CVDR58307_1Toeslagenverordening Wet werk en bijstand 2010nlregelingSoest2017-10-18SoestSoester Courant 7-7-2010Toeslagenverordening Wet werk en bijstand 2010artikel 147, eerste lid van de Gemeentewet en artikel 8, eerste lid, onderdeel c en 30 van de Wet werk en bijstandgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2010-06-23De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2010-07-152012-03-08Nieuwe regelingRV 10-21GeenToeslagenverordening Wet werk en bijstand 2010Kenmerk SL/710487Nummer RB Agendapunt Onderwerp: Toeslagenverordening Wet werk en bijstand 2010.De raad van de gemeente Soest
gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders d.d. 25 mei
2010;
overwegende dat het noodzakelijk is het verstrekken van toeslagen en
het verlagen van uitkeringen van bijstandsgerechtigden van 27 jaar
of ouder doch jonger dan 65 jaar bij verordening te regelen;
gelet op artikel 147, eerste lid van de Gemeentewet en artikel 8,
eerste lid, onderdeel c en 30 van de Wet werk en bijstand;
b e s l u i t:vast te stellen de “Toeslagenverordening Wet werk en bijstand 2010” en de
ingangsdatum vast te stellen op 1 juli 2010;TOESLAGENVERORDENING WET WERK EN BIJSTAND 20101.Algemene bepalingen1BegripsomschrijvingAlle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader
worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Wet werk en
bijstand en de Algemene wet bestuursrecht.In deze verordening wordt verstaan onder:
de wet: de Wet werk en bijstand;
gehuwdennorm: de norm als bedoeld in artikel 21, onderdeel c,
van de wet;
verzorgingsbehoevende: degene die is aangewezen op verzorging
ter voorkoming van opname in een verpleeg- of
verzorgingstehuis.
2ReikwijdteDe bepalingen van deze verordening gelden alleen voor belanghebbenden
van 27 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar. In geval van gehuwden
gelden de bepalingen van deze verordening alleen indien beide
echtgenoten 27 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar zijn.De bepalingen in hoofdstuk 2 en 3 laten de toepassing artikel 18, eerste
lid, van de wet onverlet.2.Criteria voor het verhogen van de bijstandsnorm3ToeslagenDe toeslag bedraagt 20 procent van de gehuwdennorm voor de alleenstaande
en alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn of haar
hoofdverblijf heeft. De toeslag bedraagt 10 procent van de gehuwdennorm voor de alleenstaande
en alleenstaande ouder in wiens woning één of meer anderen hun
hoofdverblijf hebben.De toeslag bedraagt 10 procent van de gehuwdennorm voor de alleenstaande
en alleenstaande ouder die een woning bewonen als
onderhuurder/kamerbewoner, kostganger of kind.Voor de toepassing van dit artikel worden de volgende personen niet in
aanmerking genomen als een ander die in dezelfde woning zijn
hoofdverblijf heeft:
kinderen met een inkomen van ten hoogste 70 procent van de
gehuwdennorm;
verzorgingsbehoevenden die door belanghebbende worden
verzorgd;
3.Criteria voor het verlagen van de bijstandsnorm of toeslag4Verlaging gehuwdenDe verlaging bedraagt 10 procent van de gehuwdennorm voor gehuwden in
wiens woning één of meer anderen hun hoofdverblijf hebben.De verlaging bedraagt 10 % van de gehuwdennorm voor gehuwden die een
woning bewonen als onderhuurders/kamerbewoners, kostgangers of als één
van beiden een inwonend kind is.Het vierde lid van artikel 3 is van overeenkomstige toepassing.5-Verlaging woonsituatieDe verlaging bedraagt:a.20 procent van de gehuwdennorm indien een woning wordt bewoond waaraan
voorbelanghebbende geen kosten van huur of hypotheeklasten verbonden
zijn;
10 procent van de gehuwdennorm indien geen woning bewoond
wordt.
de verlagingen als genoemd onder a en b vinden bij voorrang op
de toeslag plaats.
6-Maximering verlagingBij toepassing van een combinatie van een toeslag op grond van artikel 3
en/of een of meer verlagingen op grond van de artikelen 4 en 5 dient een
alleenstaande minimaal te blijven beschikken over 45% van de
gehuwdennorm, een alleenstaande ouder over minimaal 65% van de
gehuwdennorm en gehuwden over minimaal 75% van de gehuwdennorm. 4.Slotbepalingen7- UitvoeringDe uitvoering van deze verordening berust bij het college van
burgemeester en wethouders.8- CiteertitelDeze verordening kan worden aangehaald als: Toeslagenverordening Wet
werk en bijstand 2010. 9- Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking met ingang van 1 juli
2010.
De “Verordening betreffende toeslagen op en verlaging van de
bijstandsnorm voor de categorieën van belanghebbenden aan wie
bijstand kan worden verleend” is ingetrokken met ingang van de
datum van in werking treding van deze nieuwe verordening.
Artikelsgewijze toelichting1Er is voor gekozen om begrippen die reeds zijn omschreven in de wet of Awb
niet afzonderlijk te definiëren in de Verordening. Dit voorkomt dat in geval
van wijziging van betreffende definities in de wet of Awb ook de Verordening
moet worden gewijzigd.Voor het gebruik van het begrip gehuwdennorm (in plaats van netto
minimumloon) is gekozen, omdat de hoogte van deze norm in de wet zelf wordt
gegeven in artikel 21 onder c. Dit bedrag is feitelijk gelijk aan het netto
minimumloon.Om een persoon als verzorgingsbehoevende in de zin van de
Toeslagenverordening aan te kunnen merken, moet belanghebbende aannemelijk
maken, dat deze door hem verzorgde persoon bij het ontbreken van de
verzorging zou zijn aangewezen op een verpleeg- of verzorgingstehuis. Er
moet een duidelijke indicatie zijn op grond waarvan de
verzorgingsbehoevendheid kan worden aangenomen, bij voorkeur een verklaring
van deze strekking die is afgegeven door een arts. Het feit dat een
belanghebbende als verzorger van een verzorgingsbehoevende is aan te merken
is overigens geen reden om hem te ontheffen van de verplichting om algemeen
geaccepteerde arbeid te zoeken en te aanvaarden.2Het eerste lid heeft geen nadere toelichting nodig.In het tweede lid staat de wettelijke individualiseringsplicht van het
college aangehaald. Op grond hiervan kan de hoogte van de bijstand afwijkend
aan de Toeslagenverordening worden vastgesteld indien de omstandigheden dat
vergen en rechtvaardigen. Dit geldt evenzeer in situaties waarin de
Toeslagenverordening niet voorziet. Om hierover bij de uitvoering van de
Toeslagenverordening geen misverstand te laten bestaan is er voor gekozen om
deze plicht expliciet in de Toeslagenverordening op te nemen.3De toeslaghoogte van 20 procent van de gehuwdennorm voor de alleenstaande of
alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn hoofdverblijf heeft is
verplicht op grond van de wet. Ingeval in de woning een ander zijn
hoofdverblijf heeft, wordt verondersteld dat er noodzakelijke kosten van het
bestaan gedeeld kunnen worden (bijvoorbeeld huur en stookkosten). Daarbij is
de mate waarin de kosten ook daadwerkelijk gedeeld worden niet van belang.
Dat is een verantwoordelijkheid van belanghebbende zelf. Zolang er geen
sprake is van een gezamenlijke huishouding moet er echter van worden
uitgegaan dat niet alle kosten gedeeld kunnen worden. Een toeslag blijft op
zijn plaats. In de toeslagen verordening is gekozen voor een toeslag van 10
procent van de gehuwdennorm in het geval één of meer anderen in dezelfde
woning hun hoofdverblijf hebben. Het tweede lid bepaalt dat alleenstaanden
en alleenstaande ouders die een woning bewonen als
onderhuurder/kamerhuurder, kostganger dan wel inwonend kind een toeslag van
10% van de gehuwdennorm krijgen. In het vierde lid wordt geregeld dat
kinderen die niet (meer) in de norm begrepen zijn, maar die tevens in
omstandigheden verkeren waardoor het niet aannemelijk is, dat zij kunnen
bijdragen in de kosten van het huishouden, niet meetellen als personen die
in de woning hun hoofdverblijf hebben. De omstandigheden worden aanwezig
geacht als het inwonende kind dan wel de inwonende kinderen ieder voor zich
geen hoger inkomen hebben dan 70% van de gehuwdennorm (= de norm voor een
alleenstaande van 21 tot 65 jaar met maximum toeslag). Aangezien betreffende
kinderen niet in de bijstand begrepen zijn, is het aan de alleenstaande
ouder om zodanige inlichtingen te verstrekken dat kan worden vastgesteld of
onderdeel a van toepassing is.In onderdeel b van het vierde lid wordt geregeld dat zorgbehoevenden
eveneens niet worden meegeteld als personen die in dezelfde woning hun
hoofdverblijf hebben. Uitgangspunt daarbij is dat het niet wenselijk is om
belanghebbende vanwege deze verzorgingstaken te confronteren met een lagere
toeslag. Deze bepaling werkt zowel voor de zorgbehoevende als degene die de
zorgbehoevende verzorgt.4In de gehuwdennorm is reeds rekening gehouden met het feit dat beide
echtgenoten de kosten van hun huishouden volledig kunnen delen met elkaar.
Indien in de woning nog een ander zijn hoofdverblijf heeft, kunnen de
algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan nog verder gedeeld worden.
Daarbij is de mate waarin de kosten ook daadwerkelijk gedeeld worden niet
van belang. Dat is een verantwoordelijkheid van belanghebbenden zelf. In de
toeslagenverordening is gekozen voor een verlaging van 10 procent van de
gehuwdennorm in het geval één of meer anderen in dezelfde woning hun
hoofdverblijf hebben. Het tweede lid bepaalt dat de bijstand voor gehuwden
die een woning bewonen als onderhuurder/kamerhuurder, kostganger dan wel inwonend kind
verlaagd wordt met 10% van de gehuwdennorm. In het derde lid wordt geregeld
dat kinderen die niet (meer) in de norm begrepen zijn, maar die tevens in
omstandigheden verkeren waarin het niet aannemelijk is, dat zij kunnen
bijdragen in de kosten van het huishouden, niet meetellen als personen die
in de woning hun hoofdverblijf hebben. De omstandigheden worden aanwezig
geacht als het inwonende kind dan wel de inwonende kinderen ieder voor zich
geen hoger inkomen hebben dan 70% van de gehuwdennorm. Aangezien de in het
vierde lid bedoelde kinderen niet in de bijstand begrepen zijn, is het aan
de ouders om zodanige inlichtingen te verstrekken, dat kan worden
vastgesteld of onderdeel a van het vierde lid van artikel 3 van toepassing
is. Zorgbehoevenden worden eveneens niet meegeteld als personen die in
dezelfde woning hun hoofdverblijf hebben. Uitgangspunt daarbij is dat het
niet wenselijk is om belanghebbenden vanwege deze verzorgingstaken te
confronteren met een verlaging van de norm. 5Artikel 27 van de wet geeft het college de mogelijkheid de norm of de
toeslag te verlagen in zoverre belanghebbende lagere algemeen noodzakelijke
kosten van het bestaan heeft ten gevolge van zijn woonsituatie. Artikel 27
van de wet is aanvullend bedoeld op de artikelen 25 en 26 van de wet. In dit
artikel is onder a een verlaging opgenomen voor de situatie dat aan de
woning voor belanghebbende geen woonkosten zijn verbonden. Bijvoorbeeld
indien een kraakpand wordt bewoond. Voor de duidelijkheid: het gaat hier
niet om situaties dat iemand als kamerhuurder of onderhuurder een woning
bewoont want die situaties kennen een eigen toeslag of verlaging. Het wordt
nodeloos ingewikkeld geacht om hier ook nog onderscheid te maken naar de
mate waarin woonkosten ontbreken. Indien een belanghebbende uitzonderlijk
lage woonkosten heeft, kan dat uiteraard wel aanleiding zijn om met
toepassing van artikel 18 lid 1 van de wet de bijstand lager vast te
stellen. In de verordening wordt overigens niet het begrip 'woonkosten'
gehanteerd, maar 'kosten van huur of hypotheeklasten'. Daarmee wordt
duidelijk, dat het hebben van kosten voor water, gas, licht en dergelijke,
voor belanghebbende niet afdoende is om een verlaging van krachtens dit
artikel te voorkomen. Dit verdraagt zich ook met de invulling die de
Centrale Raad van Beroep heeft gegeven aan de invulling van het begrip
woonkosten in de zin van artikel 35 lid 1 Abw. (Zie CRvB 06-11-2001, nrs.
99/7 en 99/29 NABW en CRvB 06-05-2003, nr. 00/4951 NABW.)In onderdeel b wordt de verlaging ingeval er door belanghebbende in het
geheel geen woning bewoond vastgesteld op 10 procent van de gehuwdennorm.
Dit is in overeenstemming met de toelichting op artikel 27 van de wet. Een
belanghebbende die geen woning bewoond wordt geacht lagere algemeen
noodzakelijke kosten van het bestaan te hebben vanwege het ontbreken van
woonkosten. Niettemin zijn de kosten van het bestaan niet zoveel lager als
voor een belanghebbende die kosteloos woont in een woning. Een dakloze wordt
immers geconfronteerd met de hogere kosten van het op straat leven, zoals
bijvoorbeeld de kosten van nachtopvang. De hoogte van een verlaging
krachtens dit artikel heeft geen invloed op de wijze waarop de bijstand
verleend moet worden. Indien bijstand verleend wordt aan daklozen, kan het
college gebruik maken van zijn bevoegdheid om een budgetteringsplicht op te
leggen of de bijstand in natura (in de vorm van opvang) te verlenen.
Overigens geschiedt de verlening van bijstand aan belanghebbenden zonder
adres als bedoeld in artikel 1 van de Wet gemeentelijke basisadministratie
persoonsgegevens op grond van artikel 40 lid 1 en 2 van de wet door bij amvb
(Bijstandsbesluit adreslozen) aan te wijzen centrumgemeenten. Maar niet elke
belanghebbende zonder woning is een adresloze in de zin van aangehaalde wet.
Belanghebbende kan immers ook de beschikking hebben over een postadres bij
familie of een instantie. Onder c staat aangegeven dat een verlaging bij
voorrang op de toeslag plaats vindt als bedoeld in artikel 25 van de wet.
Formeel maakt het niet uit of de verlaging plaats vindt op de norm of
toeslag maar dit is zo in deze verordening bepaald om de eenheid van
uitvoering te bewaren.6Er zijn situaties denkbaar bij een combinatie van het niet hebben van
woonkosten en een kostendeling met anderen waarbij de uitkering die
overblijft onvoldoende is om in de algemeen noodzakelijke kosten van het
bestaan te voorzien. Om deze reden zijn minimumuitkeringen vastgesteld
waarover personen in ieder geval dienen te beschikken. 7Evenals de uitvoering van de wet ligt de uitvoering van de
Toeslagenverordening bij het college.8Dit artikel vraagt niet om een nadere toelichting.9Dit artikel vraagt niet om een nadere toelichting.Soest, de raad voornoemd, de griffier, de voorzitter,M.van Vliet MPM AA A. Noordergraaf__