CVDR56424_1Toeslagenverordening Wet werk en bijstand 2004nlregelingSchiermonnikoog2004-01-01SchiermonnikoogDorpsbode, 2007, 7Toeslagenverordening Wet werk en bijstand 2004Wet werk en bijstand, art. 8, lid 1, onderdeel c en art. 30gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2004-02-24De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2004-01-012023-07-06OnbekendOnbekendGeenToeslagenverordening Wet werk en bijstand 2004De Raad van de gemeente Schiermonnikoog,gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van Schiermonnikoog d.d.
15 januari 2004.gelet op de artikelen 8, eerste lid, onderdeel c en 30 van de Wet werk en
bijstand,overwegende dat het noodzakelijk is het verstrekken van toeslagen en het
verlagen van uitkeringen van bijstandsgerechtigden van 21 jaar of ouder doch
jonger dan 65 jaar bij verordening te regelen;besluit vast te stellen de volgende:Toeslagenverordening Wet werk en bijstand 20041Algemene bepalingen11.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet
nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Wet werk
en bijstand en de Algemene wet bestuursrecht2.In deze verordening wordt verstaan onder:
de wet: de Wet werk en bijstand;
gehuwdennorm: de norm als bedoeld in artikel 21, onderdeel
c, van de wet.
21.De bepalingen van deze verordening gelden alleen voor
belanghebbenden van 21 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar. In
geval van gehuwden gelden de bepalingen van deze verordening alleen
indien beide echtgenoten 21 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar
zijn.2.De bepalingen in hoofdstuk 2 en 3 laten de toepassing artikel 18,
eerste lid, van de wet onverlet.2Criteria voor verhogen van de bijstandsnorm3- Toeslagen
De bijstandsnorm wordt verhoogd met een toeslag indien de
alleenstaande of de alleenstaande ouder hogere algemeen
noodzakelijke kosten van bestaan heeft dan waarin de
bijstandsnorm voorziet, als gevolg van het niet of niet geheel
kunnen delen van deze kosten met een ander.
De toeslag als bedoeld in het eerste lid wordt voor de
alleenstaande en de alleenstaande ouder met zijn ten laste
komende kinderen in wiens woning geen ander zijn hoofdverblijf
heeft, bepaald op het in artikel 25, tweede lid, van de wet
genoemde maximumbedrag.
De toeslag als bedoeld in het eerste lid wordt voor een
alleenstaande en de alleenstaande ouder die een gezamenlijke
huishouding voert met een of meerdere niet ten laste komend(e)
kind(eren) met een inkomen op grond van de Wet op de
studiefinanciering, een tegemoetkoming op grond van de Wet
tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten, of jonger is
dan 21 jaar, en in wiens woning geen ander zijn hoofdverblijf
heeft, bepaald op het in artikel 25, tweede lid, van de wet
genoemde maximumbedrag.
De toeslag als bedoeld in het eerste lid bedraagt voor de
alleenstaande en de alleenstaande ouder op wie het tweede, derde
en vierde lid niet van toepassing is, 10% van de
gehuwdennorm.
3.Criteria voor het verlagen van de bijstandsnorm of de toeslag4– Verlaging gehuwden1.De bijstandsnorm wordt lager vastgesteld indien gehuwden van 21 jaar
of ouder, doch jonger dan 65 jaar, lagere algemeen noodzakelijke
kosten van het bestaan hebben dan waarin de bijstandsnorm voorziet,
als gevolg van het geheel of gedeeltelijk kunnen delen van deze
kosten met een ander niet zijnde:
niet ten laste komend(e) kind(eren) met een inkomen op grond
van de Wet op de studiefinanciering, een tegemoetkoming op
grond van de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en
schoolkosten, of jonger dan 21 jaar.
2.De verlaging als bedoeld in het eerste lid bedraagt 10% van de
gehuwdennorm.5– Verlaging toeslag alleenstaanden van 21 en 22 jaar1.De verlaging als bedoeld in artikel 29 van de wet bedraagt:
20 procent van de gehuwdennorm indien het een belanghebbende
van 21 jaar betreft;
10 procent van de gehuwdennorm indien het een belanghebbende
van 22 jaar betreft.
2.In afwijking van lid 1 wordt de verlaging vastgesteld op de hoogte
van de op grond van artikel 3 toegekende toeslag, indien deze
toeslag minder bedraagt dan de verlaging waartoe toepassing van lid
1 zou leiden.4.Slotbepalingen6– Overgangsbepalingen1.De alleenstaande of de alleenstaande ouder die op 31 december 2003
een gezamenlijke huishouding voert met een of meerdere niet ten
laste komend(e) kind(eren), jonger dan 22 jaar behoudt het recht op
de op grond van de Bijstandsverordening vastgestelde toeslag tot het
moment waarop het kind (de kinderen) de leeftijd van 22 jaar bereikt
(bereiken).2.De jongere van 21 of 22 jaar die op 31 december 2003 een uitkering
ontvangt ingevolge de Algemene bijstandswet behoudt het recht op de
op grond van de Bijstandsverordening vastgestelde toeslag tot: de
eerste van de maand volgende op de maand waarin de toeslag op grond
van wijziging van de leeftijd opnieuw dient te worden
vastgesteld.7- UitvoeringDe uitvoering van deze verordening berust bij het college van
burgemeester en wethouders.8- CiteertitelDeze verordening kan worden aangehaald als: Toeslagenverordening Wet
werk en bijstand 2004. 9– Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking met ingang van 1 januari
2004.
De Bijstandsverordening vastgesteld in de vergadering van 22
november 2001 vervalt per 1 januari 2004.
Aldus vastgesteld in openbare raadsvergadering van 24 februari
2004., voorzitter (mr. H. Sybesma), griffier (S.T. van der zwaag)TOELICHTING 1. AlgemeenMet ingang van 1 januari 1996 trad de Algemene bijstandswet (Abw) in werking. In deze Algemene bijstandswet werd de basisnorm voor alleenstaanden en
alleenstaande ouders verlaagd met 20%. In verband hiermee werden in de wet
bepalingen opgenomen voor de verhoging van de bijstandsnorm (met een toeslag)
voor alleenstaanden of alleenstaande ouders “voor zover de belanghebbende hogere
algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan heeft dan waarin de bijstandsnorm
voorziet, als gevolg van het niet of niet geheel kunnen delen van deze kosten
met een ander”.De basisnorm voor gehuwden bleef gehandhaafd op 100% van het wettelijk
minimumloon. In verband hiermee werden in de wet bepalingen opgenomen voor de
verlaging van de bijstandsnorm voor gehuwden “voor zover de belanghebbenden
lagere algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan hebben dan waarin de
bijstandsnorm voorziet, als gevolg van het geheel of gedeeltelijk kunnen delen
van deze kosten met een ander”.De Algemene bijstandswet bepaalde voorts dat het gemeentebestuur bij verordening
moest vaststellen voor welke categorieën de bijstandsnorm wordt verhoogd of
verlaagd en op grond van welke criteria de verhoging of verlaging wordt
bepaald.Met ingang van 1 januari 2004 wordt de Algemene bijstandswet vervangen door de
Wet Werk en Bijstand (WWB). In de nieuwe Wet Werk en Bijstand zijn eveneens bepalingen opgenomen met
betrekking tot de verhoging of de verlaging van de bijstandsnorm “wegens het
niet of niet geheel kunnen delen van de kosten met een ander”. De bepalingen in
de WWB komen inhoudelijk exact overeen met de bepalingen in de Abw. Ook is weer
vastgelegd dat de regels voor het verhogen of verlagen van de norm bij
verordening moeten worden vastgelegd (door de gemeenteraad). De op grond van de Wet Werk en Bijstand vast te stellen verordening voor de
verhoging of verlaging van de algemene bijstand stemt voor een deel overeen met
de verordening welke werd vastgesteld op grond van de Algemene bijstandswet. De aan de verordening ten grondslag liggende wettelijke bepalingen zijn immers
inhoudelijk niet gewijzigd. Wel heeft er afstemming plaats gevonden tussen de
gemeenten Dantumadeel en Schiermonnikoog hetgeen voor beiden heeft geleid tot
enige wijzigingen. De belangrijkste voorgestelde wijzigingen ten opzichte van de vorige verordening
zijn:
De begrippen worden niet meer apart gedefinieerd maar verwezen wordt
naar de WWB waarin de begrippen reeds zijn gedefinieerd. Voordeel
hiervan is dat bij wijziging van betreffende definities in de WWB en Awb
de verordening niet behoeft te worden gewijzigd.
Uit de verordening verdwijnt de bepaling over de hulpbehoevende die de
woning deelt waarvoor onder bepaalde voorwaarden geen korting gold. Hier
is voor gekozen omdat het zeer sporadisch is voorgekomen en het toch wel
bewerkelijk is gezien de voorwaarden die er aan gesteld werden. Daarbij
komt dat degene die het betreft meestal ook een inkomen heeft, dan wel
degene waar hij/zij bij inwoont. Ook heeft het college op grond van
artikel 18 lid 1 WWB nog altijd de mogelijkheid om in individuele
gevallen de uitkering af te stemmen.
Gezien de hoogte van het minimumjeugdloon wordt voorgesteld om de
toeslag van 21-jarigen met 20% te verlagen en van 22-jarigen met 10%.
Gezien de hoogte van het minimumjeugdloon zou het niet verlagen van de
toeslag ertoe kunnen leiden dat de hoogte van de dan toe te kennen
uitkering een drempel vormt om toe te treden tot de arbeidsmarkt. Het
minimumjeugdloon van een 21-jarige is lager dan dat voor een 22-jarige,
derhalve is er voor gekozen om voor een 21-jarige een grotere verlaging
toe te passen.
2. Norm, toeslag en verlagingHoofdstuk 3 van de WWB kent voor de algemeen noodzakelijke kosten van het
bestaan eensysteem van basisnormen en toeslagen en verlagingen.Dit systeem is grotendeels overgenomen uit de Abw. In de WWB maakt het voor de
financiering door het Rijk echter geen verschil of bijstand is toegekend als
norm of als toeslag.De bijstandsnormen zijn geregeld in paragraaf 2, in de artikelen 20 tot en met
24 WWB.Daarnaast voorziet paragraaf 3 in toeslagen en verlagingen in de artikelen 25
tot en met 29 WWB.Het college is verplicht om in voorkomende gevallen de norm te verhogen met een
toeslag. Van de mogelijkheid om een verlaging toe te passen hoeft geen gebruik
gemaakt te worden.NormVoor personen van 21 jaar tot en met 65 jaar bestaan er een drietal basisnormen
(artikel 21 WWB),te weten:
gehuwden: 100% van het wettelijk minimumloon (= de gehuwdennorm)
alleenstaande ouders: 70% van de gehuwdennorm
alleenstaanden: 50% van de gehuwdennorm
ToeslagenEen toeslag kan worden verstrekt aan een alleenstaande of alleenstaande ouder
indien de algemeen noodzakelijke bestaanskosten niet of niet geheel gedeeld
kunnen worden. De mogelijkheid tot het delen van kosten wordt aanwezig geacht
als naast betreffende belanghebbende nog één of meer anderen hun hoofdverblijf
hebben in dezelfde woning. Dan kunnen zaken als huur, gas, water en licht, maar
ook krant etc. gedeeld worden.De toeslag bedraagt ten hoogste 20% van de gehuwdennorm, zodat de uitkering
maximaalbedraagt voor:
alleenstaande ouders: 90% van de gehuwdennorm
alleenstaanden: 70% van de gehuwdennorm
De toeslag kan worden vastgesteld op elk bedrag binnen dit maximum van 20% van
de gehuwdennorm, mits dit aansluit bij het niveau van de noodzakelijke
bestaanskosten. Dit is uitgewerkt in artikel 3 van de Toeslagenverordening.
Budgettaire overwegingen mogen bij het vaststellen van de toeslag geen rol
spelen. Het college is overigens niet verplicht om bij de verlening van een
toeslag rekening te houden met lagere bestaanskosten. Het college heeft de
mogelijkheid om alle alleenstaanden en alleenstaande ouders, zonder nader
onderscheid, de maximale toeslag te verstrekken. (Zie TK 28870, nr. 3, p. 52 en
53.)VerlagingenDe WWB noemt de volgende verlagingen:
verlaging in verband met het geheel of gedeeltelijk kunnen delen met een
ander van algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan bij gehuwden
(artikel 26 WWB);
verlaging in verband met de woonsituatie (artikel 27 WWB);
verlaging in verband met het recentelijk beëindigen van een studie
(artikel 28 WWB);
verlaging in verband met de leeftijd van 21 of 22 jaar bij
alleenstaanden (artikel 29 WWB).
De verlagingen zijn uitgewerkt in de artikelen 4 en 5 van de verordening.3. De ToeslagenverordeningIn artikel 8 lid 1 onder c juncto artikel 30 WWB is geregeld dat de gemeenteraad
bij verordening dient vast te stellen voor welke categorieën de bijstandsnorm
verhoogd of verlaagd wordt en op grond van welke criteria de hoogte van die
verhoging of verlaging wordt bepaald.Het door het college voorgestane beleid ten aanzien van de toeslagen moet dus
door de gemeenteraad in de Toeslagenverordening worden vastgelegd, opdat het
college het beleid kan uitvoeren.categorieënArtikel 30 WWB bepaalt dat de Toeslagenverordening een categoriaal karakter moet
hebben. Bij het afbakenen van categorieën is enerzijds getracht te komen tot in
de praktijk redelijk eenvoudig te hanteren criteria en anderzijds rekening te
houden met de werkelijke kosten van belanghebbende.Daarom is er gekozen voor een forfaitaire benadering bij het afbakenen van de
categorieën.In de Toeslagenverordening wordt, naast de toeslagen, invulling gegeven aan de
verlagingen in verband met het kunnen delen van kosten bij gehuwden en verlaging
voor alleenstaanden van 21 en 22 jaar.Het is niet nodig om in de Toeslagenverordening alle mogelijke situaties
uitputtend te regelen. In niet geregelde of uitzonderlijke gevallen heeft het
college immers de bevoegdheid c.q. de plicht om de bijstand op grond van artikel
18 lid 1 WWB bij wijze van individualisering afwijkend vast te stellen.Eenvoudigheidshalve is ook de werking van de verordening beperkt tot
belanghebbende van 21 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar, hoewel de WWB de
mogelijkheid biedt om de verlagingen ook toe te passen op belanghebbenden van
18, 19 of 20 jaar. In een uitzonderlijke situatie waarin een belanghebbende van
21 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar slechter af zou zijn dan een
belanghebbende van 18, 19 of 20 jaar in overigens vergelijkbare omstandigheden,
ligt het voor de hand dat het college eveneens op grond van artikel 18 lid 1 WWB
de bijstand aanpast (zie ook de artikelsgewijze toelichting bij artikel 2 van de
Toeslagenverordening).4.Berekening toepasselijke bijstandsnormIn de WWB is -in tegenstelling tot in de Abw- niet voorgeschreven, dat in
gevallen waarin zowel de toeslag als de norm verlaagd kunnen worden, de
verlaging met voorrang op de toeslag dient plaats te vinden. De reden van het
vervallen van het voorschrift is gelegen in de financieringsstructuur van de
WWB, waarbij het niet uitmaakt of de norm of de toeslag verlaagd wordt. Voor de
toepassing van de leeftijdsverlaging maakt dit echter wel uit. Omdat noch uit de
wettekst noch uit de Memorie van toelichting kan worden opgemaakt dat de
wetgever heeft beoogd de leeftijdsverlaging een zwaarder gewicht te geven,
blijft het bij voorrang toepassen van de verlaging op de toeslag de aangewezen
volgorde. Bovenstaande in acht nemend kan de hoogte van de uitkering algemene bijstand
voor personen van 21 tot 65 jaar als volgt worden berekend:
Basisnorm;
Optellen toeslag (alleen bij alleenstaanden en alleenstaande
ouders)
OF
Korten met verlaging wegens het delen van een woning met anderen (alleen
bij gehuwden)
Korten met verlaging voor 21- en 22-jarige alleenstaanden op de
toeslag.
De uitkomst van deze berekening laat ook een eventueel aan de orde zijnde
afstemming van de bijstand bij wijze van individualisering onverlet.Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1Er is voor gekozen om begrippen die reeds zijn omschreven in de WWB of Awb niet
afzonderlijk te definiëren in de Verordening. Dit voorkomt dat in geval van
wijziging van betreffende definities in de WWB of Awb ook de Verordening moet
worden gewijzigd.Voor het gebruik van het begrip gehuwdennorm is gekozen, omdat de hoogte van
deze norm in de WWB zelf wordt gegeven in artikel 21 onder c WWB. Dit bedrag is
feitelijk gelijk aan het netto minimumloon.Artikel 2Hoewel de tekst van de artikelen 26, 27 en 28 WWB ook categoriale verlagingen
mogelijk maakt voor belanghebbenden van 18, 19 of 20 jaar, moet dit niet
opportuun geacht worden. De normen van artikel 20 WWB zijn laag vastgesteld,
vanwege de onderhoudsplicht van de ouders van belanghebbenden. Betreffende
ouders kunnen bijvoorbeeld voldoen aan hun onderhoudsplicht door hun kind bij
hen in te laten wonen of de huur voor hen te betalen. In dergelijke gevallen zou
als het ware 'dubbel gekort' worden als hierdoor ook nog krachtens de
Toeslagenverordening de uitkering verlaagd zou worden. Bovendien zou de
toepassing van de categoriale verlagingen op belanghebbenden van 18, 19 of 20
jaar de uitvoering van de Toeslagenverordening nodeloos ingewikkeld maken.Mocht evenwel het niet toepassen van de verordening op de jongerennorm van
artikel 20 WWB onredelijke uitkomsten geven, dan blijft het college bevoegd om
op grond van artikel 18 lid 1 WWB de bijstand lager vast te stellen. De in het tweede lid opgenomen verplichting voor het college om -zo nodig in
afwijking van de uit de Toeslagenverordening voortvloeiende hoogte van de
bijstand- de bijstand anders vast stellen, als dat gelet op de omstandigheden,
mogelijkheden en middelen van belanghebbende opportuun is, volgt uit artikel 30
lid 4 WWB.De individualiseringsplicht geldt evenzeer in situaties waarin de
Toeslagenverordening niet voorziet. Om hierover bij de uitvoering van de
Toeslagenverordening geen misverstand te laten bestaan is er voor gekozen om
deze plicht expliciet in de Toeslagenverordening op te nemen.Artikel 3Lid 1Bij de vaststelling van de basisnorm voor de alleenstaande en de alleenstaande
ouder is de wetgever uitgegaan van de veronderstelling dat betrokkene de
bestaanskosten geheel met een ander kan delen. Indien dit niet het geval is,
wordt de basisnorm verhoogd met een toeslag. In de toelichtende stukken op het
wetsvoorstel Abw is hierover vermeld, dat voor het bepalen van de hoogte van de
toeslag alle extra algemeen noodzakelijke bestaanskosten in aanmerking worden
genomen, die de alleenstaande ouder heeft ten opzichte van degene die met zijn
partner een gezamenlijke huishouding voert.“Het gaat hierbij niet alleen om woonkosten (in beperkte of uitgebreide zin)
maar ook om alle andere uitgaven waarbij partners een schaalvoordeel hebben
omdat zij alle kosten van huisvesting en huishouding gezamenlijk opbrengen. Bij
relatief hogere kosten waarmee alleenstaanden in beginsel worden geconfronteerd
kan met name gedacht worden aan duurzame gebruiksgoederen, zoals
woninginrichting en huishoudelijke apparatuur, maar ook aan vaste lasten, zoals
abonnementen, kijk- en luistergeld en diverse andere kosten. De toeslag dient
zodanig te zijn dat de betrokkene daaruit op dezelfde wijze zijn algemene
bestaanskosten kan voldoen als thans het geval is met de volledig landelijk
genormeerde algemene bijstand. Bij de beoordeling of betrokkene inderdaad hogere
bestaanskosten heeft, is in voorkomende gevallen niet bepalend of deze ook
feitelijk deze kosten met een ander deelt, maar of het –gegeven de
omstandigheden- redelijk is ervan uit te gaan dat deze kosten kunnen worden
gedeeld. In bijvoorbeeld de situatie dat een hoofdbewoner de woning met een
ander bewoont, zou een ongewenste gebruikersruimte [van bijstandsmiddelen, red]
ontstaan als de hoogte van de toeslag ervan afhankelijk is of de medebewoner,
hoewel deze daartoe financieel in staat is, ook feitelijk een bijdrage levert in
de woonkosten [….] Hiertoe wordt gesproken van het ‘kunnen delen’ van de kosten.
Met deze omschrijving beoogt het kabinet uitdrukkelijk niet aan te geven dat van
de betrokkene kan worden gevergd dat deze bijvoorbeeld zijn woonsituatie aanpast
om zo met een lagere bijstandsuitkering te kunnen volstaan.”Zoals hiervoor aangegeven, bepaalt de mate waarin de bestaanskosten kunnen
worden gedeeld, de hoogte van de toeslag. De toeslag bedraagt minimaal 0% en
maximaal 20% van het netto minimumloon. Degene die voor een toeslag in
aanmerking wenst te komen, moet aannemelijk maken, dat er geen sprake is van
kosten die kunnen worden gedeeld en dat er derhalve terecht aanspraak op een
toeslag wordt gemaakt. De toeslag maakt een integraal deel van de
bijstandsuitkering uit. De algemene inlichtingenverplichting die op de aanvrager
rust, geldt ook voor het toeslagendeel. Aanvrager zal dan ook door middel van
het overleggen van gegevens het recht moeten aantonen. lid 2:Artikel 30, tweede lid WWB schrijft voor, dat de toeslag onverminderd het
bepaalde in artikel 27, 28 en 29 van de wet, voor de alleenstaande en de
alleenstaande ouder met zijn kinderen, in wiens woning geen ander zijn
hoofdverblijf heeft, wordt bepaald op het maximumbedrag, genoemd in artikel 25,
tweede lid, van de WWB. De maximale toeslag komt neer op 20% van het netto
minimumloon. In deze verordening wordt volstaan met een verwijzing naar het
bedrag zoals dat in de wet is genoemd. Dit bedrag wordt regelmatig -veelal
(half)jaarlijks- bijgesteld.De artikelen 27, 28 en 29 WWB geven de gemeente de bevoegdheid om voor bepaalde
categorieën de bijstandsnorm of de toeslag lager vast te stellen. Dit betekent
dat indien aanvrager voldoet aan de voorwaarde genoemd in artikel 3, tweede lid
van de verordening, het toch kan zijn dat er geen recht op een toeslag bestaat
van 20% van het netto minimumloon, indien de gemeente daarnaast tevens gebruik
maakt van de mogelijkheid om de bijstandsnorm of de toeslag te verlagen.lid 3:Geen verlaging van de toeslag vindt plaats indien het niet ten laste komend
inwonend kind:
Een inkomen ontvangt op grond van de Wet studiefinanciering (WSF 2000)
dan wel een tegemoetkoming op grond van de Wet tegemoetkoming
onderwijsbijdrage en schoolkosten (WTOS) of
jonger is dan 21 jaar.
lid 4:Indien de alleenstaande (ouder) de woning bewoont met een niet ten laste komend
kind van 21 jaar of ouder en met een inkomen anders dan op grond van de WSF 2000
en/of WTOS, dan bedraagt de toeslag 10%.Artikel 4In de gehuwdennorm is reeds rekening gehouden met het feit dat beide echtgenoten
de kosten van hun huishouden volledig kunnen delen met elkaar. Indien in de
woning nog een ander zijn hoofdverblijf heeft, dan kunnen de algemeen
noodzakelijke kosten van het bestaan nog verder gedeeld worden. Daarbij is de
mate waarin de kosten ook daadwerkelijk gedeeld worden, niet van belang. Dat is
een verantwoordelijkheid van belanghebbenden zelf.Gekozen is voor een verlaging van 10 procent van de gehuwdennorm, ongeacht het
aantal anderen dat in de woning het hoofdverblijf heeft. Geen verlaging van de
toeslag vindt plaats, indien de kosten uitsluitend worden gedeeld met een niet
ten laste komend inwonend kind jonger dan 21 jaar of een niet ten laste komend
kind met een inkomen op grond van de Wet studiefinanciering (WSF 2000) dan wel
een tegemoetkoming op grond van de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en
schoolkosten (WTOS).Artikel 5Gezien de hoogte van het minimum jeugdloon, zou er naar de mening van het
college een drempel kunnen ontstaan om werk te aanvaarden indien er geen
verlaging van de toeslag zou plaats vinden op de uitkering van alleenstaanden
van 21 en 22 jaar. Art 29 WWB geeft de bevoegdheid om in dit geval een verlaging
toe te passen.Aangezien het minimum jeugdloon voor een 21-jarige lager is dan dat voor een
22-jarige ligt het voor de hand om voor een 21-jarige een grotere verlaging toe
te passen dan voor een 22-jarige. De korting van een 21-jarige bedraagt dan ook
20% en voor een 22–jarige 10%.In het tweede lid wordt geregeld, dat -overeenkomstig het bepaalde in artikel 29
WWB- de verlaging voor een 21- of 22-jarige alleen kan plaatsvinden op de
toeslag van artikel 25 WWB. De uitkeringen voor de 21 en 22-jarige worden als volgt berekend:
alleenstaande 21 alleenstaande 22 jaarwoningdelerwoningdelerbasisnorm (percentage gehuwden norm)50 %50 %50%50%toeslag 20% gehuwdennorm(artikel 3 lid 220 %20%toeslag 10 % gehuwdennorm i.v.m. delen kosten (artikel 3 lid 4)10%10%verlaging i.v.m. leeftijd (artikel 5 1e lid)20%20%10%10%maximering verlaging op grond van artikel 5 lid 2 tot de hoogte van de toeslag 10%te ontvangen uitkering (percentage gehuwden norm)50%50% 60% 50%
Artikel 6Inwonende kinderen 21 – 22 jaar:In de per 1 januari 2004 in te voeren verordening wordt de leeftijd van het
inwonende kind met inkomsten voor de toepassing van de verlaging van de toeslag
verlaagd van 22 naar 21 jaar. Om te voorkomen dat de toeslag van degene die op
31 december 2003 een toeslag van 20% ontvangt op grond van de
“bijstandsverordening Abw” wordt verlaagd, is gekozen om in de verordening de
bepaling op te nemen om voor deze groep de ingangsdatum van de verlaging te
koppelen aan de leeftijdswijziging van het niet ten laste komend kind. 21-22 jarigen: Op grond van artikel 5 van de verordening wordt de toeslag van de alleenstaande
van 21 en 22 jaar verlaagd met respectievelijk 20% en 10%. Op basis van de
huidige Bijstandsverordening wordt de toeslag van een 21 jarige verlaagd met 10%
en de toeslag van de 22 jarige niet verlaagd.De verlaging gaat in per 1 januari 2004. Om de belanghebbende in staat te
stellen om in te spelen op de gevolgen van de verlaging zijn er
overgangsbepalingen vastgesteld.Artikel 7Evenals de uitvoering van de WWB ligt de uitvoering van de Toeslagenverordening
bij het college.Artikel 8Voor de te gebruiken citeertitel is aansluiting gezocht bij de terminologie van
de wetgever, als gebruikt in de toelichting bij artikel 3 Invoeringswet WWB (zie
TK 2002-2003, 28 960, nr. 3, p. 8).