CVDR54534_1Reintegratieverordening Wet Werk en Bijstand 2010nlregelingHeumen2017-10-10HeumenDe Verbinding, 03-11-2010Reintegratieverordening Wet Werk en Bijstand 2010Gemeentewet, art. 147, lid 1Wet Werk en Bijstand, art. 7, 8, en 10, lid 2Wet Inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werknemers, art. 34, 35 en 36Wet Inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, art. 34, 35 en 36gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2010-10-28De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2010-11-042012-02-22OnbekendOnbekendGeenReïntegratieverordening WET WERK EN BIJSTAND 2010De raad van de gemeente Heumen,gelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van
21 september 2010,gezien het advies van de commissie Welzijn van 13 oktober 2010,gelet op artikel 147, eerste lid van de Gemeentewet, de artikelen 7 en 8
en 10, tweede lid, van de Wet Werk en Bijstand, de artikelen 34, 35 en
36 van de Wet Inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werknemers (Ioaw) en de artikelen 34, 35 en 36 van de
Wet Inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
gewezen zelfstandigen (Ioaz),besluitvast te stellen de “Reïntegratieverordening Wet Werk en Bijstand
2010”.1Algemene bepalingen1BegripsomschrijvingenIn deze verordening wordt verstaan onder:
de Wet: de Wet Werk en Bijstand;
uitkeringsgerechtigden: personen met een uitkering ingevolge de
Wet Werk en Bijstand, de Ioaw of de Ioaz;
Anw’ers: personen met een uitkering volgens de Algemene
nabestaandenwet die ingeschreven zijn bij het Centrum voor Werk
en Inkomen (CWI);
Nuggers: personen die als werkloos werkzoekend zijn
geregistreerd bij het CWI en die geen uitkeringsgerechtigden
zijn;
jongeren: uitkeringsgerechtigden, Anw-ers en Nuggers tot 23
jaar;
voorziening: een voorziening bedoeld in artikel 7 eerste lid
onder a van de Wet, deze verordening en de Beleidsnota WWB
2008-2011;
Stichting Meedoen in Heumen: een rechtspersoon, opgericht om
formeel werkgever te zijn van bijstandsgerechtigden die een
betaald dienstverband aangeboden krijgen;
Ioaw: Wet Inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers;
Ioaz: Wet Inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen;
het college: het college van burgemeester en wethouders van de
gemeente Heumen;
de raad: de gemeenteraad van de gemeente Heumen;
Awb: de Algemene wet bestuursrecht;
Werknemers in gesubsidieerde arbeid: werknemers als bedoeld in
artikel 10, tweede lid van de Wet.
2Beleid en financiën2Opdracht aan het college1. Het college biedt aan bijstandsgerechtigden tot 65 jaar, aan
personen met een nabestaanden- of halfwezenuitkering,
niet-uitkeringsgerechtigden alsmede personen als bedoeld in artikel
10, tweede lid van de Wet, ondersteuning bij de arbeidsinschakeling
aan en, voor zover het college dat noodzakelijk acht, een
voorziening gericht op die arbeidsinschakeling. Artikel 40, eerste
lid van de Wet is van overeenkomstige toepassing.2.Bij de keuze van de mogelijkheden van ondersteuning en het aanbieden
van voorzieningen wordt door het college een afweging gemaakt,
waarbij gekeken wordt welke ondersteuning of voorziening, gelet op
de mogelijkheden en capaciteiten van een cliënt, het meest doelmatig
is met het oog op inschakeling in de arbeid.3.Het college draagt zorg voor voldoende diversiteit in het aanbod aan
ondersteuning en voorzieningen.3Beleidsnota WWB1.De gemeenteraad stelt ter nadere uitvoering van deze verordening
tenminste een keer per drie jaar een beleidsnota vast, waarin
beleidsprioriteiten voor de komende periode worden aangegeven,
alsmede de hoogte en wijze van financiering. Dit plan zal verder
genoemd worden: de Beleidsnota WWB.2.De nota omvat in elk geval:
een beschrijving van de uitstroomdoelstellingen;
een omschrijving van het beleid ten aanzien van de
verschillende doelgroepen en de prioritering binnen en
tussen die groepen, waarbij een evenwichtige aanpak als
uitgangspunt wordt genomen;
een verdeling van de beschikbare middelen over de
verschillende voorzieningen;
bepalingen over ontheffingen ten aanzien van de
arbeidsverplichting, waarbij een individuele benadering het
uitgangspunt is en ook aandacht wordt besteed aan de
combinatie van arbeid en zorg;
de beschikbare voorzieningen.
3. Het college zendt eenmaal per jaar aan de gemeenteraad een verslag
over de doeltreffendheid en de effecten van het beleid. Dit verslag wordt
vormgegeven conform het verslag als bedoeld in artikel 77 van de Wet.4Aanspraak op ondersteuning1.Uitkeringsgerechtigden, Anw-ers, Nuggers alsmede personen als
bedoeld in artikel 10, tweede lid van de Wet, hebben aanspraak op
ondersteuning bij arbeidsinschakeling en op de naar het oordeel van
het college noodzakelijk geachte voorziening gericht op
arbeidsinschakeling. 2.Het college doet een aanbod dat past binnen de criteria die gesteld
zijn in deze verordening en de Beleidsnota WWB.3.Geen aanspraak op een voorziening bestaat indien sprake is van een
voorliggende voorziening die naar de mening van het college in
voldoende mate bijdraagt aan de reïntegratie van de belanghebbende.
5Verplichtingen van de cliënt1.Een uitkeringsgerechtigde aan wie door het college een voorziening
wordt aangeboden is verplicht hiervan gebruik te maken.2.De persoon die deelneemt aan een voorziening is gehouden aan de
verplichtingen die voortvloeien uit de Wet, de Wet Structuur
Uitvoering Werk en Inkomen, deze verordening, alsmede aan de
verplichtingen die het college aan de aangeboden voorziening heeft
verbonden.3.Indien een uitkeringsgerechtigde die deelneemt aan een voorziening
niet voldoet aan het gestelde in het tweede lid, dan kan het college
de uitkering verlagen conform hetgeen hierover is bepaald in de
verordening ‘Afstemming bijstand annex anti-misbruik Wet Werk en
Bijstand’.4.Indien de persoon, niet zijnde een uitkeringsgerechtigde, die
gebruik maakt van een voorziening niet voldoet aan het gestelde in
het tweede lid, kan het college de kosten van de voorziening dan wel
de subsidie geheel of gedeeltelijk terugvorderen.6Criteria voor ontheffing
Het college kan met inachtneming van artikel 9, tweede lid
van de wet, resp. artikel 37a van de Ioaw en Ioaz, bepalen dat de uitkeringsgerechtigde
tijdelijk, geheel of gedeeltelijk ontheffing wordt verleend van de verplichtingen genoemd in
artikel 5 lid 1 en 2 van deze verordening, op basis van de volgende criteria:
indien op grond van een (door externen uitgevoerd)
medisch onderzoek is vastgesteld dat de
uitkeringsgerechtigde arbeidsongeschikt is;
indien de uitkeringsgerechtigde behoort tot de
personenkring van de Wet sociale
werkvoorziening;
indien de combinatie van zorg en arbeid of de
combinatie van zorg en een voorziening voor een
alleenstaande ouder naar het oordeel van het college
niet mogelijk is;
indien naar verwachting inschakeling in reguliere
arbeid door een combinatie van factoren als
leeftijd, ontbreken werkervaring en zorgtaken,
vooralsnog door het college niet haalbaar wordt
geacht.
Ontheffing van deze verplichting wordt slechts voor een door
het college vast te stellen maximumperiode verleend.
Op basis van een herbeoordeling kan het college besluiten
een ontheffing na afloop van de vastgestelde periode te
verlengen.
7Sluitende aanpak1.Elke uitkeringsgerechtigde krijgt binnen drie maanden na aanvraag
van de uitkering een aanbod voor een voorziening gericht op
inschakeling in algemeen geaccepteerde arbeid.2.Het eerste lid is niet van toepassing indien het college heeft
bepaald dat voor deze persoon een volledige ontheffing van de
arbeidsverplichting geldt.3.Het college kan in individuele gevallen afwijken van het gestelde in
het eerste lid.8Wet inschakeling werkzoekenden en Besluit In- en
Doorstroombanen
Het college draagt zorg voor de uitvoering van de
dienstbetrekkingen als bedoeld in artikel 4 van de Wet
inschakeling werkzoekenden, zoals dit luidde op 31 december
2003, voor zover het personen betreft die in de gemeente
Heumen woonachtig zijn, en stimuleert de uitstroom.
Het college draagt zorg voor de subsidiering van de
dienstbetrekkingen als bedoeld in artikel 6 van het Besluit
In- en doorstroombanen (ID), zoals dit besluit luidde op 31
december 2003, en voor de subsidiering van de
arbeidsovereenkomsten zoals bedoeld in artikel 5, eerste lid
van de Wiw, zoals dit luidde per 31 december 2003, voor
zover het personen betreft die in de gemeente Heumen
woonachtig zijn, en stimuleert de uitstroom.
De hoogte van de subsidie, genoemd in lid 2, wordt door het
college op basis van de loonwaarde van de werknemer
vastgesteld. De wijze van vaststelling wordt beschreven in
de beleidsregels reïntegratie.
Het college kan in individuele gevallen afwijken van het
gestelde in het derde lid.
De dienstbetrekkingen en arbeidsovereenkomsten genoemd in
eerste en tweede lid, zijn vanaf het moment van
inwerkingtreding van de WWB voorzieningen in de zin van de
WWB. Het college kan nadere regels stellen aan de
subsidieverstrekking.
9Budget- en subsidieplafonds
De raad kan een of meer subsidie- of budgetplafonds
vaststellen voor de verschillende voorzieningen. Een
ingesteld subsidie- of budgetplafond vormt een
weigeringsgrond bij de aanspraak op een specifieke
voorziening
Het college kan een plafond instellen voor het aantal
personen dat in aanmerking komt voor een specifieke
voorziening.
3Voorzieningen10Algemene bepalingen over voorzieningen
In de beleidsregels reïntegratie wordt vastgelegd welke
voorzieningen het college in ieder geval kan aanbieden
alsmede de voorwaarden die daarbij gelden, voor zover
daarover in deze verordening geen nadere bepalingen zijn
opgenomen.
Het college kan, in aanvulling op de verplichtingen die
voortvloeien uit de Wet en deze verordening, aan een
voorziening nadere verplichtingen verbinden.
Het college kan een voorziening beëindigen:
indien de persoon die aan de voorziening deelneemt
zijn verplichting als bedoeld in de artikelen 9,
eerste lid onder a en/of artikel 17 van de Wet niet
nakomt;
indien de persoon die deelneemt niet meer behoort
tot de doelgroep van de Wet;
indien de persoon algemeen geaccepteerde arbeid
aanvaardt, waarbij geen gebruik wordt gemaakt van
deze voorziening;
indien naar het oordeel van het college de
voorziening onvoldoende bijdraagt aan een snelle
arbeidsinschakeling.
In de beleidsregels reïntegratie kan het college ten aanzien
van de voorzieningen, bedoeld in de artikelen 11 tot en met
20 nadere regels stellen. Deze regels kunnen betrekking
hebben op:
de voorwaarden waaronder een voorziening wordt
aangeboden;
de weigeringsgronden bij het aanbieden van
voorzieningen;
de intrekking of wijziging van de subsidieverlening
of -vaststelling;
de aanvraag van en de besluitvorming over subsidies
en premies;
de betaling van subsidies en het verlenen van
voorschotten;
het vragen van een eigen bijdrage;
overige criteria voor het aanbieden van
voorzieningen en het verstrekken van subsidies.
11Bemiddeling naar reguliere arbeid
1. Het college kan aan uitkeringsgerechtigden, Anw’ers en
nuggers een bemiddelingstraject naar regulier werk aanbieden.
Doel van het bemiddelingstraject is duurzame uitstroom naar
regulier betaald werk.
3. Het college biedt deze ondersteuning aan via de inzet van
haar eigen
reïntegratieconsulenten.
12Loonkostensubsidies gericht op
reïntegratie
Het college kan subsidie verstrekken aan werkgevers die met
een persoon bedoeld in artikel 1 lid b, een
arbeidsovereenkomst sluiten gericht op
arbeidsinschakeling.
In de beleidsregels reïntegratie stelt het college jaarlijks
de doelgroep, de maximale duur en de berekeningswijze van de
subsidie vast.
In de beleidsregels reïntegratie kan het college tevens
nadere regels stellen ten aanzien van de verplichtingen die
aan de subsidie worden verbonden.
De subsidie wordt alleen verstrekt indien hierdoor de
concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden beïnvloed en er geen verdringing
plaatsvindt.
13Detacheringsbanen
Het college kan aan een uitkeringsgerechtigde een
dienstverband in de vorm van een detachering
aanbieden, gericht op arbeidsinschakeling.
De detacheringsbaan wordt aangeboden voor de duur
van minimaal een half jaar.
De detacheringsbaan kan daarna maximaal twee keer
verlengd worden, indien dit noodzakelijk is om
uiteindelijk te komen tot regulier betaalde
arbeid.
De detacheringsbaan heeft ten doel het uitstromen
naar regulier betaalde arbeid.
Het college geeft de opdracht om dienstverbanden uit
te voeren aan de Stichting Meedoen in Heumen, die
als formeel werkgever optreedt. De
uitkeringsgerechtigde wordt voor het verrichten van
arbeid door de Stichting Meedoen in Heumen
gedetacheerd bij een onderneming. De detachering
wordt vastgelegd in een schriftelijke overeenkomst
tussen zowel Stichting Meedoen in Heumen en
inlenende organisatie als tussen Stichting Meedoen
in Heumen en uitkeringsgerechtigde/werknemer.
Een uitkeringsgerechtigde wordt alleen gedetacheerd
indien er geen doeltreffender voorzieningen
beschikbaar zijn die de arbeidsinschakeling
bevorderen.
De arbeidsduur van de detacheringsbaan is in
beginsel 32 uur per week, danwel de duur die nodig
is om uitkeringsonafhankelijkheid (WWB, Ioaw of
Ioaz) te bereiken.
De werknemer ontvangt van de Stichting Meedoen in
Heumen een loon dat tenminste gelijk is aan, gezien
leeftijd en aantal overeengekomen arbeidsuren, het
geldende wettelijk minimumloon.
De Stichting Meedoen in Heumen draagt er zorg voor
dat een detachering de concurrentieverhoudingen niet
onverantwoord beïnvloedt en er geen verdringing
plaatsvindt.
14Voorzieningen gericht op nazorg
Het college kan aan een persoon die algemeen geaccepteerde
arbeid heeft aanvaard, niet zijnde een voorziening als
bedoeld in de artikelen 12 en 13, voorzieningen bieden
gericht op nazorg.
Deze voorzieningen worden geboden voor een termijn van
maximaal twaalf maanden na de datum waarop de arbeid als
genoemd in het eerste lid is aanvaard.
15Scholing
Het college kan een vorm van scholing aanbieden,
gericht op arbeidsinschakeling.
De in het eerste lid bedoelde scholing kan
aangeboden worden in de vorm van een subsidie.
Het college stelt in de beleidsregels reïntegratie
criteria vast ten aanzien van de noodzaak, de duur en de maximale kosten van de scholing.
16Voorbereiding op eigen bedrijf
Het college kan, als onderdeel van een reïntegratietraject,
voorzieningen aanbieden gericht op de voorbereiding op het
starten van een eigen bedrijf.
Het doel van de in het eerste lid genoemde voorziening is de
toeleiding naar bijstandsonafhankelijkheid door middel van
uitoefening van arbeid in eigen bedrijf of beroep, eventueel
met behulp van toepassing van het Bijstandsbesluit
Zelfstandigen.
Deze voorzieningen worden toegekend voor de duur van
maximaal 12 maanden.
17Werkstage
Het college kan aan de personen, bedoeld in artikel
1, onderdeel b, een werkstage aanbieden, gericht op
arbeidsinschakeling.
Het doel van de werkstage is het opdoen van
werkervaring dan wel het leren functioneren in een
arbeidsrelatie.
Deze werkstage duurt maximaal 6 maanden.
Het college plaatst de persoon alleen indien door
zijn plaatsing de concurrentieverhoudingen niet
onverantwoord worden beïnvloed en indien door zijn
plaatsing geen verdringing plaatsvindt.
In een schriftelijke overeenkomst worden tenminste
vastgelegd het doel van de werkstage, alsmede de
wijze waarop de begeleiding plaatsvindt.
18Arbeidsactivering
Het college kan aan uitkeringsgerechtigden als onderdeel van
een reïntegratietraject activiteiten aanbieden in het kader
van arbeidsactivering.
Onder arbeidsactivering wordt verstaan het verrichten van
maatschappelijk nuttige activiteiten ter voorbereiding op
een traject gericht op arbeidsinschakeling of gericht op het
voorkomen van sociaal isolement.
19Inkomstenvrijlating
Het college kan aan de uitkeringsgerechtigde die
arbeid in deeltijd heeft of aanvaardt, waarmee een
inkomen wordt verworven dat minder bedraagt dat de
voor de uitkeringsgerechtigde van toepassing zijnde
norm, vrijlating van inkomsten uit arbeid zoals
bedoeld in artikel 31 tweede lid onder o van de Wet
toekennen, waarbij het percentage en het
maximumbedrag worden bepaald op de in dit artikel
genoemde grootheden.
Het college kan aan de uitkeringsgerechtigde die
vrijwilligerswerk verricht en hiervoor van de
instelling een vergoeding ontvangt, maximaal 700
euro per jaar vrijlaten.
De aanvullende voorwaarden voor toekenning van de
vrijlatingen onder lid 1 en 2worden omschreven in de
beleidsregels reïntegratie.
De in lid 1, 2 en 3 genoemde vrijlatingen worden
toegekend op aanvraag van de uitkeringsgerechtigde.
20Overige vergoedingenHet college kan een vergoeding verstrekken voor kosten die
gemaakt zijn in het kader van de arbeidsinschakeling. Het
gaat hierbij om eventuele vergoedingen voor:
a. transportkosten i.v.m.
verhuizing
reiskosten
kosten voor noodzakelijke kinderopvang
kosten van noodzakelijke studiemiddelen
4Slotbepalingen21HardheidsclausuleHet college kan in bijzondere gevallen afwijken van de bepalingen in
deze verordening, indien toepassing daarvan tot onbillijkheden van
overwegende aard leidt.22Onvoorziene omstandighedenIn gevallen waarin deze verordening niet voorziet, beslist het
college.23CiteertitelDeze verordening kan worden aangehaald als “Reïntegratieverordening
Wet Werk en Bijstand 2010”.24Intrekking Reïntegratieverordening Wet Werk en
Bijstand 2006Met de inwerkingtreding van de Reïntegratieverordening Wet Werk en
Bijstand 2010 vervalt de Reïntegratieverordening Wet Werk en
Bijstand 2006. 25InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking één dag na publicatie in de
Regiodiek, te weten op 3 november 2010. BLMalden, 28 oktober 2010DE RAAD VOORNOEMD;De raadsgriffier,L.Bosland.De burgemeester,drs. J. van Zomeren. Reintegratieverordening WWB 2010 gemeente HeumenInleidingDe Wet Werk en Bijstand (WWB) geeft het college de opdracht te zorgen voor de
reïntegratie van bijstandsgerechtigden, niet-uitkeringsgerechtigden en Anw’ers.
Het college bepaalt welke voorzieningen t.b.v. reïntegratie worden aangeboden.
De WWB draagt de gemeenteraad op een verordening vast te stellen waarin het
beleid van de gemeente ten aanzien van haar reïntegratietaak wordt neergelegd.
In de wet is vastgelegd dat in de verordening regels moeten worden opgenomen
waaruit aandacht blijkt voor de in de WWB onderscheiden doelgroepen, alsmede de
wijze waarop rekening gehouden wordt met zorgtaken.Tevens wordt in de verordening de aanspraak van burgers op ondersteuning bij
reïntegratie geregeld.De onderhavige verordening is een vertaling van het nieuwe reïntegratiebeleid,
waarbij gekozen is voor een algemene, globale verordening waarin met name
procedurele zaken zijn geregeld. De opdracht aan de raad, conform de wet, leent
zich niet voor het formuleren van gedetailleerde regels die op iedere situatie
van toepassing zijn. Immers, reïntegratie is maatwerk. Het is afhankelijk van
iemands mogelijkheden wat een passend reïntegratietraject moet inhouden. Daarom
wordt aan het college de bevoegdheid gegeven om op een aantal punten eigen
afwegingen te maken. Deze worden in de beleidsregels reïntegratie nader
uitgewerkt.Relatie met andere verordeningenDe WWB geeft de gemeenteraad ook opdracht om verordeningen vast te stellen op
een tweetal terreinen, die een relatie hebben met de reïntegratieverordening: de
verordening Afstemming bijstand annex anti-misbruik Wet Werk en Bijstand en de
verordening Burgerparticipatie.Verordening ‘Afstemming bijstand annex anti-misbruik Wet Werk en
Bijstand’De WWB vraagt tevens aan gemeenten een verordening op te stellen waarin het
samenstel van de rechten en plichten van de cliënt wordt geregeld. De
reïntegratieverordening en de (kort genoemd) afstemmingsverordening zijn nauw
met elkaar verbonden. Immers, aan de plicht tot meewerken aan een traject kunnen
sancties worden verbonden die gevolgen hebben voor de hoogte van de uitkering.
Dit zou een argument zijn om de verordeningen te integreren. Echter, de gemeente
verbindt aan de verstrekking van bijstand ook verplichtingen die geen directe
relatie hebben met reïntegratie. Dit pleit ervoor om de verordeningen te
scheiden.Verordening BurgerparticipatieDe WWB geeft aan de gemeenteraad tevens de opdracht een verordening
Burgerparticipatie op te stellen. In de verordening Burgerparticipatie is
opgenomen dat de burgeradviesraad wordt betrokken bij wijzigingen in deze
verordening, alsmede bij de vaststelling van de in deze verordening genoemde
beleidsnota WWB.Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1 BegripsbepalingenHierbij wordt zoveel mogelijk aangesloten bij de begripsbepalingen uit de Wet
Werk en Bijstand. Waar dat mogelijk is, kan de gemeente via de begripsbepalingen
eigen accenten leggen.Artikel 2 Opdracht aan het collegeIn het eerste lid is de opdracht aan het college vormgegeven analoog aan artikel
7 van de WWB. Hiervoor is gekozen uit oogpunt van kenbaarheid en consistentie. In de WWB in artikel 10, derde lid wordt aangegeven dat de aanspraak op
voorzieningen alleen geldt voor die personen die ook daadwerkelijk inwoner van
de gemeente zijn, door middel van een verwijzing naar artikel 40, eerste lid van
de Wet. Door deze verwijzing ook aan de opdracht aan het college te koppelen,
wordt aangegeven dat voorzieningen alleen voor de eigen doelgroep worden
ingezet.Het tweede lid is de vertaling van de opdracht uit de WWB dat de gemeente
evenwichtige aandacht aan de diverse doelgroepen moet besteden, en rekening moet
houden met de combinatie arbeid en zorg. In de beleidsnota WWB komt tot uiting
hoe dit punt uitgewerkt wordt.Het derde lid geeft het college de specifieke opdracht een zodanig aanbod van
voorzieningen te realiseren, dat zoveel mogelijk personen ondersteund kunnen
worden. Dit is met name van belang omdat de gemeente de aanspraak op een
voorziening niet kan weigeren als slechts het budget ontoereikend is: er dient
altijd een alternatief voorhanden te zijn.Artikel 3 Beleidsnota WWBDe WWB vraagt de gemeenteraad om het reïntegratiebeleid in een verordening vast
te leggen. Hier is gekozen voor de systematiek om niet alles in de verordening
te regelen, maar ook gebruik te maken van een beleidsnota en beleidsregels
reïntegratie.Het eerste lid geeft aan dat de gemeenteraad een beleidsnota reïntegratie
vaststelt. De beleidsnota WWB 2008-2011 (waarin opgenomen het
reïntegratiebeleid) is voor de duur van drie jaar vastgesteld. In het tweede lid wordt aangegeven welke specifieke onderwerpen in de
beleidsnota in ieder geval aan de orde moeten komen.Het derde lid biedt de basis voor de verantwoording van het beleid. Artikel 4 Aanspraak op ondersteuningDe WWB stelt niet zo expliciet dat de aanspraak op voorzieningen in de
verordening geregeld moet worden. Immers, het is ook al in de WWB zelf geregeld.
Eveneens uit oogpunt van kenbaarheid en consistentie is ervoor gekozen een
algemene bepaling over de aanspraak op te nemen (eerste lid).In het tweede lid wordt expliciet de koppeling gelegd tussen de algemene
aanspraak van de cliënt en de criteria die gehanteerd worden bij het aanbieden
van voorzieningen. Daarbij wordt verwezen naar elk document waarin die criteria
geformuleerd kunnen worden, doch minimaal de verordening en de beleidsnota
WWB.Artikel 5 Verplichtingen van de cliëntIn de WWB is al uitgebreid aangegeven welke verplichtingen gelden bij het recht
op een uitkering. Wederom uit oogpunt van kenbaarheid en consistentie zijn in
het eerste en tweede lid de verplichtingen conform de Wet geformuleerd. Het derde lid biedt de verbinding met de verordening ‘Afstemming bijstand annex
anti-misbruik Wet Werk en Bijstand’. Deze verordening regelt het opleggen van
een maatregel indien de uitkeringsgerechtigde niet aan zijn verplichtingen
voldoet. Deze maatregel bestaat uit het verlagen van de uitkering met een
bepaald percentage. Echter, voor personen zonder uitkering, Anw’ers en personen
in gesubsidieerde arbeid kan de gemeente de uitkering niet verlagen als
maatregel. Daarom is in het vierde lid de mogelijkheid opgenomen dat in die
gevallen de gemeente (een deel van) de kosten die gemaakt zijn terug kan
vorderen. Artikel 6 Criteria voor ontheffingHet college kan uitkeringsgerechtigden indien zich een dringende reden voordoet,
ontheffen van de verplichting algemeen geaccepteerde arbeid te verkrijgen, te
aanvaarden en gebruik te maken van een voorziening (niet zijnde een onderzoek
naar de mogelijkheden en beperkingen van de persoon en naar de noodzaak tot de
inzet van een voorziening). Bij het bepalen of er sprake is van een dringende
reden, neemt het college de aangegeven criteria in acht. De ontheffing is voor
bepaalde duur maar kan wel verlengd worden. Overigens heeft ook een
uitkeringsgerechtigde die ontheven is van één of alle hiervoor genoemde
verplichtingen, recht op ondersteuning.Artikel 7 Sluitende aanpak De WWB kent geen bepaling over een sluitende aanpak. De wetgever gaat ervan uit
dat door de systematiek van de wet er in de praktijk de facto een sluitende
aanpak ontstaat.Desondanks is ervoor gekozen een sluitende aanpak voor nieuwe instroom expliciet
in deze verordening te regelen. De termijn waarbinnen het college de
uitkeringsgerechtigde een voorziening gericht op arbeidsinschakeling moet
aanbieden, is drie maanden gerekend vanaf de datum aanvraag uitkering.Artikel 8 Wet inschakeling werkzoekenden en Besluit In- en
Doorstroom banenIn artikel 7 is de verantwoordelijkheid van het college verwoord voor de
dienstbetrekkingen die zijn aangegaan op grond van de met ingang van 2003
ingetrokken Wet inschakeling werkzoekenden en het, eveneens met ingang van 2003
ingetrokken Besluit In- en Doorstroombanen. De verantwoordelijkheid wordt
beperkt tot inwoners van de eigen gemeente. Doordat nieuwe subsidie op arbeid alleen nog met toepassing van de artikelen 12
en 13 van deze verordening zal worden toegekend, maakt artikel 8 zichzelf op
termijn overbodig. In het eerste lid worden de Wiw-dienstbetrekkingen bedoeld.Het tweede lid doelt op de dienstbetrekkingen op grond van het Besluit In- en
Doorstroombanen en op de Wiw-loonkostensubsidies.Het derde lid geeft het college de mogelijkheid om de subsidiering van de
voormalige ID-banen volgens een andere systematiek vorm te geven dan die welke
gold in het Besluit ID-banen. De loonwaarde (productiviteit) van de werknemer is
bepalend voor de hoogte van de subsidie. Het college laat de loonwaarde van een
werknemer vaststellen door een geregistreerd arbeidsdeskundige. Het vierde lid
maakt het mogelijk om af te wijken van de door loonwaarde bepaalde
werkgeversbijdrage in de loonkosten (bijv. wanneer de werkgever geen of
nauwelijks financiële draagkracht heeft en uitstroom van de werknemer niet
mogelijk is). Artikel 9 Subsidie- en budgetplafondsDe gemeente kan, om de financiële risico’s te beheersen, een verdeling maken van
de middelen over de verschillende voorzieningen. Dit kan vastgelegd worden in de
beleidsnota WWB. Het uitgeput zijn van begrotingsposten kan nooit een reden zijn
om aanvragen voor voorzieningen te weigeren. Om dat wel mogelijk te maken kan de
gemeente bij verordening subsidie- en budgetplafonds instellen. De WWB stelt
namelijk dat het ontbreken van financiële middelen alleen geen reden kan zijn
voor de afwijzing van een aanvraag. De gemeente dient dan na te gaan welke
andere, goedkopere alternatieven er beschikbaar zijn. Dit houdt dus is dat er
geen algemeen plafond ingesteld kan worden. Wel kan per voorziening een plafond
worden ingebouwd; dit laat de mogelijkheid open dat er naar een ander instrument
wordt uitgeweken. Bij dit artikel wordt uitgegaan van de bevoegdheid van de raad om plafonds in te
stellen.Een subsidieplafond geldt voor voorzieningen die subsidies inhouden. Een
subsidieplafond dient wel bekendgemaakt te worden vóór de periode waarvoor deze
geldt (art. 4:27 lid 1 Awb). Een budgetplafond geldt voor de overige uitgaven
die het college doet in het kader van voorzieningen.Artikel 10 Algemene bepalingen over voorzieningenIn de lijn van het systeem van deze verordening strekt dit artikel ertoe enkele
zaken te regelen die te maken hebben met alle voorzieningen, ook die
voorzieningen die niet met name in de verordening zijn opgenomen. Het eerste lid
geeft daarom aan dat de verordening geen uitputtende opsomming van voorzieningen
bevat.Het tweede lid geeft het college de bevoegdheid om aan een voorziening nadere
verplichtingen te verbinden. Dit kunnen verplichtingen van diverse aard zijn.
Gedacht kan worden aan de verplichting van een cliënt om gedurende het traject
op gezette tijden met de klantmanager de voortgang te bespreken.Het derde lid geeft aan dat het college een voorziening kan beëindigen en in
welke gevallen zij dat kan doen. Onder beëindigen wordt hierbij ook verstaan het
stopzetten van de subsidie aan een werkgever of het opzeggen van de
arbeidsovereenkomst bij een detacheringsbaan. Het vierde lid geeft het college
de algemene bevoegdheid om voor voorzieningen nadere regels te stellen. Dit
heeft met name tot doel om bij subsidieverstrekking de uitvoering zoveel
mogelijk aan het college over te laten.De bepaling over het vragen van een eigen bijdrage heeft betrekking op de
doelgroep niet-uitkeringsgerechtigden (nuggers). Immers, van deze groep is het
niet vanzelfsprekend dat zij op een laag inkomensniveau zitten. Het vragen van
een eigen bijdrage, gerelateerd aan de hoogte van het inkomen (van de partner),
kan dan op zijn plaats zijn. Artikel 11 Bemiddeling naar reguliere
arbeidBemiddeling naar arbeid kan als traject worden aangeboden aan
uitkeringsgerechtigden, nuggers en Anw’ers. Cliënten die ervoor in aanmerking
komen, beschikken over goede kwalificaties en hebben vaak geen andere
voorzieningen (meer) nodig. Bemiddeling naar reguliere arbeid vormt feitelijk
het sluitstuk van onze voorzieningen en wordt door het college aangeboden via de
inzet van eigen reïntegratieconsulenten. Externe inkoop bij
reïntegratiebedrijven is daardoor niet meer nodig. Artikel 12 Loonkostensubsidies gericht op
reïntegratieHet instrument loonkostensubsidies gericht op reïntegratie is bekend van de
werkervaringsplaatsen uit de Wiw, echter onder de WWB zijn deze geheel vormvrij
geworden. Het beleid van de gemeente komt tot uitdrukking in de hoogte van de
individueel vast te stellen subsidie (bijv. gekoppeld aan de mate van
productiviteit), de termijn en de aan de subsidie verbonden verplichtingen
(bijv. het bieden van scholing en begeleiding).Het eerste lid geeft de basis voor de loonkostensubsidie, waarbij expliciet
wordt aangeven dat het primair gaat om een reïntegratievoorziening. Eventueel
kan de doelgroep beperkt worden door in de beleidsnota en/of -beleidsregels aan
te geven voor welke personen de subsidie verstrekt kan worden.Het tweede lid verwijst voor de doelgroep, de maximale duur, de berekeningswijze
en het subsidieplafond naar de beleidsregels reïntegratie. Hiervoor is gekozen
omdat deze zaken beïnvloed worden door variabele factoren als
bestandssamenstelling en beschikbaar budget. Het derde lid geeft het college de bevoegdheid nadere regels te stellen over de
praktische uitvoering (aanvraag, informatieverplichtingen, terugvordering,
etc.). Het vierde lid geeft aan dat er bij plaatsing geen sprake mag zijn van
verdringing, of dat de concurrentieverhoudingen niet nadelig worden beïnvloed.
Het college kan dit doen door expliciet na te gaan dat het werk dat verricht
gaat worden in eerste instantie additioneel is, of dat er geen recent ontslag
heeft plaatsgevonden.Artikel 13 DetacheringsbanenDetacheringsbanen zijn bedoeld om uitkeringsgerechtigden aan betaalde
werkervaring te helpen. Formeel werkgever is de Stichting Meedoen in Heumen, die
de werknemer uitleent/detacheert bij een onderneming. Eind 2009 heeft het college de Stichting Meedoen in Heumen opgericht. Deze
rechtspersoon maakt het mogelijk om in opdracht van het college het formeel
werkgeverschap uit te oefenen en directe uitstroom van uitkeringsgerechtigden te
realiseren. Daardoor is de inschakeling van (dure) reïntegratiebedrijven niet
meer nodig.Doelstelling van deze voorziening is dat de werknemer na afloop van de
detachering naadloos doorstroomt naar regulier betaald werk: hetzij bij de
inlener, hetzij elders.Door te kiezen voor een minimumduur van zes maanden en twee verlengingen
mogelijk te maken (respectievelijk lid 2 en lid 3), kan een detachering zeer
flexibel en op maat worden ingezet. Waar weinig werkervaring nodig is, volstaat
vaak een detacheringsbaan van zes maanden; waar meer ervaring nodig blijkt, kan
een detacheringsbaan langer duren.Aangezien een detacheringsbaan een dure voorziening is, zal in iedere situatie
afgewogen moeten worden of er geen alternatieve voorzieningen zijn die evenzeer
kunnen bijdragen aan reïntegratie.In de beleidsregels reïntegratie wordt bepaald welke cliënten in aanmerking
komen en worden eventueel overige criteria vastgelegd.Artikel 14 Voorzieningen gericht op nazorgMede gezien de beperkte budgetten is het belangrijk ervoor te zorgen dat
cliënten na uitstroom niet na een korte periode terugvallen in een
werkloosheids- en uitkeringssituatie. De gemeente kan ertoe besluiten aandacht
te besteden aan nazorg, met als doel een werkelijk duurzame plaatsing te
realiseren. Bij dit artikel is ervan uitgegaan dat nazorg geboden kan worden ná
acceptatie van algemeen geaccepteerde arbeid, zijnde niet-gesubsidieerde arbeid.
Bij gesubsidieerde arbeid maakt begeleiding en advisering al onderdeel uit van
het traject.Artikel 15 ScholingScholing is bij uitstek een maatwerkinstrument, waarbij het moeilijk is vooraf
algemene richtlijnen te geven die in de verordening kunnen worden opgenomen. Het eerste lid geeft aan dat scholing slechts dan aangeboden wordt als het
gericht is op de arbeidsinschakeling en dus arbeidsmarktrelevant moet zijn. Het
tweede lid geeft aan dat de scholing zowel aangeboden kan worden als voorziening
die door de gemeente ingekocht wordt, als in de vorm van een subsidie. Dit
laatste kan van belang zijn indien de cliënt op eigen initiatief met een vorm
van scholing komt die door het college als noodzakelijk wordt geacht, maar die
niet bestaat binnen het reguliere scholingsaanbod van de
gemeente.Artikel 16 Voorbereiding op eigen
bedrijfDe WWB stelt dat onafhankelijkheid van bijstand door middel van zelfstandig
ondernemerschap evenzeer geldt als uitstroom als reïntegratie naar een baan in
loondienst.Voor een bepaalde groep uitkeringsgerechtigden geldt dat zij ‘niet aangewezen
zijn’ op werk in loondienst (bijv. op grond van arbeidsverleden, leeftijd, in de
persoon gelegen factoren of positie op de arbeidsmarkt anderszins), d.w.z. dat
hun kansen op regulier werk in loondienst zeer gering tot nihil zijn.In die gevallen kan het college besluiten tot het bieden van faciliteiten om die
personen in staat stellen zich gedurende maximaal een jaar te oriënteren en voor
te bereiden op het starten van een eigen bedrijf. Voorzieningen zijn bijv.
begeleiding en advisering bij marktonderzoek en opstellen ondernemersplan door
daarin gespecialiseerde bureaus, het volgen van gerichte cursussen, etc. Het
Bijstandsbesluit Zelfstandigen kan daarbij eventueel ondersteunend zijn.In de beleidsregels reïntegratie worden de voorwaarden en eventueel maximum
bedrag nader uitgewerkt. Artikel 17 WerkstageEen werkstage is een laagdrempelig instrument om langdurig werklozen te
reïntegreren. Voor de term werkstage is gekozen om te benadrukken dat het gaat
om een soort scholingsinstrument: niet zozeer het werk zelf, maar het leren
werken staat veelal centraal. Om dit te benadrukken kan voor het vervullen van
een werkstage als bedoeld in dit artikel geen stagevergoeding worden verstrekt,
anders dan een vergoeding voor werkelijk gemaakte onkosten. Het eerste lid van artikel 10 geeft de algemene bepaling voor het aanbieden van
een werkstage. Het tweede lid geeft nog eens specifiek aan wat het doel is van de werkstage, om
het verschil met een normale arbeidsverhouding aan te geven. Dit is met name van
belang om te voorkomen dat de cliënt claimt dat sprake is van een
arbeidsovereenkomst, en loonbetaling afdwingt.De werkstage kan twee doelen hebben. Op de eerste plaats kan het gaan om het
opdoen van specifieke werkervaring. Dit is vergelijkbaar met de zogenaamde
‘snuffelstage’, waarbij de cliënt de gelegenheid krijgt om te bezien of hij/zij
geschikt is voor een bepaald soort werk. Op de tweede plaats kan het gaan om het
leren werken in een arbeidsrelatie. In de werkstage kan de cliënt wennen aan
aspecten als gezag, op tijd komen, werkritme en samenwerken met collega’s.Het derde lid geeft de maximale duur van de werkstage aan. Voor een toelichting op het vierde lid wordt verwezen naar de toelichting op het
vierde lid van artikel 12. In het vijfde lid wordt bepaald dat er voor de werkstage een schriftelijke
overeenkomst (stageovereenkomst) wordt opgesteld. Hierin kan expliciet het doel
van de stage worden opgenomen, alsmede de wijze van begeleiding. Door deze
schriftelijke overeenkomst kan nog eens gewaarborgd worden dat het bij een
werkstage niet gaat om een reguliere arbeidsverhouding.Artikel 18 ArbeidsactiveringVolgens de WWB dient ook arbeidsactivering uiteindelijk gericht te zijn op
arbeidsinschakeling. Voor bepaalde doelgroepen is arbeidsinschakeling echter een
te hoog gegrepen doel. Voor deze personen staat dan ook niet reïntegratie, maar
participatie voorop.Door de laatste bijzin in het tweede lid houdt de verordening de mogelijkheid
van arbeidsactivering als puur participatie-instrument (dus niet gericht op
arbeidsinschakeling) nadrukkelijk open.Artikel 19 InkomstenvrijlatingHet is mogelijk de inkomsten van
uitkeringsgerechtigden die werken in deeltijd voor een deel vrij te laten. De
vrijlating bedraagt maximaal 25% van de inkomsten per maand, tot een vastgesteld
maximum. Hoewel niet expliciet in de Wet of de Memorie van Toelichting vermeld,
wijst de formulering van het artikel erop dat deze vrijlating slechts eenmaal
per periode van bijstandsverlening kan worden toegekend. De vrijlating moet
derhalve worden gezien als motiverend voor de cliënt en dus als een
reïntegratie-instrument en expliciet niet als inkomensondersteunend instrument.
Om die reden wordt het omgaan met deze vrijlating ook opgenomen in deze
verordening. Het noemen van een maximumpercentage en een maximaal bedrag
impliceert, dat ook uitgegaan mag worden van lagere bedragen. Indien de gemeente
dit wil, dan dient dat in de reïntegratieverordening geregeld te worden. Dit
gebeurt in het eerste lid. De in het tweede en derde lid genoemde vrijlatingen
worden nader uitgewerkt in de beleidsregels reïntegratie, waarin zal worden
opgenomen onder welke voorwaarden personen aanspraak kunnen maken op deze
vrijlatingen. Het vijfde lid legt de verantwoordelijkheid voor de aanvraag van
de vrijlating bij de cliënt zelf. Artikel 20 Overige vergoedingenHet is denkbaar dat de gemeente, ter stimulering van de arbeidsinschakeling,
besluit diverse kosten te vergoeden voor activiteiten die daaraan bijdragen, de
zogenaamde verwervingskosten. In dit artikel zijn als voorbeelden genoemd
reiskosten, transportkosten i.v.m. verhuizing, kosten voor kinderopvang en
studiemiddelen. Het betreft geen limitatieve opsomming om individueel maatwerk
te kunnen toepassen.Artikel 21 HardheidsclausuleDit artikel behoeft geen nadere toelichting.Artikel 22 Onvoorziene
omstandighedenDit artikel behoeft geen nadere toelichting.Artikel 23 CiteertitelDit artikel behoeft geen nadere toelichting.Artikel 24 Intrekking Reïntegratieverordening Wet Werk en Bijstand 2006
Dit artikel behoeft geen nadere toelichting.Artikel 25 InwerkingtredingDit artikel behoeft geen nadere toelichting.