CVDR56614_2Toeslagenverordening WWB gemeente VenlonlregelingVenlo2018-01-09VenloE3 journaal/ de Trompetter, 29-12-2011Toeslagenverordening WWB gemeente VenloGemeentewet, art. 147, eerste lid Wet werk en bijstand, art. 8, eerste lid onderdeel c Wet werk en bijstand, art. 30 gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2011-12-21De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en databankrecht2012-01-012013-04-01hfd. 4 (nieuw)Gemeenteblad jaargang 2011 nummer 52GeenOp 1 juli 2010 wordt de Toeslagenverordening Wwb gemeente Venlo 2010, vastgesteld door de raad op 4 januari 2010, ingetrokken.Toeslagenverordening WWB gemeente VenloGelet op artikel 147, eerste lid van de Gemeentewet, en de artikelen 8, eerste lid onderdeel c en 30 van de Wet werk en bijstand.Hoofdstuk 1 BegripsbepalingenAlle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Wet werk en bijstand en de Algemene wet bestuursrecht.In deze verordening wordt verstaan onder:

belanghebbende: een persoon van 27 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar;

de wet : de Wet werk en bijstand (WWB);

WIJ: de Wet investeren in jongeren;

gehuwdennorm: de norm als bedoeld in artikel 21 onderdeel c van de wet;

verzorgingsbehoevende: degene die is aangewezen op verzorging ter voorkoming van opname in een verpleeghuis of verzorgingstehuis;

woning: een woning als bedoeld in artikel 1, onderdeel j, Wet op de huurtoeslag, als mede een woonwagen of woonschip, als bedoeld in artikel 3, zesde lid van de wet;

woonkosten:

indien een huurwoning wordt bewoond, de per maand geldende huurprijs,bedoeld in artikel 1, onderdeel d, van de Wet op de huurtoeslag;

indien een eigen woning wordt bewoond, de tot een bedrag per maand omgerekende som van de verschuldigde hypotheekrente en de in verband met het in eigendom hebben van de woning te betalen zakelijke lasten en een naar omstandigheden vast te stellen bedrag voor onderhoud;

woonlasten: woonlasten zijn alle kosten die verbonden zijn aan het bewonen van een woning, zoals woonkosten en energiekosten conform constante jurisprudentie op grond van de wet.

het college: het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Venlo.

Hoofdstuk 2 Criteria voor het verhogen van de normArtikel 2 Toeslagen

De toeslag als bedoeld in artikel 25, eerste lid van de wet bedraagt 20% van de gehuwdennorm voor de alleenstaande en alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn hoofdverblijf heeft.

De toeslag als bedoeld in artikel 25, eerste lid van de wet bedraagt 10% van de gehuwdennorm voor de alleenstaande en de alleenstaande ouder in wiens woning één of meer anderen hun hoofdverblijf hebben.

De toeslag als bedoeld in artikel 25, eerste lid van de wet bedraagt 2% van de gehuwdennorm voor de alleenstaande en alleenstaande ouder die geen woning bewoont, dan wel geen woonlasten heeft.

Voor de toepassing van het tweede lid van dit artikel worden de volgende personen niet aangemerkt als een ander die in dezelfde woning zijn hoofdverblijf heeft:

kinderen van 18 jaar of ouder doch jonger dan 21 jaar met een inkomen van ten hoogste de norm als bedoeld in artikel 20, onder a, van de wet vermeerdert met 10% van de gehuwdennorm;

meerderjarige kinderen met studiefinanciering op grond van de Wet studiefinanciering 2000;

meerderjarige kinderen met een tegemoetkoming op grond van de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten;

verzorgingsbehoevenden die door belanghebbende worden verzorgd.

Bij samenloop van het tweede en derde lid heeft de toeslag op grond van het derde lid voorrang.

Hoofdstuk 3 Criteria voor het verlagen van de normArtikel 3 Verlaging gehuwdennorm

De verlaging als bedoeld in artikel 26 van de wet bedraagt 10% van de gehuwdennorm voor gehuwden die een woning delen met één of meer anderen.

Het vierde lid van artikel 2 van deze verordening is van overeenkomstige toepassing op het eerste lid van dit artikel.

Artikel 4 Verlaging vanwege woonsituatieDe verlaging bedoeld in artikel 27 van de wet bedraagt:

het bedrag van de basishuur zoals omschreven in de artikelen 16 en 17 van de Wet op de Huurtoeslag indien een woning wordt bewoond waaraan voor de belanghebbende geen woonkosten verbonden zijn;

voor gehuwden die geen woning bewonen dan wel geen woonlasten hebben 18% van de gehuwdennorm;

bij samenloop van artikel 3, eerste lid en artikel 4, eerste en tweede lid, van deze verordening heeft artikel 4 voorrang.

Artikel 5 Samenloop WWB en WIJ bij gehuwden zonder kinderen

Indien er sprake is van gehuwden zonder kinderen waarvan een partner recht heeft op een uitkering op grond van de wet en een partner op een inkomensvoorziening op grond van de WIJ dan wordt de uitkering op grond van de wet berekend naar de van toepassing zijnde norm voor een alleenstaande conform artikel 24 van de wet.

De alleenstaande genoemd in het eerste lid wordt in afwijking van artikel 25 van de wet geen toeslag toegekend.

Artikel 6 Samenloop WWB en WIJ bij gehuwden met kinderen

Indien er sprake is van gehuwden met kinderen waarvan een partner recht heeft op een uitkering van de wet en een partner recht op een inkomensvoorziening op grond van de WIJ dan wordt de uitkering op grond van de wet berekend naar de van toepassing zijnde norm voor een alleenstaande ouder conform artikel 24 van de wet.

De alleenstaande ouder genoemd in het eerste lid wordt in afwijking van artikel 25 van de wet geen toeslag toegekend.

Hoofdstuk 4 Regelingen in verband met de wijzigingen in de WWB en intrekking van de WIJ per 1 januari 2012A. Artikel 1a wordt ingevoegd met als opschrift: Wijziging betekenis begrippen.Artikel 1a luidt als volgt:

Waar in deze verordening de begrippen ‘alleenstaande’, ‘alleenstaande ouder’ en ‘gezin’ worden gebruikt, hebben deze vanaf 1 januari 2012 dezelfde betekenis als in artikel 4 van de wet.

Waar in deze verordening wordt gesproken over ‘gehuwde(n)’ of ‘gehuwdennorm’ hebben deze begrippen vanaf 1 januari 2012 dezelfde betekenis als ‘gezin’, bedoeld in artikel 4, respectievelijk ‘gezinsnorm’, bedoeld in artikel 21, eerste lid, van de wet.

B. Artikel 1b wordt ingevoegd met als opschrift: Wijziging verwijzingenArtikel 1b luidt als volgt:Waar in deze verordening wordt verwezen naar artikel 21, onderdeel c, van de wet, moet voor die verwijzing vanaf 1 januari 2012 worden gelezen: artikel 21, eerste lid, van de wet.C. Artikel 1c wordt ingevoegd met als opschrift: Intrekking WIJArtikel 1c luidt als volgt:

In afwijking van artikel 1 zijn de bepalingen van deze verordening vanaf 1 januari 2012 evenzo van toepassing op personen van 21 jaar of ouder doch jonger dan 27 jaar.

In afwijking van artikel 2 wordt aan een alleenstaande van 21 jaar geen toeslag toegekend in verband met het niet of niet geheel kunnen delen van kosten, bedoeld in artikel 25, van de wet.

In afwijking van artikel 2 wordt aan een alleenstaande van 22 jaar een toeslag van 10% van de gehuwdennorm toegekend in verband met het niet of niet geheel kunnen delen van kosten, bedoeld in artikel 25, van de wet.

In afwijking van het tweede en derde lid wordt de toeslag vastgesteld op de hoogte van de op grond van artikel 3 toegekende toeslag, indien deze toeslag minder bedraagt dan de toeslag waartoe toepassing van het tweede en derde lid zou leiden.

Hoofdstuk 5 SlotbepalingenArtikel 7 HardheidsclausuleHet college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de belanghebbende afwijken van de bepalingen in deze verordening, indien toepassing van de verordening tot onbillijkheden van overwegende aard leidt.Artikel 8 Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking met terugwerkende kracht met ingang van 1 juli 2010.

Op dat tijdstip wordt de Toeslagenverordening Wwb gemeente Venlo 2010, vastgesteld door de raad op 4 januari 2010, ingetrokken.

Artikel 9 CiteerartikelDeze verordening kan worden aangehaald als: Toeslagenverordening WWB gemeente Venlo.Algemene toelichtingInleidingOp grond van de WWB dient de gemeenteraad een verordening vast te stellen met betrekking tot het verhogen en verlagen van de norm als bedoeld in artikel 30 WWB, de zogenaamde toeslagenverordening.Uit oogpunt van leesbaarheid is het gewenst dat de lokale verordeningen worden aangepast aan de WWB. Daarnaast kunnen gemeenten deze gelegenheid te baat nemen om de toeslagenverordening zonodig bij te stellen, aan te passen aan de nieuwe financiële verantwoordelijkheden van de gemeente, maar zonodig ook aanpassingen op onderdelen die in de praktijk problemen oplever(d)en.In verband met de komst van de WIJ bestaat geen recht op WWB meer voor personen beneden 27 jaar maar kan er wel een samenloop van WWB en WIJ ontstaan.Norm, toeslag en verlagingHoofdstuk 3 van de WWB kent voor de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan een systeem van basisnormen en toeslagen en verlagingen.De bijstandsnormen zijn geregeld in paragraaf 2, in de artikelen 20 tot en met 24 WWB.Daarnaast voorziet paragraaf 3 in toeslagen en verlagingen, namelijk in de artikelen 25 tot en met 29 WWB.Het college is verplicht om in voorkomende gevallen de norm te verhogen met een toeslag. Van de mogelijkheid om een verlaging toe te passen hoeft geen gebruik gemaakt te worden. Dus: verhogen moet, verlagen mag.NormVoor personen van 27 jaar tot en met 65 jaar bestaan er een drietal basisnormen (artikel 21 WWB), te weten:

gehuwden: 100% van het wettelijk minimumloon (= de gehuwdennorm);

alleenstaande ouders: 70% van de gehuwdennorm;

alleenstaanden: 50% van de gehuwdennorm.

ToeslagenEen toeslag kan worden verstrekt aan een alleenstaande of alleenstaande ouder indien de algemeen noodzakelijke bestaanskosten niet of niet geheel gedeeld kunnen worden. De mogelijkheid tot het delen van kosten wordt aanwezig geacht als naast betreffende belanghebbende nog één of meer anderen hun hoofdverblijf hebben in dezelfde woning.Dan kunnen zaken als huur, gas, water en licht, vastrechtkosten, maar ook afvalstoffenheffing, krant etc. gedeeld worden.De toeslag bedraagt ten hoogste 20% van de gehuwdennorm, zodat de uitkering maximaal bedraagt voor:

alleenstaande ouders: 90% van de gehuwdennorm.

alleenstaanden: 70% van de gehuwdennorm.

De toeslag kan worden vastgesteld op elk bedrag binnen dit maximum van 20% van de gehuwdennorm, mits dit aansluit bij het niveau van de noodzakelijke bestaanskosten.Dit is uitgewerkt in artikel 2 van de toeslagenverordening. Budgettaire overwegingen mogen bij het vaststellen van de toeslag geen rol spelen.Het college is overigens niet verplicht om bij de verlening van een toeslag rekening te houden met lagere bestaanskosten. Het college heeft de mogelijkheid om alle alleenstaanden en alleenstaande ouders, zonder nader onderscheid, de maximale toeslag te verstrekken (Zie TK 28870, nr. 3, p. 52 en 53.) behoudens bij de samenloop WWB en WIJ.VerlagingenDe WWB noemt de volgende verlagingen:

verlaging in verband met het geheel of gedeeltelijk kunnen delen met een ander van algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan bij gehuwden (artikel 26 WWB);

verlaging in verband met de woonsituatie (artikel 27 WWB);

verlaging in verband met het recentelijk beëindigen van een studie (artikel 28 WWB);

De verlagingen zijn uitgewerkt in artikel 3 en 4 van de verordening. In deze verordening wordt géén verlaging toegepast in verband met recentelijk beëindigen van een studie (artikel 28 WWB).De ToeslagenverordeningIn artikel 8, eerste lid onder c en artikel 30 WWB is geregeld dat de gemeenteraad bij verordening dient vast te stellen voor welke categorieën de bijstandsnorm verhoogd of verlaagd wordt en op grond van welke criteria de hoogte van die verhoging of verlaging wordt bepaald.Het beleid ten aanzien van de toeslagen moet dus worden vastgelegd in de toeslagenverordening door de gemeenteraad, opdat het college het beleid kan uitvoeren.CategorieënArtikel 30 WWB bepaalt dat de toeslagenverordening een categoriaal karakter moet hebben. Bij het afbakenen van categorieën is steeds getracht te komen tot in de praktijk eenvoudig te hanteren criteria. Daarom is er gekozen voor een forfaitaire benadering.In deze toeslagenverordening wordt, naast de toeslagen, invulling gegeven aan alle verlagingen die de WWB mogelijk maakt.Verlaging bij woonsituatieVolgens de toelichting op 27 WWB is de verruiming ten opzichte van de oude Abw bedoeld om ook ingeval er helemaal geen woning wordt bewoond, een verlaging te kunnen toepassen.Indien een belanghebbende uitzonderlijk lage woonlasten heeft, kan dat aanleiding zijn om met toepassing van artikel 18, eerste lid WWB de bijstand lager vast te stellen. In de wet wordt overigens niet het begrip 'woonkosten' gehanteerd, maar “lagere noodzakelijke kosten van het bestaan als gevolg van de woonsituatie”. Daarmee wordt duidelijk dat het hebben van kosten voor water, gas, licht en dergelijke, voor belanghebbende niet afdoende is om een verlaging van uitkering te voorkomen. Dit verdraagt zich ook met de invulling die de Centrale Raad van Beroep heeft gegeven aan de invulling van het begrip woonkosten in de zin van artikel 35 lid 1 Abw. (Zie CRvB 06-11-2001, nrs. 99/7 en 99/29 NABW en CRvB 06-05-2003, nr. 00/4951 NABW.).Wanneer met toepassing van artikel 18, eerste lid WWB overgegaan wordt tot verlaging van de bijstand, zal de gemeente zich zorgvuldig moeten vergewissen van aard en omvang van deze verlaging.De hoogte van een verlaging krachtens dit artikel heeft geen invloed op de vorm waarin de bijstand verleend wordt. Indien bijstand verleend wordt aan daklozen, kan het college gebruik maken van zijn bevoegdheid om een budgetteringsplicht op te leggen of de bijstand in natura (in de vorm van opvang) te verlenen.Overigens geschiedt de verlening van bijstand aan belanghebbenden zonder adres als bedoeld in artikel 1 van de Wet gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens op grond van artikel 40, eerste en tweede lid van de WWB door bij AMVB (Bijstandsbesluit adreslozen) aan te wijzen centrumgemeenten. Maar niet elke belanghebbende zonder woning is een adresloze in de zin van aangehaalde wet. Belanghebbende kan immers ook de beschikking hebben over een postadres bij familie of een instantie.Berekening toepasselijke bijstandsnormDe hoogte van de uitkering algemene bijstand voor personen van 27 tot 65 jaar kan als volgt worden berekend:1. Basisnorm;2a. Optellen toeslag (alleen bij alleenstaanden en alleenstaande ouders) OF2b. Korten met verlaging (alleen bij gehuwden) wegens het delen van een woning met anderen of bij geen woning bewonen;De uitkomst van deze berekening laat een eventueel aan de orde zijnde afstemming van de bijstand bij wijze van individualisering onverlet. Denk hierbij aan verlaging in verband met de woonsituatie.Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1Er is voor gekozen om begrippen die al zijn omschreven in de WWB niet afzonderlijk te definiëren in de Verordening. Dit voorkomt dat in geval van wijziging van betreffende definities in de WWB ook de verordening moet worden gewijzigd.Voor het gebruik van het begrip gehuwdennorm is gekozen, omdat de hoogte van deze norm in de WWB zelf wordt gegeven in artikel 21 onder c van de WWB. Dit bedrag is feitelijk gelijk aan het netto minimumloon.Om een persoon als verzorgingsbehoevende in de zin van de toeslagenverordening aan te kunnen merken, moet belanghebbende aannemelijk maken, dat deze door hem verzorgde persoon bij ontsteltenis van de verzorging zou zijn aangewezen op een verpleeghuis of verzorgingstehuis. Er moet een duidelijke indicatie zijn op grond waarvan de verzorgingsbehoevendheid kan worden aangenomen, bij voorkeur een verklaring van deze strekking die is afgegeven door een arts. Het feit dat een belanghebbende als verzorger van een verzorgingsbehoevende is aan te merken is overigens geen reden om hem te ontheffen van de verplichting om algemeen geaccepteerde arbeid te zoeken en te aanvaarden.Een nadere omschrijving voor begrippen als “kamerhuurder” of “onderhuurder” is overbodig. In deze verordening wordt geen onderscheid gemaakt tussen onderhuurders (commercieel of niet-commercieel), kostgangers of woningdelers. In al deze gevallen bedraagt de toeslag bij alleenstaanden en alleenstaande ouders 10%, of bedraagt de verlaging bij gehuwden 10%. Er wordt louter gekeken naar medebewoners die een bijdrage (kunnen) leveren in de lasten. In alle genoemde situaties treden schaalvoordelen op.Daarbij is het niet bepalend of belanghebbende daadwerkelijk hogere (of lagere) bestaanskosten heeft, maar of belanghebbende (woon)lasten kan delen. Als uitgangspunt is gekozen voor een forfaitair percentage. Dit betekent voor de uitvoering vereenvoudiging, en de regelgeving is minder fraudegevoelig.Artikel 2De hoogte van 20% van de gehuwdennorm als hoogte van de toeslag voor de alleenstaande of alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn hoofdverblijf heeft, is verplicht op grond van artikel 30, tweede lid onder a van de WWB.Uit het systeem van normen, toeslagen en verlagingen volgt dat bij de alleenstaande ouder inwonende ten laste komende kind(eren) beneden 18 jaar niet aangemerkt worden als “een ander die in de woning zijn hoofdverblijf heeft”.Ingeval in de woning een ander zijn hoofdverblijf heeft, wordt verondersteld dat er noodzakelijke kosten van het bestaan gedeeld kunnen worden (bijvoorbeeld huur en stookkosten). Daarbij is de mate waarin de kosten ook daadwerkelijk gedeeld worden niet van belang. Dat is een verantwoordelijkheid van belanghebbende zelf.Zolang er geen sprake is van een gezamenlijke huishouding moet er echter van worden uitgegaan dat niet alle kosten gedeeld kunnen worden. Een toeslag blijft op zijn plaats. In de toeslagenverordening is daarom gekozen voor een toeslag van 10% van de gehuwdennorm in het geval één of meer anderen in dezelfde woning zijn hoofdverblijf hebben. Ook bij onderhuur en kamerhuur is er sprake van het (gedeeltelijk) kunnen delen van kosten met een ander.In het derde lid wordt de toeslag geregeld voor de alleenstaande en de alleenstaande ouder die geen woning bewoont dan wel geen woonlasten heeft.De bijstandsuitkering (is norm + toeslag of verlaging) dient voldoende te zijn om in de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan te kunnen voorzien. De kosten van wonen maken daar deel van uit. Indien belanghebbende geen woonkosten heeft omdat hij geen woning bewoont, wordt de toeslag vastgesteld op 2%. Immers, voor het deel woonkosten is in de norm 18% van de gehuwdennorm inbegrepen. Worden deze lasten gemist, dan is het redelijk om 18% af te trekken van de maximale toeslag van 20%.In het vierde lid wordt geregeld dat kinderen die niet (meer) in de norm begrepen zijn, maar die tevens in omstandigheden verkeren waardoor het niet aannemelijk is, dat zij kunnen bijdragen in de kosten van het huishouden, niet meetellen als personen die in de woning hun hoofdverblijf hebben. Daarbij is nadrukkelijk overwogen dat in de WSF 2000 en Wtos aan thuiswonende studenten al een lager bedrag wordt verstrekt. Aangezien betreffende kinderen niet in de bijstand begrepen zijn, is het aan de alleenstaande ouder om zodanige inlichtingen te verstrekken dat kan worden vastgesteld of de onderdelen a, b of c van toepassing zijn.In onderdeel d van het vierde lid wordt geregeld dat verzorgingsbehoevenden eveneens niet worden meegeteld als personen die in dezelfde woning hun hoofdverblijf hebben. Uitgangspunt daarbij is dat het niet wenselijk is om belanghebbende vanwege deze verzorgingstaken te confronteren met een lagere toeslag.In vijfde lid wordt geregeld dat bij samenloop van het kunnen delen van kosten en het ontbreken van woonkosten dan wel woonlasten de toeslag van op grond van het derde lid voorrang heeft.Artikel 3In de gehuwdennorm is al rekening gehouden met het feit dat beide echtgenoten de kosten van hun huishouden volledig kunnen delen met elkaar. Indien in de woning nog een ander zijn hoofdverblijf heeft, kunnen de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan nog verder gedeeld worden. Daarbij is de mate waarin de kosten ook daadwerkelijk gedeeld worden niet van belang. Dat is een verantwoordelijkheid van belanghebbenden zelf.Uit het systeem van normen, toeslagen en verlagingen volgt dat bij de echtgenoten inwonende ten laste komende kind(eren) beneden 18 jaar niet aangemerkt worden als “anderen” met wie de woning wordt gedeeld.Gekozen is voor een verlaging van 10% van de gehuwdennorm, ongeacht het aantal anderen dat in de woning zijn hoofdverblijf heeft. Evenals bij alleenstaanden wordt vanaf de vierde persoon die in de woning zijn hoofdverblijf heeft geen noemenswaardige vermindering van de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan aanwezig geacht. Daarbij moet ook bedacht worden dat in de praktijk bij meer bewoners van een woning, het ook vaak om een grotere en duurdere woning gaat, zodat de feitelijke kosten van het bestaan doorgaans niet lager uitvallen dan in gevallen waarin maar één ander zijn hoofdverblijf in dezelfde woning heeft.Ingevolge artikel 3, tweede lid worden bepaalde personen niet aangemerkt als een ander die in dezelfde woning zijn hoofdverblijf heeft. Ter zake wordt verwezen naar de toelichting op artikel 2, vierde lid van deze verordening.Artikel 4Als aan een woning geen woonkosten verbonden zijn, is sprake van lagere bestaanskosten dan in andere gevallen. Artikel 27 WWB opent om die reden de mogelijkheid om de norm of de toeslag te verlagen. Dat is in artikel 4 gerealiseerd. Het bepaalde leidt ertoe dat de norm of toeslag met het bedrag van de basishuur, zoals omschreven in de artikelen 16 en 17 van de Wet op de Huurtoeslag, wordt verlaagd indien een woning wordt bewoond waaraan voor de belanghebbende geen woonkosten verbonden zijn.Onder woonkosten wordt in dit verband verstaan de huur of, als de bij een eigen woning, de verschuldigde hypotheekrente en de aan het eigendom verbonden zakelijke lasten alsmede een naar omstandigheden vast te stellen bedrag voor onderhoud (CRvB 6 november 2001, nrs. 99/7 en 99/29 NABW).Artikel 4, tweede lid is een spiegel van artikel 2, derde lid van deze verordening. Daar waar de alleenstaande (ouder) die geen woning bewoont, een toeslag ontvangt van 2%, levert dezelfde systematiek bij gehuwden een verlaging op van 18%.Wordt de norm of toeslag verlaagd omdat de belanghebbende geen woonlasten heeft en is hij daarnaast medebewoner, zodat de toeslag ook nog eens op die grond verlaagd wordt, dan kan dit spoedig als een te ver gaande vorm van verlaging van de uitkering worden aangemerkt, gelet op het totale effect van de dubbele verlaging (zie CRvB 27 mei 2008, LJN:2698). Op grond van het individualiseringsbeginsel zal de verlaging dan beperkt moeten worden. Samenloop is geregeld in artikel 4 derde lid van deze verordening waarbij is bepaald dat in deze situatie de verlaging op grond van artikel 4 zal gelden.Artikel 5Dit artikel regelt de samenloop bij gehuwden zonder kinderen waarbij een partner recht heeftop een WWB-uitkering en de ander op een inkomensvoorziening op grond van de WIJ. In deze gevallen worden zowel de bijstandsgerechtigde als de WIJ gerechtigde als alleenstaanden aangemerkt. Beiden hebben recht op de basisnorm alleenstaande. De optelsom hiervan is gelijk aan het van toepassing zijnde sociale minimum.Als de niet-rechthebbende partner een WWB-uitkering ontvangt, is er geen aanleiding om een toeslag te verstrekken. Dat geldt evenzeer voor de bijstandsgerechtigde partner. Beiden kunnen immers nimmer een uitkering ontvangen die samen meer bedraagt dan 100% van de bijstandsnorm voor gehuwden.Omdat beide partners dan aanspraak hebben op de norm die voor een alleenstaande geldt, betekent dit tegelijkertijd dat een verlaging in verband met medebewoning formeel gezien niet mogelijk is. In voorkomende gevallen is het in dat geval mogelijk met toepassing van artikel 18, eerste lid WWB de bijstandsnorm van de bijstandsgerechtigde partner te verlagen.Artikel 6Wanneer er sprake is van gehuwden met kinderen en één van de gehuwden heeft recht op bijstand en de andere heeft recht op een inkomensvoorziening op grond van de WIJ, wordt de belanghebbende voor de bijstand aangemerkt als alleenstaande ouder en de jongere voor de WIJ als gehuwde. De bijstand die ontvangen wordt naar de van toepassing zijnde alleenstaande oudernorm conform artikel 24 van de WWB, wordt in mindering gebracht op de van toepassing zijnde inkomensvoorziening voor gehuwden.Het totale inkomen bedraagt 100% van het netto minimumloon, hetgeen gelijk is aan het van toepassing zijnde sociale minimum voor gehuwden.Hoofdstuk 4 SlotbepalingenArtikel 7 HardheidsclausuleIndien de toepassing van deze verordening tot onbillijkheden leidt, kunnen burgemeester en wethouders ten gunste van de belanghebbende afwijken van de bepalingen. Van deze mogelijkheid dient zeer terughoudend gebruik gemaakt te worden, om het scheppen van precedenten tegen te gaan.Artikel 8 InwerkingtredingDit artikel behoeft geen nadere uitleg.Artikel 9 CiteerartikelDeze verordening kan worden aangehaald als: Toeslagenverordening WWB gemeente Venlo.