CVDR62037_1Verordening kleinschalige nevenactiviteitennlregelingLoon op Zand2018-12-11Loon op ZandWeekjournaal 2006Verordening kleinschalige nevenactiviteitenWet stankemissie veehouderijen in landbouwontwikkelings- en verwevingsgebieden, art. 1Wet stankemissie veehouderij in landbouwontwikkelings- en verwevingsgebieden, art. 6cGemeentewet, art. 149gemeenteraadopenbare orde en veiligheid2006-01-26De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2006-01-272006-10-05Onbekend2006GeenVerordening kleinschalige nevenactiviteitenDe raad van de gemeente Loon op Zand;gezien het voorste1 van het college van burgemeester en wethouders d.d. 20 december
2005, nummer2006/3;gelet op het advies van de commissie Openbare Ruimte en Economische Zaken d.d. 10
januari 2006gelet op de artikelen 1 en 6 onder c van de Wet stankemissie veehouderijen in
landbouwontwikkelings- en verwevingsgebieden en artikel 149 van de Gemeentewet;b e s l u i tvast te stellen Verordening kleinschalige nevenactiviteiten.1In deze Verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
wet: Wet stankemissie veehouderij en in landbouwontwikkelings- en
verwevingsgebieden.
bijlage: bij deze Verordening behorende bijlage.
kleinschalige nevenactiviteit: activiteiten, als bedoeld in artikelen 1 en 6 sub
c van de wet.
agrarisch bedrijf: veehouderij of andere inrichting, als bedoeld in artikel1 van
de wet.
veehouderij: inrichting, die tot een krachtens artikel 1 van de wet.
4Deze verordening kan worden aangehaald onder de titel 'Verordening kleinschalige
nevenactiviteiten'. 5Deze verordening treedt in werking op 27 januari 2006.Besluit: Aldus besloten in de openbare vergadering van de raad van de gemeente Loon op Zand van
26 januari 2006.De raad voornoemd,Voorzitter,Griffier,TOELICHTING VERORDENING KLEINSCHALIGE
NEVENACTIVITEITENInleidingAgrarische ondernemers ontwikkelen steeds vaker een kleinschalige bedrijfsmatige
nevenactiviteit naast hun agrarische hoofdactiviteit. Het sturingsmechanisme voor de
toelaatbaarheid van deze nevenactiviteiten vindt plaats via het spoor van de ruimtelijke
ordening (bestemmingsplan e.d.). Daarnaast vormt bij vergunningverlening voor deze
kleinschalige nevenactiviteiten geurhinder (naast andere milieuhygiënische items) een
belangrijk toetsingskader. Het huidige geurbeleid leidt ertoe dat kleinschalige
nevenactiviteiten niet mogen plaatsvinden in de geurcirkels van andere bedrijven en dat
kleinschalige nevenactiviteiten de omliggende agrarische bedrijven beperken in hun
bedrijfsontwikkeling. Het nieuwe geurbeleid neemt - onder voorwaarden- deze beperkingen
weg. Hiertoe dienen gemeenten een "Verordening kleinschalige nevenactiviteiten" als
bedoeld in de Wet Stankemissie Veehouderijen in landbouwontwikkelings- en
verwevingsgebieden vast te stellen. De verordening kan hiervoor als opstap worden gebruikt
en kan per gemeente specifiek voor de gemeentelijke situatie op maat worden gemaakt. De
verordening heeft dus voordelen voor agrarische bedrijven, die hun bedrijf verder willen
ontwikkelen en voor ondernemers, die willen starten met een nevenactiviteit.Stankwet en verordeningOp 1 mei 2003 is de Wet "Stankemissie veehouderijen in
landbouwontwikkelings- en verwevings gebieden" (hierna: "Stankwet") in werking getreden.
Deze Stankwet geldt voor reconstructiegebieden en heeft betrekking op veehouderijen
gelegen in een landbouwontwikkelingsgebied, een verwevingsgebied of een
extensiveringsgebied met het primaat natuur. Deze gebieden zijn in de reconstructieplannen
nader aangewezen. De wet is van toepassing nu het reconstructieplan is goedgekeurd en
bekendgemaakt in de Staatscourant. De Stankwet biedt gemeenten de mogelijkheid om een
"Verordening kleinschalige nevenactiviteiten" (hierna "verordening") voor haar gemeente of
delen daarvan vast te stellen. Kleinschalige nevenactiviteiten die in deze verordening
zijn opgenomen worden dan -onder voorwaarden- voor de stankgevoeligheid gelijkgesteld met
de bij de veehouderij behorende woning (categorie 4 of 5, afhankelijk van de
categorie-indeling van het agrarisch bedrijf). Op het moment dat een gemeente een
verordening heeft vastgesteld, is duidelijk welke nevenactiviteiten uit het oogpunt van
geur geen of nagenoeg geen belemmering vormen voor de -uitbreiding van- omliggende
agrarische bedrijven. Hierdoor is helder welke kleinschalige nevenactiviteiten op basis
van de stankwetgeving mogelijk zijn in het buitengebied.Reikwijdte verordeningDe verordening is opgesteld in het kader van de Stankwet en is niet bedoeld
om de toelaatbaarheid van dergelijke activiteiten in het buitengebied te regelen vanuit
planologisch oogpunt. Daar is en blijft het bestemmingsplan voor. De beoordeling in het
kader van geurhinder laat de toetsing in het ruimtelijke ordeningspoor dus onverlet. Het
kan dus voorkomen dat een kleinschalige nevenactiviteit wei is opgenomen in de
verordening, maar dat het bestemmingsplan deze activiteit op die bewuste locatie niet of
in beperktere mate toestaat. Wij pretenderen een integrale aanpak. Dit betekent dat deze
verordening bij de opstelling van het nieuwe bestemmingsplan buitengebied opnieuw onder de
loep genomen zal worden. In het nog op te stellen nieuwe bestemmingsplan buitengebied zal
getoetstworden of de bijlage behorende bij deze verordening gewijzigd moet worden. Daarnaast kan
het ook betekenen dat een kleinschalige nevenactiviteit welke is opgenomen in de
verordening en vanuit planologische oogpunt is toegestaan, bij stopzetten van de
agrarische hoofdactiviteit opnieuw aan een RO-toets moet worden onderworpen.In artikel 1, lid 1, van de Stankwet wordt gedefinieerd wat een kleinschalige
nevenactiviteit is. De definitie luidt: kleinschalige nevenactiviteit:
bij gemeentelijke verordening als zodanig aangewezen activiteit, die een organisatorische
binding heeft met een agrarisch bedrijf en binnen de inrichting, of in de onmiddellijke
nabijheid daarvan plaatsvindt.De Stankwet stelt dus als voorwaarden dat de activiteit een organisatorische binding
heeft met een agrarisch bedrijf en binnen de inrichting, of in de onmiddellijke nabijheid
daarvan plaatsvindt. Deze in de wet gestelde voorwaarden kunnen in de verordening niet
nader worden uitgewerkt. De verordening kan zich uitsluitend richten op de aard van de
activiteiten en eventueel op de omvang en de plaats van de activiteiten.De aard van de activiteitenOp grond van artikel 6, onder c van de wet wordt een kleinschalige
nevenactiviteit en een zodanige activiteit gelijkgesteld met een gevoelig object,
behorende tot dezelfde categorie als een bij een veehouderij behorende woning. Uit de
Stankwet en de toelichting op de wet blijkt dat met het aanwijzen van kleinschalige
nevenactiviteiten wordt beoogd om stankgevoelige objecten in een categorie met een lagere
bescherming te plaatsen. Het moet dus gaan om activiteiten, die op grond van de Stankwet
in categorie 1, 2 of 3 vallen en waarvan de gemeente het wenselijk acht dat deze naar
categorie 4 of 5 gaan. In artikel 1, lid 2, van de Stankwet worden als stankgevoelige objecten categorie 1, 2
of 3 aangewezen woonbebouwing en objecten voor dag- en verblijfsrecreatie. Het kamperen en
het recreatief verblijf bij de boer zijn vervolgens op grond van art. 1, lid 3, hiervan
uitgezonderd (en zijn dus geen stankgevoelig object). Deze activiteiten kunnen dus niet in
de verordening worden opgenomen, want dat betekent het toekennen van een beschermingsgraad
categorie 4 of 5, hetgeen in strijd is met de wet (die zegt dat er geen bescherming is). In het algemeen worden woon- c.q. verblijfsfuncties, voor zover het kleinschalige
nevenactiviteiten zijn, niet beschouwd als stankgevoelig object. Hooguit zijn het objecten
met beschermingsgraad categorie 4 of 5. Het aanwijzen hiervan in een verordening betekent
het toekennen van een beschermingsgraad categorie 4 of 5 waar tot dan geen bescherming is
of waar toch al een beschermingsgraad categorie 4 of 5 is. De beschermingsgraad wordt in dat geval door het aanwijzen hoger (niet gewenst) of
blijft gelijk (niet zinvol). Om die reden wordt aanbevolen (huis)verkoop van ter plaatste
vervaardigde producten en ambachtelijke bedrijvigheid (timmerwerkplaats e.d.) niet aan te
wijzen. Wat is dan nog wei zinvol om aan te wijzen? Het moet dan gaan om objecten waarvan
het vaststaat dat zij categorie 1, 2 of 3 zijn, namelijk: - objecten van dagrecreatie
(agrotoerisme); - woon- c.q. verblijfsfuncties van niet recreatieve aard
(dienstverlenend).De aanwijzing volgens deze modelverordening heeft een niet-limitatief karakter. De
thema's zijn wel opgenomen in de bijlage. Derhalve is artikel 2, sub b opgenomen.
Tenslotte nog een opmerking over het kamperen bij de boer. Dat is in de wet gedefinieerd
als kampeerterrein dat valt onder de Wet op de openluchtrecreatie (Wor). De intrekking van
de Wor vindt sinds 18 juni 2004 gefaseerd plaats. Ais de Wor vervalt, wordt het kamperen
categorie 1, maar aanwijzen in de verordening kan dan alsnog. Ais de veehouderij stopt
voordat de Wor vervalt, wordt het kamperen eveneens categorie 1. Als de veehouderij stopt
nadat de Wor is vervallen, wordt het kamperen categorie 1, tenzij het kamperen inmiddels
is aangewezen in de verordening.De omvang van de activiteitenIn deze modelverordening is er voor gekozen om de omvang van de activiteiten
niet nader te bepalen. Dit zou immers de werkingssfeer van de verordening beperken.
Bovendien zou daar een schijnzekerheid mee worden gesuggereerd. Het opnemen van een
maximale omvang regelt de toelaatbaarheid van een nevenactiviteit namelijk niet. Deze moet via het RO-spoor worden geregeld.De plaats van de activiteitenDe Stankwet is van toepassing op de "Iandbouwontwikkelingsgebieden",
"verwevingsgebieden" en "extensiveringsgebieden met primaat natuur". Met de verordening wordt beoogd om stankgevoelige objecten in een categorie met een
lagere bescherming te plaatsen. Het ligt dus voor de hand om dat te doen in de gebieden
waar deze belemmeringen zouden kunnen vormen voor de -uitbreiding van- omliggende
agrarische bedrijven. Dit is met name het geval in de landbouwontwikkelings- en verwevingsgebieden. In deze
verordening is er voor gekozen om de "extensiveringsgebieden met primaat natuur"niet uit
te zonderen. Het opstarten of uitbreiden van een kleinschalige nevenactiviteit zal hierdoor niet zo
gauw door de stankcirkels van omliggende bedrijven worden belemmerd. Dit zal de gewenste
ontwikkeling van het agrotoerisme in deze gebieden alleen maar stimuleren.FunctieveranderingWanneer de bedrijvigheid van karakter of de eigendomssituatie van het agrarisch bedrijf
en de bedrijfswoning wijzigen spreken we van functieverandering. Dit kan in het kader van
stankhinder leiden tot een andere beoordeling. Artikel 6 c van de Wet regelt functieveranderingen vanaf 19 maart 2000. Dat leidt in de
volgende situaties tot een lagere bescherming aan de activiteit zoals die is aangegeven in
de verordening: 1. De agrariër start een kleinschalige nevenactiviteit op of zet deze voort terwijl zijn
agrarische bedrijf volledig in werking blijft. 2. De agrariër is in het verleden een kleinschalige nevenactiviteit begonnen. Hij zet
deze activiteit voort nadat hij zijn agrarische bedrijf geheel buiten werking heeft
gesteld op of na 19 maart 2000. 3. De agrariër is in het verleden een kleinschalige nevenactiviteit begonnen. Hij zet
deze activiteit voort nadat hij zijn agrarische bedrijf gedeeltelijk buiten werking heeft
gesteld. Een andere mogelijkheid is dat de agrariër de activiteit opstart tegelijkertijd
met het gedeeltelijk buiten werking stellen van het agrarische bedrijf. Heeft de agrariër zijn agrarisch bedrijf voor 19 maart 2000 gestopt, dan geldt de lagere
bescherming niet.Artikel 6 onder c van de wet spreekt ook over zodanige activiteiten. Dit zijn
activiteiten die op of na 19 maart 2000 zijn voortgezet of opgestart, na het geheel of
gedeeltelijk (veehouderijtak) buiten werking stellen van het agrarisch bedrijf. De datum
van 19 maart 2000 ligt vast in de wet. In de verordening kan geen afwijkende datum worden
gesteld. Verder zijn het precies dezelfde soort activiteiten als de kleinschalige
nevenactiviteiten; het enige verschil is dat ze formeel niet onder het begrip
kleinschalige nevenactiviteiten vallen, omdat er geen binding meer is met de
hoofdactiviteit: de nevenactiviteit gaat door nadat het agrarische bedrijf is gestopt. Artikel 6 c van de wet regelt in dat geval rechtstreeks dezelfde bescherming. De
systematiek is als volgt: de gemeente wijst in de verordening de kleinschalige
nevenactiviteiten aan. Als een activiteit wordt voortgezet nadat het agrarische bedrijf is
gestopt, volgt direct uit de wet dat zo'n activiteit nog steeds de lagere bescherming
krijgt. De gemeente wijst dus in de verordening alleen kleinschalige nevenactiviteiten
aan, en niet 'zodanige activiteiten'. Dat kan ze ook niet, want de wet biedt daar geen
grondslag voor en bovendien regelt de wet al de bescherming.Relatie ruimtelijke ordening – stankhinderIndien de voorgenomen activiteit op grond van de verordening kan worden
aangemerkt als een kleinschalige nevenactiviteit, kunnen daaraan geen rechten worden
ontleend voor het verkrijgen van de benodigde toestemming op het planologisch gebied.
Immers, de vraag of een bepaalde kleinschalige nevenactiviteit ook daadwerkelijk mag
worden uitgevoerd, hangt in de eerste plaats af van planologische aspecten. Bij de
aanvraag voor een kleinschalige nevenactiviteit dient altijd een RO-toets plaats te
vinden, evenals bij elke wijziging van het agrarisch hoofdgebruik. Om deze reden is een
directe koppeling tussen verordening en bestemmingsplan van groot belang. Zonder een
koppeling kan zich de situatie voordoen waarbij een nevenactiviteit mogelijk is conform de
verordening, maar niet mogelijk is binnen het planologisch kader ondanks een positieve
attitude van het gemeentebestuur ten opzichte van het voornemen. De lijst van bedrijfsactiviteiten, die bestaat uit een opsomming van kleinschalige
nevenactiviteiten of zodanige activiteiten, is geen statisch document, maar kan door het
gemeentebestuur worden aangepast als gewijzigd planologisch beleid dat zou vereisen (als
blijkt dat de RO-discussie voortschrijdt).Voorbeelden/praktijksituatiesHier volgen enkele situaties waarop de verordening kleinschalige
nevenactiviteiten betrekking heeft:
Een kleinschalige nevenactiviteit bij een agrarisch bedrijf. Voorbeeld: Melkveebedrijf met varkenstak wil starten met kinderdagopvang voor 12
kinderen. → Als de RO-toets positief is valt de kinderopvang in categorie 4 of 5, afhankelijk
van de categorie van het agrarische bedrijf.
Een kleinschalige nevenactiviteit die wordt voortgezet nadat het agrarisch bedrijf
op of na 19 maart 2000 gedeeltelijk is beëindigd. Voorbeeld: Tuinbouwbedrijf annex pluimveehouderij met kinderopvang voor 12 kinderen
stopt met pluimveehouderij, tuinbouwbedrijf blijft, kinderopvang blijft (zelfde omvang
als voorheen). → Officieel moet er een nieuwe RO-toets plaatsvinden door verandering van gebruik.
Als die positief uitvalt (kinderopvang wordt op die bewuste locatie in het
buitengebied mogelijk bevonden) dan wordt de kinderopvang nog steeds beschouwd als
categorie 4 of 5.
Een kleinschalige nevenactiviteit die is opgestart nadat het agrarisch bedrijf op of
na 19 maart 2000 gedeeltelijk is beëindigd. Voorbeeld: Melkveehouderij met varkenshouderij is in 2001 gestopt met de
varkenshouderij en gaat in de voormalige stal een zorgboerderij beginnen. De
melkveetak blijft bestaan. → Als de RO-toets positief uitvalt (een zorgboerderij is op de bewuste locatie in
het buitengebied mogelijk), valt de activiteit in categorie 4 of 5.
Een kleinschalige nevenactiviteit die is opgestart nadat het agrarisch bedrijf
op of na 19 maart 2000 geheel is beëindigd. Voorbeeld: Het bedrijf uit het vorige voorbeeld stopt nu ook met de melkveehouderij. → Als de RO-toets positief uitvalt (zorgboerderij is op die bewuste locatie in het
buitengebied mogelijk, valt de activiteit in categorie 4 of 5. Overige opmerkingenBij het bepalen of een agrarische bedrijfsactiviteit de hoofdfunctie is op een
bedrijfsperceel, kan worden aangesloten bij de algemene regels van de Amvb (ten
behoeve van melkrundveehouderijen, akkerbouwbedrijven en glastuinbouwbedrijven) of
voorschriften van de milieuvergunning (ten behoeve van o.a. intensieve veehouderijen).
Voldoet de onderhavige agrarische bedrijfsactiviteit aan de bepalingen die door de
Amvb of milieuvergunning worden gesteld, dan kan de agrarische activiteit als
volwaardig worden beschouwd. De omvang of economische rentabiliteit van de agrarische
activiteit speelt bij deze beoordeling geen rol. Het college van burgemeester en
wethouders (B&W) kan te allen tijde een voorstel tot aanpassing van de bijlage ter
vaststelling aan de gemeenteraad aanbieden. Het is echter handiger om bij de
vaststelling van de verordening door de gemeenteraad tevens te bepalen dat het college
van B&W bevoegd is om de opsomming van kleinschalige niet-agrarische
nevenactiviteiten, zoals opgenomen in de bijlage van de verordening, in de toekomst te
wijzigen. Dit wordt geregeld in artikel 3. De intrekking van de Wet op de
Openluchtrecreatie (WOR) vindt sinds 18 juni 2004 gefaseerd plaats. Met name de
bepalingen over het stelsel van vergunningen, vrijstellingen en ontheffingen voor
kampeerterreinen zullen niet meteen vervallen. Zo hebben gemeenten de tijd om na te
gaan of door het vervallen van de WOR aanpassingen van bestemmingsplannen of
gemeentelijke verordeningen nodig zijn. De ruimte die de wet biedt voor kleinschalig
kamperen wordt in het wetsvoorstel vergroot, zolang het WOR-vergunningenstelsel nog
van kracht is. Gemeenten mogen toestaan dat kleinschalige kampeerterreinen gedurende
het hele kampeerseizoen - de periode van 15 maart tot en met 31 oktober - plaats
bieden aan 15 kampeermiddelen in plaats van 10. Tevens heeft de ministerraad ingestemd
met een gedoogbesluit dat het mogelijk maakt dat gemeenten per direct de beoogde
uitbreiding kunnen gedogen.