CVDR50408_1Compensatieverordening bos, natuur en landschap De WoldennlregelingDe Wolden2010-11-07De WoldenDe Wolder CourantCompensatieverordening bos, natuur en landschap De WoldenArtikel 149 GemeentewetStructuurschema Groene RuimteArtikel 6 Habitats richtlijngemeenteraadmilieu2004-08-26De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2004-11-03Nieuwe regeling2004 - XV/5Geen.Geen.Compensatieverordening bos, natuur en landschap De WoldenDe raad van de gemeente DE WOLDEN;gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van 16 augustus
2004;b e s l u i t:gelet op artikel 149 van de Gemeentewet, het Structuurschema Groene Ruimte 1
en artikel 6 van de Habitat Richtlijn;vast te stellen de navolgendeCompensatieverordening bos, natuur en landschap De Wolden1Begripsbepalingen1Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:
initiatiefnemer: degene of de organisatie die het initiatief
neemt om te komen tot een ruimtelijke ingreep op een bepaalde
locatie;
ingreep: het geheel van de acties die nodig zijn binnen een
ruimtelijk begrensd gebied dat nodig is om te komen tot het
beoogde maatschappelijke doel;
compensatie: het creëren van nieuwe waarden die vergelijkbaar
zijn met de verloren gegane waarden. Indien het volledig
onvervangbare waarden betreft, heeft de compensatie betrekking
op het creëren van zo vergelijkbaar mogelijke waarden;
compensatieplan: het plan waarin is aangegeven welke maatregelen
getroffen worden en op welke termijn de compensatie wordt
gerealiseerd;
mitigatie: het verminderen van nadelige effecten van
ingrepen/activiteiten op de aanwezige natuur, bos en
landschapswaarden door bepaalde maatregelen;
Groenfonds: het Nationaal Groenfonds, opgericht in 1994.
1Compensatieverplichting2
Bij het doen van ruimtelijke ingrepen worden gebieden met de
functie bos en/of natuur zo veel mogelijk ontzien.
De gebieden waarvoor compensatie zal worden toegepast zijn:a)
gebieden die in een bestemmingsplan de bestemming ‘natuurgebied’
en/of ‘bosgebied’ hebben of daarmee vergelijkbare
bestemmingen;b) bossen en landschappelijke beplantingen die
onder de werking van de Boswet vallen.
Indien, na afweging van belangen, voor gebieden met de functie
natuur en/of bos toch wordt besloten dat één van deze functies
moet wijken voor, of anderszins aanwijsbare schade ondervindt
van, een ruimtelijke ingreep ten behoeve van een ander
aantoonbaar zwaarwegend maatschappelijk belang, zullen niet
alleen maatregelen worden getroffen met het oog op inpassing en
mitigatie van de ingreep, maar zal bovendien compensatie
plaatsvinden.
De leden 1 t/m 3 van dit artikel zijn van overeenkomstige
toepassing bij schade of verlies aan waardevolle
landschappelijke elementen of structuren, schade aan de
omgeving, bijvoorbeeld door een storende visuele werking en/of
het verbreken van samenhang in het landschap.
1Compensatiebeginsel3
Uitgangspunt bij de toepassing van compensatie is dat in
beginsel geen netto verlies aan waarden mag optreden. Dit
betekent dat verloren gaande waarden in voldoende mate
kwantitatief en kwalitatief moeten worden gecompenseerd.
Daarbij dienen over het algemeen dezelfde waarden geregenereerd
te worden als de waarden die worden aangetast.
Indien de bedoelde waarden slechts na verloop van tijd kunnen
worden geregenereerd, wordt een toeslag berekend. De in de
toelichting genoemde opslagpercentages voor oppervlakte zijn
daarvoor richtinggevend. Tevens wordt rekening gehouden met het
aanloopbeheer.
Compensatie wordt uitgevoerd op een te voren te bepalen plaats
waar potentieel dezelfde waarden kunnen worden ontwikkeld. Deze
plaats dient zich in het algemeen nabij de plaats van de ingreep
te bevinden en er dient zoveel mogelijk aangesloten te worden
bij bestaande waarden.
1Compensatieplan4
De initiatiefnemer dient tegelijk met zijn aanvraag tot een
ruimtelijke ingreep een compensatieplan te overleggen. Tevens
dient de noodzaak van de ingreep te worden gemotiveerd.
In het compensatieplan worden op een integrale en nauwgezette
wijze in elk geval de volgende aspecten beschreven:a) de
bestaande waarden van het betrokken gebied in relatie tot de
omgeving;b) de redelijkerwijs te verwachten effecten van de
voorgenomen ruimtelijke ingreep;c) de voorgenomen met het oog op
een goede inpassing te nemen mitigerende en compenserende
maatregelen en;d) de financiering en planning van de te treffen
maatregelen.
Burgemeester en wethouders kunnen nadere eisen stellen met
betrekking tot de inhoud van het in dit artikel bedoelde plan en
de te volgen procedure.
1Beoordeling5
Burgemeester en wethouders verlenen, na afweging van belangen,
slechts medewerking aan de ruimtelijke ingreep waar landschap of
bos en natuurwaarden worden aangetast, indien naar hun oordeel:
a) geen andere geschikte locatie aanwezig is en b) het
maatschappelijk belang van de ingreep op een voldoende en
adequate wijze is aangetoond.
Burgemeester en wethouders kunnen bij de beoordeling van
ruimtelijke ingrepen en de daarbij behorende compensatie van
waarden, rekening houden met andere ingrepen in het gebied.
Burgemeester en wethouders kunnen besluiten tot het achterwege
laten van de verplichting tot compensatie indien:a) de ingreep
een gebied betreft kleiner dan 100 m² ofb) de ingreep een gebied
betreft kleiner dan 10.000 m² indien het gebied van de ingreep
tevens kleiner is dan 1% van het gehele aansluitende gebied met
dezelfde waarden.
1Financiële compensatie6
Indien de in de artikel 2 en 3 bedoelde fysieke compensatie
redelijkerwijs niet of slechts ten dele mogelijk is, kunnen
burgemeester en wethouders besluiten tot gehele of gedeeltelijke
financiële compensatie. De financiële compensatie bestaat uit de
kosten die anders gemoeid zouden zijn met fysieke compensatie
plus de financiële toeslag ten behoeve van het
aanloopbeheer.
Het bedrag van de financiële compensatie wordt vastgesteld door
het college van burgemeester en wethouders.
Het bedrag wordt door de aanvrager in het Groenfonds gestort,
gericht op behoud en herstel van bos-, natuur- en
landschapswaarden in de provincie Drenthe.
1Verhouding tot andere regelgeving7Deze verordening lid is niet van toepassing op gevallen waarin de
compensatiebepalingen van de Europese Habitatrichtlijn, de Boswet dan
wel de Natuurbeschermingswet van toepassing zijn.1Slotbepaling8
Deze verordening treedt in werking zes weken na de dag van haar
bekendmaking.
Zij kan worden aangehaald als: Compensatieverordening bos,
natuur en landschap De Wolden
Deze verordening moet worden gezien als een uitwerking van de
Habitatrichtlijn en het Structuurschema Groene Ruimte 1(SGR-1) alsmede
het Provinciaal omgevingsplan Drenthe. Het SGR is een planologische
kernbeslissing. In deze rijksnota is het compensatiebeginsel opgenomen.
In de rijksnotitie “Toelichting op toepassing compensatiebeginsel bij
concrete projecten” van 10 oktober 1995 is het beginsel verder
uitgewerkt. Het in deze stukken geschetste beleid heeft niet alleen
betekenis voor het Rijk zelf, maar werkt ook door naar het beleid van
Rijk, provincies en gemeenten. Bij toetsing van gemeentelijke plannen
aan rijksbeleid kan de gemeente te maken krijgen met de richtlijnen van
de SGR. Laatstbedoelde notitie van het Rijk kan ook worden gebruikt als
hulpmiddel bij de uitvoering van deze verordening. Dit laatste geldt in
het bijzonder voor het in de notitie opgenomen stappenplan en de
checklist.
Omdat compensatie maatwerk is heeft het Rijk de provincies en de
gemeenten gevraagd de lijnen die op centraal niveau zijn uitgezet in het
SGR, nader uit te werken. In het kader van de totstandkoming van het POP
is medewerking toegezegd. Verschillende vormen zijn denkbaar:
beleidsnota, beleidsregels of een verordening. In overleg met de
provincie is geconcludeerd dat een gemeentelijke verordening de voorkeur
verdient. In het POP wordt een beleidsregel op hoofdlijnen, die dient
ter toetsing van gemeentelijke plannen, opgenomen, die alleen voorziet
in die gevallen waarin een gemeente (nog) geen gemeentelijke verordening
heeft vastgesteld. De voorliggende verordening is gebaseerd op een
modelverordening die in samenspraak tussen gemeenten en provincie tot
stand is gekomen maar die aangepast is naar de Wolder situatie. Deze
verordening geeft de gemeente een instrument in handen om te komen tot
een brede beoordeling van voorgestelde activiteiten die ingrijpen in
kwetsbare gebieden.a. Wie de verordening naast het SGR legt zal hier en
daar afwijkingen constateren. Dat heeft te maken met het hiervoor
gesignaleerde maatwerk. Op lokaal en regionaal niveau bestaat de kennis
die nodig is om te komen tot een uitgekristalliseerd compensatiebeleid.
Daar is precies bekend welke belangen beschermingswaardig zijn. De
situatie in de randstad verschilt qua compensatie hemelsbreed van de
situatie in Drenthe (grotere grondclaims voor bebouwing, minder
beschikbare grond, hogere grondprijzen en minder mogelijkheden voor bos-
en natuurvorming). Het behoeft dan ook geen verbazing te wekken dat
compensatie in deze gemeente hier en daar anders wordt ingekleurd dan op
provinciaal en rijksniveau. Ook bescherming van landschappelijke waarden
is in de verordening geregeld.
De verordening is van toepassing op concrete voornemens met betrekking
tot ruimtelijke ingrepen die worden genomen na het inwerkingtreden van
de verordening. Overigens wordt hier benadrukt dat het SGR, het POP en
de verordening steunen op het principe van “nee, tenzij ….” Dit betekent
derhalve dat in principe niet wordt meegewerkt aan ruimtelijke ingrepen
die significant inbreuk maken op belangrijke waarden van bos, natuur,
landschap en archeologie.
Behalve in de SGR, is ook in een aantal andere Europese richtlijnen en in wetten
sprake van compensatie. De uitwerking hiervan kan gekoppeld worden aan de
gemeentelijke verordening, zodat zoveel mogelijk een eenduidig compensatiebeleid
ontstaat dat duidelijkheid verschaft aan de initiatiefnemers. In Vogel- en
Habitatgebieden is compensatie verplicht op grond van de Europese
habitatrichtlijn.Habitatrichtlijn artikel 63e lid: Voor elk plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is
voor het beheer van het gebied, maar afzonderlijk of in combinatie met andere
plannen of projecten significante gevolgen kan hebben voor zo'n gebied, wordt
een passende beoordeling gemaakt van de gevolgen voor het gebied, rekening
houdend met de instandhoudingsdoelstellingen van dat gebied. Gelet op de
conclusies van de beoordeling van de gevolgen voor het gebied en onder
voorbehoud van het bepaalde in lid 4, geven de bevoegde nationale instanties
slechts toestemming voor dat plan of project nadat zij de zekerheid hebben
verkregen dat het de natuurlijke kenmerken van het betrokken gebied niet zal
aantasten en nadat zij in voorkomend geval inspraakmogelijkheden hebben
geboden.4e lid: Indien een plan of project, ondanks negatieve conclusies van de
beoordeling van de gevolgen voor het gebied, bij ontstentenis van alternatieve
oplossingen, om dwingende redenen van groot openbaar belang, met inbegrip van
redenen van sociale of economische aard, toch moet worden gerealiseerd, neemt de
Lid-Staat alle nodige compenserende maatregelen om te waarborgen dat de algehele
samenhang van Natura 2000 bewaard blijft. De Lid-Staat stelt de Commissie op de
hoogte van de genomen compenserende maatregelen.In de Flora- en faunawet wordt gesproken over bescherming en zorgplicht. Dat
betekent dat een ieder in principe zorg moet dragen voor bescherming van
inheemse soorten. Bij onvermijdelijke aantasting van soorten is men genoodzaakt
passende maatregelen te nemen om instandhouding van de desbetreffende soort in
een bepaald gebied te handhaven.ArtikelsgewijsArtikel 1In dit artikel zijn de definities van de gebruikte termen opgenomen.Artikel 2 In deze bepaling is het principe van de compensatieverplichting neergelegd.Het
eerste lid is van toepassing op ruimtelijke ingrepen met betrekking tot bos en
natuur voorzover het gaat om gebieden genoemd in het tweede lid. De gemeente De
Wolden beschikt over een actueel bestemmingsplan Buitengebied. ‘Natuurgebied’ en
‘Bosgebied’ zijn de gebiedsbestemmingen in het bestemmingsplan ‘Buitengebied De
Wolden’. Met ‘daarmee vergelijkbare bestemmingen¡¦ worden soortgelijke
bestemmingen bedoeld die in andere bestemmingsplannen voorkomen maar net iets
anders zijn benoemd.De Boswet is (momenteel) alleen van toepassing buiten de
bebouwde kom Boswet. Buiten deze Bebouwde Kom Boswet is de Boswet van toepassing
op bossen en houtsingels met een oppervlakte groter dan 10 are en rijbeplanting
van meer dan 20 bomen.De Boswet is niet van toepassing op:
erven en tuinen;
eenrijige geschoren meidoornhagen als deze als zodanig zijn aangelegd en
beheerd;
eenrijige beplantingen van populier of wilg, op of langs landbouwgronden
en langs wegen;
Italiaanse populier, linde, paardekastanje en treurwilg;
vruchtbomen;
windschermen langs boomgaarden;
kerstsparren niet ouder dan twaalf jaar, geteeld op daarvoor bestemde
terreinen;
kweekgoed.
Bij significante aantasting van bestaande waarden zal een vorm van compensatie
verlangd worden (lid 3).Ingevolge het vierde lid is de verordening ook van
toepassing op landschap waar dat gezien aard en karakter van de voorgenomen
ruimtelijke ingreep naar het oordeel van burgemeester en wethouders nodig
isArtikel 3In lid 1 van dit artikel wordt het beginsel van ¡§geen netto verlies¡¨ als
uitgangspunt verklaard. Daartoe zullen maatregelen getroffen kunnen worden met
het oog op inpassing, mitigatie en compensatie.Dit beginsel wordt hieronder
nader worden uitgewerkt. Bij een ingreep in een bepaald gebied wordt door de
volgende stappen te doorlopen inhoud gegeven aan het beginsel ''geen netto
verlies'':
compensatie in oppervlakte (eventueel met toeslag conform de normen
hieronder) en verder, in de directe omgeving van de ingreep door middel
van vervangende grond die voldoende is ingericht en geschikt
gemaakt;
via vergoeding van gekapitaliseerde kosten van aanloopbeheer vanwege
kwaliteitsverschil tussen bestaand en nieuw aangelegd terrein;
Van geval tot geval wordt bezien of en hoe de natuurlijke kwaliteiten
geregenereerd kunnen worden. Compensatie wordt uitgevoerd op een van tevoren te
bepalen plaats waar potentieel dezelfde waarden kunnen worden ontwikkeld. Deze
plaats dient zich in het algemeen nabij de plaats van de ingreep te bevinden en
waar aansluiting bij de bestaande waarden kan worden gezocht. Is deze
mogelijkheid niet aanwezig, dan zal in de nabije omgeving een andere locatie
moeten worden gevonden.Als fysieke compensatie door overmacht niet of niet
voldoende mogelijk is, wordt deze vervangen door financiele compensatie (artikel
6).Bos Indien uit het in artikel 3, eerste lid,
bedoelde plan blijkt dat er sprake is van (a) verlies van oppervlakte aan bos,
(b) aantasting van de kwaliteit van bos, en/of (c) verlies aan oude bosbodem
wordt de compensatie vastgesteld afhankelijk van de leeftijd van het bos als
levensgemeenschap en met inachtneming van de volgende criteria:
als het bos of de beplanting nog geen 25 jaren oud is, dient 133% van de
oppervlakte gecompenseerd te worden (100% voor het verlies van de
oppervlakte en 33% oppervlakte voor het verlies van kwaliteit);
als het bos of de beplanting ouder is dan 25 jaren doch jonger dan 100
jaren, dient 166% van de oppervlakte gecompenseerd te worden (100% voor
het verlies van de oppervlakte en 66% oppervlakte voor het verlies van
kwaliteit);
als het bos of de beplanting ouder is dan 100 jaren, wordt in principe
geen medewerking verleend. In geval van onontkoombaar maatschappelijk
belang, wordt van geval tot geval bepaald welke norm voor compensatie
redelijk wordt geacht.
Indien boswaarden verloren gaan ten behoeve van een zeldzamer
ecosysteem, gelden uitsluitend de compensatienormen van de Boswet.
NatuurIndien uit het in artikel 3, eerste lid,
bedoelde plan blijkt dat er sprake is van (a) verlies van oppervlakte aan
natuur, (b) aantasting van de kwaliteit van natuur en/of (c) verlies of
aantasting van biotopen voor aandachtssoorten, wordt de compensatie vastgesteld
met inachtneming van de volgende criteria:
als natuurwaarden binnen 25 jaren vervangen kunnen worden, dient 100%
van de oppervlakte gecompenseerd te worden en 33% financiële toeslag
voor het verlies van kwaliteit (ten behoeve van het aanloopbeheer);
als natuurwaarden binnen een periode van 25 tot 100 jaren vervangen
kunnen worden, dient 100% van de oppervlakte gecompenseerd te worden en
66% financiële toeslag voor het verlies van kwaliteit (ten behoeve van
het aanloopbeheer);
als natuurwaarden niet binnen een periode van 100 jaren vervangen kunnen
worden, wordt in principe geen medewerking verleend. In geval van
onontkoombaar maatschappelijk belang, wordt van geval tot geval bepaald
welke norm voor compensatie redelijk wordt geacht.
LandschapBij compensatie voor landschap zal van
geval tot geval maatwerk moeten worden geleverd. Daarbij blijft het beginsel
‘geen netto verlies van waarden’ uitgangspunt.De hierboven opgenomen normen voor
compensatie van bos en natuur zijn gebaseerd op het SGR I.Artikel 4Dit artikel schrijft voor dat het plan bij de aanvraag wordt gevoegd. Tevens
wordt aangegeven welke elementen ten minste in het compensatieplan dienen te
zijn opgenomen. Dit kan betekenen dat een deskundig bureau door de aanvrager
moet worden ingeschakeld. Ingevolge artikel 4:5 Awb behoeft de aanvraag pas in
behandeling te worden genomen als het plan aan de gestelde vereisten voldoet.Van
belang is dat burgemeester en wethouders nadere eisen kunnen stellen aan inhoud
en procedure. Mocht de gemeente besluiten dat in alle gevallen nadere stukken of
te volgen stappen noodzakelijk zijn, dan kan het worden aangevuld met de
benodigde informatie.Artikel 5Lid 1 geeft aan dat een ingreep waarbij landschap, bos en natuurwaarden worden
aangetast slechts plaats kan vinden na een zorgvuldige belangenafweging waarbij
burgemeester en wethouders deze belangen afwegen tegen het maatschappelijk
belang van de ingreep. Daarbij is het aan de aanvrager om aan te tonen dat geen
andere geschikte locatie aanwezig is en om het maatschappelijk belang te
onderbouwen. De belangenafweging geschiedt door burgemeester en
wethouders.Volgens lid 2 houden burgemeester en wethouders rekening met andere
ingrepen in het gebied. Zo kan compensatie van verschillende ingrepen worden
gecombineerd in één groter compensatieproject maar kan compensatie van het ene
project tevens samenvallen met een ander project. Denkbaar is dat een project
dat ten koste gaat van bos gecompenseerd wordt door realisatie van een ander
project om een bos of landgoed aan te leggen.Lid 3 geeft burgemeester en
wethouders de mogelijkheid om de verplichting tot compensatie achterwege te
laten bij kleine ingrepen en in geval van ingrepen die in verhouding tot de
grootte van het betreffende bos of natuurgebied, van ondergeschikte betekenis
zijn.Artikel 6Uitgangspunt is dat financiële compensatie slechts plaatsvindt als fysieke
compensatie niet of slechts ten dele mogelijk is. De financiële compensatie
wordt in dat geval door de gemeente gelabeld in een fonds gestort.De financiële
compensatie bestaat uit de kosten van fysieke compensatie inclusief
oppervlaktetoeslagen plus de kosten ten behoeve van het aanloopbeheer.Het
Nationaal groenfonds fungeert als een soort bancaire instelling, maar dan met
specialiteit natuurfinanciering. Er is in de verordening voor het groenfonds
gekozen, omdat dat fiscale voordelen kan opleveren (het groenfonds is aangewezen
als "groene" financier) en omdat de gemeente met het groenfonds ook afspraken
kan maken over besteding van het geld en daarbij gebruik kan maken van de kennis
van de Stichting het Groenfonds over natuurontwikkelingsgebieden. Als een
particuliere organisatie natuur wil ontwikkelen, kan ze daarvoor een lening
aanvragen bij het Groenfonds. Stel dat dat gebied in onze gemeente ligt en nog
niet is aangewezen als natuurgebied, dan kan het wellicht als compensatiegebied
dienen.Daarnaast kan de financiële toeslag gestort worden in een fonds. De
financiële toeslag wordt vanuit het fonds beschikbaar gesteld aan de beheerder
voor het beheer (en inrichting) van de nieuwe gebieden. De financiële toeslag
kan ook d.m.v. een bankgarantie veiliggesteld worden en rechtstreeks door de
initiatiefnemer aan de beheerder worden uitbetaald. De gemeente bepaalt hoe en
waar de financiële compensatie wordt gestationeerd. Het verdient aanbeveling een
termijn vast te stellen, waarbinnen de financiële compensatie opnieuw moet
worden ingezet. Aangezien geadviseerd wordt compensatie zo dicht mogelijk bij de
ingreep te realiseren, ligt het voor de hand dat compensatie in eerste instantie
binnen de eigen gemeente plaatsvindt. Mocht dat niet haalbaar zijn, of als
blijkt dat compensatie in een andere gemeente op minder problemen stuit, kan de
gemeente besluiten de financiële middelen te besteden in een andere gemeente.
Dit kan bij grensoverschrijdende natuurgebieden aan de orde zijn.Artikel 7Dit artikel regelt dat de verordening terugtreedt in geval van regelgeving door
hogere overheden.Artikel 8SlotbepalingBijlage uitgangspunten bij het formuleren van
compensatiemaatregelen.
Bij de aantasting dient zoveel als mogelijk invulling gegeven te worden
aan landschappelijke inpassing en mitigatie. Deze activiteiten zijn er
in belangrijke mate op gericht om de locatie, waar als gevolg van de
ingrepen sprake is van negatieve effecten, te verkleinen. Dit kan
gebeuren door een juiste inrichting, landschappelijke inpassing en door
het nemen van specifieke maatregelen zoals bijvoorbeeld geluidsschermen,
dassentunnels en wildviaducten.
Het bereiken van een gelijkwaardige ecologische samenhang. Als delen van
de ecologische structuur worden aangetast, moeten compenserende gebieden
aansluiten bij het resterende deel om eenzelfde samenhang te kunnen
waarborgen. Als dit niet mogelijk is, zal kwaliteitsverbetering van het
resterende gebied moeten plaatsvinden.
Vervanging door natuur van gelijke aard. Het doel is het compenseren
naar de aard van het gebied dat verloren gaat of naar de aard van de
effecten van de ingreep op de omgeving. Van belang zijn in dit verband
de aanwezige zeldzame en bedreigde soorten (vergelijk de
Habitatrichtlijn), het landschapstype en het natuurdoeltype. Voor bossen
en ecologische verbindingszones geldt ook dat de compensatie van gelijke
aard moet zijn. Bos wordt vervangen door bos en een verbindingszone door
een andere verbindingszones die dezelfde waarde in hetzelfde gebied
vertegenwoordigt.
De functionaliteit van de ecologische structuur dient in tact te
blijven. Alvorens een goed voorstel voor compensatie te kunnen maken,
moet bekend zijn welke functies het aan te tasten gebied vervult. Voor
gebieden die voor amfibieën van belang zijn moet onderscheid gemaakt
worden tussen leef- en voortplantingsgebied. Beiden moeten met elkaar in
verbinding staan. Bij compensatie van een van beide gebieden, moet het
te compenseren gebied aansluiting vinden bij het in tact blijvende
gebied.
Compenserende maatregelen dienen een areaal te beslaan dat minimaal even
groot is als het gebied dat door de ingreep wordt ingenomen. De omvang
van het te compenseren gebied wordt bepaald door het vernietigde areaal
plus het deel waarin, na mitigerende maatregelen nog negatieve effecten
blijven bestaan. Voorts wordt een toeslag berekend voor
kwaliteitsverlies, afhankelijk van de waarden van het aan te tasten
gebied. De compensatie van het kwaliteitsverlies houdt rekening met de
periode die moet worden overbrugd om van maagdelijk ingericht gebied te
komen tot gerijpt gebied dat verloren is gegaan.
De aard en de omvang van de compensatie worden mede bepaald door de
invloeden die de ingreep uitoefent op zijn omgeving en de aard van het
gebied waar compensatie plaatsvindt. De invloed op de omgeving van de
ingreep kan door mitigerende en inpassende maatregelen zoveel mogelijk
beperkt worden. Doel hiervan is de uiteindelijke negatieve externe
invloed te minimaliseren.
De compenserende maatregelen dienen in beginsel plaats te vinden in de
(directe) omgeving van de ingreep. De locatie moet zodanig gekozen
worden
Compensatie dient te passen binnen het lokaal afgewogen beleid zoals dat
verwoord is in het bestemmingsplan, natuur- en landschapsbeleidsplannen.
Een belangrijk hulpmiddel bij de keuze voor compensatiegebieden zijn
(gemeentelijke) landschaps- en natuurbeleidsplannen en het POP.
Inrichting, beheer en duurzaamheid dienen gewaarborgd te zijn. Tot
onderdeel van de compensatie worden ook de inrichting van terreinen
gerekend die nodig is om ontwikkeling mogelijk te maken van
natuurwaarden tot het kwaliteitsniveau van het gebied dat door de
ingreep verloren gaat. Voorwaarde hierbij is dat zowel het voortbestaan
van de compensatiegebieden als het beheer ervan, na inrichting, op een
duurzame wijze gewaarborgd zijn. Dit kan gebeuren door de toekomstig
beheerder al in een vroeg stadium bij de planontwikkeling te betrekken.
De kosten voor het aanloopbeheer komen voor rekening van de
initiatiefnemer. De duur van het aanloopbeheer is afhankelijk van het
beoogde natuurdoeltype.
Bij de realisering van compensatie moet gestreefd worden naar
robuustheid in groene structuren. Compensatie mag niet leiden tot
versnippering van natuur en landschap. Compensatie van grote elementen
mag niet leiden tot opsplitsing in kleinere eenheden. Bundeling van
meerdere compensaties kan leiden tot robuuste nieuwe gebieden. Hierbij
mag niet voorbijgegaan worden aan het feit dat bij compensatie gestreefd
dient te worden naar gelijke aard en functionaliteit van de compensatie.
Kleinschalige landschapselementen met belangrijke verbindingsfunctie,
welke vaak zeer bepalend zijn voor het landschap, mag men niet
compenseren als onderdeel van een groot bosgebied.
Vormen van aantastingBij ruimtelijke ingrepen ten
koste van bos, natuur en landschap kan sprake zijn van de volgende vormen van
aantasting:
Vernietiging :Hierbij is sprake van vernietiging van de groeiplaats en
de aanwezige natuurwetenschappelijke of landschappelijke waarden ten
behoeve van andere bestemmingen
Verstoring: Onder verstoring verstaan we de negatieve effecten op de
omgeving door de nieuwe ontwikkelingen op de locatie van aantasting.
Deze kan bestaan uit geluidsoverlast, betreding, verdroging,
verontrusting en verlichting
Versnippering: Versnippering treedt op als elementen uit de ecologische
of landschappelijke structuur met een duidelijke voor hun omgeving
belangrijke functie, verdwijnen of worden aangetast. Dit zijn elementen
die een functie hebben in grotere natuurlijke systemen. Bij dergelijke
systemen moet gedacht worden aan foerageer- en leefgebieden, stepping
stones, houtwallen, natte of droge verbindingen tussen natuurgebieden en
winter- en zomergebieden.