CVDR59213_1Verordening rechtspositie wethouders, raads- en commissieleden 2006nlregelingGrave2018-05-22GraveGraafsche courantVerordening rechtspositie wethouders, raads- en commissieleden 2006Gemeentewet, art. 44, lid 2 en 3Gemeentewet, art. 95 t/m 99Gemeentewet, art. 147gemeenteraadbestuur en recht2006-12-04De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2006-12-042006-11-152014-07-01Nieuwe regelingGeen.Geen.Deze regeling vervangt de Verordening voorzieningen wethouders, raads- en commissieleden.Verordening rechtspositie wethouders, raads- en commissieleden 2006De raad van de gemeente Grave,gelet op de artikelen 44, tweede en derde lid,
95 tot en met 99 en 147 van de Gemeentewet,gelet op het Rechtspositiebesluit
wethouders en het rechtspositiebesluit raads- en commissieleden,besluit vast
te stellen de volgende verordening:Verordening rechtspositie
wethouders, raads- en commissieleden 2006IBegripsomschrijvingenIn deze verordening wordt verstaan onder:
commissie: een commissie als bedoeld in hoofdstuk V van de
Gemeentewet;
Rechtspositiebesluit wethouders: het Koninklijk Besluit van 22
maart 1994, Stb. 243;
Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden: het Koninklijk
Besluit van 22 maart 1994, Stb. 244;
Regeling rechtspositie wethouders: de ministeriële regeling van
20 februari 2001, Stcrt. 41 als bedoeld in artikel 23 van het
Rechtspositiebesluit wethouders;
Reisbesluit binnenland: het Koninklijk Besluit van 1 maart 1993,
Stb. 144;
Reisregeling binnenland: het besluit van de Minister van
Binnenlandse Zaken van 16 maart 1993, nr. AB93/U280, Stcrt. 56;
raadslid: lid van de gemeenteraad, niet zijnde wethouder;
Verplaatsingskostenbesluit 1989: het Koninklijk Besluit van 6
oktober 1989, Stb. 424;
griffier: de griffier, bedoeld in artikel 107 van de
Gemeentewet;
gemeentesecretaris: de secretaris, bedoeld in artikel 102 van de
Gemeentewet.
IIVoorzieningen voor raadsleden2Vergoeding voor de werkzaamhedenAan het raadslid wordt een vergoeding voor de werkzaamheden toegekend
die gelijk is aan het bedrag, vermeld in artikel 2, eerste lid, van het
Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden, zoals dit bedrag
jaarlijks door de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
wordt herzien.3Onkostenvergoeding1.Aan het raadslid wordt een onkostenvergoeding voor aan de
uitoefening van het raadslidmaatschap verbonden kosten toegekend die
gelijk is aan het bedrag, vermeld in artikel 2, derde lid, van het
Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden, zoals dit bedrag
jaarlijks door de minister van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties wordt herzien.2.Ten aanzien van een raadslid van wie de arbeidsverhouding ingevolge
artikel 4, aanhef en onderdeel f, van de Wet op de loonbelasting
1964 voor de toepassing van die wet als dienstbetrekking wordt
aangemerkt, wordt in afwijking van het eerste lid een
onkostenvergoeding toegekend die gelijk is aan het bedrag, vermeld
in artikel 2, vierde lid, van het Rechtspositiebesluit raads- en
commissieleden, zoals dat bedrag jaarlijks door de minister van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties wordt herzien.4Berekening en betaling vaste vergoedingen1.Hij die gedurende een gedeelte van het kalenderjaar raadslid is
geweest ontvangt de vergoedingen, bedoeld in de artikelen 2 en 3,
naar evenredigheid van het aantal dagen dat hij in dat jaar raadslid
is geweest.2.De betaling van de vergoedingen, bedoeld in de artikelen 2 en 3,
geschiedt in maandelijkse termijnen.5Reiskosten1.Aan het raadslid worden de ten behoeve van de gemeente gemaakte
kosten in verband met reizen buiten het grondgebied van de gemeente
ter uitvoering van een beslissing van het gemeentebestuur
vergoed.2.De in het eerste lid bedoelde vergoeding betreft:
bij gebruik van openbare middelen van vervoer en van een
taxi: een volledige vergoeding van de in redelijkheid
gemaakte noodzakelijke reiskosten;
bij gebruik van een eigen vervoermiddel: een vergoeding van
de in redelijkheid gemaakte noodzakelijke reiskosten
overeenkomstig het bepaalde in artikel 4 van de Regeling
rechtspositie wethouders.
6Verblijfkosten1.De in redelijkheid noodzakelijk gemaakte verblijfskosten ter zake
van reizen buiten het grondgebied van de gemeente worden aan het
raadslid vergoed overeenkomstig het bepaalde in artikel 4, onderdeel
c, van de Regeling rechtspositie wethouders.7Cursus, congres, seminar of symposium1.De kosten van deelname van een raadslid aan cursussen, congressen,
seminars en symposia die in het gemeentelijk belang door of namens
de gemeente worden aangeboden of verzorgd komen voor rekening van de
gemeente.2.Het raadslid dat wil deelnemen aan een cursus, congres, seminar of
symposium dat niet door of namens de gemeente wordt aangeboden of
verzorgd, dient daartoe een gemotiveerde aanvraag in. De aanvraag
gaat vergezeld van inhoudelijke informatie en een
kostenspecificatie. De kosten komen voor rekening van de gemeente
als deelname van belang is in verband met de vervulling van het
raadslidmaatschap.8Computer en internetverbinding(vervallen)9KinderopvangHet raadslid ontvangt een tegemoetkoming in de kosten van in verband met
de vervulling van het raadslidmaatschap noodzakelijke kinderopvang
overeenkomstig de ter zake voor het gemeentelijk personeel geldende
kinderopvangregeling.10Spaarloonregeling1.Het raadslid van wie de arbeidsverhouding ingevolge artikel 4,
aanhef en onderdeel f, van de Wet op de loonbelasting 1964 voor de
toepassing van die wet als dienstbetrekking wordt aangemerkt kan op
aanvraag deelnemen aan de voor het gemeentelijk personeel geldende
spaarloonregeling.2.Deelname aan de spaarloonregeling is niet mogelijk indien het
raadslid gebruik maakt van de wettelijke levensloopregeling als
bedoeld in artikel 19g van de Wet op de loonbelasting 1964.11Verlaging vergoeding werkzaamheden bij
arbeidsongeschiktheidOp aanvraag verlaagt het college de vergoeding voor de werkzaamheden,
bedoeld in artikel 2, in het geval een raadslid een uitkering ontvangt
in verband met gehele of gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid.12Compensatie korting werkloosheidsuitkering1.In het geval een raadslid een uitkering op grond van de
Werkloosheidswet ontvangt en de na toepassing van artikel 20 van die
wet ontstane korting op deze uitkering ten gevolge van het
uitoefenen van het raadslidmaatschap meer bedraagt dan de in artikel
2 bedoelde vergoeding voor de werkzaamheden die het raadslid
ontvangt, wordt deze vergoeding ten laste van de gemeente verhoogd
tot het bedrag van bedoelde korting.2.In het geval dat een raadslid een uitkering op grond van het Besluit
Werkloosheid onderwijs- en onderzoekspersoneel ontvangt en de na
toepassing van artikel 6, vierde lid, van dat besluit ontstane
korting op deze uitkering ten gevolge van het uitoefenen van het
raadslidmaatschap meer bedraagt dan de in artikel 2 bedoelde
vergoeding voor de werkzaamheden die het raadslid ontvangt, wordt
deze vergoeding ten laste van de gemeente verhoogd tot het bedrag
van bedoelde korting.13Vergoeding voor waarneming voorzitterschap van de
gemeenteraad1.Een raadslid dat op grond van artikel 77 van de Gemeentewet meer dan
30 dagen onafgebroken het voorzitterschap van de gemeenteraad
waarneemt, ontvangt voor die waarneming een toeslag van 8% van de in
artikel 2 bedoelde vergoeding voor de werkzaamheden over de tijd van
de waarneming.2.Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing ten aanzien van de
onkostenvergoeding, bedoeld in artikel 3.IIIVoorzieningen voor wethouders14OnkostenvergoedingAan de wethouder wordt een onkostenvergoeding toegekend voor overige aan
de uitoefening van het ambt verbonden kosten die gelijk is aan het
bedrag, vermeld in artikel 25, eerste lid, van het Rechtspositiebesluit
wethouders, zoals dit bedrag jaarlijks door de minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties wordt herzien.15Reiskosten woon-werkverkeerDe wethouder wordt voor het reizen tussen zijn woning en zijn plaats van
tewerkstelling een tegemoetkoming in de kosten van het reizen verleend
overeenkomstig het bepaalde in artikel 3 van de Regeling
rechtspositiebesluit wethouders.16Zakelijke reiskosten1.Aan de wethouder wordt naast de tegemoetkoming, bedoeld in artikel
15 vergoeding verleend voor reiskosten ter zake van andere dan de in
artikel 15 bedoelde reizen ten behoeve van de gemeente gemaakt. De
vergoeding betreft:
bij gebruik van openbare middelen van vervoer en van een
taxi: een volledige vergoeding van de reiskosten;
bij gebruik van een eigen personenauto: de vergoeding als
bedoeld in artikel 4, onderdeel b, van de Regeling
rechtspositie wethouders;
een vergoeding van de noodzakelijke en redelijkerwijs
gemaakte kosten.
2.Op aanvraag worden de reiskosten voor de zakelijke reizen van de
wethouder gesaldeerd overeenkomstig de regeling voor gemeentelijk
personeel. Indien geen regeling als bedoeld in de eerste volzin is
vastgesteld vindt op aanvraag saldering van de reiskosten voor de
zakelijke reizen van de wethouder plaats overeenkomstig artikel 4a
van de Reisregeling binnenland, artikel 2a van de Reisregeling
buitenland en artikel 13a van de krachtens het
Verplaatsingskostenbesluit 1989 vastgestelde
Verplaatsingskostenregeling 1989.17Dienstauto1.De wethouder kan voor reizen ten behoeve van de gemeente gebruik
maken van een dienstauto met of zonder chauffeur. Onder dienstauto
wordt voor de toepassing van dit artikel mede verstaan een door de
gemeente ingehuurde auto.2.De dienstauto met of zonder chauffeur kan door de wethouder ook
worden gebruikt voor het reizen tussen de woning en de plaats van
tewerkstelling en voor reizen ten behoeve van nevenfuncties die de
wethouder vervult uit hoofde van zijn ambt.3.Indien de wethouder op grond van artikel 15 een tegemoetkoming
ontvangt in de reiskosten tussen de woning en de plaats van
tewerkstelling wordt een korting op die tegemoetkoming toegepast ter
grootte van:
1/20 deel van de tegemoetkoming in de betreffende maand voor
elke dag waarop zowel van de woning naar de plaats van
tewerkstelling als omgekeerd van de plaats van
tewerkstelling naar de woning gebruik is gemaakt van de
dienstauto;
1/40 deel van de tegemoetkoming in de betreffende maand voor
elke dag waarop alleen hetzij van de woning naar de plaats
van tewerkstelling hetzij omgekeerd van de plaats van
tewerkstelling naar de woning gebruik isgemaakt van de
dienstauto.
4.Indien de wethouder voor reizen ten behoeve van in het tweede lid
bedoelde nevenfuncties gebruik maakt van de gemeentelijke dienstauto
en daarvoor van een derde ook een vergoeding van reiskosten ontvangt
wordt die vergoeding in de gemeentelijke kas gestort.18VerblijfkostenDe wethouder worden de in redelijkheid gemaakte noodzakelijke
verblijfkosten ter zake van reizen, bedoeld in artikel 16 volledig
vergoed.19Buitenlandse dienstreis1.Indien de wethouder in het gemeentelijk belang een reis buiten
Nederland maakt worden de in redelijkheid gemaakte noodzakelijke
reis- en verblijfkosten vergoed.2.Voor een reis in het gemeentelijk belang buiten Nederland, niet
zijnde een reis naar een Europese instelling, is vooraf toestemming
van het college vereist. De gemeenteraad kan aan deze toestemming
voorwaarden verbinden.20Cursus, congres, seminar of symposium1.De kosten van deelname van een wethouder aan cursussen, congressen,
seminars en symposia die in het gemeentelijk belang door of namens
de gemeente worden aangeboden of verzorgd komen voor rekening van de
gemeente.2.De wethouder die wil deelnemen aan een cursus, congres, seminar of
symposium dat niet door of namens de gemeente wordt aangeboden of
verzorgd, dient daartoe een gemotiveerde aanvraag in. De aanvraag
gaat vergezeld van inhoudelijke informatie en een
kostenspecificatie. De kosten komen voor rekening van de gemeente
als deelname van belang is in verband met de uitoefening van het
ambt van wethouder.21Computer en internetverbinding(vervallen)22Mobiele telefoon1.Alleen voor zakelijk gebruik.
Op aanvraag wordt de wethouder voor de uitoefening van zijn
ambt een mobiele telefoon in bruikleen ter beschikking
gesteld die uitsluitend bestemd is voor zakelijk gebruik.
De wethouder ondertekent daartoe een bruikleenovereenkomst
met de gemeente.
Het college stelt het model van de bruikleenovereenkomst
vast.
2.Voor zakelijk en privé gebruik.
Op aanvraag wordt de wethouder voor de uitoefening van zijn
ambt een mobiele telefoon in bruikleen ter beschikking
gesteld die mede gebruikt mag worden voor privé doeleinden.
De wethouder ondertekent daartoe een bruikleenovereenkomst
met de gemeente.
Het college stelt het model van de bruikleenovereenkomst
vast.
Op de netto bezoldiging dan wel de netto onkostenvergoeding
van de wethouder die de mobiele telefoon voor meer dan 10%
mede gebruikt voor privé doeleinden, wordt een bedrag
ingehouden dat gelijk is aan het bedrag dat op grond van de
artikelen 38 respectievelijk 39 van de Uitvoeringsregeling
loonbelasting 2001 tot het loon wordt gerekend.
23Spaarloonregeling/levensloopregeling1.De wethouder kan op aanvraag deelnemen aan de voor het gemeentelijk
personeel geldende spaarloonregeling.2.Deelname aan de spaarloonregeling is niet mogelijk indien de
wethouder gebruik maakt van de wettelijke levensloopregeling als
bedoeld in artikel 19g van de Wet op de loonbelasting 1964.24Reis- en pensionkosten en verhuiskostenDe wethouder die bij benoeming nog niet over woonruimte in de gemeente
beschikt heeft ten laste van de gemeente aanspraak op vergoeding van: a.
reis- en pensionkosten overeenkomstig het bepaalde in artikel 1 van de
ministeriële regeling als bedoeld in artikel 22, tweede lid, van het
Rechtspositiebesluit wethouders; b. verhuiskosten in verband met de
benoeming als wethouder overeenkomstig het bepaalde in artikel 2 van de
ministeriële regeling als bedoeld in artikel 18, tweede lid, van het
Rechtspositiebesluit wethouders.25KinderopvangDe wethouder ontvangt een tegemoetkoming in de kosten van kinderopvang
die in verband met de vervulling van het ambt van wethouder noodzakelijk
is, overeenkomstig de ter zake voor het gemeentelijk personeel geldende
kinderopvangregeling.IVVoorzieningen voor commissieleden26Vergoeding voor het bijwonen van vergaderingen1.Het lid van een commissie ontvangt voor het bijwonen van de
vergaderingen van een commissie en haar subcommissies een vergoeding
die gelijk is aan het bedrag, vermeld in artikel 14 van het
Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden, zoals dit bedrag
jaarlijks door de minister van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties wordt herzien.2.Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing op degene die
als lid van een commissie een vaste vergoeding voor de werkzaamheden
als bedoeld in artikel 96 van de Gemeentewet ontvangt.3.Geen vergoeding ontvangt degene die zitting heeft in een
commissie:
als raadslid of wethouder;
uit hoofde van dan wel als rechtstreeks uitvloeisel van een
ambtelijke of bestuurlijke hoedanigheid dan wel van een
functie bij een instelling die grotendeels van overheidswege
wordt gesubsidieerd;
als vertegenwoordiger van een belanghebbende instelling,
organisatie of groepering, tenzij zijn lidmaatschap van de
commissie tevens in belangrijke mate het gemeentelijk belang
dient.
4.Het college kan in afwijking van het bepaalde in het eerste lid een
hogere vergoeding vaststellen, zulks tot ten hoogste X% van het in
het eerste lid bedoelde bedrag van de vergoeding, ten aanzien
van:
een lid van een commissie die op grond van zijn bijzondere
beroepsmatige deskundigheid op het taakgebied van de
commissie voor deelname aan haar werkzaamheden is
aangetrokken, en
een lid van een commissie ten aanzien waarvan de vergoeding
niet geacht kan worden in een redelijke verhouding te staan
tot de zwaarte van zijn taak en de omvang van de door hem te
verrichten arbeid.
27Reis- en verblijfkosten1.Aan het lid van een commissie dat geen raadslid of wethouder is en
niet in zijn hoedanigheid van ambtenaar tot lid van de commissie is
benoemd worden de reiskosten voor het bijwonen van de vergaderingen
van de commissie vergoed. De vergoeding betreft:
bij gebruik van openbare middelen van vervoer: een volledige
vergoeding van de in redelijkheid gemaakte noodzakelijke
reiskosten;
bij gebruik van een eigen vervoermiddel: een vergoeding van
de in redelijkheid gemaakte noodzakelijke reiskosten
overeenkomstig het bepaalde in artikel 4, onderdeel b, van
de Regeling rechtspositie wethouders.
2.Onverminderd het bepaalde in het eerste lid worden de in
redelijkheid noodzakelijk gemaakte verblijfskosten ter zake van
reizen binnen en buiten het grondgebied van de gemeente vergoed
overeenkomstig het bepaalde in artikel 4, onderdeel c, van de
Regeling rechtspositie wethouders.28Buitenlandse excursie of reis1.De gemeenteraad kan een commissie uit de gemeenteraad toestemming
verlenen voor een excursie of reis naar het buitenland. De
gemeenteraad kan aan de toestemming voorwaarden verbinden.2.De in het eerste lid bedoelde excursie of reis wordt door of vanwege
de gemeente georganiseerd.3.De in redelijkheid gemaakte reis- en verblijfkosten komen voor
rekening van de gemeente.29Cursus, congres, seminar of symposium1.De kosten van deelname van een commissielid aan cursussen,
congressen, seminars en symposia die in het gemeentelijk belang door
of namens de gemeente worden aangeboden of verzorgd komen voor
rekening van de gemeente.2.Het commissielid dat wil deelnemen aan een cursus, congres, seminar
of symposium dat niet door of namens de gemeente wordt aangeboden of
verzorgd, dient daartoe een gemotiveerde aanvraag in. De aanvraag
gaat vergezeld van inhoudelijke informatie en een
kostenspecificatie. De kosten komen voor rekening van de gemeente
als deelname van belang is in verband met de vervulling van het
commissielidmaatschap.30Computer en internetverbinding(vervallen)VDe procedure van declaratie31Betaling van kostenBetaling van kosten op grond van deze verordening vindt plaats
door:
betaling uit eigen middelen; of
rechtstreekse toezending van de factuur aan de gemeente; of
een gemeentelijke creditcard.
32Declaratie van vooruit betaalde kosten1.Voor de vergoeding van de kosten, bedoeld in de artikelen 5, 6, 16,
18, 19, 24 en 27 wordt gebruik gemaakt van een declaratieformulier,
waarvan het model door het college is vastgesteld, indien deze
kosten uit eigen middelen vooruit zijn betaald.2.Het declaratieformulier wordt volledig ingevuld en ondertekend. Het
raadslid, onderscheidenlijk de wethouder of het commissielid dient
het declaratieformulier binnen 2 maanden bij de griffier,
onderscheidenlijk de gemeentesecretaris of een door hem aangewezen
ambtenaar in, onder bijvoeging van de originele bewijsstukken.33Rechtstreekse facturering bij de gemeente1.De vergoeding van kosten, bedoeld in de artikelen 7, 16, 18, 19, 20
en 24 kan plaatsvinden door rechtstreekse toezending van de door het
raadslid, onderscheidenlijk de wethouder voor akkoord ondertekende
factuur aan de gemeente.2.Verantwoording van deze wijze van vergoeding vindt plaats door het
begeleidingsformulier, waarvan het model door het college is
vastgesteld, volledig in te vullen en te ondertekenen.3.Het raadslid, onderscheidenlijk de wethouder dient het
begeleidingsformulier en de factuur binnen 2 maanden in bij de
griffier, onderscheidenlijk de gemeentesecretaris of de door hem
aangewezen ambtenaar.34Gebruik creditcard1.De vergoeding van kosten als bedoeld in de artikelen 16, 18, 19 en
24 kan plaatsvinden door gebruikmaking van de gemeentelijke
creditcard.2.Een gemeentelijke creditcard wordt de wethouder op aanvraag in
bruikleen ter beschikking gesteld voor het doen van uitgaven die
voor vergoeding of tegemoetkoming ten laste van de gemeente in
aanmerking komen. Aan de verstrekking van de creditcard kunnen
voorwaarden worden verbonden.3.De gemeentesecretaris draagt zorg voor de aanvraag, verstrekking en
intrekking van gemeentelijke creditcards. Bij de aanvraag wordt
aangegeven of een persoonlijke pincode voor het opnemen van contant
geld gewenst wordt.4.Verantwoording van deze wijze van vergoeding vindt plaats door het
begeleidingsformulier, waarvan het model door het college is
vastgesteld, volledig in te vullen en te ondertekenen.5.Het begeleidingsformulier en de factuur worden binnen 2 maanden
ingediend bij de gemeentesecretaris of de door hem aangewezen
ambtenaar.6.Bij beëindiging van het ambt van wethouder wordt de creditcard
onverwijld ingeleverd.7.Verlies of diefstal van de creditcard wordt direct gemeld bij de
betreffende creditcardmaatschappij en zo spoedig mogelijk ook bij de
gemeente. Het eigen risico bij verlies en diefstal komt mits is
voldaan aan de daarvoor geldende regels, voor rekening van de
gemeente.VICiteertitel en inwerkingtreding35Intrekking oude regelingDe verordening Voorzieningen wethouders, raads- en commissieleden wordt
ingetrokken.36InwerkingtredingDeze regeling treedt in werking op 15 november 2006 en werkt voor wat
betreft de artikelen 1 tot en met 13 en 26 tot en met 30 terug tot en
met 16 maart 2006 en voor wat betreft de artikelen 16 tot en met 25 ten
aanzien van de op 16 maart 2006 en op 22 augustus 2006 beëdigde
wethouders terug tot en met de dag van hun beëdiging. De artikelen 31
tot en met 33 werken voor zover het betreft de leden van de raad en
commissieleden terug tot en met 16 maart 2006. De artikelen 31 tot en
met 34 werken voor zover het de op 16 maart 2006 en 22 augustus 2006
beëdigde wethouders betreft terug tot en met de dag van hun
beëdiging.37CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: Verordening rechtspositie
wethouders, raads- en commissieleden 2006.117.45 TelefoonVergoedingen en verstrekkingen voor een telefoon kunnen
geheel of gedeeltelijk vrijgesteld zijn. De hoofdregel is dat een vergoeding of
verstrekking van een eerste telefoonabonnement altijd belast is. Zakelijke
gesprekskosten mag u onbelast vergoeden. Er gelden speciale regelingen voor een
telefoonabonnement met meer dan één aansluiting of nummer, voor tweede en
volgende abonnementen, voor de (mobiele) telefoon van de werknemer en voor de
tweede en volgende (mobiele) telefoon die voor 90% of meer wordt gebruikt voor
de dienstbetrekking. De kosten voor een headset tellen mee als telefoonkosten.
Er kan onderscheid gemaakt worden tussen regelingen die gelden voor abonnementen
en regelingen voor abonnementen en gesprekskosten samen.Let
op!De vraag of er sprake is van een eerste of tweede telefoon
moet worden beantwoord vanuit de positie van de werknemer. Als de werknemer
thuis in privé al een abonnement op een telefoonaansluiting heeft en u
verstrekt daarnaast bijvoorbeeld een mobiele telefoon, dan kan de mobiele
telefoon als tweede telefoon worden beschouwd.Er zijn twee
regelingen die alleen gelden voor abonnementen:
Voor een telefoonabonnement van de werknemer met meer dan één
aansluiting of nummer (bijvoorbeeld een ISDN-abonnement) geldt dat een
bedrag voor eigen rekening van de werknemer komt. Dit is: € 19,66 per
maand of € 4,50 per week en € 0,90 per dag. Alleen het bedrag daarboven
kan vrij worden vergoed. Bij een verstrekking van een dergelijk
abonnement moeten de genoemde bedragen tot het loon worden gerekend.
Voorwaarde voor deze gedeeltelijke vrijstelling is dat het zakelijk
karakter van het abonnement van meer dan bijkomstig belang is, dat wil
zeggen dat het zakelijk gebruik meer dan 10% van het totale gebruik is.
Het tweede en volgende (gewone) telefoonabonnement kan geheel
belastingvrij worden vergoed of verstrekt. Ook daarvoor geldt de
voorwaarde dat het zakelijk karakter van het abonnement van meer dan
bijkomstig belang is.
Schema telefoonabonnementGebruik dit algemene schema als u alleen een
telefoonabonnement vergoedt of verstrekt.(SCHEMA)Er zijn ook
twee regelingen die gelden voor abonnementen en gesprekskosten samen:· Als u een
(mobiele) telefoon aan de werknemer ter beschikking stelt, die onder andere
wordt gebruikt voor het werk, dan moet u voor het totale privé-gebruik van de
telefoon een bedrag bij het loon van de werknemer optellen. Dit is: € 22,69 per
maand of € 5,22 per week en € 1,04 per dag. Deze regeling geldt ook voor
vergoedingen. De vergoeding van de telefoon is slechts vrijgesteld voorzover
deze bedragen voor rekening van de werknemer komen. Het kan hier ook gaan om een
telefoon met meer dan één aansluiting. Deze gedeeltelijke vrijstelling is niet
van toepassing als de waarde van het privé-gebruik van de telefoon (inclusief
het abonnement) hoger is dan € 454 per jaar. In dat geval moet u niet de
eerdergenoemde bedragen tot het loon rekenen, maar het werkelijke privévoordeel.
Hierna vindt u een rekenvoorbeeld.· Een tweede of volgende (mobiele) telefoon
van de werknemer kan geheel vrij vergoed of verstrekt worden, als de telefoon
voor 90% of meer wordt gebruikt voor de dienstbetrekking. VoorbeeldU
geeft een vergoeding voor abonnements- en gesprekskosten van een
ISDN-aansluiting. De telefoonaansluiting wordt meer dan bijkomstig voor de
dienstbetrekking gebruikt (de zakelijke gesprekskosten belopen meer dan 10% van
de totale gesprekskosten). Eerst moet u bepalen of het privé-gebruik niet meer
bedraagt dan € 454 op jaarbasis. Daarvoor moet u de omvang van kosten van het
abonnement en de privé-gesprekskosten vaststellen. Voor de abonnementskosten bij
ISDN neemt u € 19,66 per maand (€ 235,92 per jaar) in aanmerking. Als de kosten
van de privégesprekken op jaarbasis niet meer dan € 218,08 (€ 454 - € 235,92)
bedragen, geldt het normbedrag van € 22,69 per maand. Dit bedrag telt u bij het
loon. Als het privé-gebruik meer is dan € 218,08 per jaar, dan mag u de regeling
voor abonnementen en gesprekskosten niet toepassen. Wel kunt u de regeling voor
alleen abonnementen toepassen. U mag de werkelijke zakelijke gesprekskosten
onbelast vergoeden en daarnaast de werkelijke abonnementskosten, verminderd met
€ 19,66 per maand. Tot het loon rekent u de werkelijke kosten van de
privé-gesprekken en € 19,66 per maand van de abonnementskosten.Schema
telefoonGebruik dit algemene schema als u een telefoon
(telefoonabonnement en gesprekskosten) vergoedt of
verstrekt.(SCHEMA)[1] Bron: Handboek
loonheffingen 2006, §17.45 Zie de aan deze toelichting gehechte overdruk van
deze paragraaf.1ALGEMEENWettelijke regelingenDe regeling van de rechtspositie van wethouders,
raadsleden en leden van gemeentelijke commissies vindt op drie of vier niveaus
plaats, te weten bij wet, AMvB, ministeriële regeling (alleen wethouders) en
gemeentelijke verordening. Wettelijk is voor wethouders in de Algemene
pensioenwet politieke ambtsdragers (Appa) de uitkering na aftreden en het
pensioen geregeld. In de Gemeentewet is aangegeven dat de nadere invulling van
de rechtspositie van wethouders, raads- en commissieleden moet worden geregeld
bij AMvB. Daartoe zijn totstandgekomen het Rechtspositiebesluit wethouders en
het Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden. Enkele vergoedingen voor
wethouders die gelijk zijn die voor rijksambtenaren, maar voor hen in
verschillende regelingen zijn opgenomen waarnaar in het verleden werd verwezen,
zijn om pragmatische redenen opgenomen in een ministeriële regeling, de Regeling
rechtspositie wethouders. In deze wetten en nadere regelgeving zijn alle voor de
rechtspositie van belang zijnde onderwerpen geregeld. Een aantal voorzieningen,
zoals de hoogte van de bezoldiging en de verschillende onkostenvergoedingen,
zijn in beide rechtspositiebesluiten overwegend geregeld in dwingende
bepalingen. Voor secundaire voorzieningen, zoals bijvoorbeeld een regeling voor
de kinderopvang en de uitkering bij aftreden als raadslid, geldt dat de gemeente
de vrijheid heeft om deze voorzieningen te treffen.Hoofdlijnen
gemeentelijke verordeningIn de verordening zijn bepalingen opgenomen
inzake de rechtspositie van wethouders, raadsleden en leden van gemeentelijke
commissies. De grondslag hiervoor is te vinden in de Gemeentewet en genoemde
rechtspositiebesluiten. Buiten hetgeen hun bij of krachtens de wet is toegekend
genieten de wethouders als zodanig geen inkomsten, in welke vorm dan ook, ten
laste van de gemeente (artikel 44 van de Gemeentewet). Een soortgelijke bepaling
is in artikel 99 van de Gemeentewet opgenomen voor raads- en commissieleden. Het
tweede lid van die bepaling voegt daaraan toe dat bij gemeentelijke verordening
aan raads- en commissieleden voordelen, anders dan in de vorm van vergoedingen
en tegemoetkomingen, mogen worden toegekend. Daarvoor is wel de goedkeuring van
de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK) vereist.De
verordening bevat bepalingen inzake:· de beloning voor de werkzaamheden van
raads- en commissieleden (artikelen 2 en 26), waarbij is op te merken dat voor
wethouders niets is opgenomen omdat hun bezoldiging uitputtend is geregeld in
het Rechtspositiebesluit wethouders;· een vaste algemene onkostenvergoeding voor
wethouders en raadsleden (artikelen 3 en 14);· reis- en verblijfkosten van
wethouders, raads- en commissieleden, waarbij voor wethouders een onderscheid is
gemaakt tussen woon-werkverkeer en zakelijke reizen (artikelen 5, 6, 15 t/m 19,
27 en 28);· reis- en pensionkosten en verhuiskosten van de bij benoeming
verhuisplichtige wethouder (artikel 24) - beschikbaarstelling van computer- en
communicatieapparatuur aan wethouders en raadsleden (artikelen 8, 21 en 22)
enfaciliteiten in de vorm van deelname van wethouders en raadsleden aan
cursussen, congressen e.d. (artikelen 7 en 20);· een aantal secundaire
voorzieningen voor raadsleden, zoals voor zowel wethouders als raadsleden zoals
de spaarloonregeling of levensloopregeling (artikelen 10 en 23) en de
kinderopvangregeling (artikelen 9 en 25);· de procedure van declareren
(artikelen 31 t/m 34).De arbeidsverhouding van de wethouder en het
raadslidRaadsleden zijn niet in dienstbetrekking bij de gemeente. De
gemeente is dus niet de werkgever. Dat betekent bijvoorbeeld dat zij niet vallen
onder de werknemersverzekeringen zoals de Werkloosheidswet, Ziektewet en WIA.
Raadsleden worden ook niet aangemerkt als werknemer in de zin van de
Zorgverzekeringswet en hebben derhalve op grond van die wet geen recht op
vergoeding door de gemeente van de over de raadsvergoeding verschuldigde
inkomensafhankelijke bijdrage in de kosten van de basisverzekering. Eigen
voorzieningen zijn er op die onderdelen getroffen in het Rechtspositiebesluit
raads- en commissieleden en in onderhavige verordening. Omdat er geen
dienstbetrekking met de gemeente is vallen raadsleden niet onder de Wet op de
loonbelasting 1964 maar worden hun inkomsten getoetst aan de Wet
inkomstenbelasting 2001. Wel kan een raadslid opteren voor de loonbelasting door
te kiezen voor het fictief werknemerschap (zie hieronder). Wethouders zijn sinds
de dualisering van het gemeentebestuur ingevolge de Ambtenarenwet als benoemde
bestuurders in openbare dienst aangesteld en vallen onder de werking van die
wet. Echter de bepalingen over het materiële ambtenarenrecht uit de
Ambtenarenwet zijn niet van toepassing op wethouders. Hun rechtspositie wordt,
zoals hiervoor is aangegeven, beheerst door specifieke wet- en regelgeving. De
aanstelling in openbare dienst houdt voor de toepassing van de fiscale wetgeving
in dat sprake is van een arbeidsverhouding die als dienstbetrekking wordt
aangemerkt. Dit betekent dat wethouders direct onder de werking van de Wet op de
loonbelasting vallen. Er is sinds de dualisering van het gemeentebestuur
derhalve geen mogelijkheid meer om wel of niet voor de loonbelasting te opteren.
Wethouders vallen niet onder de werking van de Ziektewet, Werkloosheidswet en
WIA. Evenmin geldt voor hen de pensioenvoorziening bij het ABP. Wachtgeld na
aftreden en ouderdoms- en nabestaandenpensioen zijn voor wethouders geregeld in
de Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers (Appa). Wethouders zijn
werknemers in de zin van de Zorgverzekeringswet en hebben derhalve op grond van
die wet recht op vergoeding door de gemeente van de over hun bezoldiging
verschuldigde inkomensafhankelijke bijdrage in de kosten van de
basisverzekering.De loon- en inkomstenbelastingOpting in
regelingRaadsleden kunnen opteren voor de loonbelasting. Het raadslid kan
met de gemeente overeenkomen dat deze loonheffing inhoudt. Dat wordt de “opting
in regeling” genoemd. De administratie van de gemeente is zodanig ingericht dat
wordt voldaan aan de daaraan gestelde wettelijke eisen. In een gezamenlijke
verklaring melden de gemeente en het raadslid aan de Belastingdienst dat wordt
geopteerd voor de loonbelasting. Als gezamenlijk wordt gekozen voor het
loonbelastingsysteem dan draagt de gemeente de ingehouden loonheffing af aan de
Belastingdienst. Omdat een raadslid geen werknemer in de formele zin van het
woord is, valt hij zoals gezegd vanwege het raadslidmaatschap niet onder de
sociale zekerheidswetgeving. Om die reden worden over de raadsvergoeding ook
geen premies sociale zekerheid ingehouden. De inkomsten worden als loon belast
in box 1. Het raadslid hoeft in dat geval geen administratie bij te houden.
Kosten die worden gemaakt kunnen niet worden afgetrokken. Wel kan de gemeente
onder voorwaarden bepaalde vergoedingen onbelast verstrekken en bepaalde
faciliteiten onbelast in bruikleen beschikbaar stellen. Genoemd kunnen worden de
vergoeding van reis- en verblijfkosten en de zakelijke deelname aan cursussen en
congressen. Er zijn ook vergoedingen die niet belastingvrij kunnen worden
verstrekt. Deze vergoedingen worden gebruteerd toegekend waardoor na inhouding
van de loonheffing de netto bedoelde vergoeding resteert.Ook kan betrokkene
deelnemen in de spaarloonregeling die er voor het gemeentelijk personeel
is.Fiscale standaardpositieAls niet voor de loonbelasting wordt
geopteerd dan geldt voor het raadslid dat hij voor de Wet inkomstenbelasting
2001 resultaat uit een werkzaamheid geniet. In dat geval is het winstsysteem van
toepassing. Betrokkene moet dan alle ontvangsten verantwoorden als winst en kan
de gemaakte kosten daarop in mindering brengen. Zij kunnen niet deelnemen aan de
spaarloonregeling. Betrokkenen kunnen bij de aangifte inkomstenbelasting hun
werkelijke beroepskosten, met inachtneming van een aantal wettelijke beperkingen
en normeringen, in mindering brengen op hun belastbaar inkomen (belastbare
resultaat). De gemeente dient jaarlijks alle betalingen en verstrekkingen op
grond van deze verordening aan de Belastingdienst te melden middels een opgave
IB47. Verstrekkingen moeten naar de waarde in het economische verkeer worden
opgegeven. Het daadwerkelijk za kelijk gebruik leidt dan tot aftrek. Ook voor de
hoogte van de vaste kostenvergoeding maakt het verschil uit of het raadslid wel
of niet heeft geopteerd voor de loonbelasting (zie daarvoor hieronder de
toelichting op artikel 3). Zoals hierboven naar voren is gekomen kan de keuze om
al of niet te opteren voor de loonbelasting voor het raadslid ingrijpende
gevolgen hebben. De beslissing om voor de loonbelasting te opteren kan eenmaal
per zittingsperiode worden gemaakt en geldt in beginsel voor de (resterende)
zittingsperiode. Wel kan betrokkene als spijtoptant terugkomen op deze
beslissing voor de resterende periode. Opteren voor de loonbelasting hoeft niet
bij aanvang van de zittingsperiode te gebeuren maar kan ook gedurende de
zittingsperiode voor de resterende periode.De
vergoedingssystematiekVoor de uitoefening van het politieke ambt moeten
bestuurders niet het eigen inkomen hoeven aan te spreken. Een adequate
vergoedingssystematiek is daarom van belang. Waar er functionele uitgaven zijn,
verdient het aanbeveling terughoudend te zijn met een financieringswijze waarin
de bestuurder deze uit eigen middelen vooruit betaalt en de gemeente ze
terugbetaalt. Eigen middelen en publieke middelen moeten zoveel mogelijk
gescheiden worden gehouden. Vanuit die overweging heeft het de voorkeur de
kosten direct in rekening te brengen bij de gemeente. Aan de mogelijkheid om zo
nodig declaraties in te dienen zal echter behoefte blijven bestaan. Als
vergoedingssystematiek is gekozen voor de volgende wijze van redeneren:· welke
voorzieningen worden aangeboden door de organisatie (bedrijfsvoering en
bestuurskosten);· welke voorzieningen zijn noodzakelijk voor de uitoefening van
het ambt, maar zijn niet rechtstreeks aan te bieden door de organisatie;· kan
voor deze voorzieningen nog een onbelaste vergoeding worden aangeboden (indien
de loonbelasting geldt);· voor voorzieningen die niet onbelast aangeboden kunnen
worden, kan een (bruto) vergoeding worden verstrekt.Concreet betekent deze
vergoedingssystematiek het volgende.Voorzieningen die zijn
ondergebracht in de bedrijfsvoering· bruikleen van computer- en
communicatieapparatuur;· zakelijk gebruik van dienstauto’s;· deelname aan
cursussen en congressen e.d.De zakelijke uitgaven hoeven niet te worden
voorgeschoten door de wethouder of het raadslid maar worden direct door de
gemeente voldaan en de voorzieningen worden om niet in bruikleen gegeven. Zij
vallen derhalve buiten de vergoedingssfeer.Voorzieningen die niet in de
bedrijfsvoering zitten maar onbelast kunnen worden vergoedVoor een
aantal zakelijke uitgaven, zoals reis- en verblijfkosten, blijft het systeem
overeind dat de gedane zakelijke uitgaven de wethouder of het raadslid op basis
van declaratie worden vergoed. Deze kunnen, als is voldaan aan de gestelde
voorwaarden, onbelast worden vergoed.Voorzieningen die niet in de
bedrijfsvoering zitten en niet onbelast kunnen worden vergoedVoor
een aantal andere beroepskosten wordt een vaste (bruto) kostenvergoeding
verstrekt. In de toelichting op de artikelen 3 en 14 is aangegeven om welke
beroepskosten het gaat. Voor raadsleden die niet voor de loonbelasting hebben
geopteerd geldt dezelfde systematiek maar zijn de fiscale gevolgen anders. Zij
dienen alle vergoedingen en verstrekkingen naar de waarde in het economische
verkeer als opbrengst te verantwoorden. Omdat zij hun werkelijk gemaakte kosten
fiscaal kunnen verrekenen worden hun vergoedingen niet gebruteerd
toegekend.Controle en verantwoordingVoor de bestuurlijke uitgaven
is - net als voor de besteding van alle andere publieke middelen - transparantie
van groot belang. Daartoe dienen enerzijds inzichtelijke regels en richtlijnen
die voor het vergoedingen- en voorzieningenstelsel gelden en anderzijds een
duidelijke verantwoording van het daadwerkelijk gebruik. Op deze wijze kan
worden voorkomen dat er onnodige discussies plaatsvinden omtrent het gebruik van
onkostenregelingen of voorzieningen door gemeentebestuurders en over de
eventueel verschuldigde belasting. Dat is ook in hun belang omdat zij hun
functie moeten kunnen uitoefenen zonder te worden gehinderd door onzekerheden
omtrent de financiering van de functionele uitgaven. Daartoe is vereist dat er
een zodanig sluitende financiële en administratieve organisatie is ingericht dat
er vertrouwen kan bestaan omtrent de juistheid en rechtmatigheid van de
uitgaven.In hoofdstuk V is in verband hiermee, in aanvulling op de in de
beheers- en controleverordening vastgestelde regels, een aantal belangrijke
procedures vastgelegd over rechtstreekse facturering van functionele uitgaven,
declaratie van vooruit betaalde kosten en het gebruik van creditcards. Daarnaast
zijn er in de bruikleenovereenkomsten heldere afspraken vastgelegd over het
gebruik van computer- en communicatieapparatuur die beschikbaar wordt gesteld
voor de uitoefening van de politieke functie. In aanvulling hierop is een
gedragscode ontwikkeld waarin nadere gedragsregels zijn vastgelegd. Daarbij gaat
het onder meer om afspraken omtrent de bestuurlijke uitgaven die in aanmerking
komen voor bespreking en zonodig besluitvorming in het college. In die
gedragscode is ook het beleid rond buitenlandse reizen en de bekostiging van
zakendiners met derden opgenomen. Verder zijn er aanvullende administratieve
procedures beschreven over de afwikkeling van declaraties en facturen en de
daarbij te hanteren verdeling van verantwoordelijkheden en hoe bijvoorbeeld om
te gaan met interpretatie- of meningsverschillen.ARTIKELGEWIJZE
TOELICHTINGArtikel 2 vergoeding voor de werkzaamheden van het
raadslidIn het Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden is geregeld
dat raadsleden voor hun werkzaamheden een vergoeding ontvangen. De hoogte van de
vergoeding wordt bij gemeentelijke verordening bepaald. Wel is in het
Rechtspositiebesluit het maximale bedrag van de vergoeding voor de werkzaamheden
aangegeven. In artikel 2 is de hoogte van de vergoeding bepaald op het maximale
bedrag. De gemeenteraad kan besluiten naar beneden af te wijken van het door de
minister vastgestelde maximum. De afwijking naar beneden kan op twee manieren:-
de raad stelt de raadsvergoeding in algemene zin lager vast op een percentage
tussen 80 en 100 van het door de minister vastgestelde maximum;- de raad stelt
vast dat een deel van de raadsvergoeding wordt uitbetaald als presentiegeld. Dat
deel mag maximaal 20% van de raadsvergoeding zijn;- de raad stelt een combinatie
van bovenstaande mogelijkheden vast.Wat er ook wordt vastgesteld, er mag geen
onderscheid worden gemaakt tussen raadsleden, dus een presentievergoeding of een
lagere raadsvergoeding geldt voor alle raadsleden.Het bedrag van de vergoeding
voor de werkzaamheden is geïndexeerd. Het wordt jaarlijks per 1 januari herzien
aan de hand van het indexcijfer CAO lonen overheid. Hiervoor is in de gemeente
geen nadere besluitvorming nodig omdat in de verordening in algemene zin is
aangegeven of de raadsvergoeding gelijk is aan het door de minister te bepalen
maximum of een percentage daarvan.Artikelen 3 en 14 vaste
onkostenvergoedingHierin is de vaste vergoeding geregeld voor aan het
ambt van wethouder c.q. aan het raadslidmaatschap verbonden kosten. De
vergoeding is opgebouwd op basis van de volgende kostencomponenten:-
representatie- vakliteratuur- contributies, lidmaatschappen- telefoonkosten-
bureaukosten, porti- zakelijke giften- bijdrage aan fractiekosten- ontvangsten
thuis- excursies.Sedert 1 januari 2001 zitten daarin niet langer de
kostensoorten fax/pc en cursussen en congressen. Daarvoor zijn vanaf dat
tijdstip specifieke voorzieningen getroffen (zie de artikelen 7, 8, 27 en 28).
De onkostenvergoeding is in verband hiermee vanaf die datum neerwaarts
bijgesteld. De vaste kostenvergoeding kan sinds 1 januari 2001 niet meer
onbelast worden verstrekt. Om netto het bedrag van de vaste kostenvergoeding
gelijk te houden is het bedrag gebruteerd tegen het belastingtarief van 52%.
Deze brutering heeft echter geen betrekking op raadsleden die niet hebben
geopteerd voor het loonbelastingregime. Voor hen blijven de aftrekmogelijkheden
van de werkelijk gemaakte kosten op het resultaat uit onderneming bestaan. Zij
ontvangen de vaste kostenvergoeding zonder de brutering. Voor zover zij de
uitgaven daaruit kunnen onderbouwen, blijft de raadsvergoeding onbelast. Wat
niet kan worden aangetoond, zal alsnog worden belast bij de aangifte
Inkomstenbelasting.De hoogte van de kostenvergoeding wordt bij gemeentelijke
verordening bepaald. Wel is in de rechtspositiebesluiten voor wethouders en
raadsleden het maximale bedrag van de kostenvergoeding aangegeven. In de
artikelen 3 en 14 is de hoogte van de kostenvergoeding bepaald op het maximale
bedrag. Ook de onkostenvergoeding kan door de raad op een lager bedrag worden
bepaald, dat echter niet lager mag zijn dan 80% van het door de minister
vastgestelde maximum. Het bedrag van de kostenvergoeding is geïndexeerd. Het
wordt jaarlijks per 1 januari herzien aan de hand van de consumentenprijsindex.
Hiervoor is in de gemeente geen nadere besluitvorming nodig omdat in de
verordening in algemene zin is aangegeven of de onkostenvergoeding gelijk is aan
het door de minister te bepalen maximum of een percentage daarvan.Artikel
5, 6 en 27 reis- en verblijfkosten raads- en commissieledenDe
Gemeentewet voorziet niet in een vergoeding voor ‘woon-werk-verkeer’ voor
raadsleden. Het is dan ook in strijd met artikel 99 van de Gemeentewet als
raadsleden van de gemeente een vergoeding ontvangen voor reizen binnen het
grondgebied van de gemeente. Artikel 97 van de Gemeentewet voorziet voor raads-
en commissieleden wel in een vergoeding van de reis- en verblijfkosten voor
reizen buiten het grondgebied van de gemeente ter uitvoering van een beslissing
van het gemeentebestuur. Aan commissieleden kan krachtens artikel 96, eerste
lid, van de Gemeentewet echter wel een vergoeding worden gegeven de reis- en
verblijfkosten in verband met reizen binnen de gemeente.In de verordening is
voor wat betreft de hoogte van de vergoedingen aansluiting gezocht bij de
vergoedingen uit de Regeling rechtspositie wethouders. Tot 2004 werd in de
rechtspositiebesluiten verwezen naar, in dit geval, de Reisregeling binnenland
en de Reisregeling buitenland zoals die voor de sector Rijk zijn vastgesteld.
Sinds 1 januari 2004 is voor wethouders de Regeling rechtspositie wethouders en
voor burgemeesters de Regeling rechtspositie burgemeesters ingevoerd. De
vergoedingen in deze regelingen zijn in principe dezelfde als in de genoemde
reisregelingen zijn opgenomen, maar de minister van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties heeft door deze specifieke regelingen voor politieke
ambtsdragers de mogelijkheid meer op het ambt toegespitste vergoedingen vast te
stellen. Om deze reden wordt in de artikelen 5, 6 en 27 van de verordening
verwezen naar Regeling rechtspositie wethouders.Voor raadsleden die niet hebben
geopteerd voor de loonbelasting geldt dat de verstrekte vergoedingen bij de
aangifte inkomstenbelasting als opbrengst moeten worden verantwoord. De
reiskosten kunnen binnen de geldende randvoorwaarden als aftrekbare
beroepskosten worden opgevoerd.Vergoed kunnen worden de kosten van openbaar
vervoer of bij gebruik van eigen vervoermiddelen een kilometervergoeding zoals
die voor het rijkspersoneel geldt (in 2006: € 0,28 bij gebruik van de eigen
auto). De vergoeding van de reiskosten met het openbaar vervoer is onbelast. De
kilometervergoeding is voor € 0,19 onbelast, ongeacht het gebruikte
vervoermiddel. In het Handboek loonheffingen 2006 wordt over de
kilometervergoeding opgemerkt:Vergoedingen voor reiskosten die u naast
de € 0,19 per kilometer betaalt, zijn ook loon. Dat zijn bijvoorbeeld
vergoedingen voor parkeer- en tolgelden, voor (extra) afschrijving en
slijtage aan de auto, voor het inbouwen van een carkit of navigatiesysteem,
voor extra benzineverbruik wegens gebruik van een aanhangwagen of voor
schade aan de auto. Vergoedingen voor parkeer-, veer- en tolgelden en voor
overeenkomstige verstrekkingen vallen onder de eindheffing.
Kilometervergoedingen die hoger zijn dan € 0,19 zijn voor dat hogere
deel belast.Artikelen 7 en 20 Cursus, congres, seminar of
symposiumZoals hierboven al aangegeven is deze voorziening in de
bedrijfsvoering gebracht en komen de kosten rechtstreeks voor rekening van de
gemeente. Zij zijn in verband hiermee uit de vaste kostenvergoeding gehaald. Een
onderscheid is gemaakt tussen cursussen, congressen e.d. die door of vanwege de
gemeente in het gemeentelijk belang zijn georganiseerd en cursussen, congressen
e.d. waaraan het individuele raadslid in verband met de vervulling van het
raadslidmaatschap op eigen initiatief deelneemt. In het laatste geval zijn er
aanvullende voorwaarden gesteld (inhoudelijke informatie over de cursus of het
congres en een kostenspecificatie). Hierbij kan de fractievoorzitter een rol
spelen. In het aanvraagformulier is een vraag opgenomen of de fractievoorzitter
de aanvraag ondersteunt. De in deze artikelen bedoelde cursussen en congressen
hebben een zakelijk karakter en zijn aan te merken als beroepskosten waarvan de
vergoeding c.q. verstrekking van loonbelasting is vrijgesteld. Voor raadsleden
die niet hebben geopteerd voor de loonbelasting geldt dat de vergoedingen en
verstrekkingen naar de waarde in het economische verkeer bij de aangifte
inkomstenbelasting als opbrengst moeten worden verantwoord en dat de gemaakte
kosten binnen de geldende randvoorwaarden als aftrekbare beroepskosten kunnen
wordenopgevoerd.Artikel 8, 21 en 30 Computer en internetverbinding
(vervallen)Voor de uitoefening van het raadslidmaatschap, het ambt van
wethouder of het lidmaatschap van een commissie wordt op aanvraag om niet een
computer met bijbehorende apparatuur en software in bruikleen beschikbaar
gesteld. Voor de uitoefening van het raadslidmaatschap en het ambt van wethouder
wordt op aanvraag om niet een computer met bijbehorende apparatuur en software
in bruikleen beschikbaar gesteld. Bijbehorende apparatuur is apparatuur die is
bestemd om aan de computer te worden gekoppeld om informatie uit te wisselen.
Voorbeelden hiervan zijn een modem, een printer, een fax en een digitale
fotocamera. De nadere voorwaarden zijn geregeld in de bruikleenovereenkomst die
het raadslid en de wethouder met de gemeente sluit. Het model van die
overeenkomst is door het college vastgesteld. De grondslag voor deze faciliteit
is te vinden in de rechtspositiebesluiten voor wethouders en raads- en
commissieleden. Sinds 2005 kan een computer met bijbehorende apparatuur en
software alleen onbelast worden vergoed, verstrekt of ter beschikking gesteld
indien deze geheel of nagenoeg geheel zakelijk wordt gebruikt. In de Nota naar
aanleiding van het verslag (Tweede-Kamerstuk 29 767, nr. 14, blz. 22) wordt
hierover het volgende opgemerkt:‘Er is juist omwille van de eenvoud
gekozen voor het criterium geheel of nagenoeg geheel. Op deze wijze blijven
computers die louter zakelijk worden gebruikt buiten de heffing. Het
aanvullende criterium 'nagenoeg geheel' zorgt ervoor dat de werkgever bij
zeer incidenteel privé-gebruik niet meteen de gehele computer in de heffing
hoeft te betrekken. De werkgever dient aannemelijk te maken dat de computer
geheel (of nagenoeg geheel) zakelijk wordt gebruikt om deze onbelast te
kunnen vergoeden, verstrekken of ter beschikking te stellen. Hierbij geldt
de vrije bewijsleer. In dit kader kan bijvoorbeeld worden gedacht aan
situaties waarin technische voorzieningen zijn aangebracht aan de computer
die privé-gebruik als zodanig bemoeilijken, de werknemer via de computer
toegang heeft tot het intranet van de werkgever, hij via de computer geen
vrije internettoegang heeft, er op de computer geen software anders dan
bedrijfsmatige software op staat, de werknemer ook niet de mogelijkheid
heeft er software op te zetten en hij geen eigen randapparatuur kan
aansluiten.’Omwille van het creëren van een compensatie voor de
belastingheffing, wordt er in de respectievelijke rechtspositiebesluiten en de
verordening van uitgegaan dat betrokkenen de computer niet geheel of nagenoeg
geheel voor zakelijk gebruik bestemmen. Dat betekent dat zowel de vergoeding, de
verstrekking als de terbeschikkingstelling van computerapparatuur en de daaraan
gekoppelde tegemoetkoming zal worden belast. In verband hiermee vindt er
gedurende de afschrijvingsperiode van drie jaar voor de door de gemeente
beschikbaar gestelde computer een fiscale bijtelling plaats van 30% van de
waarde in het economisch verkeer op het moment van eerste ingebruikneming. Na
het derde jaar wordt de waarde op nihil gesteld. Geregeld is dat de gemeente op
aanvraag 30% van de aanschafprijs vergoedt gedurende de drie jaar dat i.v.m. het
beschikbaar stellen van de computer belasting is verschuldigd. Deze vergoeding
is overigens belast. Indien een computer tijdens het kalenderjaar wordt
verstrekt geldt in het eerste en vierde kalenderjaar een vergoeding naar
evenredigheid van het aantal kalendermaanden waarin de computer beschikbaar is
gesteld. Het is ook mogelijk om een dergelijke vergoeding te geven voor de
aanschaf of het gebruik van een eigen computer. De gemeente bepaalt zelf de
hoogte van de vergoeding. Als norm kan daarvoor worden uitgegaan van de
aanschafwaarde van de computer die de gemeente ter beschikking stelt.De aanleg-
en abonnementskosten van de internetvoorziening komen ten laste van de gemeente.
Hier is er eveneens van uitgegaan dat de internetverbinding niet geheel of
nagenoeg geheel voor zakelijk gebruik is. De verstrekte vergoeding is dan ook
belast. Ook hierbij kan de gemeente zelf een normbedrag vaststellen uitgaande
van bijvoorbeeld de laagste of de gemiddelde kosten.Voor raadsleden die niet
hebben geopteerd voor de loonbelasting geldt dat de vergoedingen en
verstrekkingen naar de waarde in het economisch verkeer bij de aangifte
inkomstenbelasting als opbrengst moeten worden verantwoord en dat de gemaakte
kosten binnen de geldende randvoorwaarden als aftrekbare beroepskosten kunnen
worden opgevoerd. De Belastingdienst accepteert inmiddels ook van commissieleden
de toepassing van de opting-in-regeling.Artikelen 9 en 25
KinderopvangEen goede kinderopvangvoorziening is belangrijk. Hierdoor
wordt bevorderd dat wethouders en raadsleden hun politieke werk goed kunnen
combineren met het ouderschap. Vanaf 1 januari 2005 is er een wettelijke
regeling (Wet kinderopvang). Aan deze wet kunnen ook wethouders en raadsleden
aanspraken ontlenen in de vorm van een (inkomensafhankelijke) rijksbijdrage. De
rechtspositiebesluiten voor wethouders en raadsleden maken het mogelijkom hen
ten laste van de gemeente in aanvulling op de rijksbijdrage een tegemoetkoming
te verlenen in de kosten van noodzakelijke kinderopvang. De artikelen 9 en 25
voorzien hierin. Daarin is geregeld dat voor wethouders en raadsleden de voor
het gemeentepersoneel geldende kinderopvangregeling van overeenkomstige
toepassing is. De gemeentelijke bijdrage in de kosten van kinderopvang kan aan
de wethouder en aan het raadslid dat heeft geopteerd voor de loonbelasting
onbelast worden verstrekt. Voor raadsleden die niet voor de loonbelasting hebben
geopteerd zal de tegemoetkoming bij de aangifte inkomstenbelasting als opbrengst
moeten worden verantwoord en kunnen de gemaakte kosten binnen de geldende
randvoorwaarden als aftrekbare beroepskosten worden opgevoerd.Artikel 11
Verlaging vergoeding werkzaamheden bij arbeidsongeschiktheidIn de
motie Slob (Kamerstukken II, 2004-2005, 29 800 VII, nr. 21) is aangegeven dat de
gemeenteraad een brede afspiegeling van de bevolking dient te vormen. Om deze
reden moeten drempels om raadslid te worden of te blijven, worden weggenomen. In
WAO en WIA geldt het algemene principe dat indien een persoon inkomen uit arbeid
geniet, dit in de regel zal leiden tot verlaging of intrekking van de wettelijke
arbeidsongeschiktheidsuitkering. Dit omdat een dergelijke uitkering is bedoeld
om het als gevolg van arbeidsongeschiktheid ontstane verlies aan verdienvermogen
te vergoeden. Voor raads- en commissieleden kan dit ertoe leiden dat een geringe
verhoging van het inkomen door een raads- of commissievergoeding een grote
teruggang betekent voor de hoogte van de wettelijke
arbeidsongeschiktheidsuitkering als gevolg van de anticumulatieregeling. Dit kan
zich bijvoorbeeld voordoen bij aanvaarding van een raads- of commissiezetel of
bij verhoging van de vergoeding voor de werkzaamheden. Op grond van het
Rechtspositiebesluit raadsen commissieleden kunnen gemeenten hiervoor een
voorziening treffen. Die is te vinden in artikel 11 van de verordening. Daarin
is geregeld dat op aanvraag een raadslid een lagere vergoeding voor de
werkzaamheden wordt gegeven om te voorkomen dat de anticumulatieregeling zal
leiden tot een verlaging van de wettelijke arbeidsongeschiktheidsuitkering van
het raadslid.Artikel 12 Compensatie korting
werkloosheidsuitkeringArtikel 20 van de Werkloosheidswet (WW) komt erop
neer dat op het moment dat iemand een werkloosheidsuitkering op grond van die
wet ontvangt, nieuwe werkzaamheden aanvangt, de WW- uitkering wordt gekort met
het aantal uren dat in de nieuwe functie wordt gewerkt. Het Besluit werkloosheid
onderwijs- en onderzoekpersoneel kent een soortgelijke bepaling. De hoogte van
het inkomen uit de nieuwe betrekking is daarbij niet relevant. Indien derhalve
iemand tot raadslid wordt gekozen, zal de WW-uitkering worden verlaagd met het
aantal uren dat het UWV voor het raads- lidmaatschap in aanmerking neemt. Indien
deze verlaging van de WW-uitkering groter is dan de vergoeding voor de
werkzaamheden zal er een negatief inkomenseffect optreden. Het
Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden biedt gemeenten de mogelijkheid
dit nadeel te compenseren. Dat is geregeld in artikel 12 van de
verordening.Artikel 13 Vergoeding voor waarneming voorzitterschap van
de gemeenteraadIn artikel 77 van de Gemeentewet is geregeld dat het
voorzitterschap van de gemeenteraad bij verhindering of ontstentenis van de
burgemeester wordt waargenomen door het langstzittende raadslid. De gemeenteraad
kan ook een ander raadslid met de waarneming van het voorzitterschap belasten.
In overeenstemming met het Rechtspositiebesluit raadsen commissieleden is in
artikel 13 van de verordening geregeld dat bij een onafgebroken waarneming van
meer dan 30 dagen het betreffende raadslid over de tijd van waarneming recht
heeft op een toeslag van 8% van de vergoeding voor de werkzaamheden en van de
vaste onkostenvergoeding.Artikelen 15 en 16 Reiskosten woon/werk en
zakelijke reiskostenVoor wethouders is in artikel 15 een
belastingvrije vergoeding voor het woon-werkverkeer geregeld overeenkomstig de
bepalingen bij en krachtens het Rechtspositiebesluit wethouders en de Regeling
rechtspositie wethouders. Bij gebruik van de eigen personenauto bedraagt de
vergoeding in 2006 € 0,14 per afgelegde kilometer.Ingevolge artikel 16 worden
zakelijke reiskosten, indien gemaakt met het openbaar vervoer of met een taxi,
volledig vergoed (mits in redelijkheid gemaakt) en indien gemaakt met de eigen
personenauto in 2006 € 0,28 per afgelegde kilometer. De kilometervergoeding is,
voor zover die meer bedraagt dan € 0,19, belast. Voor zakelijke kilometers
(waaronder mede te verstaan de kilometers voor het woon/werkverkeer) kan, zoals
gezegd, een onbelaste vergoeding worden verleend van maximaal € 0,19 per
kilometer, ongeacht het gebruikte vervoermiddel. Vergoedingen die daarboven
uitgaan zijn voor dat hogere deel belast. In het Handboek loonheffingen 2006
wordt over de kilometervergoeding opgemerkt:Vergoedingen voor
reiskosten die u naast de € 0,19 per kilometer betaalt, zijn ook loon. Dat
zijn bijvoorbeeld vergoedingen voor parkeer- en tolgelden, voor (extra)
afschrijving en slijtage aan de auto, voor het inbouwen van een carkit of
navigatiesysteem, voor extra benzineverbruik wegens gebruik van een
aanhangwagen of voor schade aan de auto. Vergoedingen voor parkeer-, veer-
en tolgelden en voor overeenkomstige verstrekkingen vallen onder de
eindheffing.De fiscus staat toe de reiskostenvergoedingen voor de
verschillende doeleinden te salderen. Dat houdt in dat als bijvoorbeeld de
verstrekte reiskostenvergoeding voor dienstreizen hoger is dan de
fiscaalwettelijk vastgestelde belastingvrije vergoeding van maximaal € 0,19 per
kilometer een verstrekte lagere vergoeding dan € 0,19 voor woon/werkverkeer
daarop in mindering mag worden gebracht. Die salderingsmogelijkheid moet wel in
een formelevergoedingsregeling zijn vastgelegd. Die is opgenomen in artikel 16,
tweede lid. Indien voor het gemeentelijk personeel een salderingsregeling geldt
wordt daarbij aangesloten. Ontbreekt een dergelijke regeling, dan geldt de
salderingsregeling voor het rijkspersoneel. In het volgende voorbeeld wordt
toegelicht wat het vorenstaande betekent voor het salderen en de berekening van
de loonheffing over het bovenmatig deel van
reiskostenvergoedingen.VoorbeeldBetrokkene krijgt in een
kalenderjaar van zijn werkgever een reiskostenvergoeding van in totaal € 2.240,
bestaande uit:· een vergoeding voor 10.000 woon/werkkilometers x € 0,14 = €
1.400 en· een vergoeding voor 3.000 kilometers wegens dienstreizen x € 0,28 = €
840.Als er geen salderingsregeling is moet de inhoudingsplichtige in ieder
tijdvak het bovenmatig bedrag van de vergoeding voor de dienstreizen in de
heffing betrekken (in totaal 3.000 km x € 0,09 = € 270). Als er wel een
salderingsregeling is mag de inhoudingsplichtige deze heffing uitstellen (dit is
niet verplicht). Saldering leidt dan tot het volgende resultaat: totale
reiskostenvergoeding € 2.240 gedeeld door het totaal aantal kilometers 13.000
=gemiddelde vergoeding per km van € 0,17 per kilometer. Na saldering blijft de
vergoeding onder de € 0,19 per km waardoor de totale reisvergoeding onbelast
blijft. Indien de werkgever het “bovenmatige’ gedeelte van € 0,09 van de
dienstreiskilometers reeds heeft belast (in totaal 3.000 km x € 0,09 = € 270)
mag de inhoudingsplichtige uiterlijk in de eerste maand van het nieuwe
kalenderjaar in zijn loonadministratie als negatief loon opnemen: € 270.
Reiskostenvergoedingen mogen dus ook onderling worden gesaldeerd. Kilometers die
betrekking hebben op het reizen per openbaar vervoer waarvoor een vergoeding in
geld is ontvangen, alsmede kilometers die als meerijder zijn afgelegd zonder dat
sprake is van vervoer vanwege de werkgever en zonder dat de betrokkene daarvoor
een vergoeding heeft ontvangen, mogen eveneens bij de saldering worden
betrokken. Saldering, respectievelijk belastingheffing over het bovenmatig deel
dat na saldering overblijft, mag worden uitgesteld. Afrekening met de fiscus op
basis van saldering kan na afloop van een bepaald loontijdvak, maar dient
uiterlijk plaats te vinden in de eerste maand van het nieuwe kalenderjaar.
Saldering na afloop van een kalenderkwartaal, half kalenderjaar of heel
kalenderjaar is mogelijk zolang de vergoeding niet definitief is toegekend. In
verband daarmee wordt de reiskostenvergoeding in eerste instantie bij wijze van
voorschot uitbetaald. Voor de berekening van de loonheffing over het bovenmatig
deel van de in een gekozen periode uitbetaalde reiskostenvergoedingen dient te
worden uitgegaan van alle daadwerkelijk afgelegde dienstkilometers, vermeerderd
met de daadwerkelijk afgelegde woon/werkkilometers. Voor wethouders is nog van
belang dat een vergoeding of verstrekking van maximaal 80 maaltijden per
kalenderjaar onbelast is als de vergoeding of verstrekking een meer dan
bijkomstig zakelijk karakter heeft. Daarvan is niet zonder meer sprake bij
deelname aan raads- en commissievergaderingen, maar wel bij tot in de avond
doorlopende vergaderingen waardoor men niet op de gewone tijd kan eten, alsmede
tijdens dienstreizen. Voor zover het aantal maaltijden per kalenderjaar meer dan
80 is (vergoedingen en verstrekkingen samen), moet een normbedrag bij het loon
worden geteld. Als de vergoeding of verstrekking gedeeltelijk tot het loon moet
worden gerekend kan eindheffing plaatsvinden op basis van het tabeltarief. Als
het zakelijk karakter van niet meer dan bijkomstig belang is moet de vergoeding
of de waarde in het economisch verkeer van de verstrekking tot het loon worden
gerekend. Bij verstrekkingen in de vorm van maaltijden in bedrijfskantines met
een privé- karakter wordt de waarde van een kantinemaaltijd vastgesteld op een
forfaitair bedrag. Als de maaltijd in de bedrijfskantine een meer dan bijkomstig
zakelijk karakter heeft geldt de hoofdregel. De vergoeding of verstrekking van
maximaal 80 maaltijden per kalenderjaar is dan onbelast.Artikel 17
DienstautoAls onderdeel van de bedrijfsvoering kan de gemeente een
dienstauto met of zonder chauffeur voor zakelijk gebruik beschikbaar stellen aan
wethouders. De dienstauto kan ook voor het woon-werkverkeer worden gebruikt. In
dat geval vindt wel een korting plaats op de tegemoetkoming in de reiskosten
woon/werk. De dienstauto kan ook worden gebruikt voor de vervulling van een
q.q.-nevenfunctie. De eventueel uit hoofde van die nevenfunctie ontvangen
vergoeding van reiskosten ter zake wordt in dat geval in de gemeentelijke kas
gestort. De dienstauto is niet beschikbaar voor privé-gebruik.Artikelen 19
en 28 Buitenlandse dienstreisBij buitenlandse dienstreizen in het
gemeentelijk belang kunnen aan de wethouder de in redelijkheid gemaakte
werkelijke reis- en verblijfkosten worden vergoed. De tarieven in het voor het
rijkspersoneel geldende Reisbesluit buitenland zijn daarbij richtsnoer. In de
eerder genoemde gedragscode zijn nadere gedragsregels vastgesteld. Daarbij gaat
het om expliciete besluitvorming in het college over buitenlandse reizen en over
uitnodigingen daartoe op kosten van derden. Maar ook om bijvoorbeeld de rekening
en verantwoording achteraf (zowel inhoudelijk als financieel), het meereizen van
de partner en het combineren van een dienstreis met een (direct voorafgaande of
aansluitende) privé-reis. Ook gemeenteraden of raadscommissies maken wel eens in
het gemeentelijk belang excursies of reizen naar het buitenland. Hiervoor moet
de gemeenteraad expliciet toestemming verlenen. De reis of excursie wordt in
alle gevallen door of vanwege de gemeente georganiseerd. Hetgeen hierboven is
geschreven over buitenlandse dienstreizen van wethouders geldt mutatis mutandis
ook voor buitenlandse excursies en reizen van de gemeenteraad of
raadscommissies.Voor raadsleden die niet hebben geopteerd voor de loonbelasting
geldt dat de vergoedingen en verstrekkingen naar de waarde in het economische
verkeer bij de aangifte inkomstenbelasting als opbrengst moeten worden
verantwoord en dat de gemaakte kosten binnen de geldende randvoorwaarden als
aftrekbare beroepskosten kunnen worden opgevoerd.Artikel 22 mobiele
telefoonZie ook de overdruk uit het handboek loonheffingen 2006 aan
het einde van de toelichting.
Alleen voor zakelijk gebruik:Als onderdeel van de bedrijfsvoering kan de
wethouder voor overwegend zakelijk gebruik (90% of meer) overeenkomstig
het geen daarover in artikel 40 van de Uitvoeringsregeling loonbelasting
2001 is bepaald, belastingvrij een mobiele telefoon als 2e telefoon om
niet ter beschikking worden gesteld. De vraag of er sprake is van een
eerste of een tweede telefoon moet worden beantwoord vanuit de positie
van de werknemer. Als de werknemer thuis in privé al een abonnement op
een telefoonaansluiting heeft en de gemeente verstrekt daarnaast
bijvoorbeeld een mobiele telefoon, dan kan de mobiele telefoon als
tweede telefoon worden beschouwd [1]. De abonnementskosten en
de (zakelijke) gesprekskosten komen dan voor rekening van de gemeente.
De nadere voorwaarden zijn geregeld in de bruikleenovereenkomst die de
wethouder met de gemeente sluit. Het model van die overeenkomst is door
het college vastgesteld. Het verdient aanbeveling in de
bruikleenovereenkomst de voorwaarde op te nemen dat de telefoon
uitsluitend gebruikt mag worden ten behoeve van zakelijk verkeer.
Aangezien de component telefoonkosten in de onkostenvergoeding belast
is, blijft deze verder ongemoeid.
Voor zakelijk gebruik en privé gebruik:De mobiele telefoon kan mede voor
privé-doeleinden worden gebruikt. In dat geval komen ook de
privé-gesprekskosten voor rekening van de gemeente. Als het
privé-gebruik meer dan 10% is, vindt er een fiscale bijtelling plaats.
Daarvoor geldt een forfaitair bedrag van € 22,69 per maand (2006). De
fiscale regeling geldt alleen als de waarde in het economisch verkeer
van het privé-gebruik van de mobiele telefoon niet meer is dan € 454 op
jaarbasis 2006). Is dat wel het geval dan kan slechts de vergoeding van
het abonnement plaatsvinden, waarvoor dan een inhouding moet
plaatsvinden van € 19,66 (2006) per maand. De gesprekskosten dienen
tussen de wethouder en de gemeente verrekend te worden. In de vaste
kostenvergoeding zit een component telefoonkosten. Bij optie 2 zal een
bedrag forfaitair bedrag tot het loon moeten worden gerekend. Door dit
bedrag maandelijks in mindering te brengen op de netto bezoldiging dan
wel op de netto onkostenvergoeding is voldaan aan de voorschriften die
zijn opgenomen in de artikelen 38 respectievelijk 39 van de
Uitvoeringsregeling loonbelasting 2001. Het is echter wel noodzakelijk
deze inhouding als zodanig zichtbaar te laten zijn op de
salarisspecificatie. Dat is geregeld in artikel 22, vierde lid. Deze
wijze van verrekening is toegestaan op grond van artikel 23, tweede lid,
van de Uitvoeringsregeling loonbelasting 2001
Artikel 23 Spaarloonregeling/levensloopregelingEen wethouder is een
werknemer en kan dientengevolge gebruik maken van de spaarloonregeling dan wel
de levensloopregeling. wanneer de wethouder gebruik maakt van de gemeentelijke
levensloopregeling is het niet toegestaan een levensloopbijdrage ten laste van
de gemeente te verstrekken. De opbouw van de levensloopvoorziening mag
uitsluitend ten laste van de wethouderswedde plaatsvinden. Aangezien wethouders
geen verlof kennen, is het slechts mogelijk dat de opgebouwde voorziening bij de
beëindiging van het wethouderschap wordt meegenomen naar een volgende werkgever
of dat uitbetaling ineens plaatsvindt.Artikel 24 Reis- en pensionkosten en
verhuiskostenSinds de dualisering van het gemeentebestuur kunnen
personen van buiten de gemeenteraad tot wethouder worden benoemd. Dat kunnen ook
personen zijn die niet in de gemeente zelf wonen. Die zijn op grond van de
Gemeentewet verplicht om te gaan wonen in de gemeente waar zij wethouder zijn
geworden. In artikel 24 is geregeld dat zij bij verhuizing naar de gemeente in
aanmerking komen voor een verhuiskostenvergoeding en eventueel voor vergoeding
van reis- en pensionkosten in afwachting van de verhuizing. De vergoedingen zijn
onbelast.Artikel 26 Vergoeding voor het bijwonen van
commissievergaderingenIn dit artikel is het presentiegeld voor leden
van gemeentelijke commissies geregeld. Deze bepaling geldt niet voor raadsleden
en wethouders die in de commissie zitten. Hun vergoeding is immers al geregeld
in de rechtspositiebesluiten en elders in deze verordening. Uitgezonderd zijn
verder onder meer ambtenaren en bestuurders die in die hoedanigheid in de
commissie zitting hebben. Uitgezonderd zijn tenslotte vertegenwoordigers
vanbelangengroepen e.d. tenzij hun lidmaatschap tevens in belangrijke mate het
gemeentelijk belang dient. De hoogte van het presentiegeld wordt bij
gemeentelijke verordening bepaald. De minister van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties stelt jaarlijks per 1 januari herzien aan de hand van het
indexcijfer CAO lonen overheid. In artikel 26, eerste lid, is er voor gekozen de
hoogte van de vergoeding te bepalen op het door de minister vastgestelde
maximum. De raad kan ook een lager bedrag vaststellen. Het Rechtspositiebesluit
raads- en commissieleden biedt echter ook de mogelijkheid om in de gemeentelijke
verordening te regelen dat in bepaalde gevallen een hoger bedrag aan
presentiegeld wordt toegekend dan het eerder bedoelde maximumbedrag. Dat is
geregeld in artikel 26, vierde lid, van de verordening.Artikelen 31 t/m 34
De procedure van declaratieIn artikel 31 zijn de drie wijzen van
betaling aangegeven. In de artikelen 37 t/m 39 is vervolgens aangegeven in welke
gevallen welke betalingswijze aan de orde is en welke procedurevoorschriften in
achtgenomen moeten worden.Declaratie van vooruitbetaalde
kostenDaarbij gaat het om vergoeding van de volgende kosten:· reis- en
verblijfkosten van raadsleden;· zakelijke reis- en verblijfkosten van
wethouders;· reis- en verblijfkosten bij buitenlandse dienstreizen van
wethouders;· reis- en pensionkosten en verhuiskosten;· reis- en verblijfkosten
van leden van gemeentelijke commissies.Rechtstreekse facturering bij de
gemeenteRekeningen kunnen rechtreeks bij de gemeente in rekening
worden gebracht in de volgende gevallen:· deelname aan cursussen, congressen,
seminars en symposia door raadsleden en wethouders;· zakelijke reis- en
verblijfkosten van wethouders;· reis- en pensionkosten en verhuiskosten;· reis-
en verblijfkosten bij buitenlandse dienstreizen van wethouders.Gebruik
creditcardAan wethouders kan onder voorwaarden een creditcard
beschikbaar worden gesteld voor functionele uitgaven ten laste van de gemeente.
Gebruik van creditcards is mogelijk in de volgende gevallen:· zakelijke reis- en
verblijfkosten van wethouders;· reis- en verblijfkosten bij buitenlandse
dienstreizen van wethouders;· reis- en pensionkosten en
verhuiskosten.Artikelen 35 t/m 37 Citeertitel en
inwerkingtredingGekozen is voor inwerkingtreding met terugwerkende kracht
van de gewijzigde bepalingen tot en met het aantreden van de nieuwe
gemeenteraad. In de meeste gemeenten echter zijn de wethouders pas later
benoemd. Ter voorkoming van overgangsbepalingen voor de oude wethouders is
gekozen voor intrekking van de oude verordening. Deze intrekking vindt echter
pas plaats op het moment van het van kracht worden van de nieuwe verordening. De
oude bepalingen hebben daardoor nog steeds werking gehad tot en met het moment
van aftreden van de wethouders uit het oude college.Bij de inwerkingtreding kan
er voor worden gekozen deze bepalingen terugwerkende kracht te verlenen tot het
moment dat de nieuwe gemeenteraad werd beëdigd respectievelijk de nieuwe
wethouders zijn benoemd en beëdigd. Aangezien in de meeste gemeenten de
beëdiging van de nieuwe raad en de nieuwe wethouder niet in dezelfde
raadsvergadering heeft plaatsgevonden, is gekozen voor een driedeling:·
inwerkingtreding voor de raads- en commissieleden met terugwerkende kracht tot
en met 16 maart 2006;· inwerkingtreding voor de nieuwe wethouders met
terugwerkende kracht tot en met de dag van hun beëdiging. Voor deze formulering
is gekozen zodat voor de aftredende wethouders die op dezelfde dag van
rechtswege zijn ontslagen als hun opvolgers de benoeming hebben aangenomen, de
oude bepalingen van kracht blijven; · om dezelfde reden is een splitsing gemaakt
voor de inwerkingtreding van hoofdstuk V over de procedure van
declaratie.Terugwerkende kracht is alleen toegestaan wanneer de nieuwe
aanspraken geen verslechtering inhouden van de op dat moment vigerende
verordening. De nieuwe verordening kent geen verslechteringen, ook niet ten
aanzien van de bepalingen over de computer. Immers de bepalingen daaromtrent uit
de vorige verordening zijn van rechtswege buiten toepassing mede als gevolg van
de terugwerkende kracht die is verleend aan de wijziging van de grondslag voor
artikel 27a uit het Rechtspositiebesluit wethouders en artikel 7a uit het
Rechtspositiebesluit raads- en commissieleden (Stb. 2006, 8).Sinds 20 februari
2004 bestaat naast het Rechtspositiebesluit wethouders ook de (ministeriële)
Regeling rechtspositie wethouders. In lijn met die gehanteerde benaming is
gekozen voor een nieuwe naam van de verordening: Verordening rechtspositie
wethouders, raads- en commissieleden 2006.