CVDR45658_1Verordening Wet inburgering gemeente Diemen 2010nlregelingDiemen2018-10-30DiemenDiemer Nieuws, 01-07-2010Verordening Wet inburgering gemeente Diemen 2010.Wet inburgering, artikel 8, 19 lid 5, 23 lid 3 en 35.gemeenteraadbestuur en recht2010-06-23De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2010-07-01OnbekendOnbekendwet inburgeringGeen.Geen.Verordening Wet inburgering gemeente Diemen 2010Opmerkingen m.b.t. de regelingGeen.Wettelijke grondslag(en) of bevoegdheid waarop de regeling is
gebaseerd1.Wet inburgering, artikel 8, 19 lid 5, 23 lid 3 en 35.Regelgeving die op deze regeling is gebaseerd (gedelegeerde
regelgeving)Geen. Overzicht van in de tekst verwerkte wijzigingenDatuminwerkingtreding01-07-2010Terugwerkende kracht t/mBetreftnieuwe regelingDatum ondertekeningBron bekendmaking23-06-2010Diemer Nieuwsd.d. 01-07-2010Kenmerk voorstel-Verordening Wet Inburgering gemeente Diemen 2010De raad van de gemeente Diemen;gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders, gelet op de artikelen 8, 19, vijfde lid, 23, derde lid, 24a, vijfde lid, 24f
en 35 van de Wet inburgering en artikel 4.27, derde lid, van het Besluit
inburgering;besluit vast te stellen de volgende verordening:Verordening Wet inburgering gemeente Diemen 20101.Begripsomschrijvingen en informatieverstrekking1.1Begripsomschrijvingen1.In deze verordening wordt verstaan onder:a. de wet: de Wet inburgering en daarop gebaseerde regelgeving.b. het college: het college van burgemeester en wethouders van de
gemeente Diemen;c. voorziening: een (duale) inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening.d. uitkering: een uitkering op basis van sociale zekerheidswetten of
sociale zekerheidsregelingen.e.vrijstellend examen: het examen zoals bedoeld in art. 2.3 van het
besluit inburgering.f. participatietraject: een traject, afhankelijk van zijn
capaciteiten en ambitie, variërend van het volgen van een vervolg-
of vakopleiding, het toeleiden naar de arbeidsmarkt tot het
deelnemen aan activiteiten in de wijk;g. PIB: persoonlijk inburgeringsbudget.
De begripsomschrijvingen in de wet en de daarop berustende
regelingen zijn van toepassing op de begrippen die in deze
verordening worden gebruikt.
1.2De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen en
vrijwillige inburgeraars1.Het college draagt er zorg voor dat de inburgeringsplichtigen en de
vrijwillige inburgeraars op een doeltreffende en doelmatige wijze
worden geïnformeerd over hun rechten en plichten uit hoofde van de
wet en over het aanbod van en de toegang tot de voorzieningen.
2.Het college maakt bij de informatieverstrekking aan de
inburgeringsplichtigen en de vrijwillige inburgeraars in ieder geval
gebruik van de volgende middelen:
intakegesprekken met inburgeringsconsulenten van het team
Sociale Zaken;
advertenties in de plaatselijke media;
het beschikbaar stellen van schriftelijk
informatiemateriaal
informatie op de website www.diemen.nl
voorlichtingsbijeenkomsten.
3.Het college beoordeelt tenminste eens in de drie jaren de
doeltreffendheid en doelmatigheid van de informatieverstrekking aan
de inburgeringsplichtigen en de vrijwillige inburgeraars, en
rapporteert daarover aan de raad. 2Het aanbieden van een voorziening aan inburgeringsplichtigen2.1Aanwijzen van de doelgroepenHet college wijst, naast de groepen inburgeringsplichtigen die de
gemeente verplicht een inburgeringsvoorziening moet aanbieden, de
volgende groepen inburgeringsplichtigen aan waaraan bij voorrang een
inburgeringsvoorziening wordt aangeboden. Deze prioritaire doelgroepen
zijn:
inburgeringsplichtigen met een bijstandsuitkering;
inburgeringsplichtigen met een opvoedingstaak;
inburgeringsplichtigen zonder werk en zonder uitkering;
inburgeringsplichtigen die zich melden voor een
inburgeringstraject.
2.2De samenstelling van de voorziening1.Het college stemt de voorziening, met uitzondering van de
inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren, af op het
startniveau en de vaardigheden, de persoonlijke omstandigheden, de
maatschappelijke positie en de ambitie van de
inburgeringsplichtige.2.Een voorziening omvat in ieder geval een traject ter voorbereiding
op het inburgeringsexamen of een vrijstellend examen en het eenmaal
kosteloos afleggen van een van deze examens. Voor asielgerechtigde
vluchtelingen bevat de voorziening ook maatschappelijke begeleiding.
3.Indien de inburgeraar een voorziening gericht op arbeidsinschakeling
wordt aangeboden, draagt het college er zorg voor dat de
inburgeringsvoorziening op de voorziening gericht op
arbeidsinschakeling wordt afgestemd. 4.Indien de inburgeraar een participatietraject wordt aangeboden
draagt het college er zorg voor dat het traject, afhankelijk van
capaciteiten en ambitie, zich richt op deelname aan de samenleving.
Dit kan variëren van het volgen van een vervolg- of vakopleiding,
het toeleiden naar de arbeidsmarkt tot het deelnemen aan
activiteiten in de wijk.2.3De procedure van het doen van een aanbod1.Het college doet het aanbod, bedoeld in artikel 19 eerste of tweede
lid, van de wet, schriftelijk door middel van het trajectplan van de
taalaanbieder. 2.De inburgeringsplichtige aan wie een aanbod wordt gedaan deelt, door
middel van het al dan niet ondertekenen van het trajectplan van de
taalaanbieder, aan het college mede of hij het aanbod aanvaardt. De
ondertekening vindt plaats tijdens een persoonlijk gesprek waarin de
voorziening en de rechten en verplichtingen worden toegelicht of via
de post.3.Wanneer de inburgeringsplichtige het aanbod aanvaardt, neemt het
college binnen 8 weken na ontvangst van deze mededeling het besluit
tot vaststelling van de voorziening overeenkomstig het gedane
aanbod. Dit wordt verwerkt in een beschikking.2.4De voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget1.Het college behandelt het verzoek van de inburgeringsplichtige om in
aanmerking te komen voor een voorziening in de vorm van een
persoonlijk inburgeringsbudget op de volgende wijze:
Tijdens het intakegesprek met de inburgeringsconsulent wordt
de mogelijkheid voor het PIB besproken indien het reeds
ingekochte aanbod aan voorzieningen niet passend blijkt te
zijn.
De inburgeringsplichtige krijgt het formulier voor de
aanvraag van een persoonlijk inburgeringsbudget
overhandigd.
Op het aanvraagformulier dient de inburgeringsplichtige aan
te geven hoe hij de voorziening tot een succesvol einde
denkt te brengen en zijn beweegredenen voor taalverwerving.
De taalaanbieder brengt een offerte uit.
2.Het college keurt het voorstel van de inburgeringsplichtige voor het
volgen van een (duaal) inburgeringsprogramma goed, indien dit
programma:
naar het oordeel van het college passend is om hem voor te
bereiden op en toe te leiden naar het inburgeringsexamen of
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II; en
wordt verzorgd door een taalaanbieder die bij voorkeur
voldoet aan het keurmerk inburgeren of een universitaire
onderwijsinstelling met onder andere Nederlandse taalgericht
onderwijs.
3.Het college keurt het voorstel van de inburgeringsplichtige voor het
volgen van een taalkennisvoorziening goed, indien deze
taalkennisvoorziening:
naar het oordeel van het college passend is om hem de kennis
van de Nederlandse taal te laten verwerven die noodzakelijk
is voor het kunnen afronden van een mbo-opleiding op niveau
1 of 2; en
wordt verzorgd door een taalaanbieder die bij voorkeur
voldoet aan het keurmerk inburgeren of een universitaire
onderwijsinstelling met onder andere Nederlandse taalgericht
onderwijs.
4.Als het college de voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget heeft vastgesteld, sluit het college een
overeenkomst met de taalaanbieder. 2.5De inhoud van de beschikkingHet besluit tot vaststelling van de voorziening bevat in ieder geval: een beschrijving van de voorziening;
een opgave van de rechten en verplichtingen van de
inburgeringsplichtige;
de datum waarop het inburgeringsexamen of vrijstellend examen
moet zijn behaald;
de wijze van betaling van de eigen bijdrage;
ingeval van een oudkomer: de datum waarop de termijn van
handhaving van de inburgeringsplicht, bedoeld in artikel 26 van
de wet, aanvangt.
2.6Opleggen van verplichtingenHet college kan een inburgeringsplichtige bij beschikking een of meer
van de volgende verplichtingen opleggen:
het deelnemen aan de voorziening;
het deelnemen aan gesprekken met de inburgeringsconsulent;
het deelnemen aan voortgangsgesprekken;
voor de eerste maal deelnemen aan het inburgeringsexamen of
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II op een tijdstip
dat door het college wordt bepaald;
het melden indien door ziekte dan wel door andere relevante
omstandigheden niet aan de verplichtingen in de beschikking kan
worden voldaan.
2.7De inning van de eigen bijdrage1.De inburgeringsplichtige die op grond van de rijksregels verplicht
is voor de voorziening een eigen bijdrage te betalen, betaalt deze
na (voortijdige) beëindiging van de voorziening.2.Betaling in termijnen is niet mogelijk.3.Het college legt in de beschikking tot vaststelling van de
voorziening of de wijze van betaling van de eigen bijdrage vast.
Indien het college de eigen bijdrage verrekent met de algemene
bijstand wordt dat in de beschikking vastgelegd.2.8Beloning1.Het college kent de inburgeringsplichtige die de in artikel 2.8
genoemde eigen bijdrage moet betalen en binnen de afgesproken
termijn het inburgeringsexamen of vrijstellend examen heeft afgelegd
een beloning toe van € 270,-.2.Indien de inburgeringsplichtige niet in staat is het examen te halen
en het college ingevolge artikel 31, tweede lid onder c van de Wet
inburgering de inburgeraar mag ontheffen heeft deze recht op een
beloning van € 270,-.3.De bestuurlijke boete3.1De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingen1.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 150,- indien de
inburgeringsplichtige of de persoon ten aanzien van wie het college
op redelijke gronden kan vermoeden dat deze inburgeringsplichtig is
geen of onvoldoende medewerking verleent aan het onderzoek, bedoeld
in artikel 25, vierde lid, van de wet. 2.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 300,- indien de
inburgeringsplichtige geen of onvoldoende medewerking verleent aan
de uitvoering van de voor hem vastgestelde voorziening, bedoeld in
artikel 23, eerste lid, van de wet of aan de verplichtingen, bedoeld
in artikel 2.6 van deze verordening.3.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 300,- indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de in artikel 7, eerste lid, van
de wet bedoelde termijn of binnen de door het college op grond van
artikel 31, tweede lid, onderdeel a en b, van de wet verlengde
termijn het inburgeringsexamen heeft behaald. 3.2Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling van de
overtreding1.De bestuurlijke boete voor overtredingen, bedoeld in artikel 3.1,
eerste lid van deze verordening bedraagt ten hoogste € 250,- indien
de inburgeringsplichtige zich binnen twaalf maanden na de vorige als
verwijtbaar aangemerkte overtreding opnieuw schuldig maakt aan
dezelfde overtreding. 2.De bestuurlijke boete voor overtredingen, bedoeld in artikel 3.1,
tweede lid van deze verordening bedraagt ten hoogste € 500,- indien
de inburgeringsplichtige zich binnen twaalf maanden na de vorige als
verwijtbaar aangemerkte overtreding opnieuw schuldig maakt aan
dezelfde overtreding. 3.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 500,- indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de door het college op grond van
artikel 32 van de wet vastgestelde termijn het inburgeringsexamen
heeft behaald. 4.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 800,- indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de door het college op grond van
artikel 33 van de wet vastgestelde termijn het inburgeringsexamen
heeft behaald. 4.Het aanbieden van een voorziening aan vrijwillige
inburgeraars4.1Aanwijzen van de doelgroepenHet college wijst de groepen vrijwillige inburgeraars aan waaraan hij
bij voorrang een voorziening kan aanbieden op basis van de volgende
criteria:
vrijwillige inburgeraars met een bijstandsuitkering;
vrijwillige inburgeraars die zich melden voor een
inburgeringstraject;
vrijwillige inburgeraars met een opvoedingstaak
vrijwillige inburgeraars zonder werk en zonder uitkering.
4.2De samenstelling van de voorziening1.Het college bepaalt in overleg met de vrijwillige inburgeraar,
uitgezonderd geestelijke bedienaren, de samenstelling van de
voorziening. De voorziening wordt afgestemd op het startniveau en de
vaardigheden, de persoonlijke omstandigheden en de maatschappelijke
positie van de vrijwillige inburgeraar.2.Een voorziening omvat in ieder geval een traject ter voorbereiding
op het inburgeringsexamen en het eenmaal kosteloos afleggen van het
inburgeringsexamen of een traject ter voorbereiding op het
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II. 3.Indien de vrijwillige inburgeraar een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling wordt aangeboden, draagt het college er zorg
voor dat de inburgeringsvoorziening op de voorziening gericht op
arbeidsinschakeling wordt afgestemd. 4.Indien de vrijwillige inburgeraar een participatietraject wordt
aangeboden draagt het college er zorg voor dat het traject,
afhankelijk van capaciteiten en ambitie, zich richt op deelname aan
de samenleving. Dit kan variëren van het volgen van een vervolg- of
vakopleiding, het toeleiden naar de arbeidsmarkt tot het deelnemen
aan activiteiten in de wijk.4.3De voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget1.Het college behandelt het verzoek van een vrijwillige inburgeraar om
in aanmerking te komen voor een voorziening in de vorm van een
persoonlijk inburgeringsbudget op de volgende wijze:
Tijdens het intakegesprek met de inburgeringsconsulent wordt
de mogelijkheid voor het PIB besproken indien het reeds
ingekochte aanbod aan voorzieningen niet passend blijkt te
zijn.
De vrijwillige inburgeraar krijgt het formulier voor de
aanvraag van een persoonlijk inburgeringsbudget
overhandigd.
Op het aanvraagformulier dient de vrijwillige inburgeraar
aan te geven hoe hij de voorziening tot een succesvol einde
denkt te brengen en zijn beweegredenen voor taalverwerving.
De taalaanbieder brengt een offerte uit.
2.Het college keurt het voorstel van de vrijwillige inburgeraar voor
het volgen van een (duaal) inburgeringsprogramma goed, indien dit
programma:
naar het oordeel van het college passend is om hem voor te
bereiden op en toe te leiden naar het inburgeringsexamen of
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II; en
wordt verzorgd door een taalaanbieder die bij voorkeur
voldoet aan het keurmerk inburgeren of een universitaire
onderwijsinstelling met onder andere Nederlandse taalgericht
onderwijs.
3.Het college keurt het voorstel van de vrijwillige inburgeraar voor
het volgen van een taalkennisvoorziening goed, indien deze
taalkennisvoorziening:
naar het oordeel van het college passend is om hem de kennis
van de Nederlandse taal te laten verwerven die noodzakelijk
is voor het kunnen afronden van een mbo-opleiding op niveau
1 of 2; en
wordt verzorgd door een taalaanbieder die bij voorkeur
voldoet aan het keurmerk inburgeren of een universitaire
onderwijsinstelling met onder andere Nederlandse taalgericht
onderwijs.
4.Als het college de overeenkomst met de vrijwillige inburgeraar,
bedoeld in artikel 24d, tweede lid, van de wet, waarin de
voorziening in de vorm van een persoonlijk inburgeringsbudget is
opgenomen, heeft gesloten, sluit het college een overeenkomst met de
taalaanbieder. 4.4De inning van de eigen bijdrage1.De vrijwillige inburgeraar die op grond van artikel 23, tweede lid,
van de wet een eigen bijdrage moet te betalen, betaalt deze na
(voortijdige) beëindiging van de voorziening.2.Betaling in termijnen is niet mogelijk.3.Het college legt in de overeenkomst de wijze van betaling van de
eigen bijdrage vast. Indien overeen gekomen is dat het college de
eigen bijdrage verrekent met de algemene bijstand, wordt dat in de
overeenkomst, bedoeld in artikel 4.7 vastgelegd. 4.5Beloning1.Het college kent de vrijwillige inburgeraar die de in artikel 4.4
genoemde eigen bijdrage moet betalen en binnen de afgesproken
termijn het inburgeringsexamen of staatsexamen Nederlands als tweede
taal I of II heeft afgelegd een beloning toe van € 270,-.2.Indien de vrijwillige inburgeraar naar oordeel van het college niet
in staat is het examen te halen heeft deze recht op een beloning van
€ 270,-.4.6Opleggen van verplichtingenHet college kan in de overeenkomst met de vrijwillige inburgeraar,
bedoeld in artikel 24d, tweede lid, van de wet een of meer van de
volgende verplichtingen opnemen:
het deelnemen aan de voorziening;
het deelnemen aan gesprekken met de inburgeringsconsulent;
het deelnemen aan voortgangsgesprekken;
voor de eerste maal deelnemen aan het inburgeringsexamen of
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II op een tijdstip
dat door het college wordt bepaald;
het melden indien door ziekte dan wel door andere relevante
omstandigheden niet aan de verplichtingen in de overeenkomst kan
worden voldaan.
4.7De inhoud van de overeenkomstDe overeenkomst met de vrijwillige inburgeraar, bedoeld in artikel 24d,
tweede lid, van wet bevat in ieder geval:
een beschrijving van de voorziening;
een opgave van de rechten en verplichtingen van de vrijwillige
inburgeraar;
de datum waarop aan het inburgeringsexamen of staatsexamen
Nederlands als tweede taal I of II moet zijn deelgenomen;
de sancties die kunnen worden toegepast wanneer de
verplichtingen niet worden nagekomen, en indien van
toepassing:
de wijze van betaling van de eigen bijdrage.
4.8Sancties bij niet-nakoming van de overeenkomstIndien de vrijwillige inburgeraar de verplichtingen die zijn neergelegd
in de overeenkomst niet of in onvoldoende nakomt, kan het college hem de
volgende sancties opleggen:
een boete van maximaal € 500,- wanneer de vrijwillige
inburgeraar geen of onvoldoende medewerking verleent aan de
uitvoering van de inburgeringsvoorziening.
een boete van maximaal € 500,- wanneer de vrijwillige
inburgeraar niet binnen de afgesproken termijn het
inburgeringsexamen of staatsexamen Nederlands als tweede taal I
of II heeft behaald.
4.9Het vaststellen van de identiteit van de vrijwillige
inburgeraarHet college stelt de identiteit van de vrijwillige inburgeraar vast aan
de hand van een document als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de
identificatieplicht. 5.Slotbepalingen5.1InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking met ingang van 01 juli 201021CiteertitelDe verordening wordt aangehaald als: Verordening Wet inburgering
gemeente Diemen 2010.Artikelgewijze toelichting1.BEGRIPSOMSCHRIJVINGEN EN INFORMATIEVERSTREKKING1.1BegripsomschrijvingenOmwille van leesbaarheid van de verordening wordt het begrip ‘voorziening’
gebruikt (eerste lid, onderdeel c). Een voorziening kan zowel een (duale)
inburgeringsvoorziening als een taalkennisvoorziening inhouden. Het tweede lid geeft aan dat de omschrijvingen van de begrippen die worden
gebruikt in respectievelijk de Wet inburgering, het Besluit inburgering en
de Regeling inburgering ook van toepassing zijn op deze verordening.1.2De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen en vrijwillige
inburgeraarsDe gemeente heeft als taak de inburgeringsplichtigen en de vrijwillige
inburgeraars in haar gemeente goed te informeren over de rechten en plichten
die voortvloeien uit de Wet inburgering. De wet laat gemeenten vrij om zelf
te bepalen op welke wijze de informatievoorziening wordt georganiseerd. Wel
bepalen de artikelen 8 WI en 24f WI dat de gemeenteraad bij verordening
regels vaststellen over de informatieverstrekking door de gemeente aan
respectievelijk inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars ter zake
van hun rechten en plichten uit hoofde van deze wet. Ten aanzien van
inburgeringsplichtigen dienen ook regels te worden vastgesteld ter zake van
het aanbod van en de toegang tot inburgeringsvoorzieningen.Dit artikel vormt de uitwerking van deze verplichting. De gemeente heeft
ervoor gekozen om in de verordening alleen de kaders vast te stellen voor
een adequate informatievoorziening door het college aan
inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars.Het derde lid verplicht het college de raad periodiek te rapporteren over de
doeltreffendheid en doelmatigheid van de informatieverstrekking. 2.HET AANBIEDEN VAN EEN VOORZIENING AAN INBURGERINGSPLICHTIGEN2.1Aanwijzen van de doelgroepenHet college kan aan alle inburgeringsplichtigen een aanbod doen voor een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening (artikel 19, eerste lid,
WI). Het college is echter verplicht een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening aan te bieden aan asielgerechtigden en een
inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren. Dit artikel regelt dat de groepen die het college aanwijst bij
voorrang een voorziening krijgen aangeboden. Dit betekent dat
het college de ruimte heeft om in bepaalde gevallen ook een voorziening aan
te bieden aan inburgeringsplichtigen die niet behoren tot de groep of
groepen die hij heeft aangewezen. Om te voorkomen dat inburgeringsplichtigen
die behoren tot de groep of groepen die het college heeft aangewezen aan
deze aanwijzing een recht gaan ontlenen op het krijgen van een aanbod,
bepaalt dit artikel dat het college aan de groepen die hij aanwijst een
voorziening kan aanbieden. Op grond van de actieve informatieplicht van het college aan de raad
(artikel 169, tweede lid, Gemeentewet) ligt het voor de hand dat het college
zijn besluit aan welke groepen inburgeringsplichtigen bij voorrang een
aanbod zal worden gedaan ter kennisname aan de raad aanbiedt. 2.2De samenstelling van de voorzieningIn de verordening dienen regels te worden gesteld met betrekking tot de
vaststelling door het college van een passende (duale)
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening, met inbegrip van de
totstandkoming en samenstelling van die voorziening (artikel 19, vijfde lid,
onderdeel b, WI). In dit artikel worden de kaders vastgesteld waarbinnen het
college de opdracht heeft voor iedere inburgeringsplichtige die daarvoor in
aanmerking komt, een op de persoon toegesneden voorziening samen te stellen. In het eerste lid wordt aangegeven op welke wijze het college een passende
voorziening moet vaststellen. Bij het bepalen van de passendheid van een
voorziening kunnen de volgende factoren een rol spelen:
De kennis van de inburgeringsplichtige van de Nederlandse taal en de
Nederlandse samenleving en zijn of haar leercapaciteit.
De maatschappelijke rol die de inburgeringsplichtige vervult of gaat
vervullen in de Nederlandse samenleving. Daarbij kan worden gedacht
aan het verrichten van betaalde arbeid of het opvoeden van
kinderen.
De persoonlijke situatie van de inburgeringsplichtige. Daarbij kan
bijvoorbeeld worden gedacht aan eventuele zorgtaken die de
inburgeringsplichtige moet vervullen.
Voor de mogelijkheden van het aanbieden van duale inburgeringsvoorzieningen
wordt verwezen naar de toelichting bij het Besluit inburgering.De samenstelling van de inburgeringsvoorziening voor geestelijke bedienaren
wordt geregeld bij ministeriële regeling. Gemeenten hebben dus niet de
mogelijkheid om de inburgeringsvoorziening die zij aan geestelijke
bedienaren aanbieden naar eigen inzicht vorm te geven.In geval van uitkeringsgerechtigde inburgeringsplichtigen die een
voorziening gericht op arbeidsinschakeling ontvangen, kan het voordelen
opleveren de voorziening daarmee te combineren. De Wet inburgering bepaalt dat de voorziening gecombineerd
moet worden met een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling (reïntegratievoorziening) als een voorziening wordt
aangeboden aan een inburgeringsplichtige die bijstandsgerechtigd is of een
uitkering ontvangt op grond van een andere socialezekerheidswet of
socialezekerheidsregeling én deze verplicht is om arbeid te verkrijgen of te
aanvaarden (artikel 20, eerste lid, WI). Het college is verantwoordelijk
voor het aanbieden van de gecombineerde voorziening (artikel 20, tweede lid,
WI). Artikel 19, vierde lid, WI draagt het college op om er voor te zorgen dat de
voorziening wordt afgestemd op de mogelijkheden van betrokkene tot
arbeidsinschakeling. De voorziening dient dus te worden afgestemd op de
reïntegratievoorziening. Aangezien de reïntegratievoorziening in het kader
van de uitkeringsverstrekking op grond van socialezekerheidswetten of
–regelingen ook door andere partijen dan het college wordt verstrekt, zal
het college afspraken moeten maken met de verantwoordelijke uitvoerders van
de socialezekerheidswet of –regeling: het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen (UWV), eigenrisicodragers of overheidswerkgevers
(artikel 21 WI). Het tweede lid regelt de bijkomende faciliteiten die het college als
onderdeel van de inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening kan
opnemen. In de wet is geregeld waaruit een inburgeringsvoorziening in ieder
geval moet bestaan: een cursus die toe leidt naar het inburgeringsexamen of
het staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II en het eenmaal kosteloos
afleggen van het desbetreffende examen (artikel 19, derde lid, WI). Voor asielgerechtigde inburgeringsplichtigen (oud- én nieuwkomers) maakt ook
maatschappelijke begeleiding een verplicht onderdeel uit van de voorziening
(artikel 19, zesde lid, WI). Wat betreft de bijkomende faciliteiten die het
college als onderdeel van de voorziening voor inburgeringsplichtigen kan
opnemen, kan worden gedacht aan trajectbegeleiding of het (periodiek) houden
van voortgangsgesprekken met de inburgeringsplichtigen. Ook kan worden
gedacht aan een uitbreiding van de opleiding, bijvoorbeeld in de vorm van
een maatschappelijke stage of een aparte module die gericht is op het
verwerven van kennis van de Nederlandse samenleving. Trajectbegeleiding en het houden van voortgangsgesprekken zullen vooral van
belang zijn bij inburgeringsplichtigen die geen voorziening in combinatie
met een voorziening gericht op arbeidsinschakeling krijgen. Bij
voorzieningen gericht op arbeidsinschakeling vormen dergelijke faciliteiten
reeds een vast onderdeel. Ten overvloede wordt gewezen op het feit dat het inburgeringsexamen ook een
praktijkgericht deel omvat, waarin de praktische (taal)vaardigheden worden
getoetst. Het is vanzelfsprekend dat bij de samenstelling van de voorziening
ook rekening wordt gehouden met de ontwikkeling van deze vaardigheden.
Daarbij zal de inzet van duale trajecten een belangrijke rol vervullen.2.3De procedure van het doen van een aanbodDit artikel bevat enkele procedurele bepalingen die er voor moeten zorgen
dat het doen van een aanbod op zorgvuldige wijze gebeurt. Dit is van belang
omdat zo’n aanbod de start is van een procedure die – als het goed is –
leidt tot een besluit tot het toekennen van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening. In het eerste lid van dit artikel wordt geregeld dat het college het aanbod
van een voorziening aan de inburgeringsplichtige heeft neergelegd bij de
taalaanbieder. De taalaanbieder stelt na een intakegesprek met de
inburgeringsplichtige een trajectplan op. Het trajectplan wordt ter
goedkeuring voorgelegd aan de gemeente.Het aanbod zal inhoudelijk dezelfde strekking moeten hebben als de
uiteindelijke beschikking (het tweede lid). Hierdoor kan de instemming met
het aanbod tevens worden opgevat als instemming met de beschikking tot het
vaststellen van de voorziening (die eenzijdig door de gemeente wordt
opgelegd). Deze beschikking moet dan wel dezelfde inhoud hebben als het
aanbod (het vierde lid). De zorgvuldigheid van de procedure gebiedt dat als de inburgeringsplichtige
het aanbod aanvaardt of weigert, hij of zij dit schriftelijk aan de gemeente
meedeelt (het derde lid). Het meest praktisch is dat deze schriftelijke
mededeling geschiedt in de vorm van het laten ondertekenen door de
inburgeringsplichtige van het trajectplan dat door de gemeente is opgesteld. Het kan natuurlijk voorkomen dat een inburgeringsplichtige aan de gemeente
meldt dat hij wel een voorziening wil, maar dat hij gelet op zijn situatie
bepaalde wijzigingen aangebracht zou willen zien in het aanbod van de
gemeente. Als de gemeente hierop positief reageert, zal ze het gedane aanbod
moeten aanpassen. Aanpassing kan door middel van het wijziging in het
trajectplan van de taalaanbieder maar ook door aanmelding bij een andere
taalaanbieder of het aanbieden van het persoonlijk inburgeringsbudget (PIB). Een inburgeringsplichtige hoeft een aanbod niet te accepteren. Weigert de
inburgeringsplichtige het aanbod, dan zal hij zich zelfstandig moeten
voorbereiden op het inburgeringsexamen. Gaat het om een oudkomer, dan is er
geen termijn vastgesteld waarbinnen de betreffende persoon het
inburgeringsexamen moet hebben behaald. Het ligt voor de hand dat het
college in een dergelijke situatie een handhavingsbeschikking neemt: een
besluit op grond van artikel 26 WI waarmee de termijn van start gaat
waarbinnen de inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen moeten hebben
behaald (vijf jaar na aanvang van deze termijn). Het verdient de aanbeveling
dat het college deze handelwijze vastlegt in beleidsregels, zodat tevoren
voor betrokkenen duidelijk is (of zou kunnen zijn) wat de gevolgen zijn van
het weigeren van een aanbod voor een voorziening. 2.4De voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudgetOp grond van artikel 19, tweede lid, WI kan het college de voorziening
aanbieden in de vorm van een persoonlijk inburgeringsbudget als de
inburgeringsplichtige daarom verzoekt. Op grond van het vijfde lid van
artikel 19 WI moet de gemeenteraad bij verordening regels stellen over de
procedure die door het college wordt gevolgd bij het behandelen van
verzoeken om een persoonlijk inburgeringsbudget en de criteria die worden
gehanteerd bij het toekennen van een persoonlijk inburgeringsbudget. In het eerste lid is vastgelegd op welke wijze verzoeken van
inburgeringsplichtigen om toekenning van een persoonlijk inburgeringsbudget
worden behandeld. Het belangrijkste criterium voor het toekennen van een PIB
is dat de reguliere trajecten die door de gemeente zijn ingekocht niet
passend zijn. Verder gelden de volgende uitgangspunten:
de inburgeraar dient voorafgaande aan de voorziening een gemotiveerd
verzoek tot een PIB in te dienen;
het traject moet leiden tot een succesvol afgelegd
inburgeringsexamen of een van de inburgeringsplicht vrijstellend
examen;
de inburgeraar mag niet al in een ander gemeentelijk
inburgeringstraject zitten;
de kosten van het traject zijn niet hoger dan € 6.000,-;
de doorlooptijd is gesteld binnen de gestelde
inburgeringstermijn;
de aanbieder van de voorziening moet een erkend taalinstituut of
re-integratiebedrijf zijn (hierbij wordt aangesloten bij de
keurmerken van Boaborea en/of het keurmerk inburgering)
de aanbieder van de voorziening moet zijn ingeschreven bij de Kamer
van Koophandel.
Op grond van artikel 4.27, tweede lid, Besluit inburgering moet het college
het voorstel van de inburgeringsplichtige voor het volgen van een
inburgeringsprogramma of taalkennisvoorziening goedkeuren. Dit voorstel zal
in de praktijk worden opgesteld door de taalaanbieder. Het tweede en derde
lid van dit artikel leggen de twee criteria vast aan de hand waarvan het
college het voorstel voor het volgen van respectievelijk een
inburgeringsprogramma en een taalkennisvoorziening goedkeurt. De eerste eis
is dat het inburgeringsprogramma naar het oordeel van het college passend is
om de inburgeringsplichtige voor te bereiden op en toe te leiden naar het
inburgeringsexamen of staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II. De
taalkennisvoorziening dient gericht te zijn op de verwerving van de kennis
van de Nederlandse taal die noodzakelijk is voor het kunnen afronden van een
beroepsopleiding (MBO 1 en 2).Het tweede vereiste is dat het inburgeringsprogramma of de
taalkennisvoorziening wordt verzorgd door een taalaanbieder die bij voorkeur
voldoet aan het keurmerk inburgeren of door een onderwijsinstelling met
onder andere Nederlandse taal-gericht onderwijs. De consulent inburgering beoordeelt het door de inburgeraar ingediende
inburgeringsplan en kan het plan goed- of afkeuren. Een afwijzingsbesluit
dient zorgvuldig gemotiveerd te zijn. Artikel 4.27, derde lid, Besluit inburgering bepaalt dat de gemeenteraad bij
verordening bepaalt wie met de taalaanbieder een overeenkomst met betrekking
tot de inburgering van de inburgeringsplichtige sluit. Dit kan de
inburgeringsplichtige zijn, het college,het college en de
inburgeringsplichtige, een andere partij of een combinatie van de hiervoor
genoemde partijen gezamenlijk. In het vierde lid van dit artikel is geregeld
dat het college de overeenkomst sluit met de taalaanbieder.2.5De inhoud van de beschikkingHet besluit tot het vaststellen van een voorziening is een beschikking. Dit
betekent dat de inburgeringsplichtige de mogelijkheid heeft tegen dit
besluit in bezwaar en beroep te gaan. In dit artikel wordt geregeld welke
onderwerpen in ieder geval in de beschikking moeten worden neergelegd.In de beschikking zullen de toegekende voorziening en de daaraan verbonden
rechten en plichten van de inburgeringsplichtige nauwkeurig moeten worden
vermeld (onderdelen a en b). De inburgeringsplichtige is verplicht zijn
medewerking te verlenen aan de uitvoering van de voorziening (artikel 23,
eerste lid, WI). Handhaving hiervan is alleen mogelijk als de verplichtingen
van de inburgeringsplichtige duidelijk zijn omschreven en aan de betrokkene
(onder andere door middel van de beschikking) bekend zijn gemaakt. De termijn waarbinnen een inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen moet
hebben behaald, ligt vast in de wet. Deze termijn is drieënhalf jaar
(artikel 7, eerste lid, WI). In de beschikking hoeft (en kan) van deze
termijn alleen melding worden gemaakt (onderdeel c). Onderdeel d bepaalt dat in beschikking moet worden vastgelegd in hoeveel
termijnen de eigen bijdrage kan worden betaald en op welke wijze de betaling
plaatsvindt (al dan niet op basis van verrekening met de
bijstandsuitkering). Dit is geregeld in artikel 2.7 van de verordening.Onderdeel e heeft betrekking op beschikkingen voor inburgeringsplichtige
oudkomers. Indien het college een voorziening vaststelt voor een oudkomer,
dan moet het college in de betreffende beschikking ook de dag opnemen waarop
de termijn van handhaving van de inburgeringsplicht van start gaat (artikel
22, tweede lid, juncto artikel 26 WI). Binnen drieënhalf jaar ná deze datum
moet de betreffende oudkomer het inburgeringexamen hebben behaald. Het
college kan zelf bepalen wanneer de termijn van handhaving van de
inburgeringsplicht van start gaat. Het ligt voor de hand om deze termijn
direct te laten ingaan (en bijvoorbeeld niet te koppelen aan de datum waarop
de voorziening van start gaat). De precieze datum waarop de voorziening van
start gaat, zal niet altijd bekend zijn op het moment dat deze wordt
toegekend. Bovendien past het vaststellen van een datum van aanvang van
handhaving van de inburgeringsplicht, onafhankelijk van het moment waarop
met de voorziening kan worden begonnen bij het uitgangspunt van de wet dat
de betreffende persoon als oudkomer inburgeringsplichtig is en in beginsel
zelf verantwoordelijk is voor voldoen aan de inburgeringsplicht. 2.6Opleggen van verplichtingenDit artikel vormt de uitwerking van artikel 23, derde lid, WI dat bepaalt
dat de gemeenteraad bij verordening regels stelt over de rechten en plichten
van de inburgeringsplichtige voor wie een voorziening is vastgesteld. Dit
artikel delegeert de bevoegdheid aan het college om de verplichtingen die in
het artikel worden genoemd aan inburgeringsplichtigen in het kader van een
voorziening op te leggen. Het college legt in de beschikking tot de
vaststelling van de voorziening deze verplichtingen vast. 2.7De inning van de eigen bijdrageIn de verordening worden regels gesteld die betrekking hebben op de inning
van de eigen bijdrage van de inburgeringsplichtige door het college en de
mogelijkheid van betaling in termijnen (artikel 23, derde lid, WI). De
hoogte van de eigen bijdrage is vastgelegd in de wet en bedraagt € 270. Dit
bedrag kan bij algemene maatregel van bestuur worden gewijzigd (artikel 23,
tweede lid, WI). In dit artikel van de verordening wordt geregeld dat de
inburgeringsplichtige het recht heeft de eigen bijdrage in een aantal
termijnen te betalen. Artikel 24, eerste lid, WI maakt het bij
inburgeringsplichtigen die algemene bijstand ontvangen mogelijk dat het
college de eigen bijdrage verrekent met deze uitkering. Als het college wil
overgaan tot verrekening, moet dat worden vastgelegd in de beschikking tot
vaststelling van de voorziening. Als de inburgeringsplichtige een uitkering van het UWV ontvangt, kan het
college het UWV verzoeken de eigen bijdrage te verrekenen met of in te
houden op de uitkering van het UWV (artikel 24, tweede lid, WI). In dit
geval int het UWV de eigen bijdrage ten behoeve van de gemeente. Deze wijze
van verrekening geschiedt door het UWV en niet door de gemeente, en wordt
dus niet in deze verordening geregeld. 2.8BeloningDit artikel vormt de uitwerking van gemeentelijk beleid om geen onnodige
belemmeringen voor deelname aan de inburgeringsvoorziening op te werpen. De
gemeente beloont daarom de inburgeringsplichtige die het traject heeft
doorlopen en binnen de vastgestelde termijn heeft deelgenomen aan het
inburgeringsexamen of vrijstellend examen met een bonus ter hoogte van de
eigen bijdrage. Om onnodige administratieve verwikkelingen te voorkomen is
bepaald dat dit bedrag niet daadwerkelijk wordt uitbetaald, maar dat de
bonus wordt verrekend met de te betalen eigen bijdrage. Het betaalmoment van
de eigen bijdrage is daarom verplaatst naar het betaalmoment van de bonus
door de gemeente. Het tweede lid is opgenomen om de inburgeringsplichtige die ondanks
aantoonbaar geleverde inspanningen niet in staat is het examen te halen en
derhalve wordt ontheven van de inburgeringsplicht de bonus wel toe te
kennen.3.DE BESTUURLIJKE BOETE3.1De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingenArtikel 35 WI draagt de gemeenteraad op bij verordening de hoogte van de
bestuurlijke boete vast te stellen die voor de verschillende overtredingen
kan worden opgelegd. In artikel 34 WI zijn voor de verschillende
overtredingen de maximumbedragen van de bestuurlijke boete vastgelegd. De
gemeente Diemen heeft de maximumbedragen uit artikel 34 WI niet overgenomen
en heeft lagere maximumbedragen (variërend van € 150,- tot € 300,-)
bepaald.De boetebedragen die in de verordening worden opgenomen zijn maximumbedragen
en géén gefixeerde bedragen. Het college zal bij elke overtreding de
bestuurlijke boete moeten afstemmen op de ernst van de overtreding en de
mate waarin deze aan de overtreder kan worden verweten. Bovendien moet het
college daarbij ook zonodig rekening houden met de omstandigheden waaronder
de overtreding is gepleegd (artikel 5:46, tweede lid, Algemene wet
bestuursrecht). Deze bepaling brengt met zich mee dat het college bij elke
op te leggen bestuurlijke boete zal moeten nagaan welke boete passend is,
gelet op de individuele omstandigheden van de betrokken
inburgeringsplichtige. Bij het opleggen van de bestuurlijke boete voor de
overtreding genoemd in artikel 3.1 van de verordening dient het college zich
ervan te vergewissen dat belanghebbende de uitnodiging voor het onderzoek
ter vaststelling van de inburgeringsplicht heeft ontvangen.In het kader van een de uitvoering van een gecombineerde reïntegratie- en
inburgeringsvoorziening kan het voorkomen dat dezelfde gedraging
(bijvoorbeeld het niet voldoen aan een oproep om te verschijnen en gegevens
te verstrekken) zowel aanleiding kan zijn voor het opleggen van een
bestuurlijke boete als voor het verlagen van de bijstand (een maatregel op
grond van artikel 18, tweede lid, Wet werk en bijstand) of het opleggen van
een boete of maatregel op grond van een andere scocialezekerheidswet of –
regeling. Artikel 37 WI bevat een regeling voor deze samenloop. In dit
artikel wordt bepaald dat het college in dat geval géén bestuurlijke boete
kan opleggen. 3.2Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling van de
overtredingDit artikel biedt het college de mogelijkheid om bij herhaling van de
overtreding een hogere boete op te leggen dan op grond van artikel 3.1
mogelijk is. Het eerste en tweede lid kunnen alleen in de verordening worden
opgenomen als in artikel 3.1, eerste en tweede lid, lagere maximum
boetebedragen zijn opgenomen dan de maximumbedragen in de wet. De verhoogde
boetebedragen ingeval van herhaling van de overtreding mogen uiteraard niet
hoger zijn dan de maximumbedragen die in artikel 34 WI worden genoemd. Om te kunnen spreken van een herhaling van een overtreding, moeten de
overtredingen zich wel binnen een bepaalde tijdspanne voordoen. Gekozen is
voor een tijdspanne van 12 maanden. Artikel 34, onderdeel d, WI biedt de mogelijkheid voor gemeenten om de
bestuurlijke boete te verhogen van maximaal € 500 naar maximaal € 1000 in
het geval dat de inburgeringsplichtige bij herhaling niet voldoet aan de
verplichting binnen de gestelde termijn het inburgeringsexamen te behalen.
Dit is geregeld in het derde en vierde lid van dit artikel. Als de inburgeringsplichtige niet binnen de voor hem geldende termijn het
inburgeringsexamen heeft behaald, dan legt het college hem een bestuurlijke
boete op. De maximumboete die kan worden opgelegd, is neergelegd in artikel
3.1, derde lid, van de verordening (€ 300,-). Op grond van artikel 32 WI
moet het college in de boetebeschikking een nieuwe termijn vaststellen
waarbinnen de inburgeringsplichtige alsnog het inburgeringsexamen moet
behalen. Als de inburgeringsplichtige ook binnen deze nieuwe termijn het
inburgeringsexamen niet heeft behaald, maakt het derde lid het mogelijk dat
het college een hogere boete vaststelt (€ 500,-). Het wettelijk maximum
bedraagt € 1000 (artikel 34, onderdeel d, WI). Ook in dat geval zal in de
boetebeschikking een nieuwe termijn moeten worden opgenomen waarbinnen de
inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen moet behalen. Als de inburgeringsplichtige ook binnen deze (derde) termijn het
inburgeringsexamen niet heeft behaald, regelt het vierde lid dat het college
wederom een hogere bestuurlijke boete (€ 800,-) kan opleggen. De
maximumboete in het vierde lid geldt ook voor alle hierop volgende
overschrijdingen van termijnen door de inburgeringsplichtige. 4.HET AANBIEDEN VAN EEN VOORZIENING AAN VRIJWILLIGE
INBURGERAARS4.1Aanwijzen van de doelgroepenIn dit artikel worden de criteria genoemd op grond waarvan het college
categorieën vrijwillige inburgeraars kan aanwijzen die bij voorrang in
aanmerking komen voor een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening.
Het ligt voor de hand om bij vrijwillige inburgeraars dezelfde criteria te
hanteren als bij inburgeringsplichtigen (artikel 2.1 van de verordening).
4.2De samenstelling van de voorzieningZie de toelichting bij artikel 2.2 van de verordening. 4.3De voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudgetZie de toelichting bij artikel 2.4 van de verordening.4.4De inning van de eigen bijdrageOp grond van artikel 24e WI is de vrijwillige inburgeraar met wie een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening is overeengekomen een eigen
bijdrage verschuldigd. De hoogte van deze bijdrage is geregeld in artikel
23, tweede lid, WI. Artikel 24f bepaalt dat de gemeenteraad bij verordening
regels moet stellen over de eventuele inning van de eigen bijdrage door het
college en de mogelijkheid van betaling in termijnen. Artikel 15 van deze
verordening is de uitwerking van deze verplichting. 4.5BeloningDit artikel vormt de uitwerking van gemeentelijk beleid om geen onnodige
belemmeringen voor deelname aan de inburgeringsvoorziening op te werpen. De
gemeente beloont daarom de vrijwillige inburgeraar die het traject heeft
doorlopen en binnen de overeengekomen termijn heeft deelgenomen aan het
inburgeringsexamen of vrijstellend examen met een bonus ter hoogte van de
eigen bijdrage. Om onnodige administratieve verwikkelingen te voorkomen is
bepaald dat dit bedrag niet daadwerkelijk wordt uitbetaald, maar dat de
bonus wordt verrekend met de te betalen eigen bijdrage. Het betaalmoment van
de eigen bijdrage is daarom verplaatst naar het betaalmoment van de bonus
door de gemeente. Het tweede lid is opgenomen om de vrijwillige inburgeraar die ondanks
aantoonbaar geleverde inspanningen niet in staat is het examen af te leggen,
de bonus wel toe te kennen.4.6Opleggen van verplichtingenIn dit artikel zijn de verplichtingen voor een vrijwillige inburgeraar
neergelegd die het college kan opnemen in de overeenkomst met een
vrijwillige inburgeraar. Het gaat om dezelfde verplichtingen als de
verplichtingen die het college kan opnemen in de beschikking waarmee een
voorziening voor een inburgeringsplichtige wordt vastgesteld (zie artikel
2.6 van de verordening). 4.7De inhoud van de overeenkomstDe overeenkomst met de vrijwillige inburgeraar over het toekennen van een
voorziening zal dezelfde onderwerpen bevatten als de beschikking tot het
vaststellen van een voorziening voor inburgeringsplichtigen. 4.8Sancties bij niet-nakoming van de overeenkomstOp grond van artikel 24f moet de raad bij verordening regels stellen over de
niet-nakoming van de overeenkomst. In dit artikel legt de raad de sancties
vast die het college kan toepassen als de vrijwillige inburgeraar de
verplichtingen die zijn neergelegd in de overeenkomst niet nakomt. De
sanctie is een maximale boete van € 500,- die het college kan opleggen als
een inburgeringsplichtige de verschillende verplichtingen niet nakomt.4.9Het vaststellen van de identiteit van de vrijwillige
inburgeraarArtikel 24f WI draagt de gemeenteraad op om bij verordening regels te
stellen over het vaststellen van de identiteit van de vrijwillige
inburgeraar. Dit artikel van de verordening is een uitwerking van deze
verplichting. Dit artikel is gelijk aan artikel 27 WI, waarin is geregeld op
welke wijze het college de identiteit van een inburgeringsplichtige
vaststelt. 5.SLOTBEPALINGEN5.1InwerkingtredingDit artikel spreekt voor zich. 5.2CiteertitelDit artikel spreekt voor zich.