CVDR53987_1Maatregelenverordening Wet Investeren in JongerennlregelingOuder-Amstel2018-12-05Ouder-AmstelWeekblad voor Ouder-Amstel 30/12/2009Maatregelenverordening Wet Investeren in Jongeren gemeente Ouder-AmstelGemeentewet artikel 147 lid 1Wet investeren in jongeren, artikelen 12, eerste lid, onder b en 41, eerste lidgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2009-12-17De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2009-10-012010-12-07Nieuwe regeling2009/53GeenMaatregelenverordening Wet Investeren in JongerenDe raad van de gemeente Ouder-Amstel,Gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders d.d. 10 november
2009, nummer 2009/53,gelet op artikel 147, eerste lid, Gemeentewet en de artikelen 12, eerste
lid, onderdeel b en 41, eerste lid, van de Wet investeren in jongeren; overwegende dat het noodzakelijk is het verlagen van uitkeringen van
jongeren van 18 jaar of ouder doch jonger dan 27 jaar bij wijze van
sanctie bij verordening te regelen; s t e l t v a s t :de “Maatregelenverordening Wet investeren in jongeren”.1ALGEMENE BEPALINGEN1Begripsomschrijving
In deze verordening wordt verstaan onder:
wet: de Wet investeren in jongeren (WIJ);
WIJ-norm: de op grond van hoofdstuk 4 van de wet op de
jongere van toepas- sing zijnde norm, vermeerderd of
verminderd met de op grond van dat hoofd stuk door het
college vastgestelde verhoging of verlaging;
maatregel: de verlaging van de inkomensvoorziening op
grond van artikel 41, eerste lid WIJ;
benadelingsbedrag: het bruto bedrag dat als gevolg van
het niet of niet be- hoorlijk nakomen van een
inlichtingenverplichting ten onrechte is verleend als
inkomensvoorziening of werkleeraanbod op grond van de
wet;
college: het college van burgemeester en wethouders van
de gemeente Ouder- Amstel;
In deze verordening wordt mede verstaan onder benadelingsbedrag:
de kosten van het werkleeraanbod.
2Afstemming
Onverminderd artikel 42 van de wet, verlaagt het college,
overeenkomstig deze verordening, het bedrag van de aan de
jongere toegekende inkomensvoorziening, indien de jongere naar
het oordeel van het college de op hem rustende verplichtingen,
bedoeld in hoofdstuk 5 van de wet, of de uit artikel 30c, tweede
lid of derde lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie
werk en inkomen voortvloeiende verplichtingen, niet of
onvoldoende nakomt, dan wel zich jegens het college zeer ernstig
misdraagt.
Een maatregel wordt afgestemd op de ernst van de gedraging, de
mate van verwijtbaarheid en de omstandigheden van de jongere en
kan daarom afwijken van de in deze verordening genormeerde
maatregelen.
3BerekeningsgrondslagDe maatregel wordt toegepast op de voor de jongere van toepassing zijnde
WIJ-norm. 4Het besluit tot opleggen van een maatregelIn het besluit tot opleggen van een maatregel worden in ieder geval
vermeld: de reden van de maatregel, de duur van de maatregel, het bedrag
waarmee de inkomensvoorziening wordt verlaagd en, indien van toepassing,
de reden om af te wijken van een standaardmaatregel. 5Horen van belanghebbende
Voordat een maatregel wordt opgelegd, wordt de jongere in de
gelegenheid gesteld zijn zienswijze naar voren te brengen.
Het horen van de jongere kan achterwege worden gelaten indien:
de vereiste spoed zich daartegen verzet;
de jongere reeds eerder in de gelegenheid is gesteld
zijn zienswijze naar voren te brengen en zich sindsdien
geen nieuwe feiten of omstandigheden hebben voo rgedaan;
de jongere niet heeft voldaan aan een verzoek van het
college of van een derde aan wie het college met
toepassing van artikel 11, vierde lid, van de wet,
werkzaamheden in het kader van de wet heeft uitbesteed,
om binnen een gestelde termijn inlichtingen te
verstrekken als bedoeld in artikel 44 van de wet; of
het college het horen niet nodig acht voor het
vaststellen van de ernst van de gedraging of de mate van
verwijtbaarheid.
6Afzien van het opleggen van een maatregel
Onverminderd artikel 41, tweede lid, van de wet, ziet het
college af van het opleggen van een maatregel indien:
de gedraging meer dan één jaar vóór constatering van die
gedraging door het college heeft plaatsgevonden, tenzij
de gedraging een schending van de inlich tingenplicht
inhoudt en als gevolg van die gedraging ten onrechte
inkomensvoorziening is verleend. Een maatregel wegens
schending van de inlichtingenplicht wordt niet opgelegd
na verloop van vijf jaren nadat de betreffende gedraging
heeft plaatsgevonden;
het college dringende redenen aanwezig acht.
Indien het college afziet van het opleggen van een maatregel op
grond van dringende redenen, wordt de jongere daarvan
schriftelijk mededeling gedaan.
7Ingangsdatum
De maatregel wordt opgelegd met ingang van de kalendermaand
volgend op de datum waarop het besluit tot het opleggen van de
maatregel aan de jongere is bekendgemaakt.
In afwijking van het eerste lid kan de maatregel met
terugwerkende kracht worden opgelegd, voorzover de ingangsdatum
daardoor niet voor de datum van de gesanctioneerde gedraging
komt te liggen.
8Samenloop
Indien sprake is van een gedraging die schending oplevert van
meerdere in de wet genoemde verplichtingen, wordt één maatregel
opgelegd. Indien voor schending van die verplichtingen
maatregelen van verschillende hoogten gelden, wordt de hoogste
maatregel opgelegd.
Indien sprake is van meerdere gedragingen die schending
opleveren van één of meerdere in de wet genoemde verplichtingen,
wordt voor iedere gedraging een afzonderlijke maatregel
opgelegd. Deze maatregelen worden gelijktijdig opgelegd, tenzij
dit gelet op artikel 2, tweede lid, niet verantwoord is.
2.HET NIET NAKOMEN VAN DE VERPLICHTINGEN BEDOELD IN ARTIKEL 45 VAN DE
WET9.Indeling in categorieënGedragingen van de jongere inhoudende het niet of onvoldoende nakomen
van de verplichtingen bedoeld in artikel 45 van de wet, worden
onderscheiden in de volgende categorieën:
Eerste categorie:
het onvoldoende meewerken aan het opstellen van een plan
met betrekking tot de arbeidsinschakeling, waaronder
begrepen het onvoldoende meewerken aan een onderzoek
naar de mogelijkheden tot arbeidsinschakeling;
het zich niet onderwerpen aan een noodzakelijke
behandeling van medische aard.
Tweede categorie:
het stellen van onredelijke eisen in verband met door de
jongere te verrichten algemeen geaccepteerde arbeid, die
het aanvaarden of verkrijgen van algemeen geaccepteerde
arbeid belemmeren;
het niet of onvoldoende meewerken aan het behoud of
bevorderen van de arbeidsbekwaamheid;
het niet of onvoldoende meewerken aan activiteiten of
werkzaamheden, gericht op de arbeidsinschakeling;
het nalaten de opgedragen werkzaamheden of activiteiten
naar beste vermogen te verrichten.
10De hoogte en duur van de maatregel
De maatregel wordt vastgesteld op:
10 procent van de WIJ-norm bij gedragingen van de eerste
categorie;
20 procent van de WIJ-norm bij gedragingen van de tweede
categorie.
De duur van de maatregel bedoeld in het eerste lid wordt
vastgesteld op een maand.
In afwijking van het vorige lid kan de duur van de maatregel
worden verdubbeld, indien de jongere zich binnen twaalf maanden
na bekendmaking van een besluit waarbij een maatregel is
opgelegd, opnieuw schuldig maakt aan een verwijtbare gedraging
van dezelfde of hogere categorie. Met een besluit waarmee een
maatregel is opgelegd wordt gelijkgesteld het besluit om daarvan
af te zien op grond van dringende redenen, bedoeld in artikel 6,
tweede lid.
3.NIET NAKOMEN VAN DE INLICHTINGENPLICHT11Schending inlichtingenplicht zonder benadeling
gemeente
Indien het niet, niet tijdig of niet behoorlijk nakomen van de
inlichtingenplicht, bedoeld in artikel 44, eerste lid, van de
wet, niet heeft geleid tot het ten onrechte toekennen of
uitvoeren van het werkleeraanbod of tot het ten onrechte of tot
een te hoog bedrag verlenen van de inkomensvoorziening, wordt
een maatregel opgelegd van 5 procent van de WIJ-norm,
De duur van de maatregel bedoeld in het eerste lid wordt
vastgesteld op een maand.
In afwijking van het tweede lid kan de hoogte van de maatregel
worden verdubbeld, indien de jongere zich binnen twaalf maanden
na bekendmaking van een besluit waarbij een maatregel wordt
opgelegd opnieuw schuldig maakt aan dezelfde als verwijtbare aan
te merken gedraging. Met een besluit waarmee een maatregel is
opgelegd wordt gelijkgesteld het besluit om daarvan af te zien
op grond van dringende redenen, bedoeld in artikel 6, tweede
lid.
12Schending inlichtingenplicht met benadeling
gemeente
Indien het niet of niet behoorlijk nakomen van de
inlichtingenplicht, bedoeld in artikel 44, eerste lid, van de
wet heeft geleid tot het ten onrechte toekennen of uitvoeren van
het werkleeraanbod of tot het ten onrechte of tot een te hoog
bedrag verlenen van de inkomensvoorziening, wordt de maatregel
afgestemd op de hoogte van het benadelingsbedrag.
De maatregel bedoeld in het eerste lid wordt op de volgende
wijze vastgesteld:
bij een benadelingsbedrag tot € 1000,-: 20
procent van de WIJ-norm;
bij een benadelingsbedrag van € 1000,- tot € 2000,-: 30 procent
van de WIJ-norm;
bij een benadelingsbedrag van € 2000,- tot € 4000,-: 40 procent
van de WIJ-norm;
bij een benadelingsbedrag van € 4000,- of meer: 100 procent
van de WIJ-norm.
De duur van de maatregel, bedoeld in het eerste lid, wordt
vastgesteld op een maand.
Van een maatregel wordt afgezien:
zodra ter zake van de gedraging strafvervolging is
ingesteld en het onderzoek ter terechtzitting een
aanvang heeft genomen;
zodra het recht tot strafvervolging is vervallen,
doordat het Openbaar Ministerie een schikking met
belanghebbende heeft getroffen.
Indien de jongere zich tegenover het college of zijn ambtenaren
zeer ernstig misdraagt als bedoeld in artikel 41, eerste lid van
de wet, wordt een maatregel opgelegd van 40% van de WIJ-norm.
De duur van de maatregel, bedoeld in het eerste lid, wordt
vastgesteld op een maand.
Van het opleggen van de maatregel bedoeld in het eerste lid kan,
indien sprake is van verbaal geweld, worden afgezien en worden
volstaan met het geven van een schriftelijke waarschuwing,
tenzij het verbale geweld plaatsvindt binnen een periode van
twee jaar te rekenen vanaf de datum waarop eerder aan de jongere
een schriftelijke waarschuwing in verband met ernstige
misdragingen is gegeven.
In afwijking van het eerste lid kan een maatregel worden opgel
egd van 100 procent van de WIJ-norm, indien binnen twaalf
maanden na bekendmaking van een besluit waarbij een maatregel
als bedoeld in het eerste lid, is opgelegd, sprake is van
eenzelfde als verwijtbaar aan te merken gedraging. Met een
besluit waarmee een maatregel is opgelegd wordt gelijkgesteld
het besluit om af te zien van het opleggen van een maatregel op
grond van dringende redenen, als bedoeld in artikel 6, tweede
lid. In afwijking van het tweede lid wordt de maatregel
vastgesteld op de periode dat de jongere van het recht op een
werkleeraanbod is uitgesloten, als bedoeld in artikel 22, eerste
lid van de wet.
5.SLOTBEPALINGEN Artikel 1414InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking met ingang van 1 oktober 2009. 15Citeertitel Deze verordening wordt aangehaald als: de Maatregelenverordening Wet
investeren in jongeren gemeente Ouder-Amstel. Ouder-Amstel, 17 december 2009De raad voornoemd,de raadsgriffier,L.J. Heijlmande voorzitter,M.T.J. Blankers-KasbergenToelichting maatregelenverordening WIJ De Wet investeren in jongeren en de inkomensvoorziening Op 1 oktober 2009 treedt de Wet investeren in jongeren (WIJ) in werking.
Doelstelling van deze wet is de duurzame arbeidsparticipatie in regulier werk
van jongeren tot 27 jaar. Om dit te bereiken is in de wet een recht op een
zogenaamd werkleeraanbod vastgelegd. Het werkleerrecht berust op het
uitgangspunt dat jongeren die goed geschoold zijn en over voldoende
kwalificaties beschikken gemakkelijker aan het werk zullen komen en daardoor
zelfstandig in hun levensonderhoud kunnen voorzien. Evenals in de WWB geldt binnen de WIJ een stelsel van rechten en plichten. De
gemeente is verplicht een werkleeraanbod en eventueel een inkomensvoorziening
aan te bieden, de jongere is daar tegenover verplicht zich te houden aan diverse
verplichtingen. Wo rden deze verplichtingen geschonden, dan dient de
inkomensvoorziening verlaagd te worden. Die verlaging geschiedt conform de
regels die in een gemeentelijke verordening moeten zijn vastgelegd. Dat is de
Maatregelverordening. Reikwijdte Maatregelverordening WIJ De reikwijdte van de Maatregelverordening WIJ is beperkter van aard dan die van
de WWB. Aan het werkleeraanbod en de inkomensvoorziening kunnen minder
uiteenlopende verplichtingen verbonden worden dan aan de bijstand. Het scala is
beperkter van aard. De verplichtingen die op grond van artikel 41 WIJ kunnen
worden gesanctioneerd betreffen de inlichtingen-, medewerkings- en
identificatieplicht (artikel 44 WIJ). Daarnaast is sanctie mogelijk voor een
aantal concreet benoemde verplichtingen m.b.t. de arbeidsinschakeling en de
totstandkoming en tenuitvoerlegging van een werkleeraanbod (artikel 45 WIJ). Een ander verschil tussen de WIJ en de WWB is dat de inkomensvoorziening niet
verlaagd kan worden als de jongere zich schuldig maakt aan tekortschietend besef
van verantwoordelijkheid in de voorziening van het bestaan. Dit is het geval
wanneer de jongere een aanvraag voor een werkleeraanbod doet omdat deze
verwijtbaar werkloos is geworden of onverantwoord heeft ingeteerd op vermogen.
Duurzame arbeidsparticipatie is in deze gevallen belangrijker dan het als
maatregelwaardig aanmerken van de bovengenoemde gedragingen.Verlagen is maatwerk De gemeenteraad stelt de regels over het verlagen van de inkomensvoorziening.
Het college is belast met het op maat verlagen van de inkomensvoorziening. De
maatregel dient afgestemd te worden op de ernst van de gedraging, de mate van
verwijtbaarheid en de omstandigheden van de jongere. Het uitgangspunt wordt
gevormd door de regels die door de gemeenteraad zijn gesteld. In de
Maatregelverordening zijn de gedragingen die een schending van de verplichtingen
opleveren genormeerd. Die normering is echter niet absoluut. Zowel in de ernst
van de gedraging als de mate van verwijtbaarheid of de omstandigheden van de
jongere kan aanleiding worden gevonden om van de standaardmaatregel af te
wijken. Ontbreekt elke vorm van verwijtbaarheid, dan is het college zonder meer
verplicht om van verlaging af te zien. Vanwege het karakter van de
inkomensvoorziening als minimuminkomen is tevens bepaald dat binnen drie maanden
heroverweging van de verlaging plaatsvindt. Daarmee wordt gewaarborgd dat de
verlaging afgestemd blijft op de omstandigheden van de jongere waardoor deze
niet onaanvaardbaar lang over een te laag inkomen blijft beschikken. Berekeningsgrondslag en duur van de maatregel De maatregel wordt in deze verordening toegepast op de toepasselijke WIJ-norm.
De reguliere duur van de maatregel is een maand. Er kunnen ter zake ook andere
keuzes gemaakt worden. Bij recidive geldt als regel dat deze duur verdubbeld wordt. Voor schending van
de inlichtingenplicht is dit opengelaten, zodat ook eenvoudig gekozen kan worden
voor verdubbeling van het percentage. De term 'maatregel'Het verlagen van de inkomensvoorziening op grond van het feit dat de
belanghebbende zijn verplichtingen niet of in onvoldoende mate is nagekomen,
wordt in de WIJ aangeduid als het verlagen van de inkomensvoorziening.
Gebruikelijk is echter de term ‘maatregel’. Daarmee wordt niet alleen
aangesloten bij het spraakgebruik dat ook binnen de bijstandspraktijk gangbaar
is, maar wordt ook het corrigerende karakter ervan benadrukt. Verlaging of intrekking inkomensvoorziening? Aan het werkleeraanbod en de inkomensvoorziening zijn verplichtingen verbonden
voor de jongere. Tegenover het recht op een werkleeraanbod en evt.
inkomensvoorziening staat de verplichting om mee te werken aan de totstandkoming
daarvan. Ook dient de jongere naar beste vermogen mee te werken aan het
werkleeraanbod zodra dat vastgesteld is. Daarnaast geldt een inlichtingen-,
medewerkings- en identificatieplicht. Deze verplichtingen zijn vastgelegd in
artikel 44, respectievelijk 45 van de WIJ. Komt de jongere een aan het werkleeraanbod verbonden verplichting verwijtbaar
niet na, dan staan diverse instrumenten ter beschikking van de gemeente.
Onderscheid kan worden gemaakt tussen de verschillende fasen waarop de
verplichtingen betrekking hebben. Aanvraagfase Als de jongere in het geheel niet meewerkt aan het opstellen van een plan voor
zijn arbeidsinschakeling en zo zijn arbeidsinschakeling belemmert, dan doet het
college de jongere geen werkleeraanbod. Bijgevolg heeft de jongere, zolang hij
niet wenst te voldoen aan die verplichting, geen recht op inkomensvoorziening.
Dit geldt ook voor andere gedragingen van de jongere waaruit kan worden afgeleid
dat deze de aan het werkleeraanbod verbonden verplichtingen niet wil nakomen. Is
sprake van een minder ernstige schending van de verplichtingen m.b.t. de
totstandkoming van het werkleeraanbod, dan kan na toekenning van een
werkleeraanbod de eventuele inkomensvoorziening verlaagd worden conform de
gemeentelijke Maatregelverordening. Zo is het denkbaar d at de jongere wel wil
meewerken, maar dat de medewerking onvoldoende is. In dat geval kan een
maatregel aan de orde komen.Van toekenning tot tenuitvoerlegging Werkt de jongere wel mee aan de totstandkoming van een werkleeraanbod maar
weigert hij dit aanbod na ontvangst van de toekenningsbeschikking, dan kan het
werkleeraanbod worden ingetrokken. Door de weigering bestaat geen recht op een
inkomensvoorziening. Het werkleeraanbod kan daarnaast ook worden herzien of
ingetrokken als de jongere één of meerdere verplichtingen schendt die specifiek
betrekking hebben op de voorbereiding op en uitvoering van het werkleeraanbod.
Het kan dan bijvoorbeeld gaan om het nalaten een behandeling van medische aard
te ondergaan, of het stellen van onredelijke eisen m.b.t. de te verrichten
werkzaamheden. Met de intrekking van het werkleeraanbod vervalt automatisch het
recht op. Bij een herziening blijft de inkomensvoorziening in stand. Een andere sanctie op dergelijk gedrag is dat het werkleeraanbod wel in stand
blijft maar de inkomensvoorziening verlaagd wordt. Het college dient te kiezen
welke weg bewandeld wordt: ofwel de intrekking van werkleeraanbod en
inkomensvoorziening, ofwel het handhaven van het werkleeraanbod en verlaging van
die voorziening. Het past in het systeem van de WIJ om bij minder ernstige gedragingen tot
verlaging van de inkomensvoorziening te besluiten en bij ernstiger gedrag,
bijvoorbeeld waar sprake is van schending van meerdere verplichtingen of van
herhaald gedrag, het werkleeraanbod in te trekken. Het is immers in de geest van
de regeling om, met het oog op duurzame arbeidsparticipatie, een werkleeraanbod
niet te snel in te trekken. Vanaf de tenuitvoerlegging Werkt de jongere onvoldoende mee aan de feitelijke uitvoering van het
werkleeraanbod, dan kan de evt. inkomensvoorziening worden verlaagd. Daarnaast
vervalt het recht op inkomensvoorziening als uit de houding en gedragingen van
de jongere ondubbelzinnig kan worden afgeleid dat deze de verplichtingen die aan
het werkleeraanbod zijn verbonden in het geheel niet wil nakomen. Voorts kan het
werkleeraanbod worden herzien of ingetrokken als de jongere één van die
verplichtingen niet nakomt. Vindt intrekking plaats dan vervalt daarmee, zoals
gezegd, tevens het recht op inkomensvoorziening. Relatie met Verordening
Werkleeraanbod De verordening Werkleeraanbod en de
Maatregelverordening vormen twee kanten van dezelfde medaille. Immers, de WIJ
legt het college plicht op om jongeren een werkleeraanbod te doen. Het
werkleeraanbod wordt door de verordening Werkleeraanbod gefaciliteerd.
Anderzijds staat daar wel tegenover dat de jongere verplicht is het aanbod te
aanvaarden en de verplichtingen die aan het werkleeraanbod zijn gekoppeld na te
leven. Komt de jongere die verplichtingen niet na, dan vormt de
Maatregelverordening het kader voor verlaging van de inkomensvoorziening. Beide
verordeningen slui ten dus op elkaar aan. DE VERPLICHTINGEN DIE TOT EEN MAATREGEL KUNNEN LEIDEN De verplichtingen die aan het werkleerrecht en de inkomensvoorziening je gens
het college zijn verbonden zijn de volgende: • de inlichtingenplicht (artikel 44, eerste lid, WIJ) • de medewerkingsplicht (artikel 44, tweede lid, WIJ) • de identificatieplicht (artikel 44, derde lid, WIJ) • verplichtingen m.b.t. de arbeidsinschakeling en het werkleeraanbod Daarnaast heeft de jongere bij zijn aanvraag om een werkleeraanbod ook een
inlichtingenplicht jegens UWV WERKbedrijf, die bij schending ook tot het
opleggen van een maatregel kan leiden (artikel 41, eerste lid, WIJ). Schending inlichtingen- medewerkings- en identificatieplicht Schending van de verplichtingen genoemd in artikel 44 WIJ verplicht in beginsel
tot verlaging van de inkomensvoorziening. De hier genoemde verplichtingen
betreffen de inlichtingen- medewerkings- en identificatieplicht. Voor de twee
laatstgenoemde verplichtingen geldt dat schending van deze verplichtingen ertoe
leidt dat het recht op werkleeraanbod en op inkomensvoorziening niet kan worden
vastgesteld. De aanvraag wordt daarom afgewezen, beëindigd of ingetrokken. In
deze verordening zijn ze niet als ‘maatregelwaardige’ gedragingen aangemerkt. Schending van de inlichtingenplicht heeft zowel betrekking op de
inkomensvoorziening als het werkleeraanbod en ziet toe op de informatieplicht
van de jongere jegens het college en UWV WERKbedrijf. Er is voor gekozen om de
hoogte van de maatregel te relateren aan de mate van benadeling van de gemeente.
Hoe hoger de benadeling, hoe zwaarder de maatregel. Schending van de verplichtingen m.b.t. de arbeidsinschakeling en het
werkleeraanbod In artikel 45 WIJ zijn de verplichtingen omschreven die betrekking hebben op de
arbeidsinschakeling en de totstandkoming en de tenuitvoerlegging van het
werkleeraanbod. Deze verplichtingen gelden van rechtswege vanaf het moment dat
de aanvraag voor een werkleeraanbod wordt ingediend. Schending van één van deze
verplichtingen dient te leiden tot verlaging van de eventuele
inkomensvoorziening. Bij het categoriseren van de gedragingen is gekozen voor
aansluiting bij de WWB. Zeer ernstige misdragingen Het betreft gedragingen die in het maatschappelijk verkeer in alle gevallen als
onacceptabel worden beschouwd. Er is sprake van agressief gedrag jegens het
college en bij de uitvoering van de WWB betrokken personen. Het agressieve
gedrag is aan de belanghebbende toe te rekenen. Een wegens dergelijk gedrag
opgelegde verlaging van de bijstand c.q. inkomensvoorziening dient te worden
aangemerkt als punitieve (bestraffende) sanctie en op het college rust de
bewijslast om voldoende aannemelijk te maken dat van agressie in de zin van de
genoemde bepaling sprake is geweest. Bezondigt de jongere zich herhaaldelijk een zeer ernstige misdragingen, dan kan
het college de jongere tijdelijk uitsluiten van het recht op een werkleeraanbod.
Een dergelijk besluit moet uiterlijk binnen een maand heroverwogen worden. ARTIKELGEWIJZE TOELICHTING Artikel 1Begripsomschrijving De begrippen die in de verordening worden gebruikt hebben een gelijkluidende
betekenis als in de WIJ. De term ‘WIJ-norm’ wordt in deze verordening gebruikt.
Daarmee wordt bedoeld de van toepassing zijnde norm, inclusief
toeslag/verlaging. Het equivalent in de WWB, de bijstandsnorm is in de WIJ niet
opgenomen. Er is een omschrijving van het begrip ‘benadelingsbedrag’ gegeven, omdat dit
begrip uitgangspunt is bij het bepalen van de hoogte van de maatregel die
verbonden is aan schending van de inlichtingenplicht. Onder benadelingsbedrag
wordt zowel de ten onrechte verstrekte uitkering verstaan als ook het
werkleeraanbod. Artikel 2Afstemming Eerste lid Herhaald is de wettelijke grondslag voor het opleggen van een maatregel (artikel
41, eerste lid, WIJ). Verwezen wordt naar artikel 42 WIJ om aan te geven dat de
imperatief voorgeschreven verlaging middels een maatregel niets afdoet aan
intrekking van de inkomensvoorziening vanwege intrekking van het werkleeraanbod.
Als daartoe wordt besloten dan is verlaging vaak niet meer aan de orde. Tweede lid In het tweede lid is de hoofdregel neergelegd: het college dient een op te
leggen maatregel af te stemmen op de individuele omstandigheden van de jongere
en de mate van verwijtbaarheid. Deze bepaling betekent dat het college bij elke
op te leggen maatregel moet nagaan of afwijking van de hoogte en de duur van de
voorgeschreven standaardmaatregel geboden is. Hierbij wordt gelet op de
individuele omstandigheden van de betrokken jongere. Afwijking van de
standaardmaatregel kan zowel een verzwaring als een matiging betekenen. De
afwijking kan gebaseerd zijn op de ernst van de gedraging en/of de mate van
verwijtbaarheid en/of de omstandigheden van de jongere. Matiging van de opgelegde maatregel wegens persoonlijke omstandigheden kan
bijvoorbeeld in de volgende gevallen aan de orde zijn: • bijzondere financiële omstandigheden van de jongere, zoals bijvoorbeeld hoge
woonlasten of andere vaste lasten of uitgaven van bijzondere aard waarvoor geen
financiële tegemoetkoming mogelijk is; • sociale omstandigheden, bijvoorbeeld gezinnen met kinderen; • bij een opeenstapeling van maatregelen: de zwaarte van het geheel van
maatregelen is niet evenredig aan de ernst van de gedraging en de mate van
verwijtbaarheid. Artikel 3De berekeningsgrondslag In dit artikel is het uitgangspunt vastgelegd dat een maatregel wordt opgelegd
over de toepasselijke WIJ-norm. Zie artikel 1 voor een begripsomschrijving. Artikel 4Het besluit tot opleggen van een maatregel Het verlagen van de inkomensvoorziening omdat een maatregel wordt opgelegd,
vindt plaats door middel van een besluit. In dit artikel wordt aangegeven wat in
ieder geval moet worden vermeld. Deze eisen vloeien rechtstreeks voort uit de
Algemene wet bestuursrecht (Awb) en dan met name het motiveringsbeginsel. Het
motiveringsbeginsel houdt onder andere in dat een besluit aan betrokkene kenbaar
is gemaakt en deugdelijk is gemotiveerd. Artikel 5Horen van belanghebbende Op grond van afdeling 4.1.2. van de Awb is in een aantal gevallen het horen van
de belanghebbende verplicht bij de voorbereiding van beschikkingen. In het eerste lid wordt het horen van de belanghebbende voordat een maatregel
wordt opgelegd voorgeschreven. Het tweede lid bevat een aantal uitzonderingen op deze hoorplicht. Artikel 6Afzien van het opleggen van een maatregel In dit artikel wordt verwezen naar artikel 41, tweede lid, WIJ waarin is
vastgelegd dat van een maatregel wordt afgezien als iedere vorm van
verwijtbaarheid ontbreekt. Eerste lid Een reden om af te zien van het opleggen van een maatregel is dat de gedraging
te lang geleden heeft plaatsgevonden (verjaring). Omwille van de effectiviteit
is het nodig dat een maatregel spoedig nadat de gedraging heeft plaatsgehad,
wordt opgelegd. Om deze reden wordt onder b. geregeld dat het college geen
maatregelen oplegt voor gedragingen die langer dan één jaar geleden hebben
plaatsgevonden. Voor gedragingen die een schending van de informatieplicht inhouden en als
gevolg waarvan ten onrechte inkomensvoorziening is verleend of een te hoog
bedrag aan inkomensvoorziening is verleend, geldt in de verordening een
verjaringstermijn van vijf jaar. Met deze termijn wordt aangesloten bij de WWB.. Ten slotte kan in individuele omstandigheden wegens dringende redenen worden
afgezien van het opleggen van een maatregel. Van dringende redenen is sprake als
de gevolgen van het opleggen van een maatregel onaanvaardbaar zijn. Hiervan zal
niet spoedig sprake zijn. Tweede lid Het doen van een schriftelijke mededeling dat het college afziet van het
opleggen van een maatregel wegens dringende redenen is van belang in verband met
eventuele recidive. Artikel 7Ingangsdatum Eerste lid Het opleggen van een maatregel vindt plaats door het verlagen van de WIJ-norm.
Het verlagen van de WIJ-norm die in de nabije toekomst wordt verstrekt, is de
gemakkelijkste methode. Gemeenten hoeven in dat geval niet over te gaan tot
herziening van de inkomensvoorziening en het te veel betaalde bedrag aan
inkomensvoorziening terug te vorderen. Om die reden is in dit lid vastgelegd dat
een maatregel wordt opgelegd met ingang van de eerstvolgende kalendermaand,
waarbij wordt uitgegaan van de voor die maand geldende WIJ-norm. Tweede lid Is toepassing van lid 1 niet aan de orde, omdat de inkomensvoorziening reeds
beëindigd is, dan biedt het tweede lid de mogelijkheid dat met terugwerkende
kracht een maatregel worden opgelegd. Wanneer een uitkeringsbedrag nog niet
(volledig) aan de jongere is uitbetaald, is het praktisch om de verlaging van de
uitkering te verrekenen met het bedrag dat nog moet worden uitbetaald. In dat
geval moet de inkomensvoorziening wel worden herzien en teruggevorderd. Dat is
ook nog mogelijk indien de inkomensvoorziening reeds is uitbetaald. Artikel 8Samenloop De regeling voor de samenloop heeft betrekking op de schending van de
verplichtingen genoemd in de wet (artikelen 44 en 45 WIJ). Hoofdstuk 2 Het niet nakomen van de verplichtingen bedoeld in artikel 45
van de wet De gedragingen die een schending van artikel 45 WIJ inhouden betreffen de
arbeidsinschakeling en de totstandkoming en tenuitvoerlegging van het
werkleeraanbod. Artikel 9De hoogte van de maatregel Zoals in de Algemene toelichting gesteld, wordt in deze variant gedifferentieerd
in categorieën. Er is voor gekozen voor zoveel mogelijk aansluiting bij de
Maatregelverordening WWB.Artikel 10De hoogte en de duur van de maatregel Zie Algemene toelichting. Hoofdstuk 3. Niet nakomen van de inlichtingenplicht In dit hoofdstuk worden twee vormen van het niet nakomen van de informatieplicht
onderscheiden:
het niet tijdig verstrekken van inlichtingen aan de gemeente. In deze
situatie is artikel 40, eerste lid WIJ van toepassing.
Artikel 44 WIJ: het verstrekken van onjuiste of onvolledige inlichtingen
aan de gemeente.
Het kan ook voorkomen dat bepaalde gevraagde gegevens bij een aanvraag niet aan
de gemeente worden verstrekt. In dat geval kan het college de rechtmatigheid van
het werkleeraanbod en de inkomensvoorziening niet vaststellen. De aanvraag moet
dan worden afgewezen. Het opleggen van een maatregel is in dergelijke gevallen
niet aan de orde. Artikel 11Schending inlichtingenplicht zonder benadeling gemeente Indien een jongere de van belang zijnde gegevens of gevorderde bewijsstukken
niet op tijd verstrekt, kan het college het recht op inkomensvoorziening
opschorten. Het college geeft de jongere vervolgens een termijn waarbinnen hij
zijn verzuim kan herstellen (de hersteltermijn). Wordt de gevraagde informatie
niet binnen de gestelde termijn aan de gemeente verstrekt, dan kan het college
het besluit tot vaststelling van de inkomensvoorziening intrekken. Worden de
gevraagde gegevens wél binnen de hersteltermijn verstrekt dan wordt de
inkomensvoorziening voortgezet, maar wordt tevens een maatregel opgelegd. In dit artikel wordt de zogeheten 'nulfraude' geregeld: het verstrekken van
onjuiste of onvolledige inlichtingen, zonder dat deze gedraging gevolgen heeft
voor het werkleeraanbod of de inkomensvoorziening. Een voorbeeld van nulfraude
kan zijn het niet melden van een niet-rechthebbende partner. Artikel 12Schending inlichtingenplicht met benadeling gemeente Eerste lid In artikel 44, eerste lid, WIJ is bepaald dat de jongere op verzoek of
onverwijld uit eigen beweging mededeling doet van alle feiten en omstandigheden
waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat zij van invloed kunnen zijn
op zijn werkleeraanbod of het recht op inkomensvoorziening. Het college zal
moeten vaststellen wat het onder 'onverwijld' verstaat. De ernst van de gedraging komt tot uitdrukking in de hoogte van het
benadelingsbedrag. Dat is het door de gemeente te veel betaalde bedrag aan
inkomensvoorziening alsmede de kosten van het werkleeraanbod. Tweede lid De maatregel wordt afhankelijk gesteld van de hoogte van het bedrag aan
inkomensvoorziening dat als gevolg van de schending van die verplichting ten
onrechte of te veel aan de jongere is betaald. De maatregel wordt in de regel toegepast op de toekomstige inkomensvoorziening
van de jongere maar kan ook met terugwerkende kracht worden opgelegd. Vierde lid Het opleggen van een sanctie in reactie op schending van de inlichtingenplicht
is in beginsel een verantwoordelijkheid van de gemeente zelf. In sommige
gevallen moet vervolging door het OM plaatsvinden. Wanneer er een redelijk
vermoeden bestaat dat het benadelingsbedrag (bruto) € 10.000 of hoger is, vindt
aangifte en vervolging door het OM plaats. Is er sprake van ‘witte’ fraude, dan
is de gemeente primair verantwoordelijk tot een benadelingsbedrag van € 35.000.
Is de benadeling groter dan is het OM aan zet. Dat geldt ook voor gevallen
waarin er met de jongere geen uitkeringsrelatie meer bestaat en dus geen
maatregel meer kan worden toegepast. In het vierde lid is vastgelegd dat van een maatregel wordt afgezien als
inmiddels vervolging is ingesteld door het OM of als een schikking is getroffen.
In dergelijke situaties is een maatregel niet meer opportuun. Hoofdstuk 4 Zeer ernstige misdragingen Artikel 13Zeer ernstige misdragingen Zie ook de Algemene Toelichting op dit onderdeel. Eerste lid Onder de term 'zeer ernstige misdragingen' kunnen diverse vormen van agressie
worden verstaan. Er moet sprake zijn van verwijtbaarheid en van gedrag dat in
het normale menselijke verkeer in alle gevallen als onacceptabel wordt
beschouwd. Bij het vaststellen van de maatregel in de situatie dat een jongere zich ernstig
heeft misdragen, zal gekeken moeten worden naar de ernst van de gedraging, de
mate van verwijtbaarheid en de persoonlijke omstandigheden van de jongere.Wat betreft het vaststellen van de ernst van de gedraging, kunnen de volgende
vormen van agressief gedrag in een oplopende reeks (steeds ernstiger) worden
onderscheiden: a.verbaal geweld (schelden);
discriminatie;
intimidatie (uitoefenen van psychische druk);
zaakgericht fysiek geweld (vernielingen);
mensgericht fysiek geweld;
combinatie van agressievormen.
Voor het bepalen van verwijtbaarheid van de misdraging zal gekeken moeten worden
naar de omstandigheden waaronder de misdraging heeft plaatsgehad. Artikel 14inwerkingtredingOmdat de wet WIJ met ingang van 1 oktober 2009 inwerking is getreden dient deze
verordening ook dan inwerking te treden. Op deze manier kan een aanvraag op
grond van deze verordening toch getoetst worden aan het lokale
afwegingskader.