CVDR50394_1Verordening naamgeving en nummering (adressen)nlregelingDe Wolden2010-11-07De WoldenDe Wolder CourantVerordening naamgeving en nummering (adressen)Artikel 149 Gemeentewetgemeenteraadbestuur en recht2005-12-22De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2006-01-12Nieuwe regeling2005 - XX/9aGeen.Geen.Verordening naamgeving en nummering (adressen)De raad van de gemeente De Wolden;gelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van 6
december 2005;gelet op artikel 149 van de Gemeentewet;besluit:vast te stellen de volgendeVerordening voor de naamgeving van delen van het gemeentelijk
grondgebied alsmede van bouwwerken en gebouwen ten behoeve van openbaar
nut en voor de nummering van objecten ter vorming van een
adres.11BegripsomschrijvingenIn deze verordening wordt verstaan onder:
College: het college van burgemeester en wethouders;
Rechthebbende: een ieder die krachtens eigendom of een beperkt
zakelijk recht de beschikkingheeft over een onroerende zaak,
alsmede de beheerder;
Naam: een woord waarmee een zaak wordt aangeduid;
Woonplaats: een door het college aangewezen gebied zijnde het
gehele of een gedeelte van het gemeentelijk grondgebied;
Wijk of buurt: een door het college aangewezen gebied zijnde een
gehele of een gedeelte van een woonplaats;
Openbare ruimte: alle voor het openbaar rijverkeer of ander
verkeer openstaande rij- en voetwegen of daarmee vergelijkbare
plaatsen of constructies en terreinen en alle wateren die, al
dan niet met enige beperking, voor het publiek bevaarbaar of
anderszins toegankelijk zijn, alsmede daarin begrepen alle
constructies die daar deel van uitmaken;
Complex: een afgebakend samengesteld geheel van één of meer
objecten ten dienste van eenzelfde doeleinde;
Bouwwerk: een binnen het gemeentelijk grondgebied gelegen
constructie van enige omvang van hout, steen, metaal of ander
materiaal, die op de plaats van bestemming hetzij direct, hetzij
indirect met de grond is verbonden, hetzij direct of indirect
steun vindt in of op de grond en bedoeld is om ter plaatse te
functioneren;
Gebouw: elk bouwwerk dat een voor mensen toegankelijke,
overdekte, geheel of gedeeltelijk met wanden omsloten ruimte
vormt;
Woonplaatsnaam: een door het college vastgestelde naam van een
woonplaats;
Wijk- of buurtnaam: een door het college vastgestelde naam van
een wijk of buurt;
Naam openbare ruimte (straatnaam): een door het college
vastgestelde naam van een gedeelte van de openbare ruimte;
Naam complex: een door het college vastgestelde naam van een
complex ten behoeve van openbaar nut;
Naam bouwwerk: een door het college vastgestelde naam van een
bouwwerk;
Naam ‘openbaar’ gebouw: een door het college vastgestelde naam
van een gebouw ten behoeve van openbaar nut;
Nummer: een gegeven dat de plaats in een reeks aanduidt;
Verblijfsobject: de kleinste binnen één of meerdere panden
gelegen en voor woon-, bedrijfsmatige- of recreatieve doeleinden
geschikte eenheid van gebruik, die ontsloten wordt via een eigen
toegang vanaf de openbare weg, een erf of een gedeelte van de
verkeersruimte en die onderwerp kan zijn van
rechtshandelingen;
Standplaats: een terrein of gedeelte daarvan, dat bestemd is
voor het permanent plaatsen van een niet direct en duurzaam met
de aarde verbonden en voor woon- bedrijfsmatige- of recreatieve
doeleinden geschikte ruimte;
Ligplaats: een plaats in het water dat bestemd is voor het
permanent afmeren van een voor woon-, bedrijfsmatige- of
recreatieve doeleinden geschikt vaartuig;
Complex: een afgebakend samengesteld geheel van één of meer
objecten met eenzelfde doeleinde;
Nummeraanduiding: een door het college vastgestelde aanduiding
van een, binnen het gemeentelijk grondgebied gelegen,
verblijfsobject, standplaats, ligplaats of complex bestaande uit
een huisnummer, huisletter en huisnummertoevoeging;
Pand: de kleinste bij de totstandkoming functioneel en
bouwkundig constructief zelfstandige eenheid die direct en
duurzaam met de aarde verbonden is;
Adres: een door het college vastgestelde naam van een
adresseerbaar object, bestaande uit de combinatie van
woonplaatsnaam, naam openbare ruimte en nummeraanduiding;
Adresseerbaar object: verblijfsobject, standplaats, ligplaats of
complex waaraan volgens deze verordening een nummeraanduiding
toegekend is
Bord: een plaat van een bepaald materiaal al dan niet voorzien
van een opschrift.
2Naamgeving
Het college stelt woonplaatsen vast en kent hieraan zonodig een
woonplaatsnaam toe.
Het college kan wijken of buurten vaststellen en hieraan zonodig
een wijk- of buurtnaam toekennen.
Het college kent aan de te onderscheiden delen van de openbare
ruimte een naam toe.
Het college kan aan complexen ten behoeve van openbaar nut een
naam toekennen.
Het college kan aan bouwwerken een naam toekennen.
Het college kan aan gebouwen ten behoeve van openbaar nut een
naam toekennen.
Het college kan naast een naam ook letters, nummers of een
combinatie van beide toekennen.
Onder vaststellen en toekennen, zoals bedoeld in het eerste t/m
zesde lid, wordt tevens begrepen de bevoegdheid tot het wijzigen
of intrekken van de vaststelling of toekenning.
3Nummering
Het college kent aan adresseerbare objecten een nummeraanduiding
toe.
Onder toekennen, zoals bedoeld in het eerste lid, wordt tevens
begrepen de bevoegdheid tot het wijzigen of intrekken van de
toekenning.
4Adresvorming
De toekenning van een nummeraanduiding aan een adresseerbare
object impliceert de vorming van een adres.
Onder vorming, zoals bedoeld in het eerste lid, wordt tevens
begrepen de wijziging of intrekking van de vorming.
5Naamborden
Het college brengt de aan wijken of buurten toegekende naam
zichtbaar en in voldoende aantallen ter plaatse aan.
Het college kan de aan delen van de openbare ruimte toegekende
naam zichtbaar en in voldoende aantallen ter plaatse
aanbrengen.
Het college kan de aan complexen toegekende naam zichtbaar en in
voldoende aantallen ter plaatse aanbrengen.
Het college kan de aan bouwwerken toegekende naam zichtbaar en
in voldoende aantallen ter plaatse aanbrengen.
Het college kan de aan gebouwen ten behoeve van openbaar nut
toegekende naam zichtbaar en in voldoende aantallen ter plaatse
aanbrengen.
Een rechthebbende dient te gedogen dat borden met een wijk- of
buurtnaam, naam openbare ruimte of naam bouwwerk aan een
bouwwerk, gebouw, muur, paal, schutting of een andere soort
terreinafscheiding worden aangebracht indien het college dit
nodig acht en overeenkomstig de aanwijzingen van het
college.
De rechthebbende dient zorg te dragen voor het duidelijk
leesbaar blijven vanaf de openbare weg en het onderhoud van het
in lid 4 bedoelde bord.
Onder aanbrengen, zoals bedoeld in het eerste t/m derde lid,
wordt tevens begrepen de bevoegdheid tot het vervangen of
verwijderen van de aanbrenging.
6Nummerborden
Het college brengt het aan een object toegekende nummer
zichtbaar en in voldoende aantallen ter plaatse aan.
Een rechthebbende dient te gedogen dat borden met een nummer aan
een bouwwerk, gebouw, muur, paal, schutting of een andere soort
terreinafscheiding worden aangebracht indien het college dit
nodig acht en overeenkomstig de aanwijzingen van het
college.
De rechthebbende dient zorg te dragen voor het duidelijk
leesbaar blijven vanaf de openbare weg en het onderhoud van het
in lid 2 bedoelde bord.
Onder aanbrengen, zoals bedoeld in het eerste lid, wordt tevens
begrepen de bevoegdheid tot het vervangen of verwijderen van de
aanbrenging.
7UitvoeringsvoorschriftenHet college stelt nadere uitvoeringsvoorschriften op betreffende het
bepaalde in deze verordening.8HardheidsclausuleBurgemeester en wethouders kunnen in bijzondere gevallen afwijken van de
bepalingen in deze verordening, indien toepassing van de verordening tot
onbillijkheden van overwegende aard leidt. In gevallen, waarin deze
verordening niet of onvoldoende voorziet, beslist het college.9Strafbepaling
Het is een ieder verboden een nummer en/of een adres te voeren
voor een object zonder dat het college deze toegekend of gevormd
heeft.
Het is een ieder verboden op eigen initiatief de in deze
verordening bedoelde naam- of nummerborden aan te brengen,
tenzij het college hiervoor toestemming gegeven heeft.
Het college kan een toezichthouder aanwijzen die belast is met
het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens
deze regeling.
Overtreding van de leden 1 en 2 van dit artikel of het niet
voldoen aan de bepalingen inartikel 5, leden 6 en 7 en artikel
6, leden 2 en 3 wordt gestraft met een geldboete van ten hoogste
de tweede categorie.
10InwerkingtredingDe verordening treedt in werking op de eerste dag na die van
publicatie.11Vervallen verordeningMet de inwerkingtreding van deze verordening vervalt de verordening
‘straatnaamgeving en huisnummering’, vastgesteld door de raad van de
gemeente De Wolden op 28 januari 1999.12Overgangsbepalingen
Namen en nummers die op grond van de in artikel 10 genoemde
verordening aan delen van de openbare ruimte en objecten zijn
toegekend, blijven na het in werking treden van deze verordening
bestaan;
Het college kan in afwijking van het eerste lid besluiten dat de
toegekende namen en nummers binnen een door hem te bepalen
termijn moeten worden gewijzigd in namen en nummers die voldoen
aan de bij of krachtens deze verordening gestelde
uitvoeringsvoorschriften.
13CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als de ‘Verordening naamgeving en
nummering (adressen)’Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van de gemeenteraad van De
Wolden d.d. 22 december 2005.De griffier, De voorzitter,.1Het college van de gemeente De Wolden; gezien het voorstel van 30 maart
2007gelet op artikel 84 van de Gemeentewet; besluit vast te stellen het:Instellingsbesluit commissie naamgevingArtikel 1 De commissieEr is een commissie die het college van burgemeester & wethouders (college)
ad-viseert over de naamgeving van de openbare ruimte, hierna te noemen: de
com-missie.Artikel 2 TaakDe commissie brengt, met inachtneming van door het college vastgestelde
be-leidsregels, gevraagd en ongevraagd schriftelijk advies uit aan het college
over de in artikel 2 van de ‘Verordening naamgeving en nummering (adressen)’
genoemde onderwerpen.Artikel 3 Samenstelling en lidmaatschap1. De commissie bestaat ten minste uit:a. een lid van het college;b. een lid van
één van de bestaande historische verenigingen die binnen het ge-meentelijk
grondgebied actief zijn;c. een beheerder van de gemeentelijke basisregistratie
adressen (BRA);d. een gemeentemedewerker volkshuisvestiging en ruimtelijke
ordening.2. Het college wijst plaatsvervangende leden aan.3. De leden worden
door het college benoemd, geschorst en ontslagen.4. Het lidmaatschap van de
commissie vervalt van rechtswege als het lid niet langer de functie uitoefent op
grond waarvan het benoemd werd.5. De leden kunnen tussentijds ontslag nemen. Zij
doen daarvan schriftelijk mede-deling aan de voorzitter van de commissie, die
maatregelen treft om in de vaca-ture te voorzien.Artikel 4
Voorzitter1. De burgemeester is voorzitter van de commissie.2. De loco-burgemeester is
plaatsvervangend voorzitter van de commissie.3. De (plaatsvervangend) voorzitter
heeft stemrecht.Artikel 5 Secretaris1. Het college wijst medewerkers van het cluster Dienstverlening &
Gegevensbeheer aan als ambtelijk secretaris en als plaatsvervangend ambtelijk
secretaris .2. De (plaatsvervangend) ambtelijk secretaris is geen lid van de
commissie.3. De ambtelijk secretaris adviseert de commissie.4. De ambtelijk
secretaris bereidt de vergaderingen voor, doet de verslaglegging, bewaakt de
voortgang van actiepunten en dient voorstellen in bij het college,waarin het
advies van de commissie is verwoord.Artikel 6 Tekenen van stukken1. De stukken van de commissie worden ondertekend door de voorzitter en de
ambtelijk secretaris.2. De stukken van procedurele aard worden door de ambtelijk
secretaris onderte-kend. De voorzitter kan de ambtelijk secretaris mandateren
bepaalde stukken namens hem te ondertekenen.Artikel 7 DeskundigenDe voorzitter is, uit eigen beweging of daartoe uitgenodigd door de commissie,
be-voegd ambtenaren en andere deskundigen uit te nodigen tot het deelnemen aan
devergaderingen van de commissie.Artikel 8 Werkwijze1. De commissie komt bijeen:a. wanneer de voorzitter dit nodig acht;b. op
verzoek van het college;c. op schriftelijk verzoek van twee leden en onder
opgave van redenen.2. De voorzitter roept de leden schriftelijk op voor de
vergadering, onder opgaaf van de punten die zullen worden behandeld. De agenda
en vergaderstukken worden twee weken voor de vergadering aan de leden
toegezonden. De commissie werkt zoveel mogelijk op basis van een vergaderschema.
3. De commissie vergadert slechts als ten minste 4 leden, onder wie de
voorzitter of de plaatsvervangend voorzitter, aanwezig zijn. Wanneer het
vereiste aantal leden niet aanwezig is, belegt de voorzitter binnen één week een
nieuwe vergadering en stelt de leden daarvan terstond schriftelijk in kennis. In
deze tweede vergadering kunnen besluiten worden genomen ongeacht het aantal
aanwezige leden.4. Besluiten van de commissie worden genomen bij meerderheid van
stemmen.5. De ambtelijk secretaris heeft een adviserende stem.6. Indien de
stemmen staken, beslist de voorzitter.7. Deskundigen, die ter vergadering
aanwezig zijn voor een bepaald punt, nemendeel aan de beraadslagingen, maar
hebben geen stemrecht.8. Wanneer een lid zich van stemming onthoudt, wordt bij
de besluitvorming geacht dat de stem niet is uitgebracht.9. De commissie
vergadert en besluit in het openbaar.10. Bezoekers van een commissievergadering
worden in de gelegenheid gesteld gebruik te maken van het spreekrecht. Hiertoe
wordt elke commissievergadering5 minuten per bezoeker gereserveerd.11. De deuren
worden gesloten, wanneer ten minste twee van de aanwezige leden dit vorderen of
de voorzitter het nodig acht. De commissie beslist vervolgens ofmet gesloten
deuren zal worden vergaderd. Het besluit daartoe behoeft de stem-men van
tweederde van de aanwezige leden. Artikel 86 van de Gemeentewet is van
overeenkomstige toepassing. De leden zijn verplicht tot geheimhouding inza-ke
onderwerpen die tijdens besloten vergaderingen worden behandeld.12. Het advies
van de commissie aan het college bevat de zienswijzen van de leden van de
commissie.Artikel 9 VergoedingExterne leden of deskundigen die deelnemen aan een commissievergadering heb-ben
recht op een kilometervergoeding op grond van het reiskostenbesluit gemeenteDe
Wolden, dan wel de kosten van het openbaar vervoer.Artikel 10
Slotbepalingen1. In gevallen waarin deze verordening niet voorziet, beslist de voorzitter van
de commissie.2. De commissie wordt opgeheven op het moment dat de ‘Verordening
naamgeving en nummering (adressen)’ door de gemeenteraad wordt ingetrokken.Artikel 11 Citeertitel en inwerkingtreding1. Dit reglement kan worden aangehaald als: “instellingsbesluit commissie
naamge-ving”;2. Dit reglement treedt in werking op 01 mei 2007;3. Dit reglement
treedt in de plaats van de “Verordening voor de commissie straat-naamgeving” die
op 28 januari 1999 is vastgesteld.Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van 24 april 2007secretaris, burgemeester,A. van Walstijn Sj. KremerToelichting op het Instellingsbesluit commissie naamgeving.1 AlgemeenNamen toekennen aan delen van de openbare ruimte is om
verschillende redenen van belang. Zo maakt de indeling van een gemeente in
straten het mogelijk dat enerzijds burgers en anderzijds dienstverlenende
instanties als politie, brandweer, ambulance en posterijen zich snel kunnen
oriënteren in een gemeente. Ook is de indeling van een gemeente in straten voor
de gemeente zelf van belang. In vrijwel alle ge-meentelijke registraties komen
immers namen voor en wordt gesorteerd op de alfanumerieke volgorde van
namen.Namen voor de openbare ruimte ontstaan echter niet zomaar. Namen moeten
immers worden toegekend; er moeten namen worden bedacht. Daarbij dienen deze
namen aan allerlei eisen te voldoen. Zo moeten de namen bijvoorbeeld bruikbaar
zijn in de spreektaal en uniek in de desbetreffende gemeente. Ook is een
bepaalde systematiek bij het geven van namen onontbeerlijk. Gelet op het belang
van goede naamgeving en de ingewikkeldheid daarvan verdient het aanbeveling de
naamgeving op te dragen aan een gemeentelijke commissie en wel de commissie
naamgeving.De commissie is gehouden aan de beleidsregels die het college ten
aanzien van de naamgeving en nummering heeft vastgesteld (zie hiervoor paragraaf
10 van de algemene toelichting op de Modelverordening naamgeving en
nummering).De commissie dient tevens rekening te houden met de afspraken die de
VNG heeft gemaakt met PTT Post BV [PTT Post is opgegaan in TNT
Post](circulairenummer 91/30, kenmerk AJZ/102328, d.d. 5 april 1991). De
aanleiding tot deze afspraken was het terughoudende beleid van TNT Post om
wijzigingen aan te brengen in het postcodesysteem. Er is afgesproken dat
gemeenten niet nodeloos wijzigingen in de naamgeving aanbrengen die tot
wijzigingen in het postcodesysteem noodzaken. Hiervan was bijvoorbeeld sprake
toen een Friese gemeente besloot de namen van straten en woonplaatsen in het
Fries om te zetten. Indien een gemeente zich niet aan de afspraak houdt om de
naamgeving niet nodeloos te wijzigen, worden de kosten die TNT Post als gevolg
hiervan moet maken bij het gemeentebestuur in rekening gebracht. Ook is
afgesproken dat een gemeentebestuur zo spoedig mogelijk overleg met TNT Post
pleegt over zijn voornemen om wijzigingen aan te brengen in de naamgeving, die
gevolgen hebben voor het postcodesysteem (zie verder over dit onderwerp het
VNG-handboek ‘Benoemen, nummeren en begrenzen’ en het algemeen deel van de
toelichting op de Modelverordening naamgeving en nummering).De bevoegdheid tot
het toekennen van namen aan de openbare ruimte berust bij het college van
burgemeester en wethouders. Op basis van artikel 84 van de Gemeentewet kan het
college de commissie naamgeving instellen, die het college ten behoe-ve van deze
taak adviseert. De commissie naamgeving kan naar eigen inzicht en op basis van
de eerder door het college vastgestelde beleidsregels namen bedenken voor delen
van de openbare ruimte. Op dit gebied bestaan immers geen voorschriften of
richtlijnen van hogere overheden.2 Artikelsgewijze
toelichtingArtikel 2 TaakDe commissie naamgeving geeft niet
alleen namen aan woonplaatsen, wijken en buurten. Ook het toekennen van namen
aan delen van de openbare ruimte en zonodig aan gemeentelijke bouwwerken behoort
tot haar taak.Artikel 3 Samenstelling en lidmaatschapIn het kader van de
dualisering kunnen sinds 7 maart 2002 in de commissie naam-geving geen
raadsleden meer plaatsnemen (zie artikel 84, tweede lid, juncto artikel 83,
tweede lid van de Gemeentewet). De beheerder van de gemeentelijke
basisregistratie adressen opnemen als lid van de commissie was tot voor kort
niet gebruikelijk, maar door de voortschrijdende informatisering is dat
noodzakelijk geworden.Artikel 4 VoorzitterDe commissie naamgeving is een commissie van
advies aan het college. Hierdoor verdient het aanbeveling om het commissielid
dat lid is van het college van burgemeester en wethouders te benoemen als
voorzitter van de commissie.Artikel 5 SecretarisDe ambtelijk secretaris en de plaatsvervangend
ambtelijk secretaris worden aangewezen door het college. Zij zijn geen lid van
de commissie. Het verdient aanbeveling dat deze personen uit het ambtelijk
apparaat (bij voorkeur Geo-Informatie/ Burgerzaken) afkomstig zijn. Zodoende kan
een deskundige worden aangewezen voor de functie van ambtelijk secretaris en die
van plaatsvervangend ambtelijk secretaris. Ook van de plaatsvervangend ambtelijk
secretaris wordt immers verwacht dat hij de commissie desgevraagd van advies
dient.Artikel 7 DeskundigenIndien de ambtelijk secretaris en
plaatsvervangend ambtelijk secretaris afkomstig zijn uit het ambtelijk apparaat
en de afdeling VROM is vertegenwoordigd is doorgaans al zoveel deskundigheid in
de commissievergaderingen bijeengebracht dat het uitnodigen van andere
deskundigen uit het ambtelijk apparaat kan worden beperkt.Artikel 8 WerkwijzeDe commissie wordt in ieder geval door de
voorzitter of op verzoek van het college bijeengeroepen wanneer nieuwe namen
moeten worden toegekend of namen herzien. Herziening van namen kan onder andere
wenselijk zijn als gevolg van een gewijzigde verkeerssituatie, waardoor de
bestaande naamgeving of de vindbaarheid van panden bemoeilijkt is..1Toelichting op de 'Verordening naamgeving en nummering
(adressen)'A. Algemeen1. Functie van het adresHet
adres vervult in het maatschappelijk verkeer een belangrijke functie. Vooreerst
is het adres het middel om personen (woonadres), bedrijven (zetel- of
vestigingsadres) of gebouwen (objectadres) vindbaar te maken. Dat is niet alleen
van belang voor hulpdiensten, zoals brandweer, politie, ambulance en
postbezorging, maar ook voor het uitvoeren van activiteiten door de overheid.
Daarbij moet worden gedacht aan bijvoorbeeld oproepen van stemgerechtigden, het
toezenden van belastingaanslagen, alsmede de uitvoering van het
vaccinatiebeleid, het regelen van de zuigelingenzorg, toezicht op de leerplicht,
het verlenen van subsidies, enzovoorts. In alle velden van gemeentelijke zorg is
het adres nodig om beheers- en beleidstaken uit te voeren.Dit impliceert dat het adres in vrijwel alle officiële documenten voorkomt: van
bouwvergunning tot huursubsidiebeschikking, van notariële akte tot rechtelijk
vonnis en van rijbewijs tot paspoort. Zonder objectadres, vestigingsadres of
woonadres, al dan niet als onderdeel van dezogeheten NAW-gegevens, kan de
gemeenten nog nauwelijks stukken afgeven. Deze documenten worden opgemaakt met
gegevens uit daartoe ingerichte geautomatiseerde systemen, maar de gegevens uit
authentieke documenten zijn op hun beurt weer invoer voor geautomatiseerde
systemen van andere gemeentelijke afdelingen of overheden. Het adres is meestal
de grondslag van deze geautomatiseerde systemen. Dit betekent dat de
adresgegevens niet alleen de toegangs- of ontsluitingsgegevens zijn van deze
systemen, maar tevens is het adres het gegeven waarop wordt geordend, gesorteerd
en waarmee selecties worden gemaakt. Kortom, het adres is in termen van
dienstverlening, opmaken van documenten en het registreren van gegevens
onmisbaar in het binnengemeentelijk en interbestuurlijk verkeer.Binnen het openbaar bestuur wordt op alle niveaus de functie van het adres,
binnen het geheel van de overheidsinformatievoorziening, behoorlijk onderschat.
Onderschatting in termen van dienstverlening aan de burgers (onder andere ook
hulpdiensten), de informatie-uitwisseling, doelmatig en doeltreffend beheer,
lastenverlichting, hergebruik van gegevens, eenmalige inwinning en zeker niet in
de laatste plaats de efficiëntie en effectiviteit bij het vormgeven, uitvoeren
en evalueren van beleid. Ter nadere oriëntatie wordt onderstaand ingegaan op de
rol van het adres bij dienstverlening, in overheidsdocumenten en in
overheidsregistraties2. Adres en dienstverleningHet
adres als toegang tot overheidsinformatie is met name van belang voor hen die
diensten van de gemeente afnemen. Voor een uittreksel uit de
gebouwenregistratie, het verstrekken van inlichtingen over de
onroerendezaakbelasting, het verstrekken van bestemmingsplaninformatie, het
aanvragen van bouw- en milieuvergunningen, vragen over objectgebonden subsidies
of het raadplegen van de kadastrale gegevens zullen burgers, bedrijven en
instellingen vrijwel altijd een adres (moeten) opgeven. Door een deskundig
ambtenaar kan op basis van het adres uit een daartoe ingericht
registratiesysteem deugdelijke informatie worden verstrekt.Veel lastiger wordt het als de burger met vragen komt die raadpleging van
meerdere gemeentelijke registraties noodzakelijk maakt. Er moeten dan op basis
van het adres koppelingen worden gelegd tussen deze registraties. Gaat het
bijvoorbeeld om het leggen van een koppeling tussen bevolking en de
gebouwenregistratie, dan zou in principe het A-nummer (per 01-01-2006 het
BurgerServiceNummer) uit de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens
(GBA) moeten worden gerelateerd aan het identificatienummer van een gebouw. Deze
relaties tussen identificaties zijn alleen te maken door hetzelfde adres uit
beide bestanden bij elkaar te zoeken en vervolgens de gevonden informatie
(records) aan elkaar te relateren. De adresgegevens moeten dan wel tot op de dag
nauwkeurig (actueel, betrouwbaar en compleet) in beide registraties voorkomen.
Dat laat binnen de huidige registraties te wensen over.Het is zeker niet denkbeeldig dat de burger een vraag stelt die niet alleen
gebruikmaking van verschillende gemeentelijke registraties noodzakelijk maakt,
maar waarbij tevens gebruik moet worden gemaakt van registraties van buiten de
gemeentelijke organisatie. Zoals de kadastrale registratie van het Kadaster of
de bestanden van de Kamers van Koophandel en de Belastingdienst. Ook dan moet
het adresgegeven in registraties van verschillende overheden actueel,
betrouwbaar en compleet zijn bijgehouden. Dat is vaak niet het geval.Ondanks het feit dat het adres de ‘harde kern’ is van het stelsel van
overheidsregistraties(1) is lijkt het slecht gesteld met de juistheid van
adressen in de registraties van overheden. Tot op heden worden in de
verschillende overheidsregistraties adressen nog op willekeurige momenten, naar
eigen inzicht van de beheerder, met verschillende specificaties en met
afwijkende actualiteit, compleetheid en betrouwbaarheid verwerkt. Koppelingen
tussen verschillende overheidsregistraties worden daardoor niet zelden verkeerd
gelegd of zijn soms in het geheel niet mogelijk. Dat staat bijvoorbeeld een
goede dienstverlening aan de burger en een snelle uitvoering van gemeentelijke
taken in de weg.Er bestaat een nauwe relatie tussen officiële documenten en
registraties. Documenten worden vaak opgemaakt met gegevens uit geautomatiseerde
systemen, maar omgekeerd worden registraties bijgewerkt op basis van officiële
documenten. In de volgende twee paragrafen wordt daar nader op ingegaan.3. Adres en
overheidsregistratiesDoor foute adresgegevens in
documenten zijn registraties matig koppelbaar, slecht toegankelijk, moeilijk
onderhoudbaar en wordt foutieve informatie verstrekt. Dat leidt bijvoorbeeld tot
onnodige bezwaarschriften, foute beslissingen, onevenredig veel
capaciteitbeslag, te hoge systeemkosten, extra overleg, etc. Ongerief op alle
niveaus dus. Niet onvermeld mag blijven dat in de loop van de tijd voor de
verschillende overheidsregistraties totstandgekomen wet- en regelgeving voor een
belangrijk deel heeft bijgedragen aan dit ongerief. De belangrijkste
overheidsregistraties zijn tot op heden in wetgevende zin (onder andere
systeemspecificaties) nooit als een logische eenheid beschouwd. Er zijn door de
rijksoverheid zelfs verschillende adresstandaards ontwikkeld, waarvan het
gebruik binnen het openbaar bestuur bovendien verplicht is voorgeschreven
(NEN-norm en GBA-norm). De registratie van adressen en het
interbestuurlijkgebruik daarvan moet dus met de nodige (wettelijke) zorg worden
omgeven. De zogeheten authentieke registraties – waarover zo meer – zullen
daarin verbetering moeten brengen. Men moet zich wel bedenken dat het adres, ook
als dat actueel, betrouwbaar en compleet is bijgehouden, in de verschillende
registraties steeds iets anders voorstelt. Het adres in de kadastrale
registratie is aan een andersoortig object gerelateerd dan in de
gebouwenregistratie. Voor de duidelijkheid volgen hieronder enkele
voorbeelden.┌─────────────┬─────────────┬─────────────┬─────────────┐│REGISTRATIE
│ OBJECT │OBJECTIDENT. │TOEGANGSGEG.
│├─────────────┼─────────┼───────────┼─────┼─────────────┤│BELASTING-
│BELASTING- │WOZ-NUMMER │ ADRES ││BESTAND │OBJECT │ │
│├─────────────┼─────────────┼─────────────┼─────────────┤│GEBOUWEN- │VERBLIJFS-
│NUMMER VER- │ ADRES ││REGISTRATIE │EENHEID │BLIJFSEENHEID│
│├─────────────┼─────────────┼─────────────┼─────────────┤│KADASTRALE
│KADASTRAAL │KADASTRAAL │ ADRES ││REGISTRATIE │PERCEEL │PERCEELNUMMER│
│├─────────────┼─────────────┼─────────────┼─────────────┤│GEOMETRISCH
│VASTGOED- │COÖRDINATEN │ ADRES ││BESTAND │ELEMENT │ELEMENT │ │
│├─────────────┼─────────────┼─────────────┼─────────────┤│GEMEENTELIJKE│NATUURLIJK
│A- EN SOFINR │ ADRES ││BASISREGISTR.│PERSOON │(BS-NUMMER) │
│├─────────────┼─────────────┼─────────────┼─────────────┤│HVS-REGISTERS│RECHTS-
│KVK-NUMMER │ ADRES ││KVK │PERSOON │ │
│└─────────────┴─────────────┴─────────────┴─────────────┘Afbeelding 1.
Overzicht objecten, objectidentificaties en toegangsgegevensElke registratie bevat doorgaans één soort object van registratie. In de
WOZ-bestanden (waardering onroerende zaken) is het object van registratie het
‘belastingobject’, in de kadastrale registratie wordt het object gevormd door
het ‘kadastraal perceel’, terwijl in de geometrische bestanden het object van
registratie wordt gevormd door ‘het element’. In de gebouwenregistratie is het
object van registratie ‘de verblijfseenheid’ en bij handels-, verenigingen- en
stichtingenregistratie vormt de ‘rechtspersoon’ het object van registratie. In
een geautomatiseerde registratie wordt elk afzonderlijk object van registratie
geïdentificeerd of aangeduid met een unieke code, de zogeheten
objectidentificatie. In het belastingenbestand is dat het ‘WOZ-nummer’ en in de
gebouwenregistratie zou dat het ‘verblijfseenheidnummer’ moeten zijn, terwijl in
het geometrisch bestand het vastgoedelement (bijvoorbeeld gebouw) wordt voorzien
van een set coördinaten of een vlak met bijbehorende gegevens. In de kadastrale
registratie wordt aan het perceel een kadastrale aanduiding meegegeven. Ook in
andere bestanden dan die voor vastgoed komt deze unieke aanduiding per object
voor. Zo wordt bijvoorbeeld in de GBA een natuurlijk persoon aangeduid met een
‘A-nummer’ en met het ‘sofi-nummer’ (per 01-01-2006 BSN), terwijl in de
bestanden van de Kamers van Koophandel aan elke rechtspersoon een ‘KVK-nummer’
is toegekend. In afbeelding 1 is een en ander overzichtelijk weergegeven. Het
adres zal doorgaans in de zes beschreven registraties wel te vinden zijn, maar
de daaraan gerelateerde gegevens zijn niet altijd bruikbaar. Het adres leidt
bijvoorbeeld in het belastingbestand en in de kadastrale registratie naar een
aantal kadastralepercelen, maar het zal niet in beide gevallen om dezelfde
percelen gaan. In het belastingbestand worden kadastrale percelen gevonden die
behoren tot het WOZ-object. In de kadastrale registratie daarentegen gaat het om
percelen die behoren tot de onroerende zaak. Daar kunnen grote afwijkingen
tussen bestaan. Waakzaamheid is geboden bij het leggen van relaties op basis van
het adres. Voor verdere informatie wordt verwezen naar het VNG-handboek
‘Benoemen, nummeren en begrenzen’.4. Adres en brondocumentenAls adresgegevens in
vrijwel alle overheidsregistraties voorkomen, dan moeten die gegevens ook in tal
van (bron)documenten zijn terug te vinden. Als er foutieve of niet actuele
adressen in deze brondocumenten worden verwerkt, dan leidt dat tot fouten in de
registratie.Dat heeft gevolgen voor de interbestuurlijke informatievoorziening.
Louter als voorbeeld – er zijn vele andere voorbeelden voorhanden – wordt in
deze paragraaf de opname van een adres in notariële akten beschreven. In
notariële akten betreffende onroerende zaken issprake van een beschrijving van
de feitelijke toestand (onder andere het adres, aard en feitelijke gesteldheid).
De feitelijke omschrijving dient om de bedoeling van partijen bij de overdracht
van een onroerende zaak beter tot uitdrukking te brengen en met name door
deplaatselijke ligging, aard en gebruik nader aan te duiden of door de
terreinkenmerken te beschrijven. Deze feitelijke omschrijving geeft maar al te
vaak – in termen van bijvoorbeeld aard, gebruik en adres – de feitelijkheden
vaak niet goed weer. De in de notariële akte opgenomen feitelijke omschrijving
van partijen komt regelmatig niet overeen met de door de gemeente formeel
vastgestelde feitelijkheden. De overdracht van de onroerende zaak zelf zal daar
doorgaans weinig hinder van ondervinden, maar via de akte komen foutieve
adressen en onjuiste weergave van aard en gesteldheid in de kadastrale
registratie terecht. De kadastrale informatiewordt op grote schaal binnen het
openbaar bestuur gebruikt, inclusief de feitelijke gegevens die afwijken van de
door de gemeentelijk vastgestelde feitelijkheden. Als voorbeeld een in een
notariële akte aangetroffen omschrijving:‘… winkelruimte met drie bovenliggende woningen cum annexis …, zoals ter
plaatsekennelijk is aangegeven met Dorpsstraat 10 en 11 te Zunderdorp …(2)Een blik in de Gebouwenkartotheek maakt duidelijk dat hier sprake is van een
winkelwoning (winkel met achterliggende woning) met slechts één bovenliggende
woning. De woning op de eerste etage heeft via een zogeheten door de gemeente
uitgevoerde herbeschrijving een bedrijfsbestemming gekregen en is onderdeel van
de winkel geworden. De woning achter de winkel heeft haar bestemming gehouden.
De woningen op de tweede en derde verdieping zijn eveneens via een
herbeschrijving samengevoegd tot één woning. Het gaat dus feitelijk om een
winkel op de begane grond en eerste verdieping met een achterliggende woning op
de begane grond, alsmede om één woning gelegen op de tweede en derde verdieping.
Controle van de in de akte genoemde plaatselijke aanduiding met het
adressenbestand van de gemeenten geeft aan dat nummer 10 is opgedeeld in 10a en
10b, respectievelijk 10a voor de winkelwoning en 10b voor de woning liggende op
de tweede en derde verdieping. Nummer 10 bestond dus vóór het opmaken van de
akte al niet meer. Nummer 11 is door de gemeente nooit uitgegeven. De oneven
nummers liggen trouwens aan de overzijde van de straat. De vervreemder bleek het
nummer eigenhandig op de gevel te hebben aangebracht. Het toekennen van een
nummering aan het bijgebouw was destijds door de gemeente geweigerd, omdat de
bouwkundige staat van het gebouw een bedrijfs- of woonbestemming niet toeliet.
Door het zelf aanbrengen van een niet-bestaand nummer wordt gesuggereerd dat het
bijgebouw een officiële bestemming of status heeft.De notaris zou eigenlijk niet uitsluitend moeten afgaan op de feitelijke
toestand, zoals die door de voor hem verschijnende partijen wordt aangereikt.
Het geeft vaak meer verwarring dan duidelijkheid. De notaris zou eigenlijk
verplicht het gemeentelijk adressenbestand moetenraadplegen, maar een sluitende
en landsdekkende gemeentelijke registratie van adressen is (nog) niet
voorhanden. In gevallen dat een gemeente wel over een dergelijk bestand
beschikt, dan is dat voor de notaris niet of niet eenvoudig toegankelijk. De
vraag rijst zelfs ofde notaris in de toekomst hier wel de actiefste rol zou
moeten vervullen. De makelaar zou er immers voor kunnen zorgdragen dat aan het
koopcontract een uittreksel uit het gemeentelijk adressenbestand wordt
toegevoegd. Maar ook voor de makelaar geldt vooralsnog dat hetgemeentelijk
adressenbestand – als het er al is – niet eenvoudig toegankelijk is.Het is een van de vele voorbeelden van de functie van het adres in
brondocumenten, waaruit blijkt dat de gemeente de naamgeving en nummering met de
nodige zorg dient te regelen endat deze gegevens voor derden op eenvoudige wijze
toegankelijk moeten worden gemaakt. Dit alles is afhankelijk van het nauwgezet
benoemen van delen van de openbare ruimte (gemeentenaam, woonplaatsnaam en
naamgeving openbare ruimte) en het nummeren van objecten (gebouwen, ligplaatsen,
standplaatsen en omheinde terreinen). Er zijn maar een beperkt aantal gemeenten
die terzake beleidsregels hebben vastgesteld. Vandaar dat het VNG-handboek over
naamgeving en nummering handreikingen voor het opstellen van beleidsregels
bevat. De VNG onderzoekt thans of het opstellen van VNGmodelbeleidsregels
realiseerbaar is.5. Adres en het stelsel van
basisregistratiesHet is nog nooit goed in kaart
gebracht, maar deelonderzoeken hebben aangetoond dat nietsluitende procedures
inzake het toekennen van adressen en de slechte registratie daarvan leidt tot
extra capaciteitsbeslag, rentederving, afbreukrisico, ontevreden burgers,
beroep- en bezwaarschriften en dergelijke. Het is overigens een probleem dat de
gemeenten – wegens tal van (wettelijke) belemmeringen – niet zelf kunnen
oplossen. Door het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
(BZK) is daarom kortgeleden het initiatief genomen om te komen tot het
stroomlijnen van basisgegevens binnen de overheid. Voorlopig is gekozen voor zes
belangrijke registraties, want niet alles kan tegelijkertijd. Gewerkt wordt aan
het stroomlijnen van gegevens over personen (GBA), rechtspersonen(handels-,
verenigingen- en stichtingenregister van de Kamers van Koophandel),
eigendomsgegevens inzake onroerende zaken (Kadaster), geometrische gegevens
(topografische kaart en mogelijk ook de GBKN), gebouwgegevens (door gemeenten op
te bouwen) en adresgegevens (door gemeenten op te bouwen). Deze zes registraties
worden verheven tot zogeheten authentieke basisregistraties, waaronder wordt
verstaan: ‘een door de overheid officiële als zodanig aangewezen registratie van
gegevens, die in hun soort de enige grondslag vormen voor de uitvoering van
overheidstaken’. De basis voor dit stelsel van basisregistraties is het adres,
dat moet worden gezien als het enige verbindende element tussen deze
basisregistraties (zie ook paragraaf 3 van deze algemene toelichting).Dit
betekent dat de gemeente op termijn of krachtens wet in ieder geval de
registratie van adressen moet gaan bijhouden en dat de rest van de overheid deze
adresgegevens niet meer zelf mag verzamelen en registreren en verplicht gebruik
moet maken van de gemeentelijke authentieke basisregistratie adressen.6. Wettelijke grondslagTot 1
januari 1994 was de plicht van gemeenten om een systematische registratie van
adressen bij te houden geregeld in artikel 41 e.v. van het Besluit
bevolkingsboekhouding. In dit artikel wordt aan de afdeling Bevolking opgedragen
een woningregister (actueel registervan adressen) bij te houden. Het Besluit
bevolkingsboekhouding geeft niet aan welk organisatieonderdeel de benoeming van
namen aan de openbare ruimte en het nummeren van objecten moest uitvoeren. In
veel gemeenten is deze taak ook nooit door de afdeling Bevolking(Burgerzaken)
uitgevoerd. Het Besluit bevolkingsboekhouding spreekt verder uitsluitend over
‘systematisch nummeren’ en niet over ‘namen’. In de afgelopen jaren is men ervan
uitgegaan dat de naamgeving werd geregeld in artikel 174 van de Gemeentewet
1851. Nader onderzoek heeft uitgewezen dat het zeer twijfelachtig is dat artikel
174 ook de naamgeving van de openbare ruimte omvatte (zie hiervoor verder de
VNG-publicatie ‘Benoemen, nummeren en begrenzen’). Na invoering van de GBA, die
niet meer is geordend op adres- maar op basis van subjectgegevens, is ook het
belang van de afdeling Burgerzaken om zelf de naamgeving en nummering te regelen
sterk afgenomen. Men hoeft ook geen woningregister meer bij te houden. In de
afgelopen jaren is deze taak in veel gemeenten dan ook overgegaan naar de
afdeling die met de gemeentelijke vastgoedregistratie is belast, bijvoorbeeld de
afdeling Vastgoed- of Geo-informatie. Een goed verdedigbare stap, omdat het
uitwerken van bouwkundige plannen tot straten en nummers, het vervaardigen van
naamtekeningen en nummerkaarten en handhaven van de toegekende en geplaatste
naam- en nummerborden geen taak is die bij uitstek door de afdeling Burgerzaken
dient te gebeuren. In toenemende mate kiezen gemeenten ervoor om de naamgeving
en nummering onder te brengen bij een organisatieneutrale (onafhankelijke en
dienstverlenende) afdeling.In de Gemeentewet 1992 wordt het benoemen van de openbare ruimte en het nummeren
van objecten onderdeel van de huishouding van de gemeente. De bevoegdheid van de
raad om de huishouding van de gemeente vorm te geven is geregeld in artikel 124,
eerste lid, Grondwet en in de Gemeentewet in de artikelen 108, eerste lid en
147. Kortom, het regelen van de huishouding van de gemeenten en de bevoegdheid
tot het maken van een verordening inzake het toekennen van namen en nummers
behoort tot de autonome bevoegdheidvan de gemeenteraad. Ook daar is verandering
in gekomen in het kader van het dualistische stelsel. De kern van het dualisme
is de ontvlechting van de positie en bevoegdheden van de raad en het college. De
kaderstellende en controlerende bevoegdheden worden bij de raad gelegd en de
bestuursbevoegdheden worden bij het college geconcentreerd. Er kunnen drie typen
bestuursbevoegdheden worden onderscheiden: de bestuursbevoegdheden die in de
Gemeentewet zijn opgenomen, de bestuursbevoegdheden in medebewindwetten en de
autonome bevoegdheden. De bestuurlijke bevoegdheden die in de Gemeentewet zijn
opgenomen zijn metde inwerkingtreding van de Wet dualisering van het
gemeentebestuur (Stb. 2002, 111) bij het college gelegd. De bevoegdheden die in
medebewindwetten, zoals de Wet gemeentelijke basisadministratie
persoonsgegevens, zijn opgenomen, zullen door een wetsvoorstel dualisering
gemeentelijke medebewindbevoegdheden aan het college worden toegekend. Dit
wetsvoorstel is in voorbereiding en zal naar verwachting in 2003 in werking
treden. Voor de toekenning van de autonome bestuursbevoegdheden aan het college
is een grondwetswijziging noodzakelijk. Deze grondwetswijziging zal nog enige
tijd op zich laten wachten, aangezien dit wetsvoorstel nog in voorbereiding is
en daarna in twee lezingen door de Tweede Kamer en Eerste Kamer moet worden
aanvaard.De naamgeving en nummering kan aangemerkt worden als een autonome
bestuursbevoegdheid. Deze bevoegdheid blijft dus nog bij de raad liggen. Pas na
de aanvaarding van de grondwetswijziging en een wijziging van de artikelen 108
en 147 van de Gemeentewet kan deze bevoegdheid aan het college worden toegekend.
Wel kan de raad ervoor kiezen – zij doet daar ook verstandig aan – om
vooruitlopend op deze wijziging de bevoegdheid tot naamgeving en nummering aan
het college te delegeren. Ter volmaking van het dualistische stelsel ligt dit
ook in de rede. Wel blijft ook in het dualistische stelsel de verordende
bevoegdheid bij de raad liggen. Dit betekent dat de bevoegdheid tot vaststelling
van een verordening op de naamgeving en nummering bij de raad blijft berusten.
De raad kan er echter ook nu al voor kiezen om de verordende bevoegdheid ter
zake van naamgeving en nummering op grond van artikel 156 Gemeentewet ook aan
het college te delegeren.7. Naamgeving door
medeoverhedenHet komt nog steeds voor dat
niet-gemeentelijke overheden namen geven aan delen van de openbare ruimte.
Zonder overleg met de gemeenten worden bijvoorbeeld door Rijkswaterstaat namen
bedacht voor viaducten, bruggen, tunnels, afritten en
verkeersknooppunten.Rijkswaterstaat beschikt niet over een wettelijke
bevoegdheid om namen aan deze objecten toe te kennen, omdat deze objecten
onderdeel zijn van de openbare ruimte in de gemeente. In de is immers bepaald
dat het anderen verboden is delen van de openbare ruimte te benoemen en nummers
aan objecten toe te kennen. Wel zouden de hogere overheden deze bevoegdheid aan
zich kunnen trekken, maar daarvoor is wel een bijzondere wetsbepaling nodig. Tot
de invoering van een dergelijk wetsbepaling zal het wel nooit komen, omdat dit
een onderwerp is dat tot de gemeentelijke huishouding behoort en daarmee tot de
gemeentelijkeautonomie.Er zijn voorbeelden van gemeenten die hierover fikse aanvaringen hebben gehad
met andere overheden. Na ampel beraad moesten deze overheden toegeven, dat zij
geen wettelijke bevoegdheid hebben tot het toekennen van namen. Gemeenten
handelen overigens nietvoortvarend als het gaat om het bestrijden van naamgeving
van de openbare ruimte door medeoverheden en dat leidt tot precedentwerking. De
gemeente heeft in principe de bevoegdheid andere overheidsinstanties te dwingen
eventueel door hen toegekende en zichtbaar ter plaatse aangegeven namen voor
delen van de openbare ruimte in te trekken. De vraag is of dat een goede
werkwijze is. Beter is het om voortaan in vroeg stadium zelf met naamvoorstellen
te komen. Oude gevallen van naamtoekenning door derden alsnog laten intrekken
heeft weinig zin; een reeds geaccepteerde officieuze naam kan dan beter worden
geformaliseerd door alsnog voor deze naam een naambesluit te nemen. Dat besluit
moet ook worden toegezonden aan de overheid die deze naam destijds ten onrechte
heeft toegekend. Gemeenten zouden deze twee mogelijkheden vaker moeten
toepassen, maar van deze mogelijkheden wordt te weinig gebruikgemaakt. Het
toepassen van bevoegdheid tot intrekking van officieuze namen is pas aan de orde
als men de voorstellen en oplossingen van de gemeente doelbewust negeert8. Modelverordening en
uitvoeringsvoorschriftenOp aandringen van onder
andere gemeentelijke vastgoeddeskundigen en coördinatoren Informatievoorziening
en Automatisering (I&A) is bij het opstellen van de modelverordening voor
naamgeving en nummering de mogelijkheid opgenomen om verschillende zaken
vanuitvoerende aard in afzonderlijke uitvoeringsvoorschriften te regelen. Dit
komt de overzichtelijkheid van de verordening ten goede.
Uitvoeringsvoorschriften kunnen per gemeente verschillen en zijn derhalve maar
op enkele onderdelen uitgewerkt. Gemeenten dienen deze uitvoeringsvoorschriften
aan te vullen met bepalingen die aansluiten bij de situatie in de gemeente.9. Algemene wet bestuursrechtHet
toekennen van een naam of een nummer op grond van de verordening is een
beschikking in de zin van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). De beschikking
zal aan de formele en materiële eisen van de Awb moeten voldoen. Op grond van de
Awb is het mogelijk tegen een beschikking een bezwaarschrift in te dienen bij
het beschikkende bestuursorgaan. Daarna staat de mogelijkheid open om een
beroepschrift in te dienen bij de sector Bestuursrechtvan de
arrondissementsrechtbank. Het besluit tot hernummering of tot intrekking van een
nummer is ook een beschikking. In geval van naamgeving rijst vaak de vraag of er
wel sprake is van een beschikking. Deze vraag kan bevestigend worden beantwoord,
omdat het besluit zich richt op bepaalde, concreet aanwijsbare objecten en het
besluit gebaseerd is op een publiekrechtelijke regeling, die een gedoogplicht
inhoudt voor de rechthebbende op onroerende zaken in verband met het op deze
objecten aanbrengen van naam- en nummerborden. Op grond van deze verordening zal
derhalve in de regel sprake zijn van een beschikking tot naamgeving. Indien een
aanvraag tot naamgeving of nummering afgewezen zou moeten worden of eenbesluit
tot naamgeving of nummering een belanghebbende treffen zou, moet worden bezien
of artikel 4:7 dan wel artikel 4:8 van de Awb van toepassing is. Deze artikelen
houden de verplichting in de aanvrager of belanghebbende te horen voordat het
besluit wordt genomen.10. BeleidsregelsHet college kan
met betrekking tot de aan haar opgedragen taken in de verordening naamgeving en
nummering beleidsregels vaststellen. Andere gemeentelijke bestuursorganen,
waaronder de commissie voor de naamgeving, moeten bij de uitoefening van hun
bevoegdheden rekening houden met deze beleidsregels. Deze regels gaan
bijvoorbeeld over de wijze waarop belangen worden afgewogen, de methode waarop
feiten worden vastgesteld of over de in acht te nemen uitgangspunten. Het
vaststellen van beleidsregels ten aanzien van het toekennen van namen aan delen
van de openbare ruimte en het toekennen van nummers aan objecten is aan te
bevelen. In de afgelopen periode is, bij de behandeling van beroeps- en
bezwaarschriften en bij beroep op de administratief rechter, het ontbreken van
een vast gemeentelijk beleid (vastgestelde beleidsregels) nadelig gebleken. In
de VNG-publicatie ‘Benoemen, nummeren en begrenzen’ worden handreikingen gedaan
die richtinggevend zijn voor de ontwikkeling en vormgeving van een vast
gemeentelijk beleid inzake naamgeving en nummering.Het hanteren van de door het
bestuursorgaan vastgelegde beleidsregels impliceert dat het bestuursorgaan ook
aan deze regels is gebonden. Afwijken van de gestelde regels is niet zonder meer
mogelijk. Wijziging van de beleidsregels is slechts mogelijk met inachtneming
van het zorgvuldigheidsbeginsel. Bovendien kunnen burgers rechten aan de
vastgestelde beleidsregels ontlenen. Afwijking van de vastgestelde beleidsregels
zonder voldoende motivering is strijdig met het vertrouwensbeginsel.11. Regelen van de gevolgenBij
het gebruik van de bevoegdheid tot naamgeving en nummering moet het college
rekening houden met de belangen van met name bewoners en bedrijven. Wijziging
van de naam of het nummer treft de belangen van bewoners en bedrijven. In
bepaalde gevallen kan er sprake zijn van een gemeentelijke gehoudenheid tot het
regelen van de gevolgen van de wijzigingsbesluiten. Een aantal punten is hierbij
van belang:
1. Tussen het besluit tot wijziging en de uitvoering van de wijziging
dient voldoende tijd te liggen, zodat de bewoners en de bedrijven zich
op de gewijzigde naam of het veranderde nummer kunnen voorbereiden. Hoe
langer deze periode is, hoe minder de gemeente gehouden is tot
compenserende maatregelen. Deze periode kan voor gewone gevallen als een
redelijke voorbereidingsperiode worden gezien. Gevallen die hiervan
afwijken, zoals sterk naar buiten tredende bedrijven met een groot
klantenpotentieel, moeten op zichzelf worden bezien. In het algemeen
verdient het aanbeveling in een vroeg stadium contact op te nemen met de
betrokken bedrijven. De Awb kent deze verplichting op grond van artikel
4:8.
Indien de wijziging bewoners betreft en er een korte
voorbereidingsperiode geldt, is het beschikbaar stellen van een aantal
adreswijzigingskaarten (of een evenredige vergoeding hiervoor) in de
meeste gevallen een redelijke vorm van schadeloosstelling
Bedrijven die ook bij een redelijke voorbereidingsperiode onevenredig in
hun belangen worden getroffen, kunnen een aanspraak maken op vergoeding
van een deel van de kosten die ze maken. Daarbij zijn de volgende
aspecten te overwegen:a. de bevoegdheid van de gemeente om tot wijziging
te besluiten;b. het maatschappelijk risico dat een bedrijf
dientengevolge toe te rekenen is;c. de lengte van de
voorbereidingsperiode;d. de specifieke aspecten van het bedrijf;e. de
voorraad naar buiten gerichte kantoorbescheiden en productonderdelen met
adresvermelding;f. de actualiteit van de onder e genoemde zaken;g. het
gemiddelde gebruik of de omzet per tijdsperiode van de onder e genoemde
zaken;h. de mogelijkheid tot bedrijfseconomische en fiscale afschrijving
van de onder e genoemde zaken.B. Artikelsgewijze
toelichting
Artikel 1-Artikel 2Na lange periode van discussie over de bevoegdheid tot het
vaststellen van de gemeentenaam is de Gemeentewet 1992 daar duidelijk over.
Artikel 158 van de Gemeentewet bepaalt – ook na de dualisering van het
gemeentebestuur in 2002 – dat de raad de naam van degemeente kan wijzigen. Deze
bevoegdheid geldt ongeacht of de naam eerder bij wet is vastgesteld. De
gemeenteraad zal de gevolgen daarvan, zowel maatschappelijke als financiële, in
zijn besluitvorming mee moeten wegen. Wel moet een raadsbesluit tot wijziging
van degemeentenaam ter kennis worden gebracht van de minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties en het provinciaal bestuur. Tevens is bepaald dat
de in het raadsbesluit genoemde ingangsdatum moet zijn gelegen ten minste een
jaar na de datum van het raadsbesluit. De voorgeschreven termijn van invoering
stelt de minister en het provinciaal bestuur in staat zonodig bepaalde
werkzaamheden uit te voeren. Daarbij moet bijvoorbeeld worden gedacht aan het
vervaardigen van een nieuw of aangepast gemeentewapen en de registratie daarvan
bij de Hoge Raad van Adel. Maar de termijn van een jaar is ook nuttig voor de
gemeente,omdat verandering van de naam de nodige gevolgen zal hebben voor de
administratieve organisatie. Alleen al uit registratieve overwegingen is het
dringend gewenst een nieuwe gemeentenaam op 1 januari te laten ingaan. In de
verordening is het geven van eennaam aan de gemeente niet meegenomen, omdat dit
is geregeld in de Gemeentewet (de gemeentenaam is ook nog geen onderdeel van het
adres).Over de woonplaats en woonplaatsgrens bestaat veel onduidelijkheid. De komgrens,
zoals vervat in de Wegenwet, wordt vaak aangezien voor een woonplaatsgrens, maar
dat is onjuist. De woonplaatsgrens valt soms samen met de komgrens, maar dat is
een gelukkige coïncidentie. Het is veelal onduidelijk waar de grenzen van
woonplaatsen lopen. Wie bijvoorbeeld binnen de gemeente Dronten van
Biddinghuizen naar Swifterbant reist, zal ergens halverwege – men heeft dan de
komgrens al gepasseerd – de woonplaats Biddinghuizen verlaten en woonplaats
Swifterbant binnengaan. De woonplaatsgrens ligt dus veelal in wat in het
spraakgebruik wordt aangeduid met het buitengebied. Toch heeft elke gemeente een
woonplaatsgrens vastgesteld. Destijds heeft PTT Post (hierna te noemen TPG Post)
in overleg met elke gemeente een voorstel gemaakt over de woonplaatsgrenzen. TPG
Post heeft namelijk haar postcoderegistratie gebaseerd op woonplaatsen. Het
gemeentebestuur is vervolgens gevraagd formeel in te stemmen met dit voorstel.
Begin jaren zeventig zijn alle gemeenten – soms na wat aanpassingen –
schriftelijk akkoord gegaan met de voorstellen van TPG Post.De overeengekomen woonplaatsgrens heeft gevolgen voor de gemeente. Gemeenten
moeten bij het toekennen van namen aan delen van de openbare ruimte en het
toekennen van nummers aan objecten namelijk rekening houden met deze
woonplaatsgrenzen. Indien een nummerbeschikking leidt tot wijziging van de
postcoderegistratie – hiervan is sprake als de nummering van een ene woonplaats
doorloopt op het gebied van een andere woonplaats – worden de kosten daarvan bij
de gemeente in rekening gebracht. Er zijn overigens door TPG Post en de VNG
afspraken gemaakt over wijzigingen waarop de kostenverrekening al dan niet van
toepassing is (zie hiervoor het convenant tussen de VNG en PTT Post BV in
hoofdstuk 6, paragraaf 9 van de VNG-publicatie ‘Benoemen, nummeren en
begrenzen’). Er is een aantal gemeenten die de woonplaatsgrenzen, al dan niet in
samenhang met de wijk- en buurtindeling, bij raadsbesluit (hebben) laten
vaststellen. Het streven van de gemeente moet er immers op zijn gericht om
wijzigingen van woonplaatsgrenzen waar mogelijk te voorkomen of tot een minimum
te beperken.Naast het vaststellen van de grenzen van een woonplaats zal ook een naam voor
dat gebied moeten worden bedacht. Het toekennen van namen aan woonplaatsen wijkt
niet af van het proces van naamgeving van de openbare ruimte. Het is ook
wenselijk om dezelfde procedure te volgen. Het benoemen van woonplaatsen komt
relatief zeer weinig voor, maar juist hier geldt dat de naam met zorg moet
worden gekozen. De naam moet veelal generaties lang mee. Het is verstandig om
bij het vaststellen van een woonplaatsnaam vooraf contact op te nemen met TPG
Post (zie ook hoofdstuk 6, paragraaf 9 van de VNG-publicatie ‘Benoemen, nummeren
en begrenzen’).In het kader van de Volkstelling 1971 is tussen gemeenten, de provinciale
planologische diensten en het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) een
gebiedsindeling overeengekomen, die wordt aangeduid met de term ‘CBS-wijk- en
buurtindeling’. Deze indeling werd noodzakelijk geacht, omdat op provinciaal en
landelijk niveau behoefte bestond aan inzicht in de onderverdeling van het
gemeentelijk grondgebied. Sinds 1971 heeft het echter ontbroken aan systematisch
interbestuurlijk overleg over dit onderwerp, waardoor onduidelijkheid kon
ontstaan over de te hanteren wijk- en buurtindeling. Zo is gebleken dat tal van
veranderingen in de wijk- en buurtindeling die door gemeenten zijn doorgevoerd,
niet bekend zijn bij het CBS. Ook is gebleken dat veel van de veranderingen in
de wijk- en buurtindeling wel bij het CBS bekend zijn, maar door het CBS zelf
zijn afgeleid uit de sinds 1980 ingevoerde jaarlijkse opgave van gemeenten. Op
provinciaal en landelijk niveau heeft een en ander geleid tot het ontstaan van
onzekerheid over de actualiteitswaarde en vergelijkbaarheid van aan wijk- en
buurtindelingen gerelateerde gegevens van verschillende gemeenten. Dit heeft het
Interprovinciaal Overleg (IPO) voor de ruimtelijke ordening ertoe aangezet de
minister van Economische Zaken te vragen om het CBS te verzoeken zijn
coördinerende rol qua wijk- en buurtindeling te reactiveren. De minister heeft
dit verzoek ingewilligd. Dit heeft echter tot op heden nog niet geleid tot
nadere bijhoudingsregels voor de wijk- en buurtindeling. Gemeenten dienen zich
dan ook te houden aan de CBS-wijk- en buurtindeling uit 1970. In de verordening
komt derhalve het benoemen van de wijken en buurten terug, wat tot de
bevoegdheid van het college wordt gerekend.In veel gemeenten wordt de wijk- en buurtindeling verfijnd tot bouwblokken. Een
indeling naar bouwblok wordt van belang gevonden voor de verwerving van
onroerende zaken, het bouwblokonderzoek, het uitvoeren van bestemmingsplannen,
het opstellen van voorbereidingsbesluiten, de stratentabellen en het statistisch
onderzoek, maar ook voor de vuilophaaldienst, inentingsdistricten,
gebiedsindeling van sociale instellingen etc. Er bestaan geen voorschriften voor
de aanduiding van bouwblokken. Dit betekent dat gemeenten die de wijk- en
buurtindeling willen verfijnen tot bouwblokken naar eigen inzicht nummers kunnen
hanteren bij het aanduiden van de bouwblokken. De wijknamen worden vaak in een
kleiner lettersoort onder de naam op het naambord weergegeven. Een afzonderlijk
onder het naambord opgehangen wijkbordje heeft overigens de voorkeur.In het derde lid is het benoemen van delen van de openbare ruimte geregeld. De
openbare ruimte omvat meer dan alleen straten, plantsoenen en wegen. Zo worden
bijvoorbeeld ook waterlopen, sierwateren, bruggen, viaducten, metrostations,
dijken, meren en plassen veelal van een naam voorzien. Het benoemen van de
openbare ruimte is een bevoegdheid van het college. Dit benoemt delen van de
openbare ruimte indien dat naar zijn oordeel nodig is, maar de meeste gemeenten
streven ernaar om de totale openbare ruimte van namen te voorzien. De in het
derde lid gehanteerde formulering sluit niet uit dat burgers een aanvraag tot
het benoemen van de openbare ruimte bij het college indienen. Zo’n aanvraag kan
in de regel worden aangemerkt als een verzoek van een belanghebbende om een
besluit te nemen in de zin van artikel 1:3, derde lid van de Awb. Op de
afwikkeling van de aanvraag zijn in iedergeval hoofdstuk 3 en 4 van de Awb van
toepassing (algemene en bijzondere bepalingen over besluiten).De mogelijkheid om namen aan complexen toe te kennen is vooral gericht op
terreinen waar gemeenschappelijke voorzieningen aanwezig zijn. De meest
aansprekende voorbeelden zijn de complexen met begraafplaatsen en sport- en
zwemvoorzieningen.Aan bijvoorbeeld bruggen en viaducten, als onderdeel van de openbare ruimte, kan
de gemeente namen toekennen. Aan bouwwerken worden overigens geen nummers
toegekend, omdat zij geen voor mensen toegankelijke ruimte bevatten.Gebouwen met voorzieningen op het gebied van Welzijn, Sport en Onderwijs (WSO)
zijn voorbeelden van gebouwen ten behoeve van openbaar nut. Op basis van het
zesde lid kan het college hieraan namen toekennen.Het achtste lid bepaalt dat onder vaststellen, toekennen en verdelen, zoals
vervat in het eerste t/m zesde lid, tevens het wijzigen en intrekken wordt
bedoeld. Naar de huidige opvattingen impliceert vaststellen, toekennen en
verdelen dat men ook kan wijzigen en intrekken. Bij de behandeling van beroep-
en bezwaarschriften is dat echter vaak een punt van discussie. Vandaar dat
ervoor is gekozen om over de bevoegdheid tot wijzigen en intrekken een
afzonderlijk lid op te nemen.Artikel 3Dit artikel regelt het toekennen van nummers aan
verblijfsobjecten, ligplaatsen, standplaatsen en complexen door het college.
Hier is niet voor de term ‘huisnummer’ gekozen omdat bij een complex, een
ligplaats en een standplaats niet kan worden gesproken van het nummeren van een
huis. Het toekennen van nummers aan lig- en standplaatsen raakt meer in zwang,
omdat woonschepen en woonwagens wettelijk worden beschouwd als woonruimte in de
zin van de Woningwet.Veelal bestaat een gebouw uit verschillende zelfstandige delen. Voor een goede
bereikbaarheid qua dienstverlening (postbezorging, brandbestrijding,
politiehulp, ambulancediensten etc.) is het noodzakelijk deze zelfstandige delen
van een afzonderlijk nummer te voorzien. De registratie van woonadressen in de
GBA noodzaakt in de meeste gevallen al tot het afzonderlijk nummeren van deze
delen.De in het eerste lid gehanteerde formulering sluit niet uit dat burgers een
aanvraag tot nummertoekenning bij het college kunnen indienen. Ook deze aanvraag
kan in de regel worden aangemerkt als een verzoek van een belanghebbende om een
besluit te nemen in de zin van artikel 1:3, derde lid van de Awb. Op de
afwikkeling van de aanvraag zijn dan ook opnieuw in ieder geval hoofdstuk 3 en 4
van de Awb van toepassing (algemene en bijzondere bepalingen over
besluiten).Het tweede lid bepaalt dat onder toekennen, zoals vervat in het eerste lid,
tevens wijzigenen intrekken moet worden verstaan. Naar de huidige opvattingen
impliceert toekennen dat men ook kan wijzigen en intrekken. Desondanks is dat
bij de behandeling van beroep- enbezwaarschriften vaak een punt van discussie.
Vandaar dat ervoor is gekozen om over de bevoegdheid tot wijzigen en intrekken
een afzonderlijk lid op te nemen.Artikel 4Wanneer een woonplaatsnaam, naam openbare ruimte en
nummeraanduiding door het college zijn vastgesteld kan een adres gevormd worden.
Alleen voor de aangewezen adresseerbare objecten zullen adressen gevormd
worden.Het tweede lid bepaalt dat onder vormen, zoals vervat in het eerste lid, tevens
het wijzigen en intrekken van het gevormde moet worden verstaan. Naar de huidige
opvattingen impliceert vaststellen dat men ook kan wijzigen en intrekken.
Desondanks is dat bij de behandeling van beroep- en bezwaarschriften vaak een
punt van discussie. Vandaar dat ervoor is gekozen om over de bevoegdheid tot
wijzigen en intrekken een afzonderlijk lid op te nemen.Artikel 5Dit artikel regelt dat naamborden overeenkomstig de wens van
het college zullen worden aangebracht. De kosten daarvan komen voor rekening van
de gemeente. In verband met de dienstverlening dienen naamborden door de
gemeente ter plaatse goed zichtbaar te worden aangebracht. Dit is mogelijk door
de naamborden te bevestigen aan gebouwgevels, terreinafscheidingen van derden of
paaltjes die op andermans terrein ten behoeve van de naamgeving mogen worden
geplaatst. Om te voorkomen dat de leesbaarheidvan de aangebrachte naamborden
door hoog opschietend groen, zonneschermen of reclameborden wordt belemmerd, is
bepaald dat de eigenaar ervoor dient te zorgen dat de bedoelde borden vanaf de
openbare weg leesbaar blijven.Het achtste lid bepaalt dat onder aanbrengen, zoals vervat in het eerste t/m
vijfde lid, tevens vervangen en verwijderen moet worden verstaan. Naar de
huidige opvattingen impliceert aanbrengen dat men ook kan vervangen en
verwijderen. Desondanks is dat bij de behandeling van beroep- en
bezwaarschriften vaak een punt van discussie. Vandaar dat ervoor is gekozen om
over de bevoegdheid tot vervangen en verwijderen een afzonderlijk lid op te
nemen.Artikel 6Dit artikel regelt dat naamborden overeenkomstig de wens van
het college zullen worden aangebracht. De kosten daarvan komen voor rekening van
de gemeente. Met het oog op de dienstverlening is het immers noodzakelijk dat de
nummers die door het college zijn toegekend ook ter plaatse terug te vinden
zijn. Dit is mogelijk door de naamborden te bevestigen aan gebouwgevels,
terreinafscheidingen van derden of paaltjes die op andermans terrein ten behoeve
van de naamgeving mogen worden geplaatst. Om te voorkomendat de leesbaarheid van
de aangebrachte naamborden door hoog opschietend groen, zonneschermen of
reclameborden wordt belemmerd, is bepaald dat de eigenaar ervoor dient te zorgen
dat de bedoelde borden vanaf de openbare weg leesbaar blijven.In het tweede lid is vastgelegd dat een object een door het college toegekend
nummer ook feitelijk moet dragen. Daarmee wordt het college de mogelijkheid
geboden toe te zien op de naleving van het aanbrengen van nummers aan
objecten.Het vierde lid bepaalt dat onder aanbrengen, zoals vervat in het eerste lid,
tevens vervangen en verwijderen moet worden verstaan. Naar de huidige
opvattingen impliceert aanbrengen dat men ook kan vervangen en verwijderen.
Desondanks is dat bij de behandeling van beroep- en bezwaarschriften vaak een
punt van discussie. Vandaar dat ervoor is gekozen om over de bevoegdheid tot
vervangen en verwijderen een afzonderlijk lid op te nemen.Artikel 7Dit artikel geeft het college de mogelijkheid nadere
uitvoeringsvoorschriften te stellen. Er kan in dit verband worden gedacht aan
algemene eisen aan het te gebruiken materiaal (bestand tegen weersinvloeden),
alsmede aan andere technische zaken, zoals de methode van nummering en
maatvoering van de borden. Ook kunnen de uitvoeringsvoorschriften een bepaling
omvatten dat naast een zelfvervaardigde nummerdrager – van geschilderde
dakpannen tot ceramische tegels en van zuiltjes tot deurschilderingen – het
voorgeschreven nummerbordje altijd aanwezig moet zijn op de bij verordening
voorgeschreven plaats.Naast meer technische uitvoeringsvoorschriften kan om verschillende redenen ook
worden gedacht aan uitvoeringsvoorschriften van administratieve aard. In de
eerste plaats vervullen naam- en nummergegevens een zeer wezenlijke functie in
het maatschappelijk verkeer. De dienstverlening (brandbestrijding,
ambulancevervoer, postbezorging etc.) kan niet zonder een goedsluitende
registratie van namen en nummers (adres). In de tweede plaats zijn tal van
gemeentelijke registraties geordend naar volgorde van naam en nummer (adres). In
de derde plaats is een systematische en eenduidige verstrekking van naam- en
nummergegevens aan instanties noodzakelijk. Zo bestaan er verplichtingen tot
levering van adresgegevens aan afnemers en derden in de zin van de Wet GBA en
aan bijvoorbeeld waterschappenen de Rijksbelastingdienst voor hun
belastingheffing. In de vierde plaats is een goede registratie van adressen
noodzakelijk om gemeentelijke bestanden te kunnen raadplegen en op elkaar af te
stemmen. Ten slotte vervullen de adresgegevens een belangrijke rol bij de
uitkering uit het gemeentefonds. Redenen genoeg om ook administratieve
uitvoeringsvoorschriften te formuleren (zie ook het algemeen deel, paragraaf 1,
van de toelichting).Artikel 8Voorschriften in verordeningen zijn zoveel mogelijk helder
van aard en opzet. Niet alleen de burgerij is gehouden tot naleving van
voorschriften, ook de gemeentelijke organen zijn gehouden zich te houden aan de
door hen uitgevaardigde voorschriften. Uiteraard is het niet zo, dat de
rechtmatigheidcontrole het er nu ineens toe maakt, dat voorschriften strikt
dienen te worden toegepast. Dit vereiste gold vanzelfsprekend al. Echter, soms
kan een strikte toepassing van voorschriften tot onbillijkheden leiden. In het
recente verleden zijn hier een aantal negatieve ervaringen mee opgedaan. Een
niet strikte toepassing levert anderzijds een onrechtmatigheid op. Hieraan kan
tegemoet gekomen worden door de opname van een zgn. hardheidsclausule in de
verordeningen, die daarvoor in aanmerkingkomen. Wanneer in die bijzondere
onbillijke omstandigheid de hardheidsclausule wordt toegepast, wordt de
onrechtmatigheid weggenomen. Daarbij is het ook weer zo, dat een
hardheidsclausule niet te pas en te onpas kan worden toegepast. En zeker kan het
nietzo zijn, dat de toepassing leidt tot willekeur. Ook het laatste zal zonder
meer als onrechtmatig worden beoordeeld. Wij staan daarom een zorgvuldige
toepassing voor.Artikel 9Het opleggen van verplichtingen, zoals vervat in de
verordening, heeft alleen zin wanneer ze ook kunnen worden afgedwongen zodra de
regels worden overtreden. Het is gebruikelijk aan lichte overtredingen een
geldboete van de eerste categorie te verbinden. In het derde lidkunnen
bijvoorbeeld medewerkers van Bouw- en Woningtoezicht (BWT) worden aangewezen om
op naleving van de verordening toe te zien.Vooral het door de burgers aanbrengen van zelfbedachte nummers aan de bij hen in
gebruik zijnde onroerende zaken is de laatste decennia hand over hand
toegenomen. Bovendien heeft recent onderzoek van een grote gemeente aangetoond
dat niet alleen ‘eigen nummers’ worden toegekend aan objecten, maar dat dikwijls
ook nummers ontbreken, niet leesbaar zijn of zo abstract zijn vormgegeven dat
zij niet meer aan de criteria van doeltreffendheid voldoen. De criteria van
doeltreffendheid dienen te worden uitgewerkt in de nadere
uitvoeringsvoorschriften, zoals vervat in artikel 7 van de verordening.Artikel 10Dit artikel regelt de inwerkingtreding van de
verordening.Artikel 11Dit artikel regelt het vervallen van de oude regels en
voorschriften. Deze regels en voorschriften dienen met name te worden genoemd.
Er kan niet worden volstaan met de zinsnede ‘met de inwerkingtreding van deze
verordening komen alle eerdere regels en voorschriftente vervallen’. Het artikel
spreekt verder voor zich.Artikel 12Het principe van het benoemen van delen van de openbare
ruimte en het nummeren van gebouwen, complexen, onbebouwde terreinen,
ligplaatsen en standplaatsen dateert al uit de vorige eeuw. In de loop der jaren
hebben vele voorschriften gegolden. Het is niet zinvol bij deinvoering van de
verordening te eisen dat alle namen en nummers in de gemeente dienen te worden
aangepast aan de nieuwe uitvoeringsvoorschriften, zoals geregeld krachtens
artikel 7. Nummers die onder het oude regime tot stand zijn gekomen blijven
gehandhaafd. Het college heeft wel de mogelijkheid om aanpassing van de nummers
te eisen.Artikel 13De term ‘huisnummer’ is in principe geen juiste term voor
het nummeren van bijvoorbeeld complexen, standplaatsen en ligplaatsen en de term
‘straatnaamgeving’ is geen goede term voor het benoemen van openbaar wateren en
bouwwerken. Vandaar dat de titel van de modelverordening is veranderd in
‘naamgeving en nummering (adressen)’.(1) Zie de RAVI-rapporten ‘Basisindentificatiegegevens gestandaardiseerd’,
rapport nummer 14. Apeldoorn, 1990 en‘Basisidentificaties systemen voor
vastgoedinformatie’, rapport nummer 6, Apeldoorn, 1986.(2) Zie het
niet-gepubliceerde SKG-rapport over de koppelingen en uitwisseling van
adresgegevens in relatie tot kadastralenummers, Apeldoorn, 1997. De straatnaam
en gemeentenaam zijn in dit voorbeeld vervangen door gefingeerdegegevens.