CVDR50554_1Toeslagenverordening Wet werk en bijstandnlregelingLansingerland2018-10-30LansingerlandDe Heraut, 10-01-2007Toeslagenverordening Wet werk en bijstandWet werk en bijstand, art. 8, lid 1, sub c junctoWet werk en bijstand, art. 30gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2007-02-01De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2007-01-182011-10-27Nieuwe regeling2007/25 (BV07.0025)Geen.Geen.Toeslagenverordening Wet werk en bijstandGemeente LansingerlandDe raad van de gemeente Lansingerland;gelezen het
voorstel van de Stuurgroep Herindeling van 12 oktober 2006;gelet op artikel
8 lid 1 sub c juncto artikel 30 van de Wet werk en bijstand;besluit vast te
stellen de:Toeslagenverordening Wet werk en bijstand1Algemene bepalingen11Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet
nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Wet werk
en bijstand en de Algemene wet bestuursrecht.2In deze verordening wordt verstaan onder:a. de wet: de Wet werk en
bijstand;b. gehuwdennorm: de norm als bedoeld in artikel 21,
onderdeel c, van de wet;c. verzorgingsbehoevende: degene die is
aangewezen op verzorging ter voorkoming van opname in een verpleeg-
of verzorgingstehuis.21De bepalingen van deze verordening gelden alleen voor
belanghebbenden van 21 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar. In
geval van gehuwden gelden de bepalingen van deze verordening alleen
indien beide echtgenoten 21 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar
zijn.2De bepalingen in hoofdstuk 2 en 3 laten de toepassing artikel 18,
eerste lid, van de wet onverlet.2Criteria voor het verhogen van de bijstandsnorm3Toeslagen1De toeslag als bedoeld in artikel 25, eerste lid, van de wet
bedraagt 20 procent van de gehuwdennorm voor de alleenstaande en
alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn hoofdverblijf
heeft.2De toeslag als bedoeld in artikel 25, eerste lid, van de wet
bedraagt 10 procent van de gehuwdennorm voor de alleenstaande en
alleenstaande ouder in wiens woning één ander zijn hoofdverblijf
heeft.3Aan de alleenstaande en alleenstaande ouder in wiens woning twee of
meer anderen hun hoofdverblijf hebben, wordt geen toeslag toegekend
als bedoeld in artikel 25, eerste lid, van de wet.4Aan de alleenstaande en alleenstaande ouder in wiens woning twee of
meer anderen hun hoofdverblijf hebben, en die aantoonbaar kostgeld
betaalt ter hoogte van tenminste 10 procent van de gehuwdennorm,
wordt een toeslag als bedoeld in artikel 25, eerste lid, van de wet
toegekend van 10 procent van de gehuwdennorm.5Voor de toepassing van dit artikel worden de volgende personen niet
in aanmerking genomen als een ander die in dezelfde woning zijn
hoofdverblijf heeft:a. kinderen van 18 jaar of ouder doch jonger dan
21 jaar met een inkomen van ten hoogste de norm als bedoeld in
artikel 20, onder a, van de wet vermeerderd met 10 procent van de
gehuwdennorm;b. meerderjarige kinderen met alleen studiefinanciering
op grond van de Wet studie-financiering 2000;c. meerderjarige
kinderen met alleen een tegemoetkoming op grond van de Wet
tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten;d.
verzorgingsbehoevenden die door belanghebbende worden verzorgd
(mantelzorgontvanger);e. personen die de verzorgingsbehoevende
belanghebbende verzorgen (mantelzorgbieder).3Criteria voor het verlagen van de bijstandsnorm of toeslag4Verlaging gehuwden1De verlaging als bedoeld in artikel 26 van de wet bedraagt 10
procent van de gehuwdennorm voor gehuwden die een woning delen met
een ander.2De verlaging als bedoeld in artikel 26 van de wet bedraagt 20
procent van de gehuwdennorm voor gehuwden die een woning delen met
twee of meer anderen.3Het vijfde lid van artikel 3 is van overeenkomstige toepassing.5Verlaging woonsituatieDe verlaging als bedoeld in artikel 27 van de wet bedraagt 20 procent
van de gehuwdennorm indien een woning wordt bewoond waaraan voor
belanghebbende geen kosten van huur of hypotheeklasten verbonden
zijn.6Verlaging SchoolverlatersDe verlaging als bedoeld in artikel 28 van de wet bedraagt 20 procent
van de gehuwdennorm.7Verlaging toeslag alleenstaanden van 21 en 22 jaar1De verlaging als bedoeld in artikel 29 van de wet bedraagt:a. 20
procent van de gehuwdennorm indien het een belanghebbende van 21 of
22 jaar betreft, die de woonkosten met een ander kan delen;b. 10
procent van de gehuwdennorm indien het een belanghebbende van 21
jaar betreft, die de woonkosten niet met een ander kan delen.2De verlaging als genoemd in het eerste lid kan alleen toegepast
worden op een op grond van artikel 3 toegekende toeslag.4De vorige leden zijn niet van toepassing ten aanzien van een
belanghebbende op wie artikel 6 van toepassing is.8Anti-cumulatiebepalingDe toepassing van de artikelen 3 tot en met 7 geschiedt zodanig, dat de
toepasselijke bijstandsnorm voor belanghebbende tenminste bedraagt:a. 35
procent van de gehuwdennorm voor een alleenstaande;b. 55 procent van de
gehuwdennorm voor een alleenstaande ouder;c. 65 procent van de
gehuwdennorm voor gehuwden.4Slotbepalingen9UitvoeringDe uitvoering van deze verordening berust bij het college van
burgemeester en wethouders.10CiteertitelDeze verordening kan worden aangehaald als: Toeslagenverordening Wet
werk en bijstand.11InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking met ingang van de achtste dag na die
van haar bekendmaking.Op dat moment vervallen de Toeslagenverordeningen
Wet werk en bijstand 2004 van de gemeenten Berkel en Rodenrijs van 27
mei 2004, Bergschenhoek van 1 juni 2004 en Bleiswijk van 3 juni
2004.Aldus vastgesteld door de raad van Lansingerland op 2 januari 2007. De
griffier, C.J. van 't HartDe voorzitter, drs. H.B. Eenhoorn1Artikelsgewijze toelichting Toeslagenverordening Wet werk en
bijstandInleidingDe werking van deze verordening is beperkt tot belanghebbenden van 21
jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar, hoewel de WWB de mogelijkheid biedt om de
verlagingen ook toe te passen op belanghebbenden van 18, 19 of 20 jaar. In een
uitzonderlijke situatie waarin een belanghebbende van 21 jaar of ouder doch
jonger dan 65 jaar slechter af zou zijn dan een belanghebbende van 18, 19 of 20
jaar in overigens vergelijkbare omstandigheden, ligt het voor de hand dat het
college op grond van artikel 18 lid 1 WWB de bijstand aanpast. (Zie ook de
artikelsgewijze toelichting bij artikel 2 van de Toeslagenverordening.)In niet
geregelde of uitzonderlijke gevallen heeft het college eveneens de bevoegdheid
c.q. de plicht om de bijstand op grond van artikel 18 lid 1 WWB bij wijze van
individualisering afwijkend vast te stellen.In de WWB is -in tegenstelling tot
in de Abw- niet voorgeschreven, dat in gevallen waarin zowel de toeslag als de
norm verlaagd kunnen worden, de verlaging met voorrang op de toeslag dient
plaats te vinden. De reden van het vervallen van het voorschrift is gelegen in
de financieringsstructuur van de WWB, waarbij het niet uitmaakt of de norm of de
toeslag verlaagd wordt. Voor de toepassing van de leeftijdsverlaging maakt dit
echter wel uit. Omdat noch uit de wettekst noch uit de Memorie van toelichting
kan worden opgemaakt dat de wetgever heeft beoogd de leeftijdsverlaging een
zwaarder gewicht te geven, blijft het bij voorrang toepassen van de verlaging op
de toeslag de aangewezen volgorde. In de praktijk leidt dit overigens alleen bij
de combinatie verlaging wegens woonsituatie en leeftijdsverlaging (een andere
verlaging is niet mogelijk in combinatie met de leeftijdsverlaging) tot
verschillende uitkomsten.Bovenstaande in acht nemend kan hoogte van de uitkering
algemene bijstand voor personen van 21 tot 65 jaar als volgt worden berekend:1.
Basisnorm;2a. Optellen toeslag (alleenstaanden en alleenstaande ouders); of2b.
Korten met verlaging wegens het delen van een woning (alleen bij gehuwden);3.
Korten met verlaging wegens woonsituatie;4a. Korten met verlaging
schoolverlater; of4.b Korten met verlaging voor 21- en 22-jarige alleenstaanden
op de toeslag.De verlagingen onder stap 4a en 4b mogen nooit gelijktijdig worden
toegepast. De Toeslagenverordening geeft aan welke verlaging geldt.Leidt de
uitkomst tot en lager bedrag aan bijstand dan de gestelde minima in artikel 8
van de Toeslagenverordening, dan moet het college de bijstand vaststellen op de
van toepassing zijnde minimum hoogte volgens dit artikel. De uitkomst van deze
berekening laat ook een eventueel aan de orde zijnde afstemming van de bijstand
bij wijze van individualisering onverlet.Artikel 1Er is voor gekozen om
begrippen die reeds zijn omschreven in de WWB of Awb niet afzonderlijk te
definiëren in de Verordening. Dit voorkomt dat in geval van wijziging van
betreffende definities in de WWB of Awb ook de Verordening moet worden
gewijzigd.Voor het gebruik van het begrip gehuwdennorm is gekozen, omdat de
hoogte van deze norm in de WWB zelf wordt gegeven in artikel 21 onder c WWB. Dit
bedrag is feitelijk gelijk aan het netto minimumloon.Het verzorgen van een
zorgbehoevende wordt mantelzorg genoemd. Vaak is het de echtgenoot, een ouder of
een kind. In veel gevallen wordt echter ook intensief gezorgd voor een andere
bekende die gehandicapt, (hoog)bejaard of langdurig ziek is. Zodra de verzorger
bij de zieke inwoont, ontstaat een situatie die van invloed kan zijn op de
hoogte van de uitkering. In veel gemeenten is in de verordening opgenomen dat
mantelzorgbieders en -ontvangers niet of niet volledig worden gekort. Het
criterium daarbij is of de verzorging door de mantelzorgbieder ertoe leidt dat
de mantelzorgontvanger (nog) niet wordt opgenomen in een verpleeg- of
verzorgingstehuis.Artikel 2Hoewel de tekst van de artikelen 26, 27 en 28 WWB ook
categoriale verlagingen mogelijk maakt voor belanghebbenden van 18, 19 of 20
jaar, moet dit niet opportuun geacht worden. De normen van artikel 20 WWB zijn
laag vastgesteld, vanwege de onderhoudsplicht van de ouders van belanghebbenden.
Betreffende ouders kunnen bijvoorbeeld voldoen aan hun onderhoudsplicht door hun
kind bij hen in te laten wonen of de huur voor hen te betalen. In dergelijke
gevallen zou als het ware 'dubbel gekort' worden als hierdoor ook nog krachtens
de Toeslagenverordening de uitkering verlaagd zou worden. Bovendien zou de
toepassing van de categoriale verlagingen op belanghebbenden van 18, 19 of 20
jaar de uitvoering van de Toeslagenverordening nodeloos ingewikkeld maken. Mocht
evenwel het niet toepassen van de verordening op de jongerennorm van artikel 20
WWB onredelijke uitkomsten geven, dan blijft het college bevoegd om op grond van
artikel 18 lid 1 WWB de bijstand lager vast te stellen. In de praktijk zal dit
zich gezien de geringe hoogte van de jongerennorm niet veelvuldig voordoen, maar
te denken valt aan de situatie waarin gehuwden met een kind in een kraakpand
wonen. De gehuwdennorm van artikel 21 onder c WWB minus de verlaging van 5 onder
a van de Toeslagenverordening leidt tot een lager bedrag aan bijstand dan de
norm van artikel 20 lid 2 onder c WWB. In dergelijke uitzonderlijke situaties
moet het college gebruik maken van zijn bevoegdheid tot individualiseren.De in
het tweede lid opgenomen verplichting voor het college om -zo nodig in afwijking
van de uit de Toeslagenverordening voortvloeiende hoogte van de bijstand- de
bijstand anders vast stellen, als dat gelet op de omstandigheden, mogelijk en
middelen van belanghebbende opportuun is, volgt uit artikel 30 lid 4 WWB. De
individualiseringsplicht geldt evenzeer in situaties waarin de
Toeslagenverordening niet voorziet. Om hierover bij de uitvoering van de
Toeslagenverordening geen misverstand te laten bestaan is er voor gekozen om
deze plicht expliciet in de Toeslagenverordening op te nemen.Artikel 3De hoogte
van 20 procent van de gehuwdennorm als hoogte van de toeslag voor de
alleenstaande of alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn
hoofdverblijf heeft is verplicht op grond van artikel 30 lid 2 onder a
WWB.Ingeval in de woning een ander zijn hoofdverblijf heeft, wordt verondersteld
dat er noodzakelijke kosten van het bestaan gedeeld kunnen worden (bijvoorbeeld
huur en stookkosten). Daarbij is de mate waarin de kosten ook daadwerkelijk
gedeeld worden niet van belang. Dat is een verantwoordelijkheid van
belanghebbende zelf.Zolang er geen sprake is van een gezamenlijke huishouding
moet er echter van worden uitgegaan dat niet alle kosten gedeeld kunnen worden.
Een toeslag blijft op zijn plaats. In de toeslagenverordening is daarom gekozen
voor een toeslag van tien procent van de gehuwdennorm in het geval één ander in
dezelfde woning zijn hoofdverblijf heeft. Als nog een ander zijn hoofdverblijf
in de woning heeft kunnen de kosten nog meer gedeeld worden. In de
Toeslagenverordening is daarom gekozen om, ingeval twee of meer anderen in
dezelfde woning hun hoofdverblijf hebben, geen toeslag meer toe te kennen.In die
gevallen dat de cliënt echter kan aantonen maandelijks tenminste tien procent
van de gehuwdennorm te betalen aan kostgeld, blijft de toeslag tien procent van
de norm, ookal zijn er meerdere inwonenden. Van aantoonbare kosten kan worden
gesproken bij een door de cliënt én de hoofdbewoner getekende schriftelijke
verklaring van de kostregeling, alsmede het kunnen produceren van afschriften
van de maandelijkse kostgeldbetaling.In het vierde lid wordt geregeld dat
kinderen die niet (meer) in de norm begrepen zijn, maar die tevens in
omstandigheden verkeren waardoor het niet aannemelijk is, dat zij kunnen
bijdragen in de kosten van het huishouden, niet meetellen als personen die in de
woning hun hoofdverblijf hebben. Daarbij is nadrukkelijk overwogen dat in de WSF
2000 en Wtos aan thuiswonende studenten reeds een lager bedrag wordt
verstrekt.Aangezien betreffende kinderen niet in de bijstand begrepen zijn, is
het aan de alleenstaande ouder om zodanige inlichtingen te verstrekken dat kan
worden vastgesteld of de onderdelen a, b of c van toepassing zijn.In onderdeel d
van het derde lid wordt geregeld dat belanghebbenden die mantelzorgontvanger dan
wel -bieder zijn geen lagere toeslag ontvangen wegens de inwoning.Artikel 4In de
gehuwdennorm is reeds rekening gehouden met het feit dat beide echtgenoten de
kosten van hun huishouden volledig kunnen delen met elkaar. Indien in de woning
nog een ander zijn hoofdverblijf heeft, kunnen de algemeen noodzakelijke kosten
van het bestaan nog verder gedeeld worden. Daarbij is de mate waarin de kosten
ook daadwerkelijk gedeeld worden niet van belang. Dat is een
verantwoordelijkheid van belanghebbenden zelf.Gekozen is voor een verlaging van
10 procent van de gehuwdennorm, indien een ander zijn hoofdverblijf heeft in de
woning.In het tweede lid is opgenomen dat bij twee of meer inwonende de
uitkering wordt verlaagd met 20 procent van de norm, analoog aan de verlaagde
toeslag bij alleenstaanden en alleenstaande ouders bij meerdere inwonenden. Dit
is eveneens in overeenstemming met de idee dat inwonenden kostgeld betalen voor
hun inwoning. Meerdere inwonenden leiden dan tot het ontvangen van meer kostgeld
door de belanghebbende.In het derde lid wordt geregeld dat kinderen die niet
(meer) in de norm begrepen zijn, maar die tevens in omstandigheden verkeren
waardoor het niet aannemelijk is, dat zij kunnen bijdragen in de kosten van het
huishouden, niet meetellen als personen die in de woning hun hoofdverblijf
hebben. Daarbij is nadrukkelijk overwogen dat in de WSF 2000 en Wtos aan
thuiswonende studenten reeds een lager bedrag wordt verstrekt. Aangezien de in
het tweede lid bedoelde kinderen niet in de bijstand begrepen zijn, is het aan
de ouders om zodanige inlichtingen te verstrekken, dat kan worden vastgesteld of
de onderdelen a, b of c van toepassing zijn. Mantelzorgontvangers en -bieders
worden eveneens niet geconfronteerd met een verlaging van de norm als
verzorgende personen in dezelfde woning hun hoofdverblijf hebben. Uitgangspunt
daarbij is dat het niet wenselijk is om belanghebbenden vanwege verzorgingstaken
te confronteren met een verlaging van de norm.Artikel 5Artikel 27 WWB geeft het
college de mogelijkheid de norm of de toeslag te verlagen in zoverre
belanghebbende lagere algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan heeft ten
gevolge van zijn woonsituatie. Artikel 27 WWB is aanvullend bedoeld op de
artikelen 25 en 26 WWB. Ten opzichte van artikel 35 lid 1 Abw is artikel 27 WWB
ruimer. Artikel 35 lid 1 Abw voorzag enkel in een verlaging in het geval aan de
door belanghebbende bewoonde woning geen woonkosten verbonden waren. Blijkens de
toelichting op 27 WWB is de verruiming bedoeld om ook ingeval er helemaal geen
woning wordt bewoond, een verlaging te kunnen te kunnen toepassen.In dit artikel
is een verlaging opgenomen voor de situatie dat aan de woning voor
belanghebbende geen woonkosten zijn verbonden. Het wordt nodeloos ingewikkeld
geacht om hier ook nog onderscheid te maken naar de mate waarin woonkosten
ontbreken. Indien een belanghebbende uitzonderlijk lage woonkosten heeft, kan
dat uiteraard wel aanleiding zijn om met toepassing van artikel 18 lid 1 WWB de
bijstand lager vast te stellen. In de verordening wordt overigens niet het
begrip 'woonkosten' gehanteerd, maar 'kosten van huur of
hypotheeklasten'.Daarmee wordt duidelijk, dat het hebben van kosten voor water,
gas, licht en dergelijke, voor belanghebbende niet afdoende is om een verlaging
van krachtens dit artikel te voorkomen. Dit verdraagt zich ook met de invulling
die de Centrale Raad van Beroep heeft gegeven aan de invulling van het begrip
woonkosten in de zin van artikel 35 lid 1 Abw. (Zie CRvB 06-11-2001, nrs. 99/7
en 99/29 NABW en CRvB 06-05-2003, nr. 00/4951 NABW.)Artikel 6De
schoolverlatersverlaging van artikel 28 WWB is blijkens de toelichting op dat
artikel bedoeld om de schoolverlater gedurende het eerste half jaar niet in een
veel betere financiële positie te brengen als toen hij nog aangewezen was op
studiefinanciering of een tegemoetkoming krachtens de Wtos. Er wordt daarbij
geen onderscheid gemaakt naar een (voormalig) uit- of thuiswonende student. Met
deze omstandigheden wordt immers reeds rekening gehouden in artikel 4 en 5 van
de Toeslagenverordening.Artikel 7Artikel 29 WWB geeft het college de bevoegdheid
om een verlaging toe te passing indien het van oordeel is, dat gezien de hoogte
van het minimum jeugdloon er een drempel zou kunnen zijn om werk te aanvaarden.
Aangezien het minimum jeugdloon voor een 21-jarige lager is dan dat voor een
22-jarige ligt het voor de hand om voor een 21-jarige een grotere verlaging toe
te passen dan voor een 22-jarige. De toeslag wordt geheel verlaagd als de
belanghebbende de kosten van het bestaan kan delen met een ander.In het tweede
lid wordt geregeld, dat -overeenkomstig het bepaalde in artikel 29 WWB- de
verlaging voor een 21- of 22-jarige alleen kan plaatsvinden op de toeslag van
artikel 25 WWB.In het derde lid wordt uitvoering gegeven aan de verplichting van
artikel 30 lid 2 onder b WWB om in de verordening vast te stellen dat de
schoolverlatersverlaging niet gelijktijdig kan worden toegepast met de verlaging
voor 21- en 22-jarigen. Voor het met voorrang toepassen van de
schoolverlatersverlaging is gekozen, opdat een 21- of 22-jarige schoolverlater
niet beter af is op grond van dit artikel dan een 23-jarige schoolverlater op
grond van artikel 6 van de Toeslagenverordening.Artikel 8De verschillende
verlagingen in de Toeslagenverordening zien op verschillende omstandigheden bij
belanghebbende en kunnen elk afzonderlijk als redelijk in betreffende
omstandigheden worden beschouwd. Zonder dit artikel zou dat echter kunnen
betekenen, dat -met name in situaties waarin de schoolverlatersverlaging in
combinatie met een van de andere verlagingsgronden aan de orde is- het college
de bijstand vanwege deze samenloop dermate laag zou moeten vaststellen, dat er
feitelijk geen sprake meer zou zijn van adequate bijstandsverlening. In
voorkomende gevallen zou het college op grond van artikel 18 lid 1 WWB de
bijstand hoger moeten vaststellen. Daarom is er voor gekozen om reeds in de
Toeslagenverordening een minimum bedrag vast te leggen, waarop het college de
bijstand (inclusief eventuele toeslag en verlagingen) tenminste moet
vaststellen.Aan de verplichting van artikel 30 lid 2 onder b WW, dat in de
Toeslagenverordening wordt vastgelegd, dat de schoolverlatersverlaging (artikel
28 WB) en de leeftijdsverlaging (artikel 29 WWB) niet gelijktijdig mogen worden
toegepast, wordt reeds voldaan door de formulering van artikel 7 van de
Toeslagenverordening.Artikel 9Evenals de uitvoering van de WWB ligt de
uitvoering van de Toeslagenverordening bij het college.Artikel 10Voor de te
gebruiken citeertitel is aansluiting gezocht bij de terminologie van de
wetgever, als gebruikt in de toelichting bij artikel 3 Invoeringswet WWB (zie TK
2002-2003, 28 960, nr. 3, p. 8).Artikel 11Deze verordening treedt in werking met
ingang van de achtste dag na die van haar bekendmaking op de wijze als bedoelt
in artikel 139 van de Gemeentewet.