dus ook niet voor de inkomensvoorziening. Zij kunnen een
beroep doen op de WWB. Dat geldt voor de voorbereidingskosten, de periodieke
bijstand voor levensonderhoud en voor bedrijfskapitaal.Toelichting per artikelArtikel 1Het begrip ‘gehuwdennorm’ is omschreven (in artikel 28, eerste lid sub d en
tweede lid sub d WIJ) omdat het uitkeringsgebouw in de WIJ, inclusief toeslagen
en verlagingen, voor 21- tot 27-jarigen daaraan is gerelateerd. De daar genoemde
gehuwdennorm is identiek aan de gehuwdennorm in de WWB.Het begrip ‘woning’ wordt in de WIJ niet nader omschreven (evenmin als in de
WWB). Er mag aangenomen worden dat de omschrijving van de omschrijving van het
begrip ‘woning” in de Wet op de huurtoeslag volstaat, te weten: “een gebouwde
onroerende zaak voor zover deze als zelfstandige woonruimte, onvrije etage dan
wel andere onzelfstandige woonruimte is verhuurd, alsmede de onroerende
aanhorigheden”.Het begrip ‘woonkosten’ is nader omschreven, omdat dit van belang is voor de
toepassing van artikel 5 van de verordening (verlaging woonsituatie). Het gaat
in feite om een oude omschrijving die bestond ten tijde van het Besluit
landelijke normering (tot 1996). Bij een eigen woning wordt het aan het college
overgelaten om de (hoogte van) de onderhoudskosten vast te stellen.Begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader zijn
omschreven hebben dezelfde betekenis als in de WIJ. Artikel 2In deze verordening wordt meerdere malen het begrip ‘jongere’ gebruikt. Artikel
2 van de WIJ omschrijft dit begrip: “een hier te lande woonachtige Nederlander
(of daarmee gelijkgestelde vreemdeling) van 16 jaar of ouder doch jonger dan 27
jaar. Voor de toepassing van deze verordening wordt onder jongeren echter
verstaan de jongeren in de leeftijd van 21 jaar of ouder doch jonger dan 27
jaar. Jongeren tot 18 jaar hebben geen recht op de inkomensvoorziening. De
ouders kunnen een beroep doen op de kinderbijslag. Jongeren in de leeftijd van
18 tot 21 jaar hebben wel recht op een inkomensvoorziening, maar niet op een
toeslag. Als zij geconfronteerd worden met hogere algemene noodzakelijke kosten
van het bestaan dan waarin de norm voorziet kunnen zij een beroep doen op de
bijzondere bijstand, voor zover de middelen van de ouders niet toereikend zijn
dan wel de onderhoudsplicht van de ouders niet te gelde gemaakt kan worden. Artikel 3Op grond van artikel 35, tweede lid, sub a, van de WIJ is de gemeenteraad
verplicht om te bepalen dat de toeslag 20% van de gehuwdennorm bedraagt voor de
alleenstaande of alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn
hoofdverblijf heeft. Dit is vastgelegd in het eerste lid. De mogelijkheid de
norm of toeslag te verlagen blijft wel op andere gronden aanwezig. Er wordt dan
eerst een toeslag toegekend, die vervolgens wordt verlaagd bijvoorbeeld op grond
van leeftijd of recente beëindiging van gevolg onderwijs.Ingeval in de woning een ander zijn hoofdverblijf heeft, wordt verondersteld dat
er noodzakelijke kosten van het bestaan gedeeld kunnen worden (zoals huur en
energiekosten). Zolang er geen sprake is van een gezamenlijke huishouding
(artikel 3, derde en vierde lid, van de WIJ) moet er van worden uitgegaan dat
niet alle kosten gedeeld kunnen worden. Een toeslag blijft op zijn plaats.Er is gekozen voor de zogeheten forfaitaire variant voor het vaststellen van de
hoogte van de toeslag. Forfaitair betekent dat niet de werkelijke bestaankosten
en de mate waarin deze in concreto gedeeld kunnen worden bepalend zijn voor de
hoogte van de toeslag maar de enkele veronderstelling dat het delen van kosten
mogelijk is. In de jurisprudentie van de WWB is de forfaitaire variant algemeen
aanvaard (zie bijvoorbeeld uitspraak Centraal Raad van Beroep d.d. 10 juli 2008,
LJN: BD3700). In de toeslagenverordening is gekozen voor een toeslag van 10% van de
gehuwdennorm in het geval een ander zijn hoofdverblijf in dezelfde woning heeft.
Wellicht ten overvloede dient nog opgemerkt te worden dat dit artikel ook van
toepassing is voor bloedverwanten in de eerste graad.In het derde lid zijn twee zaken van belang. Ten eerste moet degene die in
aanmerking komt voor de toeslag huurder of eigenaar zijn van de woning en ten
tweede moeten er minimaal nog twee andere personen op dat adres hun
hoofdverblijf hebben. Het gaat hier om personen die in principe zelfstandig een
beroep zouden kunnen doen op bijstand en dus niet om bijvoorbeeld gehuwden of
een moeder met een kind jonger dan 18 jaar. Genoemde voorbeelden worden geteld
als één persoon en de toeslag bedraagt, mits er geen andere personen naast de
huurder of eigenaar op het adres woonachtig zijn, 10% van de gehuwdennorm.In het derde lid is bepaald dat de toeslag 5% bedraagt voor de huurder of
eigenaar in wiens woning twee of meer anderen hun hoofdverblijf hebben. Hieraan
ligt de gedachte ten grondslag dat de bestaanskosten (bij de aanwezigheid van
meer dan één medebewoner) verder gedeeld kunnen worden en dit vertaald zich in
een lagere toeslag. Dit geldt overigens alleen voor de degene die huurder of
eigenaar is van de woning en dus niet voor de onderhuurder. Die heeft in
overeenstemming met het tweede lid recht op een toeslag van 10% van de
gehuwdennorm.Volledigheidshalve moet nog worden opgemerkt dat in de uitzonderlijke situatie
dat de medebewoner over geen enkele vorm van inkomen beschikt (bijvoorbeeld een
uitgeprocedeerde asielzoeker) verlaging van de toeslag vanwege medebewoning niet
kan worden toegepast. De medebewoner kan dan immers geen daadwerkelijke bijdrage
in de kosten leveren, waardoor er dus ook geen voordeel is voor de betrokkene
(zie in dit verband uitspraken Centrale Raad van Beroep d.d. 4 maart 2003,
00/3534 NABW en 02/3129 NABW). Artikel 4Dit artikel vormt het spiegelbeeld van artikel 3, daar waar de gehuwden in
dezelfde situatie verkeren als de alleenstaande en alleenstaande ouder. De
gehuwdennorm bedraagt 100% van het wettelijk minimumloon en in geval van het
kunnen delen van de bestaanskosten bedraagt de verlaging respectievelijk 10% of
15%, in overeenstemming met artikel 3, lid 2 en 3, van deze verordening. De
toelichting van artikel 3 is voorts onverminderd van toepassing op dit artikel. Artikel 5Als aan een woning geen woonkosten verbonden zijn, is sprake van lagere
bestaanskosten dan in andere gevallen. Artikel 32 WIJ opent om die reden de
mogelijkheid de norm of de toeslag te verlagen. In dit artikel is bepaald dat
die verlaging 20% van de gehuwdennorm bedraagt. Dat kan zich voordoen bij
krakers, of als de woonkosten worden betaald door een derde, bijvoorbeeld de
ouders of de ex-partner. Artikel 6De schoolverlaterverlaging van artikel 33 WIJ is bedoeld om de schoolverlater
gedurende het eerste half jaar niet in een veel betere financiële positie te
brengen dan toen hij nog aangewezen was op studiefinanciering of een
tegemoetkoming krachtens de WTOS. Er wordt geen onderscheid gemaakt tussen een
(voormalig) uit- of thuiswonende student.In het tweede lid is geregeld dat de verlaging niet hoger kan zijn dan de
toeslag.Gehuwden die beiden schoolverlater zijn, komen niet voor een dubbele verlaging
in aanmerking. Die blijft maximaal 20% van de gehuwdennorm. Wel is denkbaar dat
de verlaging opnieuw wordt toegepast als de partners na elkaar schoolverlater
worden. Artikel 7 Artikel 34 WIJ biedt het college de bevoegdheid om een verlaging toe te passen
indien het van oordeel is, dat gezien de hoogte van het minimum jeugdloon er een
drempel zou kunnen zijn om werk te aanvaarden. Aangezien het minimum jeugdloon
voor een 21-jarige lager is dan dat voor een 22 jarige ligt het voor de hand om
voor een 21-jarige een grotere verlaging toe te passen dan voor een
22-jarige.In het tweede lid is vastgelegd dat de verlaging voor een 21- of 22-jarige
alleen kan plaatsvinden op de toeslag en niet op de norm. In het derde lid is de wettelijke verplichting vastgelegd dat in de verordening
moet worden opgenomen dat de schoolverlaterregeling en de verlaging voor 21- en
22-jarigen niet gelijktijdig kan worden toegepast. Voor het met voorrang toepassen van de schoolverlaterregeling is gekozen, omdat
een 21- of 22-jarige schoolverlater niet beter af is op grond van dit artikel
dan een 23 jarige schoolverlater op grond van artikel 6 van deze verordening. Na afloop van de periode van zes maanden als bedoeld in artikel 6, is wel
verlaging van de toeslag mogelijk zijn als de jongere 21- of 22 jaar is.