CVDR475982_1Verordening Wet Inburgering 2017 gemeente GeertruidenbergnlregelingGeertruidenberg2017-12-15GeertruidenbergGemeenteblad 2017, 216150Verordening Wet Inburgering 2017 gemeente GeertruidenbergWet inburgering, art. 8Wet inburgering, art. 19, lid 5 en 6Wet inburgering, art. 23, lid 3Wet inburgering, art. 24eWet inburgering, art. 24fWet inburgering, art. 35gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2017-11-30De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2017-12-152017-10-012022-01-01Nieuwe regelingOnbekendGeenVerordening Wet Inburgering 2017 gemeente GeertruidenbergDe raad van de gemeente Geertruidenberg;gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van 3 oktober 2017
inzake de verordening wet inburgering 2017;gelet op de artikelen 8, 19, vijfde en zesde lid, 23, derde lid, 24 e, 24f
en 35 van de Wet inburgering, zoals deze luidde op 31 december 2012 en
artikel X van de wet van 13 september 2012 tot wijziging van de Wet
inburgering (2012, 430);tevens gelet op Artikel I Wet inburgering van de wet tot wijziging van de
Wet inburgering en enkele andere wetten in verband met het toevoegen van het
onderdeel participatieverklaring aan het inburgeringsexamen en de wettelijke
vastlegging van de maatschappelijke begeleiding;overwegende dat de raad bij verordening regels dient te stellen over de
informatieverstrekking door de gemeente aan inburgeringsplichtigen, het
aanbieden van een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan
inburgeringsplichtigen en de rechten en plichten van de
inburgeringsplichtige voor wie een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening is vastgesteld, alsmede dat de raad bij verordening
het bedrag dient vast te stellen van de bestuurlijke boete die voor de
verschillende overtredingen kan worden opgelegd;overwegende dat als gevolg van de wijziging van de Wet inburgering de taken
van gemeenten op het terrein van inburgering beëindigd zijn;overwegende dat gedurende een overgangsperiode gemeenten nog een aantal
taken op het terrein van inburgering zullen uitoefenen;overwegende dat met ingang van 1 oktober 2017 ingaat, de wet tot wijziging
van de Wet inburgering en enkele andere wetten in verband met het toevoegen
van het onderdeel participatieverklaring aan het inburgeringsexamen en de
wettelijke vastlegging van de maatschappelijke begeleidingoverwegende dat daarom de onder de Wet inburgering, zoals deze luidde op 31
december 2012, opgestelde verordening dient te worden gewijzigd;besluit vast te stellen: de “Verordening Wet Inburgering 2017 gemeente
Geertruidenberg”.1.Begripsomschrijvingen en informatieverstrekking1Begripsomschrijvingen1.In deze verordening wordt verstaan onder:
het college: het college van burgemeester en wethouders van
de gemeente:
de wet: de Wet inburgering zoals deze luidde op 31 december
2012 en artikel X van de wet van 13 september 2012 tot
wijziging van de Wet inburgering (2012, 430);
de wetswijziging: Artikel I van de wet tot wijziging van de
Wet Inburgering en enkele andere wetten in verband met het
toevoegen van het onderdeel participatieverklaring aan het
inburgeringsexamen en de wettelijke vastlegging van de
maatschappelijke begeleiding.
2.De begripsomschrijvingen in de wet en de daarop berustende
regelingen zijn van toepassing op de begrippen die in deze
verordening worden gebruikt.2De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigenHet college draagt er zorg voor dat de inburgeringsplichtigen op een
doeltreffende en doelmatige wijze worden geïnformeerd over hun rechten
en plichten uit hoofde van de wet en over het aanbod van en de toegang
tot inburgeringsvoorzieningen.I:Periode tot en met 31 december 2012 Wet Inburgering 20072.Doelgroepen en samenstelling van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening 3InburgeringsaanbodHet college biedt een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening aan de inburgeringsplichtige, te weten:
de houder van een verblijfsvergunning als bedoeld in artikel
28 van de Vreemdelingenwet 2000, en
de geestelijke bedienaar, bedoeld in artikel 1, onderdeel g
van de wet, die geen oudkomer is als bedoeld in artikel 1,
onderdeel c, van de wet,
voor zover deze uiterlijk 31 december 2012 inburgeringsplichtig zijn
geworden.4De samenstelling van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening1.Het college stemt de inburgeringsvoorziening of de
taalkennisvoorziening aan de inburgeringsplichtige bedoeld in
artikel 3 af op het startniveau en de vaardigheden, de
persoonlijke omstandigheden en de maatschappelijke positie van
de inburgeringsplichtige;2.Indien de inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 een
voorziening gericht op arbeidsinschakeling wordt aangeboden,
draagt het college er zorg voor dat de inburgeringsvoorziening
op de voorziening gericht op arbeidsinschakeling wordt
afgestemd;3.Aan de inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 kan het
college maatschappelijke begeleiding aanbieden.5De inning van de eigen bijdrage1.Het college legt in een beschikking de eigen bijdrage, bedoeld
in artikel 23, tweede lid, van de wet en de wijze van betaling
daarvan vast. Als het college de eigen bijdrage wil verrekenen
met de algemene bijstand , wordt dat ook in de beschikking
vastgelegd;2.De inning van de eigen bijdrage vindt alleen plaats indien de
inburgeringsvoorziening of de taalkennisvoorziening niet
(tijdig) wordt afgerond3.Het college sluit bij de inning van de eigen bijdrage aan bij de
geldende invorderingssystematiek van het taakgebied Sociale
Zaken;4.Indien er sprake is van vrijwillige inburgering dan wordt
afgezien van het opleggen van de eigen bijdrage, bedoeld in
artikel 23, tweede lid, van de wet.6Opleggen van verplichtingenHet college kan een inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 bij
beschikking een of meer van de volgende verplichtingen
opleggen:
het deelnemen aan de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening;
het deelnemen aan gesprekken met de trajectbegeleider;
het deelnemen aan voortgangsgesprekken;
voor de eerste maal deelnemen aan het inburgeringsexamen of
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II op een
tijdstip dat door het college wordt bepaald;
het melden indien door ziekte dan wel door andere relevante
omstandigheden niet aan de verplichtingen in de beschikking
kan worden voldaan;
7Ontheffing inburgeringsplicht1.Het college kan op schriftelijke aanvraag ontheffing verlenen
aan een inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 die naar zijn
mening voldoende is ingeburgerd, maar geen vrijstellend document
kan overleggen en uit principiële gronden niet bereid is tot het
afleggen van een toets. Ontheffing wordt alleen verleend als
naar het oordeel van het college de inburgeringsplichtige
bedoeld in artikel 3 aantoonbaar voldoende is ingeburgerd;2.Een inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 kan op grond van
onvoldoende leervermogen bij het college een verzoek tot
ontheffing van de inburgeringsplicht aanvragen. Dit onvoldoende
leervermogen dient te blijken uit:
een verklaring van een deskundige waaruit blijkt dat het
de inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 aan
leervermogen ontbreekt om met goed gevolg het
inburgeringstraject te doorlopen, of
de resultaten van het afgelegde examen aanleiding geven
te veronderstellen dat de inburgeringsplichtige bedoeld
in artikel 3 blijvend niet in staat zal zijn het
inburgeringsexamen te halen;
3.Het college kan op schriftelijke aanvraag ontheffing verlenen
aan een inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3, indien die
inburgeringsplichtige heeft aangetoond door een psychische of
lichamelijke belemmering, dan wel een verstandelijke handicap,
blijvend niet in staat te zijn het inburgeringsexamen te
behalen.8Kosten medische keuring1.De inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 kan op verzoek van
de gemeente Geertruidenberg een medisch onderzoek ondergaan ten
behoeve van een ontheffingsverzoek. De kosten van dit medisch
onderzoek worden door het college betaald;2.De inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 kan ook op eigen
verzoek een medisch onderzoek ondergaan ten behoeve van een
ontheffingsverzoek. De kosten van het medisch onderzoek worden
enkel door het college vergoed indien uit het advies blijkt dat
tot ontheffing geadviseerd wordt;3.Het aanbod van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening9De procedure van het doen van een aanbodHet college doet het aanbod, bedoeld in artikel 19, eerste of tweede
lid, van de wet schriftelijk. Het aanbod wordt gezonden naar het
adres waar de inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 in de
gemeentelijke basisadministratie is ingeschreven.
In het aanbod wordt een omschrijving gegeven van de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening die wordt
aangeboden en worden de rechten en verplichtingen vermeld
die aan die voorziening worden verbonden;
De inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 aan wie een
aanbod wordt gedaan, deelt binnen 2 weken het college
schriftelijk mee of hij het aanbod al dan niet
aanvaardt;
Wanneer de inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 het
aanbod aanvaardt, neemt het college binnen 6 weken na
ontvangst van deze mededeling het besluit tot vaststelling
van de inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening
overeenkomstig het gedane aanbod.
10De inhoud van de beschikkingHet besluit tot vaststelling van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening bevat in ieder geval:
een beschrijving van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening;
een opgave van de rechten en verplichtingen van de
inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3;
de datum waarop het inburgeringsexamen of staatsexamen
Nederlands als tweede taal I of II moet zijn behaald;
de wijze van betaling.
4.De bestuurlijke boete11De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingen1.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 250, indien de
inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 geen of onvoldoende
medewerking verleent aan het onderzoek, bedoeld in artikel 25,
vierde lid van de wet;2.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 500, indien de
inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 geen of onvoldoende
medewerking verleent aan de uitvoering van de voor hem
vastgestelde inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening,
bedoeld in artikel 23, eerste lid, van de wet of aan de
verplichtingen, bedoeld in artikel 6 van deze verordening;3.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 500, indien de
inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 niet binnen de in
artikel 7, eerste lid, van de wet bedoelde termijn of binnen de
door het college op grond van artikel 31, tweede lid, onderdeel
a, van de wet verlengde termijn het inburgeringsexamen heeft
behaald.4.De bestuurlijke boete voor overtredingen, bedoeld in de leden 1,
2 en 3 van dit artikel, wordt verdubbeld, indien de
inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 zich binnen twaalf
maanden na de vorige als verwijtbaar aangemerkte overtredingen
bedoeld in de leden 1, 2 en 3 van dit artikel, opnieuw schuldig
maakt aan dezelfde overtreding.II:Periode van 1 januari 2013 tot en met 30 september 201712De Wet Inburgering 2013Voor personen die vanaf 1 januari 2013 inburgeringsplichtig zijn
geworden geldt dat het tot de eigen verantwoordelijkheid van de
inburgeringsplichtige behoort om te bepalen hoe hij aan zijn
inburgeringsplicht voldoet en dat hij daarvoor zelf de kosten draagt.
Daarmee vervalt de plicht van gemeenten om voor
inburgeringsvoorzieningen en taalkennisvoorzieningen te zorgen. De
gemeente is nog wel verantwoordelijk voor de trajectregie en handhaven
van de inburgeringsplichtigen van voor 2013. De gemeente kan enkel nog
aan een beperkte doelgroep (geestelijke bedienaren en asielgerechtigden
die voor 1 januari 2013 hun verblijfsvergunning hebben gekregen maar
zich na 1 januari 2013 in de gemeente hebben gevestigd) een aanbod doen.
Dit aanbod is gegrond op het aanbodstelsel, niet meer op het
vaststellingsstelsel. De inburgeraar hoeft het aanbod dus niet te
accepteren.III:Periode vanaf 1 oktober 201713ParticipatieverklaringVanaf 1 oktober 2017 geldt, dat:
het participatieverklaringstraject integraal onderdeel uitmaakt
van het inburgeringsexamen;
de inburgeringsplichtige binnen één jaar het
participatieverklaringstraject afrondt door middel van deelname
aan workshops en daaropvolgend het ondertekenen van de
participatieverklaring;
de termijn van één jaar, genoemd in het tweede lid, aanvangt op
het moment dat de vreemdeling inburgeringsplichtig is en
ingeschreven is in de basisregistratie personen, met dien
verstande dat indien hij rechtmatig verblijf heeft op grond van
een verblijfsvergunning asiel bepaalde tijd als bedoeld in
artikel 28 van de Vreemdelingenwet 2000, het gaat om de
inschrijving in de gemeente waar hij op grond van artikel 28 van
de Huisvestingswet 2014 is gehuisvest;
de termijn van één jaar, genoemd in het tweede lid, verlengd kan
worden indien de inburgeringsplichtige aannemelijk maakt dat hem
geen verwijt treft ter zake van het niet tijdig afronden van het
participatieverklaringstraject;
het college een bestuurlijk boete oplegt aan de
inburgeringsplichtige die het participatieverklaringstraject
niet binnen de in het tweede lid genoemde termijn, of de op
basis van het vierde lid verlengde termijn, heeft afgerond;
in de boetebeschikking, zoals bedoeld in het vijfde lid, een
nieuwe termijn van ten hoogste één jaar wordt opgenomen,
waarbinnen de inburgeringsplichtige na het bekendmaken van de
boetebeschikking alsnog het participatieverklaringstraject moet
afronden;
het college de inburgeringsplichtige die niet binnen de
krachtens lid 6 van dit artikel vastgestelde termijn het
participatieverklaringstraject heeft afgerond, een bestuurlijke
boete oplegt, waarna lid 6 opnieuw in werking treedt;
zolang de inburgeringsplichtige na het verstrijken van de
krachtens het zevende lid gestelde termijn het
participatieverklaringstraject niet afrondt, het college ieder
jaar een bestuurlijke boete oplegt ;
de bestuurlijke boete niet hoger kan zijn dan € 340 voor het
niet afronden van het participatieverklaringstraject, binnen de
bij of krachtens de leden 3, 6 en 7 van dit artikel gestelde
termijnen.
14Maatschappelijke begeleiding1.Het college voorziet in de maatschappelijke begeleiding van de
inburgeringsplichtige die rechtmatig verblijf heeft op grond van
een:
verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd, of
verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd, verleend
onder een beperking verbandhoudend met verblijf als familie-
of gezinslid, voor verblijf bij:1°. een houder van een verblijfsvergunning asiel voor
bepaalde tijd,2°. een houder van een verblijfsvergunning asiel voor
onbepaalde tijd, of3°. een houder van een EU-verblijfsvergunning voor langdurig
ingezetenen die is verleend met een aantekening inzake
internationale bescherming als bedoeld in artikel 45c,
eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000.
2.De maatschappelijke begeleiding vangt aan op het moment dat de
vreemdeling inburgeringsplichtig is en ingeschreven is in de
basisregistratie personen, met dien verstande dat indien hij
rechtmatig verblijf heeft op grond van een verblijfsvergunning asiel
bepaalde tijd als bedoeld in artikel 28 van de Vreemdelingenwet
2000, het gaat om de inschrijving in de gemeente waar hij op grond
van artikel 28 van de Huisvestingswet 2014 is gehuisvest.Hoofdstuk 5. Slotbepalingen15InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking op de dag na publicatie en werkt
terug tot en met 1 oktober 2017. De verordening Wet inburgering 2008
gemeente Geertruidenberg vastgesteld op 27 maart 2008 komt hiermee te
vervallen.16CiteertitelDe verordening wordt aangehaald als: Verordening Wet Inburgering 2017
gemeente Geertruidenberg.Aldus vastgesteld in zijn openbare vergadering van 30 november 2017, De raad van Geertruidenberg,de griffier, de voorzitter,drs. K.M.C. Millenaar-Rammelaere drs. W. van HeesAlgemene ToelichtingMet ingang van 1 januari 2013 is de Wet inburgering gewijzigd.In de wet zoals die gold tot 31 december 2012 was aan gemeenten een aantal
belangrijke taken toebedeeld. Door de gewijzigde wet vervielen deze taken van de
gemeenten. Wel bleven de gemeenten op grond van het overgangsrecht met name de
eerste jaren na inwerkingtreding van de wetswijziging een aantal taken
uitoefenen. Dit betreft met name inburgeraars die al met een traject gestart
zijn in staat te stellen dit af te maken. Daarnaast blijven de gemeenten de oude
inburgeraars handhaven.De voor de gemeenten belangrijkste wijzigingen waren:
De verantwoordelijkheid voor inburgering wordt bij de
inburgeringsplichtige gelegd. Dit betekent dat het tot de eigen
verantwoordelijkheid van de inburgeringsplichtige behoort om te bepalen
hoe hij aan zijn inburgeringsplicht voldoet en dat hij daarvoor zelf de
kosten draagt. Daarmee vervalt de plicht van gemeenten om voor
inburgeringsvoorzieningen en taalkennisvoorzieningen te zorgen. De taken
die de gemeente heeft ten aanzien van het oproepen van (potentieel)
inburgeringsplichtigen en het doen van een onderzoek (intake) vervallen
daarmee eveneens.
De doelgroep wordt beperkt tot vreemdelingen die op of na de
inwerkingtreding van dit wetsvoorstel rechtmatig verblijf verkrijgen
voor verblijf in Nederland en (direct of in een later stadium) een
verblijfsvergunning voor bepaalde tijd krijgen voor een niet-tijdelijk
doel (asiel of gezinsvorming/hereniging) of als geestelijke
bedienaar.
De mogelijkheid voor gemeenten om vrijwillige inburgeraars
(EU-onderdanen en genaturaliseerde Nederlanders) op grond van de Wet
inburgering een inburgeringsvoorziening aan te bieden vervalt.
Vrijwillige inburgeraars kunnen net als iedere andere burger via het
reguliere onderwijs de noodzakelijke (taal)vaardigheid en kennis
verwerven om volledig deel te kunnen nemen aan de samenleving.
Het vervallen van bovengenoemde bevoegdheden van gemeenten en het
verschuiven van de resterende bevoegdheden van gemeenten naar de
Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK).
Een overgangsregeling, die erin voorziet:- dat gemeenten diegenen die al een aanbod hebben gehad en zich
momenteel voorbereiden op het inburgeringsexamen in staat stellen dit
voort te zetten en het examen af te leggen;- dat gemeenten handhaven dat inburgeraars die vóór 1 januari 2013
inburgeringsplichtig zijn geworden aan hun inburgeringsplicht
voldoen;- dat gemeenten een aanbod doen aan asielgerechtigden en geestelijke
bedienaren die voor 1 januari 2013 inburgeringsplichtig zijn geworden
maar nog geen aanbod hebben gehad voor die datum. Daarbij blijft
ongewijzigd dat voor asielgerechtigde inburgeringsplichtigen een
inburgeringsvoorziening of een taalkennisvoorziening ook uit
maatschappelijke begeleiding (artikel 19, zesde lid van de wet) bestaat.
Met ingang van 1 januari 2013 zullen de gemeenten per nieuwe
inburgeringsplichtige asielgerechtigde van de regering een eenmalige bijdrage
ontvangen van € 1000. Dat bedrag was tijdelijk verhoogd naar € 2000 (alleen voor
inburgeringsplichtige asielgerechtigden en inburgeringsplichtige nareizende
gezinsleden die gedurende 2013 hun verblijfsvergunning kregen; daarna werd de
bijdrage weer € 1000).Na 1 januari 2013 kan de gemeente alleen een aanbod doen aan asielgerechtigden
en geestelijk bedienaren, die uiterlijk 31 december 2012 inburgeringsplichtig
zijn geworden en nog geen voorziening hebben aangeboden gekregen. Aan anderen
kunnen gemeenten nog wel voorzieningen aanbieden maar niet meer op grond van de
Wet inburgering.Gemeenten blijven de opdracht houden om de inburgeringsplichtigen in de gemeente
die onder het overgangsrecht vallen goed te informeren over de rechten en
plichten die voortvloeien uit deze wet.Ook moeten gemeenten de inburgeringsplicht van inburgeringsplichtigen handhaven
die onder het overgangsrecht vallen. Dit betreft inburgeringsplichtigen die voor
1 januari 2013 hun inburgeringsplicht opgelegd hebben gekregen en voor die datum
een gemeentelijk aanbod hebben gekregen. Omdat na 1 januari 2013 zich nog geschillen kunnen voordoen tussen gemeenten en
degenen die op grond van de wet zoals die gold tot en met 31 december 2012
inburgeringsplichtig zijn werken deze handhavingsbepalingen ook door na 1
januari 2013.In verband met deze taken draagt de wetswijziging gemeenten op om bij
verordening regels te stellen over de volgende onderwerpen:
Regels over de informatieverstrekking door de gemeente aan
inburgeringsplichtigen, ter zake van hun rechten en plichten uit hoofde
van deze wet, alsmede van het aanbod van en de toegang tot
inburgeringsvoorzieningen (artikel 8 van de wet).
Regels met betrekking tot het aanbieden van inburgeringsvoorzieningen of
taalkennisvoorziening en over de rechten en plichten van de
inburgeringsplichtige voor wie een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening is vastgesteld (artikel 19, vijfde lid, en artikel
23, derde lid, van de wet).
Het vaststellen van het bedrag van de bestuurlijke boete die voor de
verschillende overtredingen kan worden opgelegd (artikel 35 van de
wet).
Ad 1. Regels over de informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen. Artikel 8 van de wet bepaalt dat de gemeenteraad bij verordening regels
vaststelt over de informatieverstrekking door de gemeente aan
inburgeringsplichtigen. Het gaat dan om informatie over de rechten en plichten
uit hoofde van de WI en informatie over het aanbod van inburgeringsvoorzieningen
en de toegang tot die voorzieningen.Ad 2. Regels met betrekking tot het aanbieden van
inburgeringsvoorzieningen.Het uitgangspunt van de wet is de eigen verantwoordelijkheid van de
inburgeringsplichtige om te bepalen hoe hij zich voorbereidt op het
inburgeringsexamen. Gemeenten kunnen inburgeringsplichtigen ondersteunen door
het aanbieden van een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening. Onder
het overgangsrecht zijn gemeenten verplicht een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening aan te bieden aan alle asielgerechtigde
inburgeringsplichtigen en een inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren
(artikel 19, tweede lid van de wet) die voor 1 januari 2013 inburgeringsplichtig
zijn geworden en nog geen voorziening hebben aangeboden gekregen. Een
inburgeringsvoorziening leidt toe naar het inburgeringsexamen of het
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II en omvat het eenmaal kosteloos
afleggen van dat examen. De inburgeringsplichtige is verplicht een eigen
bijdrage van € 270 te betalen. Een taalkennisvoorziening is gericht op de
verwerving van de kennis van de Nederlands taal die noodzakelijk is voor het
kunnen afronden van een mbo-opleiding op niveau 1 of 2 (artikel 19, derde lid,
van de wet).Voor asielgerechtigde inburgeringsplichtigen bestaat een inburgeringsvoorziening
of een taalkennisvoorziening ook uit maatschappelijke begeleiding (artikel 19,
zesde lid van de wet).Met ingang van 1 januari 2013 zullen de gemeenten per inburgeringsplichtige
asielgerechtigde van de regering een eenmalige bijdrage ontvangen van € 1000.
Dat bedrag is tijdelijk verhoogd naar € 2000 (alleen voor inburgeringsplichtige
asielgerechtigden en inburgeringsplichtige nareizende gezinsleden die gedurende
2013 hun verblijfsvergunning krijgen; daarna wordt de bijdrage weer €
1000).De wet draagt de gemeenteraden op om bij verordening regels te stellen met
betrekking tot het aanbieden van een inburgeringsvoorziening of een
taalkennisvoorziening. In de wet is ook vastgelegd over welke onderwerpen in
ieder geval regels moeten worden gesteld:
De procedure die door het college wordt gevolgd voor het doen van een
aanbod aan inburgeringsplichtigen (artikel 19, vijfde lid, onderdeel a
van de wet).
De criteria die worden gehanteerd bij het doen van een aanbod aan
inburgeringsplichtigen (artikel 19, vijfde lid, onderdeel a van de
wet).
De vaststelling door het college van een passende
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening, met inbegrip van de
totstandkoming en de samenstelling van die voorziening (artikel 19,
vijfde lid, onderdeel b van de wet).
De rechten en plichten van de inburgeringsplichtige voor wie een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening is vastgesteld. Deze
regels hebben in ieder geval betrekking op de inning van de eigen
bijdrage door het college en de mogelijkheid van betaling in termijnen
(artikel 23, derde lid, van de wet).
Ad 3. Het vaststellen van het bedrag van de bestuurlijke boete.Artikel 35 van de wet draagt gemeenten op bij verordening de hoogte van de
bestuurlijke boete vast te stellen die voor de verschillende overtredingen kan
worden opgelegd. Artikel 34 van de wet bepaalt het bedrag dat ten hoogste als
bestuurlijke boete kan worden opgelegd.Vanaf 1 oktober 2017 moet alle nieuwkomers als onderdeel van hun
inburgeringsexamen eerst het traject rond de participatieverklaring doorlopen
bij de gemeente. Doel is om hen zo snel mogelijk bekend te maken met de normen,
waarden en spelregels van de Nederlandse samenleving. Door de wetswijziging is vanaf 1 oktober 2017 het participatieverklaringstraject
verplicht voor nieuwkomers. Het gaat daarbij om asielmigranten, maar ook om
migranten die naar ons land komen in het kader van gezinsvorming of
gezinshereniging. Het participatieverklaringstraject bestaat onder meer uit een
inleiding in de Nederlandse kernwaarden. Minister Asscher: ‘Met de
participatieverklaring maken nieuwkomers kennis met de ononderhandelbare rechten
en plichten en de fundamentele waarden van de Nederlandse samenleving. Voor ons
zijn deze spelregels vanzelfsprekend, voor nieuwkomers vaak niet. Het is daarom
belangrijk dat we hier vanaf de eerste dag heel duidelijk over zijn.’ Het traject wordt afgesloten met het ondertekenen van een verklaring. Daarmee
verklaart de nieuwkomer kennis te hebben genomen van de waarden en regels van de
Nederlandse samenleving, deze te respecteren en actief een bijdrage te willen
leveren aan die samenleving. Met de wijziging van de Wet inburgering is ook
vastgelegd dat gemeenten asielmigranten maatschappelijke begeleiding gaan
aanbieden. Daarmee worden deze migranten wegwijs gemaakt in hun woonplaats en
krijgen ze hulp bij de start van de inburgering. Gemeenten hebben de ruimte om
deze maatschappelijke begeleiding deels zelf in te vullen. Zo krijgen zij ook
meer regie op de start van de inburgering van lokale nieuwkomers. Het budget
voor gemeenten is eerder al verhoogd van 1000 euro naar 2370 euro per
asielmigrant.Inburgeringsplichtigen die verwijtbaar weigeren de verklaring te ondertekenen,
kunnen een boete van maximaal 340 euro krijgen. Deze boete kan herhaald worden.
Daarnaast betekent het niet voldoen aan het gehele inburgeringsexamen dat er
geen permanente verblijfsvergunning wordt verstrekt en dat het Nederlanderschap
niet verkregen kan worden.Artikelsgewijze toelichtingIn de Wet inburgering worden de begrippen “inburgeringsvoorziening” en
“taalkennisvoorziening” gebruikt. In de hieronder staande toelichting worden
beide begrippen waar mogelijk afzonderlijk genoemd. In een enkel geval wordt uit
overweging van leesbaarheid het woord “voorziening” gehanteerd, waarmee zowel
inburgeringsvoorziening als taalkennisvoorziening wordt aangeduid.Artikel 1 BegripsomschrijvingenHet tweede lid geeft aan dat de omschrijvingen van de begrippen die worden
gebruikt in respectievelijk de Wet inburgering, het Besluit inburgering en de
Regeling inburgering ook van toepassing zijn op deze verordening.Artikel 2 De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigenDe gemeente heeft als taak de inburgeringsplichtigen in haar gemeente goed te
informeren over de rechten en plichten die voortvloeien uit de Wet inburgering.
De wet laat gemeenten vrij om zelf te bepalen op welke wijze de
informatievoorziening aan de inburgeringsplichtigen wordt georganiseerd. Wel
bepaalt artikel 8 van de wet dat de gemeenteraad bij verordening regels
vaststelt over de informatieverstrekking door de gemeente aan
inburgeringsplichtigen, ter zake van hun rechten en plichten uit hoofde van deze
wet, alsmede van het aanbod van en de toegang tot
inburgeringsvoorzieningen.Artikel 3 InburgeringsaanbodVanaf 1 januari 2013 is het college alleen verplicht een inburgeringsvoorziening
of een taalkennisvoorziening aan te bieden aan asielgerechtigden en een
inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren die voor 1 januari 2013
inburgeringsplichtig zijn geworden.Artikel 4 De samenstelling van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorzieningIn de verordening dienen regels te worden gesteld met betrekking tot de
vaststelling door het college van een passende inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening, met inbegrip van de totstandkoming en samenstelling van
die voorziening (artikel 19, vijfde lid, onderdeel b, WI). In dit artikel worden
de kaders vastgesteld waarbinnen het college de opdracht heeft voor de
asielgerechtigde inburgeringsplichtige, een op de persoon toegesneden
inburgeringsvoorziening samen te stellen.In het eerste lid wordt aangegeven op welke wijze het college een passende
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening moet vaststellen. Bij het
bepalen van de geschiktheid van een voorziening kunnen de volgende factoren een
rol spelen:
De kennis van de inburgeringsplichtige van de Nederlandse taal en de
Nederlandse samenleving en zijn of haar leercapaciteit.
De maatschappelijke rol die de inburgeringsplichtige vervult of gaat
vervullen in de Nederlandse samenleving. Daarbij kan worden gedacht aan
het verrichten van betaalde arbeid en/of het opvoeden van kinderen.
De persoonlijke situatie van de inburgeringsplichtige. Daarbij kan
bijvoorbeeld worden gedacht aan eventuele zorgtaken die de
inburgeringsplichtige moet vervullen.
De samenstelling van de inburgeringsvoorziening voor geestelijke
bedienaren wordt geregeld bij ministeriële regeling. Gemeenten hebben
dus niet de mogelijkheid om de inburgeringsvoorziening die zij aan
geestelijke bedienaren aanbieden naar eigen inzicht vorm te geven.
In geval van uitkeringsgerechtigde inburgeringsplichtigen die een voorziening
gericht op arbeidsinschakeling ontvangen, kan het voordelen opleveren de
inburgeringsvoorziening daarmee te combineren. Uitgangspunt is wel, zo blijkt
uit artikel 19, vierde lid, van de wet, dat een aanbod voor een
inburgeringsvoorziening aan een uitkeringsgerechtigde inburgeringsplichtige niet
wordt gedaan, indien dat diens arbeidsinschakeling belemmert.De Wet inburgering bepaalt dat de inburgeringsvoorziening gecombineerd moet
worden met een voorziening gericht op arbeidsinschakeling
(re-integratievoorziening) als een inburgeringsvoorziening wordt aangeboden aan
een inburgeringsplichtige die bijstandsgerechtigd is of een uitkering ontvangt
op grond van een andere socialezekerheidswet of socialezekerheidsregeling én die
verplicht is om arbeid te verkrijgen of te aanvaarden (artikel 20, eerste lid
van de wet). Het college is verantwoordelijk voor het aanbieden van de
gecombineerde inburgeringsvoorziening (artikel 20, tweede lid van de wet). Het
tweede lid van artikel 4 van deze verordening draagt het college op om er voor
te zorgen dat de inburgeringsvoorziening wordt afgestemd op de
re-integratievoorziening. Aangezien deze voorzieningen in het kader van de
uitkeringsverstrekking op grond van socialezekerheidswetten of –regelingen ook
door andere partijen dan het college (kunnen) worden verstrekt, zal het college
afspraken moeten maken met de verantwoordelijke uitvoerders van de
socialezekerheidswet of –regeling: het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen (UWV), eigenrisicodragers of overheidswerkgevers
(artikel 21 van de wet).Het derde lid regelt de bijkomende faciliteiten die het college als onderdeel
van de inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening kan opnemen. Voor
asielgerechtigde inburgeringsplichtigen kan ook maatschappelijke begeleiding een
onderdeel uitmaken van de inburgeringsvoorziening of de taalkennisvoorziening
(artikel 19, zesde lid van de wet). Artikel 5 De inning van de eigen bijdrageIn de verordening moeten regels worden gesteld die betrekking hebben op de
inning van de eigen bijdrage van de inburgeringsplichtige door het college en de
mogelijkheid van betaling in termijnen (artikel 23, derde lid van de wet). De
hoogte van de eigen bijdrage is vastgelegd in de wet en bedraagt€ 270. Dit bedrag kan bij algemene maatregel van bestuur worden gewijzigd
(artikel 23, tweede lid van de wet). Er is voor gekozen om de eigen bijdrage
alleen op te boeken en slechts tot inning over te gaan als het
inburgeringsexamen niet wordt behaald.Artikel 6 Opleggen van verplichtingenDit artikel vormt de uitwerking van artikel 23, derde lid van de wet dat bepaalt
dat de gemeenteraad bij verordening regels stelt over de rechten en plichten van
de inburgeringsplichtige voor wie een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening is vastgesteld. Dit artikel delegeert de bevoegdheid aan
het college om de verplichtingen die in het artikel worden genoemd aan
inburgeringsplichtigen in het kader van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening op te leggen. Het college legt in de beschikking tot de
vaststelling van de inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening deze
verplichtingen vast.Artikel 7 Ontheffing inburgeringsplichtHet college heeft de bevoegdheid om op schriftelijke aanvraag ontheffing te
verlenen aan inburgeringsplichtigen, die naar hun mening voldoende zijn
ingeburgerd, maar geen vrijstellend document kunnen overleggen en uit
principiële overwegingen niet bereid zijn tot het afleggen van een toets.
Voorwaarde hiervoor is dat de inburgeringsplichtige die de ontheffing aanvraagt,
naar het oordeel van het college aantoonbaar voldoende is ingeburgerd. Die
beoordeling is aan het college en zal per geval moeten worden gemaakt. Het ligt
voor de hand dat het college zijn oordeel onderbouwt met verschillende bewijzen
waaruit een voldoende mate van inburgering van betrokkene blijkt. Te denken valt
aam documenten als een arbeidscontract of een verklaring van de werkgever (met
duur dienstverband en niveau Nederlandse taal), of bewijzen van publieke
optredens of bestuurs- of vrijwilligersfuncties, waaruit blijkt dat de aanvrager
in zijn functie-uitoefening mondeling en schriftelijk in het Nederlands
communiceert. Tevens kan de aanvrager documenten overleggen die aantonen dat met
goed gevolg een opleiding is gevolgd die weliswaar niet wordt erkend als
vrijstellingsgrond, maar waaruit wel een voldoende mate van inburgering blijkt
(artikel 2.8a, eerste lid, Besluit inburgering).Vrijstelling van de plicht tot inburgering kan eveneens verleend worden indien
de inburgeringsplichtige kan aantonen dat het behalen van het inburgeringsexamen
op grond van onvoldoende leervermogen niet haalbaar is. De inburgeringsplichtige
zal hierbij aan moeten tonen alles in het werk te hebben gesteld het examen wel
te behalen. De uitslag van het afgelegde examen kan in voldoende mate aangeven
dat het behalen van het examen ook in de toekomst niet haalbaar is. Daarnaast
kan uit een verklaring van een deskundige tijdens de aanloop naar het examen toe
al blijken dat de inburgeringsplichtige het examen nimmer zal behalen. Ook
hierbij geldt dat het college zijn oordeel onderbouwt met verschillende bewijzen
waaruit het ontbreken van leervermogen blijkt (artikel 31, tweede lid onder c,
WI).In de lijn van bovenstaande kunnen ook medische redenen aanleiding zijn om tot
ontheffing van de inburgeringsplicht over te gaan. Deze medische redenen dienen
in voldoende mate te zijn aangetoond, bijvoorbeeld door verklaringen van
behandelend (huis)artsen en specialisten (artikel 6, eerste lid, WI).Artikel 8 Kosten medische keuringEen inburgeringsplichtige kan ontheffing worden verleend van zijn
inburgeringsplicht op grond van psychische, lichamelijke en/of verstandelijke
beperkingen. Deze ontheffing kan op initiatief van de gemeente en/of op
initiatief van de inburgeringsplichtige worden verleend, de beperkingen moeten
worden aangetoond. Het aantonen dient te gebeuren aan de hand van een medisch
advies van een onafhankelijk arts/medisch adviseur, die is ingeschreven in het
BIG-register (Beroepen in de Individuele Gezondheidszorg). De arts/medisch
adviseur dient op de hoogte te zijn van relevante wet- en regelgeving ten
aanzien van het inburgeringsexamen en van de mogelijke examenomstandigheden en
het door het ministerie opgestelde Protocol medische advisering. Hiervoor heeft
de arts/medisch adviseur een speciale cursus moeten volgen.Wanneer de gemeente opdracht geeft tot het opvragen van een medisch advies, zijn
de kosten ook voor rekening van de gemeente. Vraagt de inburgeringsplichtige om
een advies dan komen de kosten ook voor rekening van de gemeente tenzij uit het
medisch advies blijkt dat er geen ontheffing verleend hoeft te worden. De kosten
komen dan voor rekening van de inburgeringsplichtige zelf.Artikel 9 De procedure van het doen van een aanbodDit artikel bevat enkele procedurele bepalingen die er voor moeten zorgen dat
het doen van een aanbod op zorgvuldige wijze gebeurt. Dit is van belang omdat
zo’n aanbod de start is van een procedure die – als het goed is – leidt tot een
besluit tot het toekennen van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening.In dit artikel wordt geregeld dat het college het aanbod van een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan de inburgeringsplichtige op
schriftelijke wijze doet en dat het aanbod wordt toegestuurd naar het adres waar
de inburgeringsplichtige staat ingeschreven in de GBA. Op deze wijze kan er geen
onduidelijk ontstaan over het feit dat het college de inburgeringsplichtige een
aanbod heeft gedaan.Het aanbod zal inhoudelijk dezelfde strekking moeten hebben als de uiteindelijke
beschikking. Hierdoor kan de instemming met het aanbod tevens worden opgevat als
instemming met de beschikking tot het vaststellen van de inburgeringsvoorziening
of taalkennisvoorziening (die eenzijdig door de gemeente wordt opgelegd). Deze
beschikking moet dan wel dezelfde inhoud hebben als het aanbod.De zorgvuldigheid van de procedure gebiedt dat als de inburgeringsplichtige het
aanbod aanvaardt of weigert, hij of zij dit schriftelijk aan de gemeente
meedeelt. Het meest praktisch is dat deze schriftelijke mededeling geschiedt in
de vorm van het laten ondertekenen door de inburgeringsplichtige van een
verklaring die door de gemeente is opgesteld.Het kan natuurlijk voorkomen dat een inburgeringsplichtige aan de gemeente meldt
dat hij wel een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening wil, maar dat
hij gelet op zijn situatie bepaalde wijzigingen aangebracht zou willen zien in
het aanbod van de gemeente. Als de gemeente hierop positief reageert, zal ze het
gedane aanbod moeten aanpassen.Een inburgeringsplichtige hoeft een aanbod niet te accepteren. Weigert de
inburgeringsplichtige het aanbod, dan zal hij zich zelfstandig moeten
voorbereiden op het inburgeringsexamen.Artikel 10 De inhoud van de beschikkingHet besluit tot het vaststellen van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening is een beschikking. Dit betekent dat de
inburgeringsplichtige de mogelijkheid heeft tegen dit besluit in bezwaar en
beroep te gaan. In dit artikel wordt geregeld welke onderwerpen in ieder geval
in de beschikking moeten worden neergelegd.In de beschikking zullen de toegekende voorziening en de daaraan verbonden
rechten en plichten van de inburgeringsplichtige nauwkeurig moeten worden
vermeld (onderdelen 1 en 2). De inburgeringsplichtige is verplicht zijn
medewerking te verlenen aan de uitvoering van de inburgeringsvoorziening
(artikel 23, eerste lid, van de wet). Handhaving hiervan is alleen mogelijk als
de verplichtingen van de inburgeringsplichtige duidelijk zijn omschreven en aan
de betrokkene (onder andere door middel van de beschikking) bekend zijn
gemaakt.De termijn waarbinnen een inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen moet
hebben behaald, ligt vast in de wet (artikel 7, eerste lid, van de wet). In de
beschikking hoeft (en kan) van deze termijn alleen melding worden gemaakt
(onderdeel 3).Onderdeel 4 bepaalt dat in beschikking moet worden vastgelegd op welke wijze de
betaling van de eigen bijdrage plaatsvindt (al dan niet op basis van verrekening
met de bijstandsuitkering). Dit is geregeld in artikel 5 van de
verordening.Artikel 11 De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingenArtikel 35 van de wet draagt de gemeenteraad op bij verordening de hoogte van de
bestuurlijke boete vast te stellen die voor de verschillende overtredingen kan
worden opgelegd. In artikel 34 WI zijn voor de verschillende overtredingen de
maximumbedragen van de bestuurlijke boete vastgelegd. De gemeente kan deze
boetebedragen in haar verordening overnemen, maar ze kan ook lagere bedragen
vaststellen.De boetebedragen die in de verordening worden opgenomen zijn maximumbedragen en
géén gefixeerde bedragen. Het college zal bij elke overtreding de bestuurlijke
boete moeten afstemmen op de ernst van de overtreding en de mate waarin deze aan
de overtreder kan worden verweten. Bovendien moet het college daarbij ook zo
nodig rekening houden met de omstandigheden waaronder de overtreding is gepleegd
(artikel 38, tweede lid van de wet). Deze bepaling brengt met zich mee dat het
college bij elke op te leggen bestuurlijke boete zal moeten nagaan welke boete
passend is, gelet op de individuele omstandigheden van de betrokken
inburgeringsplichtige.Lid 4 biedt het college de mogelijkheid om bij herhaling van de overtreding een
hogere boete op te leggen dan op grond van artikel11 mogelijk is.Artikel 12 De Wet Inburgering 2013Dit artikel behoeft, buiten hetgeen reeds in de algemene toelichting is
omschreven, geen nadere toelichtingArtikel 13 ParticipatieverklaringInburgeringsplichtigen moeten op grond van de huidige Wet inburgering binnen
drie jaar na verkrijging van de verblijfsvergunning het inburgeringsexamen of
een vrijstellend examen behalen. De afgelopen jaren is de behoefte ontstaan om
inburgeringsplichtigen al op een eerder tijdstip niet-vrijblijvend met de
kernwaarden van de Nederlandse samenleving te laten kennismaken en hun
betrokkenheid met Nederland te laten uitspreken.Met dit artikel wordt beoogd daarin te voorzien, door het
participatieverklaringstraject als nieuw onderdeel aan het inburgeringsexamen
toe te voegen.Het participatieverklaringstraject zal uit twee onderdelen bestaan, te weten een
inleiding in de kernwaarden van de Nederlandse samenleving en de ondertekening
van de participatieverklaring.In de participatieverklaring staan begrippen als vrijheid, gelijkwaardigheid en
solidariteit centraal. Met het ondertekenen van de participatieverklaring tonen
inburgeringsplichtigen hun betrokkenheid bij de Nederlandse samenleving en hun
bereidheid om daar actief aan bij te dragen. Met de introductie van het
participatieverklaringstraject als verplicht onderdeel van het
inburgeringsexamen wordt uitvoering gegeven aan het voornemen van de regering om
het instrument van de participatieverklaring op een niet-vrijblijvende wijze in
te voeren.De regering is zich ervan bewust dat zonder verplichtstelling de deelname aan
het participatieverklaringstraject slechts een gedeeltelijk bereik heeft. De
regering acht het echter van belang dat het bereik van het
participatieverklaringstraject onder inburgeringsplichtigen zo groot mogelijk
is. Hiermee wordt voorkomen dat er een groep burgers ontstaat die onvoldoende
kennis heeft van de Nederlandse kernwaarden. Inburgeringsplichtigen komen immers
veelal uit landen waar andere waarden kunnen gelden, die soms kunnen botsen met
de Nederlandse waarden.Artikel 14 Maatschappelijke begeleidingSinds 1 januari 2013 geldt de inburgeringsplicht alleen nog voor nieuwkomers en
is de regierol van gemeenten beëindigd. Vanwege het beëindigen van deze regierol
van gemeenten in het inburgeringstraject, is met ingang van 1 januari 2013 ook
de wettelijke bepaling over de maatschappelijke begeleiding uit de Wet
inburgering geschrapt.De regering achtte het desalniettemin wenselijk dat de maatschappelijke
begeleiding zou worden gecontinueerd. Daarom verstrekt vanaf 1 januari 2013 het
Centraal Orgaan Opvang Asielzoekers (hierna: COA) de bijdragen voor
maatschappelijke begeleiding aan gemeenten. Uitgangspunt is dat zodra een
asielmigrant of een gezinslid van een asielmigrant zich vestigt in een gemeente,
de gemeenten hiervan een schriftelijke bevestiging ontvangt van het COA. De
gemeente kan vervolgens in antwoord daarop aangeven in aanmerking te willen
komen voor een eenmalige vergoeding bestemd voor de maatschappelijke
begeleiding. Een gemeente was tot voor kort niet verplicht maatschappelijke
begeleiding aan te bieden.Met de wet tot wijziging van de Wet inburgering etc. die vanaf 1 oktober 2017
vigerend is, wordt de wettelijke verplichting tot maatschappelijke begeleiding
door gemeenten aan asielmigranten en hun gezinsleden opnieuw vastgelegd. Het
wettelijk vastleggen van de maatschappelijke begeleiding borgt de begeleiding
van asielmigranten en hun gezinsleden in de gemeente waar ze zich (regulier)
vestigen. Hiermee krijgen ze begeleiding in praktische zaken en begeleiding
gericht op integratie en actieve participatie in de Nederlandse samenleving. Een wettelijke vastlegging voorziet ook in de mogelijkheid om aan de
maatschappelijke begeleiding een landelijke invulling op hoofdlijnen te
geven.Naast het participatieverklaringstraject (artikel 13 van deze verordening) is
ook de maatschappelijke begeleiding een middel ter bevordering van een snelle
integratie en participatie. De maatschappelijke begeleiding is specifiek gericht
op asielmigranten en hun gezinsleden. Ook het wettelijk vastleggen van de
maatschappelijke begeleiding vloeit voort uit de gemeenschappelijke wens van de
regering en gemeenten om het structurele belang van de begeleiding van
inburgeringsplichtigen, in het bijzonder asielmigranten en hun gezinsleden, door
gemeenten te onderstrepen. Artikel 15 InwerkingtredingDit artikel behoeft geen nadere toelichting.Artikel 16 CiteertitelDit artikel behoeft geen nadere toelichting.