CVDR46819_1Verordening inrichting antidiscriminatievoorziening gemeente Waterland 2009nlregelingWaterland2018-03-27WaterlandOns Streekblad, 18-02-2010Verordening inrichting antidiscriminatievoorziening gemeente Waterland 2009Wet gemeentelijke antidisciminatievoorzieningen, art. 1gemeenteraadbestuur en recht2010-02-04De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2010-02-192010-01-01Nieuwe regelingOnbekendGeen.Verordening inrichting antidiscriminatievoorziening gemeente Waterland 2009 De raad van de gemeente WaterlandGelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders;Gelet op artikel 1 van de Wet gemeentelijke
antidisciminatievoorzieningen;Overwegende dat de raad bij verordening regels kan stellen met betrekking
tot de inrichting van de antidiscriminatievoorziening en de uitvoering door
die voorziening van de taak. B E S L U I T : Vast te stellen de Verordening inrichting antidiscriminatievoorziening
gemeente Waterland 2009In deze verordening wordt verstaan onder:
De wet: de Wet gemeentelijke antidiscriminatievoorzieningen
Besluit: het Besluit gemeentelijke
antidiscriminatievoorzieningen
De antidiscriminatievoorziening: antidiscriminatievoorziening als
bedoeld in artikel 1 van de Wet gemeentelijke
antidiscriminatievoorzieningen.
Klacht: klacht bedoeld in artikel 2, eerste lid, onder a, van de
wet;
Klachtbehandelaar: klachtbehandelaar als bedoeld in artikel 1 van
het besluit;
Klager: klager als bedoeld in artikel 1 van het besluit;
Ingezetene: ingezetene als bedoeld in artikel 2 van de
Gemeentewet.
Het college van burgemeester en wethouders biedt de ingezetenen toegang tot
een antidiscriminatievoorziening.Bij de inrichting van de antidiscriminatievoorziening worden in ieder geval
de deskundigheid van klachtbehandelaars en de toegankelijkheid van de
voorziening gewaarborgd.
De antidiscriminatievoorziening draagt er zorg voor dat de
klachtbehandelaars voldoen aan de voor klachtenbehandeling vereiste
deskundigheid en biedt de klachtbehandelaars de mogelijkheid hun
deskundigheid te onderhouden en verder te ontwikkelen.
De klager heeft in ieder geval de mogelijkheid om een klacht te
melden:
Per post
Per e-mail
Telefonisch
Op een door de gemeente beschikbaar gestelde locatie als
bedoeld in artikel 5 van deze verordening.
Het protocol voor de behandeling van klachten als bedoeld in artikel 6 van
het besluit regelt in ieder geval:
De afdoeningstermijn van klachten;
De wijze van afdoening van klachten;
De registratie van klachten.
1. Ingezetenen worden in de gelegenheid gesteld een klacht in hun directe
leefomgeving te melden.2.Gemeenten die aansluiting hebben bij een regionaal
antidiscriminatiebureau kunnen overeenkomen dat deze melding op een
locatie in de betreffende gemeente kan plaatsvinden.3.Het college draagt zorg voor de deskundigheid van de medewerkers die
deze meldingen op adequate manier opnemen en doorverwijzen.4.Klager wordt door de medewerkers doorgeleid naar de
antidiscriminatievoorziening.Het verslag, bedoeld in artikel 3, eerste lid, van de wet, omvat
geanonimiseerde gegevens over het aantal klachten dat door de
antidiscriminatievoorziening in het voorafgaande kalenderjaar is
geregistreerd en deze worden onderverdeeld naar:
grond of gronden van onderscheid of discriminatie;
maatschappelijk terrein;
aard van de klacht;
plaats van het voorval;
wijze van behandeling.
Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2010.Deze verordening kan aangehaald worden als: Verordening inrichting
antidiscriminatievoorziening gemeente Waterland 2009.Aldus besloten in de openbare vergadering van de raad van de gemeente
Waterland, gehouden op 4 februari 2010De raad voornoemd,de griffier, de voorzitter,drs. E.G.H. Dijk mr. E.F. JongmansAlgemeenArtikel 1 van de wet legt het college van burgemeester en wethouders op om
toegang te bieden tot een antidiscriminatievoorziening. Zie ook de toelichting
bij artikel 2 van deze verordening. In artikel 2, tweede lid, van de wet is
opgenomen dat de gemeenteraad “met inachtneming van het bepaalde bij of
krachtens deze wet bij verordening regels vaststelt omtrent de inrichting van de
antidiscriminatievoorziening, bedoeld in artikel 1, en de uitvoering van de
taak, bedoeld in het eerste lid, onder a.” De wet is als bijlage toegevoegd aan
deze verordening.De wet is nader ingevuld in een Algemene Maatregel van Bestuur vastgesteld op 16
september 2009, het Besluit gemeentelijke antidiscriminatievoorzieningen. Het
besluit is als bijlage toegevoegd aan deze verordening. Nu veel van de nadere
invulling die de wet behoeft is geregeld in het besluit, kan deze verordening
beknopt blijven.Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1Deze bepaling behoeft geen toelichting.Artikel 2Zoals in het algemene deel van deze toelichting al aangegeven, is deze
zorgplicht opgenomen in artikel 1 van de wet. In wetstechnische zin is het dan
ook niet noodzakelijk om deze hier te herhalen. Er is voor gekozen om dat wel te
doen, nu deze zorgplicht zozeer de kern van deze regelgeving uitmaakt, dat het
opnemen ervan sterk bijdraagt aan de begrijpelijkheid van deze verordening.Artikel 3Met deze bepaling wordt nader invulling gegeven aan artikel 3 van het besluit,
dat luidt: “Bij de inrichting van de antidiscriminatievoorziening worden in
ieder geval de deskundigheid van de klachtbehandelaars en de toegankelijkheid
van de antidiscriminatievoorziening gewaarborgd”. Ook op de verantwoordelijkheid
met de omgang met gegevens zal worden toegezien. Er is gekozen voor een minimale
invulling om gemeenten en de antidiscriminatievoorziening alle ruimte te geven
voor maatwerk. De antidiscriminatievoorziening dient aan te geven of ze beschikt over een
opleidingprotocol waar klachtbehandelaars gebruik van kunnen maken. Ook moet de
antidiscriminatievoorziening aangeven hoe vaak van behandelaars wordt verwacht
aan een opleiding deel te nemen. Het landelijke expertisebureau van Art.1 kan de
opleidingen en cursussen verzorgen.De gemeente draagt er zorg voor dat de burger zich zowel fysiek als niet-fysiek
kan melden. De mogelijkheid om zich fysiek op locatie te kunnen melden betekent
tevens dat een burger redelijkerwijs op de hoogte kan zijn waar hij of zij
terecht kan om te melden. De gemeente draagtzorg voor de aanwezigheid van een locatie. Daarbij kan gebruik worden gemaakt
van een bestaande balie (zie ook de toelichting bij artikel 5). Uiteraard kan
ook worden afgesproken dat de antidiscriminatievoorziening op locatie aanwezig
is, zodat klachten direct bij de voorziening kunnen worden ingediend. Bij
niet-fysiek wordt verstaan dat de mogelijkheid bestaat voor de burger via sms,
telefoon, brief of email om de klacht te melden of in te dienen. Ook hier geldt
dat op de gemeente een zorgplicht rust om ervoor zorg te dragen dat burgers
kennis kunnen nemen van deze mogelijkheden.Artikel 4Met deze bepaling wordt invulling gegeven aan artikel 6 van het besluit dat
luidt: “De antidiscriminatievoorziening heeft een protocol voor de behandeling
van klachten”. Daarbij is gekozen voor een minimale invulling om gemeenten en de
antidiscriminatievoorziening alle ruimte te geven voor maatwerk. Artikel 5De wet vermeldt dat de antidiscriminatievoorziening zich in de leefomgeving van
burgers moet bevinden. De memorie van toelichting geeft aan dat het gemeenten
vrij staat om daar op een praktische wijze invulling aan te geven. De
voorziening hoeft dan ook niet in de gemeente zelf aanwezig te zijn. Een
gemeente kan zich bijvoorbeeld aansluiten bij een (bestaande) regionale
antidiscriminatievoorziening. Ook kan de gemeente aansluiting zoeken bij het
regionaal discriminatieoverleg (RDO) waar politie, openbaar ministerie en
antidiscriminatievoorzieningen overleg voeren over discriminatie incidenten en
deze in zaaksoverzichten opnemen. Voor de nodige laagdrempeligheid kan dan
worden gezorgd door een doorverwijsfunctie of meldpunt te creëren bij bestaande
gemeentelijke voorzieningen, zoals bijvoorbeeld een loket burgerzaken,
slachtofferhulp of WMO-loket. Een gemeente kan er ook voor kiezen deze toegang
een meer inhoudelijk karakter te geven door een eigen frontoffice in te richten.
Daarbij moet het voor klagers ondubbelzinnig duidelijk zijn dat een gemeentelijk
loket een luisterend oor en de nodige deskundigheid kan bieden, maar dat het
zijn taak is om de klager door te geleiden naar de antidiscriminatievoorziening.
In de wet is uitdrukkelijk aangegeven dat de antidiscriminatievoorziening
onafhankelijk is en op geen enkele wijze onder het gezag van de (gemeentelijke)
overheid kan vallen. Het gemeentelijk loket kan dan ook op geen enkele manier in
de plaats treden van de antidiscriminatievoorziening.Artikel 6Artikel 13 betreft de verslaglegging door de gemeenten over de door de
antidiscriminatievoorziening geregistreerde klachten. In het verslag wordt een
onderverdeling gemaakt naar grond van onderscheid of discriminatie,
maatschappelijk terrein, aard van de klacht, plaats van het voorval en wijze van
behandeling. De grond van onderscheid of discriminatie betekent een verwijzing
naar de wettelijke grondslag die in het geding is, zoals opgesomd in artikel 2,
eerste lid, onder a, van de Wet gemeentelijke antidiscriminatievoorzieningen. Het maatschappelijk terrein kan zijn: arbeidsmarkt, collectieve voorzieningen,
buurt/wijk, commerciële dienstverlening, horeca, politie, publieke of politieke
opinie, publieke ruimte, onderwijs, media, privésfeer of sport en recreatie. De
aard van de klacht is bijvoorbeeld: omstreden behandeling, vijandige bejegening,
geweld, bedreiging, vernieling, mishandeling, gewelddadige groepsconfrontatie of
overig. Plaats van het voorval betreft: gemeente of stadsdeel waar het incident
heeft plaatsgevonden. Wijze van behandeling houdt in op welke manier de klacht
afgehandeld is, bijvoorbeeld informatie, advies, registratie, luisterend oor,
ondersteuning bij procedures, bemiddeling of onderzoek. Er wordt een formulier
ontwikkeld waarop de gronden van onderscheid of discriminatie, de
maatschappelijke terreinen, de aarden van de klacht, plaatsen van voorval en
wijzen van behandeling worden opgesomd, zodat ze kunnen worden aangevinkt. Dit
formulier zal bij ministeriële regeling op grond van artikel 2, vierde lid, van
de Wet gemeentelijke antidiscriminatievoorzieningen worden vastgesteld.Artikel 7Deze bepaling behoeft geen toelichtingArtikel 8Deze bepaling behoeft geen toelichting