CVDR45372_1Verordening toeslagen en verlagingen Wet Werk en BijstandnlregelingDiemen2018-10-30DiemenDiemer Courant, 03-03-2004Toeslagenverordening Wet Werk en BijstandWet werk en bijstand, de artikelen 8 lid 1 onderdeel c en 30.gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2004-02-26De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2004-04-132011-12-31Onbekend04-09wet werk en bijstand (wwb)Geen.Deze regeling vervangt de “Verordening toeslagen en verlagingen Algemene bijstandswet”.Verordening toeslagen en verlagingen Wet Werk en BijstandOpmerkingen m.b.t. de regelingDeze regeling vervangt de “Verordening toeslagen en verlagingen Algemene
bijstandswet”.Wettelijke grondslag(en) of bevoegdheid waarop de regeling is
gebaseerd1.Wet werk en bijstand, de artikelen 8 lid 1 onderdeel c en 30.Regelgeving die op deze regeling is gebaseerd (gedelegeerde
regelgeving)Geen.Overzicht van in de tekst verwerkte wijzigingenDatuminwerkingtreding01-07-201013-04-2004Terugwerkende kracht t/mBetreftWijziging art. 4Toelichtingnieuwe regelingDatum ondertekeningBron bekendmaking22-04-2010Diemer Nieuws, d.d. 20-05-201026-02-2004Diemer Courantd.d. 03-03-2004,62e jaargang, editie 7, nr. 9, pagina 2.Kenmerk voorstelonbekendnr. 04-09Toeslagenverordening Wet werk en bijstandNr.: 04-09De Raad van de gemeente Diemen;gezien het advies van de Commissie Sociale Infrastructuur;gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van 20 januari
2004;gelet op de artikelen 8, eerste lid, onderdeel c en 30 van de Wet werk en
bijstand;overwegende dat het noodzakelijk is het verstrekken van toeslagen en het
verlagen van uitkeringen van bijstandsgerechtigden van 21 jaar of ouder doch
jonger dan 65 jaar bij verordening te regelen;besluit vast te stellen de volgende:Verordening toeslagen en verlagingen Wet Werk en Bijstand 1.Algemene bepalingen1.Begripsomschrijvingen1.alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet
nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Wet werk
en bijstand en de Algemene wet bestuursrecht. 2.in deze verordening wordt verstaan onder:
de wet: de Wet werk en bijstand;
gehuwdennorm: de norm als bedoeld in
artikel 21, onderdeel c, van de wet;
2.Bepalingen1.de bepalingen van deze verordening gelden alleen voor
belanghebbenden van 21 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar. In
geval van gehuwden gelden de bepalingen van deze verordening alleen
indien beide echtgenoten 21 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar
zijn. 2.de bepalingen in hoofdstuk 2 en 3 laten de toepassing artikel 18,
eerste lid, van de wet onverlet.2.Criteria voor het verhogen van de bijstandsnorm3.Toeslagen1.de toeslag als bedoeld in artikel 25, eerste lid, van de wet
bedraagt 20 procent van de gehuwdennorm voor de alleenstaande en
alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn hoofdverblijf
heeft; 2.de toeslag als bedoeld in artikel 25, eerste lid, van de wet
bedraagt 10 procent van de gehuwdennorm voor de alleenstaande of
alleenstaande ouder die een woning deelt met één of meer anderen;
3.voor de toepassing van dit artikel worden de volgende personen niet
in aanmerking genomen als een ander die in dezelfde woning zijn
hoofdverblijf heeft:
kinderen van 18 jaar of ouder doch jonger dan 21 jaar met
een inkomen van ten hoogste de norm als bedoeld in artikel
20, onder a, van de wet vermeerderd met 10 procent van de
gehuwdennorm. Een uitkering op grond van de Wet
studiefinanciering 2000 of de Wet tegemoetkoming
onderwijsbijdrage en schoolkosten wordt hierbij niet als
inkomen aangemerkt.
meerderjarige kinderen met alleen studiefinanciering op
grond van de Wet studiefinanciering 2000;
meerderjarige kinderen met alleen een tegemoetkoming op
grond van de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en
schoolkosten.
3.Criteria voor het verlagen van de bijstandsnorm of toeslag4.Verlaging gehuwden1.De verlaging als bedoeld in artikel 26 van de wet bedraagt 10
procent van de gehuwdennorm voor gehuwden, in de leeftijd van 21 tot
65 jaar, die een woning delen met één of meer anderen.2.voor de toepassing van dit artikel worden de volgende personen niet
in aanmerking genomen als een ander die in dezelfde woning zijn
hoofdverblijf heeft:
kinderen van 18 jaar of ouder doch jonger dan 21 jaar met
een inkomen van ten hoogste de norm als bedoeld in artikel
20, onder a, van de wet vermeerderd met 10 procent van de
gehuwdennorm. Een uitkering op grond van de Wet
studiefinanciering 2000 of de Wet tegemoetkoming
nderwijsbijdrage en schoolkosten wordt hierbij niet als
inkomen aangemerkt.
meerderjarige kinderen met alleen studiefinanciering op
grond van de Wet studiefinanciering 2000;
meerderjarige kinderen met alleen een tegemoetkoming op
grond van de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en
schoolkosten.
5.Verlaging woonsituatieDe verlaging als bedoeld in artikel 27 van de wet bedraagt 20 procent
van de gehuwdennorm indien een woning wordt bewoond waaraan voor
belanghebbende, in de leeftijd van 21 tot 65 jaar, geen kosten van huur
of hypotheeklasten verbonden zijn.6.Verlaging SchoolverlatersDe verlaging als bedoeld in artikel 28 van de wet bedraagt 15 procent
van de gehuwdennorm.7.Verlaging toeslag alleenstaanden van 21 jaar1.de verlaging als bedoeld in artikel 29 van de wet bedraagt 10
procent van de gehuwdennorm indien het een belanghebbende van 21
jaar betreft;2.in afwijking van lid 1 wordt de verlaging vastgesteld op de hoogte
van de op grond van artikel 3 toegekende toeslag, indien deze
toeslag minder bedraagt dan de verlaging waartoe toepassing van lid
1 zou leiden. 3.de vorige leden zijn niet van toepassing ten aanzien van een
belanghebbende op wie artikel 6 van toepassing is.8.Anti-cumulatiebepalingDe toepassing van de artikelen 3 tot en met 7 geschiedt zodanig, dat de
toepasselijke bijstandsnorm voor belanghebbende ten minste
bedraagt:
35 procent van de gehuwdennorm voor een alleenstaande,
55 procent van de gehuwdennorm voor een alleenstaande
ouder,
65 procent van de gehuwdennorm voor gehuwden.
4.Slotbepalingen9.UitvoeringDe uitvoering van deze verordening berust bij het college van
burgemeester en wethouders.10.CiteertitelDeze verordening kan worden aangehaald als: “Toeslagenverordening Wet
werk en bijstand”.11.Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking met ingang van op de eerste
dag na het verstrijken van een termijn van zes weken na 1 maart
2004.
De “Verordening toeslagen en verlagingen Algemene bijstandswet”
wordt ingetrokken per 31 december 2004.
Aldus besloten door de raad voornoemd in zijn openbare vergadering van 26
februari 2004.de griffier,de voorzitter,Algemene toelichting1. Norm, toeslag en verlagingHoofdstuk 3 van de WWB kent voor de algemeen noodzakelijke kosten van het
bestaan een systeem van basisnormen en toeslagen en verlagingen. Dit systeem is
grotendeels overgenomen uit de Abw. In de WWB maakt het voor de financiering
door het Rijk echter geen verschil of bijstand is toegekend als norm of als
toeslag. De bijstandsnormen zijn geregeld in paragraaf 2, in de artikelen 20 tot
en met 24 WWB. Daarnaast voorziet paragraaf 3 in toeslagen en verlagingen in de
artikelen 25 tot en met 29 WWB. Het college is verplicht om in voorkomende
gevallen de norm te verhogen met een toeslag. Van de mogelijkheid om een
verlaging toe te passen hoeft geen gebruik gemaakt te worden.NormVoor personen van 21 jaar tot 65 jaar bestaan er een drietal basisnormen
(artikel 21 WWB), te weten:
gehuwden: 100% van het wettelijk minimumloon (= de gehuwdennorm)
alleenstaande ouders: 70% van de gehuwdennorm
alleenstaanden: 50% van de gehuwdennorm
ToeslagenEen toeslag kan worden verstrekt aan een alleenstaande of alleenstaande ouder
indien de algemeen noodzakelijke bestaanskosten niet of niet geheel gedeeld
kunnen worden. De mogelijkheid tot het delen van kosten wordt aanwezig geacht
als naast betreffende belanghebbende nog één of meer anderen hun hoofdverblijf
hebben in dezelfde woning. Dan kunnen zaken als huur, gas, water en licht, maar
ook krant etc. gedeeld worden.De toeslag bedraagt ten hoogste 20% van de gehuwdennorm, zodat de uitkering
maximaal bedraagt voor:
alleenstaande ouders: 90% van de gehuwdennorm
alleenstaanden: 70% van de gehuwdennorm
De toeslag kan worden vastgesteld op elk bedrag binnen dit maximum van 20% van
de gehuwdennorm, mits dit aansluit bij het niveau van de noodzakelijke
bestaanskosten. Dit is uitgewerkt in artikel 3 van de Toeslagenverordening.
Budgettaire overwegingen mogen bij het vaststellen van de toeslag geen rol
spelen. Het college is overigens niet verplicht om bij de verlening van een
toeslag rekening te houden met lagere bestaanskosten. Het college heeft de
mogelijkheid om alle alleenstaanden en alleenstaande ouders, zonder nader
onderscheid, de maximale toeslag te verstrekken. (Zie TK 28870, nr. 3, p. 52 en
53.)VerlagingenDe WWB noemt de volgende verlagingen:
verlaging in verband met het geheel of gedeeltelijk kunnen delen met een
ander van algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan bij gehuwden
(artikel 26 WWB);
verlaging in verband met de woonsituatie (artikel 27 WWB);
verlaging in verband met het recentelijk beëindigen van een studie
(artikel 28 WWB);
verlaging in verband met de leeftijd van 21 of 22 jaar bij
alleenstaanden (artikel 29 WWB).
De verlagingen zijn uitgewerkt in de artikelen 4 tot en met 7 van de
verordening.2. De ToeslagenverordeningIn artikel 8 lid 1 onder c jo. artikel 30 WWB is geregeld dat de gemeenteraad
bij verordening dient vast te stellen voor welke categorieën de bijstandsnorm
verhoogd of verlaagd wordt en op grond van welke criteria de hoogte van die
verhoging of verlaging wordt bepaald.Het door het college voorgestane beleid ten aanzien van de toeslagen moet dus
worden vastgelegd in de Toeslagenverordening door de gemeenteraad, opdat het
college het beleid kan uitvoeren.CategorieënArtikel 30 WWB bepaalt dat de Toeslagenverordening een categoriaal karakter moet
hebben. Bij het afbakenen van categorieën is steeds getracht te komen tot in de
praktijk eenvoudig te hanteren criteria. Daarom is er gekozen voor een
forfaitaire benadering.Het is niet nodig om in de Toeslagenverordening alle mogelijke situaties
uitputtend te regelen. In niet geregelde of uitzonderlijke gevallen heeft het
college immers de bevoegdheid c.q. de plicht om de bijstand op grond van artikel
18 lid 1 WWB bij wijze van individualisering afwijkend vast te stellen. In dit
model Toeslagenverordening wordt, naast de toeslagen, invulling gegeven aan alle
verlagingen die de WWB mogelijk maakt. In artikel 8 van de Toeslagenverordening
wordt daarentegen het effect van samenloop van verschillende verlagingen beperkt
door minimum hoogtes voor te schrijven waaraan de bijstand moet voldoen na
toepassing van de verlagingen. Eenvoudigheidshalve is ook de werking van de
verordening beperkt tot belanghebbende van 21 jaar of ouder doch jonger dan 65
jaar, hoewel de WWB de mogelijkheid biedt om de verlagingen ook toe te passen op
belanghebbenden van 18, 19 of 20 jaar. In een uitzonderlijke situatie waarin een
belanghebbende van 21 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar slechter af zou zijn
dan een belanghebbende van 18, 19 of 20 jaar in overigens vergelijkbare
omstandigheden, ligt het voor de hand dat het college eveneens op grond van
artikel 18 lid 1 WWB de bijstand aanpast. (Zie ook de toelichting bij artikel 2
van de Toeslagenverordening.)3. Berekening toepasselijke bijstandsnormIn de WWB is -in tegenstelling tot in de Abw- niet voorgeschreven, dat in
gevallen waarin zowel de toeslag als de norm verlaagd kunnen worden, de
verlaging met voorrang op de toeslag dient plaats te vinden. De reden van het
vervallen van het voorschrift is gelegen in de financieringsstructuur van de
WWB, waarbij het niet uitmaakt of de norm of de toeslag verlaagd wordt. Voor de
toepassing van de leeftijdsverlaging maakt dit echter wel uit. Omdat noch uit de
wettekst noch uit de Memorie van toelichting kan worden opgemaakt dat de
wetgever heeft beoogd de leeftijdsverlaging een zwaarder gewicht te geven,
blijft het bij voorrang toepassen van de verlaging op de toeslag de aangewezen
volgorde. In de praktijk leidt dit overigens alleen bij de combinatie verlaging
wegens woonsituatie en leeftijdsverlaging (een andere verlaging is niet mogelijk
in combinatie met de leeftijdsverlaging) tot verschillende uitkomsten.
Bovenstaande in acht nemend kan hoogte van de uitkering algemene bijstand voor
personen van 21 tot 65 jaar als volgt worden berekend:
Basisnorm;
...
Optellen toeslag (alleen bij alleenstaanden en alleenstaande
ouders) OF
Korten met verlaging wegens het delen van een woning met anderen
(alleen bij gehuwden)
Korten met verlaging wegens woonsituatie;
...
Korten met verlaging schoolverlater OF
Korten met verlaging voor 21 jarige alleenstaanden op (het
restant van) de toeslag.
De verlagingen onder stap 4a en 4b mogen nooit gelijktijdig worden
toegepast.De toeslagenverordening geeft aan welke verlaging geldt. Leidt de uitkomst tot
een lager bedrag aan bijstand dan de gestelde minima in artikel 8 van de
Toeslagenverordening, dan moet het college de bijstand vaststellen op de van
toepassing zijnde minimum hoogte volgens dit artikel. De uitkomst van deze
berekening laat ook een eventueel aan de orde zijnde afstemming van de bijstand
bij wijze van individualisering onverlet.Toelichting per artikelArtikel 1 - BegripsomschrijvingEr is voor gekozen om begrippen die reeds zijn omschreven in de WWB of Awb niet
afzonderlijk te definiëren in de Verordening. Dit voorkomt dat in geval van
wijziging van betreffende definities in de WWB of Awb ook de Verordening moet
worden gewijzigd.Voor het gebruik van het begrip gehuwdennorm is gekozen, omdat de hoogte van
deze norm in de WWB zelf wordt gegeven in artikel 21 onder c WWB. Dit bedrag is
feitelijk gelijk aan het netto minimumloon.Artikel 2 - BepalingenHoewel de tekst van de artikelen 26, 27 en 28 WWB ook categoriale verlagingen
mogelijk maakt voor belanghebbenden van 18, 19 of 20 jaar, moet dit niet
opportuun geacht worden. De normen van artikel 20 WWB zijn laag vastgesteld,
vanwege de onderhoudsplicht van de ouders van belanghebbenden. Betreffende
ouders kunnen bijvoorbeeld voldoen aan hun onderhoudsplicht door hun kind bij
hen in te laten wonen of de huur voor hen te betalen. In dergelijke gevallen zou
als het ware 'dubbel gekort' worden als hierdoor ook nog krachtens de
Toeslagenverordening de uitkering verlaagd zou worden. Bovendien zou de
toepassing van de categoriale verlagingen op belanghebbenden van 18, 19 of 20
jaar de uitvoering van de Toeslagenverordening nodeloos ingewikkeld maken.Mocht evenwel het niet toepassen van de verordening op de jongerennorm van
artikel 20 WWB onredelijke uitkomsten geven, dan blijft het college bevoegd om
op grond van artikel 18 lid 1 WWB de bijstand lager vast te stellen. In de
praktijk zal dit zich gezien de geringe hoogte van de jongerennorm niet
veelvuldig voordoen, maar te denken valt aan de situatie waarin gehuwden met een
kind in een kraakpand wonen. De gehuwdennorm van artikel 21 onder c WWB minus de
verlaging van 5 onder a van de Toeslagenverordening leidt tot een lager bedrag
aan bijstand dan de norm van artikel 20 lid 2 onder c WWB. In dergelijke
uitzonderlijke situaties moet het college gebruik maken van zijn bevoegdheid tot
individualiseren. De in het tweede lid opgenomen verplichting voor het college
om zonodig in afwijking van de uit de Toeslagenverordening voortvloeiende hoogte
van de bijstand- de bijstand anders vast stellen, als dat gelet op de
omstandigheden, mogelijk en middelen van belanghebbende in aanmerking nemende,
volgt uit artikel 30 lid 4 WWB. De individualiseringsplicht geldt evenzeer in
situaties waarin de Toeslagenverordening niet voorziet. Om hierover bij de
uitvoering van de Toeslagenverordening geen misverstand te laten bestaan is er
voor gekozen om deze plicht expliciet in de Toeslagenverordening op te
nemen.Artikel 3 - ToeslagenDe hoogte van 20 procent van de gehuwdennorm als hoogte van de toeslag voor de
alleenstaande of alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn
hoofdverblijf heeft is verplicht op grond van artikel 30 lid 2 onder a WWB.Ingeval in de woning een ander zijn hoofdverblijf heeft, wordt verondersteld dat
er noodzakelijke kosten van het bestaan gedeeld kunnen worden (bijvoorbeeld huur
en stookkosten). Daarbij is de mate waarin de kosten ook daadwerkelijk gedeeld
worden niet van belang. Dat is een verantwoordelijkheid van belanghebbende
zelf.Zolang er geen sprake is van een gezamenlijke huishouding moet er echter van
worden uitgegaan dat niet alle kosten gedeeld kunnen worden. Een toeslag blijft
op zijn plaats. In de toeslagen verordening is daarom gekozen voor een toeslag
van 10 procent van de gehuwdennorm in het geval één ander in dezelfde woning
zijn hoofdverblijf heeft. Als nog een ander zijn hoofdverblijf in de woning
heeft kunnen de kosten nog meer gedeeld worden. Ingeval dat nog meer anderen in
de woning hun hoofdverblijf hebben, kan er echter niet meer van worden uitgegaan
dat het delen van kosten tot nog duidelijk lagere algemene bestaanskosten leidt.
Bovendien zal in de praktijk in voorkomende gevallen de woning ook groter (en
dus duurder) dan gebruikelijk zijn of betreft de woonruimte een kamer in een
(studenten)flat. Zolang er sprake is van een zelfstandige huishouding, blijft
een deel van de daarop betrekking hebbende algemeen noodzakelijke kosten van het
bestaan uitsluitend voor rekening van belanghebbende. In de Toeslagenverordening
is daarom gekozen om, ingeval twee of meer anderen in dezelfde woning hun
hoofdverblijf hebben, de toeslag vast te stellen op 10 procent van de
gehuwdennorm. In het vierde lid wordt geregeld dat kinderen die niet (meer) in
de norm begrepen zijn, maar die tevens in omstandigheden verkeren waardoor het
niet aannemelijk is, dat zij kunnen bijdragen in de kosten van het huishouden,
niet meetellen als personen die in de woning hun hoofdverblijf hebben. Daarbij
is nadrukkelijk overwogen dat in de WSF 2000 en Wtos aan thuiswonende studenten
reeds een lager bedrag wordt verstrekt. Aangezien betreffende kinderen niet in
de bijstand begrepen zijn, is het aan de alleenstaande ouder om zodanige
inlichtingen te verstrekken dat kan worden vastgesteld of de onderdelen a, b of
c van toepassing zijn.Artikel 4 - Verlaging gehuwdenIn de gehuwdennorm is reeds rekening gehouden met het feit dat beide echtgenoten
de kosten van hun huishouden volledig kunnen delen met elkaar. Indien in de
woning nog een ander zijn hoofdverblijf heeft, kunnen de algemeen noodzakelijke
kosten van het bestaan nog verder gedeeld worden. Daarbij is de mate waarin de
kosten ook daadwerkelijk gedeeld worden niet van belang. Dat is een
verantwoordelijkheid van belanghebbenden zelf. Gekozen is voor een verlaging van
10 procent van de gehuwdennorm, ongeacht het aantal anderen dat in de woning
zijn hoofdverblijf heeft. Evenals bij alleenstaanden wordt vanaf de vierde
persoon die in de woning zijn hoofdverblijf heeft geen noemenswaardige
vermindering van de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan aanwezig
geacht. Daarbij moet ook bedacht worden dat in de praktijk bij meer bewoners van
een woning, het ook vaak om een grotere en duurdere woning gaat, zodat de
feitelijke kosten van het bestaan doorgaans niet lager uitvallen dan in gevallen
waarin maar één ander zijn hoofdverblijf in dezelfde woning heeft.In het tweede lid wordt geregeld dat kinderen die niet (meer) in de norm
begrepen zijn, maar die tevens in omstandigheden verkeren waardoor het niet
aannemelijk is, dat zij kunnen bijdragen in de kosten van het huishouden, niet
meetellen als personen die in de woning hun hoofdverblijf hebben. Daarbij is
nadrukkelijk overwogen dat in de WSF 2000 en Wtos aan thuiswonende student reeds
een lager bedrag wordt verstrekt. Aangezien de in het tweede lid bedoelde
kinderen niet in de bijstand begrepen zijn, is het aan de ouders om zodanige
inlichtingen te verstrekken, dat kan worden vastgesteld of de onderdelen a, b of
c van toepassing zijn.Artikel 5 - Verlaging woonsituatieArtikel 27 WWB geeft het college de mogelijkheid de norm of de toeslag te
verlagen in zoverre belanghebbende lagere algemeen noodzakelijke kosten van het
bestaan heeft ten gevolge van zijn woonsituatie. Artikel 27 WWB is aanvullend
bedoeld op de artikelen 25 en 26 WWB. Ten opzichte van artikel 35 lid 1 Abw is
artikel 27 WWB ruimer. Artikel 35 lid 1 Abw voorzag enkel in een verlaging in
het geval aan de door belanghebbende bewoonde woning geen woonkosten verbonden
waren. Blijkens de toelichting op 27 WWB is de verruiming bedoeld om ook ingeval
er helemaal geen woning wordt bewoond, een verlaging te kunnen te kunnen
toepassen. In dit artikel is onder a een verlaging opgenomen voor de situatie
dat aan de woning voor belanghebbende geen woonkosten zijn verbonden. Het wordt
nodeloos ingewikkeld geacht om hier ook nog onderscheid te maken naar de mate
waarin woonkosten ontbreken. Indien een belanghebbende uitzonderlijk lage
woonkosten heeft, kan dat uiteraard wel aanleiding zijn om met toepassing van
artikel 18 lid 1 WWB de bijstand lager vast te stellen. In de verordening wordt
overigens niet het begrip 'woonkosten' gehanteerd, maar 'kosten van huur of
hypotheeklasten'. Daarmee wordt duidelijk, dat het hebben van kosten voor water,
gas, licht en dergelijke, voor belanghebbende niet afdoende is om een verlaging
van krachtens dit artikel te voorkomen. Dit verdraagt zich ook met de invulling
die de Centrale Raad van Beroep heeft gegeven aan de invulling van het begrip
woonkosten in de zin van artikel 35 lid 1 Abw. (Zie CRvB 06-11-2001, nrs. 99/7
en 99/29 NABW en CRvB 06-05-2003, nr. 00/4951 NABW.)In onderdeel b wordt de verlaging ingeval er door belanghebbende in het geheel
geen woning bewoond vastgesteld op 10 procent van de gehuwdennorm. Dit is in
overeenstemming met de toelichting op artikel 27 WWB. Een belanghebbende die
geen woning bewoond wordt geacht lagere algemeen noodzakelijke kosten van het
bestaan te hebben vanwege het ontbreken van woonkosten. Niettemin zijn de kosten
van het bestaan niet zoveel lager als voor een belanghebbende die kosteloos
woont in een woning. Een dakloze wordt immers geconfronteerd met de hogere
kosten van het op straat leven, zoals bijvoorbeeld de kosten van nachtopvang. De
hoogte van een verlaging krachtens dit artikel heeft geen invloed op de wijze
waarop de bijstand verleend moet worden. Indien bijstand verleend wordt aan
daklozen, kan het college gebruik maken van zijn bevoegdheid om een
budgetteringsplicht op te leggen of de bijstand in natura (in de vorm van
opvang) te verlenen. Overigens geschiedt de verlening van bijstand aan
belanghebbenden zonder adres als bedoeld in artikel 1 van de Wet gemeentelijke
basisadministratie persoonsgegevens op grond van artikel 40 lid 1 en 2 WWB door
bij amvb (Bijstandsbesluit adreslozen) aan te wijzen centrumgemeenten. Maar niet
elke belanghebbende zonder woning is een adresloze in de zin van aangehaalde
wet. Belanghebbende kan immers ook de beschikking hebben over een postadres bij
familie of een instantie.Artikel 6 - Verlaging schoolverlatersDe schoolverlatersverlaging van artikel 28 WWB is blijkens de toelichting op dat
artikel bedoeld om de schoolverlater gedurende het eerste half jaar niet in een
veel betere financiële positie te brengen als toen hij nog aangewezen was op
studiefinanciering of een tegemoetkoming krachtens de Wtos. Er wordt daarbij
geen onderscheid gemaakt naar een (voormalig) uit- of thuiswonende student. Met
deze omstandigheden wordt immers reeds rekening gehouden in artikel 4 en 5 van
de Toeslagenverordening.Artikel 7 - Verlaging toeslag alleenstaande van 21 jaarArtikel 29 WWB geeft het college de bevoegdheid om een verlaging toe te passing
indien het van oordeel is, dat gezien de hoogte van het minimum jeugdloon er een
drempel zou kunnen zijn om werk te aanvaarden. Aangezien het minimum jeugdloon
voor een 21-jarige lager is dan dat voor een 22-jarige ligt het voor de hand om
voor een 21-jarige een grotere verlaging toe te passen dan voor een 22-jarige.
In het tweede lid wordt geregeld, dat -overeenkomstig het bepaalde in artikel 29
WWB- de verlaging voor een 21- of 22-jarige alleen kan plaatsvinden op de
toeslag van artikel 25 WWB.In het derde lid wordt uitvoering gegeven aan de verplichting van artikel 30 lid
2 onder b WWB om in de verordening vast te stellen dat de
schoolverlatersverlaging niet gelijktijdig kan worden toegepast met de verlaging
voor 21- en 22-jarigen. Voor het met voorrang toepassen van de
schoolverlatersverlaging is gekozen, opdat een 21- of 22-jarige schoolverlater
niet beter af is op grond van dit artikel dan een 23-jarige schoolverlater op
grond van artikel 6 van de Toeslagenverordening.Artikel 8 - Anti cumulatie bepalingDe verschillende verlagingen in de Toeslagenverordening hebben betrekking op de
verschillende omstandigheden bij belanghebbende en kunnen elk afzonderlijk als
redelijk in betreffende omstandigheden worden beschouwd. Zonder dit artikel zou
dat echter kunnen betekenen, dat -met name in situaties waarin de
schoolverlatersverlaging in combinatie met een van de andere verlagingsgronden
aan de orde is het college de bijstand vanwege deze samenloop dermate laag zou
moeten vaststellen, dat er feitelijk geen sprake meer zou zijn van adequate
bijstandsverlening. In voorkomende gevallen zou het college op grond van artikel
18 lid 1 WWB de bijstand hoger moeten vaststellen. Daarom is er voor gekozen om
reeds in de Toeslagenverordening een minimum bedrag vast te leggen, waarop het
college de bijstand (inclusief eventuele toeslag en verlagingen) ten minste moet
vaststellen. Aan de verplichting van artikel 30 lid 2 onder b WWB, dat in de
Toeslagenverordening wordt vastgelegd, dat de schoolverlatersverlaging (artikel
28 WWB) en de leeftijdsverlaging (artikel 29 WWB) niet gelijktijdig mogen worden
toegepast, wordt reeds voldaan door de formulering van artikel 7 van de
Toeslagenverordening.Artikel 9 - UitvoeringEvenals de uitvoering van de WWB ligt de uitvoering van de Toeslagenverordening
bij het college van Burgemeester en wethouders.Artikel 10 - CiteerartikelVoor de te gebruiken citeertitel is aansluiting gezocht bij de terminologie van
de wetgever, als gebruikt in de toelichting bij artikel 3 Invoeringswet WWB (zie
TK 2002-2003, 28 960, nr. 3, p. 8).Artikel 11 - Inwerkingtreding:De toeslagenverordening is op grond van artikel 8 Tijdelijke referendumwet
referendabel. De datum van de inwerkingtreding van de Toeslagenverordening moet
daarom, met in acht name van artikel 22 Tijdelijke referendumwet, op ten minste
6 weken na datum publicatie gesteld worden.