CVDR61780_1Algemene Plaatselijke Verordening voor de gemeente Ouder-AmstelnlregelingOuder-Amstel2018-12-05Ouder-AmstelWeekblad Ouder-Amstel 23-12-2009Algemene Plaatselijke Verordening voor de gemeente Ouder-AmstelGemeentewet, artikel 149gemeenteraadopenbare orde en veiligheid2009-12-17De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2009-12-242014-06-24Nieuwe Regeling2009/28Uitvoeringsbesluit artikel 5.22 Ligplaats vaartuigenUitvoeringsbesluit artikel 5.5 Parkeren recreatie e.d.Uitvoeringsbesluit artikel 5.7 Parkeren grote voertuigenGeenAlgemene Plaatselijke Verordening voor de gemeente Ouder-Amstel1ALGEMENE BEPALINGENINDEX ALGEMENE PLAATSELIJKE VERORDENING VOOR DE GEMEENTE
OUDER-AMSTEL1.1Begripsbepalingen1.2Beslistermijn1.3Indiening aanvraag1.4Schriftelijke mededeling1.5Voorschriften en beperkingen1.6Persoonlijk karakter van vergunning of ontheffing1.7Intrekking of wijziging van vergunning of ontheffing1.8Algemene weigeringsgronden2OPENBARE ORDE1BESTRIJDING VAN ONGEREGELDHEDEN2.1Samenscholing, ongeregeldheden, ordeverstoring en
samenkomsten2.2Messen en steekwapens2BETOGING2.3Kennisgeving betogingen op openbare plaatsen3VERSPREIDEN VAN GEDRUKTE STUKKEN2.4Beperking aanbieden e.d. van geschreven of gedrukte stukken
of afbeeldingen4VERTONINGEN E.D. OP DE WEG2.5Straatartiest5BRUIKBAARHEID EN AANZIEN VAN DE WEG2.6Voorwerpen of stoffen op, aan of boven de weg2.7Aanleggen, beschadigen en veranderen van een weg2.8Maken, veranderen van een uitweg6VEILIGHEID OP DE WEG2.9Winkelwagentjes2.10Hinderlijke beplanting of voorwerp2.11Openen straatkolken e.d.2.12Gevaarlijk of hinderlijk voorwerp2.13Verbod om de weg te gebruiken als slaapplaats2.14Veiligheid op het ijs7EVENEMENTEN2.15Begripsbepaling2.16Evenement2.17Ordeverstoring8TOEZICHT OP HORECABEDRIJVEN2.18Begripsbepalingen2.19Exploitatievergunning horecabedrijf2.20Sluitingstijd2.21Afwijking sluitingstijd; tijdelijke sluiting2.22Aanwezigheid in gesloten horecabedrijf2.23Beperking verstrekking alcoholhoudende drank2.24Handel in horecabedrijven2.25Ordeverstoring2.26Het college als bevoegd bestuursorgaan9TOEZICHT OP SPEELGELEGENHEDEN2.27Speelgelegenheden2.28Speelautomaten10MAATREGELEN TEGEN OVERLAST EN BALDADIGHEID2.29Betreden gesloten woning of lokaal2.30Plakken en kladden2.31Vervoer plakgereedschap e.d.2.32Vervoer inbrekerswerktuigen2.33Betreden van plantsoenen e.d.2.34Rijden over bermen e.d2.35Hinderlijk gedrag op of aan de weg2.36Hinderlijk gebruik drank en softdrugs2.37Hinderlijk gedrag bij of in gebouwen2.38Hinderlijk gedrag in voor het publiek toegankelijke
ruimten2.39Loslopende honden2.40Verontreiniging door honden2.41Gevaarlijke of hinderlijke honden2.42Houden van hinderlijke of schadelijke dieren2.43Loslopend vee2.44Bijen2.45Bedelarij11DRUGSOVERLAST2.46Drugshandel op straat12BESTUURLIJKE OPHOUDING, VEILIGHEIDSRISICOGEBIEDEN EN
CAMERATOEZICHT OP OPENBARE PLAATSEN2.47Bestuurlijke ophouding2.48Veiligheidsrisicogebieden2.49Cameratoezicht op openbare plaatsen3SEKSINRICHTINGEN, STRAATPROSTITUTIE E.D.1BEGRIPSBEPALINGEN3.1Begripsbepalingen3.2Bevoegd bestuursorgaan3.3Nadere regels2SEKSINRICHTINGEN, STRAATPROSTITUTIE E.D.3.4Seksinrichtingen en escortbedrijven3.5Gedragseisen exploitant en beheerder3.6Sluitingstijden3.7Tijdelijke afwijking sluitingstijden; (tijdelijke)
sluiting3.8Aanwezigheid van en toezicht door exploitant en
beheerder3.9Straatprostitutie3.10Tentoonstellen, aanbieden en aanbrengen van
erotisch-pornografische goederen, afbeeldingen e.d.3BESLISSINGSTERMIJN; WEIGERINGSGRONDEN3.11Beslissingstermijn3.12Weigeringsgronden4BEEINDIGING EXPLOITATIE; WIJZIGING BEHEER3.13Beëindiging exploitatie3.14Wijziging beheer4BESCHERMING VAN HET MILIEU EN HET NATUURSCHOON EN ZORG VOOR HET
UITERLIJK AANZIEN VAN DE GEMEENTE1GELUIDHINDER EN VERLICHTING4.1Begripsbepalingen4.2Aanwijzing van collectieve festiviteiten4.3Kennisgeving incidentele festiviteiten4.4Verboden incidentele festiviteiten4.5Onversterkte muziek4.6Geluidhinder door toestellen of apparaten4.7Geluidhinder door dieren4.8Geluidhinder door bromfietsen e.d.4.9Geluidhinder door vrachtauto’s4.10Routering2BODEM-, WEG- EN MILIEUVERONTREINIGING4.11Natuurlijke behoefte doen4.12Toestand van sloten en andere wateren en niet openbare riolen
en putten buiten gebouwen3MAATREGELEN TEGEN ONTSIERING EN STANKOVERLAST4.13Opslag voertuigen, vaartuigen, mest, afvalstoffen
enz.4.14Ontsierende, hinderlijke of gevaarlijke reclames4.15Vergunningplicht reclame4.16Vergunningplicht lichtreclame4KAMPEREN BUITEN KAMPEERTERREINEN4.17Begripsbepaling4.18Recreatief nachtverblijf buiten kampeerterreinen4.19Aanwijzing kampeerplaatsen5ANDERE ONDERWERPEN BETREFFENDE DE HUISHOUDING DER GEMEENTE1PARKEEREXCESSEN5.1Parkeren van voertuigen van autobedrijf e.d.5.2Te koop aanbieden van voertuigen5.3Defecte voertuigen5.4Voertuigwrakken5.5Kampeermiddelen e.a.5.6Parkeren van reclamevoertuigen5.7Parkeren van grote voertuigen5.8Parkeren van uitzichtbelemmerende voertuigen5.9Aantasting groenvoorzieningen door voertuigen5.10Overlast van fiets, bromfiets of
gehandicaptenvoertuig2COLLECTEREN5.11Inzameling van geld of goederen3VENTEN5.12Begripsbepaling5.13Ventverbod5.14Vrijheid van meningsuiting4STANDPLAATSEN5.15Begripsbepaling5.16Standplaatsvergunning en weigeringsgronden5.17Toestemming rechthebbende5.18Afbakeningsbepalingen5SNUFFELMARKTEN5.19Begripsbepaling5.20Organiseren van een snuffelmarkt6OPENBAAR WATER5.21Voorwerpen op, in of boven openbaar water5.22Ligplaats vaartuigen5.23Aanwijzingen ligplaats5.24Verbod innemen ligplaats5.25Beschadigen van waterstaatswerken5.26Reddingsmiddelen5.27Veiligheid op het water5.28Overlast aan vaartuigen7CROSSTERREINEN5.29Crossterreinen8VERBOD VUUR TE STOKEN5.30Verbod afvalstoffen te verbranden buiten inrichtingen of
anderszins vuur te stoken6STRAF-, OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN6.1Strafbepaling6.2Toezichthouders6.3Binnentreden woningen6.4Inwerkingtreding nieuwe en intrekking oude verordening6.5Overgangsbepaling6.6CiteertitelTOELICHTING OP DE ALGEMENE PLAATSELIJKE VERORDENINGDe toelichting op deze algemene plaatselijke verordening is na hoofdstuk
6 gevoegd De raad van de gemeente Ouder-Amstel,gelezen het voorstel van het college van 3 november 2009, nr. 2009/55,gelet op artikel 149 van de Gemeentewet,gezien het advies van de raadscommissie 3 december 2009,overwegende dat het aanbeveling verdient regels te stellen ter handhaving van de
openbare orde,s t e l t v a s t:De ‘algemene plaatselijke verordening voor de gemeente Ouder-Amstel.’HOOFDSTUK 1 ALGEMENE BEPALINGENArtikel 1.1BegripsbepalingenIn deze verordening wordt verstaan dan wel mede verstaan onder:
Weg:
de voor het openbaar verkeer openstaande wegen of paden met
inbegrip van de daarin liggende bruggen en duikers en de tot die
wegen behorende paden en bermen of zijkanten, alsmede de -al dan
niet met enige beperking -voor publiek toegankelijke
parkeerterreinen en parkeergebouwen;
de – al dan niet met enige beperking - voor publiek
toegankelijke pleinen, open plaatsen, parken, plantsoenen,
speelweiden, bossen en andere natuurterreinen, ijsvlakten,
veerponten en aanlegplaatsen voor vaartuigen;
de voor publiek toegankelijke stoepen, trappen, portieken,
liften, gangen, achterpaden, passages en galerijen die
uitsluitend tot voor bewoning en/of bedrijf in gebruik zijnde
ruimen toegang geven en niet afsluitbaar zijn;
de andere voor publiek toegankelijke – al dan niet afsluitbare -
stoepen, trappen, portieken, gangen, liften, passages en
galerijen; de afsluitbare alleen gedurende de tijd dat zij niet
door of vanwege degene die daartoe naar burgerlijk recht bevoegd
is zijn afgesloten;
Openbaar water: wateren die voor het publiek bevaarbaar of op andere wijze toegankelijk
zijn;
Bebouwde kom: de bebouwde kom waarvan de gemeenteraad de grenzen heeft
vastgesteld;
Rechthebbende: eenieder die over enige zaak of dier enige zeggenschap heeft krachtens
een zakelijk of persoonlijk recht of daar enige feitelijke macht over
uitoefent;
Zaak: ieder voor menselijke beheersing vatbaar stoffelijk object;
Bouwwerk: elke constructie van enige omvang van hout, steen, metaal of ander
materiaal, die op de plaats van bestemming hetzij direct hetzij indirect
met de grond verbonden is, hetzij direct of indirect steun vindt in of
op de grond, bedoeld om ter plaatse te functioneren;
Gebouw: elk bouwwerk dat een voor personen toegankelijke overdekte, geheel of
gedeeltelijk met wanden omsloten ruimte vormt;
Voertuigen: gelede en ongelede motorvoertuigen en alle rij- en
voertuigen, met uitzondering van:
treinen en trams;
kruiwagens, kinderwagens e.d. kleine voertuigen;
Vee: dieren die behoren tot de diersoorten genoemd in bijlage II,
behorend bij artikel 18 van de Meststoffenwet;
Woonwagen: een wagen die voortdurend of nagenoeg voortdurend als woning
wordt gebezigd of daartoe is bestemd. Een woonwagen houdt niet op dit te
zijn, indien aan of bij de woonwagen voorzieningen worden getroffen ten
gevolge waarvan deze niet langer kan worden voortbewogen;
Vaartuigen: elk vaartuig, met inbegrip van een vaartuig zonder
waterverplaatsing en een watervliegtuig, dat feitelijk wordt gebruikt of
geschikt is om te worden gebruikt als middel tot verplaatsing te water,
alsmede drijvende werktuigen zoals kranen, werkeilanden, baggermolens,
pontons en ander materieel van soortgelijke aard;.
Woonschepen:
elk vaar- of drijftuig, dat uitsluitend of in hoofdzaak wordt
gebezigd als of te oordelen naar zijn constructie en/of
inrichting uitsluitend of in hoofdzaak is bestemd tot dag- en/of
nachtverblijf van een of meer personen;
een vaar- of drijftuig als bedoeld onder a. in aanbouw;
een casco, dat tot een vaar- of drijftuig als bedoeld onder a.
kan worden opgebouwd;
elk vaar- of drijftuig, waarin of waarop bedrijfsmatige of
soortgelijke activiteiten worden uitgeoefend of dat daartoe is
ingericht;
een vaar- of drijftuig als bedoeld onder a. tot en met d. dat is
ingegraven, aangeaard, op de wal getrokken of door een andere
oorzaak niet onmiddellijk kan varen of drijven;
overblijfselen van een vaar- of drijftuig als bedoeld onder a.
tot en met e.;
Handelsreclame: iedere openbare aanprijzing van goederen of diensten, waarmee kennelijk
beoogd wordt een commercieel belang te dienen;
Raad: de gemeenteraad van de gemeente Ouder-Amstel;
College: het college van burgemeester en wethouders van de gemeente
Ouder-Amstel;
Burgemeester: de burgemeester van de gemeente Ouder-Amstel.
Artikel 1.2 BeslistermijnHet bevoegde bestuursorgaan beslist op een aanvraag voor een vergunning of
ontheffing binnen acht weken na de dag waarop de aanvraag ontvangen is.Het bestuursorgaan kan de termijn voor ten hoogste acht weken verlengen.Artikel 1.3 Indiening aanvraag
Indien een aanvraag voor een vergunning of ontheffing wordt ingediend
minder dan drie weken vóór het tijdstip waarop de aanvrager de
vergunning of ontheffing nodig heeft, kan het bestuursorgaan besluiten
de aanvraag niet te behandelen.
Voor bepaalde, door het bestuursorgaan aan te wijzen, vergunningen of
ontheffingen kan de in het eerste lid genoemde termijn worden verlengd
tot ten hoogste acht weken.
Artikel 1.4 Schriftelijke mededelingAls bij of krachtens deze verordening van een voornemen of een handeling
mededeling moet worden gedaan, geschiedt dat schriftelijk.Artikel 1.5 Voorschriften en beperkingenAan een vergunning of ontheffing kunnen voorschriften en beperkingen worden
verbonden. Deze voorschriften en beperkingen strekken slechts tot bescherming
van het belang of de belangen in verband waarmee de vergunning of ontheffing is
vereist.Degene aan wie een vergunning of ontheffing is verleend, is verplicht de daaraan
verbonden voorschriften en beperkingen na te komen.Artikel 1.6 Persoonlijk karakter van vergunning of ontheffingDe vergunning of ontheffing is persoonsgebonden, tenzij bij of krachtens deze
verordening anders is bepaald of de aard van de vergunning zich daartegen
verzet.Artikel 1.7 Intrekking of wijziging van vergunning of ontheffingDe vergunning of ontheffing kan worden ingetrokken of gewijzigd:
indien ter verkrijging daarvan onjuiste of onvolledige gegevens zijn
verstrekt;
indien op grond van een verandering van de omstandigheden of inzichten
opgetreden na het verlenen van de ontheffing of vergunning, intrekking
of wijziging noodzakelijk is vanwege het belang of de belangen ter
bescherming waarvan de vergunning of ontheffing is vereist;
indien de aan de vergunning of ontheffing verbonden voorschriften en
beperkingen niet zijn of worden nagekomen;
indien van de vergunning of ontheffing geen gebruik wordt gemaakt binnen
een daarin gestelde termijn dan wel, bij het ontbreken van een gestelde
termijn, binnen een redelijke termijn;
indien de houder dit verzoekt.
Artikel 1.8 Algemene weigeringsgrondenDe vergunning of ontheffing kan door het daartoe bevoegde gezag worden geweigerd
in het belang van:
de openbare orde;
het voorkomen of beperken van overlast;
de openbare veiligheid;
de verkeersveiligheid;
de zedelijkheid of de volksgezondheid;
de bescherming van het milieu;
de bescherming van het uiterlijk aanzien van de omgeving.
HOOFDSTUK 2 OPENBARE ORDEAFDELING 1 BESTRIJDING VAN ONGEREGELDHEDENArtikel 2.1 Samenscholing, ongeregeldheden, ordeverstoring en
samenkomsten
Het is verboden op of aan de weg of in een voor publiek toegankelijk
gebouw of vaartuig deel te nemen aan een samenscholing of in
groepsverband dan wel afzonderlijk onnodig op te dringen, anderen lastig
te vallen, te vechten of op andere wijze de orde te verstoren.
Het is verboden op of aan de weg of in een voor publiek toegankelijk
gebouw of vaartuig een zaak bij zich te hebben waarvan aannemelijk is
dat deze is meegebracht of aanwezig is om de orde te verstoren dan wel
schade aan zaken of letsel aan personen toe te brengen.
Degene die op of aan de weg bij een gebeurtenis is die tot toeloop van
publiek aanleiding geeft of bij enig voorval waardoor ongeregeldheden
ontstaan of dreigen te ontstaan aanwezig is dan wel zich in de richting
van die gebeurtenis of dat voorval begeeft, vervolgt op een daartoe
strekkend bevel van een ambtenaar van politie direct zijn weg in de
aangegeven richting.
De verboden gelden niet voor betogingen, vergaderingen en godsdienstige
en levensbeschouwelijke samenkomsten als bedoeld in de Wet openbare
manifestaties.
Artikel 2.2 Messen en steekwapens
Het is verboden op door de burgemeester aangewezen wegen, met inbegrip
van daaraan gelegen voor publiek toegankelijke gebouwen, messen of
andere zaken die als steekwapen kunnen worden gebruikt bij zich te
hebben.
Het verbod geldt niet voor wapens als bedoeld in artikel 2 van de Wet
wapens en munitie en evenmin voor andere zaken die als steekwapen kunnen
worden gebruikt mits deze zaken zodanig zijn ingepakt dat zij niet
geschikt zijn voor onmiddellijk gebruik.
AFDELING 2 BETOGINGArtikel 2.3 Kennisgeving betogingen op openbare plaatsen
Hij die het voornemen heeft op een openbare plaats een betoging te
houden, geeft daarvan voor de openbare aankondiging en tenminste 48 uur
voordat de betoging wordt gehouden, schriftelijk kennis aan de
burgemeester.
Onder openbare plaats wordt verstaan: een plaats als bedoeld in artikel
1, eerste lid, juncto tweede lid, van de Wet openbare
manifestaties.
De kennisgeving bevat:
naam en adres van degene die de betoging houdt;
het doel van de betoging;
de datum waarop de betoging wordt gehouden en het tijdstip van
aanvang en van beëindiging;
de plaats en, voorzover van toepassing, de route en de plaats
van beëindiging;
voorzover van toepassing, de wijze van samenstelling;
maatregelen die degene die de betoging houdt zal treffen om een
regelmatig verloop te bevorderen.
Hij die de kennisgeving doet, ontvangt daarvan een bewijs waarin het
tijdstip van de kennisgeving is vermeld.
Indien het tijdstip van de schriftelijke kennisgeving valt op een
vrijdag na 12.00 uur, een zaterdag, een zondag of een algemeen erkende
feestdag, wordt de kennisgeving gedaan uiterlijk 12.00 uur op de aan de
dag van dat tijdstip voorafgaande werkdag.
De burgemeester kan in bijzondere omstandigheden de in het eerste lid,
genoemde termijn verkorten en een mondelinge kennisgeving in behandeling
nemen.
AFDELING 3 VERSPREIDEN VAN GEDRUKTE STUKKENArtikel 2.4 Beperking aanbieden e.d. van geschreven of gedrukte stukken of
afbeeldingen
Het is verboden gedrukte of geschreven stukken dan wel afbeeldingen
onder publiek te verspreiden dan wel openlijk aan te bieden op of aan
door het college aangewezen wegen of gedeelten daarvan.
Het college kan de werking van het verbod beperken tot bepaalde dagen en
uren.
Het verbod geldt niet voor het huis-aan-huis verspreiden of het aan huis
bezorgen van gedrukte of geschreven stukken en afbeeldingen.
Het college kan ontheffing verlenen van het in het eerste lid gestelde
verbod.
AFDELING 4 VERTONINGEN E.D. OP DE WEGArtikel 2.5 Straatartiest
Het is verboden ten behoeve van publiek als straatartiest,
straatfotograaf, tekenaar, filmoperateur of gids op te treden.
De burgemeester kan ontheffing verlenen van het verbod.
AFDELING 5 BRUIKBAARHEID EN AANZIEN VAN DE WEGArtikel 2.6 Voorwerpen of stoffen op, aan of boven de weg
Het is verboden zonder vergunning van het college de weg of een
weggedeelte te gebruiken anders dan overeenkomstig de bestemming
daarvan.
Het in het eerste lid bepaalde is niet van toepassing op:
vlaggen, wimpels en vlaggenstokken, indien zij geen gevaar of
hinder kunnen opleveren voor personen of goederen en niet voor
commerciële doelenden worden gebruikt;
zonneschermen, mits deze zijn aangebracht boven het voor
voetgangers bestemde gedeelte van de weg en mits:
geen onderdeel zich minder dan 2,5 meter boven dat
gedeelte bevindt;
geen onderdeel van het scherm, in welke stand dat ook
staat, zich op minder dan 0,6 meter van het voor het
rijverkeer bestemde gedeelte van de weg bevindt; en
geen onderdeel verder dan 1,5 meter buiten de opgaande
gevel reikt;
standplaatsen, mits vergunning is verleend als bedoeld in
artikel 5.16;
evenementen mits vergunning is verleend als bedoeld in artikel
2.16;
terrassen mits vergunning is verleend als bedoeld in artikel
2.19;
Het is verboden op, in, over of boven de weg voorwerpen of stoffen
waarop gedachten of gevoelens worden geopenbaard te plaatsen, aan te
brengen of te hebben, indien deze door hun omvang of vormgeving,
constructie of plaats van bevestiging schade toebrengen aan de weg,
gevaar opleveren voor de bruikbaarheid van de weg of voor het doelmatig
en veilig gebruik daarvan, dan wel een belemmering vormen voor het
doelmatig beheer en onderhoud van de weg.
Een vergunning bedoeld in het eerste lid kan worden geweigerd:
indien het beoogde gebruik schade toebrengt aan de weg, gevaar
oplevert voor de bruikbaarheid van de weg of voor het doelmatig
en veilig gebruik daarvan, dan wel een belemmering kan vormen
voor het doelmatig beheer en onderhoud van de weg;
indien het beoogde gebruik hetzij op zichzelf, hetzij in verband
met de omgeving niet voldoet aan redelijke eisen van
welstand;
in het belang van de voorkoming of beperking van overlast voor
gebruikers van de in de nabijheid gelegen onroerende zaak.
Het in het eerste lid bepaalde geldt niet voorzover in het daarin
geregelde onderwerp wordt voorzien door de Woningwet, de Wet
Milieubeheer, de Drank- en Horecawet, de Wet beheer
rijkswaterstaatwerken of de Wegenverordening Noord-Holland.
Het college kan categorieën van voorwerpen aanwijzen waarvoor het verbod
in het eerste lid niet geldt.
Artikel 2.7 Aanleggen, beschadigen en veranderen van een weg
Het is verboden zonder vergunning van het college een weg aan te leggen,
de verharding daarvan op te breken, in een weg te graven of te spitten,
aard of breedte van de wegverharding te veranderen of anderszins
verandering te brengen in de wijze van aanleg van een weg.
Het verbod in het eerste lid geldt niet voorzover in het daarin
geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet beheer
rijkswaterstaatswerken, het Wetboek van Strafrecht, de Wegenverordening
Noord-Holland, de Telecommunicatiewet en de Telecommunicatieverordening
Ouder-Amstel.
Artikel 2.8 Maken, veranderen van een uitweg
Het is verboden zonder vergunning van het college:
een uitweg te maken naar de weg;
van de weg gebruik te maken voor het hebben van een uitweg;
verandering te brengen in een bestaande uitweg naar de weg.
Voor de toepassing van het eerste lid wordt onder weg verstaan hetgeen
artikel 1 van de Wegenverkeerswet 1994 daaronder verstaat.
De vergunning kan worden geweigerd
in het belang van de bruikbaarheid van de weg;
in het belang van het veilig en doelmatig gebruik van de
weg;
in het belang van de bescherming van het uiterlijk aanzien van
de omgeving;
in het belang van de bescherming van groenvoorzieningen in de
gemeente;
vanwege de strijdigheid met een (ontwerp) bestemmingsplan.
Het verbod in het eerste lid geldt niet voorzover in het daarin
geregelde onderwerp wordt voorzien in de Wet beheer
rijkswaterstaatswerken, het Rijkswegenreglement of de Wegenverordening
Noord-Holland.
AFDELING 6 VEILIGHEID OP DE WEGArtikel 2.9Winkelwagentjes
De rechthebbende op een bedrijf die winkelwagentjes ter beschikking
stelt, mede ten behoeve van het vervoer van winkelwaren over de weg, is
verplicht ze te voorzien van de naam van het bedrijf of een ander
herkenningsteken en de in de omgeving van dat bedrijf door het publiek
op of langs de weg achtergelaten winkelwagentjes terstond te verwijderen
of te doen verwijderen.
Het in het eerste lid bepaalde geldt niet voorzover in het daarin
geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet milieubeheer.
Artikel 2.10 Hinderlijke beplanting of voorwerpHet is verboden beplanting of een voorwerp aan te brengen of te hebben op
zodanige wijze dat aan het wegverkeer het vrije uitzicht wordt belemmerd of
daaraan op een andere wijze hinder of gevaar oplevert.Artikel 2.11 Openen straatkolken e.d.Het is aan degene die daartoe niet bevoegd is verboden een straatkolk, rioolput,
brandkraan of een andere afsluiting die behoort tot een openbare
nutsvoorziening, te openen, onzichtbaar te maken of af te dekken.Artikel 2.12 Gevaarlijk of hinderlijk voorwerp
Het is verboden op, aan of boven het voor voetgangers of (brom)fietsers
bestemde deel van de weg op enigerlei wijze prikkeldraad, schrikdraad,
puntdraad of andere scherpe voorwerpen aan te brengen of te hebben
hangen lager dan 2,5 meter boven dat gedeelte van de weg.
Het verbod geldt niet voor prikkeldraad, schrikdraad, puntdraad of
andere scherpe voorwerpen, die op grotere afstand dan 0,60 meter uit de
uiterste boord van de weg, op van de weg af gerichte delen van een
afscheiding zijn aangebracht.
Voor de toepassing van dit artikel wordt onder weg verstaan wat artikel
1 van de Wegenverkeerswet 1994 daaronder verstaat.
Het verbod in het eerste lid geldt niet voorzover in het daarin
geregelde onderwerp wordt voorzien door artikel 5 van de
Wegenverkeerswet 1994.
Artikel 2.13 Verbod om de weg te gebruiken als slaapplaats
Het is verboden om de weg als slaapplaats te gebruiken en verder op of
aan de weg een woonwagen, kampeerwagen, caravan, magazijnwagen,
keetwagen, tent, aanhangwagen of auto als slaapplaats te gebruiken of
daarin te overnachten dan wel gelegenheid daartoe te bieden.
Burgemeester en wethouders kunnen van het in het eerste lid genoemde
verbod ontheffing verlenen en daaraan in het belang van de openbare
orde, veiligheid en zedelijkheid en gezondheid voorschriften verbinden,
onder andere ter voorkoming en beperking van hinder en overlast,
verontreiniging, voorkoming van besmettelijke ziekten en
brandgevaar.
Artikel 2.14 Veiligheid op het ijs
Het is verboden:
voor het publiek toegankelijke ijsvlakten te beschadigen, te
verontreinigen, te versperren of het verkeer daarop op enige
andere wijze te belemmeren of in gevaar te brengen;
bakens of andere voorwerpen ten behoeve van de veiligheid
geplaatst op de onder a. bedoelde ijsvlakten te verplaatsen, weg
te nemen, te beschadigen of op enige andere wijze het gebruik
daarvan te verijdelen of te belemmeren.
Het verbod geldt niet voorzover in het daarin geregelde onderwerp wordt
voorzien door het Wetboek van Strafrecht of de Provinciale
vaarwegenverordening.
In deze afdeling wordt onder evenement verstaan elke voor publiek
toegankelijke verrichting van vermaak, met uitzondering van:
bioscoopvoorstellingen;
markten als bedoeld in artikel 160, eerste lid, onder h, van de
Gemeentewet en artikel 5.20 van deze verordening;
kansspelen als bedoeld in de Wet op de kansspelen;
het in een inrichting in de zin van de Drank en Horecawet
gelegenheid geven tot dansen;
betogingen, samenkomsten en vergaderingen als bedoeld in de Wet
openbare manifestaties;
activiteiten als bedoeld in artikel 2.5 en 2.27 van deze
verordening.
Onder evenement wordt mede verstaan:
een herdenkingsplechtigheid;
een braderie;
een optocht, niet zijnde een betoging als bedoeld in artikel 2.3
van deze verordening, op de weg;
een feest, muziekvoorstelling of wedstrijd op of aan de
weg.
Artikel 2.16 Evenement
Het is verboden zonder vergunning van de burgemeester een evenement te
organiseren.
De aanvraag voor een vergunning wordt ingediend uiterlijk acht weken
voor de datum van aanvang van het evenement.
De burgemeester kan in verband met de voorbereidingstijd van het
evenement van deze termijn afwijken of voor bijzondere, periodiek
terugkerende evenementen afzonderlijk bepalen op welk tijdstip de
aanvraag wordt ingediend.
In afwijking van het in het eerste lid bepaalde is geen vergunning
vereist voor de bij besluit van de burgemeester aangewezen evenementen,
onder voorwaarde dat het voornemen tot het organiseren van dergelijke
evenementen tenminste drie weken voor de aanvang van het evenement door
de organisator ervan bij de burgemeester is gemeld.
De burgemeester kan voorschriften stellen met het oog op een ordelijk en
veilig verloop van een evenement als bedoeld in lid 4 en met het oog op
het voorkomen van hinder voor derden.
De burgemeester kan besluiten het organiseren van een evenement als
bedoeld in het vierde lid te verbieden, indien daardoor de openbare
orde, de openbare veiligheid, de volksgezondheid of het milieu in gevaar
komt of in geval van uitvoering van werkzaamheden in de openbare
ruimte.
Het verbod van het eerste lid geldt niet voor een wedstrijd op of aan de
weg, voorzover in het daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door
artikel 10 juncto 148, van de Wegenverkeerswet 1994.
Artikel 2.17 OrdeverstoringHet is verboden bij een evenement de orde te verstoren.AFDELING 8 TOEZICHT OP HORECABEDRIJVENArtikel 2.18 BegripsbepalingenIn deze afdeling wordt verstaan onder:
horecabedrijf: de voor het publiek toegankelijke, besloten ruimte waarin
bedrijfsmatig of in een omvang alsof zij bedrijfsmatig was logies wordt
verstrekt of dranken worden geschonken of rookwaren of spijzen voor
directe consumptie worden bereid of verstrekt. Onder een horecabedrijf
wordt in ieder geval verstaan: een hotel, restaurant, pension, café,
cafetaria, snackbar, discotheek, buurthuis of clubhuis. Onder
horecabedrijf wordt tevens verstaan een bij dit bedrijf behorend terras
en andere aanhorigheden;
terras: een buiten de besloten ruimte van de inrichting liggend deel van
het horecabedrijf waar sta- of zitgelegenheid kan worden geboden en waar
tegen vergoeding dranken kunnen worden geschonken of spijzen voor
directe consumptie kunnen worden bereid of verstrekt;
exploitant: de natuurlijke persoon of de rechtspersoon voor wiens
rekening en risico een bedrijf wordt geëxploiteerd;
natuurlijke persoon die algemene of onmiddellijke leiding geeft aan een
bedrijf alsmede de bestuurder van de rechtspersoon voor wiens rekening
en risico een bedrijf wordt geëxploiteerd.
Artikel 2.19 Exploitatievergunning horecabedrijf
Het is verboden een horecabedrijf te exploiteren zonder vergunning van
de burgemeester.
Een vergunning als bedoeld in lid 1 vervalt drie jaar na de datum van
inwerkingtreding tenzij door de burgemeester een andere looptijd is
vastgesteld.
De burgemeester weigert de vergunning indien de vestiging of exploitatie
van het horecabedrijf in strijd is met een geldend bestemmingsplan.
De burgemeester weigert de vergunning indien de exploitant of
leidinggevende in enig opzicht van slecht levensgedrag is.
In afwijking van artikel 1.8 kan de burgemeester de vergunning geheel of
gedeeltelijk weigeren, indien naar zijn oordeel moet worden aangenomen
dat de woon- en leefsituatie in de omgeving van het horecabedrijf of de
openbare orde op ontoelaatbare wijze nadelig wordt beïnvloed.
Bij de toepassing van de in het derde lid genoemde weigeringsgrond houdt
de burgemeester rekening met het karakter van de straat en de wijk,
waarin het horecabedrijf is gelegen of zal zijn gelegen, de aard van het
horecabedrijf en de spanning, waaraan het woonmilieu ter plaatse reeds
blootstaat of bloot zal komen te staan door de exploitatie.
Het eerste lid geldt niet voor een horecabedrijf in een winkel als
bedoeld in artikel 1 van de Winkeltijdenwet voorzover de horeca een
nevenactiviteit is van de winkelactiviteit.
Voorts geldt het eerste lid niet voor:
een horecabedrijf in zorginstellingen;
een horecabedrijf in musea;
stationsrestauraties;
bedrijfskantines.
Artikel 2.20 Sluitingstijd
Het is de exploitant verboden het horecabedrijf voor bezoekers geopend
te hebben of bezoekers in het horecabedrijf te laten verblijven van
24.00 tot 07.00 uur.
De burgemeester kan door middel van een vergunningvoorschrift andere
sluitingstijden vaststellen voor een afzonderlijk horecabedrijf of een
daartoe behorend terras.
Het in het eerste en tweede lid bepaalde geldt niet voorzover in het
daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door op de Wet milieubeheer
gebaseerde voorschriften.
De burgemeester kan in het belang van de openbare orde, veiligheid,
zedelijkheid of gezondheid of in geval van bijzondere omstandigheden
voor een of meer horecabedrijven tijdelijk andere dan de krachtens
artikel 2.20 geldende sluitingstijden vaststellen of tijdelijk sluiting
bevelen.
Het in het eerste lid bepaalde geldt niet voorzover in het daarin
geregelde onderwerp wordt voorzien door artikel 13b van de
Opiumwet.
Artikel 2.22 Aanwezigheid in gesloten horecabedrijfHet is bezoekers verboden zich in een horecabedrijf te bevinden gedurende de
tijd dat het bedrijf krachtens artikel 2.20 of ingevolge een op grond van
artikel 2.21 genomen besluit gesloten dient te zijn.Artikel 2.23 Beperking verstrekking alcoholhoudende drank
Het is verboden sterke drank voor gebruik ter plaatse te verstrekken in
een bedrijf of een onderdeel daarvan:
waar uitsluitend of in hoofdzaak kleine eetwaren worden
verkocht;
dat uitsluitend of in hoofdzaak in gebruik is bij een
jeugdorganisatie of -instelling;
dat uitsluitend of in hoofdzaak in gebruik is bij een
sportorganisatie of -instelling;
dat in gebruik is als wachtruimte voor passagiers van een
openbaar vervoerbedrijf of waar onderwijs wordt gegeven.
De burgemeester kan van dit verbod ontheffing verlenen.
Artikel 2.24 Handel in horecabedrijven
In dit artikel wordt onder handelaar verstaan: de handelaar als bedoeld
in artikel 1 van de algemene maatregel van bestuur op grond van artikel
437, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht.
De exploitant van een horecabedrijf laat niet toe dat een handelaar of
een voor hem handelend persoon in dat bedrijf enig voorwerp verwerft,
verkoopt of op enig andere wijze overdraagt.
Artikel 2.25 OrdeverstoringHet is verboden in een horecabedrijf de orde te verstoren.Artikel 2.26 Het college als bevoegd bestuursorgaanIndien een horecabedrijf geen inrichting is in de zin van artikel 174 van de
Gemeentewet, treedt het college op als bevoegd bestuursorgaan voor de toepassing
van artikel 2.19 tot en met 2.23.AFDELING 9 TOEZICHT OP SPEELGELEGENHEDENArtikel 2.27 Speelgelegenheden
Dit artikel verstaat onder speelgelegenheid: een voor het publiek
toegankelijke gelegenheid waar bedrijfsmatig of in een omvang alsof deze
bedrijfsmatig is de mogelijkheid wordt geboden enig spel te beoefenen,
waarbij geld of in geld inwisselbare voorwerpen kunnen worden gewonnen
of verloren.
Het is verboden zonder vergunning van de burgemeester een
speelgelegenheid te exploiteren of te doen exploiteren. Het verbod is
niet van toepassing op:
speelautomatenhallen waarvoor op grond van artikel 30c, eerste
lid, onder c, van de Wet op de Kansspelen vergunning is
verleend;
speelgelegenheden waarvoor de minister van Justitie of de Kamer
van Koophandel bevoegd is vergunning te verlenen;
speelgelegenheden waar de mogelijkheid wordt geboden om het
kleine kansspel als bedoeld in artikel 7c van de Wet op de
kansspelen te beoefenen, of te spelen op speelautomaten als
bedoeld in artikel 30 van de Wet op de kansspelen, of de
handeling als bedoeld in artikel 1, onder a, van de Wet op de
kansspelen te verrichten.
De burgemeester weigert de vergunning:
indien naar zijn oordeel moet worden aangenomen dat de woon- en
leefsituatie in de omgeving van de speelgelegenheid of de
openbare orde op ontoelaatbare wijze nadelig worden beïnvloed
door de exploitatie van de speelgelegenheid;
indien de exploitatie van de speelgelegenheid in strijd is met
een geldend bestemmingsplan.
Artikel 2.28 Speelautomaten
In dit artikel wordt verstaan onder:
Wet: de Wet op de kansspelen;
speelautomaat: automaat als bedoeld in artikel 30, onder a, van
de Wet;
kansspelautomaat: automaat als bedoeld in artikel 30, onder c,
van de Wet;
hoogdrempelige inrichting: inrichting als bedoeld in artikel 30,
onder d, van de Wet;
laagdrempelige inrichting: inrichting als bedoeld in artikel 30,
onder e, van de Wet.
In hoogdrempelige inrichtingen zijn 2 speelautomaten toegestaan, waarvan
maximaal twee kansspelautomaten.
In laagdrempelige inrichtingen zijn 2 speelautomaten toegestaan, met
dien verstande dat kansspelautomaten in het geheel niet zijn
toegestaan.
AFDELING 10 MAATREGELEN TEGEN OVERLAST EN BALDADIGHEIDArtikel 2.29 Betreden gesloten woning of lokaal
Het is verboden zonder ontheffing van de burgemeester een krachtens
artikel 174a van de Gemeentewet gesloten woning, een niet voor publiek
toegankelijk lokaal of een bij die woning of dat lokaal behorend erf te
betreden.
Het is verboden zonder ontheffing van de burgemeester een krachtens
artikel 13b van de Opiumwet gesloten woning, een niet voor het publiek
toegankelijk lokaal, een bij die woning of dat lokaal behorend erf, een
voor het publiek toegankelijk lokaal of bij dat lokaal behorend erf te
betreden.
Deze verboden gelden niet voor personen wier aanwezigheid in de woning
of het lokaal wegens dringende reden noodzakelijk is.
Artikel 2.30 Plakken en kladden
Het is verboden de weg of dat gedeelte van een onroerende zaak dat vanaf
de weg zichtbaar is te bekrassen of te bekladden.
Het is verboden zonder schriftelijke toestemming van de rechthebbende op
de weg of dat gedeelte van een onroerende zaak dat vanaf de weg
zichtbaar is:
een aanplakbiljet of ander geschrift, afbeelding of aanduiding
aan te plakken, te doen aanplakken, op andere wijze aan te
brengen of te doen aanbrengen;
met kalk, krijt, teer of een kleur of verfstof een afbeelding,
letter, cijfer of teken aan te brengen of te doen
aanbrengen.
Het in het tweede lid gestelde verbod is niet van toepassing indien
gehandeld wordt krachtens wettelijk voorschrift.
Het college kan aanplakborden aanwijzen voor het aanbrengen van
meningsuitingen en bekendmakingen.
Het is verboden de in het vierde lid bedoelde aanplakborden te gebruiken
voor het aanbrengen van handelsreclame.
Het college kan nadere regels stellen voor het aanbrengen van
meningsuitingen en bekendmakingen, die geen betrekking mogen hebben op
de inhoud van de meningsuitingen en bekendmakingen.
De houder van de in het tweede lid bedoelde schriftelijke toestemming is
verplicht die aan een opsporingsambtenaar op diens eerste vordering
terstond ter inzage af te geven.
Artikel 2.31 Vervoer plakgereedschap e.d.
Het is verboden op de weg of openbaar water te vervoeren of bij zich te
hebben enig aanplakbiljet, aanplakdoek, kalk, teer, kleur of verfstof of
verfgereedschap.
Dit verbod is niet van toepassing, indien de genoemde materialen of
gereedschappen niet zijn gebruikt of niet zijn bestemd voor handelingen
als verboden in artikel 2.30.
Artikel 2.32 Vervoer inbrekerswerktuigen
Het is verboden op de weg inbrekerswerktuigen te vervoeren of bij zich
te hebben.
Het verbod is niet van toepassing indien de genoemde gereedschappen,
voorwerpen of middelen niet zijn gebruikt of niet zijn bestemd voor de
in het eerste lid bedoelde handelingen.
Artikel 2.33 Betreden van plantsoenen e.d.Het is aan degene die daartoe niet bevoegd is verboden zonder ontheffing van het
college zich te bevinden in of op bij de gemeente in onderhoud zijnde parken,
wandelplaatsen, plantsoenen, groenstroken of grasperken, buiten de daarin
gelegen wegen of paden.Artikel 2.34 Rijden over bermen e.d.
Het is verboden met voertuigen die niet voorzien zijn van rubberbanden
te rijden over de berm, de glooiing of de zijkant van een weg, tenzij
dit door de omstandigheden redelijkerwijs wordt vereist.
Het verbod geldt niet voorzover in het daarin geregelde onderwerp wordt
voorzien door de Wet beheer rijkswaterstaatswerken of de
Wegenverordening Noord-Holland.
Artikel 2.35 Hinderlijk gedrag op of aan de weg
Het is verboden:
op of aan de weg te klimmen of zich te bevinden op een beeld,
monument, overkapping, constructie, openbare toiletgelegenheid,
voertuig, hekheining of andere afsluiting, verkeersmeubilair en
daarvoor niet bestemd straatmeubilair;
zich op of aan de weg zodanig op te houden dat aan weggebruikers
of bewoners van nabij de weg gelegen woningen onnodig overlast
of hinder wordt veroorzaakt.
Het verbod geldt niet voorzover in het daarin geregelde onderwerp wordt
voorzien door artikel 424, 426bis of 431 van het Wetboek van Strafrecht
of artikel 5 van de Wegenverkeerswet 1994.
Artikel 2.36 Hinderlijk gebruik drank en softdrugs
Het is verboden op of aan de weg, op het openbaar water of in een voor
publiek toegankelijk gebouw alcoholhoudende drank te nuttigen als dit
gepaard gaat met gedrag dat de openbare orde verstoort, het woon- en
leefklimaat aantast of anderszins overlast veroorzaakt.
Het is verboden op of aan de weg, op het openbaar water of in een voor
publiek toegankelijk gebouw softdrugs te gebruiken of openlijk
voorhanden te hebben, als dit gepaard gaat met gedrag dat de openbare
orde verstoort, het woon- en leefklimaat aantast of anderszins overlast
veroorzaakt.
Het is verboden op door het college aangewezen wegen of weggedeelten
alcoholhoudende drank te nuttigen of bij zich te hebben in aangebroken
flessen, blikjes en dergelijke.
In dit artikel wordt verstaan onder softdrugs: de middelen als bedoeld
in lijst II, onderdeel b. behorende bij de Opiumwet.
Het bepaalde in het derde lid geldt niet voor :
een terras dat behoort bij een horecabedrijf, als bedoeld in
artikel 1 van de Drank- en Horecawet;
de plaats, niet zijnde een horecabedrijf als bedoeld onder a,
waarvoor een ontheffing geldt krachtens artikel 35 van de Drank-
en Horecawet.
Artikel 2.37 Hinderlijk gedrag bij of in gebouwen
Het is verboden:
zich zonder redelijk doel in een portiek of poort op te
houden;
zonder redelijk doel in, op of tegen een raamkozijn of een
drempel van een gebouw te zitten of te liggen.
Het is aan anderen dan bewoners of gebruikers van flatgebouwen,
appartementsgebouwen en soortgelijke meergezinshuizen en van gebouwen
die voor publiek toegankelijk zijn, verboden zich zonder redelijk doel
te bevinden in een voor gemeenschappelijk gebruik bestemde ruimte van
zo'n gebouw.
Artikel 2.38 Hinderlijk gedrag in voor het publiek toegankelijke ruimtenHet is verboden zich zonder redelijk doel op een voor anderen hinderlijke wijze
op te houden in of op een voor het publiek toegankelijk portaal, telefooncel,
wachtlokaal voor een openbaar vervoermiddel, parkeergarage, rijwielstalling of
een andere soortgelijke, voor het publiek toegankelijke ruimte dan wel deze te
verontreinigen of te bezigen voor een ander doel dan waarvoor de desbetreffende
ruimte is bestemd.Artikel 2.39 Loslopende honden
Het is de eigenaar of houder van een hond verboden die hond te laten
verblijven of te laten lopen:
binnen de bebouwde kom op of aan de weg zonder dat die hond
aangelijnd is;
op een voor het publiek toegankelijke en kennelijk als zodanig
ingerichte kinderspeelplaats, zandbak of speelweide of op een
andere door het college aangewezen plaats.
Het college kan plaatsen aanwijzen waar het verbod genoemd in het eerste
lid onder a. niet geldt.
Het verbod geldt niet voorzover de eigenaar of houder van een hond zich
vanwege zijn handicap door een geleidehond laat begeleiden en de hond
als zodanig aantoonbaar gekwalificeerd is of indien een eigenaar of
houder van een hond deze aantoonbaar gekwalificeerd opleidt tot
geleidehond.
Artikel 2.40 Verontreiniging door honden
De eigenaar of houder van een hond is verplicht ervoor te zorgen dat die
hond zich niet van uitwerpselen ontdoet op of aan de weg.
Het college kan wegen aanwijzen waar het verbod genoemd in het eerste
lid niet geldt.
De strafbaarheid wegens overtreding van het in het eerste lid gestelde
gebod wordt opgeheven indien de eigenaar of houder van de hond er zorg
voor draagt dat de uitwerpselen onmiddellijk worden verwijderd.
De eigenaar of houder van een hond dient te allen tijde een geschikt
opruimmiddel bij zich te hebben, bij het betreden van de weg samen met
de hond.
Artikel 2.41 Gevaarlijke of hinderlijke honden
Het is de eigenaar of houder van een hond verboden deze te laten lopen
of te laten verblijven op of aan de weg, op een andere voor publiek
toegankelijke plaats of op het terrein van een ander:
anders dan kort aangelijnd als het college aan hem heeft bekend
gemaakt dat het de hond gevaarlijk of hinderlijk acht en het in
verband met het gedrag van de hond noodzakelijk acht dat deze
kort is aangelijnd of
anders dan kort aangelijnd en voorzien van een muilkorf als het
college aan hem heeft bekendgemaakt dat het de hond gevaarlijk
of hinderlijk acht en het in verband met het gedrag van de hond
noodzakelijk acht dat deze kort is aangelijnd en een muilkorf
draagt.
In het eerste lid wordt verstaan onder:
muilkorf: een muilkorf vervaardigd van stevige kunststof, of van
stevig leer of van beide stoffen, die door middel van een
stevige leren riem rond de hals zodanig is aangebracht dat
verwijdering zonder toedoen van de mens niet mogelijk is en die
zodanig is ingericht dat de drager geen mens of dier kan bijten,
dat de afgesloten ruimte binnen de korf een geringe opening van
de bek toelaat en dat geen scherpe delen binnen de korf aanwezig
zijn;
kort aanlijnen: aanlijnen van een hond met een lijn met een
lengte, gemeten van hand tot halsband, die niet langer is dan
1,50 meter.
Artikel 2.42 Houden van hinderlijke of schadelijke dieren
Het college kan buiten een inrichting in de zin van de Wet milieubeheer
plaatsen aanwijzen waar het ter voorkoming of opheffing van overlast of
schade aan de openbare gezondheid verboden is daarbij aangeduide
dieren:
aanwezig te hebben,of
aanwezig te hebben anders dan met inachtneming van de door hen
gestelde regels, of
aanwezig te hebben tot een groter aantal dan in die aanwijzing
is aangegeven.
Het is verboden op een krachtens het eerste lid aangewezen plaats
daarbij aangeduide dieren aanwezig te hebben, dan wel aanwezig te hebben
anders dan met inachtneming van de door het college gestelde regels, dan
wel aanwezig te hebben in een groter aantal dan door het college is
aangegeven.
Het college kan de rechthebbende op een onroerende zaak gelegen binnen
een krachtens het eerste lid aangewezen gedeelte van de gemeente
ontheffing verlenen van het in het tweede lid gestelde verbod.
Artikel 2.43 Loslopend veeDe rechthebbende op vee dat zich bevindt in een aan een weg liggend weiland of
terrein dat niet van die weg is afgescheiden door een deugdelijke veekering, is
verplicht ervoor te zorgen dat zodanige maatregelen getroffen worden dat dit vee
die weg niet kan bereiken.Artikel 2.44 Bijen
Het is verboden bijen te houden:
binnen een afstand van dertig meter van woningen of andere
gebouwen waar overdag mensen verblijven;
binnen een afstand van dertig meter van de weg.
Het in het eerste lid gestelde verbod geldt niet indien op een afstand
van ten hoogste zes meter vanaf de korven of kasten een afscheiding is
aangebracht van twee meter hoogte of zoveel hoger als noodzakelijk is om
het laag uit- en invliegen van de bijen te voorkomen.
Het in het eerste lid, aanhef en onder a, gestelde verbod geldt niet
voorzover de bijenhouder rechthebbende is op de woningen of gebouwen als
bedoeld in dat lid.
Het in het eerste lid, aanhef en onder b., gestelde verbod geldt niet
voorzover in het daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door de
Wegenverordening Noord-Holland.
Het college kan van het in het eerste lid gestelde verbod ontheffing
verlenen.
Artikel 2.45 BedelarijHet is verboden in door het college aangewezen gebieden op of aan de weg of in
een voor het publiek toegankelijk gebouw te bedelen om geld of andere
zaken.AFDELING 11 DRUGSOVERLASTArtikel 2.46Drugshandel op straatOnverminderd het bepaalde in de Opiumwet is het verboden op of aan de weg post
te vatten of zich daar heen en weer te bewegen en zich op of aan wegen in of op
een voertuig te bevinden of daarmee heen en weer of rond te rijden, met het
kennelijke doel om middelen als bedoeld in artikel 2 en 3 van de Opiumwet, of
daarop gelijkende waar, al dan niet tegen betaling af te leveren, aan te bieden
of te verwerven, daarbij behulpzaam te zijn of daarin te bemiddelen.AFDELING 12 BESTUURLIJKE OPHOUDING, VEILIGHEIDSRISICOGEBIEDEN EN
CAMERATOEZICHT OP OPENBARE PLAATSENArtikel 2.47 Bestuurlijke ophoudingDe burgemeester kan overeenkomstig artikel 154a van de Gemeentewet besluiten tot
het tijdelijk doen ophouden van door haar/hem aangewezen groepen van personen op
een door haar/hem aangewezen plaats indien deze personen het bepaalde in artikel
2.1 (samenscholing, ongeregeldheden, ordeverstoring en samenkomsten), artikel
2.2 (messen en steekwapens), artikel 2.6 (voorwerpen of stoffen op, aan of boven
de weg), artikel 2.7 (aanleggen, beschadigen en veranderen van een weg), artikel
2.11 (openen straatkolken e.d.), artikel 2.12 (gevaarlijk of hinderlijk
voorwerp), artikel 2.35 (hinderlijk gedrag op of aan de weg), artikel 2.36
(hinderlijk gebruik drank en softdrugs), artikel 2.37 (hinderlijk gedrag bij of
in gebouwen), artikel 2.38 (hinderlijk gedrag in voor het publiek toegankelijke
ruimten) of artikel 5.30 (verbod afvalstoffen te verbranden buiten inrichtingen
of anderszins vuur te stoken) van deze verordening groepsgewijs niet
naleven.Artikel 2.48 VeiligheidsrisicogebiedenDe burgemeester kan overeenkomstig artikel 151b van de Gemeentewet bij
verstoring van de openbare orde door de aanwezigheid van wapens of bij ernstige
vrees voor het ontstaan daarvan, een gebied, met inbegrip van de daarin gelegen
voor publiek openstaande gebouwen en daarbij behorende erven, aanwijzen als
veiligheidsrisicogebied.Artikel 2.49 Cameratoezicht op openbare plaatsen
De burgemeester kan overeenkomstig artikel 151c van de Gemeentewet
besluiten tot plaatsing van vaste camera’s voor een bepaalde duur ten
behoeve van het toezicht op een openbare plaats.
De burgemeester heeft de bevoegdheid als bedoeld in het eerste lid
eveneens ten aanzien van parkeerterreinen.
HOOFDSTUK 3 SEKSINRICHTINGEN, STRAATPROSTITUTIE E.D.AFDELING 1 BEGRIPSBEPALINGENArtikel 3.1 BegripsbepalingenIn dit hoofdstuk wordt verstaan onder:
prostitutie: het zich beschikbaar stellen tot het verrichten van
seksuele handelingen met een ander tegen vergoeding;
prostituee: degene die zich beschikbaar stelt tot het verrichten van
seksuele handelingen met een ander tegen vergoeding;
seksinrichting: de voor het publiek toegankelijke, besloten ruimte
waarin bedrijfsmatig of in een omvang alsof zij bedrijfsmatig was
seksuele handelingen worden verricht, of vertoningen van
erotisch-pornografische aard plaatsvinden. Onder een seksinrichting
worden in elk geval verstaan: een seksbioscoop, seksautomatenhal,
sekstheater, een parenclub of een prostitutiebedrijf waaronder tevens
begrepen een erotische-massagesalon, al dan niet in combinatie met
elkaar;
escortbedrijf: de natuurlijke persoon, groep van personen of
rechtspersoon die bedrijfsmatig of in een omvang alsof zij bedrijfsmatig
was prostitutie aanbiedt die op een andere plaats dan in de
bedrijfsruimte wordt uitgeoefend;
exploitant: de natuurlijke persoon of personen of rechtspersoon of
rechtspersonen die een seksinrichting of escortbedrijf exploiteert, dan
wel exploiteren en de tot vertegenwoordiging van die rechtspersoon of
rechtspersonen bevoegde natuurlijke persoon of personen;
beheerder: de natuurlijke persoon of personen die de onmiddellijke
feitelijke leiding uitoefent, dan wel uitoefenen in een seksinrichting
of escortbedrijf;
bezoeker: degene die aanwezig is in een seksinrichting, met uitzondering
van:
de exploitant;
de beheerder;
de prostituee;
het personeel dat in de seksinrichting werkzaam is;
toezichthouders die zijn aangewezen op grond van artikel 6.2 van
deze - verordening;
andere personen wier aanwezigheid in de seksinrichting wegens
dringende redenen noodzakelijk is.
Artikel 3.2 Bevoegd bestuursorgaanIn dit hoofdstuk wordt verstaan onder bevoegd bestuursorgaan: het college of,
voorzover het betreft voor het publiek openstaande gebouwen en daarbij behorende
erven als bedoeld in artikel 174 van de Gemeentewet, de burgemeester.Artikel 3.3 Nadere regelsMet het oog op de in artikel 3.12 genoemde belangen, kan het college over de
uitoefening van de bevoegdheden zoals genoemd in dit hoofdstuk nadere regels
vaststellen.AFDELING 2 SEKSINRICHTINGEN, STRAATPROSTITUTIE E.D.Artikel 3.4 Seksinrichtingen en escortbedrijven
Het is verboden een seksinrichting of escortbedrijf te exploiteren of te
wijzigen zonder vergunning van het bevoegd bestuursorgaan.
Een vergunning als bedoeld in lid 1 vervalt drie jaar na de datum van
inwerkingtreding tenzij door de burgemeester een andere looptijd is
vastgesteld.
In de aanvraag om vergunning en in de vergunning worden in ieder geval
vermeld:
de persoonsgegevens van de exploitant;
de persoonsgegevens van de beheerder en
de aard van de seksinrichting of het escortbedrijf.
Artikel 3.5 Gedragseisen exploitant en beheerder
De exploitant en de beheerder:
staat niet onder curatele en is niet ontzet uit de ouderlijke
macht of de voogdij;
is niet in enig opzicht van slecht levensgedrag; en
heeft de leeftijd van eenentwintig jaar bereikt.
Naast de gestelde eisen in het eerste lid, is de exploitant en de
beheerder niet:
met toepassing van de artikel 37 van het Wetboek van Strafrecht
in een psychiatrisch ziekenhuis geplaatst of met toepassing van
artikel 37a van het Wetboek van Strafrecht ter beschikking
gesteld;
binnen de laatste vijf jaar onherroepelijk veroordeeld tot een
onvoorwaardelijke vrijheidsstraf van zes maanden of meer door de
rechter in Nederland, de Nederlandse Antillen of Aruba, dan wel
door een andere rechter wegens een misdrijf waarvoor naar
Nederlands recht een bevel tot voorlopige hechtenis ingevolge
artikel 67, eerste lid van het Wetboek van Strafvordering is
toegelaten;
binnen de laatste vijf jaar bij tenminste twee rechterlijke
uitspraken onherroepelijk veroordeeld tot een onvoorwaardelijke
geldboete van 500 euro of meer of tot een andere hoofdstraf als
bedoeld in artikel 9, eerste lid, onder a van het Wetboek van
Strafrecht, wegens dan wel mede wegens overtreding van:
bepalingen gesteld bij of krachtens de Drank- en
Horecawet, de Opiumwet, de Vreemdelingenwet en de Wet
arbeid vreemdelingen;
de artikelen 137c tot en met 137g, 140, 240b, 242 tot en
met 249, 250a (oud), 252, 273a, 300 tot en met 303, 416,
417, 417bis, 426, 429quater en 453 van het Wetboek van
Strafrecht;
de artikelen 8 en 162, derde lid, alsmede artikel 6
juncto artikel 8 of juncto artikel 163 van de
Wegenverkeerswet 1994;
de artikelen 1, onder a, b en d, 13, 14, 27 en 30b van
de Wet op de kansspelen;
de artikelen 2 en 3 van de Wet op de weerkorpsen;
de artikelen 54 en 55 van de Wet wapens en munitie.
Met een veroordeling als bedoeld in het tweede lid wordt gelijk
gesteld:
vrijwillige betaling van een geldsom als bedoeld in artikel 74,
tweede lid onder a van het Wetboek van Strafrecht of artikel 76,
derde lid onder a van de Algemene wet inzake rijksbelastingen,
tenzij de geldsom minder dan 375 euro bedraagt;
een bevel tot tenuitvoerlegging van een voorwaardelijke
straf.
De periode van vijf jaar, genoemd in het tweede lid, wordt:
bij de weigering van een vergunning teruggerekend vanaf de datum
van beslissing op de aanvraag van de vergunning;
bij de intrekking van een vergunning teruggerekend vanaf de
datum van de intrekking van deze vergunning.
De exploitant of de beheerder is binnen de laatste vijf jaar geen
exploitant of beheerder geweest van een seksinrichting of escortbedrijf
die voor tenminste een maand door het bevoegde bestuursorgaan is
gesloten, of waarvan de vergunning bedoeld in artikel 3.4, eerste lid,
is ingetrokken, tenzij aannemelijk is dat hem terzake geen verwijt
treft.
Artikel 3.6 Sluitingstijden
Het is verboden een seksinrichting voor bezoekers geopend te hebben en
daarin bezoekers toe te laten of te laten verblijven van 24.00 tot 07.00
uur.
Het bevoegd bestuursorgaan kan door middel van een vergunning voor een
afzonderlijke seksinrichting andere sluitingstijden vaststellen.
Het is bezoekers van een seksinrichting verboden zich daarin te bevinden
gedurende de tijd dat die seksinrichting krachtens het eerste lid of
tweede lid, dan wel krachtens artikel 3.7, eerste lid, gesloten dient te
zijn.
Het in het eerste tot en met derde lid bepaalde geldt niet voorzover in
de daarin geregelde onderwerpen wordt voorzien door de op de Wet
milieubeheer gebaseerde voorschriften.
Met het oog op de in artikel 3.12, tweede lid, genoemde belangen of in
geval van strijdigheid met de bepalingen in dit hoofdstuk kan het
bevoegd bestuursorgaan:
tijdelijk andere dan de krachtens artikel 3.6, eerste of tweede
lid, geldende sluitingsuren vaststellen;
van een afzonderlijke seksinrichting al dan niet tijdelijk de
gedeeltelijke of algehele sluiting bevelen.
Onverminderd het bepaalde in artikel 3:41 van de Algemene wet
bestuursrecht, maakt het bevoegd bestuursorgaan het in het eerste lid
bedoelde besluit openbaar bekend overeenkomstig artikel 3:42 Algemene
wet bestuursrecht.
Artikel 3.8 Aanwezigheid van en toezicht door exploitant en beheerder
Het is verboden een seksinrichting voor bezoekers geopend te hebben,
zonder dat de ingevolge artikel 3.4 op de vergunning vermelde exploitant
of beheerder in de seksinrichting aanwezig is.
De exploitant en de beheerder zien er voortdurend op toe dat in de
seksinrichting:
geen strafbare feiten plaatsvinden, waaronder in ieder geval de
feiten genoemd in de titels XIV (misdrijven tegen de zeden),
XVIII (misdrijven tegen de persoonlijke vrijheid), XX
(mishandeling), XXII (diefstal) en XXX (heling) van het Tweede
Boek van het Wetboek van Strafrecht, in de Opiumwet en in de Wet
wapens en munitie; en
geen prostitutie wordt uitgeoefend door personen in strijd met
het bij of krachtens de Wet arbeid vreemdelingen of de
Vreemdelingenwet bepaalde.
Artikel 3.9 Straatprostitutie
Het is verboden, door handelingen, houding, woord, gebaar of op andere
wijze, passanten tot prostitutie te bewegen, uit te nodigen dan wel aan
te lokken:
Met het oog op de naleving van het in het eerste lid gestelde verbod,
kan door politieambtenaren het bevel worden gegeven zich onmiddellijk in
een bepaalde richting te verwijderen.
Artikel 3.10Tentoonstellen, aanbieden en aanbrengen van erotisch-pornografische
goederen, afbeeldingen e.d.
Het is de rechthebbende op een onroerende zaak verboden daarin of daarop
goederen, opschriften, aankondigingen, gedrukte of geschreven stukken
dan wel afbeeldingen van erotisch-pornografische aard openlijk tentoon
te stellen, aan te bieden of aan te brengen:
indien het bevoegd bestuursorgaan aan de rechthebbende heeft
bekendgemaakt dat de wijze van tentoonstellen, aanbieden of
aanbrengen daarvan, de openbare orde of de woon- en leefomgeving
in gevaar brengt;
anders dan overeenkomstig de door het bevoegd bestuursorgaan in
het belang van de openbare orde of de woon- en leefomgeving
gestelde regels.
Het in het eerste lid gestelde verbod is niet van toepassing op het
tentoonstellen, aanbieden of aanbrengen van goederen, opschriften,
aankondigingen, gedrukte of geschreven stukken dan wel afbeeldingen, die
dienen tot het openbaren van gedachten en gevoelens als bedoeld in
artikel 7, eerste lid, van de Grondwet.
Het bevoegd bestuursorgaan neemt het besluit op de aanvraag om
vergunning bedoeld in artikel 3.4, eerste lid, binnen twaalf weken na de
dag waarop de aanvraag ontvangen is.
Het bevoegd bestuursorgaan kan zijn besluit voor ten hoogste twaalf
weken verdagen.
Artikel 3.12 Weigeringsgronden
De vergunning bedoeld in artikel 3.4, eerste lid, wordt geweigerd
indien:
de exploitant of de beheerder niet voldoet aan de in artikel 3.5
gestelde eisen;
de vestiging of de exploitatie van de seksinrichting of het
escortbedrijf in strijd is met een geldend bestemmingsplan,
stadsvernieuwingsplan of leefmilieuverordening;
er aanwijzingen zijn dat in de seksinrichting of het
escortbedrijf personen werkzaam zijn of zullen zijn in strijd
met artikel 273f van het Wetboek van Strafrecht of met het bij
of krachtens de Wet arbeid vreemdelingen of de Vreemdelingenwet
bepaalde.
In afwijking van artikel 1.8 kan de vergunning bedoeld in artikel 3.4,
eerste lid, worden geweigerd in het belang van:
de openbare orde;
het voorkomen of beperken van overlast;
het voorkomen of beperken van aantasting van het woon- en
leefklimaat;
De vergunning vervalt zodra de ingevolge artikel 3.4 op de vergunning
vermelde exploitant, de exploitatie van de seksinrichting of het
escortbedrijf feitelijk heeft beëindigd.
Binnen een week na de feitelijke beëindiging van de exploitatie, geeft
de exploitant daarvan schriftelijk kennis aan het bevoegd
bestuursorgaan.
Artikel 3.14 Wijziging beheer
Indien een beheerder als bedoeld in artikel 3.1, onder f., het beheer in
de seksinrichting of het escortbedrijf feitelijk heeft beëindigd, geeft
de exploitant daarvan binnen een week na de feitelijke beëindiging van
het beheer schriftelijk kennis aan het bevoegd bestuursorgaan.
Het beheer kan worden uitgeoefend door een nieuwe beheerder, indien het
bevoegd bestuursorgaan op aanvraag van de exploitant heeft besloten de
verleende vergunning overeenkomstig de wijziging in het beheer te
wijzigen. Het bepaalde in artikel 3.12, eerste lid, aanhef en onder a.,
is van overeenkomstige toepassing.
In afwachting van het besluit bedoeld in het tweede lid, kan het beheer
worden uitgeoefend door een nieuwe beheerder zodra de exploitant een
aanvraag als bedoeld in het tweede lid heeft ingediend, totdat over de
aanvraag is besloten.
HOOFDSTUK 4 BESCHERMING VAN HET MILIEU EN HET NATUURSCHOON EN ZORG VOOR
HET UITERLIJK AANZIEN VAN DE GEMEENTEAFDELING 1 GELUIDHINDER EN VERLICHTINGArtikel 4.1 BegripsbepalingenIn deze afdeling wordt verstaan onder:
besluit: het Besluit algemene regels voor inrichtingen
milieubeheer;
inrichting: een inrichting als bedoeld in de Wet milieubeheer;
houder van een inrichting: degene die als eigenaar, bedrijfsleider,
beheerder of anderszins een inrichting drijft;
collectieve festiviteit: festiviteit die niet specifiek aan één of een
klein aantal inrichtingen is verbonden;
incidentele festiviteit: festiviteit of activiteit die gebonden is aan
één of een klein aantal inrichtingen;
geluidsgevoelige gebouwen: woningen en gebouwen die op grond van artikel
1 van de Wet Geluidhinder worden aangemerkt als geluidsgevoelige
gebouwen met uitzondering van gebouwen behorende bij de betreffende
inrichting;
geluidsgevoelige terreinen: terreinen die op grond van artikel 1 van de
Wet geluidhinder worden aangemerkt als geluidsgevoelige terreinen met
uitzondering van terreinen behorende bij de betreffende inrichting;
onversterkte muziek: muziek die niet elektronisch is versterkt.
Artikel 4.2 Aanwijzing van collectieve festiviteiten
De geluidsnormen als bedoeld in de artikelen 2.17, 2.19 en 2.20 van het
Besluit en artikel 4.5 van deze verordening gelden niet voor de door het
college aan te wijzen collectieve festiviteiten.
De voorwaarden met betrekking tot de verlichting ten behoeve van
sportbeoefening in de buitenlucht als bedoeld in artikel 4.113, eerste
lid van het Besluit gelden niet voor door het college aan te wijzen
collectieve festiviteiten.
In een aanwijzing als bedoeld in het eerste en tweede lid, kan het
college bepalen dat de aanwijzing slechts geldt in een of meer delen van
de gemeente en voor bepaalde tijden.
Het college maakt de aanwijzing bekend.
Het college kan, wanneer een collectieve festiviteit redelijkerwijs niet
te voorzien was, een festiviteit terstond als collectieve festiviteit
als bedoeld in het eerste lid aanwijzen.
Het langtijdgemiddeld beoordelingsniveau (LAr,Lt), veroorzaakt door de
inrichting, mag niet meer dan 75 dB(A) bedragen, gemeten op de gevel van
geluidgevoelige gebouwen (waaronder woningen) op een hoogte van 1,5
meter als invallend geluid. Gemeten waarden worden niet gecorrigeerd met
een muziektoeslag.
De geluidswaarde als bedoeld in het zesde lid geldt ook voor
onversterkte muziek.
Het is een inrichting toegestaan gedurende een jaarlijks vast te stellen
maximum aantal dagen incidentele festiviteiten te houden waarbij de
geluidsnormen als bedoeld in de artikelen 2.17, 2.19 en 2.20 van het
Besluit en artikel 4.5 van deze verordening niet van toepassing zijn
mits de houder van de inrichting tenminste zes weken voor de aanvang van
de festiviteit het college daarvan schriftelijk in kennis heeft
gesteld.
Na de vaststelling van het aantal collectieve festiviteiten op grond van
artikel 4.2 van deze verordening bepaalt het college het maximum aantal
dagen waarvoor overeenkomstig het eerste lid een kennisgeving gedaan kan
worden (incidentele festiviteiten). Het gezamenlijk totaal van
collectieve en incidentele festiviteiten bedraagt jaarlijks maximaal
12.
Het is een inrichting toegestaan om tijdens maximaal zes incidentele
festiviteiten per kalenderjaar de verlichting langer aan te houden ten
behoeve van sportactiviteiten waarbij artikel 4.113, eerste lid van het
Besluit niet van toepassing is mits de houder van de inrichting
tenminste 6 weken voor de aanvang van de festiviteit het college daarvan
in kennis heeft gesteld
Het college stelt een formulier vast voor het doen van een kennisgeving
als bedoeld in het eerste en derde lid.
Een kennisgeving wordt geacht te zijn gedaan wanneer het formulier,
volledig en naar waarheid ingevuld, is ingeleverd binnen de termijn
gesteld in het eerste en derde lid bij de op het formulier aangegeven
plaats.
De kennisgeving wordt tevens geacht te zijn gedaan wanneer het college
op verzoek van de houder van een inrichting een incidentele festiviteit,
die redelijkerwijs niet te voorzien was, terstond toestaat.
Het langtijdgemiddeld beoordelingsniveau (LAr,Lt), veroorzaakt door de
inrichting, mag niet meer dan 75 dB(A) bedragen, gemeten op de gevel van
geluidgevoelige gebouwen (waaronder woningen) op een hoogte van 1,5
meter als invallend geluid. Gemeten waarden worden niet gecorrigeerd met
een muziektoeslag.
De geluidsnorm als bedoeld in het zevende lid geldt voor het bebouwde
gedeelte van de inrichting en niet voor de buitenruimte.
Artikel 4.4 Verboden incidentele festiviteitenHet is verboden een incidentele festiviteit te organiseren, toe te laten,
feitelijk te leiden of daaraan deel te nemen indien de burgemeester het
organiseren van een incidentele festiviteit verboden heeft wanneer naar zijn
oordeel de woon- en leefsituatie in de omgeving van de inrichting of openbare
orde op ontoelaatbare wijze wordt beïnvloed. Artikel 4.5 Artikel 4.5 Onversterkte muziek
Bij het ten gehore brengen van onversterkte muziek, zoals bedoeld in
artikel 2.18, eerste lid onder f. en lid 5 van het Besluit, binnen
inrichtingen is de hieronder opgenomen tabel 1 van toepassing.
de in tabel 1 aangegeven waarden binnen in- of aanpandige
gevoelige gebouwen gelden niet indien de gebruiker van deze
gevoelige gebouwen geen toestemming geeft voor het in
redelijkheid uitvoeren of doen uit-voeren van
geluidsmetingen;
de in tabel 1 aangegeven waarden op de gevel gelden ook bij
gevoelige terreinen op de grens van het terrein;
de waarden in in- en aanpandige gevoelige gebouwen, voorzover
het woningen betreft, gelden in geluidsgevoelige ruimten en
verblijfsruimten;
bij het bepalen van de geluidsniveaus zoals vermeld in tabel 1.
wordt geen bedrijfsduur-correctie toegepast.
Tabel 1.
Tijdstip (uur)07:00–19:0019:00–23:0023:00–07:00LAr,LT op de gevel van gevoelige gebouwen50 dB(A)45 dB(A)40 dB(A)LAr,LT in in- en aanpandige gevoelige gebouwen35 dB(A)30 dB(A)25 dB(A)LAmMAX op de gevel van gevoelige gebouwen70 dB(A)65 dB(A)60 dB(A)LAr,MAX in in- en aanpandige gevoelige gebouwen55 dB(A)50 dB(A)45 dB(A)
Voor de duur van twee uur in de week is onversterkte muziek, vanwege het
oefenen door muziekgezelschappen zoals orkesten, harmonie- en
fanfaregezelschappen, in een inrichting gedurende de dag- en
avondperiode uitgezonderd van de genoemde geluidsniveaus in het eerste
lid.
Indien versterkte elementen worden gecombineerd met onversterkte
elementen, wordt het hele samenspel beschouwd als versterkte muziek en
is het Besluit van toepassing.
Het eerste lid geldt niet indien artikel 4.2 of artikel 4.3 van deze
verordening van toepassing zijn.
Artikel 4.6 Geluidhinder door toestellen of apparaten
Het is verboden buiten een inrichting in de zin van de Wet milieubeheer
of het Besluit een (recreatie)toestel, (bouw)machine of geluidsapparaat
in werking te hebben of handelingen te verrichten op een zodanige wijze
dat voor een omwonende of overigens voor de omgeving geluidhinder wordt
veroorzaakt.
Het college kan van het verbod in het eerste lid ontheffing
verlenen.
Het verbod geldt niet, voorzover in het daarin geregelde onderwerp wordt
voorzien door de Wet geluidhinder, de Zondagswet, de Wet openbare
manifestaties, het Bouwbesluit, het Vuurwerkbesluit of de Provinciale
milieuverordening.
Het college kan terreinen of wateren aanwijzen, waar het verbod, vervat
in het eerste lid, niet van toepassing is op het in werking hebben van
bepaalde in de aanwijzing aangewezen categorieën van geluidsapparaten,
(recreatie)toestellen of (bouw)machines, voorzover wordt voldaan aan de
door het college vast te stellen voorschriften ter voorkoming of
beperking van (geluid)hinder.
Aan de in het tweede lid bedoelde ontheffing kunnen ter voorkoming of
beperking van geluidhinder door het college voorschriften worden
verbonden die onder meer kunnen betreffen:
het maximale geluidsniveau dat mag worden veroorzaakt;
de situering van geluidsbronnen;
de frequentie en tijden van gebruik.
Artikel 4.7 Geluidhinder door dierenDegene die buiten een inrichting in de zin van de Wet milieubeheer de zorg heeft
voor een dier, moet voorkomen dat dit voor een omwonende of overigens voor de
omgeving geluidhinder veroorzaakt.Artikel 4.8 Geluidhinder door bromfietsen e.d.Het is verboden buiten een inrichting in de zin van de Wet milieubeheer zich met
een motorvoertuig of een bromfiets zodanig te gedragen, dat daardoor voor een
omwonende of overigens voor de omgeving geluidhinder ontstaat.Artikel 4.9 Geluidhinder door vrachtauto’s
Het is verboden buiten een inrichting in de zin van de Wet milieubeheer
een vrachtauto als bedoeld in artikel 1, onder ao, van het Reglement
verkeersregels en verkeerstekens 1990 op zodanige wijze te laden of te
lossen dat daardoor voor een omwonende of overigens voor de omgeving
geluidhinder wordt veroorzaakt.
Het college kan van het in het eerste lid bepaalde ontheffing
verlenen.
Artikel 4.10 Routering
Het is verboden buiten een inrichting in de zin van de Wet milieubeheer
met een vrachtauto, als bedoeld in artikel 4.9, waarvan het ledig
gewicht vermeerderd met het laadvermogen meer bedraagt dan 3.500 kg of
die met inbegrip van de lading een lengte heeft van meer dan 6 meter of
een hoogte van meer dan 2 meter, tussen 23.00 en 07.00 uur op een andere
dan door het college bij openbaar bekend te maken besluit aangewezen weg
te rijden.
Het college kan van het in het eerste lid bepaalde ontheffing
verlenen.
AFDELING 2 BODEM-, WEG- EN MILIEUVERONTREINIGINGArtikel 4.11Natuurlijke behoefte doenHet is verboden binnen de bebouwde kom op of aan de weg zijn natuurlijke
behoefte te doen buiten daarvoor bestemde plaatsen.Artikel 4.12 Toestand van sloten en andere wateren en niet openbare riolen en putten
buiten gebouwen Sloten en andere wateren en niet openbare riolen en putten buiten gebouwen mogen
zich niet bevinden in een toestand die gevaar oplevert voor de veiligheid,
nadeel voor de gezondheid of hinder voor de gebruikers van de gebouwen of voor
anderen.AFDELING 3 MAATREGELEN TEGEN ONTSIERING EN STANKOVERLASTArtikel 4.13 Opslag voertuigen, vaartuigen, mest, afvalstoffen enz.
Het is verboden op een door het college aangewezen plaats buiten een
inrichting in de zin van de Wet milieubeheer, in de openlucht en buiten
de weg gelegen in het belang van het uiterlijk aanzien van de gemeente,
ter voorkoming of opheffing van overlast dan wel voorkoming van schade
aan de openbare gezondheid, de volgende voorwerpen of stoffen op te
slaan, te plaatsen of aanwezig te hebben:
onbruikbare of aan hun oorspronkelijke bestemming onttrokken
voer- of vaartuigen of onderdelen daarvan;
bromfietsen en motorvoertuigen of onderdelen daarvan;
kampeermiddelen als bedoeld in artikel 4.17 of onderdelen
daarvan, indien het plaatsen of aanwezig hebben daarvan
geschiedt voor verkoop of verhuur of anderszins voor een
commercieel doel;
mestopslag, gierkelder of andere verzamelplaatsen van vuil, een
verzameling ingekuild gras, loof of pulp of ingekuilde
landbouwproducten, afbraakmaterialen en oude metalen.
In het eerste lid wordt onder weg verstaan, hetgeen daaronder verstaan
wordt in artikel 1, eerste lid, aanhef en onder b., van de
Wegenverkeerswet 1994.
Het is verboden op een door het college aangewezen plaats een bepaald
voorwerp of bepaalde stof op te slaan, te plaatsen of aanwezig te
hebben.
Het college kan bij de aanwijzing als bedoeld in het eerste en tweede
lid nadere regels stellen.
Het in dit artikel bepaalde geldt niet voorzover de Wet milieubeheer, de
Wet op de Ruimtelijke Ordening of de Provinciale milieuverordening van
toepassing is.
Artikel 4.14 Ontsierende, hinderlijke of gevaarlijke reclamesHet is verboden op of aan een onroerende zaak handelsreclame te maken of te
voeren door middel van een opschrift, aankondiging of afbeelding waardoor het
verkeer in gevaar wordt gebracht of ontsierende of ernstige hinder ontstaat voor
de omgeving.Artikel 4.15 Vergunningplicht reclame
Onverminderd het in artikel 4.14 bepaalde is het verboden zonder
vergunning van het college, op enigerlei wijze, in het openbaar
handelsreclame te maken.
Het college kan plaatsen aanwijzen of nadere regels stellen voor het
aanbrengen van handelsreclame.
Artikel 4.16Vergunningplicht lichtreclame
Onverminderd het bepaalde in artikel 4.14 is het verboden zonder
vergunning van het college op of aan een onroerende zaak verlichte
handelsreclame te maken of te voeren die vanaf de weg zichtbaar is.
Een vergunning als bedoeld in het eerste lid kan worden geweigerd:
indien de handelsreclame, op zichzelf of in verband met de
omgeving niet voldoet aan de redelijke eisen van welstand;
in het belang van de voorkoming of beperking van overlast voor
gebruikers van een in de nabijheid gelegen onroerende zaak;
indien de openbare orde en openbare veiligheid in het geding
zijn.
De weigeringsgrond van het tweede lid onder b geldt niet voorzover in
het daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet
milieubeheer.
AFDELING 4 KAMPEREN BUITEN KAMPEERTERREINENArtikel 4.17BegripsbepalingIn deze afdeling wordt onder kampeermiddel verstaan: een onderkomen of voertuig waarvoor geen bouwvergunning in de zin van artikel 40
van de Woningwet is vereist, dat bestemd of opgericht is dan wel gebruikt wordt
of kan worden gebruikt voor recreatief nachtverblijf.Artikel 4.18 Recreatief nachtverblijf buiten kampeerterreinen
Het is verboden ten behoeve van recreatief nachtverblijf kampeermiddelen
te plaatsen of geplaatst te houden buiten een kampeerterrein dat als
zodanig in het bestemmingsplan is bestemd of mede bestemd.
Het verbod geldt niet voor het plaatsen van kampeermiddelen voor eigen
gebruik door de rechthebbende op een terrein.
Het college kan ontheffing verlenen van het verbod als bedoeld in het
eerste lid.
Onverminderd het bepaalde in artikel 1.8 kan de ontheffing worden
geweigerd in het belang van:
de bescherming van natuur en landschap;
de bescherming van een stadsgezicht.
Artikel 4.19 Aanwijzing kampeerplaatsen
Het college kan plaatsen aanwijzen waarop het verbod van artikel 4.18,
eerste lid niet geldt.
Het college kan daarbij nadere regels stellen in het belang van de
gronden, genoemd in artikel 4.18, vierde lid.
HOOFDSTUK 5 ANDERE ONDERWERPEN BETREFFENDE DE HUISHOUDING DER
GEMEENTEAFDELING 1 PARKEEREXCESSENArtikel 5.1 Parkeren van voertuigen van autobedrijf e.d.
Het is degene die er zijn bedrijf, nevenbedrijf dan wel een gewoonte van
maakt voertuigen te stallen, te herstellen, te slopen, te verhuren of te
verhandelen verboden:
drie of meer voertuigen die hem toebehoren of zijn toevertrouwd,
op de weg te parkeren binnen een cirkel met een straal van 50
meter met als middelpunt een van deze voertuigen;
de weg als werkplaats voor voertuigen te gebruiken.
Onder verhuren als bedoeld in dit artikel wordt mede verstaan:
het gebruiken van een voertuig voor het geven van lessen;
het gebruiken van een voertuig voor het vervoeren van personen
tegen betaling.
Tot de voertuigen als bedoeld in dit artikel worden niet gerekend
voertuigen waaraan herstel- of onderhoudswerkzaamheden worden verricht
die in totaal niet meer dan een uur vergen, en dit gedurende de tijd die
nodig is en gebruikt wordt voor deze werkzaamheden.
Het college kan ontheffing van het verbod verlenen.
Artikel 5.2 Te koop aanbieden van voertuigen
Het is verboden op een door het college aangewezen weg een voertuig te
parkeren met het kennelijke doel het te koop aan te bieden of te
verhandelen.
Het college kan ontheffing van het verbod verlenen.
Artikel 5.3 Defecte voertuigenHet is verboden een voertuig waarmee als gevolg van andere dan eenvoudig te
verhelpen gebreken niet kan of mag worden gereden, langer dan twee weken op de
weg te parkeren.Artikel 5.4 VoertuigwrakkenHet is verboden een voertuig dat rijtechnisch in onvoldoende staat van onderhoud
en tevens in een kennelijk verwaarloosde toestand verkeert op de weg te
parkeren.Het verbod geldt niet voorzover in het daarin geregelde onderwerp wordt voorzien
door de Wet milieubeheer.Artikel 5.5 Kampeermiddelen e.a.
Het is verboden een voertuig dat voor recreatie of anderszins voor
andere dan verkeersdoeleinden wordt gebruikt:
langer dan op vier achtereenvolgende dagen te plaatsen of te
hebben op een door het college aangewezen weg, waar dit naar
zijn oordeel buitensporig is met het oog op de verdeling van
beschikbare parkeerruimte of schadelijk is voor het uiterlijk
aanzien van de gemeente;
op een door het college aangewezen plaats te parkeren, waar dit
naar zijn oordeel schadelijk is voor het uiterlijk aanzien van
de gemeente.
Het college kan ontheffing verlenen van het in het eerste lid, aanhef en
onder a, gestelde verbod.
Het in het eerste lid gestelde verbod geldt niet voorzover in het daarin
geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wegenverordening
Noord-Holland of de Landschapsverordening Noord-Holland.
Artikel 5.6 Parkeren van reclamevoertuigen
Het is verboden een voertuig dat is voorzien van een aanduiding van
handelsreclame, op de weg te parkeren met het kennelijk doel om daarmee
handelsreclame te maken.
Het college kan van het verbod ontheffing verlenen.
Artikel 5.7 Parkeren van grote voertuigen
Het is verboden een voertuig dat, met inbegrip van de lading, een lengte
heeft van meer dan 6 meter of een hoogte van meer dan 2,4 meter te
parkeren op een door het college aangewezen plaats, waar dit naar zijn
oordeel schadelijk is voor het uiterlijk aanzien van de gemeente.
Het is verboden een voertuig dat, met inbegrip van de lading, een lengte
heeft van meer dan 6 meter te parkeren op een door het college
aangewezen weg, waar dit parkeren naar zijn oordeel buitensporig is met
het oog op de verdeling van beschikbare parkeerruimte.
Het in het tweede lid gestelde verbod geldt niet op werkdagen van
maandag tot en met vrijdag, dagelijks van 08.00 tot 18.00 uur.
Het college kan van de in het eerste en tweede lid gestelde verboden
ontheffing verlenen.
Artikel 5.8 Parkeren van uitzichtbelemmerende voertuigen
Het is verboden een voertuig dat, met inbegrip van lading, een lengte
heeft van meer dan 6 meter of een hoogte van meer dan 2,4 meter, op de
weg te parkeren bij een voor bewoning of ander dagelijks gebruik bestemd
gebouw op zodanige wijze dat daardoor het uitzicht van bewoners of
gebruikers vanuit dat gebouw op hinderlijke wijze wordt belemmerd of hun
anderszins hinder of overlast wordt aangedaan.
Het verbod geldt niet gedurende de tijd die nodig is voor en gebruikt
wordt voor het uitvoeren van werkzaamheden waarvoor de aanwezigheid van
het voertuig ter plaatse noodzakelijk is.
Artikel 5.9 Aantasting groenvoorzieningen door voertuigen
Het is verboden met een voertuig te rijden door of deze te doen of te
laten staan in een park of plantsoen of een van gemeentewege aangelegde
beplanting of groenstrook.
Het college kan van het verbod ontheffing verlenen.
Artikel 5.10 Overlast van fiets, bromfiets of gehandicaptenvoertuig
Het is verboden een fiets, bromfiets of gehandicaptenvoertuig te
parkeren als daardoor:
schade ontstaat of
voor een bewoner of gebruiker van het gebouw waartegen of
waarvoor de fiets, bromfiets of het gehandicaptenvoertuig staat
geparkeerd de doorgang of het uitzicht wordt belemmerd.
Het college kan op de weg gelegen plaatsen aanwijzen waar het in het
belang van het uiterlijk aanzien van de gemeente, ter voorkoming of
opheffing van overlast, of ter voorkoming van schade aan de openbare
gezondheid, verboden is fietsen of bromfietsen onbeheerd buiten de
daarvoor bestemde ruimten of plaatsen te laten staan.
AFDELING 2 COLLECTERENArtikel 5.11Inzameling van geld of goederen
Het is verboden zonder vergunning van het college een openbare
inzameling van geld of goederen te houden of daartoe een intekenlijst
aan te bieden.
Onder een inzameling van geld of goederen wordt mede verstaan: het bij
het aanbieden van goederen, waartoe ook worden gerekend geschreven of
gedrukte stukken, dan wel bij het aanbieden van diensten aanvaarden van
geld of goederen, indien daarbij te kennen wordt gegeven of de indruk
wordt gewekt dat de opbrengst geheel of ten dele voor een liefdadig of
ideëel doel is bestemd.
Het verbod geldt niet voor een inzameling die in besloten kring gehouden
wordt.
AFDELING 3 VENTENArtikel 5.12 Begripsbepaling
In deze afdeling wordt onder venten verstaan: het in de uitoefening van
de ambulante handel te koop aanbieden, verkopen of afleveren van
goederen dan wel diensten aan te bieden op of aan de weg, aan huis dan
wel op een andere voor het publiek toegankelijke en in de open lucht
gelegen plaats.
Onder venten wordt niet verstaan:
het aan huis afleveren van goederen door of vanwege degene die
dit doet ter exploitatie van zijn winkel als bedoeld in artikel
1 van de Winkeltijdenwet;
het te koop aanbieden, verkopen of afleveren van goederen dan
wel het aanbieden van diensten op jaarmarkten en markten als
bedoeld in artikel 160, eerste lid, onder h, van de Gemeentewet
of op snuffelmarkten als bedoeld in artikel 5.19;
het te koop aanbieden, verkopen of afleveren van goederen dan
wel het aanbieden van diensten op een standplaats als bedoeld in
artikel 5.15.
Artikel 5.13 Ventverbod
Het is verboden te venten indien daardoor de openbare orde, de openbare
veiligheid, de volksgezondheid of het milieu in gevaar komt.
Het is verboden te venten op zondagen, op Nieuwjaarsdag, op Goede
Vrijdag na 19.00 uur, op tweede Paasdag, op Hemelvaartsdag, op tweede
Pinksterdag, op 24 december na 19.00 uur, op eerste en tweede Kerstdag,
op 4 mei na 19.00 uur, en maandag t/m zaterdag voor 06.00 uur en na
22.00 uur.
Het verbod als bedoeld in het eerste lid geldt niet voorzover in het
daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door artikel 5 van de
Wegenverkeerswet.
Artikel 5.14 Vrijheid van meningsuiting
Het verbod als bedoeld in artikel 5.13, eerste lid geldt niet voor
venten met gedrukte of geschreven stukken waarin gedachten en gevoelens
worden geopenbaard als bedoeld in artikel 7, eerste lid, van de
Grondwet.
Het college kan de vrijheid van meningsuiting als bedoeld in het eerste
lid beperken door een verbod in te stellen:
op door het college aangewezen openbare plaatsen, of
voor bepaalde dagen en uren.
Het college kan ontheffing verlenen van het verbod als bedoeld in het
tweede lid.
In deze afdeling wordt verstaan onder standplaats: het vanaf een vaste
plaats op een openbare en in de openlucht gelegen plaats te koop
aanbieden, verkopen of afleveren van goederen dan wel diensten aan te
bieden, gebruikmakend van fysieke middelen, zoals een kraam, een wagen
of een tafel.
Onder standplaats wordt niet verstaan:
een vaste plaats op een jaarmarkt of markt als bedoeld in
artikel 160, eerste lid, aanhef en onder h, van de
Gemeentewet;
een vaste plaats op een evenement als bedoeld in artikel
2.16.
Artikel 5.16 Standplaatsvergunning en weigeringsgronden
Het is verboden zonder vergunning van het college een standplaats in te
nemen of te hebben.
Het college weigert de vergunning wegens strijd met een geldend
bestemmingsplan.
Onverminderd het bepaalde in artikel 1.8 kan de vergunning worden
geweigerd:
indien de standplaats hetzij op zichzelf hetzij in verband met
de omgeving niet voldoet aan eisen van redelijke welstand;
indien als gevolg van bijzondere omstandigheden in de gemeente
of in een deel van de gemeente redelijkerwijs te verwachten is
dat door het verlenen van de vergunning voor een standplaats
voor het verkopen van goederen een redelijk verzorgingsniveau
voor de consument ter plaatse in gevaar komt.
Artikel 5.17 Toestemming rechthebbendeHet is de rechthebbende op een perceel verboden toe te staan dat daarop zonder
vergunning van het college standplaats wordt of is ingenomen.Artikel 5.18 Afbakeningsbepalingen
Het verbod van artikel 5.16, eerste lid geldt niet voorzover in het
daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet beheer
rijkswaterstaatswerken of de Wegenverordening Noord-Holland.
De weigeringsgrond van artikel 5.16, derde lid, onder a., geldt niet
voor bouwwerken.
In deze afdeling wordt verstaan onder snuffelmarkt: een markt in een
voor het publiek toegankelijk gebouw waar hoofdzakelijk tweedehands en
incourante goederen worden verhandeld of diensten worden aangeboden
vanaf een standplaats.
Onder een snuffelmarkt wordt niet verstaan:
een markt of jaarmarkt als bedoeld in artikel 160, eerste lid,
aanhef en onder h, van de Gemeentewet;
een evenement als bedoeld in artikel 2.16.
Artikel 5.20 Organiseren van een snuffelmarkt
Het is verboden zonder vergunning van de burgemeester een snuffelmarkt
te organiseren.
Het verbod geldt niet voor ruimten die uitsluitend dan wel nagenoeg
geheel en voortdurend in gebruik zijn als winkel in de zin van de
Winkeltijdenwet.
De burgemeester weigert de vergunning wegens strijd met een geldend
bestemmingsplan
AFDELING 6 OPENBAAR WATERArtikel 5.21 Voorwerpen op, in of boven openbaar water
Het is in verband met de veiligheid op het openbaar water verboden
zonder vergunning van het college een voorwerp, niet zijnde een
vaartuig, op, in of boven openbaar water te plaatsen, aan te brengen of
te hebben.
Het in het eerste lid bepaalde is niet van toepassing op voorwerpen
waarop gedachten en gevoelens worden geopenbaard.
Het is verboden op, in of boven openbaar water voorwerpen waarop
gedachten of gevoelens worden geopenbaard te plaatsen, aan te brengen of
te hebben, indien deze door hun omvang of vormgeving, constructie of
plaats van bevestiging gevaar opleveren voor de bruikbaarheid van het
openbaar water of voor het doelmatig en veilig gebruik daarvan, dan wel
een belemmering vormen voor het doelmatig beheer en onderhoud van het
openbaar water.
Het verbod in het eerste lid geldt niet voorzover in de daarin geregelde
onderwerpen wordt voorzien door het Wetboek van Strafrecht, de
Scheepvaartverkeerswet, het Binnenvaartpolitiereglement, de Wet beheer
rijkswaterstaatswerken, de Provinciale vaarwegenverordening, de
Telecommunicatiewet of de daarop gebaseerde Telecommunicatieverordening
gemeente Ouder-Amstel.
Artikel 5.22 Ligplaats vaartuigen
Het is verboden met een vaartuig een ligplaats in te nemen of te hebben
dan wel een ligplaats voor een vaartuig beschikbaar te stellen op door
het college aangewezen gedeelten van openbaar water.
Het college kan aan het innemen, hebben of beschikbaar stellen van een
ligplaats met dan wel voor een vaartuig op niet krachtens het eerste lid
aangewezen gedeelten van openbaar water:
nadere regels stellen in het belang van de openbare orde,
volksgezondheid, veiligheid, milieuhygiëne en het aanzien van de
gemeente;
beperkingen stellen naar soort en aantal vaartuigen;
beperkingen stellen naar de tijdsduur.
Het verbod in het eerste lid geldt niet voorzover in het daarin
geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet milieubeheer, het
Binnenvaartpolitiereglement, de Wet beheer rijkswaterstaatswerken, de
Provinciale vaarwegenverordening of de Landschapsverordening
Noord-Holland.
Artikel 5.23 Aanwijzingen ligplaats
Onverminderd het krachtens het tweede lid van artikel 5.22 bepaalde kan
het college aan de rechthebbende op een vaartuig aanwijzingen geven met
betrekking tot het innemen, veranderen of gebruik van een ligplaats in
het belang van de openbare orde, volksgezondheid, veiligheid, de
milieuhygiëne en het aanzien van de gemeente.
De rechthebbende op een vaartuig is verplicht alle door of vanwege het
college gegeven aanwijzingen met betrekking tot het innemen, veranderen
of gebruik van een ligplaats op te volgen.
Het in het eerste en tweede lid bepaalde geldt niet voorzover in de
daarin geregelde onderwerpen wordt voorzien door het
Binnenvaartpolitiereglement, de Wet beheer rijkswaterstaatswerken, de
Ligplaatsenregeling vaarwegen in nautisch beheer bij de provincie
Noord-Holland of de Landschapsverordening Noord-Holland.
Artikel 5.24 Artikel 5.24 Verbod innemen ligplaatsHet is verboden een ligplaats in te nemen, te hebben of beschikbaar te stellen
in strijd met het krachtens de artikelen 5.22 en 5.23 bepaalde.Artikel 5.25 Beschadigen van waterstaatswerken
Het is verboden schade toe te brengen aan of veranderingen aan te
brengen in de toestand van bij de gemeente in beheer zijnde openbare
wateren, havens, dijken, wallen, kaden, trekpaden, beschoeiingen,
oeverbegroeiing, bruggen, zetten, duikers, pompen, waterleidingen,
gordingen, aanlegpalen, stootpalen, bakens of sluizen.
Het verbod geldt niet voorzover in het daarin geregelde onderwerp wordt
voorzien door het Wetboek van Strafrecht, het
Binnenvaartpolitiereglement, de Wet beheer rijkswaterstaatswerken of de
Provinciale vaarwegenverordening.
Artikel 5.26 ReddingsmiddelenHet is verboden een voor het redden van drenkelingen bestemd en daartoe bij het
water aangebracht voorwerp te gebruiken voor een ander doel dan wel voor
dadelijk gebruik ongeschikt te maken.Artikel 5.27 Veiligheid op het water
Het is aan eenieder die zich als bader of zwemmer in het openbaar water
ophoudt, verboden zich zodanig te gedragen dat het scheepvaartverkeer
daarvan hinder of gevaar kan ondervinden.
Het verbod geldt niet voorzover in het daarin geregelde onderwerp wordt
voorzien door het Binnenvaartpolitiereglement, de Wet beheer
rijkswaterstaatswerken of de Provinciale vaarwegenverordening.
Artikel 5.28 Overlast aan vaartuigen
Het is verboden zonder redelijk doel zich vast te houden aan een
vaartuig in openbaar water, daarop te klimmen of zich daarop of daarin
te begeven of te bevinden.
Het is aan degene die daartoe niet bevoegd is verboden een vaartuig,
liggend in of aan een openbaar water, los te maken.
Het is verboden op enig terrein, geen weg zijnde, met een motorvoertuig
als bedoeld in artikel 1, onderdeel z, en een bromfiets als bedoeld in
artikel 1, onderdeel i van het Reglement verkeersregels en
verkeerstekens 1990 een wedstrijd dan wel, ter voorbereiding van een
wedstrijd, een trainings- of proefrit te houden of te doen houden dan
wel daaraan deel te nemen, dan wel een motorvoertuig of een bromfiets
met het kennelijke doel daartoe aanwezig te hebben.
Het college kan terreinen aanwijzen waarvoor het verbod niet van
toepassing is. Het kan daarbij regels stellen voor het gebruik van deze
terreinen:
in het belang van het voorkomen of beperken van overlast;
in het belang van de bescherming van het uiterlijk aanzien van
de omgeving en ter bescherming van andere milieuwaarden;
in het belang van de veiligheid van de deelnemers van de in het
eerste lid bedoelde wedstrijden en ritten of van het
publiek.
Voor de toepassing van het eerste lid wordt dat onder weg verstaan wat
artikel 1 van de Wegenverkeerswet 1994 daaronder verstaat.
Het verbod in het eerste lid geldt niet voorzover in het daarin
geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet milieubeheer of het
Besluit geluidproductie sportmotoren.
AFDELING 8 VERBOD VUUR TE STOKEN Artikel 5.30 Verbod afvalstoffen te verbranden buiten inrichtingen of anderszins vuur
te stoken
Het is verboden in de openlucht afvalstoffen te verbranden buiten
inrichtingen in de zin van de Wet milieubeheer of anderszins vuur aan te
leggen, te stoken of te hebben.
Het verbod geldt niet voorzover het betreft:
verlichting door middel van kaarsen, fakkels e.d.;
sfeervuren zoals terrashaarden en vuurkorven, indien geen
afvalstoffen worden verbrand;
vuur voor koken, bakken en braden, voorzover dat geen gevaar,
overlast of hinder voor de omgeving oplevert.
Het college kan van dit verbod ontheffing verlenen.
Onverminderd het bepaalde in artikel 1.8 kan de ontheffing worden
geweigerd ter bescherming van de flora en fauna.
Het verbod geldt niet voorzover in het geregelde onderwerp wordt
voorzien door artikel 429, aanhef en onder 1 of 3, van het Wetboek van
Strafrecht of de Provinciale milieuverordening Noord-Holland.
HOOFDSTUK 6 STRAF-, OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGENArtikel 6.1 Strafbepaling Overtreding van het bij of krachtens deze verordening bepaalde, en de op grond
van artikel 1.5 daarbij gegeven voorschriften en beperkingen wordt gestraft met
hechtenis van ten hoogste drie maanden of met een geldboete van de tweede
categorie.Artikel 6.2 Toezichthouders
Met het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens deze
verordening zijn belast de opsporingsambtenaren van de afdeling
Ruimtelijke ontwikkeling en vergunningverlening.
Voorts zijn met het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of
krachtens deze verordening belast de door het college dan wel de
burgemeester aangewezen personen.
Artikel 6.3 Binnentreden woningenZij die belast zijn met het toezicht op de naleving of de opsporing van een
overtreding van de bij of krachtens deze verordening gegeven voorschriften welke
strekken tot handhaving van de openbare orde of veiligheid of bescherming van
het leven of de gezondheid van personen, zijn bevoegd tot het binnentreden in
een woning zonder toestemming van de bewoner.Artikel 6.4 Inwerkingtreding nieuwe en intrekking oude verordening
De Algemene Politieverordening voor de gemeente Ouder-Amstel wordt
ingetrokken.
Deze verordening treedt in werking op de eerste dag na die waarop zij is
bekendgemaakt.
Artikel 6.5 Artikel 6.5 OvergangsbepalingBesluiten, genomen krachtens de verordening bedoeld in artikel 6.4, eerste lid,
die golden op het moment van de inwerkingtreding van deze verordening en
waarvoor deze verordening overeenkomstige besluiten kent, gelden als besluiten
genomen krachtens deze verordening.Artikel 6.6 CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: Algemene Plaatselijke Verordening voor de
gemeente Ouder-Amstel.
Ouder-Amstel, 17 december 2009De raad voornoemd,de raadsgriffier,de voorzitter,L.J. HeijlmanM.T.J. Blankers-Kasbergen
TOELICHTING OP DE ALGEMENE PLAATSELIJKE VERORDENING VOOR DE GEMEENTE
OUDER-AMSTELHOOFDSTUK 1 ALGEMENE BEPALINGENAlgemeenHoofdstuk 1 bevat algemene bepalingen. Deze bepalingen gelden niet alleen voor
dit ene hoofdstuk maar voor de hele Algemene Plaatselijke Verordening (APV). Het grootste deel van hoofdstuk 1 heeft betrekking op vergunningen en
ontheffingen. Er zijn regels opgenomen die zich richten tot de bevoegde
bestuursorganen en regels die zich richten tot de burgers. Het gaat om:
Begripsbepalingen, (procedurele) regels voor het indienen en behandelen van een
aanvraag, beslistermijnen, algemene weigeringsgronden, een bevoegdheid om
voorschriften en beperkingen op te leggen, algemene gronden om te wijzigen of in
te trekken, de niet-overdraagbaarheid van een vergunning of ontheffing en een
algemene verplichting om mededelingen aan het bevoegde gezag schriftelijk te
doen. Artikel 1.1 BegripsbepalingenIn dit artikel wordt een aantal begrippen gedefinieerd dat in deze verordening
wordt gehanteerd. Van een aantal specifieke begrippen, dat wil zeggen begrippen
die op een bepaald onderdeel van deze verordening betrekking hebben, zijn in de
desbetreffende afdeling definities opgenomen.Over de in artikel 1.1 opgenomen definities kan het volgende worden
opgemerkt.
Weg: deze definitie bevat een omschrijving van wat onder weg moet worden
verstaan en valt uiteen in een aantal delen. In alle onderdelen gaat het
om wegen en plaatsen die voor het publiek toegankelijk zijn. Het eerste
liggende streepje betreft de weg in de zin van de Wegenverkeerswet,
namelijk de feitelijk voor het openbaar verkeer openstaande wegen met
toebehoren, aangevuld met voor publiek toegankelijke parkeerterreinen en
parkeergebouwen. Het tweede liggende streepje betreft diverse plaatsen,
zoals parken en pleinen, maar ook ijsvlakten en aanlegplaatsen. De
zinsnede “al dan niet met enige beperking” geeft aan dat ook als er
voorwaarden zijn gesteld voor de toegankelijkheid (bijvoorbeeld het
betalen van entreegeld) er nog steeds sprake is van een weg, zolang de
plek voor publiek toegankelijk is. Het derde en vierde liggende streepje
betreffen gedeelten van gebouwen die tot de openbare ruimte horen. Door
deze onderdelen zijn de verschillende bepalingen van deze verordening
onder andere ook van toepassing in galerijen van flatgebouwen en
portieken van woningen. In een aantal bepalingen van deze verordening
wordt de term “op of aan de weg” gebruikt. Als dat het geval is, geldt
de betreffende bepaling ook op plaatsen die strikt genomen geen weg
zijn, maar zich wel in de nabijheid daarvan bevinden. Een bepaling kan
dan ook gelden op een privé-terrein, omdat er een duidelijke relatie is
met of een uitstraling naar de weg;
Openbaar water: een "openbaar water" in de zin van Boek 5 van het Burgerlijk Wetboek is
ieder water, dat open staat voor het publiek. "Openbaar" is hier dus
synoniem aan "feitelijk voor het publiek toegankelijk”;
Bebouwde kom: de reikwijdte van een aantal artikelen in deze verordening is (of kan)
beperkt (zijn) tot de bebouwde kom;
Rechthebbende: hieronder wordt verstaan de rechthebbende naar burgerlijk recht;
e. Zaak: dit is een ruime definitie die aansluit bij het begrip zoals dat in het
privaatrecht wordt gehanteerd. Dat betekent dat alle mogelijke voorwerpen onder
het begrip zaak kunnen vallen. De term “zaak” wordt bijvoorbeeld gehanteerd
wanneer het niet goed mogelijk is om een concrete opsomming te geven;
Bouwwerk: deze omschrijving is ontleend aan artikel 1.1, eerste lid, van de
Bouwverordening voor de gemeente Ouder-Amstel;
Gebouw: deze omschrijving verwijst naar artikel 1, onder c, van de
Woningwet;
Voertuigen: de verwijzing naar artikel 1, onder a en al, van het RVV 1990 voorkomt
verwarring over de inhoud van het begrip voertuigen. In artikel 1, onder
a. worden aanhangwagens gedefinieerd als: voertuigen die door een
voertuig worden voortbewogen of kennelijk bestemd zijn om aldus te
worden voortbewogen, alsmede opleggers. In artikel 1, onder al, worden
als voertuigen genoemd: fietsen, bromfietsen, invalidenvoertuigen,
motorvoertuigen, trams en wagens. De APV zondert van deze voertuigen
uit: a. treinen en trams en b. kruiwagens, kinderwagens e.d. kleine
voertuigen;
Vee: voor de uitleg van het begrip vee is aangesloten bij de Meststoffenwet.
In Bijlage A van deze wet worden als diersoorten genoemd: rundvee,
varkens, kippen, kalkoenen, schapen, vossen, nertsen, geiten, eenden,
konijnen en parelhoenders;
Woonwagen: de definitie spreekt voor zich;
Vaartuigen: als voorbeelden van hier bedoelde vaartuigen kunnen worden genoemd:
pleziervaartuigen, woonboten, baggerwerktuigen, bokken, kranen en
zeilplanken;
Woonschepen: hier worden ook woonarken en woonboten onder verstaan;
Handelsreclame: in het vierde lid van artikel 7 van de Grondwet, betreffende de
vrijheid van meningsuiting, wordt handelsreclame (commerciële reclame)
met zoveel woorden buiten de werking van dit artikel geplaatst. Dit is
vooral van belang in verband met het bepaalde in het eerste lid van
artikel 7, dat zich volgens vaste jurisprudentie verzet tegen een
vergunningsstelsel voor de verspreiding van gedrukte stukken e.d..
Artikel 1.2 Beslistermijn In deze verordening is de beslistermijn vastgesteld op acht weken (eerste lid).
Dit is gelijk aan de maximumtermijn die in artikel 4:13, tweede lid, van de
Algemene wet bestuursrecht, wordt gesteld. Het merendeel van de aanvragen zal
binnen acht weken kunnen worden afgehandeld. Meer ingewikkelde aanvragen, zeker
die waarvoor meerdere adviezen moeten worden ingewonnen, vergen soms meer tijd.
Hiervoor kan door het bestuursorgaan de beslistermijn worden verlengd.Artikel 1.3Indiening aanvraagIn de praktijk gebeurt het nog wel eens dat burgers met de aanvraag om een
vergunning tot het laatste moment wachten. Als algemene richtlijn wordt daarom
een termijn van drie weken aangehouden. De bewoordingen van het onderhavige
artikel ("kan") laten uitkomen, dat niet elke te laat ingediende aanvraag buiten
behandeling hoeft te worden gelaten. Voor vergunningen die niet binnen drie
weken kunnen worden behandeld, is de mogelijkheid geschapen om de termijn van
drie weken te verlengen tot maximaal acht weken. Artikel 1.4 Schriftelijke mededelingDit artikel regelt dat de burgers verplicht zijn om van een voornemen, een
activiteit of een handeling schriftelijk mededeling te doen. De zinsnede
“krachtens deze verordening” verwijst naar de situatie waarin niet de APV zelf,
maar een voorschrift bij een besluit op grond van de APV een meldingsplicht
bevat. Artikel 1.5 Voorschriften en beperkingenNiet-nakoming van voorschriften die aan een vergunning of ontheffing verbonden
zijn, kan grond opleveren voor intrekking van de vergunning of ontheffing dan
wel voor toepassing van andere administratieve sancties.In de in deze verordening opgenomen algemene strafbepaling in Hoofdstuk 6 wordt
overtreding van het bij of krachtens deze verordening bepaalde met straf
bedreigd. Daardoor staat ook straf op het overtreden van aan een vergunning of
ontheffing verbonden voorschriften.Artikel 1.6 Persoonlijk karakter van vergunning of ontheffing De persoonlijke vergunning is in beginsel niet overdraagbaar, tenzij de regeling
dat uitdrukkelijk bepaalt of dit uit de aard van de vergunning voortvloeit.Artikel 1.7 Intrekking of wijziging van vergunning of ontheffingDe in het eerste lid genoemde intrekkings- en wijzigingsgronden hebben een
facultatief karakter ("kan"). Het hangt van de omstandigheden af of tot
intrekking of wijziging wordt overgegaan.Artikel 1.8 Algemene weigeringsgronden In dit artikel zijn de algemene weigeringsgronden opgenomen. In bepaalde
artikelen in deze verordening zijn meer specifieke weigeringsgronden
opgenomen.HOOFDSTUK 2 OPENBARE ORDEAFDELING 1 BESTRIJDING VAN ONGEREGELDHEDENArtikel 2.1 Samenscholing, ongeregeldheden, ordeverstoring en
samenkomstenDit artikel strekt tot bescherming van de openbare orde en verbiedt
ordeverstoringen, zowel individueel als collectief, op of aan de weg en in voor
het publiek toegankelijke gebouwen en vaartuigen.Onder een voor het publiek toegankelijk gebouw wordt elke gebouwde ruimte
verstaan die in principe voor iedereen toegankelijk is, zoals een winkel, een
postkantoor of een stationshal. Daarnaast vallen onder dit begrip ook gebouwen
die met enige beperkingen openstaan. Hierbij valt te denken aan gebouwen die
toegankelijk zijn voor personen die in het bezit zijn van een toegangs- of
plaatsbewijs (bijvoorbeeld musea, theaters, perrons van metrostations).Het eerste lid verbiedt het onnodig opdringen. Hoewel de intentie onschuldig van
aard kan zijn, bijvoorbeeld bij optochten en andere evenementen, kan hierdoor
toch de openbare orde en veiligheid in gevaar komen. Verder zijn verboden het
lastig vallen van personen en vechten, zowel individueel als collectief. Niet alleen individuele handelingen kunnen de orde en veiligheid bedreigen,
maar ook het in en vanuit een groep lastig vallen van anderen.In het tweede lid wordt het begrip “zaak” gebruikt. Met deze aan het
privaatrecht ontleende term wordt elke stoffelijk voorwerp bedoeld, ongeacht de
vorm, dat naar rellen e.d. wordt meegebracht om de orde te verstoren, zoals
stenen, stokken en vloeistoffen. Het verbod richt zich niet alleen op meegenomen
voorwerpen maar ook op bijvoorbeeld stenen die ter plaatse zijn opgeraapt om mee
te gooien.In het derde lid is voor gevallen van (dreigende) wanordelijkheden de plicht
opgenomen zich te verwijderen als een politieambtenaar daartoe een bevel geeft.
De politie heeft op grond van de Politiewet tot taak zo nodig met onmiddellijke
maatregelen het leven in de openbare ruimte in ordelijke banen te leiden en
direct te zorgen voor de veiligheid van personen of zaken. Die taak houdt ook de
bevoegdheid in om in concrete gevallen de daarvoor benodigde bevelen te geven.
Artikel 2.1 is een nadere concretisering daarvan op lokaal niveau. De
bevoegdheid is in dit geval aan een bepaald doel gebonden. Het geen gehoor geven
aan het bevel is strafbaar ingevolge artikel 184 Wetboek van Strafrecht. De
politieambtenaar verricht de beoordeling die nodig is voor toepassing van de
strafbepaling; de rechterlijke toetsing vindt plaats als vervolging wordt
ingesteld.Samenscholingen of samenkomsten kunnen (mede) het karakter hebben van een
betoging. Regeling daarvan behoort niet tot de bevoegdheid van de gemeentelijke
wetgever. In het vierde lid zijn daarom uitgezonderd de samenkomsten waarop de
Wet openbare manifestaties van toepassing is. De burgmeester moet eventuele
maatregelen op die wet baseren. De wet kent aan de burgemeester onder andere
bevoegdheden toe om bij ongeregeldheden maatregelen te treffen en bevat
dienaangaande strafbepalingen.Artikel 2.2 Messen en steekwapensOp grond van deze bepaling kan de burgemeester wegen aanwijzen, waarop het
voorhanden hebben van messen en andere voorwerpen die als steekwapen kunnen
worden gebruikt, verboden is. De Wet wapens en munitie is gericht op de
bescherming van de persoonlijke vrijheid en lichamelijke integriteit tegen
wapengeweld, terwijl artikel 2.2 ziet op de bescherming van de openbare orde en
de aantasting daarvan. Vanuit dat motief mag men in een aangewezen gebied geen
enkel mes of ander voorwerp dat als steekwapen kan worden gebruikt, bij zich
hebben. Het verbod geldt niet voor messen en andere zaken waarvan het dragen al
door de Wet wapens en munitie verboden is, en evenmin voor voorwerpen die als
zodanig zijn ingepakt dat zij niet direct als steekwapen gebruikt kunnen
worden.AFDELING 2 BETOGINGArtikel 2.3 Kennisgeving betogingen op openbare plaatsenDit artikel is een uitwerking van enkele artikelen uit de Wet openbare
manifestaties (WOM).In artikel 1 van de Wet openbare manifestaties wordt in het eerste lid "openbare
plaats" gedefinieerd als: een plaats die krachtens bestemming of vast gebruik
openstaat voor het publiek. In het tweede lid is bepaald dat daaronder niet is
begrepen: een gebouw of besloten plaats als bedoeld in artikel 6, tweede lid,
van de Grondwet (een kerk, moskee, synagoge of een ander gebouw dat met name
wordt gebruikt voor godsdienstige of levensbeschouwelijke doelen).Ten aanzien van vergaderingen en betogingen op andere dan openbare plaatsen kent
de WOM uitsluitend repressieve bevoegdheden toe aan de burgemeester (artikel 8
WOM). Voor deze activiteiten is geen voorafgaande kennisgeving vereist.BetogingWanneer kan van een betoging worden gesproken? Blijkens de jurisprudentie van de
Hoge Raad kan sprake zijn van een betoging als een aantal personen openlijk en
in groepsverband optreedt, al dan niet in beweging, en de groep er op uit is een
mening uit te dragen.De memorie van toelichting bij de WOM geeft aan dat het bij de betoging gaat om
het uitdragen van gemeenschappelijk beleefde gedachten of wensen op politiek of
maatschappelijk gebied. Er worden dus drie eisen gesteld: meningsuiting
(openbaren van gedachten en gevoelens), openheid en groepsverband. Het
gezamenlijk optreden moet ook gericht zijn op het uitdragen van een mening. Een betoging is niet noodzakelijkerwijs een optocht en een optocht is niet perse
een betoging. Een betoging kan een optocht zijn. De Hoge Raad acht voor het
aanwezig zijn van een betoging geen "menigte" nodig. Acht personen wordt al
voldoende geacht om van een betoging te kunnen spreken.Bij de parlementaire behandeling van artikel 9 Grondwet is "betoging" omschreven
als "het middel om, het liefst met zoveel mogelijk mensen, in het openbaar
uiting te geven aan gevoelens en wensen op maatschappelijk en politiek gebied".
Alleen een vreedzame betoging kan aanspraak maken op grondwettelijke
bescherming. Het aspect van de meningsuiting moet voorop staan. Als onder het
mom van een betoging activiteiten worden ontplooid die strijdig zijn met onze
rechtsorde, zal de vraag moeten worden beoordeeld of er nog wel sprake is van
een betoging in de zin van het grondwettelijk erkende recht. Dit kan
bijvoorbeeld het geval zijn bij blokkades van wegen en waterwegen.Een optocht die niet primair het karakter heeft van een gemeenschappelijke
meningsuiting, zoals Sinterklaas- en carnavalsoptochten en bloemencorso’s, is
geen manifestatie in de zin van artikel 1, eerste lid, onder a WOM. Zo’n optocht
kan, als die opiniërende elementen bevat, wel onder de bescherming van artikel
7, derde lid, Grondwet vallen.AFDELING 3 VERSPREIDEN VAN GEDRUKTE STUKKENArtikel 2.4 Beperking aanbieden e.d. van geschreven of gedrukte stukken of
afbeeldingenFolderen en flyeren is toegestaan, behalve op of aan door het college aangewezen
wegen of gedeelten daarvan. Het tweede lid geeft de mogelijkheid om het verbod
voor die wegen nog weer te beperken tot nader aan te geven dagen en uren,
waarbij het vierde lid het college de bevoegdheid geeft voor het dan nog
resterende verbod een ontheffing te verlenen. Van de in het eerste lid
toegekende bevoegdheid mag het college niet zodanig gebruik maken dat er "geen
gebruik van enige betekenis" overblijft. Artikel 2.4 heeft betrekking op het grondrecht de vrijheid van
meningsuiting.DaklozenkrantDe verkoop van daklozenkranten is noch venten noch collecteren. Op grond van
artikel 7 van de Grondwet kan het verkopen niet verbonden worden aan een
vergunning. Wel kan de gemeente gebruik maken van artikel 2.4.Als verkoop plaatsvindt op het grondgebied van bijvoorbeeld een supermarkt, dan
kan de eigenaar de verkoper verzoeken weg te gaan.Het verdient aanbeveling om te overleggen met de koepelorganisaties die de
daklozen vertegenwoordigt. De verkopers moeten in het bezit zijn van een identiteitsbewijs van de
koepelorganisatie waarmee ze kunnen aantonen dat ze officiële
straatkrantverkopers zijn.AFDELING 4 VERTONINGEN E.D. OP DE WEGArtikel 2.5 StraatartiestHet optreden van een straatmuzikant, bijvoorbeeld een harmonicaspeler, is geen
evenement. Daarom is de straatmuzikant onder artikel 2.5 gebracht. Hetzelfde
geldt voor straatfotografen en de andere categorieën genoemd in artikel
2.5.AFDELING 5 BRUIKBAARHEID EN AANZIEN VAN DE WEGArtikel 2.6 Voorwerpen of stoffen op, aan of boven de weg Eerste lidDe vergunningplicht. Dit artikel geeft het college de mogelijkheid greep te
houden op situaties die hinder of gevaar kunnen opleveren of ontsierend kunnen
zijn.Tweede lidHierin is opgenomen wanneer de vergunningplicht niet geldt. Tweede lid, onder c. standplaatsenHier wordt een uitzondering gemaakt voor standplaatsen waarop artikel 5.16 van
toepassing is.Tweede lid, onder d. evenementenIndien een evenement wordt gehouden, waartoe vergunning is verleend op basis van
artikel 2.16, dan hoeft geen vergunning te worden verleend op basis van artikel
2.6. Deze bepaling voorkomt een samenloop van beide vergunningen. In de
voorschriften bij een vergunning voor een evenement kan immers ook de
verkeersveiligheid worden gewaarborgd.Tweede lid, onder e. terrassen horecabedrijfHet in dit artikel bedoelde verbod gebruik van de weg geldt niet voor terrassen
behorend bij een horecabedrijf, waarvoor door de burgemeester vergunning is
verleend op grond van artikel 2.19. Zo’n terras maakt blijkens de definitie in
artikel 2.18 deel uit van dat bedrijf. Daarom is hier een afbakeningsbepaling
opgenomen.Vierde lidHierin zijn de weigeringsgronden opgenomen.Vijfde lidHet college kan categorieën van voorwerpen aanwijzen waarvoor het verbod in het
eerste lid niet geldt.Artikel 2.7 Aanleggen, beschadigen en veranderen van een wegAan dit artikel ligt als motief ten grondslag, de behoefte om de aanleg,
beschadiging en verandering van wegen te binden aan voorschriften met het oog op
de bruikbaarheid van die weg.Naast het opleggen van min of meer technische voorschriften kan het ook gewenst
zijn het tempo van wegenaanleg in de hand te houden. Het is natuurlijk hoogst
onwenselijk dat wegen voortijdig aangelegd worden waardoor - door de latere
aanleg van zogenaamde complementaire openbare voorzieningen, zoals riolering,
water en gasvoorziening en verlichting - de bruikbaarheid van die weg gedurende
lange tijd sterk verminderd zal zijn.Als de gemeente tevens eigenaar van de weg is, moet uiteraard ook
privaatrechtelijke toestemming worden gegeven. Als een derde eigenaar van de
grond is, ligt dat anders. Het college kan in dat geval de aanvrager om
vergunning erop wijzen dat hij ook privaatrechtelijke toestemming behoeft. Artikel 2.8 Maken, veranderen van een uitwegArtikel 2.8 beoogt te voorkomen dat iedereen op willekeurige plaatsen uitwegen
creëert. Lid 2 noemt de belangen die hierbij een rol kunnen spelen.Als de gemeente tevens eigenaar is van de weg, moet uiteraard ook
privaatrechtelijk toestemming worden gegeven. Als een derde eigenaar is van de
grond, kan het college de aanvrager van de vergunning er op wijzen dat hij ook
privaatrechtelijke toestemming nodig heeft.AFDELING 6 VEILIGHEID OP DE WEGArtikel 2.9 WinkelwagentjesDeze bepaling bestrijdt het "zwerfkarrenprobleem" door winkelbedrijven te
verplichten achtergelaten winkelwagentjes terstond te verwijderen en op deze
winkelwagentjes een herkenningsteken aan te brengen.Artikel 2.10Hinderlijke beplanting of voorwerpIndien door bomen of planten het uitzicht zodanig wordt belemmerd dat de
verkeersveiligheid in het gedrang komt, kan het college op basis van zijn
bevoegdheid om bestuursdwang toe te passen ex artikel 125 Gemeentewet, een last
opleggen om de bomen of beplanting te verwijderen of te snoeien. Artikel 2.11 Openen straatkolken e.d.Deze bepaling spreekt voor zich.Artikel 2.12 Gevaarlijk of hinderlijk voorwerp Dit artikel geeft een afstandsvereiste voor het aanbrengen van prikkeldraad,
schrikdraad, puntdraad of andere scherpe voorwerpen.Artikel 2.13Verbod om de weg te gebruiken als slaapplaatsDit artikel is opgenomen om op te kunnen treden tegen personen die overnachten
in een auto en dergelijke. Dit is vanuit het oogpunt van openbare orde en
veiligheid ongewenst.Een ontheffing zou verleend moeten kunnen worden bijvoorbeeld op het moment dat
een woonhuis van iemand volledig is afgebrand en er op korte termijn geen andere
mogelijkheden tot overnachting voorhanden zijn.Artikel 2.14 Veiligheid op het ijsDit artikel spreekt voor zich.AFDELING 7 EVENEMENTENArtikel 2.15 BegripsbepalingGekozen is voor een negatieve omschrijving van het begrip evenement. Uitgaande
van een algemeen geldend criterium (“elke voor publiek toegankelijke verrichting
van vermaak”) wordt vervolgens in lid 1 een aantal evenementen opgesomd welke
niet onder de werking van de bepaling valt.
in de eerste plaats is dit het geval bij bioscoopvoorstellingen. Deze
voorstellingen worden niet als evenement aangemerkt;
daarnaast gelden de bepalingen niet voor waren- en snuffelmarkten;
de Wet op de kansspelen kent een eigen toezichtregime;
dansen in een Drank- en Horecawet inrichting is uitgezonderd van het
evenementenbegrip omdat dit in het algemeen niet als een evenement kan
worden gezien. Een andere meer incidenteel plaatsvindende activiteit dan
het gelegenheid geven tot dansen (bijvoorbeeld het optreden van een
band, een houseparty, of een kooigevecht) kan wel als evenement worden
aangemerkt;
betogingen, samenkomsten en vergaderingen zijn al geregeld in de
Wom;
hieronder zijn tenslotte van de evenementenbepaling uitgezonderd 2.5
(straatartiest) en 2.27 (speelgelegenheden). Dit gebeurt uiteraard om
dubbele regelgeving te voorkomen. In lid 2 wordt aangegeven wat mede
onder een evenement wordt verstaan. Optochten, feest, muziek en
wedstrijd e.d. zijn niet meer als uitzondering opgenomen. Optochten,
braderie, feest en wedstrijd op of aan de weg vallen nu onder de
reikwijdte van het evenementenbegrip.
Artikel 2.16 EvenementEerste lidEvenementen vervullen een belangrijke functie in de gemeente. Voor een goed
verloop van een evenement moeten verschillende belangen worden afgewogen en
duidelijke afspraken met de organisator worden gemaakt. Gekozen is voor een
vergunningstelsel omdat in dat kader het noodzakelijke vooroverleg, de benodigde
advisering van betrokken diensten, de onderlinge afstemming van wensen en
voorschriften en mogelijke belangen van derden het best gestalte kunnen krijgen.
Door aan de vergunning voorschriften te verbinden, kunnen al deze belangen
worden meegewogen. Bij het beoordelen van een aanvraag wordt gekeken of de
vergunning al dan niet geweigerd wordt aan de hand van de in artikel 1.8
genoemde criteria. Tweede lidHet artikel legt de vergunningplicht voor evenementen vast, evenals de termijn
die voor het indien van een aanvraag in acht moet worden genomen. Juist omdat
voor evenementen ter voorbereiding vaak een periode van advisering en overleg
nodig is tussen ambtelijke diensten en de organisator is voor het indien van een
aanvraag een termijn van tenminste acht weken voor de aanvang vastgesteld. Dient de organisator de aanvraag te laat in dan loopt hij het risico dat de
aanvraag niet in behandeling wordt genomen. Derde lidDe burgemeester kan voor eenvoudige evenementen van de gestelde termijn
afwijken. Ook kan hij voor grote evenementen een afzonderlijke termijn vast
stellen. Dat is van belang voor (periodieke) grootschalige evenementen, zoals
bijvoorbeeld Cirque du Soleil.Vierde lidDe burgemeester kan bij besluit evenementen aanwijzen, waarvoor geen vergunning
is vereist. Hiertoe zal beleid worden ontwikkeld dat vooral ziet op kleine
evenementen. De organisator stelt de burgemeester tenminste drie weken
voorafgaand aan het evenement in kennis van het evenement. De gemeente heeft er belang bij om tijdig op de hoogte te zijn van een
initiatief dat zich afspeelt in de buitenlucht. Hiervoor kan volstaan worden met
een melding. Het blijft verboden om zonder melding zo’n evenement te houden. De
gemeente kan optreden als zonder melding een dergelijk evenement wordt
georganiseerd.Drank- en HorecawetDe Drank- en Horecawet bepaalt dat er geen vergunning of ontheffing nodig is
als: a. er een besloten feest wordt gehouden, waar b. geen entree wordt gevraagd
en waar c. gratis alcohol wordt geschonken. Er moet dan wel voldaan worden aan
alle drie vereisten, Wanneer er sprake is van het vragen en betalen van een
vaste bijdrage impliceert dit dat er sprake is van het anders dan om niet
verstrekken van alcoholische drank. In laatstgenoemde geval dient eveneens een
ontheffing te worden aangevraagd op grond van artikel 35 van de Drank- en
Horecawet. Vijfde lidDe burgemeester kan voorschriften stellen aan een evenement als bedoeld in lid
4.Zesde lidEr kan aanleiding zijn om het organiseren van als bedoeld in het vierde lid te
verbieden. Dit is alleen mogelijk, als de openbare orde, de openbare veiligheid,
de volksgezondheid of het milieu in gevaar komt of in het geval van
werkzaamheden in de openbare ruimte.Verificatieplicht Vreemdelingenwet 2000In het kader van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000) dient bij de aanvraag om een
vergunning een verblijfsrechtelijke toets plaats te vinden alvorens tot
vergunningverlening wordt overgegaan. Artikel 9, tweede lid, van de Vw 2000
schept een verplichting om desgevraagd bij een aanvraag voor een beschikking
anders dan op grond van de Vw 2000, een document te overleggen waaruit het
rechtmatige verblijf blijkt. Artikel 2.17 OrdeverstoringDeze bepaling geeft een verbod om de orde bij evenementen te verstoren, dat zich
in zijn algemeenheid tot bezoekers richt.AFDELING 8 TOEZICHT OP HORECABEDRIJVENArtikel 2.18 BegripsbepalingenDe omschrijving van het begrip "horecabedrijf" sluit zoveel mogelijk aan bij de
Drank- en Horecawet en hoofdstuk 3 van deze APV. Artikel 2.19 Exploitatievergunning horecabedrijfEerste lidHet gemeentebestuur van Ouder-Amstel heeft een Bibob beleid vastgesteld ten
aanzien van exploitatievergunningen voor horecabedrijven. Artikel 174 van de
Gemeentewet bepaalt dat de burgemeester is belast met de uitvoering van
verordeningen voorzover deze betrekking hebben op het toezicht op de voor het
publiek openstaande gebouwen. Deze vergunning wordt daarom door de burgemeester
verleend.Tweede lidEen exploitatievergunning geldt voor drie jaar tenzij een andere looptijd is
vastgesteld.Krachtens artikel 1.5 van deze APV kunnen voorschriften worden verbonden aan de
exploitatievergunning.Derde lidAls het bestemmingsplan vestiging van een horecabedrijf ter plaatse niet
toelaat, is het moeilijk uit te leggen dat de exploitatievergunning moet worden
verleend, maar dat daarvan geen gebruik gemaakt kan worden wegens strijd met het
bestemmingsplan. Strijd met het bestemmingsplan is daarom als imperatieve
weigeringsgrond opgenomen.Vierde lidDe achtergrond van deze bepaling is dat de exploitant en de leidinggevende
verantwoordelijk zijn voor een goede gang van zaken in het bedrijf en de directe
omgeving daarvan. De eis dat de exploitant en de leidinggevende niet in enig
opzicht van slecht levensgedrag mogen zijn, dient om de beroepsuitoefening in
zekere banen te leiden en met het oog op een (maatschappelijk) verantwoorde
beroepsuitoefening. De eis ziet op geschiktheid van de exploitant en de
leidinggevende voor deze beroepsuitoefening. Zij hebben te maken met de aard van
de bedrijvigheid en met de functie die de exploitant en de leidinggevende daarin
vervullen. De APV legt geen beperkingen op ten aanzien van feiten of
omstandigheden die bij de beoordeling van het levensgedrag mogen worden
betrokken. Zo kunnen veroordelingen maar ook proces verbalen van de politie een
rol spelen.Vijfde lidOmdat de weigeringsgronden zoals genoemd in artikel 1.8 voor de horeca te ruim
zijn geformuleerd (met name de volksgezondheid is hier niet aan de orde), is
bepaald dat het hier om de openbare orde gaat en om het woon- en
leefklimaat.Zesde lidDe exploitatievergunning is primair een overlastvergunning: zij biedt de
mogelijkheid preventief te toetsen, of de exploitatie van een horecabedrijf zich
verdraagt met het woon- en leefmilieu ter plaatse. Daarbij is van belang in
welke mate van het bedrijf zelf overlast is te duchten, maar ook in welke mate
de komst van het bedrijf de leefbaarheid en het karakter van de buurt zullen
aantasten. Met welke aspecten de burgemeester rekening moet houden staat
omschreven in het vijfde lid.Zevende lidWinkels in de zin van de Winkeltijdenwet, die als nevenactiviteit een
horecagedeelte hebben, behoeven geen exploitatievergunning te hebben. Te denken
valt aan tearooms, een ontbijthoekje bij de bakker, ijssalons etc. Voor het
horecagedeelte geldt dezelfde sluitingstijd als voor de winkel om te voorkomen
dat de horeca-activiteiten na sluitingstijd worden voortgezet.Achtste lidIn dit lid zijn categorieën van horecabedrijven opgenomen waarvoor de
vergunningplicht niet geldt. Indien alcoholische dranken worden geschonken, moet wel een vergunning op grond
van de Drank- en Horecawet worden aangevraagd.In het kader van de Vreemdelingenwet 2000 (zie artikel 9, tweede lid) dient bij
de aanvraag om een vergunning een verblijfsrechtelijke toets plaats te vinden
alvorens tot vergunningverlening wordt overgegaan. Artikel 2.20 SluitingstijdenEerste lidDe sluitingsbepalingen betreffen de gedeelten van het horecabedrijf, waarin de
eigenlijke horecawerkzaamheden worden uitgeoefend: een op het trottoir
gesitueerd terras behoort wel tot de inrichting, de zich boven de inrichting
bevindende woning van de exploitant niet. Ook sportkantines, sociëteiten,
clublokalen, verenigingsgebouwen e.d. zijn als horecabedrijf aan te merken.Tweede lidIn afwijking van de in het eerste lid genoemde sluitingstijden, kan de
burgemeester andere sluitingstijden vaststellen voor een afzonderlijk
horecabedrijf. Dat kan neerkomen op een verruiming van de openingstijden, of op
een beperking. Het tweede lid geeft de burgemeester de bevoegdheid dat te
regelen met een voorschrift bij de exploitatievergunning. Het gaat hier om een
vergunningvoorschrift als bedoeld in artikel 1.5 van deze APV, dat dus moet
strekken ter bescherming van het belang of de belangen in verband waarmee de
vergunning vereist is. Derde lidEen horecabedrijf als bedoeld in artikel 2.18 kan vergunningplichtig zijn
ingevolge de Wet milieubeheer of onder de werking van het Activiteitenbesluit
vallen. Aan een krachtens de Wet milieubeheer te verlenen vergunning kunnen
eveneens voorschriften worden verbonden dan wel nadere eisen worden gesteld ter
voorkoming van de indirecte gevolgen van de inrichting. De sluitingsbepalingen
van de APV gelden derhalve niet voorzover de op de Wet milieubeheer gebaseerde
voorschriften van toepassing zijn. Artikel 2.21 Afwijking sluitingstijd; tijdelijke sluitingEerste lidAanleiding voor tijdelijke afwijking of sluiting, moet zijn gelegen in het
belang van de openbare orde, veiligheid, of gezondheid, of in bijzondere
omstandigheden. Het betreft een algemene bevoegdheid die anders dan bij de
bevoegdheid als bedoeld in artikel 2.20, tweede lid, die een individueel
karakter heeft zich niet alleen kan uitstrekken tot een maar ook tot meer of
zelfs tot alle in de gemeente aanwezige horecabedrijven. De bevoegdheid beperkt
zich tot het tijdelijk vaststellen van afwijkende sluitingstijden of tot
tijdelijke sluiting.Tweede lidDoor middel van het bepaalde in het tweede lid wordt buiten twijfel te gesteld
dat niet in dezelfde situaties kan worden opgetreden als waarvoor artikel 13b
Opiumwet is bedoeld. Artikel 2.22 Aanwezigheid in gesloten horecabedrijfSluitingsbepalingen richten zich tot exploitant. Dit artikel richt zich
daarentegen tot de (potentiële) bezoeker van de inrichting. Als die zich met
goedvinden van de exploitant in de inrichting bevindt in de tijd dat de
inrichting gesloten moet zijn, overtreedt hij artikel 2.22. Als hij geen
toestemming van de exploitant heeft en niet weggaat als de exploitant dat
vraagt, overtreedt hij artikel 138 van het Wetboek van Strafrecht
(lokaalvredebreuk).Artikel 2.23 Beperking verstrekking alcoholhoudende drankDeze bepaling is gebaseerd op artikel 23 van de Drank- en Horecawet. Het
schenken van sterke drank wordt aan beperkingen gebonden in inrichtingen in de
zin van de Drank- en Horecawet waar veel jongeren plegen te komen. Onder kleine eetwaren onder a. worden verstaan eetwaren zoals belegde broodjes,
patates frites, kroketten, versnaperingen e.d..Artikel 2.24 Handel in horecabedrijvenDit artikel betreft een verbod van heling. Dit sluit aan bij artikel 437 van het
Wetboek van Strafrecht. Ook sluit dit artikel aan op het in artikel 14 Drank en
Horecawet neergelegde verbod tot het uitoefenen van de kleinhandel. Dit laatste
verbod ziet echter slechts op verkoophandelingen.Omdat dit artikel een verbod bevat voor de exploitant (en niet voor de
handelaar), kan dit artikel niet worden gebaseerd op artikel 437ter of artikel
437 Wetboek van Strafrecht. Het artikel is vastgesteld op basis van artikel 149
Gemeentewet, terwijl de strafsanctie is gebaseerd op artikel 154
Gemeentewet.Artikel 2.25 OrdeverstoringDeze bepaling geeft een verbod om de orde in horecabedrijven te verstoren, dat
zich in zijn algemeenheid tot bezoekers richt.AFDELING 9 TOEZICHT OP SPEELGELEGENHEDENArtikel 2.27 SpeelgelegenhedenEerste lidHet begrip "speelgelegenheid" als omschreven in het eerste lid, betreft iedere
openbare gelegenheid waarin de mogelijkheid wordt geboden enig spel te beoefenen
waarbij geld of in geld inwisselbare voorwerpen kunnen worden gewonnen of
verloren. In de Wet op de Kansspelen is een uitputtende regeling neergelegd ten
aanzien van de kansspelen als bedoeld in artikel 1 van die wet, zoals
speelcasino’s en speelautomaten. De wet is niet van toepassing op spelen, met
uitzondering van behendigheidsautomaten, waarbij de spelers door hun
behendigheid de kans om te winnen kunnen vergroten. Voor deze categorie
speelgelegenheden is dit artikel bedoeld. Het gaat dus om speelgelegenheden,
waar de Wet op de Kansspelen geen betrekking op heeft.Tweede en derde lidDe vergunningplicht geldt voor het (doen) exploiteren van een speelgelegenheid.
Dit artikel heeft het beschermen van de openbare orde en het woon- en
leefklimaat als doel en heeft daarmee een ander motief dan de Wet op de
Kansspelen. Oogmerk van de Wet op de Kansspelen is het in goede banen leiden van
kansspelen, waarbij de consument beschermd dient te worden tegen gokverslaving
en criminaliteit moet worden tegengegaan.In dit artikel is een vergunningplicht opgenomen, met in het derde lid de
mogelijkheid om de vergunning te weigeren als naar het oordeel van de
burgemeester moet worden aangenomen dat de woon- en leefsituatie in de omgeving
van de speelgelegenheid of de openbare orde op ontoelaatbare wijze nadelig wordt
beïnvloed door de exploitatie van de speelgelegenheid, dan wel er strijd bestaat
met een geldend bestemmingsplan. Als een speelgelegenheid geen vergunning heeft,
heeft de burgemeester volgens artikel 125 van de Gemeentewet de bevoegdheid last
onder bestuursdwang toe te passen. Artikel 2.28 SpeelautomatenOp 1 juni 2000 is het gewijzigde hoofdstuk van de Wet op de Kansspelen over de
speelautomaten in werking getreden (opnieuw gewijzigd per 1 november 2000). Op
grond van de Wet op de Kansspelen dient een vergunning te worden aangevraagd
voor zowel een kansspelautomaat als een behendigheidsautomaat.Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft uitspraken gedaan ten
aanzien van het hoog- dan wel laagdrempelig zijn van een inrichting. Deze
jurisprudentie vormt een leidraad bij de bepaling of een horecalokaliteit hoog-
dan wel laagdrempelig is.AFDELING 10 MAATREGELEN TEGEN OVERLAST EN BALDADIGHEIDArtikel 2.29 Betreden gesloten woning of lokaalEerste lidDe burgemeester is op grond van artikel 174a van de Gemeentewet bevoegd tot
sluiting van woningen van waaruit (drugs)overlast wordt veroorzaakt. Aangezien dit artikel in de Gemeentewet niet de rechtsgevolgen van de sluiting
regelt, zijn deze hiermee in de APV geregeld. Tweede lidHet tweede lid van dit artikel is gebaseerd op de bevoegdheid van de
burgemeester ex artikel 13b van de Opiumwet tot toepassing van bestuursdwang als
in voor het publiek toegankelijke lokalen en daarbij behorende erven drugs als
bedoeld in artikel 2 of 3 van de Opiumwet worden verkocht, afgeleverd,
verstrekt, of daarvoor aanwezig zijn. Derde lidAangezien de situatie kan ontstaan dat personen de woning of het lokaal moeten
betreden wegens dringende redenen, is het derde lid toegevoegd. Artikel 2.30 Plakken en kladdenEerste lidIn het eerste lid is sprake van een absoluut verbod. In de term "bekladden" ligt
reeds besloten dat het daarbij niet gaat om meningsuitingen als bedoeld in
artikel 7 van de Grondwet, artikel 10 EVRM en artikel 19 IVBPR.Tweede lidHet aanbrengen van aanplakbiljetten op een onroerende zaak kan worden aangemerkt
als een middel tot bekendmaking van gedachten en gevoelens dat naast andere
middelen zelfstandige betekenis heeft en met het oog op die bekendmaking in een
bepaalde behoefte kan voorzien.Vrijheid van meningsuitingOp het in artikel 7 van de Grondwet gewaarborgde grondrecht zou inbreuk worden
gemaakt als die bekendmaking in het algemeen zou worden verboden of van een
voorafgaand overheidsverlof afhankelijk zou worden gesteld. Dit artikel maakt op
dit grondrecht geen inbreuk, aangezien het hierin neergelegde verbod krachtens
het tweede lid uitsluitend een beperking van het gebruik van dit middel van
bekendmaking meebrengt, voorzover door dat gebruik een anders recht wordt
geschonden. De eis dat "plakken" slechts is toegestaan indien dit geschiedt met
toestemming van de rechthebbende, komt in het geval dat de gemeente die
rechthebbende is, niet neer op het afhankelijk stellen van dat aanplakken van
een voorafgaand verlof van de overheid als bedoeld in artikel 7 van de Grondwet.
De gemeente die als eigenares van een onroerende zaak toestemming verleent of
weigert, handelt namelijk in haar privaatrechtelijke hoedanigheid.Doen plakken of doen aanbrengenHet "doen" plakken of het op andere wijze "doen" aanbrengen van aanplakbiljetten
valt onder de verbodsbepaling. Onder "doen" aanplakken, wordt in de
jurisprudentie verstaan het geven van opdracht om te plakken of een actieve
bemoeienis daarmee hebben. Artikel 2.31 Vervoer plakgereedschap e.d.Door deze bepaling wordt de effectiviteit van het in het vorige artikel
opgenomen aanplakverbod vergroot. Het tweede lid regelt een
rechtvaardigingsgrond voor die gevallen dat de in het eerste lid genoemde
stoffen en voorwerpen niet waren bestemd om te plakken of te kladdenArtikel 2.32 Vervoer inbrekerswerktuigenDeze verbodsbepaling beoogt het plegen van misdrijven zoals diefstal met braak
te bemoeilijken.Artikel 2.33 Betreden van plantsoenen e.d.Deze bepaling spreekt voor zich.Artikel 2.34 Rijden over bermen e.d.Bermen, glooiingen en zijkanten maken deel uit van de weg. Deze bepaling ziet
derhalve op het verkeer op wegen in de zin van de wegenverkeerswetgeving.De beperking van het verbod tot voertuigen die niet zijn voorzien van
rubberbanden, is opgenomen omdat juist die voertuigen schade kunnen aanrichten. Het rijden met en parkeren van voertuigen, inclusief die met rubberbanden in
niet van de weg (in de zin van de wegenverkeerswetgeving) deel uitmakende
groenstroken, wordt geregeld in artikel 5.9 (aantasting groenvoorzieningen door
voertuigen).Artikel 2.35 Hinderlijk gedrag op of aan de wegOp basis van dit artikel (en artikel 2.37) kan tegen vormen van onnodige hinder
of overlast worden opgetreden.Artikel 424 van het Wetboek van Strafrecht stelt "straatschenderij" strafbaar,
terwijl artikel 426bis het belemmeren van anderen op de openbare weg met straf
bedreigt. Artikel 431 stelt nachtelijk burengerucht strafbaar. Artikel 5 van de
Wegenverkeerswet 1994 bepaalt dat het voor eenieder verboden is zich zodanig te
gedragen dat gevaar op de weg wordt veroorzaakt of kan worden veroorzaakt dan
wel dat het verkeer op de weg wordt gehinderd of kan worden gehinderd. Artikel 2.36 Hinderlijk gebruik drank en softdrugsIn het eerste lid is een verbod opgenomen om op hinderlijke wijze alcohol te
gebruiken.In het tweede lid is eenzelfde verbod opgenomen ten aanzien van softdrugs. In
het vierde lid is bepaald wat daaronder wordt verstaan.De Opiumwet stelt het bezit van en de handel in drugs strafbaar maar
drugsgebruik is ingevolge de Opiumwet niet strafbaar. Op grond van het tweede
lid kan worden opgetreden tegen drugsgerelateerde hinder door het gebruik en het
voorhanden hebben en softdrugs te verbieden.De bepaling is wel zodanig geformuleerd dat er sprake moet zijn van gedrag dat
de openbare orde verstoort, het woon- en leefklimaat aantast of anderszins
overlast veroorzaakt. De mogelijkheid tot het instellen van een zogenaamd
blowverbod is bedoeld om overlast aan te pakken die kan worden ondervonden door
bepaald gebruik van softdrugs. Het gebruik van softdrugs bevordert onder andere
hanggedrag en kan in belangrijke mate bijdragen aan overlast. In het derde lid van dit artikel is een verbod opgenomen om in een bepaald door
het college aan te wijzen gebied alcoholhoudende drank te nuttigen of
aangebroken flesjes en blikjes met dergelijke drank bij zich te hebben. Dit
verbod geldt uiteraard niet voor terrassen die deel uitmaken van een
horecabedrijf, of voor een evenement waarbij van gemeentewege op grond van
artikel 35 van de Drank en Horecawet toestemming is verleend om op de plaats
waar dat evenement zich afspeelt alcoholhoudende drank te verstrekken.Er moet een duidelijk omschreven gebied aangewezen worden. Het kan bijvoorbeeld
gaan om het uitgaansgebied in het centrum of een park of plein waar regelmatig
overlast veroorzaakt wordt. Een gebied kan worden aangewezen als
gerechtvaardigde vrees bestaat voor aantasting van de openbare orde, of de
openbare orde is al aangetast.Artikel 2.37 Hinderlijk gedrag bij of in gebouwenDit artikel spreekt voor zich. Artikel 2.38 Hinderlijk gedrag in voor het publiek toegankelijke ruimtenDeze bepaling is opgesteld om het misbruik van bepaalde, voor het publiek
toegankelijke ruimten zoals parkeergarages, telefooncellen en wachtlokalen voor
een openbaar vervoermiddel tegen te gaan. Artikel 2.39 Loslopende hondenDit artikel beperkt het loslopen van honden op de weg, zonder dat de hond
aangelijnd is, en op kinderspeelplaatsen e.d. Aan dit artikel ligt in zijn
algemeenheid het motief van de voorkoming en bestrijding van overlast ten
grondslag.In het bijzonder heeft dit artikel de volgende bedoelingen: de bescherming van
de verkeersveiligheid, die door loslopende honden in gevaar kan worden gebracht,
het voorkomen van beschadiging aan eigendommen van derden, het voorkomen van
hinder voor voetgangers, het bestrijden van verontreiniging (bijvoorbeeld van
speelweiden, zandbakken, e.d.) en het voorkomen van schade en dierenleed, die
worden veroorzaakt doordat loslopende honden andere dieren en wel met name
schapen en kippen naar het leven staan.Het tweede lid is ingevoegd om het mogelijk te maken dat het college plaatsen
aanwijst waar honden niet hoeven te zijn aangelijnd. Het derde lid treft een voorziening voor de eigenaren van
blindengeleidehonden.Artikel 2.40 Verontreiniging door hondenDit artikel is erop gericht om de verontreiniging door honden tegen te gaan. Het
college kan honden-uitlaatplaatsen aanwijzen. De strafbaarheid van dit artikel
wordt opgeheven als de uitwerpselen direct worden verwijderd. Artikel 2.41 Gevaarlijke of hinderlijke hondenEnige jaren geleden ontstond bezorgdheid over agressief gedrag van bepaalde
honden. Bij incidenten brachten honden aanzienlijk letsel toe aan mens of dier.
Dit artikel geeft het college de bevoegdheid te besluiten dat een gevaarlijke of
hinderlijke hond aangelijnd, dan wel gemuilkorfd dient te worden.Artikel 2.42 Houden van hinderlijke of schadelijke dierenDoor in het eerste lid de zinsnede "buiten een inrichting in de zin van de Wet
milieubeheer” op te nemen wordt de afbakening met de Wet milieubeheer direct
vastgelegd.Het kan voor de omgeving hinderlijk zijn, als iemand dieren houdt. Er moet
kunnen worden ingegrepen als overlast of schade voor de openbare gezondheid
dreigt. Dan moeten belangen worden afgewogen. Daarom is gekozen voor de
constructie dat het college bevoegd wordt verklaard om de plaatsen aan te wijzen
waar naar zijn oordeel het houden van bepaalde dieren overlast of schade voor de
volksgezondheid veroorzaakt. Artikel 2.43 Loslopend veeDit verbod dient mede de verkeersveiligheid. Herhaaldelijk gebeuren er
verkeersongelukken doordat een paard, een koe of een ander dier uit het weiland
is gebroken en zich op de weg bevindt. De verplichting om dit zoveel mogelijk te
voorkomen is daarom op haar plaats. Ten slotte wordt nog gewezen op artikel 458 Wetboek van Strafrecht. Daarin wordt
het, zonder daartoe gerechtigd te zijn, laten lopen van niet uitvliegend
pluimgedierte (o.a. kippen en kalkoenen) in tuinen of op enige grond die
bezaaid, bepoot of beplant is, met straf bedreigd.Artikel 2.44 BijenHet vliegen van bijen kan, als de kasten of korven dicht aan de weg geplaatst
zijn en op zodanige wijze dat de "aanvliegbanen" hiervan over de weg lopen,
gevaar voor de veiligheid van de weg opleveren. Dit artikel beoogt dit te
reguleren.Artikel 2.45 BedelarijIn de APV is dit artikel opgenomen dat beoogt bedelarij tegen te gaan. Op grond
van dit artikel kan het college gebieden aanwijzen waar een bedelverbod geldt. Wanneer er naar het oordeel van het college een overlastgevende situatie in een
bepaald gebied ontstaat, kan het dus een verbod instellen.Overigens valt het spelen van straatmuziek en vervolgens vragen om een
geldelijke bijdrage aan toehoorders en passanten niet onder dit bedelverbod,
maar onder de regeling van artikel 2.5 (straatartiesten). AFDELING 11 DRUGSOVERLASTArtikel 2.46 Drugshandel op straatOm niet in de sfeer van de Opiumwet te treden is de passage "onverminderd het
bepaalde in de Opiumwet" opgenomen. De Opiumwet is een strafrechtelijk
instrument waarin onder meer de verbodsbepalingen staan van middelen die worden
genoemd op lijst I ("harddrugs") en II ("softdrugs") die behoren bij deze wet. Zo wordt verboden deze middelen te bereiden, te bewerken, te verwerken, te
verkopen, af te leveren, te verstrekken, te vervoeren en aanwezig te hebben. In
de Opiumwet wordt geen aandacht besteed aan overlast ten gevolge van drugshandel
op straat. Om hiertegen te kunnen optreden, is dit artikel opgenomen dat het
voorkomen van de aantasting van de openbare orde en van strafbare feiten tot
doel heeft.In dit artikel zijn zowel de aanbieders als ontvangers en bemiddelaars
("drugsrunners") strafbaar gesteld. Het "kennelijk doel" kan blijken uit
ervaringsfeiten en concrete omstandigheden zoals het aanspreken van
voorbijgangers, het waarnemen van transacties enz.AFDELING 12 BESTUURLIJKE OPHOUDING, VEILIGHEIDSRISICOGEBIEDEN EN
CAMERATOEZICHT OP OPENBARE PLAATSENArtikel 2.47 Bestuurlijke ophoudingDit artikel is gebaseerd op artikel 154a van de Gemeentewet. Dit artikel
voorziet in de bevoegdheid van de burgemeester om bij grootschalige
ordeverstoringen groepen ordeverstoorders maximaal 12 uur op te houden op een
door de burgemeester aangewezen plaats. Het vervoer naar de plaats van ophouding
is hieronder begrepen. Artikel 2.48 VeiligheidsrisicogebiedenOp grond van artikel 151b Gemeentewet heeft de raad aan de burgemeester bij deze
verordening de bevoegdheid verleend om gebieden aan te wijzen, waarin de
officier van justitie de controlebevoegdheden die genoemd worden in artikel 50,
51 en 52 Wet wapens en munitie, kan uitoefenen. Het gaat om de
controlebevoegdheden om binnen het aangewezen gebied: vervoermiddelen te
onderzoeken, een ieders kleding te onderzoeken, of te vorderen dat verpakkingen
die men bij zich draagt, worden geopend.De burgemeester kan een gebied aanwijzen als uit feiten of omstandigheden blijkt
dat er sprake is van verstoring van de openbare orde door de aanwezigheid van
wapens of ernstige vrees voor het ontstaan daarvan. Artikel 2.49 Cameratoezicht op openbare plaatsenOp grond van artikel 151c van de Gemeentewet heeft de gemeenteraad aan de
burgemeester bij deze verordening de bevoegdheid verleend tot het uitvoeren van
cameratoezicht op openbare plaatsen in het belang van de handhaving van de
openbare orde.Openbare plaatsDe invulling van het begrip openbare plaats uit artikel 151c Gemeentewet is
ontleend aan de wetsgeschiedenis van de Wet openbare manifestaties (Wom). Op
grond van die wet omvat het begrip openbare plaats, zeer in het algemeen, de
plaatsen "waar men komt en gaat". In eerste instantie gaat het hierbij om "de
straat" of "de weg" in de ruime zin des woords, ofwel de wegen die voor eenieder
vrij toegankelijk zijn. Maar het begrip omvat nog een aantal andere plaatsen die
een met de weg vergelijkbare functie vervullen en daarom als het "verlengde" van
de weg kunnen worden aangemerkt. In de wetsgeschiedenis staan als voorbeelden
vermeld: openbare plantsoenen, speelweiden, parken en de voor eenieder vrij
toegankelijke gedeelten van overdekte passages, winkelgalerijen, stationshallen
en vliegvelden.Vaste camera’sDe wetgever heeft dit onderwerp uitputtend bij formele wet geregeld. Uitsluitend
op de wijze omschreven in artikel 151c Gemeentewet kan worden besloten tot
langdurige plaatsing van vaste camera’s ten behoeve van de handhaving van de
openbare orde. Ander gebruik van camera’s ten behoeve van de openbare orde en
veiligheid dan het hiervoor bedoelde statische en langdurige gebruik, wordt door
de regeling onverlet gelaten. Proportionaliteit en subsidiariteitHet uitvoeren van cameratoezicht op openbare plaatsen moet noodzakelijk zijn
voor de handhaving van de openbare orde. Het cameratoezicht moet evenredig zijn
in relatie tot het doel (proportionaliteit) en er moet worden bezien of dit
doel, i.c. de handhaving van de openbare orde, niet op een minder ingrijpende
wijze kan worden geëffectueerd (subsidiariteit).KenbaarheidIn artikel 151c lid 4 Gemeentewet is vastgelegd dat het gebruik van camera’s
kenbaar moet zijn. Door het goed zichtbaar plaatsen van borden, waarop wordt
aangeven dat in het betrokken gebied met camera’s wordt gewerkt, kan het publiek
hierop worden geattendeerd.Tweede lidDe gemeenteraad heeft op grond van artikel 151c lid 1 Gemeentewet de bevoegdheid
om ook andere plaatsen, die zonder enige vorm van beperking publiek toegankelijk
zijn, aan te wijzen als openbare plaats en zo onder de reikwijdte van de wet te
brengen. Het gaat dan om plaatsen, zoals parkeerterreinen, die vanwege het
doelgebonden verblijf niet onder de definitie van openbare plaats uit de Wom
vallen. Het uitgangspunt blijft te allen tijde dat het cameratoezicht
noodzakelijk moet zijn met het oog op de handhaving van de openbare orde.HOOFDSTUK 3 SEKSINRICHTINGEN, STRAATPROSTITUTIE E.D.Artikel 3.1 BegripsbepalingenProstitutie en prostituee(onder a. en b.)Deze omschrijving van het begrip “prostitutie” is afgeleid van de definitie in
artikel 273f, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht. Seksinrichting (onder c.)Het begrip seksinrichting is het centrale begrip voor hoofdstuk 3.
“Seksinrichting” als hier omschreven zijn inrichtingen waarin op bedrijfsmatige
wijze seksuele diensten worden verleend, dan wel waarin deze diensten in een
zodanige omvang en met een zodanige frequentie worden aangeboden dat die als
bedrijfsmatig kunnen worden aangemerkt. In de definitie is gekozen voor de term “besloten ruimte”, omdat dit meer omvat
dan het begrip “gebouw”. Onder besloten ruimte worden ook begrepen een vaar- of
een voertuig. Het bijvoeglijk naamwoord “besloten” duidt erop dat de ruimte zich
niet in de open lucht bevindt. Het moet dus gaan om een overdekt en geheel of
gedeeltelijk door wanden omsloten ruimte, die al dan niet met enige beperking
voor het publiek toegankelijk is.Veel voorkomende vormen van seksinrichtingen zijn in deze omschrijving
uitdrukkelijk genoemd. Dit om iedere discussie over de vraag of dit type
inrichting als seksinrichting dient te worden aangemerkt, te voorkomen. Dit
zijn: (raam)prostitutiebedrijven, erotische-massagesalons, seksbioscopen,
seksautomatenhallen, sekstheaters of parenclubs. Sommige van deze begrippen
behoeven wellicht nadere toelichting. Onder een prostitutiebedrijf worden niet
alleen bordelen en clubs begrepen, maar ook andere ruimten waarin prostitutie
plaatsvindt, zoals zogenaamde prostitutiehotels die speciaal aan prostituees
voor korte tijd kamers verhuren. Een seksbioscoop is een inrichting waarin
hoofdzakelijk vertoningen van erotisch-pornografische aard worden gegeven door
middel van audiovisuele apparatuur. Dit is in afwijking van een
seksautomatenhal, waarin dergelijke vertoningen van erotisch-pornografische aard
worden gegeven door middel van automaten en van een sekstheater, waarin deze
vertoningen anders dan door middel van audiovisuele apparatuur of automaten -
met andere woorden “live” - worden gepresenteerd. Voor zowel de seksbioscoop, de
seksautomatenhal als het sekstheater geldt dat daarin hoofdzakelijk
voorstellingen van erotisch-pornografische aard worden gegeven. Een café bijvoorbeeld, waarin incidenteel een striptease-optreden plaatsvindt,
dient derhalve niet als “sekstheater” te worden aangemerkt. Zo’n optreden moet
echter worden beschouwd als een evenement (een “voor publiek toegankelijke
verrichting van vermaak”), waarvoor vergunning van de burgemeester vereist
is.Escortbedrijf (onder d.)Een escortbedrijf is een bedrijf dat - meestal telefonisch - bemiddelt tussen
klanten en prostituees. De prostituee bezoekt de klant, of gaat met de klant
naar een andere plaats. Een escortbedrijf is geen inrichting. Het kan een
kantoortje zijn, maar ook een telefooncentrale, een mobiele telefoon of een
website op internet. De plaats van de bedrijfsruimte is bepalend voor de
vergunningplicht. Een escortbedrijf biedt de services actief aan door middel van
advertenties en andere reclame-uitingen. Uiteraard kan er ook sprake zijn van
een combinatie van een seksinrichting en een escortservice.Bezoeker (onder g.)Het behoeft geen betoog dat, tegen de achtergrond van de bij of krachtens de
artikelen 3.6 of 3.7 vastgestelde sluitingsuren, niet alle in de inrichting
aanwezige personen als “bezoeker” moeten worden aangemerkt.Van het begrip “bezoeker” zijn behalve de exploitant(en), de beheerder(s), de
prostituees en de personeelsleden van de exploitant, tevens toezichthouders en
opsporingsambtenaren uitgezonderd, alsmede andere personen wier aanwezigheid in
de inrichting wegens dringende redenen noodzakelijk is (hierbij valt te denken
aan personen die de inrichting moeten kunnen betreden voor het leveren van
goederen, of voor het uitvoeren van reparatie- of onderhoudswerkzaamheden).Artikel 3.2 Bevoegd bestuursorgaanDe artikelen 160 en 174 van de Gemeentewet maken deze bevoegdheidsafbakening
noodzakelijk. In veruit de meeste gevallen dient de burgemeester te worden
aangemerkt als het bevoegde bestuursorgaan. Zijn bevoegdheid betreft namelijk de
voor het publiek openstaande gebouwen en de openbare samenkomsten en
vermakelijkheden. In de definitie van seksinrichtingen is echter het ruimere
begrip “ruimte” opgenomen. Dat betekent dat het college bevoegd is als het gaat
om met name de vaar- en voertuigen. Ook is het college bevoegd als het gaat om
escortbedrijven. Artikel 3.3 Nadere regelsVergunningsvoorschriften die voor de exploitatie van alle (of bepaalde
categorieën van) seksinrichtingen zouden moeten gelden, kunnen krachtens dit
artikel door het college worden vastgesteld als algemeen verbindende
voorschriften. (artikel 156, eerste lid, van de Gemeentewet).Ook kan het bevoegde bestuursorgaan zelf (meestal de burgemeester) over zijn
bevoegdheid beleidsregels vaststellen als bedoeld in artikel 4:81 van de Awb. AFDELING 2 SEKSINRICHTINGEN, STRAATPROSTITUTIE E.D.Artikel 3.4 Seksinrichtingen en escortbedrijvenHet gemeentebestuur van Ouder-Amstel heeft een Bibob beleid vastgesteld ten
aanzien van exploitatievergunningen voor seksinrichtingen en
escortbedrijven.Eerste lidHieruit vloeit een voor de hele gemeente geldende vergunningplicht voort. Het
wijzigen van de seksinrichting valt eveneens onder de vergunningplicht. Met het
wijzigen wordt bedoeld een wijziging van welke aard dan ook, zoals bijvoorbeeld
een verandering van bouwkundige aard, het aantal exploitanten, de wijze van
exploitatie etc. Tenzij anders is bepaald, is de looptijd van een vergunning
drie jaar.In het kader van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000) dient bij de aanvraag om een
vergunning een verblijfsrechtelijke toets plaats te vinden alvorens tot
vergunningverlening wordt overgegaanArtikel 3.5 Gedragseisen exploitant en beheerderAan het orgaan dat bevoegd is (meestal de burgemeester) vergunningen als bedoeld
in dit hoofdstuk af te geven, kunnen gegevens uit de justitiële
documentatieregisters worden verstrekt over personen die als exploitant of
beheerder zijn vermeld in een aanvraag (artikel 13 van het Besluit justitiële
gegevens).In dit artikel is zo veel mogelijk dezelfde terminologie gehanteerd en worden
nagenoeg dezelfde eisen gesteld als in artikel 5 van de Drank- en Horecawet en
het daarop gebaseerde Besluit eisen zedelijk gedrag Drank- en Horecawet. In
aanvulling op het Besluit eisen zedelijk gedrag Drank- en Horeca zijn in deze
bepaling zedendelicten en mishandeling uit het Wetboek van Strafrecht en
overtredingen van de Vreemdelingenwet en de Wet arbeid vreemdelingen opgenomen.
De toevoeging van bepalingen over misdrijven tegen de zeden en mishandeling
dienen ter bescherming van de prostituees. De relevantie van de opname van de Vreemdelingenwet en de Wet arbeid
vreemdelingen is gelegen in de bestrijding van de mensenhandel.Net als in de Drank- en Horecawet kan de aanduiding “in enig opzicht slecht
levensgedrag” in het eerste lid onder b. méér omvatten dan wat gesteld is in de
navolgende leden. Anders gezegd: lid 2 tot en met 5 geven aan wanneer in elk
geval sprake is van “in enig opzicht slecht levensgedrag”. Dat het niet als een
limitatieve opsomming dient te worden opgevat blijkt uit het gebruik van het
woord “naast” aan het begin van het tweede lid.Artikel 3.6 SluitingstijdenEerste lidDe hier opgenomen sluitingsurenregeling heeft betrekking op
seksinrichtingen.Tweede lidHet bevoegd orgaan kan door middel van een vergunning voor een of meer
afzonderlijke seksinrichtingen andere sluitingstijden vaststellen. Derde lidAnders dan de sluitingsbepalingen van het eerste en tweede lid, richt het derde
lid zich tot de bezoeker van een seksinrichting. Indien een bezoeker met
toestemming van de exploitant of beheerder in de inrichting aanwezig is
gedurende de tijd dat deze gesloten dient te zijn, handelt hij in strijd met het
derde lid. Indien een bezoeker echter zonder toestemming van de exploitant of
beheerder in de inrichting aanwezig is en zich niet op diens eerste vordering
verwijdert, handelt hij in strijd met artikel 138 van het Wetboek van Strafrecht
(lokaalvredebreuk). Artikel 3.7 Tijdelijke afwijking sluitingstijden; (tijdelijke) sluitingEerste lidTen opzichte van artikel 3.6 (bij of krachtens welke bepaling kan worden
voorgeschreven wat voor seksinrichtingen het “reguliere” sluitingstijdenregime
is) biedt artikel 3.7 de mogelijkheid om daarvan al dan niet tijdelijk af te
wijken. Volgens het eerste lid kan die afwijking inhouden dat:
voor (een of meer) inrichtingen al dan niet tijdelijk andere
sluitingstijden worden vastgesteld dan de bij of krachtens artikel 3.6
gestelde; of
van (een of meer) inrichtingen al dan niet tijdelijk de - algehele of
gedeeltelijke - sluiting wordt bevolen.
Aan zo’n tijdelijke afwijking moeten een of meer van de in artikel 3.12, tweede
lid, genoemde belangen ten grondslag liggen, of er moet sprake zijn van
strijdigheid met het bepaalde in dit hoofdstuk. Het bevoegd bestuursorgaan kan daartoe overgaan indien het dat noodzakelijk acht
in het belang van de openbare orde, de woon- en leefomgeving, de voorkoming of
beperking van overlast e.d.. De bevoegdheid tot het tijdelijk vaststellen van andere sluitingsuren (als
bedoeld in het eerste lid, onder a) kan zich uitstrekken tot alle in de gemeente
gevestigde seksinrichtingen en onderscheidt zich daarin van de bevoegdheid
genoemd in het tweede lid, die individueel gericht is. Tijdelijke sluiting kan
slechts van afzonderlijke inrichtingen worden bevolen.Tweede lidEen besluit op grond van het eerste lid (zowel onder a. als b.), richt zich
doorgaans tot een of meer belanghebbenden - de betrokken exploitant(en) - en
moet aan hen worden bekendgemaakt overeenkomstig artikel 3:41 van de Algemene
wet bestuursrecht (Awb).Nu het bezoekers verboden is in een seksinrichting te verblijven gedurende de
tijd dat deze gesloten dient te zijn (artikel 3.6, derde lid), is in het tweede
lid bepaald dat een krachtens het eerste lid genomen besluit, behalve aan de
betrokken exploitant(en), ook openbaar wordt bekendgemaakt. Dat kan op de door
3:42 Awb voorgeschreven manier. Het zichtbaar aanplakken van de
geslotenverklaring op de inrichting zelf verdient aanbeveling.Artikel 3.8 Aanwezigheid van en toezicht door exploitant en
beheerderEerste lidOm effectiever te kunnen optreden tegen schijnbeheer, is in het eerste lid een
verbod opgenomen. De aanwezigheid van de exploitant of beheerder is van belang
in verband met het door hem uit te oefenen toezicht, zoals verwoord in het
tweede lid.Tweede lidDit artikel schept voor de exploitant(en) en de beheerder(s) een algemene
verplichting tot het uitoefenen van toezicht ter handhaving van de orde in de
inrichting. Daarbij zullen zij zich in ieder geval, maar niet uitsluitend, moeten richten op
het voorkomen en tegengaan van onvrijwillige prostitutie, prostitutie door
minderjarigen of illegalen, drugs- of wapenhandel, heling, geweldsdelicten
e.d..Indien zich in de inrichting strafbare feiten voordoen, biedt dit artikel
aanknopingspunten om daar in bestuursrechtelijke zin tegen op te treden.
Afhankelijk van de omstandigheden kan tot een tijdelijke beperking van de
openingstijden, een tijdelijke sluiting of een (tijdelijke) intrekking van de
vergunning worden besloten.Artikel 3.9 StraatprostitutieEerste lidVolgens het eerste lid is straatprostitutie verboden.Tweede lidDe plicht om aan een door de politie gegeven bevel onmiddellijk gevolg te geven
vloeit voort uit artikel 184 van het Wetboek van Strafrecht, evenals de sanctie
op niet-naleving.Artikel 3.10 Tentoonstellen, aanbieden en aanbrengen van
erotisch-pornografische goederen, afbeeldingen e.d.Dit artikel heeft een repressief karakter: het schept niet zonder meer een
verbod, maar slechts voorzover het bevoegd bestuursorgaan daaromtrent nader
heeft besloten. AFDELING 3 BESLISSINGSTERMIJN; WEIGERINGSGRONDENArtikel 3.11 BeslissingstermijnDe voorbereiding van een besluit op een aanvraag om vergunning voor het
exploiteren van een seksinrichting kan complex van aard zijn. In lid 1 is
bepaald dat er binnen twaalf weken na de dag waarop de aanvraag is ontvangen een
besluit wordt genomen. Lid 2 regelt de verdaging.Artikel 3.12 WeigeringsgrondenEerste lid, onder a.: levensgedragZie voor toelichting hierop de toelichting onder artikel 3.5.Eerste lid, onder b.: bestemmingsplanHet zal voor kunnen komen dat er geen sprake is van een weigeringsgrond als
bedoeld in het tweede lid, maar dat het geldende bestemmingsplan vestiging van
een seksinrichting of escortbedrijf ter plaatse niet toelaat. Het is in dat
geval lastig en onduidelijk als er vergunning wordt verleend, maar
tegelijkertijd moet worden uitgelegd dat daar geen gebruik van kan worden
gemaakt.Bij wijze van coördinatie is daarom strijdigheid met het bestemmingsplan
als weigeringsgrond opgenomen.Eerste lid, onder c: minderjarig, onvrijwillig, illegaalDeze weigeringsgrond is feitelijk een bijzondere invulling van de vaker
voorkomende weigeringsgrond, namelijk vrees voor ernstige verstoring van de
openbare orde. Als er aanwijzingen zijn dat de voorgenomen exploitatie in strijd
is met artikel 273f is vergunningverlening uitgesloten. Voorkomen moet worden
dat de exploitant prostituees onder dwang arbeid laat verrichten, of
minderjarigen laat werken. Zo dient ter bescherming van de openbare orde ook te
worden voorkomen dat de exploitant prostituees zonder een voor het verrichten
van arbeid geldige verblijfstitel inzet. Tweede lid, onder a.: openbare ordeDe bescherming van de openbare orde en de woon- en leefomgeving is onder meer
aanleiding geweest om het aantal seksinrichtingen waarvoor vergunning kan worden
verleend aan een maximum te binden.Tweede lid, onder c.: woon- en leefomgevingDe exploitatie van seksinrichtingen kan worden tegengegaan op plaatsen waar de
woon- en leefomgeving op ontoelaatbare wijze nadelig zou worden beïnvloed. Tweede lid, onder d.: Veiligheid personen of goederenBij de exploitatie van openbare (en daarmee seks)inrichtingen, is het van groot
belang de brandveiligheid te kunnen waarborgen. Voor wat betreft de inrichtingen
die zijn aan te merken als bouwwerk in de zin van de Woningwet is het
Bouwbesluit daarop van toepassing met het oog op de brandveiligheid van de
inrichting zelf; en biedt de gemeentelijke bouwverordening daarvoor de grondslag
voorzover het gaat om het gebruik van de inrichting.Gaat het om inrichtingen die niet zijn aan te merken als bouwwerk in de zin van
de Woningwet (bijvoorbeeld vaartuigen), dan wordt het gebruik van de inrichting
bestreken door de brandbeveiligingsverordening.Tweede lid, onder e.: verkeersvrijheid of -veiligheidHet belang van de verkeersvrijheid of -veiligheid valt onder de noemer openbare
veiligheid en zal doorgaans vooral aan de orde zijn bij straat- en
raamprostitutie. Daarbij vindt de werving van klanten immers plaats op of aan de
openbare weg, alwaar sprake is van soms aanzienlijke aantallen voetgangers en
motorvoertuigen. Dit kan bezwaarlijk zijn wanneer daardoor bijvoorbeeld de normale
bereikbaarheid van het desbetreffende gebied wordt geschaad of bewoners ter
plaatse niet of nauwelijks meer kunnen parkeren. Tweede lid onder f.: gezondheidTot de belangen die deel uitmaken van de gemeentelijke huishouding, behoort ook
dat van de (volks)gezondheid. Daarnaast hebben de gemeenten, met als uitvoerende
instantie de GGD, ook een aantal wettelijke taken met betrekking tot de
ontwikkeling en uitvoering van volksgezondheidbeleid. In dit verband wordt
gewezen op de Wet collectieve preventie volksgezondheid en het Besluit
collectieve preventie volksgezondheid. Tweede lid, onder f.: zedelijkheidHet zedelijkheidsmotief zal bij de regulering van de commerciële exploitatie van
prostitutie doorgaans niet vooropstaan. Denkbaar is bijvoorbeeld dat op basis
van het zedelijkheidsmotief in de vergunningvoorschriften een
minimumleeftijdsgrens voor bezoekers wordt gesteld van bijvoorbeeld 16 of 18
jaar.Tweede lid, onder g.: arbeidsomstandighedenDoor opheffing van het algemeen bordeelverbod is de Arbeidsomstandighedenwet van
toepassing op delen van de prostitutiebranche, te weten waar sprake is van een
arbeidsverhouding als bedoeld in de wet.Artikel 3.13 Beëindiging exploitatieEerste en tweede lidDit artikel voorziet in de omstandigheid dat de exploitant zijn bedrijf heeft
beëindigd of heeft overgedaan aan een rechtsopvolger. Onder beëindiging wordt
tevens verstaan wijziging van de naam van de exploitant of van een of meerdere
namen van de exploitanten. Een nieuwe vergunning moet dan worden aangevraagd. In
het eerste lid is bepaald dat de vergunning bij feitelijke beëindiging van de
exploitatie van rechtswege komt te vervallen. Het bevoegd bestuursorgaan heeft er belang bij een actueel overzicht te kunnen
hebben van de in de gemeente actieve exploitanten; in verband daarmee is in het
tweede lid bepaald, dat binnen een week na de feitelijke beëindiging van de
exploitatie daarvan moet worden kennisgegeven.Artikel 3.14 Wijziging beheerEerste lidHet bevoegd bestuursorgaan heeft er belang bij eveneens een actueel overzicht te
kunnen hebben van de in de gemeente actieve beheerders; in verband daarmee is in
het eerste lid bepaald dat, indien een of meer beheerders van een inrichting hun
werkzaamheden feitelijk hebben beëindigd, de exploitant daarvan binnen een week
na die feitelijke beëindiging moet kennisgeven. Anders dan bij beëindiging van
de exploitatie, leidt het vertrek van een beheerder niet tot het van rechtswege
vervallen van de vergunning: denkbaar is immers dat het beheer in de inrichting
in handen is van meer personen of dat het beheer in handen komt van de
exploitant zelf.Tweede lidDenkbaar is ook dat de exploitant de plaats van de vertrokken beheerder(s) wenst
te laten innemen door een of meer andere personen. Het tweede lid verlangt in
dat geval dat de exploitant het bevoegd bestuursorgaan verzoekt om, zoals is
voorgeschreven in artikel 3.4, tweede lid, onder b, de nieuwe beheerder(s) te
vermelden in de aan hem verleende vergunning. Daarbij dient ten aanzien van de
nieuwe beheerder(s) een antecedentenonderzoek plaats te vinden.Derde lidIn dit lid is bepaald dat de nieuwe beheerder al aan de slag kan vanaf het
moment dat de aanvraag is ingediend. HOOFDSTUK 4 BESCHERMING VAN HET MILIEU EN HET NATUURSCHOON EN ZORG VOOR
HET UITERLIJK AANZIEN VAN DE GEMEENTEAFDELING 1 GELUIDHINDER EN VERLICHTINGArtikel 4.1 BegripsbepalingenBesluitOp 1 januari 2008 is het nieuwe Besluit algemene regels voor inrichtingen
milieubeheer (hierna: Besluit) in werking getreden. Dit besluit vervangt een
groot aantal algemene maatregelen van bestuur (AMvB’s). Een van die AMvB’s was
het Besluit horeca-, sport- en recreatie-inrichtingen milieubeheer. Ook het
nieuwe Besluit geeft gemeenten de mogelijkheid om bij festiviteiten via een
gemeentelijke verordening ontheffing te verlenen voor artikelen over geluid-,
trillings- en lichthinder.InrichtingOp grond van de Wet milieubeheer moeten inrichtingen die nadelige gevolgen voor
het milieu kunnen veroorzaken ofwel over een milieuvergunning beschikken, of
voldoen aan een algemene maatregel van bestuur (AMvB), die artikelen met
betrekking tot de bescherming van het milieu bevat. In het nieuwe Besluit wordt
onderscheid gemaakt in drie typen inrichtingen: type A (niet melding- of
vergunningplichtig), type B (meldingsplichtig) en type C (vergunningplichtig).
Afhankelijk van het type inrichting gelden bepaalde (standaard)voorschriften uit
het Besluit.Geluidsgevoelige gebouwen en terreinenVoor deze begripsbeschrijving wordt aangesloten bij definities voor
(geluids)gevoelige gebouwen en terreinen uit het Besluit en de Wet geluidhinder.
Het begrip onversterkte muziek is niet eerder gedefinieerd.Artikel 4.2 Aanwijzing van collectieve festiviteitenEerste lidDe bevoegdheid om te bepalen dat de in dit lid genoemde geluidsnormen niet
gelden bij collectieve festiviteiten komt voort uit artikel 2.21, eerste lid,
onder a, van het Besluit. Voorbeelden van collectieve festiviteiten zijn
carnaval, kermis of culturele-, sport- en recreatieve manifestaties.De uitvoering van de regeling is neergelegd bij het college. Tweede lidVolgens artikel 4.113, eerste lid, van het Besluit moet de verlichting bij
sportbeoefening in de buitenlucht tussen 23.00 uur en 07.00 uur zijn
uitgeschakeld en indien er geen sport wordt beoefend of onderhoud wordt
uitgevoerd. De bevoegdheid om te bepalen dat deze beperkingen niet gelden bij
collectieve festiviteiten staat in artikel 4.113, tweede lid, onder a, van het
Besluit. Dit voorschrift is met name bedoeld voor sportverenigingen die buiten
de reguliere en recreatieve wedstrijden en trainingen gebruik willen maken van
hun lichtinstallatie. Een voorbeeld van een collectieve festiviteit is een
sportieve manifestatie waar meerdere sportverenigingen aan mee doen. Derde lidHet college kan rekening houden met de aard van het gebied door
gebiedsdifferentiatie toe te passen. Het grondgebied van de gemeente kan
bijvoorbeeld verdeeld worden in verschillende kernen of wijken. De vaststelling
van deze gebieden dient plaats te vinden in een apart besluit. Van deze mogelijkheid kan bijvoorbeeld gebruik worden gemaakt tijdens carnaval,
kermissen of culturele-, sport- en recreatieve manifestaties. Het onderscheid
tussen collectieve en incidentele festiviteiten moet duidelijk blijven en
blijken. Gebiedsdifferentiatie betekent ook dat het aantal aangewezen dagen of dagdelen
per gebied kan verschillen. De artikelen 2.21 en 4.113 van het Besluit kennen
alleen gebiedsdifferentiatie voor collectieve festiviteiten.Zesde lidIn tegenstelling tot het oude besluit biedt dit Besluit gemeenten de
mogelijkheid om in of krachtens een gemeentelijke verordening voorwaarden te
stellen aan de collectieve festiviteiten en activiteiten. De basis voor deze
bevoegdheid staat in het tweede lid van artikel 2.21, onderdeel a. Hierin wordt
wel duidelijk gesteld dat het moet gaan om voorwaarden ter voorkoming van
geluidhinder. Voor de verlichting bij sportbeoefening is deze mogelijkheid niet
in het Besluit opgenomen.Zevende lidIn het zevende lid wordt gesproken over onversterkte muziek. In het Besluit is
onversterkte muziek uitgezonderd bij het bepalen van de geluidsniveaus. Dit
betekent dat voor onversterkte muziek in principe geen maximum geluidsnorm
geldt. Op basis van artikel 2.18, eerste lid, onder f en vijfde lid, van het Besluit
hebben gemeenten wel de mogelijkheid om dit in een gemeentelijke verordening aan
te passen (zie ook artikel 4.5). De reguliere geluidsnormen gelden niet bij
festiviteiten, waardoor bedrijven dan meer geluid mogen produceren. Om de
omgeving enige bescherming te bieden en geluidsniveaus van onversterkte muziek
bij festiviteiten te begrenzen is onversterkte muziek meegenomen in de
geluidsnorm.Artikel 4.3 Kennisgeving incidentele festiviteitenEerste en tweede lidDe bevoegdheid voor het vaststellen van het aantal incidentele festiviteiten
voor inrichtingen in een gemeentelijke verordening staat in de artikelen 2.21 en
4.113 van het Besluit. Volgens artikel 2.21, eerste lid, onderdeel b kan de gemeenteraad bij
verordening het aantal dagen of dagdelen aanwijzen waarop individuele
inrichtingen voor incidentele festiviteiten vrijstelling kunnen verkrijgen van
de geluidsnormen. Een incidentele festiviteit is een festiviteit die aan één of een klein aantal
inrichtingen gebonden is. Dit is bijvoorbeeld een optreden met levende muziek
bij een café, een jubileum, een personeels- of straatfeest of een “vroege
vogels”-toernooi. In het Besluit is bepaald dat het maximum aantal dagen
waarvoor de geluidsnormen niet gelden maximaal 12 dagen of dagdelen per jaar
betreft. Het betreft een maximum: de raad heeft de bevoegdheid om, rekening
houdend met de plaatselijke omstandigheden, in dit artikel het aantal te
verlagen. In het onderhavige artikel dient de raad in de verordening te bepalen
hoeveel incidentele festiviteiten per inrichting maximaal zijn toegestaan in de
gemeente. Het maximum aantal van 12 incidentele festiviteiten is ongewijzigd in
vergelijking met de vorige regeling voor horeca-, sport- en
recreatie-inrichtingen. Wat wel verandert is dat de regeling nu ook geldt voor
festiviteiten bij alle andere type A- en B-inrichtingen die onder het Besluit
vallen. Dit betekent dat bijvoorbeeld ook detailhandel en kantoren een beroep op
deze regeling kunnen doen. De enige uitzonderingen waarvoor de regeling niet
geldt, zijn de type C-inrichtingen (d.w.z. inrichtingen die vergunningplichtig
blijven of vallen onder Besluit landbouw of Besluit glastuinbouw).Derde lidVolgens artikel 4.113, eerste lid, van het Besluit moet bij inrichtingen de
verlichting voor sportbeoefening in de buitenlucht tussen 23.00 uur en 07.00 uur
zijn uitgeschakeld en indien er geen sport wordt beoefend of onderhoud wordt
uitgevoerd. Op basis van het tweede lid van artikel 4.113 kan hiervan worden
afgeweken. Dit kan bijvoorbeeld als sportverenigingen buiten de reguliere competities en
recreatieve wedstrijden en trainingen gebruik willen maken van hun
lichtinstallatie bij het houden van een veteranentoernooi of een “vroege
vogels”-toernooi. Volgens de toelichting bij het Besluit blijft ook bij gebruik van artikel 4.113
tweede lid de algemene zorgplicht met betrekking tot lichthinder en duister voor
de sportinrichtingen gelden, al is enige mate van hinder is bij incidentele
activiteiten aanvaardbaar. De beoordeling of sprake is van onaanvaardbare
lichthinder in geval van de viering van een festiviteit is aan het bevoegd
gezag.In tegenstelling tot het oude besluit biedt het Besluit gemeenten de
mogelijkheid om in of krachtens een gemeentelijke verordening voorwaarden te
stellen aan de incidentele festiviteiten. De basis voor deze bevoegdheid staat
in het tweede lid van artikel 2.21, onderdeel b. Voor de algemene toelichting
over de mogelijkheid om voorwaarden te stellen bij festiviteiten wordt
kortheidshalve verwezen naar bovenstaande toelichting bij artikel 4.2 APV. Net
als bij de collectieve festiviteiten geldt de regeling voor incidentele
festiviteiten voor àlle type A- en B-inrichtingen onder het Besluit in plaats
van alleen voor horeca-, sport- en recreatie-inrichtingen zoals onder het oude
besluit.Achtste lidHierin wordt de mogelijkheid om muziekgeluid te produceren bij een festiviteit
beperkt tot binnen de gebouwen van de inrichting. Gebouwen hebben over het
algemeen een bepaalde geluiddempende werking. Voor muziekgeluid op buitenpodia
of het buitenterrein van horecagelegenheden bij evenementen, kunnen in de
evenementenvergunning voorschriften worden opgenomen.Artikel 4.4 Verboden incidentele festiviteitenDe burgemeester heeft deze (autonome) bevoegdheid op grond van artikel 174 van
de Gemeentewet, waarbij is bepaald dat de burgemeester is belast met de
uitvoering van verordeningen voorzover deze betrekking hebben op het toezicht op
de voor publiek openstaande gebouwen en andere openbare vermakelijkheden. Artikel 4.5 Onversterkte muziekDit artikel sluit aan op de artikelen 2.17 en 2.18 van het Besluit. Het artikel
is alleen gericht op onversterkte muziek vanuit inrichtingen en niet buiten
inrichtingen. Of er sprake is van een inrichting, wordt bepaald door de Wet milieubeheer. In
het Besluit is onversterkte muziek uitgezonderd van de algemene geluidsniveaus.
Gemeenten hebben, in artikel 2.18, eerste lid, onder f juncto vijfde lid, van
het Besluit, expliciet de bevoegdheid gekregen om voor onversterkte muziek
regels op te nemen in de Algemene Plaatselijke Verordening. Om vooral amateurgezelschappen in niet professionele oefenruimtes de kans te
geven tot het hobbymatig beoefenen van onversterkte muziek, is voor hen in lid 2
een mogelijkheid gecreëerd om een aantal uur in de week uitgezonderd te zijn van
de geluidsniveaus. In lid 2 wordt gesproken over “oefenen”. Op deze manier
worden festiviteiten en optredens voor publiek uitgesloten. Er is sprake van
oefenen als men muziek maakt zonder dat er publiek aanwezig is.De genoemde geluidsniveaus in tabel 1 zijn niet van toepassing op;
het geluid ten behoeve van het oproepen tot het belijden van godsdienst
of levensovertuiging of het bijwonen van godsdienstige of
levensbeschouwelijke bijeenkomsten en lijkplechtigheden, alsmede geluid
in verband met het houden van deze bijeenkomsten of plechtigheden;
het geluid van het traditioneel ten gehore brengen van muziek tijdens
het hijsen en strijken van de nationale vlag bij zonsopkomst en
zonsondergang op militaire inrichtingen;
het ten gehore brengen van muziek vanwege het oefenen door militaire
muziekcorpsen in de buitenlucht gedurende de dagperiode met een maximum
van twee uren per week op militaire inrichtingen.
Artikel 4.6 Geluidhinder door toestellen of apparatenAfbakeningDoor in het eerste lid de zinsnede “een inrichting in de zin van de Wet
milieubeheer of het Besluit” op te nemen wordt de afbakening direct vastgelegd.
Een inrichting in de zin van de Wet milieubeheer heeft ofwel een
milieuvergunning nodig (waarin geluidsvoorschriften zijn opgenomen) ofwel zijn
algemene regels op grond van het Besluit van toepassing. In deze algemene regels
zijn ook geluidsvoorschriften opgenomen.In de praktijk zullen vooral de Zondagswet, Wet Geluidhinder, Wet openbare
manifestaties en het Vuurwerkbesluit een afbakeningsdiscussie opleveren. Daarom
is gekozen om deze wetten afzonderlijk te benoemen in lid 3.De provinciale milieuverordening is toegevoegd aan dit lid. In een provinciale
milieuverordening kunnen namelijk zogenaamde milieubeschermingsgebieden worden
aangewezen, waaronder stiltegebieden. Voor deze stiltegebieden kunnen bij
provinciale milieuverordening regels over het voorkomen en beperken van
geluidhinder worden gesteld, waaronder verbodsbepalingen. De provinciale
milieuverordening gaat in dit geval voor de gemeentelijke verordening.Artikel 4.6 heeft betrekking op de vormen van geluidhinder waarin andere
regelingen niet voorzien. Onder andere valt te denken aan:
een niet permanente activiteit in een niet besloten ruimte, zoals een
kermis, een heidefeest, een braderie, een rally, enz.;
het door middel van luidsprekers op voertuigen of anderszins reclame of
muziek maken of mededelingen doen;
het ten gehore brengen van achtergrondmuziek in winkelstraten;
het gebruik van diverse geluidproducerende recreatietoestellen;
het gebruik van bouwmachines, zoals compressors, cirkelzagen, trilhamers
en heistellingen;
het toepassen van knalapparatuur om vogels te verjagen, enz.;
overige handelingen waardoor geluidoverlast ontstaat.
Voorts kunnen onder artikel 4.6 vormen van geluidhinder vallen, veroorzaakt door
het beoefenen van “lawaaiige” hobby’s, het voortdurend bespelen van
muziekinstrumenten, het gebruiken van elektro- akoestische apparatuur, het laten
draaien van koelaggregaten op vrachtwagens, enz. Met name voor deze vormen van
geluidhinder ontbreken algemeen geldende criteria of normen. Dit behoeft ook
niemand te verwonderen: de bron van geluidhinder is niet een bepaalde,
aanwijsbare inrichting of gedraging. In beginsel kan het elke gedraging
betreffen. Van geval tot geval zal daarom moeten worden nagegaan in welke
situatie en gedurende welke tijden er sprake is van geluidhinder, en welke
maatregelen kunnen worden genomen. Uitgangspunt daarbij zal moeten zijn dat een
zekere mate van (geluid)hinder als zijnde onvermijdelijk zal moeten worden
aanvaard. Het college kan ontheffing van het verbod verlenen, zo nodig met
voorschriften.Artikel 4.7 Geluidhinder door dierenDeze bepaling regelt de verplichting om te zorgen dat dieren geen geluidhinder
veroorzaken voor de omgeving. De verplichting geldt voor degene die de zorg
heeft voor een dier, dat wil zeggen de eigenaar of de houder. De afbakening
betreft de Wet Milieubeheer, omdat voor inrichtingen die daaronder vallen,
bijvoorbeeld dierenasiels, al regels betreffende geluidhinder gelden.Artikel 4.8 Geluidhinder door bromfietsen e.d.Dit artikel verbiedt het zich “(geluid)hinderlijk” gedragen met een
motorvoertuig of een bromfiets. “Gedragen” betreft niet alleen het rond rijden,
maar ook het stilstaan met (luidruchtig) draaiende motor.Dit artikel komt niet in strijd met het bepaalde in de Wegenverkeerswet; de Hoge
Raad heeft uitgemaakt dat deze wet geen betrekking heeft op het misbruiken van
de weg door personen die daarbij geen eigen verkeersbelang kunnen doen
gelden.Artikel 4.9 Geluidhinder door vrachtauto’s en artikel 4.10 Routering.Deze artikelen spreken voor zich.AFDELING 2 BODEM-, WEG- EN MILIEUVERONTREINIGINGArtikel 4.11 Natuurlijke behoefte doenDit artikel spreekt voor zich.Artikel 4.12 Toestand van sloten en andere wateren en niet openbare riolen en putten
buiten gebouwen Dit artikel spreekt voor zich. AFDELING 3 MAATREGELEN TEGEN ONTSIERING EN STANKOVERLASTArtikel 4.13 Opslag voertuigen, vaartuigen, mest, afvalstoffen enz.Deze bepaling verschaft een basis voor het treffen van maatregelen tegen een uit
oogpunt van welstand en bescherming van de openbare gezondheid ontoelaatbare
opslag van bromfietsen en caravans e.d. en landbouwproducten. Het college is
bevoegd bepaalde plaatsen aan te wijzen waar deze opslag verboden is c.q. aan
bepaalde regels gebonden is.Deze bepaling ziet niet op handelingen die plaatsvinden op de “weg” in de zin
van de wegenverkeerswetgeving. Deze afbakening is aangebracht omdat voorzover de
in deze bepaling genoemde activiteiten plaatsvinden op de “weg” daartegen kan
worden opgetreden op basis van andere in deze verordening opgenomen
voorschriften.De in de afdeling 5.1 “Parkeerexcessen” opgenomen artikelen bevatten onder meer
bepalingen ten aanzien van het plaatsen of hebben op de weg van niet-rijklare
voertuigen en voertuigwrakken, het gebruik van de weg als stallingsruimte voor
auto’s door garagebedrijven e.d. en het parkeren van caravans e.d.Artikel 4.14 Ontsierende, hinderlijke of gevaarlijke reclamesDit artikel verbiedt om handelsreclame te maken of te voeren waardoor het
verkeer in gevaar wordt gebracht of ontsierende of ernstige hinder ontstaat voor
de omgeving. Handelsreclame is gedefinieerd in artikel 1 van de APV als: iedere openbare
aanprijzing van goederen of diensten, waarmee kennelijk beoogd wordt een
commercieel belang te dienen. In het begrip handelsreclame ligt besloten dat het
in dit artikel gaat om niet-ideële reclame, waarbij geen gedachten of gevoelens
worden geopenbaard. Volgens vaste jurisprudentie behoren reclame-uitingen in de
commerciële sfeer niet tot het eigenlijke gebied van de vrijheid van
meningsuiting als bedoeld in artikel 7 van de Grondwet.Onroerende zaken zijn volgens het artikel 3:3, eerste lid, van het Burgerlijk
Wetboek onder meer de grond, de met de grond verenigde beplantingen en de
gebouwen en werken die duurzaam met de grond zijn verenigd. Artikel 4.15 Vergunningplicht reclame In dit artikel is een vergunningplicht opgenomen om in het openbaar reclame te
maken. Zie hiervoor ook de toelichting op artikel 4.14. Voor een reclame van
enige omvang of betekenis is doorgaans tevens een bouwvergunning nodig is,
waardoor aan de welstand kan worden getoetst. Artikel 4.16 Vergunningplicht lichtreclameHierin is opgenomen een verbod om zonder vergunning van het college op of aan
een onroerende zaak verlichte handelsreclame te maken. Voor een reclame van
enige omvang of betekenis is doorgaand tevens een bouwvergunnng nodig, waardoor
aan de welstand kan worden getoetst.In het tweede lid zijn de weigeringsgronden opgenomen. AFDELING 4 KAMPEREN BUITEN KAMPEERTERREINENArtikel 4.17 BegripsbepalingIn verband met de afschaffing van de Wet op de Openluchtrecreatie (WOR) met
ingang van 1 januari 2008 zijn de artikelen in deze afdeling opgenomen. Dit ter
voorkoming van ongewenste situaties.In de Begripsbepaling gaat het in het algemeen over een tent, tentwagen,
kampeerwagen en caravan.Artikel 4.18 Recreatief nachtverblijf buiten kampeerterreinenDit artikel spreekt voor zich.Artikel 4.19 Aanwijzing kampeerplaatsenDit artikel spreekt voor zich.HOOFDSTUK 5 ANDERE ONDERWERPEN BETREFFENDE DE HUISHOUDING DER
GEMEENTEAFDELING 5.1 PARKEEREXCESSENAlgemene toelichting 1. Bevoegdheid tot regeling van parkeerexcessenSinds de inwerkingtreding van de Wegenverkeerswet 1994 (WVW 1994) kunnen
verkeersbesluiten, behalve ten behoeve van de verkeersveiligheid en de vrijheid
van het verkeer, ook worden genomen ter bescherming van de zogenaamde
milieubelangen. Hierbij moet worden gedacht aan maatregelen ter voorkoming of
beperking van overlast, hinder of schade dan wel aantasting van het karakter of
de functie van objecten of gebieden ten gevolge van het verkeer. Artikel 2a WVW
1994 geeft aan dat gemeenten bevoegd zijn om parkeerexcessenbepalingen vast te
stellen. De grondslag voor dergelijke bepalingen is overigens gewoon artikel 149
Gemeentewet.2. Begrip “parkeerexces”In de wegenverkeerswetgeving wordt nergens aangegeven wat het begrip
“parkeerexces” precies inhoudt. Blijkens de jurisprudentie kan onder het begrip
“parkeerexces” ieder excessief parkeren op de weg worden begrepen, dus:
zowel wanneer het parkeren op de weg betreft dat met het oog op de
verdeling van de beschikbare parkeerruimte jegens andere weggebruikers,
die gelegenheid om te parkeren behoeven, buitensporig is en uit dien
hoofde niet toelaatbaar kan worden geacht (verkeersmotief; eigenlijke
aanvulling).
in deze omschrijving ligt besloten, dat het gebruik van de weg als
parkeerplaats op zich zelf niet ongeoorloofd is te achten, maar wel dat
de aard van het voertuig, het met het parkeren beoogde doel of het
aantal te parkeren voertuigen relatief gezien een te grote ruimte opeist
in vergelijking met de behoefte aan parkeerruimte van anderen;
alsook wanneer het gaat om parkeren dat onaanvaardbaar is te achten om
andere motieven, zoals het tegengaan van aantasting van de openbare orde
of veiligheid en de bescherming van het uiterlijk aanzien van de
gemeente, voorkoming van uitzichtbelemmering en stankoverlast
(oneigenlijke aanvulling).
3. Beperking tot gedragingen op de weg Bij parkeerexcessen “in eigenlijke zin” gaat het om gedragingen op de weg in de
zin van de WVW 1994. Onder weg verstaat deze APV ingevolge artikel 1.1 hetzelfde
als de WVW 1994 daaronder verstaat. In de afdeling “Parkeerexcessen” zijn niet uitsluitend onderwerpen geregeld
welke als parkeerexcessen “in eigenlijke zin” kunnen worden aangeduid. Zo hebben
artikelen ook betrekking op gedragingen buiten de weg in de zin van de WVW 1994. Ter wille van de overzichtelijkheid zijn de bepalingen betreffende
parkeerexcessen - zowel de “eigenlijke” als de “oneigenlijke” - zoveel mogelijk
in een afdeling samengevoegd. De bedoelde gedragingen zullen door het publiek
immers alle als parkeerexces worden ervaren.Artikel 5.1 Parkeren van voertuigen van autobedrijf e.d.Eerste lid, onder a.Deze bepaling beoogt optreden mogelijk te maken tegen die autohandelaren en
exploitanten van garage-, herstel- en autoverhuurbedrijven die de weg
voortdurend gebruiken als stallingsruimte voor auto’s die hun toebehoren of zijn
toevertrouwd. Het gaat hier om situaties waarin het gebruik van parkeerruimte op
buitensporige wijze plaats heeft en uit dien hoofde niet toelaatbaar kan worden
geacht (verkeersmotief).Deze bepaling heeft slechts betrekking op “eigenlijke” parkeerexcessen, dat wil
zeggen op het parkeren van voertuigen op de weg (in de zin van de WVW 1994). Eerste lid, onder b.Reparatie- en sloopwerkzaamheden aan op de weg geparkeerde voertuigen in het
kader van de uitoefening van een (neven)bedrijf, geven veelal klachten inzake
geluidsoverlast en verontreiniging van de weg; in mindere mate wordt geklaagd
over de als gevolg van deze activiteiten verminderde parkeergelegenheid.Met het oog op het vorenstaande is de strafbaarheid van het herstellen of slopen
op de weg niet gerelateerd aan de omstandigheid dat er sprake moet zijn van drie
of meer voertuigen.Ingevolge de aanhef is slechts diegene strafbaar die bij herhaling de weg als
werkplaats voor reparatie- of sloopdoeleinden gebruikt. Ook voor diegenen moet
echter de mogelijkheid blijven bestaan aan de door hem (en zijn gezin) gebruikte
auto kleine reparatiewerkzaamheden te verrichten. Het vierde lid opent deze
mogelijkheid.Tweede lidAangezien het parkeren van voertuigen van rijschoolhouders en taxiondernemers
excessieve vormen kan aannemen, is in het tweede lid daarom expliciet bepaald
dat onder “verhuren”, zoals in het eerste lid bedoeld, mede wordt verstaan het
gebruiken van voertuigen voor het geven van rijlessen of voor het vervoeren van
personen tegen betaling. Aldus kan ook tegen excessief gebruik van de weg door
rijschoolhouders en taxiondernemers worden opgetreden.Derde lidOnder a. is het woord “vergen” gebezigd in plaats van “duren” teneinde twijfel
over de vraag of met een bepaalde herstel- of onderhoudswerkzaamheid meer dan
een uur gemoeid is, zoveel mogelijk uit te sluiten. Bij het gebruik van de term
“vergen” beschikt men over een meer objectieve maatstaf.Het bepaalde bij artikel 5.1 kan niet als een soort “escape” fungeren ten
opzichte van de andere in deze afdeling opgenomen verbodsbepalingen. Artikel 5.1 mag met andere woorden niet gelezen worden in verband met de andere
artikelen in de afdeling, in die zin dat de “faciliteit” die in artikel 5.1 is
besloten - garagehouders enz. mogen twee auto’s sowieso op de weg laten staan -
ook impliceert dat zij een autowrak, een niet-rijklaar voertuig, een groot
voertuig enz. ongelimiteerd lang op de weg mogen laten staan, omdat de ruimte
die hen is aangewezen dezelfde blijft.Het bepaalde bij artikel 5.1 geeft de daarin genoemde personen niet een
“vrijstelling” om voertuigen te parkeren in afwijking van de andere
verbodsbepalingen in deze afdeling. Immers, in artikel 5.1 bestaat het excessieve in de ruimte die door het aantal
voertuigen in beslag wordt genomen, in bijvoorbeeld de artikelen 5.3 en 5.4
bestaat het excessieve met name in het niet gerechtvaardigde doel om gedurende
lange tijd parkeerruimte in beslag te nemen met wrakken of daarvan nauwelijks te
onderscheiden vehikels. Dit doel is, indien zulks door garagehouders geschiedt,
even onduldbaar als wanneer particulieren zich hieraan bezondigen.Vierde lidHet verlenen van een ontheffing ingevolge dit lid zal in het algemeen op zijn
plaats zijn in geval, alle omstandigheden in aanmerking genomen, redelijkerwijs
moet worden aanvaard dat de exploitant geen andere mogelijkheden ten dienste
staan dan de hem toebehorende of toevertrouwde auto’s op de weg te parkeren. Aan
de ontheffing kunnen uiteraard voorschriften worden verbonden. Artikel 5.2 Te koop aanbieden van voertuigenHet komt regelmatig voor dat eigenaren hun voertuig te koop aanbieden op de
openbare weg. Wanneer het een enkel voertuig betreft, is dit geen echt probleem.
Van aantasting van het uiterlijk aanzien van de omgeving is niet of nauwelijks
sprake, de overlast voor de omwonenden blijft beperkt en het gebruik van de
beschikbare parkeerruimte kan niet excessief genoemd worden. Anders ligt het
wanneer de voertuigen met grote aantallen tegelijk aangeboden worden. Behalve
dat het uiterlijk aanzien wordt aangetast, kan dit voor de omwonenden
aanzienlijke overlast met zich meebrengen. Ook wordt er een beslag op de
beschikbare parkeerruimte gelegd. Artikel 5.3 Defecte voertuigenVeelvuldig doet zich het verschijnsel voor dat niet-rijklare voertuigen op de
weg worden geplaatst. De eigenaar of houder van een of meer van dergelijke
voertuigen heeft deze meestal aangekocht om na weken of zelfs maanden van
nijvere zelfwerkzaamheid weer een volwaardig voertuig te creëren. Soms slaagt
hij in deze poging niet, waarna het voertuig op de weg wordt achtergelaten, waar
het na verloop van tijd degenereert tot autowrak. Deze bepaling richt zich in
het bijzonder tegen dit soort parkeergedragingen. Het excessieve is in het
bijzonder gelegen in het in relatie tot het tekort aan parkeerruimte niet
gerechtvaardigde doel waartoe men het voertuig op de weg zet. Daarnaast kan het
hier bedoelde parkeren een ontsiering van het uiterlijk aanzien van de gemeente
meebrengen en om die reden excessief zijn. Beperking van het verbod tot die
gevallen waarin er sprake is van min of meer ernstige gebreken aan het voertuig,
moet noodzakelijk worden geacht, wil het verbod niet een te ruime strekking
krijgen.Deze bepaling ziet slechts op “eigenlijke” parkeerexcessen, dat wil zeggen op
het plaatsen en hebben van defecte voertuigen op de weg (in de zin van de WVW
1994). Artikel 5.4 VoertuigwrakkenAnders dan de niet-rijklare voertuigen die ingeval van parkeren gedurende zekere
tijd in het bijzonder een parkeerexces kunnen opleveren door het in relatie tot
het tekort aan parkeerruimte niet gerechtvaardigde doel waartoe men een voertuig
op de weg zet, geeft een achtergelaten voertuigwrak, inclusief een fiets of
bromfiets, in de eerste plaats aanstoot, doordat het een ontsierend element in
het straatbeeld vormt. Ook houdt een wrak een gevaar in voor spelende kinderen en voor de
weggebruikers. Het op de weg plaatsen of hebben van een wrak is dus primair om
die reden excessief. Artikel 5.5 Kampeermiddelen e.d.Eerste lid, onder a.Deze bepaling richt zich tegen het langer dan nodig plaatsen of hebben van
voertuigen die voor recreatie e.d. worden gebruikt. Hieronder vallen in ieder
geval: caravans, campers, kampeerwagens, aanhangwagens, magazijnwagens,
keetwagens e.d. op de weg. Met de zinsnede “of anderszins voor andere dan
verkeersdoeleinden wordt gebruikt” is beoogd aan te geven dat alle soorten
(aanhang)wagens en voertuigen, die niet “dagelijks” worden gebruikt als
vervoermiddel onder deze bepaling kunnen vallen. Het excessieve van het hier
bedoelde parkeren is in de eerste plaats gelegen in het buitensporige gebruik
van parkeerruimte dat daarmee gepaard gaat. Daarnaast is dat het ontsieren van
het uiterlijk aanzien van de gemeente.Het plaatsen of hebben gedurende ten hoogste vier achtereenvolgende dagen wordt
niet verboden, opdat de betrokkene de gelegenheid zal hebben zijn kampeerwagen,
caravan of camper voor een te ondernemen reis gereed te maken, respectievelijk
na de reis op te ruimen.Eerste lid, onder b.Deze bepaling richt zich ook tegen het ontsieren van het uiterlijk aanzien van
de gemeente door het doen of laten staan van caravans e.d. elders dan op de
weg.Artikel 5.6 Parkeren van reclamevoertuigenDeze bepaling richt zich tegen degenen die voor een beroep of bedrijf
handelsreclame maken door een of meer voertuigen, voorzien van
reclameopschriften, op de weg te parkeren. Hierbij staat het maken van reclame
voorop. Als handelsreclame in de zin van dit artikel wordt niet gezien de
vermelding op een voertuig van de naam van het bedrijf waarbij het voertuig in
gebruik is en een (korte) aanduiding van de goederen of diensten die dat bedrijf
pleegt aan te bieden. Deze voertuigen worden immers niet primair gebruikt “met
het kennelijke doel om daarmee handelsreclame te maken”, maar vooral als
vervoersmiddel.Het excessieve is primair gelegen in het in relatie tussen het tekort aan
parkeerruimte en het niet gerechtvaardigde doel waartoe men het voertuig op de
weg zet. Dit doel kan reeds met één voertuig worden bereikt. In de tweede plaats
kan het excessieve gelegen zijn in het motief van het tegengaan van ontsiering
van het uiterlijk aanzien van de gemeente. Artikel 5.7 Parkeren van grote voertuigenEerste lidDeze bepaling beoogt de aantasting van het uiterlijk aanzien tegen te gaan van
de gemeente door het doen of laten staan van bepaalde voertuigen. Het doen of laten staan van grote voertuigen kan immers op bepaalde plaatsen,
zoals op dorpspleinen, in parken, op rustieke plekjes in open landschappen een
ernstige aantasting van het dorps- of landschapsschoon betekenen. Vrachtauto’s,
aanhangwagens, kermiswagens en reclameauto’s bijvoorbeeld kunnen op dergelijke
plaatsen een zeer storend element vormen. Het zijn deze situaties waarop deze
bepaling het oog heeft.Gezien het motief van deze bepaling heeft zij ook betrekking op het parkeren van
grote voertuigen buiten de weg. In zoverre heeft deze bepaling dus niet enkel
betrekking op “eigenlijke” parkeerexcessen.Wat het motief: bescherming van het uiterlijk aanzien van de gemeente betreft,
dient er op te worden gewezen, dat het niet noodzakelijkerwijs behoeft te gaan
om (het parkeren op of bij) plaatsen, die uit een oogpunt van dorpsschoon of
karakteristiek een bijzondere betekenis hebben, wil er sprake kunnen zijn van
een “parkeerexces”.In lid 1 wordt zowel een lengte- als een hoogtecriterium gehanteerd omdat zeer
wel denkbaar is dat een voertuig weliswaar nog geen lengte van 6 meter heeft,
doch niettemin op grond van de hoogte schadelijk moet worden geacht voor het
uiterlijk aanzien van de gemeente.Tweede lidDeze bepaling beoogt optreden mogelijk te maken tegen het parkeren van grote
voertuigen op de weg (in de zin van de WVW 1994), omdat het gepaard gaat met een
excessief gebruik van de weg.Met betrekking tot dit motief: buitensporig gebruik van de weg, wordt opgemerkt,
dat het in dat verband niet noodzakelijkerwijs om (het parkeren van) méér
voertuigen behoeft te gaan. Ook het parkeren van één groot voertuig kan een
parkeerexces in deze zin opleveren. In het licht van het motief van deze
bepaling is het stellen van een hoogtegrens minder opportuun.Derde lidDe werking van het in het tweede lid gestelde verbod is ingevolge dit lid
beperkt tot de avond en de nacht, alsmede het weekeinde en de doordeweekse
feestdagen. Het lijkt in het algemeen niet redelijk om het parkeren van grote
voertuigen op de weg ook gedurende de werkdag te verbieden. Dit zou de belangen
van met name handel en industrie te zeer schaden. Dit ligt echter anders wanneer
de bescherming van het uiterlijk aanzien van de gemeente in het geding is.Het parkeren van grote voertuigen op plaatsen waar dit naar de mening van het
college schadelijk is voor dit uiterlijk aanzien, moet te allen tijde verboden
kunnen worden. Daarom geldt de in het derde lid vervatte uitzondering niet voor
het in het eerste lid gestelde verbod.Overigens blijft ook tijdens de perioden waarin het verbod bedoeld in het tweede
lid niet van toepassing is, het zodanig parkeren van vrachtwagens dat aan
bewoners of gebruikers van gebouwen hinder of overlast wordt aangedaan, verboden
krachtens het artikel 5.8.Vierde lidNaast de krachtens het tweede lid geldende beperkingen kent dit lid aan het
college de bevoegdheid toe ter zake van de in de eerste twee leden omschreven
verboden een ontheffing te verlenen.Aldus kan worden voorkomen dat de werking van deze verboden zou leiden tot een
onevenredige aantasting van bedrijfsbelangen.Verzoeken om ontheffing zullen van geval tot geval moeten worden bekeken. Aan
een ontheffing kunnen uiteraard voorschriften worden verbonden betreffende de
tijd en de plaats waarop deze zal gelden.Artikel 5.8 Parkeren van uitzichtbelemmerende voertuigenEerste lidDeze bepaling beoogt optreden mogelijk te maken tegen het op de weg parkeren van
vrachtwagens e.d. bij andermans voor bewoning of ander dagelijks gebruik bestemd
gebouw, zodanig, dat daardoor het uitzicht van bewoners of gebruikers van het
gebouw op hinderlijke wijze wordt belemmerd of hen anderszins hinder of overlast
wordt aangedaan. Door opneming van de bestanddelen “of hen anderszins hinder of overlast wordt
aangedaan” zijn ook mogelijke andere vormen van hinder of overlast dan
uitzichtbelemmering, door het parkeren van grote voertuigen aan bewoners of
gebruikers van gebouwen berokkend, verboden. Hierbij kan worden gedacht aan
belemmering van de lichtval, stankoverlast en geluidsoverlast, bijvoorbeeld ten
gevolge van het starten en warmdraaien van grote voertuigen.Tweede lidDe in dit lid opgenomen uitzondering ziet bijvoorbeeld op (het parkeren van)
"hoogwerkers", meetwagens e.d.Artikel 5.9 Aantasting groenvoorzieningen door voertuigenEerste lidHet is helaas een veelvuldig voorkomend verschijnsel dat groenstroken, openbare
beplantingen, plantsoenen en grasperken worden benut voor het parkeren van
voertuigen.Met de onderhavige bepaling wordt beoogd beschadiging van groenstroken e.d., die
het uiterlijk aanzien van de gemeente beogen te verfraaien, te voorkomen en het
groen beter aan zijn bestemming te doen beantwoorden.Artikel 5.10 Overlast van fiets, bromfiets of gehandicaptenvoertuigIn de praktijk wordt regelmatig overlast ondervonden van fietsen en bromfietsen.
In lid 1 is bepaald wanneer het is verboden om een fiets, bromfiets of
gehandicaptenvoertuig te parkeren. Ter regulering van overlast van foutief geplaatste (brom)fietsen is in het
tweede lid van dit artikel aan het college de bevoegdheid gegeven om plaatsen
aan te wijzen waar het verboden is (brom)fietsen neer te zetten buiten de
daarvoor bestemde ruimten of plaatsen dan wel deze daar te laten staan. De
belangen die het college hierbij onder meer in overweging kan nemen zijn: de
bescherming van het uiterlijk aanzien van de gemeente, de voorkoming of
opheffing van overlast of de voorkoming van schade aan de openbare gezondheid.
Bij het laatste motief kan worden gedacht aan het voorkomen van mogelijke
verwondingen aan voetgangers die zich tussen een woud van (brom)fietsen een weg
moeten banen.Na aanwijzing van een plaats waar het verbod zal gelden, kan tegen een foutief
geplaatste (brom)fiets worden opgetreden. Door middel van borden moet worden
aangegeven dat foutief geplaatste (brom)fietsen zullen worden verwijderd. Het
feitelijk verwijderen dient dan beschouwd te worden als toepassing van
bestuursdwang.AFDELING 2 COLLECTERENArtikel 5.11 Inzameling van geld of goederenHet gemeentelijk beleid inzake de verlening van inzamelingsvergunningen heeft
twee uitgangspunten: de inzameling geschiedt door bonafide te achten
instellingen en in het kader van overlast wordt het aantal collecten beperkt en
gelijkmatig over het jaar verdeeld. De collecten van landelijke instellingen, voorkomende op het collecterooster
krijgen een doorlopende inzamelingsvergunning. De inzamelende instelling is
gebaat bij het niet jaarlijks aanvragen van de vergunning. De werkdruk wordt
voor zowel de inzamelende instelling als de gemeente enigszins verminderd. Wel
is een meldingsplicht vereist en blijft de gemeente bijhouden of er in een
bepaalde periode gecollecteerd wordt of niet. Het college zal, bij instellingen
welke twee jaar achtereen geen gebruik maken van de doorlopende vergunning, deze
intrekken, zodat de vrije periode in deze gemeente verruimd wordt.De gemeente volgt het CBF en de Stichting Collecteplan. Voor instellingen die
niet voorkomen op het collecterooster kan een vergunning voor bepaalde tijd
worden afgegeven in een collectevrije periode. Daarbij is uitgangspunt van het
collecterooster dat er slechts één organisatie per week huis-aan-huis mag
collecteren met het oog op het voorkomen van overlast. De weigeringsgronden zijn
in hoofdstuk 1 van deze APV benoemd.Eerste lidVoor het houden van een openbare inzameling is een vergunning van het college
nodig. Het artikel ziet toe op de welbekende inzamelingen van geld middels
collectebussen, maar ook op inzamelingen met gebruik van intekenlijsten en de
inzameling van goederen. Dit laatste komt bijvoorbeeld voor als burgers gevraagd
wordt een bijdrage te leveren aan een voedselpakket. Dit kan middels een gift in
geld maar ook door (vooraf bepaalde) producten te kopen en vervolgens te
doneren. Voor de openbaarheid van de inzameling is het voldoende dat deze op of aan de
openbare weg dan wel op een andere voor het publiek toegankelijke plaats
plaatsvindt. De bepaling ziet zowel op het collecteren voor een ideëel als voor
een commercieel doel.Tweede lidIn het tweede lid is aangegeven dat ook een vergunning vereist is, indien bij
een inzameling geschreven of gedrukte stukken worden aangeboden. Het komt
veelvuldig voor dat het collecteren plaatsvindt onder gelijktijdige aanbieding
van gedrukte stukken, zoals prentbriefkaarten, mapjes briefpapier e.d., waarbij
de opbrengst een charitatieve bestemming heeft.De vraag rijst of deze wijze van collecteren valt onder de bescherming van
artikel 7, eerste lid, van de Grondwet (recht op vrije meningsuiting). Dit is
niet het geval. In het tweede lid van artikel 5.11 zijn de beide handelingen -
het collecteren en het daarbij aanbieden van geschreven of gedrukte stukken -
bewust van elkaar gescheiden. Volgens dit tweede lid is uitsluitend het houden
van openbare inzamelingen van een vergunning afhankelijk, niet het daarbij
aanbieden of verspreiden van geschreven of gedrukte stukken. Daarbij maakt het bijzondere element “... indien daarbij te kennen wordt gegeven
of de indruk wordt gewekt dat de opbrengst geheel of ten dele voor een liefdadig
of een ideëel doel is bestemd” nog eens duidelijk, dat het gaat om een regeling
van het collecteren en niet om een regeling van het venten of colporteren met
gedrukte stukken. Derde lidIn het derde lid van artikel 5.11 is een uitzondering op de vergunningplicht
opgenomen voor inzamelingen die gehouden worden “in besloten kring”. De
uitdrukking “in besloten kring” doelt op gevallen waarin tussen de inzamelende
instelling en de persoon tot wie zij zich richt een bepaalde kerkelijke,
maatschappelijke of verenigingsband bestaat, welke binding de achtergrond vormt
van de actie.Het Centraal Bureau FondsenwervingHet CBF is een onafhankelijke stichting die al sinds 1925 toezicht houdt op de
inzameling van geld voor goede doelen. Een van de belangrijkste taken van het
CBF is het beoordelen van fondsenwervende instellingen. Vrijwel alle Nederlandse
gemeenten zijn aangesloten bij het CBF. De beoordelingen van het CBF vormen een
leidraad bij het verstrekken van de incidentele inzamelingsvergunningen door de
gemeenten aan instellingen die niet voorkomen op het collecterooster. Het CBF
stelt jaarlijks een rooster vast waarin aan grote landelijk collecterende
fondsen voor hun inzamelingsactie een week wordt toegewezen. De “vrije” perioden
zijn beschikbaar voor andere instellingen. Een essentieel element van het
rooster is de exclusiviteit. Direct dialogueDirect dialogue is een fondsenwervingmethode waarbij mensen worden aangesproken
en gevraagd om donateur of lid te worden van een instelling voor een goed doel
en waarbij een intekenlijst wordt aangeboden. Het publiek geeft een machtiging
af. Tot voor kort was de meest voorkomende vorm van direct dialogue inzameling op
plekken met veel lopend publiek, bijvoorbeeld in het winkelgebied of bij
stations. Tegenwoordig wordt deze vorm van inzamelen ook huis-aan-huis
toegepast. De vergunning voor huis-aan-huis direct dialogue kan dan ook alleen
verleend worden voor de vrije perioden, waarin ook ruimte dient te zijn voor
lokale instellingen.AFDELING 3 VENTENArtikel 5.12 BegripsbepalingOnder venten met goederen wordt verstaan: de uitoefening van kleinhandel waarbij
goederen of diensten aan willekeurige voorbijgangers worden aangeboden dan wel
het huis-aan-huis aanbieden van goederen of diensten. Bij venten is het van
belang dat de venter in beweging is. De venter biedt zijn waren voortdurend aan
vanaf een andere plaats. Van venten is sprake wanneer voor de aangeboden goederen of diensten een reële
contraprestatie in de vorm van een vast bedrag wordt gevraagd. Artikel 5.13 VentverbodHet is nog slechts verboden te venten als de openbare orde wordt verstoord, de
openbare veiligheid, de volksgezondheid of het milieu in gevaar komen. Tot het
afschaffen van het vergunningstelsel is besloten, omdat in deze gemeente venten
geen overlast e.d. oplevert. De praktijk van vergunningverlening is dat men de
vergunning vrijwel altijd verleent onder dezelfde voorwaarden. Er is dan ook
geen goede reden waarom een vergunningstelsel nog noodzakelijk en proportioneel
is. Tweede lidHet tweede lid is ingevoegd om te voorkomen dat burgers op zon- en feestdagen of
in de late avonduren en nacht worden lastig gevallen door venters.Derde lidHet derde lid bevat een afbakening naar hogere regelgeving. Artikel 5 van de
Wegenverkeerswet luidt: Het is eenieder verboden zich zodanig te gedragen dat
gevaar op de weg wordt veroorzaakt of kan worden veroorzaakt of dat het verkeer
op de weg wordt gehinderd of kan worden gehinderd.Artikel 5.14 Vrijheid van meningsuitingArtikel 7 Grondwet bepaalt dat geen vergunning mag worden geëist voor de
gebruikmaking van een zelfstandig middel van bekendmaking. Het verspreiden van
handelsreclame wordt niet tot de vrijheid van drukpers gerekend, zie artikel 7,
vierde lid van de Grondwet.Het stellen van beperkingen aan het venten met gedrukte stukken is onder de
volgende criteria toegestaan: de beperking mag geen betrekking hebben op de
inhoud van de gedrukte stukken en er dient gebruik van enige betekenis te
resteren; de beperking mag niet resulteren in een algeheel verbod.AFDELING 4 STANDPLAATSENArtikel 5.15 BegripsbepalingHet hebben van een standplaats ziet op het te koop aanbieden van goederen of
diensten vanaf een vaste plaats. Tweede lidHet tweede lid bepaalt dat de definitie van het eerste lid niet bevat het
innemen van een standplaats op een door de gemeente ingestelde markt op basis
van artikel 160, eerste lid, aanhef en onder h, van de Gemeentewet.Voor het innemen van een standplaats op een bepaald evenement is geen vergunning
krachtens artikel 5.16 nodig. Op het evenement zijn de artikelen 2.15 en 2.16
van toepassing, waarbij de bepalingen met betrekking tot het innemen van een
standplaats niet van toepassing zijn.Artikel 5.16 Standplaatsvergunning en weigeringsgrondenAlgemeenDe standplaatsvergunning dient om te voorkomen dat de openbare orde wordt
verstoord en overlast wordt tegengegaan. Gedacht kan worden aan bijvoorbeeld:
geluidsoverlast, stankoverlast, verkeershinder en overlast door zwerfafval. Vrijheid van meningsuitingVoor het aanbieden van gedrukte stukken als zodanig kan geen vergunning worden
geëist. Het wordt gezien als een zelfstandig middel van verspreiding. Wel is een vergunning noodzakelijk indien vanaf een standplaats gedrukte stukken
worden aangeboden. Deze vergunning is niet vereist vanwege het feit dat gedrukte
stukken worden aangeboden, maar vanwege het feit dat een standplaats wordt
ingenomen. Dus het gaat hier om een standplaatsvergunning.Tweede lid BestemmingsplanDe bepalingen in deze APV met betrekking tot het innemen van een standplaats
zijn gebaseerd op het ordenen van de straathandel en zijn gebaseerd op de
regulerende bevoegdheid van de gemeente van zaken die tot haar huishouding
behoren. Daarnaast vormen de besluiten op grond van de Wet op de ruimtelijke
ordening, zoals een bestemmingsplan, een zelfstandige weigeringsgrond. Dit
betekent dat bij de beoordeling van een aanvraag voor een vergunning voor het
innemen van een standplaats altijd gelet moet worden op de voorschriften die uit
het bestemmingsplan voortvloeien. Strijd met het bestemmingsplan is daarom als
imperatieve weigeringsgrond opgenomen.Derde lid WeigeringsgrondenDe generieke weigeringsgronden worden genoemd in artikel 1.8. Nadere uitleg
daarvan vindt men in de toelichting bij dat artikel.Derde lid, onder a. Redelijke eisen van welstandDe terminologie in dit lid sluit aan bij die van de Woningwet. De weigeringsgrond kan gehanteerd worden indien een of meer standplaatsen worden
ingenomen op een zodanige plaats dat het straatbeeld ernstig verstoord wordt. Derde lid onder b. Redelijk verzorgingsniveauIn het verleden is het beschermen van een redelijk voorzieningenniveau in de
gemeente ten behoeve van de consument als een openbare orde-belang aangemerkt.
De gedachte was dat gevestigde winkeliers geconfronteerd worden met hoge
exploitatiekosten die niet in verhouding staan tot de vrij lage
exploitatiekosten van de straathandelaren. Uit jurisprudentie van de Afdeling
bestuursrecht van de Raad van State blijkt dat het reguleren van de
concurrentieverhoudingen niet als een huishoudelijk belang van de gemeente wordt
aangemerkt. Hierop wordt door de Afdeling slechts één uitzondering toegestaan,
namelijk wanneer het voorzieningenniveau voor de consument in een deel van de
gemeente in gevaar komt. Wil een gemeente op basis hiervan een vergunning
weigeren dan moet worden aangetoond, mede aan de hand van de boekhouding van de
plaatselijke winkelier, dat het voortbestaan van de winkel in gevaar komt als
vanaf een standplaats dezelfde goederen aangeboden worden.MaximumstelselDe Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State heeft bepaald, dat het in
het belang van de openbare orde kan zijn om het aantal te verlenen vergunningen
aan een maximum te binden. Een maximum aantal vergunningen kan eventueel worden
uitgesplitst naar plaats, tijdstip of branche. Indien het totaal aantal
aanvragen om een standplaatsvergunning het totaal aantal af te geven
vergunningen overtreft kan het college een wachtlijst opstellen. WinkeltijdenwetDe Winkeltijdenwet regelt een aantal zaken met betrekking tot de openingstijden
van winkels en het leveren van goederen aan particulieren. De bepalingen uit de
Winkeltijdenwet gelden ook voor de verkoop van goederen vanaf een standplaats. Het toezicht op de naleving van de bepalingen van de Winkeltijdenwet geschiedt
door de Economische Controledienst.WarenwetOp het drijven van handel in waren zoals bedoeld in artikel 1 van de Warenwet
(eetwaren, waaronder tevens worden begrepen kauwpreparaten, andere dan van
tabak, en drinkwaren, alsmede andere roerende zaken) zijn de bepalingen uit de
Warenwet van toepassing. De Warenwet stelt regels met betrekking tot de goede hoedanigheid en aanduiding
van waren. Daarnaast stelt de Warenwet regels met betrekking tot de hygiëne en
degelijkheid van producten. Met betrekking tot het toezicht op de naleving van
de bepalingen van de Warenwet is een afzonderlijk regime van toepassing.De voorschriften die uit de Warenwet voortvloeien gelden naast de voorschriften
die door het college gesteld kunnen worden op basis van een
standplaatsvergunning.Wet milieubeheerIn de Wet milieubeheer wordt een regeling getroffen ten aanzien van inrichtingen
die hinder of overlast kunnen veroorzaken voor de omgeving. Deze bepalingen
gelden ook voor een standplaatshouder, voorzover zijn verkoopplek als
“inrichting” kan worden aangemerkt. Van belang is de regelgeving die geldt voor
bijvoorbeeld patatverkopers, die voor wat betreft de frituurinrichting aan
bepaalde voorwaarden moeten voldoen. Gebruik van de openbare wegVoor het innemen van een standplaats op de openbare weg is een vergunning
vereist. In veel gevallen zal de gemeente de eigenaar of rechthebbende van de
openbare weg zijn. Op grond hiervan kan de gemeente van degene die op de openbare weg met
vergunning een standplaats inneemt een vergoeding bedingen voor het gebruik van
het deel van de openbare weg. De grondslag voor het bedingen van een vergoeding
wordt gegeven in een huurovereenkomst.Artikel 5.17 Toestemming rechthebbendeDit artikel verbiedt de rechthebbende op een terrein toe te laten dat een
standplaats wordt ingenomen, zonder dat hiervoor een vergunning is verstrekt.
Met dit verbod is het mogelijk niet alleen maatregelen te nemen tegen degene die
zonder vergunning een standplaats inneemt maar ook tegen de eigenaar van de
grond die het innemen van een standplaats zonder vergunning toestaat.Artikel 5.18 AfbakeningsbepalingenIn het eerste lid vindt afbakening plaats met de Wet beheer
rijkswaterstaatswerken en het Provinciaal wegenreglement, het tweede lid ziet op
afbakening met de Woningwet.AFDELING 5 SNUFFELMARKTENArtikel 5.19 BegripsbepalingDe laatste tijd komt het in steeds meer plaatsen voor dat particulieren markten
organiseren in grote (doorgaans leegstaande) gebouwen. Hoofdzakelijk worden daar
“ongeregelde” zaken verkocht. Bij “ongeregelde” zaken kan met name worden
gedacht aan incourante goederen, dat wil zeggen goederen, die in de regel niet
meer langs normale handelskanalen het publiek bereiken, zoals bijvoorbeeld
beschadigde artikelen, artikelen die uit de mode zijn, restanten en zaken van
een te liquideren onderneming.Tweede lidVan de snuffelmarkt te onderscheiden zijn:de weekmarkt in de zin van artikel 160, eerste lid, aanhef en onder h, van de
Gemeentewet. Het begrip “markt” is niet nader omschreven in de Gemeentewet. In
de regel worden op een weekmarkt “geregelde” waren verkocht, dat wil zeggen:
geen tweedehands goederen. Indien de te verwachten concentratie van een aantal standplaatsen zo hoog is,
dat het uiterlijk de karakteristieken van een markt krijgt, mag niet meer worden
volstaan met het verlenen van standplaatsvergunningen, maar dient het college
een besluit te nemen over het instellen van een markt. Ook het begrip “jaarmarkt” wordt niet nader gedefinieerd in de Gemeentewet. Bij
een jaarmarkt moet gedacht worden aan een jaarlijks terugkerende traditie. Evenement: de zogenaamde snuffelmarkten worden gehouden in een gebouw of plaats.
Indien het betreft braderieën, vrijmarkten op Koninginnedag of vlooienmarkten in
de openbare ruimte, is deze paragraaf niet van toepassing, maar is er sprake van
een evenement, dat al dan niet vergunningplichtig is op grond van artikel
2.16.Artikel 5.20 Organiseren van een snuffelmarktAlgemeenDe aard van de goederen en de omstandigheden rondom een snuffelmarkt kunnen een
uitstralende werking hebben buiten het gebouw. Het houden van een snuffelmarkt is dan ook verboden als de openbare orde dreigt
te worden aangetast en overlast te verwachten is. WeigeringsgrondenDe weigeringsgronden voor een snuffelmarktvergunning zijn de generieke zoals
genoemd in artikel 1.8.BestemmingsplanStrijd met het bestemmingsplan kan bijvoorbeeld voorkomen als een gebouw een
agrarische of industriebestemming heeft.WinkeltijdenwetDe Winkeltijdenwet is op het houden van een vrije markt van toepassing als de
markt een bedrijfsmatig karakter heeft. Dit is afhankelijk van de aard van de op
de markt ontplooide activiteiten, of er geregelde of ongeregelde goederen worden
verkocht en de frequentie waarmee de markt wordt gehouden.AFDELING 6 OPENBAAR WATERArtikel 5.21 Voorwerpen op, in of boven openbaar waterDit artikel is, ter aanvulling van een aantal andere regelingen, bedoeld om de
overige openbare wateren te vrijwaren van activiteiten die het gebruik op
enigerlei wijze nadelig zouden kunnen beïnvloeden. Artikel 5.22 Ligplaats vaartuigenOp grond van het eerste lid van dit artikel kan het college gedeelten van het
openbaar water aanwijzen waar het is verboden om met een vaartuig (zie de
definitie in artikel 1) ligplaats in te nemen of een ligplaats beschikbaar te
stellen. Het tweede lid, onder a., van dit artikel biedt het college de mogelijkheid om
nadere regels te stellen aan het innemen, hebben of beschikbaar stellen van een
ligplaats. Via deze algemeen werkende voorschriften is het mogelijk om
bijvoorbeeld aan woonschepen die een vaste ligplaats willen innemen of hebben,
eisen te stellen met betrekking tot de afvoer van het afvalwater, de
drinkwatervoorziening etc. Zelfs zou aansluiting op de riolering, het
drinkwater- en elektriciteitsnet voorgeschreven kunnen worden, indien de
mogelijkheden daartoe redelijkerwijs aanwezig zijn.Krachtens het tweede lid van dit artikel heeft het college ook de mogelijkheid
om een differentiatie naar soort en aantal vaartuigen aan te brengen. Zo kunnen ligplaatsen voor pleziervaartuigen aangewezen worden. Bovendien kan
het aantal gelimiteerd worden en kunnen beperkingen worden gesteld aan de
tijdsduur van het innemen van de ligplaats.In de bestemmingsplannen is opgenomen waar het is toegestaan dat woonboten
ligplaats innemen.Artikel 5.23 Aanwijzingen ligplaatsNaast de algemene regels die krachtens artikel 5.22, tweede lid, kunnen worden
uitgevaardigd kan het wenselijk zijn, gelet op de omstandigheden, om aan een
individuele booteigenaar nog nadere aanwijzingen te geven. Dit artikel biedt
daarvoor de grondslag. Artikel 5.24 Verbod innemen ligplaatsDeze bepaling spreekt voor zich.Artikel 5.25 Beschadigen van waterstaatswerkenDeze bepaling heeft alleen betrekking op waterstaatswerken die in beheer zijn
bij de gemeente.Artikel 5.26 ReddingsmiddelenOm te waarborgen dat deze middelen aanwezig zijn en gebruikt kunnen worden voor
het redden van personen is andersoortig gebruik of het voor gebruik onklaar
maken van reddingsmiddelen strafbaar gesteld.Artikel 5.27 Veiligheid op het waterHet Binnenvaartpolitiereglement bepaalt aan welke verkeersregels de schippers
van vaartuigen zich hebben te houden. Zij is dus uitsluitend gericht op de
gebruikers van vaartuigen. Dit artikel verbiedt gevaarlijk gedrag van de overige
gebruikers van het openbaar water.Artikel 5.28 Overlast aan vaartuigenDeze bepaling spreekt voor zich.AFDELING 7 CROSSTERREINENArtikel 5.29CrossterreinenOp het houden van auto- en motorsportevenementen, het crossen met auto’s,
motoren, bromfietsen e.d. al dan niet met een wedstrijdkarakter zijn
verschillende wettelijke regelingen van toepassing. Hierbij speelt mede een rol
in hoeverre deze activiteiten al dan niet op een weg in de zin van de
wegenverkeerswetgeving plaatsvinden.Hieronder wordt aangegeven welke wettelijke regelingen zo al van toepassing
kunnen zijn.1. Wegenverkeerswet 1994 (WVW 1994) en APVIngevolge artikel 110, tweede lid, van de WVW 1994 juncto artikel 5 van het
Reglement rijbewijzen mogen bromfietsen slechts worden bestuurd door personen
die de leeftijd van 16 jaar hebben bereikt. Het verkeersrechtelijk regime is
echter niet van toepassing, wanneer de bedoelde activiteiten zich afspelen op
een terrein dat niet kan worden aangemerkt als een weg die feitelijk voor het
openbaar verkeer openstaat in de zin van de wegenverkeerswetgeving. Auto- of motorsportactiviteit, crossen e.d. met wedstrijdkarakter op de
weg in de zin van de WVW 1994Indien een auto- of motorsportactiviteit, crossen e.d. op de weg, als bedoeld in
de WVW 1994, plaatsvindt en een wedstrijdkarakter heeft, is artikel 10 van de
WVW 1994 van toepassing. Het eerste lid van deze bepaling zegt dat het verboden
is op een weg een wedstrijd met voertuigen te houden of daaraan deel te nemen.
Dit verbod richt zich dus zowel tot de organisator van de wedstrijd als tot de
deelnemers aan de wedstrijd. Auto- of motorsportactiviteit, crossen e.d. met wedstrijdkarakter op andere
wegen dan bedoeld in de zin van de Wegenverkeerswet 1994.Vindt een wedstrijd met voertuigen plaats op andere plaatsen, dan op de weg in
de zin van de WVW 1994, dan kan dit artikel van toepassing zijn. Dit artikel
ziet op het gebruik van motorvoertuigen of een bromfiets als bedoeld in het
Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 (RVV 1990) in het kader van een
wedstrijd op speciaal daarvoor aangewezen terreinen door het college. Kenmerkend
voor het wedstrijdkarakter is dat er een beloning in de vorm van prijzen,
medailles of iets dergelijks in het vooruitzicht worden gesteld.Indien dit artikel van toepassing is, is een vergunning op basis van artikel
2.16 (evenementenartikel) niet meer aan de orde. Auto- of motorsportactiviteit zonder wedstrijdkarakter op de
wegVoor het organiseren van evenementen in het algemeen zijn in principe de
bepalingen van hoofdstuk 2, afdeling 2 “Toezicht op evenementen” van toepassing.
De burgemeester kan in het belang van de openbare orde, veiligheid, zedelijkheid
of gezondheid voorschriften geven omtrent het houden van zo’n evenement dan wel
het evenement geheel verbieden. Deze bepalingen zijn ook van toepassing op auto-
en motorsportevenementen, die geen wedstrijdkarakter hebben, zoals toertochten,
oldtimerritten e.d..2. Wet milieubeheer en APVBij het reguleren van auto- en motorsportactiviteiten, crossen e.d. buiten de
weg moet onderscheid worden gemaakt tussen speciaal daarvoor ingerichte
terreinen, zoals circuits, en overige terreinen, zoals natuurgebieden, parken,
plantsoenen of andere voor recreatief gebruik beschikbare terreinen. De eerst
bedoelde terreinen vallen doorgaans onder de Wet milieubeheer; voor de overige
terreinen kan een gemeente zelf regels stellen.AFDELING 8 VERBOD VUUR TE STOKENArtikel 5.30 Verbod afvalstoffen te verbranden buiten inrichtingen of anderszins vuur
te stokenVoor het verbranden van afvalstoffen buiten inrichtingen is altijd een
ontheffing nodig is op grond van artikel 10.63, tweede lid, Wet milieubeheer.
Het college kan een ontheffing verlenen, indien het belang van de bescherming
van het milieu zich daartegen niet verzet. Uit de kamerbehandeling van artikel 10.63, tweede lid, Wet milieubeheer blijkt
dat de ontheffing kan worden verleend voor: vreugdevuren, zoals paas- en
oudejaarsvuren en voor de instandhouding van waardevolle cultuurlandschappen, in
het kader van klein landschapsbeheer en voor hout dat men van bomen of struiken
afhaalt om het natuurlijke proces om welke reden dan ook te bevorderen. Voor
welke gevallen er nog meer een ontheffing kan worden gegeven, is sterk
afhankelijk van de lokaal specifieke situatie. Op grond van artikel 10.63,
tweede lid, Wet milieubeheer is het in ieder geval verboden ontheffing te
verlenen voor het verbranden van gevaarlijke afvalstoffen. Verder is het mee verbranden van allerlei afvalstoffen (banden, verf, afgewerkte
olie) verboden.Bij het verbranden van afvalstoffen zijn echter vaak openbare orde- en
veiligheidsaspecten van belang. Indien het college deze aspecten wil reguleren,
is eveneens het verlenen van een ontheffing op grond van dit artikel van de APV
noodzakelijk. Er ligt dus een ander motief ten grondslag aan de APV dan aan de
Wet milieubeheer. Tevens wordt het college de mogelijkheid geboden om aan deze
ontheffing voorschriften te verbinden die het belang van de openbare orde en
veiligheid beogen te beschermen. De weigeringsgronden worden genoemd in vierde
lid. De uitzonderingen in lid 2.De ontheffing op grond van artikel 10.63, tweede lid, Wet milieubeheer en de
ontheffing op grond van artikel 5.30, tweede lid, APV worden niet gecombineerd
tot één te verlenen ontheffing. Het blijven twee afzonderlijke besluiten om
reden van het verschil in wettelijke grondslag (Wet milieubeheer versus
Gemeentewet), het verschil in toetsingskader (milieu versus openbare orde) en
het verschil in strafbaarstelling (Wet op de economische delicten versus
Gemeentewet). De gemeente kan wel de aanvraag om beide ontheffingen coördineren. Indien de ontheffing op grond van artikel 10.63, tweede lid, Wet milieubeheer
wordt geweigerd, is er geen ruimte meer voor een ontheffing op grond van artikel
5.30 APV. HOOFDSTUK 6 STRAF-, OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGENHoofdstuk 6 regelt het toezicht en de strafrechtelijke handhaving. Bepalingen
ten aanzien van bestuursrechtelijke handhaving van de voorschriften van deze
verordening zijn elders te vinden. Zie hiervoor onder meer de Algemene wet
bestuursrecht en de Gemeentewet.Artikel 6.1 Strafbepaling Op grond van artikel 154 van de Gemeentewet is de gemeenteraad bevoegd om straf
te stellen op overtreding van zijn verordeningen. Deze straf kan niet zwaarder
zijn dan hechtenis van ten hoogste drie maanden of een geldboete van de tweede
categorie . In artikel 23 van het Wetboek van Strafrecht zijn de maxima van de zes
boetecategorieën opgenomen. Het maximum van een boete van de tweede categorie
bedraagt euro 2250. Het is overigens uiteindelijk de strafrechter die de soort
en de maat van de straf in een concreet geval bepaalt, tot de grens van de door
de gemeenteraad gekozen boetecategorie. Hierbij dient de rechter op grond van
artikel 24 Wetboek van Strafrecht rekening te houden met de draagkracht van de
verdachte. Op grond van artikel 91 juncto artikel 51 Wetboek van Strafrecht vallen ook
rechtspersonen onder de werking van gemeentelijke strafbepalingen.Niet alleen de overtreding van in de verordening opgenomen bepalingen wordt in
dit artikel met straf bedreigd. In een aantal bepalingen wordt aan het college
de bevoegdheid gedelegeerd nadere regels te stellen. Ook de overtreding hiervan
levert een strafbaar feit op. Dit geldt ook voor de overtreding van krachtens
artikel 1.5 gegeven beperkingen en voorschriften bij een vergunning of een
ontheffing. Dit laat onverlet dat bestuursrechtelijke handhaving wel mogelijk is.Artikel 6.2 ToezichthoudersIn het eerste lid van deze bepaling zijn toezichthouders aangewezen en ingevolge
het tweede lid kunnen de burgemeester en het college toezichthouders aanwijzen.
Een persoon die belast wordt met het houden van toezicht op de naleving van deze
verordening wordt toezichthouder en heeft daardoor verschillende bevoegdheden.
Hij mag plaatsen betreden, inlichtingen en inzage van stukken vorderen, monsters
nemen en vervoermiddelen zoeken. Toezicht vindt plaats in een stadium waarin
(nog) geen sprake is van een redelijk vermoeden dat er een strafbaar feit is
gepleegd. Dit handhavingtoezicht, ook wel controle genoemd, wordt beheerst door
het bestuursrecht. De algemene regels zijn opgenomen in afdeling 5:2 van de
Algemene wet bestuursrecht. Toezichthouders kunnen zowel individueel als categoraal worden aangewezen. Bij
een individuele aanwijzing worden personen met toezicht belast door hen met name
te noemen of door aanduiding van hun functie. Bij een categorale aanwijzing
wordt in het aanwijzingsbesluit veelal de dienst genoemd waartoe de met toezicht
belaste personen behoren.Buitengewone opsporingsambtenaren (BOA’s) ontlenen hun bevoegdheid aan het
Wetboek van Strafvordering (artikel 141 en 142) . De aanwijzing als
toezichthouder in deze verordening is de grondslag voor het hebben van
opsporingsbevoegdheid.Artikel 6.3 Binnentreden woningen`Op basis van artikel 5:15 Algemene wet bestuursrecht is een toezichthouder
bevoegd elke plaats te betreden met uitzondering van woningen zonder toestemming
van de bewoner. “Plaats” is daarbij een ruim begrip en omvat niet alleen erven
en andere (bedrijfs)terreinen, maar ook (bedrijfs)gebouwen. Dat de Algemene wet
bestuursrecht een uitzondering maakt voor het betreden van een woning zonder
toestemming van de bewoner vloeit voort uit het in artikel 12 van de Grondwet
vastgelegde “huisrecht”. Op grond hiervan is voor het binnentreden van woningen zonder toestemming van
de bewoner steeds een grondslag in een bijzondere wet vereist. Voor de
handhaving van gemeentelijke verordeningen is de basis voor het binnentreden
zonder toestemming van de bewoner gelegd in artikel 149a van de Gemeentewet. Op
grond van dit artikel kan aan toezichthouders deze bevoegdheid worden toegekend,
indien het gaat om het toezicht op de naleving van bij verordening gegeven
voorschriften die strekken tot handhaving van de openbare orde of veiligheid of
bescherming van het leven of de gezondheid van personen. In de Algemene wet op
het binnentreden zijn de vormvoorschriften gegeven die bij het binnentreden van
een woning in acht genomen moeten worden. Voor een bepaling in de APV wordt de bevoegdheid om een woning zonder
toestemming van de bewoner te betreden rechtstreeks ontleend aan een bijzondere
wet. Het betreft artikel 2.3 inzake betogingen, dat steunt op artikel 4 van de
Wet openbare manifestaties (WOM). In artikel 8 van de WOM wordt de bevoegdheid
tot het binnentreden van woningen en andere plaatsen geregeld.Artikel 6.4 Inwerkingtreding nieuwe en intrekking oude verordeningEerste lidDe datum waarop de nieuwe verordening in werking treedt, is de datum waarop de
oude verordening vervalt.Tweede lidDe APV is een besluit van het gemeentebestuur op overtreding waarvan straf is
gesteld. Een dergelijk besluit wordt op dezelfde wijze bekendgemaakt als alle
overige besluiten van het gemeentebestuur die algemeen verbindende voorschriften
inhouden. Artikel 6.5 OvergangsbepalingHet betreft in dit artikel besluiten, genomen krachtens de oude verordening
bedoeld in artikel 6.4, eerste lid, dus de Algemene Politieverordening voor de
gemeente Ouder-Amstel. De besluiten waar het om gaat zijn vergunningen,
ontheffingen, voorschriften en beperkingen, nadere regels, beleidsregels en
aanwijzingbesluiten.Op aanvragen om een besluit, ingediend onder de oude verordening, wordt volgens
de Algemene wet bestuursrecht beslist overeenkomstig de nieuwe verordening.Op bezwaarschriften ingediend tegen besluiten genomen onder het oude recht,
wordt eveneens besloten krachtens deze verordening met dien verstande dat de
bezwaarde niet in een nadeliger positie mag komen dan hij onder het oude recht
zou hebben gehad.