CVDR6560_1Bouwverordening van de gemeente Dongen 2009nlregelingDongen2017-09-12DongenGemeentelijke informatiekrant, 29-04-2009Bouwverordening van de gemeente Dongen 2009Woningwet, artikel 8Besluit bouwvergunningvrije en licht-vergunningplichtige bouwwerken, Bouwbesluitgemeenteraadvolkshuisvesting en woningbouw2009-04-02De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2009-04-302011-04-22OnbekendOnbekendvolkshuisvesting en woningbouwGeenGeenBouwverordening van de gemeente Dongen 20091 Inleidende bepalingenArtikel 1.1 Begripsomschrijvingen1. In deze verordening wordt verstaan onder:asbest: hetgeen daaronder wordt verstaan in artikel 1,
letter a, van het Asbestverwijderingsbesluit 2005;Besluit indieningsvereisten: het Besluit indieningsvereisten
aanvraag bouwvergunning als bedoeld in artikel 40a, eerste
lid en 57, tweede en derde lid van de Woningwet;Besluit bouwwerken: het Besluit bouwvergunningsvrije en
licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken als bedoeld in
artikel 43, eerste lid onder c en artikel 44, tweede lid van
de Woningwet;bouwbesluit: de algemene maatregel van bestuur als bedoeld
in artikel 2 van de Woningwet;bouwtoezicht: degenen, die ingevolge artikel 100a, eerste
lid van de Woningwet belast zijn met het bouw- en
woningtoezicht;bouwwerk: elke constructie van enige omvang van hout, steen,
metaal of ander materiaal, die op de plaats van bestemming
hetzij direct hetzij indirect met de grond verbonden is,
hetzij direct of indirect steun vindt in of op de grond,
bedoeld om ter plaatse te functioneren;deskundig bedrijf als bedoeld in hoofdstuk 8: hetgeen
daaronder wordt verstaan in artikel 6, eerste lid, van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005;gebruiksoppervlakte: de gebruiksoppervlakte als bedoeld in
het Bouwbesluit;hechtgebonden asbest: hetgeen daaronder wordt verstaan in
artikel 1, letter e, van het
Asbestverwijderingsbesluit;hoogte van de weg: de hoogte van de weg zoals die door of
namens burgemeester en wethouders is vastgesteld;NEN: een door de Stichting Nederlands Normalisatie-Instituut
uitgegeven norm;NVN: een door de Stichting Nederlands Normalisatie-Instituut
uitgegeven voornorm;straatpeil:a voor een bouwwerk, waarvan de hoofdtoegang direct aan de
weg grenst de hoogte van de weg ter plaatse van die
hoofdtoegang;b voor een bouwwerk, waarvan de hoofdtoegang niet direct aan
de weg grenst de hoogte van het terrein ter plaatse van die
hoofdtoegang bij voltooiing van de bouw;weg: alle voor het openbaar rij- of ander verkeer
openstaande wegen of paden daaronder begrepen de daarin
gelegen bruggen en duikers, de tot de wegen of paden
behorende bermen en zijkanten, alsmede de aan de wegen
liggende en als zodanig aangeduide parkeerterreinen.2. In deze verordening wordt mede verstaan onder:bouwwerk: een gedeelte van een bouwwerk;gebouw: een gedeelte van een gebouw.Artikel 1.2 Termijnen (vervallen)Artikel 1.3 Indeling van het gebied van de gemeenteAlternatief 11. Voor de toepassing van deze verordening geldt als indeling van de
gemeente:a het gebied binnen de bebouwde kom;b het gebied buiten de bebouwde kom.2. Als gebied binnen de bebouwde kom geldt het gebied, dat op de bij
deze verordening behorende kaart als zodanig is aangegeven.2 De aanvraag bouwvergunningParagraaf 1 Gegevens en bescheidenArtikel 2.1.1 Aanvraag bouwvergunning (vervallen)Artikel 2.1.2 In de aanvraag op te nemen gegevens (vervallen)Artikel 2.1.3 Aanvraag bouwvergunning (vervallen)Artikel 2.1.4 Gegevens met betrekking tot het coördineren van
vergunningaanvragen (vervallen)Artikel 2.1.5 Bodemonderzoek 1Het onderzoek betreffende de bodemgesteldheid als bedoeld in
artikel 8, vierde lid, van de Woningwet bestaat uit: a de
resultaten van een recent verkennend onderzoek verricht volgens
NEN 5740, bijlage B, uitgave 1999, waarbij voor een terrein dat
als verdacht geldt het onderzoeksrapport daarnaast nog bestaat
uit de resultaten van een onderzoek volgens het gecombineerde
protocol Bodemonderzoek milieuvergunningen en BSB (SDU, uitgave
oktober 1993); b de resultaten van het nader onderzoek, verricht
volgens het Protocol Nader Onderzoek deel 1 (SDU, uitgave 1994)
of de Richtlijn Nader Onderzoek deel 1 (SDU, uitgave 1995), in
het geval dat de resultaten van het verkennend onderzoek
uitwijzen dat sprake is van bodemverontreiniging en voor de
beoordeling van de ernst van deze verontreiniging een nader
onderzoek, als bedoeld in het Protocol Nader Onderzoek deel 1
(SDU, uitgave 1994) of de Richtlijn Nader Onderzoek deel 1 (SDU,
uitgave 1995), onontkoombaar is. c Indien op basis van het
vooronderzoek aanleiding bestaat te veronderstellen dat asbest,
daaronder mede begrepen asbestvezels, -deeltjes of –stof, in de
bodem aanwezig is, vindt het onderzoek mede plaats op de wijze
als voorzien in NEN 5707, uitgave 2003.2De plicht tot het indienen van een onderzoeksrapport als bedoeld
in paragraaf 1.2.5, onder e, van de Bijlage bij het Besluit
indieningsvereisten geldt niet indien het bouwen betrekking
heeft op een bouwwerk dat naar aard en omvang gelijk is aan een
bouwwerk als genoemd in het Besluit bouwwerken. Deze verwijzing
geldt niet voor de hoogtebepalingen in het Besluit
bouwwerken.3 Burgemeester en wethouders verlenen geheel of gedeeltelijk
ontheffing van de plicht tot het indienen van een
onderzoeksrapport als bedoeld in paragraaf 1.2.5, onder e van de
Bijlage bij het Besluit indieningsvereisten, indien voor de
toepassing van artikel 2.4.1 bij de gemeente reeds bruikbare
recente onderzoeksresultaten beschikbaar zijn.4 Burgemeester en wethouders kunnen gedeeltelijk ontheffing
verlenen van de plicht tot het indienen van een
onderzoeksrapport als bedoeld in paragraaf 1.2.5, onder e van de
Bijlage van het Besluit indieningsvereisten voor een bouwwerk
met een beperkte instandhoudingstermijn als bedoeld in artikel
45, eerste lid, van de Woningwet, indien uit het in NVN 5725,
uitgave 1999, bedoelde vooronderzoek naar het historisch gebruik
en naar de bodemgesteldheid blijkt, dat de locatie onverdacht is
dan wel de gerezen verdenkingen een volledig veldonderzoek
volgens NEN 5740, uitgave 1999 niet rechtvaardigen. 5 Indien het bouwen pas kan plaatsvinden nadat de aanwezige
bouwwerken zijn gesloopt, dient het bodemonderzoek plaats te
vinden nadat is gesloopt en voordat met de bouw wordt
begonnen.Artikel 2.1.6 Overige gegevens en bescheiden behorende bij de
aanvraag om bouwvergunning (vervallen)Artikel 2.1.7 Bouwregistratie (vervallen)Artikel 2.1.8 Bijzondere bepalingen omtrent de aanvraag om
bouwvergunning woonwagens en standplaatsen (vervallen)Paragraaf 2 Behandeling van de aanvraag om bouwvergunningArtikel 2.2.1 Ontvangst van de aanvraag (vervallen)Artikel 2.2.2 Samenloop met vrijstelling ruimtelijke ordening
(vervallen)Artikel 2.2.3 Bekendmaking van termijnen (vervallen)Artikel 2.2.4 In behandeling nemen en fasering
bouwvergunningverlening (vervallen)Artikel 2.2.5 In behandeling nemen en bodemonderzoek (vervallen)Artikel 2.2.6 Kennisgeving van rechtswege verleende
bouwvergunningIn de schriftelijke kennisgeving over de van rechtswege verleende
bouwvergunning als bedoeld in artikel 58 van de Woningwet wordt
aangegeven:a de naam van de aanvrager;b de plaats, de aard en het beoogde gebruik van het bouwwerk;c de kadastrale aanduiding van het terrein, waarop gebouwd
wordt;d de wijze waarop bezwaar kan worden gemaakt ingevolge de Algemene
wet bestuursrecht.Paragraaf 3 WelstandstoetsingArtikel 2.3.1 Welstandscriteria(vervallen)Paragraaf 4 Het tegengaan van bouwen op verontreinigde
bodemArtikel 2.4.1 Verbod tot bouwen op verontreinigde
bodemOp een bodem die zodanig is verontreinigd dat schade of gevaar is te
verwachten voor de gezondheid van de gebruikers, mag niet worden
gebouwd voorzover dat bouwen betrekking heeft op een bouwwerk:a waarin voortdurend of nagenoeg voortdurend mensen zullen
verblijven;b voor het bouwen waarvan een reguliere bouwvergunning is vereist;
enc 1 dat de grond raakt, of2 waarvan het bestaande, niet-wederrechtelijke gebruik niet wordt
gehandhaafd.Artikel 2.4.2 Voorwaarden bouwvergunningIn afwijking van het bepaalde in artikel 2.4.1 en onverminderd het
bepaalde in artikel 4 van het Besluit indieningsvereisten en letter
e van paragraaf 1.2.5 van de bij dit besluit behorende bijlage,
kunnen burgemeester en wethouders voorwaarden verbinden aan de
bouwvergunning, in het geval zij op grond van het in het Besluit
indieningsvereisten bedoelde onderzoeksrapport en/of andere bij hen
bekende onderzoeksresultaten dan wel op grond van het overeenkomstig
het tweede lid van artikel 39 van de Wet bodembescherming
goedgekeurde saneringsplan bedoeld in artikel 39, eerste lid, van
die Wet van oordeel zijn, dat de bodem niet geschikt is voor het
beoogde doel maar door het stellen van voorwaarden alsnog geschikt
kan worden gemaakt.Paragraaf 5 Voorschriften van stedenbouwkundige aard en
bereikbaarheidseisenArtikel 2.5.1 Richtlijnen voor de verlening van ontheffing
van de stedenbouwkundige bepalingen(vervallen)Artikel 2.5.2 Anti-cumulatiebepalingTerrein dat voor het verlenen van een bouwvergunning in aanmerking
moet worden genomen mag niet nog eens bij de verlening van een
bouwvergunning voor een ander bouwwerk in aanmerking worden genomen.
Artikel 2.5.3 Bereikbaarheid van bouwwerken voor wegverkeer.
Brandblusvoorzieningen1.Indien de toegang tot een bouwwerk dat voor het verblijf van
mensen is bestemd, meer dan 10 meter is verwijderd van een
openbare weg, moet een verbindingsweg tussen die toegang en het
openbare wegennet aanwezig zijn die geschikt is voor
verhuisauto’s, vuilnisauto’s, ziekenauto’s, brandweerauto’s en
het overige te verwachten verkeer.2. Een geschikte verbindingsweg in de zin van het eerste lid moet,
tenzij de gemeenteraad voor de desbetreffende weg in een
bestemmingsplan of in een verordening of anderszins
voorschriften heeft vastgesteld:a een breedte hebben van ten minste 4,5 m en over een breedte
van ten minste 3,25 m zijn verhard en een vrije hoogte boven de
kruin van de weg hebben van ten minste 4,2 m;b zijn verhard op een wijze die geschikt is voor motorvoertuigen
met een massa van ten minste 14.600 kg en zijn voorzien van de
nodige kunstwerken; enc op doeltreffende wijze kunnen afwateren.3. Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing op een
bijgebouw, als bedoeld in artikel 2, onder b, van het Besluit
bouwwerken, voorzover dit bijgebouw niet tot bewoning bestemd
is, maar wel tot een hoofdgebouw behoort dat op hetzelfde
terrein is gelegen.4. Nabij ieder bouwwerk dat voor het verblijf van mensen is
bestemd, moeten zodanige opstelplaatsen voor brandweerauto’s
aanwezig zijn, dat een doeltreffende verbinding tussen die
auto’s en de bluswatervoorziening kan worden gelegd.5. Bij afwezigheid van een toereikende openbare
bluswatervoorziening moet worden zorg gedragen voor een
doeltreffende niet-openbare bluswatervoorziening.6. Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste en het vierde lid, indien de aard, de
ligging en het gebruik van het bouwwerk zich daarvoor
lenen.Artikel 2.5.3A Brandweeringang1 Indien een automatische doormelding van brand naar de
alarmcentrale van de brandweer plaatsvindt, wordt, indien het
gebouw over meerdere toegangen beschikt, in overleg met de
brandweer ten minste één van de toegangen als brandweeringang
aangewezen.2 Een brandweeringang moet automatisch opengaan bij een
brandmelding of te openen zijn met behulp van een systeem dat in
overleg met de brandweer is bepaald.Artikel 2.5.4 Bereikbaarheid van gebouwen voor
gehandicapten1. Tussen de toegang van enerzijds:a een woning of een woongebouw, als bedoeld in artikel 4.3 van
het Bouwbesluit;b een gebouw met een al dan niet gemeenschappelijke
toegankelijkheidssector, als bedoeld in artikel 4.3 van het
Bouwbesluit;en anderzijds de openbare weg moet een mede voor gehandicapten
begaanbare weg of begaanbaar pad aanwezig zijn.2. Voor de in het eerste lid bedoelde wegen en paden geldt dat
zij:a ten minste 1,10 m breed moeten zijn;b geen kleinere vrije doorgang mogen hebben dan 0,85 m; enc ten hoogste een hoogteverschil mogen overbruggen van 0,02 m,
tenzij dit plaatsvindt door middel van een hellingbaan die
voldoet aan het bepaalde in de artikelen 2.39 en 2.40 van het
Bouwbesluit.Artikel 2.5.5 Ligging van de voorgevelrooilijnDe voorgevelrooilijn is:a langs een wegzijde met een regelmatige of nagenoeg regelmatige
ligging van de voorgevels van de bestaande bebouwing:de evenwijdig aan de as van de weg gelegen lijn, welke, zoveel
mogelijk aansluitend aan de ligging van de voorgevels van de
bestaande bebouwing, een zoveel mogelijk gelijkmatig beloop van de
rooilijn overeenkomstig de richting van de weg geeft;b langs een wegzijde waarlangs geen bebouwing als onder a bedoeld
aanwezig is en waarlangs mag worden gebouwd:bij een wegbreedte van ten minste 10 meter, de lijn gelegen op 15
meter uit de as van de weg;bij een wegbreedte geringer dan 10 meter, de lijn gelegen op 10
meter uit de as van de weg.Artikel 2.5.6 Verbod tot bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijnOnverminderd het bepaalde in artikel 2.5.7 is het verboden een
bouwvergunningplichtig bouwwerk te bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijn.Artikel 2.5.7 Toegelaten overschrijding van de
voorgevelrooilijnHet verbod tot bouwen met overschrijding van de voorgevelrooilijn is
niet van toepassing op:a onderdelen van een bouwvergunningplichtig bouwwerk die bij het
afzonderlijk realiseren opgevat zouden moeten worden als het
aanbrengen van veranderingen van niet-ingrijpende aard, als bedoeld
in artikel 3, eerste lid, onder k, van het Besluit bouwwerken;b andere onderdelen van een bouwvergunningplichtig bouwwerk die bij
het afzonderlijk realiseren niet vallen onder de werking van artikel
3, eerste lid, onder k, van het Besluit bouwwerken, te weten:1 ondergrondse uitsteeksels, zoals funderingsonderdelen,
rioolleidingen en rioolputten;2 stoepen, stoeptreden en toegangsbruggen, mits zij de grens van de
weg met niet meer dan 0,3 m overschrijden.Artikel 2.5.8 Ontheffing voor overschrijdingen van de
voorgevelrooilijn1. Burgemeester en wethouders kunnen – met inachtneming van het
bepaalde in het tweede lid – ontheffing verlenen van het verbod
tot het bouwen met overschrijding van de voorgevelrooilijn
voor:a ondergrondse bouwwerken zoals kelders, kelderkoekoeken en
kelderingangen, mits de bovenzijde daarvan niet hoger gelegen is
dan het straatpeil;b bouwwerken, geen gebouw zijnde, anders dan bedoeld in artikel
3, eerste lid, onder i, en derde lid, van het Besluit
bouwwerken, die naar hun aard en bestemming op een voor de
voorgevelrooilijn gelegen erf toelaatbaar zijn;c laadperrons, stoepen en stoeptreden, die de grens van de weg
overschrijden;d erkers, serres en andere uitbouwen, alsmede balkons en
galerijen, die de voorgevelrooilijn met niet meer dan 1,50 m
overschrijden;e trappenhuizen, buitentrappen en liftschachten,
hijsinrichtingen en stortbuizen, alsmede andere luifels,
dakoverstekken, uitspringende schoorsteenwanden,
reclametoestellen en draagconstructies voor reclames dan bedoeld
zijn in artikel 2.5.7;f overbouwingen ten dienste van de verbinding tussen twee
bouwwerken.g bouwwerken aan of bij een monument – als bedoeld in de
Monumentenwet 1988 dan wel in de provinciale of gemeentelijke
monumentenverordening – voor zover zulks niet bezwaarlijk is met
het oog op de in historisch-esthetisch opzicht gewenste
aansluiting bij het karakter van de bestaande omgeving.2. Voor het bouwen boven een weg kan alleen ontheffing worden
verleend, indien niet lager gebouwd wordt dan:4,20 m boven de hoogte van de rijweg, met inbegrip van een
strook van 0,50 m breedte ter weerszijden van die rijweg;2,20 m boven de hoogte van een ander deel van de weg;en dan nog voor zover de veiligheid van de gebruikers van de weg
niet in gevaar komt.Artikel 2.5.9 Bouwen op de wegBurgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het verbod
tot bouwen met overschrijding van de voorgevelrooilijn voor het
bouwen op de weg van:a gebouwen ten behoeve van een op het openbaar net aangesloten
nutsvoorziening, het telecommunicatieverkeer, het openbaar vervoer
of het wegverkeer, anders dan bedoeld in artikel 3, eerste lid,
onder h, van het Besluit bouwvergunningsvrije en licht
bouwvergunningsplichtige bouwwerken;b bouwwerken, geen gebouw zijnde, ten dienste van het verkeer, de
waterhuishouding, de energievoorziening of het
telecommunicatieverkeer, alsmede straatmeubilair, anders dan bedoeld
in artikel 3, derde lid, onder a, b en e, van het Besluit
bouwwerken;c vrijstaande winkel- of reclamevitrines;d reclametoestellen en draagconstructies voor reclame; e andere bouwvergunningplichtige bouwwerken, die naar hun aard en
bestemming op de weg toelaatbaar zijn.Artikel 2.5.10 Plaatsing van de voorgevel ten opzichte van de
voorgevelrooilijn. Afschuining van straathoeken1. Een naar de weg gekeerd gevelvlak van een gebouw moet in de
voorgevelrooilijn zijn geplaatst.2. Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing in:a de gevallen genoemd in artikel 2.5.7 en in die waarin de
ontheffing genoemd in de artikelen 2.5.8 en 2.5.9 is
verleend;b in de gevallen genoemd in artikel 2.5.13 en in die waarin de
ontheffing genoemd in artikel 2.5.14 is verleend, voor zover het
bouwwerk geheel achter de achtergevelrooilijn is geplaatst;c in de gevallen, bedoeld in het derde lid.3. Indien van wegen die elkaar kruisen of van een weg die een knik
maakt van 90 graden of minder, de tegenover elkaar liggende
voorgevelrooilijnen zich in beide wegen of zich vóór en na de
knik op onderlinge tussenafstanden van minder dan 3 meter
bevinden, moet de bebouwing op de hoeken – over een hoogte op
een dergelijke hoek van niet meer dan 4,2 meter boven straatpeil
– worden afgerond of afgeschuind, met dien verstande dat de
daardoor onbebouwd blijvende oppervlakte niet groter dan 2 m2
behoeft te zijn. 4. Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid voor:a gebouwen behorende tot een complex van gebouwen;b gebouwen op handels- en industrieterreinen;c vrijstaande enkele of dubbele eengezinshuizen;d bijgebouwen, anders dan de in artikel 2, onder b, van het
Besluit bouwwerken bedoelde gebouwen;e gebouwen ten dienste van bodemcultuur en veeteelt,
pluimveeteelt daaronder begrepen, en de daarbijbehorende
woningen;f gedeelten van naar de weg gekeerde gevels;g gevallen, waarin de welstand bij het verlenen van de
ontheffing is gebaat.Artikel 2.5.11 Ligging achtergevelrooilijn1. De achtergevelrooilijn is evenwijdig aan de voorgevelrooilijn
en bevindt zich:a in een aan alle zijden bebouwd of te bebouwen driehoekig,
vierhoekig of regelmatig veelhoekig bouwblok op een afstand van
de voorgevelrooilijn gelijk aan de helft van de straal van de
ingeschreven cirkel binnen de voorgevelrooilijnen, doch op geen
grotere afstand van de voorgevelrooilijn dan 15 meter. Indien
meer dan Eén ingeschreven cirkel binnen de voorgevelrooilijnen
kan worden beschreven, geldt de grootste;b in een aan alle zijden bebouwd of te bebouwen bouwblok van een
andere dan onder a genoemde vorm op zodanige afstand van de
voorgevelrooilijn, bepaald op de wijze als onder a bepaald, na
herleiding van de vorm van het bouwblok tot een of meer der
onder a genoemde vormen, voor zover zij op zich zelf of
gezamenlijk de vorm van het bouwblok het meest nabijkomen, doch
op geen grotere afstand van de voorgevelrooilijn dan 15
meter;c in een slechts aan drie zijden bebouwd of te bebouwen
rechthoekig bouwblok, langs deze drie zijden op een afstand van
de voorgevelrooilijn gelijk aan 1/4 van de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen van de beide zich tegenover elkaar
bevindende bebouwde of te bebouwen zijden van het bouwblok, doch
op geen grotere afstand van de voorgevelrooilijn dan 15
meter;d in een slechts aan twee tegenover elkaar gelegen zijden
bebouwd of te bebouwen rechthoekig bouwblok, langs deze twee
zijden op een afstand van de voorgevelrooilijn gelijk aan 1/4
van de afstand tussen de voorgevelrooilijnen van de beide zich
tegenover elkaar bevindende bebouwde of te bebouwen zijden van
het bouwblok, doch op geen grotere afstand van de
voorgevelrooilijn dan 15 meter;e in alle niet onder a tot en met d genoemde gevallen op een
afstand die wordt bepaald met inachtneming van de beginselen,
welke zijn neergelegd in a tot en met d van dit lid, doch op
geen grotere afstand van de voorgevelrooilijn dan 15 meter.2. Indien in een hoekbebouwing de elkaar snijdende
achtergevelrooilijnen een scherpe hoek vormen moeten de
achterzijden van die bebouwing – in het belang van de toetreding
van daglicht – over een afstand van ten minste 5 meter ter
weerszijden van bedoeld snijpunt ten minste 2 meter terugliggen
ten opzichte van beide achtergevelrooilijnen.3. Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het tweede lid, voor zover de aard, de indeling en
het gebruik van de gebouwen in de hoekbebouwing dit toelaten.
Artikel 2.5.12 Verbod tot bouwen met overschrijding van de
achtergevelrooilijnOnverminderd het bepaalde in artikel 2.5.13 is het verboden
bouwvergunningplichtige bouwwerken te bouwen met overschrijding van
de achtergevelrooilijn.Artikel 2.5.13 Toegelaten overschrijding van de
achtergevelrooilijnHet verbod tot bouwen met overschrijding van de achtergevelrooilijn
is niet van toepassing op:a buiten de bebouwde kom gelegen kassen en bouwwerken, geen gebouwen
zijnde, voor doeleinden van bodemcultuur en veeteelt, pluimveeteelt
daaronder begrepen;b buiten de bebouwde kom gelegen gebouwen, geen kassen zijnde, voor
doeleinden van bodemcultuur en veeteelt, pluimveeteelt daaronder
begrepen, indien de afstand tot de zijdelingse grens van het erf ten
minste 20 meter bedraagt;c onderdelen van een bouwvergunningplichtig bouwwerk die bij het
afzonderlijk realiseren opgevat zouden moeten worden als een aan- of
uitbouw, als bedoeld in artikel 2, onder a, van het Besluit
bouwvergunningsvrije en licht bouwvergunningsplichtige
bouwwerken;d onderdelen van een bouwvergunningplichtig bouwwerk die bij het
afzonderlijk realiseren opgevat zouden moeten worden als het
aanbrengen van veranderingen van niet-ingrijpende aard, als bedoeld
in de artikel 3, eerste lid, onder k, van het Besluit
bouwvergunningsvrije en licht bouwvergunningsplichtige
bouwwerken;e andere onderdelen van een bouwvergunningplichtig bouwwerk die bij
het afzonderlijk realiseren niet vallen onder de werking van artikel
3, eerste lid, onder k, van het Besluit bouwvergunningsvrije en
licht bouwvergunningsplichtige bouwwerken, te weten:1 ondergrondse uitsteeksels, zoals funderingsonderdelen,
rioolleidingen en rioolputten;2 terrassen, bordessen en bordestreden;f antennes, anders dan bedoeld in artikel 3, eerste lid, onder e en
f, van het Besluit bouwvergunningsvrije en licht
bouwvergunningsplictige bouwwerken.Artikel 2.5.14 Ontheffing voor overschrijdingen van de
achtergevelrooilijnBurgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het verbod
tot bouwen met overschrijding van de achtergevelrooilijn voor: a buiten de bebouwde kom gelegen gebouwen, geen kassen zijnde, voor
doeleinden van bodemcultuur en veeteelt, pluimveeteelt daaronder
begrepen, waarvan de afstand tot de zijdelingse grens van het erf
minder dan 20 meter bedraagt;b binnen de bebouwde kom gelegen kassen;c vrijstaande enkele of dubbele eengezinshuizen;d gebouwen op een terrein waarvan twee tegenover elkaar liggende
zijden grenzen aan wegen, aan een weg en een openbaar water, aan een
weg en een spoorweg of aan een weg en een plantsoen en welk terrein
slechts aan één van die zijden mag worden bebouwd; e gebouwen op binnenterreinen, mits hiervan de bereikbaarheid, als
bedoeld in de artikelen 2.5.3 en 2.5.4, is verzekerd;f bijgebouwen, anders dan de gebouwen, bedoeld in artikel 2, onder
b, van het Besluit bouwwerken;g gebouwen in een bouwstrook of bouwblok, geheel of overwegend
handels- of industrieterrein omvattend;h bouwvergunningplichtige bouwwerken, geen gebouw zijnde;i ondergrondse bouwwerken, zoals kelders, kelderkoekoeken en
kelderingangen, mits de bovenzijde daarvan niet hoger is gelegen dan
de hoogte van het terrein ter plaatse bij voltooiing van de
bouw;j erkers en overige uitbouwen, anders dan de uitbouwen, bedoeld in
artikel 2, onder a, van het Besluit bouwwerken;k trappenhuizen, buitentrappen en liftschachten, hijsinrichtingen en
stortbuizen, balkons en veranda’s, alsmede andere luifels, afdaken,
dakoverstekken, uitspringende schoorsteenwanden, terrassen en
bordessen dan bedoeld zijn in artikel 2.5.13;l bouwwerken aan of bij een monument – als bedoeld in de
Monumentenwet 1988 dan wel in de provinciale of gemeentelijke
monumentenverordening – voor zover zulks niet bezwaarlijk is om de
in historisch-esthetisch opzicht gewenste aansluiting te verkrijgen
bij het karakter van de bestaande omgeving.Artikel 2.5.15 Erf bij woningen en woongebouwen1. Bij een woning of woongebouw moet een erf aanwezig zijn dat ten
minste een strook grond omvat die:a over de volle breedte van het gebouw aansluit aan de
achtergevel, enb voor wat betreft het achter het gebouw gelegen deel dat is
begrepen tussen het verlengde van de zijgevels, een diepte heeft
van ten minste 5 meter.2. De maat genoemd in het eerste lid, moet worden gemeten haaks op
de achtergevelrooilijn en vanuit het verst achterwaarts gelegen
deel van het gebouw. Daarbij moeten de onderdelen van dat
gebouw, bedoeld in artikel 2.5.13, en de balkons en veranda’s
buiten beschouwing blijven. 3.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in:a het eerste lid, wat de aanwezigheid van het erf betreft,
indien de gelijkstraats gelegen bouwlaag niet tot bewoning
bestemd is;b het eerste lid, indien aan één van de volgende voorwaarden
wordt voldaan:1 een gunstige, andere indeling van het erf is aanwezig;2 het gebouw zal zijn gelegen op een terrein waarvan twee
tegenover elkaar liggende zijden grenzen aan wegen, aan een weg
en een openbaar water, aan een weg en een spoorweg of aan een
weg en een plantsoen, mits dat terrein slechts aan één van die
zijden mag worden bebouwd en tevens een erf van redelijke
afmetingen tot stand wordt gebracht;3 bij het vergroten van een gebouw dat niet aan de bepalingen
voor te bouwen woningen en woongebouwen van het Bouwbesluit
voldoet, wordt de bestaande toestand verbeterd.Artikel 2.5.16 Erf bij overige gebouwen1. Achter een gebouw, waarvan geen deel tot woning, anders dan als
dienstwoning is bestemd, moet een bij het gebouw behorend erf
aanwezig zijn ter diepte van ten minste 2 meter achter het verst
achterwaarts gelegen deel van het gebouw en over de volle
breedte daarvan.2. Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid:a indien ligging en bestemming van het gebouw hiervoor geen
beletsel vormen;b indien, voor zover nodig, ontheffing is verleend van het
verbod tot overschrijding van de achtergevelrooilijn.Artikel 2.5.17 Ruimte tussen bouwwerken1. De zijdelingse begrenzing van een bouwwerk moet ten opzichte
van de zijdelingse grens van het erf zodanig zijn gelegen dat
tussen dat bouwwerk en de op het aangrenzende erf aanwezige
bebouwing geen tussenruimten ontstaan die:a vanaf de hoogte van het erf tot 2,2 meter daarboven minder dan
1 meter breed zijn;b niet toegankelijk zijn.2. Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid, indien voldoende mogelijkheid
aanwezig is voor reiniging en onderhoud van de vrij te laten
ruimte.Artikel 2.5.18 Erf- en terreinafscheidingen1. Erf- en terreinafscheidingen, anders dan bedoeld in artikel 2,
onder e, van het Besluit bouwwerken, zijn niet toegelaten.2. Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid in het belang van het af te scheiden
erf of terrein.Artikel 2.5.19 Bouwen nabij bovengrondse hoogspanningslijnen
en ondergrondse hoofdtransportleidingen 1. Binnen een strook van 6 meter ter weerszijden van voor
stroomgeleiding bestemde draden van bovengrondse
hoogspanningslijnen mogen zich geen delen bevinden van andere
bouwvergunningplichtige bouwwerken dan die welke deel uitmaken
van de hoogspanningslijn. Bij het bepalen van deze afstand moet
rekening worden gehouden met het uitzwaaien van de draden ten
gevolge van de wind. Onder hoogspanningslijn wordt in dit
artikel verstaan een lijn met een nominale elektrische spanning
van 1.000 volt of meer.2. Binnen een strook van 6 meter ter weerszijden van een
ondergrondse hoofdtransportleiding mogen geen
bouwvergunningplichtige bouwwerken worden gebouwd.3. Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van:a het bepaalde in het eerste lid voor wat betreft de afstand van
6 meter, indien de elektrische spanning van de hoogspanningslijn
daarvoor geen bezwaar oplevert;b het bepaalde in het tweede lid voor wat betreft de afstand van
6 meter, indien daartegen met het oog op de veilige en
ongestoorde ligging van de leiding geen bezwaar bestaat. Artikel 2.5.20 Toegelaten hoogte in de
voorgevelrooilijnAlternatief 11. Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.24 bedraagt de
maximale hoogte van een bouwvergunningplichtig bouwwerk in het
vlak door de voorgevelrooilijn 1 meter, vermeerderd met:a in de bebouwde kom éénmaal de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen langs de desbetreffende weg;b buiten de bebouwde kom 0,75 maal de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen langs de desbetreffende weg.2. Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing op
hoekbebouwing aan wegen, waarvan de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen onderling verschilt, in welk geval aan de
zijde van de smalle weg tot de hoogte welke aan de brede weg is
toegelaten, mag worden gebouwd over een lengte van de hoek af
gelijk aan de afstand tussen de voorgevelrooilijn van de smalle
weg, doch over geen grotere lengte dan 15 meter.3. De in het eerste lid bedoelde afstand wordt gemeten haaks op de
desbetreffende voorgevelrooilijn in het midden van de breedte
van het bouwwerk of de projectie daarvan op de
voorgevelrooilijn.4. Indien aan de overzijde van de weg een voorgevelrooilijn
ontbreekt geldt ter bepaling van de grootste toegelaten hoogte,
bedoeld in het eerste lid, de dichtst bij gelegen
tegenoverliggende rooilijn.Indien de tegenoverliggende rooilijn plaatselijk is onderbroken
geldt ter plaatse van die onderbreking de verst verwijderde van
de beide ter weerszijden van de onderbreking voorkomende
rooilijnen.Artikel 2.5.21 Toegelaten hoogte in de
achtergevelrooilijnAlternatief 11. Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.24 bedraagt de
maximale hoogte van een bouwvergunningplichtig bouwwerk in het
vlak door de achtergevelrooilijn 1 meter, vermeerderd met:a in de bebouwde kom éénmaal de afstand tot de tegenoverliggende
achtergevelrooilijn in hetzelfde bouwblok;b buiten de bebouwde kom 0,75 maal de afstand tot de
tegenoverliggende achtergevelrooilijn in hetzelfde
bouwblok.2. De in het eerste lid bedoelde afstand wordt gemeten haaks op de
achtergevelrooilijn ter plaatse van het bouwwerk.Indien de te beschouwen achtergevelrooilijnen niet evenwijdig
lopen, wordt voor elke 5 meter breedte van de achterzijde van
het bouwwerk uitgegaan van de gemiddelde afstand tussen de
achtergevelrooilijnen.Indien een tegenoverliggende achtergevelrooilijn ontbreekt,
wordt gemeten tot de dichtstbijzijnde tegenover de
achtergevelrooilijn gelegen voorgevelrooilijn.3. In afwijking van het bepaalde in het eerste lid mag de maximale
hoogte van een bouwwerk in het vlak door de achtergevelrooilijn
niet meer bedragen dan de maximale hoogte in de aangrenzende 5
meter van een aanliggende achtergevelrooilijn in hetzelfde
bouwblok.4. Indien het terrein achter de achtergevelrooilijn lager dan
straatpeil ligt, moet de in het eerste lid bedoelde hoogte
worden verminderd met een maat, gelijk aan het verschil tussen
het straatpeil en het peil van het onderhavige terrein ter
plaatse van de achtertoegang bij voltooiing van de bouw. Artikel 2.5.22 Toegelaten hoogte van zijgevels tegenover een
achtergevelrooilijn 1.Indien op een kruising van wegen de achtergevels van de
bebouwing, gelegen aan de ene weg, doorgebouwd zijn tot aan de
voorgevelrooilijn van de andere weg en bovendien in die
achtergevels ramen aanwezig zijn, dan bedraagt – onverminderd
het bepaalde in artikel 2.5.24 – de maximale hoogte van de
zijgevel van het eerste bouwwerk aan laatstgenoemde weg nabij de
hoek ten hoogste 1,5 maal de afstand van deze zijgevel tot de
achtergevelrooilijn die bij de eerstgenoemde weg behoort. Deze
afstand moet op dezelfde wijze worden bepaald als beschreven is
in artikel 2.5.21, tweede lid, voor de bepaling van de afstand
tussen twee achtergevelrooilijnen. 2. Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid, mits de zijgevel niet hoger is dan
de voorgevel. Artikel 2.5.23 Toegelaten hoogte tussen voor- en
achtergevelrooilijnenAlternatief 11. Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.24 mag een
bouwvergunningplichtig bouwwerk tussen de voor- en de
achtergevelrooilijn niet hoger reiken dan tot de vlakken die de
verticale vlakken door de voorgevelrooilijn en door de
achtergevelrooilijn snijden op de – krachtens de artikelen
2.5.20 en 2.5.21 – maximale bouwhoogte en die met het
horizontale vlak een hoek vormen van:a 45 graden in de bebouwde kom;b 37 graden buiten de bebouwde kom.2. Indien een bouwwerk nabij een kruising van wegen een zijgevel
heeft die gelegen is tegenover een achtergevelrooilijn in
hetzelfde bouwblok, mag dit bouwwerk bovendien niet hoger reiken
dan tot het vlak dat het verticale vlak door die zijgevel snijdt
ter hoogte van de – krachtens artikel 2.5.22 – maximale
bouwhoogte en dat met het horizontale vlak een hoek vormt van 56
graden. Artikel 2.5.24 Grootste toegelaten hoogte van
bouwwerkenAlternatief 11. De hoogte van een bouwvergunningplichtig bouwwerk mag niet meer
bedragen dan 15 meter.2. Indien het bouwwerk aan meer dan een weg grenst en deze wegen
op verschillende hoogten liggen, geldt de hoogte ten opzichte
van de laagst gelegen weg. Artikel 2.5.25 Hoogte van bouwwerken op niet aan een weg
grenzende terreinen1. De hoogte van een bouwwerk dat met een ingevolge artikel 2.5.3
of artikel 2.5.14 verleende ontheffing wordt opgericht op een
niet aan een weg grenzend terrein, mag niet meer bedragen dan
2,70 meter met dien verstande dat – uitgaande van een goothoogte
van genoemde maat – daarboven een zadeldak met hellingen van ten
hoogste 45 graden toegelaten is.2.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid, indien de aard en de ligging van de
omringende bebouwing hiervoor geen beletsel vormen.Artikel 2.5.26 Wijze van meten van de hoogte van
bouwwerken1. De hoogte van een bouwwerk of van een gevel of van een ander
buitenvlak van een bouwwerk moet worden gemeten ten opzichte van
straatpeil. 2. De hoogte van gevels die geen horizontale beëindiging hebben,
moet worden bepaald door de oppervlakte te delen door de
breedte. Plaatselijke verhogingen, als bedoeld in artikel
2.5.27, onder d, en artikel 2.5.28, onder h, i, j en k, moeten –
voor zover zij de maximale hoogte overschrijden – buiten
beschouwing worden gelaten. Artikel 2.5.27 Toegelaten afwijkingen van de toegelaten
bouwhoogteHet bepaalde in artikel 2.5.20, eerste lid, artikel 2.5.21, eerste
en derde lid, artikel 2.5.22, eerste lid, artikel 2.5.23 en artikel
2.5.24 is niet van toepassing op:a onderdelen van een bouwvergunningplichtig bouwwerk die bij het
afzonderlijk realiseren opgevat zouden moeten worden als het
aanbrengen van veranderingen van niet-ingrijpende aard, als bedoeld
in artikel 3, eerste lid, onder k, van het Besluit bouwwerken;b het gedeeltelijk vernieuwen of veranderen van bouwwerken, anders
dan het aanbrengen van veranderingen van niet-ingrijpende aard, als
bedoeld in artikel 3, eerste lid, onder k, van het Besluit
bouwwerken;c topgevels in het verticale vlak, gaande door de voorgevelrooilijn
of de achtergevelrooilijn, mits zij niet breder zijn dan 6 meter en
mits de geveloppervlakte, over de breedte van de topgevel gemeten,
niet groter is dan het product van de breedte van de topgevel en de
maximale bouwhoogte ter plaatse;d plaatselijke verhogingen met geen grotere breedte dan 0,60
meter.Artikel 2.5.28 Ontheffing voor overschrijdingen van de
toegelaten bouwhoogteBurgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in artikel 2.5.20, eerste lid, artikel 2.5.21, eerste en
derde lid, artikel 2.5.22, eerste lid, artikel 2.5.23 en artikel
2.5.24 ten behoeve van:a gebouwen voor openbaar nut, scholen, kerken, schouwburgen en
andere gebouwen bestemd voor het houden van bijeenkomsten en
vergaderingen;b gebouwen bestemd voor woon-, kantoor- of winkeldoeleinden, indien
de welstand bij het verlenen van de ontheffing is gebaat;c gebouwen bestemd voor het uitoefenen van een bedrijf op een
handels- en industrieterrein;d agrarische bedrijfsgebouwen;e het geheel of gedeeltelijk veranderen of vergroten van een
bouwwerk, anders dan bedoeld in artikel 3, eerste lid, onder k, van
het Besluit bouwwerken, en indien:1 de bestaande belendende gebouwen de maximale bouwhoogte
overschrijden en de welstand bij het verlenen van de ontheffing is
gebaat;2 bij het overschrijden van bestaande uitwendige hoogteafmetingen
andere hoogteafmetingen kleiner worden dan de bestaande;f bouwwerken, geen gebouwen zijnde, ten dienste van het verkeer, de
waterhuishouding, de energievoorziening of het
telecommunicatieverkeer, anders dan bedoeld in artikel 3, derde lid,
van het Besluit bouwwerken;g topgevels, breder dan 6 meter en gevelverhogingen van soortgelijke
aard;h plaatselijke verhogingen met een grotere breedte dan 0,60
meter;i dakvensters, mits buitenwerks gemeten de breedte niet meer dan
1,75 meter, de hoogte niet meer dan 1,5 meter, de onderlinge afstand
niet minder dan 3 meter en de afstand tot de erfscheiding niet
minder dan 1,5 meter bedraagt. Deze laatste voorwaarde geldt niet
voor gekoppelde dakvensters, die tot verschillende gebouwen
behoren;j draagconstructies voor een reclame;k vrijstaande schoorstenen;l bouwwerken op een monument – als bedoeld in de Monumentenwet 1988
dan wel in de provinciale of gemeentelijke monumentenverordening –
voor zover zulks niet bezwaarlijk is om de in historisch-esthetisch
opzicht gewenste aansluiting te verkrijgen bij het karakter van de
bestaande omgeving.Artikel 2.5.29 Ontheffing voor overschrijding van de
rooilijnen en van de toegelaten bouwhoogte in geval van
voorbereiding van nieuw ruimtelijk beleid1. In andere gevallen dan bedoeld in de artikelen 2.5.8, 2.5.14 en
2.5.28 kunnen burgemeester en wethouders ontheffing verlenen van
de verboden tot bouwen met overschrijding van de voor- en van de
achtergevelrooilijn, en van het verbod tot bouwen met
overschrijding van de maximale bouwhoogte. 2. De in het eerste lid bedoelde ontheffing kan door burgemeester
en wethouders worden verleend indien:a de desbetreffende bouwactiviteit voorkomt in artikel 20
Bro;b de desbetreffende bouwactiviteit valt onder het beleid van de
provincie inzake artikel 19, lid 2 WRO;c het desbetreffende bouwplan in overeenstemming is met in
voorbereiding zijnd toekomstig ruimtelijk beleid.3. Op de voorbereiding van het besluit omtrent de ontheffing, als
bedoeld in het eerste lid, is de in afdeling 3.4 van de Algemene
wet bestuursrecht geregelde procedure van toepassing, met dien
verstande dat:a gedurende de termijn van terinzagelegging eenieder
schriftelijk zijn zienswijzen omtrent de aanvraag kan
inbrengen;d indien er zienswijzen zijn ingebracht burgemeester en
wethouders de beslissing over de aanvraag om reguliere
bouwvergunning met ten hoogste 6 weken kunnen verdagen.Artikel 2.5.30 Parkeergelegenheid en laad- en
losmogelijkheden bij of in gebouwenAlternatief 21. Indien de omvang of de bestemming van een gebouw daartoe
aanleiding geeft, moet ten behoeve van het parkeren of stallen
van auto’s in voldoende mate ruimte zijn aangebracht in, op of
onder het gebouw, dan wel op of onder het onbebouwde terrein dat
bij dat gebouw behoort. Deze ruimte mag niet overbemeten zijn,
gelet op het gebruik of de bewoning van het gebouw, waarbij
rekening moet worden gehouden met de eventuele bereikbaarheid
per openbaar vervoer.2. De in het eerste lid bedoelde ruimte voor het parkeren van
auto’s moet afmetingen hebben die zijn afgestemd op gangbare
personenauto’s.Aan deze eis wordt geacht te zijn voldaan:a indien de afmetingen van bedoelde parkeerruimten ten minste
1,80 m bij 5,00 m en ten hoogste 3,25 m bij 6,00 m
bedragen;b indien de afmetingen van een gereserveerde parkeerruimte voor
een gehandicapte – voorzover die ruimte niet in de
lengterichting aan een trottoir grenst – ten minste 3,50 m bij
5,00 m bedragen.3. Indien de bestemming van een gebouw aanleiding geeft tot een te
verwachten behoefte aan ruimte voor het laden of lossen van
goederen, moet in deze behoefte in voldoende mate zijn voorzien
aan, in of onder dat gebouw, dan wel op of onder het onbebouwde
terrein dat bij dat gebouw behoort.4. Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste en het derde lid:a indien het voldoen aan die bepalingen door bijzondere
omstandigheden op overwegende bezwaren stuit; ofb voor zover op andere wijze in de nodige parkeer- of
stallingruimte, dan wel laad- of losruimte wordt voorzien.Paragraaf 6 Voorschriften inzake brandveiligheidinstallaties en
vluchtrouteaanduidingenVervallen (in verband met inwerkingtreding van “Besluit
brandveilig gebruik bouwwerken”).Paragraaf 7 Aansluitplicht op de nutsvoorzieningenArtikel 2.7.1 Eis tot aansluiting aan de waterleidingDe in artikel 3.119 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken aan
te brengen voorzieningen voor drinkwater moeten zijn aangesloten aan
het distributienet van de openbare waterleiding:a indien het bouwwerk op ten hoogste 50 m afstand van de dichtst bij
zijnde leiding van het distributienet is gelegen; ofb indien het bouwwerk op een grotere afstand dan 50 m van de dichtst
bij zijnde leiding van het distributienet is gelegen, maar de kosten
van aansluiting voor het desbetreffende bouwwerk niet hoger zijn dan
bij een afstand van 50 m.Artikel 2.7.2 Eis tot aansluiting aan het
elektriciteitsnetDe in artikel 2.46 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken aan
te brengen elektriciteitsvoorziening moet zijn aangesloten aan het
openbare distributienet voor elektriciteit:a indien het bouwwerk op ten hoogste 100 m afstand van de dichtst
bij zijnde leiding van dat distributienet is gelegen; ofb indien het bouwwerk op grotere afstand is gelegen van de leiding
van het elektriciteitsdistributienet dan onder a bedoeld, maar de
kosten van aansluiting voor het desbetreffende bouwwerk niet hoger
zijn dan bij een afstand van 100 m.Artikel 2.7.3 Eis tot aansluiting aan het aardgasnet1. De in artikel 2.68 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken
aan te brengen gasvoorziening moet zijn aangesloten aan het
openbare distributienet voor aardgas:a indien het bouwwerk op ten hoogste 40 m afstand van de dichtst
bij zijnde leiding van dat distributienet is gelegen; ofb indien het bouwwerk op grotere afstand is gelegen van de
leiding van het aardgasdistributienet dan onder a bedoeld, maar
de kosten van aansluiting voor het desbetreffende bouwwerk niet
hoger zijn dan bij een afstand van 40 m.Niet van toepassing is het bepaalde in dit lid op woningen voor
bejaarden.2. Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid:a voor woningen met een gebruiksoppervlakte van meer dan 500
m2;b voor woningen die niet bestemd zijn om te worden
verhuurd;c voor woningen met een aansluiting op een gemeenschappelijke of
publieke voorziening voor verwarming, als bedoeld in artikel
2.69 van het Bouwbesluit (warmtedistributienet).Artikel 2.7.3A Eis tot aansluiting aan de publieke
voorziening voor verwarmingIndien in een deel van de gemeente een publieke voorziening voor
verwarming van bouwwerken, als bedoeld in artikel 2.69 van het
Bouwbesluit (warmtedistributienet), aanwezig is, moet een aldaar
te bouwen bouwwerk zijn aangesloten op die publieke
voorziening:a indien het bouwwerk op ten hoogste 40 m afstand van de
dichtstbijzijnde leiding van die publieke voorziening is
gelegen; ofb inidien het bouwwerk op grotere afstand is gelegen van de
leiding van de publieke voorziening dan onder a bedoeld, maar de
kosten van aansluiting voor het desbetreffende bouwwerk niet
hoger zijn dan bij een afstand van 40 m.1.Artikel 2.7.4 Eis tot aansluiting aan de openbare
rioleringAlternatief 21. De in artikel 3.31 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken
aan te brengen voorzieningen voor de afvoer van afvalwater en
faecaliën moeten zijn aangesloten aan een openbaar riool. Niet van toepassing is deze eis in delen van de gemeente waarin
geen openbare riolering aanwezig is. 2. Op aanwijzing van het bouwtoezicht wordt bepaald:a op welke plaats, op welke hoogte en met welke binnenmiddellijn
de voor het maken van de aansluiting noodzakelijke leiding of
leidingen de gevel van het gebouw dan wel de grens van het erf
of terrein moet of moeten kruisen;b of er al dan niet voorzieningen in die aansluitleiding moeten
worden tussengeschakeld ter voorkoming van het terugvloeien van
afvalwater en faecaliën, ingeval de leiding te laag gelegen is
om op natuurlijke wijze op het openbaar riool te lozen. 3. Het bevoegd gezag krachtens de Wet milieubeheer bepaalt of er
al dan niet voorzieningen in de bedoelde aansluitleiding moeten
worden tussengeschakeld ter verzekering van de goede werking of
de goede staat van het openbaar riool, dan wel ter voorkoming
van hinder voor andere aangeslotenen aan het openbaar riool,
ingeval de hoeveelheid of de aard van de af te voeren stoffen
daartoe aanleiding geeft. 4. Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid, indien afvoer op een andere wijze
zonder verontreiniging van water, bodem en lucht mogelijk
is:a voor bouwwerken die op een grotere afstand dan 40 m van een
openbaar riool zijn gelegen;b voor agrarische bedrijven.Artikel 2.7.5 Aansluiting anders dan aan de openbare
rioleringAlternatief 2 1. Indien de in artikel 3.31 van het Bouwbesluit bedoelde, in
bouwwerken aan te brengen voorzieningen voor de afvoer van
afvalwater en faecaliën niet aan een openbaar riool worden
aangesloten, gelden de volgende bepalingen: a leidingen voor faecaliën, afkomstig uit toiletten met
waterspoeling, moeten lozen op een rottingput met
overstort;b leidingen voor faecaliën, afkomstig uit toiletten zonder
waterspoeling, moeten lozen op een beerput zonder overstort, een
gierput of een rottingput met overstort;c leidingen voor de afvoer van afvalwater zonder faecaliën,
alsmede overstorten van rottingputten moeten zodanig lozen dat
geen verontreiniging van water, bodem en lucht kan
optreden;d leidingen voor de afvoer van afvalwater zonder faecaliën mogen
niet lozen op een rottingput. 2. De in artikel 3.41 van het Bouwbesluit bedoelde, aan of in
bouwwerken aan te brengen voorzieningen voor de afvoer van
hemelwater moeten: a zodanig lozen dat geen verontreiniging van water, bodem en
lucht kan optreden; enb zijn aangesloten aan een in de grond aangebrachte opvang- en
bezinkingsvoorziening van voldoende capaciteit, welke
voorziening in verband met de grootte van de te ontwateren
oppervlakken en de bodemgesteldheid ter plaatse moet zijn
gelegen op voldoende afstand van de perceelgrenzen en de
bebouwing op het perceel. 3. Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen:a van het bepaalde in het eerste lid, indien de afvoer op andere
wijze zonder verontreiniging van water, bodem en lucht mogelijk
is;b van het bepaalde in het tweede lid, indien de bodemgesteldheid
en de grondwaterafvoer ter plaatse, dan wel de omvang van het
perceel de infiltratie van hemelwater niet toelaten en bovendien
de afvoervoorziening voor hemelwater niet wordt aangesloten aan
een rottingput. Artikel 2.7.6 Kwaliteit en dimensionering van de
buitenriolering op erven en terreinen1. Ondergrondse doorvoeringen van leidingen door uitwendige
scheidingsconstructies van bouwwerken moeten zoveel mogelijk
haaks plaatsvinden. De doorvoeringen moeten waterdicht zijn
aangewerkt.2.De aansluiting van de in het eerste lid bedoelde leidingen aan
leidingen van de buitenriolering moet zodanig zijn dat de
dichtheid van de aansluiting gehandhaafd blijft bij enige
zetting van het bouwwerk of de buitenriolering.3. In leidingen, gelegen tussen de gevel van een gebouw en de
aansluiting aan een openbaar riool, mogen geen beerputten of
rottingputten voorkomen.4.Leidingen van de buitenriolering op erven en terreinen mogen
geen vernauwingen in de stroomrichting bevatten en moeten een
vloeiend beloop hebben, alsmede een voldoende lucht- en
waterdichtheid en een voldoende binnenwerkse middellijn.Aan
beide laatstgenoemde eisen wordt geacht te zijn voldaan, indien
wordt voldaan aan het bepaalde in NEN 3215, uitgave 1997.5. Onverminderd het bepaalde in het vierde lid, moet een leiding
voor de afvoer van afvalwater, faecaliën en hemelwater ter
plaatse waar zij de grens van de weg kruist, een binnenwerkse
middellijn hebben van ten minste 125 mm.6. Het materiaal, de sterkte en de vorm van buizen en hulpstukken
van leidingen van de buitenriolering op erven en terreinen
moeten doeltreffend zijn.Aan deze eis wordt geacht te zijn
voldaan, indien wordt voldaan aan het bepaalde in de NEN-normen
die zijn opgenomen in bijlage 7.Artikel 2.7.7 Wijze van meten van de afstand tot de leidingen
van het openbare net van de nutsvoorzieningenDe in de artikelen 2.7.1, 2.7.2, 2.7.3 en 2.7.4 bedoelde afstand
moet worden gemeten langs de kortste lijn waarlangs een aansluiting
zonder bezwaren kan worden gemaakt en tot het deel van het bouwwerk
dat zich het dichtst bij een leiding van het distributienet bevindt.
Hierbij moeten bouwwerken die zich tezamen op één erf of terrein
bevinden, als één bouwwerk worden beschouwd.3 De meldingArtikel 3.1 De wijze van melden(vervallen)Artikel 3.2 Welstandscriteria(vervallen)4 Plichten tijdens en bij voltooiing van de bouw en bij
ingebruikneming van een bouwwerkArtikel 4.1 Intrekking bouwvergunning bij niet-tijdige start of
tussentijdse staking van bouwwerkzaamhedenBurgemeester en wethouders kunnen op grond van het gestelde in artikel
59 van de Woningwet de bouwvergunning geheel of gedeeltelijk intrekken,
indien:a binnen 26 weken na het onherroepelijk worden van de bouwvergunning
geen begin met de bouwwerkzaamheden is gemaakt;b tussen het begin en het einde van de bouwwerkzaamheden deze
werkzaamheden langer dan een aaneengesloten periode van 26 weken
stilliggen.Artikel 4.2 Op het bouwterrein verplicht aanwezige
bescheidenOp het bouwterrein moeten, voor zover van toepassing op het bouwwerk,
aanwezig zijn en op verzoek aan het bouwtoezicht ter inzage worden
gegeven:a de bouwvergunning;b andere vergunningen en ontheffingen;c het bouwveiligheidsplan;d een besluit ingevolge artikel 13 Woningwet, dan wel een besluit tot
toepassing van bestuursdwang of oplegging van een last onder
dwangsom.Artikel 4.3 Wijzigingen in gegevens bouwregistratie(vervallen)Artikel 4.4 Het uitzetten van de bouwMet het bouwen van een bouwwerk waarvoor bouwvergunning is verleend mag
– onverminderd het in de voorwaarden van de bouwvergunning bepaalde –
niet worden begonnen alvorens door of namens burgemeester en wethouders
voor zover nodig:a het straatpeil is aangegeven;b de rooilijnen en/of bebouwingsgrenzen op het bouwterrein zijn
uitgezet.Artikel 4.5 Kennisgeving aan het bouwtoezicht van start van
(onderdelen van) de bouwwerkzaamheden1. Het bouwtoezicht dient – voor zover het betreft bouwwerken waarvoor
bouwvergunning is verleend en onverminderd het bepaalde in de
voorwaarden van de bouwvergunning – ten minste twee dagen voor de
aanvang van elk der hierna te noemen onderdelen van het bouwproces
in kennis te worden gesteld:a de aanvang der werkzaamheden, ontgravingwerkzaamheden daaronder
begrepen;b de aanvang van het inbrengen van de funderingspalen, het slaan van
proefpalen daaronder begrepen;c de aanvang van de grondverbeteringwerkzaamheden.2. Het bouwtoezicht dient ten minste één dag van tevoren in kennis te
worden gesteld van het storten van beton.3. De in het eerste en tweede lid bedoelde kennisgevingen moeten,
indien het bouwtoezicht dit verlangt, schriftelijk geschieden.Artikel 4.6 Opmetingen, ontgravingen, opbrekingen en
onderzoekingenZolang de bouwwerkzaamheden niet zijn voltooid moeten alle opmetingen,
ontgravingen, opbrekingen en onderzoeken worden verricht, welke het
bouwtoezicht in het kader van de controle op de naleving van deze
verordening en van het Bouwbesluit nodig acht.Artikel 4.7 Bemalen van bouwputtenBij het bemalen van bouwputten, leidingsleuven en andere tijdelijke
ontgravingen ten behoeve van bouwwerkzaamheden mag niet op een zodanige
wijze water aan de bodem worden onttrokken, dat een verlaging van de
grondwaterstand in de omgeving plaatsvindt, waardoor funderingen van
naburige bouwwerken kunnen worden aangetast op een wijze die de
veiligheid van die bouwwerken schaadt.Artikel 4.8 Veiligheid op het bouwterrein1. Het bouwen en het verrichten van alles wat daarmee in verband
staat, moet geschieden op veilige wijze, onder meer zodanig dat de
nodige veiligheidsmaatregelen zijn genomen ten behoeve van de weg en
de in de weg gelegen werken en de weggebruikers en ten behoeve van
naburige bouwwerken, open erven en terreinen en hun gebruikers.2. Op een terrein, waarop een bouw- of grondwerk wordt uitgevoerd
moeten, wanneer er niet wordt gewerkt – rustpauzen tijdens de
dagelijkse werktijd niet inbegrepen:a de tijdelijke elektrische installaties ten behoeve van de
uitvoering van het bouw- en grondwerk, in hun geheel op zodanige
wijze zijn uitgeschakeld, dat het weer in gebruik stellen van de
installaties door anderen dan daartoe bevoegde personen niet zonder
meer mogelijk is;b machines en werktuigen worden achtergelaten in een zodanige
toestand, dat deze dan wel mechanismen daarvan, niet zonder meer
door anderen dan de daartoe bevoegde personen in werking kunnen
worden gesteld;3. Het tweede lid is niet van toepassing op de voeding van een
elektrische verlichtingsinstallatie of van één of meer elektrisch
aangedreven bemalingpompen, indien de omstandigheden vereisen dat de
voeding niet wordt onderbroken en de veiligheid voldoende is
gewaarborgd.4. Het is verboden stempels, schoren, kruisen of zwiepingen weg te
nemen of andere veiligheidsmaatregelen op te heffen zolang zij uit
veiligheidsoogpunt nodig zijn.Artikel 4.9 Afscheiding van het bouwterrein1. Het terrein waarop wordt gebouwd, grond wordt ontgraven of
dergelijke werkzaamheden worden verricht, moet door een
doeltreffende afscheiding van de weg en van het aangrenzende open
erf of terrein zijn afgescheiden indien gevaar of hinder te duchten
is. 2. De in het eerste lid bedoelde afscheiding moet zodanig zijn
geplaatst en ingericht, dat het verkeer zo min mogelijk hinder ervan
ondervindt en de toegang tot brandkranen en andere openbare
voorzieningen, zoals leidingen, er niet door wordt belemmerd.3. Een terrein, waarop een bouw- of grondwerk wordt uitgevoerd en dat
niet van de weg en van het aangrenzende open erf of terrein is
afgescheiden, moet, wanneer er niet wordt gewerkt, worden bewaakt,
tenzij het bouwtoezicht dit niet nodig acht.Artikel 4.10 Veiligheid van hulpmiddelen en het voorkomen van
hinder1. Afscheidingen, steigers, ladders, heistellingen,
transportinrichtingen en ander hulpmateriaal moeten, wat kwaliteit
en samenstelling betreft, voldoen aan de eis van goed en veilig werk
en in goede staat van onderhoud verkeren.2. Het is verboden bij de uitvoering van een bouw- of grondwerk een
werktuig of een stof te gebruiken, indien daardoor gevaar voor de
omgeving optreedt.3. Burgemeester en wethouders kunnen het gebruik van een werktuig, dat
schade of ernstige hinder voor de omgeving veroorzaakt of kan
veroorzaken, verbieden.4.Burgemeester en wethouders kunnen voorschrijven, dat voor een op een
werk te gebruiken krachtwerktuig:a uitsluitend een bepaalde brandstof wordt gebezigd, en/ofb de aandrijving elektrisch geschiedt, en/ofc het werktuig gedurende bepaalde delen van een etmaal niet mag
worden gebruikt.5. Het bepaalde in het tweede, derde en vierde lid is niet van
toepassing indien en voor zover het betreft nadelige gevolgen voor
het milieu waarop de Wet milieubeheer of enige in deze wet genoemde
milieuwet van toepassing is.Artikel 4.11 Bouwafval1. Het bouwafval moet op de bouwplaats ten minste worden gescheiden in
de volgende fracties:a de als gevaarlijk aangeduide afvalstoffen van hoofdstuk 17 de
Afvalstoffenlijst behorende bij de Regeling Europese
afvalstoffenlijst (EURAL; Stcr. 17 augustus 2001, nr. 158, blz.
9);b steenwol, mits dit meer dan 1 m3 per bouwproject bedraagt;c glaswol, mits dit meer dan 1 m3 per bouwproject bedraagt;d overig afval.2. Overig afval, zoals bedoeld in het voorgaande lid onder d, en de
fracties, bedoeld in het voorgaande lid onder a, b en c, moeten op
de bouwplaats gescheiden worden gehouden.3. Indien de totale hoeveelheid bouwafval die vrijkomt bij een
bouwproject minder bedraagt dan de inhoud van één container van 10
m3, mag degene die bedrijfsmatig bouwwerkzaamheden verricht dit
bouwafval meenemen naar zijn bedrijf voor tijdelijke opslag.Artikel 4.12 Gereedmelding van (onderdelen van) de
bouwwerkzaamheden1. Van het gereedkomen a. van putten en van grond- en
huisaansluitleidingen van de riolering, alsmede van
leidingdoorvoeren en mantelbuizen door wanden en vloeren beneden
straatpeil; b. van de thermische isolatie in de spouw van wanden,
alsmede van de thermische isolatie in andere besloten constructies
moet het bouwtoezicht onmiddellijk na de voltooiing van de onder a
en b bedoelde werkzaamhedenin kennis worden gesteld. 2. Onderdelen van het bouwwerk, waarop het eerste lid betrekking
heeft, mogen niet zonder toestemming van het bouwtoezicht aan het
oog worden onttrokken gedurende twee dagen na het tijdstip van
kennisgeving. 3. Het bepaalde in het tweede lid is van overeenkomstige toepassing op
die onderdelen van het bouwwerk, waarvoor in de aan de
bouwvergunning verbonden voorwaarden een plicht tot kennisgeving van
voltooiing is bepaald. 4. Uiterlijk op de dag van beëindiging van de werkzaamheden, waarop de
bouwvergunning betrekking heeft, wordt het einde van die
werkzaamheden bij het bouwtoezicht gemeld.5. De in dit artikel bedoelde kennisgevingen moeten, indien het
bouwtoezicht dit verlangt, schriftelijk geschieden.Artikel 4.13 Melden van werken bij lage temperaturen1. Indien bij temperaturen beneden 2 graden Celsius beton-, metsel- of
buitenpleisterwerk wordt uitgevoerd, moet het bouwtoezicht ten
minste twee dagen vóór het begin van het desbetreffende werk in
kennis worden gesteld van de te treffen maatregelen ten behoeve
van:a het niet verwerken van bevroren materialen;b het verkrijgen van een goede binding en verharding;c de bescherming van het desbetreffende werk na de voltooiing tegen
vorstschade, zolang het nog onvoldoende is verhard of de temperatuur
nog beneden 2 graden Celsius is.2. De in het eerste lid bedoelde kennisgevingen moeten, indien het
bouwtoezicht dit verlangt, schriftelijk plaatsvinden.Artikel 4.14 Verbod tot ingebruikneming(vervallen)5 Staat van open erven en terreinen, brandveiligheids- installaties,
aansluiting op de nutsvoorzieningen en weren van schadelijk en
hinderlijk gedierteParagraaf 1 Staat van open erven en terreinenArtikel 5.1.1 Staat van onderhoud van open erven en
terreinen1. Open erven en terreinen moeten zich in een, in verband met hun
bestemming, voldoende staat van onderhoud bevinden.2. Open erven en terreinen mogen geen gevaar kunnen opleveren voor
de veiligheid, noch nadeel voor de gezondheid van of hinder voor
de gebruikers of anderen, ten gevolge van:a drassigheid;b stank;c verontreiniging;d aanwezigheid van schadelijk of hinderlijk gedierte;e aanwezigheid van begroeiing.Artikel 5.1.2 Bereikbaarheid van gebouwen voor wegverkeer.
Brandblusvoorzieningen1. Indien de toegang van een gebouw meer dan 10 meter is
verwijderd van een openbare weg, moet een verbindingsweg tussen
die toegang en het openbare wegennet aanwezig zijn die geschikt
is voor verhuisauto’s, vuilnisauto’s, ziekenauto’s,
brandweerauto’s en het overige te verwachten verkeer, tenzij de
aard, de ligging en het gebruik van het gebouw zulks niet
vereisen.2. Een geschikte verbindingsweg in de zin van het eerste lid moet,
tenzij de gemeenteraad voor de desbetreffende weg in een
bestemmingsplan of in een verordening of anderszins
voorschriften heeft vastgesteld:a een breedte hebben van ten minste 4,5 m en over een breedte
van ten minste 3,25 m zijn verhard en een vrije hoogte boven de
kruin van de weg hebben van ten minste 4,2 m;b zijn verhard op een wijze die geschikt is voor motorvoertuigen
met een massa van ten minste 14.600 kg en zijn voorzien van de
nodige kunstwerken; enc op doeltreffende wijze kunnen afwateren.3. Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing op een
bijgebouw, als bedoeld in artikel 2, onder b, van het Besluit
bouwvergunningsvrije en licht bouwvergunningsplichtige
bouwwerken, voorzover dit niet voor bewoning is bestemd, maar
wel tot een hoofdgebouw behoort dat op hetzelfde terrein is
gelegen.4. Nabij ieder gebouw moeten zodanige opstelplaatsen voor
brandweerauto’s aanwezig zijn, dat een doeltreffende verbinding
tussen die auto’s en de bluswatervoorziening kan worden gelegd,
tenzij de aard, de ligging en het gebruik van het gebouw zulks
niet vereisen.5. Bij afwezigheid van een toereikende openbare
bluswatervoorziening moet worden zorg gedragen voor een
doeltreffende niet-openbare bluswatervoorziening.Artikel 5.1.3 Bereikbaarheid van gebouwen voor
gehandicapten1. Tussen de toegang van enerzijds:a een woning of een woongebouw, als bedoeld in artikel 4.3 van
het Bouwbesluit; b een gebouw met een al dan niet gemeenschappelijke
toegankelijkheidssector, als bedoeld in artikel 4.3 van het
Bouwbesluit;en anderzijds de openbare weg moet een mede voor gehandicapten
begaanbare weg of begaanbaar pad aanwezig zijn.2. Voor de in het eerste lid bedoelde wegen en paden geldt dat
zij:a ten minste 1,10 m breed moeten zijn; enb geen kleinere vrije doorgang mogen hebben dan 0,85 m; enc ten hoogste een hoogteverschil mogen overbruggen van 0,02 m,
tenzij dit plaatsvindt door middel van een hellingbaan die
voldoet aan het bepaalde in de artikelen 2.39 en 2.40 van het
Bouwbesluit.Paragraaf 2 Staat van brandveiligheidinstallaties en
vluchtrouteaanduidingenArtikel 5.2.1 Voorschriften inzake
brandveiligheids-installaties en vluchtrouteaanduidingen(vervallen)Artikel 5.2.2 Aanwezigheid van brandveiligheids-installaties
in gebouwen, niet zijnde woningen, woongebouwen,
logiesverblijven, logiesgebouwen of kantoorgebouwen(vervallen)Artikel 5.2.3 Aanwezigheid van brandveiligheid-installaties
in woongebouwen van bijzondere aard (vervallen)Artikel 5.2.4 Aanwezigheid van brandveiligheid-installaties
in logiesverblijven en logiesgebouwen(vervallen)Artikel 5.2.5 Aanwezigheid van brandveiligheid-installaties
in kantoorgebouwen(vervallen)Paragraaf 3 Aansluiting op de nutsvoorzieningenArtikel 5.3.1 Eis tot aansluiting aan de waterleidingDe in de artikelen 3.123 en 3.124 van het Bouwbesluit bedoelde, in
bouwwerken aanwezige voorzieningen voor drinkwater moeten zijn
aangesloten aan het distributienet van de openbare
waterleiding:a indien het bouwwerk op ten hoogste 50 m afstand van de dichtst bij
zijnde leiding van het distributienet is gelegen; ofb indien het bouwwerk op een grotere afstand dan 50 m van de dichtst
bij zijnde leiding van het distributienet is gelegen, maar de kosten
van aansluiting voor het desbetreffende bouwwerk niet hoger zijn dan
bij een afstand van 50 m. Artikel 5.3.2 Eis tot aansluiting aan het
elektriciteitsnetDe in artikel 2.52 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken
aanwezige elektriciteitsvoorziening moet zijn aangesloten aan het
openbare distributienet voor elektriciteit:a indien het bouwwerk op ten hoogste 100 m afstand van de dichtst
bij zijnde leiding van dat distributienet is gelegen; ofb indien het bouwwerk op grotere afstand is gelegen van de leiding
van het elektriciteitsdistributienet dan onder a bedoeld, maar de
kosten van aansluiting voor het desbetreffende bouwwerk niet hoger
zijn dan bij een afstand van 100 m.Artikel 5.3.3 Eis tot aansluiting aan het aardgasnetDe in artikel 2.72 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken
aanwezige gasvoorziening moet zijn aangesloten aan het openbare
distributienet voor aardgas:a indien het bouwwerk op ten hoogste 40 m afstand van de dichtst bij
zijnde leiding van dat distributienet is gelegen; ofb indien het bouwwerk op grotere afstand is gelegen van de leiding
van het aardgasdistributienet dan onder a bedoeld, maar de kosten
van aansluiting voor het desbetreffende bouwwerk niet hoger zijn dan
bij een afstand van 40 m.Niet van toepassing is voorgaande eis op:a woningen voor bejaarden;b woningen met een gebruiksoppervlakte van meer dan 500 m2;c woningen die niet worden verhuurd;d woningen met een aansluiting op het stadsverwarmingnet.Artikel 5.3.4 Eis tot aansluiting aan de openbare
riolering1. De in artikel 3.36 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken
aanwezige voorzieningen voor de afvoer van afvalwater en
faecaliën, alsmede de eventueel in of aan bouwwerken aanwezige
voorzieningen voor de afvoer van hemelwater moeten, onverminderd
het bepaalde in artikel 5.3.6, op een doeltreffende wijze zijn
aangesloten aan een openbaar riool.2. Niet van toepassing is het gestelde in het eerste lid:a in delen van de gemeente waarin geen openbare riolering
aanwezig is;b op bouwwerken die op een grotere afstand dan 40 m van een
openbaar riool zijn gelegen;c voor zover uitsluitend hemelwater wordt geloosd;d op agrarische bedrijven waarin de faecaliën voor
bedrijfsdoeleinden worden gebruikt en een daartoe voldoende
ruime gier- of beerput aanwezig is.Artikel 5.3.5 Aansluiting anders dan aan de openbare
rioleringIndien het gestelde in artikel 5.3.4, tweede lid, van toepassing is,
gelden de volgende bepalingen:a voor de opvang van faecaliën, afkomstig uit toiletten met
waterspoeling, moet een doeltreffende rottingput met een
doeltreffende aansluitleiding naar die toiletten aanwezig zijn,
tenzij de faecaliën voor agrarische bedrijfsdoeleinden worden
gebruikt;b voor de opvang van faecaliën, afkomstig uit toiletten zonder
waterspoeling, moeten een doeltreffende beerput zonder overstort,
een doeltreffende gierput of een doeltreffende rottingput met
overstort aanwezig zijn, alsmede een doeltreffende aansluitleiding
tussen die toiletten en de genoemde put, tenzij op andere zodanige
wijze wordt geloosd dat geen verontreiniging van water, bodem of
lucht kan optreden;c leidingen voor de afvoer van hemelwater en voor de afvoer van
afvalwater zonder faecaliën, alsmede overstorten van rottingputten
moeten zodanig lozen dat geen verontreiniging van water, bodem of
lucht kan optreden;d leidingen voor de afvoer van hemelwater en voor de afvoer van
afvalwater zonder faecaliën mogen niet lozen op een rottingput.Artikel 5.3.6 Kwaliteit en dimensionering van de
buitenriolering op erven en terreinenArtikel 2.7.6 en de bijbehorende bijlage 7 zijn van overeenkomstige
toepassing.Artikel 5.3.7 Wijze van meten van de afstand tot de leidingen
van het openbare net van de nutsvoorzieningenDe in de artikelen 5.3.1, 5.3.2, 5.3.3 en 5.3.4 bedoelde afstand
moet worden gemeten langs de kortste lijn waarlangs een aansluiting
zonder bezwaren kan worden gemaakt en tot het deel van het bouwwerk
dat zich het dichtst bij een leiding van het distributienet bevindt.
Hierbij moeten bouwwerken die zich tezamen op één erf of terrein
bevinden, als één bouwwerk worden beschouwd.Paragraaf 4 Het weren van schadelijk of hinderlijk gedierte.
Reinheid. Artikel 5.4.1 PreventieHet normale onderhoud van een bouwwerk dient zodanig te geschieden
dat het bouwwerk zich in zindelijke staat bevindt.6 Brandveilig gebruikVervallen (in verband met inwerkingtreding van het “Besluit
brandveilig gebruik bouwwerken”. 7 Overige gebruiksbepalingenParagraaf 1 Overbevolking Artikel 7.1.1 Overbevolking van woningenHet is verboden een woning te bewonen met of toe te staan dat een
woning wordt bewoond door meer dan één persoon per 12 m2
gebruiksoppervlakte.Artikel 7.1.2 Overbevolking van woonwagens en
woonketenHet is verboden een woonwagen, respectievelijk een woonkeet te
bewonen met of toe te staan dat een woonwagen, respectievelijk een
woonkeet wordt bewoond door meer dan één persoon per 6 m2
gebruiksoppervlakte.Paragraaf 2 Staken van het gebruikArtikel 7.2.1 Verbod tot gebruik bij bouwvalligheidHet is verboden een bouwwerk, een standplaats, een open erf of
terrein te gebruiken of te doen gebruiken, indien door of namens
burgemeester en wethouders is medegedeeld, dat zulks gevaarlijk is
in verband met:a bouwvalligheid van het bouwwerk;b bouwvalligheid van een in de nabijheid gelegen bouwwerk.Artikel 7.2.2 Staken van gebruik wegens gebrek aan veiligheid
en gebrek aan hygiëneIndien tengevolge van het niet functioneren – hieronder begrepen het
afgesloten zijn – van de ingevolge het Bouwbesluit verplicht
aanwezige voorzieningen tot het kunnen afvoeren van faecaliën, het
kunnen beschikken over drinkwater, het kunnen beschikken over
gedistribueerd gas en het kunnen beschikken over gedistribueerde
elektriciteit een onvoldoende veiligheid of een onvoldoende hygiëne
aanwezig is, kunnen burgemeester en wethouders gelasten het gebruik
van het bouwwerk te staken.Artikel 7.2.3 Staken van het gebruik van een
woonwagenIndien in een besluit op grond van artikel 13 van de Woningwet is
bepaald dat het gebruik van een gebouw op of behorende bij een
standplaats moet worden gestaakt en dientengevolge essentiële
voorzieningen ten dienste van het bewonen van een woonwagen buiten
gebruik zijn gesteld, kunnen burgemeester en wethouders gelasten het
gebruik van de woonwagen te staken gedurende de periode dat bedoelde
voorzieningen niet functioneren.Paragraaf 3 Gebruik van bouwwerken, open erven en
terreinenArtikel 7.3.1(vervallen)Artikel 7.3.2 HinderHet is verboden in, op, of aan een bouwwerk, of op een open erf of
terrein, voorwerpen of stoffen te plaatsen, te werpen of te hebben,
handelingen te verrichten of na te laten, of werktuigen te
gebruiken, waardoor:a overlast wordt of kan worden veroorzaakt voor de gebruikers van
het bouwwerk, het open erf of terrein;b op voor de omgeving hinderlijke of schadelijke wijze stank, stof
of vocht of irriterend materiaal wordt verspreid of overlast wordt
veroorzaakt door geluid en trilling, elektrische trilling daaronder
begrepen, of door schadelijk of hinderlijk gedierte, dan wel door
verontreiniging van het bouwwerk, open erf of terrein;c instortings-, omval- of ander gevaar wordt veroorzaakt.Niet van toepassing is het vorenstaande indien en voor zover het
betreft nadelige gevolgen voor het milieu waarop de Wet milieubeheer
of enige in deze wet genoemde milieuwet van toepassing is.Paragraaf 4 Het weren van schadelijk of hinderlijk gedierte.
ReinheidArtikel 7.4.1 Preventie1. Het normale onderhoud van een bouwwerk dient zodanig te
geschieden dat het bouwwerk zich in zindelijke staat
bevindt.2. Voorraden en afval dienen op zodanige wijze en plaats te worden
bewaard dat schadelijk of hinderlijk gedierte hierdoor niet
wordt aangetrokken.Paragraaf 5 WatergebruikArtikel 7.5.1 Verboden gebruik van waterHet is verboden drink- en werkwater, waarvan door burgemeester en
wethouders schriftelijk is medegedeeld dat het ondeugdelijk wordt
geacht, te gebruiken.Paragraaf 6 InstallatiesArtikel 7.6.1 Gebruiksgereed houden van installatiesInstallaties in of nabij een bouwwerk, waarvan het Bouwbesluit en/of
de Bouwverordening de aanwezigheid verplicht stelt, moeten in een
goede staat verkeren, zodat daarvan een onbelemmerd gebruik kan
worden gemaakt.8 SlopenParagraaf 1 SloopvergunningArtikel 8.1.1 Sloopvergunning1. Het is verboden bouwwerken, standplaatsen en woonwagens
daaronder begrepen, te slopen zonder of in afwijking van een
vergunning van burgemeester en wethouders
(sloopvergunning).2. De in het eerste lid bedoelde vergunning is niet vereist indien
naar redelijke schatting de hoeveelheid sloopafval niet meer zal
bedragen dan 10 m3, tenzij het slopen mede betreft het
verwijderen van asbest. Voorts is geen vergunning vereist voor
het slopen ingevolge een besluit op grond van artikel 13 van de
Woningwet, dan wel een besluit tot toepassing van bestuursdwang
of oplegging van een last onder dwangsom. Burgemeester en
wethouders kunnen aan hun besluit voorwaarden verbinden als
bedoeld in het derde lid.3. Burgemeester en wethouders verbinden aan de sloopvergunning
slechts voorschriften over:a de veiligheid tijdens het slopen;b de bescherming van nabijgelegen bouwwerken;c het scheiden en het op de sloopplaats gescheiden houden van
het sloopafval, ten minste inhoudende een scheiding in een
fractie asbest, een fractie gevaarlijk afval en een fractie
overig afval;d het voor de aanvang van de sloopwerkzaamheden overleggen van
de gegevens als bedoeld in artikel 8.1.2, tweede lid, letter c,
voor zover deze gegevens niet reeds zijn overgelegd.4. De voorschriften over het sloopafval, als bedoeld in het derde
lid, onder letter c, kunnen eisen bevatten omtrent het selectief
slopen, de fracties waarin wordt gescheiden, de tijdelijke
opslag op het sloopterrein en het in fracties gescheiden
verpakken van het sloopafval op het sloopterrein. Burgemeester
en wethouders verbinden aan de sloopvergunning met betrekking
tot asbest voorschriften over het afzonderlijk gereed maken
daarvan voor de afvoer van het sloopterrein en over de termijn
waarbinnen dit moet plaatsvinden.5. De vergunningplicht als bedoeld in het eerste lid geldt niet
indien in een tijdelijke bouwvergunning voor een seizoengebonden
bouwwerk voorschriften zijn gesteld over het slopen van het
tijdelijke bouwwerk als bedoeld in het zesde lid van artikel 45
van de Woningwet.Artikel 8.1.2 Aanvraag sloopvergunning1. Bij het indienen van de aanvraag moet de aanvrager gebruikmaken
van een door of vanwege burgemeester en wethouders vastgesteld
formulier.2. De aanvraag moet inhouden:a correspondentieadres van de aanvrager in Nederland;b indien een gemachtigde is aangewezen, diens naam en
adres;c naam en adres van degene, die met het slopen zal worden
belast;d de kadastrale aanduiding van het perceel, waarop zich het te
slopen bouwwerk bevindt en het huisnummer van het bouwwerk.
Indien de sloopwerkzaamheden bestaan uit asbestverwijdering van
meer dan één bouwwerk in het kader van hetzelfde project, wordt
een lijst met bedoelde kadastrale aanduidingen en huisnummers
van de desbetreffende bouwwerken bijgevoegd, welke lijst
ingevolge het negende lid is gewaarmerkt;e een exacte aanduiding van het gedeelte van een bouwwerk waarop
de sloopwerkzaamheden betrekking hebben, indien niet het gehele
bouwwerk wordt gesloopt;f het doel, waarvoor het bouwwerk c.q. het te slopen gedeelte
van het bouwwerk laatstelijk is gebezigd;g mededeling of een bouwvergunning is of zal worden aangevraagd
voor een op het perceel van het te slopen bouwwerk c.q. het te
slopen gedeelte van het bouwwerk op te richten of te veranderen
of uit te breiden bouwwerk;h een beschrijving van de wijze waarop het slopen zal
plaatsvinden;en voorts, indien van toepassing:i het sloopveiligheidsplan.3. In de aanvraag wordt gemotiveerd aangegeven of het te slopen
bouwwerk asbest bevat. Asbest wordt niet vermoed aanwezig te
zijn indien bij de aanvraag een van de volgende gegevens wordt
overgelegd:a een afschrift van het asbestinventarisatierapport, uitgevoerd
door een deskundig asbestonderzoeksbedrijf, waaruit blijkt dat
er zich geen asbest in het te slopen bouwwerk bevindt;b een asbestonderzoeksrapport opgesteld vóór 23 april 1998 (=
datum van verwerking in de gemeentelijke bouwverordening van de
vierde serie wijzigingen van de Model-bouwverordening d.d. 1
juli 1997) dat voldoet aan de eisen in BRL 5052, uitgave 1998,
waaruit blijkt dat er zich geen asbest in het te slopen bouwwerk
bevindt; indien het bedoelde asbestonderzoeksrapport is
opgesteld vóór 1 juli 1993, dient tevens een schriftelijke
verklaring van de aanvrager te worden overgelegd dat er geen
veranderingen van het te slopen bouwwerk hebben plaatsgevonden,
waarbij asbesthoudende materialen zijn toegepast;c een schriftelijk bewijsstuk dat het te slopen bouwwerk is
gebouwd na 1 januari 1994;d bij woningen of naar bouwconstructie of materiaaltoepassing
vergelijkbare, niet tot bewoning bestemde bouwwerken en
bijgebouwen: een schriftelijke verklaring van de bouwer van het
te slopen bouwwerk dat hij hierin geen asbest heeft toegepast,
alsmede een schriftelijke verklaring van de aanvrager dat er
sinds het tijdstip van de bouw geen veranderingen hebben
plaatsgevonden, waarbij asbesthoudende materialen zijn
toegepast;e bij sloop van bepaalde materialen: een schriftelijke
verklaring van de fabrikant of de leverancier dat het te slopen
materiaal geen asbest bevat, alsmede een schriftelijke
verklaring van de aanvrager dat het materiaal van deze fabrikant
of leverancier afkomstig is;Indien geen van bovenvermelde gegevens bij de aanvraag wordt
overgelegd, wordt vermoed dat het bouwwerk asbest bevat, tenzij
de aanvrager in vergelijkbare situaties andere gegevens
verstrekt die dit vermoeden naar het oordeel van burgemeester en
wethouders voldoende weerleggen.4. Indien – gelet op het derde lid – wordt vermoed dat het bouwwek
asbest bevat of de aanvrager weet of redelijkerwijs kan weten
dat zich in het bouwwerk asbest bevindt wordt met een
asbestinventarisatierapport van een deskundig bedrijf aangetoond
of dit juist is, en zo ja, waar dit asbest zich bevindt. Indien
geen asbestinventarisatierapport van een deskundig bedrijf wordt
overgelegd, moeten bij de aanvraag andere gegevens worden
overgelegd waaruit blijkt of asbest aanwezig is, en zo ja, waar
dit asbest zich bevindt. Aan deze eis wordt geacht te zijn
voldaan indien a de aanvraag sloopvergunning uitsluitend
betrekking heeft op het verwijderen van asbest op in de aanvraag
aangeduide plaatsen, of b een asbestonderzoeksrapport als
bedoeld in lid 3, onder b bij de aanvraag is gevoegd.5. Indien op grond van het historisch gebruik te verwachten valt
dat een te slopen bouwwerk c.q. een te slopen gedeelte van een
bouwwerk is verontreinigd met de als gevaarlijk aangeduide
afvalstoffen van hoofdstuk 17 van de Afvalstoffenlijst behorende
bij de Regeling Europese afvalstoffenlijst (EURAL; Stcr. 17
augustus 2001, nr. 159, blz. 9), dient een onderzoek te worden
ingesteld naar de vermoedelijke verontreiniging en moet het
rapport met de uitslag van dit onderzoek bij de aanvraag om
sloopvergunning worden gevoegd.6. De aanvraag en de daarbijbehorende bescheiden moeten in 3-voud
worden ingediend.7. De aanvraag en de daarbijbehorende bescheiden moeten in het
Nederlands zijn gesteld.8. De aanvraag mag meer dan één bouwwerk betreffen, indien zij
betrekking heeft op bouwwerken op hetzelfde terrein of op met
elkaar samenhangende terreinen, dan wel indien zij betrekking
heeft op asbestverwijdering van meer dan één bouwwerk in het
kader van hetzelfde project.9. De bij de aanvraag om sloopvergunning behorende bescheiden
moeten door de aanvrager of diens gemachtigde ondertekend dan
wel gewaarmerkt worden.10. Indien de aanvraag het gedeeltelijk slopen van een bouwwerk
betreft, moeten uit de aanvraag en de daarbijbehorende
bescheiden de bestaande en de nieuwe toestand duidelijk
blijken.11. De aanvrager krijgt door of namens burgemeester en wethouders
een bewijs van ontvangst toegezonden of uitgereikt, waarin de
datum van ontvangst is vermeld. 12. Een aanvraag om sloopvergunning geldt tevens als melding van
het voornemen tot slopen voor zover dit slopen betrekking heeft
op asbest.13. Een aanvraag om sloopvergunning voor werkzaamheden waarvoor
geen sloopvergunning is vereist wordt, voor zover dit slopen
betrekking heeft op asbest, aangemerkt als melding als bedoeld
in artikel 8.2.1.Artikel 8.1.3 In behandeling nemen1. Indien de aanvraag om sloopvergunning niet voldoet aan de bij
of krachtens artikel 8.1.2 gestelde eisen, alsmede de eisen die
gelden ingevolge de artikelen 4:1 en 4:2 van de Algemene wet
bestuursrecht stellen burgemeester en wethouders de aanvrager in
de gelegenheid de door hen aan te geven ontbrekende gegevens
over te leggen binnen een door hen te stellen termijn.2. Het gestelde in het eerste lid geldt niet voor de gegevens als
bedoeld in artikel 8.1.2, tweede lid, letter c.Artikel 8.1.4 Termijn van beslissing1. Burgemeester en wethouders beslissen over een aanvraag om
sloopvergunning binnen twaalf weken na ontvangst van de
aanvraag. Zij kunnen hun beslissing eenmaal voor ten hoogste zes
weken verdagen. Een afschrift van hun besluit tot verdaging
zenden zij zo spoedig mogelijk aan de aanvrager.2. In afwijking van het bepaalde in het eerste lid beslissen
burgemeester en wethouders over een aanvraag om sloopvergunning
binnen vier weken na de dag waarop de aanvraag om een
sloopvergunning is ingediend, indien het slopen uitsluitend is
bedoeld om asbest of asbesthoudende producten uit een bouwwerk
te verwijderen.3. In afwijking van het bepaalde in het eerste en tweede lid
houden burgemeester en wethouders de beslissing aan indien een
vergunning krachtens artikel 11 of artikel 37 van de
Monumentenwet 1988, een provinciale of een gemeentelijke
monumentenverordening, een leefmilieuverordening op grond van de
Wet op de stads- en dorpsvernieuwing, of een aanlegvergunning
voor het slopen is vereist en omtrent die vergunning(en) nog
niet is beslist. De aanhouding eindigt zes weken na bedoelde
beslissing. Bij samenloop van vergunningen wordt uitgegaan van
de datum van de laatst genomen beslissing.Artikel 8.1.5 Samenloop van slopen en bouwen1. Indien de aanvraag betrekking heeft op sloopwerkzaamheden in
het kader van het vernieuwen, het veranderen of het vergroten
van een bouwwerk waarvoor tevens een bouwvergunning is
aangevraagd, kan bij de aanvraag om sloopvergunning – voor zover
voor beide aanvragen dezelfde bescheiden en gegevens worden
verlangd – worden verwezen naar die bescheiden en gegevens die
zijn ingediend bij de aanvraag om bouwvergunning en behoeven
dezelfde bescheiden niet nogmaals te worden ingediend.2. In afwijking van het bepaalde in artikel 8.1.4 volgt de
beslissing op de aanvraag om sloopvergunning de procedure van de
beslissing op de aanvraag om bouwvergunning in het geval dat
beide aanvragen gelijktijdig zijn ingediend.Artikel 8.1.6 Weigeren sloopvergunningEen sloopvergunning moet worden geweigerd indien:a de veiligheid tijdens het slopen onvoldoende is gewaarborgd en ook
door het stellen van voorschriften niet op een voldoende peil kan
worden gewaarborgd;b de bescherming van nabijgelegen bouwwerken in verband met het
slopen onvoldoende is gewaarborgd en ook door het stellen van
voorschriften niet op een voldoende peil kan worden
gewaarborgd;c een vergunning ingevolge de Monumentenwet 1988 of een provinciale
of een gemeentelijke monumentenverordening is vereist en deze niet
is verleend;d een vergunning ingevolge een leefmilieuverordening op grond van de
Wet op de stads- en dorpsvernieuwing is vereist en deze niet is
verleend;e een aanlegvergunning op grond van het bestemmingsplan of op grond
van een voorbereidingsbesluit is vereist en deze niet is
verleend.Artikel 8.1.7 Intrekking sloopvergunning1. Burgemeester en wethouders kunnen een sloopvergunning intrekken
indien: a de vergunning is verleend tengevolge van onjuiste of
onvolledige opgave van gegevens;b binnen 26 weken na het onherroepelijk worden van de
sloopvergunning geen begin met de werkzaamheden is gemaakt;c tussen het begin en het einde van de sloopwerkzaamheden deze
werkzaamheden langer dan een aaneengesloten periode van 26 weken
stilliggen.2. Burgemeester en wethouders gaan niet over tot intrekking dan
nadat zij de houder van de vergunning hebben gehoord.Paragraaf 2 Uitzonderingen op het vereiste van
sloopvergunningArtikel 8.2.1 Sloopmelding1. In afwijking van artikel 8.1.1, eerste lid, is geen
sloopvergunning vereist voor het anders dan in de uitoefening
van een beroep of bedrijf in zijn geheel slopen van:a geschroefde asbesthoudende platen waarin de asbestvezels
echtgebonden zijn, niet zijnde dakleien, uit een woninge of uit
een op het erf van die woning staand bijgebouw, voorzover de
woning of het bijgebouw niet in het kader van de uitoefening van
een beroep of bedrijf worden gebruikt of bedoeld zijn voor
gebruik in dat kader en de oppervlakte van de te verwijderen
asbesthoudende platen maximaal vijfendertig vierkante meter per
kadastraal perceel bedraagt; b asbesthoudende vloertegels of
niet-gelijmde, asbesthoudende vloerbedekking uit een woning of
uit een op het erf van die woning staand bijgebouw, voorzover de
woning of het bijgebouw niet in het kader van de uitoefening van
een beroep of bedrijf worden gebruikt of bedoeld zijn voor
gebruik in dat kader en de oppervlakte van de te verwijderen
asbesthoudende vloerbedekking of vloertegels maximaal
vijfendertig vierkante meter per kadastraal perceel
bedraagt;mits het voornemen tot dit slopen is gemeld bij burgemeester en
wethouders en door burgemeester en wethouders binnen acht dagen
na de dag waarop dit is gemeld is medegedeeld dat geen
sloopvergunning is vereist.Met een woning wordt gelijk gesteld een woonkeet, woonwagen of
logiesverblijf.2. Het voornemen tot slopen als bedoeld in het eerste lid moet
worden gemeld met gebruikmaking van een door of namens
burgemeester en wethouders vastgesteld formulier.3. De melding en de daarbij behorende bescheiden moeten in 2-voud
worden ingediend.4. De melding en de daarbij behorende bescheiden moeten in het
Nederlands zijn gesteld.5. In de melding moeten zijn opgenomen de plaats, het adres, de
aard en het gebruik van het bouwwerk.6. Degene, die de melding heeft gedaan, krijgt door of namens
burgemeester en wethouders een bewijs van ontvangst toegezonden
of uitgereikt, waarin de datum van ontvangst is vermeld.7. Indien burgemeester en wethouders de in het eerste lid bedoelde
mededeling niet binnen de aldaar gestelde termijn hebben gedaan,
is de mededeling van rechtswege gedaan.8. Burgemeester en wethouders kunnen aan een mededeling als
bedoeld in het eerste lid voorschriften verbinden met betrekking
tot de verwijdering, opslag en afvoer van asbest.9. De houder van een mededeling als bedoeld in het eerste of het
zevende lid is verplicht de voorschriften, bedoeld in het
achtste lid alsmede de voorschriften die bij of krachtens de
artikelen 7 en 8 van het Asbestverwijderingsbesluit 2005 zijn
gesteld, in acht te nemen. Voorts is de houder verplicht ter
zake van de afvoer van asbest bevattende vloerbedekking alsmede
van andere afvalstoffen waarop de mededeling betrekking heeft de
in de gemeente geldende voorschriften in acht te nemen.10. Het bewerken van het asbest ter plaatse waar dit asbest door
sloop vrijkomt is niet toegestaan.11. Bij het niet voldoen aan de bij of krachtens de in het eerste
tot en met het vijfde lid van dit artikel gestelde eisen,
stellen burgemeester en wethouders degene die de melding heeft
gedaan in de gelegenheid om binnen één week de door hen aan te
geven ontbrekende gegevens over te leggen.Artikel 8.2.2 Overige uitzonderingen op het vereiste van
sloopvergunning In afwijking van artikel 8.1.1, eerste lid, is voorts geen
sloopvergunning vereist, indien het slopen, voor zover dat
betrekking heeft op asbest, uitsluitend bestaat uit het in het kader
van de uitoefening van een beroep of bedrijf geheel of gedeeltelijk
verwijderen van:a geklemde vloerplaten onder verwarmingstoestellen;b verwijderen van beglazingskit dat is verwerkt in de constructie
van kassen;c rem- frictiematerialen;d pakkingen uit verbrandingsmotoren;e pakkingen uit procesinstallaties onderscheidenlijk
verwarmingstoestellen met een nominaal vermogen dat lager is dan
2250 kilowatt.Paragraaf 3 Verplichtingen tijdens het slopenArtikel 8.3.1 Veiligheid op sloopterreinHet bepaalde in de artikelen 4.8 tot en met 4.10 is van
overeenkomstige toepassing op het slopen en het sloopterrein.Artikel 8.3.2 Op het sloopterrein verplicht aanwezige
bescheidenOp het sloopterrein moet de sloopvergunning of een besluit tot
toepassing van bestuursdwang of oplegging van een last onder
dwangsom tot het slopen aanwezig zijn en op verzoek aan het
bouwtoezicht ter inzage worden gegeven.Artikel 8.3.3 Plichten van de houder van de
sloopvergunningDe houder van de sloopvergunning moet het slopen, voor zover
dat betrekking heeft op asbest, opdragen aan een deskundig
bedrijf.De houder van de sloopvergunning moet een afschrift van de
vergunning ter hand stellen aan het deskundig bedrijf dat
het slopen krachtens aanneming van werk zal uitvoeren.De houder van de sloopvergunning stelt ten minste één week
voorafgaande aan de aanvang van het slopen, burgemeester en
wethouders schriftelijk op de hoogte van de data en
tijdstippen waarop het slopen, voorzover dat betrekking
heeft op asbest, zal plaatsvinden.De houder van de sloopvergunning stuurt binnen twee weken na
de uitvoering van de werkzaamheden burgemeester en
wethouders een afschrift van de resultaten van de
eindbeoordeling, bedoeld in artikel 9, eerste lid van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005.Artikel 8.3.4 Plichten van degene die sloopt1 Indien wordt gesloopt zonder dat een sloopvergunning is verleend
voor het slopen van asbest en tijdens het slopen asbest wordt
ontdekt, is degene die sloopt verplicht hiervan terstond melding te
doen aan het bouw- en woningtoezicht. 2 Aan het bouwtoezicht dienen ten minste twee dagen van tevoren de
aanvang van de sloopwerkzaamheden te worden gemeld en uiterlijk op
de dag van de beëindiging van de sloopwerkzaamheden het einde van
die werkzaamheden. Indien het bouwtoezicht dit verlangt, moeten
genoemde meldingen schriftelijk geschieden. Artikel 8.3.5 Wijze van slopen, verpakken en opslaan van
asbest1. Voor zover redelijkerwijs uitvoerbaar moet eerst het in een
bouwwerk aanwezige asbest worden verwijderd, voordat het
bouwwerk wordt gesloopt.2. Bij de verwijdering van het asbest moeten de beste bestaande
technieken worden toegepast om verontreiniging van het milieu
met asbest te voorkomen.Artikel 8.3.6 Plichten ten aanzien van de sloop van
tuinbouwkassen(vervallen)Paragraaf 4 Vrij slopenArtikel 8.4.1 Sloopafval algemeen1. Afval dat ontstaat door sloopwerkzaamheden waarvoor geen
vergunning krachtens artikel 8.1.1, noch een melding krachtens
artikel 8.2.1 is vereist, dient ten minste te worden gescheiden
in de navolgende fracties:a de als gevaarlijk aangeduide afvalstoffen van hoofdstuk 17 de
afvalstoffenlijst behorende bij de Regeling Europese
afvalstoffenlijst (EURAL; Stcr. 17 augustus 2001, nr. 158, blz.
9);b steenachtig sloopafval, zonder inbegrip van gips;c bitumineuze en teerhoudende dakbedekking;d met PAKS verontreinigde materialen;e asfalt;f dakgrind;g overig afval.2. Overig afval, zoals bedoeld in het voorgaande lid onder g, en
de fracties, bedoeld in het voorgaande lid onder a tot en met f,
moeten op het sloopterrein gescheiden worden gehouden.9 WelstandArtikel 9.1 De advisering door de welstandscommissieAlternatief 11. De advisering over redelijke eisen van welstand is opgedragen aan
de Gemeenschappelijke regeling Welstandszorg Noord-Brabant die uit
haar midden personen voordraagt als lid van de welstandscommissie,
hierna gezamenlijk te noemen: de welstandscommissie. 2. De welstandscommissie adviseert over de welstandsaspecten van
aanvragen voor regulier vergunningplichtige en
licht-vergunningplichtige bouwwerken als bedoeld in artikel 44,
eerste lid onder d respectievelijk artikel 44, derde lid juncto
eerste lid onder d van de Woningwet.3. De welstandscommissie baseert haar advies op de in de welstandsnota
genoemde welstandscriteria.Artikel 9.2 Samenstelling van de welstandscommissieAlternatief 41. De welstandscommissie bestaat ten minste uit vier leden, waaronder
een voorzitter en een secretaris, waarvan ten minste drie leden
deskundig zijn op het gebied van architectuur, ruimtelijke kwaliteit
dan wel cultuurhistorie.2. Voor de leden worden plaatsvervangers aangewezen.3. De welstandscommissie kan slechts adviezen uitbrengen indien ten
minste drie leden aanwezig zijn en waarvan ten minste twee leden
beschikken over deskundigheid op het gebied van welstand.4. De leden van de commissie zijn onafhankelijk van het
gemeentebestuur.5. In de welstandscommissie kan een geïnteresseerde burger anders als
bedoeld in het eerste lid zitting hebben.Artikel 9.3 Benoeming en zittingsduur1. De voorzitter, de secretaris en de overige leden van de
welstandscommissie en hun plaatsvervangers worden op voorstel van de
burgemeester en wethouders benoemd en ontslagen door de
gemeenteraad.2. De leden van de welstandscommissie kunnen ten hoogste voor een
termijn van drie jaar worden benoemd. Zij kunnen eenmaal worden
herbenoemd voor een periode van ten hoogste drie jaar.3.Het reglement van orde van de welstandscommissie dat als bijlage 9
bij deze verordening is vastgesteld, bevat, binnen het gestelde in
de voorgaande leden, nadere benoemingsprocedures.Artikel 9.4 Jaarlijkse verantwoordingDe welstandscommissie stelt jaarlijks een verslag op van haar
werkzaamheden voor de gemeenteraad, waarin ten minste aan de orde komt: op welke wijze toepassing is gegeven aan de welstandscriteria uit de
welstandsnota; de werkwijze van de welstandscommissie; op welke wijze uitwerking is gegeven aan de openbaarheid van
vergaderen; de aard van de beoordeelde plannen; de bijzondere projecten.De welstandscommissie kan in haar jaarverslag aanbevelingen doen ten
aanzien van het gemeentelijk ruimtelijk kwaliteitsbeleid in het algemeen
en de aanpassing van de gemeentelijke welstandsnota in het
bijzonder.Artikel 9.5 Termijn van advisering1. De welstandscommissie brengt het advies over een aanvraag om een
lichte bouwvergunning uit binnen drie weken nadat door of namens
burgemeester en wethouders daarom is verzocht.2. De welstandscommissie brengt het advies over de aanvraag om een
reguliere bouwvergunning uit binnen zes weken nadat door of namens
burgemeester en wethouders daarom is verzocht.3. De welstandscommissie brengt het advies over de aanvraag om een
reguliere bouwvergunning eerste fase uit binnen drie weken nadat
door of namens burgmeester en wethouders daarom is verzocht.4. Burgemeester en wethouders kunnen in hun verzoek om advies de
welstandscommissie een langere termijn dan genoemd in de
bovengenoemde leden van dit artikel geven voor het uitbrengen van
het welstandsadvies. Een langere termijn kan door burgemeester en
wethouders worden gegeven indien de termijn van afdoening van de
aanvraag oma een lichte bouwvergunning langer is dan de in artikel 46, eerste
lid, sub a van de Woningwet bedoelde termijn van zes weken;b een reguliere bouwvergunning langer is dan de in artikel 46,
eerste lid, sub van de Woningwet bedoelde termijn van twaalf
weken;c een bouwvergunning eerste fase langer is dan de in artikel 46,
eerste lid, sub c van de Woningwet bedoelde termijn van zes
weken.Artikel 9.6 Openbaarheid van vergaderen en mondelinge
toelichtingDe behandeling van bouwplannen door de welstandscommissie is
openbaar. De agenda voor de vergadering van de
welstandscommissie wordt tijdig bekendgemaakt in een van
overheidswege uitgegeven blad of een dag-, nieuws- of
huis-aan-huisblad, dan wel op een andere geschikte wijze. Indien
burgemeester en wethouders – al dan niet op verzoek van de
aanvrager – een verzoek doen tot niet-openbare behandeling, dan
dienen burgemeester en wethouders daaraan klemmende redenen op
grond van artikel 10 van de Wet openbaarheid van bestuur ten
grondslag te leggen. De openbaarheid geldt zowel voor de
beraadslagingen, de beoordeling als de adviezen.Indien de aanvrager van de bouwvergunning hierom bij het
indienen van de aanvraag om bouwvergunning heeft verzocht, wordt
deze door of namens de welstandscommissie in staat gesteld tot
het geven van een toelichting op het bouwplan.In het geval dat het bouwplan in de vergadering van de commissie
wordt behandeld en een verzoek tot het geven van een toelichting
is gedaan, dient de aanvrager van de bouwvergunning een
uitnodiging te ontvangen voor de vergadering van de commissie,
waarin de aanvraag wordt behandeld.Belanghebbenden hebben geen spreekrecht, tenzij door het college
van burgemeester en wethouders in een bijzonder geval aan die
belanghebbenden in toelichtende zin spreekrecht is
toegekend.Artikel 9.7 Afdoening bij mandaatAlternatief 21. De welstandscommissie kan de advisering over een aanvraag om advies
voor regulier vergunningplichtige bouwwerken als bedoeld in artikel
44, eerste lid onder d van de Woningwet mandateren aan een of
meerdere daartoe aangewezen leden. De aangewezen leden (voorzitter
en/of secretaris) adviseren over bouwplannen waarvan volgens hen het
oordeel van de welstandscommissie als bekend mag worden
verondersteld.2. In elk geval van twijfel legt de gemandateerde het bouwplan als
bedoeld in het vorige lid alsnog voor aan de
welstandscommissie.3.Behandeling van bouwplannen onder mandaat is openbaar. Indien
burgemeester en wethouders – al dan niet op verzoek van de aanvrager
– een verzoek doen tot niet-openbare behandeling, dan dienen
burgemeester en wethouders daaraan klemmende redenen op grond van
artikel 10 van de Wet openbaarheid van bestuur ten grondslag te
leggen.4. Burgemeester en wethouders kunnen de beoordeling of een bouwplan
voor een licht-vergunningplichtig bouwwerk niet in strijd is met
redelijke eisen van welstand mandateren aan een door hen aan te
wijzen ambtenaar, indien in de welstandsnota voor de verschillende
categorieën licht vergunningplichtige bouwwerken toetsingscriteria
zijn opgenomen.5. In het geval het bouwplan als bedoeld in het vorige lid niet
voldoet aan de betreffende welstandscriteria, leggen burgemeester en
wethouders het bouwplan alsnog voor aan de welstandscommissie.Artikel 9.8 Vorm waarin het advies wordt uitgebracht1. De welstandscommissie adviseert en motiveert haar advies
schriftelijk.2. Zodra het advies wordt uitgebracht, wordt het door of namens
burgemeester en wethouders gevoegd bij de aanvraag om een
bouwvergunning.Artikel 9.9 Uitsluiting van gebieden en categorieën bouwwerken of
standplaatsen1. Indien de raad op grond van artikel 12 van de Woningwet het
voornemen heeft een gebied van de gemeente of een categorie
bouwwerken of standplaatsen uit te sluiten van welstandstoezicht,
neemt de raad het daartoe strekkende besluit niet dan nadat:a op het voornemen inspraak is verleend;b het advies van de welstandscommissie is ingewonnen.2. De inspraak als bedoeld in het eerste lid vindt plaats op de wijze
voorzien in de krachtens artikel 150 Gemeentewet vastgestelde
verordening.10 Overige administratieve bepalingenArtikel 10.1 De aanvraag om woonvergunningBij de aanvraag om woonvergunning als bedoeld in artikel 60 van de
Woningwet moeten worden vermeld de plaats en de aard van het gebouw en
het doel waarvoor het laatstelijk is gebruikt.Artikel 10.2 De aanvraag om vergunning tot hergebruik van een
ontruimde onbewoonbaar verklaarde woning of woonwagen(vervallen)Artikel 10.3 Overdragen vergunningenDoor of namens burgemeester en wethouders wordt de bouwvergunning, de
woonvergunning als bedoeld in artikel 60 van de Woningwet, de
sloopvergunning als bedoeld in artikel 8.1.1 van deze verordening, dan
wel de gebruiksvergunning of de gebruiksmelding als bedoeld in de
artikelen 2.11.1 en 2.12.1 van het Besluit brandveilig gebruik
bouwwerken op aanvraag van degene op wiens naam de vergunning is gesteld
of op aanvraag van zijn rechtverkrijgende overgeschreven op naam van een
ander dan degene op wiens naam de vergunning is gesteld.Artikel 10.4 Overdragen mededeling (vervallen)Artikel 10.5 Het kenteken voor onbewoonbaar verklaarde woningen
en woonwagens alsmede onbruikbaar verklaarde standplaatsen(vervallen)Artikel 10.6 Herziening en vervanging van aangewezen normen en
andere voorschriftenBurgemeester en wethouders zijn bevoegd om rekening te houden met de
herziening en vervanging van de NEN-normen, voornormen,
praktijkrichtlijnen en andere voorschriften waarnaar in deze verordening
– of in de bij deze verordening behorende bijlagen – wordt verwezen,
indien de bevoegde instantie de betrokken norm, voornorm,
praktijkrichtlijn of het voorschrift heeft herzien of vervangen en die
herziening of vervanging heeft gepubliceerd.11 HandhavingArtikel 11.1 Stilleggen van de bouw(vervallen)Artikel 11.2 Overtreding van het verbod tot
ingebruikneming(vervallen)Artikel 11.3 Stilleggen van het slopen(vervallen)Artikel 11.4 Onderzoek naar een gebrek(vervallen)12 Straf-, overgangs- en slotbepalingenArtikel 12.1 Strafbare feiten(vervallen)Artikel 12.2 Overgangsbepaling bodemonderzoekIndien ten behoeve van de bouw van een bouwvergunningplichtig bouwwerk
in enig ander verband dan de aanvraag om bouwvergunning indicatief
bodemonderzoek is verricht, geldt dit indicatieve bodemonderzoek als het
in artikel 2.1.5 bedoelde verkennende bodemonderzoek, tenzij
burgemeester en wethouders van mening zijn dat het indicatieve
bodemonderzoek niet meer als een recent onderzoek kan worden
gezien.Artikel 12.3 Overgangsbepaling met betrekking tot de staat van
open erven en terreinenHet bepaalde in de artikelen 5.1.2 en 5.1.3 inzake de bereikbaarheid van
gebouwen is niet van toepassing op een gebouw, dat gebouwd is of wordt
op basis van een bouwvergunning als bedoeld in artikel 47, eerste lid,
van de Woningwet van 12 juli 1962, tenzij bij een latere vergunning op
grond van artikel 40 van de Woningwet eisen aan de bereikbaarheid van
dat gebouw zijn gesteld.Artikel 12.4 Overgangsbepaling (aanvragen om)
gebruiksvergunning(vervallen)Artikel 12.5 Overgangsbepaling sloopmelding(vervallen)Artikel 12.6 Slotbepaling1. Deze verordening treedt in werking met ingang van de dag volgend op
publicatie.2. Deze verordening kan worden aangehaald als “Bouwverordening van de
gemeente Dongen 2009”.Bijlage 1Gegevens en bescheiden aanvraag bouwvergunning(vervallen)Bijlage 2Gegevens en bescheiden aanvraag gebruiksvergunningVervallen (in verband met de inwerkingtreding van het “Besluit
brandveilig gebruik bouwwerken”).Bijlage 3Gebruikseisen voor bouwwerkenVervallen (in verband met de inwerkingtreding van het “Besluit
brandveilig gebruik bouwwerken”).Bijlage 4Gebruikseisen voor bouwwerken met uitzondering van de niet-gemeenschappelijke
ruimten in woonfunctiesVervallen (in verband met de inwerkingtreding van het “Besluit
brandveilig gebruik bouwwerken”). Bijlage 5Opslag brandgevaarlijke stoffenVervallen (in verband met de inwerkingtreding van het “Besluit
brandveilig gebruik bouwwerken”). Bijlage 6Opslag brandgevaarlijke stoffenvervallenBijlage 7Kwaliteitseisen voor buizen en hulpstukken van de buitenriolering op erven en
terreinenBijlage als bedoeld in artikel 2.7.6De NEN-normen, bedoeld in artikel 2.7.6, zesde lid, zijn de volgende:a NEN 7002, uitgave 1968, ‘Centrifugaal gegoten gietijzeren afvoerbuizen’ (met
correctieblad d.d. december 1979);b NEN 7003, uitgave 1968, ‘Hulpstukken voor gietijzeren afvoerbuizen’ (met
correctieblad d.d. december 1979);c NEN 7013, uitgave 1980, ‘Expansiestukken van PVC en ABS voor binnen- en
buitenrioleringen’;d NEN-EN 1401-1, uitgave 1998, ‘Kunststofleidingsystemen voor vrij verval
buitenriolering – Ongeplasticeerd PVC (PVC-U) – Deel 1. Eisen voor buizen,
hulpstukken en het systeem’ (Engelstalig; met correctieblad NEN-EN 1401-1/C1,
uitgave 1998, Nederlandstalig);e NEN-EN 295-1, uitgave 1992, ‘Keramische buizen en hulpstukken, alsmede
buisverbindingen voor riolering onder vrij verval, met inbegrip van de
aanvullingsbladen A1, uitgegeven 1996, A2, uitgegeven 1997, en A3, uitgegeven
1999 – Deel 1. Eisen’ (Engelstalig);f NEN-EN 295-2, uitgave 1992, ‘Keramische buizen en hulpstukken, alsmede
buisverbindingen voor riolering onder vrij verval, met inbegrip van
aanvullingsblad A1, uitgegeven 1999 – Deel 2. Kwaliteitscontrole en monstername’
(Engelstalig);g NEN-EN 295-3, uitgave 1992, ‘Keramische buizen en hulpstukken, alsmede
buisverbindingen voor riolering onder vrij verval – Deel 3. Beproevingsmethoden’
(Engelstalig).Bijlage 8Checklist voor de visuele inspectie van woningen en daarmee vergelijkbare
bouwwerken op de aanwezigheid van asbestvervallenBijlage 9Reglement van orde van de welstandscommissieWelstandszorg Noord-BrabantReglement op de gemeentelijke welstandsadviseringCommissie met 2 ledeningaande 1 januari 2008InhoudBegripsbepalingenOnafhankelijkheidSamenstelling en benoeming van de commissie 3.1 Samenstelling 3.2
Benoeming en zittingsduurTaakomschrijving 4.1 Taken van de commissie 4.1.1 Wettelijke taken 4.1.2
Niet wettelijk verplichte taken 4.2 Taakomschrijving commissieleden
4.2.1 Taken rayonarchitect als voorzitter van de commissie 4.2.2 Verdere
taken van de rayonarchitect 4.2.3 Taken extern architectlid 4.2.4 Taken
externe deskundigen 4.2.5 Taken secretarisWerkwijze Bouw- en WoningtoezichtWerkwijze van de commissie 6.1 Vooroverleg 6.2 Openbare vergadering van
de commissie 6.2.1 Locatie, jaarrooster en agenda 6.2.2 Toelichting
opdrachtgever/ontwerper – spreekrecht 6.3 Het adviesAfwijking van het advies / second opinionEvaluatie en aanpassing van de welstandsnotaExcessenregelingTarieven adviseringReglement op de gemeentelijke
welstandsadvisering1. Begripsbepalingen het college : het college van burgemeester en wethoudersde commissie : de gemeentelijke welstandscommissiede secretaris : de door het college aangewezen ambtenaar, die de
commissie bijstaatWzNB : Welstandszorg Noord-Brabantreglement : het Reglement op de gemeentelijke welstandsadvisering2. OnafhankelijkheidDe gemeenteraad wijst WzNB aan als welstandscommissie, die aan het
college advies uitbrengt over de vraag of het uiterlijk en de plaatsing
van een bouwwerk of standplaats, waarvoor een aanvraag om bouwvergunning
is ingediend, in strijd zijn met redelijke eisen van welstand.De commissie voert haar taak uit in onafhankelijkheid.3. Samenstelling en benoeming van de commissie3.1 Samenstelling De commissie bestaat uit een extern architectlid en de rayonarchitect
van WzNB. Beiden zijn deskundig op het terrein van architectuur en
aanverwante vakgebieden.De rayonarchitect zit de commissie voor.De commissie kan zich naar eigen inzicht laten bijstaan door externe
deskundigen. Dit betreft disciplines als stedenbouw,
architectuurhistorie, bouwhistorie, landschapsarchitectuur, etc. Voor
zover hier kosten aan zijn verbonden, zullen deze alleen worden vergoed,
nadat tevoren toestemming is verleend door de gemeente.Afhankelijk van het type plan dat moet worden behandeld, nemen de in lid
3 genoemde deskundigen deel aan de vergadering. Zij hebben geen
stemrecht.De commissie kan slechts adviezen uitbrengen als beide leden of hun
plaatsvervangers aanwezig zijn.3.2 Benoeming en zittingsduurDe gemeenteraad mandateert WzNB om de leden van de commissie te benoemen
en ontslaan.WzNB legt de gemeente een lijst voor met de beoogde commissieleden en
hun plaatsvervangers. Indien gewenst vindt hierover overleg plaats
tussen de gemeente en WzNB.De leden en hun plaatsvervangers worden benoemd voor een periode van
drie jaar, met de mogelijkheid van verlenging met nog eens drie
jaar.Bij afwezigheid van het extern architectlid en/of de rayonarchitect
treden plaatsvervangers op in de commissievergadering.De rayonarchitect, het extern architectlid en hun plaatsvervangers zijn
onafhankelijk ten opzichte van het gemeentebestuur en de gemeentelijke
organisatie. Er bestaan geen bindingen of relaties op basis waarvan het
advies over de welstandsaspecten wordt beïnvloed. 4. Taakomschrijving4.1 Taken van de commissieDe commissie is belast met zowel wettelijk verplichte als niet wettelijk
verplichte taken. De wettelijk verplichte taken worden uitgevoerd op grond van
de Woningwet.De commissie is beleidsmatig gebonden aan het gemeentelijke welstandsbeleid,
zoals dat is vastgelegd in de gemeentelijke welstandsnota.4.1.1 Wettelijke takenToetsing van regulier vergunningplichtige
bouwwerkenDe welstandscommissie adviseert het college
over de welstandsaspecten van reguliere aanvragen om bouwvergunning als
bedoeld in artikel 44, lid 1 van de Woningwet.Toetsing van licht-vergunningplichtige
bouwwerkenDe gemeente handelt de
licht-vergunningplichtige adviesaanvragen, als bedoeld in artikel 44,
lid 2 van de Woningwet, zelf af. Ingeval een dergelijke aanvraag niet
voldoet aan de betreffende welstandscriteria, zal de aanvraag, met
verwijzing naar de gemeentelijke bouwverordening, alsnog door de
commissie worden behandeld.Jaarverslag commissieDe commissie legt de
gemeenteraad één maal per jaar een verslag voor van de door haar
verrichte werkzaamheden. In het verslag zet de commissie tenminste
uiteen op welke wijze zij toepassing heeft gegeven aan de
welstandscriteria. Tenminste één maal per jaar vindt, ten behoeve van
het jaarverslag, een evaluatiegesprek plaats tussen een
vertegenwoordiging van het gemeentebestuur en de commissie. 4.1.2 Niet wettelijk verplichte takenDe gemeente kan opdracht geven aan de commissie om onder regie van de
gemeente en op verzoek van de commissie, de gemeente of de aanvrager,
noodzakelijk geacht vooroverleg te voeren met betrokkenen bij de
voorbereiding van bouwplannen.De commissie zal desgevraagd adviseren in het geval van: a) excessen:
buitensporigheden in het uiterlijk van bouwwerken die ook voor
niet-deskundigen evident zijn; b) de beoordeling van aanvragen voor
reclames (inzake de gemeentelijke APV).Verdere niet wettelijk verplichte taken zijn bijvoorbeeld:desgewenst zal de commissie tijd inruimen voor een vast
inloopspreekuur. Belanghebbenden kunnen daarin advies van de
commissie krijgen ten behoeve van de voorbereiding van
bouwplannen. De afspraken voor dit inloopspreekuur worden door
de secretaris gemaakt. Overigens wordt het spreekuur
gestructureerd naar analogie van het bepaalde in artikel 6.2; -
de herziening van de welstandsnota; - het desgevraagd adviseren
op basis van welstandseisen op zienswijzen, bezwaarschriften
etc. De in dit derde lid genoemde taken worden als maatwerk
beschouwd en zullen afzonderlijk in rekening worden
gebracht.4.2 Taakomschrijving commissieleden4.2.1 Taken rayonarchitect als voorzitter van de commissie
De rayonarchitect is verantwoordelijk voor het functioneren van de commissie en
de kwaliteit van de advisering. De rayonarchitect ziet erop toe dat de commissie
adviseert binnen de kaders van het gemeentelijk welstandsbeleid.Tijdens de openbare vergadering treedt de rayonarchitect op als gastheer voor de
aanwezigen. Hij legt in het kort de vergaderprocedure uit en informeert wie van
de aanwezige belanghebbenden op zijn of haar plan een toelichting wil geven.
Indien een plan in vooroverleg is besproken geeft de rayonarchitect een korte
samenvatting van hetgeen in dat stadium van het planproces is besproken.De rayonarchitect geeft leiding aan de vergadering en bewaakt de voortgang van
de agenda. Hij geeft na de inhoudelijke discussie over een adviesaanvraag voor
alle aanwezigen een korte en heldere samenvatting.Bij het overleg met de gemeente (bestuurders en ambtenaren) en met de pers
treedt de rayonarchitect namens de commissie naar buiten.De rayonarchitect houdt met het medelid van zijn commissie een jaarlijkse,
inhoudelijke evaluatie van de werkzaamheden. De resultaten worden opgenomen in
het jaarlijkse verslag van de commissie aan de gemeenteraad. 4.2.2Verdere taken van de rayonarchitectHij onderhoudt de contacten met het gemeentebestuur en de relevante
gemeentelijke diensten.Indien een adviesaanvrage niet is voorzien van de in artikel 5 genoemde
bescheiden, neemt de rayonarchitect de adviesaanvraag niet voor behandeling in
de commissie aan.De rayonarchitect legt de conclusie over een bouwplan vast in een schriftelijk
advies en voorziet die conclusie van een motivering.De rayonarchitect is verantwoordelijk voor het spreekuur indien dat in de
gemeente bestaat en legt van elk gevoerd gesprek puntsgewijs de gemaakte
afspraken vast.4.2.3 Taken extern architectlidHet extern architectlid geeft op basis van zijn deskundigheid een onafhankelijke
visie op de adviesaanvragen.Wanneer hij een zakelijke binding heeft met een plan waarvoor advies wordt
gevraagd, wordt hij voor de betreffende vergadering vervangen.Het extern architectlid overlegt tijdens de vergadering met aanvragers,
architecten en andere ontwerpers en hoort eventuele belanghebbenden.Hij tekent de in 6.3 bedoelde adviezen voor akkoord.4.2.4 Taken externe deskundigenDe aan de commissievergadering deelnemende externe deskundigen geven vanuit hun
ervaring en inzicht in het vakgebied een onafhankelijke visie op de
adviesaanvragen. Wanneer een extern deskundige een zakelijke binding heeft met
een plan waarvoor advies wordt gevraagd, dan laat hij zich voor de betreffende
commissievergadering vervangen.4.2.5 Taken secretarisDe secretaris verzamelt relevante informatie en bereidt de behandeling
in de commissie voor. Hij voorziet de commissie van de benodigde
bescheiden. Relevante informatie voor het beoordelen van plannen
is/zijn: a. de gemeentelijke welstandsnota; b. de
bestemmingsplanbepalingen; c. de beeldkwaliteitsplannen; d. luchtfoto’s
(indien mogelijk); e. het stedenbouwkundig advies of advies ruimtelijke
ontwikkeling; f. informatie over eerdere behandeling(en) van het plan;
g. vergelijkbare aanvragen die door de commissie zijn beoordeeld.De secretaris stelt, zo nodig in overleg met de rayonarchitect, de
agenda voor de vergadering vast.Hij is verantwoordelijk voor het openbaar maken van de agenda van de
vergaderingen van de commissie.De secretaris heeft geen stemrecht. 5. Werkwijze ‘Bouw- en Woningtoezicht’De ambtenaar BWT draagt er zorg voor dat alleen bouwplannen waarvan de
planologische aanvaardbaarheid vaststaat, voor advies aan de commissie
worden voorgelegd.De ambtenaar BWT controleert of plannen (inclusief de plannen die worden
aangeboden voor vooroverleg) voldoen aan de indieningsvereisten als
genoemd in het “Besluit indieningsvereisten aanvraag bouwvergunning”.
Onder ‘Gegevens en bescheiden ten behoeve van toetsing aan
welstandscriteria’ zijn hier als vereiste bescheiden aangegeven: -
tekeningen van alle gevels van het bouwwerk, inclusief de gevels van de
belendende bebouwing; - detailtekeningen van gezichtsbepalende delen van
het bouwwerk; - foto’s van de bestaande situatie en de omliggende
bebouwing; - opgave materiaal- en kleurgebruik van toe te passen
bouwmaterialen (uitwendige scheidingsconstructie). Andere gegevens die
noodzakelijk zijn voor beoordeling zijn: - bouwkundige tekeningen met
adequate informatie over plattegronden en doorsnedes; - een
situatietekening waarop aangegeven de locatie, de rooilijnen, de
belendingen en de inrichting van het bouwterrein; - een volledig
ingevulde kleur- en/of materiaalstaat.De gegevens en bescheiden worden via de digitale database tevoren aan de
rayonarchitect aangeleverd. 6. Werkwijze van de commissie6.1VooroverlegDe gemeente kan een nog niet formeel ingediende aanvraag om een bouwvergunning
ter advisering voorleggen aan de commissie.Van dat vooroverleg wordt een verslag gemaakt, dat met de besproken bescheiden
in een projectdossier wordt opgenomen. Het vooroverleg vindt bij uitzondering in beslotenheid plaats. 6.2Openbare vergadering van de commissie6.2.1Locatie, jaarrooster en agendaDe commissie vergadert wekelijks op een vaste locatie, een vaste dag en een vast
tijdstip, volgens een tevoren per kalenderjaar vast te stellen rooster.De data en tijdstippen van de vergaderingen worden opgenomen in het jaarrooster.
Deze data en tijdstippen en de locatie van iedere vergadering worden tijdig vóór
de vergadering openbaar gemaakt in een van overheidswege uitgegeven blad of een
dag-, nieuws- of huis-aan-huisblad dan wel op een andere, naar het oordeel van
het college, geschikte wijze.De agenda van de vergadering van de commissie wordt tijdig vóór die vergadering
bekend gemaakt in een van overheidswege uitgegeven blad of een dag-, nieuws- of
huis-aan-huisblad dan wel op een andere, naar het oordeel van het college,
geschikte wijze.De behandeling van plannen door de commissie is openbaar, tenzij de voorzitter,
het college of de belanghebbende van oordeel is dat er op grond van artikel 10
van de Wet openbaarheid van bestuur klemmende redenen aanwezig zijn voor
geheimhouding. De openbaarheid geldt zowel voor de beraadslagingen als voor het
formuleren van de conclusie c.q. het advies.6.2.2Toelichting opdrachtgever / ontwerper –
spreekrechtDe aanvrager of diens gemachtigde kan (al dan niet op verzoek van de commissie)
in de vergadering van de commissie waarin het betreffende plan wordt behandeld,
dit plan nader toelichten. Zij kunnen dit vermelden op het daarvoor bestemde
formulier of rechtstreeks bij Bouw- en Woningtoezicht. De gemeente zorgt voor de
uitnodigingen.6.3 Het adviesDe commissie toetst het plan aan het gemeentelijk welstandsbeleid
(welstandsnota).De commissie formuleert het uit te brengen advies in heldere en
duidelijk toetsbare bewoordingen. Het gebruik van abstracte taal en
jargon wordt vermeden.Het advies wordt direct geformuleerd en bij de gemeente
achtergelaten.Een welstandsadvies kan de volgende uitkomst hebben: Voldoet:De commissie is van oordeel dat het plan volgens de
van toepassing zijnde welstandscriteria niet in strijd is met redelijke
eisen van welstand. Desgewenst motiveert de commissie haar advies
schriftelijk. Voldoet mits (voldoet niet tenzij):De commissie is van mening
dat het plan op onderdelen niet voldoet aan de toetsingscriteria uit de
welstandsnota, tenzij tegemoet gekomen wordt aan de geformuleerde
bezwaren op die punten. De commissie omschrijft nauwkeurig welke
onderdelen van het plan bezwaarlijk zijn. In het geval het college het
advies overneemt, krijgt de aanvrager, voor zover dit nog past binnen de
beschikbare vergunningstermijn, de gelegenheid om de plannen te wijzigen
en aan de bezwaarpunten tegemoet te komen. Voldoet niet:De commissie is van oordeel dat het plan
strijdig is met redelijke eisen van welstand. Een negatief
welstandsadvies betekent dat indien het college het advies overneemt,
het bouwplan ingrijpend gewijzigd moet worden. Een negatief advies wordt
nauwkeurig schriftelijk gemotiveerd. Hierin staat een korte omschrijving
van het ingediende plan, een verwijzing naar de van toepassing zijnde
welstandscriteria, een samenvatting van de beoordeling van het plan op
die punten en een aanbeveling tot aanpassing van het plan. Aanhouden:De commissie kan het advies aanhouden - waarbij
Bouw- en Woningtoezicht aangeeft of en hoe lang dit mogelijk is binnen
de resterende vergunningstermijn - wanneer: a) meer informatie of een
toelichting van de opdrachtgever/ontwerper noodzakelijk is. Dit kan het
geval zijn wanneer de hoofdopzet van het plan (de bouwmassa-vorm)
voldoet aan redelijke eisen van welstand en de geveluitwerkingen alsmede
de materialisering en detailleringen ter advisering worden opgevraagd;
b) de commissie van oordeel is dat bijzondere omstandigheden nopen tot
afwijking van het gemeentelijk welstandsbeleid. Zij geeft dan
gemotiveerd aan op grond waarvan afwijking gerechtvaardigd is. 7. Afwijking van het advies / second opinion Het college kan bij het besluit tot verlening van een bouwvergunning
afwijken van het advies van de commissie, indien hij van mening is dat
de commissie de van toepassing zijnde criteria niet juist heeft
geïnterpreteerd of toegepast. De redenen voor de afwijking worden bij de
bekendmaking van het besluit vermeld. Alvorens definitief te beslissen
biedt het college de commissie de mogelijkheid van heroverweging van het
eerder uitgebrachte advies.Het college heeft op grond van artikel 44, lid 1, sub d van de Woningwet
de mogelijkheid om bij strijdigheid van een bouwplan met redelijke eisen
van welstand toch een bouwvergunning te verlenen, indien hij van oordeel
is dat daarvoor gewichtige redenen zijn. De afwijking wordt in de
beslissing op de aanvraag van de bouwvergunning gemotiveerd.Het college kan eventueel op advies van de commissie gemotiveerd
afwijken van de in de gemeentelijke welstandsnota vastgelegde
welstandscriteria. Dat kan in het geval dat een bouwplan niet voldoet
aan de welstandscriteria, maar wel voldoet aan redelijke eisen van
welstand. In die gevallen moet worden verwezen naar de algemene
beoordelingscriteria die in de welstandnota zijn opgenomen.Indien het college zich niet kan verenigen met het advies van de
commissie, kan hij een ‘second opinion’ inwinnen bij een andere
commissie. Alvorens daartoe over te gaan stelt het college de commissie
daarvan op de hoogte.8. Evaluatie en aanpassing van de welstandsnotaHet college brengt aan de gemeenteraad jaarlijks verslag uit over de
uitvoering van het welstandsbeleid. Voor de aspecten die in dit verslag
tenminste aan de orde moeten komen, wordt verwezen naar artikel 12c van
de Woningwet (zie bijlage).Tenminste één maal per jaar vindt een evaluatiegesprek plaats tussen een
vertegenwoordiging van het college, de commissie en de directeur van
WzNB.De gemeenteraad beslist op grond van de jaarverslagen en evaluaties over
eventuele aanvullingen en/of aanpassingen van de gemeentelijke
welstandsnota.9. ExcessenregelingHet college kan de commissie vragen te adviseren over de vraag of het uiterlijk
van:een bestaand bouwwerk, met uitzondering van een tijdelijk bouwwerk als
bedoeld in artikel 45, eerste lid van de Woningwet;een bestaande standplaats;een te bouwen bouwwerk voor het bouwen waarvan op grond van artikel 43
van de Woningwet geen bouwvergunning is vereist,in ernstige mate in strijd is met redelijke eisen van welstand. Dat is het geval
wanneer het gaat om buitensporigheden in het uiterlijk van een bouwwerk, die ook
voor niet-deskundigen evident zijn. Hiervoor zijn in de welstandsnota algemene
criteria opgenomen.10. Tarieven adviseringDe tarieven voor de advisering worden jaarlijks door het Algemeen Bestuurvan
WzNB vastgesteld.Dit reglement is onderdeel van de ‘Dienstverleningsovereenkomst’.Bijlage 10Tabel 2.6.1 behorende bij artikel 2.6.1 (brandmeldinstallaties)Vervallen (in verband met de inwerkingtreding van het “Besluit
brandveilig gebruik bouwwerken”).Bijlage 11Tabel 2.6.5 behorende bij artikel 2.6.5 (ontruimingsintallatie)Vervallen (in verband met de inwerkingtreding van het “Besluit
brandveilig gebruik bouwwerken”). Bijlage 12Tabel 2.6.8 behorende bij artikel 2.6.8 (vluchtrouteaanduiding)Vervallen (in verband met de inwerkingtreding van het “Besluit
brandveilig gebruik bouwwerken”).Toelichting op de Model-bouwverordening1 Inleidende bepalingenArtikel 1.1 BegripsomschrijvingenAsbest Het Asbestverwijderingsbesluit 2005 (Stb. 2005, 704) verstaat onder asbest:
de vezelachtige silicaten actinoliet (Cas-nummer 77536-66-4), amosiet
(Cas-nummer 12172-73-5), anthofylliet (Cas-nummer 77536-67-5), chrysotiel
(Cas-nummer 12001-29-5), crocidoliet (Cas-nummer 12001-28-4) en tremoliet
(Cas-nummer 77536-68-6), alsmede producten waarin die vezelachtige silicaten
zijn verwerkt. Voor de overige begrippen wordt verwezen naar het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 en de daarbij behorende toelichting. Besluit indieningsvereisten In dit besluit worden uniforme voorschriften gegeven over de wijze van
inrichting en indiening van een aanvraag om bouwvergunning (Stb. 2002, 409
en gewijzigd bij Stb. 2005, 368). Gemeenten mogen zelf geen (aanvullende)
eisen meer stellen aan een aanvraag om bouwvergunning. In dit besluit is
voorts de opsomming van door burgemeester en wethouders in het register aan
te tekenen gegevens overgeheveld van de wetstekst zelf naar dit besluit.
Besluit bouwwerken In dit besluit worden de vergunningvrije bouwwerken
overgeheveld van de wettekst zelf naar dit besluit (Stb. 2002, 410 en
gewijzigd bij Stb. 2003, 315 en Stb. 2004, 291). Het besluit houdt tevens
een forse verruiming in van de mogelijkheden tot vergunningvrij bouwen.
Bovendien omvat dit besluit een uitwerking van een nieuwe categorie
bouwwerken die licht-vergunningplichtig zijn. Van de jaarlijks onder de
Woningwet 1992 aan preventief toezicht onderworpen bouwwerken zal naar
verwachting ongeveer 25% vergunningvrij, 37,5% licht-vergunningplichtig en
37,5% regulier vergunningplichtig worden onder de Woningwet 2002 (TK
1998-1999, 26 734, nr. 3, p. 31). Bouwbesluit Het Bouwbesluit (Stb. 2001, 410). Correcties en aanvullingen van het
geconverteerde Bouwbesluit en tevens de aanpassing van andere besluiten aan
het Bouwbesluit zijn gepubliceerd in Stb. 2002, 203. In deze besluiten zijn
de technische bouwvoorschriften op grond van de Woningwet (Stb. 2001, 518)
opgenomen. Bouwtoezicht Vanaf 1 april 2007 geeft de Woningwet in artikel 100
expliciet de opdracht aan burgemeester en wethouders om zorg te dragen voor
de bestuursrechtelijke handhaving van het bepaalde bij of krachtens
hoofdstuk I tot en met IV van de Woningwet. Dit sluit aan bij de op grond
van artikel 100 (oud) Woningwet bestaande centrale rol van de gemeente bij
de vergunningverlening en handhaving ten aanzien van het bouwen en de staat
van bestaande bouwwerken en brengt geen verandering in het uitgangspunt dat
elke gemeente vrij is naar eigen inzicht de gemeentelijke organisatie in te
richten en eventuele bestanddelen van het takenpakket van het bouwtoezicht
uit te besteden. Op grond van het nieuwe artikel 100a Woningwet wijzen
burgemeester en wethouders degenen aan die belast zijn met het bouw- en
woningtoezicht. Gebruiksoppervlakte Het begrip gebruiksoppervlakte is ontleend aan het Bouwbesluit, artikel 1,
begripsbepalingen. Het Bouwbesluit verwijst voor de inhoud van het begrip
naar NEN 2580. Deze norm is ten aanzien van dit begrip geamendeerd bij
ministeriële regeling van 22 mei 1992 (Nr. HJZ21592009, Staatscourant 27 mei
1992). De gebruiksoppervlakte is van belang bij de bepalingen omtrent
overbevolking, hoofdstuk 7, paragraaf 1, van de Model-bouwverordening.
Tevens zijn gebruiksoppervlakten bepalend voor de in het kader van het
Bouwbesluit te stellen eisen aan verschillende typen gebouwen. De aanvrager
om bouwvergunning moet daarom bij de aanvraag opgave doen van de
gebruiksoppervlakten. Bouwwerk en gebouw De definitie van bouwen in artikel
1 van de Woningwet maakt gebruik van de als bekend veronderstelde term
bouwwerk. De inhoud van de term bouwwerk wordt momenteel bepaald door de
begripsomschrijving in de MBV 1965 en de jurisprudentie. Volledigheidshalve
is de begripsomschrijving in de nieuwe MBV gehandhaafd. De Woningwet maakt
op diverse plaatsen onderscheid tussen gebouwen en bouwwerken, niet zijnde
een gebouw. Het begrip gebouw is bepaald in artikel 1 van de Woningwet.
Zowel over het begrip bouwwerk als over het begrip gebouw is jurisprudentie
ontstaan. De inhoud van de begrippen bouwwerk en gebouw is met de komst van
de Woningwet van 1991 niet gewijzigd, waardoor de jurisprudentie op basis
van de Woningwet van 1962 en de bouwverordening (MBV 1965) geldig blijft.
Bij de interpretatie van de jurisprudentie op basis van de MBV 1965 moet
rekening worden gehouden met de driedeling bouwvergunningplichtig,
meldingplichtig en vrij bouwen. Alle vormen van bouwen, die niet in artikel
43 van de Woningwet als vrij bouwen of in het Besluit meldingplichtige
bouwwerken als meldingplichtig zijn benoemd, zijn bouwvergunningplichtig.
Deskundig bedrijf Het begrip deskundig bedrijf is uitsluitend van belang
voor de toepassing van hoofdstuk 8 van deze verordening. Het begrip is
gekoppeld aan hetgeen daaronder wordt verstaan in artikel 6, eerste lid van
het Asbestverwijderingsbesluit 2005. En dit is: een bedrijf dat in het bezit
is van een certificaat als bedoeld in artikel 4.54d, eerste lid, van het
Arbeidsomstandighedenbesluit.Voor een uiteenzetting over de certificering van bedrijven wordt verwezen
naar de algemene toelichting op het Asbestverwijderingsbesluit 2005. Wat is
bouwvergunningvrij bouwen? Vanaf 2003 zijn de artikelen 43, eerste lid,
onderdeel c, en 44, tweede lid, van de Woningwet ingrijpend gewijzigd. Een
nadere uitwerking van die wijziging is opgenomen in het Besluit bouwwerken.
Het vroegere Besluit meldingplichtige bouwwerken is komen te vervallen. De
lijst van vergunningvrije bouwwerken uit het bedoelde eerste lid van artikel
43 van de Woningwet is ingrijpend gewijzigd. Voor een vrij uitgebreid
overzicht van voorbeelden van de opnieuw gedefinieerde vergunningvrije
bouwwerken, zie de met tekeningen geïllustreerde nota van toelichting bij
het Besluit bouwwerken. Wat is licht-bouwvergunningplichtig bouwen? De
meldingplicht voor bouwwerken is per 2003 opgeheven. De bouwwerken die onder
de meldingsplicht vielen zijn grotendeels bouwvergunningvrij geworden.
Bovendien is een groot deel van de kleine vergunningplichtige bouwwerken
komen te vallen onder de categorie licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken.
Bouwplannen waarvoor de lichte bouwvergunningplicht geldt, moeten van
gemeentewege worden getoetst aan de voorschriften van het bestemmingsplan,
de welstandsregels en de eisen inzake de constructieve veiligheid van het
Bouwbesluit, alsmede voorzover van toepassing de stedenbouwkundige
voorschriften van de bouwverordening. Wat betreft voorbeelden van de
categorie bouwvergunningplichtige bouwwerken, kan de nota van toelichting
bij het Besluit bouwwerken voor zichzelf spreken.' Artikel 1.2 TermijnenArtikel 145 Gemeentewet bepaalt dat op termijnen, gesteld in een
gemeentelijke verordening, de artikelen 1 t/m 4 van de Algemene termijnenwet
van overeenkomstige toepassing zijn, tenzij in de verordening anders is
bepaald. Artikel 1.2 is nu overbodig geworden, daar dit artikel ook de
Algemene termijnenwet van toepassing verklaarde op de bouwverordening. Artikel 1.3 Indeling van het gebied van de gemeente Algemeen Sinds 1965 is er hier te lande een Wet op de Ruimtelijke Ordening van
kracht, die - na een intussen verstreken overgangsperiode - voor het gebied
buiten de bebouwde kom een planologische regeling door middel van een of
meer bestemmingsplannen verplicht stelt. De stedenbouwkundige voorschriften
van de bouwverordening zijn sindsdien enerzijds vooral van belang voor het
gebied binnen de toenmalige bebouwde kom en anderzijds ter eventuele
aanvulling op de voorschriften van het bestemmingsplan buitengebied. Binnen
de toenmalige bebouwde kom kunnen overigens op vrijwillige basis of vanwege
de aanwezigheid van een wettelijk beschermd monumentaal stads- of
dorpsgezicht eveneens bestemmingsplannen vigeren, in welk geval de
stedenbouwkundige voorschriften van de bouwverordening ook binnen de
desbetreffende delen van de bebouwde kom slechts dienen ter eventuele
aanvulling op de voorschriften van dergelijke bestemmingsplannen. Gezien het
voorgaande was het in 1965 veelal wenselijk om een indeling van de gemeente
in zones te maken in de bouwverordening, waardoor een zinvol onderscheid kon
worden gemaakt tussen de stedenbouwkundige voorschriften voor de toenmalige
bebouwde kom en voor het destijds landelijke gebied. Het is praktisch om een
dergelijke zone-indeling aan te geven op een bij de bouwverordening
behorende kaart. Een verwijzing naar het begrip 'bebouwde kom', zoals dat
voorkomt in artikel 10 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening, lijkt niet
gewenst, omdat daaruit geen voldoende nauwkeurige begrenzing kan worden
afgeleid. De bedoelde, bij de bouwverordening behorende, kaart kan tevens
worden gebruikt om op overzichtelijke wijze de eventuele gebieden aan te
duiden die zijn vrijgesteld van welstandstoezicht. In het algemeen bleek er
in de loop der jaren behoefte te bestaan aan continuïteit in de
stedenbouwkundige voorschriften, vooral in de voorschriften voor de ligging
van de rooilijnen en die voor de maximumbouwhoogten. Daarom zijn in veel
gemeenten de begrenzingen van de bebouwde kom en die van het buitengebied
gelijk gehouden bij de overgang van de bouwverordening 1965 naar de
bouwverordening 1992. Het spreekt vanzelf dat daardoor het begrip 'bebouwde
kom' in de zin van de bouwverordening meestal verschilt van het begrip
'bebouwde kom' in de zin van de wegenverkeerswetgeving of in de zin van
artikel 20 van het Besluit op de ruimtelijke ordening, zoals dit per 3 april
2000 is gewijzigd. Bij de herziening van de Wet op de Ruimtelijke Ordening
in 1985 zijn de stedenbouwkundige voorschriften van de bouwverordening
overigens belangrijker geworden. Toen is de figuur van het globale
bestemmingsplan zonder uitwerkingsplicht ingevoerd, waarin ter plaatse wordt
uitgegaan van een volledige aanvullende werking van de stedenbouwkundige
voorschriften van de bouwverordening. Veel onduidelijkheden in de afbakening
van de werkingssfeer van het bestemmingsplan en de bouwverordening zijn
bovendien verdwenen bij de komst van (artikel 9 van) de Woningwet in 1992,
met name ten aanzien van bestaande bestemmingsplannen die in het verleden
onbewust onvolledig blijken te zijn vastgesteld. Tevens lijken de
stedenbouwkundige voorschriften van de bouwverordening vanaf 2003 nog
belangrijker te zijn geworden, omdat de vroegere meldingsplichtige
bouwwerken niet onder de werking van de (stedenbouwkundige voorschriften van
de) bouwverordening vielen, maar de huidige licht-bouwvergunningplichtige
bouwwerken wel. Door dit alles kan een duidelijke afbakening van de bebouwde
kom in de zin van de bouwverordening in relatie tot eventuele plangrenzen en
grenzen van 'welstandsvrije' gebieden van groter gewicht blijken dan in
vroeger jaren. Alternatief 1 Dit alternatief is bedoeld voor gemeenten
waarin geen - al dan niet binnenstedelijke - zone is vastgesteld die
geschikt is voor hoogbouw, en waarin ook geen gebied is vrijgesteld van
welstandstoezicht. Alternatief 2 Dit alternatief is bedoeld voor gemeenten
waarin een - al dan niet binnenstedelijke - zone is vastgesteld die geschikt
is voor hoogbouw, en waarin geen gebied is vrijgesteld van
welstandstoezicht. Alternatief 3 Dit alternatief is bedoeld voor gemeenten
waarin geen - al dan niet binnenstedelijke - zone is vastgesteld die
geschikt is voor hoogbouw, maar wel een gebied dat - geheel of voor bepaalde
categorieën bouwwerken - is vrijgesteld van welstandstoezicht, bijvoorbeeld
een havengebied of een terrein voor zware industrie. Alternatief 4 Dit
alternatief is bedoeld voor gemeenten waarin een - al dan niet
binnenstedelijke - zone is vastgesteld die geschikt is voor hoogbouw, en ook
een gebied dat - geheel of voor bepaalde categorieën bouwwerken - is
vrijgesteld van welstandstoezicht, bijvoorbeeld een havengebied of een
terrein voor zware industrie. 2 De aanvraag bouwvergunning Algemeen In hoofdstuk 2 van de MBV zijn alle artikelen verzameld die betrekking
hebben op de aanvraag om bouwvergunning. In de Woningwet is een nieuw
artikel 40a opgenomen, waarin wordt bepaald dat bij algemene maatregel van
bestuur voorschriften worden gesteld omtrent de wijze van inrichting en
indiening van een vergunningaanvraag, alsmede omtrent de daarbij over te
leggen bescheiden. Dit is het Besluit indieningsvereisten geworden. De
voorschriften van dit besluit zijn limitatief, waardoor de tot de achtste
serie wijzigingen van de Model-bouwverordening in paragraaf 1 en enkele in
paragraaf 2 opgenomen artikelen zijn komen te vervallen. Er is geen
materiële wijziging beoogd ten opzichte van deze vervallen artikelen. De
overige paragrafen van hoofdstuk 2 bevatten inhoudelijke criteria, waaraan
de aanvraag om bouwvergunning wordt getoetst c.q. moet voldoen. De wet
Bevordering Integriteitsbeoordelingen Openbaar Bestuur (BIBOB), Stb. 2002,
347, en het daaraan gekoppelde Besluit BIBOB, Stb. 2003, 180 zijn per 1 juni
2003 in werking getreden (Stb. 2003, 216). Deze wet houdt in dat na
ontvangst van een aanvraag om een reguliere bouwvergunning, door b&w
wordt beoordeeld of omtrent de aanvrager een integriteitsadvies wordt
gevraagd bij het Bureau BIBOB. Dit bureau ressorteert onder het ministerie
van Justitie en is bevoegd om onderzoek te doen naar de antecedenten van de
aanvrager -zowel natuurlijke als rechtspersonen- en naar de herkomst van de
gelden waarmee het bouwproject wordt gefinancierd. Een negatief advies kan
voor b&w aanleiding zijn de bouwvergunning te weigeren. Bijlage 1 bij
het standaard formulier voor het aanvragen van een bouwvergunning bevat een
checklist. In deze checklist is vermeld dat burgemeester en wethouders de
aanvrager informeren of en zo ja, welke gegevens en bescheiden de aanvrager
dient in te dienen in verband met de Wet BIBOB. De veegwet zal niet eerder
dan 1 januari 2004 van kracht worden. Het vragen van een advies door b&w
is facultatief. Indien een advies bij het Bureau BIBOB wordt gevraagd,
schort de termijn voor de behandeling van de aanvraag om bouwvergunning met
acht weken op. Op 15 september 2004 is de Aanpassingswet Bibob van 10 juni
2004 van kracht geworden, waarbij de artikelen 44a en 59 van de Woningwet
zijn gewijzigd. Zie Stb. 2004, 320 en Stb. 2004, 452. Het bureau Bibob van
het ministerie van Justitie verstrekt informatie over de uitvoering van de
Wet Bibob in relatie tot de Woningwet (070-3704600 of
www.justitie.nl/bibob). De Algemene wet bestuursrecht (Awb) is op 1 januari
1994 in werking getreden (Stb. 1994, 1). Deze wet geeft algemene regels voor
het rechtsverkeer tussen burger en overheid. Ook de rechtsbescherming tegen
besluiten van de overheid is in de Awb opgenomen. Hiermee is tevens de Wet
arob komen te vervallen. Een deel van de zaken die de bouwverordening
regelde, wordt nu ook geregeld door de Awb. Op grond van artikel 122 van de
Gemeentewet houden bepalingen van een gemeentelijke verordening, in wier
onderwerp door een wet, een algemene maatregel van bestuur of een
provinciale verordening wordt voorzien, van rechtswege op te gelden. De
gefaseerde behandeling van de aanvraag om bouwvergunning De gefaseerde
vergunningverlening wordt in artikel 56a van de herziene Woningwet zelf
uitdrukkelijk geregeld. Volgens de nieuwe regeling zijn burgemeester en
wethouders verplicht een aanvraag om een reguliere bouwvergunning
desgevraagd gefaseerd te behandelen. De aanvrager heeft derhalve de keuze om
wel of geen gefaseerde vergunningverlening aan te vragen. Daarnaast biedt
artikel 4 van het Besluit indieningsvereisten burgemeester en wethouders de
facultatieve mogelijkheid van fasering van de bouwvergunningverlening
(bouwvergunning op hoofdlijnen), zoals die tot de achtste serie wijzigingen
in de Model-bouwverordening was opgenomen. Een belangrijk verschil tussen de
gefaseerde bouwvergunning op grond van artikel 56a van de Woningwet 2002 en
de facultatieve mogelijkheid van fasering van de bouwvergunningverlening op
grond van artikel 56 van de Woningwet (bouwvergunning onder voorwaarden) is
dat in het eerste geval de aanvrager bepaalt of de procedure van de
gefaseerde vergunning wordt gevolgd, waarbij burgemeester en wethouders
verplicht zijn een aanvraag om een reguliere bouwvergunning gefaseerd te
behandelen, terwijl in het laatste geval burgemeester en wethouders bevoegd
zijn te in te stemmen met de verlening van een bouwvergunning op
hoofdlijnen. Voorwaarden voor bouwafval in de bouwvergunning Aan de
bouwvergunning kunnen voorwaarden worden verbonden over de wijze van
scheiden in fracties, over het tijdelijk op de bouwplaats opslaan en over
het afvoeren c.q. het zich ontdoen van het bouwafval. Deze voorwaarden
dienen ter uitvoering van hetgeen is bepaald in artikel 4.11. Veelal is het
nodig voor de fractie gevaarlijk afval aan te geven welke (chemische)
stoffen niet bij elkaar mogen. Een voorwaarde voor de opslag kan betreffen
het in een afgesloten ruimte bewaren van het afval. Voor de opslag en de
afvoer kan gedacht worden aan een voorwaarde voor de verpakking. Hoofdlijnen
van de jurisprudentie Voor een overzicht van de jurisprudentie met
betrekking tot de indieningsvereisten van een aanvraag om bouwvergunning
zoals die tot de achtste serie wijzigingen ook al was opgenomen in de
Model-bouwverordening 1992, zie de losbladige uitgave 'Standaardregelingen
in de bouw' van de VNG Uitgeverij. Paragraaf 1 Gegevens en bescheidenArtikel 2.1.1 Aanvraag bouwvergunningDe toelichting bij dit artikel vervalt. Artikel 2.1.2 In de aanvraag op te nemen gegevensDe toelichting bij dit artikel vervalt. Artikel 2.1.3 Bij de aanvraag in te dienen bescheiden De toelichting bij dit artikel vervalt. Artikel 2.1.4 Gegevens met betrekking tot het coördineren van
vergunningaanvragenDe toelichting bij dit artikel vervalt. Artikel 2.1.5 Het onderzoek naar bodemverontreinigingInleidingDe artikelen over het bodemonderzoek in de Model-bouwverordening hebben tot
doel te bevorderen dat niet wordt gebouwd op verontreinigde grond. Artikel
2.4.1 bevat het verbod tot bouwen op verontreinigde grond. Bij dit artikel
is een uitvoerige toelichting geplaatst waarin de hele route van een
bodemonderzoek wordt beschreven, de van toepassing zijnde normen en de
relatie wordt aangeduid met de voorschriften uit de Woningwet en het Besluit
indieningsvereisten. Artikel 2.1.5 is met de achtste serie wijzigingen per 1
januari 2003 vervallen. Om die reden is toen in de toelichting bij artikel
2.4.1 alles beschreven over het bodemonderzoek wat nodig is voor de
uitvoering van de bouwverordening. In verband met de inwerkingtreding van
het Besluit indieningsvereisten op 1 januari 2003 is bij de achtste serie
wijzigingen van de MBV een reeks artikelen vervallen, onder andere die over
het bodemonderzoek. Onder meer uit vragen uit de uitvoeringspraktijk is
gebleken dat de afstemming tussen de MBV en genoemd Besluit op dat punt nog
niet optimaal was, met name wat betreft de regeling inzake de wijze van
onderzoeken en de daarop van toepassing zijnde normen en protocollen. In
feite ontbrak de materie die voorheen was geregeld in het tweede tot en met
het vierde lid van het vervallen artikel 2.1.5. In een overleg met het
ministerie van VROM is uitgesproken dat op termijn de hele materie van het
bodemonderzoek in landelijke regelgeving wordt neergelegd, doch dat dit nog
enige tijd zal duren voordat het zover is. Omdat het onverantwoord wordt
geacht deze periode over een gebrekkige regelgeving te beschikken, is tevens
in dit overleg besloten dat als een tijdelijke oplossing de MBV wordt
aangevuld met een nieuw herschreven artikel 2.1.5. Het blijkt dat een
wijziging van de bouwverordening sneller te realiseren is dan een wijziging
van landelijke regelgeving. Het deels doen herleven van het oude artikel
2.1.5 maakt het tevens noodzakelijk de toelichting op artikel 2.4.1 te
herzien. Met betrekking tot de voornemens voor rijksregelgeving verwijzen
wij naar de MG circulaire van 15 juli 2003, nr. MG 2003-18. De hierna
vermelde toelichting per artikellid is beknopt. Een uitvoeriger beschrijving
van het hele proces staat vermeld in de toelichting bij artikel 2.4.1. Men
gelieve beide toelichtingen in combinatie met elkaar te lezen. Lid 1 Uit de systematiek van NEN 5740 volgt dat voorafgaand aan het verkennend
onderzoek eerst een vooronderzoek volgens NVN 5725 wordt uitgevoerd - ook
wel historisch onderzoek genoemd - ten behoeve van het formuleren van de
onderzoekshypothese en een eventuele onderverdeling van het terrein. Indien
het vooronderzoek naar de historie en de bodemgesteldheid uitwijst dat de
locatie onverdacht is, kunnen burgemeester en wethouders op basis van het
derde lid besluiten ontheffing te verlenen voor het uitvoeren van het
verkennend onderzoek. Letter c richt zich specifiek op het onderzoek naar
asbest in de grond. Het bodemonderzoek volgens NEN 5740 is niet toereikend
om asbest in grond te onderzoeken. Daartoe is de NEN 5707, uitgave 2003
ontwikkeld. In volgorde kunnen dus drie onderzoeken worden onderscheiden:
vooronderzoek, verkennend onderzoek en nader onderzoek. Niet langer is in
dit artikel geregeld bij welke instantie de burger een beoordeling van de
onderzoeksopzet van het bodemonderzoek kan vragen. Thans wordt dit beschouwd
als een interne organisatorische kwestie van de gemeente. De mogelijkheid om
een dergelijke beoordeling te vragen kan nog steeds als dienstverlening aan
de burger worden aangeboden. De gemeente maakt bekend, bij voorbeeld bij de
afgifte van het formulier voor het aanvragen van een reguliere
bouwvergunning, dat en waar een dergelijke beoordeling kan plaatsvinden.
Meestal is dit een afdeling of dienst milieu of een intergemeentelijke
milieudienst dan wel een private organisatie/adviesbureau waaraan de
gemeente bepaalde werkzaamheden heeft uitbesteed. Lid 2Tot de wijziging van de wettelijke categorie-indeling van bouwwerken, die op
1 januari 2003 in werking is getreden, gold de bodemonderzoeksverplichting
niet voor het bouwen dat, hoewel bouwvergunningplichtig, naar aard en omvang
gelijk te stellen was met meldingplichtig bouwen. In het tweede lid van
artikel 2.1.5 is thans een soortgelijke regeling opgenomen ten aanzien van
het bouwen dat, hoewel regulier-bouwvergunningplichtig, naar aard en omvang
gelijk te stellen is aan bouwvergunningsvrij c.q.
licht-bouwvergunningplichtig bouwen als genoemd in het Besluit bouwwerken.
Daarbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan het plaatsen van een
tuinschuurtje bij of een aanbouw aan een utiliteitsgebouw. Hoewel in deze
gevallen dus geen bodemonderzoeksrapport hoeft te worden ingediend, kan de
aanhoudingsregeling van artikel 52a van de Woningwet overigens wel van
toepassing zijn op aanvragen om een reguliere of lichte bouwvergunning,
namelijk in het geval dat bij burgemeester en wethouders uit anderen hoofde
een redelijk vermoeden bestaat dat overeenkomstig de Wet bodembescherming
sprake is van een geval van ernstige verontreiniging (zie de toelichting bij
genoemd artikel 52a, eerste lid Woningwet). De hoogte van een bouwwerk
behoort bij de beoordeling of een bodemonderzoek is vereist geen rol te
spelen. Lid 3Het begrip 'bruikbare onderzoeksresultaten' houdt in dat in ieder geval een
onderzoek heeft plaatsgevonden en dat dit recent is. Lid 4Bouwwerken met een beperkte instandhoudingstermijn kunnen velerlei zijn, van
klein tot groot en voor een zeer divers gebruik. Vermelding van deze
categorie betekent geenszins dat in alle gevallen ontheffing wordt verleend.
De gemeente kan hiervoor beleid ontwikkelen. Lid 5De strekking van dit lid is het tegengaan dat een bodemonderzoek plaatsvindt
voordat de bestaande bebouwing wordt gesloopt en eventueel ten gevolge van
deze werkzaamheden een bodemverontreiniging optreedt die dan niet wordt
gesignaleerd. Dit betekent dat het resultaat van een bodemonderzoek niet
altijd kan worden overgelegd bij de aanvraag om bouwvergunning. Daarom
behoort dit onderzoek tot de bescheiden die ook later kunnen worden
ingediend. Of zoals de toelichting bij de bijlage van het Besluit
indieningsvereisten vermeldt "Dit tijdstip kan in een voorwaarde bij de
bouwvergunning worden vastgelegd op basis van het bepaalde in artikel 56 van
de Woningwet." Artikel 2.1.6 Overige gegevens en bescheiden behorende bij de
aanvraag om bouwvergunningDe toelichting bij dit artikel vervalt. Artikel 2.1.7 BouwregistratieDe toelichting bij dit artikel vervalt. Artikel 2.1.8 Bijzondere bepalingen omtrent de aanvraag om
bouwvergunning woonwagens en standplaatsenDe toelichting bij dit artikel vervalt. Paragraaf 2 Behandeling van de aanvraag om bouwvergunningArtikelen 2.2.1 tot en met 2.2.3 ProcedurebepalingenDe (vervallen) artikelen 2.2.1 tot en met 2.2.3 waren tot 2003 in de MBV
opgenomen teneinde discussies over termijnen uit te sluiten. Er werd van
uitgegaan dat artikel 8, derde lid van de Woningwet (oud) ruimte liet voor
het in de bouwverordening opnemen van deze artikelen. Tot 1 januari 2003 was
in artikel 2.2.1 MBV opgenomen dat de aanvrager door of namens burgemeester
en wethouders een bewijs van ontvangst wordt uitgereikt, waarin de datum van
ontvangst is vermeld. In het Besluit indieningsvereisten ontbrak sinds 1
januari 2003 een dergelijke bepaling, die in verband met de fatale
beslistermijnen in de bouwvergunningprocedure nodig is. Vanaf 1 april 2007
voorziet het nieuwe artikel 40b Woningwet in deze leemte, dat regelt dat
burgemeester en wethouders de ontvangstdatum op de bouwaanvraag aantekenen
en een ontvangstbevestiging van de bouwaanvraag verzenden. Gelet op de
sanctie van de fictieve bouwvergunningverlening die de Woningwet op
termijnoverschrijding stelt, is het uitsluiten van onduidelijkheid over
beslissingstermijnen nog steeds van belang. De beslistermijn voor de
lichte-bouwvergunning en de bouwvergunning eerste of tweede fase is zes
weken en twaalf weken voor een reguliere bouwvergunning. Er zijn echter
uitzonderingen. Het is raadzaam om de aanvrager op de hoogte te stellen van
het feit dat op een aanvraag om bouwvergunning, waarvoor tevens een
vrijstelling als bedoeld in de artikelen 15, 17 of 19 van de Wet op de
Ruimtelijke Ordening nodig is, de termijn van zes weken
(lichte-bouwvergunning/bouwvergunning eerste of tweede fase) of twaalf weken
(reguliere bouwvergunning) niet van toepassing is; zie artikel 46 en 49 van
de Woningwet. Andere uitzonderingen op de termijn van zes respectievelijk
twaalf weken betreffen het opschorten van de termijn op grond van artikel
4.5 van de Algemene wet bestuursrecht, het aanhouden van de aanvraag op
grond van het bepaalde in de artikelen 50 tot en met 55 van de Woningwet,
dan wel het verdagen van de beslissing daarop. Ook de positie van de
derden-belanghebbenden is bij de beslistermijnen van belang. Ter bescherming
van de positie van derden-belanghebbenden regelt artikel 41 van de Woningwet
de openbare bekendmaking van de aanvraag om bouwvergunning. Om te vermijden
dat derden-belanghebbenden te snel uitgaan van een fictief verleende
bouwvergunning op basis waarvan zij bezwaar kunnen maken ingevolge de
Algemene wet bestuursrecht, is het wenselijk dat de uitzonderingen op de
termijn van zes respectievelijk twaalf weken voor hen kenbaar zijn. Vanaf
2003 is het niet meer mogelijk de uitzonderingen op de beslistermijn van zes
of twaalf weken te registreren in het openbaar bouwregister. Het is echter
nog wel raadzaam om tot publicatie over te gaan van de aanhouding van een
aanvraag om bouwvergunning en een besluit tot verdaging van de beslissing
over een aanvraag om bouwvergunning. Artikel 2.2.4 In behandeling nemen en fasering
bouwvergunningverleningDe toelichting bij dit artikel vervalt. Artikel 2.2.5 In behandeling nemen bodemonderzoekDe toelichting bij dit artikel vervalt. Artikel 2.2.6 Bekendmaking van rechtswege verleende
bouwvergunningArtikel 58 van de Woningwet regelt dat de eigenaar of hoofdgebruiker van een
naburig ander gebouw schriftelijk in kennis wordt gesteld van een fictief
verleende bouwvergunning. De termijn voor het geven van schriftelijk bericht
is door de Woningwet gesteld op twee weken. De bouwverordening dient alleen
de inhoud van het bericht te regelen. Zo nodig kan dit artikel worden
aangepast aan plaatselijke omstandigheden en gebruiken. Paragraaf 3 WelstandstoetsingArtikel 2.3.1 WelstandscriteriaDe toelichting bij dit artikel vervalt. Paragraaf 4 Het tegengaan van bouwen op verontreinigde grondArtikel 2.4.1 Verbod tot bouwen op verontreinigde grondAlgemeen In het tweede lid, onder c, van artikel 8 van de Woningwet wordt
aan de gemeenteraden de opdracht gegeven om in de bouwverordening
voorschriften op te nemen omtrent het tegengaan van bouwen op verontreinigde
bodem. In het derde lid van genoemd artikel 8 is uitgewerkt op welke
bouwwerken deze voorschriften betrekking dienen te hebben. Het woord
'uitsluitend' in de redactie van dit derde lid duidt erop dat aanvulling in
de bouwverordening niet is toegestaan. Artikel 8 derde lid van de Woningwet
en het onderhavige artikel sluiten nauw aan bij de vroegere redactie
waardoor inhoudelijk geen grote verschillen ontstaan. De verschillen die er
zijn, betreffen de aanduiding van de categorie waarvoor het bodemonderzoek
geldt, de bouwwerken waarvoor een reguliere bouwvergunning is vereist. De
bouwwerken waarvoor een zogenoemde lichte bouwvergunning volgens artikel 44,
derde juncto eerst lid van de Woningwet is vereist, vallen buiten deze
onderzoeksplicht. Dit volgt uit artikel 4, eerste lid, letter c, van het
Besluit indieningsvereisten, waarin staat dat bij een aanvraag om een lichte
bouwvergunning de gegevens en bescheiden bedoeld in de paragrafen 1.1 en 1.4
van hoofdstuk 1 van de bijlage bij dit besluit moeten worden ingediend. De
plicht tot het indienen van een onderzoeksrapport staat in paragraaf 1.2.5,
letter e van hoofdstuk 1 van de bijlage bij genoemd besluit. Derhalve geldt
de plicht tot het indienen van een bodemonderzoeksrapport niet voor een
aanvraag om een lichte bouwvergunning. De laatstgenoemde categorie komt niet
geheel overeen met de categorie meldingplichtige bouwwerken van voor de
wetswijziging van 2003. Indien burgemeester en wethouders op andere wijze
dan via bedoeld bodemonderzoek ermee bekend zijn dat de grond ernstig
verontreinigd is (bijvoorbeeld op basis van eerder verricht bodemonderzoek
of historisch onderzoek), kunnen zij ook in geval van een aanvraag om een
lichte bouwvergunning van de aanvrager een bodemonderzoeksrapport verlangen. In artikel 2.1.5 staat vermeld aan welke eisen het onderzoek naar de
gesteldheid van de bodem moet voldoen. Ook is aangegeven dat geen
bodemonderzoeksrapport hoeft te worden ingediend bij
regulier-bouwvergunning-plichtig bouwen dat naar aard en omvang gelijk is
aan bouwvergunningsvrij of licht-bouwvergunningplichtig bouwen.Voorts worden
hieronder bij het vierde aandachtstreepje de omstandigheden omschreven
waaronder burgemeester en wethouders geheel of gedeeltelijk ontheffing
kunnen verlenen van de plicht tot het (doen) verrichten van bodemonderzoek.
De indieningsvereisten voor het in behandeling nemen van een aanvraag om
bouwvergunning, waartoe het bodemonderzoek behoort, zijn vanaf 1 januari
2003 niet langer in de bouwverordening maar in het Besluit
indieningsvereisten geregeld. De structuur is als volgt: De voorprocedure - voorafgaand aan het indienen van een aanvraag om
bouwvergunning - waarbij een gemeentelijke dienst, meestal de
milieudienst, een oordeel geeft over de onderzoeksopzet van het
onderzoeksrapport is als verplicht onderdeel om te komen tot een
aanvraag om bouwvergunning overbodig geworden nu de NEN 5740 deze
materie nagenoeg geheel bestrijkt. Ingeval de aanvrager twijfel
heeft over de keuze van de onderzoeksopzet staat het hem vrij
hierover bij de desbetreffende dienst of afdeling van de gemeente
informatie te vragen en een vooroverleg te voeren. In dit
vooroverleg kan tevens aan de orde komen de vraag of en zo ja voor
welke gegevens ontheffing wordt verleend van het onderzoek naar de
bodemgesteldheid. Bij de aanvraag om een bouwvergunning voor een bouwwerk waarvoor een
reguliere bouwvergunning is vereist, moet een onderzoeksrapport
betreffende de bodemgesteldheid worden overgelegd, aldus paragraaf
1.2.5, letter e van de bijlage behorende bij artikel 4 van het
Besluit indieningsvereisten. Het onderzoeksrapport bestaat volgens het eerste lid van artikel
2.1.5 uit de resultaten van een recent uitgevoerd verkennend
onderzoek volgens NEN 5740, bijlage B, uitgave 1999, inclusief
correctieblad C1, uitgave 2000 en NEN 5707, uitgave 2003. Voordat
een verkennend onderzoek wordt uitgevoerd moet een vooronderzoek
volgens NVN 5725, uitgave 1999, worden uitgevoerd ten behoeve van
het formuleren van de onderzoekshypothese en een eventuele
onderverdeling van het terrein. Indien het vooronderzoek naar de
historie en de bodemgesteldheid uitwijst dat de locatie onverdacht
is, verlenen burgemeester en wethouders op grond van het derde lid
van artikel 2.1.5 geheel of gedeeltelijk ontheffing van de plicht
tot het indienen van een onderzoeksrapport als bedoeld in paragraaf
1.2.5 onder e, als hiervoor genoemd. Duidt het vooronderzoek op de
aanwezigheid van diffuse of puntbronnen, dan dient daarnaast
onderzoek plaats te vinden volgens het gecombineerde protocol uit de
Sdu-uitgave Bodemonderzoek milieuvergunningen en BSB (oktober 1993,
ISBN 90-12-08118-1). Hiermee wordt op een verantwoorde wijze inzicht
verkregen in de algemene bodemkwaliteit van het bouwkavel en de
aanwezigheid van puntbron(nen) gebonden verontreiniging(en). Wanneer
uit het verkennend onderzoek blijkt dat sprake is van
bodemverontreiniging, is een nader onderzoek vereist. Hiervoor geldt
het Protocol Nader Onderzoek deel 1 (Sdu-uitgave 1994, ISBN
90-12-09083) of de Richtlijn Nader Onderzoek deel 1 (Sdu-uitgave
1995, ISBN 90-12-08232-3). Het beoordelingskader waarmee kan worden
voorkomen dat de aanwezigheid van asbest in de bodem op een
bouwlocatie over het hoofd wordt gezien is aangevuld met de
onderzoeksnorm NEN 5707 (Bodem – Inspectie, Monsterneming en analyse
van asbest in bodem). Indien voorafgaand aan een verkennend
bodemonderzoek conform NEN 5740 een vooronderzoek volgens NVN 5725
wordt uitgevoerd, kan de aanwezigheid van asbest in de bodem worden
onderzocht door daaraan een onderzoek volgens NEN 5707 te koppelen.
De norm is van toepassing op asbest in bodem en grond met minder dan
20% puin. Op de bepaling van asbest in bodem met meer dan 20% puin
is NEN 5897, uitgave 2005 ‘Monsterneming van analyse van asbest in
onbewerkt bouw- en sloopafval en puingranulaat’ van toepassing.
Het tijdstip waarop de ontheffing wordt verleend is niet vastgelegd.
Dit kan zijn voor de indiening van een verzoek om bouwvergunning of
nadat dit verzoek is ingediend. De ontheffing van de
onderzoeksplicht houdt niet in dat niet getoetst wordt aan het
verbod tot bouwen op verontreinigde bodem. In het kader van de
grondpolitiek, de planologie, het bodem- of milieubeleid beschikt de
gemeente in voorkomende gevallen al over onderzoeksresultaten. Het
criterium voor het verlenen van een ontheffing is dus een eerder
onderzoek, dat kwalitatief aan het onderzoeksrapport gelijkwaardige
informatie heeft opgeleverd. Is het terrein niet eerder onderzocht,
dan vormt het feit dat in de gemeentelijke archieven bruikbare
informatie voor een historisch onderzoek te vinden is, uiteraard
geen grond voor een ontheffing. Het eerdere onderzoek kan door de
gemeente in eigen beheer gebeurd zijn. De situatie waarin de
gemeente een terrein bouwrijp heeft opgeleverd en verkocht, leent
zich bijvoorbeeld goed voor een ontheffing. Verder kan de aanvrager
of een eerdere rechthebbende in een ander verband dan de aanvraag om
bouwvergunning onderzoeksgegevens aan de gemeente hebben overgelegd.
Voorwaarde bij dit alles is wel dat de bij de gemeente bekende
informatie actueel genoeg is. De actualiteitswaarde van de
onderzoeksresultaten bedraagt maximaal twee tot vijf jaar,
afhankelijk van de aard en mate van de verontreiniging en het
bodemgebruik na het uitvoeren van het onderzoek. Overwogen zou
kunnen worden om, in verband met de krappe termijnen, deze
ontheffingsbevoegdheid van burgemeester en wethouders te mandateren.
De ontheffing dient in volgorde vooraf te gaan aan de beoordeling
van de compleetheid van de stukken in verband met toepassing van
artikel 4:5 juncto 4:15 Awb. In verband met de krappe termijn kan
het lastig en wellicht niet goed realiseerbaar zijn om binnen die
termijn ook de mogelijkheid van een ontheffing te beoordelen en bij
een gunstige uitkomst te verlenen. Daarom is de mogelijkheid en
wenselijkheid aangegeven in een vooroverleg de mogelijkheid van
ontheffing te bezien en deze zo mogelijk te verlenen voordat de
aanvraag wordt ingediend. Dit geeft de aanvrager de meeste zekerheid
en behoedt de gemeente voor problemen met de fatale termijnen. Indien met inachtneming van een verleende of nog te verlenen
ontheffing blijkt dat de ingediende bescheiden onvoldoende zijn en
dit gebrek niet kan worden opgelost door het stellen van een
voorwaarde bij de vergunningverlening, wordt de aanvrager
overeenkomstig artikel 47 van de Woningwet in de gelegenheid gesteld
de ontbrekende gegevens aan te vullen. Indien de aard van het bouwplan daartoe aanleiding geeft, kunnen
burgemeester en wethouders in een voorwaarde bij de bouwvergunning
bepalen dat de desbetreffende gegevens en bescheiden alsnog moeten
worden verstrekt voordat met de bouw mag worden begonnen. Tevens
wordt hierbij een termijn gesteld en een exacte aanduiding welke
gegevens en bescheiden worden verlangd, aldus het derde lid van
artikel 4 van het Besluit indieningsvereisten. De gezondheidsrisico's voor de mens bij het gebruik van het bouwwerk vormen
in deze benadering het onderscheidend criterium. Veiligheid en gezondheid
zijn immers sinds de invoering van de Woningwet in 1901 belangrijke
grondslagen van de wet. Nadrukkelijk wordt in de Memorie van toelichting bij
de wetswijziging vermeld dat de schade voor het milieu, gelet op de
uitgangspunten van de Woningwet, geen motief kan zijn voor de voorschriften
in de bouwverordening met betrekking tot het tegengaan van bouwen op
verontreinigde grond. Dit in tegenstelling tot de Wet bodembescherming
waarbij het herstel van de functionele eigenschappen van de bodem voor mens,
plant en dier centraal staat. Bouwwerken bestemd voor het verblijf van
mensen Wat verstaan moet worden onder 'bouwwerken waarin voortdurend of
nagenoeg voortdurend mensen zullen verblijven' wordt in de Memorie van
toelichting bij de Wet tot wijziging van de Woningwet inzake het tegengaan
van bouwen op verontreinigde grond (TK 1995-1996, 24 809, nr. 3) nader
omschreven. Het betreft hier bouwwerken waarin dagelijks gedurende enige
tijd dezelfde mensen verblijven, bijvoorbeeld om te werken of onderwijs te
geven of te genieten. Bij 'enige tijd' moet gedacht worden aan een
verblijfsduur van twee of meer uren per (werk)dag. Het gaat dus niet om een
enkele keer twee of meer uren, maar om een meer structureel (over een
langere periode dan één dag) twee of meer uren verblijven van dezelfde
mensen in het gebouw. Gebouwen voor het opslaan van materialen of goederen,
voor het telen of kweken van land- en tuinbouw producten alsmede gebouwen
ten behoeve van nutsvoorzieningen, zoals elektriciteitshuisjes en gebouwen
voor de waterhuishouding of -zuivering, worden in de Memorie van toelichting
genoemd als voorbeelden van bouwwerken waarin niet voortdurend of nagenoeg
voortdurend mensen verblijven. De omstandigheid dat in deze bouwwerken wel
eens mensen aanwezig zijn, bijvoorbeeld voor het verrichten van over het
algemeen kort durende werkzaamheden, zoals onderhoudswerkzaamheden, maakt
die gebouwen nog niet tot gebouwen die feitelijk zijn bestemd voor het
verblijven van mensen. In de Nota naar aanleiding van het verslag (TK,
1997-1996, 24809, nr. 5, p. 6) wordt naar aanleiding van kamervragen verder
opgemerkt dat een recreatiewoning (in termen van het Bouwbesluit een
logiesverblijf) onder het begrip 'voortdurend of nagenoeg voortdurend
verblijven van mensen' valt, terwijl dit niet geldt voor een schuur of
garage bij een woning. Bouwwerken die de grond niet raken Hierbij moet
gedacht worden aan dakkapellen en het realiseren van een extra verdieping op
een gebouw. De Memorie van toelichting noemt in dit kader ook
vergunningplichtige inpandige verbouwingen, werkzaamheden aan een fundering
of het maken van een kelder als voorbeeld. Indien de bouwwerkzaamheden
gepaard gaan met een functiewijziging kan echter onverminderd bodemonderzoek
worden geëist. Bevoegd gezag bij ernstig en niet-ernstig geval van
bodemverontreiniging De systematiek van de Woningwet gaat er van uit dat
burgemeester en wethouders het bevoegde gezag zijn voor de vraag of bij
niet-ernstige gevallen van bodemverontreiniging mag worden gebouwd. Al dan
niet onder de voorwaarde dat bepaalde voorzieningen worden getroffen. Indien
sprake is van een ernstig geval van verontreinigde grond zijn gedeputeerde
staten of burgemeester en wethouders van de vier grote steden volgens de Wet
bodembescherming het bevoegde gezag ten aanzien van de te nemen
saneringsmaatregelen. Afstemming met Wet bodembescherming Met de wijziging
van de Woningwet inzake het tegengaan van bouwen op verontreinigde grond is
voorzien in een afstemmingsregeling tussen de bouwvergunningsprocedure en de
saneringsprocedure uit de Wet bodembescherming. Op grond van artikel 52A van
de Woningwet geldt er een aanhoudingsverplichting voor aanvragen om
bouwvergunning indien uit het overgelegde bodemonderzoek blijkt dat de grond
ter plaatse in zodanige mate is verontreinigd dat overeenkomstig de Wet
bodembescherming sprake is van een geval van ernstige verontreiniging. Deze
aanhoudingsplicht geldt ook als bij burgemeester en wethouders uit anderen
hoofde een redelijk vermoeden bestaat dat de grond waarop gebouwd wordt in
ernstige mate is verontreinigd. In deze gevallen zal het gaan om
bouwaanvragen waarbij geen bodemonderzoek behoefde te worden overgelegd,
bijvoorbeeld omdat het bouwwerk niet bestemd is voor het verblijf van
mensen. Deze aanhoudingsplicht duurt ingevolge het derde lid van artikel 52A
totdat het krachtens de Wet bodembescherming bevoegde gezag het
saneringsplan heeft goedgekeurd. Ook eindigt de aanhoudingsplicht indien het
bevoegde gezag heeft vastgesteld dat geen sprake is van een ernstig geval
van verontreiniging. Hoe werkt de verbodsbepaling in de praktijk Indien noch
uit een bodemonderzoek noch op basis van een redelijk vermoeden kan worden
gesteld dat sprake is van een ernstig geval van verontreiniging geldt er
voor de bouwvergunning geen aanhoudingsverplichting en moeten burgemeester
en wethouders beslissen op de bouwaanvraag. Het feit dat geen sprake is van
een ernstig geval van verontreiniging neemt echter niet weg dat toch sprake
kan zijn van een verontreiniginggraad waarbij gevaar is te verwachten voor
de gezondheid van de gebruikers van het bouwwerk. Hoewel burgemeester en
wethouders de bouwvergunning in deze gevallen formeel kunnen weigeren, zal
echter veelal volstaan kunnen worden met het stellen van aanvullende
voorwaarden dat bepaalde voorzieningen worden getroffen. Zie hiervoor de
toelichting onder artikel 2.4.2 van de Model-bouwverordening. Voor gevallen
met een ernstige bodemverontreiniging geldt een aanhoudingsverplichting
totdat het bevoegde gezag als bedoeld in de Wet bodembescherming een
saneringsplan heeft goedgekeurd. Zodra het saneringsplan is goedgekeurd
dient een beslissing te worden genomen op de bouwaanvraag. Ook in deze
gevallen zal de vergunning in de regel verleend kunnen worden onder de
voorwaarde dat vooruitlopend op de aanvang van de bouwwerkzaamheden, de op
grond van het goedgekeurde saneringsplan noodzakelijke voorzieningen worden
getroffen. Artikel 2.4.2 Voorwaarden bouwvergunningNiet ernstige gevallen van bodemverontreiniging, waarin naar het oordeel van
burgemeester en wethouders toch nog sprake is van een onaanvaardbare
verontreiniginggraad, zijn meestal overzichtelijke gevallen. Op korte
termijn en zonder de noodzaak van saneringsonderzoek is aan te geven op
welke wijze het verontreinigingprobleem kan worden ondervangen. In dit soort
niet ernstige gevallen hoeft de conclusie, dat het terrein verontreinigd is,
niet te leiden tot weigering van de bouwvergunning. In de voorwaarden van de
bouwvergunning kan aangegeven worden op welke wijze het terrein gesaneerd
moet worden en - in relatie tot de bouw - op welk tijdstip. Als
saneringsvoorwaarden valt te denken aan: de voorwaarde, dat onder het bouwwerk een isolerende en dampremmende
laag wordt aangebracht; de voorwaarde, dat een bepaald deel van de bodem wordt afgegraven en
afgevoerd, alsmede het aanbrengen van een schone bodemlaag; de voorwaarde, dat een pompinstallatie ter zuivering van het
grondwater wordt aangebracht en gedurende een aantal jaren na de
totstandkoming van het bouwwerk in stand wordt gehouden. Er wordt op gewezen, dat sanering in deze gevallen in principe een
verantwoordelijkheid van de aanvrager om bouwvergunning is. Het kan in het
belang van de aanvrager zijn, als deze bij het overleggen van de aanvraag om
bouwvergunning voor het bouwen op een verontreinigde bodem tevens aangeeft
hoe deze de sanering denkt te laten plaatsvinden. Ook bouwaanvragen waarbij
sprake is van een ernstig geval van bodemverontreiniging kunnen op grond van
dit artikel worden afgedaan. Nadat het op grond van de Wet bodembescherming
bevoegde gezag het saneringsplan heeft goedgekeurd en de aanhoudingsplicht
op grond van artikel 52A van de Woningwet is beëindigd, kan de
bouwvergunning worden verleend onder de voorwaarde dat vooruitlopend op de
aanvang van de bouwwerkzaamheden, de op grond van het goedgekeurde
saneringsplan noodzakelijke voorzieningen worden getroffen. Paragraaf 5 Voorschriften van stedenbouwkundige aardAlgemeenRelatie stedenbouwkundige bepalingen en het bestemmingsplan Artikel 9 van de
Woningwet is hier van groot belang. Dit betekent dat deze paragraaf van de
MBV alleen dan geldt indien er geen bestemmingsplan voorhanden is, of indien
het desbetreffende bestemmingsplan niet-vergelijkbare voorschriften van
stedenbouwkundige aard bevat. Gedacht kan worden aan een slechts ten dele
goedgekeurd bestemmingsplan, een globaal eindplan, een heel oud
bestemmingsplan of een bestemmingsplan met een aantal gebreken. Soms is het
moeilijk te bepalen of het desbetreffende bestemmingsplan exclusief wil zijn
ten opzichte van de Model-bouwverordening. Sinds 1992 geeft de Woningwet wel
enige duidelijkheid in art. 9, lid 2 (slot): '..., tenzij het desbetreffende
bestemmingsplan anders bepaalt.' Het primaat ligt bij het bestemmingsplan.
De Woningwet gaat er echter eenvoudigweg van uit dat bestemmingsplannen voor
wat dit onderwerp betreft volstrekt duidelijk zijn. Dit is echter niet
altijd het geval. Indien er sprake is van onduidelijkheid zal een en ander
van geval tot geval bekeken moeten worden. Is een van deze gevallen aan de
orde, dan vullen de stedenbouwkundige bepalingen (inclusief de ontheffingen
hiervan) uit de bouwverordening het bestemmingsplan aan. Alvorens in een
concreet geval tot aanvullende werking van de bouwverordening wordt
geconcludeerd, dient een drieledige toets te worden uitgevoerd: bevat het bestemmingsplan voorschriften met betrekking tot een
onderwerp dat tevens in de bouwverordening wordt gereguleerd? Luidt
het antwoord ontkennend, dan dient vervolgens de vraag te worden
gesteld of, het bestemmingsplan aanvullende werking van de bouwverordening ten
aanzien van het desbetreffende, niet in het bestemmingsplan
gereguleerde, onderwerp expliciet uitsluit. Luidt ook het antwoord
op deze vraag ontkennend, dan dient ten slotte te worden bezien of,
de voorschriften van de bouwverordening niet overeenstemmen met de
voorschriften van het bestemmingsplan, in die zin dat aanvullende
werking van de bouwverordening tot gevolg heeft dat de
gebruiksmogelijkheden die het bestemmingsplan biedt, geheel of
nagenoeg geheel teniet worden gedaan. Is dit het geval, dan dient
aanvullende werking van de bouwverordening alsnog op grond van
artikel 9, eerste lid van de Woningwet te worden afgewezen. Het is niet mogelijk de eventuele strijdigheid met een bepaling uit een
bestemmingsplan op te heffen met een ontheffing uit de bouwverordening. Deze
laatste zien immers alleen op de stedenbouwkundige bepalingen uit de MBV.
Bewust is gekozen niet de termijn van tien jaar ex artikel 33 WRO te
introduceren in de bouwverordening aangezien het hier slechts gaat om een
minimale planologische regeling die niet aan tijdsveranderende
beleidsinzichten onderhevig is. Tevens is het van belang dat er sprake
blijft van continuiteit van de stedenbouwkundige eisen in de
(model)bouwverordening sinds 1965. De voorschriften van stedenbouwkundige
aard zijn afgeleid van de stedenbouwkundige voorschriften van de oude MBV.
Deze oude voorschriften zijn geactualiseerd, op onderdelen worden gemeenten
alternatieven geboden. Belangrijke aandachtspunten bij de stedenbouwkundige
voorschriften zijn: De voorrangsregel tussen bestemmingsplan en bouwverordening; zie
artikel 9 van de Woningwet. Voor gebieden waarvoor een
bestemmingsplan van kracht is, moet worden aangenomen, dat de
stedenbouwkundige voorschriften slechts rechtskracht hebben, voor
zover het bestemmingsplan daardoor niet geheel of ten dele van zijn
kracht beroofd wordt.Het tweede lid van artikel 9 van de Woningwet
heeft ten opzichte van het oude artikel 2 van de Woningwet 1962 wel
een verduidelijking ondergaan. De voorschriften van de
bouwverordening treden alleen terug, als het bestemmingsplan over
hetzelfde onderwerp uitdrukkelijk voorschriften bevat of als het
bestemmingsplan uitdrukkelijk bepaalt, dat de voorschriften van de
bouwverordening terugtreden.Uit jurisprudentie blijkt dat onder
bepaalde voorwaarden de conflictregel uit artikel 9 van de Woningwet
zodanig kan worden toegepast dat ook een toekomstig bestemmingsplan
de bepalingen van de bouwverordening opzij kan zetten. Indien met
toepassing van artikel 19 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening
geanticipeerd wordt op een nog niet van kracht geworden
bestemmingsplan, waardoor dit toekomstige plan in de plaats treedt
van het van kracht zijnde bestemmingsplan, dan kan in het verlengde
daarvan het in voorbereiding zijnde bestemmingsplan op de voorgrond
treden bij de toepassing van de conflictregel. In deze hoedanigheid
kan het toekomstige bestemmingsplan bepalingen uit de
bouwverordening terzijde schuiven.Een eerste vereiste hiervoor is
dat er sprake is van een ontwerpbestemmingsplan dat reeds een
voldoende concreet toetsingskader biedt en waarvan redelijkerwijs te
verwachten is dat het onherroepelijk zal worden.Een tweede vereiste
is dat met de toepassing van artikel 19 van de Wet op de Ruimtelijke
Ordening op dit plan geanticipeerd wordt. Alvorens de
vrijstellingsprocedure als bedoeld in artikel 19 van de Wet op de
Ruimtelijke Ordening te kunnen starten dient beoordeeld te worden of
het bouwplan past binnen het ontwerpbestemmingsplan. Bij die toets
moet ook bezien worden of het toekomstige bestemmingsplan strijdig
is met de bouwverordening, waarbij de conflictregel wederom aan de
orde komt. Als onder deze omstandigheden blijkt dat de
bouwverordening voorschriften geeft die niet overeenstemmen met het
toekomstige bestemmingsplan, dan blijven deze voorschriften bij de
toetsing van het concrete bouwplan buiten toepassing.Voor gebieden
waar geen bestemmingsplan geldt en waar dus een anticipatie op voet
van artikel 19 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening niet aan de
orde is, biedt artikel 2.5.29 van de MBV de mogelijkheid om
vrijstelling te verlenen van de verboden tot bouwen met
overschrijding van de voor- en achtergevelrooilijn en van het verbod
tot bouwen met overschrijding van de maximale bouwhoogte, mits het
bouwplan past in het toekomstige bestemmingsplan. Ook hier geldt
daarbij de eis dat dit bestemmingsplan het stadium van 'intern
praatstuk' is gepasseerd, hetgeen in het betreffende artikel nader
is geconcretiseerd.(Zie ABRS, 11 mei 1995, BR 1995, blz. 671, Gst.
7022, 9, m.nt. De Gier. Zie tevens ARRS, 18 september 1986, AB
1987,135). De tweedeling in (licht-)bouwvergunningplichtig en vrij bouwen. De
stedenbouwkundige voorschriften zijn van toepassing op het
bouwvergunningplichtig bouwen. Hierbij mag echter niet over het
hoofd worden gezien dat bouwwerken aan, bij of op monumenten en in
van rijkswege beschermde stads- en dorpsgezichten altijd
bouwvergunningplichtig zijn. De stedenbouwkundige voorschriften zijn
aangepast aan artikel 43 van de Woningwet en het Besluit bouwwerken
Het parkeren. Aan het slot van de stedenbouwkundige eisen bevat de
MBV parkeerartikelen. Het in de bouwverordening opnemen van
parkeerartikelen is mede noodzakelijk omdat het Bouwbesluit
vooralsnog geen regeling ter zake zal bevatten. Artikel 2.5.1 Richtlijnen voor de verlening van ontheffing van de
stedenbouwkundige bepalingenVan verschillende bepalingen uit de artikelenreeks 2.5.1 t/m 2.5.29 is
ontheffing mogelijk, ten gevolge waarvan de belangen van omwonenden
beïnvloed worden. Tot en met de achtste serie wijzigingen MBV gaf artikel
2.5.1 een begrenzing van die ontheffingsbevoegdheden, ten einde het gevaar
voor een onredelijke benadeling van belangen van de omwonenden tegen te
gaan. Deze bepaling hield in dat een bouwwerk niet zodanige afmetingen of een zodanige ligging mocht
krijgen dat tot een bestaand deel ervan of een ander bouwwerk niet
meer voldoende licht en lucht zou kunnen toetreden, dan wel dat de
goede werking van schoorstenen en ventilatiekanalen zou worden
belemmerd. bij de beoordeling van een aanvraag om bouwvergunning moest worden
aangenomen dat alle om het bouwterrein liggende terreinen zijn
bebouwd tot de hoogte en de oppervlakte die ten hoogste zonder
vrijstelling of ontheffing mogelijk zijn krachtens bestemmingsplan,
de bouwverordening of enige andere verordening. Bij overschrijding van een of meer van de onder b bedoelde maxima
door een bestaand bouwwerk in afwijking van het gestelde onder b
moest worden uitgegaan van de werkelijke afmetingen van dat
bouwwerk. Dit hoefde er evenwel niet altijd toe te leiden dat nieuwbouw die de hier
bedoelde hinder voor een naburig bestaand gebouw zou veroorzaken, niet
gerealiseerd kon worden. De opdrachtgever van de nieuwbouw kan immers met de
eigenaar van het bestaande gebouw overeenkomen dat op kosten van
eerstgenoemde de nodige veranderingen aan het bestaande pand worden
aangebracht (bijvoorbeeld grotere of andere ramen, mechanische gasafvoer
e.d.). Als gevolg van de inwerkingtreding van de Wet dualisering
gemeentebestuur heeft de gemeenteraad sinds 7 maart 2002 niet meer de
bevoegdheid om op grond van artikel 148 Gemeentewet bij verordening
beleidsregels (i.c. richtlijnen) vast te stellen, waarmee andere
bestuursorganen van de gemeente (i.c. B&W) rekening dienen te houden bij
de uitoefening van bij of krachtens de wet verleende bevoegdheden. Het
belang van begrenzing van ontheffingsbevoegdheden in de artikelenreeks 2.5.2
tot en met 2.5.29 MBV blijft echter ook na 7 maart 2002 onverkort aanwezig.
Titel 4.3 Awb omvat een algemene bevoegdheid voor bestuursorganen om voor
eigen bevoegdheden beleidsregels vast te stellen. De inhoud van het
vervallen artikel 2.5.1 MBV kan aldus als beleidsregel bij besluit van
burgemeester en wethouders opnieuw worden vastgesteld en bekendgemaakt. Een
andere oplossing zou kunnen zijn dat de gemeenteraad bijvoorbeeld in een
beleidsnota de kaders aangeeft, waarbinnen het college van b&w zijn
bevoegdheid dient uit te oefenen. Zo'n beïnvloeding van het collegebeleid
kan echter alleen in politieke zin gehandhaafd worden! Artikel 2.5.2 Anti-cumulatiebepalingDeze bepaling dient om te voorkomen dat, indien in de bouwverordening dan
wel in een bestemmingsplan bij een bepaald gebouw een zeker open terrein is
geëist, dat terrein nog eens meetelt bij het beoordelen van een aanvraag
voor een ander gebouw, waaraan een soortgelijke eis wordt gesteld. Deze
bepaling blijkt vooral in het buitengebied betekenis te hebben. Artikel 2.5.3 Bereikbaarheid van gebouwen voor wegverkeerLid 1 Het onderhavige voorschrift spreekt over 'een bouwwerk dat voor het verblijf
van mensen is bestemd', omdat met name ziekenauto's en brandweerauto's niet
alleen gebouwen moeten kunnen bereiken, maar ook bepaalde bouwwerken, geen
gebouw zijnde, zoals de tribunes van sportvelden. Indien de maat in het
eerste lid door de gemeenteraad op 10 meter wordt bepaald, dan
correspondeert deze met de maat, bij overschrijding waarvan - ingevolge het
Postbesluit dat op de Postwet 1954 berust - een brievenbus aan het tuinhek
moet worden aangebracht in plaats van aan de voordeur, een zgn. buitenbus.
De maat van 10 meter verdient uit een oogpunt van brandbestrijding eveneens
de voorkeur, omdat anders de lengte van de blusslangen te groot wordt.
Indien een bouwplan niet voorziet in de aanleg van een verbindingsweg in de
zin van het eerste lid, moet de bouwvergunning worden geweigerd. Eventueel
kan de bouwvergunning worden verleend met de voorwaarde dat met bouwen pas
mag worden begonnen, wanneer de totstandkoming van een weg die aan de eisen
voldoet, voldoende is gewaarborgd. Een en ander kan betekenen dat de
aanvrager van de bouwvergunning eerst moet zorgen dat hij beschikt over een
toestemming tot aanleg van de verbindingsweg en/of het aansluiten ervan op
het wegennet. Een publiekrechtelijke regeling (met een vergunningplicht voor
het aanleggen van wegen door particulieren) is opgenomen in het VNG-model
voor de algemene plaatselijke verordening (APV). Eventueel kan ook een
privaatrechtelijke toestemming tot aansluiten vereist zijn; een dergelijke
toestemming tot uitwegen is - gelet op artikel 14 van de Wegenwet - niet
nodig voor het aansluiten, c.q. uitwegen op openbare wegen. Lid 2 Ten
gevolge van de wijziging van het onderhavige lid die in het kader van de
achtste serie wijzigingen van de Model-bouwverordening 1992 (d.d. najaar
2002) is doorgevoerd, is de gepubliceerde jurisprudentie van voordien niet
meer toepasselijk (ABRS 25 januari 2001, Bouwrecht 2001, 508; verbindingsweg
Boxmeer). De breedte van de verbindingsweg en zijn bermen is afgestemd op
het gebruik door gangbare vrachtauto's, zoals verhuisauto's, vuilnisauto's,
brandweerauto's e.d., zonder dat deze elkaar behoeven te kunnen passeren. De
eis voor het draagvermogen van de verharding en een eventuele brug over een
sloot of iets dergelijks is eveneens afgestemd op het gebruik door genoemde
gangbare vrachtauto's. Lid 4 Opstelplaatsen voor blusvoertuigen behoren in voldoende aantal te
worden aangebracht, al naar gelang de grootte van het bouwwerk. Zulke
opstelplaatsen behoeven echter niet te worden verhard, indien de
plaatselijke brandweer over blusvoertuigen voor terreingebruik beschikt. Lid
5 Voorbeelden van bluswatervoorzieningen zijn een: aansluiting op het distributienet van de drinkwaterleiding; aansluiting op een leidingnet voor water, geen drinkwater zijnde;
speciaal gegraven blusvijver; ander oppervlaktewater; waterput of bron. Lid 6 De onderhavige ontheffing kan worden verleend voor gebouwen die door
hun aard, ligging of wijze van gebruik geen verbindingsweg en dus ook geen
opstelplaats voor blusvoertuigen behoeven te hebben. Voorbeelden:
recreatiewoonverblijven die aan het water liggen en over een aanlegsteiger
beschikken, bergplaatsen voor materialen bij waterstaatwerken, vrijstaande
boerenschuren, schuilhutten e.d. Artikel 2.5.3A BrandweeringangOm een snelle inzet met een zo beperkt mogelijke schade te waarborgen, moet
de brandweer een gebouw op een eenvoudige wijze kunnen betreden. Dit is
vooral van belang als het gebouw is voorzien van een
brandbeveiligingsinstallatie die is voorzien van automatische doormelding
naar de alarmcentrale van de regionale brandweer. Wanneer een gebouw
meerdere toegangen heeft, dient in overleg met de brandweer de
brandweeringang aangewezen te worden. Naast de primaire toegankelijkheid van
het gebouw, is het noodzakelijk dat de brandweer kan beschikken over
sleutels van ruimten in het gebouw die normaal zijn afgesloten. De werking
van de brandweeringang dient te allen tijde gegarandeerd te zijn. Hiervoor
dient de brandweeringang te voldoen aan het gestelde in de publicatie
‘Brandbeveiligingsinstallaties’van de Nederlandse Vereniging voor
Brandweerzorg en Rampenbestrijding (NVBR), Postbus 7010, 6801 HA Arnhem,
telefoon (026) 355 24 55, www.nvbr.nl . Artikel 2.5.4 Bereikbaarheid van gebouwen voor gehandicaptenHet onderhavige artikel is complementair aan de bepalingen van het
Bouwbesluit die betrekking hebben op de toegankelijkheid van gebouwen voor
al dan niet gehandicapte mensen. In genoemde bepalingen is tevens geregeld,
wanneer de eigenlijke toegang van een gebouw over een hellingbaan moet
beschikken. Artikel 2.5.5 Ligging van de voorgevelrooilijnHet bepaalde onder b kan desgewenst variëren naar gelang van de zone waarin
de weg is gelegen. Ook kan per zone een vaste maat worden genoemd. Indien in
gebieden van de gemeente waarvoor geen bestemmingsplan geldt, wegen zouden
voorkomen van meer dan 30 meter breed zonder bestaande bebouwing, dan
verdient het de voorkeur om het onder b bepaalde als volgt te redigeren: b
langs een wegbreedte waarlangs geen bebouwing, als onder a bedoeld, aanwezig
is en waarlangs mag worden gebouwd: bij een wegbreedte van ten minste 30 meter de lijn gelegen op een
afstand van de halve wegbreedte, gemeten uit de as van de weg; bij een wegbreedte die minder dan 30 meter, maar ten minste 10 meter
bedraagt, de lijn gelegen op 15 meter uit de as van de weg; bij een wegbreedte geringer dan 10 meter, de lijn gelegen op 10
meter uit de as van de weg. Artikel 2.5.6 Verbod tot bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijnHoewel het begrip 'rooilijn' algemeen gedefinieerd wordt als 'de lijn die -
behoudens toegelaten afwijkingen - bij het bouwen aan de wegzijde
(voorgevelrooilijn) of aan de van de weg afgekeerde zijde
(achtergevelrooilijn) niet mag worden overschreden', is - om misverstand te
voorkomen - een direct verbod tot bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijn opgenomen. Het onderhavige verbod geldt niet voor
bouwvergunningvrije bouwwerken. Het geldt dus wel voor
licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken, althans voorzover in het Besluit
bouwwerken niet anders is bepaald, en voor bouwvergunningplichtige
bouwwerken. Indien een bouwvergunningvrij bouwwerk wordt gebouwd in, op, aan
of bij een monument, als bedoeld in de Monumentenwet 1988, of een monument,
als bedoeld in een provinciale of gemeentelijke monumentenverordening, dan
wel in een beschermd stads- of dorpsgezicht, als bedoeld in de Monumentenwet
1988, dan is een dergelijk bouwwerk bij wijze van uitzondering
licht-bouwvergunningplichtig op grond van de artikelen 4, 5 en 6 van het
Besluit bouwwerken. Zie tevens artikel 2.5.8, eerste lid, onder g. Artikel 2.5.7 Toegelaten overschrijding van de
voorgevelrooilijnArtikel 2.5.7 houdt rekening met artikel 3 van het Besluit bouwwerken. Door
de verruiming van de categorie vergunningvrije bouwwerken kan in toenemende
mate samenloop ontstaan tussen vergunningvrije en vergunningplichtige
werken. In onderdeel a komt de keuze tot uitdrukking voor de 'totaal-
benadering' zoals die ook uit de wetsgeschiedenis is af te leiden. Dit
betekent dat een vergunningvrij bouwwerk niet vergunningvrij is als het
onderdeel uitmaakt van een (meeromvattend) licht-, dan wel
regulier-vergunningplichtig bouwplan. Deze 'totaal-benadering' houdt echter
niet in dat de vergunning dan ook mag worden geweigerd louter op dat
onderdeel dat op zichzelf beschouwd vergunningvrij zou zijn. In geval van samenloop gaat het zwaarste regime voor, maar
zonder dat daarmee de essentie van vergunningvrij bouwen wordt aangetast
(TK, 1999-2000, 26 734, nr. 6, p. 18). De redenering is, dat bij een eenmaal
gerealiseerd bouwwerk bepaalde onderdelen aan een bouwwerk aangebracht
kunnen worden als vrij bouwen met overschrijding van de voorgevelrooilijn.
Ingeval deze onderdelen deel uitmaken van de aanvraag om bouwvergunning is
het niet logisch om het verbod tot overschrijding van de voorgevelrooilijn
hierop van toepassing te laten zijn. De voor dit artikel van belang zijnde
beperking, die artikel 3, eerste lid, onder k, van het Besluit bouwwerken
kent betreft een uitbreiding van het bebouwd oppervlak. Bij het aanbrengen
van veranderingen van niet-ingrijpende aard mag er geen sprake zijn van een
uitbreiding van het bebouwd oppervlak. Elke vergroting van een bouwwerk,
waardoor een bestaande afwijking van de rooilijnvoorschriften zou toenemen,
blijft dus bouwvergunningplichtig. Zie de figuren 1 en 2 in de bijlage die
bij deze Toelichting behoort. De bedoelde figuren illustreren dat in het
algemeen als veranderingen van niet-ingrijpende aard, als bedoeld in artikel
3, eerste lid, onder k, van het Besluit bouwwerken kunnen worden beschouwd: uittreksels die lager aangebracht worden dan 2,20 m boven
straatpeil, mits zij de voorgevelrooilijn met niet meer dan 0,20 m
overschrijden, bij voorbeeld gevelversieringen, waaronder pilasters
en gevellijsten, plinten, enigszins uitstekende schoorsteenwanden en
hemelwaterafvoeren; uitsteeksels die hoger aangebracht worden dan 2,20 m boven
straatpeil, mits zij de voorgevelrooilijn met niet meer dan 0,50 m
overschrijden, bij voorbeeld gevelversieringen zoals kroonlijsten,
dakoverstekken, dakgoten, uithangbordjes en kleine luifels. Indien
uitsteeksels aan gebouwen de voorgevelrooilijn verder overschrijden
dan hiervoor onder 1 en 2 aangegeven, zullen burgemeester en
wethouders dus in het algemeen overwegen daartegen repressief op te
treden. Indien in een bestemmingsplan geen eigen regeling op het
gebied van rooilijnen, toelaatbare bouwhoogte e.d. is opgenomen,
maar ter zake de artikelen 2.5.1 t/m 2.5.30 van de bouwverordening
van kracht zijn verklaard, dan verdient het aanbeveling om onderdeel
a van artikel 2.5.7 aan te vullen met de tekst van de voorgaande
punten 1 en 2 (minus de voorbeelden) onder tussenvoeging van de
woorden ', te weten:'. Artikel 2.5.8 Ontheffing voor overschrijdingen van de
voorgevelrooilijnNaast de ontheffingsmogelijkheden bedoeld in artikel 2.5.8 kent artikel
2.5.29 nog de mogelijkheid van vrijstelling voor het geval, dat er een
bestemmingsplan in voorbereiding is. Artikel 2.5.8 is afgestemd op de
artikelen 2 en 3 van het Besluit bouwwerken. De vermelding de artikelen 2 en
3 van het Besluit bouwwerken in artikel 2.5.8 is vooral van belang om het
misverstand, dat de bouwverordening ook betekenis zou hebben voor zaken, die
als vrij bouwen genoemd zijn in de artikelen 2 en 3 van het Besluit
bouwwerken, uit te sluiten. Lid 1, ad b Deze bepaling maakt het mogelijk om
ontheffing te verlenen voor op het eigen voorterrein plaatsen van
beeldhouwwerk, vitrines e.d. Artikel 2.5.9 Bouwen op de wegArtikel 2.5.9 is afgestemd op artikel 3 van het Besluit bouwwerken. De
vermelding van artikel 3 van het Besluit bouwwerken in artikel 2.5.9 is
vooral van belang om het misverstand, dat de bouwverordening ook betekenis
zou hebben voor zaken, die als vrij bouwen genoemd zijn in artikel 3 van het
Besluit bouwwerken, uit te sluiten. Zie voor het bouwen over de weg
overigens artikel 2.5.8. Artikel 2.5.10 Plaatsing van de voorgevel ten opzichte van de
voorgevelrooilijn. Afschuining van straathoekenLid 4, onder a Onder deze vrijstelling kunnen bij voorbeeld complexen van
bij elkaar behorende gebouwen, zoals kazernes, ziekenhuizen en gevangenissen
vallen. Lid 4, onder f Hieronder vallen bij voorbeeld aangebouwde garages,
terugliggende zolderverdiepingen e.d. Lid 4, onder g Deze vrijstelling kan
in het algemeen worden verleend voor gebouwen, die een ruim voorterrein
vragen. Artikel 2.5.11 Ligging van de achtergevelrooilijnZie de figuren 3 t/m 12, in de bij deze Toelichting behorende bijlage. Lid
1, onder a Deze bepaling kan voor langgerekte, taps toelopende bouwblokken
tot achtergevelrooilijnen in het smalle deel van het bouwblok leiden die
elkaar dicht naderen. Dit behoeft echter geen bezwaar te vormen, omdat
artikel 2.5.21 de bouwhoogte dan evenredig beperkt. Artikel 2.5.12 Verbod tot bouwen met overschrijding van de
achtergevelrooilijnHoewel het begrip 'rooilijn' algemeen wordt gedefinieerd als 'de lijn die -
behoudens toegelaten afwijkingen - bij het bouwen aan de wegzijde
(voorgevelrooilijn) of aan de van de weg afgekeerde zijde
(achtergevelrooilijn) niet mag worden overschreden', is - om misverstand te
voorkomen - een direct verbod tot bouwen met overschrijding van de
achtergevelrooilijn opgenomen. Het geheel achter de achtergevelrooilijn
bouwen moet overigens opgevat worden als een - verboden - overschrijding van
de achtergevelrooilijn. Indien gebouwd wordt aan of bij een beschermd
monument of in een van rijkswege beschermd stads- of dorpsgezicht, zijn
normaliter bouwvergunningvrije bouwwerken bij wijze van uitzondering
bouwvergunningplichtig op grond van de artikelen 4, 5 en 6 van het Besluit
bouwwerken. Zie tevens artikel 2.5.14, lid l. Artikel 2.5.13 Toegelaten overschrijding van de
achtergevelrooilijnArtikel 2.5.13 is afgestemd op het Besluit bouwwerken. De redenering is dat
bij een eenmaal gerealiseerd bouwwerk bepaalde onderdelen aan een bouwwerk
aangebracht kunnen worden als bouwvergunningvrij met overschrijding van de
achtergevelrooilijn. Ingeval deze onderdelen deel uitmaken van de aanvraag
om bouwvergunning, is het niet logisch om het verbod tot overschrijding van
de achtergevelrooilijn hierop van toepassing te laten zijn. Twee punten zijn
van belang: De voor dit artikel van belang zijnde beperking die artikel 3,
eerste lid, onder k, van het Besluit bouwwerken kent, betreft een
uitbreiding van de bebouwde oppervlakte. Bij het aanbrengen van
veranderingen van niet-ingrijpende aard mag er geen sprake zijn van
een uitbreiding van de bebouwde oppervlakte. Wat betreft de aan- en uitbouwen die bouwvergunningplichtig zijn, is
het wel mogelijk dat het bestemmingsplan een regulerende werking
heeft. In dat geval hebben de stedenbouwkundige voorschriften van de
bouwverordening geen betekenis. Voorzover het bestemmingsplan de
aan- en uitbouwen verbiedt, is vrijstelling mogelijk op grond van
artikel 19, derde lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening. Onder d worden veranderingen van niet-ingrijpende aard genoemd, als bedoeld
in artikel 3, eerste lid, onder k, van het Besluit bouwwerken. Als zodanig
kunnen in het algemeen worden beschouwd: uitsteeksels die lager aangebracht worden dan 2,20 m boven
straatpeil mits zij de achtergevelrooilijn met niet meer dan 0,20 m
overschrijden, bij voorbeeld gevelversieringen, waaronder pilasters
en gevellijsten, plinten, enigszins uitspringende schoorsteenwanden
en hemelwaterafvoeren; uitsteeksels die hoger aangebracht worden dan 2,20 m boven
straatpeil, mits zij de achtergevelrooilijn met niet meer dan 0,50 m
overschrijden, bij voorbeeld gevelversieringen zoals kroonlijsten,
dakoverstekken, dakgoten en kleine afdaken. Zie tevens de twee laatste zinnen van de toelichting op artikel 2.5.7. Artikel 2.5.14 Ontheffing voor overschrijdingen van de
achtergevelrooilijnNaast de ontheffingsmogelijkheden in het onderhavige artikel 2.5.14 kent
artikel 2.5.29 nog de mogelijkheid van ontheffing ingeval van voorbereiding
van nieuw ruimtelijk beleid. Artikel 2.5.14 is afgestemd op het Besluit
bouwwerken. De vermelding hiervan is vooral van belang om het misverstand
dat de bouwverordening ook betekenis zou hebben voor zaken die
bouwvergunningvrij zijn, uit te sluiten. Zie de term
'bouwvergunningplichtige bouwwerken, geen gebouw zijnde' onder h. Bij het
verlenen van ontheffing ingevolge de bepalingen van dit artikel dienen de
richtlijnen van de artikelen 2.5.1 en 2.5.2 in het bijzonder in acht te
worden genomen, mede in het belang van omwonenden. Voorts ware er aandacht
aan te besteden, of een bouwwerk voor de brandweer bereikbaar moet blijven.
Artikel 2.5.14 is overigens afgeleid van artikel 48, eerste lid, van de MBV
1965. Ad a en g Voor deze bedrijven kan tot op zekere hoogte tegemoet worden
gekomen aan op bedrijfstechnische gronden gebaseerde verlangens. Met de
onder g bedoelde bouwstrook (of bouwblok), geheel of overwegend handels- of
industrieterrein omvattend, wordt niet beoogd een bouwstrook (of bouwblok)
met winkelbebouwing. Artikel 2.5.15 Erf bij woningen en woongebouwenHet erf, bedoeld in dit voorschrift, mag niet worden verward met de
'buitenruimte' in de zin van het Bouwbesluit. Naleving van het onderhavige
voorschrift houdt tevens in het ruimschoots voldoen aan het bepaalde in
artikel 5.4.12 (5:50) van het Burgerlijk Wetboek, want in laatstgenoemde
burenrechtbepaling wordt een maat van 2 meter voorgeschreven als
minimumafstand tussen de erfgrens en muren waarin vrijelijk ramen mogen
worden aangebracht. Het vrijelijk ramen in de achtergevel kunnen aanbrengen
is tevens het motief voor het bepaalde in het eerste lid, onder b. Het
(gedeeltelijk) samenvallen van de achtergevel met de erfgrens vormt hiervoor
immers een beletsel. Lid 3 b, onder 1 Deze ontheffing is onder meer bedoeld voor patiowoningen.
Lid 3 b, onder 2 Indien één van de in dit lid genoemde situaties zich
voordoet en er dus open ruimte achter een gebouw is, zij het dat deze niet
bij het gebouw behoort en het gebouw overigens over voldoende 'uitloop'
beschikt, zou ontheffing van de voorgeschreven erfgrootte kunnen worden
verleend. Lid 3 b, onder 3 Bij de beoordeling van de vraag of er sprake is
van een betering van de bestaande toestand zal een verkleining van het erf
tot geringere oppervlakte dan volgens dit artikel is vereist slechts
aanvaardbaar zijn ten behoeve van het opheffen van onbevredigende situaties
in het gebouw waarvoor binnen het gebouw geen oplossing kan worden gevonden.
In die gevallen zal een verbetering van het gebouw tegen een verslechtering
van het erf moeten worden afgewogen. Hiertoe zal in het bijzonder aandacht
moeten worden geschonken aan de functie van het erf als onderdeel van de
vluchtweg bij brand en aan de bereikbaarheid van het pand door de brandweer.
Artikel 2.5.16 Erf bij overige gebouwenNaleving van het onderhavige voorschrift houdt tevens in het voldoen aan het
bepaalde in artikel 5.4.12 (5:50) van het Burgerlijk Wetboek, want in
laatstgenoemde burenrechtbepaling wordt een maat van 2 meter voorgeschreven
als minimumafstand tussen de erfgrens en muren waarin vrijelijk ramen mogen
worden aangebracht. Lid 2, onder a en b Bij het verlenen van ontheffing zal
onder meer rekening moeten worden gehouden met de ligging in het gebouw van
eventuele dienstwoningen. Bij het hanteren van de ontheffing dient bovendien
onderscheid te worden gemaakt tussen de gevallen, waarin het gaat om een
bouwblok of een bouwstrook waarin geen woningen voorkomen en een bouwblok
waarin bij voorbeeld naast bedrijfsgebouwen ook woningen voorkomen. Indien
de laatste omstandigheid zich voordoet zal de ontheffing minder ver mogen
gaan dan in het andere geval. Artikel 2.5.17 Ruimte tussen bouwwerkenDeze bepaling is bedoeld om het ontstaan van smalle ontoegankelijke open
ruimten tussen gebouwen op aangrenzende terreinen te voorkomen, omdat deze
aanleiding tot hinder door vervuiling kunnen geven. De bepaling kan zowel
worden nageleefd door gebouwen tegen elkaar aan te plaatsen als door een
tussenruimte van meer dan een meter breedte te realiseren. De ontheffing kan
worden verleend, indien de smalle open ruimte voldoende, bij voorbeeld door
een opening in de zijgevel van het gebouw, voor onderhoud bereikbaar is. Bij
het verlenen van een ontheffing als bedoeld in het tweede lid zal uiteraard
ook gelet moeten worden op het bepaalde in artikel 2.5.1. Artikel 2.5.18 Erf- en terreinafscheidingenArtikel 5:48 van het Burgerlijk Wetboek geeft iedere terreineigenaar het
recht om zijn erf te omheinen. Uiteraard moet hij daarbij de eventuele
beperkingen in de gemeentelijke voorschriften in acht nemen. Laatstgenoemde
voorschriften spelen echter meestal slechts een bescheiden rol, want een
erfafscheiding is in principe een bouwvergunningvrij bouwwerk op grond van
artikel 2, onder e, van het Besluit bouwvergunningvrije en
licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken, althans indien de daarin vermelde
beperkingen ten aanzien van onder meer de hoogtematen in acht worden
genomen. Hogere erfafscheidingen vallen vanzelfsprekend onder de
bouwvergunningplicht en behoeven derhalve preventieve toetsing aan de
voorschriften van het bestemmingsplan of het onderhavige artikel van de
bouwverordening. Eventueel kunnen burgemeester en wethouders op grond van
het tweede lid van laatstgenoemd artikel ontheffing verlenen voor het bouwen
van bijvoorbeeld een gevangenismuur of een hek ter omheining van een terrein
dat geen erf, behorend bij een gebouw, is. Zie artikel 2.76 van het
Bouwbesluit voor de toelaatbare draairichting van beweegbare delen van erf-
en terreinafscheidingen. Artikel 2.5.19 Bouwen nabij bovengrondse hoogspanningslijnen en
ondergrondse hoofdtransportleidingenHet eerste lid strekt tot bescherming van het bouwvergunningplichtige
bouwwerk en de veiligheid van de bewoners of gebruikers daarvan. Het tweede
lid ziet meer op de openbare veiligheid. De ondergrondse
hoofdtransportleiding kan zowel dienen voor elektriciteit als voor aardgas,
olie, chemische producten e.d. Het gehele artikel heeft alleen betrekking op
hoogspanningslijnen en hoofdtransportleidingen die bij het aanvragen van een
bouwvergunning aanwezig zijn. Het geldt ook voor het bouwen in het gebied
van een bestemmingsplan, zolang de voorschriften van dat bestemmingsplan dit
niet uitsluiten of een andere regeling ter zake bevatten; zie artikel 9 van
de Woningwet 1991. Omdat het wenselijk is om van geval tot geval te kunnen
bepalen, in hoeverre het bouwen nabij hoogspanningslijnen en ondergrondse
hoofdtransportleidingen toelaatbaar is en zo ja, onder welke voorwaarden, is
het artikel geredigeerd als een verbod, waarvan eventueel ontheffing kan
worden verleend. De aan een ontheffing te verbinden voorwaarden zullen in
het algemeen zijn gericht zowel op de veiligheid van de gebruikers van het
bouwwerk als op het voorkomen van storingen in de goede werking van de
lijnen en leidingen ten gevolge van de bouw en de aanwezigheid van het
bouwwerk. Indien het onderhavige artikel moet worden toegepast, verdient het
aanbeveling om overleg te plegen met de beheerder van de hoogspanningslijn
of de hoofdtransportleiding. Krachtens overeenkomst met de NV Nederlandse
Gasunie zal de gemeente van derden in elk geval het plegen van dergelijk
overleg verlangen, indien bij een hoofdtransportleiding voor aardgas wordt
gebouwd. Voor hoogspanningsleidingen zal het onderhavige voorschrift geen
praktische betekenis hebben, indien op het betrokken perceel een recht van
opstal is gevestigd, als bedoeld in artikel 5, lid 3, sub b, van de
Belemmeringenwet Privaatrecht. In dat geval heeft het recht van opstal niet
alleen betrekking op bouwvergunningplichtige bouwwerken, maar ook op
bouwvergunningvrije. Meestal betreft het dan vrij te houden stroken van 2 x
30 meter, waarin echter onder voorwaarden wel de plaatsing van bepaalde
bouwwerken, machines e.d. is toegestaan. Artikel 2.5.20 Toegelaten hoogte in de voorgevelrooilijnAlternatief 1 Dit en de volgende artikelen bevatten een samenhangend stelsel van
voorschriften voor de maximumhoogten van bouwwerken in relatie tot de
afstanden tot tegenoverliggende bouwwerken. Voor de duidelijkheid is
aangegeven, dat het stelsel alleen voor bouwvergunningplichtige bouwwerken
is bedoeld. Het stelsel is niet alleen gericht op stedenbouwkundige
ordening, maar ook op voldoende toetredingsmogelijkheden voor licht en
lucht. Gezien de vaste fysische gegevenheden op het gebied van met name de
daglichttoetreding is dan ook geen onderscheid gemaakt tussen de
maximumhoogten in de voor- en in de achtergevelrooilijn. Tevens wordt in het
voorschriftenstelsel de onderste meter boven straatpeil van eventuele
raamoppervlakten bij de bepaling van aanvaardbare belemmeringhoeken voor de
daglichttoetreding buiten beschouwing gelaten, omdat de desbetreffende
glasgedeelten praktisch geen lichtopbrengst leveren en zich grotendeels
beneden de gebruikelijke vensterbankhoogte bevinden. (De belemmeringhoek in
een stedenbouwkundig (straat)profiel is te definiëren als de hoek tussen de
onderste glaslijn van het beschouwde gebouw en de bovenkant van de
tegenoverliggende bebouwing.) Met het oog op de in het algemeen wenselijke
stedenbouwkundige ordening is wel gedifferentieerd naar bebouwingsdichtheden
voor enerzijds de bebouwde kom (belemmeringhoek: maximaal 45 graden) en
anderzijds daarbuiten (belemmeringhoek: maximaal 37 graden). Zie de figuren
12, 13 en 14 in de bij deze Toelichting behorende bijlage. Een
voorgevelrooilijn kan ontbreken op de plaatsen, waar bij voorbeeld een
vaart, een gracht, een park of een plantsoen langs de weg ligt. Veelal zal
een tegenoverliggende rooilijn dan te ver weg liggen om een beperkende
invloed op de maximumhoogte van het bouwwerk te hebben. Langs een smalle
gracht is dit echter niet ondenkbaar (zie figuur 15). Een plaatselijke
onderbreking van een voorgevelrooilijn komt bij voorbeeld voor bij de
uitmonding van een dwarsweg (dwarsstraat) (zie figuur 16). Alternatief 2 Dit
en de volgende artikelen bevatten een samenhangend stelsel van voorschriften
voor de maximumhoogten van bouwwerken in relatie tot de afstanden tot
tegenoverliggende bouwwerken. Voor de duidelijkheid is aangegeven, dat het
stelsel alleen voor bouwvergunningplichtige bouwwerken is bedoeld. Het
stelsel is niet alleen gericht op stedenbouwkundige ordening, maar ook op
voldoende toetredingsmogelijkheden voor licht en lucht. Gezien de vaste
fysische gegevenheden op het gebied van met name de daglichttoetreding is
dan ook geen onderscheid gemaakt tussen de maximumhoogten in de voor- en in
de achtergevelrooilijn. Tevens wordt in het voorschriftenstelsel de onderste
meter boven straatpeil van eventuele raamoppervlakten bij de bepaling van
aanvaardbare belemmeringhoeken voor de daglichttoetreding buiten beschouwing
gelaten, omdat de desbetreffende glasgedeelten praktisch geen lichtopbrengst
leveren en zich grotendeels beneden de gebruikelijke vensterbankhoogte
bevinden. (De belemmeringhoek in een stedenbouwkundig (straat)profiel is te
defini'ren als de hoek tussen de onderste glaslijn van het beschouwde gebouw
en de bovenkant van de tegenoverliggende bebouwing.) Met het oog op de in
het algemeen wenselijke stedenbouwkundige ordening is wel gedifferentieerd
naar bebouwingsdichtheden voor enerzijds de bebouwde kom (belemmeringhoek:
maximaal 45 graden) en anderzijds daarbuiten (belemmeringhoek: maximaal 37
graden). Zie de figuren 12, 13 en 14 in de bij deze Toelichting behorende
bijlage. Ten behoeve van een - soms gewenste - aanvullende werking van de
onderhavige bouwverordeningsvoorschriften ten opzichte van vooral globale
bestemmingsplannen zonder uitwerkingsverplichting is - in afwijking van de
Model-bouwverordening 1965 - in een verdere differentiatie voor de bebouwde
kom voorzien, zodat bij voorbeeld verschil kan worden gemaakt tussen
grootstedelijke binnenstadsgebieden (belemmeringshoek: 60 graden) en de
overige delen van de bebouwde kom. Zie figuur 14. Artikel 2.5.21 Toegelaten hoogte in de achtergevelrooilijnZie ook de toelichting op artikel 2.5.20. Alternatief 1 Lid 2 De wijze van
vaststelling van de bouwhoogte in het verticale vlak door de
achtergevelrooilijn in een bouwblok, waarin de achtergevelrooilijnen niet
evenwijdig lopen, is in figuur 17 nader toegelicht, waarbij a, a1 enz. de
voor de bouwhoogte in rekening te brengen afstand van de
achtergevelrooilijnen is. Het komt voor dat bij tussen twee wegen gelegen
terreinen, die te ondiep zijn voor twee tegenover elkaar gelegen
bouwstroken, de tegenoverliggende achtergevelrooilijn ontbreekt. De langs de
andere weg liggende voorgevelrooilijn treedt dan in de plaats van de
ontbrekende tegenovergelegen achtergevelrooilijn (zie figuur 18). Lid 4 Bij
achterterreinen die - door de ligging in geaccidenteerd gebied of anderszins
- niet op straatpeil liggen, leidt bepaling van de bouwhoogte in het
verticale vlak door de achtergevelrooilijn op de in het eerste t/m derde lid
voorgeschreven wijze niet tot de juiste hoogte-diepteverhouding van het
binnenterrein van gesloten bouwblokken. Dit mede in verband met het feit dat
krachtens het bepaalde in artikel 2.5.26 bij het bouwen aan een weg ten
opzichte van het straatpeil moet worden gemeten. Ter ondervanging van het
genoemde bezwaar is het onderhavige vierde lid opgenomen. Alternatief 2 Lid
2 De wijze van vaststelling van de bouwhoogte in het verticale vlak door de
achtergevelrooilijn in een bouwblok, waarin de achtergevelrooilijnen niet
evenwijdig lopen, is in figuur 17 nader toegelicht, waarbij a, a1 enz. de
voor de bouwhoogte in rekening te brengen afstand van de
achtergevelrooilijnen is. Het komt voor, dat bij tussen twee wegen gelegen
terreinen, die te ondiep zijn voor twee tegenover elkaar gelegen
bouwstroken, de tegenoverliggende achtergevelrooilijn ontbreekt. De langs de
andere weg liggende voorgevelrooilijn treedt dan in de plaats van de
ontbrekende tegenovergelegen achtergevelrooilijn (zie figuur 18). Lid 4 Bij
achterterreinen die - door de ligging in geaccidenteerd gebied of anderszins
- niet op straatpeil liggen, leidt bepaling van de bouwhoogte in het
verticale vlak door de achtergevelrooilijn op de in het eerste t/m derde lid
voorgeschreven wijze niet tot de juiste hoogte-diepteverhouding van het
binnenterrein van gesloten bouwblokken. Dit mede in verband met het feit dat
krachtens het bepaalde in artikel 2.5.26 bij het bouwen aan een weg ten
opzichte van het straatpeil moet worden gemeten. Ter ondervanging van het
genoemde bezwaar is het onderhavige vierde lid opgenomen. Artikel 2.5.22 Toegelaten hoogte van zijgevels tegenover
achtergevelrooilijnDe voorschrifttekst van het eerste lid is verduidelijkt, vergeleken met die
van het eerste lid van artikel 55 van de MBV 1965, maar de strekking is
onveranderd gebleven. Zie figuur 19. Lid 2 Indien uit het bepaalde in het
eerste lid voor een zijgevel tegenover een achtergevelrooilijn een lagere
hoogte volgt dan voor de - op die zijgevel aansluitende - voorgevel
toelaatbaar is dan kan het in overigens verlichtingstechnisch gunstige
omstandigheden verantwoord zijn om ontheffing te verlenen voor het laten
optrekken van de zijgevel tot de hoogte van de voorgevel. Artikel 2.5.23 Toegelaten hoogte tussen voor- en
achtergevelrooilijnenAlternatief 1 Lid 2 De hier genoemde hoek van 56 graden correspondeert met
de hoogte-diepteverhouding uit het eerste lid van artikel 2.5.22.
Alternatief 2 Lid 2 De hier genoemde hoek van 56 graden correspondeert met
de hoogte-diepteverhouding uit het eerste lid van artikel 2.5.22. Artikel 2.5.24 Grootste toegelaten hoogte van bouwwerken Alternatief 1 De maximumbouwhoogte van 15 meter komt - bij een in de
woningbouw gebruikelijke verdiepingshoogte - overeen met 5 à 5,5 bouwlaag.
Alternatief 2 De maximumbouwhoogte van 26 meter correspondeert met de
belemmeringhoek van 60 graden, genoemd in artikel 2.5.23, en de
hoogte-diepteverhouding van 1,7, genoemd in de artikelen 2.5.20 en 2.5.21.
Bovendien komt de maximumbouwhoogte van 26 meter - bij een in de woningbouw
gebruikelijke verdiepingshoogte - overeen met 9 à 9,5 bouwlaag. De
maximumbouwhoogte van 15 meter komt - eveneens bij een in de woningbouw
gebruikelijke verdiepingshoogte - overeen met 5 à 5,5 bouwlaag. Indien wordt
gebouwd op, bij of aan een beschermd monument of een van rijkswege beschermd
stad- en dorpsgezicht, zijn normaliter bouwvergunningvrije bouwwerken bij
wijze van uitzondering wel bouwvergunningplichtig op grond van de artikelen
4, 5 en 6 van het Besluit bouwwerken. Zie tevens artikel 2.5.28, sub l.
Artikel 2.5.25 Hoogte van bouwwerken op niet aan een weg grenzende
terreinenHet onderhavige artikel wordt vooral gehanteerd voor bouwwerken op
binnenterreinen van gesloten bouwblokken. Een zadeldak is een dak, bestaande
uit twee schuine vlakken die elkaar in het hoogste punt snijden, de zgn.
nok, en vandaar beide naar beneden lopen tot hun goot. Artikel 2.5.26 Wijze van meten van de hoogte van bouwwerkenZie artikel 1.1 voor de definitie van 'straatpeil'. Artikel 2.5.27 Toegelaten afwijkingen van de toegelaten
bouwhoogteAd a Artikel 2.5.27 is afgestemd op artikel 3 van het Besluit bouwwerken. De
redenering is, dat bij een eenmaal gerealiseerd bouwwerk bepaalde onderdelen
aan een bouwwerk aangebracht kunnen worden als vrij bouwen met
overschrijding van de toegelaten hoogte. Ingeval deze onderdelen deel
uitmaken van de aanvraag om bouwvergunning is het niet logisch om het verbod
tot overschrijding van de voorgevelrooilijn hierop van toepassing te laten
zijn. Ad b Deze niet-vantoepassingverklaring geldt uiteraard, mits de te
vernieuwen of te veranderen delen niet worden verhoogd. Dit zou namelijk de
vergroting van een bouwwerk betreffen. Voor de vergroting van een bouwwerk
zijn de artikelen 2.5.20 t/m 2.5.24 onverkort van toepassing, zij het
behoudens vrijstelling ingevolge artikel 2.5.28, onder e. Artikel 2.5.28 Ontheffing voor overschrijdingen van de toegelaten
bouwhoogteArtikel 2.5.28 is afgestemd op artikel 3 van het Besluit bouwwerken. De
vermelding van artikel 3 van het Besluit bouwwerken in artikel 2.5.28 is
vooral van belang om het misverstand, dat de bouwverordening ook betekenis
zou hebben voor zaken, die als vrij bouwen genoemd zijn in artikel 3 van het
Besluit bouwwerken, uit te sluiten. Bij het verlenen van ontheffingen dient
bijzondere aandacht te worden besteed aan het bepaalde in de artikelen 2.5.1
en 2.5.2. Ook kunnen welstandsoverwegingen worden betrokken bij het
beoordelen van verzoeken om ontheffing. Ad e, onder 1 Deze ontheffing zou
kunnen worden verleend, indien het een gebouw betreft, dat aansluit bij
bestaande bebouwing, die onder vigeur van vroegere voorschriften hoger is
dan thans is toegelaten. Door de ontheffing kan dan een gaaf straatbeeld
worden verkregen. Artikel 2.5.29 Ontheffing voor overschrijding van de rooilijnen en
van de toegelaten bouwhoogte in geval van voorbereiding van nieuw
ruimtelijk beleidArtikel 2.5.29 MBV is, in zijn relatie met de overige stedenbouwkundige
ontheffingen uit de MBV, te vergelijken met de relatie tussen enerzijds de
buitenplanse vrijstellingsregelingen van artikel 17 en 19 WRO en anderzijds
de binnenplanse (d.w.z. opgenomen in het bestemmingsplan zelf)
vrijstellingen ex artikel 15 WRO. Als gevolg van de inwerkingtreding van de
nieuwe uniforme openbare voorbereidingsprocedure (afdeling 3.4) in de Awb
per 1 juli 2005 is het niet meer mogelijk om de minimale wettelijke termijn
voor de terinzagelegging en het naar voren brengen van zienswijzen van 6
weken te bekorten. Artikel 2.5.29 is dan te beschouwen als de 'buitenplanse'
ontheffing. Zie ook algemene toelichting bij paragraaf 2.5. Op 3 april 2000
is de gewijzigde WRO in werking getreden. Dit betekende de invoering van een
(deels) zelfstandige projectenprocedure (artikel 19, lid 1 WRO), de
aangewezen projectenprocedure (artikel 19, lid 2 WRO) en de algemene
vrijstellingsregeling (artikel 19, lid 3 WRO juncto artikel 20 Bro). De
laatste twee vrijstellingsregelingen kennen in beginsel geen preventief
provinciaal toezicht meer (verklaring van geen bezwaar). Deze relatie tussen
2.5.29 MBV en de nieuwe formulering (3/4/2000) van artikel 17 en 19 WRO
leidt tot een nieuwe opzet van artikel 2.5.29 MBV. De regeling in de
artikelen 17, 18, 19 en 19a van de Wet op de Ruimtelijke Ordening in
combinatie met artikel 20 van het Besluit op de ruimtelijke ordening hebben
model gestaan voor de aanpassing van dit artikel. Geconcludeerd werd dat de
reikwijdte van artikel 2.5.29 MBV grote overeenstemming vertoont met artikel
20 Bro. Laatstgenoemd artikel geeft aan welke initiatieven (bouwen en
gebruiken) in strijd met het bestemmingsplan met een eenvoudige vrijstelling
van burgemeester en wethouders afgedaan kunnen worden. Dit betreft met name
in de bebouwde kom substantiële vergrotingen van de algemeen toegestane
bouwvolumina, verdergaand dan waarvoor op grond van onder meer de artikelen
2.5.14 MBV en 2.5.28 MBV ontheffing kan worden verleend (het gaat meestal
niet om uitbreidingen van bestaande gebouwen, maar om nieuwe gebouwen die
niet tussen de rooilijnen of onder de maximumbouwhoogte passen). Artikel
2.5.29 MBV maakt het mogelijk soortgelijke projecten te realiseren in
afwijking van de stedenbouwkundige bepalingen van de MBV. Provinciaal
toezicht is in beide situaties niet aan de orde. Het betreft immers in vele
gevallen de bebouwde kom of het aanvullen van door Gedeputeerde Staten
goedgekeurde bestemmingsplannen. Vandaar dat er ook geen verplichte relatie
wordt gelegd met het zogenaamde artikel 10 Bro-overleg. Gegeven deze
gelijkenis ligt het voor de hand de ontheffing van artikel 2.5.29 MBV een
nagenoeg gelijke procedure toe te kennen als in artikel 19, lid 3 WRO en in
artikel 18 WRO. Lid 1 De verordeningstekst van het eerste lid bleef bij de achtste serie
wijzigingen (d.d. per 1 januari 2003) grotendeels gelijkluidend aan de
desbetreffende tekst die van 1983 tot 2001 vigeerde. De woorden 'voor het
bouwen in een gebied waarvoor geen bestemmingsplan geldt' zijn vervallen,
omdat niet slechts in het geval dat er geen bestemmingsplan geldt gebruik
gemaakt kan worden van artikel 2.5.29 MBV, doch ook indien er een slechts
ten dele goedgekeurd bestemmingsplan, een globaal eindplan, een heel oud
bestemmingsplan of een bestemmingsplan met een aantal gebreken is; zie ook
de Algemene toelichting bij paragraaf 5 van de MBV onder 'Relatie
stedenbouwkundige bepalingen en het bestemmingsplan'. Lid 2De in lid 1, sub a en b van het voorheen geldende artikel 2.5.29 (tot 1
januari 2003) genoemde relatie met het voorbereidingsbesluit en
ontwerpbestemmingsplan zijn komen te vervallen nu per 3 april 2000 bij
ruimtelijke vrijstellingen de rechtstreekse relatie met een nieuw
bestemmingsplan is komen te vervallen. Het gaat nu over het ruimere begrip
en toetsingskader 'kenbaar planologisch (nieuw) beleid'. Sub a en b:
doorverwijzing naar artikel 19, lid 2 WRO alsmede naar artikel 20 Bro.Het
gedachtegoed uit de algemene toelichting bij dit artikel komt hier in
wettekst tot uitdrukking. Sub c: Welk toekomstig ruimtelijk beleid is zoal
relevant?Op grond van oude Arob-jurisprudentie, zoals ARRS 3 augustus 1982,
Gst. 6740, BR 1982, p. 887; ARRS 15 oktober 1982, BR 1983, p. 135; Vz. ARRS
26 januari 1984, Gst. 6793.3; Vz ARRS 15 juni 1984, Gst. 6793.4 en Vz. ARRS
2 augustus 1985, BR 1985, p. 114 op basis van de Woningwet 1962, volgde dat
een in de bouwverordening opgenomen ontheffingsregeling 'een objectief
bepaald, althans bepaalbaar, criterium biedt (moet bieden) omtrent datgene
waartoe de ontheffing kan strekken. Dit betekent dat de mogelijkheid tot
verlening van ontheffing in relatie moet zijn gebracht met een redelijke
verwachting dat het bouwplan in overeenstemming zal zijn met 'een voldoende
omlijnd, voor alle belanghebbenden kenbaar, toekomstig planologisch kader.'
De ARRS heeft de eisen later wat afgezwakt, waarbij zij zo'n
'pseudo-anticipatieregeling' in de bouwverordening niet als onverbindend
aanmerkte waarin voor het kunnen verlenen van ontheffingen slechts als eisen
waren opgenomen dat belanghebbenden vooraf waren gehoord en dat de GS een
verklaring van geen bezwaar hadden verleend. Zie ARRS 8 oktober 1985, AB
1986, 501 en ARRS 11 mei 1995, AB 1996. De afdeling is er in ieder geval
steeds van uitgegaan dat het materiële toetsingskader vergelijkbaar moet
zijn met het toetsingskader dat wordt gehanteerd bij toepassing van artikel
19 WRO. Voor het nieuwe artikel 19 WRO moet men bedenken dat de toepassing
ervan zonder voorbereidingsbesluit slechts mogelijk is indien er een geldend
bestemmingsplan is dat jonger is dan tien jaar en er bovendien een goede
ruimtelijke onderbouwing is gegeven. In eerste instantie moet natuurlijk
gedacht worden aan een ter inzage gelegd ontwerpbestemmingsplan. Ook een
goed gemotiveerd voorbereidingsbesluit voor bijvoorbeeld een bouwlocatie kan
een basis vormen. Ook is ander 'vastgesteld en bekendgemaakt ruimtelijk
beleid', evenals bij de toepassing van artikel 19 WRO, zonder meer mogelijk
om de ontheffing op de baseren. Denk bijvoorbeeld aan een structuurplan,
structuurvisie of -nota, beleidsnota, beleidsregels (een nota dakkapellen,
bijgebouwen e.d.) en een sectorale nota. Nadrukkelijk wordt echter ook ander
nieuw ruimtelijk beleid als inspiratiebron genoemd. Immers enkel
'vastgesteld en bekendgemaakt beleid' zal verstarrend werken want het kan
lang duren voordat zo'n beleid een feit is. Zo kan overeenstemming met een
voorontwerpbestemmingsplan waarmee de Provinciale Planologische Commissie
heeft ingestemd, al een voldoende basis zijn. Dit laatste spoort immers met
de jurisprudentie op artikel 19 WRO (oud) en ook met de eerste uitspraken
van lagere rechters inzake het nieuwe artikel 19 WRO (2000). Motivering De
eis van een 'goede ruimtelijke onderbouwing' geldt voor de vrijstelling van
het eerste en tweede lid van artikel 19 WRO. Voor de vrijstellingen van het
derde lid van artikel 19 WRO is deze eis niet gesteld. Uiteraard geldt voor
een dergelijk vrijstellingsbesluit zoals voor alle besluiten wel de eis van
een goede motivering (artikel 3:46 Awb). Deze motivering zal in het
onderhavige geval in ieder geval betrekking moeten hebben op toekomstig
planologisch beleid. In het tweede lid van artikel 2.5.29 MBV is daarom
expliciet de eis opgenomen dat het bouwplan waarvoor ontheffing wordt
verleend 'in overeenstemming is met in voorbereiding zijnd ruimtelijk
beleid'. Er is dus, gezien ook de tekst van artikel 19, lid 3 WRO en artikel
17 WRO, niet gekozen om een 'goede ruimtelijke onderbouwing' te eisen voor
de artikel 2.5.29 MBV-ontheffing. Wel geldt natuurlijk het algemene
motiveringsbeginsel van artikel 3:46 Awb en de relevante jurisprudentie
daarover. Er is overigens weinig jurisprudentie over artikel 2.5.29.'
Milieuzonering Ook bij deze ontheffing moeten burgemeester en wethouders
rekening houden met alle belangen, dus ook de milieubelangen. Afstanden ten
opzichte van hinderveroorzakende activiteiten zijn dan van groot belang. De
relevante afstanden treft u aan in de reeds meerdere malen herziene
VNG-publicatie 'Bedrijven en milieuzonering'. Lid 3 Bekendmaking/openbare kennisgevingOp grond van artikel 41 Woningwet moet de aanvraag om bouwvergunning binnen
twee weken na ontvangst worden bekendgemaakt. Uit het desbetreffende
bouwplan kan worden afgeleid dat het in strijd zal zijn met de eisen van de
MBV. Afdeling 3.4 Awb Dit betreft een paragraaf van regelend recht die niet van overeenkomstige
toepassing is verklaard in de MBV. Er geldt derhalve geen wettelijke
verplichting om de procedure van afdeling 3.4 Awb te volgen bij de
ontheffing ex artikel 2.5.29 MBV. Titel 4.1 AwbDeze paragraaf is in principe van toepassing voorzover de Woningwet (lex
specialis) hier niet van afwijkt. HorenHet is niet gebruikelijk dat de aanvrager om bouwvergunning gehoord moet
worden (art. 4:7 Awb) bij het voornemen van burgemeester en wethouders om de
aanvraag te weigeren aangezien het altijd een beschikking op aanvraag
betreft. Voor wat betreft de derde belanghebbende ligt dit anders. Indien er
voor de aanvraag om bouwvergunning een weigeringsgrond bestaat, hoeft de
belanghebbende niet te worden gehoord. Indien de gemeenten door middel van
een ontheffing toch wil meewerken, dan is het voorstelbaar dat de belangen
van een of meer buren voor de beslissing relevant worden. In dat laatste
geval zullen zij gehoord moeten worden (MvT, PG Awb, p. 254). InspraakInspraak is niet aan de orde gezien de procedure analoog aan artikel 17/19,
lid 3 WRO. Zienswijzen en fatale termijnenHet afhandelen van zienswijzen kost tijd. De algemene termijnen van de Awb
zijn al aangepast aan de bijzondere termijnen van de Woningwet. Desondanks
is het inpassen van behandelingstermijn en van de zienswijzen onmogelijk in
het systeem van fatale termijnen van de Woningwet. Deze ontheffingsprocedure
moet immers worden doorlopen binnen de desbetreffende fatale termijnen van
de Woningwet. Zolang echter de aanvraag om een reguliere bouwvergunning kan
worden verdaagd, lijkt het mogelijk om beide procedures, inclusief het
afwikkelen van de ingebrachte zienswijzen, te volgen zonder dat er sprake
hoeft te zijn van fictieve bouwvergunningen. Op grond van jurisprudentie
(VzARRvS, 25 november 1993 (Delft), BR 1994, p. 497) geldt echter nog steeds
dat een fictieve bouwvergunning voor onrechtmatig moet worden gehouden als
er geen vrijstelling van de bouwverordening is verleend, omdat de Woningwet
niet voorziet in de mogelijkheid dat een op grond van de bouwverordening
vereiste vrijstelling van rechtswege wordt verleend. Relatie met de lichte
bouwvergunningprocedureDe lichte bouwvergunning moet worden verleend binnen zes weken na de
aanvraag. Deze termijn kan niet worden verdaagd. Gesteld moet worden dat het
bij licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken om geringe afwijkingen moet
gaan van de rooilijnen en van de maximum bouwhoogte en zij daarom kunnen
worden afgedaan met behulp van een ontheffing als bedoeld in de artikelen
2.5.8, 2.5.14 en 2.5.28. Deze kennen geen voorbereidingsprocedure zodat er
geen knelpunten zijn met de termijn van zes weken. Als gevolg van de
inwerkingtreding van de nieuwe uniforme voorbereidingsprocedure (afdeling
3.4) in de Awb (voorzien medio 2004) is het niet meer mogelijk om de
minimale wettelijke termijn voor de ter inzagelegging en het naar voren
brengen van zienswijzen van 6 weken te bekorten. Dit betekent dat het
wettelijk gezien niet meer mogelijk is om een lichte-bouwvergunningprocedure
te doorlopen in combinatie met een procedure op grond van artikel 2.5.29
MBV. Indien een procedure op grond van artikel 2.5.29 MBV wordt doorlopen in
combinatie met een aanvraag om een bouwvergunning eerste fase is het van
belang dat in een vroegtijdig stadium wordt onderkend dat als gevolg van de
nieuwe wettelijke termijn voor het indienen van zienswijzen een beslissing
op de bouwaanvraag binnen de wettelijke beslistermijn niet mogelijk is. In
een dergelijke situatie zullen burgemeester en wethouders tijdig een
verdagingsbesluit moeten nemen om te voorkomen dat er een fictieve
bouwvergunning eerste fase ontstaat. Monumenten en stads- en
dorpsgezichtenMonumenten en van rijkswege beschermde stads- en dorpsgezichten worden in de
MBV analoog aan de categorisering in de Woningwet als een bijzondere
categorie aangemerkt. Relatie met de gefaseerde bouwvergunningDe gefaseerde bouwvergunningprocedure mag worden verdaagd. Beide procedures,
de bouwvergunningprocedure en de ontheffingsprocedure, kunnen binnen de
termijnen worden doorlopen, mits, bij ingekomen zienswijzen, gebruik wordt
gemaakt van de verdagingsmogelijkheid. RechtsbeschermingInzake deze ontheffing is geen afzonderlijke rechtsbescherming nodig. De
rechtsbescherming is geconcentreerd rond de desbetreffende bouwvergunning.
De beslissing omtrent deze ontheffing lost hier als het ware in op. Artikel 2.5.30 Parkeergelegenheid en laad- en losmogelijkheden bij of
in gebouwenAlgemeenGing het Tweede structuurschema verkeer en vervoer (SVV II) nog uit van het
A, B, C-locatiebeleid; de Nota Mobiliteit heeft dit beleid volledig
losgelaten. De Nota Mobiliteit gaat uit van het adagium ‘centraal wat moet,
decentraal wat kan’. Daarmee zijn de decentrale overheden verantwoordelijk
voor een voldoende en gevarieerd op de vraag afgestemd aanbod van locaties
voor bedrijven en voorzieningen en volgen hierbij de principes van het
integrale locatiebeleid zoals vastgelegd in de Nota Ruimte. Parkeerbeleid is
daarmee (nog meer dan in het verleden) een zaak van de decentrale overheden. Alternatief 1Lid 1Het eerste lid kan de gemeenteraad vaststellen voor die delen van de
bebouwde kom die kunnen worden aangeduid als zogenaamde best ontsloten
locatie(s). Voorschriften over de aanwezigheid en de minimumgrootte van de
fietsenstallingen die bij de nieuwbouw of verbouwing van utilitaire gebouwen
moeten worden aangebracht, zijn achterwege gelaten, omdat artikel 4.62 van
het Bouwbesluit 2003 daarin voorziet. Lid 2Het onderhavige voorschrift behelst het zogenaamde ingroeimodel. Hieronder
wordt verstaan het openhouden van de mogelijkheid om in te spelen op
toekomstige verbeteringen in de bereikbaarheid per openbaar vervoer,
namelijk doordat de gemeente op het moment van realisatie van de bedoelde
verbetering kan overgaan tot de verwijdering van de aanvullende
parkeerplaatsen op de openbare weg (of op ander gemeentelijk terrein) nabij
het betrokken gebouw. Lid 3Het is niet alleen zeer moeilijk - bij de toepassing van het eerste lid -
aan te geven, wat in algemene zin het maximumaantal parkeerplaatsen op het
terrein van een te bouwen (of een te verbouwen) pand dient te zijn, maar ook
- bij de toepassing van het onderhavige lid - wat in algemene zin een niet
te overvloedig minimumaantal parkeerplaatsen dient te zijn. De daarom ook in
dit geval per bouwvergunning te bepalen normstelling hangt weer af van onder
meer de grootte van het gebouw, de ligging in de gemeente, het te verwachten
aantal bezoekers, c.q. bewoners of gebruikers, de eventuele aanwezigheid van
openbaar vervoer en de frequentie daarvan, het tijdstip waarop de bezoekers
gewoonlijk komen, en de mogelijke uitwisselbaarheid van parkeerplaatsen.
Tevens is aansluiting wenselijk op het voorgestane verkeers- en
vervoersbeleid, zoals dat is neergelegd in het lokale verkeer- en
vervoerplan. Voor kencijfers betreffende in het algemeen aanbevelenswaardige
minimum aantallen parkeerplaatsen, uitgesplitst naar het soort voertuig en
de bestemming van het gebouw, zie de uitgave Aanbevelingen voor
verkeersvoorzieningen binnen de bebouwde kom (ASVV 2004), paragraaf 6.3,
verkrijgbaar bij de Stichting Centrum voor Regelgeving en Onderzoek in de
Grond-, Water- en Wegenbouw en de Verkeerstechniek (Stichting CROW) te Ede
(tel. 0318-69 53 00 of www.crow.nl ). Overigens kan een verantwoorde
parkeernorm alleen per te verlenen bouwvergunning worden bepaald. Aan de
hand van de hiervoor genoemde publicaties kan, zoals gezegd, per te verlenen
bouwvergunning een verantwoorde parkeernorm worden bepaald. Bij de
toepassing van het onderhavige lid is - op grond van praktisch-bouwkundige
overwegingen - enige flexibiliteit in elke vastgestelde parkeernorm
onontbeerlijk. Dus verdient het aanbeveling om in een concrete
bouwvergunning bij voorbeeld een afwijking naar boven van 10% als
toelaatbaar te vermelden op locaties die per openbaar vervoer bereikbaar
zijn, en van 50% op locaties die dat niet zijn. Lid 4Dit lid geeft maatvoorschriften voor parkeervakken, omdat deze voorschriften
niet kunnen worden gemist bij het afdwingen van een correcte naleving van de
leden 1, 2 en 3. De verplichting in die leden om een bepaald aantal
parkeerplaatsen op eigen terrein (of onder eigen dak) aan te brengen zou
immers gedeeltelijk kunnen worden ontdoken door alleen parkeervakken met
afmetingen voor het kleinste type personenauto, respectievelijk het grootste
type vrachtauto te maken. Ook het Bouwbesluit 1992 sprak in het - niet in
werking getreden - artikel 218, lid 1, over 'parkeerplaatsen van voldoende
afmetingen'. Het Bouwbesluit 2003 laat regeling van het onderhavige
onderwerp geheel over aan bestemmingsplan en/of bouwverordening. Een
bijkomende reden voor het opnemen van maatvoorschriften voor parkeervakken
is de wenselijkheid om de afwijkende maatvoering vast te leggen van
parkeerplaatsen voor rolstoelgebruikers en stoklopers. Lid 5 De onderhavige
bepaling kan ertoe leiden dat een nieuw winkelcentrum wordt voorzien van een
zgn. expeditiehof, respectievelijk een nieuw fabrieksgebouw van een laad- en
losperron (met een op het fabrieksterrein gelegen, bijbehorende opstelstrook
voor vrachtauto's). Lid 6 Ad a De mogelijkheid tot ontheffing van de eis in
het eerste en in het tweede lid om een beperkte parkeergelegenheid op eigen
terrein (of onder eigen dak) te maken is onder meer bedoeld voor het geval
dat in de nabijheid een gemeenschappelijke of openbare parkeergarage
aanwezig is. De mogelijkheid tot ontheffing van de eis in het derde lid om
een parkeergelegenheid van voldoende omvang op eigen terrein (of onder eigen
dak) te maken is onder meer bedoeld voor bouwvergunningplichtige
verbouwingen van winkels e.d. in binnensteden. Eventueel kunnen beide
genoemde ontheffingen worden verleend onder financiële voorwaarden. Ad b De
ontheffingsmogelijkheid, vermeld onder het tweede aandachtsstreepje van punt
b, is bedoeld voor onder meer winkels, schouwburgen, de loketfunctie van
raadhuizen, sportstadions en bibliotheken. Deze ontheffingsmogelijkheid
behoeft niet te worden gebruikt, indien in de nabijheid voldoende
parkeergelegenheid is op de openbare weg, op een blijvend openbaar
parkeerterrein of in een blijvend openbare parkeergarage. De onderhavige
ontheffingsmogelijkheid is opgenomen, omdat cijfers in de tabel uit de
toelichting op lid 1 niet zijn afgestemd op de enigszins uitzonderlijke
categorie bouwwerken waarom het hier gaat. Alternatief 2 Lid 1 Het is zeer
moeilijk aan te geven, wat in algemene zin een niet te overvloedig
minimumaantal parkeerplaatsen dient te zijn. De daarom per bouwvergunning te
bepalen normstelling hangt af van onder meer de grootte van het gebouw, de
ligging in de gemeente, het te verwachten aantal bezoekers, c.q. bewoners of
gebruikers, de eventuele aanwezigheid van openbaar vervoer en de frequentie
daarvan, het tijdstip waarop de bezoekers gewoonlijk komen, en de mogelijke
uitwisselbaarheid van parkeerplaatsen. Tevens is aansluiting wenselijk op
het voorgestane verkeers- en vervoersbeleid, zoals dat is neergelegd het
lokale verkeer- en vervoerplan. Voor kencijfers betreffende in het algemeen
aanbevelenswaardige minimum aantallen parkeerplaatsen, uitgesplitst naar het
soort voertuig en de bestemming van het gebouw, zie de uitgave Aanbevelingen
voor verkeersvoorzieningen binnen de bebouwde kom (ASVV 2004), paragraaf
6.3, verkrijgbaar bij de Stichting Centrum voor Regelgeving en Onderzoek in
de Grond-, Water- en Wegenbouw en de Verkeerstechniek (Stichting CROW) te
Ede (tel. 0318-69 53 00 of www.crow.nl ). Overigens kan een verantwoorde
parkeernorm alleen per te verlenen bouwvergunning worden bepaald. Aan de
hand van de hiervoor genoemde publicaties kan, zoals gezegd, per te verlenen
bouwvergunning een verantwoorde parkeernorm worden bepaald. Bij de
toepassing van het onderhavige lid is - op grond van praktisch-bouwkundige
overwegingen - enige flexibiliteit in elke vastgestelde parkeernorm
onontbeerlijk. Dus verdient het aanbeveling om in een concrete
bouwvergunning bij voorbeeld een afwijking naar boven van 10% als
toelaatbaar te vermelden op locaties die per openbaar vervoer bereikbaar
zijn, en van 50% op locaties die dat niet zijn. Lid 2 Dit lid geeft
maatvoorschriften voor parkeervakken, omdat deze voorschriften niet kunnen
worden gemist bij het afdwingen van een correcte naleving van lid 1. De
verplichting in lid 1 om voldoende parkeerplaatsen op eigen terrein aan te
brengen zou immers gedeeltelijk kunnen worden ontdoken door alleen
parkeervakken met afmetingen voor het kleinste type personenauto te maken.
Ook het Bouwbesluit 1992 sprak in het - niet in werking getreden - artikel
218, lid 1, over 'parkeerplaatsen van voldoende afmetingen'. Het Bouwbesluit
2003 laat regeling van het onderhavige onderwerp geheel over aan
bestemmingsplan en/of bouwverordening. Een bijkomende reden voor het opnemen
van maatvoorschriften voor parkeervakken is de wenselijkheid om de
afwijkende maatvoering vast te leggen van parkeerplaatsen voor
rolstoelgebruikers en stoklopers. Lid 3 De onderhavige bepaling kan ertoe
leiden dat een nieuw winkelcentrum wordt voorzien van een zgn. expeditiehof,
respectievelijk een nieuw fabrieksgebouw van een laad- en losperron (met een
op het fabrieksterrein gelegen, bijbehorende opstelstrook voor
vrachtauto's). Lid 4, ad a De mogelijkheid tot ontheffing van de eis in het
eerste lid om een parkeergelegenheid van voldoende omvang op eigen terrein
of onder eigen dak te maken is onder meer bedoeld voor
bouwvergunningplichtige verbouwingen van winkels e.d. in binnensteden.
Eventueel kan laatstgenoemde ontheffing worden verleend onder financiële
voorwaarden. Paragraaf 6 Voorschriften inzake brandveiligheidsinstallaties en
vluchtrouteaanduidingenVervallen (in verband met de inwerkingtreding van het “Besluit
brandveilig gebruik bouwwerken”).Paragraaf 7 Aansluitplicht op de nutsvoorzieningenArtikel 2.7.1 Eis tot aansluiting aan de waterleidingDe plicht tot aansluiting aan het distributienet van de waterleiding houdt
niet in dat het waterleidingbedrijf tot de levering van drinkwater verplicht
is en evenmin voor de aangeslotene de plicht tot het betrekken van
drinkwater. De plicht tot aansluiting aan het waterleidingnet houdt slechts
de verplichting in tot het doen treffen van de technische voorzieningen die
het betrekken van drinkwater mogelijk maken. Of water wordt geleverd, is
afhankelijk van een met het waterleidingbedrijf te sluiten contract. De
voorwaarden waaronder dit contract wordt gesloten, zijn veelal vervat in een
afzonderlijke verordening op de levering van drinkwater. In feite zal de
aansluiting ook veelal door het waterleidingbedrijf plaatsvinden en zullen
de aansluiting van de binnenhuisinstallatie aan het distributienet en de
levering van drinkwater vaak in hetzelfde contract zijn geregeld. Overigens
moet men zich realiseren dat het onderhavige voorschrift geen aansluiting op
het waterleidingnet verplicht stelt in geval een binnenhuisinstallatie voor
drinkwater - als bedoeld in het genoemde artikelnummer van het Bouwbesluit -
ontbreekt. Dit kan zich voordoen wanneer toepassing van de
gelijkwaardigheidbepaling van het Bouwbesluit ertoe leidt dat het aanbrengen
van een alternatieve voorziening voor het betrekken van drinkwater wordt
toegestaan. Voor de wijze van meten van de afstand tot de dichtst bij zijnde
leiding van het openbare distributienet, zie artikel 2.7.7. Artikel 2.7.2 Eis tot aansluiting aan het elektriciteitsnetDe plicht tot aansluiting aan het elektriciteitsnet betreft niet alleen een
kwestie van comfort, maar ook één van veiligheid, met name brandveiligheid.
Zie voorts de toelichting op artikel 2.7.1. Artikel 2.7.3 Eis tot aansluiting aan het aardgasnetLid 1 De niet-vantoepassingverklaring voor bejaardenwoningen houdt verband
met de kans op ongevallen. Lid 2, onder b Het verlenen van ontheffing is
denkbaar voor koopwoningen, indien de eigenaar-bewoner geen aardgas wenst te
gebruiken. Dit in tegenstelling tot hetgeen het geval kan zijn voor
huurwoningen, indien de gemeenteraad geschiktheid van de woning voor het
stoken en koken op de meest economische brandstof noodzakelijk acht. Lid 2,
onder c Een ontheffing voor woningen die worden aangesloten op de stads-,
wijk- of blokverwarming, kan door burgemeester en wethouders worden
geweigerd, indien een gasaansluiting gewenst en mogelijk is in verband met
het koken op aardgas. Zie voorts de toelichting op artikel 2.7.1. Artikel 2.7.3A (facultatief) Eis tot aansluiting aan de publieke
voorziening voor verwarmingKostenoverwegingen van de initiatiefnemer van een bouwproject kunnen botsen
met de milieu-overwegingen van de gemeenteraad. In dat geval is een titel
gewenst om de aansluiting op een stads- of wijkverwarmingsnet te kunnen
afdwingen, ook al is er reeds voorzien in een aansluiting op het
aardgasnet.Artikel 2.7.4 Eis tot aansluiting aan de openbare rioleringAlternatief 1 Algemeen De gemeentelijke zorgplicht voor de doelmatige
inzameling en het doelmatig transport van het afvalwater dat vrijkomt binnen
de gemeentegrenzen, is neergelegd in artikel 10.15 van de Wet milieubeheer.
De Bouwverordening, het Lozingenbesluit bodembescherming en de Wet
verontreiniging oppervlaktewateren richten zich op de lozers van afvalwater.
Hieronder volgt een beknopte beschrijving van deze regelgeving. Voor een
uitgebreidere uiteenzetting verwijzen wij naar de Leidraad riolering, module
aanpak verspreide afvalwaterlozingen, Samsom H.D. Tjeenk Willink, Alphen aan
den Rijn (losbladig). Voor nieuwbouw is de aansluitplicht op de riolering
geregeld in artikel 2.7.4 van de MBV. Voor bestaande bouw is deze
aansluitplicht geregeld in artikel 5.3.4. Genoemde artikelen bieden, in
samenhang met de in artikel 40 van de Woningwet gegeven bouwvergunningplicht
en de in het herziene artikel 13 van de Woningwet, de mogelijkheid om de
eigenaar van een bouwwerk te verplichten om aan te sluiten op de riolering
indien de afstand tussen de openbare riolering en het dichtstbijzijnde deel
van het bouwwerk 40 meter of minder bedraagt. Het Lozingenbesluit
bodembescherming stelt regels voor het lozen van afvalwater in de bodem.
Buiten bepaalde afstanden tot de riolering (afhankelijk van de hoeveelheid
afvalwater) staat het Lozingenbesluit bodembescherming een individueel
zuiveringssysteem toe. De eisen voor het lozen vanuit individuele
zuiveringssystemen in de bodem staan vermeld in de Uitvoeringsregeling
lozingenbesluit bodembescherming. Deze eisen zijn nader uitgewerkt in de
publicatie van het Ministerie van VROM: Individuele behandeling van
afvalwater bij verspreide bebouwing; onderzoeksfase 4B: IBA-richtlijn
(november 1991). Het lozen op oppervlaktewater wordt door de
waterkwaliteitsbeheerder gereguleerd op basis van de Wet verontreiniging
oppervlaktewateren. Voor het lozen van huishoudelijk afvalwater is op 1
maart 1997 het WVO-Lozingenbesluit huishoudelijk afvalwater in werking
getreden (Stb. 1997, 27). De systematiek van dit lozingenbesluit is
vergelijkbaar met het Lozingenbesluit bodembescherming. Lid 1 In gemeenten
met een zgn. gescheiden rioolstelsel dienen de afvoerleidingen voor
hemelwater op het desbetreffende, afzonderlijke riool te worden aangesloten.
Het is ook zeer wel denkbaar om het hemelwater, afkomstig van de daken van
zeer grote gebouwen en/of afkomstig van zeer grote terreinen, niet op het
openbare riool te lozen, maar op oppervlaktewater e.d. Voor lozing op
oppervlaktewater is echter een vergunning vereist op grond van artikel 1,
eerste lid, van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren. De aanvrager van
de bouwvergunning kan de onder b genoemde uitzondering op de aansluitplicht
aan het gemeenteriool bovendien (laten) gebruiken om het hemelwater op te
slaan en in het kader van het duurzaam bouwen te consumeren, waar drinkwater
niet noodzakelijk is, zoals voor de toiletspoeling, de wasmachine en het
sproeien van de tuin. Zie bijvoorbeeld in de losbladige uitgaven van het
Nationaal pakket Duurzaam bouwen, uitgegeven en regelmatig herzien door de
Stichting Bouwresearch (SBR) te Rotterdam, specificatieblad S 445. Lid 2, onder aNaast het geven van aanwijzigingen over plaats, hoogte en binnenmiddellijn
van de te realiseren aansluitleiding of aansluitleidingen is het
gemeentelijk bouwtoezicht op grond van het onderhavige voorschrift
bevoegd:om te verbieden dat een hemelwaterafvoer op een druk- of
vacuümriolering wordt aangesloten;om te verplichten dat afzonderlijke aansluitingen worden
gerealiseerd voor enerzijds de hemelwaterafvoer en anderzijds de
vuil-waterafvoer, indien in het desbetreffende deel van de gemeente
een gescheiden gemeentelijk rioolstelsel aanwezig is. Lid 2, onder b Voor gebouwen met souterrains of kelders waarin zich
sanitaire toestellen bevinden, is het noodzakelijk dat het afvalwater door
middel van een rioolwaterpomp op het riool wordt geloosd. In sommige
gevallen dienen dan tevens voorzieningen tegen het terugvloeien van
afvalwater te worden getroffen, waarbij moet worden bedacht dat een
terugslagklep wegens de mogelijkheid van aangroeiing meestal een onvoldoende
voorziening is. Lid 3 Ingevolge de Wet milieubeheer, laatst gewijzigd per 1
maart 1996, geldt als hoofdregel dat het verboden is om afvalwater op een
openbaar riool te lozen. Uitzonderingen gelden voor: afvloeiend hemelwater; huishoudelijk afvalwater dat afkomstig is van normaal huishoudelijk
gebruik; bedrijfsafvalwater dat naar zijn aard overeenkomt met huishoudelijk
afvalwater en dat afkomstig is van normaal huishoudelijk gebruik.
Voor lozingen die niet onder deze uitzonderingen vallen, gelden
standaardvoorschriften krachtens de Wet milieubeheer of een
vergunningsvereiste op grond van die wet. Indien zelfs afscheiding,
verdunning, voorzuivering, koeling of dergelijke niet tot het gewenste
resultaat leiden, of de af te voeren hoeveelheden zo groot zijn dat
verstoring van de goede werking van de openbare riolering of de
zuiveringsinstallatie te verwachten is, kan worden geëist dat op andere
wijze wordt geloosd dan op het openbaar riool. In het Inrichtingen- en
vergunningenbesluit milieubeheer is bepaald wat het bevoegd gezag is ten
aanzien van de geldende of te stellen lozingsvoorschriften. In het algemeen
zijn dit voor de complexe categorieën bedrijven niet langer burgemeester en
wethouders, zoals tot 1 maart 1996 het geval was onder de werking van de
toenmalige gemeentelijke lozingsverordeningen riolering. Lid 4, onder a Voor
lozing op oppervlaktewater is een vergunning of melding vereist op grond van
de Wet verontreiniging oppervlaktewateren. Lid 4, onder b Indien bij een
agrarisch bedrijf waar men de afvalstoffen voor bedrijfsdoeleinden kan
gebruiken, een voldoende ruime gier- of beerput wordt gemaakt, kunnen
burgemeester en wethouders ontheffing van de verplichting tot aansluiting
aan het openbare riool verlenen. Alternatief 2 Lid 1 Voor de voorzieningen
ter lozing van het hemelwater van het bouwwerk en het terrein, zie artikel
2.7.5, alternatief 2. Leden 2 tot en met 4 Zie in alternatief 1 dezelfde
lidnummers. Artikel 2.7.5 Aansluiting anders dan aan de openbare
riolering Alternatief 1 Lid 1, onder c Het verdient aanbeveling om de aanvrager van
de bouwvergunning erop te wijzen dat voor lozing op oppervlaktewater een
vergunning vereist is ingevolge artikel 1, eerste lid, van de Wet
verontreiniging oppervlaktewateren. Lid 1, onder d In het belang van de
goede werking van een rottingput (septic tank) dienen daarop geen
afvoerleidingen voor afvalwater zonder faecaliën, respectievelijk hemelwater
te worden aangesloten. Indien geen lozing op een waterloop met behoorlijke
doorstroming kan worden gerealiseerd, zal een zo goed mogelijke andere
oplossing moeten worden gezocht. Lid 2 Advies over de mogelijkheid van
ontheffing kan worden gevraagd aan de inspecteur van het staatstoezicht op
de volksgezondheid voor de hygiëne van het milieu. Zie voorts de toelichting
op lid 1, onder c. Alternatief 2 Lid 2, onder b De voorgeschreven
verplichting om het hemelwater niet op traditionele wijze af te voeren naar
het gemeenteriool of naar oppervlaktewater, maar naar een op het eigen erf
of terrein aan te leggen opvang- en bezinkingsvoorziening, berust op
milieuhygiënische overwegingen ('duurzaam bouwen'). Hiermee wordt beoogd om
het hemelwater aan de bodem toe te voegen om op deze wijze zo veel mogelijk
bij te dragen aan de instandhouding van het grondwaterpeil en het tegengaan
van verdroging van het milieu. Afhankelijk van de grootte van het erf en de
bodemgesteldheid ter plaatse kan bedoelde infiltratievoorziening bestaan uit
een in de grond aangebrachte infiltratieput, een drainage, een grindbak, een
bezinkingsvijver of een daarmee gelijk te stellen voorziening. Richtlijnen
voor dergelijke voorzieningen kunnen worden ontleend aan ISSO-publicatie nr.
70-1, Hemelwater binnen de perceelsgrens - Ontwerp en uitvoering van
voorzieningen ten behoeve van opvang, gebruik en infiltratie van hemelwater
binnen de perceelsgrens, uitgave Stichting Bouwresearch (SBR), Rotterdam,
september 2000 (telefoon 010-2065959). De aanvrager van de bouwvergunning
dient van tevoren te (laten) onderzoeken welke van de genoemde
infiltratievoorzieningen, gelet op de ter plaatse aanwezige bodemgesteldheid
en grondwaterstand, voor zijn bouwplan geschikt is. Bij het ontwikkelen van
een bestemmingsplan of grootschalig bouwproject zal een dergelijk onderzoek
in de praktijk reeds in het kader van het vooronderzoek door de
projectontwikkelaar zijn verricht en/of kunnen de uitkomsten van
gemeentewege beschikbaar worden gesteld. Lid 3, onder b Om verzakking van de
te stichten of reeds aanwezige bouwwerken, alsmede wateroverlast voor de
belendende percelen te voorkomen moet de infiltratievoorziening voor
hemelwater zodanig op het eigen erf kunnen worden gesitueerd dat voldoende
afstand tot genoemde bouwwerken en de perceelgrenzen in acht wordt genomen.
Die afstand is geen vast gegeven, maar hangt af van de hoeveelheid te lozen
hemelwater in relatie tot de aard van de infiltratievoorziening en de
bodemgesteldheid ter plaatse. Op grond van de terzake overgelegde of bij de
gemeente aanwezige gegevens kunnen burgemeester en wethouders dan ook
ontheffing verlenen van de verplichting tot het aanbrengen van een
infiltratievoorziening, indien de bodemgesteldheid, de grondwaterafvoer
en/of de geringe afmetingen van het erf daartoe aanleiding geven. Bij de
keuze van een meer traditionele wijze van hemelwaterafvoer is overigens van
belang dat terwille van een goede werking van een rottingsput (septic tank)
daarop geen afvoerleidingen voor hemelwater mogen worden aangesloten. Artikel 2.7.6 Kwaliteit en dimensionering van buitenriolering op
erven en terreinenLid 3 In (delen van) gemeenten waar het afvalwater door middel van een
gemeentelijk rioolstelsel naar een rioolwaterzuiveringsinstallatie wordt
afgevoerd, moet er - met het oog op het in goede staat houden van dat
rioolstelsel en de goede werking van de zuiveringsinstallatie - op worden
toegezien dat er in de huisaansluitleidingen geen beerputten, rottingputten
e.d. voorkomen. Lid 4 Zie voor een concretisering van de onderhavige eisen
de Nederlandse praktijkrichtlijn NPR 3218 'Buitenriolering onder vrij verval
- Aanleg en onderhoud' die in 1984 bij het Nederlands Normalisatie-instituut
(NNI) is verschenen. Hoewel de Nederlandse norm NEN 3215, uitgave 1997,
'Binnenriolering in woningen en woongebouwen - Eisen en bepalingsmethoden'
formeel slechts toepasbaar is op binnenshuis gelegen afvoerleidingen, zal
het duidelijk zijn dat de dimensionering van enerzijds de grondleiding
binnenshuis en anderzijds de daarop aansluitende huisaansluitleiding op het
eigen erf buitenshuis gelijk moet zijn. Hetzelfde geldt mutatis mutandis
voor de 'huis'-aansluitleidingen van niet tot bewoning bestemde gebouwen.
Lid 5 De dimensionering volgens lid 4 kan tot een grotere diameter van de
huisaansluitleiding ter plaatse van de aansluiting op het gemeentelijk
rioolstelsel leiden dan het minimum van 125 mm dat in het onderhavige lid is
voorgeschreven. Lid 6 Of de rioleringsmaterialen voldoen aan de
kwaliteitseisen uit de genoemde NEN-normen, blijkt in het algemeen uit de
levering onder KOMO-keurmerk met overlegging van een KOMO-certificaat.
Uiteraard zijn in Europees verband daarmee vergelijkbare keurmerken en
certificaten ook acceptabel. 3 De melding. Vervallen Artikel 3.1 De wijze van meldenvervallen Artikel 3.2 Welstandscriteriavervallen 4 Plichten tijdens en bij voltooiing van de bouw en bij
ingebruikneming van een bouwwerkAlgemeenDit hoofdstuk bevat een serie uiteenlopende plichten die in tegenstelling
tot de voorgaande hoofdstukken geen betrekking hebben op de
vergunning(procedure), maar uitsluitend op de fasen van bouwen, voltooien en
in gebruik nemen van een bouwwerk. De artikelen 4.6 tot en met 4.11 en 4.13
en 4.15 hebben betrekking op alle bouwactiviteiten, dus zowel vergunningvrij
als vergunningplichtig. Vanaf 1 april 2007 is artikel 7b Woningwet van kracht, waarin verplichtingen
in de vorm van algemene verbodsbepalingen zijn opgenomen met betrekking tot
de voorschriften uit de bouwverordening die van toepassing zijn op onder
meer het bouwen en het gebruik van een bouwwerk, standplaats of een open erf
of terrein. Bovendien verbiedt het herziene artikel 40, eerste lid Woningwet
zowel het bouwen zonder of in afwijking van een verleende bouwvergunning
(sub a), als het in stand laten van een bouwwerk of deel daarvan dat gebouwd
is zonder of in afwijking van een verleende bouwvergunning (sub b). Als
gevolg van de gewijzigde systematiek van de Woningwet is een verbod tot
ingebruikneming zoals tot en met de 11e serie wijzigingen opgenomen was in
artikel 4.14 van de Model-bouwverordening niet langer noodzakelijk. Op grond
van artikel 7b juncto artikel 40, eerste lid Woningwet kunnen burgemeester
en wethouders indien nodig het gebruik van het voltooide bouwwerk beletten.
Het verbod leidt in geval van niet-naleving van de voorschriften van de
bouwverordening tot een overtreding waartegen direct handhavend kan worden
opgetreden. Overtreding van een verbod van artikel 7b Woningwet is per 1
april 2007 strafbaar gesteld in artikel 1a, onder 2, van de Wet op de
economische delicten (WED). Structuur van de voorschriftenHet merendeel van de voorschriften in dit hoofdstuk betreft preventieve
handelingen of het nalaten van handelingen teneinde (tijdige) controle door
het bouwtoezicht of anderen mogelijk te maken. Dit betreft de artikelen 4.1
tot en met 4.6 en 4.13. Andere bepalingen van dit hoofdstuk zijn gericht op
het voorkomen van nadelige effecten van het bouwen op de omgeving (bijv.
veiligheid, grondwaterstand, hinder, afscheiding bouwterrein) in casu de
artikelen 4.7 tot en met 4.10. Artikel 4.11 tenslotte is specifiek gericht
op het bouwafval. Een goede afronding van de bouwfase wordt beoogd met
artikelen 4.12 over de gereedmelding van een bouwwerk. De ingebruikneming
van een bouwwerk wordt sinds 1 april 2007 geregeld in artikel 7b Woningwet.
De veiligheidsvoorschriften - de artikelen 4.8 tot en met 4.10 - gelden
ingevolge artikel 8.3.1 eveneens voor het slopen en het sloopterrein. Handhaving van de voorschriftenDe voorschriften uit dit hoofdstuk zijn per 1 april 2007 op grond van
artikel 7b van de Woningwet rechtstreeks werkende bepalingen. Zie ook de
algemene toelichting bij hoofdstuk 11. Het niet verrichten van opmetingen,
ontgravingen enz. als bedoeld in artikel 4.6 kan grond zijn voor het
toepassen van bestuursdwang. Criteria voor veiligheid en hinder gelden
steeds voor de omgeving. Deze bepalingen hebben geen betrekking op de
arbeidsomstandigheden. Daarvoor gelden andere regels en met de handhaving
daarvan is de Arbeidsinspectie belast. Artikel 4.1 Intrekking bouwvergunning bij niet-tijdige start of
tussentijdse staking van bouwwerkzaamhedenDe gronden waarop een bouwvergunning kan worden ingetrokken staan limitatief
in artikel 59 van de Woningwet. De intrekkingsgronden zijn vanaf 1 januari
2003 in de Woningwet uitgebreid. In verband met het Besluit
indieningsvereisten en het gewijzigde artikel 56 Woningwet kan een
bouwvergunning tevens worden ingetrokken indien voorgeschreven gegevens niet
tijdig zijn overgelegd nadat de bouwvergunning is verleend. Voorts kan een
bouwvergunning gedeeltelijk worden ingetrokken. Indien bijvoorbeeld
onvolledige gegevens zijn verstrekt, kan het zo zijn dat slechts een
gedeeltelijke intrekking van de bouwvergunning op haar plaats is. Bovendien
is toegevoegd dat de bouwvergunning kan worden ingetrokken op verzoek van de
vergunninghouder; iets wat trouwens in de praktijk al gebruikelijk was
(bijvoorbeeld ten behoeve van eventuele gedeeltelijke restitutie van leges).
Van belang is voorts dat in het zesde lid onder b van het nieuwe artikel 56a
van de Woningwet een aanvullende intrekkinggrond is opgenomen. De termijn
van 26 weken is gelijk aan die van de MBV 1965. De uit jurisprudentie
voortkomende plicht om de vergunninghouder te horen alvorens wordt besloten
tot intrekking van een vergunning is nu als voorschrift vastgelegd in
artikel 4:8 Awb. Het intrekken van een begunstigende beschikking zoals een
bouwvergunning dient omgeven te zijn met de nodige waarborgen ter
bescherming van de rechtszekerheid van de houder der vergunning. Binnen
afzienbare tijd wordt artikel 59 van de Woningwet gewijzigd teneinde het
mogelijk te maken de bouwvergunning in te trekken naar aanleiding van een
integriteitbeoordeling Wet BIBOB. Artikel 4.2 Op het bouwterrein verplicht aanwezige bescheidenHoewel de instantie die toeziet op de naleving van verleende vergunningen en
ontheffingen, op de hoogte kan zijn van de inhoud van deze bescheiden is
toch de plicht opgenomen om op het bouwterrein deze bescheiden aanwezig te
hebben en op verzoek aan het bouwtoezicht ter inzage te geven. Het verplicht
aanwezig zijn van deze bescheiden voorkomt discussie over wat in die
bescheiden is voorgeschreven de tekst is immers voorhanden en voorkomt dat
de uitvoerder op het bouwterrein zegt de inhoud van de bescheiden niet te
kennen. Sub a Onder het begrip 'bouwvergunning' in de zin van dit artikel
vallen tevens de bij de verlening teruggegeven bouwtekeningen, berekeningen
e.d., die niet strijdig zijn bevonden met de voorschriften en dus moeten
worden gehanteerd bij de bouwwerkzaamheden. Sub b Deze vergunningen en
ontheffingen zijn hier slechts bedoeld voor zover deze bouwkundige
consequenties hebben. Deze vergunningen en vrijstellingen kunnen betrekking
hebben op bij voorbeeld een aanlegvergunning of op beschikkingen van de
rijks- of provinciale overheid. Sub d Het aanwezig hebben van een besluit
ingevolge artikel 13 Woningwet, dan wel een besluit tot toepassing van
bestuursdwang of oplegging van een last onder dwangsom is nodig, omdat voor
bouwen op grond van voornoemde besluiten geen bouwvergunning is vereist
krachtens artikel 43, eerste lid, letter a, van de Woningwet. Wanneer bouwen
en (gedeeltelijk) slopen samengaan moet ingevolge artikel 8.3.2 ook de
sloopvergunning op het bouw- en sloopterrein aanwezig zijn. Artikel 4.3 Wijzigingen in gegevens bouwregistratieDe tekst van de toelichting komt te vervallen. Artikel 4.4 Het uitzetten van de bouwDe woorden 'voor zover nodig' zijn opgenomen, omdat er ook gevallen
voorkomen, waarin geen behoefte bestaat aan het aangeven van de rooilijnen,
bij voorbeeld bij een verbouwing. Artikel 4.5 Kennisgeving aan het bouwtoezicht van start van
(onderdelen van) de bouwwerkzaamhedenDe strekking van dit artikel is het bouwtoezicht gelegenheid te geven tot
tijdige controle. Lid 1, sub a Indien ontgravingwerkzaamheden worden
aangekondigd verdient het aanbeveling het regionale Kabels- en
leidingeninformatiecentrum (KLIC) in te lichten ter voorkoming van schade
aan leidingen. Lid 3In het kader van de terugdringing van administratieve lasten wordt
geadviseerd terughoudend gebruik te maken van de schriftelijke melding door
vergunninghouder en deze melding telefonisch of digitaal (e-mail) te
verlangen.Artikel 4.6 Opmetingen, ontgravingen, opbrekingen en
onderzoekingenDit artikel heeft voornamelijk betrekking op gevallen waarin het
bouwtoezicht vermoedt, dat ondeugdelijke constructies of materialen aan het
oog zijn onttrokken of ondeugdelijk zijn verwerkt. In het algemeen zullen de
kosten van de hier bedoelde werkzaamheden, die de bouwer verplicht is te
verrichten of te doen verrichten, voor diens rekening komen. Degene die
bouwt heeft het immers zelf in de hand om voor de aanvang van bepaalde
werkzaamheden tijdig het bouwtoezicht te informeren en overigens conform de
vergunning, het Bouwbesluit en de bouwverordening te werken. Specifieke
controlewerkzaamheden buiten dit artikel om komen voor rekening van de
controlerende instantie, c.q. de gemeente. Dit artikel geldt als aanvulling
op de algemene bevoegdheid tot het verrichten van onderzoek, opneming en
monsterneming van artikel 5:18 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Pas
wanneer de Awb onvoldoende houvast biedt om bijvoorbeeld bouwkundige
constructies op of open te breken, wordt dit artikel van de bouwverordening
toegepast. Artikel 4.7 Bemalen van bouwputtenHet belang dat hier wordt gediend is de veiligheid van bouwwerken. Dit is
een publiekrechtelijk belang. Dit artikel ziet niet op eventuele schade in
privaatrechtelijke zin. De redactie van dit artikel is in vergelijking met
de MBV 1965 enigszins aangepast, doch dit betreft geen verandering in de
bedoeling van dit artikel, noch een trendbreuk in het beleid. De hoeveelheid
aan de bodem te onttrekken water is hier doorslaggevend. Indien de
onttrekking zodanige vormen aanneemt, dat ook andere belangen dan de in dit
artikel genoemde kunnen worden geschaad, zal daarop met behulp van andere,
niet in deze verordening neergelegde bepalingen moeten worden toegezien.
Gedacht kan worden aan een waterwingebied. Onder de hierboven bedoelde
andere bepalingen kan met name worden verstaan: zowel voor het mogen bemalen
van een bouwput als voor het mogen lozen van het aldus opgepompte grondwater
is een vergunning vereist. De grondslag voor de vergunning voor het bemalen
van een bouwput c.q. het onttrekken van grondwater staat in de Grondwaterwet
en de provinciale grondwaterverordeningen. Laatstgenoemde verordeningen
bevatten overigens in het algemeen een uitzondering op het
vergunningvereiste voor het kortstondig droog houden van een bouwput, mits
nader in die verordeningen omschreven beperkte hoeveelheden grondwater
worden onttrokken. De lozing van het opgepompte water kan aan een
vergunningsvereiste of standaardvoorschriften zijn gebonden ingevolge de Wet
milieubeheer of de Wet verontreiniging oppervlaktewateren. Artikel 4.8 Veiligheid op het bouwterreinHet onderhavige voorschrift betreft niet de veiligheid van de werknemers op
de bouwplaats, want deze valt onder de Arbowet (Arbeidsinspectie), maar de
veiligheid van voorbijgangers en belendingen. Lid 1 De in dit lid bedoelde
veiligheidsmaatregelen omvatten mede de maatregelen, die bij voorbeeld
moeten worden genomen bij het oprichten en strijken van een heistelling, het
transport van bouwmaterialen boven de weg, de afdamming van bouwputten, het
zandstralen en het uitvoeren van stutwerk. Wat betreft de veiligheid van
elektrische installaties op bouwwerken, zie NEN 1010. De controle op de
naleving van laatstgenoemde eisen berust bij de Arbeidsinspectie en bij het
elektriciteitsbedrijf. Tot de achtste serie wijzigingen waren de
indieningsvereisten behorende bij een aanvraag om bouwvergunning, waaronder
een bouwveiligheidsplan, opgenomen in artikel 2.1.6, eerste lid, MBV. Sinds
1 januari 2003 bevat artikel 1.2.5 van de bijlage bij het Besluit
indieningsvereisten regels over het indienen van een bouwveiligheidsplan. Of
er bij een bouwvergunning een bouwveiligheidsplan moet zijn en aan welke
eisen dat plan moet voldoen, is geregeld in het onderhavige artikel van de
MBV. Voorzover de te nemen maatregelen in het bouwveiligheidsplan afwijken
van de voorschriften in dit artikel, gaan de bepalingen van het
bouwveiligheidsplan voor. Leden 2 en 3 Aan deze bepaling kan worden geacht
te zijn voldaan wanneer de schakelapparatuur zich bevindt in een kastje of
een andere ruimte dat (die) gedurende de bedoelde tijdsperioden op
deugdelijke wijze is afgesloten. Artikel 4.9 Afscheiding van het bouwterreinHet afscheiden van een bouwterrein dient ertoe onbevoegden van het terrein
te weren en te voorkomen dat mensen - en vooral spelende kinderen - op een
bouwterrein een ongeval overkomt. Dit motief geldt ook voor de eis in het
derde lid, dat een niet afgescheiden bouwterrein moet worden bewaakt, tenzij
het bouwtoezicht dit niet nodig oordeelt. Ook over de vorm van de bewaking:
permanent aanwezig zijn of surveillance door een bewakingsdienst, beslist
het bouwtoezicht. In de regel vindt overleg plaats met de bouwer. De
verkeersveiligheid dient krachtens het tweede lid voldoende te zijn
gewaarborgd. Artikel 4.10 Veiligheid van hulpmiddelen en het voorkomen van
hinderDe bepaling beoogt de veiligheid te verhogen en schade en ernstige hinder
voor de omgeving te voorkomen. Zie onder 'handhaving van de voorschriften',
in het algemene gedeelte van de toelichting op dit hoofdstuk, hetgeen is
gesteld ten aanzien van de arbeidsomstandigheden. Artikel 4.11 BouwafvalAlgemeen Dit artikel regelt hoe moet worden omgegaan met bouwafval. De
Woningwet eist geen regeling omtrent het bouwafval, maar laat wel toe dat de
bouwverordening dit regelt. Hoofdstuk 8 gaat over het sloopafval.
Uitgangspunt voor het verplicht stellen van het op de bouwplaats scheiden
van afvalstoffen in fracties is dat een afvalstof in hogere regelgeving als
gevaarlijk is gekwalificeerd en uit hoofde van een doelmatige verwijdering
bij de bron moet worden gescheiden, dan wel dat een afvalstof slechts voor
hergebruik geschikt is, indien deze schoon blijft en niet vermengd wordt met
ander afval. a Gevaarlijke afvalstoffen Gevaarlijke afvalstoffen moeten
krachtens wettelijk voorschrift apart worden gehouden. Een anti-mengclausule
in in het derde lid van artikel 4 van de Regeling Europese afvalstoffenlijst
(EURAL; Stcr. 17 augustus 2001, nr. 158, blz. 9), verbiedt het mengen van
gevaarlijk afval met ander afval (zgn. verdunnen). Eenmaal gescheiden
afvalstoffen dienen ook daarna gescheiden te blijven. Daartoe verplicht de
Regeling scheiden en gescheiden houden die is gebaseerd op de Wet
milieubeheer. De doe-het-zelver kan geringe hoeveelheden gevaarlijk
(chemisch) afval thuis in de chemobox doen en op deze wijze gescheiden
afvoeren via de van gemeentewege georganiseerde inzameling van klein
chemisch afval van huishoudens. b en c Glaswol en steenwol Glaswol en
steenwol (minerale wol) worden door of vanwege de leverancier ingezameld.
Steenwolresten worden verzameld in een zogeheten 'big bag' (een stevige zak
met een inhoud van 1 m3) of een zak van 200 liter. De ondergrens van 1 m3
per bouwproject is ingesteld om geen onevenredige kosten te veroorzaken.
Onder het begrip 'bouwproject' wordt verstaan het geheel van
bouwwerkzaamheden waarvoor een en dezelfde bouwvergunning is verleend.
Glaswol komt niet in grote hoeveelheden vrij bij de bouw, zodat de plicht
tot scheiden slechts bij grotere isolatiewerkzaamheden effectief zal zijn. d
Overig afval Voor het overige bouwafval blijkt er een financiële impuls
aanwezig die bewerkstelligt dat een scheiding in afzonderlijke fracties
plaatsvindt. De onderhavige overige afvalstoffen moeten worden afgevoerd
naar een inrichting die op grond van de milieuwetgeving bevoegd is om deze
stoffen in ontvangst te nemen. Wanneer is iets afval? Zodra op een
bouwplaats materialen of stoffen worden gedeponeerd in een afvalbak is er
sprake van bouwafval. Restanten van materialen en stoffen die apart worden
gelegd om later nog te kunnen gebruiken zijn dus (nog) geen afval.
Acceptatievoorwaarden en marktwerking De verplicht uit het bouwafval op de
bouwplaats te scheiden fracties gelden als ondergrens. Het staat degene die
bouwt dus vrij een verdergaande scheiding toe te passen. De marktpartijen
opdrachtgever en aannemer zullen veelal op basis van economische motieven
besluiten tot een verdergaande scheiding. Hierbij zullen prijzen worden
vergeleken en zal bij een verdergaande scheiding dikwijls een gunstiger
prijs- en kostenverhouding gelden. Indien een verdergaande scheiding
plaatsvindt, geldt onverkort het voorschrift dat moet worden afgevoerd naar
een bewerkingsinrichting die bevoegd is deze afvalstoffen te ontvangen. De
fractie overig afval moet in het algemeen worden afgevoerd naar een
sorteerinrichting. Als sorteerinrichting worden ter zake ook verstaan
inrichtingen onder de naam overslagbedrijf of gemeentelijke milieustraat.
Voorwaarde is dat het overslagbedrijf c.q. de milieustraat op grond van zijn
vergunning bevoegd is tot ontvangst van de afvalstoffen. Niet alle
overslagbedrijven c.q. milieustraten zijn bevoegd tot ontvangst van
bedrijfsafvalstoffen. Om de marktpartijen niet voor de voeten te lopen is
afgezien van een zeer gedetailleerde regelgeving. Tevens zou de
effectiviteit van de regeling in het gedrang komen, wanneer in de
voorschriften andere verplichtingen zouden worden opgelegd dan die
voortvloeien uit de acceptatievoorwaarden van de ontvanger (bewerker,
sorteerder, inzamelaar enz.). Het verdient dan ook aanbeveling om nauwkeurig
kennis te nemen van de acceptatie-eisen en de eventuele veranderingen
daarin. Afvoeren en overdragen van bouwafval De formulering 'gescheiden
houden op de bouwplaats' heeft vooral ten doel om het mengen van reeds
uitgesorteerde fracties bij het gereed maken voor transport vanaf het werk
te verbieden. Voor een wijze van vervoer die bevorderlijk is voor het
hergebruik van materialen, geldt andere wetgeving dan de bouwverordening,
waarbij met name te denken valt aan de provinciale milieuverordening. Uit
dien hoofde moet het bouwafval worden afgevoerd naar een bewerkings- of
verwerkingsinrichting, respectievelijk een inzamelaar die op grond van de
Wet milieubeheer bevoegd is deze afvalstoffen te ontvangen. De afvoer naar
een stortplaats gebeurt doorgaans niet rechtstreeks vanaf de bouwplaats. Het
Besluit stortverbod afvalstoffen bevat namelijk sinds 1 april 1997 een
stortverbod voor herbruikbaar bouw- en sloopafval. Particulieren die geringe
hoeveelheden bouw- en sloopafval zelf wegbrengen, kunnen terecht bij
sorteerbedrijven en gemeentelijke milieustraten, veelal ook op
zaterdagmorgen. Volledigheidshalve zij opgemerkt dat het stortverbod niet
geldt voor asbest, waarvoor juist een stortplicht geldt. Asbest is in het
onderhavige artikel over bouwafval niet genoemd, omdat het als bouwmateriaal
niet meer is toegelaten. Terugleveren aan de leverancier of fabrikant Er
zijn enkele bouwstoffen waarvan het restant/afval wordt teruggeleverd aan de
fabrikant c.q. de leverancier. Voor deze situatie geldt een uitzondering op
de regel dat op de bouwplaats gescheiden fracties naar een
bewerkingsinrichting of anders naar een sorteerinrichting moeten worden
afgevoerd. Rechtstreekse retourlevering waarbij het product dient als
grondstof voor nieuwe producten wordt zinvol geacht. Sorteerinrichting
Afvoeren van ongesorteerd bouwafval, de zogeheten fractie overig afval, is -
voorzover het uit meer dan één afvalstof bestaat - alleen toegestaan naar
een sorteerinrichting, die bevoegd is de desbetreffende afvalstoffen
ongesorteerd te ontvangen. Een sorteerbedrijf dient zich in het algemeen
naast de beoordelingsrichtlijn voor de certificering van sorteerbedrijven te
houden aan de Regeling niet-herbruikbaar bouw- en sloopafval (Stcrt. 31, 13
februari 1996). Hierin worden de volgende afvalstromen aangeduid als
herbruikbaar: harde steenachtige materialen, ferro en non-ferro metalen,
massief niet-verduurzaamd hout, papier/karton, LDPE-folie,
kunststofgevelelementen of delen daarvan en kunststofleidingbuizen. Voor
deze stromen ligt uitsortering voor de hand, hetzij aan de bron, hetzij
achteraf in een sorteerinrichting. Voor papier/karton en kunststoffen is de
mogelijkheid van uitsorteren bij een sorteerbedrijf volledig operationeel.
Voor de retourname van reststoffen van gipsblokken en gipskartonplaten heeft
de Nederlandse Branchevereniging voor Gips (NBVG) in samenwerking met de
gipsproducenten een systeem scheiden en schoon afvoeren ontwikkeld. Voor
steenwol is deze mogelijkheid enigszins operationeel en voor EPS
('piepschuim') en gipsblokken nog niet, vanwege het nietoperationeel zijn
van een retoursysteem (stand van zaken medio 1997). Overigens geldt voor
zowel steenwol als EPS dat zij meestal slechts in geringe mate in bouwafval
voorkomen. Voor diverse specifieke kunststofafvalstromen zijn
bewerkingssystemen ontwikkeld. Bij de aflevering aan bouwbedrijven kunnen
transporteurs van aangeschafte bouwmaterialen de inname aanbieden van LDPE
en LDPE-folie. Via de Stichting KNAPZAK nemen enkele kunststofverwerkers
deze kunststoffen zowel van transporteurs als van sorteerbedrijven in voor
reclycing. De thermoplasten PVC, PE en PP (buismaterialen) kunnen door
sorteerbedrijven voor verwerking worden aangeboden aan twee leden van de
Vereniging van Kunststofleidingsystemen (FKS) te Amsterdam. Voor kunststof
gevelelementen kunnen sorteerbedrijven gebruik maken van het
recyclingsysteem van de Stichting Recycling VKG te Zoetermeer. Een
verwerkingssysteem voor kitkokers, verfverpakking en snoerband
(PP-materialen) is operationeel bij B & R Recycling BV te Middelharnis.
Mee terugnemen naar de werf Uitdrukkelijk is bepaald dat degene die
bedrijfsmatig bouwwerkzaamheden verricht, de aannemer, een geringe
hoeveelheid bouwafval mee terug mag nemen naar zijn bedrijf voor tijdelijke
opslag. Deze bevoegdheid sluit aan op de bestaande praktijk. Het
formaliseren ervan wordt gezien als van groot praktisch nut. Overigens kan
het zijn dat voor deze opslag een vergunning is vereist op grond van de Wet
milieubeheer. De term tijdelijke opslag duidt erop dat dit afval vervolgens
in het algemeen wel moet worden afgevoerd naar een sorteerbedrijf. De plicht
om zgn. EURAL-stoffen gescheiden te houden van andere stoffen, de
anti-mengclausule, blijft onverkort van kracht, evenals de plicht tot het
afvoeren van deze stoffen naar een depot of ze overdragen aan een inzamelaar
die voor de inname van deze stoffen bevoegd is. Enkele specifieke begrippen
Met de term 'bevoegd is ...... te ontvangen' wordt gedoeld op de
aanwezigheid van een vergunning ingevolge de Wet milieubeheer, voorzover een
milieuvergunning bij die wet verplicht is gesteld. Onder 'inzamelaar' wordt
verstaan degene die bevoegd is een afvalproduct in te zamelen met het oog op
hergebruik of teruglevering naar de producent. Voor enkele deelstromen
kunststoffen bestaat een dergelijk inzamelsysteem. Zie de toelichting van
artikel 8.1.1 Ad c onder het kopje Inzamel- en recyclingsystemen voor
kunststoffen. Lid 1 De gevaarlijke fractie uit het bouwafval moet bij de
bron - dit is op het terrein - worden gescheiden van het overige bouwafval.
In een later stadium scheiden levert veel moeilijkheden op en lukt maar ten
dele. Voor de verwijdering van het gevaarlijk afval gelden de regels van de
Wet milieubeheer. De strekking van dit lid is mede dat de inrichting
waarheen het gevaarlijk afval gaat moet beschikken over een adequate
vergunning op grond van de Wet milieubeheer. Er bestaat keuzevrijheid naar
welk bedrijf wordt afgevoerd. In de praktijk komt het bepaalde in dit lid
erop neer dat gevaarlijk bouwafval niet naar een stortplaats gaat.
Stortplaatsen zijn vrijwel nooit bevoegd de hier bedoelde stoffen in
ontvangst te nemen. Voor sommige gevaarlijke afvalstoffen is verbranden de
beste oplossing. Voor de handhaving is het van belang dat het begrip
'gevaarlijk' uniform wordt uitgelegd. De verwijzing naar de als gevaarlijk
aangeduide afvalstoffen van hoofdstuk 17 van de Regeling Europese
afvalstoffenlijst (EURAL; Stcr. 17 augustus 2001, nr. 158, blz. 9) - in
werking getreden op 1 mei 2002 - voorziet hierin. In artikel 1.1 van de Wet
milieubeheer wordt verwezen naar dit besluit. De EURAL vervangt het Besluit
aanwijzing gevaarlijke afvalstoffen (BAGA) (Stb. 1993, 617) dat van 1
januari 1994 tot 1 mei 2002 gold. De EURAL wijkt inhoudelijk voor wat
betreft de lijst gevaarlijke afvalstoffen nauwelijks af van het BAGA.
Hoofdstuk 17 van de lijst gaat over het bouw- en sloopafval. De
Nederlandstalige versie van de lijst is als bijlage 5 opgenomen in de
publicatie 'Handreiking Eural; Europese afvalstoffenlijst' van het
ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer van
september 2001. De in deze lijst met een asterisk (*) aangeduide nummers
zijn gevaarlijke afvalstoffen. Voor het verwijderen (slopen) van asbest en
asbesthoudende materialen geldt het Asbestverwijderingsbesluit.
Vergunningvoorwaarden Het is toegestaan over de exacte wijze van scheiden,
opslaan en afvoeren, uitsluitend wanneer dit is bedoeld ter uitvoering van
de in het eerste lid genoemde fracties, voorwaarden aan de bouwvergunning te
verbinden. Deze voorwaarden betreffen aspecten die niet in een algemene
regeling als de verordening thuis horen maar zijn toegesneden op de concrete
situatie. Dit kan bijvoorbeeld betreffen het niet bij elkaar brengen van
bepaalde soorten gevaarlijk (chemisch) afval. Niet al het gevaarlijk afval
kan door elkaar in één bak worden gedeponeerd. Het is zinvol aan te geven
welke stoffen niet bij elkaar mogen en op welke wijze c.q. onder welke
condities de (tijdelijke) opslag op de bouwplaats moet geschieden. In de
regel eist de inzamelaar c.q. vervoerder al de wijze van scheiden en
verpakken van de risicodragende stoffen. De bakken - sommige typen
onderverdeeld in compartimenten - zijn vaak eigendom van de
inzamelaar/vervoerder. De overheid kan de eventuele vergunningvoorwaarden
hierop afstemmen. Het is niet toegestaan voorwaarden aan de bouwvergunning
te verbinden die ertoe strekken nog andere fracties verplicht op de
bouwplaats te scheiden dan die vermeld staan in het eerste lid. In het
algemeen komt men dan in strijd met het derde lid van artikel 56 van de
Woningwet. Om redenen van veiligheid en verwerking mogen bepaalde stoffen
niet bij elkaar. Dit zijn globaal aangeduid: een ontstekingsbron
(batterijen) niet combineren met een brand- of explosiebron
(houtverduurzamingsmiddelen, lijmen, verven, verdunningsmiddelen, harders,
versnellers, vertragers enz.), logen, basen en zuren (zoutzuur komt vrij bij
de afbouw) niet combineren met een ontstekingsbron noch met een brand- of
explosiebron. Omdat bouw- en sloopafval veel samenhang vertoont, verdient
het aanbeveling bij het lezen van deze toelichting ook (delen van) de
toelichting op hoofdstuk 8, het slopen, te betrekken. Artikel 4.12 Gereedmelding van (onderdelen van) de
bouwwerkzaamhedenDe gereedmelding is nodig om het bouwtoezicht in de gelegenheid te stellen
spoedig daarna controles uit te voeren. Voorts is de gereedmelding een
voorwaarde voor het in gebruik mogen nemen of geven van het bouwwerk
ingevolge artikel 7b Woningwet. Lid 1 Het controleren van leidingdoorvoeren
en aansluitpunten is veelal in een latere fase van de bouw niet effectief of
althans niet zonder extra graafwerkzaamheden mogelijk. Daarom geldt de eis
van onmiddellijke melding. Het controleren van de thermische isolatie op kwaliteit en dikte
overeenkomstig de uitkomst van de berekening van de
energieprestatiecoëfficiënt, zoals voor de desbetreffende categorie gebouwen
voorgeschreven in het Bouwbesluit 2003, is eveneens slechts effectief
mogelijk, voordat deze isolatie aan het oog is onttrokken door het
opmetselen van het buitenspouwblad van een wand, door het afpleisteren van
de isolatie of het aanbrengen van een andere afwerkconstructie. Overigens
stelde SenterNovem in opdracht van het ministerie van VROM in februari 2007
een gratis informatiemap met onder meer een checklist en een rekenlineaal
samen om de buitendienstinspecteur van het gemeentelijk bouwtoezicht bij
zijn bouwplaatscontroles op de energieprestatienormering te ondersteunen.
Raadpleeg, voor zover in de eigen gemeente in het ongerede geraakt of in
onvoldoende exemplaren aanwezig, daarvoor www.senternovem.nl/epn/handhaving
of neem contact op met de Helpdesk Gemeenten van SenterNovem,
gemeenten@senternovem.nl of 030 239 35 33. Lid 2 Teneinde de voortgang van
de bouw niet te lang op te houden, is een termijn van twee dagen vermeld,
waarbinnen het mogelijk is dat het bouwtoezicht de noodzakelijke of gewenste
controles uitvoert. Lid 3 Voor zover in de voorwaarden van de bouwvergunning
niet anders is gesteld, geldt ook hier de termijn van twee dagen. Artikel 4.13 Melden van werken bij lage temperaturenVoor de toepassing van dit artikel kan NEN 6722, uitgave 1989,
(Voorschriften Betonuitvoering (VBU)) een goed hulpmiddel zijn. Artikel 4.14 Verbod tot ingebruiknemingVervallen 5 Staat van open erven en terreinen, brandveiligheidinstallaties,
aansluiting op de nutsvoorzieningen en het weren van schadelijk en
hinderlijk gedierteParagraaf 1 Staat van open erven en terreinenAlgemeenIn deze verordening is in aansluiting op het Bouwbesluit een onderscheid
gemaakt in de eisen die gelden voor het bouwen en de eisen die gelden voor
bestaande bouwwerken, zo ook de staat waarin open erven en terreinen behoren
te verkeren. Overtreding van de bepalingen van dit hoofdstuk is een reden
voor het opleggen van een plicht tot het treffen van voorzieningen op grond
van artikel 13 Woningwet dan wel het toepassen van bestuursdwang of het
opleggen van een last onder dwangsom. Voor de situaties die al bestonden
voor het in werking treden van de artikelen 5.1.2 en 5.1.3 moet worden
afgewogen of de verlangde voorzieningen ter plekke mogelijk zijn en of het
alsnog oleggen van een plicht tot het treffen van die voorzieningen redelijk
is. De artikelen 5.1.2 en 5.1.3 zijn nagenoeg gelijk aan de artikelen 2.5.3
en 2.5.4 van hoofdstuk 2, de aanvraag om bouwvergunning. Op die plek
fungeren de eisen als een toets voor aanvraag om bouwvergunning. De
bepalingen van dit hoofdstuk richten zich op de staat of toestand van een
open erf of terrein en niet op het gebruik daarvan. Het gebruik van open
erven en terreinen wordt geregeld in hoofdstuk 7. Zo sluit artikel 5.1.1
nauw aan bij artikel 7.3.2. Artikel 5.1.1 Staat van onderhoud van open erven en terreinenDe tekst van dit artikel is overgenomen uit artikel 299 MBV 1965. Van een
onvoldoende staat van een open erf of terrein is bij voorbeeld sprake,
indien een open erf of terrein verontreinigd is. Deze verontreiniging kan
een gevolg zijn van het gebruik van een ander terrein of van een gebrek aan
een bouwwerk. De onvoldoende staat van een terrein kan ook worden
veroorzaakt door overvloedige begroeiing, waardoor de lichttoetreding tot
een gebouw wordt belemmerd of de veiligheid van het verkeer (gebrek aan
uitzicht) in gevaar komt. Over de mogelijkheid van aanschrijving op grond
van dit artikel in de MBV 1965 gaat de uitspraak van ARRS 21 april 1987,
W/RvS/03.85.6262. Artikel 5.1.2 Bereikbaarheid van gebouwen voor wegverkeer.
BrandblusvoorzieningenZie de toelichting op artikel 2.5.3. Bij het toepassen van bestuursdwang op
het opleggen van een last onder dwangsom wegens strijd met artikel 7b,
eerste lid, onder d, juncto het onderhavige artikel 5.1.2, eerste en tweede
lid, ware rekening te houden met het bepaalde in artikel 12.3 van deze
bouwverordening. Artikel 5.1.3 Bereikbaarheid van gebouwen voor gehandicaptenZie de toelichting op artikel 2.5.4. Paragraaf 2 Staat van brandveiligheidinstallaties en
vluchtrouteaanduidingenArtikel 5.2.1 Voorschriften inzake brandveiligheidsinstallaties en
vluchtrouteaanduidingenOvereenkomstig de systematiek van de Woningwet is het noodzakelijk om eisen
te stellen omtrent de staat van bestaande gebouwen, indien eisen worden
gesteld aan te bouwen gebouwen. Ten aanzien van de brandmeldinstallaties, de
ontruimingsalarminstallaties en de vluchtrouteaanduidingen gelden voor de
bestaande bouw dezelfde eisen als voor nieuwbouw. De voorschriften van deze
paragraaf vormen de grondslag voor een besluit op grond van artikel 13
Woningwet dan wel het toepassen van bestuursdwang of het opleggen van een
last onder dwangsom indien een brandveiligheidsvoorziening in een gebouw
ontbreekt of zich bevindt in een staat die niet in overeenstemming is met de
voorschriften van deze paragraaf. In geval van dreigend gevaar voor de
gezondheid of veiligheid kunnen burgemeester en wethouders vanaf 1 april
2007 op basis van artikel 1a van de Woningwet optreden tegen een overtreding
van de voorschriften in deze paragraaf door toepassing van bestuursdwang of
door de oplegging van een last onder dwangsom. Artikel 5.2.2 Aanwezigheid van brandveiligheidsinstallaties in
gebouwen niet zijnde woningen, woongebouwen, logiesverblijven,
logiesgebouwen of kantoorgebouwenDe toelichting op dit artikel vervalt. Artikel 5.2.3 Aanwezigheid van brandveiligheidsinstallatie in
woongebouwen van bijzondere aardDe toelichting op dit artikel vervalt. Artikel 5.2.4 Aanwezigheid van brandveiligheidsinstallaties in
logiesverblijven en logiesgebouwenDe toelichting op dit artikel vervalt. Artikel 5.2.5 Aanwezigheid van brandveiligheidsinstallaties in
kantoorgebouwenDe toelichting op dit artikel vervalt. Paragraaf 3 Aansluiting op de nutsvoorzieningenArtikel 5.3.1 Eis tot aansluiting aan de waterleidingZie de toelichting op artikel 2.7.1. Het onderhavige voorschrift kan geen
grondslag voor een besluit ingevolge artikel 13 Woningwet dan wel tot
toepassing van bestuursdwang of het opleggen van een last onder dwangsom
vormen waarin het college van burgemeester en wethouders het maken van een
aansluiting op het waterleidingnet verplicht stelt vanuit een pand waarin
een binnenhuisinstallatie - als bedoeld in de opgesomde artikelnummers van
het Bouwbesluit - ontbreekt. Dit kan zich voordoen wanneer toepassing van de
gelijkwaardigheidbepalingen van het Bouwbesluit ertoe leidt dat het college
de aanwezigheid van een alternatieve voorziening voor het betrekken van
drinkwater voldoende acht, bijv. in de vorm van een doeltreffende welput,
regenbak of watertank. Voor de wijze van meten van de afstand tot de dichtst
bij zijnde leiding van het openbare distributienet, zie artikel 5.3.7. Artikel 5.3.2 Eis tot aansluiting aan het elektriciteitsnetZie de toelichting op de artikelen 2.7.2 en mutatis mutandis 5.3.1. Artikel 5.3.3 Eis tot aansluiting aan het aardgasnetZie de toelichting op de artikelen 2.7.3 en mutatis mutandis 5.3.1. Artikel 5.3.4 Eis tot aansluiting aan de openbare rioleringZie de toelichting op de artikelen 2.7.4 en mutatis mutandis 5.3.1. Het is
zinloos om door middel van een besluit ingevolge artikel 13 Woningwet dan
wel tot toepassing van bestuursdwang of het opleggen van een last onder
dwangsom te verplichten tot het aansluiten op het openbaar riool, zolang -
op grond van het Lozingsbesluit bodembescherming - het afvalwater in de
bodem mag worden geloosd met behulp van in dat besluit voorgeschreven
voorzieningen (zuiveringssysteem en infiltratievoorziening) en de genoemde
voorzieningen - in financiële zin - nog niet afgeschreven zijn. Immers, een
regeling van de rijksoverheid zoals het Lozingsbesluit bodembescherming
prevaleert ten opzichte van een gemeentelijke verordening, in casu de
bouwverordening. Artikel 5.3.5 Aansluiting anders dan aan de openbare
rioleringZie de toelichting op artikel 2.7.5. Artikel 5.3.7 Wijze van meten van de afstand tot de leidingen van het
openbare net van de nutsvoorzieningenParagraaf 4 Het weren van schadelijk of hinderlijk gedierte.
ReinheidArtikel 5.4.1 PreventieOnreinheid die verband houdt met de wijze van gebruiken van een bouwwerk is
geregeld in artikel 7.4.1. Artikel 5.4.1 betreft de staat waarin een
bouwwerk zich moet bevinden. Dit artikel heeft sinds 1 april 2007
rechtstreekse werking en leidt in geval van geconstateerde gebreken tot een
besluit ingevolge artikel 13 Woningwet dan wel tot toepassing van
bestuursdwang of het opleggen van een last onder dwangsom gericht aan de
eigenaar die kennelijk het bouwwerk onvoldoende onderhoudt. Het artikel is
bedoeld om excessen tegen te gaan. 6 Brandveilig gebruikVervallen (in verband met de inwerkingtreding van het “Besluit
brandveilig gebruik bouwwerken”).7 Overige gebruiksbepalingenAlgemeenDe Woningwet (artikel 8, tweede lid) eist dat de bouwverordening
voorschriften bevat over het gebruik van woningen, woonketen, woonwagens,
andere gebouwen, bouwwerken geen gebouw zijnde, en standplaatsen. De wet
noemt onderwerpen die in elk geval moeten worden geregeld. Daarnaast mogen
dus ook andere onderwerpen in de bouwverordening worden geregeld over het
gebruik. Het brandveilig gebruik, genoemd in de opsomming van artikel 8
Woningwet, is opgenomen als hoofdstuk 6 van deze verordening. De overige
gebruiksbepalingen staan in dit hoofdstuk. Paragraaf 1 Overbevolking en slaapplaatsenArtikelen 7.1.1 en 7.1.2 Overbevolking van woningen, woonwagens en
woonketen Deze artikelen berusten op artikel 8, tweede lid, sub a5, van de Woningwet.
Zij zijn bedoeld om in uitzonderlijke gevallen waarin vooral de hygiëne dit
vereist, van gemeentewege een handhavingsbesluit te kunnen nemen tot een
gedwongen beëindiging van de geconstateerde overbevolking van een gebouw, te
realiseren binnen een in het besluit aangegeven termijn. Het genoemde doel
van het kunnen optreden tegen excessen brengt met zich mee dat de
normstelling uit het onderhavige voorschrift principieel ongeschikt is om te
beoordelen, of een woning in normale omstandigheden groot genoeg is voor een
bepaald aantal bewoners. Indien men toch inspiratie wenst te ontlenen aan
het onderhavige voorschrift voor het opstellen van een regeling op het
gebied van de woonruimteverdeling, het beoordelen van de passendheid van
huisvesting ten behoeve van gezins-/relatiehereniging e.d., ware de
normstelling 1,5 à 2 maal zo zwaar te kiezen, teneinde niet op de grens van
de overbevolking te balanceren. Overigens kunnen lokale omstandigheden voor
een gemeenteraad aanleiding vormen tot het opnemen van een afwijkende
normstelling in zijn bouwverordening. Artikel 7.1.1 zou bij voorbeeld ook
als volgt kunnen luiden: 'Het is verboden een woning te bewonen met of toe
te staan dat een woning wordt bewoond door meer dan één persoon per 9 m2
gebruiksoppervlakte, met dien verstande dat voor de eerste persoon van het
totale aantal bewoners ten minste 12 m2 gebruiksoppervlakte aanwezig dient
te zijn.' Vanwege de beperkende wettelijke bepalingen betreffende het
binnentreden van woningen door toezichthoudende ambtenaren zal de handhaving
van deze artikelen in het algemeen geschieden naar aanleiding van ontvangen
klachten of anderszins gerezen vermoedens van overtreding. Voor permanent
bewoonde kamerverhuurbedrijven, asielzoekerpensions e.d. is een regelmatiger
toezicht wenselijk en mogelijk. Overigens moet voor de wat grotere
woongebouwen die geen gewone één- en meergezinshuizen zijn, afhankelijk van
het aantal aanwezige personen worden beschikt over een vergunning op grond
van artikel 6.1.1 van deze bouwverordening ('vergunning brandveilig
gebruik') Artikel 7.1.1 Overbevolking van woningenDe normstelling in dit artikel is gebaseerd op de maximale plaatsings- en
gebruiksmogelijkheden van gewone bedden, dus geen stapel- of opklapbedden.
Het niet baseren van de normstelling op het gebruik van stapelbedden is mede
ingegeven door de soepele voorschriften van het Bouwbesluit over de
minimumhoogte van verblijfsruimten in woningen. Voor het gebruik van een
eenpersoonsbed in de kleinst mogelijke verblijfsruimte volgens het
Bouwbesluit blijkt 5 m2 netto vloeroppervlakte per bed noodzakelijk; in
grotere verblijfsruimten circa 4,5 m2. Bovendien is de normstelling zo
gekozen, dat in principe niet geslapen behoeft te worden in andere dan
verblijfsruimten, respectievelijk in gemeenschappelijke ruimten. Zie voor
het begrip 'gebruiksoppervlakte' artikel 1.1. Artikel 7.1.2 Overbevolking van woonwagens en woonketenDe normstelling in dit artikel is gebaseerd op de maximale plaatsings- en
gebruiksmogelijkheden van stapelbedden. Overigens is de lagere getalwaarde
in dit artikel ten opzichte van het vorige artikel vergelijkbaar met het
verschil in getalwaarde tussen artikel 4.25 en artikel 4.30 van het
Bouwbesluit. Paragraaf 2 Staken van het gebruikArtikelen 7.2.1, 7.2.2 en 7.2.3 Verbod tot gebruik en staken van
gebruikAanvullend op de voorschriften van het Bouwbesluit en de bepalingen van de
Woningwet 1991 is het voor een aantal situaties nodig een verbod te stellen
tot het gebruik of een plicht in het leven te roepen tot het staken van het
gebruik. Artikel 7.2.1 biedt de mogelijkheid een verbod te stellen tot het
gebruik van een bouwvallig bouwwerk. Tevens kan op grond van dit artikel een
verbod gesteld worden tot het gebruik van een bouwwerk wat nabij een
bouwvallig bouwwerk is gelegen. Het staken van het gebruik c.q. het verbod
tot gebruik als bedoeld in de artikelen 7.2.2 en 7.2.3 is afhankelijk
gesteld van een beschikking van burgemeester en wethouders. De mededeling
als bedoeld in artikel 7.2.1 is te beschouwen als een mededeling van
feitelijke aard. Paragraaf 3 Gebruik van bouwwerken, open erven en terreinenArtikel 7.3.1 Verbod tot het gebruik van bouwwerken, open erven en
terreinen in afwijking van de bestemming Reden tot vervallen van artikel 7.3.1 Op 11 februari 1993 heeft de
voorzitter van de Afdeling Rechtspraak van de Raad van State een
waarschuwing tot het toepassen van bestuursdwang wegens overtreding van
artikel 7.3.1 geschorst, omdat naar het oordeel van de voorzitter artikel 8
van de Woningwet geen grond biedt voor een dergelijke bepaling. De tekst van
artikel 7.3.1 was gelijk aan de tekst van artikel 352 MBV. Artikel 352 was
gebaseerd op artikel 168 van de gemeentewet. De Woningwet van 1991 geeft in
artikel 8 een limitatieve opsomming van in de bouwverordening te regelen
onderwerpen. Dit betekent dat er in de bouwverordening geen plaats meer is
voor een op artikel 168 gemeentewet gebaseerde bepaling. De opvolger van
artikel 352 MBV moest dus worden ondergebracht bij de opsomming van artikel
8 van de Woningwet. De Voorzitter van de Afdeling rechtspraak kwam in
vorengenoemde uitspraak tot het oordeel dat de Woningwet van 1991 geen
grondslag biedt voor een gebruiksvoorschrift als opgenomen in artikel 7.3.1.
Hierdoor mist artikel 7.3.1 verbindende kracht. De mogelijkheid om de
ondeugdelijke grondslag te repareren sluit de voorzitter in de uitspraak
nadrukkelijk uit. Overeenkomstig eerdere jurisprudentie wordt uitgesloten
dat een eenmaal ingetrokken artikel 352 MBV opnieuw wordt vastgesteld. In de
onderhavige casus had de gemeente bij invoering van de nieuwe
bouwverordening de oude bouwverordening en dus ook artikel 352 ingetrokken.
Hoewel de uitspraak op één gemeente betrekking heeft, strekt de betekenis
van een onverbindendverklaring zich uit over alle gemeenten met een
identieke bepaling. Nu gebleken is dat er geen bodemprocedure loopt en
derhalve in deze kwestie geen uitspraak van de Afdeling rechtspraak volgt,
heeft het materieel geen waarde artikel 7.3.1 te handhaven. Bij een formele
benadering kan als nadeel worden genoemd dat door te schrappen een andere
mogelijk andersluidende uitspraak wordt voorkomen. Er bestaan geen
aanwijzingen dat in de toekomst een ander oordeel is te verwachten. Derhalve
is artikel 7.3.1 geschrapt. Vooralsnog mag worden aangenomen dat in de
gemeenten waar artikel 352 MBV niet is ingetrokken, dit artikel de
rechtskracht heeft behouden en herleeft op het moment dat artikel 7.3.1
onverbindend moet worden geacht of is ingetrokken. Omdat in een aantal
gemeenten artikel 352 MBV nog bestaat volgt hierna de toelichting die daarop
betrekking heeft. Artikel 352 MBV 1965 Dit artikel vormt gedurende de tijd
dat de bedoelde bestemmingsplannen nog niet zijn aangepast aan de Wet op de
Ruimtelijke Ordening, een noodzakelijk complement op de artikelen 10 en 12
van die wet. Deze artikelen bepalen namelijk, dat bij een bestemmingsplan
regelingen, c.q. voorlopige regelingen, mogen worden gegeven omtrent het
gebruik van de in het plan begrepen grond en de zich daarop bevindende
opstallen. In de toekomst kan het gebruik van gronden en opstallen zo nodig
in een bestemmingsplan worden geregeld. De bouwverordening geeft dus als het
ware een overgangsregeling. Indien een plan of voorschriften, als in de
aanhef van het eerste lid bedoeld, in overeenstemming worden gebracht met de
Wet op de Ruimtelijke Ordening, treedt voor het gebied, dat in dat plan is
begrepen, artikel 352 buiten werking. De aanpassing van de Wet op de
Ruimtelijke Ordening moet ingevolge de Overgangswet binnen vijf jaar na de
inwerkingtreding van laatstbedoelde wet geschieden. Nog steeds zijn niet
alle bestemmingsplannen aangepast, zodat deze overgangsregeling vooralsnog
nodig blijft. Dit artikel houdt uitsluitend voorschriften in over ander
gebruik dan bouwen en kan daarom geen grond zijn voor het weigeren van een
bouwvergunning. Artikel 7.3.2 HinderDe strekking van dit artikel is gelijk aan artikel 367 MBV 1965. Het oude
artikel was gebaseerd op de gemeentewet, terwijl artikel 7.3.2 is gebaseerd
op de Woningwet en per 1 april 2007 rechtstreeks handhaafbaar op grond van
de Woningwet dus mogelijk maakt. Dit artikel betreft, voor zover het een
regeling bevat ter voorkoming van schade, hinder of overlast, een materie
die eventueel ook in een algemene plaatselijke verordening (APV) kan worden
geregeld. Voor zover zij in een APV is geregeld, dient dezelfde bepaling
uiteraard niet in de bouwverordening te worden opgenomen. Bijna
onvermijdelijk blijkt een zekere overlapping van het onderhavige artikel en
een enigszins vergelijkbaar artikel in de Model-APV (art. 4.4.1). Gelet op
doel en strekking van de bouwverordening zal artikel 7.3.2 voornamelijk
toepassing kunnen vinden als er een relatie kan worden gelegd met bouwen of
bouwwerken. Voor open erven en terreinen niet direct behorende tot een
bouwwerk zal eerder de APV van toepassing zijn. Daar bepaalde voor de
omgeving hinder veroorzakende activiteiten direct zijn verbonden met hetgeen
in, op, aan of nabij een bouwwerk gebeurt is dit artikel in de
bouwverordening nodig. Voor zover het hinder in verband met de
brandveiligheid betreft, ware in plaats van artikel 7.3.2 toe te passen
artikel 6.4.1. Artikel 7.3.2 kan onder meer worden toegepast in de volgende
gevallen: het plaatsen van voorwerpen of voertuigen in gemeenschappelijke
trappenhuizen van tot bewoning bestemde gebouwen, lawaaihinder (bij
voorbeeld door radio- en televisietoestellen), het veroorzaken van radio- en
televisiestoringen, voor zover niet geregeld in andere wettelijke
voorschriften, het opslaan van stankverwekkende stoffen, het op gevaarlijke
wijze stapelen van materiaal (bij voorbeeld voor kinderen bereikbare vaten
die kunnen gaan rollen), het verwijderen van asbest bevattende materialen of
restanten hiervan die zich in een zodanige staat bevinden dat het risico van
verspreiding van asbestvezels of –stof te vrezen valt. Door weersinvloeden
en door slecht onderhoud kunnen asbestbevattende materialen die zich aan de
buitenzijde van een bouwwerk bevinden of op een erf of terrein zijn
opgeslagen zodanige verwering of slijtage vertonen dat de vezels gemakkelijk
losraken en door de wind worden verspreid. Deze asbestvezels vormen een
risico voor de gebruikers van het bouwwerk en het erf of terrein en de
aangrenzende percelen. Het Asbestverwijderingsbesluit ziet op de situatie
van sloop en is niet toepasbaar op de situatie van verweren of slijtage. Een
overtreding van het bouwbesluit is niet aanwezig of is onvoldoende
aantoonbaar. In een dergelijke situatie kan een besluit tot teopassing van
bestuursdwang of oplegging van een last onder dwangsom worden gebaseerd op
overtreding van artikel 7.3.2 MBV juncto artikel 13 van de Woningwet.
Voldaan dient te zijn aan het gestelde in het eerste en derde lid van dit
artikel. Het gevaar van asbest is in algemene zin voldoende aangetoond om
maatregelen ter voorkoming van het verspreiden van asbestvezels en -stof te
rechtvaardigen. Voor het bestrijden van geluidsoverlast is ingevolge het
Inrichtingen- en vergunningenbesluit milieubeheer voor diverse inrichtingen
die geluid produceren een vergunning ingevolge de Wet milieubeheer vereist.
Gelet op het gestelde onder de letter c geldt artikel 7.3.2 niet voor deze
vergunningplichtige inrichtingen. Voor het bestrijden van geluidsoverlast
afkomstig van horeca-inrichtingen geldt het Besluit horecabedrijven
milieubeheer. Voorschrift 2.12 van dit besluit stelt dat de gemeenteraad bij
verordening twaalf dagen (of dagdelen) aanwijst waarop de voorschriften 2.1
tot en met 2.6 van het Besluit niet van toepassing zijn. Ter uitvoering van
deze plicht en in verband met de inwerkingtreding van de Wet milieubeheer is
de Model-APV herzien waarbij de burgemeester bevoegd is om voor het houden
van festiviteiten dagen of dagdelen aan te wijzen waarop horeca-inrichtingen
de voorschriften met betrekking tot geluid- en trillinghinder niet hoeven na
te leven. (Model-APV artikelen 4.1.1 tot en met 4.1.4). Het lijkt alleszins
redelijk in de periode dat deze zogenaamde twaalfdagenregeling geldt voor de
geluidsoverlast afkomstig van horeca-inrichtingen geen toepassing te geven
aan artikel 7.3.2 van de (Model-)bouwverordening. Paragraaf 4 Het weren van schadelijk of hinderlijk gedierte.
ReinheidArtikel 7.4.1 PreventieDit artikel heeft betrekking op preventieve maatregelen voor het weren van
schadelijk of hinderlijk gedierte en het in acht nemen van de algemene
reinheid. Ook dit artikel kan alleen maar worden toegepast in geval van
excessen. Voor de duidelijke en extreme gevallen van onreinheid is deze
bepaling onmisbaar. Zie voorts de toelichting bij artikel 5.4.1. Paragraaf 5 WatergebruikArtikel 7.5.1 Verboden gebruik van waterHet hier bedoelde verbod treedt pas in werking nadat burgemeester en
wethouders de beschikking hebben genomen. Zie de toelichting bij de
artikelen 7.2.1 tot en met 7.2.3. Paragraaf 6 InstallatiesArtikel 7.6.1 Gebruiksgereed houden van installatiesIn het algemeen genomen kan worden gesteld dat het de plicht van de eigenaar
of de gebruiker van een bouwwerk is de vereiste installaties te onderhouden
en gebruiksgereed te houden. Een gebruiker, bij voorbeeld een huurder, kan
over nalatigheid klagen bij de verhuurder en dit kan worden aangemerkt als
een privaatrechtelijke kwestie. Wanneer evenwel groot veiligheids- en
gezondheidsrisico of groot ongemak voor derden-bezoekers aan de orde is,
ligt dit anders. Daarom is in dit hoofdstuk een bepaling opgenomen over het
onderhoud en gebruiksgereed houden van liftinstallaties, collectieve
installaties voor portiekverlichting, centrale verwarming, mechanische
ventilatie, drukverhoging in de waterleiding (hydrofoor) e.d. Tevens is deze
bepaling toepasbaar op het te verrichten onderhoud aan terreinrioleringen,
inclusief pompen en putten, en op in de grond aangebrachte opvang- en
bezinkingsvoorzieningen voor hemelwater. N.B. Het onderhoud van
liftinstallaties is, voor wat betreft de veiligheidsaspecten van gewone
personenliften, in principe geregeld in het Besluit liften, dat op de Wet op
de gevaarlijke werktuigen berust. 8 SlopenAlgemeenHet hoofdstuk slopen dient ter uitvoering van het bepaalde in artikel 8,
tweede lid, letter d, van de Woningwet, en van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005. In dit hoofdstuk is een vergunningstelsel
opgenomen voor het slopen. Aan de vergunning kunnen voorschriften worden
verbonden gericht op het specifieke sloopproject. Het voornaamste motief
voor een uitgebreide sloopregeling in de bouwverordening is gelegen in een
bewuster omgaan met afvalstoffen en het zoveel mogelijk hergebruiken van
deze stoffen. Een regeling met hetzelfde motief gericht op het bouwafval
staat in artikel 4.11. Naar de artikelsgewijze toelichting daarop verwijzen
wij hier. Voordat werd gekozen voor het invoeren van een nieuwe beschikking,
de sloopvergunning, is overwogen of het mogelijk is in de bouwverordening
het selectief slopen, het scheiden en gescheiden afvoeren afdoende te
regelen in algemeen geldende eisen. Gelet op de huidige stand van zaken en
de toch zeer uiteenlopende sloopprojecten en locaties bleek dit niet
haalbaar. Bovendien is een sloopvergunning voor het verwijderen van asbest -
voor zover niet kan worden volstaan met een melding - in het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 voorgeschreven. Asbest In het Staatsblad van 17 juni 1993, nr. 290 is het
Asbestverwijderingsbesluit gepubliceerd. Dit besluit is opgevolgd door het
Asbestverwijderingsbesluit 2005, Stb. 2005, 704 van 27 december 2005 en is
gebaseerd op de Wet milieugevaarlijke stoffen en op de Woningwet. Dit
besluit bevat regels voor de verwijdering van asbest bij het slopen van
bouwwerken en het uit elkaar nemen van objecten. Het besluit heeft voor
zover het betreft het slopen van bouwwerken geen directe werking voor de
burger. Het besluit bevat een opdracht aan de gemeenteraad tot regelgeving
in de plaatselijke bouwverordening. De voorschriften van de bouwverordening
zijn bindend voor de burger. Het laatstgenoemde besluit is in werking
getreden op 1 maart 2006. Artikel 8, negende lid, van de Woningwet bepaalt
dat de gemeenteraad een jaar de tijd heeft om dit deel van het besluit - in
casu de artikelen 10 en 11 - in de bouwverordening op te nemen en dus
uiterlijk op 18 juni 1994 van kracht te doen zijn. Het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 gaat vergezeld van een uitvoerige Nota van
toelichting (Stb. 2005, 704, vanaf blz. 15). Het is niet zinvol een selectie
uit deze Nota over te nemen in de toelichting bij hoofdstuk 8 van de
bouwverordening. Aanbevolen wordt daarom de Nota van toelichting te
raadplegen, in het bijzonder het deel Algemeen (blz. 15 t/m 32).IncidentHet optreden in geval van een incident (ook wel aangeduid als calamiteit),
zoals een brand waarbij asbest vrij komt, staat thans in artikel 3, derde
lid van het Asbestverwijderingsbesluit 2005. Voor een juist optreden in
geval van een calamiteit is van veel belang de handreiking “Plan van aanpak
asbestbranden”. Voor andere oorzaken dan brand bestaat nog geen plan van aanpak. Ingevolge genoemd derde lid dient het opruimen van materialen en producten
die tengevolge van een incident zijn vrijgekomen eerst een
asbestinventarisatierapport te worden opgesteld. Dit dient bij voorkeur met
de bij het incident passende spoed te gebeuren.CertificeringVoor een uiteenzetting over de certificering van bedrijven wordt verwezen
naar de algemene toelichting op het Asbestverwijderingsbesluit 2005. De instantie die zich bezig houdt met de certificering is: Stichting
Certificatie Asbest, Postbus 22, 6720 AA Bennekom e-mail: info@ascert.nl,
fax: 0317-425725, website: www.ascert.nl.RisicoklasseBij Besluit van 7 juni 2006 (Stb. 2006, 348) is in de
arbeidsomstandighedenregelgeving over het asbest een indeling in
risicoklassen ingevoerd. Deze indeling is van belang voor de toepassing van
de arbo-regels. Zij is niet aan de orde bij de sloopvergunning.De verplichte meldingen van de aannemer en vergunninghouder aan de
arbeidsinspectie blijven bestaan. Voor zover de gemeente gewend was
meldingen te doen aan de arbeidsinspectie blijft dit ongewijzigd.Intensivering van de handhaving Langs verschillende
kanalen wordt aangedrongen op een intensivering van de handhaving van de
sloopvoorschriften. De VNG heeft in de ledenbrief over Ketenhandhaving
asbest van 12 februari 2007, Lbr. 07/07 aandacht gevraagd voor de handhaving
van de voorschriften over asbestverwijdering en de LOMprojecten over
ketenhandhaving asbest. De Vereniging Bouw- en Woningtoezicht Nederland
publiceert in de eerste helft van 2007 de “Handreiking slopen.
Vergunningverlening, controle en handhaving”. Deze handreiking staat ook op
de site van deze vereniging: www.vereniging-bwt.nl Medio 2007 verschijnt
over de uitvoering van de voorschriften over asbestverwijdering de VROM
publicatie Uitvoeringsmethodiek Asbestverwijderingsbesluit 2005 (UM Asbest).
Hieraan werken mee het ministerie van VROM, de VROM-Inspectie, het
ministerie van SZW / Arbeidsinspectie, Infomil, de vereniging BWT Nederland,
de VNG en het LOM. Paragraaf 1 SloopvergunningArtikel 8.1.1 SloopvergunningDe sloopvergunning is een beschikking. Ingevolge de Algemene wet
bestuursrecht moet een dergelijke vergunning op schrift zijn gesteld. De
Woningwet en het Asbestverwijderingsbesluit 2005 vormen de juridische basis
voor de sloopvergunning. Tegen de beslissing tot het al dan niet verlenen
van de sloopvergunning is bezwaar en beroep mogelijk op grond van de Awb.
Lid 1 Het eisen van een vergunning heeft alleen zin wanneer deze
controleerbaar en handhaafbaar is. Voorts is het niet de bedoeling alle
andere belangen, zonder afwegingsmogelijkheid, ondergeschikt te maken aan
het milieubelang. Veel van wat behoort tot het normale onderhoud en het
aanbrengen van veranderingen van ondergeschikte betekenis behoeft niet te
worden onderworpen aan een sloopvergunning. Ook bij deze activiteiten
ontstaat sloopafval. Het is wenselijk dat alle sloopafval wordt gescheiden
en gescheiden wordt afgevoerd. Daarom is voor de kleine hoeveelheden
sloopafval voor zover geen asbest bevattend - minder dan 10 m3 - een
algemene eis geformuleerd in artikel 8.4.1. Gedacht kan worden aan het
slopen ten behoeve van niet-ingrijpende interne verbouwingen. Het
verwijderen van asbest is of vergunningplichtig op grond van dit artikel of
meldingplichtig op grond van artikel 8.2.1, en valt daarom nooit onder de
vergunningvrije restcategorie van artikel 8.4.1. Lid 2 Een ondergrens van 10 m3 voor de vergunningplicht lijkt reëel, voor
zover het te slopen bouwwerk geen asbest bevat. Deze inhoudsmaat stemt
overeen met een gangbare containermaat. Gekozen is voor een inhoudsmaat,
omdat deze op de sloopplaats kan worden gecontroleerd. Een gewicht is ter
plekke niet te controleren. Het splitsen van een sloopwerk in kleinere
sloopwerken die elk net onder de 10 m3 komen is een te opvallende methode
van ontduiking van de vergunningplicht om kans van slagen te hebben. Mocht
dit voorkomen dan is dit een overtreding wegens het ontbreken van een
sloopvergunning. Overigens verwachten wij deze ontduiking niet, omdat puin
afvoeren naar een puinbreker aanzienlijk minder kost dan storten op een
stortplaats. Onder 10 m3 sloopafval wordt verstaan los gestort sloopafval.
Lid 3 Uit dit lid blijkt dat aan de sloopvergunning voorschriften kunnen
worden verbonden. Tevens beperkt dit lid de mogelijkheid voorschriften aan
de vergunning te verbinden tot de in dit lid vermelde onderwerpen a tot en
met d. Het vierde lid geeft ten aanzien van de mogelijke voorschriften over
het scheiden en gescheiden houden tot de afvoer van het sloopafval een
nadere detaillering. Hierna wordt ingegaan op de te stellen voorschriften
over de onderwerpen genoemd in het derde en vierde lid van dit artikel. Ad a
en b De veiligheid tijdens het slopen en de bescherming van nabijgelegen
bouwwerken Hier ligt een relatie met artikel 8.3.1, waarin is bepaald dat de
artikelen 4.8 tot en met 4.10 van het hoofdstuk Plichten tijdens de bouw van
overeenkomstige toepassing zijn op het slopen. Daar waar bouwen, bouwterrein
enz. staat wordt uiteraard gelezen slopen, sloopterrein enz. De onderwerpen
veiligheid op het bouwterrein, afscheiding van het bouwterrein en veiligheid
van hulpmiddelen en het voorkomen van hinder zijn als directe norm
geformuleerd. Dit betekent dat deze eisen ook gelden indien het
vergunningvereiste niet geldt. Uiteraard behoeft datgene wat via deze
vantoepassingverklaring al van toepassing is, niet nogmaals als voorwaarde
te worden opgenomen in een sloopvergunning. Mede afhankelijk van de
sloopmethode en de bebouwing en aanwezigheid van mensen in de directe
omgeving van het te slopen bouwwerk, kunnen voorwaarden worden gesteld. Van
veel belang is te bedenken dat het hier gaat om de externe veiligheid. De
veiligheid voor degenen die met de sloopwerkzaamheden zijn belast behoort
tot de sfeer van de arbeidsomstandigheden en wordt beoordeeld door de
Arbeidsinspectie. Een sloopveiligheidsplan wordt, voor zover nodig, verlangd
en ingediend bij de aanvraag om een sloopvergunning. De regeling daarvoor
staat in artikel 8.1.2, tweede lid. Het is de aanvrager van de vergunning
die de sloopmethode kiest. Pas wanneer de gekozen methode leidt tot strijd
met de bepalingen van dit hoofdstuk, bij voorbeeld over het selectief
slopen, de veiligheid of het uitvoeren van bodemonderzoek, worden aan de
sloopvergunning voorschriften verbonden ter voorkoming van deze
strijdigheid. Ad c Het scheiden en gescheiden afvoeren Het is de houder van
de vergunning die kiest naar welke bewerkings- of verwerkingsinrichting
wordt afgevoerd, c.q. aan welke inzamelaar of transporteur het afval wordt
meegegeven. Uiteraard dienen hierbij de voorschriften van de sloopvergunning
en andere regels, bij voorbeeld die over het vervoer van gevaarlijk afval,
in acht te worden genomen. In de praktijk komt dit erop neer dat alleen mag
worden samengewerkt met vergunninghoudende inzamelaars en transpor-teurs
voor het gevaarlijk afval en alleen mag worden toegeleverd aan bewerkings-
en verwerkingsinrichtingen die beschikken over een vergunning ingevolge de
Wet milieubeheer. De voorschriften in de sloopvergunning mogen geen
'gedwongen winkelnering' inhouden, dus niet verplichten tot het afvoeren
naar bedrijf X, terwijl voor dat afval de bedrijven Y en Z ook
vergunninghouder zijn. De fracties waarin moet worden gescheiden worden
vermeld in de vergunningvoorschriften. De keuze van de fracties hangt af van
de hoeveelheid en samenstelling van het te verwachten afval en van de
acceptatievoorwaarden van in de regio aanwezige bewerkings- en
verwerkingsinrichtingen. Onder c is de meest minimale scheiding vastgelegd
die voortvloeit uit landelijke regelgeving. Naast deze drie
'onvermijdelijke' fracties - gevaarlijke afvalstoffen, asbest en overig
afval - verdient het aanbeveling om ten minste de volgende fracties als
voorwaarde in de sloopvergunning op te nemen: steenachtig sloopafval, zonder inbegrip van gips; bitumineuze en teerhoudende dakbedekking; met PAKS verontreinigde materialen; asfalt; dakgrind; glas (vlakglas) voorzover een inzamelstructuur beschikbaar is. De opdrachtgever is in beginsel vrij in de keuze van een aannemer. Wanneer
de sloopopdracht mede betreft het verwijderen van asbest geldt het bepaalde
in artikel 8.3.3 over een deskundig bedrijf en het bepaalde in artikel 5 van
het Asbestverwijderingsbesluit 2005. Een opdrachtgever doet er verstandig
aan een sloopaannemer te kiezen die is gekwalificeerd voor het soort
sloopwerk dat wordt aanbesteed. Voor grotere sloopwerken is dit vrijwel
steeds een gespecialiseerd bedrijf. Welke voorschriften, wanneer en waarvoor
Welke voorschriften over het scheiden in fracties uiteindelijk in een
vergunning worden opgenomen is afhankelijk van de gegevens over het te
slopen bouwwerk en de slooplocatie (welke soorten afval komen vrij en in
welke hoeveelheden en welke mogelijkheden zijn er voor het plaatsen van
containers) en voorts van de in de regio beschikbare verwijderingstructuren,
waaronder bewerkings- en verwerkingscapaciteit. Er is voor gekozen geen
indicatie te geven voor de verschillende inzamelstructuren en bewerkings- of
verwerkingsstructuren, omdat deze sterk regionaal of lokaal kunnen
verschillen en aan wijzigingen onderhevig zijn. Het is daarom noodzakelijk
dat de ambtenaar, belast met de beoordeling van de vergunningaanvraag, op de
hoogte is van de lokale en regionale verwerkingscapaciteit voor de bij sloop
vrijkomende afvalstromen. Het is van belang dat voordat een aanvraag om
sloopvergunning wordt getoetst de hergebruikmogelijkheden bij de
beoordelende gemeente bekend zijn. Hierbij moeten de volgende aspecten
worden nagegaan: wat kan worden hergebruikt; wat zijn de minimale hoeveelheden per fractie; kan het herbruikbaar materiaal worden afgezet; aan welke kwaliteit dient het herbruikbaar materiaal te voldoen;
wat zijn de acceptatievoorwaarden van bewerkers, verwerkers,
sorteerders en inzamelaars. Onderzoek Voordat de aanvraag om sloopvergunning kan worden ingediend
moeten de volgende onderzoeken plaatsvinden: Onderzoek naar het doel, waarvoor het bouwwerk of het te slopen
gedeelte daarvan laatstelijk is gebruikt (MBV artikel 8.1.2, tweede
lid, letter f); Indien op grond van het historisch gebruik te verwachten valt dat
een te slopen bouwwerk of een te slopen gedeelte daarvan is
verontreinigd met gevaarlijke afvalstoffen (voorheen: chemische
afvalstoffen) als bedoeld in het BAGA, dient een onderzoek te worden
ingesteld naar de vermoedelijke verontreiniging en moet het rapport
met de uitslag van dit onderzoek bij de aanvraag om sloopvergunning
worden gevoegd (MBV artikel 8.1.2, derde lid); Indien moet worden aangenomen dat in het te slopen bouwwerk asbest
aanwezig is, moeten overeenkomstig het gestelde in artikel 8.1.2,
daarover bij het indienen van een aanvraag om sloopvergunning
gegevens worden ingediend. Op grond van artikel 3 van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 geldt een onderzoeksplicht naar de
aanwezigheid van asbest door een deskundig, dat wil zeggen daartoe
gecertificeerd bedrijf. Achterin deze toelichting is als bijlage 8 opgenomen een Keuzetabel voor de
vaststelling van deelstromen bij sloop. Deze keuzetabel biedt de houder van
de sloopvergunning een handreiking voor een verdergaande scheiding dan
normaliter in de voorwaarden van de sloopvergunning verplicht is gesteld om
op de slooplocatie uit te voeren. Uiteraard kan genoemde houder voor een
verdergaande scheiding zowel financiële als milieuhygiënische overwegingen
in zijn beschouwing betrekken. Inzamel- en recyclingsystemen voor
kunststoffen Kunststoffen is een verzamelnaam voor uiteenlopende stoffen.
Door de producenten van kunststof gevelelementen (verenigd in de VKG) en de
producenten van kunststofleidingsystemen (verenigd in de FKS) zijn voor deze
twee deelstromen inzamel- en recyclingsystemen ontwikkeld. De VKG heeft met
het Ministerie van VROM op 19 januari 1993 een overeenkomst gesloten over de
inzameling en herverwerking van kunststof kozijnen, ramen en deuren. Daartoe
zal een stichting worden belast met het (doen) inzamelen en herverwerken van
alle aangeboden oude kunststof kozijnen, ramen en deuren. De FKS heeft met
het Ministerie van VROM een overeenkomst gesloten over de volledige
inzameling en het hergebruik van bij bouw en sloop vrijkomende
kunststofleidingen (PVC, PE en PP). Het systeem komt erop neer dat degene
die sloopt een container kan huren waarin de afval geworden
kunststofleidingen worden verzameld. Gestreefd wordt naar een gesloten
ketenbeheer, functionerend voor het gehele land. Andere kunststoffen dan
hier genoemd kunnen niet worden afgevoerd via met dit inzamelsysteem. Andere
inzamelsystemen Andere inzamelsystemen die zijn opgezet door de leverancier
van het product en die erop zijn gericht de desbetreffende afvalstoffen weer
geschikt te maken voor hergebruik zijn die voor steenwol en glaswol
(minerale wol) en voor aluminium. De informatie over deze inzamelsystemen is
te verkrijgen bij de leverancier en bij de brancheorganisatie. Ad d Gegevens
die na de vergunningverlening worden ingediend De gegevens die nodig zijn
voor de beoordeling van het in behandeling nemen van een aanvraag om
sloopvergunning behoren te worden ingediend bij de aanvraag. De artikelen
8.1.2 en 8.1.3 regelen dit. De naam en het adres van degene die met het
slopen zal worden belast - gewoonlijk de aannemer - zijn dikwijls nog niet
bekend ten tijde van het indienen van de aanvraag om sloopvergunning. Deze
gegevens spelen bovendien geen rol bij de beoordeling van het in behandeling
nemen. In de sloopvergunning kan een voorwaarde worden opgenomen inhoudende
dat uiterlijk ... (bij voorbeeld twee) dagen voor de aanvang van de
sloopwerkzaamheden de naam en het adres van degene die met de
sloopwerkzaamheden is belast worden overgelegd aan burgemeester en
wethouders of de directeur van het (gemeentelijk) bouwtoezicht. Het gebruik
van een mobiele puinbreker In de meeste provincies bevat de provinciale
milieuverordening sinds omstreeks 1996 een regeling voor de toelaatbaarheid
van mobiele puinbrekers op slooplocaties. Een dergelijke regeling maakt
voorschriften ter zake in de gemeentelijke bouwverordening overbodig. In een
concreet geval raadplege men de desbetreffende provinciale griffie over de
vraag of, en zo ja welke, provinciale voorschriften terzake gelden. In de
bouwverordening van de gemeenten die in de overige provincies liggen,
blijven de voorschriften voor het gebruik van een mobiele puinbreker echter
zinvol. Zulke voorschriften stonden tot en met de derde serie wijzigingen
ook in de Model-bouwverordening 1992. Zij bestonden uit: een extra tekstelement in de opsomming van het derde lid, luidende:
x het gebruik van een mobiele puinbreekinstallatie die is opgesteld
op de sloopplaats, voorzover de toestemming, als bedoeld in het
vijfde lid, van toepassing is; een vijfde lid, luidende: 5 Het bewerken van het sloopafval op de
plaats waar dit afval vrijkomt, is niet toegestaan. Op verzoek van de aanvrager van de sloopvergunning kan, onder in de
vergunning te stellen voorschriften, worden toegestaan dat op de sloopplaats
het beton en metselwerkpuin wordt verwerkt in een aldaar opgestelde mobiele
puinbreekinrichting. Het ‘Besluit mobiel breken bouw- en sloopafval’ van 15
januari 2004, Stb. 2004, 25 bevat alle voorschriften ten aanzien van mobiele
brekers en is in werking getreden op 1 maart 2004. Vanaf deze datum zijn de
in enkele gemeentelijke bouwverordeningen nog bestaande voorschriften over
mobiele brekers van rechtswege vervallen. De hogere regeling treedt in de
plaats van de lagere regeling. Onder bepaalde condities zoals voorgeschreven
in genoemd besluit is het toelaatbaar op de bouw- of slooplocatie dan wel in
de directe nabijheid daarvan een mobiele puinbreker op te stellen waar het
steenachtige bouw- en sloopafval wordt bewerkt, gedurende een aaneengesloten
periode van ten hoogste drie maanden. Het is verboden om met een mobiele
puinbreker bouw- en sloopafval te bewerken dat afkomstig is van andere bouw-
of slooplocaties dan die waarbij de breker is opgesteld. Interessant is de
uitspraak ABRS 24 maart 2004, Gst. 7208, 90 m.nt. Nijmeijer en Teunissen.
Een (mobiele) puinbreekinstallatie is een bouwvergunningplichtig bouwwerk.
De binnenplanse vrijstelling afvalverwerking is hierop van toepassing. Lid 4
Het vierde lid geeft een nadere invulling van de onderwerpen genoemd in het
derde lid waarover in de sloopvergunning voorschriften worden gesteld.
Afhankelijk van de specifieke kenmerken die gelden voor bepaalde fracties of
bepaalde handelingen worden de eisen ingevuld. Zo gelden voor gevaarlijk
afval zware eisen voor de verpakking van dit afval en de tijdelijke opslag
ervan. De tweede zin verplicht burgemeester en wethouders over het
afzonderlijk gereed maken voor de afvoer van het sloopproject van asbest en
de termijn waarbinnen dit moet gebeuren een voorschrift in de vergunning op
te nemen. Deze verplichting staat in artikel 10, letter e, van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005. Lid 5 Indien op grond van het zesde lid van artikel 45 van de Woningwet een
tijdelijke bouwvergunning voor een seizoengebonden bouwwerk, is verleend en
daarin voorschriften zijn opgenomen over het slopen van het tijdelijke
bouwwerk – meestal in de zin van het uit elkaar nemen en opslaan van de
onderdelen van het bouwwerk totdat het bouwwerk opnieuw wordt opgebouwd - is
daarvoor geen afzonderlijke sloopvergunning nodig. De tijdelijke
bouwvergunning dient de nodige voorschriften te bevatten voor het slopen van
het bouwwerk. Uit de Memorie van Toelichting bij de Woningwet blijkt dat met
name gedacht wordt aan strandpaviljoens, bouwwerken voor jaarlijks
terugkerende evenementen e.d. Artikel 8.1.2 Aanvraag sloopvergunningHet verlenen en het weigeren van een sloopvergunning is een besluit in de
zin van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Afdeling 3:4 van de Awb – de
zogeheten Uniforme Openbare Voorbereidingsprocedure (UOV) - is niet van
toepassing op de behandeling van een verzoek om sloopvergunning. Het lijkt
niet zinvol, deze UOV van toepassing te verklaren op de
sloopvergunning.Aanvullend op de eisen die in dit artikel zijn gesteld gelden de
voorschriften van de Awb over het indienen van verzoeken om besluiten,
indienen door een gemachtigde enz. Leden 1 en 2Bepaald is wat moet worden ingediend om een sloopvergunning te kunnen
verkrijgen. Het bepaalde onder letter g is ingevoerd om coerdinatie tussen
bouwvergunning en sloopvergunning mogelijk te maken. Zie voorts artikel
8.1.5, tweede lid. Ook wanneer een bouwvergunning is vereist en het bouwen
tevens (gedeeltelijk) slopen inhoudt is een sloopvergunning vereist. De
bouwvergunning houdt derhalve niet in dat mag worden gesloopt. Voor deze
situatie van samenloop van twee vergunningen is artikel 8.1.5, eerste lid,
bedoeld. De aanvrager is niet verplicht beide vergunningen gelijktijdig aan
te vragen. Doet hij dit wel, dan heeft dit voor hem (en overigens ook voor
de gemeente) enige procedurele voordelen. De in te dienen gegevens over de
aanwezigheid van asbest in een te slopen bouwwerk en de plaatsen waar dit
asbest zich bevindt dienen om een juist beeld te krijgen van de verwijdering
van asbest en om vast te stellen welke overige bepalingen van de
bouwverordening hierop van toepassing zijn. Een asbestinventarisatierapport,
waaruit blijkt waar het asbest zich bevindt, opgesteld door een deskundig
bedrijf, is verplicht. Een dergelijk rapport behoeft niet te worden
overgelegd indien een van de gevallen zich voordoet als bedoeld in het derde
of vierde lid. Voor agrarische bedrijfsgebouwen zijn in het verleden op
grote schaal asbesthoudende bouwmaterialen toegepast, onder meer
asbestcementgolfplaten als dakbedekking. Tegenwoordig ontstaan er in de
agrarische sector in verscheidene streken van Nederland initiatieven tot
projectmatige asbestverwijdering vanaf een reeks agrarische bedrijfsgebouwen
in de gemeente. Het verlenen van één enkele zogenaamde
paraplusloopvergunning voor het gehele asbestverwijderingsproject is in dat
geval minder omslachtig dan het verlenen van individuele sloopvergunningen
voor de verwijderingswerkzaamheden aan ieder agrarisch bedrijfsgebouw
afzonderlijk. Een dergelijke paraplusloopvergunning behoeft niet op
juridische bezwaren te stuiten, indien een nauwkeurige plaatsaanduiding van
alle agrarische bedrijfsgebouwen die in het kader van dat
asbestverwijderingsproject zullen worden aangepakt, wordt opgenomen in de
vergunningaanvraag. Aldus komen ook voor paraplusloopvergunningen tijdig en
volledig de gegevens beschikbaar die noodzakelijk zijn, omdat vergunningen
ingevolge de Algemene wet bestuursrecht vatbaar zijn voor bezwaar en beroep.
Zie voor een verdere toelichting op de consequenties van laatstgenoemde wet
voor sloopvergunningen de aanhef van de toelichting op het onderhavige
artikel. Een sloopveiligheidsplan als bedoeld onder letter i van het tweede
lid is te vergelijken met een bouwveiligheidsplan als bedoeld in artikel
1.2.5 onder a van de bijlage bij het Besluit indieningsvereisten en is
slechts nodig in enkele risicovolle sloopprojecten. Een dergelijk plan
behoort zeker niet tot de standaardbescheiden bij een aanvraag om
sloopvergunning. In een overleg voorafgaande aan het indienen van een
aanvraag kan blijken of een dergelijk plan nodig is. De zinsnede 'en voorts,
indien van toepassing' duidt erop dat slechts indien door of namens
burgemeester en wethouders het opstellen van een sloopveiligheidsplan van
toepassing is verklaard, aan deze plicht behoeft te worden voldaan. Over het
tijdstip waarop het plan wordt ingediend wordt verwezen naar het eerste lid
van artikel 8.1.3 en de Algemene wet bestuursrecht. Lid 3 AlgemeenDe aanvrager dient op het aanvraagformulier aan te geven dat hij vermoedt
dat het bouwwerk geen asbest bevat. Op grond van artikel 8.1.2, lid 3, wordt
aan hem de verplichting opgelegd om aan te tonen waarop deze verwachting is
gebaseerd. Op grond van diverse feiten of omstandigheden kan aannemelijk
zijn dat er geen asbest in het bouwwerk aanwezig is. Door het Ministerie van
VROM, de bouwpraktijk en de VNG zijn gevallen geïnventariseerd waarin de
aanvrager van een sloopvergunning kan aangeven dat hij vermoedt dat er geen
sprake is van verwijdering van asbest en op welke wijze dit ten genoegen van
burgemeester en wethouders moet worden aangetoond. Deze gevallen zijn
opgesomd in het onderhavige lid 3. Dit lid is een direct werkend
voorschrift, waarop de indiener van een verzoek om sloopvergunning zich kan
beroepen door op het aanvraagformulier aan te geven dat en waarom geen
onderzoeksrapport is bijgevoegd. De gedachte achter deze inventarisatie is
dat wordt voorkomen dat de plicht tot het doen van een onderzoek naar asbest
onevenredig hoge maatschappelijke kosten met zich brengt, omdat de kans op
de aanwezigheid van asbest niet in verhouding tot die kosten staat. In
sommige gevallen is het evident dat het te slopen bouwwerk geen asbest
bevat. In andere gevallen kan de aanvrager zelf constateren dat er
vermoedelijk geen asbest aanwezig is. Bij de inventarisatie van de gevallen
waarin de aanvrager van een sloopvergunning kan aangeven dat er geen sprake
is van verwijdering van asbest, is als richtlijn genomen dat het bouwwerk,
gelet op bouwconstructie en gebruikte materialen, betrekkelijk eenvoudig
moet zijn. Niet valt uit te sluiten dat zich in de praktijk vergelijkbare
gevallen zullen aandienen, waarin gemeente en aanvrager het erover eens zijn
dat aannemelijk is dat er geen asbest in het bouwwerk aanwezig is. Het
voorstel biedt de mogelijkheid aan de aanvrager om ten genoegen van
burgemeester en wethouders in andere, vergelijkbare gevallen of op andere,
vergelijkbare wijze aan te tonen dat de verplichting om een onderzoek door
een deskundig bedrijf te overleggen niet van toepassing is. Onder bVoor medio 1997 was het reeds praktijk dat - voorafgaand aan met name grote
sloopprojecten - een onderzoek naar de aanwezigheid van asbest plaatsvond.
Deze onderzoeksrapporten zijn alleen aanvaardbaar als alternatief indien
daarin aandacht wordt besteed aan alle aspecten waaraan in BRL 5052 eisen
worden gesteld. Burgemeester en wethouders bepalen, zo nodig met externe
ondersteuning, of het onderzoek aan deze criteria voldoet. Indien het
onderzoeksrapport niet aan deze eisen voldoet, dient alsnog een onderzoek
door een deskundig asbestonderzoeksbedrijf plaats te vinden. Een dergelijk
onderzoek kan als voldoende deskundig uitgevoerd worden beschouwd, indien
het aan de volgende criteria voldoet: De gebruikte onderzoeksmethode is goed beschreven en levert in
principe dezelfde basisgegevens op als zijn vastgelegd in
beoordelingsrichtlijn BRL 5052, uitgave 1998. De opdracht tot het uitvoeren van een volledig asbestonderzoek moet
duidelijk omschreven zijn. Het onderzoek moet zijn uitgevoerd door een bedrijf en/of personen
met een aantoonbare expertise in onderzoeken naar asbesthoudende
materialen. Personen met een dergelijke expertise zijn bijvoorbeeld medewerkers van
woningcorporaties met een toereikende opleiding, in het algemeen blijkend
uit het bezit van een diploma deskundig toezichthouder asbestsloop (DTA).
Samenvattend kan worden gesteld dat, op grond van BRL 5052, een
onderzoeksrapport ten minste de volgende onderwerpen dient te bevatten: een samenvatting; de resultaten van een visuele inspectie, zo nodig aangevuld met
informatie uit desk research; de bemonstering; de laboratoriumanalyses; een overzicht van de hoeveelheden, exacte plaatsen en wijze van
bevestiging van het asbestbevattende materiaal; een overzicht van de plaatsen waar niet is geïnventariseerd, maar
waar mogelijk nog asbestbevattend materiaal aanwezig is. De toepassing en verkoop van asbesthoudende materialen is sinds 1 juli 1993
verboden. Dit betekent dat wanneer een dergelijk onderzoek na 1 juli 1993
heeft plaatsgevonden, dit nog steeds een betrouwbaar beeld van de
aanwezigheid van asbest zal geven. Ook onderzoeken van eerdere datum kunnen
bij de beoordeling worden betrokken indien uit de schriftelijke verklaring
blijkt dat de onderzochte situatie later niet meer gewijzigd is. Hiervoor
kan onder andere informatie ingewonnen worden bij de eigenaar, de beheerder
of de huurder. Onder cDe situatie dat het te slopen bouwwerk na 1 januari 1994 is gebouwd, is
opgenomen omdat de verkoop en verwerking van asbest door bedrijven sinds 1
januari 1994 verboden is. Het heeft derhalve vrijwel geen zin om bouwwerken
die na 1 januari 1994 zijn gebouwd, te onderzoeken op de aanwezigheid van
asbest. Als bewijs voor deze motivering moet de aanvrager een schriftelijk
stuk overleggen, waaruit blijkt dat het bouwwerk, dan wel het te slopen deel
van het bouwwerk, na 1 januari 1994 is gebouwd. Onder d Vooral bij bouwwerken van recente datum zal de bouwer bij de aanvrager
bekend zijn. De verklaring van de aanvrager omtrent later uitgevoerde
verbouwingen kan worden ondersteund door verklaringen van de bouwer en/of de
fabrikant dat het hierbij toegepaste materiaal geen asbest bevat. Deze
situatie is echter niet beperkt tot later uitgevoerde verbouwingen. Ook van
tussentijds aangebrachte voorzieningen, bijvoorbeeld brandwerende
voorzieningen, dient te worden aangetoond dat deze geen asbest bevatten.
Hiervoor kan onder andere informatie ingewonnen worden bij de eigenaar, de
beheerder of de huurder. Onder e Sinds de risico's van asbest bij de consument bekend zijn geworden, zijn
fabrikanten overgegaan tot het (op verzoek) verklaren dat hun product vrij
is van asbest. In de corporatiepraktijk is het gebruikelijk dat aannemers
bij gebruik van asbestverdachte materialen, zoals golfplaten, verklaringen
van de fabrikant overleggen, waaruit blijkt dat daarin geen asbest is
gebruikt. Onderzoek door een deskundig bedrijf is in deze eenvoudige
situatie onnodig; voor de sloop van bepaalde materialen kan met deze
verklaringen worden volstaan. Onder verwijdering van bepaalde materialen
wordt bijvoorbeeld verstaan verwijdering van vinylvloerbedekking of
standleidingen uit een serie woningen. Zie ook de toelichting onder f. Visuele inspectieDe voorheen bestaande mogelijkheid om aan de hand van een visuele inspectie
de aanwezigheid van asbest te bepalen is met de 11e serie van
wijzigingen vervallen.De visuele inspectie aan de hand van de checklist van bijlage 8 van de
bouwverordening leidde nogal eens tot een discussie tussen de gemeente en de
aanvrager, waarbij de eerste meent dat wel moet worden uitgegaan van
asbestverdachte materialen en de tweede meent dat de visuele inspectie
voldoende houvast biedt om aan te nemen dat geen asbest aanwezig is. Mede
gelet op de strekking van het nieuwe Asbestverwijderingsbesluit om minder
uitzonderingen toe te laten op de asbestinventarisatieplicht dan voorheen
het geval was, is de visuele inspectie aan de hand van de toen bestaande
checklist bijlage 8 vervallen. De genoemde checklist gaat naar de toelichting en vormt als bijlage bij de
toelichting een nuttige handreiking bij de uitvoering. Het vierde lid dat handelt over de verplichte asbestinventarisatie is
aangescherpt in die zin dat de gevallen waarin een dergelijk
inventarisatierapport niet behoeft te worden overgelegd bij de aanvraag om
sloopvergunning is beperkt. Hiermee wordt aansluiting gezocht bij de tekst
van artikel 3 van het Asbestverwijderingsbesluit 2005 met het tekstgedeelte
“… beschikt … over een asbestinventarisatierapport indien hij weet of
redelijkerwijs kan weten dat zich in het bouwwerk…. asbest … bevindt.” De
combinatie van de herziene leden 3 en 4 van artikel beoogt hier invulling
aan te geven. Lid 4Bij het verzoek om een sloopvergunning moet worden vermeld of zich in het te
slopen (deel van een) bouwwerk asbest bevindt. Aan de hand van een aantal
criteria kan de mate van waarschijnlijkheid en daarmee de noodzaak om een
asbestinventarisatie te doen plaatsvinden worden vastgesteld. Deze criteria
zijn ontleend aan het Asbestverwijderingsbesluit 2005. In dit besluit wordt
in artikel 3, eerste lid, de formulering gebruikt ‘indien hij weet of
redelijkerwijs kan weten’. Dit voorschrift richt zich tot degene die
voornemens is te slopen.In dit vierde lid van artikel 8.1.2 worden twee situaties genoemd waarin het
niet nodig is een asbestinventarisatierapport te doen opstellen. Indien zich geen der situaties als bedoeld in het derde lid en het vierde
lid voordoet is altijd een asbestinventarisatierapport van een deskundig
bedrijf vereist. Lid 5Degene die voornemens is een sloopvergunning aan te vragen kan indien het
historisch gebruik hem onbekend is bij de gemeente navraag doen naar het
historisch gebruik van het gebouw. Over de verwachting verontreiniging aan
te treffen en de daaraan te verbinden conclusie - wel of geen onderzoek
instellen - is vooroverleg met de gemeente verstandig. Lid 6Het aantalvoud waarin de aanvraag en de daarbijbehorende bescheiden moeten
worden ingediend kan per gemeente verschillen, mede afhankelijk van de
plaatselijke organisatie. Het opstellen van een sloopveiligheidsplanAnaloog
aan het bouwveiligheidsplan kan, bij complexe sloopprojecten en/of een
omgeving met een hoge bebouwingsdichtheid of een hoge verkeersintensiteit,
de externe veiligheid bijzondere aandacht vergen. De maatregelen die de
aanvrager om sloopvergunning denkt te nemen, moeten voorafgaand aan de sloop
aan de hand van een sloopveiligheidsplan kunnen worden getoetst. Er wordt
met nadruk op gewezen dat het sloopveiligheidsplan als bedoeld in dit
artikel alleen betrekking heeft op de weg, de in de weg gelegen werken, de
weggebruikers, de naburige bouwwerken, open erven en terreinen en hun
gebruikers. Wanneer is een sloopveiligheidsplan nodigIndien de bedreigingen die uitgaan van activiteiten omtrent slopen (bijlage
5 van de toelichting) zich uitstrekken tot boven gronden en bebouwingen
buiten de afgrenzing van het sloopterrein, zullen maatregelen nodig zijn om
deze bedreigingen weg te nemen. Afhankelijk van de locatiespecifieke
omstandigheden kan het nodig zijn deze maatregelen in een
sloopveiligheidsplan op te nemen (bijlage 6 van de toelichting). Een
sloopveiligheidsplan is slechts dan nodig indien de locatiespecifieke
omstandigheden dusdanig complex zijn dat het zonder een dergelijk plan voor
het bouw- en woningtoezicht niet mogelijk is om de externe veiligheid op
voorhand afdoende te beoordelen, terwijl duidelijk sprake is van
bedreiging(en) van de externe veiligheid. Aan de hand van enkele voorbeelden
is hierna één en ander verduidelijkt. Wat is de inhoud van het sloopveiligheidsplanDe inhoud van het sloopveiligheidsplan is afhankelijk van de
locatiespecifieke omstandigheden. In de in bijlage 6 van de toelichting
opgenomen checklist wordt voor de verschillende bedreigde objecten en
functies een aantal mogelijke maatregelen gegeven die in het
sloopveiligheidsplan kunnen worden opgenomen. De aanvrager om
sloopvergunning kan in zijn sloopveiligheidsplan gelijkwaardige maatregelen
opnemen die niet op deze checklist voorkomen. In bijlage 7 van de
toelichting is een voorstel gedaan voor een inhoudsopgave van een
sloopveiligheidsplan. Toetsing van het sloopveiligheidsplanDe in bijlage 6 van de toelichting opgenomen checklist van bedreigde
objecten en functies en maatregelen kan dienen als hulpmiddel bij het
opstellen en toetsen van een sloopveiligheidsplan, door na te gaan of de
betreffende situatie en voorgestelde maatregel(en) vergelijkbaar is/zijn met
de in de checklist gegeven objecten, functies en maatregelen. VooroverlegBij complexe en/of risicovolle sloopprojecten is een (informeel) vooroverleg
vaak noodzakelijk. Voor wat betreft de externe veiligheid bij het slopen
dienen bij een vooroverleg de met de sloop samenhangende bedreigingen, de
bedreigde objecten en functies en de locatiespecifieke omstandigheden bekend
te zijn, zodat reeds in het vooroverleg (met de juiste instanties) kan
worden bepaald of er een sloopveiligheidsplan noodzakelijk is en waar het
sloopveiligheidsplan zich op dient te richten. VoorbeeldenVoorbeeld 1: Sloop van gebouw met een hoge gevel (30 m) aan een smalle (20
m) drukke winkelstraat met een tram, voetgangers, fietsers en auto's. De weg
dient gedurende de sloopwerkzaamheden al zijn verkeersfuncties te blijven
vervullen. De bovenleiding van de tram is bevestigd aan de gevel van het te
slopen gebouw. Voor slopen van het dak is een kraan nodig. Het zal duidelijk
zijn dat in deze complexe situatie de externe veiligheid een belangrijke rol
speelt. In het sloopveiligheidsplan zullen opgenomen moeten worden: gegevens waaruit blijkt dat de sloopmethode geen bedreiging vormt
(dit kan inhouden dat de voorgevel met de hand moet worden
gesloopt); de maatregelen ter bescherming van de weggebruikers, zoals
bijvoorbeeld uitstekers (om de zoveel verdiepingen) of
voetgangertunnels; de verkeerscirculatie gedurende de sloop; de wijze waarop wordt omgegaan met de bovenleiding van de tram;
het tijdstip, de tijdsduur en de wijze van de hijswerkzaamheden.
Voorbeeld 2: Afhijsen van kerktoren (60 m) in dicht bebouwde binnenstad. Er
is te weinig ruimte voor een mobiele kraan. Er zal boven woningen moeten
worden gewerkt. In het sloopveiligheidsplan zal onder meer aandacht moeten
worden geschonken aan: de aan/afvoer en op/afbouw van de kraan; de draagkracht van het wegdek; de duur, het tijdstip van de werkzaamheden; het voorkomen van schade en gevaar als gevolg van het afbreken van
de hijslast of delen daarvan; eventueel tijdelijk te ontruimen bouwwerken. Voorbeeld 3: Gedeeltelijke sloop van pand met belendingen. De sloop betreft
ook de funderingen. Er zal daarom een bouwput nodig zijn met bemaling. De
gevel van het gebouw is in slechte staat, maar moet behouden blijven. Er is
sprake van gemeenschappelijke bouwmuren. De belendende panden zijn oud, in
een matige staat en bezitten een historische waarde. In het
sloopveiligheidsplan zullen de volgende aspecten minimaal aan de orde moeten
komen: stabiliteit resterende gevel, bijvoorbeeld met behulp van stalen
steunconstructie; sloopmethode in verband met trillingen, trillingsarm slopen; bemaling in verband met grondwaterstand; stabiliteit belendingen in verband met bouwput; verankeringen in gemeenschappelijke bouwmuur. Voorbeeld 4: Sloop van een 60 meter hoog gebouw op een bedrijfsterrein, te
midden van andere bedrijfsgebouwen en wegen. Het gebouw bevindt zich ten
minste 500 meter van de afgrenzing van het bedrijfsterrein. In dit geval is
er geen sprake van bedreiging van de externe veiligheid, gezien de afstand
tot de openbare weg. Er is dan ook geen sloopveiligheidsplan noodzakelijk. Voorbeeld 5: Wanneer uit een rij aaneengesloten woningen er één wordt
gesloopt kan dit tot gevolg hebben dat een woningscheidende wand na de sloop
buitenwand (uitwendige scheidingsconstructie) wordt. De consequentie dat
deze wand regenwerend moet worden gemaakt en ook overigens zal moeten gaan
voldoen aan de eisen die gelden voor een uitwendige scheidingsconstructie
zoals bedoeld in het Bouwbesluit bestaande woningen en woongebouwen kan
vooraf worden besproken tussen partijen. Het verhaal van eventuele schade is
een privaatrechtelijke aangelegenheid. De overheid kan volstaan met het
stellen van voorschriften tot het voorkomen van schade. Voorbeeld 6: Gedeeltelijke sloop vindt plaats en het overige deel van het
bouwwerk blijft bestaan en blijft in gebruik. Afhankelijk van de gekozen
sloopmethode en de samenstelling van het bouwwerk kan het nodig zijn een
voorschrift op te nemen over het voorkomen van brand. AanbevelingenHet opvolgen van de onderstaande aanbevelingen kan de externe veiligheid
tijdens het slopen vergroten: vooroverleg waarin de externe veiligheid ter sprake komt; voor de praktijk van aanbesteding is het van belang dat voor het
moment dat sloopaannemers inschrijven op een sloopproject bekend is
of een sloopveiligheidsplan wordt verlangd en wat de inhoud daarvan
moet zijn. Een mogelijkheid is om in het bestek actiepunten met
betrekking tot de externe veiligheid op te nemen; (Deze aspecten
worden niet als voorschrift aan de sloopvergunning verbonden, omdat
zij van privaatrechtelijke aard zijn). zodra beschikbaar: procescertificering van sloopbedrijven (hieraan
wordt momenteel gewerkt door de brancheorganisaties); indien een gemeente onvoldoende ervaring/deskundigheid bezit op het
gebied van sloopveiligheid, kan een externe deskundige worden
ingeschakeld. In de bijlagen 5, 6 en 7 die zich achter de artikelsgewijze toelichting
bevinden worden aandachtspunten vermeld voor het opstellen van een
sloopveiligheidsplan.' Lid 7Met betrekking tot het zevende lid, waarin het gebruik van de Nederlandse
taal verplicht is gesteld, wordt opgemerkt dat artikel 2:7 van de Algemene
wet bestuursrecht de mogelijkheid biedt om verzoeken gericht aan een
bestuursorgaan van een gemeente gelegen in de provincie Friesland in de
Friese taal te doen. Leden 12 en 13Het bepaalde in deze leden is een uitwerking van artikel 2, letter g, van
het Asbestverwijderingsbesluit. Voorkomen wordt dat voor het slopen van een
bouwwerk zowel een vergunning als een melding is vereist. Indien een deel
van de sloopwerkzaamheden vergunningplichtig is en een deel meldingplichtig,
is het geheel van sloopwerkzaamheden vergunningplichtig en is derhalve het
meldingplichtige gedeelte begrepen in de sloopvergunning. Indien per abuis
een vergunning wordt aangevraagd terwijl volstaan kan worden met een
melding, wordt de aanvraag om sloopvergunning aangemerkt als melding. Artikel 8.1.3 In behandeling nemenLid 1Indien niet alle vereiste gegevens bij de aanvraag om een beschikking worden
ingediend, kan het bestuursorgaan besluiten de aanvraag niet te behandelen.
Dit is geregeld in artikel 4:5 van de Awb. Daarbij geldt wel de eis dat de
aanvrager in de gelegenheid wordt gesteld binnen een door het bestuursorgaan
gestelde termijn de aanvraag aan te vullen. Een dergelijke mededeling is een
beschikking in de zin van de Awb. Zie voor een uitgebreide uiteenzetting
over de procedure de toelichting bij artikel 6.1.3. Het daar gestelde met
betrekking tot de gebruiksvergunning geldt mutatis mutandis ook voor de
sloopvergunning. Omdat bij het indienen van een aanvraag om sloopvergunning
nog geen onderzoeksplicht geldt, kan het gebeuren dat de aanvrager op grond
van eigen inzichten meent dat zich in het te slopen bouwwerk geen asbest
bevindt, doch dat burgemeester en wethouders op grond van hun ter
beschikking staande gegevens menen dat het te slopen bouwwerk wel asbest
bevat. Indien burgemeester en wethouders voldoende zeker zijn van hun zaak
stellen zij op grond van de tweede zin van dit lid de aanvrager in de
gelegenheid de ontbrekende gegevens over de aanwezigheid van asbest aan te
vullen binnen vier weken. Lid 2Dit lid strekt ertoe de gegevens over degene die het sloopwerk uitvoert
buiten de procedure van artikel 4:5 Awb te houden. Deze gegevens mogen op
een later tijdstip doch voor de aanvang van de sloopwerkzaamheden worden
ingediend. Zie daarover de toelichting bij artikel 8.1.1, derde lid, letter
d. Artikel 8.1.4 Termijn van beslissingIngevolge het eerste lid moeten burgemeester en wethouders binnen twaalf
weken na ontvangst van de aanvraag een beslissing nemen op de aanvraag.
Indien toepassing is gegeven aan artikel 8.1.3 betekent dit, dat de termijn
wordt opgeschort. Zie hierover de toelichting bij artikel 8.1.3. De
termijnen in dit artikel zijn geen fatale termijnen, maar termijnen van
orde. Dit betekent dat ook na het verstrijken van een termijn burgemeester
en wethouders alsnog een beslissing kunnen nemen. Hierop hoeft een aanvrager
niet te wachten. Deze mag aannemen dat een vergunning is geweigerd indien na
het verstrijken van de termijnen geen beslissing is genomen. Tegen deze
fictieve weigering kan op grond van de Awb bezwaar en beroep worden
ingesteld. Het tweede lid bevat een uitzondering op de termijn van het eerste lid. Het
derde lid bevat een aanhoudingsregeling, die ten doel heeft te voorkomen dat
een sloopvergunning op grond van de bouwverordening wordt verleend en daarna
een andere noodzakelijke vergunning voor het slopen wordt geweigerd. Deze
verwarrende situatie zou tot onherstelbare schade kunnen leiden, zoals het
slopen van een beschermd monument. Lid 2 Het Asbestverwijderingsbesluit 2005 introduceert in artikel 10, letter i een
termijn van vier weken waarbinnen moet zijn beslist omtrent een verzoek om
sloopvergunning voor het verwijderen van uitsluitend asbest. Het woord
uitsluitend is volgens de toelichting bij het besluit
zeer bepalend. Dit houdt in dat de termijn van vier weken niet geldt voor
alle andere sloopsituaties waarin geen asbest wordt verwijderd of waarin
naast de asbestverwijdering ook andere materialen worden gesloopt.Een mogelijk nadeel van de korte termijn van vier weken is dat er geen tijd
meer is om - met gebruikmaking van art. 8.1.3 MBV - een aanvrager in de
gelegenheid te stellen een onvolledige aanvraag aan te vullen. Het aantal
keren dat een aanvraag niet in behandeling wordt genomen wegens
onvolledigheid van de stukken kan hierdoor toenemen (art. 4:5 Awb). Artikel
10 van het Asbestverwijderingsbesluit 2005 bevat geen regeling voor
verlenging van de termijn.Hoewel het Asbestverwijderingsbesluit 2005 geen relatie legt met de
Monumentenwet, een provinciale of gemeentelijke monumentenverordening of met
een leefmilieuverordening op grond van de Wet op de stads- en
dorpsvernieuwing, gaan wij ervan uit dat het niet verkeerd is om in de
bouwverordening de koppeling die bedoeld is om de beschermende werking te
verzekeren, te handhaven ook indien daarmee de termijn van vier weken
aanmerkelijk wordt overschreden. Hoewel monumenten zijn opgericht in een
tijd dat asbest geen bouwmateriaal was, kan bij een eerdere (meestal
inpandige) verandering of restauratie asbest zijn toegepast, dat nu weer
wordt verwijderd.Lid 3De in bestemmingsplannen vereiste aanlegvergunning kan een rol vervullen bij
het al dan niet slopen van een bouwwerk. Voor het aanleggen van een weg kan
een aanlegvergunning zijn vereist. Indien de aanlegvergunning er niet is,
mag die weg niet worden aangelegd. Dan is het niet nodig een bouwwerk te
slopen dat staat in het tracé van die weg. Indien in artikel 8.1.6 een extra
weigeringsgrond voor een sloopvergunning wordt opgenomen onder de letter f.
voor het (nog) niet aanwezig zijn van een vergunning als bedoeld in artikel
30 of artikel 33 van de Huisvestingswet, dienen deze vergunningen ingevolge
de Huisvestingswet ook in de opsomming van artikel 8.1.4, tweede lid te
worden opgenomen als aanhoudingsgrondslag. Artikel 8.1.5 Samenloop van slopen en bouwenMen zij erop bedacht dat de regeling over het in behandeling nemen van de
aanvraag om sloopvergunning (zie artikel 8.1.3) afwijkt van die van de
aanvraag om bouwvergunning. Indien bij beide aanvragen gegevens ontbreken
zal dat praktisch tot gevolg hebben dat er eerder op de aanvraag om
sloopvergunning moet worden beslist, dan op de aanvraag om bouwvergunning.
Gelet op de samenhang van beide vergunningen, kan het onder omstandigheden
de voorkeur verdienen de beslistermijn ter zake van de sloopvergunning te
overschrijden in afwachting van de beslissing op de aanvraag om
bouwvergunning. Ter zake van de aanvraag om sloopvergunning gelden immers
geen fatale termijnen. Zie hierover ook de toelichting bij artikel 8.1.4.
Wanneer een bouwvergunning en een sloopvergunning nodig zijn voor één
activiteit zoals verbouwen en zowel een sloopveiligheidsplan als een
bouwveiligheidsplan wordt verlangd, kan een gecombineerd sloop- en
bouwveiligheidsplan worden ingediend. Zie voorts de toelichting bij artikel
8.1.2, eerste en tweede lid. Een toepassing van de samenloopregeling is niet
zinvol indien uitsluitend asbest wordt verwijderd en daarop de termijn van
vier weken van toepassing is als bedoeld in he tweede lid van artikel
8.1.4.Artikel 8.1.6 Weigeren sloopvergunningAlgemeenDe weigeringgronden vermeld in dit artikel zijn limitatief bedoeld. Voorheen
bevatten de artikelen 56 en 56a tot en met 56i van de Woningwet 1962 een
regeling over respectievelijk woningonttrekking en woningsplitsing. Per 1
juli 1993 is de Huisvestingswet in werking getreden. Artikel 89, eerste lid,
tweede zin, luidt: In de Woningwet 1962 vervallen de artikelen 56 en 56a tot
en met 56i. Dit geldt ook voor het overgangsartikel 124 in de Woningwet
1991. De artikelen 30 tot en met 32 en 33 tot en met 39 regelen thans de
mogelijkheid tot het eisen van een onttrekkingvergunning respectievelijk een
splitsingsvergunning. Uitwerking geschiedt in een gemeentelijke
huisvestingsverordening. Voor zover in de gemeentelijke bouwverordening nog
wordt verwezen naar de vervallen artikelen 56 en 56a tot en met 56i van de
Woningwet, dienen deze verwijzingen te worden ingetrokken. Voor het weigeren
van de sloopvergunning hebben sommige gemeenten als weigeringgrond opgenomen
het niet aanwezig zijn van een toestemming als bedoeld in artikel 56, eerste
lid, van de Woningwet 1962. Een formulering voor een dergelijke
weigeringgrond kan nu luiden: 'f. een vergunning als bedoeld in artikel 30
of artikel 33 van de Huisvestingswet (Stb. 1992, 548) is vereist en deze
niet is verleend.' Ad a en bMeestal kan door het verbinden van voorschriften aan de sloopvergunning, als
bedoeld in artikel 8.1.1, derde lid, worden bereikt dat de veiligheid
tijdens het slopen en de bescherming van nabijgelegen bouwwerken voldoende
is gewaarborgd. Indien ook door het stellen van voorschriften geen voldoende
niveau van veiligheid c.q. bescherming kan worden gewaarborgd, moet de
sloopvergunning worden geweigerd. Meestal zal in overleg met de aanvrager -
vaak al vóór de indiening van de aanvraag om sloopvergunning - worden
gezocht naar een voor de gegeven situatie veilige sloopmethode en zodanige
maatregelen dat voldoende bescherming van nabijgelegen bouwwerken is
verzekerd. De weigeringgronden ad a en b strekken ertoe een onveilige
sloopwijze of een onvoldoende bescherming van andere bouwwerken te kunnen
tegenhouden. Het doel is niet om het slopen onmogelijk te maken. Er moet van
worden uitgegaan dat ooit ieder bouwwerk een keer wordt gesloopt. Ad c, d en eDezelfde andere voor het slopen vereiste vergunningen als besproken bij de
aanhouding onder artikel 8.1.4, tweede lid, gelden hier als weigeringgrond
voor de sloopvergunning indien één van deze andere vergunningen is
geweigerd. Op deze wijze wordt de sloopvergunning van de bouwverordening het
sluitstuk van het complex van vergunningen dat nodig kan zijn voor het
slopen van een bouwwerk. Letter e. De relatie tussen een aanlegvergunning en
een sloopvergunning, waarbij het ontbreken van de eerste een weigeringsgrond
oplevert voor de tweede vergunning, is enkel van belang indien de
aanlegvergunning een duidelijke relatie vertoont met de reden waarop een
sloopvergunning is gevraagd voor die locatie. Dit is bijvoorbeeld het geval
indien voor de aanleg van een weg een bouwwerk moet worden gesloopt en voor
die weg een aanlegvergunning is vereist en niet is verleend. Dan bestaat een
causaal verband tussen de sloopvergunning en de aanlegvergunning en is het
logisch dat de sloopvergunning wordt geweigerd indien de reden voor de
aanvraag is vervallen. Zonder aanlegvergunning komt de weg er niet. Indien
er geen relatie tussen een aanlegvergunning en een sloopvergunning aanwezig
is, maar beide om uiteenlopende redenen tegelijk in hetzelfde gebied nodig
zijn, geldt deze weigeringsgrond niet. Artikel 8.1.7 Intrekking sloopvergunning Voordat wordt besloten tot intrekking van een vergunning dient de houder van
die vergunning te worden gehoord. Dit is een eis van zorgvuldigheid. Indien
de houder aannemelijk kan maken dat hij binnen zeer afzienbare tijd met de
werkzaamheden begint, of deze voortzet, kan dit een reden zijn een besluit
tot intrekking nog niet te nemen. Paragraaf 2 Uitzonderingen op het vereiste van
sloopvergunningArtikel 8.2.1 SloopmeldingAlgemeen De sloopmelding is geformuleerd als een afwijking van de vergunningplicht.
Dit betekent dat indien wordt gesloopt zonder mededeling naar aanleiding van
een melding, terwijl deze wel is vereist, overtreding plaatsvindt van
artikel 8.2.1 juncto artikel 8.1.1 van de bouwverordening.Een melding als hier bedoeld is gericht op het verkrijgen van de mededeling
van burgemeester en wethouders. Deze mededeling is een beschikking en
vatbaar voor bezwaar en beroep in de zin van de Algemene wet bestuurrecht..
Dit betekent onder meer dat de melding schriftelijk moet worden ingediend
bij het bevoegde bestuursorgaan, dit is burgemeester en wethouders.
Ingevolge het zesde lid moet worden gebruik gemaakt van de door burgemeester
en wethouders vastgestelde formulieren. In het achtste lid is bepaald dat
aan de mededeling voorschriften kunnen worden verbonden.Degene die een mededeling als hiervoor bedoeld heeft ontvangen mag zelf de
sloopwerkzaamheden verrichten. Bij het opstellen van de regels is gekeken
naar de risico’s voor de gene die sloopt, naar de risico’s voor degenen die
in de woning verblijven en naar de externe veiligheid (gezondheid). Het
Ministerie van Volkshuisvesting, ruimtelijke ordening en milieubeheer (VROM)
heeft een brochure uitgebracht speciaal gericht op de burger die op basis
van een ontvangen mededeling zelf asbest verwijdert. Deze brochure bevat
richtlijnen over de wijze waarop de burger met dit asbest moet omgaan. Het
is aan te raden deze brochure aan de burger uit te reiken bij het
verstrekken van de mededeling. Naast de voorschriften bij de mededeling, staan in de artikelen 7 en 8 van
het Asbestverwijderingsbesluit 2005 rechtstreeks werkende voorschriften
waaraan degene die asbest verwijdert anders dan in het kader van beroep of
bedrijf – dus de burger - zich moet houden. Op grond van het tweede lid van
artikel 8 van dit Besluit is de minister van VROM bevoegd om, in het kader
van de bescherming van mens en milieu tegen emissie van asbestvezels,
aanvullende regels te stellen voor de door particulieren toegestane
verwijdering van asbest. Deze voorschriften gelden dan naast artikel 7 en
naast de voorschriften bij de mededeling. Van deze mogelijkheid zal blijkens
de toelichting bij artikel 8 van het Asbestverwijderingsbesluit 2005 slechts
gebruik gemaakt worden als uit praktijkervaringen blijkt dat de in artikel 7
opgenomen voorschriften onvoldoende zijn.Lid 1Primair is gedacht aan een woning, waar de bewoner zelf het asbest
verwijdert. Wanneer dit kan bij een woning, kan het ook gelden voor de
bijgebouwen of met de woning vergelijkbare bouwwerken. Daarom zijn naast de
woning ook genoemd het logiesverblijf (recreatiewoning), de woonkeet en de
woonwagen alsmede de op het daarbij behorende erf staande bijgebouwen. Het
door de burger verwijderen van geschroefde asbesthoudende platen, van
asbesthoudende vloertegels en van niet-gelijmde asbesthoudende
vloerbedekking is in artikel 4, derde lid van het Asbestverwijderingsbesluit
2005 gebonden aan een maximum van 35 m2 per kadastraal perceel. Genoemd artikel 4, derde lid beperkt de sloopmelding tot woningen en
bijgebouwen bij woningen, waardoor voor dezelfde handeling in een woonwagen
of woonkeet wel een sloopvergunning is vereist. De begripsbepaling voor
woning in het tweede lid van artikel 1 van het Asbestverwijderingsbesluit
geeft hiervoor geen oplossing, omdat onduidelijk is wat daar onder ‘mede’
wordt verstaan en omdat in de Woningwet het begrip woning niet is
omschreven. Voor zover bedoeld is met dit Asbestverwijderingsbesluit op dit
punt geen wijziging in het beleid noch in de uitvoering van de regels te
brengen, mag worden geconcludeerd dat onder woning mede wordt verstaan een
woonwagen, een woonkeet en een logiesverblijf zoals is genoemd in het eerste
lid van art. 8.2.1 MBV. De tekst van het derde lid van artikel 4 van het Asbestverwijderingsbesluit
geeft niet duidelijk aan of de asbesthoudende golfplaten op een schuurtje
bij een woning vergunningvrij door de burger verwijderd mogen worden onder
het nieuwe Asbestverwijderingsbesluit 2005. Er staat ‘geschroefde, asbesthoudende platen waarin de asbestvezels
hechtgebonden zijn, niet zijnde dakleien, uit een woning
of uit een op het erf van die woning staand bijgebouw,
voorzover de woning of het bijgebouw niet in het kader van de uitoefening
van een beroep of bedrijf worden gebruikt of bedoeld zijn voor gebruik in
dat kader en de oppervlakte van de te verwijderen asbesthoudende platen
maximaal vijfendertig vierkante meter per kadastraal perceel bedraagt’. Een schuur is een bijgebouw bij een woning. En hoewel de dakplaten niet
letterlijk ‘uit’ het bijgebouw komen, mag worden aangenomen dat bedoeld is –
net als onder de regeling van vóór het Asbestverwijderingsbesluit 2005 - dit
wel mogelijk te maken. De Nota van toelichting geeft niet aan dat een
wijziging is bedoeld. Er staat in de toelichting bij het derde lid van
artikel 4: ‘De in het onderhavige besluit opgenomen uitzonderingen zijn
gebaseerd op de uitzonderingen die zijn opgenomen in de modelbouwverordening
van de VNG, die door het merendeel van de gemeenten in hun regelgeving zijn
overgenomen.’ Daarom heeft de VNG thans bij de implementatie van meergenoemd
derde lid in de model-bouwverordening, de bestaande toevoegingen van met een
woning gelijk te stellen bouwwerken ‘woonkeet, woonwagen of logiesverblijf’
gehandhaafd. Beleidsmatig verdient het de voorkeur hier een ruime uitleg te kiezen. Het
is beter dan de andere uitleg, dat een burger het verwijderen van het asbest
van een schuurtje niet zelf mag doen. De kans is groot dat dan toch door de
burger het asbest golfplaten dakje van de schuur wordt verwijderd, maar
illegaal. En illegaal verwijderd asbest kun je moeilijk legaal inleveren,
dus bestaat kans dat dit eveneens illegaal wordt weggewerkt. Met de
voorgestelde ruime uitleg is de burger legaal bezig en kan hij de
asbestplaten legaal inleveren.Met de inwerkingtreding van het Asbestverwijderingsbesluit 2005 is het niet
meer toegestaan om anders dan in het kader van beroep of bedrijf over te
gaan tot het verwijderen van:gelijmde, asbesthoudende vloerbedekking. De oude voorschriften met
betrekking tot het verwijderen van gelijmde vloerbedekking bleken
zodanig complex dat ze voor particulieren niet goed waren na te
leven. Minder vergaande voorschriften leiden echter tot een risico
op blootstelling aan asbestvezels.dakleien. Bij het werken met deze leien is het risico van breuk
groot. Bij breuk van asbesthoudende dakleien komen asbestvezels
vrij, hetgeen leidt tot een onaanvaardbaar risico op inademing van
asbestvezels en verontreiniging van het milieu met deze vezels.Zie voorts de toelichting bij artikel 4, derde lid van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005.Lid 9De tweede zin van dit lid verwijst naar 'in de gemeente geldende
voorschriften' die de burger in acht moet nemen ter zake van de afvoer van
asbest bevattende vloerbedekking en andere afvalstoffen die hij zelf mag
verwijderen na een melding. Met deze voorschriften zijn bijvoorbeeld bedoeld
de voorschriften over het meegeven van afval met en de wijze van aanbieden
aan de ophaaldienst voor grof huisvuil of die over het aanbieden van deze
afvalstoffen bij de gemeentewerf of andere inzamelplaats. Lid 10Na het slopen van het asbest mag dit niet worden bewerkt. Dus de platen
mogen niet worden gebruikt voor andere toepassingen en niet worden verkleind
opdat zij in een huisvuilzak passen. Asbest dat niet wordt gesloopt kan wel
worden onderhouden door verven of coaten. Het is af te raden, hetzij
voorafgaand aan verven, hetzij anderszins, te schuren of schoon te spuiten
onder hoge druk. Lid 11De sloopmelding is een aanvraag om beschikking. Dit betekent dat de
procedure van artikel 4:5 jo. 4:15 Algemene wet bestuursrecht van toepassing
is: Indien de aanvraag niet voldoet aan de gestelde eisen, kunnen
burgemeester en wethouders besluiten de aanvraag niet in behandeling te
nemen. Dat kan pas als de aanvrager in de gelegenheid is gesteld zijn
aanvraag binnen een door burgemeester en wethouders te stellen termijn aan
te vullen. In dit artikellid is ervoor gekozen die termijn kort te houden
(één week), mede gelet op de korte beslistermijn op de sloopmelding. Men zij
erop bedacht dat door de korte beslistermijn het gevaar van
termijnoverschrijding groot is. Zie voor een uitgebreid overzicht van de
procedure de toelichting bij artikel 3.1, achtste lid. Artikel 8.2.2 Overige uitzonderingen op het vereiste van
sloopvergunning Dit artikel geeft aan welke asbestverwijdering zonder sloopvergunning als
bedoeld in artikel 8.1.1 en zonder sloopmelding als bedoeld in artikel 8.2.1
mag gebeuren. Deze uitzonderingen hebben geen betrekking op andere
regelingen waarin bepaalde sloophandelingen mogelijk aan een vergunning,
ontheffing of melding zijn gebonden, zoals de Monumentenwet of
monumentenverordening.Sinds de inwerkingtreding van het Asbestverwijderingsbesluit 2005 staat ook
het verwijderen van beglazingskit dat is verwerkt in de constructie van
kassen als vergunningvrij genoemd. Voorheen werd de hier bedoelde kit ook
wel aangeduid als voegkit.Dit artikel geldt niet voor de in artikel 4, tweede lid, letter a bedoelde
waterleidingbuizen, gasleidingbuizen, rioolleidingbuizen en mantelbuizen,
voor zover zij deel uitmaken van het ondergrondse openbare gas-, water- en
rioolleidingnet. Het verwijderen van gas-, water-, riool- en mantelbuizen in
bouwwerken moet wel plaatsvinden door een deskundig
asbestverwijderingsbedrijf. Bij het verwijderen van deze buizen die zich in
(of in de kruipruimte van) een bouwwerk bevinden is geen sprake van
routinematig verwijderen met een beheersbaar risico.’Paragraaf 3 Verplichtingen tijdens het slopenArtikel 8.3.1 Veiligheid op het sloopterreinZie de toelichting onder het derde en vierde lid van artikel 8.1.1. De
artikelen 4.8 tot en met 4.10 komen overeen met de artikelen 382, 383 en 384
van de MBV 1965. Ook die bepalingen waren van toepassing op het bouwen en op
het slopen. Artikel 8.3.2 Op het sloopterrein verplicht aanwezige
bescheidenDeze eis is nodig in verband met toezicht en opsporing. Mede door de
aanwezigheid van de vergunning of een besluit tot toepassing van
bestuursdwang of oplegging van een last onder dwangsom dat leidt tot het
slopen mag degene die de werkzaamheden verricht - in de regel een ander dan
de houder van de vergunning - geacht worden de voorwaarden te kennen.
Artikel 8.3.3, tweede lid, bepaalt dat de houder van de sloopvergunning,
indien deze mede betrekking heeft op asbest, een afschrift van deze
vergunning ter hand stelt aan de sloopaannemer. Artikelen 8.3.3, 8.3.4 en 8.3.5 AsbestDe artikelen 8.3.3 tot en met 8.3.5 hebben betrekking op het slopen van
asbest. De betekenis van de artikelen kan als volgt worden onderscheiden.
Artikel 8.3.3 schept verplichtingen voor de houder van de sloopvergunning.
Artikel 8.3.4 geldt voor de gevallen dat vooraf de aanwezigheid van asbest
niet bekend was. Deze situatie kan zich voordoen in alle gevallen dat wordt
gesloopt. Artikel 8.3.5 geldt voor alle situaties dat asbest wordt gesloopt,
dus zowel op grond van een sloopvergunning als op grond van een mededeling
naar aanleiding van een melding. De eis dat bij het slopen de beste
bestaande technieken worden toegepast geldt krachtens het derde lid van dit
artikel echter niet voor het slopen op grond van een mededeling. Artikel 8.3.3 Plichten van de houder van de sloopvergunningDe leden 1 tot en met 4 zijn rechtstreeks overgenomen uit artikel 10,
letters k, l, m en n van het Asbestverwijderingsbesluit 2005. Deze leden
bevatten verplichtingen voor de houder van de sloopvergunning. Volledigheidshalve merken wij op dat in artikel 5 van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 staat dat degene die opdracht geeft tot het
slopen voor de aanvang van de werkzaamheden aan een afschrift van het
asbestinventarisatierapport verstrekt aan degene die de handeling verricht.
Voorheen stond dit in artikel 8.3.3, derde lid. De plicht is er nog, maar
staat op een andere plek en behoeft niet te worden herhaald in de
bouwverordening. Artikel 8.3.4 Plichten van degene die slooptLid 1Het kan gebeuren dat tijdens sloopwerkzaamheden onverwacht toch asbest wordt
aangetroffen. Dit artikel stelt een meldingplicht in. Vanaf het moment dat
asbest wordt gevonden moet voor het (verder) slopen daarvan een daarop
gerichte sloopvergunning of mededeling naar aanleiding van een melding
aanwezig zijn. Die moet er eerst komen, voordat het asbest mag worden
gesloopt. Handhaving van deze bepaling kan geschieden door middel van het
stilleggen van de sloopwerkzaamheden als bedoeld in het derde lid van
artikel 100 van de Woningwet. Lid 2De strekking van het tweede lid is het bouwtoezicht de gelegenheid te geven
tot tijdige controles tijdens en bij het voltooien van het sloopwerk.
Hetzelfde geldt voor de Arbeidsinspectie op grond van artikel 8.3.3, vierde
lid, indien tijdens het slopen tevens asbestverwijdering plaatsvindt. Indien
burgemeester en wethouders de ontvangst van een melding van de voltooiing
van een sloopwerk bevestigen, bijv. door de melding af te stempelen en van
de ontvangstdatum te voorzien, is die bevestiging een administratieve
handeling die niet meer inhoudt dan een bewijs dat er is gesloopt. De
gemeente aanvaardt daarmee geen aansprakelijkheid voor eventuele
onvolkomenheden bij het slopen en het scheiden en gescheiden houden van het
sloopafval. Artikel 8.3.5 Wijze van slopen, verpakken en opslaan van
asbest Artikel 7 van het Asbestverwijderingsbesluit 2005 voorziet in de
voorschriften voor de wijze van slopen, verpakken en opslaan van asbest
voorzover dit gebeurt anders dan in de uitoefening van een beroep of
bedrijf. Voor het beroepsmatig of bedrijfsmatig verrichten van deze handelingen
gelden regels op basis van het Arbeidsomstandighedenbesluit en de
desbetreffende certificering.Voor degenen die anders dan in de uitoefening van een beroep of bedrijf een
handeling als hiervoor bedoeld verrichten, geeft artikel 8 van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 een vergelijkbare verplichting. Van de
bevoegdheid om op grond van het tweede lid van artikel 8 een ministeriële
regeling te doen uitgaan heeft de minister van VROM geen gebruik gemaakt en
is thans mei 2006 evenmin een aanvang gemaakt om dit binnen afzienbare tijd
alsnog te doen.De leden 1 en 2 van dit artikel strekken ertoe te bereiken dat verspreiding
van asbest wordt voorkomen althans tot een minimum wordt beperkt. Indien de
minister op grond van het tweede lid van artikel 8 van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 regels stelt, treedt vanwege de verhouding
hogere en lagere regelgeving vanzelf artikel 8.3.5 buiten werking.Artikel 8.3.6 Plichten ten aanzien van de sloop van tuinbouwkassen
Vervallen.Paragraaf 4 Vrij slopenArtikel 8.4.1 Sloopafval algemeenZoals hiervoor bij artikel 8.1.1 toegelicht, waren er redenen om de plicht
tot het hebben van een sloopvergunning te koppelen aan een ondergrens van 10
m3 sloopafval. Dit betekent niet dat al het sloopafval dat minder dan 10 m3
bedraagt, niet gescheiden zou behoeven te worden. Voorheen bestond tussen
het onderhavige artikel en artikel 4.11 een nauwe relatie. Met ingang van de
vierde serie wijzigingen van de MBV 1992, gepubliceerd in 1997, is dit niet
meer het geval. De fracties waarin het sloopafval verplicht moet worden
gescheiden, uiteraard voorzover die stoffen daarin voorkomen, betreffen
gevaarlijke of verontreinigde stoffen die niet mogen worden gemengd met het
overige afval. In de opsomming is asbest niet opgenomen, omdat dit immers
nooit zonder vergunning of zonder melding mag worden verwijderd. Preventief
toezicht op de naleving van het onderhavige artikel is niet voorzien. De
handhaving vindt bij deze geringe hoeveelheden, in totaal niet meer dan 10
m3, uitsluitend repressief plaats. Asbestverwijderingsbesluit 2005 Model-bouwverordening incl. 11e serie
wijz. Art. 3 H 8, Toelichting Algemeen Art. 3, lid 3 H 8, Toelichting calamiteit
Art. 4, lid 1, sub a 8.1.2, lid 3, sub c Art. 4, lid 1, sub b 8.2.2, lid 1,
sub c Art. 4, lid 2, sub b, c, d en e 8.2.2, lid 1, sub a, b, d en e Art. 4,
lid 3, sub a, b en c 8.2.1, lid 1, sub a en b Art. 5 8.3.3, lid 3 vervallen
Art. 6 1.1 (Begripsbepaling) Art. 7 H. 8, Toelichting Algemeen brochure VROM
nog niet gereed Art. 8, lid 1 8.3.5, lid 1 en 2 Art. 8, lid 2 Min. Besluit
is er nog niet Art. 10, letter a 8.1.1 Art. 10, letter b 8.1.2, lid 3, sub c
Art. 10, letter c 8.2.1 Art. 10, letter d 8.2.1, lid 7 Art. 10, letter e
8.2.1, lid 8 Art. 10, letter f 8.2.1, lid 9 Art. 10, letter g 8.2.1, lid 8
Art. 10, letter h 8.2.1, lid 12 Art. 10, letter i 8.1.4, lid 2 Art. 10,
letter j 8.1.2, lid 4 Art. 10, letters k, l, m en n 8.3.3, lid 1 t/m 4 Art.
11 12.1, lid 1 en 2 9 Het welstandstoezichtAlgemeen In hoofdstuk 9 van de MBV zijn sinds de achtste serie wijzigingen van de
Model-bouwverordening zowel procedurele als inhoudelijke artikelen met
betrekking tot het welstandstoezicht opgenomen. Op grond van artikel 8,
zesde lid van de Woningwet bevat de bouwverordening voorschriften over de
samenstelling, inrichting en werkwijze van de welstandscommissie. De
werkwijze van de welstandscommissie is in de Model-bouwverordening niet
concreet uitgewerkt vanwege de diversiteit in lokale invulling. Gemeenten
dienen nadrukkelijk zelf een keuze te maken ten aanzien van de werkwijze,
ook indien een gemeente werkt met een provinciale welstandscommissie. De
gemeentelijke keuze dient ook door te klinken in de werkwijze van de
provinciale welstandscommissie. Daartoe dient de gemeente het initiatief te
nemen en is het aan de provinciale welstandscommissie om deze keuze te
onderschrijven. Het is noodzakelijk om een huishoudelijk reglement
toegesneden op de lokale situatie of een reglement van orde voor de lokale
welstandscommissie vast te stellen als bijlage bij deze verordening.
Juridisch gezien behoeft een dergelijk reglement niet in de bouwverordening
zelf te worden opgenomen, maar dient wel dezelfde procedure te worden
doorlopen als de gemeentelijke bouwverordening. Welstandscriteria en welstandsnota De werking van het begrip 'redelijke eisen van welstand' heeft met de
gewijzigde wet opgehouden te bestaan. Alleen als in een welstandsnota aan de
hand van criteria is aangegeven wat verstaan wordt onder redelijke eisen van
welstand kunnen burgemeester en wethouders een vergunningplichtig bouwwerk
beoordelen op aspecten van welstand en kan de welstandscommissie hierover
adviseren. Ook bouwvergunningvrije bouwwerken moeten aan minimale
welstandseisen voldoen. Volgens artikel 13a van de Woningwet kunnen
burgemeester en wethouders de eigenaar van een bouwwerk dat 'in ernstige
mate in strijd is met redelijke eisen van welstand' aanschrijven om die
strijdigheid op te heffen. De criteria hiervoor moeten in de welstandsnota
zijn opgenomen. Zonder nota met criteria is geen welstandstoezicht meer
mogelijk. Voor het uitwerken van de welstandscriteria alsmede de
samenstelling van en de besluitvorming over de welstandsnota geldt een
overgangstermijn van 18 maanden na 1 januari 2003. Tot het moment dat een
gemeentelijke welstandsnota van kracht wordt, blijft de zelfstandige werking
van de in de bouwverordening aangeduide 'redelijke eisen van welstand' in
stand. Als er op 1 juli 2004 geen door de gemeenteraad aangenomen
welstandsnota ligt, vervalt van rechtswege de mogelijkheid om bouwplannen te
toetsen aan redelijke eisen van welstand. De welstandsbeoordeling c.q.
-advisering dient gebaseerd te worden op de in de nota opgenomen criteria.
In artikel 12a van de Woningwet wordt bepaald dat deze criteria 'zo veel
mogelijk zijn toegesneden op de onderscheidene categorieën bouwwerken en
standplaatsen en dat de criteria kunnen verschillen naargelang de plaats
waar een bouwwerk of standplaats is gelegen'. Dit biedt mogelijkheden om de
criteria per samenhangend deel van de gemeente uit te werken. Zowel binnen
als buiten de bebouwde kom verschillen gebieden ten aanzien van de bestaande
kwaliteiten en ten aanzien van de verwachte en/of beoogde ruimtelijke
ontwikkelingen, die vastliggen in een bestemmingsplan of specifieke
beleidsdocumenten, bijvoorbeeld in het kader van landschapsverbetering,
stedelijke vernieuwing of architectuurbeleid. De bestaande situatie en de
beleidsdoelen voor de toekomst zullen in de meeste gevallen de basis vormen
voor een passend welstandsbeleid. In het ene gebied is aanleiding om een
behoudend beleid te voeren, in een ander gebied is juist verandering en
vernieuwing aan de orde. In het ene gebied is nauwelijks sprake van
ruimtelijke dynamiek en kan een terughoudend welstandsregime acceptabel
zijn, in een ander gebied gaat juist alles op de schop en is een intensieve
beïnvloeding van de ruimtelijke kwaliteit vereist. De welstandsnota is
derhalve een dynamisch document. Steeds als er nieuwe gebieden worden
ontwikkeld, vormen de beleidsregels voor het betreffende gebied een
toevoeging aan de nota, mits telkens opnieuw de vaststellingsprocedure
(inspraak ex artikel 150 Gemeentewet en vaststelling door de raad) wordt
gevolgd. Indien burgemeester en wethouders de welstandscriteria in
bijzondere gevallen buiten toepassing laten als bedoeld in artikel 4:84 Awb
(inherente afwijkingsbevoegdheid), dient dit wel per concreet geval
deugdelijk door burgemeester en wethouders te worden gemotiveerd. Het werken
met deelnota's ten aanzien van welstand, zoals dat in de praktijk wordt
toegepast, heeft met name in de overgangsperiode tot 1 juli 2004 belangrijke
consequenties. Indien voor een deel van de gemeente een welstandsnota wordt
vastgesteld, zal vanaf dat moment immers in het deel van de gemeente waarin
een deel-welstandsnota wordt vastgesteld artikel 9.1 (oud) MBV niet meer
gelden op grond van artikel VII, tweede lid van de Wet van 18 oktober 2001
(Stb. 2001, 518). U kunt hierbij gebruik maken van de bij artikel 1.3 MBV
behorende kaart. De welstandscriteria uit de welstandsnota spelen een rol
bij: de toetsing van aanvragen om bouwvergunning; het toepassen van bestuursdwang tegen bouwen in strijd met hetgeen
bij of krachtens de Woningwet is bepaald. Relatie bestemmingsplan en welstandDe jurisprudentie op basis van de Woningwet 1962 gaat uit van de
voorrangsregel uit artikel 9 Woningwet, inhoudende dat de welstandstoets
zich dient te richten naar de bouwmogelijkheden die het geldende
bestemmingsplan biedt. De welstandsnorm is in 1991 door de wetgever van
artikel 34 van de (Model)bouwverordening 1965 overgeheveld naar artikel 12
van de Woningwet en het welstandscriterium is sinds 1991 in artikel 44 van
die wet omschreven als zelfstandige toetsingsgrond voor bouwaanvragen. De
voorrangsregeling van artikel 9 was daardoor niet rechtstreeks van
toepassing. De jurisprudentie heeft uit dit stelsel van de wet afgeleid dat
die voorrang is blijven bestaan (ABRS 25 april 1995, BR 1995, 579, ABRS 16
maart 1999, AB 1999, 356 en ABRS 18 februari 2000, Gst.2000, 7119). In lijn
met artikel 9 Woningwet is de voorrang van het bestemmingsplan op de
welstandseisen thans uitdrukkelijk geregeld in artikel 12, derde lid van de
Woningwet. Daarin is tevens bepaald dat ook de stedenbouwkundige
voorschriften van de bouwverordening boven de welstandseisen prevaleren. In
artikel 12b, eerste lid van de Woningwet is bovendien expliciet vastgelegd
dat óók de welstandscommissie deze voorrangsregeling moet betrekking bij de
advisering. Het bestemmingsplan is immers het wettelijk instrument waarmee,
langs de in de Wet op de Ruimtelijke Ordening aangegeven en met bijzondere
waarborgen omklede weg, aan gronden een bestemming is gegeven en de
daarbijbehorende bebouwings- en gebruiksmogelijkheden worden aangegeven. Dit
betekent dat de welstandstoets niet mag leiden tot beperkingen die een reële
verwezenlijking van de aan de grond toegekende bouwmogelijkheden die het
bestemmingsplan biedt, belemmeren (vgl. ABRS 16 maart 1999, AB 1999, 356
m.n. A.G.A. Nijmeijer). De kans dat die situatie zich voordoet is kleiner
naarmate het bestemmingsplan meer mogelijkheden biedt de toegekende
bestemming te realiseren. Naar valt aan te nemen is de voorrangsregel
(artikel 12, derde lid Woningwet) naar analogie van toepassing op de relatie
toekomstig bestemmingsplan en welstand. Tot het moment dat de gemeentelijke
welstandsnota van kracht wordt, blijft de zelfstandige werking van de tot de
achtste serie wijzigingen van de MBV aangeduide 'redelijke eisen van
welstand' in stand (zie ook artikel VII, tweede lid van de Wet van 18
oktober 2001, Stb. 2001, 518). Voor de overige bepalingen van hoofdstuk 9
geldt geen overgangstermijn. Tabel oude/nieuwe welstandsbepalingenArtikelnummer oud Titel oud Artikelnummer nieuw Titel nieuw
9.1 Welstandscriteria––
9.2 Advisering door commissie van onafhankelijke deskundigen
9.1Advisering door welstandscommissie
9.3Termijn van advisering 9.5Termijn van advisering
9.4 Openbaarheid van vergaderen 9.6 Openbaarheid van vergaderen en mondelinge
toelichting
9.5 Afdoening bij mandaat 9.7 Afdoening bij mandaat
9.6Mondelinge toelichting ––
9.7 Vorm waarin het advies wordt uitgebracht9.8Vorm waarin het advies wordt uitgebracht
9.8 gebieden 9.9Uitsluiting gebieden en categorieën bouwwerken en
standplaatsen
––9.2Samenstelling van de welstands-commissie
–– 9.3 Benoeming en zittingsduur
––9.4Jaarlijkse verantwoording
Artikel 9.1 De advisering door de welstandscommissieEvenals onder het regime van de Woningwet 1991 is inschakeling van een
welstandscommissie bij een aanvraag om reguliere bouwvergunning verplicht
indien een welstandsnota is vastgesteld en aan de hand van criteria is
aangegeven wat verstaan wordt onder redelijke eisen van welstand. De
commissie adviseert, burgemeester en wethouders beslissen. In de herziene
Woningwet is bij amendement de figuur van de stadsbouwmeester opgenomen.
Vanaf 1 januari 2003 kan de gemeenteraad ervoor kiezen om in plaats van een
welstandscommissie een stadsbouwmeester te benoemen. In dat geval dient de
bouwverordening voorschriften te bevatten over de rol en de functie van de
stadsbouwmeester. De figuur van de stadsbouwmeester is niet nader uitgewerkt
in de Model-bouwverordening, omdat de doelstellingen van het vernieuwde
welstandstoezicht, vermaatschappelijking, grotere transparantie rondom de
welstandsadvisering en openbaarheid lijken met de figuur van de
stadsbouwmeester niet te worden bereikt. Bovendien ontbreekt de waardevolle
collectieve oordeelsvorming bij de keuze van een stadsbouwmeester, terwijl
deze in kwesties van smaak, zoals deze meespelen bij de welstandsadvisering,
onontbeerlijk kan worden geacht. Voorts bieden de Kamerstukken geen
aanknopingspunten hoe de figuur van de stadsbouwmeester verder aangekleed
moet worden. Naar verwachting zal een zeer beperkt aantal gemeenten kiezen
voor een stadsbouwmeester. In de welstandsnota kan de gemeenteraad evenwel
vaststellen dat de welstandstoets voor de categorie
licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken niet door de volledige
welstandscommissie plaatsvindt, maar door een of meer gemandateerde leden
van de commissie als bedoeld in artikel 9.2 Model-bouwverordening dan wel
door burgemeester en wethouders. De huidige adviespraktijk varieert per
gemeente. Er wordt gewerkt met lokale dan wel provinciale
welstandscommissies. Ook onder het nieuwe regime van de Woningwet kan de
gemeenteraad ervoor kiezen om voor de welstandsadvisering gebruik te
(blijven) maken van een provinciale welstandsorganisatie, die het resultaat
is van een gemeenschappelijke regeling of een privaatrechtelijke
samenwerkingsvorm. Indien gebruik wordt gemaakt van een provinciale
welstandsorganisatie dient de gemeenteraad de leden van de
welstandscom-missie eveneens nadrukkelijk te benoemen; zie toelichting bij
artikel 9.2. Alternatief 1In dit alternatief wordt voor de welstandsadvisering gebruikgemaakt van de
diensten van een provinciale welstandsorganisatie, die de rechtspersoon kan
hebben van een gemeenschappelijke regeling, vereniging of stichting. Deze
vereniging of stichting dient dan door de gemeenteraad als
welstandscommissie te worden aangewezen. De vereniging of stichting draagt
uit haar midden personen voor aan b&w om door de gemeenteraad te worden
benoemd. De welstandscommissie adviseert over alle bouwvergunningplichtige
bouwwerken. Alternatief 2Evenals in alternatief 1 wordt in dit alternatief provinciale
welstandsorganisatie, die de rechtspersoon kan hebben van een
gemeenschappelijke regeling, een vereniging of stichting door de
gemeenteraad aangewezen voor de advisering over redelijke eisen van
welstand. Burgemeester en wethouders oordelen zonder advies van de
welstandscommissie over strijdigheid met redelijke eisen van welstand ten
aanzien van licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken. Alternatief 3In dit alternatief is er sprake van een lokale welstandscommissie, die
adviseert over alle bouwvergunningplichtige bouwwerken. Alternatief 4Evenals in alternatief 3 is er sprake van een lokale welstandscommissie.
Burgemeester en wethouders oordelen zonder advies van deze commissie over
strijdigheid met redelijke eisen van welstand ten aanzien van
licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken. Artikel 9.2 Samenstelling van de welstandscommissieOnafhankelijkheidSinds de Woningwet 1991 geldt de onafhankelijkheidsvereiste voor elk
afzonderlijk lid van deze commissie. Daaraan wordt in elk geval voldaan
indien de leden van de commissie niet ondergeschikt zijn aan het
gemeentebestuur. Ook is het raadzaam bij de selectie van de leden van de
welstandscommissie alert te zijn op mogelijk tegenstrijdige belangen.
Deelneming van leden van het college van burgemeester en wethouders aan de
welstandscommissie voor de eigen gemeente is in dit verband uitgesloten. Deskundigen en burgersIn afwijking van de Woningwet 1991 geldt sinds 1 januari 2003 niet langer de
eis dat in de welstandscommissie uitsluitend 'deskundigen' zitting kunnen
hebben. Deskundige leden zijn leden die zich door ervaring en opleiding
kwalificeren om zitting te nemen in de welstandscommissie. Van deskundige
commissieleden mag worden verwacht dat zij vanuit een eigen, actieve
beroepspraktijk kunnen oordelen over plannen van collega's. Onder
niet-deskundige leden worden vertegenwoordigers van de plaatselijke
bevolking verstaan, geen architecten of anderszins beroepsmatig bij de
kwaliteit van de gebouwde omgeving betrokken zijnde, die door het
gemeentebestuur in de welstandscommissie kunnen worden benoemd. De
gemeenteraad beslist over de benoeming van niet-deskundige leden. Er is geen
wettelijke verplichting om niet-deskundige leden op te nemen in de
welstandscommissie. Er zijn meerder alternatieven denkbaar. Alternatief 1De welstandscommissie bestaat slechts uit deskundige leden. De secretaris is
geen lid van de welstandscommissie. Alternatief 2In de welstandscommissie hebben, naast deskundigen, ook 'geïnteresseerde
burgers' zitting. Indien de welstandsadvisering is opgedragen aan een
provinciale welstandsorganisatie is de keuze voor dit alternatief denkbaar,
maar minder werkbaar dat uit elke gemeente aan die gemeente gebonden
inwoners deelnemen. De secretaris van de welstandscommissie is geen lid van
de welstandscommissie. Alternatief 3De welstandscommissie bestaat slechts uit deskundige leden. Een lid van de
commissie is penvoerder van de commissie. Indien gebruik wordt gemaakt van
een provinciale welstandsorganisatie is dit veelal de rayonarchitect. Alternatief 4In de welstandscommissie hebben, naast deskundigen, ook 'geïnteresseerde
burgers' zitting. Indien de welstandsadvisering is opgedragen aan een
provinciale welstandsorganisatie is het denkbaar, maar minder werkbaar dat
uit elke gemeente aan die gemeente gebonden inwoners deelnemen. Een lid van
de commissie is penvoerder van de commissie. Indien een provinciale
welstandsorganisatie is aangewezen als commissie, is dit veelal de
rayonarchitect. Alternatief 5In plaats van een welstandscommissie biedt de Woningwet de mogelijkheid om
een stadsbouwmeester te benoemen. Dit alternatief is vooralsnog niet
uitgewerkt in de MBV. Enerzijds omdat de doelstellingen van het vernieuwde
welstandstoezicht, vermaatschappelijking, grotere transparantie rondom de
welstandsadvisering en openbaarheid met de figuur van de stadsbouwmeester
juist niet lijken te worden bereikt. De waardevolle collectieve
oordeelsvorming ontbreekt bovendien bij de keuze voor een stadsbouwmeester,
terwijl deze in kwesties van smaak, zoals deze meespelen bij de
welstandsadvisering, onontbeerlijk kan worden geacht. Anderzijds omdat naar
verwachting een zeer beperkt aantal gemeenten zal kiezen voor een
stadsbouwmeester. Artikel 9.3 Benoeming en zittingsduur Het vierde lid van artikel 12b van de Woningwet beperkt de zittingsduur van
de leden van de welstandscommissie tot ten hoogste drie jaar met een
eenmalige mogelijkheid van herbenoeming voor nog eens maximaal drie jaar in
de commissie die in de desbetreffende gemeente werkzaam is. Daarmee wordt
beoogd de doorstroming van de leden van de welstandscommissie te bevorderen.
Kennelijk is op de koop toe genomen dat deze wettelijke beperking van de
zittingsduur in concrete situaties de continuïteit van de commissies in
gevaar kan brengen. De leden en voorzitter van een welstandscommissie die op
1 januari 2003 ten minste drie jaar zitting hebben in die commissie, kunnen
nog ten hoogste drie jaar na die datum benoemd blijven in die commissie. Het
is onmogelijk en ongewenst om in algemene zin de benoemingsprocedure voor
(deskundige) leden op te nemen in de (Model)-verordening. Een reglement van
orde dat als bijlage 9 bij de bouwverordening dient te worden vastgesteld en
toegesneden is op de lokale situatie, is hiervoor geschikter. In een
dergelijk reglement van orde lijkt het zinvol om onder meer een
benoemingsboekhouding te regelen om in geval van bezwaren en beroepen tegen
onbevoegd gegeven welstandsadviezen zittingstermijnen van leden/voorzitter
aan te kunnen tonen. Artkel 9.4 Jaarlijkse verantwoording Jaarverslag welstandscommissie In de afgelopen jaren is er sprake van een
toegenomen kritiek op het welstandstoezicht. De kritiek richt zich onder
meer op het functioneren van de welstandscommissies. De adviesprocessen van
deze commissies zijn doorgaans aan de openbare waarneming onttrokken.
Ondanks de door de welstandscommissies gedane inspanningen tot verbetering
van deze negatieve maatschappelijke beeldvorming, kan er nog steeds
gesproken worden van een onvoldoende maatschappelijk draagvlak voor de
werkwijze van de welstandscommissies. Het besef is gegroeid voor het
aanscherpen van de politieke verantwoordelijkheid van burgemeester en
wethouders voor het functioneren van het welstandstoezicht. Ook bestaat het
algemeen gevoel om de functie van de gemeenteraad als algemeen
controleorgaan van burgemeester en wethouders, voorzover het betreft hun
verantwoordelijkheid voor het welstandstoezicht te versterken. Enerzijds
zijn er de algemene uitgangspunten zoals deze zijn opgenomen in de Wet
Dualisering gemeentebestuur om de controlefunctie van de gemeenteraad te
versterken en te verduidelijken. Anderzijds beoogt de nieuwe Woningwet te
voorzien in het verbeteren van de kwaliteit alsmede het transparanter maken
van de welstandsadvisering. Een jaarverslag is bij uitstek geschikt om te
signaleren waar de welstandsnota als beleidskader onvoldoende houvast heeft
kunnen bieden bij de welstandsbeoordeling en kan tevens dienen ter
verantwoording waarom in specifieke gevallen is afgeweken van het
vastgestelde beleid. De jaarlijkse verslagverplichting van de
welstandscommissie vloeit voort uit artikel 12b, derde lid van de Woningwet.
Het jaarverslag kan voor de gemeenteraad aanleiding zijn voor bijstelling
van het gemeentelijk welstandsbeleid door aanpassing van de gemeentelijke
welstandsnota. Om die reden is het zinvol te streven naar het uitbrengen van
het jaarverslag tijdig vóór de beleids- en begrotingscyclus in de gemeente.
Ervan uitgaande dat de gemeentelijke begroting doorgaans in
september/oktober wordt behandeld, zou het 'verslagjaar' van de
welstandscommissie kunnen lopen van juni tot juni. Jaarverslag burgemeester
en wethouders Teneinde de politieke verantwoordelijkheid voor de uitoefening
van het welstandstoezicht te verstevigen en de betrokkenheid van de raad bij
de welstandszorg te vergroten, is ook aan burgemeester en wethouders
ingevolge artikel 12c van de Woningwet de verplichting opgelegd
jaarverslagen omtrent de toepassing van het welstandsbeleid voor te leggen
aan de gemeenteraad. In dit jaarverslag zou ten minste aan de orde dienen te
komen: op welke wijze burgemeester en wethouders zijn omgegaan met de
welstandsadviezen; in welke categorieën van gevallen burgemeester en wethouders de
aanvraag voor een lichte bouwvergunning niet aan de
welstandscommissie hebben voorgelegd en op welke wijze zij in die
gevallen zelf toepassing hebben gegeven aan de welstandscriteria;
op welke wijze uitwerking is gegeven aan de openbaarheid van
vergaderen; in welke categorieën van gevallen burgemeester en wethouders een
besluit hebben genomen tot toepassing van bestuursdwang of oplegging
van een last onder dwangsom op grond van ernstige strijdigheid met
redelijke eisen van welstand als bedoeld in artikel 13a van de
Woningwet en na dat besluit tot uitvoering daarvan zijn overgegaan.
Voornoemd verslag kan tevens deel uitmaken van een algemeen jaarverslag over
ruimtelijke ordening en bouwregelgeving. Tezamen met het jaarverslag van de
welstandscommissie wordt hierdoor het gemeentelijk welstandstoezicht
inzichtelijk gemaakt en het publieke debat bevorderd. In de Woningwet wordt
per 1 april 2007 een algemene verslagverplichting voor burgemeester en
wethouders opgenomen ten aanzien van ruimtelijke ordening en
bouwregelgeving.Artikel 9.5 Termijn van advisering Gelet op de korte beslissingstermijnen is een beperkte adviestermijn met
een oplossing voor termijnoverschrijding noodzakelijk. In de MBV is dit
uitgangspunt als procedurevoorschrift uitgewerkt. De adviestermijn laat de
mogelijkheid van beoordeling van een schetsplan onverlet, omdat het
uitgangspunt voor de adviestermijn de beoordeling van een aanvraag om
bouwvergunning is. De Woningwet formaliseert de behandeling van bouwplannen
door de korte beslissingstermijnen. Ook voor de welstandsadvisering houdt
dit in dat de behandeling snel moet leiden tot een positieve of negatieve
conclusie, omdat in beginsel binnen twaalf weken respectievelijk zes weken
op de aanvraag om bouwvergunning moet zijn beslist. Indien bij een verlening
van een bouwvergunning in twee fasen, de eerstefasetoetsing moet worden
herhaald vanwege een wijziging van het bouwplan in de tweede fase, zou in
beginsel een relatief korte termijn van twee weken kunnen gelden, omdat
volgens de wetgever alleen de wijzigingen van het bouwplan voorzover
relevant door de welstandscommissie opnieuw moeten worden beoordeeld. Indien
de commissie niet binnen de in dit artikel gestelde termijnen adviseert,
zullen burgemeester en wethouders zelf moeten beslissen of het bouwwerk
waarop de aanvraag om bouwvergunning betrekking heeft niet in strijd is met
redelijke eisen van welstand. Daarbij dienen zij de in de welstandsnota
opgenomen welstandscriteria in acht te nemen. Indien er een aanvraag om
bouwvergunning wordt ingediend, ten aanzien waarvan een discussie over
alternatieven verwacht kan worden, lijkt het raadzaam overleg voorafgaand
aan de indiening van een formele bouwaanvraag te stimuleren. Artikel 9.6 Openbaarheid van vergaderen en mondelinge
toelichting Openbaar vergaderen is een fundamenteel beginsel van het openbaar bestuur,
dat nu voor de welstandscommissie expliciet is vastgelegd in artikel 12b van
de Woningwet. De wettelijke taken van de welstandscommissie worden
uitgevoerd in openbaarheid. Daarvan kan slechts worden afgeweken als de
belanghebbende een beroep doet op artikel 10 van de Wet openbaarheid van
bestuur, als er dusdanige aangelegenheden aan de orde zijn dat daarmee de
aanvrager in zijn recht staat openbaarheid te weigeren. Het verdient
aanbeveling om niet alleen de agenda voor de welstandsvergadering bekend te
maken, maar ook de stukken die betrekking hebben op de geagendeerde
bouwplannen ter inzage te leggen bij de agenda en daarvan melding te maken
in de bekendmaking. De openbaarheid van welstandsvergaderingen zal bijdragen
aan de vermaatschappelijking van het welstandstoezicht. Daarbij speelt mede
een rol van betekenis de algemene wens voor het transparanter maken van de
advisering op het terrein van de ruimtelijke kwaliteit. Bovendien zal de
openbaarheid van welstandsvergaderingen bijdragen aan het begrip voor en
kennis over het welstandstoezicht van de zijde van de burger/bouwer. Met
betrekking tot de openbaarheid van welstandsvergaderingen dient een
onderscheid te worden gemaakt tussen openbaarheid voor enerzijds de
aanvrager van de bouwvergunning en anderzijds andere belanghebbenden. Uit
artikel 4:7 Awb volgt de beperkte verplichting dat de mogelijkheid tot
toelichting van het bouwplan ten overstaan van de welstandscommissie dient
te worden geboden aan de aanvrager van de bouwvergunning. Desondanks is het
inbouwen van een moment voor de aanvrager om zijn bouwaanvraag toe te
lichten zeer zinvol. Bij de aanwezigheid van de aanvrager kan - indien nodig
- wellicht eerder tot alternatieve bouwoplossingen worden gekomen, waardoor
de noodzaak om een hernieuwde adviesaanvraag te doen kan worden verkleind.
Indien er in het kader van de openbaarheid van vergadering spreekrecht wordt
geboden aan anderen dan de aanvrager, is het zinvol de kring van
spreekgerechtigden te beperken tot belanghebbenden (als bedoeld in artikel
1:2 Awb). Daarmee wordt voorkomen dat allerlei personen die tijdens de
vergadering van de welstandscommissie kunnen inspreken, terwijl die in een
eventuele rechterlijke procedure tegen de bouwvergunning geen 'recht van
spreken' hebben omdat zij geen belanghebbenden zijn. De keuze voor
spreekrecht is voorts van invloed op het tijdstip waarop de vergadering van
de welstandscommissie wordt aangekondigd. Dat tijdstip moet dan zodanig
worden gekozen dat eventuele sprekers voldoende tijd hebben om zich op de
vergadering voor te bereiden. Wordt geen spreekrecht toegekend, dan kan de
termijn korter zijn, aangezien in dat geval van enige voorbereiding door
eventuele sprekers geen sprake is. De verplichting tot openbaar vergaderen
heeft betrekking op de vergaderingen waarin het welstandsadvies formeel
wordt vastgesteld. Het is niet verplicht voor informeel vooroverleg over een
principeaanvraag of een schetsplan, dat meestal door een of meer daartoe
gemandateerde leden van de commissie wordt uitgevoerd. De potentiele bouwer
kan in het stadium van vooroverleg gebaat zijn met beslotenheid.
Openbaarheid zou dan remmend op het vooroverleg kunnen werken, terwijl uit
oogpunt van de korte bouwplanprocedure vooroverleg stimulering verdient. Artikel 9.7 Afdoening bij mandaatIn de praktijk kan, gelet op de korte beslistermijnen, behoefte bestaan aan
mandaat. Behalve de keuze tussen álle bouwaanvragen voorleggen aan de
welstandscommissie (artikel 9.1, alternatief 1 en 3) en alleen reguliere
bouwaanvragen voorleggen aan de welstandscommissie (artikel 9.1, alternatief
2 en 4), blijkt in de praktijk behoefte te bestaan aan een tussenvorm voor
licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken, zoals bedoeld in alternatief 2 van
artikel 9.7 MBV. Het is evident dat deze tussenvorm niet kan worden
gecombineerd met een keuze voor artikel 9.1 MBV, alternatief 1 of 3, waarbij
de advisering ten aanzien van licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken
immers aan de welstandscommissie wordt opgedragen. Dit houdt in dat de
welstandstoets van bouwplannen voor licht-vergunningplichtige bouwwerken die
voldoen aan de welstandscriteria uit de welstandsnota wordt gemandateerd aan
een ambtenaar. Het mandaat kan slechts bestaan uit een positief
welstandsoordeel. Indien het bouwplan niet aan de criteria uit de nota
voldoet, leggen burgemeester en wethouders het bouwplan alsnog voor aan de
welstandscommissie. Mandaat aan één persoon verdient in dit verband de
meeste aandacht. Indien bij artikel 9.2 gekozen is voor alternatief 1 of 2
kan aan een ambtelijk secretaris, die geen lid is van de commissie, geen
mandaat worden verleend. Mandaat aan een subcommissie behoort uiteraard wel
tot de mogelijkheden. De meest voorkomende vorm van mandaat aan één persoon
komt neer op de afdoening van een welstandsadvies door een gemandateerde bij
plannen waarvan de mening van de welstandscommissie als bekend mag worden
verondersteld. Daarnaast kunnen burgemeester en wethouders ook kiezen voor
mandatering met betrekking tot bepaalde categorieën bouwwerken (bijvoorbeeld
licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken) Negatief adviseren door de
gemandateerde wordt meestal uitgesloten. Behandeling van bouwplannen onder
mandaat vraagt met name ten aanzien van de openbaarheid enige aandacht. Met
name in geval van veelvoorkomende kleine bouwplannen zal er geringe
belangstelling zijn om de behandeling van bouwplannen door de gemandateerde
bij te wonen. Het verdient in dat geval aanbeveling om per bouwplan slechts
vijf minuten te agenderen, zodat aan de openbaarheid kan worden voldaan en
er geen ongebruikte (vergader)tijd verloren hoeft te gaan. Voor een beknopte
uiteenzetting over mandatering: zie de VNG-uitgave 'WRO 2000 in de
praktijk', vragen en antwoorden gewijzigde WRO (3 april 2000), bijlage 3.
Artikel 9.8 Vorm waarin het advies wordt uitgebracht Lid 1 Het eerste lid van artikel 9.8 legt een algemeen bestuursrechtelijk
uitgangspunt vast, namelijk het motiveringsbeginsel dat sinds 1 januari 2003
in artikel 12b, eerste lid van de Woningwet is opgenomen. In de praktijk is
het niet ongebruikelijk dat bij positieve welstandsadvisering een expliciete
motivering achterwege blijft. Volgens vaste jurisprudentie verandert dit
direct zodra bezwaar tegen de bouwvergunning wordt ingediend. Artikel 9.9 Uitsluiting van gebieden en categorieën bouwwerken of
standplaatsen Indien de raad een gebied van de gemeente wenst uit te sluiten van
welstandstoezicht, wordt verwezen naar alternatief 3 of 4 van artikel 1.3
MBV. 10 Overige administratieve bepalingenArtikel 10.1 De aanvraag om woonvergunning De aanvraagOok de Woningwet 1962 hanteerde de eis van een woonvergunning voor het in
gebruik geven of nemen van een gebouw als woning, waarin laatstelijk niet of
niet eerder legaal gewoond werd. Moet het gebouw voor het tot bewoning
bruikbaar maken verbouwd worden en is voor die verbouwing een bouwvergunning
nodig, dan wijkt de eis van een woonvergunning voor de eis van een
bouwvergunning. Met de Woningwet van 1991 verandert er in zoverre iets, dat
de woonvergunning nu in de wet is uitgewerkt in plaats van in de
bouwverordening. In de nieuwe bouwverordening is alleen nog plaats voor een
invulling van de wijze van indiening en inrichting van de aanvraag, zoals
artikel 8, lid 2, onder e, van de Woningwet verplichtend vaststelt. Volstaan
is met het in artikel 10.1 opnemen van de op basis van de oude
bouwverordeningen gangbare aanvraagbescheiden voor een woonvergunning. De vergunningMet het in de Woningwet 1991 uitwerken van de woonvergunning verdwijnt
overigens de regeling van de oude bouwverordening. Op grond van de op de
Woningwet 1962 gebaseerde MBV kon een woonvergunning worden geweigerd als er
sprake was van strijd met het bestemmingsplan of de voor woningbouw geldende
nieuwbouweisen. Op grond van artikel 60 van de Woningwet 1991 mag en moet
een woonvergunning alleen worden geweigerd als de aanvraag strijd oplevert
met het bestemmingsplan of de bouwverordening. Welk deel van de
bouwverordening hiermee bedoeld kan zijn, is onduidelijk. Het niet voldoen
aan de nieuwbouweisen van het Bouwbesluit is uitdrukkelijk geen
weigeringgrond voor de woonvergunning. Uit het eerste lid van artikel 60 van
de Woningwet valt af te leiden, dat het gebouw in principe geschikt moet
zijn voor bewoning. Is er geen uit het bestemmingsplan of de bouwverordening
voortvloeiende weigeringgrond en is het gebouw bouw- en/of woontechnisch
toch niet geschikt tot bewoning, dan zijn er volgens het Ministerie van VROM
twee manieren om af te dwingen, dat het gebouw alsnog geschikt gemaakt
wordt: het op grond van artikel 60, vierde lid, verbinden van bouw- en/of
woontechnische voorwaarden aan de woonvergunning; een besluit ingevolge artikel 13 Woningwet. Beide oplossingen laten nog wat vragen onbeantwoord. Ad 1Welke bouw- en/of woontechnische eisen kunnen redelijkerwijs nog als
voorwaarden aan de woonvergunning verbonden worden? Bij het eisen van
uitgebreide technische maatregelen wordt op een gegeven moment immers een
bouwvergunning noodzakelijk en de wetssys-tematiek gaat ervan uit, dat er of
een woonvergunning of een bouwvergunning noodzakelijk is. Ad 2Bij welk niveau van eisen is er sprake van ongeschiktheid tot bewoning?
Onderschrijdt de kwaliteit van het gebouw het niveau van eisen voor de
bestaande woningbouw, dan is er geen discussie. Dit niveau geeft in feite de
onbewoonbaardheidsgrens aan. Het nieuwe gebruik van het gebouw als woning
kan echter niet getoetst worden aan de nieuwbouweisen. Bij een besluit
ingevolge artikel 13 Woningwet gaat het immers om het aantonen van de
noodzakelijkheid van voorzieningen. Ten aanzien van gebouwen die over een
voorzieningenniveau beschikken, dat ligt tussen het niveau voor nieuwbouw en
het niveau voor bestaande bouw, zal de noodzakelijkheid van een besluit
ingevolge artikel 13 Woningwet niet gauw aangetoond kunnen worden. De
praktijk zal de antwoorden uit moeten wijzen. Het kiezen voor de tweede
oplossing heeft overigens als nadeel, dat bewoning wordt toegestaan voordat
het gebouw geschikt is tot bewoning. De woonvergunning is een beschikking.
Dat betekent dat naast de eisen van de bouwverordening, de algemene eisen
van de Awb van toepassing zijn. De aanvraag moet dus bijvoorbeeld
schriftelijk worden ingediend bij het bestuursorgaan dat bevoegd is op de
aanvraag te beschikken (artikel 4:1 Awb). Ingevolge artikel 60 van de
Woningwet zijn burgemeester en wethouders het bevoegde orgaan. Worden de in
de bouwverordening geëiste gegevens niet ingediend, dan is artikel 4:5
juncto artikel 4:15 Awb van toepassing. Artikel 10.2 De aanvraag om vergunning tot hergebruik van een
ontruimde onbewoonbaar verklaarde woning of woonwagenDe tekst van de toelichting komt te vervallen.Artikel 10.3 Overdragen vergunningenArtikel 8, tweede lid, onder f, van de Woningwet, eist een voorschrift voor
de overdraagbaarheid van de aldaar genoemde op de Woningwet gebaseerde
vergunningen. De op de Woningwet 1962 gebaseerde MBV bevatte een regeling
voor de overdraagbaarheid van bouwvergunningen. Deze bepaling is in de
nieuwe MBV overgenomen voor de overdraagbaarheid van alle op de Woningwet en
bouwverordening gebaseerde vergunningen. Artikel 10.3 houdt in, dat
burgemeester en wethouders verplicht zijn tot overschrijving als daarom
wordt gevraagd, zelfs al leidt overschrijving tot een niet gewenste en
planologisch niet juiste situatie. Zowel de rechtverkrijgende onder
bijzondere titel (bij voorbeeld de koper) als de rechtverkrijgende onder
algemene titel (bij voorbeeld de erfgenaam) moet om overschrijving vragen.
Met het recht van de verkrijgende wordt hier het recht bedoeld dat is
neergelegd in de vergunning. De wet van 10 juni 2004 is onder de naam
Aanpassingswet BIBOB verschenen in Stb. 2004, 320 en krachtens Besluit van
31 augustus 200 in werking getreden op 15 september 2004, Stb. 2004, 452. In
de Woningwet zijn de artikelen 44a en 59 gewijzigd. Artikel 10.4 Overdragen mededeling De tekst van de toelichting komt te vervallen. Artikel 10.5 Het kenteken voor onbewoonbaar verklaarde woningen en
woonwagens alsmede onbruikbaar verklaarde standplaatsen De tekst van de toelichting komt te vervallen.Artikel 10.6 Herziening en vervanging van aangewezen normen en andere
voorschriften Het onderhavige artikel heeft betrekking op de door het Nederlands
Normalisatie-instituut (NNI) uitgegeven normen (NEN's), voornormen (NVN's)
en praktijkrichtlijnen (NPR's), alsmede op de - bij ministeriële regeling
gepubliceerde - Uniforme Administratieve Voorwaarden voor de uitvoering van
werken (UAV). Dit artikel maakt het mogelijk dat burgemeester en wethouders
bij toepassing van de voorschriften van de bouwverordening afwijken van een
daarin aangewezen NNI-publicatie of ander voorschrift, voor zover zij zich
daarbij houden aan de herziene tekst van die zelfde publicatie of dat zelfde
voorschrift. Bij een dergelijke herziening wordt door de daartoe bevoegde
instantie immers in het algemeen een zorgvuldige procedure in acht genomen,
waarbij een commissie van deskundigen - onder meer afkomstig uit
gemeentelijke kring - wordt ingeschakeld, een voorafgaande publicatie van
een voorlopige editie plaatsvindt met bijgevoegd verzoek om commentaar enz.
Met het onderhavige voorschrift wordt bereikt dat niet onmiddellijk na het
verschijnen van een gecorrigeerde, aangevulde of nieuwe uitgave van een
norm, voornorm, praktijkrichtlijn of ander voorschrift de bouwverordening
moet worden gewijzigd om de actuele versie van de aangewezen uitgave van
kracht te doen zijn. 11 HandhavingAlgemeen Dit hoofdstuk bevatte tot en met de elfde serie wijzigingen van de
Model-bouwverordening 1992 een nadere uitwerking van de bijzondere
bestuursdwangbevoegdheden van burgemeester en wethouders krachtens het
toenmalige artikel 8, tweede lid, onderdeel i juncto artikel 100, derde lid
van de Woningwet. Sinds 1 april 2007 is de handhavingsystematiek en de
regeling van de handhaving integraal herzien. Het aanschrijfinstrumentarium
voor bestaande bouwwerk vormt niet langer een geïsoleerd deel van de
Woningwet, maar sluit beter aan op de voorschriften inzake het bouwen van
bouwwerken. Qua systematiek is zoveel mogelijk aangesloten bij het generieke
instrumentarium van de Awb. Het niet naleven van de voorschriften van het
Bouwbesluit 2003, de bouwverordening of de criteria uit de Welstandsnota
voor bestaande bouwwerken vormt een overtreding waartegen direct met
toepassing van bestuursdwang of oplegging van een last onder dwangsom kan
worden opgetreden, zonder dat daartoe nog (de tussenstap van) een specifieke
aanschrijving vereist is. Het Bouwbesluit 2003 gaat nu voor alle bouwwerken
gelden (artikel 1b Woningwet), voor de bouwverordening krijgt deze
systematiek vormt in artikel 7b Woningwet en voor het welstandsvereiste voor
bestaande bouw volgt dit uit artikel 13a Woningwet. Met het generieke
handhavingsinstrumentarium op grond van de Gemeentewet en de Awb kan worden
afgedwongen dat het bouwen of de staat van een gebouw, ander bouwwerk of
standplaats gaat voldoen aan de betreffende voorschriften van het
Bouwbesluit 2003, dat het gebruik ervan of de staat of het gebruik van een
open erf of terrein in overeenstemming is met de bouwverordening en dat het
uiterlijk van een bouwwerk of standplaats niet in ernstige mate strijdig is
met redelijke eisen van welstand, beoordeeld naar de criteria die zijn
vastgelegd in de welstandsnota. Tenzij sprake is van spoedeisende
omstandigheden brengt artikel 4:8 van de Awb met zich mee dat een
belanghebbende, die naar verwachting bedenkingen zal hebben tegen een
voorgenomen handhavingsbesluit, vooraf in de gelegenheid wordt gesteld zijn
zienswijze naar voren te brengen. In het handhavingsbesluit dient vervolgens
zorgvuldig te worden omschreven met welke voorschriften van het Bouwbesluit
2003 het bouwen of de staat van een gebouw, ander bouwwerk of standplaats in
strijd is en met welke voorzieningen het bouwen of de staat van dat gebouw,
ander bouwwerk of die standplaats weer in overeenstemming met die
voorschriften kan worden gebracht. Door zelf binnen de daartoe gestelde
termijn maatregelen te nemen kunnen belanghebbenden dan overeenkomstig
artikel 5:24, vierde lid, van de Awb de toepassing van bestuursdwang
voorkomen dan wel overeenkomstig artikel 5:32, vijfde lid, van de Awb het
verbeuren van een dwangsom voorkomen. Tegen een handhavingsbesluit staan de
normale rechtsmiddelen open die de Awb in samenhang met de Wet op de Raad
van State biedt (bezwaar, beroep, hoger beroep en daarnaast de mogelijkheid
om een voorlopige voorziening te vragen). Deze nieuwe systematiek betekent
ook een vereenvoudigde regeling voor de toepassing van bestuursdwang
bestaande uit het stilleggen van de bouw- en sloopwerkzaamheden. Op grond
van artikel 125 van de Gemeenteweg blijft de mogelijkheid bestaan om met
toepassing van bestuursdwang of op grond van artikel 5:32 van de Awb met een
last onder dwangsom, handhavend op te treden tegen illegale bouw- en
sloopwerkzaamheden door middel van het stilleggen van deze werkzaamheden.
Daarbij is het feit dat zonder of in afwijking van een vereiste vergunning
wordt gebouwd of gesloopt op zichzelf in beginsel voldoende aanleiding om
spoedshalve bestuursdwang toe te passen overeenkomstig artikel 5:25, zesde
lid van de Awb. Het direct met bestuursdwang optreden tegen illegale bouw-
of sloopwerkzaamheden is er immers op gericht te voorkomen dat de illegale
situatie verder in omvang toeneemt, waardoor burgemeester en wethouders
mogelijk voor voldongen feiten worden geplaatst. In dit verband kan onder
meer worden verwezen naar de uitspraken van ABRvS van 14 november 2001 (JG
020026) en 11 juni 2003 (BR 2003, 893).Artikel 11.1 Stilleggen van de bouw De tekst van de toelichting komt te vervallen.Artikel 11.2 Overtreding van het verbod tot ingebruikneming De tekst van de toelichting komt te vervallen.Artikel 11.3 Stilleggen van het slopen De tekst van de toelichting komt te vervallen. Artikel 11.4 Onderzoek naar een gebrek Dit onderwerp wordt thans geregeld in artikel 5:18 Awb. In het kader van
toezicht zijn voorts van belang: Het betreden en binnentreden van woningen met toestemming van de
bewoners, artikel 5:15 Awb. In artikel 5:15 Awb is tevens geregeld dat de toezichthouder zich
kan doen vergezellen van de 'sterke arm'. Idem, zonder toestemming van de bewoner, artikel 10, lid 5 Ww. Procedurele voorschriften over het binnentreden, Algemene wet op het
binnentreden. 12 Straf-, overgangs- en slotbepalingenAlgemeen Alle artikelen van deze verordening op overtreding waarvan straf is gesteld
steunen op artikel 7b van de Woningwet juncto artikel 1a onder 2o van de Wet
op de Economische delicten. Daarom is strafbaarstelling inde MBV niet langer
mogelijk. Artikel 12.1 Strafbare feiten Lid 1. De artikelen 106 tot en met 111 van de Woningwet zijn per 1 april 2007
vervallen. Overtreding van voorschriften uit de bouwverordening als bedoeld
in artikel 7b Woningwet zijn met ingang van deze datum strafbaar gesteld in
artikel 1a, onder 2o van de Wet op de economische delicten (WED).
Overtreding van voorschriften uit de bouwverordening op het terrein van
(brand)veiligheid en gezondheid valt eveneens hieronder. De wetgever heeft
gekozen voor het onder de WED brengen van deze overtredingen, omdat aan
overtredingen als bedoeld veelal een financieel-economisch belang ten
grondslag ligt. Door de indeling in artikel 1a, onder 2o van de WED wordt
aangesloten bij de strafbaarstelling van een groot aantal milieudelicten,
die veelal een vergelijkbare achtergrond hebben en waarmee inmiddels de
nodige ervaring is opgedaan door de politie, het Openbaar Ministerie en de
rechterlijke macht. Voor deze indeling heeft de wetgever mede gekozen
vanwege het (potentiële) gevaar en de (potentieel) zeer ernstige gevolgen
die het niet naleven van deze voorschriften met zich mee kan brengen. Indien
opzettelijk gepleegd, zijn deze delicten misdrijven; indien niet opzettelijk
gepleegd, zijn het overtredingen. Overgangsrecht strafbare feiten: Artikel
132 van de Woningwet bepaalt dat overtredingen van de oude bouwverordening
worden afgedaan volgens de oude Woningwet. Men zie artikel 97 oude Woningwet
en artikel 394 oude MBV.Lid 2. Het tweede lid van artikel 110 van de Woningwet bevat een uitzondering op
het bepaalde in het eerste lid aangaande de overtreding van een voorschrift
gegeven krachtens artikel 120 van de Woningwet. Artikel 120 gaat over
voorschriften in een a.m.v.b. ter nakoming van internationale
verplichtingen. Overtreding van de verbodsbepaling is in artikel 110, tweede
lid van de Woningwet aangemerkt als een economisch delict in de zin van de
Wet op de Economische Delicten (WED).Het Asbestverwijderingsbesluit 2005 is een nakoming van een Europese
internationale verplichting. Artikel 11 van dit Besluit en artikel 12.1,
tweede lid van de MBV legt de relatie met het tweede lid van artikel 110 van
de Woningwet. Overtreding van de artikelen genoemd in het tweede lid van
artikel 12.1, voor zover deze betrekking hebben op het slopen van asbest, is
een economisch delict.Artikel 12.2 Overgangsbepaling bodemonderzoek Dit artikel voorkomt dat na het van kracht worden van deze bouwverordening
opnieuw verkennend bodemonderzoek moet worden uitgevoerd. Deze regel geldt
niet wanneer burgemeester en wethouders van mening zijn dat het eerder
uitgevoerde indicatieve bodemonderzoek niet meer als recent kan worden
aangemerkt. Voor de vraag wat kan worden verstaan onder een recent
onderzoek, zie de toelichting bij artikel 2.4.1 van de
Model-bouwverordening. Artikel 12.3 Overgangsbepaling met betrekking tot de staat van open
erven en terreinen De artikelen 5.1.2 en 5.1.3 bevatten redelijk zware eisen voor bestaande
situaties. Er zijn veel bestaande situaties die niet aan deze eisen voldoen
en redelijkerwijs daaraan niet getoetst kunnen worden. Voor nieuwe situaties
- dat wil zeggen die bestaand worden na het in werking treden van deze
voorschriften - lijkt de eis wel redelijk. Wanneer een bestaand gebouw, dat
krachtens deze overgangsbepaling niet aan de nieuwe voorschriften behoeft te
voldoen, wordt verbouwd en daarvoor een vergunning nodig is op grond van
artikel 40 van de Woningwet, kunnen in die vergunning eisen omtrent de
bereikbaarheid van dat gebouw worden gesteld. Dit om te voorkomen dat een
eenmaal bestaand gebouw nimmer aan meer eigentijdse eisen van bereikbaarheid
zou behoeven te voldoen. Artikel 12.4 Overgangsbepaling (aanvragen om) gebruiksvergunning
Deze overgangsbepaling strekt ertoe een gebruiksvergunning die is verleend
krachtens artikel 26 van de brandbeveiligingsverordening haar rechtskracht
te doen behouden. Het tweede lid heeft eveneens deze strekking, maar dan
voor de ontheffingen, toestemmingen, voorschriften, beperkingen krachtens de
brandbeveiligingsverordening.Artikel 12.5 Overgangsbepaling sloopmelding vervallen Artikel 12.6 Slotbepaling AlgemeenDe bepalingen voor de bekendmaking van verordeningen zijn gegeven in de
artikelen 139 e.v. van de Gemeentewet. Bekendmaking van verordeningen,
zijnde algemeen verbindende voorschriften, geschiedt door plaatsing van het
besluit in het gemeenteblad of in een andere, door de gemeente algemeen
verkrijgbaar gestelde uitgave. Dit geldt ook voor een opnieuw vastgestelde
verordening. Een (opnieuw) vastgestelde verordening dient op grond van
artikel 140 van de Gemeentewet kosteloos voor eenieder ter inzage te liggen
op de gemeentesecretarie, dan wel op een andere, door de raad te bepalen
plaats. De inwerkingtreding van de verordening is in beginsel acht dagen na
de bekendmaking; zie artikel 142 van de Gemeentewet. De gemeenteraad kan
echter een ander tijdstip van inwerkingtreding in de verordening vaststellen
of burgemeester en wethouders in de verordening de bevoegdheid geven om de
inwerkingtreding van de veror-dening op een nader tijdstip te bepalen. De
verordening moet na de bekendmaking worden medegedeeld aan het parket van
het arrondissement waarin de gemeente is gelegen; zie artikel 143 van de
Gemeentewet. Een termijn daarvoor is niet opgenomen, doch spoedige
mededeling ligt in de rede. Tevens dient tegelijk met of zo spoedig mogelijk
na de bekendmaking een afschrift van de verordening te worden gezonden aan
de inspecteur van de Volkshuisvesting binnen wiens ambtsgebied de gemeente
ligt; zie artikel 95 van de Woningwet. Alternatief 1 (inwerkingtreding
ineens)Als na de vaststelling door de gemeenteraad de bouwverordening in
zijn geheel op dezelfde datum in werking treedt dient alternatief 1 in de
bouwverordening opgenomen te worden. Alternatief 2 (gefaseerde
inwerkingtreding)De mogelijkheid bestaat om de bouwverordening gefaseerd in
werking te laten treden. Aangeraden wordt om hier zo min mogelijk gebruik
van te maken. Met betrekking tot een aantal onderwerpen kan het
organisatorisch echter wenselijk zijn om de artikelen omtrent deze
onderwerpen op een later tijdstip in werking te laten treden. In beginsel
komen drie onderwerpen in aanmerking: de bodembepalingen, de sloopbepalingen
(inclusief de bouwafvalbepaling) en de bepalingen omtrent het brandveilig
gebruik. Van een of meerdere van deze onderwerpen kan de inwerkingtreding
worden uitgesteld. De gewenste artikelen kunnen bij lid 1 gekozen worden.
Bij lid 2, sub a, dient, in het geval dat ervoor gekozen is de
inwerkingtreding van (mede) de sloopbepalingen uit te stellen, de aangegeven
toevoeging plaats te vinden. Lid 2, sub b, mag niet opgenomen worden voor
het geval dat de inwerkingtreding van (mede) de bepalingen voor het
brandveilig gebruik uitgesteld worden. Het moment van inwerkingtreding van
de desbetreffende artikelen dient te zijner tijd bij raadsbesluit
vastgesteld te worden. Desgewenst kunnen voor de diverse artikelen
verschillende momenten van inwerkingtreding bepaald worden. Indien de
gemeente reeds bij de vaststelling van de MBV 1992 het tijdstip wil bepalen
waarop de desbetreffende artikelen in werking treden, kan zij een bepaling
ter zake aan dit artikel 12.6 toevoegen. De inwerkingtreding van alle
artikelen dient vóór 1 oktober 1993 te geschieden, zo bepaalt de Woningwet
1991. Bijlage 1Toelichting verordeningFiguren 1 t/m 19, behorende bij de stedenbouwkundige bepalingen.Figuur 1 Voor verkeer vrij te houden hoogten (artikel 2.5.11, eerste lid,
onder c)Figuur 2 Voor verkeer vrij te houden hoogten (artikelen 2.5.7 en 2.5.8)Figuur 3 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid,
onder a)Figuur 4 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid,
onder a)Figuur 5 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid,
onder a)Figuur 6 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid,
onder b)Figuur 7 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid,
onder c)Figuur 8 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid,
onder c)Figuur 9 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid,
onder d)Figuur 10 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid,
onder e)Figuur 11 Teruglegging met het oog op de daglicht toetreding van
achtergevelrooilijn die een scherpe hoek met elkaar vormen (ingevolge
artikel 2.5.11, lid 2)Figuur 12 Bouwhoogte in voor- en achtergevelrooilijn en daartussen. Maximum
bouwhoogte (artikelen 2.5.20, 2.5.21, 2.5.23 en 2.5.25). Binnen de bebouwde komFiguur 13 Bouwhoogte in voor- en achtergevelrooilijn en daartussen. Maximum
bouwhoogte (artikelen 2.5.20, 2.5.21, 2.5.23 en 2.5.25). Buiten de bebouwde komFiguur 14 Bouwhoogte in voor- en achtergevelrooilijn en daartussen. Maximum
bouwhoogte (artikelen 2.5.20, 2.5.21, 2.5.23 en 2.5.24, alternatief 2). Binnen grootstedelijke delen van de bebouwde komFiguur 15 Bouwhoogte in de voorgevelrooilijn (artikelen 2.5.20, derde lid,
eerste alinea)Figuur 16 Bouwhoogte in de voorgevelrooilijn (artikelen 2.5.20, derde lid,
tweede alinea)Figuur 17 Bouwhoogte in de achtergevelrooilijn (artikelen 2.5.21, tweede
lid, eerste alinea)Figuur 18 Bouwhoogte in de achtergevelrooilijn (artikelen 2.5.20, tweede
lid, tweede alinea)Figuur 19 Hoogte van een zijgevel tegenover een achtergevelrooilijn
(artikelen 2.5.22)Bijlage 2Voorwaarden bij een gebruiksvergunningVervallen (in verband met de inwerkingtreding van het “Besluit
brandveilig gebruik bouwwerken”). Bijlage 3Tabel maximaal toelaatbaar aantal personen in een ruimte van een gebouw met
het oog op de brandveiligheidVervallen (in verband met de inwerkingtreding van het “Besluit
brandveilig gebruik bouwwerken”). Bijlage 4Stroomschema aanvraag gebruiksvergunningVervallen (in verband met de inwerkingtreding van het “Besluit
brandveilig gebruik bouwwerken”).Bijlage 5Activiteiten samenhangende met slopen en bedreigingenActiviteit samenhangende met sloopprojectBedreiging
Sloopmethode
Beulen (slopen met behulp van slingeren, zwaaien, vallen
van bal)– onvoldoende afstand tot gebouwen
– stof bij instorten
– overmatige trillingen
– ongecontroleerd instorten
Omduwen/omtrekken (uitoefenen kracht haaks op
lengterichting met als gevolg breuk)– stof bij instorten
– wegspatten dommekracht (hefboom)
– ongecontroleerd instorten
Expanderen (sloopmethode die gebruik maakt van bepaalde
stoffen die een aanzienlijke volumevergroting vertonen;
o.a. explosieven.)– rondvliegend puin
– opslag e.d.
– trillingen
– stofproductie
– verzakkingen
Afhijsen (knijpen)– vallend materiaal/onvoldoende afstand
– omvallen kraan/maximum hijslast
– afbreken hijslast
Trekken (uitoefen kracht in de lengterichting)– kantelen trekapparatuur
– stapelen palen
Overige methoden:Slopen in het algemeen met de hand vanaf stellingen, al
dan niet met behulp van werktuigen. Hierbij kan indien
het bouwhek niet vergenoeg staat puin, gereedschap e.d.
Buiten het sloopterrein vallen.
Materieel (bouwkranen, mobiele puinbrekers)– aan- en afvoer
– op- en afbouw
– afbreken hijslast of delen daarvan
– omvallen kraan
– overschrijden max. wegbelasting
Sloopobject–omvallende bouwdelen
–wegspattend/vallend puin en gereedschap
–verontreinigd sloopmateriaal
Activiteit samenhangende met sloopprojectBedreiging
Sloopterrein– afkalven, instorten bouwputten
– opslag van materialen en materieel
– onvoldoende afgrenzing
Bouwputten en -sleuven– instorten/afkalven bouwputten en sleuven
– onjuiste bemaling
Bodemverontreiniging en afvoer van sloopmaterialenVeiligheidsaspecten reeds gedekt: p-bladen
arbeidsinspectie en APV’s.
Bijlage 6 Checklist van bedreigde objecten, functies en maatregelen ten behoeve van de
opsteller van het sloopveiligheidsplanBedreigde functies en objectenMogelijke maatregelen (bron-, pad- en object-
gericht)Aanbevelingen
BelendingenBouwkundige staat– constructief scheidenOverleg met eigenaar/beheerder
– trillingsarm slopen belending (in extremo: met de
hand)
– stutten/stempelen bouwputten- en sleuven
– gecontroleerd bemalen
– voorzieningen i.v.m. gemeenschappelijke bouwmuren en
funderingen
Gebruikers– trillingsarm slopen Voorlichten gebruikers
– stofarm slopen
– slopen op bepaalde dagen/tijden
– in extreme situaties (calamiteiten): ontruimen
– rekening houden met verontreinigd sloopmateriaal,
zoals asbest -
Gebruiksfuncties– vrijhouden / toegankelijk houden van belendende
gebouwen -Overleg met gebruikers, eventueel koppelen aan
verkeerscirculatieplan
– aangepaste werktijden
Gedeeltelijk te slopen objectenBouwkundige staat resterende constructie– toetsen aan Bouwbesluit en Bouwverordening voor wat
betreft veiligheid Zie ook bouwkundige staat
belendingenGetoetst dient te worden aan de regelgeving met
betrekking tot veiligheid, gezondheid en bruikbaarheid
voor bestaande situaties. Voor mogelijke maatregelen en
aanbevelingen zie ’belendingen’
Gebruikers resterende constructie– toetsen aan Bouw besluit en Bouwveror dening wat
betreft veiligheid en gezondheid Zie ook gebruikers belendingen.
Gebruiksfuncties resterende constructie (school,
ziekenhuis, e.d.)– toetsen aan Bouw besluit en Bouwverordening wat
betreft bruikbaarheid Zie ook gebruiksfuncties belendingen
InfrastructuurKabels, leidingen en rioleringen– aangepaste sloopmethodeRegelen in vooroverleg met betreffende
nutsbedrijven
– stutten
– beschermen
– (afdekken)
– afsluiten
– omleggen
– hijsplan bij grote hijsklussen
Straatmeubilair (lantaarnpalen e.d.)– beschermen
– afsluiten
– verwijderen
Wegen, bruggen, viaducten, e.d.– afdekken (schotten, rijplaten, zand)Overleg met verantwoordelijke instanties
– aangepaste sloop methode
Waterstaatkundige werken (kanalen, sluizen, dijken
e.d.)Overleg met verantwoordelijke instanties
Overig (tunnels e.d.)Regelen in vooroverleg met verantwoordelijke
instantie
VerkeerssituatieVoetgangers en fietsers– afdoende afgrenzen sloopterreinBij complexe situaties: verkeerscirculatieplan Regelen in vooroverleg met verantwoordelijke instanties
en gemeentediensten
– uitstekers (valschermen)
– voetgangerstunnels
– afzetten weggedeelte met hekwerk
– (tijdelijk) afzetten van de gehele weg
Overig wegverkeer (openbaar vervoer, auto’s)– afdoende afgrenzen sloopterreinBij complexe situaties:
– vrijhouden en waarbor gen veiligheid boven leidingen
trams en trolleysRegelen in vooroverleg met verantwoordelijke instanties
en gemeentediensten
– uitstekers
– afzetten weg verkeerscirculatieplan
Routes voor brandweer- en ziekenhuis auto’s e.d.– vrijhouden weg Bij complexe situaties: verkeerscirculatieplan
– aangepaste sloop methode Regelen in vooroverleg met verantwoordelijke instanties
en gemeentediensten
– beperken overige verkeersstroom
SpoorwegenRegelen in vooroverleg met NS
ScheepvaartRegelen in vooroverleg met waterbeheerder (RWS,
provincie, waterschap, gemeente)
Bijzondere omstandighedenVeel omstanders– aanbrengen extra veiligheidsvoorzieningenVooraf informeren omwonenden
– afzetten wegenBij grote manifestaties overleg met gemeente
Calamiteiten (slopen na brand, explosies e.d)– afzetten weg Overleg met deskundige instanties
– ontruimen belendende percelen
Vandalen en daklozen– extra afscheiding
– verscherpt toezicht
Bijlage 7 Voorbeeld voor inhoudsopgave sloopveiligheidsplanVoorbeeld inhoudsopgave sloopveiligheidsplan1 Naam en correspondentieadres van de aannemer2 Ligging van het te slopen perceel3 Doel en opzet sloopveiligheidsplan4 Beschrijving werkzaamheden5 Beschrijving toe te passen sloopmethode(n) en materialen, materieel en
hulp- en beveiligingsmiddelen6 Verantwoordelijkheden en verantwoordelijke personen met betrekking tot
externe veiligheid7 Betrokken instanties8 Dagindeling werkzaamheden9 Instructies aan werknemers10 Instructies/voorlichting omwonenden11 Voorgenomen veiligheidsmaatregelen12 Uitvoering toezicht op maatregelen13 LogboekBijlagen bij het sloopveiligheidsplana belangrijke telefoonnummersb tekening waarop staat aangegeven: – de situering van het sloopobject;– de plaats van de bouwkranen;– de aan- en afvoerwegen;– de laad-, los- en hijszones;– de plaats van de bouwketen;– de situering van het sloopobject ten opzichte van aangrenzende wegen,
bouwwerken e.d.;– de grenzen van het sloopterrein, waarbinnen alle sloopwerkzaamheden, het
laden en lossen daaronder begrepen, plaatsvinden;– de in of op de bodem van het bouwperceel aanwezige leidingen;– de plaats van ander hulpmaterieel.De schaal van deze tekening mag niet kleiner zijn dan 1:1.000. (indien nodig
bij detailleringen niet kleiner dan 1:100).c controlelijst ten behoeve van externe veiligheid op de werkend transportroutes afkomende materialenBijlage 8Keuzetabel voor de vaststelling van deelstromen bij sloopniveau I minimumscheidingniveau I-plus minimumscheidingniveau IIniveau III maximumscheiding
gevaarlijke afvalstoffen (voorheen: chemische of
chemisch verontreinigde afvalstromen)gevaarlijke afvalstoffen (voorheen: chemische of
chemisch verontreinigde afvalstromen)olieproducten overig gevaarlijk afvalafgewerkte olie brandstofrestanten
batterijen
accu’s
schoorsteenkanalen
rookkanalen
overig chemisch belast puin
verontreinigde leidingen
oliehoudende elementen
coatings, kitten
bitumineuze materialen
zeefzand
tl-buizen/starters
halogeen lampen
niet uitputtende lijst, voor
overzicht zie EURAL
asbest en asbesthoudende afvalstromenasbest en asbesthoudende afvalstromenasbestproducten golfplaatspouwbladen brandwerende platen isolatiemateriaal
producten niet elders genoemd
met asbest en asbeststof verontreinigd sloopafvalmet asbest en asbeststof verontreinigd sloopafval
metalenmetalenferroconstructiebalken e.d.
metalen trappen e.d.
betonijzer
schroot
tanks, silo’s
ferro niet elders genoemd
non ferroaluminium (kozijnen, instructies) lood (buis,
slabben)
zink (regenpijp, dakgoot) koperbuis
non ferro niet elders genoemd
elektriciteitskabelskabels 220 V
kabels > 220 V
steenachtig afval i.c. betonpuin en baksteenpuinsteenachtig afval i.c. betonpuin en baksteenpuinbetongewapend beton
schuimbeton
gasbeton
staalvezelbeton
hoge sterkte beton betonproducten
beton niet elders genoemd
metselwerkmetselwerkpuin
metselmortel
kalkzandsteenmetselwerkpuin
bouwblokken
dakpannen/ bedekking (beton, keramiek, leisteen)intacte dakpannen
gebroken dakpannen
dakleien
keramiekwandtegels
plavuizen
sanitair
gipshoudende elementengipsplaat
stucwerk
anhydriet
vloeren
gipsvezelplaat
gipshoudende elementen
asfaltasfaltbeton
asfaltpuin
freesafval
steenwolsteenwol steenwol
glaswol glaswol glaswol
massief hout(zonder verduurzamings- middelen, direct
herbruikbaar)massief hout(zonder verduurzamings-middelen, direct
herbruikbaar)massief hout (direct herbruikbaar)balken
vloerdelen
trapelementen
dakbeschot
regels/tengels
pallets
schoon hout niet elders genoemd
geverfd /gelakt houtgevelelementen
kozijnen
deuren
parketvloeren
geverfd/gelakt hout niet elders genoemd
verlijmd hout (plaatmateriaal)spaanplaat
multiplex
hardboard
vezelplaat
houtwolcementplaat
bekistingmateriaal
vloerplaat
plaatmateriaal niet elders genoemd
geïmpregneerd houttuinhout
bielzen
geïmpregneerd hout
niet elders genoemd
overig afvalkunststof gevelelementenkunststof gevelelementenkunststof gevelelementen
PVC- en PE-leidingenPVCleidingsystemen(riolering, afvoer)
PP en PEleidingsystemen
(riolering, afvoer)
dakfolies
wandfolies
vlak glasvlak glasvlak glas
draadglas
spiegelglas
dubbelglas
HR- en LE-glas
papier en kartonpapier en kartonpapier
karton
overig afvalLDPE / HDPEdakfolies
wandfolies
leidingsystemen
XPS / EPSvloerisolatie
dakisolatie
wandisolatie
PURisolatieplaten
PUR-producten niet elders genoemd
overige kunststoffen gemengdEPDM
overige kunststoffen gemengd
cellulose isolatiescellulose isolaties
textielgordijnen vloerbedekking
door vuil voor hergebruik ongeschikte materialenfolies met aanhangend
papier/karton met aanhangend vuil textiel met aanhangend
vuil glas met kitresten
composiet-materialenbeton met PS-platen sandwichpanelen metselwerk met
stucwerk beton met stucwerk
thermohardende kunststoffenmeterkasten
deurknoppen
overig afvaloverig afval
Toelichting tabelIn de tabel worden drie niveaus onderscheiden. Niveau I en niveau I-plus
staan voor de vereiste minimumscheiding zoals bedoeld in artikel 8.4.1. Dit
minimumniveau correspondeert met artikel 4.11 waarin de vereiste
minimumscheiding van bouwafval is vastgelegd. Het bestaan van twee niveaus,
respectievelijk I en I-plus, is nodig omdat de gemeenteraad bij de
vaststelling van artikel 4.11 juncto 8.4.1, een keuze heeft uit twee
alternatieven.Niveau III geeft een optimaal scenario weer, waarin sprake is van een
maximale scheiding.Niveau II is te beschouwen als een tussenstap, waarmee een verder inzicht
wordt verkregen in het opsplitsen naar de verschillende afvalstromen. De
verschillende categorieën van afvalstoffen die in niveau II worden
onderscheiden, kunnen niet worden opgevat als definitieve oplossingen met
betrekking tot scheiden. Hierna wordt kort beschreven op welke wijze de tabel kan worden gebruikt als
hulpmiddel.– Gevaarlijke afvalstoffen; chemische en chemisch belaste afvalstromen:Op het gevaarlijke afval is het Besluit aanwijzing gevaarlijke afvalstoffen
van toepassing (EURAL). Het scheiden van de herbruikbare componenten uit het
gevaarlijke afval heeft alleen zin indien deze gescheiden worden op niveau
III.– Asbest en asbesthoudende afvalstromenHet scheiden van asbestproducten tot op niveau III is niet zinvol. Volstaan
kan worden met het apart houden van asbest en asbesthoudende producten in
één afvalstroom, omdat asbest altijd moet worden gestort.– Overige afvalstromenHet scheiden van de diverse componenten is alleen zinvol indien hiermee een
afvalstroom wordt verkregen die in aanmerking komt voor hergebruik en
waarvoor inzamel- en verwerkings- of bewerkingscapaciteit bestaan.Voor sommige componenten betekent dit dat gescheiden dient te worden tot
niveau III (bijvoorbeeld bepaalde betonproducten, steenachtige
isolatiematerialen, dakpannen, metalen, kunststoffen, glas, schoon hout).
Voor andere componenten kan ook worden volstaan met scheiding op niveau II
(asfalt, metselwerk, kalkzandsteen, geverfd en gelakt hout, verlijmd hout,
papier en karton, textiel, kabels).– Niet-herbruikbare niet-gevaarlijke (c.q. chemisch verontreinigde)
afvalstromenIn verband met het stortverbod voor bouw- en sloopafval, moet ook deze
categorie worden beschouwd als overig afval en worden afgevoerd naar de
sorteerinrichting. De tabel is niet meer dan een hulpmiddel voor de gemeente bij het bepalen
van de mate van scheiding die zal worden voorgeschreven in de
sloopvergunning.Er is bewust voor gekozen om geen indicatie te geven voor de verschillende
inzamelstructuren en bewerkings- of verwerkingsstructuren, omdat deze
regionaal of lokaal kunnen verschillen en aan wijzigingen onderhevig
zijn.Het is daarom noodzakelijk dat de desbetreffende ambtenaar, verantwoordelijk
voor de controle van de vergunningaanvraag, op de hoogte is van de lokale en
regionale verwerkingscapaciteit voor de bij sloop vrijkomende
afvalstromen.Al dan niet verontreinigde grond is niet in deze tabel opgenomen. Grond die
tijdens of na het slopen wordt afgevoerd, is geen sloopafval en kan dus geen
onderwerp zijn in een voorschrift van de sloopvergunning. Toch verdient het
aanbeveling alert te zijn op de afvoer van (verontreinigde) grond.Voor informatie betreffende de bewerkings- en verwerkingscapaciteit en
locaties van bewerkings- en verwerkingsinstallaties kunnen onder meer de
volgende publicaties worden geraadpleegd:– Vademecum voor afvalverwerkingsdiensten (uitgeverij VAD BV, Alphen aan den
Rijn, 1993)– SBR-brochure 230-b Bouw-afvalstoffengids, Rotterdam 1991.Bijlage 9Reglement van orde van de welstandscommissieIn de praktijk blijken er grote verschillen in werkwijze tussen de
(provinciale) welstandsorganisaties, waardoor het vrijwel onmogelijk is om
een universeel toepasbare tekst voor een reglement van orde op te nemen in
de modelbouwverordening. De verschillen hebben onder meer betrekking op het
al dan niet werken met rayonarchitecten, het al dan niet gebruik van
subcommissies en het al dan niet samenwerken met een monumentencommissie.
Een reglement van orde, afgestemd op de eigen werkwijze, stelden gemeenten
in het algemeen op in samenwerking met de provinciale welstandsorganisatie
waarbij zij zijn aangesloten.Bijlage 10 Handreiking voor de visuele inspectie van woningen en
daarmee vergelijkbare bouwwerken op de aanwezigheid van asbestAsbestcementproducten en overige producten waarin asbest in hechtgebonden
vorm voorkomt (N.B. De aanduiding 'hechtgebonden' geldt voor het nieuwe
product. Door slijtage kan de hechtgebondenheid van deze producten in de
loop der tijd afnemen.) Product Mogelijk toegepast in Mate waarin het is toegepast Uiterlijk
Asbestcement, vlakke plaat Gevels, dakbeschot, rondom schoorstenen Vaak Grijze plaat van 3 tot 8 mm dik, vaak aan een kant
‘wafelstructuur'
Asbestcement, vlakke gevelplaat met coating Decoratieve buitengevels, galerij Vrij algemeen in flats Als vlakke plaat maar met aan een kant gekleurde
geëmailleerde of gespoten coating
Asbestcement, schoorsteen of luchtkanaal Bij kachel of CV-installatie, ventilatiekanalen Vaak Rond of vierkant kanaal, verder als vlakke plaat
Asbestcement, bloembak Zowel buiten als binnen, balkons Vaak In diverse vormen, verder als vlakke plaat, meestal
dunner dan betonnen bak
Asbestcement, golfplaat Daken van schuren en garages Vaak Als golfplaat, in diverse dikten
Asbestcement met cellulosevezels (asbestboard) Alleen geschikt voor binnentoepassingen, aftimmeringen,
inpandige kasten Soms Geelbruine, dunne plaat, lijkt op hardboard
Asbestcement, dakleien Imitatieleien In Nederland weinig toegepast Vlakke plaatjes, aan één zijde gecoat
Asbestcement, standleidingen Afvoer toilet Vaak Als luchtkanaal, maar dikker
Asbestcement, imitatiemarmer Vensterbanken en schoorsteenmantels Soms Als marmer, in breuk of zaagvlakken zijn witte vezels
zichtbaar
Harde asbesthoudende vinyltegels Toiletten, keukens Soms, meestal bij de bouw gelegd Harde tegel met meestal een wit gevlamd motief
Producten waarin asbest in een niet-hechtgebonden vorm voorkomt. Afdichtkoord Afdichting schoorstenen kachelruitjes en deurtjes, in
oude haarden en allesbranders, Regelmatig Wit tot vuilgrijs pluizig koord
Asbesthoudend stucwerk Op (vochtige) muren en plafonds Nauwelijks Vezelige korrelstructuur
Brandwerend board Onder CV-ketels, wanden CV-kast, stoppenkast, plafonds,
trapbeschot Regelmatig, vooral in flats en grotere complexen Lichtbruin tot geel, zachtboardachtig
Asbestkarton Bekleding zoldering Weinig Lichtgrijs, kartonachtig
Vinylzeil met asbesthoudende onderlaag Keukens, trappen enz., geproduceerd voor 1983 Zeer vaak Zeer divers, alleen te herkennen door analyse
onderlaag
Toelichting tabelHerkennen van asbestAlleen in een laboratorium kan met 100 procent zekerheid worden vastgesteld
of een materiaal of een product asbest bevat. Wel kunt u materialen
herkennen waarin mogelijk asbest zit. Het bovenstaande overzicht helpt
daarbij. Dit overzicht is niet volledig. Voor de herkenning van
vinylvloertegels en vinylvloerbedekking (in de volksmond zeil) waarin
mogelijk asbest zit, kan de volgende informatie worden gegeven: -Asbesthoudende vinylvloertegelsTot omstreeks 1985 waren vinylvloertegels te koop, die verstevigd zijn met
asbest. Meestal zijn deze kunststoftegels al tijdens de bouw gelegd.
Vinylvloertegels zijn veelal toegepast in vochtige ruimten, zoals toiletten
en keukens. Vinylvloertegels zijn hard en een beetje glanzend, vaak met een
wit 'gevlamde' decoratie. -Asbesthoudende vinylvloerbedekkingVinylvloerbedekking met asbest was tussen 1968 en 1983 te koop. Het is veel
gebruikt in keukens en op trappen. De toplaag is van PVC en in de onderlaag
zit asbest. Deze viltachtige onderlaag lijkt op karton en is lichtgrijs tot
lichtbeige en soms lichtgroen. Asbest zit bijna nooit in de volgende soorten vloerbedekking: vloerbedekking
van textiel (tapijt); ondertapijt van vilt; breekbaar, dun zeil met een
doffe, zwarte of wijnrode onderkant; stijve, zeilachtige vloerbedekkingen
met een harde, ruwe onderzijde met daarin een grofmazig juteweefsel, zoals
linoleum; buigzaam zeil met een dikke, bruine, harige onderzijde; soepel
zeil met een onderkant van kunststof (plastic) of foam (schuim). Ten slotte is het van belang het volgende te weten: Toepassing en verkoop
van asbest is sinds 1 juli 1993 nagenoeg verboden. Na 1983 is vrijwel geen
losgebonden asbest meer toegepast. Sinds enkele jaren zijn ook asbestvrije
cementplaten (bijvoorbeeld golfplaten) op de markt. De in Nederland
gefabriceerde asbestvrije cementplaten zijn te herkennen aan de opdruk NT
aan de onderzijde van de plaat.