CVDR50582_1Verordening Wet Inburgering 2009nlregelingLansingerland2009-07-10LansingerlandIntranet/Heraut 29-07-2009Verordening Wet Inburgering 2009 gemeente LansingerlandWet inburgering, art. 8gemeenteraadbestuur en recht2009-07-10De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2009-07-102009-01-012025-10-08Nieuwe verordeningT09.06105Geen.Verordening blijft voor onbepaalde tijd van kracht.Verordening Wet Inburgering 2009De raad van de gemeente Lansingerland;gelezen het voorstel van burgemeester
en wethouders van de gemeente Lansingerland; nr.BW 0900513, inzake de
verordening Wet Inburgeringgelet op de artikelen 8, 19, vijfde lid, 23,
derde lid, en 35 van de Wet inburgering;overwegende dat de raad bij
verordening regels dient te stellen over de informatieverstrekking door de
gemeente aan inburgeringsplichtigen, het aanbieden van een
inburgeringsvoorziening aan bijzondere groepen inburgeringsplichtigen en de
rechten en plichten van de inburgeringsplichtige voor wie een
inburgeringsvoorziening is vastgesteld, alsmede dat de raad bij verordening
het bedrag dient vast te stellen van de bestuurlijke boete die voor de
verschillende overtredingen kan worden opgelegd;besluit vast te stellen de
volgende verordening:VERORDENING WET INBURGERING 20091Begripsomschrijvingen en informatieverstrekking1Begripsomschrijvingen1In deze verordening wordt verstaan onder:a) het college: het college
van burgemeester en wethouders van de gemeente Lansingerland;b) de
wet: de Wet inburgering;c) de regeling: Regeling Vrijwillige
Inburgering 2007 niet G-312De begripsomschrijvingen in de wet en de daarop berustende
regelingen zijn van toepassing op de begrippen die in deze
verordening worden gebruikt.2De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen1Het college draagt er zorg voor dat de inburgeringsplichtigen op een
doeltreffende en doelmatige wijze worden geïnformeerd over hun
rechten en plichten uit hoofde van de wet en over het aanbod van en
de toegang tot inburgeringsvoorzieningen.2Het college maakt bij de informatieverstrekking aan de
inburgeringsplichtigen in ieder geval gebruik van de volgende
middelen: a) informatieverstrekking via de balie van de afdeling
Werk, Inkomen en Zorg b) informatieverstrekking via foldersc)
informatieverstrekking via de klantmanagers van de afdeling Werk,
Inkomen en Zorg die de Wet Inburgering uitvoeren.d)
informatieverstrekking via de website van de gemeente
Lansingerland.3Het college beoordeelt tenminste eens per jaar de doeltreffendheid
en doelmatigheid van de informatieverstrekking aan de
inburgeringsplichtigen en rapporteert daarover desgewenst aan de
raad.2Doelgroepen en samenstelling van de inburgeringsvoorziening3Aanwijzen van de doelgroepen1Aan de groepen inburgeraars als bedoeld in artikel 19, lid 1 van de
WI, biedt het college een inburgeringsvoorziening aan;2Aan de groepen inburgeraars als bedoeld in artikel 3, lid 1van de WI
kan het college een inburgeringsvoorziening aanbieden met
uitzondering van sub b;3Aan de groepen inburgeraars vallend onder de Regeling ‘Vrijwillig
Inburgering niet G-31’ zoals en met name (genaturaliseerde)
Nederlanders en EU-EER-onderdanen kan het college een voorziening
aanbieden;4Het college wijst de groepen inburgeraars aan als bedoeld in artikel
3, lid 2 en lid 3 van deze verordening, waaraan hij bij voorrang een
inburgeringsvoorziening kan aanbieden op basis van de volgende
criteria:a) het college bepaalt binnen deze doelgroepen aan wie en
wanneer zij een inburgeringsvoorziening aanbiedt;b) bij de bepaling
en de prioritering van de inburgeringsplichtigen aan wie een aanbod
wordt gedaan, zullen onder andere taalniveau en mate van
maatschappelijke participatie als criteria gelden;c) het college
bepaalt binnen deze groepen de soort inburgeringsvoorziening;d) in
door het college vast te stellen beleidsregels zullen de onder a, b
en c genoemde criteria nader uitgewerkt worden;5Een inburgeringsplichtige die in een eerdere gemeente reeds een
aanbod tot een inburgeringsvoorziening heeft geaccepteerd, kan in
geval van verhuizing naar de gemeente Lansingerland, eenzelfde of
gelijkwaardig inburgeringsvoorziening worden geboden.6De groepen inburgeraars als bedoeld in lid 1 en 2 van deze
verordening die voor 1 januari 2009 niet in aanmerking konden komen
voor aanbod, kunnen na het in werking treden van deze verordening
alsnog een aanbod krijgen van het college.7In door het college vast te stellen beleidsregels zullen de criteria
voor de groepen inburgeraars als bedoeld in lid 6 nader worden
uitgewerkt.4De samenstelling van de inburgeringsvoorziening1Het college stemt de inburgeringsvoorziening, met uitzondering van
de inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren, af op het
startniveau en de vaardigheden, de persoonlijke omstandigheden en de
maatschappelijke positie van de inburgeringsplichtige waarbij de
nadruk ligt op participatie.2Indien de inburgeringsplichtige een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling wordt aangeboden, draagt het college er zorg
voor dat de inburgeringsvoorziening op de voorziening gericht op
arbeidsinschakeling wordt afgestemd zonder dat de
inburgeringsvoorziening de arbeidsinschakeling in de weg staat.3Een inburgeringsvoorziening kan, naast datgene dat in de wet is
geregeld, een of meer van de bijkomende onderdelen bevatten die
specifiek gericht zijn op de behoefte van de betreffende
inburgeringsplichtige.4Nadere samenstelling van de inburgeringsvoorziening kan in door het
college vast te stellen beleidsregels worden vastgelegd.5De inning van de eigen bijdrage1De eigen bijdrage, bedoeld in artikel 23, tweede lid, van de wet
wordt in ten hoogste achttien termijnen betaald.2Het college legt in de beschikking tot toekenning van een
inburgeringsvoorziening de termijnen van betaling vast. Indien het
college de eigen bijdrage verrekent met de algemene bijstand, wordt
dat in de beschikking vastgelegd.6Stimuleringsbonus1De inburgeraar die tijdig het inburgeringexamen of het Staatsexamen
NT I of II behaalt, komt in aanmerking voor een bonus ten hoogte van
de eigen bijdrage.2De inburgeraar kan geen aanspraak maken op een stimuleringsbonus in
het kader van de inburgering als er binnen een periode van twaalf
maanden ook aanspraak bestaat op een activeringspremie in het kader
van re-integratie.3In door het college vast te stellen beleidsregels zal de aanspraak
op een stimuleringsbonus nader worden vastgesteld.7Opleggen van verplichtingen1Het college kan een inburgeringsplichtige bij beschikking een of
meer van de volgende verplichtingen opleggen: a) het deelnemen aan
de aangeboden inburgeringsvoorziening, waarbij een combinatie van
voorzieningen mogelijk is;b) het deelnemen aan gesprekken met de
trajectbegeleider;c) het deelnemen aan voortgangsgesprekken;d) voor
de eerste maal deelnemen aan het inburgeringsexamen op een tijdstip
dat door het college wordt bepaald;e) het melden indien door ziekte
dan wel door andere relevante omstandigheden niet aan de
verplichtingen in de beschikking kan worden voldaan;f) het meewerken
aan een medisch onderzoek door een door de gemeente aangewezen arts
voor het vaststellen van een eventuele medischebeperking die zou
kunnen leiden tot een ontheffing van de
inburgeringverplichting;2In het door het college vast te stellen beleidsregels kunnen de
nadere verplichtingen worden opgenomen.3Het aanbod van een inburgeringsvoorziening8De procedure van het doen van een aanbod1Het college doet het aanbod, bedoeld in artikel 19, eerste of tweede
lid, van de wet schriftelijk.2Het aanbod wordt gezonden naar het adres waar de
inburgeringsplichtige in de gemeentelijke basisadministratie is
ingeschreven.3In het aanbod wordt een omschrijving gegeven van de
inburgeringsvoorziening die wordt aangeboden en worden de rechten en
verplichtingen vermeld die aan de inburgeringsvoorziening worden
verbonden.4De inburgeringsplichtige aan wie een aanbod wordt gedaan, deelt
binnen zes weken het college schriftelijk mee of hij het aanbod al
dan niet aanvaardt.5Wanneer de inburgeringsplichtige het aanbod aanvaardt, neemt het
college binnen zes weken na ontvangst van deze mededeling het
besluit tot toekenning van de inburgeringsvoorziening,
overeenkomstig het gedane aanbod.9De inhoud van de beschikking1Het besluit tot toekenning van een inburgeringsvoorziening bevat in
ieder geval: a) een beschrijving van de inburgeringsvoorziening;b)
een opgave van de rechten en verplichtingen van de
inburgeringsplichtige; c) de datum waarop het inburgeringsexamen
moet zijn behaald;d) de termijnen en wijze van betaling; ene)
ingeval van een oudkomer: de datum waarop de termijn van handhaving
van de inburgeringsplicht, bedoeld in artikel 26 van de wet,
aanvangt.4Bestuurlijke boete10De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingen1De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 125 indien de
inburgeringsplichtige of de persoon ten aanzien van wie het college
op redelijke gronden kan vermoeden dat deze inburgeringsplichtig is
geen of onvoldoende medewerking verleent aan het onderzoek, bedoeld
in artikel 25, vierde lid, van de wet.2De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 250 indien de
inburgeringsplichtige geen of onvoldoende medewerking verleent aan
de uitvoering van de voor hem vastgestelde inburgeringsvoorziening,
bedoeld in artikel 23, eerste lid, van de wet of aan de
verplichtingen, bedoeld in artikel 6 van deze verordening.3De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 500 indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de in artikel 7, eerste lid, van
de wet bedoelde termijn of binnen de door het college op grond van
artikel 31, tweede lid, onderdeel a, van de wet verlengde termijn
het inburgeringsexamen heeft behaald.11Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling van de
overtreding1De bestuurlijke boete voor overtredingen, bedoeld in artikel 9,
eerste lid, bedraagt ten hoogste € 250 indien de
inburgeringsplichtige zich binnen twaalf maanden na de vorige als
verwijtbaar aangemerkte overtreding opnieuw schuldig maakt aan
dezelfde overtreding.2De bestuurlijke boete voor overtredingen, bedoeld in artikel 9,
tweede lid, bedraagt ten hoogste € 500 indien de
inburgeringsplichtige zich binnen twaalf maanden na de vorige als
verwijtbaar aangemerkte overtreding opnieuw schuldig maakt aan
dezelfde overtreding.3De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 1000 indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de door het college op grond van
artikel 32 of 33 van de wet vastgestelde termijn het
inburgeringsexamen heeft behaald.5Slotbepalingen12Hardheidsclausule1Het college behoudt zich het recht voor anders te besluiten indien
de bepalingen in deze verordening leiden tot onbillijkheden van
ernstige aard.2In de gevallen waarin deze verordening niet voorziet beslist het
college.13InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking met ingang van 1 januari 200914CiteertitelDe verordening wordt aangehaald als: Verordening Wet Inburgering 2009
gemeente Lansingerland.Aldus vastgesteld door de raad van de gemeente Lansingerland in zijn
openbare vergadering van 9 juli 2009.De griffier, C.J. van 't HartDe
voorzitter, Ewald van Vliet1ToelichtingAlgemeenMet ingang van 1 januari 2009 is de Wet inburgering (WI) gewijzigd. Het
gaat om de volgende wijzigingen: a. Het college van burgemeester en wethouders
krijgt de bevoegdheid om aan iedere inburgeringsplichtige een
inburgeringsvoorziening aan te bieden. Deze wijziging heeft terugwerkende kracht
tot en met 1 november 2007. b. Het college krijgt de mogelijkheid om een
inburgeringsprogramma aan te bieden dat gericht is op het staatsexamen
Nederlands als tweede taal. Deze wijziging heeft terugwerkende kracht tot en met
1 januari 2008. c. Het college krijgt de bevoegdheid om in plaats van een
inburgeringsvoorziening een taalkennisvoorziening aan te bieden aan een
inburgeringsplichtige die een mbo-opleiding op niveau 1 of 2 volgt of gaat
volgen. Deze wijziging werkt terug tot en met 1 september 2008. d. De
gemeenteraad kan bij verordening bepalen dat het college een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening kan vaststellen, zonder dat
daar een procedure van aanbieden van een inburgeringsvoorziening door het
college en aanvaarding daarvan door de inburgeringsplichtige aan vooraf hoeft te
gaan. De inburgeringsplichtige is direct verplicht medewerking te verlenen aan
de uitvoering van de vastgestelde voorziening.De WI regelt de inburgeringsplicht
voor in beginsel alle onderdanen van derdelanden van 16 tot 65 jaar die duurzaam
in Nederland willen en mogen verblijven. Bij het invulling geven aan de
inburgeringsverplichting staat de eigen verantwoordelijkheid (ook in financiële
zin) van de inburgeringsplichtige centraal. De inburgeringsplichtige kan naar
eigen inzicht bepalen hoe hij zich wil voorbereiden op het inburgeringsexamen.
Aan de inburgeringsverplichting is voldaan wanneer het inburgeringsexamen is
behaald (een resultaatsverplichting).Gemeenten krijgen in de WI een aantal
belangrijke taken toebedeeld. Zo hebben gemeenten de opdracht om de
inburgeringsplichtigen in de gemeente goed te informeren over de rechten en
plichten die voortvloeien uit deze wet. Daarnaast hebben gemeenten de taak aan
inburgeringsplichtigen die daarvoor op grond van de wet of het gemeentelijk
beleid in aanmerking komen een inburgeringsvoorziening aan te bieden. Een
inburgeringsvoorziening leidt inburgeringsplichtigen toe naar het
inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands als tweede taal. In plaats van
een inburgeringsvoorziening mogen gemeenten aan inburgeringsplichtigen die een
mbo-opleiding op niveau 1 of 2 volgen of gaan volgen een taalkennisvoorziening
aanbieden. Ook moeten gemeenten de inburgeringsplicht van inburgeringsplichtigen
handhaven. Het college moet een bestuurlijke boete opleggen als een
inburgeringplichtige zich verwijtbaar niet houdt aan de verplichtingen die voor
hem gelden.In verband met deze taken draagt de WI gemeenten op om bij
verordening regels te stellen over de volgende onderwerpen:1. Regels over de
informatieverstrekking door de gemeente aan inburgeringsplichtigen, ter zake van
hun rechten en plichten uit hoofde van deze wet, alsmede van het aanbod van en
de toegang tot inburgeringsvoorzieningen (artikel 8 WI).2. Regels met betrekking
tot het aanbieden van inburgeringsvoorzieningen of taalkennisvoorziening en over
de rechten en plichten van de inburgeringsplichtige voor wie een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening is vastgesteld (artikel 19,
vijfde lid, en artikel 23, derde lid, WI).3. Het vaststellen van het bedrag van
de bestuurlijke boete die voor de verschillende overtredingen kan worden
opgelegd (artikel 35 WI).4. Facultatief: bepalen dat het college een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening kan vaststellen, zonder dat
eerst een aanbod wordt gedaan (artikel 19a, eerste lid, WI).Regels over de
informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigenArtikel 8 WI bepaalt dat de
gemeenteraad bij verordening regels vaststelt over de informatieverstrekking
door de gemeente aan inburgeringsplichtigen. Het gaat dan om informatie over de
rechten en plichten uit hoofde van de WI en informatie over het aanbod van
inburgeringsvoorzieningen en de toegang tot die voorzieningen.Regels met
betrekking tot het aanbieden van inburgeringsvoorzieningenHet uitgangspunt van
de wet is de eigen verantwoordelijkheid van de inburgeringsplichtige om te
bepalen hoe hij zich voorbereidt op het inburgeringsexamen. Gemeenten kunnen
inburgeringsplichtigen ondersteunen door het aanbieden van een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening. Aanvankelijk konden gemeenten
uitsluitend een aanbod doen aan bepaalde categorieën inburgeringsplichtigen. Met
ingang van 1 november 2007 kunnen gemeenten aan alle inburgeringsplichtigen een
aanbod doen. Gemeenten zijn wel verplicht een inburgeringvoorziening of
taalkennisvoorziening aan te bieden aan alle asielgerechtigde
inburgeringsplichtigen (oud- en nieuwkomers) en een inburgeringsvoorziening aan
te bieden aan nieuw- en oudkomers die werkzaam zijn als geestelijke bedienaar
(artikel 19, tweede lid, WI).Een inburgeringsvoorziening leidt toe naar het
inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II en
omvat het eenmaal kosteloos afleggen van dat examen. De inburgeringsplichtige is
verplicht een eigen bijdrage van € 270 te betalen voor de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening. Een taalkennisvoorziening is
gericht op de verwerving van de kennis van de Nederlandse taal die noodzakelijk
is voor het kunnen afronden van een mbo-opleiding op niveau 1 of 2 (artikel 19,
derde lid, WI). Voor asielgerechtigde inburgeringsplichtigen bestaat een
inburgeringsvoorziening of een taalkennisvoorziening ook uit maatschappelijke
begeleiding (artikel 19, zesde lid, WI).De WI draagt de gemeenteraden op om bij
verordening regels te stellen met betrekking tot het aanbieden van een
inburgeringsvoorziening of een taalkennisvoorziening. In de wet is ook
vastgelegd over welke onderwerpen in ieder geval regels moeten worden gesteld:-
De procedure die door het college wordt gevolgd voor het doen van een aanbod aan
inburgeringsplichtigen (artikel 19, vijfde lid, onderdeel a, WI).- De criteria
die worden gehanteerd bij het doen van een aanbod aan inburgeringsplichtigen
(artikel 19, vijfde lid, onderdeel a, WI).- De vaststelling door het college van
een passende inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening, met inbegrip van
de totstandkoming en de samenstelling van die voorziening (artikel 19, vijfde
lid, onderdeel b, WI).- De rechten en plichten van de inburgeringsplichtige voor
wie een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening is vastgesteld. Deze
regels hebben in ieder geval betrekking op de inning van de eigen bijdrage door
het college en de mogelijkheid van betaling in termijnen (artikel 23, derde lid,
WI).Het vaststellen van het bedrag van de bestuurlijke boete Artikel 35 WI
draagt gemeenten op bij verordening de hoogte van de bestuurlijke boete vast te
stellen die voor de verschillende overtredingen kan worden opgelegd. Artikel 34
van de wet bepaalt het bedrag dat ten hoogste als bestuurlijke boete kan worden
opgelegd.Artikelgewijze toelichtingNB: In de Wet inburgering is het begrip
“inburgeringsvoorziening” uitgebreid met “taalkennisvoorziening”. In de
hieronder staande toelichting worden beide begrippen waar mogelijk afzonderlijk
genoemd. In een enkel geval wordt uit overweging van leesbaarheid het woord
“voorziening” gehanteerd, waarmee zowel inburgeringsvoorziening als
taalkennisvoorziening wordt aangeduid.Artikel 1 BegripsomschrijvingenHet tweede
lid geeft aan dat de omschrijvingen van de begrippen die worden gebruikt in
respectievelijk de Wet inburgering, het Besluit inburgering en de Regeling
inburgering ook van toepassing zijn op deze verordening.Artikel 2 De
informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigenDe gemeente heeft als taak de
inburgeringsplichtigen in haar gemeente goed te informeren over de rechten en
plichten die voortvloeien uit de Wet Inburgering. De wet laat gemeenten vrij om
zelf te bepalen op welke wijze de informatievoorziening aan de
inburgeringsplichtigen wordt georganiseerd. Wel bepaalt artikel 8 WI dat de
gemeenteraad bij verordening regels vaststelt over de informatieverstrekking
door de gemeente aan inburgeringsplichtigen, ter zake van hun rechten en
plichten uit hoofde van deze wet, alsmede van het aanbod van en de toegang tot
inburgeringsvoorzieningen.Dit artikel in de verordening vormt de uitwerking van
deze verplichting. Gemeenten kunnen er voor kiezen om in de verordening alleen
de kaders vast te stellen voor een adequate informatievoorziening door het
college aan de inburgeringsplichtigen. Overeenkomstig de rolverdeling tussen
raad en college, stelt de raad in dit artikel de kaders vast voor een adequate
informatievoorziening aan de inburgeringsplichtigen. Het college is belast met
de organisatie van de informatieverstrekking en legt daarover (periodiek)
verantwoording af aan de raad.In het tweede lid geeft de raad het college de
opdracht om (in ieder geval) een aantal middelen te gebruiken om de
informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen vorm te geven.Het derde lid
verplicht het college de raad op verzoek te rapporteren over de doeltreffendheid
en doelmatigheid van de informatieverstrekking aan de
inburgeringsplichtigen.Artikel 3 Aanwijzen van de doelgroepenHet college kan aan
alle inburgeringsplichtigen een aanbod doen voor een inburgeringsvoorziening
(artikel 19, eerste lid, WI). Het college is echter verplicht een
inburgeringsvoorziening of een taalkennisvoorziening aan te bieden aan
asielgerechtigden en een inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren. Op
grond van artikel 19, vijfde lid, onderdeel a, WI moet de gemeenteraad bij
verordening regels stellen met betrekking tot de criteria die worden gehanteerd
bij het doen van een aanbod aan inburgeringsplichtigen. Dit artikel vormt de
uitwerking van deze verplichting. Dit artikel stelt dat iedere inburgeraar in
aanmerking kan komen voor een gemeentelijk aanbod.In de door het college vast te
stellen beleidsregels zal bepaald worden wie bij voorrang een voorziening zal
worden aangeboden en wat de aard van de voorziening zal zijn.De raad bepaalt met
dit artikel wel dat de nadruk van de aangeboden voorziening op participatie
ligt.Een reden om de kaders vast te stellen in beleidsregels is dat de gemeente
op dit moment geen duidelijk zicht heeft op de precieze omvang van bepaalde
mogelijke doelgroepen (bijvoorbeeld oudkomers zonder werk of uitkering).Een
andere reden is om te voorkomen dat inburgeringsplichtigen die behoren tot de
groep die het college heeft aangewezen aan deze aanwijzing een recht gaan
ontlenen op het krijgen van een aanbod. Dit wordt voorkomen door te bepalen dat
het college een inburgeringvoorziening kan aanbieden. Het mag duidelijk zijn dat
de visie in het onderhavige beleidsplan het uitgangspunt is: ‘Iedere
inburgeringsplichtige kan in aanmerking komen voor een voorziening’Voorbeelden
van criteria die in de beleidsregels kunnen worden neergelegd en op basis
waarvan het college de doelgroep(en) kan aanwijzen, zijn: - hebben van een
opvoedingstaak;- zelfmelders- hebben van een relatief korte afstand tot de
arbeidsmarkt; - een wijkgerichte aanpak;- een bepaalde inkomensgrens;- het
ontvangen van een bepaalde uitkering;- bevordering van emancipatie van
vrouwen.Op grond van de actieve informatieplicht van het college aan de raad
(artikel 169, tweede lid, Gemeentewet) ligt het voor de hand dat het college
zijn besluit aan welke groepen inburgeringsplichtigen bij voorrang een aanbod
zal worden gedaan, ter kennisname aan de raad aanbiedt.Artikel 4 De
samenstelling van de inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorzieningIn de
verordening dienen regels te worden gesteld met betrekking tot de vaststelling
door het college van een passende inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening, met inbegrip van de totstandkoming en samenstelling van
die voorziening (artikel 19, vijfde lid, onderdeel b, WI). In dit artikel worden
de kaders vastgesteld waarbinnen het college de opdracht heeft voor iedere
inburgeringsplichtige die daarvoor in aanmerking komt, een op de persoon
toegesneden inburgeringsvoorziening samen te stellen.In het eerste lid wordt
aangegeven op welke wijze het college een passende inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening moet vaststellen. Bij het bepalen van de passendheid van
een voorziening kunnen de volgende factoren een rol spelen:- De kennis van de
inburgeringsplichtige van de Nederlandse taal en de Nederlandse samenleving en
zijn of haar leercapaciteit.- De maatschappelijke rol die de
inburgeringsplichtige vervult of gaat vervullen in de Nederlandse samenleving.
Daarbij kan worden gedacht aan het verrichten van betaalde arbeid of het
opvoeden van kinderen.- De persoonlijke situatie van de inburgeringsplichtige.
Daarbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan eventuele zorgtaken die de
inburgeringsplichtige moet vervullen. De samenstelling van de
inburgeringsvoorziening voor geestelijke bedienaren wordt geregeld bij
ministeriële regeling. Gemeenten hebben dus niet de mogelijkheid om de
inburgeringsvoorziening die zij aan geestelijke bedienaren aanbieden naar eigen
inzicht vorm te geven.In geval van uitkeringsgerechtigde inburgeringsplichtigen
die een voorziening gericht op arbeidsinschakeling ontvangen, kan het voordelen
opleveren de inburgeringsvoorziening daarmee te combineren. Uitgangspunt is wel,
zo blijkt uit artikel 19, vierde lid, van de wet, dat een aanbod voor een
inburgeringsvoorziening aan een uitkeringsgerechtigde inburgeringsplichtige niet
wordt gedaan, indien dat diens arbeidsinschakeling belemmert.De Wet Inburgering
bepaalt dat de inburgeringsvoorziening gecombineerd moet worden met een
voorziening gericht op arbeidsinschakeling (reïntegratievoorziening) als een
inburgeringsvoorziening wordt aangeboden aan een inburgeringsplichtige die
bijstandsgerechtigd is of een uitkering ontvangt op grond van een andere
socialezekerheidswet of socialezekerheidsregeling én die verplicht is om arbeid
te verkrijgen of te aanvaarden (artikel 20, eerste lid, WI). Het college is
verantwoordelijk voor het aanbieden van de gecombineerde inburgeringsvoorziening
(artikel 20, tweede lid, WI).Het tweede lid van artikel 4 van de verordening
draagt het college op om er voor te zorgen dat de inburgeringsvoorziening wordt
afgestemd op de reïntegratievoorziening. Aangezien deze voorzieningen in het
kader van de uitkeringsverstrekking op grond van socialezekerheidswetten of
–regelingen ook door andere partijen dan het college (kunnen) worden verstrekt,
zal het college afspraken moeten maken met de verantwoordelijke uitvoerders van
de socialezekerheidswet of –regeling: het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen (UWV), eigenrisicodragers of overheidswerkgevers
(artikel 21 WI).Het derde lid regelt de bijkomende faciliteiten die het college
als onderdeel van de inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening kan
opnemen. In de wet is geregeld waaruit een inburgeringsvoorziening in ieder
geval moet bestaan: een cursus die toeleidt naar het inburgeringsexamen of het
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II en het eenmaal kosteloos
afleggen van het desbetreffende examen (artikel 19, derde lid, WI).Voor
asielgerechtigde inburgeringsplichtigen (oud- én nieuwkomers) maakt ook
maatschappelijke begeleiding een verplicht onderdeel uit van de
inburgeringsvoorziening of de taalkennisvoorziening (artikel 19, zesde lid,
WI).Ten overvloede wordt gewezen op het feit dat het inburgeringsexamen ook een
praktijkgericht deel omvat, waarin de praktische (taal)vaardigheden worden
getoetst. Het is vanzelfsprekend dat bij de samenstelling van de
inburgeringsvoorziening ook rekening wordt gehouden met de ontwikkeling van deze
vaardigheden. Daarbij zal de inzet van duale trajecten een belangrijke rol
vervullen.De inzet en de vorm van de (duale) voorzieningen zullen worden
vastgelegd in de door het college te bepalen beleidsregels.Artikel 5 De inning
van de eigen bijdrage In de verordening moeten regels worden gesteld die
betrekking hebben op de inning van de eigen bijdrage van de
inburgeringsplichtige door het college en de mogelijkheid van betaling in
termijnen (artikel 23, derde lid, WI). De hoogte van de eigen bijdrage is
vastgelegd in de wet en bedraagt € 270. Dit bedrag kan bij algemene maatregel
van bestuur worden gewijzigd (artikel 23, tweede lid, WI).In dit artikel van de
verordening wordt geregeld dat de inburgeringsplichtige het recht heeft de eigen
bijdrage in een aantal termijnen te betalen. Artikel 24, eerste lid, WI maakt
het bij inburgeringsplichtigen die algemene bijstand ontvangen mogelijk dat het
college de eigen bijdrage verrekent met deze uitkering. Als het college wil
overgaan tot verrekening, moet dat worden vastgelegd in de beschikking tot
vaststelling van de inburgeringsvoorziening.Als de inburgeringsplichtige een
uitkering van het UWV ontvangt, kan het college het UWV verzoeken de eigen
bijdrage te verrekenen met of in te houden op de uitkering van het UWV (artikel
24, tweede lid, WI). In dit geval int het UWV de eigen bijdrage ten behoeve van
de gemeente. Deze wijze van verrekening geschiedt door het UWV en niet door de
gemeente, en wordt dus niet in deze verordening geregeld.Voor de inburgeraars
die vallen onder de Regeling Vrijwillige Inburgering niet–G31 is het college
vrij om te bepalen of hoe hij omgaat met de inning van de eigen bijdrage. Het
college zal het hanteren van de eigen bijdrage voor deze groep nader vast
stellen in beleidsregels.Artikel 6 Stimuleringsbonus In dit artikel is bepaald
dat een bonus kan worden verdiend ter hoogte van de eigen bijdrage, indien de
inburgeringsplichtige binnen de in de beschikking of overeenkomst gestelde
termijn het inburgeringsexamen behaalt. Deze bonusregeling is opgenomen als een
extra stimulans tot het succesvol afronden van de inburgeringvoorziening.
Daarnaast is de bonus bedoeld om de financiële drempel weg te nemen voor het
starten van een voorziening. In het gemeentelijke beleid kan men tevens
aanspraak maken op een activeringspremie in het kader van re-integratie.In lid 2
staat dat een inburgeraar binnen een periode van 12 maanden geen aanspraak kan
maken op een stimuleringsbonus én een activeringspremie. In die situaties waarin
dit niet te voorzien is, zal de stimuleringsbonus in mindering worden gebracht
op de activeringspremie waneer binnen een periode van 12 maanden het recht op
een activeringspremie is ontstaan.Zoals vermeld in lid 3 zal in de beleidsregels
de procedure rondom de aanspraak op de stimuleringsbonus nader worden
uitgewerkt.Artikel 7 Opleggen van verplichtingenDit artikel vormt de uitwerking
van artikel 23, derde lid, WI dat bepaalt dat de gemeenteraad bij verordening
regels stelt over de rechten en plichten van de inburgeringsplichtige voor wie
een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening is vastgesteld. Dit artikel
delegeert de bevoegdheid aan het college om de verplichtingen die in het artikel
worden genoemd aan inburgeringsplichtigen in het kader van een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening op te leggen. Het college legt
in de beschikking tot de vaststelling van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening deze verplichtingen vast.Artikel 8 De procedure van het
doen van een aanbodDit artikel bevat enkele procedurele bepalingen die er voor
moeten zorgen dat het doen van een aanbod op zorgvuldige wijze gebeurt. Dit is
van belang omdat zo’n aanbod de start is van een procedure die – als het goed is
– leidt tot een besluit tot het toekennen van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening. In het eerste lid van dit artikel wordt geregeld dat het
college het aanbod van een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan
de inburgeringsplichtige op schriftelijke wijze doet en dat het aanbod wordt
toegestuurd naar het adres waar de inburgeringsplichtige staat ingeschreven in
de GBA. Op deze wijze kan er geen onduidelijk ontstaan over het feit dat het
college de inburgeringsplichtige een aanbod heeft gedaan.Het aanbod zal
inhoudelijk dezelfde strekking moeten hebben als de uiteindelijke beschikking
(het tweede lid). Hierdoor kan de instemming met het aanbod tevens worden
opgevat als instemming met de beschikking tot het vaststellen van de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening (die eenzijdig door de gemeente
wordt opgelegd). Deze beschikking moet dan wel dezelfde inhoud hebben als het
aanbod (het vierde lid). De zorgvuldigheid van de procedure gebiedt dat als de
inburgeringsplichtige het aanbod aanvaardt of weigert, hij of zij dit
schriftelijk aan de gemeente meedeelt (het derde lid). Het meest praktisch is
dat deze schriftelijke mededeling geschiedt in de vorm van het laten
ondertekenen door de inburgeringsplichtige van een verklaring die door de
gemeente is opgesteld.Artikel 9 De inhoud van de beschikkingHet besluit tot het
vaststellen van een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening is een
beschikking. Dit betekent dat de inburgeringsplichtige de mogelijkheid heeft
tegen dit besluit in bezwaar en beroep te gaan. In dit artikel wordt geregeld
welke onderwerpen in ieder geval in de beschikking moeten worden neergelegd.In
de beschikking zullen de toegekende voorziening en de daaraan verbonden rechten
en plichten van de inburgeringsplichtige nauwkeurig moeten worden vermeld
(onderdelen a en b). De inburgeringsplichtige is verplicht zijn medewerking te
verlenen aan de uitvoering van de inburgeringsvoorziening of de
taalkennisvoorziening (artikel 23, eerste lid, WI). Handhaving hiervan is alleen
mogelijk als de verplichtingen van de inburgeringsplichtige duidelijk zijn
omschreven en aan de betrokkene (onder andere door middel van de beschikking)
bekend zijn gemaakt.De termijn waarbinnen een inburgeringsplichtige het
inburgeringsexamen moet hebben behaald, ligt vast in de wet (artikel 7, eerste
lid, WI). In de beschikking hoeft (en kan) van deze termijn alleen melding
worden gemaakt (onderdeel c).Onderdeel d bepaalt dat in beschikking moet worden
vastgelegd in hoeveel termijnen de eigen bijdrage kan worden betaald en op welke
wijze de betaling plaatsvindt (al dan niet op basis van verrekening met de
bijstandsuitkering). Dit is geregeld in artikel 5 van de verordening.Onderdeel e
heeft betrekking op beschikkingen voor oudkomers. Indien het college een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening vaststelt voor een oudkomer,
dan moet het college in de betreffende beschikking ook de dag opnemen waarop de
termijn van handhaving van de inburgeringsplicht van start gaat (artikel 22,
tweede lid, juncto artikel 26 WI). Binnen vijf jaar ná deze datum moet de
betreffende oudkomer het inburgeringsexamen hebben behaald. Het college kan zelf
bepalen wanneer de termijn van handhaving van de inburgeringsplicht van start
gaat. Het ligt voor de hand om deze termijn direct te laten ingaan (en
bijvoorbeeld niet te koppelen aan de datum waarop de voorziening van start
gaat). De precieze datum waarop de inburgeringsvoorziening van start gaat, zal
niet altijd bekend zijn op het moment dat deze wordt toegekend. Bovendien past
het vaststellen van een datum van aanvang van handhaving van de
inburgeringsplicht, onafhankelijk van het moment waarop met de
inburgeringsvoorziening kan worden begonnen bij het uitgangspunt van de wet dat
de betreffende persoon als oudkomer inburgeringsplichtig is en in beginsel zelf
verantwoordelijk is voor het voldoen aan de inburgeringsplicht.Artikel 10 De
hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende overtredingenArtikel 35
WI draagt de gemeenteraad op bij verordening de hoogte van de bestuurlijke boete
vast te stellen die voor de verschillende overtredingen kan worden opgelegd. In
artikel 34 WI zijn voor de verschillende overtredingen de maximumbedragen van de
bestuurlijke boete vastgelegd. De gemeente kan deze boetebedragen in haar
verordening overnemen, maar ze kan ook lagere bedragen vaststellen.De
boetebedragen die in de verordening worden opgenomen zijn maximumbedragen en
géén gefixeerde bedragen. Het college zal bij elke overtreding de bestuurlijke
boete moeten afstemmen op de ernst van de overtreding en de mate waarin deze aan
de overtreder kan worden verweten. Bovendien moet het college daarbij ook
zonodig rekening houden met de omstandigheden waaronder de overtreding is
gepleegd (artikel 38, tweede lid, WI). Deze bepaling brengt met zich mee dat het
college bij elke op te leggen bestuurlijke boete zal moeten nagaan welke boete
passend is, gelet op de individuele omstandigheden van de betrokken
inburgeringsplichtige.In het kader van een de uitvoering van een gecombineerde
reïntegratie- en inburgeringsvoorziening kan het voorkomen dat dezelfde
gedraging (bijvoorbeeld het niet voldoen aan een oproep om te verschijnen en
gegevens te verstrekken) zowel aanleiding kan zijn voor het opleggen van een
bestuurlijke boete als voor het verlagen van de bijstand (een maatregel op grond
van artikel 18, tweede lid, Wet werk en bijstand) of het opleggen van een boete
of maatregel op grond van een andere scocialezekerheidswet of – regeling.
Artikel 37 WI bevat een regeling voor deze samenloop. In dit artikel wordt
bepaald dat het college in dat geval géén bestuurlijke boete kan
opleggen.Artikel 11 Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling van de
overtredingDit artikel biedt het college de mogelijkheid om bij herhaling van de
overtreding een hogere boete op te leggen dan op grond van artikel 9 mogelijk
is. De verhoogde boetebedragen ingeval van herhaling van de overtreding mogen
uiteraard niet hoger zijn dan de maximumbedragen die in artikel 34 WI worden
genoemd. Om te kunnen spreken van een herhaling van een overtreding, moeten de
overtredingen zich wel binnen een bepaalde tijdspanne voordoen, bijvoorbeeld 12
maanden. Gemeenten kunnen een kortere of langere termijn vaststellen.Artikel 34,
onderdeel d, WI biedt de mogelijkheid voor gemeenten om de bestuurlijke boete te
verhogen van maximaal € 500 naar maximaal € 1000 in het geval dat de
inburgeringsplichtige bij herhaling niet voldoet aan de verplichting binnen de
gestelde termijn het inburgeringsexamen te behalen. Dit is geregeld in het derde
en vierde lid van artikel 10. Als de inburgeringsplichtige niet binnen de voor
hem geldende termijn het inburgeringsexamen heeft behaald, dan legt het college
hem een bestuurlijke boete op. De maximumboete die kan worden opgelegd, is
neergelegd in artikel 9, derde lid, van de verordening.Op grond van artikel 32
WI moet het college in de boetebeschikking een nieuwe termijn vaststellen
waarbinnen de inburgeringsplichtige alsnog het inburgeringsexamen moet behalen
dan wel op een andere wijze aan zijn inburgeringsplicht heeft voldaan. Als de
inburgeringsplichtige ook binnen deze nieuwe termijn het inburgeringsexamen niet
heeft behaald, maakt het derde lid het mogelijk dat het college een hogere boete
vaststelt. Het wettelijk maximum bedraagt € 1000 (artikel 34, onderdeel d, WI).
Ook in dat geval zal in de boetebeschikking een nieuwe termijn moeten worden
opgenomen waarbinnen de inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen moet
behalen.De artikelen 9 en 10 bieden in de vorm van het vaststellen van
maximumbedragen het kader voor het college bij het vaststellen van de hoogte van
de bestuurlijke boetes in individuele gevallen. Het college zal binnen deze
kaders zelf een beleid moeten ontwikkelen. Het is aan te bevelen dat het college
in beleidsregels vastlegt hoe dat beleid er uit ziet: welke boete wordt in
beginsel opgelegd bij welke overtreding en met welk bedrag wordt de boete in
beginsel verhoogd als de betrokken inburgeringsplichtige dezelfde overtreding
nogmaals pleegt.Artikel 12 Hardheidsclausule Dit artikel behoeft geen nadere
toelichting.Artikel 13 InwerkingtredingDit artikel spreekt voor zich.Artikel 14
Citeertitel Dit artikel spreekt voor zich.