CVDR44967_1Verordening inburgering gemeente Dronten 2010nlregelingDronten2010-10-13DrontenGemeenteblad 2010, nr. 19Verordening inburgering gemeente Dronten 2010Wet inburgering, art. 8, 19, 23, 24a, 24f en 35.Besluit inburgering, art. 4.27gemeenteraadbestuur en recht2010-09-30De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2010-10-142022-03-10nieuwe regelingB10.000606maatschappelijke zorg en welzijn1.Beleidsregels voorzieningen inburgering.Geen.Verordening inburgering gemeente Dronten 2010De raad van de gemeente Dronten,gelezen het voorstel van het college van 27 juli 2010, No.
B10.000516gelet op; de artikelen 8, 19, vijfde lid, 23, derde lid, 24a, vijfde
lid, 24f en 35 van de Wet inburgering en artikel 4.27, derde lid, van
het besluit inburgering;gezien het advies van de raadscommissie van september 2010;B E S L U I T:I.vast te stellen de Verordeninginburgering gemeente
Dronten 2010.1.Begripsomschrijvingen en informatieverstrekking1.Begripsomschrijvingen1.In deze verordening wordt verstaan onder:
het college: het college van burgemeester en
wethouders;
de wet: Wet inburgering;
inburgeringsvoorziening: voorziening gericht op het behalen
van het inburgeringsexamen;
taalkennisvoorziening: voorziening taalondersteuning gericht
op het behalen van het mbo-diploma op niveau 1 of 2;
inburgeringsplichtige: de persoon zoals omschreven in
artikel 3, eerste lid van de wet;
inburgeringstraject: geheel van voorzieningen gericht op het
behalen van het inburgeringsexamen;
boete: bestuurlijke boete, zoals bedoeld in hoofdstuk 6,
paragraaf 2, van de wet;
Vrijwillige inburgeraar: de persoon zoals genoemd in de wet
Inburgering, artikel 5, eerste lid van de wet.
2.De begripsomschrijvingen in de wet en de daarop berustende
regelingen zijn van toepassing op de begrippen die in deze
verordening worden gebruikt.2.De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen en
vrijwillige inburgeraars1.Het college draagt er zorg voor dat de inburgeringsplichtigen en
vrijwillige inburgeraars op een doeltreffende en doelmatige wijze
worden geïnformeerd over hun rechten en plichten uit hoofde van de
wet en over het aanbod van en de toegang tot
inburgeringsvoorzieningen of taalkennisvoorzieningen.2.Informatieverstrekking aan de inburgeringsplichtigen en vrijwillige
inburgeraars geschiedt in ieder geval door het inrichten van een
informatiepunt waar zowel schriftelijke als mondelinge informatie
wordt verstrekt.3.Het college beoordeelt eens per twee jaren de doeltreffendheid en de
doelmatigheid van de informatieverstrekking aan de
inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars en rapporteert
daarover aan de raad.2.Het aanbieden van een inburgeringsvoorziening aan
inburgeringsplichtigen3.Aanwijzen van de doelgroepenHet college wijst de groepen van inburgeringsplichtigen aan waaraan zij
bij voorrang een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening kan
aanbieden op basis van de volgende criteria:
het deelnemen aan een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening in de gemeente waaruit men afkomstig
is;
het hebben van een opvoedingstaak;
het afhankelijk zijn van een uitkering.
4.De samenstelling van de inburgeringsvoorziening1.Het college stemt de inburgeringsvoorziening, met uitzondering van
de inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren, of
taalkennisvoorziening, af op het startniveau en de vaardigheden, de
persoonlijke omstandigheden en de maatschappelijke positie van de
inburgeringsplichtige.2.Het college bepaalt hoe een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening voor een inburgeringsplichtige aan wie een
aanbod wordt gedaan, wordt ingevuld.3.Indien de inburgeringsplichtige een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling wordt aangeboden, draagt het college er zorg
voor dat de inburgeringsvoorziening op de voorziening gericht op
arbeidsinschakeling wordt afgestemd.4.Een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening kan, naast
datgene dat in de wet is geregeld, een of meer bijkomende onderdelen
bevatten die gericht zijn op de behoefte van de betreffende
inburgeringsplichtige.5.De procedure van het doen van een aanbod1.Het college doet het aanbod als bedoeld in artikel 19, eerste lid,
van de wet schriftelijk en in tweevoud. Het aanbod wordt gezonden
naar het adres waar de inburgeringsplichtige in de gemeentelijke
basisadministratie is ingeschreven.2.In het aanbod wordt een omschrijving gegeven van de
inburgeringsvoorziening of van een taalkennisvoorziening die wordt
aangeboden en worden de rechten en plichten vermeld die aan de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening worden
verbonden.3.De inburgeringsplichtige aan wie een aanbod wordt gedaan, deelt
binnen twee weken het college schriftelijk mee of hij het aanbod al
dan niet aanvaardt.4.Wanneer de inburgeringsplichtige het aanbod aanvaardt, neemt het
college binnen vier weken na ontvangst van deze mededeling het
besluit tot toekenning van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening, overeenkomstig het gedane aanbod.5.In de door het college vast te stellen beleidsregels kunnen nadere
voorwaarden over de procedure van het doen van een aanbod worden
opgenomen.6.Voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget1.Op verzoek van een inburgeringsplichtige kan het college de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening bedoeld in artikel
19, tweede lid van de wet aanbieden in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget indien de inburgeraar heel specifieke wensen
heeft ten aanzien van de inburgeringsvoorziening en deze niet passen
in het reguliere aanbod.2.Het college keurt de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening goed indien deze:
naar het oordeel van het college passend is om hem voor te
bereiden of toe te leiden naar het inburgeringsexamen of
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II
wordt verzorgd door een inburgeringsbedrijf dat voldoet aan
de volgende vereisten:
ingeschreven staat bij de kamer van koophandel
beschikt over het keurmerk van de
brancheorganisatie
3.Als het college de voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget heeft vastgesteld sluiten het college en de
inburgeringsplichtige tesamen een overeenkomst inburgering met het
inburgeringsbedrijf.7.De inning van de eigen bijdrage1.De eigen bijdrage als bedoeld in artikel 23, tweede lid van de wet,
wordt in beginsel in één keer en ten hoogste in 10 termijnen
betaald.2.Het college legt in de beschikking tot toekenning van een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening de termijnen en
wijze van betaling vast. Indien het college de eigen bijdrage
verrekent met de algemene bijstand, wordt dat in de beschikking
vastgelegd.8.Opleggen van verplichtingenHet college kan een inburgeringsplichtige bij beschikking één of meer
van de volgende verplichtingen opleggen:
het deelnemen aan de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening;
het deelnemen aan gesprekken met de trajectbegeleider;
het deelnemen aan voortgangsgesprekken;
het voor de eerste maal deelnemen aan het inburgeringsexamen of
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II, op een tijdstip
dat door het college wordt bepaald;
het melden, indien door ziekte dan wel door andere relevante
omstandigheden niet aan de verplichtingen in de beschikking kan
worden voldaan;
het meewerken aan een onderzoek om belastbaarheid te bepalen en
eventuele beperkingen vast te stellen die zouden kunnen leiden
tot ontheffing van de inburgeringsplicht.
9.De inhoud van de beschikkingHet besluit tot toekenning van een inburgeringsvoorziening bevat in
ieder geval:
een beschrijving van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening;
een opgave van de rechten en verplichtingen van de
inburgeringsplichtige;
de datum waarop het inburgeringsexamen moet zijn behaald;
de termijnen en wijze van betaling en;
ingeval van een oudkomer: de datum waarop de termijn van
handhaving van de inburgeringsplicht, bedoeld in artikel 26 van
de wet, aanvangt.
3.De bestuurlijke boete10.De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingen1.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 250,00 indien de
inburgeringsplichtige of de persoon ten aanzien van wie het college
op redelijke gronden kan vermoeden dat deze inburgeringsplichtig is,
geen of onvoldoende medewerking verleent aan het onderzoek, bedoeld
in artikel 25, vierde lid, van de wet.2.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 500,00 indien de
inburgeringsplichtige geen of onvoldoende medewerking verleent aan
de uitvoering van de aan hem aangeboden inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening, bedoeld in artikel 23, eerste lid, van de wet
of aan de verplichtingen, bedoeld in artikel 8 van deze
verordening.3.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 1.000,00 indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de in artikel 7, eerste lid, van
de wet bedoelde termijn of binnen de door het college op grond van
artikel 31, tweede lid, onder a, van de wet verlengde termijn het
inburgeringsexamen heeft behaald.4.AANBIEDEN VAN VOORZIENING AAN VRIJWILLIGE INBURGERAARS11.Aanwijzen van de doelgroepenHet college wijst de groepen vrijwillige inburgeraars aan waaraan zij
bij voorrang een voorziening kan aanbieden op basis van de volgende
criteria:
het deelnemen aan een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening in de gemeente waaruit men afkomstig
is;
het afhankelijk zijn van een uitkering en zich de Nederlandse
taal willen eigen maken;
het hebben van een opvoedingstaak en zich de Nederlandse taal
willen eigen maken;
werkend en zich de Nederlandse taal willen eigen maken.
12.De samenstelling van de voorziening1.Het college bepaalt in overleg met de vrijwillige inburgeraar,
uitgezonderd geestelijke bedienaren, de samenstelling van de
voorziening. De voorziening wordt afgestemd op het startniveau en de
vaardigheden, de persoonlijke omstandigheden en de maatschappelijke
positie van de vrijwillige inburgeraar;2.Het college bepaalt in overleg hoe een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening voor een vrijwillige inburgeraar aan wie een
aanbod wordt gedaan, wordt ingevuld;3.Indien de vrijwillige inburgeraar een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling wordt aangeboden, draagt het college er zorg
voor dat de inburgeringsvoorziening op de voorziening gericht op
arbeidsinschakeling wordt afgestemd;4.Een voorziening kan, naast datgene dat in de wet is geregeld, één of
meer bijkomende onderdelen bevatten die gericht zijn op de behoefte
van de betreffende vrijwillige inburgeraar.13.Voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget1.Op verzoek van een vrijwillige inburgeraar kan het college de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening bedoeld in artikel
24a, tweede lid van de wet aanbieden in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget indien de inburgeraar heel specifieke wensen
heeft ten aanzien van de inburgeringsvoorziening en niet passen in
het reguliere aanbod.2.Het college keurt de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening goed indien deze:·naar het oordeel van het college passend is om hem voor te bereiden
of toe te leiden naar het inburgeringsexamen of staatsexamen
Nederlands als tweede taal I of II; ·wordt verzorgd door een inburgeringsbedrijf dat voldoet aan de
volgende vereisten:
ingeschreven staat bij de kamer van koophandel;
beschikt over het keurmerk van de brancheorganisatie;
4.Als het college de voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget heeft vastgesteld sluiten het college en de
vrijwillige inburgeraar tesamen een overeenkomst inburgering met het
inburgeringsbedrijf.14.De inning van de eigen bijdrage1.De eigen bijdrage, bedoeld in artikel 23, tweede lid, van de wet
wordt in beginsel in één keer en ten hoogste in 10 termijnen
betaald.2.Het college legt in de overeenkomst de termijnen en wijze van
betaling vast. Indien overeengekomen is dat het college de eigen
bijdrage verrekent met de algemene bijstand, wordt dat in de
beschikking vastgelegd.15.Opleggen van verplichtingenHet college kan in de overeenkomst met de vrijwillige inburgeraar,
bedoeld in artikel 24d, tweede lid van de wet één of meer van de
volgende verplichtingen opnemen:
het deelnemen aan de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening;
het deelnemen aan gesprekken met de trajectbegeleider;
het deelnemen aan voortgangsgesprekken;
voor de eerste maal deelnemen aan het inburgeringsexamen of
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II, op een tijdstip
dat in de overeenkomst wordt neergelegd;
het melden, indien door ziekte dan wel door andere relevante
omstandigheden niet aan de verplichtingen in de overeenkomst kan
worden voldaan.
16.De inhoud van de overeenkomstDe overeenkomst met de vrijwillige inburgeraar, bedoeld in artikel 24d,
tweede lid van de wet bevat in ieder geval:
een beschrijving van een de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening;
een opgave van de rechten en plichten van de vrijwillige
inburgeraar;
de datum waarop aan het inburgeringsexamen of staatsexamen
Nederlands als tweede taal I of II moet zijn deelgenomen;
de sancties die kunnen worden toegepast wanneer de
verplichtingen niet worden nagekomen, en indien van
toepassing;
de termijnen en wijze van betaling van de eigen bijdrage.
17.Sancties bij niet nakomen van de overeenkomstIndien de vrijwillige inburgeraar de verplichtingen die zijn neergelegd
in de overeenkomst niet of in onvoldoende mate nakomt, kan het college
een boete van ten hoogste € 500,- opleggen indien de vrijwillige
inburgeraar geen of onvoldoende medewerking verleent aan de uitvoering
van de aan hem aangeboden inburgeringsvoorziening, taalkennisvoorziening
en/of inburgeringsexamen, bedoeld in artikel 24a, eerste lid van de wet
of aan de verplichtingen als bedoeld in artikel 15 van deze verordening.
18.Het vaststellen van de identiteit van de vrijwillige
inburgeraarHet college stelt de identiteit van de vrijwillige inburgeraar vast aan
de hand van een document als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de
identificatieplicht.5.Slotbepalingen19.HardheidsclausuleHet college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de aanvrager
afwijken van de bepalingen van deze verordening, indien toepassing van
de verordening leidt tot onbillijkheden van overwegende aard.20.Intrekken oude regelingDe Verordening voorzieningen inburgering wordt ingetrokken.21.InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking op de eerste dag volgend op die van
haar bekendmaking.22.CiteertitelDe verordening wordt aangehaald als: Verordening inburgering gemeente
Dronten 2010.ALGEMENE TOELICHTINGDe Wet Inburgering is op 1 januari 2007 in werking getreden. De WI
regelt de inburgeringplicht voor in beginsel alle onderdanen aan
derdelanden van 16 tot 65 jaar die duurzaam in Nederland willen en mogen
verblijven. M.i.v. 1 januari 2010 is het wettelijk ook mogelijk om
vrijwillige inburgeraars een gemeentelijk aanbod voor een inburgerings-
of taalkennisvoorziening te doen. De bepalingen in de wet over
vrijwillige inburgering zijn zoveel mogelijk geformuleerd in
overeenstemming met de bepalingen die gelden voor de
inburgeringspichtige. De verordening Inburgering gemeente Dronten is
daarom aangepast. Bij de verordening inburgering gemeente Dronten werd
voorheen naar de algemene toelichting en artikelsgewijs toelichting die
vanuit het Rijk beschikbaar is verwezen. Met het opstellen van deze
verordening is ervoor gekozen om de algemene toelichting en
artikelsgewijze toelichting toe te schrijven naar de gemeente in de
verordening op te nemen. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING1.BegripsomschrijvingenHet eerste lid is opgenomen wat wordt verstaan onder een aantal
begrippen die in de verordening worden gebruikt. Het tweede lid geeft
aan dat de omschrijvingen van de begrippen die worden gebruikt in
respectievelijk de Wet inburgering, het Besluit inburgering en de
Regeling inburgering ook van toepassing zijn op deze verordening.2.De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen en
vrijwillige inburgeraarsHet college heeft als taak de inburgeringsplichtigen en de vrijwillige
inburgeraars in haar gemeente goed te informeren over de rechten en
plichten die voortvloeien uit de Wet inburgering. De wet laat gemeenten
vrij om zelf te bepalen op welke wijze de informatievoorziening wordt
georganiseerd. Het derde lid verplicht het college de raad periodiek te rapporteren
over de doeltreffendheid en doelmatigheid van de
informatieverstrekking.3.Aanwijzen van de doelgroepenHet college kan aan alle inburgeringsplichtigen een aanbod doen voor een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening (artikel 19, eerste
lid, WI). Het college is echter verplicht een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening aan te bieden aan asielgerechtigden en een
inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren. Verder regelt dit artikel dat de groepen die het college aanwijst
bij voorrang een voorziening krijgen aangeboden.
Dit betekent dat het college de ruimte heeft om in bepaalde gevallen ook
een voorziening aan te bieden aan inburgeringsplichtigen die niet
behoren tot de groep of groepen die hij heeft aangewezen. Om te
voorkomen dat inburgeringsplichtigen die behoren tot de groep of groepen
die het college heeft aangewezen aan deze aanwijzing een recht gaan
ontlenen op het krijgen van een aanbod, bepaalt dit artikel dat het
college aan de groepen die hij aanwijst een voorziening
kan aanbieden. In dit artikel 3 zijn de
voorrangscriteria binnen de doelgroepen opgenomen. Binnen de doelgroepen hebben in ieder geval voorrang:Inburgeringsplichtigen die al deelnemen aan een inburgeringsvoorziening
of taalkennisvoorziening in een andere gemeente (waar ze voorheen
gevestigd waren) en in de gemeente Dronten zijn komen wonenInburgeringsplichtigen met opvoedende taak voor kinderen jonger dan 18
jaar. Door deze voorrang willen wij bereiken dat opvoeders contacten
kunnen onderhouden met school en andere instellingen waarmee de kinderen
te maken hebben zodat zij in staat zijn hun kinderen te helpen bij
problemen op school of elders.inburgeringsplichtigen die (naar verwachting) een redelijk perspectief
op de arbeidsmarkt hebben. Door deze voorrang willen wij bereiken dat
deze mensen zo snel mogelijk participeren op de arbeidsmarkt.4.De samenstelling van de voorzieningIn de verordening dienen regels te worden gesteld met betrekking tot de
vaststelling door het college van een passende (duale)
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening, met inbegrip van de
totstandkoming en samenstelling van die voorziening (artikel 19, vijfde
lid, onderdeel b, WI). In dit artikel worden de kaders vastgesteld
waarbinnen het college de opdracht heeft voor iedere
inburgeringsplichtige die daarvoor in aanmerking komt, een op de persoon
toegesneden voorziening samen te stellen. In het eerste lid wordt aangegeven op welke wijze het college een
passende voorziening moet vaststellen. Bij het bepalen van de
passendheid van een voorziening kunnen de volgende factoren een rol
spelen:De kennis van de inburgeringsplichtige van de Nederlandse taal en de
Nederlandse samenleving en zijn of haar leercapaciteit.De maatschappelijke rol die de inburgeringsplichtige vervult of gaat
vervullen in de Nederlandse samenleving. Daarbij kan worden gedacht aan
het verrichten van betaalde arbeid of het opvoeden van kinderen.De persoonlijke situatie van de inburgeringsplichtige. Daarbij kan
bijvoorbeeld worden gedacht aan eventuele zorgtaken die de
inburgeringsplichtige moet vervullen. In het tweede lid wordt aangegeven dat het college bepaald hoe een
inburgerings- of taalkennisvoorziening voor een inburgeringsplichtigen
aan wie een aanbod wordt gedaan, wordt ingevuld. De samenstelling van de
inburgeringvoorziening voor geestelijke bedienaren wordt geregeld bij
ministeriële regeling. Gemeenten hebben dus niet de mogelijkheid om de
inburgeringvoorziening die zij aan geestelijke bedienaren aanbieden naar
eigen inzicht vorm te geven.Het derde lid geeft aan dat in geval van uitkeringsgerechtigde
inburgeringsplichtigen die een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling ontvangen, kan het voordelen opleveren de
voorziening daarmee te combineren. De Wet inburgering bepaalt dat de
voorziening gecombineerd moet worden met een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling (reïntegratievoorziening) als een voorziening wordt
aangeboden aan een inburgeringsplichtige die bijstandsgerechtigd is of
een uitkering ontvangt op grond van een andere socialezekerheidswet of
socialezekerheidsregeling én deze verplicht is om arbeid te verkrijgen
of te aanvaarden (artikel 20, eerste lid, en artikel 24b WI). Het
college is verantwoordelijk voor het aanbieden van de gecombineerde
voorziening (artikel 20, tweede lid, en artikel 24b WI). Artikel 19,
vierde lid, WI draagt het college op om er voor te zorgen dat de
voorziening wordt afgestemd op de mogelijkheden van betrokkene tot
arbeidsinschakeling. De voorziening dient dus te worden afgestemd op de
reïntegratievoorziening. Aangezien de reïntegratievoorziening in het
kader van de uitkeringsverstrekking op grond van socialezekerheidswetten
of –regelingen ook door andere partijen dan het college wordt verstrekt,
zal het college afspraken moeten maken met de verantwoordelijke
uitvoerders van de socialezekerheidswet of –regeling: het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV), eigenrisicodragers
of overheidswerkgevers (artikel 21 WI). Het vierde lid regelt de bijkomende faciliteiten die het college als
onderdeel van de inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening kan
opnemen. In de wet is geregeld waaruit een inburgeringsvoorziening in
ieder geval moet bestaan: een cursus die toe leidt naar het
inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands als tweede taal I of
II en het eenmaal kosteloos afleggen van het desbetreffende examen
(artikel 19, derde lid, WI). Voor asielgerechtigde
inburgeringsplichtigen (oud- én nieuwkomers) maakt ook maatschappelijke
begeleiding een verplicht onderdeel uit van de voorziening (artikel 19,
zesde lid, WI). Wat betreft de bijkomende faciliteiten die het college
als onderdeel van de voorziening voor inburgeringsplichtigen kan
opnemen, kan worden gedacht aan trajectbegeleiding of het (periodiek)
houden van voortgangsgesprekken met de inburgeringsplichtigen. Ook kan
worden gedacht aan een uitbreiding van de opleiding, bijvoorbeeld in de
vorm van een maatschappelijke stage of een aparte module die gericht is
op het verwerven van kennis van de Nederlandse samenleving. Trajectbegeleiding (monitoring) en het houden van voortgangsgesprekken
zullen vooral van belang zijn bij inburgeringsplichtigen die geen
voorziening in combinatie met een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling krijgen. Bij voorzieningen gericht op
arbeidsinschakeling vormen dergelijke faciliteiten al een vast
onderdeel. 5.De procedure van het doen van een aanbodDit artikel bevat enkele procedurele bepalingen die er voor moeten
zorgen dat het doen van een aanbod op zorgvuldige wijze gebeurt. Dit is
van belang omdat zo’n aanbod de start is van een procedure die – als het
goed is – leidt tot een besluit tot het toekennen van een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening. In het eerste lid van dit artikel wordt geregeld dat het college het
aanbod van een voorziening aan de inburgeringsplichtige op schriftelijke
wijze doet en dat het aanbod wordt toegestuurd naar het adres waar de
inburgeringsplichtige staat ingeschreven in de GBA. Op deze wijze kan er
geen onduidelijk ontstaan over het feit dat het college de
inburgeringsplichtige een aanbod heeft gedaan. Het aanbod zal inhoudelijk dezelfde strekking moeten hebben als de
uiteindelijke beschikking (het tweede lid). Hierdoor kan de instemming
met het aanbod tevens worden opgevat als instemming met de beschikking
tot het vaststellen van de voorziening (die eenzijdig door de gemeente
wordt opgelegd). Deze beschikking moet dan wel dezelfde inhoud hebben
als het aanbod (het vierde lid). De zorgvuldigheid van de procedure
gebiedt dat als de inburgeringsplichtige het aanbod aanvaardt of
weigert, hij of zij dit schriftelijk aan de gemeente meedeelt (het derde
lid). Het meest praktisch is dat deze schriftelijke mededeling geschiedt
in de vorm van het laten ondertekenen door de inburgeringsplichtige van
een verklaring die door de gemeente is opgesteld. Het kan natuurlijk voorkomen dat een inburgeringsplichtige aan de
gemeente meldt dat hij wel een voorziening wil, maar dat hij gelet op
zijn situatie bepaalde wijzigingen aangebracht zou willen zien in het
aanbod van de gemeente. Als de gemeente hierop positief reageert, zal ze
het gedane aanbod moeten aanpassen. Een inburgeringsplichtige hoeft een
aanbod niet te accepteren. Weigert de inburgeringsplichtige het aanbod,
dan zal hij zich zelfstandig moeten voorbereiden op het
inburgeringsexamen. Gaat het om een oudkomer (niet
inburgeringsplichtige), dan is er geen termijn vastgesteld waarbinnen de
betreffende persoon het inburgeringsexamen moet hebben behaald. Het ligt
voor de hand dat het college in een dergelijke situatie een
handhavingsbeschikking neemt: een besluit op grond van artikel 26 WI
waarmee de termijn van start gaat waarbinnen de inburgeringsplichtige
het inburgeringsexamen moeten hebben behaald (vijf jaar na aanvang van
deze termijn). Het verdient de aanbeveling dat het college deze handelwijze vastlegt in
beleidsregels, zodat tevoren voor betrokkenen duidelijk is (of zou
kunnen zijn) wat de gevolgen zijn van het weigeren van een aanbod voor
een voorziening. 6.Voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudgetArtikel 19, tweede lid Wi bepaalt dat de voorziening op verzoek van de
inburgeringsplichtige in de vorm van een persoonlijk inburgeringsbudget
(PIB) kan worden aangeboden. Dit wordt gezien als een geschikt
instrument om invulling te geven aan meer maatwerk en meer eigen
verantwoordelijkheid van de inburgeringsplichtige bij de vormgeving en
invulling van inburgeringsvoorzieningen. Meer maatwerk draagt bij aan
verhoging van het rendement van de inburgeringsvoorzieningen. Een inburgeringsplichtige kan niet zonder meer aanspraak maken op een
PIB. Hij dient daartoe een verzoek aan de gemeente te doen. In het
eerste lid wordt aangegeven wie in aanmerking komt voor een PIB.
Gemeenten zijn in principe vrij in hun keuze van de doelgroep van
PIBers. Het Rijk stelt hieraan geen eisen. De raad heeft ervoor gekozen
alleen inburgeraars die heel specifieke wensen hebben ten aanzien van
hun inburgeringsvoorziening en niet passen binnen het reguliere aanbod
een voorziening in de vorm van een PIB aan te bieden. Een van de eisen
is dat zij met een PIB beter en eerder kunnen inburgeren dan met een
regulier aanbod. Als de gemeente met het toekennen van het PIB heeft ingestemd, gaat hij
in beginsel zelf op zoek naar een inburgeringsbedrijf dat een
inburgeringsprogramma kan bieden dat past bij zijn voorkeur en ambities.
De gemeente kan inburgeringsplichtigen hierbij behulpzaam zijn. De
gemeente beoordeelt het uiteindelijke programma, omdat het programma
geschikt moet zijn om voor te bereiden op en toe te leiden naar het
inburgeringsexamen of staatsexamen Nederlands als tweede taal I en II.
Dit wordt in lid 2 beschreven. Het voorstel van de inburgeraar behoeft
dus goedkeuring van de gemeente. De inburgeringsplichtige krijgt geen
geld in handen. Het geld voor het betalen van de inburgeringscursus gaat
rechtstreeks van de gemeente naar het inburgeringsbedrijf. Het
inburgeringsprogramma of de taalkennisvoorziening wordt verzorgd door
een inburgeringsbedrijf dat voldoet aan de eis of de eisen die de
verordening aan inburgeringsbedrijven stelt. Daarbij kan bijvoorbeeld
worden gedacht aan een of meer van de volgende voorwaarden:
ingeschreven zijn bij de Kamer van Koophandel;
beschikken over een keurmerk van de brancheorganisatie;
In artikel 4.27, derde lid, van het Besluit inburgering is opgenomen dat
de gemeenteraad bij verordening bepaalt wie als enige partij of partijen
met het inburgeringsbedrijf een overeenkomst met betrekking tot de
inburgering van de inburgeringsplichtige sluit. In het derde lid is
opgenomen dat de overeenkomst met het inburgeringsbedrijf door het
college en de inburgeraar tezamen wordt gesloten. Doordat de inburgeraar
partij is bij de overeenkomst met het inburgeringsbedrijf, wordt recht
gedaan aan het uitgangspunt in het gemeentelijk beleid dat het
grondbeginsel voor inburgering de eigen verantwoordelijkheid van de
burger is.7.De inning van de eigen bijdrageDe inburgeringsplichtige is bij wet (art. 23, tweede lid en art 24,
eerste lid) een eigen bijdrage van € 270 verschuldigd. Bij verordening
moeten regels worden gesteld die betrekking hebben op de inning van de
eigen bijdrage en de mogelijkheid voor betaling in termijnen.Artikel 24, eerste lid, WI maakt het bij inburgeringsplichtigen die
algemene bijstand ontvangen mogelijk dat het college de eigen bijdrage
verrekent met deze uitkering. Als het college wil overgaan tot
verrekening, moet dat worden vastgelegd in de beschikking tot
vaststelling van de voorziening. In de beleidsregels (artikel 3) is
echter bepaald dat inburgeraars met een inkomen tot 110% van het
bijstandsniveau de eigen bijdrage vergoed krijgen via de bijzondere
bijstand.8.Opleggen van verplichtingenDit artikel vormt de uitwerking van artikel 23, derde lid, WI dat
bepaalt dat de gemeenteraad bij verordening regels stelt over de rechten
en plichten van de inburgeringsplichtige voor wie een voorziening is
vastgesteld. Dit artikel delegeert de bevoegdheid aan het college om de
verplichtingen die in het artikel worden genoemd aan
inburgeringsplichtigen in het kader van een voorziening op te leggen.
Het college legt in de beschikking tot de vaststelling van de
voorziening deze verplichtingen vast. 9.De inhoud van de beschikkingHet besluit tot het toekennen van een voorziening is een beschikking.
Dit betekent dat de inburgeringsplichtige de mogelijkheid heeft tegen
dit besluit in bezwaar en beroep te gaan. In dit artikel wordt geregeld
welke onderwerpen in ieder geval in de beschikking moeten worden
opgenomen.In de beschikking zullen de toegekende voorziening en de daaraan
verbonden rechten en plichten van de inburgeringsplichtige nauwkeurig
moeten worden vermeld (onderdelen a en b). De inburgeringsplichtige is
verplicht zijn medewerking te verlenen aan de uitvoering van de
voorziening (artikel 23, eerste lid, WI). Handhaving hiervan is alleen
mogelijk als de verplichtingen van de inburgeringsplichtige duidelijk
zijn omschreven en aan de betrokkene (onder andere door middel van de
beschikking) bekend zijn gemaakt. De termijn waarbinnen een inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen
moet hebben behaald, ligt vast in de wet. Deze termijn is sinds 19
december 2009 drieënhalf jaar (artikel 7, eerste lid, WI). In de
beschikking hoeft (en kan) van deze termijn alleen melding worden
gemaakt (onderdeel c). Voor analfabeten inburgeringsplichtigen geldt
vanaf diezelfde datum dat zij een eenmalige verlening kunnen krijgen van
tweeënhalf jaar indien zij een alfabetiseringscursus volgen of hebben
gevolgd. Voor analfabete inburgeringsplichtigen die voor deze datum zijn
gehandhaafd, geldt de verleningsmogelijkheid van WI, art 31, tweede lid,
a.Onderdeel d bepaalt dat in beschikking moet worden vastgelegd in hoeveel
termijnen de eigen bijdrage kan worden betaald en op welke wijze de
betaling plaatsvindt (al dan niet op basis van verrekening met de
bijstandsuitkering). Dit is geregeld in artikel 7 van de
verordening.Onderdeel F heeft betrekking op beschikkingen voor inburgeringsplichtige
oudkomers. Indien het college een voorziening vaststelt voor een
oudkomer, dan moet het college in de betreffende beschikking ook de dag
opnemen waarop de termijn van handhaving van de inburgeringsplicht van
start gaat (artikel 22, tweede lid, juncto artikel 26 WI). Binnen
drieënhalf jaar ná deze datum moet de betreffende oudkomer het
inburgeringexamen hebben behaald. Het college kan zelf bepalen wanneer
de termijn van handhaving van de inburgeringsplicht van start gaat. Het
ligt voor de hand om deze termijn direct te laten ingaan (en
bijvoorbeeld niet te koppelen aan de datum waarop de voorziening van
start gaat). De precieze datum waarop de voorziening van start gaat, zal
niet altijd bekend zijn op het moment dat deze wordt toegekend.
Bovendien past het vaststellen van een datum van aanvang van handhaving
van de inburgeringsplicht, onafhankelijk van het moment waarop met de
voorziening kan worden begonnen bij het uitgangspunt van de wet dat de
betreffende persoon als oudkomer inburgeringsplichtig is en in beginsel
zelf verantwoordelijk is voor voldoen aan de inburgeringsplicht. 10.De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingenArtikel 35 van de wet draagt de gemeenteraad op bij verordening de
hoogte van de bestuurlijke boete vast te stellen die voor de
verschillende overtredingen kan worden opgelegd. In artikel 34 van de WI
zijn voor de verschillende overtredingen de maximumbedragen van de
bestuurlijke boete vastgelegd.In het kader van een de uitvoering van een gecombineerde reïntegratie-
en inburgeringsvoorziening kan het voorkomen dat dezelfde gedraging
(bijvoorbeeld het niet voldoen aan een oproep om te verschijnen en
gegevens te verstrekken) zowel aanleiding kan zijn voor het opleggen van
een bestuurlijke boete als voor het verlagen van de bijstand (een
maatregel op grond van artikel 18, tweede lid, Wet werk en bijstand) of
het opleggen van een boete of maatregel op grond van een andere sociale
zekerheidswet of – regeling. Artikel 37 WI bevat een regeling voor deze
samenloop. In dit artikel wordt bepaald dat het college in dat geval
géén bestuurlijke boete kan opleggen. Het verdient de aanbeveling dat het college de uitwerking van de
sancties vastlegt in beleidsregels, zodat tevoren voor betrokkenen
duidelijk is (of zou kunnen zijn) wat de gevolgen zijn van het weigeren
van een aanbod voor een voorziening.11.Aanwijzen van de doelgroepenIn dit artikel worden de criteria genoemd op grond waarvan het college
categorieën vrijwillige inburgeraars kan aanwijzen die bij voorrang in
aanmerking komen voor een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening. Het ligt voor de hand om bij vrijwillige
inburgeraars dezelfde criteria te hanteren als bij
inburgeringsplichtigen (artikel 3 van de verordening). 12.De samenstelling van de voorzieningZie de toelichting bij artikel 4 van de verordening. 13.Voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudgetArtikel 24a, tweede lid Wi bepaalt dat de voorziening op verzoek van de
vrijwillige inburgeraar in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget (PIB) kan worden aangeboden. Zie verder de
toelichting van artikel 6 van de verordening. 14.De inning van de eigen bijdrageOp grond van artikel 24e WI is de vrijwillige inburgeraar met wie een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening is overeengekomen een
eigen bijdrage verschuldigd. De hoogte van deze bijdrage is geregeld in
artikel 23, tweede lid, WI. Artikel 24f bepaalt dat de gemeenteraad bij
verordening regels moet stellen over de eventuele inning van de eigen
bijdrage door het college en de mogelijkheid van betaling in termijnen.
15.Opleggen van verplichtingenIn dit artikel zijn de verplichtingen voor een vrijwillige inburgeraar
neergelegd die het college kan opnemen in de overeenkomst met een
vrijwillige inburgeraar. Het gaat om dezelfde verplichtingen als de
verplichtingen die het college kan opnemen in de beschikking waarmee een
voorziening voor een inburgeringsplichtige wordt vastgesteld (zie
artikel 8 van de verordening). 16.De inhoud van de overeenkomstVoor vrijwillige inburgeraars kan deelname aan een inburgerings- of
taalkennisvoorziening niet worden afgedwongen tenzij er sprake is van
een gecombineerde voorziening ( in combinatie met een
arbeidsvoorziening). Door het aangaan van een overeenkomst wordt
vrijwblijvendheid bij het volgen van een inburgerings- of
taalkennisvoorziening tegegegaan.De overeenkomst met de vrijwillige inburgeraar over het toekennen van
een voorziening zal dezelfde onderwerpen bevatten als de beschikking tot
het vaststellen van een voorziening voor inburgeringsplichtigen. 17.Sancties bij niet-nakoming van de overeenkomstOp grond van artikel 24f moet de raad bij verordening regels stellen
over de niet-nakoming van de overeenkomst. In dit artikel legt de raad
de sancties vast die het college kan toepassen als de vrijwillige
inburgeraar de verplichtingen die zijn neergelegd in de overeenkomst
niet nakomt.18.Het vaststellen van de identiteit van de vrijwillige
inburgeraarArtikel 24f WI draagt de gemeenteraad op om bij verordening regels te
stellen over het vaststellen van de identiteit van de vrijwillige
inburgeraar. Dit artikel van de verordening is een uitwerking van deze
verplichting. Dit artikel is gelijk aan artikel 27 WI, waarin is
geregeld op welke wijze het college de identiteit van een
inburgeringsplichtige vaststelt. 19.HardheidsclausuleNiet alle zich mogelijk in de praktijk voordoende situaties kunnen in
een verordening worden vastgelegd. Vandaar dat het college de
bevoegdheid krijgt hierin te voorzien.20.Intrekken oude regelingDit artikel spreekt voor zich.21.InwerkingtredingDit artikel spreekt voor zich. 22.CiteertitelDit artikel spreekt voor zich.Dronten, 30 september 2010De raad van Dronten,griffier voorzitterD.Petrusma A.B.L. de Jonge