CVDR486105_1Beleidsregels hoorzittingen en proceskosten Tribuut 2018nlregelingTribuut belastingsamenwerking2018-03-23ApeldoornEpeLochemVoorstZutphenGVOPBeleidsregels hoorzittingen en proceskosten Tribuut 2018Awb, Bpb, IW1990geattribueerde functionarisbestuur en recht2018-03-01De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2018-03-232025-04-15OnbekendOnbekendGeenBeleidsregels hoorzittingen en
proceskostenTribuut
2018De gemeenteambtenaar bedoeld in art. 232, vierde lid, aanhef en onderdeel a,
van de Gemeentewet, van Tribuut Belastingsamenwerking, Gelet op art. 1:3, vierde lid, Awb, art. 7:15 Awb en art. 2, eerste lid,
aanhef, onderdelen a en b, tweede en derde lid en art. 3, Besluit
proceskosten bestuursrecht (Bpb) juncto onderdeel A5, B2 en C van de bij dat
Besluit behorende bijlage, artikel 6 van het Besluit tarieven in strafzaken
2003, artikel 24 Invorderingswet, en artikel 24 Leidraad invordering
gemeentelijke belastingen Tribuut,Besluit vast te stellen:Beleidsregelshoorzittingen
en proceskosten Tribuut
20181Begripsbepalingen en algemene uitgangspunten1.Er bestaat een vergoedingsplicht in de gevallen waarin het bestreden
besluit wegens onrechtmatigheid wordt herroepen en deze onrechtmatigheid
aan het bestuursorgaan is te wijten.2.Onrechtmatigheid moet worden opgevat als “genomen in strijd met het
recht”. Indien een gebonden beschikking wordt herroepen staat de
onrechtmatigheid vast. Als de heroverweging echter plaatsvindt op
beleidsinhoudelijke gronden, is er geen sprake van onrechtmatigheid.
Alléén vormfouten of motiveringsgebreken leiden evenmin tot een
vergoedingsplicht. Vergoedingsplicht kan wel bestaan als het inhoudelijk
foutieve besluit een gevolg is van reken- invoer- en schrijffouten
etc.3.Vergoed wordt uitsluitend kosten die belanghebbende redelijkerwijs heeft
gemaakt in verband met de behandeling van het bezwaar.4.Het verzoek om kostenvergoeding moet schriftelijk zijn gedaan vóórdat
het bestuursorgaan op het bezwaarschrift heeft beslist.5.Voor de vaststelling van het ontstaan van een recht op te vergoeden
kosten die door belanghebbende zijn gemaakt kan een bewijs van gemaakte
kosten worden verlangd, bestaande uit een factuur en een bankafschrift
of ander betalingsbewijs ter zake van verrichte werkzaamheden door een
derde of een door of namens hem ingeschakelde deskundige.6.Betaling aan belastingschuldige vindt plaats op een door hem of haar
aangewezen bankrekeningnummer op zijn of haar naam.2Kosten derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand Het bedrag van de kosten van door een derde beroepsmatig verleende
rechtsbijstand zoals vermeld in artikel 1 onderdeel a, Bpb, wordt
vastgesteld door de in de bijlage van het Bpb genoemde punten per
proceshandelingen als uitgangspunt te nemen waarbij een correctie wordt
toegepast als genoemd in artikel 3 voor zover belanghebbende de kosten voor
deze handelingen redelijkerwijs niet, of niet volledig heeft hoeven maken.
Deze punten worden vermenigvuldigd met de waarde per punt, vermeld in
artikel 4 van deze beleidsregels. Het aldus berekende bedrag wordt
vermenigvuldigd met een wegingsfactor, als berekend ingevolge artikel 5 van
deze beleidsregels. Indien er sprake is van samenhangende zaken wordt
ingevolge artikel 6 van deze beleidsregels de daar genoemde wegingsfactor
gehanteerd.3Punten proceshandelingenAan de hierna genoemde proceshandelingen worden de volgende punten
toegekend:
indienen van een bezwaarschrift (artikel 6:4 van de Algemene wet
bestuursrecht): 1 punt;
verschijnen op een hoorzitting (artikel 7:2 en 7:16 van de Algemene
wet bestuursrecht): 1 punt;
bijwonen nadere hoorzitting (artikel 7:9 en 7:23 van de Algemene wet
bestuursrecht): 0,5 punt;
4Waarde per punt De waarde per punt bedraagt het bedrag zoals genoemd onder B2 lid 1 van de
bijlage bij het Bpb.5Wegingsfactor1.De vergoedingen in het forfaitair stelsel van het Bpb zijn gerelateerd
aan de gemiddelde werkbelasting in diverse zaaktypen. Bij een zaak van
gemiddeld gewicht als bedoeld in onderdeel C1 van het Bpb wordt de
wegingsfactor gesteld op 1. Een WOZ-zaak is van gemiddeld gewicht als er
sprake is van een volledig onderbouwd waardebezwaar, ongeacht of de
informatie in één of meerdere onderdelen wordt aangeleverd en ongeacht
of de onderdelen door verschillende personen zijn ondertekend.2.Onverminderd het bepaalde in het eerste lid heeft de heffingsambtenaar
de bevoegdheid om op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht,
een lagere of hogere wegingsfactor toe te kennen naarmate de betreffende
zaak lichter of zwaarder is dan een gemiddelde zaak. 3.In afwijking van het bepaalde in artikel 5, lid 1, wordt de
wegingsfactor vastgesteld op:3.1 Factor 0,25, indien er sprake is van een zeer lichte zaak. Hiervan is
bijv. sprake in zaken:
waarin het om een verkeerde tenaamstelling gaat;
waarin het om een verkeerde adresaanduiding gaat;
waarin het om een verkeerde belanghebbende gaat;
waarin het bezwaarschrift niet nader gemotiveerd is en alleen de
hoogte van de waarde wordt betwist.
3.2 Factor 0,50, indien er sprake is van een lichte zaak. Hiervan is bijv.
sprake in zaken:
waarin het alleen over de proceskostenvergoeding gaat;
waarin de inhoud van het bezwaar volledig of nagenoeg
uitsluitend is gebaseerd op een bijgevoegd taxatierapport;
waarin de WOZ-waarde wordt verlaagd vanwege een eigen
transactiecijfer vlak voor of na de waardepeildatum.
3.3 Factor 1,5, indien er sprake is van een zware zaak handelend over de
waarde van een woning of niet-woning. Hiervan is sprake in zaken:
die inhoudelijk of juridisch als bijzonder ingewikkeld c.q.
complex of omvangrijk moeten worden aangemerkt;
waarin meerdere rechtsgebieden/regelgevingen een relevante rol
spelen.
3.4 Factor 2, indien er sprake is van een zeer zware zaak ten aanzien van
een object niet zijnde een woning. Hiervan is sprake in zaken:
die inhoudelijk als zeer omvangrijk moeten worden
aangemerkt;
met zeer complexe aspecten waarbij het bezwaarschrift blijk
geeft van relevante specialistische kennis (niet zijnde
taxatietechnische deskundigheid) die op de juiste wijze is
toegepast.
6Samenhangende zaken1.Zaken die ingevolge artikel 3, tweede lid Bpb als samenhangend worden
aangemerkt worden beoordeeld op basis van de volgende categorieën van
waardebepaling:
woningen op basis van de vergelijkingsmethode;
woningen in aanbouw op basis van de gecorrigeerde
vervangingswaarde;
woningen die deel uitmaken van een Natuurschoonwet landgoed en
die worden gewaardeerd op basis van artikel 17 lid 5 Wet
WOZ;
courante niet-woningen op basis van de
vergelijkingsmethode;
courante niet-woningen op basis van de
huurwaardekapitalisatiemethode;
courante niet-woningen op basis van de
discounted-cash-flowmethode;
agrarische niet-woningen;
courante niet-woningen op basis van de gecorrigeerde
vervangingswaarde;
incourante niet-woningen op basis van de gecorrigeerde
vervangingswaarde.
2.Voor minder dan 4 zaken die op basis van artikel 3, tweede lid Bpb als
samenhangend worden aangemerkt en waarop het eerste lid van dit artikel
wordt toegepast, wordt de wegingsfactor 1 gehanteerd.3.Voor 4 of meer zaken die op basis van artikel 3, tweede lid Bpb als
samenhangend worden aangemerkt, en waarop het eerste lid van dit artikel
wordt toegepast, wordt de wegingsfactor 1,5 gehanteerd.4.Indien op één aanslag- of beschikkingsbiljet meerdere onroerende zaken
zijn vermeld die tot verschillende categorieën behoren als aangegeven in
het eerste lid, dan geldt artikel 5.5.Bij gecombineerde behandeling van meerdere zaken wordt het bedrag van de
vergoeding voor rechtskundige bijstand berekend als ware er sprake van
één zaak. Onder gecombineerde behandeling wordt verstaan dat meerdere
bezwaarschriften van dezelfde rechtsbijstandverlener tegen één of
meerdere verschillende aanslagbiljetten gelijktijdig of achtereenvolgend
worden behandeld en waarbij vergelijkbare gronden zijn aangevoerd. Bij
samenhangende zaken wordt, met uitzondering van die zaken genoemd in lid
4, in elk geval een bedrag van € 30,- per zaak toegekend voor:
het verlenen van rechtskundige bijstand;
het bijwonen van een hoorzitting.
7Afwijkende wegingsfactorIndien de heffingsambtenaar van oordeel is dat toepassing van de in
bovenstaande artikelen genoemde wegingsfactor niet in overeenstemming is met
de bewerkelijkheid en de gecompliceerdheid van de zaak en de daarmee verband
houdende werkbelasting van de rechtsbijstandverlener dient dit in de
beslissing op bezwaar uitdrukkelijk gemotiveerd te worden. 8Deskundigenkosten1.Als deskundige wordt aangemerkt een gecertificeerd taxateur die
ingeschreven staat in de landelijke registers.2.Deskundigenkosten komen slechts voor vergoeding in aanmerking indien er
geen sprake is van vermenging van de functies van gemachtigde en
deskundige. Is er wel sprake van vermenging van de functies dan wordt
alleen een vergoeding voor het verlenen van rechtsbijstand
toegekend.3.Voor de vergoeding van een door een deskundige opgemaakt taxatierapport
geldt dat deze vergoeding wordt gebaseerd op de in dit artikel vermelde
tijdsbesteding en uurtarieven.4.Het bedrag van de kosten, bedoeld in artikel 1, onderdeel b, van het
Bpb, wordt vastgesteld door het uurtarief van lid 6 van dit artikel te
vermenigvuldigen met het aantal uren dat op grond van lid 7 van dit
artikel wordt toegekend.5.Een taxatiekaart wordt niet aangemerkt als een verslag als bedoeld in
artikel 1, aanhef en onder b, van het Besluit
proceskostenvergoeding.6.Bij het bepalen van de hoogte van de vergoeding van een door een
deskundige opgemaakt taxatierapport wordt uitgegaan van de volgende
uurtarieven:
maximaal € 50,- (excl. BTW) indien het taxatierapport betrekking
heeft op een onroerende zaak die dient tot woning, welk bedrag
wordt verhoogd met BTW indien de BTW op belanghebbende
drukt;
maximaal € 65,- (excl. BTW) indien het taxatierapport betrekking
heeft op een onroerende zaak die niet dient
tot woning en deze zaak is aan te merken als een courante
niet-woning, welk bedrag wordt verhoogd met BTW indien de BTW op
belanghebbende drukt;
maximaal € 80,- (excl. BTW) indien het taxatierapport betrekking
heeft op een onroerende zaak die niet dient
tot woning en deze zaak is aan te merken als een incourante
niet-woning, welk bedrag wordt verhoogd met BTW indien de BTW op
belanghebbende drukt;
maximaal € 116,09 (excl. BTW) indien het taxatierapport
betrekking heeft op een onroerende zaak die een unieke zaak is
die niet volgens de Landelijke Taxatiewijzer te taxeren is, welk
bedrag wordt verhoogd met BTW indien de BTW op belanghebbende
drukt.
7.Bij het bepalen van de hoogte van de vergoeding van een door een
deskundige opgemaakt taxatierapport wordt uitgegaan van de volgende
tijdsbesteding:
maximaal 1 uur voor het indienen van een administratief
taxatierapport;
maximaal 2 uren indien het taxatierapport betrekking heeft op
een woning die niet inpandig is opgenomen;
maximaal 4 uren indien het taxatierapport betrekking heeft op
een woning die inpandig is opgenomen;
maximaal 2 uren indien het taxatierapport betrekking heeft op
een niet-woning die niet inpandig is opgenomen;
maximaal 5 uren indien het taxatierapport betrekking heeft op
een niet-woning die inpandig is opgenomen;
naar redelijkheid te bepalen uren indien het taxatierapport
betrekking heeft op een onroerende zaak die is aan te merken als
een unieke onroerende zaak die niet volgens de Landelijke
Taxatiewijzer te taxeren is.
9Hoorzitting1.Belanghebbende wordt op zijn verzoek gehoord;2.Als belanghebbende niet binnen een door de heffingsambtenaar gestelde
redelijke termijn aangeeft dat hij gebruik wil maken van de uitnodiging
op een vastgestelde datum om gehoord te worden, kan de heffingsambtenaar
afzien van het horen. De heffingsambtenaar maakt hiervan melding in de
uitspraak op bezwaar. Zo nodig verifieert de heffingsambtenaar of de
belanghebbende de uitnodiging om gehoord te worden ontvangen heeft;3.Het hoorgesprek wordt niet telefonisch gevoerd. Wel kan het
zo zijn dat belanghebbende na telefonisch contact met de
heffingsambtenaar van mening is dat hij zijn zaak telefonisch voldoende
heeft toegelicht en afziet van een hoorgesprek;4.Bij de bepaling van de locatie van de hoorzitting worden door de
heffingsambtenaar de betrokken belangen en overwegingen van efficiëntie
en een doelmatige hoorzitting in redelijkheid afgewogen. De locatie van
de hoorzitting is:
Het kantoor van Tribuut belastingcentrum, gevestigd aan Parkweg
5, 8161 CK te Epe;
De onroerende zaak van belanghebbende, waarbij de hoorzitting
wordt gecombineerd met een inpandige opname van de onroerende
zaak van belanghebbende.
5.Voor het bijwonen van een hoorzitting door een deskundige wordt de
vergoeding bepaald op basis van de tijdsbesteding door de deskundige
vermenigvuldigd met het uurtarief als vermeld in artikel 8, lid 6. De
bestede tijd wordt afgerond naar boven op halve uren;6.Bij meerdere behandelde zaken wordt het bedrag van de
deskundigenvergoeding per zaak berekend door de totaal bestede
onafgeronde tijd van de behandelde zaken tezamen te delen door het
aantal zaken en dit te vermenigvuldigen met het uurtarief als vermeld in
artikel 8, lid 6.7.Bij gecombineerde behandeling van meerdere zaken op een hoorzitting
wordt het bedrag van de vergoeding voor rechtskundige bijstand berekend
als ware er sprake van één zaak. Onder gecombineerde behandeling wordt
verstaan een hoorzitting waarin meerdere bezwaarschriften van dezelfde
rechtsbijstandverlener gelijktijdig of achtereenvolgend worden behandeld
en waarbij nagenoeg vergelijkbare gronden zijn aangevoerd.10Nadere bepalingen t.a.v. de uitvoering1.Voor de vaststelling van het ontstaan van een recht op te vergoeden
kosten die door belanghebbende zijn gemaakt kan een bewijs van gemaakte
kosten worden verlangd, bestaande uit een factuur ter zake van
verrichtte werkzaamheden van een door hem of namens hem ingeschakelde
deskundige.2.De vergoeding wordt ten allen tijden rechtstreeks aan de
belastingschuldige uitgekeerd. In eerste instantie wordt de vergoeding
verrekend met openstaande aanslagen, indien er geen bedrag open staat of
indien de vergoeding hoger is dan een verschuldigd belastingbedrag ,
wordt de vergoeding aan belastingschuldige uitbetaald.3.Uitbetaling aan belastingschuldige vindt alsdan plaats op een door hem
of haar aangewezen bankrekeningnummer op zijn of haar naam.11Inwerkingtreding en citeertitel
De “beleidsregel Toepassing wegingsfactoren en taxatietarieven 2016”
van 18 april 2017 wordt ingetrokken met ingang van de in het tweede
lid bedoelde datum van inwerkingtreding van dit besluit, met dien
verstande dat zij van toepassing blijft op de belastbare feiten die
zich voor die datum hebben voorgedaan.
Deze beleidsregels treden in werking met ingang van de eerste dag na
die van de bekendmaking.
Deze regeling kan worden aangehaald als: “Beleidsregels
hoorzittingen en proceskosten Tribuut 2018 ”.
Epe, 1 maart 2018,De in artikel 232,
vierde lid, aanhef en onderdeel
a, van de Gemeentewet bedoelde
gemeenteambtenaar,M. van DeelenToelichting op de Beleidsregels Besluit proceskosten en fiscaal
bestuursrecht Tribuut 2018In verband met het bepaalde in artikel 7:15 Algemene wet bestuursrecht met
betrekking tot de kosten van bezwaar alsmede het gestelde in het Besluit
proceskosten bestuursrecht in verband met de vergoeding van kosten van bezwaar
is het gewenst beleidsregels vast te stellen ten aanzien van de wegingsfactoren
als bedoeld in de bijlage bij het Besluit proceskosten. Blijkens de Nota van Toelichting op het Koninklijk Besluit waarbij de vergoeding
van kosten in de bezwaarfase in het Bpb is opgenomen, heeft de heffingsambtenaar
de bevoegdheid om in uitvoeringsvoorschriften (= een beleidsregel in de zin van
artikel 1:3, vierde lid van de Awb) vast te leggen op welke wijze de
wegingsfactoren worden gehanteerd (zie Staatsblad 2002, 113).De
heffingsambtenaar (= de gemeenteambtenaar bedoeld in artikel 232, vierde lid,
aanhef en onderdeel a, Gemeentewet) van de deelnemende gemeenten aan Tribuut
belastingsamenwerking heeft door het vaststellen van deze regeling gebruik van
deze bevoegdheid gemaakt.De beleidsregel brengt lijn in de afdoening van verzoeken om kostenvergoedingen
door de heffingsambtenaar. Het doel ervan is dat gelijke gevallen zoveel
mogelijk gelijk en ongelijke gevallen zoveel mogelijk, naar de mate van hun
ongelijkheid, ongelijk worden behandeld. De beleidsregel is bindend voor de
heffingsambtenaar. Zij bindt de belastingrechter niet; de belastingrechter kan
heel goed tot een andere kostenveroordeling komen dan die, welke uit de
beleidsregel voortvloeit. De Hoge Raad stelt echter dat de beoordelende
instantie zelfstandig op grond van eigen waardering oordeelt in welke
gewichtscategorie een zaak valt (Hoge Raad 23 september 2011, nr. 10/04238,
LJN:BT2293). Deze regeling voor de kostenvergoeding en kostenveroordeling is
niet bedoeld als een volledige schadevergoeding, maar als een tegemoetkoming in
de kosten. Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1Als uitgangspunt wordt voorop gesteld dat voor vergoeding van proceskosten
slechts plaats is indien door belanghebbende kosten zijn gemaakt; geen kosten,
geen vergoeding. In de regel dient ervan te worden uitgegaan dat het in rechte
verschijnen van een professionele rechtshulpverlener betekent dat deze daarvoor
een declaratie zal indienen. Wanneer een belanghebbende geheel of gedeeltelijk
in het gelijk is gesteld, wordt het bestuursorgaan, in principe in de kosten van
het geding veroordeeld. Bewijs dat een op zichzelf professionele gemachtigde
voor de verleende bijstand kosten in rekening heeft gebracht, kan ontstaan bij
betwisting door het bestuursorgaan of als er aanwijzingen zijn dat geen kosten
in rekening worden gebracht. Dat geldt ongeacht of de gemachtigde tot de
belanghebbende in een persoonlijke relatie staat. Het kan zich overigens
voordoen dat een dergelijke betwisting verband houdt met de constatering dat de
rechtsbijstandverlener in een persoonlijke relatie staat tot belanghebbende. Van
belanghebbende kan bij betwisting bewijs van gemaakte kosten worden verlangd
door overlegging van een declaratie en eventueel bewijs van betaling of op
andere wijze.lid 5 Ten aanzien van bureaus of organisaties die aangeven of
waarvan is vastgesteld dat ze werken op basis van “no cure no pay” worden ter
verifiëring van gemaakte kosten een factuur, een betaling van deze factuur,
alsmede een factuur en een betaling van de factuur van een ingeschakelde
deskundige gevraagd. Een vergoeding van in de bezwaarfase gemaakte kosten wordt
toegekend indien deze kosten aantoonbaar zijn gemaakt. Dit betekent dat de
kosten aangetoond moeten worden aan de hand van een nota en een betaling die
daadwerkelijk op deze nota heeft plaatsgevonden. De betaling kan worden
aangetoond door overlegging van een kwitantie of een bankafschrift waaruit de
betaling blijkt.lid 6 De belanghebbende kan als schuldeiser een
bankrekeningnummer aanwijzen waarop een betaling moet plaats vinden (artikel
4:89, eerste lid Awb). Er vindt geen uitbetaling aan gemachtigde plaats. De
teruggave van te veel geheven belasting en de betaling van bezwaarkosten wordt
op één bankrekeningnummer van belanghebbende gedaan. Artikel 2De toekenning van vergoeding van proceskosten is aan de voorwaarde gebonden als
genoemd in artikel 7:15 Awb. Het moet o.a. gaan om redelijkerwijs gemaakte
kosten. Om te onderzoeken of de gemaakte kosten als redelijk kunnen worden
aangemerkt, dient men de dubbele redelijkheidtoets uit te voeren. Zowel het
aanwenden van een middel als de kosten die daaraan zijn verbonden dienen
redelijk te zijn. Met betrekking tot beroepsmatige rechtsbijstand betekent dit
dat zowel het inroepen daarvan als de daarvoor gemaakte kosten redelijk dienen
te zijn.Artikel 3 en 4Geen toelichting nodigArtikel 5Op grond van de toelichting op het Bpb oordeelt de Hoge Raad dat de toepassing
van de wegingsfactoren steeds in overeenstemming moet zijn met de
bewerkelijkheid en de gecompliceerdheid van de zaak en de daarmee verband
houdende werkbelasting van de rechtsbijstandverlener. De Hoge Raad wijst daarmee
het oordeel van de Centrale Raad van Beroep (2maart 2006, nrs. 04/6299 en
04/6354, LJN: AV3988) af, namelijk dat een zaak in de bezwaarprocedure in
beginsel behoort tot de categorie „gemiddeld‟, tenzij er duidelijke redenen zijn
om hiervan af te wijken. Degene die zich dan op de afwijking beroept moet dat
onderbouwen. In dat geval wordt er echter geen rekening gehouden met de
bewerkelijkheid en gecompliceerdheid van het bezwaarschrift en de daarmee
verband houdende werkbelasting. Dat hoeft volgens de Hoge Raad niet te
verhinderen dat een beoordelende instantie in de regel tot de conclusie kan
komen dat de zaak gemiddeld is. Omdat veel gerechtscolleges uitgaan van een
gemiddelde zaak is daar ook in deze beleidsregel bij aangesloten. Daarbij is
overigens aangegeven dat er bij de toekenning altijd afgeweken kan worden indien
op grond van de complexiteit en bewerkelijkheid geboden is. Indien de
heffingsambtenaar dus van mening is dat de toepassing van de beleidsregel tot
ongewenste gevolgen leidt is er de bevoegdheid om van de beleidsregel af te
wijken.De wegingsfactor wordt in beginsel op 1 gezet. Als het gaat om een bezwaar tegen
de waarde van een onroerende zaak met taxatierapport zijn de gerechtshoven en
rechtbanken van mening dat er sprake is van een gemiddelde zaak, tenzij het
bezwaarschrift minimaal is. Bijvoorbeeld als daarin slechts is gesteld dat de
waarde te hoog is. In dat geval is een lagere wegingsfactor op zijn plaats. In
de leden 3.1 en 3.2 van dit artikel wordt aangegeven welke zaken met een lagere
wegingsfactor worden gehonoreerd. Artikel 6In artikel 6 wordt een afwijkende regeling getroffen voor samenhangende zaken.
Er wordt aansluiting gezocht bij artikel 3, tweede lid, van het Bpb zoals dit
luidt vanaf 1 januari 2015. Volgens dit besluit zijn er samenhangende zaken
indien er sprake is van door een of meer belanghebbenden gemaakte bezwaren die
door het bestuursorgaan, in dit geval de heffingsambtenaar, gelijktijdig of
nagenoeg gelijktijdig zijn behandeld, waarin rechtsbijstand als bedoeld in
artikel 1, onder a, van het Bpb, is verleend door dezelfde persoon dan wel door
een of meer personen die deel uitmaken van hetzelfde samenwerkingsverband en van
wie de werkzaamheden in elk van de zaken nagenoeg identiek konden zijn. Leidend
is de vraag of het bestuursorgaan de bezwaren gelijktijdig of nagenoeg
gelijktijdig heeft behandeld en de rechtsbijstandverlener nagenoeg identieke
werkzaamheden kon verrichten in iedere zaak. Het antwoord op deze vraag zal het
bestuursorgaan in aanmerking nemen bij de beoordeling of de tegemoetkoming in de
kosten van de vergoeding voor één zaak (bij minder dan vier zaken) dan wel 1,5
zaak (bij 4 of meer zaken) zal bedragen. Dit heeft in zaken waarin een
rechtsbijstandverlener (nagenoeg) identieke werkzaamheden verricht in diverse
zaken tot gevolg dat de rechtsbijstandverlener niet langer voor iedere zaak
apart een kostenvergoeding ontvangt, waarmee een onredelijk hoge vergoeding
wordt ontvangen voor zijn werkzaamheden. Voor de toekenning van de factor bij de samenhangende zaken wordt uitgegaan van
omstandigheden waarbij wordt beoordeeld of binnen de betreffende categorie
identieke of nagenoeg identieke argumenten kunnen worden aangevoerd. Als
behorend tot één categorie wordt aangemerkt de waardebepaling van: woningen op
basis van de vergelijkingsmethodiek, woningen in aanbouw op basis van de
gecorrigeerde vervangingswaarde, woningen die deel uitmaken van een
Natuurschoonwet landgoed en die worden gewaardeerd op basis van artikel 17 lid 5
Wet WOZ, courante niet-woningen op basis van de vergelijkingsmethodiek, courante
niet-woningen op basis van de huurwaardekapitalisatie methode, courante
niet-woningen op basis van de discounted-cash-flow methode, agrarische
niet-woningen, courante niet-woningen op basis van de gecorrigeerde
vervangingswaarde en incourante niet-woningen op basis van de gecorrigeerde
vervangingswaarde.Lid 4Voor de beoordeling van de samenhang bij een beschikkingsbiljet waarop objecten
zijn opgenomen die tot dezelfde categorie behoren geldt artikel 3 en 5. Dit
betekent dat in die gevallen 1 punt met een wegingsfactor van 1 wordt toegekend.
Er wordt aangesloten bij het arrest van de Hoge Raad van 9 januari 2015,
ECLI:NL:HR:2015:19, waarin is bepaald dat bezwaren tegen beschikkingen op één
biljet gelden als één bezwaar, ook als afzonderlijke bezwaren worden ingediend.
Indien er op een beschikkingsbiljet meerdere objecten zijn opgenomen die tot
verschillende categorieën, zoals genoemd in artikel 6, lid 1, behoren, geldt
voor de beoordeling van de samenhang artikel 6.Lid 5Een vergoeding van € 30, wordt blijkens de jurisprudentie redelijk geoordeeld
voor het bijwonen van een hoorzitting (uitspraak van het gerechtshof Amsterdam
ECLI:NL:GHAMS:2014:4775 en arrest van de Hoge Raad ECLI:NL:HR:2015:1539). Voor
het bepalen van de hoogte van het minimaal toe te kennen bedrag voor een
proceskostenvergoeding is voor het verlenen van rechtskundige bijstand en voor
het bijwonen van een hoorzitting aangesloten bij dit bedrag.Artikel 7In dit artikel wordt aansluiting gezocht bij het bepaalde in artikel 2, derde
lid, van het Bpb. Dit artikel biedt het bestuursorgaan de mogelijkheid om in
bijzondere gevallen af te wijken van het bepaalde in het eerste lid. Zo kan voor
de vaststelling van de kosten voor verleende rechtsbijstand worden afgeweken van
het forfaitaire tarief dat is opgenomen in de bijlage bij het Bpb. Uit de
toelichting op de uitzonderingsmogelijkheid (Stb. 1993,
763, p. 10) volgt dat de uitzondering wegens bijzondere
omstandigheden in het Bpb is opgenomen omdat in uitzonderlijke gevallen strikte
toepassing van de forfaitaire regeling onrechtvaardig kan uitpakken. Het
bestuursorgaan kan daarom in gevallen waarin sprake is van bijzondere
omstandigheden de volgens het Bpb berekende vergoeding verlagen of verhogen.
Verder wordt aldaar opgemerkt dat hierbij geen afbreuk mag worden gedaan aan het
karakter van een tegemoetkoming in de werkelijke kosten. Voorts wordt benadrukt
dat er werkelijk sprake moet zijn van een uitzondering. Gelet op deze
toelichting past het bestuursorgaan de uitzondering wegens bijzondere
omstandigheden terughoudend toe. Artikel 8De kostenvergoeding is zo veel als mogelijk in overeenstemming met de
richtlijnen die de gerechtshoven en rechtbanken hebben opgesteld. Daarnaast is
aangesloten bij de jurisprudentie van de Hoge Raad van 13 juli 2012 waarin is
geoordeeld dat de hoogte van het uurtarief afhankelijk is van de aard van de
onroerende zaak en de complexiteit van de taxatie.Blijkens het Gerechtshof Amsterdam kan een taxatiekaart niet worden aangemerkt
als een verslag als bedoeld in artikel 1, aanhef en onder b, van het besluit
proceskostenvergoeding.Blijkens de uitspraak van de rechtbank Den Haag ( SGR 14/11432) wordt voor een
administratief taxatierapport een vergoeding op basis van 1 uur toegekend. Onder een administratief taxatierapport wordt verstaan dat er geen uitpandige of
inpandige taxatie heeft plaatsgevonden en dat het waardeoordeel is gebaseerd op
administratieve gegevens. Verder bevat een administratief taxatierapport een
groot aantal standaardoverwegingen en slechts beperkte informatie toegespitst op
het object in kwestie.Artikel 9Lid 2Een belanghebbende wordt, na daarom te hebben verzocht in het bezwaar,
uitgenodigd voor een hoorgesprek. In geval een rechtsbijstandverlener meerdere
belanghebbenden vertegenwoordigt worden deze zaken zo goed als mogelijk
gebundeld. In de uitnodiging voor het hoorgesprek worden drie data met een
tijdstip vermeld waaruit belanghebbende één datum kan kiezen waarop het
hoorgesprek plaatsvindt. Belanghebbende dient hiertoe wel binnen een daarvoor
aangegeven termijn de datum te bevestigen. Reageert belanghebbende niet binnen
deze termijn, dan herhaalt de heffingsambtenaar nog éénmaal de uitnodiging en
stelt nogmaals een termijn. Reageert belanghebbende ook na de herhaalde
uitnodiging niet (of buiten de gestelde termijn) dan heeft de heffingsambtenaar
belanghebbende voldoende in de gelegenheid gesteld te worden gehoord.Lid 3De heffingsambtenaar heeft de vrijheid om het beleid te voeren dat een
hoorgesprek in persoon en niet per telefoon plaatsvindt. Hierbij neemt de
heffingsambtenaar de beginselen van behoorlijk bestuur in acht. Op een verzoek
tot telefonisch horen zal de heffingsambtenaar gemotiveerd besluiten. Een
telefonische hoorzitting levert niet eenzelfde kwaliteitsproduct op als een
fysieke hoorzitting. Bij een fysieke hoorzitting kunnen namelijk, anders dan bij
een telefonische hoorzitting, een taxateur én een bezwaarafhandelaar van Tribuut
deelnemen, ieder met hun eigen expertise. Zij kunnen aspecten van de
waardebepaling en de procedure toelichten en eventueel (nadere) vragen stellen.
Ook speelt de non-verbale communicatie een grote rol in de onderlinge
communicatie tussen partijen en bij een telefonische hoorzitting kan men de
non-verbale signalen niet oppikken en hierop reageren. Bij een hoorzitting op
het kantoor van Tribuut, stelt de heffingsambtenaar een Wi-Fi netwerk ter
beschikking, zodat belanghebbende tijdens het hoorgesprek op die wijze toegang
heeft tot de door hem gestelde digitale bronnen. Er kan in de bezwaarfase sprake zijn van telefonisch contact tussen de
heffingsambtenaar of taxateur en belanghebbende, waarna belanghebbende van
mening is dat hij zijn zaak telefonisch voldoende heeft toegelicht en een
hoorgesprek niet meer nodig acht. Hij ziet dan af van een hoorgesprek. Lid 4Het hoorgesprek vindt in de regel plaats op het kantoor van Tribuut
belastingcentrum. Ook zijn er situaties denkbaar waarbij het hoorgesprek
plaatsvindt tijdens een inpandige opname. Een fysieke hoorzitting draagt bij aan
de doelmatigheid van de bezwaarafwikkeling, klantvriendelijkheid en een
verlaging van de uitvoeringskosten. Artikel 10Lid 2Aangezien er al een betalingsrelatie met belastingplichtige is wordt bij
betaling eerst beoordeeld of nog belastingschulden open staan. Indien dit het
geval is wordt het bedrag van de vergoeding verrekend met de openstaande
belastingschuld. Artikel 24, eerste lid, onderdeel b Invorderingswet, maakt dit
mogelijk. De teruggave van de te veel geheven belasting en de betaling van
bezwaarkosten wordt op het reeds bekende nummer van belanghebbende gedaan. Lid 3De belanghebbende kan als schuldeiser een bankrekeningnummer aanwijzen waarop
een betaling plaats moet vinden (artikel 4:89, eerste lid Awb). Uit de Wettekst
en de Memorie van Toelichting blijkt dat het om een aangewezen bankrekening ten
name van belanghebbende gaat. Indien er geen belastingschuld is of indien het
bedrag van de vergoeding hoger is dan de nog openstaande belastingschuld wordt
het (restant)bedrag uitbetaald op het door belanghebbende aangegeven
banknummer.Artikel 11Geen toelichting nodig.