CVDR62441_1Notitie reclamebeleidnlregelingReusel-De Mierden1998-02-03Reusel-De MierdenD’n Uitkijk, 13-03-1998Notitie reclamebeleidWoningwet, artikel 40Algemene wet bestuursrecht, artikel 4:81college van burgemeester en wethoudersruimtelijke ordening, verkeer en vervoer1998-02-03De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht1998-02-032019-11-06nieuwe regelingB&W 98-094ruimtelijke ordening, verkeer en vervoer1.Geen.De onderdelen m.b.t. tijdelijke reclame zijn per 1-1-2007 vervallen door inwerkingtreding van de Nota EvenementenbeleidNotitie reclamebeleidBurgemeester en wethouders van de gemeente Reusel-De Mierden;gelet op artikel 4:81 van de Algemene wet bestuursrecht;besluiten vast te stellenNotitie reclamebeleidOnze wereld wordt in toenemende mate beïnvloed door reclame. Steeds
vaker worden reclameboodschappen verspreid, de tekens zelf worden steeds
agressiever en opzichtiger. Om in de gebouwde omgeving het fenomeen
reclame beheersbaar te houden is het voor gemeenten van belang hier een
beleid voor te formuleren. Bovendien verschaft dit beleid duidelijkheid
omtrent de wijze waarop de welstandscommissie Noord-Brabant in
voorkomende gevallen toetst. Elke aanvraag wordt echter, zoals de wet
dat eist, individueel beoordeeld zowel op zichzelf als in relatie tot de
omgeving.Een van de aanleidingen om een reclamebeleid te formuleren in de
gemeente Reusel-De Mierden is het gevolg van een wildgroei van illegaal
geplaatste reclametekens en borden waartegen in het verleden niet tegen
is of werd opgetreden. Het niet optreden heeft vervolgens weer als
gevolg dat er steeds meer reclameborden worden bijgeplaatst.Tot slot nog dit: reclame is uitermate precedentgevoelig en heeft de
neiging, onder de druk van de concurrentie, steeds groter en opzichtiger
te worden. Juist daarom is het formuleren van een beleid zeer
belangrijk. Tevens kan een beleid helpen tot het goed afronden van het
handhavingstraject wat eventueel gevolgd dient te worden. Afwijkingen
van het beleid zullen al snel tot een vervaging van de normen leiden en
het begrip van de burger voor de wijze van beoordelen zal hierdoor
afnemen.Bij het vaststellen van normen voor reclametekens, is het zinvol
onderscheid te maken tussen de verschillende gebieden in een
gemeente. Een woonwijk vraagt een andere benadering dan een
winkelgebied. Een beschermd dorpsgezicht, maar ook het buitengebied,
zal ernstig aangetast worden bij plaatsing van reclametekens die op
een bedrijventerrein gebruikelijk zijn. Verder wordt vanwege de uitstraling een onderscheid gemaakt tussen
gewone reclame en lichtreclame.Met betrekking tot reclame-toepassing gaat deze notitie uit van de
volgende indeling:
Bebouwde kom:
woondoeleinden
bedrijfsbebouwing
winkelgebieden
horeca
beschermd stads- of dorpsgezicht
Bedrijventerrein
sportterreinen
Buitengebied, agrarisch / niet agrarisch
Overgangsgebieden en verbindingsassen
Per gebied zal een eigen beleid geformuleerd worden met zijn eigen
uitgangspunten en normen, maar allereerst worden algemene
voorwaarden geformuleerd die voor alle gebiedsdelen gelden. 2.1. Algemene voorwaarden voor alle gebiedsdelenIn het algemeen geldt dat reclametekens alleen aanvaardbaar zijn
indien zij een directe relatie hebben met de gekozen situering,
de afmetingen en kleuren afgestemd zijn op het karakter van de
directe omgeving en zij niet groter zijn dan voor een goede
leesbaarheid voor die situering noodzakelijk is. De
reclametekens dienen qua afmetingen en plaatsing op de
gevelopzet afgestemd te worden. De hierna te noemen maximum
maten dienen in dit licht bezien te worden; er zullen zich
situaties voordoen waarbij ook deze maximum maten de welstand
nog te zeer zullen verstoren. Het toepassen van losse letters en
aanlichten van reclameteksten verdient de voorkeur boven het
toepassen van lichtbakken. Bij licht bakken is het raadzaam een
donker fond te kiezen met heldere letters, ook in verband met de
verkeersveiligheid (verblindingseffecten).Merkreclames zijn alleen denkbaar indien het bedrijf slechts één
product voert; te denken valt bijvoorbeeld aan een autodealer.
Dit om een wildgroei aan tekens te voorkomen. Tenslotte: ook een
reclame vraagt om een zorgvuldige vormgeving en een goede
integratie in de gebouwde context. 2.2. Bebouwde kom
2.2.1. Woondoeleinden
In een gebied dat hoofdzakelijk is ingericht voor woondoeleinden
passen geen reclametekens. Er ontbreekt immers een relatie
tussen het woonmilieu en reclameuitingen. Een uitzondering hierop vormen woningen met een praktijkruimte
voor het uitoefenen van een vrij beroep, zoals een arts,
architect of verzekeringsadviseur. Mits het bestemmingsplan
reclamevoering toestaat is in dergelijke gevallen een bescheiden
aanduiding aanvaardbaar.
Maximale oppervlakte 0.20 m².
Alleen naam en aard van het bedrijf met eventueel
openingstijden, en/of een vignet (geen
merkreclames!);
Aanlichten van de reclametekst verdient de voorkeur
boven lichtreclame;
Bevestiging tegen gevel t.p.v. de bedrijfstoegang;
Bij aanwezigheid van voortuinen is plaatsing van een bord in de
tuin denkbaar, mits zorgvuldig (als tuinmeubel) vormgeven en
geïntegreerd in het tuinontwerp. Het toepassen van lichtbakken
is dan niet geschikt, beperkte aanlichting wel.
Totaalhoogte maximaal 1.20 m;
Kleuren dienen terughoudend gekozen te worden;
2.2.2. Bedrijfsbebouwing met een positieve bestemming
Voor bedrijfsbebouwing met een positieve bestemming in een
woonomgeving gelden de volgende uitgangspunten:
Alleen aanduidingen die betrekking hebben op naam en
aard van het bedrijf zijn toelaatbaar. Het voeren van
een merkreclame is alleen mogelijk indien het bedrijf
slechts één merkprodukt verkoopt (denk bijvoorbeeld aan
een autodealer). In andere gevallen zal al snel door een
te veel aan reclames een onrustig totaalbeeld
ontstaan;
Per 10 meter bedrijfsgevelbreedte aan de straatzijde is
1 m² reclame mogelijk. Per gebouw dient in principe niet
meer dan 1 reclameteken gelijktijdig zichtbaar te zijn.
Uitzondering hierop kan gemaakt worden voor gebouwen die
gevels aan meer dan een straat hebben. Het aantal tekens
blijft dan 1 per naar de straat gekeerde gevel. Bij een
grotere gevelbreedte dan 15 meter zijn twee
reclametekens denkbaar. De reclame dient te worden
aangebracht op begane grond niveau, in ieder geval onder
de verdiepingsramen. Uiteraard gelden ook hier weer de
algemene uitgangspunten met betrekking tot vormgeving,
kleurstelling en plaatsing ten opzichte van het
gevelvlak. Het integreren van vrijstaande bescheiden
reclametekens in de voortuin is denkbaar mits plaats,
vormgeving en kleur worden afgestemd op de omgeving. Het
toepassen van lichtbakken is dan niet geschikt, beperkte
aanlichting wel. De maximale hoogte van een dergelijk
element is sterk afhankelijk van de situatie, doch mag
de 2.25 m niet overschrijden.
2.2.3. Winkelgebieden
In gebieden met een uitgesproken winkel en/of promenade karakter
zijn de mogelijkheden tot reclamevoering ruimer dan in
woongebieden. Gezien de grote vormverscheidenheid van
winkelgebieden en reclames, is het niet mogelijk richtlijnen te
formuleren die 100% uitsluitsel geven over de aanvaardbaarheid
van reclames. Algemeen kan gesteld worden dat de reclames op winkelniveau, dat
wil zeggen het begane grond niveau geplaatst dienen te worden,
zodat er een directe en logische relatie tussen het reclameteken
en de functie ontstaat en de overlast voor eventuele
bovenwoningen beperkt wordt. De oppervlakte van reclametekens dient, al of niet verlicht, de
2 m² per 10 meter gevelbreedte aan de straatzijde niet te
overschrijden.Plaatsing tegen de luifel, is beter dan plaatsing op de luifel. De hoogte van de reclame dient op die van de luifel afgestemd te
worden met een maximumhoogte van 0.5 m. Bij een plaatsing
evenwijdig aan de luifel is een lengte van maximaal 60% van de
winkelbreedte denkbaar. Loodrecht op de luifel geen
reclametekens aanbrengen. Loodrecht onder de luifel bestaat vaak
de mogelijkheid op bescheiden maar effectieve wijze reclame te
voeren. Indien geen luifel aanwezig is, kan een lichtbak met
bovenstaande afmetingen op de gevel aangebracht worden mits qua
afmetingen en plaatsing afgestemd op de gevelopzet. Loodrecht op
de gevel is er per 6 m' winkelbreedte een reclame mogelijk met
een maximale oppervlakte van 0.75 m², met een maximale hoogte en
breedtemaat van 1.25 m.Per gebouw van minder dan 10 meter breedte aan straatzijde,
dient in principe niet meer dan één reclameteken gelijktijdig
zichtbaar te zijn. Een uitzondering is te maken voor gebouwen
die gevels aan meer dan één straat hebben. Het aantal tekens
blijft dan één per naar de straat gekeerde gevel.
2.2.4. Horeca
Het exact aangeven van reclametekens op panden met een
horecafunctie is niet eenvoudig. Bepalend voor de hoeveelheid
reclametekens is vooral het gebied waar het pand is gesitueerd.
Een reclamevoering op een horecapand in een winkelomgeving dient
anders beoordeeld te worden dan een reclamevoering op een
horecapand in een buitengebied. Tevens is het verschil in
gebruik van een horecapand een beoordelingscriteria. Een
reclamevoering bij een chinees restaurant zal anders zijn dan
een reclamevoering bij een dorpscafé.Over het algemeen kan gesteld worden dat bij de beoordeling van
een reclameteken op een horecapand het gebruik, de hoeveelheid
van reclametekens, in welk gebied het pand zich bevindt en de
omvang van het pand een belangrijke rol spelen.
2.2.5. Beschermd stads- of dorpsgezicht
Het vaststellen van een beschermd stads- of dorpsgezicht heeft
het behoud van de cultuurhistorische waarden van een dergelijk
gebied ten doel. Om een harmonie met deze waarden te bereiken
dienen reclame uitingen in zijn algemeenheid gekenmerkt te
worden door een gebruik van traditionele middelen, materialen,
vormen en kleuren. Voorbeelden van traditionele middelen zijn
het uithangbord en het beletteren van kroonlijsten of luifels
boven entree of etalage partijen. Uiteraard is het van groot
belang dat de reclame-aanduiding op harmonieuze manier opgenomen
wordt in de architectuur van het pand of zelfs daartoe
bijdraagt. Felle kleuren, grote ongelede vlakken met
reclameboodschappen evenals lichtbakken zijn storend doordat zij
onvoldoende passen in de traditionele karakteristiek. Het
aanlichten van losse letters op gevel of luifel biedt een goed
alternatief voor lichtbakken. De gemeente Reusel-De Mierden heeft nog geen gebieden die vallen
onder het beschermd stads- of dorpsgezicht. Vorenstaande regels
zouden bijvoorbeeld voor vergelijkbare gebieden kunnen gelden
zoals het Vloeieind te Lage Mierde, de Groeneweg te Reusel, het
Myrthaplein te Hooge Mierde,het kerkplein te Hulsel en een
gedeelte van de Lensheuvel te Reusel etc. Ter verduidelijking
zijn vorenstaande gevoelige gebieden op een kaart
weergegeven. 2.3. BedrijventerreinenBij bedrijventerreinen kan een onderscheid gemaakt worden tussen
verschillende soorten reclameaanduidingen.
Naam-, beroeps- en/of productaanduiding met een directe
relatie tot het betreffende bedrijf.
Verwijzingsreclame c.q. routeborden op het
bedrijventerrein.
Gezamenlijke presentatie van de bedrijven m.b.t.
bijvoorbeeld masten bij de entree van het terrein.
Ad 1. Gezien de grotere schaal van de gebouwen en het utilitaire
karakter, is een grotere hoeveelheid reclame denkbaar.
Uitgangspunt blijft dat de reclame op een logische plaats tegen
het gebouw aangebracht dient te worden, bijvoorbeeld bij de
entree, en afgestemd dient te zijn op de massa c.q. gevelopzet. Indien plaatsing tegen een gevel niet
mogelijk is, bijvoorbeeld bij glasvliesgevels, de reclametekst
boven of in de buurt van de entree aanbrengen. Ook is een
plaatsing op de dakrand dan mogelijk indien uitgegaan wordt van
losse letters. Los geplaatste ornamenten zijn denkbaar, mits
zorgvuldig vormgegeven, geplaatst bij de toegang tot het bedrijf
en qua hoogte afgestemd op het kantoorgedeelte van het bedrijf
met een maximum hoogte van 3.50 m. Per bedrijf is maximaal één
merkreclame toelaatbaar.Ad 2. Routeborden in één uniform kader zijn mogelijk. Per
terrein zal een dergelijk kader moeten worden ontwikkeld en
vormgegeven. Alleen naamsaanduidingen van het bedrijf en
branche, c.q. beroepsaanduiding toelaten. Ad 3. Een gezamenlijke presentatie bij de entree van het
bedrijven terrein is denkbaar eventueel in combinatie met een
plattegrond en routebeschrijving. Een zorgvuldige vormgeving is
dan essentieel. De hoogte dient beperkt te blijven tot ongeveer
5 m maximaal. 2.4. SportterreinenSportterreinen zijn meestal in een "groene" omgeving gesitueerd.
Het aanbrengen van reclames niet gericht op het complex zelf is
slecht passend en niet aanvaardbaar. Naamsreclame voor de
sportvereniging zelf is i.v.m. de bereikbaarheid wel mogelijk,
mits deze aanduidingen qua maat, vormgeving en kleurstelling
zijn afgestemd op het karakter van de omgeving. Het verdient
aanbeveling één uniform systeem te ontwikkelen.
Reclame-uitingen, gericht op het complex zelf zijn denkbaar
(borden rond het (voetbal)veld, naamsaanduiding op kantine)
indien de naar de natuur gekeerde zijde donker van kleur is en
de hoogte gerekend vanaf maaiveld maximaal 1.20 m bedraagt. Het toepassen van lichtreclame dient verder beperkt te blijven
tot één lichtreclame per vereniging, aangebracht op het
clubgebouw met een maximale afmeting van 1.00 m² 2.5. BuitengebiedReclameborden, aankondigingen en verwijzingsborden horen niet
thuis in het buitengebied. Ze passen slecht bij het karakter van
de omgeving en vormen een visuele vervuiling. Zeker nu het
recreatieve karakter van het buitengebied meer aandacht krijgt,
is het van belang het karakterverschil tussen de
bebouwingskernen en het buitengebied te bewaren c.q. te
versterken.
2.5.1. Algemene voorwaarden geldend voor het buitengebied
Gebieden die een bijzondere landschappelijke kwalificatie in het
bestemmingsplan of streekplan toegekend hebben gekregen zijn in
principe niet geschikt om enige vorm van reclame toe te laten.
Ter bescherming van het landschapsschoon, de verkeersveiligheid
en ter behoud van het specifieke karakter van deze gebieden is
een zeer terughoudend beleid noodzakelijk. In de overige
gebieden kunnen reclameborden en/of tekens vrijstaand aan de weg
alleen worden toegestaan voor niet agrarische bedrijven met een
positieve bestemming. Dit om een teveel aan borden in het
buitengebied te weren. Bij agrarische bedrijven is het wel
mogelijk kleine bordjes te plaatsen (bv. "eieren te koop ")
bovendien is een naamsaanduiding op stal of bedrijfsgebouw
mogelijk. Lichtreclames passen niet in het buitengebied en zullen met name
's avonds als zeer dominant en opzichtig ervaren worden.Daarom is het plaatsen van lichtreclames in het buitengebied in
principe niet toelaatbaar. Verwijsborden zijn niet toegestaan evenals niet perceelsgebonden
reclameborden en algemene merktekens. De vormgeving, kleurstelling en plaatsing dient in harmonie met
de omgeving te zijn. Dus geen felle kleurwisselingen en
schreeuwende kleurcombinaties. Een donker fond met lichtkleurige
letters is met name in het buitengebied van belang.
2.5.2. Agrarische bestemming, perceelsgebonden
Onbebouwd perceel: -Geen reclame toegestaan.Bebouwd perceel:
In principe geen naamsaanduidingen vrijstaand op het
perceel. Kleine bordjes met "te koop " producten die het
bedrijf zelf produceert zijn mogelijk:
slechts één reclameteken per positief bestemd bedrijf
(kan tweezijdig zijn);
een direct visueel verband tussen het bord en (de
toegang van) het bedrijf;
maximale afmetingen 0.60 m², maximale hoogte 1.25 m,
maximale breedte 1.25 m;
geen lichtreclame of aanlichting;
donker fond.
2.5.3. Op of aan een gebouw
Eén naamsaanduiding van het eigen bedrijf op bedrijfsbebouwing
per perceel/bedrijf is mogelijk. Maximale afmetingen van de naamsaanduiding is 3% van de
geveloppervlakte met een maximum van 2.5 m².De naamsaanduiding op een logische wijze plaatsen; dat wil
zeggen op een gevel grenzend aan het erf bij de toegang van het
bedrijf en integreren met de gevelopzet.
2.5.4. Niet-agrarische bestemming (met positief bestemde niet agrarische bestemming)
Onbebouwd perceel:-Geen reclame toegestaan.Bebouwd perceel:
Oppervlakte per reclameobject maximaal 1 m².
De maximale breedte van het reclameobject is 2 m.
De bovenkant van het opschrift mag niet hoger reiken dan
2.5 m boven het maaiveld. Bij aanwezigheid van bv. een
aarden wal geldt het peil van de weg en/of het
bedrijfspand als maaiveld. De afmetingen mogen in totaal niet meer dan 2 m²
bedragen. Deze oppervlakte wordt in mindering gebracht
op de maximaal toelaatbare reclame op het gebouw (4 m²,
zie 5.5.).
Per terrein maximaal 2 reclame-objecten toegestaan.
Een dubbelzijdige reclame wordt gezien als
twee
reclame-objecten.
Geen lichtreclames c.q. aanlichting.
De plaatsing van de reclame dient een directe relatie
met de toegang en/of ingang van het bedrijf te
hebben.
2.5.5. Op of aan een gebouw
De totale oppervlakte van het opschrift mag niet meer
dan 5% van de geveloppervlakte bedragen met een maximum
van 4 m². Hierbij telt reclame op het perceel mee (zie
5.4).
Per gebouw is maximaal één opschrift dat aan de
straatzijde zichtbaar is toelaatbaar. Een uitzondering
kan gemaakt worden voor gebouwen die gevels aan meer dan
één straat hebben. Het aantal opschriften is dan één per
naar straat gerichte gevel.
Per gebouw is maximaal 1 lichtreclame toelaatbaar met
een maximale oppervlakte van 1 m². Uitzondering kan
gemaakt worden voor gebouwen die gevels hebben aan meer
dan één straat.
De opschriften dienen te zijn opgenomen in de
architectonische opbouw van de gevel en daaraan zo
mogelijk bij te dragen. Plaats, afmeting en kleur worden
mede daardoor bepaald. Het is zeker niet ondenkbaar dat
in bepaalde gevallen de maximale afmetingen nog te ruim
zijn.
2.5.6. Overgangsgebieden en verbindingsassen
Met overgangsgebieden worden de zones bedoeld waar de andere
gebieden (woon- en winkelgebieden, beschermde gezichten,
bedrijventerreinen, sportterreinen en buitengebied) aan elkaar
grenzen. Deze gebieden vallen vaak samen met verbindingsassen,
waar het verkeer de enige duidelijk aanwijsbare functie is. De
vorm van de buitenruimte wordt hier dan ook in mindere mate door
bebouwing bepaald. Niet bij elke overgang is een dergelijk
gebied aanwezig: sommige ruimtelijk-functionele structuren
sluiten naadloos op elkaar aan. Overgangsgebieden zijn vanwege hun monofunctionele karakter en,
meestal, grote verkeersstromen, geschikte plaatsen voor het
maken van tijdelijke reclame voor bijvoorbeeld evenementen en
voorstellingen. Ook zullen zich in deze zones vaak
informatiedragers bevinden, zoals gemeente- en
wijkplattegronden. Wanneer de gemeente besluit medewerking te verlenen aan de
plaatsing van dragers voor wisselende publicatieborden dan
zullen deze gebieden daarvoor in het algemeen de meest
aangewezen plekken zijn. Overigens zal ook hier een zorgvuldige
plaatskeuze en afstemming op de omgeving noodzakelijk blijven,
en blijft een welstandstoetsing dus ook nodig. Bij veel gemeenten heerst de opvatting dat storende reclame m.b.v.
de APV kan worden geweerd of aangepakt. Dit is maar zeer ten dele
waar: slechts bij mobiele tijdelijk
reclame (reclame die niet tegen een bouwwerk is
aangebracht en niet een bouwwerk op zich te noemen is) is de APV van
toepassing, mits in deze verordening bepalingen m.b.t. reclame zijn
opgenomen.Uit jurisprudentie blijkt dat de APV geen rechtsgrond mag zijn voor
reclame aan of op bouwwerken omdat daarop een hogere wet (de Woningwet) van toepassing is (in de
model-APV wordt voor een dergelijke verkeerde toepassing overigens
gewaarschuwd in artikel 4:16 lid 3).Mobiele reclames van enige omvang met een permanent karakter moeten
worden gezien als een bouwwerk op grond van de Woningwet en zijn
bouwvergunningsplichtig.Onder bouwwerk wordt verstaan: elke constructie van enige omvang van
hout, steen, metaal of ander materiaal, die op de plaats van
bestemming hetzij direct of indirect met de grond is verbonden,
hetzij direct of indirect steun vindt in of op de grond, bedoeld om
ter plaatse te functioneren.Ingevolge artikel 40 van de Woningwet is het verboden te bouwen
zonder een (bouw)vergunning van ons college. Onder bouwen verstaat
artikel 1, eerste lid, onder a, van de Woningwet, voor zover hier
van toepassing: het plaatsen, het geheel of gedeeltelijk oprichten,
vernieuwen of veranderen en het vergroten van een bouwwerk.Reclametoepassingen worden gezien als wijzigingen van het uiterlijk
van bestaande bouwwerken. In artikel 12 van de Woningwet is bepaald
dat het uiterlijk van een bouwvergunningsplichting bouwwerk niet in
strijd mag zijn met redelijke eisen van welstand. Volgens artikel 44
van de Woningwet mag alleen en moet een bouwvergunning worden
geweigerd indien het bouwwerk naar het oordeel van burgemeester en
wethouders niet voldoet aan artikel 12, eerste lid. Door het aanbrengen van reclame wijzigt het uiterlijk en zal dus
moeten worden getoetst op strijdigheid met welstand. Hoofdstuk 9 van
de bouwverordening geeft de criteria aan waarop zo'n wijziging moet
worden getoetst. Onder punt 2 kan de gemeente deze criteria
(bijvoorbeeld op het gebied van reclametekens) nader uitwerken. Een reclamevoering die moet worden aangemerkt als een bouwwerk moet
tevens worden getoetst aan het bestemmingsplan. De meeste (reclame)
bouwwerken in het buitengebied zullen in strijd zijn met het
geldende bestemmingsplan omdat veelal in de bestemmingsplannen van
de gemeente Reusel-De Mierden is opgenomen dat de gronden niet mogen
worden gebruikt voor reclame doeleinden en/of dat er niet mag worden
gebouwd. De aanvraag om bouwvergunning zal dan moeten worden
geweigerd wegens strijd met het bestemmingsplan en welstand.Uitgezonderd van toetsing zijn de vergunningsvrije bouwwerken, zoals
omschreven in artikel 43 van de Woningwet. Met name lid e
(veranderingen van niet ingrijpende aard). Dit artikel zou in dit
verband aanleiding kunnen geven tot interpretatieverschillen. Uit
jurisprudentie is inmiddels gebleken dat het plaatsen van een
reclamebord geen vergunningsvrije activiteit is en ook geen
verandering van niet-ingrijpende aard. Hiermee is de onduidelijkheid
van de wettekst verdwenen, en kan voor alle reclame-toepassingen een
eenduidig beleid worden gevoerd en eenzelfde procedure worden
gevolgd. Volgens artikel 100 van de Woningwet voorziet het gemeentebestuur in
het bouw- en woningtoezicht dat in elk geval de taak heeft binnen de
gemeente toezicht uit te oefenen op de naleving van de bij of
krachtens deze wet gegeven voorschriften. Tot slot nog dit: Reclame met als doel gedachten en/of gevoelens te
openbaren is mogelijk zonder voorafgaand verlof van het openbaar
gezag. In artikel 7 lid 1 van de Grondwet is deze vrijheid van
drukpers vastgelegd. De vrijheid geldt echter niet voor
handelsreclame. Overigens is voor het aanbrengen van ideële reclame
wel een vergunning vereist, maar die mag niet worden geweigerd,
tenzij de openbare orde wordt verstoord.