CVDR47678_2Maatregelenverordening IOAW en IOAZnlregelingHardenberg2017-02-28HardenbergGemeenteblad, 2013, nr. 11de Maatregelverordening IOAW en IOAZGemeentewet, art. 147 en 108, IOAW, art. 35 en 20, IOAZ, art. 35 en 20gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2013-02-26
De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht
2013-01-012013-01-012015-01-01art. 1, 2, hoofdstuk 4OnbekendGeenMaatregelverordening IOAW en IOAZDe raad van de gemeente Hardenberg;gelet op artikel 147, eerste lid en artikel 108, tweede lid Gemeentewet,
artikel 35, eerste lid, onderdeel b en artikel 20, tweede lid IOAW,
alsmede artikel 35, eerste lid, onderdeel b en artikel 20, eerste lid
IOAZ;besluit vast te stellen de volgende verordening:In deze verordening wordt verstaan onder:
IOAW: Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers;
IOAZ: Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen;
De IOAW/IOAZ: de IOAW alsmede de IOAZ, beiden voor zover zij
op belanghebbende van toepassing zijn;
Uitkering: de uitkering, bedoeld in artikel 5, eerste lid
IOAW/IOAZ;
Uitkeringsnorm: de op belanghebbende van toepassing zijnde
netto grondslag, bedoeld in artikel 5, vierde lid
IOAW/IOAZ;
Maatregel: het verlagen van de uitkeringsnorm op grond van
artikel 20, tweede lid IOAW en artikel 20, eerste lid IOAZ
alsmede het blijvend of tijdelijk (gedeeltelijk) weigeren
van een uitkering op grond van artikel 20, eerste lid IOAW
en artikel 20, tweede lid IOAZ;
Inkomen: inkomen als bedoeld in artikel 8 IOAW/IOAZ;
(vervallen);
Belanghebbende: hij die recht heeft op een uitkering op
grond van de IOAW, voor zover hij is aangewezen op arbeid in
dienstbetrekking, alsmede hij die recht heeft op een
uitkering op grond van de IOAZ;
het college: het college van burgemeester en wethouders van
de gemeente Hardenberg.
2.Het opleggen van een maatregelAls de belanghebbende naar het oordeel van het college een
verplichting als bedoeld in artikel 13, tweede en vierde lid
IOAW/IOAZ of een op grond van hoofdstuk III IOAW/IOAZ aan de
uitkering verbonden verplichting – anders dan de verplichting,
bedoeld in artikel 37, eerste lid, onderdeel c IOAZ - schendt, wordt
overeenkomstig deze verordening een maatregel opgelegd. Daarnaast
wordt tevens een maatregel opgelegd indien belanghebbende onder
omstandigheden die rechtstreeks verband houden met de uitvoering van
de IOAW/IOAZ zich jegens het college zeer ernstig misdraagt.De maatregel wordt toegepast op bruto grondslag.1.Een maatregel wordt afgestemd op de ernst van de gedraging, de
mate waarin de belanghebbende de gedraging kan worden verweten
en de omstandigheden waarin hij verkeert.2.Tenzij in de verordening anders is bepaald bedraagt de duur van
de maatregel een maand.3.De duur van de maatregel als bedoeld in het tweede lid wordt
verdubbeld, indien de belanghebbende zich binnen twaalf maanden
na bekendmaking van een besluit waarbij een maatregel is
opgelegd, opnieuw schuldig maakt aan een verwijtbare gedraging
van dezelfde of hogere categorie. Met een besluit waarbij een
maatregel is opgelegd wordt gelijkgesteld het besluit om daarvan
af te zien op grond van dringende redenen, bedoeld in artikel 6,
tweede lid.In het besluit tot opleggen van een maatregel worden in ieder geval
vermeld: de reden van de maatregel, de duur van de maatregel, het
percentage waarmee de uitkeringsnorm wordt verlaagd of geweigerd,
het bedrag waarmee de uitkeringsnorm wordt verlaagd of geweigerd en,
indien van toepassing, de reden om af te wijken van een
standaardmaatregel.1.Voordat een maatregel wordt opgelegd, wordt de belanghebbende in
de gelegenheid gesteld zijn zienswijze naar voren te
brengen.2.Het horen van belanghebbende kan achterwege worden gelaten
indien:
de vereiste spoed zich daartegen verzet;
de belanghebbende reeds eerder in de gelegenheid is
gesteld zijn zienswijze naar voren te brengen en zich
sindsdien geen nieuwe feiten of omstandigheden hebben
voorgedaan; of
de belanghebbende niet heeft voldaan aan een verzoek van
het college of een door haar ingeschakelde derde, om
binnen een gestelde termijn inlichtingen te verstrekken
als bedoeld in artikel 13 van IOAW/IOAZ.
1.Het college ziet af van het opleggen van een maatregel
indien:
elke vorm van verwijtbaarheid ontbreekt; of
de gedraging meer dan één jaar vóór
constatering van die gedraging door het college heeft
plaatsgevonden, tenzij de gedraging een schending van de
inlichtingenplicht inhoudt en als gevolg van die
gedraging ten onrechte een uitkering is verleend. Een
maatregel wegens schending van de inlichtingenplicht
wordt niet opgelegd na verloop van vijf jaren
nadat de betreffende gedraging heeft
plaatsgevonden.
2.Het college kan afzien van het opleggen van een maatregel indien
het daarvoor dringende redenen aanwezig acht.3.Indien het college afziet van het opleggen van een maatregel op
grond van dringende redenen, wordt de belanghebbende daarvan
schriftelijk mededeling gedaan.1.De maatregel wordt opgelegd met ingang van de eerstvolgende
kalendermaand, volgend op de datum waarop het besluit tot het
opleggen van de maatregel aan de belanghebbende is
bekendgemaakt. Daarbij wordt uitgegaan van de voor die maand
geldende uitkeringsnorm.2.In afwijking van het eerste lid kan de maatregel met
terugwerkende kracht worden opgelegd, voor zover de uitkering
nog niet is uitbetaald. 1.Indien sprake is van één gedraging die schending oplevert van
meerdere in de IOAW/IOAZ genoemde verplichtingen, wordt één
maatregel opgelegd. Indien voor schending van die verplichtingen
maatregelen van verschillende hoogten gelden, wordt de hoogste
maatregel opgelegd.2.Indien sprake is van meerdere gedragingen die schending
opleveren van één of meerdere in de IOAW/IOAZ genoemde
verplichtingen, wordt voor iedere gedraging een afzonderlijke
maatregel opgelegd. Deze maatregelen worden gelijktijdig
opgelegd, tenzij dit gelet op artikel 4, eerste lid, niet
verantwoord is.Gedragingen van de belanghebbende waardoor de verplichtingen op
grond van artikel 37 van de IOAW/IOAZ, anders dan de verplichting,
bedoeld in artikel 37, eerste lid, onderdeel c IOAW/IOAZ, niet of
onvoldoende zijn nagekomen, worden onderscheiden in de volgende
categorieën:
Eerste categorie:het zich niet tijdig laten registreren als werkzoekende bij
het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen of het niet
tijdig laten verlengen van de registratie.
Tweede categorie:
het niet naar vermogen trachten algemeen
geaccepteerde arbeid te verkrijgen of te
aanvaarden;
het niet of in onvoldoende mate meewerken aan een
onderzoek naar de mogelijkheden tot
arbeidsinschakeling.
Derde categorie
gedragingen die de inschakeling in de arbeid
belemmeren;
het niet of in onvoldoende gebruikmaken van een door
het college aangeboden voorziening gericht op
arbeidsinschakeling, waaronder begrepen sociale
activering.
1.Onverminderd artikel 4, eerste lid, wordt de maatregel
vastgesteld op:
vijf procent van de uitkeringsnorm bij gedragingen van
de eerste categorie;
tien procent van de uitkeringsnorm bij gedragingen van
de tweede categorie;
twintig procent van de uitkeringsnorm bij gedragingen
van de derde categorie.
1.Onverminderd artikel 4 legt het college, met in achtneming van
artikel 20, vierde lid IOAW/IOAZ, een maatregel op indien de
belanghebbende door eigen toedoen een inkomen uit of in verband
met arbeid is verloren en:
aan de beëindiging van zijn dienstbetrekking een
dringende reden ten grondslag ligt in de zin van artikel
678 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek; dan wel
de dienstbetrekking is beëindigd door of op verzoek van
de belanghebbende zonder dat aan de voortzetting ervan
zodanige bezwaren waren verbonden, dat deze voortzetting
redelijkerwijs niet van hem zou kunnen worden
gevergd.
2.De hoogte van de maatregel bedraagt 100% gedurende één
maand.
Onverminderd artikel 4 legt het college een maatregel op
indien de belanghebbende een uitkering ontvangt op basis van
de IOAW en hij weigert hem aangeboden algemeen geaccepteerde
arbeid te aanvaarden.
De hoogte van de maatregel bedraagt 100% gedurende één
maand
14(vervallen)15(vervallen)16(vervallen)1.Onverminderd artikel 4, eerste lid, legt het college een
maatregel op van veertig procent van de uitkeringsnorm, indien
belanghebbende zich zeer ernstig misdraagt tegenover het college
of zijn ambtenaren, onder omstandigheden die rechtstreeks
verband houden met de uitvoering van de IOAW/IOAZ.2.Van het opleggen van de maatregel bedoeld in het eerste lid kan,
indien sprake is van verbaal geweld, worden afgezien en worden
volstaan met het geven van een schriftelijke waarschuwing,
tenzij het verbale geweld plaatsvindt binnen een periode van
twee jaar te rekenen vanaf de datum waarop eerder aan de jongere
een schriftelijke waarschuwing in verband met ernstige
misdragingen is gegeven.3.In afwijking van artikel 4, derde lid bedraagt de maatregel 100%
van de uitkeringsnorm, indien binnen twaalf maanden na
bekendmaking van een besluit waarbij een maatregel als bedoeld
in het eerste lid, is opgelegd, sprake is van eenzelfde als
verwijtbaar aan te merken gedraging. Met een besluit waarmee een
maatregel is opgelegd wordt gelijkgesteld het besluit om af te
zien van het opleggen van een maatregel op grond van dringende
redenen, als bedoeld in artikel 6, tweede lid.De verordening treedt inwerking op de dag volgend van bekendmaking
en werkt terug tot 1 juli 2010.Deze verordening wordt aangehaald als: de Maatregelverordening IOAW
en IOAZ.Op 15 december 2009 heeft de Eerste Kamer ingestemd met het Wetsvoorstel
bundeling van uitkeringen inkomensvoorziening aan gemeenten (Wet BUIG). Met de
inwerkingtreding van de Wet BUIG per 1 januari 2010 krijgt de gemeente een
grotere beleidsmatige rol en financiële verantwoordelijkheid rond de uitvoering
van de IOAW, IOAZ, WWIK en Bbz2004.De IOAW, IOAZ en het Bbz 2004 kenden tot 1 januari 2010 een
financieringssystematiek waarbij 75% bij het Rijk kon worden gedeclareerd en 25%
drukte op het gemeentelijke budget; de WWIK kende daarnaast een
financieringssystematiek waarbij 100% kon worden gedeclareerd. Per 1 januari
2010 is een systeem van volledige budgetfinanciering ingevoerd, zoals dit nu van
toepassing is op het WWB-inkomensdeel. Met de Wet BUIG worden de financiële
middelen van de ‘kleine inkomensregelingen’ gebundeld in het volledig
gebudgetteerde I-deel dat de gemeente ontvangt voor de bijstandsverstrekking op
grond van de WWB.Gemeenten krijgen door de wet aldus een grotere verantwoordelijkheid en lopen
ook meer financieel risico.Opmerking:Niet gebundeld met het I-deel wordt de financiering van de kosten van
levensonderhoud van gevestigde, oudere en beëindigende
zelfstandigen en van bedrijfskapitaal vanuit het Bbz 2004. Hiervoor blijft
aparte financiering bestaan.Door de Wet BUIG wordt het aantal landelijke regels verder sterk teruggedrongen.
In de plaats komt een grotere beleidsruimte voor de gemeente. Daardoor wordt de
gemeente ook gevorderd om op een aantal punten zelf beleid te ontwikkelen.Bijgaande verordening voorziet hierin. In deze verordening is er daarbij voor gekozen om met betrekking tot de IOAW en
IOAZ te komen tot een zo veel mogelijk analoog aan het WWB-regime toe te passen
afstemmingsbeleid. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel 1Dit artikel bevat de verschillende begripsomschrijvingen. Een aantal
omschrijvingen verdient enige extra aandacht.Onder c. de IOAW/IOAZGekozen is voor een definitie die gelijktijdig naar beide wetten verwijst nu een
groot deel van de bepalingen in beide wetten identiek is qua nummering en inhoud
en aldus voorkomen wordt dat steeds specifiek naar elke afzonderlijke wet
verwezen moet worden.Onder e. uitkeringsnormDe WWB werkt met verlagingen op de netto bijstand. Om een identiek systeem in de
IOAW en IOAZ te creëren is het wenselijk om een begrip te introduceren dat
verwijst naar een netto norm.Onder f. maatregelIn afwijking van de WWB wordt ook het blijvend of tijdelijk (gedeeltelijk)
weigeren van de uitkering binnen deze verordening als maatregel aangemerkt. Dit
houdt verband met de extra mogelijkheden binnen de IOAW en IOAZ op dit vlak. Van
de blijvende verlaging wordt overigens geen gebruik gemaakt om de analogie
tussen WWB en IOAW/Z zoveel mogelijk intact te houden. Onder g. inkomenQua inkomensbegrip wordt aangesloten bij het inkomensbegrip binnen de IOAW en
IOAZ. Dit wijkt af van het binnen de WWB gehanteerde inkomensbegrip.Onder i. belanghebbendeDaar de in artikel 20, tweede lid IOAW opgenomen bevoegdheden tot het opleggen
van een maatregel, blijkens dat artikel,daar enkel gelden voor de persoon die is
aangewezen op arbeid in dienstbetrekking, is ook het begrip belanghebbende in
die zin ingeperkt.Artikel 2Dit artikel bundelt het bepaalde in artikel 20, eerste lid IOAZ en artikel 20,
tweede lid IOAW.Bij schending van de inlichtingenplicht voorziet de Wet aanscherping voor de
IOAW en IOAZ in een verplichting tot het opleggen van een bestuurlijke boete.
Een en ander houdt in dat de maatregelverordening na inwerkingtreding van de wet
aanscherping niet meer ziet op sancties vanwege schending van de
inlichtingenplicht. In artikel 13, eerste lid, van zowel de IOAW, als de IOAZ is
de inlichtingenplicht opgenomen. Bij verwijzing naar de verplichtingen opgenomen
in artikel 13 van de IOAW en de IOAZ dient het eerste lid daarom te worden
uitgesloten. Artikel 3Zoals reeds aangegeven wordt de maatregel toegepast op bruto grondslag.Artikel 4Dit artikel bepaalt de algemene duur van een maatregel op 1 maand. Door de duur
van de maatregel in de algemene bepalingen op te nemen, wordt voorkomen dat
overal waar een maatregel wordt genoemd steeds weer moet worden aangegeven dat
deze voor 1 maand wordt opgelegd. Het derde lid maakt hier een algemene
uitzondering op, door bij recidive de duur te verdubbelen.Artikel 5 tot en met 9Deze artikelen zijn (nagenoeg) identiek aan hetgeen hierover in de
Afstemmingsverordening WWB is opgenomen.Artikel 10Ten opzichte van de WWB afstemmingsverordening zijn in deze bepaling geen
gedragingen opgenomen die verband houden met het niet aanvaarden dan wel het
door eigen toedoen verliezen van algemeen geaccepteerde arbeid. Dit houdt
verband met het feit dat juist bij deze gedragingen de IOAW en IOAZ de
mogelijkheid biedt tot tijdelijke of blijvende (gedeeltelijke) weigering van de
uitkering. De sanctie bij deze vorm van gedragingen is daarom in een apart
hoofdstuk opgenomen.Artikel 11Spreekt voor zich.Artikel 12 en 13In deze bepalingen zijn de mogelijkheden die de IOAW en IOAZ biedt om de
uitkering (tijdelijk geheel of gedeeltelijk) te weigeren volledig
uitgewerkt.Artikel 14 tot en met 16 (vervallen)Het hoofdstuk inzake maatregelen inzake het niet nakomen van de
inlichtingenplicht en de daarin opgenomen bepalingen komt te vervallen. Zo schending van de inlichtingenplicht wordt geconstateerd, levert dit een
beboetbare gedraging op. De in de verordening opgenomen bepalingen rond de
maatregel vanwege schending inlichtingenplicht kunnen daarom komen te vervallen. Artikel 18Deze bepaling spreekt voor zich. Bij inwerkingtreding na 1 juli 2010 is vanwege
het sanctiekarakter van deze regelgeving geen terugwerkende kracht
mogelijk.Artikel 19Deze bepaling spreekt voor zich.