CVDR49447_1Verordening Wet Kinderopvang gemeente DiemennlregelingDiemen2018-10-30DiemenDiemer Nieuws, d.d. 15-12-2005 en 25-11-2010Verordening Wet kinderopvang (WVk) gemeente DiemenGemeentewet, artikel 149;Wet Kinderopvang, artikel 25.gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2004-12-16De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2005-01-01Onbekend04-62kinderopvang op grond van een sociaal-medische indicatie1.Beleidsregels kwaliteit kinderopvang.Geen.Verordening Wet Kinderopvang gemeente DiemenOpmerkingen m.b.t. de regelingGeen.Wettelijke grondslag(en) of bevoegdheid waarop de regeling is
gebaseerd
Gemeentewet, artikel 149;
Wet Kinderopvang, artikel 25.
Regelgeving die op deze regeling is gebaseerd (gedelegeerde
regelgeving)1.Beleidsregels kwaliteit kinderopvang.Overzicht van in de tekst verwerkte wijzigingenDatuminwerkingtreding01-01-2005Terugwerkende kracht t/mBetreftnieuwe regelingDatum ondertekeningBron bekendmaking16-12-2004Diemer Courantd.d. 15-12-2004 en 25-11-2010,62e jaargang, editie 7, nr. 47, pagina 2.Kenmerk voorstelnr. 04-62Verordening Wet Kinderopvang gemeente DiemenNr.: 04-62De raad der gemeente Diemen;gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders d.d. 20 oktober en 23
november 2004;gelet op het advies van de Raadscommissie Sociale Infrastructuur.B E S L U I Tvast te stellen de hierna volgende:Verordening Wet Kinderopvang gemeente Diemen 20051.ALGEMENE BEPALINGEN1BegripsbepalingenIn deze verordening wordt verstaan onder:
het college : het college van burgemeester en wethouders;
de wet : de Wet kinderopvang.
2.VASTSTELLING NOODZAAK VAN KINDEROPVANG OP GROND VAN SOCIAAL-MEDISCHE
INDICATIE2Te verstrekken gegevens1.Een aanvraag tot vaststelling van de noodzaak van kinderopvang op
grond van een sociaal-medische indicatie als bedoeld in artikel 23
van de wet bevat in ieder geval de volgende gegevens:
naam en adres van de ouder;
indien van toepassing: naam van de partner en, indien dit
een ander adres is dan het adres van de ouder: het adres van
de partner;
naam en geboortedatum van het kind of de kinderen waarop de
aanvraag betrekking heeft;
overige gegevens die het college nodig acht om te kunnen
besluiten over de aanvraag van de tegemoetkoming.
2.Het college kan bepalen dat de aanvraag geschiedt met behulp van een
door het college vastgesteld en beschikbaar gesteld
aanvraagformulier.3.Indien de ouder een partner heeft, wordt de aanvraag mede
ondertekend door de partner.3Beslistermijn1.Het college besluit over de aanvraag binnen zes weken na ontvangst
van alle benodigde gegevens.2.Het college kan dit besluit met ten hoogste zes weken verdagen. Het
college stelt de ouder hiervan schriftelijk in kennis.4Inhoud van de beschikkingHet besluit tot vaststelling van de noodzaak van kinderopvang op grond
van een sociaal-medische indicatie bevat in ieder geval:
de geldigheidsduur van de indicatie;
de omvang van de kinderopvang die noodzakelijk wordt
geacht.
5WeigeringsgrondenHet college weigert de noodzaak van kinderopvang op grond van een
sociaal-medische indicatie vast te stellen indien:
de ouder en de partner reeds een tegemoetkoming in de kosten van
kinderopvang ontvangt of kan ontvangen; of
de ouder of de partner niet behoort tot de personen als bedoeld
in artikel 6, eerste lid, onderdeel k of l van de wet.
3.AANVRAAG VAN DE TEGEMOETKOMING6Te verstrekken gegevens bij de aanvraag1.Een aanvraag voor een tegemoetkoming in de kosten van kinderopvang
bevat:
naam, adres en sofi-nummer van de ouder;
indien van toepassing: naam en sofi-nummer van de partner
en, indien dit een ander adres is dan het adres van de
ouder: het adres van de partner;
naam, geboortedatum en sofi-nummer van het kind of de
kinderen waarop de aangevraagde tegemoetkoming betrekking
heeft;
een offerte of contract van het kindercentrum of
gastouderbureau dat de kinderopvang gaat verzorgen waarin in
ieder geval wordt aangegeven: het aantal uren kinderopvang
per kind, de kostprijs per uur en de aanvangsdatum van de
opvang;
gegevens of een verwijzing naar gegevens waaruit blijkt dat
de ouder behoort tot de groep personen als bedoeld in
artikel 22 van de wet;
overige gegevens die het college nodig acht om te kunnen
besluiten over de aanvraag van de tegemoetkoming.
2.Het college kan bepalen dat de aanvraag geschiedt met behulp van een
door het college vastgesteld en beschikbaar gesteld
aanvraagformulier.3.Indien de ouder een partner heeft, wordt de aanvraag mede
ondertekend door de partner.4.VERLENING VAN DE TEGEMOETKOMING7Het besluit tot verlenen van de tegemoetkoming1.Het college besluit over de aanvraag binnen zes weken na ontvangst
van alle benodigde gegevens.2.Het college kan dit besluit met ten hoogste zes weken verdagen. Het
stelt de ouder hiervan schriftelijk in kennis.8WeigeringsgrondHet college weigert de tegemoetkoming indien de ouder niet behoort tot
de personen als bedoeld in artikel 22 van de wet.9Ingangsdatum van de tegemoetkoming1.De tegemoetkoming wordt verleend met ingang van de datum waarop de
aanvraag voor de tegemoetkoming door het college in ontvangst is
genomen.2.Als op deze datum nog geen kinderopvang plaatsvindt, wordt de
tegemoetkoming verleend met ingang van de datum waarop de
kinderopvang zal plaatsvinden.10De periode waarvoor de tegemoetkoming wordt verleend1.De tegemoetkoming wordt verleend voor de periode van een
tegemoetkomingsjaar.2.In afwijking van het eerste lid kan het college de tegemoetkoming
voor een andere periode verlenen.11Omvang van de kinderopvang1.Het college verleent de tegemoetkoming voor het aantal uren
kinderopvang dat door de ouder is aangevraagd.2.In afwijking van het eerste lid verleent het college bij een ouder
als bedoeld in artikel 24, eerste lid, onderdeel a, of tweede lid,
onderdeel a, van de wet de tegemoetkoming voor het aantal uren
kinderopvang dat naar zijn oordeel redelijkerwijs noodzakelijk is
voor de combinatie van arbeid en zorg.12Inhoud van de beschikkingHet besluit tot verlening van een tegemoetkoming in de kosten van
kinderopvang bevat in ieder geval:
de vaststelling tot welke van de gemeentelijke doelgroepen de
ouder behoort;
de naam en geboortedatum van het kind of de kinderen waarop de
tegemoetkoming betrekking heeft;
de naam en adres van het kindercentrum of gastouderbureau waar
de kinderopvang plaatsvindt;
de periode en de omvang van de kinderopvang per tijdvak waarvoor
de tegemoetkoming wordt verleend;
de wijze waarop het bedrag van de tegemoetkoming wordt bepaald
en het bedrag dat op basis hiervan wordt verleend;
de wijze waarop de tegemoetkoming wordt uitbetaald;
de verplichtingen van de ouder.
13De bevoorschotting van de tegemoetkoming1.De tegemoetkoming wordt in de vorm van een voorschot in maandelijkse
termijnen uitbetaald.2.Het college kan nadere voorschriften stellen over de wijze van
bevoorschotting.5.VASTSTELLING VAN DE TEGEMOETKOMING14Het besluit tot vaststelling van de tegemoetkoming1.De ouder verstrekt binnen vier weken na afloop van de periode
waarvoor de tegemoetkoming is verleend aan het college een overzicht
van de feitelijke kosten van kinderopvang over deze periode.2.Het college stelt de tegemoetkoming binnen acht weken na ontvangst
van het overzicht van de kosten vast.15Verrekening met de voorschottenDe tegemoetkoming wordt overeenkomstig de vaststelling binnen vier weken
betaald, onder verrekening van de betaalde voorschotten.6.VERPLICHTINGEN VAN DE OUDER16Inlichtingenplicht1.De ouder of de partner doet het college onmiddellijk na het bekend
worden daarvan uit eigen beweging schriftelijk mededeling van
inlichtingen en gegevens die kunnen leiden tot de vaststelling van
een lagere tegemoetkoming.2.De ouder of partner verstrekt desgevraagd aan het college, binnen
een door het college te stellen redelijke termijn, alle gegevens en
inlichtingen van hem en zijn partner die voor de aanspraak op en de
hoogte van de tegemoetkoming van de gemeente van belang zijn.7.SLOTBEPALINGEN17Bijzondere gevallenHet college kan in bijzondere gevallen afwijken van het gestelde in deze
verordening.18Inwerkingtreding1.Onder toepassing van artikel 25 van de Tijdelijke referendumwet
treedt deze verordening in werking 3 dagen na haar
bekendmaking.2.In afwijking van het eerste lid treedt paragraaf 2 van deze
verordening in werking op het moment dat artikel 23 van de Wet
kinderopvang in werking treedt.19CiteertitelDe verordening wordt aangehaald als: “Verordening Wet kinderopvang (VWk)
gemeente Diemen”.Aldus besloten door de raad voornoemd in zijn openbare vergadering van 16
december 2004.De griffier,De voorzitter,Algemene toelichtingInleiding Op 1 januari 2005 treedt de Wet kinderopvang in werking. De Wet kinderopvang
beoogt het ouders of verzorgers gemakkelijker te maken werk en zorg te
combineren. Niet alleen werkenden kunnen een beroep doen op de Wet
kinderopvang. Een aantal in de wet benoemde doelgroepen kan een beroep doen
op de gemeente voor het betalen van een deel van de kosten die zij maken
voor kinderopvang. De vergoeding door de gemeente van een deel van de kosten
voor kinderopvang wordt aangeduid met de term ‘tegemoetkoming kosten
kinderopvang gemeente Diemen’.Artikel 25 Wet kinderopvang bepaalt dat de gemeenteraad bij verordening
regels vaststelt omtrent de tegemoetkoming van de gemeente. Deze regels
hebben betrekking op de verlening, de voorschotverlening en de vaststelling
van de tegemoetkoming. Deze verordening geeft uitvoering aan deze wettelijke
opdracht.De tegemoetkoming is een subsidie in de zin van artikel 4:21 van de Algemene
wet bestuursrecht (Awb), te weten: een aanspraak op financiële middelen door
een bestuursorgaan verstrekt met het oog op een bepaalde activiteit van de
aanvrager. Titel 4.2 van de Awb die regels stelt over subsidies is van
toepassing op de tegemoetkomingen. Dit betekent dat op de verstrekking van
tegemoetkomingen in de kosten van kinderopvang door gemeenten drie
regelingen van toepassing zijn:
de gemeentelijke verordening Wet kinderopvang;
de Wet kinderopvang;
de subsidieregels in titel 4.2 van de Awb.
De meeste gemeenten beschikken over een algemene subsidieverordening. De
vraag is aan de orde wat de verhouding is tussen de verordening kinderopvang
en de algemene subsidieverordening, en meer in het bijzonder of de algemene
subsidieverordening ook van toepassing is op tegemoetkomingen in de kosten
van kinderopvang. Deze verordening is zo opgezet dat deze geheel los staat
van de algemene subsidieverordening. In dat geval is de algemene
subsidieverordening niet van toepassing op de verstrekking van
tegemoetkomingen. Het principe geldt dan dat de meest specifieke regeling
voorrang krijgt boven de algemene regeling.Hoofdlijnen van het proces van verstrekking van de
tegemoetkomingenIn deze verordening worden de hoofdlijnen van het proces van verstrekking
van de tegemoetkomingen door de gemeente vastgelegd. Daarbij zijn twee
uitgangspunten gehanteerd. Het eerste uitgangspunt is dat de
uitvoeringslasten voor zowel de gemeente als de aanvragers van de
tegemoetkoming zo beperkt mogelijk moeten zijn. Het tweede uitgangspunt is
dat de gemeentelijke uitgaven die gemoeid zijn met de verstrekking van de
tegemoetkomingen zo goed mogelijk beheersbaar zijn.Bepalingen om de beheersbaarheid van de gemeentelijke uitgaven te
bevorderenDe gemeentelijke tegemoetkoming in de kosten van kinderopvang is een
zogeheten ‘open-einde regeling’. Dit betekent dat iedereen die op grond van
de wet behoort tot de gemeentelijke doelgroep aanspraak heeft op een
tegemoetkoming van de gemeente.Om gemeenten in staat te stellen de kosten die gepaard gaan met de
verstrekking van de tegemoetkomingen beheersbaar te houden, zijn in de
verordening de volgende bepalingen opgenomen:
De omvang van de aanspraak op een tegemoetkoming van ouders die geen
eigen bijdrage in de kosten van kinderopvang hoeven te betalen,
wordt aan beperkingen gebonden. In de verordening wordt bepaald dat
bij deze groep ouders de tegemoetkoming wordt verstrekt voor het
aantal uren kinderopvang per week dat naar het oordeel van het
college voor de ouder redelijkerwijs noodzakelijk is om de
combinatie van arbeid en zorg mogelijk te maken;
Er worden geen tegemoetkomingen met terugwerkende kracht verstrekt.
Een gemeentelijke tegemoetkoming wordt verstrekt met ingang van het
tijdstip waarop de aanvraag voor een tegemoetkoming door de gemeente
in ontvangst is genomen;
De tegemoetkoming wordt alleen verstrekt als er daadwerkelijk
kinderopvang plaatsvindt;
De tegemoetkoming wordt uitbetaald in maandelijkse voorschotten.
Hierdoor blijft de omvang van eventuele onverschuldigde betalingen
die de gemeente van de ouders moet terugvorderen, beperkt.
Tegemoetkomingen voor de duur van een kalenderjaarEen tegemoetkoming wordt in principe verstrekt voor de duur één
kalenderjaar. Daarmee wordt aangesloten bij wijze waarop de betalingen door
de Belastingsdienst worden verstrekt. Dit betekent dat een tegemoetkoming
elk jaar opnieuw moet worden aangevraagd. Uitzondering wordt gemaakt voor de
gevallen waarin bij de aanvraag reeds duidelijk is dat de aanspraak op de
tegemoetkoming beperkt is tot een bepaalde periode (bijvoorbeeld de duur van
een reïntegratietraject die in het trajectplan is vastgelegd of de datum
waarop het kind naar de basisschool gaat of de basisschool verlaat).Verstrekking van de tegemoetkoming in twee stappenDe verstrekking van de tegemoetkoming vindt plaats in twee stappen. Hiermee
wordt aangesloten bij de Awb. De eerste stap is de beschikking tot het
verlenen van de tegemoetkoming. Deze beschikking geeft de ontvanger van de
tegemoetkoming een voorwaardelijke aanspraak op de tegemoetkoming tot een
bepaald bedrag. De aanspraak is voorwaardelijk omdat op het moment dat de
beschikking wordt gegeven nog niet zeker is dat de aanvrager daadwerkelijk
gebruik zal maken van kinderopvang en zich aan de opgelegde verplichtingen
houdt. Ondanks het voorwaardelijke karakter schept de subsidieverlening wel
een rechtens afdwingbare aanspraak.De tweede stap is de beschikking tot het vaststellen van de tegemoetkoming.
In deze beschikking wordt vastgesteld in hoeverre de ontvanger aan de
gestelde voorwaarden heeft voldaan en hoeveel het uiteindelijke bedrag van
de tegemoetkoming is. Met het vaststellen van de tegemoetkoming wordt de
tegemoetkoming definitief. Voordat de tegemoetkoming wordt vastgesteld kan
de gemeente onderzoek doen naar de rechtmatigheid van de tegemoetkoming door
gegevens van de ouders te controleren en eventueel inlichtingen bij de
houders van een kindcentrum of gastouderbureau op te vragen.Aanwijzen van eigen doelgroepenDe verordening bevat geen inhoudelijke criteria over de definities van
gemeentelijke doelgroepen en de hoogte van de tegemoetkomingen. Deze
criteria zijn allemaal rechtstreeks in de Wet kinderopvang opgenomen.
Gemeenten hebben bij de bepaling van deze doelgroepen en de hoogte van de
tegemoetkoming dus geen beleidsvrijheid. Over de wijze waarop de aanspraak
op- en de hoogte van de tegemoetkoming moet worden vastgesteld worden
gemeenten in een later stadium apart geïnformeerd zodra alle relevante
uitvoeringsregelingen bekend zijn.De gemeente kan er voor kiezen om naast de doelgroepen die in de wet zijn
benoemd eigen doelgroepen aan te wijzen die aanspraak kunnen maken op een
tegemoetkoming in de kosten van kinderopvang. De gemeente heeft hier
vooralsnog niet voor gekozen. Omdat het hier een zogenaamde ´open einde
regeling´ betreft kan op dit moment niet worden voorzien of het voor
kinderopvang beschikbare budget afdoende is. In dit verband heeft het
college besloten om er niet toe over te gaan om in deze Verordening eigen
doelgroepen aan te wijzen.Artikelsgewijze toelichting1BegripsbepalingenDe begripsbepalingen in artikel 1 en 2 van de Wet kinderopvang zijn ook van
toepassing op deze verordening. Alleen de in deze artikelen niet
gedefinieerde begrippen zijn aangevuld.2Te verstrekken gegevensEen aanvraag voor de toekenning van een sociaal-medische indicatie moet
worden ingediend bij het college. In de procedure gaat de aanvraag voor de
toekenning van een sociaal-medische indicatie vooraf aan de aanvraag voor
een tegemoetkoming, maar in de praktijk zullen de aanvragen vaak
gelijktijdig worden ingediend. Ook de besluiten over de toekenning van een
sociaal-medische indicatie en de verlening van een tegemoetkoming in de
kosten van kinderopvang kunnen in één beschikking worden opgenomen. Wel moet
de juiste volgorde in acht worden genomen: eerst het besluit over de
aanwezigheid van een sociaal-medische indicatie en vervolgens het besluit
over de verstrekking van een tegemoetkoming. 3BeslistermijnBij het bepalen van de beslistermijn dient rekening te worden gehouden met
de tijd die gemoeid is met het uitbrengen van advies door een
‘onafhankelijke organisatie die beschikt over adequate deskundigheid’
(artikel 23, derde lid, Wet kinderopvang). 4Inhoud van de beschikkingHet besluit is een beschikking in de zin van artikel 4.1 van de Awb. Dit
betekent dat tegen het besluit bezwaar kan worden gemaakt en beroep kan
worden ingesteld. Als de noodzaak van kinderopvang op grond van een
sociaal-medische indicatie wordt vastgesteld, wordt in de beschikking
aangegeven hoeveel uren kinderopvang noodzakelijk wordt geacht. Het besluit
over de noodzakelijke omvang van de kinderopvang vormt de grondslag voor de
aanvraag voor een tegemoetkoming van de gemeente. Bovendien moet in het
besluit de geldigheidsduur van de indicatie worden vermeld. Deze
verplichting staat in het vierde lid van artikel 23 Wet kinderopvang. Het
kan gaan om een geldigheidsduur voor een beperkte termijn, maar ook om een
geldigheidsduur voor onbepaalde tijd. In het indicatieadvies zal hierover
ook een uitspraak moeten worden gedaan. Het college neemt het besluit op basis van het uitgebrachte indicatieadvies.
Dit advies is niet bindend. Dit betekent dat het college van dat advies kan
afwijken. Als het college een beschikking geeft die afwijkt van het
uitgebrachte advies, zal het college de redenen voor de afwijking in de
beschikking moeten motiveren (artikel 4:20 Awb). De motiveringverplichting
geldt vooral voor het geval waarin een positief advies wordt gegeven en het
college een afwijzend besluit neemt. 5WeigeringsgrondenDit artikel bevat twee weigeringsgronden. De weigeringsgrond onder a geeft
aan dat een gemeentelijke tegemoetkoming op grond van een sociaal-medische
indicatie een vangnetvoorziening is.Alleen ouders die niet op grond van een andere bepaling in de Wet
kinderopvang aanspraak kunnen doen op een tegemoetkoming in de kosten van
kinderopvang, kunnen aanspraak doen op een tegemoetkoming in de kosten van
kinderopvang wegens een sociaal-medische noodzaak. De weigeringsgrond onder b spreekt voor zich. 6Te verstrekken gegevens bij de aanvraagDe tegemoetkoming wordt door de ouder aangevraagd bij het college (artikel
26 Wet kinderopvang). Het moet dan gaan om het college van de gemeente waar
de ouder woont (artikel 22, derde lid, Wet kinderopvang). De aanvraag moet
schriftelijk gebeuren (artikel 4:1 Awb).Omdat een tegemoetkoming voor de duur van een tegemoetkomingsjaar wordt
verstrekt (artikel 4.4) moet deze elk jaar opnieuw worden aangevraagd. Om de
lasten voor de aanvragers zo beperkt mogelijk te houden, verdient het
aanbeveling dat de gemeente het aanvraagformulier voor een vervolgaanvraag
aan de ouders toestuurt, waarbij het formulier reeds is ingevuld met de
gegevens die bij de gemeente bekend zijn. De ouders hoeven dan alleen de
mutaties op het aanvraagformulier aan te geven. Een verhoging van de tegemoetkoming in verband met een verhoging van het
aantal uren of dagdelen kinderopvang, zal ook moeten worden aangevraagd. Een
verlaging van de tegemoetkoming in verband een vermindering van de omvang
van de kinderopvang hoeft niet te worden aangevraagd. De ouder moet hiervan
wel onmiddellijk mededeling doen aan het college (artikel 28, derde lid, Wet
kinderopvang en artikel 16, eerste lid). Onderdeel d van het eerste lid bepaalt dat bij de aanvraag een offerte of
contract van het kindercentrum of gastouderbureau dat de kinderopvang gaat
verzorgen moet worden gevoegd. Dit betekent dat de aanvraag voor een
tegemoetkoming pas bij de gemeente kan worden ingediend als de ouder over
een offerte of contract beschikt. Op basis van de offerte of het contract
kan de gemeente de hoogte van de tegemoetkoming vaststellen. Het
kindercentrum of gastouderbureau dat de kinderopvang gaat verzorgen, moet
ingeschreven staan in een gemeentelijk register (artikel 5, eerst lid, Wet
kinderopvang).Onderdeel e van het eerste lid bepaalt dat bij de aanvraag gegevens of een
verwijzing naar gegevens wordt gevoegd waaruit blijkt dat de ouder behoort
tot een gemeentelijke doelgroep. In een aantal gevallen kan de ouder
volstaan met een verwijzing naar die gegevens omdat de gemeente over de
gegevens beschikt:
de ouder of partner ontvangt een uitkering in het kader van de WWB,
IOAW/IOAZ of Anw én maakt gebruik van een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling;
de ouder is een niet-uitkeringsgerechtigde (NUG-er), is als
werkzoekende geregistreerd bij het CWI maakt én maakt gebruik van
een voorziening gericht op arbeidsinschakeling;
de ouder is een nieuwkomer die een inburgeringsprogramma volgt;
het college heeft sociaal-medische indicatie vastgesteld.
In andere gevallen zal de ouder de volgende gegevens aan de gemeente moeten
verstrekken:
De ouder of partner ontvangt een uitkering op grond van
de Wet inkomensvoorziening kunstenaarsDe ouder heeft de leeftijd van 18 jaar nog niet bereikt,
volgt scholing of een opleiding en ontvangt algemene
bijstand op grond van de WWB of kan zo’n uitkering
ontvangenDe ouder of diens partner zijn ingeschreven bij een
school of instelling als bedoeld in paragraaf 2.2 of 2.4
van de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdragen of in de
artikelen 2.8 tot en met 2.11 van de Wet
Studiefinanciering 2000De ouder of diens partner ontvangt een WW-uitkering en
maakt gebruik van een voorziening gericht op
arbeidsinschakelingDe ouder of diens partner is arbeidsgehandicapte en
maakt gebruik van een voorziening gericht op
arbeidsinschakelingIndien de uitkering wordt verkregen in een andere
gemeente: naam van deze gemeenteBewijs van inschrijving school of
opleidingsinstituutBewijs van inschrijving school of
opleidingsinstituutTrajectplan van het UWVTrajectplan van het UWV
In het derde lid wordt bepaald dat indien de aanvrager een partner heeft,
deze partner de aanvraag mede ondertekent. Deze bepaling is
volledigheidshalve in de verordening opgenomen. De verplichting is reeds
neergelegd in artikel 26, derde lid, Wet kinderopvang. 7Het besluit tot verlenen van de tegemoetkomingDe termijn waarbinnen het college een besluit moet nemen over de aanvraag
van een tegemoetkoming geldt voor alle aanvragen voor een tegemoetkoming.
Deze termijn geldt niet alleen voor nieuwe aanvragen, maar ook voor
aanvragen die betrekking hebben op een voortzetting van een tegemoetkoming
en voor aanvragen voor een hogere tegemoetkoming in verband met uitbreiding
van de omvang van de kinderopvang. In de verordening is gekozen voor een
beslistermijn van ten hoogste zes weken die eventueel met zes weken kan
worden verlengd.De beslistermijn van zes weken heeft ook gevolgen voor de datum waarbinnen
aanvragen voor een voortgezette tegemoetkoming moeten worden aangevraagd. Om
er zeker van te zijn dat de tegemoetkoming na 1 januari kan worden
voortgezet, zullen ouders hun aanvraag minimaal zes weken vóór 1 januari bij
de gemeente moeten indienen.Het feit dat het college een termijn van zes weken heeft om te beslissen
over een aanvraag voor een tegemoetkoming, wil uiteraard niet zeggen dat het
college deze termijn ook in alle gevallen moet benutten. De gemeente zal er
naar moeten streven de behandelingstermijn van aanvragen zo kort mogelijk te
houden en met name aanvragen waar spoed mee geboden is direct af te
handelen. Door middel van mandatering van de beslissingsbevoegdheid kan de
besluitvorming worden versneld. 8WeigeringsgrondNaast de weigeringsgrond in dit artikel kent de Awb ook een aantal gronden
om de subsidieverlening te weigeren. Ook deze weigeringsgronden zijn van
toepassing. Artikel 4:35 bepaalt dat de subsidieverlening kan worden
geweigerd indien een gegronde reden bestaat om aan te nemen dat:
de activiteiten niet of niet geheel zullen plaatsvinden;
de aanvrager niet zal voldoen aan de aan de subsidie verbonden
verplichtingen;
de aanvrager niet op een behoorlijke wijze rekening en
verantwoording zal afleggen omtrent de verrichte activiteiten en de
daaraan verbonden uitgaven en inkomsten, voor zover deze voor de
vaststelling van de subsidie van belang zijn.
Het tweede lid van artikel 4:35 bepaalt dat de subsidieverlening voorts in
ieder geval kan worden geweigerd indien de aanvrager:
in het kader van de aanvraag onjuiste of onvolledige gegevens heeft
verstrekt en de verstrekking van deze gegevens tot een onjuiste
beschikking op de aanvraag zou hebben geleid, of
failliet is verklaard of aan hem surséance van betaling is verleend
of ten aanzien van hem de schuldsaneringsregeling natuurlijke
personen van toepassing is verklaard, dan wel een verzoek daartoe
bij de rechtbank is ingediend.
9Ingangsdatum van de tegemoetkomingDit artikel bepaalt de ingangsdatum van verstrekking van de tegemoetkoming.
Er zijn twee ingangsdata mogelijk:
De datum waarop de aanvraag voor een tegemoetkoming door de gemeente
in ontvangst is genomen (eerste lid). In deze situatie zal de ouder
op het moment dat hij zijn aanvraag indient reeds kinderopvang
hebben.
De datum waarop de kinderopvang van start gaat. Het tweede lid
bepaalt dat er alleen een tegemoetkoming wordt verleend als er
kinderopvang plaatsvindt.
Dit artikel bepaalt dat er geen tegemoetkoming wordt verstrekt voor de
kosten van kinderopvang die plaatsvindt voordat een aanvraag voor een
tegemoetkoming bij de gemeente is ingediend. Een aanvraag wordt door de
gemeente in ontvangst genomen wanneer deze voldoet aan de vormvereisten van
artikel 4.1 en 4.2 Awb. Dit betekent dat een aanvraag:
schriftelijk moet worden ingediend;
moet zijn ondertekend;
de naam en het adres van aanvrager dient te bevatten;
een aanduiding moet geven van de beschikking die wordt
gevraagd.
De ingangsdatum van de tegemoetkoming heeft betrekking op het moment waarop
de aanspraak op een tegemoetkoming ontstaat. De uitbetaling van de
tegemoetkoming vindt pas plaats vanaf het moment dat het besluit tot
verlening van de tegemoetkoming is genomen. De betaling vindt dan met
terugwerkende kracht plaats tot de datum waarop de aanvraag in ontvangst is
genomen.De ingangsdatum van verstrekking van de tegemoetkoming is ook van toepassing
op aanvragen voor uitbreiding van het aantal uren kinderopvang. De verhoogde
tegemoetkoming wordt verstrekt vanaf het moment dat de aanvraag daarvoor
door het college in ontvangst is genomen. 10De periode waarvoor de tegemoetkoming wordt verleendDe tegemoetkoming wordt in principe voor een heel kalenderjaar verleend.
Voor aanvragen die in de loop van een jaar worden toegekend, geldt dat de
tegemoetkoming wordt verstrekt tot 31 december van het betreffende jaar. Dit
betekent dat een ouder elk jaar vóór 1 januari opnieuw een aanvraag voor een
tegemoetkoming bij de gemeente zal moeten indienen. Het college kan de tegemoetkoming voor een andere periode vaststellen. Dit
is bijvoorbeeld het geval als de aanvrager voor een bepaalde periode recht
heeft op de tegemoetkoming, bijvoorbeeld als deze een reïntegratietraject
voor een bepaalde periode volgt. Door de periode van verstrekking van de
tegemoetkoming te koppelen aan de duur van het reïntegratietraject (of een
andere vorm van arbeid), hoeft de ouder geen actie te ondernemen om de
verstrekking van de tegemoetkoming stop te zetten of hoeft de gemeente geen
eventueel ten onrechte uitgekeerde bedragen terug te vorderen. 11Omvang van de kinderopvangDe Wet kinderopvang regelt uitsluitend de aanspraak van ouders op een
tegemoetkoming van de gemeente voor de kosten van kinderopvang en niet de
omvang van die aanspraak. Wanneer een ouder op basis van de criteria die de
wet geeft tot een gemeentelijke doelgroep behoort heeft deze recht op een
gemeentelijke tegemoetkoming. De wet stelt geen beperkingen aan het aantal
uren kinderopvang waarvoor de tegemoetkoming wordt verstrekt. Dit past in
het systeem van de wet waarin de ouder zélf bepaalt hoeveel kinderopvang hij
nodig heeft in verband met de combinatie van arbeid en zorg. Voor bepaalde gemeentelijke doelgroepen is de eigen bijdrage in de kosten
van kinderopvang nihil. Voor deze groepen wordt de inkomensafhankelijke
eigen bijdrage door de gemeente gecompenseerd (het zogeheten ’Koa-kopje’,
zie artikel 24, eerste lid, onderdeel a, en tweede lid, onderdeel a, Wet
kinderopvang). Bij deze ouders zet de hoogte van de eigen bijdrage geen rem
op de vraag naar kinderopvang. Dat in tegenstelling tot ouders die wél een
(inkomensafhankelijke) eigen bijdrage in de kosten van kinderopvang moeten
betalen en de hoogte van die bijdrage zullen laten meewegen in hun vraag
naar kinderopvang. Om de kosten voor de gemeente te kunnen beheersen, is deze bepaling in de
verordening opgenomen die de aanspraak op een tegemoetkoming enigszins
beperkt. Dit artikel geeft het college de bevoegdheid om bij de groep ouders
die geen eigen bijdrage betalen, per geval te beoordelen hoeveel
kinderopvang de ouder redelijkerwijs nodig heeft om de arbeid die hij
verricht te kunnen combineren met zorgtaken.Bij het bepalen van de omvang van de kinderopvang die redelijkerwijs nodig
is om arbeid en zorg te combineren, zal ook rekening moeten worden gehouden
met omstandigheden als een handicap of chronische ziekte van de ouder(s) of
een beperking die de huiselijke situatie meebrengt voor de goede en gezonde
ontwikkeling van het kind. In tegenstelling tot kinderopvang op grond van
sociaal-medische indicatie op grond van artikel 23 Wet kinderopvang, hoeft
voor deze beoordeling geen advies te worden aangevraagd. 12Inhoud van de beschikkingOnderdeel e bepaalt dat in de beschikking wordt aangeven hoe het bedrag van
de tegemoetkoming wordt vastgesteld. In de beschikking moet onder andere de
wijze van uitbetaling van de tegemoetkoming worden vermeld (onderdeel f).
Artikel 13 bepaalt dat de uitbetaling plaatsvindt in de vorm van
maandelijkse voorschotten. Onderdeel g schrijft voor dat in de beschikking
de verplichtingen van de ouder worden opgenomen. Daarbij moet aan de
volgende verplichtingen worden gedacht:
de verplichting om binnen vier weken na afloop van de periode
waarvoor de tegemoetkoming is verleend aan het college een overzicht
te verstrekken van de feitelijke kosten van kinderopvang over deze
periode;
de informatieplicht die is opgenomen in artikel 28, eerste tot en
met derde lid, Wet kinderopvang.
13De bevoorschotting van de tegemoetkomingDe subsidieverstrekking vindt plaats in de vorm van maandelijkse
voorschotten. Dit betekent dat het totale bedrag van de tegemoetkoming
waarop de aanvrager recht heeft, wordt gedeeld in twaalf gelijke delen
(indien de aanvraag het gehele tegemoetkomingsjaar betreft). De gemeente betaalt de tegemoetkoming uit aan de ouder. De ouder kan, al dan
niet op verzoek van het kindercentrum of het gastouderbureau, de gemeente
machtigen om de betalingen rechtstreeks aan dat kindercentrum of
gastouderbureau te doen. Deze machtiging verandert juridisch gezien niets
aan de verhouding tussen de gemeente en de ouder. Ook al wordt het bedrag
gestort op de rekening van het kindercentrum of gastouderbureau, er blijft
sprake van een betaling van de tegemoetkoming van gemeente aan de ouder. Het tweede lid geeft het college de bevoegdheid om nadere voorschriften te
stellen over de wijze van bevoorschotting van de tegemoetkoming. Zo kan het
college bepalen dat er alleen een voorschot wordt betaald op basis van een
factuur van het kindercentrum of gastouderbureau. Het college zou zo’n
voorschrift kunnen stellen wanneer er twijfels bestaan of een ouder
daadwerkelijk gebruik zal maken van kinderopvang. 14Het besluit tot vaststelling van de tegemoetkomingOp grond van artikel 4:47, onderdeel a, Awb kan het college een subsidie
(dus ook een tegemoetkoming) ambtshalve vaststellen. Ambtshalve vaststellen
houdt in dat het college op eigen initiatief de tegemoetkomingen vaststelt.
De ouders hoeven geen aanvraag tot het vaststellen van de tegemoetkoming bij
het college in te dienen. De ouders zijn wel verplicht om binnen vier weken na afloop van de periode
waarvoor de tegemoetkoming is verleend aan het college een overzicht van de
feitelijke kosten van kinderopvang over deze periode te verstrekken. Als een
tegemoetkoming voor een kalenderjaar is verleend, dient het overzicht van de
kosten uiterlijk vier weken na 31 december bij het college te worden
ingediend. Het overzicht van de kosten kan zowel een apart jaaroverzicht
zijn dat door het kindercentrum of gastouderbureau wordt opgesteld of een
verzameling van maandoverzichten. Het college heeft vervolgens acht weken de
tijd om de tegemoetkoming vast te stellen. In deze periode kan de gemeente
een onderzoek doen naar de rechtmatigheid van de tegemoetkoming door
gegevens van de ouders te controleren en eventueel inlichtingen bij de
houders van een kindcentrum of gastouderbureau op te vragen.In het besluit tot het vaststellen van de tegemoetkoming wordt bepaald wat
precies het bedrag is waar de ouder die de tegemoetkoming heeft aangevraagd
recht op heeft. De berekeningswijze die is opgenomen in de beschikking tot
verlening van de tegemoetkoming geldt als het uitgangspunt voor het
vaststellen van de tegemoetkoming. Dit betekent dat de tegemoetkoming wordt
vastgesteld op basis van het aantal uren kinderopvang dat in de beschikking
tot verlening van de tegemoetkoming is vastgelegd. Dat is het maximum aantal
uren. In de beschikking tot vaststelling van de tegemoetkoming kan wel
worden uitgegaan van een lager aantal uren, maar niet van een hoger aantal. Als de aanvrager de gegevens niet verstrekt, kan het college de
tegemoetkoming op een lager bedrag vaststellen. Lager vaststellen kan ook
betekenen op nul vaststellen. Het college heeft deze bevoegdheid op grond
van artikel 4:46, tweede en derde lid, Awb. Op grond van het tweede lid kan
de subsidie lager worden vastgesteld indien:
de activiteiten waarvoor subsidie is verleend niet of niet geheel
hebben plaatsgevonden;
de subsidieontvanger niet heeft voldaan aan de aan de subsidie
verbonden verplichtingen;
de subsidieontvanger onjuiste of onvolledige gegevens heeft
verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot
een andere beschikking op de aanvraag tot subsidieverlening zou
hebben geleid, of
de subsidieverlening anderszins onjuist was en de subsidieontvanger
dit wist of behoorde te weten.
Het derde lid van artikel 4:46 Awb luidt: ‘Voor zover het bedrag van de
subsidie afhankelijk is van de werkelijke kosten van de activiteiten
waarvoor subsidie is verleend, worden kosten die in redelijkheid niet als
noodzakelijk kunnen worden beschouwd bij de vaststelling van de subsidie
niet in aanmerking genomen’.15Verrekening met de voorschottenDit artikel regelt de uitbetaling door de gemeente van het nog te betalen
deel van de tegemoetkoming. Als de gemeente een ouder een hoger bedrag heeft
uitgekeerd dan waarop deze recht heeft, kan de gemeente het te veel betaalde
bedrag terugvorderen. Terugvordering is geregeld in artikel 38 Wet
kinderopvang (zie ook de toelichting bij artikel 16).16InlichtingenplichtDeze verplichtingen staan in ongeveer dezelfde bewoordingen ook in artikel
28, eerste tot en met derde lid Wet kinderopvang. Volledigheidshalve wordt
deze verplichting hier herhaald.Het vierde lid van artikel 28 bevat de inlichtingenplicht voor houders van
een kindercentrum of gastouderbureau. Deze bepaling luidt: ‘De houder
verstrekt desgevraagd aan het college van burgemeester en wethouders alle
gegevens en inlichtingen die voor de aanspraak van een ouder op de
tegemoetkoming van belang zijn’.Er kunnen twee vormen van schending van de inlichtingenplicht worden
onderscheiden:
het betreffende kind maakt geen gebruik van kinderopvang;
er wordt wel gebruik maakt van kinderopvang, maar de ouder heeft
geen recht op een tegemoetkoming (hij behoort niet tot gemeentelijke
doelgroep).
Als een ouder de inlichtingenplicht schendt en als gevolg hiervan ten
onrechte een tegemoetkoming heeft ontvangen of een te hoog bedrag, kan het
college de beschikking tot het verlenen of tot het vaststellen van de
tegemoetkoming intrekken of wijzigen en het te veel betaalde bedrag
terugvorderen. Ook is mogelijk om in aanvulling hierop een bestuurlijke
boete aan de betreffende ouder op te leggen. Hieronder wordt op de twee
maatregelen nader ingegaan.Intrekken van de beschikking en terugvorderen van de
tegemoetkomingIn de Awb is geregeld op welke gronden een subsidie (een tegemoetkoming in de
terminologie van de Wet kinderopvang) kan worden ingetrokken en teruggevorderd.
Daarbij moeten twee situaties worden onderscheiden: a. de situatie waarin de
tegemoetkoming nog niet is vastgesteld en b. de situatie waarin de
tegemoetkoming wel is vastgesteld.Ad a. de tegemoetkoming is nog niet vastgesteld: intrekken of wijzigen
van de beschikking tot verlening van de tegemoetkoming (artikel 4:48
Awb)Zolang de tegemoetkoming nog niet is vastgesteld kan het college de beschikking
tot verlening van de tegemoetkoming intrekken of ten nadele van de ontvanger van
de tegemoetkoming wijzigen, indien:
de activiteiten waarvoor de tegemoetkoming is verleend niet of niet
geheel hebben plaatsgevonden of zullen plaatsvinden;
de ontvanger niet heeft voldaan aan de aan de tegemoetkoming verbonden
verplichtingen;
de ontvanger van de tegemoetkoming onjuiste of onvolledige gegevens
heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot
een andere beschikking op de aanvraag tot verlening van de
tegemoetkoming zou hebben geleid;
de verlening van de tegemoetkoming anderszins onjuist was en de
ontvanger dit wist of behoorde te weten.
De intrekking of wijziging werkt terug tot en met het tijdstip waarop de
subsidie is verleend, tenzij bij de intrekking of wijziging anders is
bepaald.Opschorten van de bevoorschotting (artikel 4:56 Awb)Het college hoeft niet te wachten met het treffen van een maatregel tot dat het
besluit tot verlening van de tegemoetkoming is ingetrokken of gewijzigd. Het
college kan al eerder besluiten de betaling van de tegemoetkoming op te
schorten. Op grond van artikel 4:56 Awb kan het college de verplichting tot
betaling van een voorschot opschorten met ingang van de dag waarop het college
aan de ouder schriftelijk kennis geeft van het ernstige vermoeden dat er grond
bestaat om de beschikking tot verlening van de tegemoetkoming in te trekken of
te wijzigen. Deze opschorting duurt tot en met de dag waarop de beschikking
omtrent de intrekking of wijziging is bekendgemaakt of de dag waarop sedert de
kennisgeving van het ernstige vermoeden dertien weken zijn verstreken.Ad b. de tegemoetkoming is wel vastgesteld: intrekken of wijzigen van
de beschikking tot subsidievaststelling (artikel 4:49 Abw)Ook als de tegemoetkoming is vastgesteld, is het college in bepaalde gevallen
bevoegd de beschikking tot het vaststellen van de tegemoetkoming in te trekken
of ten nadele van de ontvanger van de tegemoetkoming te wijzigen. Het gaat om de
volgende gevallen:
er is sprake van feiten of omstandigheden waarvan het college bij de
vaststelling van de tegemoetkoming redelijkerwijs niet op de hoogte kon
zijn en op grond waarvan de tegemoetkoming lager dan overeenkomstig de
verlening van de tegemoetkoming zou zijn vastgesteld;
de vaststelling van de tegemoetkoming was onjuist en de ontvanger van de
tegemoetkoming wist dit of behoorde dit te weten;
de ontvanger van de tegemoetkoming heeft na de vaststelling van de
tegemoetkoming niet voldaan aan de aan de tegemoetkoming verbonden
verplichtingen.
De subsidievaststelling kan niet meer worden ingetrokken of ten nadele van de
ontvanger worden gewijzigd, indien vijf jaren zijn verstreken sinds de dag
waarop zij is bekendgemaakt. Terugvordering (artikel 38 Wet kinderopvang)Indien de beschikking tot het verlenen of het vaststellen van de tegemoetkoming
is ingetrokken of ten nadele van de ouder is gewijzigd, kan de gemeente het
reeds betaalde bedrag van de ouder terugvorderen. In artikel 38 Wet kinderopvang worden de bepalingen in de Wet werk en bijstand
(WWB) over de terugvordering van bijstand van overeenkomstige toepassing
verklaard op het terugvorderen van een tegemoetkoming. Dit betekent bijvoorbeeld
dat het bedrag dat wordt teruggevorderd kan worden verrekend met de
tegemoetkoming die aan de ouder wordt verstrekt. In het besluit tot
terugvordering moet de wijze waarop zal worden teruggevorderd worden vermeld
(artikel 60, eerste lid WWB). De bestuurlijke boeteNaast het intrekken en terugvorderen van de tegemoetkoming kan het college in
bepaalde gevallen ook een bestuurlijke boete opleggen. De bestuurlijke boete is
geregeld in hoofdstuk 5 van de Wet kinderopvang. Een bestuurlijke boete is een
bestuurlijke sanctie, inhoudende een onvoorwaardelijke verplichting tot betaling
van een geldsom, die gericht is op bestraffing van de overtreder (artikel 1,
eerste lid, onderdeel t, Wet kinderopvang). Het betreffende bedrag komt toe aan
de gemeente (artikel 72, vierde lid Wet kinderopvang). Het college kan een bestuurlijke boete opleggen indien een ouder zijn
inlichtingenplicht niet nakomt. Het gaat daarbij om het schenden van de volgende
verplichtingen:
het desgevraagd verstrekken aan het college van alle gegevens en
inlichtingen van hem en zijn partner die voor de aanspraak op en de
hoogte van de tegemoetkoming van de gemeente van belang zijn (artikel
28, eerste lid, Wet kinderopvang);
het verstrekken van die inlichtingen en gegevens binnen een door het
college te stellen redelijke termijn (artikel 28, tweede lid, Wet
kinderopvang);
het onmiddellijk na het bekend worden daarvan verstrekken aan het
college van inlichtingen en gegevens die kunnen leiden tot de
vaststelling van een lagere tegemoetkoming (artikel 28, derde lid, Wet
kinderopvang).
De hoogte van de bestuurlijke boete bedraagt maximaal € 2269 (artikel 72, eerste
lid, onderdeel c, Wet kinderopvang). Bij het vaststellen van de hoogte van de
bestuurlijke boete zal het college maatwerk moeten leveren. Artikel 72, tweede
lid, Wet kinderopvang bepaalt dat de hoogte van de boete wordt afgestemd op de
ernst van de overtreding, de mate waarin de overtreding de ouder verweten kan
worden en de omstandigheden waarin die persoon verkeert. Van het opleggen van
een bestuurlijke boete wordt in elk geval afgezien, indien elke vorm van
verwijtbaarheid ontbreekt. In de Wet kinderopvang is geregeld in welke gevallen het college géén
bestuurlijke boete mag opleggen. Dit is het geval in de volgende situaties:
de overtreder is overleden;
de overtreder is wegens dezelfde gedraging reeds eerder een bestuurlijke
boete of er is hem een kennisgeving gedaan dat een bestuurlijke boete
zal worden opgelegd. In deze gevallen kan het college aangifte doen bij
het Openbaar Ministerie;
er is vijf jaren verstreken nadat de overtreding heeft
plaatsgevonden.
De procedure van het opleggen van een bestuurlijke boete is geregeld in de
artikelen 77 tot en met 84 van de Wet kinderopvang. 17Bijzondere gevallenDeze bepaling spreekt voor zich.18InwerkingtredingBij brief van 18 augustus 2004 aan de Tweede Kamer heeft de minister van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid aangekondigd dat artikel 6, eerste lid
onder k en l, en artikel 23 van de Wet Kinderopvang in 2005 nog niet in
werking zullen treden. In de Wet kinderopvang heeft de minister namelijk de
bevoegdheid gekregen om de inwerkingtreding van deze wet bij Koninklijk
Besluit te regelen, waarbij hij al dan niet onderdelen op verschillende
tijdstippen kan vaststellen.Dit besluit van de minister heeft tot gevolg dat de in de wet gedefinieerde
sociaal-medische doelgroep in 2005 geen aanspraak heeft op tegemoetkomingen
op grond van de Wet kinderopvang. Tevens kan de gemeente niet op basis van
(artikel 23 van) de wet Kinderopvang besluiten afgeven waarin ouders tot
deze doelgroep worden gerekend.Voor het aanvragen van laatstgenoemde besluiten is in paragraaf 2 een
aanvraagprocedure vastgesteld.De wettelijke grondslag voor deze besluiten kan vooralsnog niet worden
gevonden in de Wet kinderopvang maar slechts in het in de aanhef van deze
verordening genoemde artikel 149 van de Gemeentewet. Dit kan tot gevolg
hebben dat als een burger een aanvraag indient op grond van paragraaf 2, het
college verplicht is om daarop te besluiten zonder inhoudelijk wettelijk
kader. Daarom is het noodzakelijk om de inwerkingtreding van paragraaf 2
afhankelijk te maken van de inwerkingtreding van artikel 23 van de Wet
kinderopvang.Het inwerkingtredingsartikel wordt daarom aangevuld met een tweede lid,
waarin de inwerkingtreding van paragraaf 2 wordt bepaald op het moment dat
artikel 23 van de Wet kinderopvang in werking treedt. Op deze wijze is het
ook niet meer noodzakelijk om de Verordening Wet kinderopvang nogmaals te
wijzigen wanneer artikel 23 daadwerkelijk in werking zal treden. 19Deze bepaling spreekt voor zich.