CVDR44963_1Verordening toeslagen en verlagingen Wet investeren in jongeren gemeente Dronten 2010nlregelingDronten2010-10-14DrontenGemeenteblad 2010, nr. 21Verordening toeslagen en verlagingen Wet investeren in jongeren gemeente Dronten 2010Gemeentewet, art. 147, eerste lid;Wet investeren in jongeren, artikel 12, eerste lid, sub e en artikel 35.gemeenteraadbestuur en recht2010-09-30De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2010-10-142020-06-17nieuwe regelingB10.0008681.Geen.Verordening toeslagen en verlagingen Wet investeren in jongeren gemeente Dronten 2010De raad van de gemeente Dronten,gelezen het voorstel van het college van 6 juli 2010, No.
B10.000934gelet op artikel 12 lid 1 sub e in samenhang met artikel 35 van de Wet
investeren in jongeren (WIJ);gezien het advies van de raadscommissie van september 2010;overwegende dat op grond van de genoemde artikelen noodzakelijk is om
ingevolge de WIJ bij verordening regels vast te stellen voor welke
categorieën de norm wordt verhoogd of verlaagd en welke criteria daaraan
ten grondslag liggen:B E S L U I T:I.Vast te stellen de Verordening toeslagen en
verlagingen Wet investeren in jongeren gemeente Dronten
20101.ALGEMENE BEPALINGEN1.Begripsbepalingen
Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet
nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Wet investering in
jongeren.
In deze verordening wordt verstaan onder:
de wet: de Wet investeren in
jongeren
zorgbehoefte: zodanige behoefte aan
zorg dat het zelfstandig wonen van de zorgbehoevende
niet mogelijk is voor zover dit door middel van een
indicatie tot opname of een andere medische indicatie is
vastgesteld:
gehuwdennorm: de norm bedoeld in
artikel 28, eerste lid onderdeel c, van de Wet investeren in jongeren
2.Leeftijdsbepaling en individualisering1.De bepalingen van deze verordening gelden alleen voor jongeren van
21 jaar of ouder, doch jonger dan 27 jaar. In geval van gehuwden
gelden de bepalingen van deze verordening alleen indien de gehuwden
beiden 21 jaar of ouder, doch jonger dan 27 jaar zijn.2.De bepalingen in hoofdstuk II, III en IV laten de toepassing van
artikel 41, eerste lid, van de wet onverlet.2.CATEGORIEËN3.Categorieën1.Voor belanghebbenden aan wie bijstand kan worden verleend, geldt een
categorieaanduiding.2.De volgende categorieën worden onderscheiden:
alleenstaande;
alleenstaande ouder;
gehuwden.
3.CRITERIA VOOR HET VERHOGEN VAN DE NORM4.Toeslagen alleenstaande of alleenstaande ouder1.De toeslag bedoeld in artikel 30, eerste lid, van de wet bedraagt
20% van de gehuwdennorm voor de jongere in wiens woning geen ander
zijn hoofdverblijf heeft.2.De toeslag bedoeld in artikel 30, eerste lid, van de wet bedraagt
10% van de gehuwdennorm voor de jongere die met één of meerdere
anderen zijn hoofdverblijf in dezelfde woning heeft.3.De toeslag bedoeld in artikel 30, eerste lid, van de wet bedraagt 5%
van de gehuwdenorm voor de jongere die met één of beide ouders in
dezelfde woning zijn hoofdverblijf heeft.4.De toeslag als bedoeld in artikel 30, eerste lid van de wet bedraagt
eveneens 20% van de gehuwdenorm voor de jongere indien:
er uitsluitend sprake is van een zorgbehoevende medebewoner,
waarbij als gevolg van die medebewoning beroepsmatige
verzorging volledig of in belangrijke mate achterwege
blijft;
er uitsluitend één of meerdere kinderen jonger dan 21 jaar
hun hoofdverblijf hebben in dezelfde woning;
4.CRITERIA VOOR HET VERLAGEN VAN DE NORM OF TOESLAG5.Verlaging gehuwden1.De verlaging bedoeld in artikel 31 van de wet bedraagt 10% van de
gehuwdennorm voor gehuwden die met één of meer anderen hun
hoofdverblijf in dezelfde woning hebben.2.Deze verlaging van de norm blijft achterwege indien:
er uitsluitend sprake is van een zorgbehoevende medebewoner,
waarbij als gevolg van die medebewoning beroepsmatige
verzorging volledig of in belangrijke mate achterwege
blijft;
er uitsluitend één of meerdere kinderen jonger dan 21 jaar
hun hoofdverblijf hebben in dezelfde woning;
3.De verlaging bedoeld in artikel 31 van de wet bedraagt 15% van de
gehuwdennorm voor gehuwden die met één of beide ouders in dezelfde
woning hun hoofdverblijf hebben.6.Verlaging woonsituatie1.De verlaging bedoeld in artikel 32 van de wet bedraagt 20% van de
gehuwdennorm indien een woning wordt bewoond waaraan voor de jongere
geen woonkosten verbonden zijn.2.In overige situaties waarin sprake is van lagere algemeen
noodzakelijke kosten van het bestaan in verband met de woonsituatie
kan de bijstandsnorm of toeslag afwijkend worden vastgesteld.7.Verlaging Schoolverlaters1.De verlaging voor een schoolverlater als bedoeld in artikel 33 van
de wet bedraagt 20% van de gehuwdennorm.2.Deze verlaging wordt toegepast gedurende zes maanden na het tijdstip
van de beëindiging aan onderwijs of een beroepsopleiding.3.Onder een schoolverlater wordt de belanghebbende verstaan die recent
de deelname heeft beëindigd aan onderwijs of beroepsopleiding,
waarbij voor het onderwijs of de beroepsopleiding aanspraak bestond
op studiefinanciering op grond van de Wet studiefinanciering 2000 of
op een tegemoetkoming in de onderwijsbijdrage en de schoolkosten op
grond van hoofdstuk 4 van de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en
schoolkosten.8.Verlaging toeslag voor alleenstaanden van 21 en 22 jaar1.De verlaging bedoeld in artikel 34 van de wet bedraagt:
20 procent van de gehuwdennorm indien het een jongere van 21
jaar betreft;
10 procent van de gehuwdennorm indien het een jongere van 22
jaar betreft.
2.In afwijking van lid 1 wordt de verlaging vastgesteld op de hoogte
van de op grond van artikel 4 toegekende toeslag, indien deze
toeslag minder bedraagt dan de verlaging waartoe toepassing van lid
1 zou leiden.3.De vorige leden zijn niet van toepassing ten aanzien van een jongere
op wie artikel 7 van toepassing is.9.Anti-cumulatiebepaling1.Toepassing van de artikelen 4 tot en met 8 geschiedt zodanig, dat de
toepasselijke norm voor belanghebbenden tenminste bedraagt:
35% van de gehuwdennorm voor een alleenstaande;
55% van de gehuwdennorm voor een alleenstaande ouder;
65% van de gehuwdennorm voor gehuwden.
5.SLOTBEPALINGEN10.Hardheidsclausule1.Het college behoudt zich het recht voor anders te besluiten indien
de bepalingen in deze verordening leiden tot onbillijkheden van
ernstige aard.2.In de gevallen waarin deze verordening niet voorziet beslist het
college.11.InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking op de eerste dag volgend op die van
haar bekendmaking.12.OvergangsbepalingEen persoon die op het moment dat de Verordening in werking treedt een
uitkering heeft ingevolge de WIJ, behoudt de toeslag zoals vermeld in de
beschikking waarbij op grond van de WIJ een uitkering is verleend,
gedurende de looptijd van de beschikking, doch ten hoogste tot 1 januari
2011.13.Uitvoering van de verordeningHet college is belast met de uitvoering van deze verordening.14.CiteertitelDeze verordening kan worden aangehaald als: Verordening toeslagen en
verlagingen wet Investeren in Jongeren gemeente Dronten 2010 van de
gemeente Dronten.Aldus vastgesteld door de gemeenteraad van Dronten op 30 september
2010.ALGEMENE TOELICHTINGDe wet Investeren in Jongeren en de inkomensvoorzieningOp 1 oktober 2009 is de wet Investeren in Jongeren (WIJ) in werking
getreden. Doelstelling van deze wet is de duurzame arbeidsparticipatie
in regulier werk van jongeren tot 27 jaar. Om dit te bereiken is in de
wet een recht op een zogenaamd werkleeraanbod vastgelegd. Het
werkleerrecht berust op het uitgangspunt dat jongeren die goed geschoold
zijn en over voldoende kwalificaties beschikken gemakkelijker aan het
werk zullen komen en daardoor zelfstandig in hun levensonderhoud kunnen
voorzien. Evenals in de WWB bestaat de inkomensvoorziening uit een rijksgeregeld
deel (de norm) die binnen bepaalde grenzen verhoogd of verlaagd kan
worden op grond van gemeentelijk beleid (toeslag en verlaging). Dit
gemeentelijk beleid moet door de gemeenteraad in een verordening worden
vastgelegd. Relatie met de WWB Bij het inrichten van de WIJ is op het punt van de inkomensvoorziening
uitdrukkelijk ervoor gekozen zoveel mogelijk aansluiting te zoeken met
de WWB, op onderdelen als de normensystematiek, de middelentoets,
verlaging van bijstand en terugvordering en verhaal. Hoewel die
aansluiting niet in alle opzichten volledig is gerealiseerd, is ten
aanzien van het te voeren toeslagen- en verlagingenbeleid sprake van een
identiek wettelijk kader als thans in de WWB. Normen die specifiek
betrekking hebben op jong-meerderjarigen zijn uit de WWB overgeheveld
naar de WIJ. Een toeslagenverordening wet Investeren in Jongeren Evenals in de WWB heeft de wetgever in de WIJ het college en de
gemeenteraad afzonderlijke taken toebedeeld. Het college is
verantwoordelijk voor de uitvoering van de WIJ, terwijl de gemeenteraad
de opdracht heeft gekregen in een vijftal verordeningen regels vast te
stellen, ondermeer met betrekking tot het verhogen en verlagen van de
normen die voor de inkomensvoorziening gelden (artikel 12, eerste lid,
sub e, WIJ). Deze regels moeten exclusief in een verordening worden
vastgelegd, ter wille van de rechtszekerheid, aldus de Memorie van
Toelichting (Kamerstukken II 2008-2009, 31 775, nr. 3, p. 37).
Aangenomen mag worden dat deze regelgevende bevoegdheid rechtens niet
kan worden overgedragen aan het college. De toeslagenverordening heeft een categoriaal karakter, dat wil zeggen
dat voor een aantal categorieën uitkeringsgerechtigden de hoogte van de
toeslag dan wel verlaging van de norm of de toeslag in de verordening is
beschreven. Het is daarbij niet nodig c.q. mogelijk om alle mogelijke
situaties uitputtend te beschrijven. In niet geregelde gevallen is het
college immers bevoegd én verplicht om de inkomensvoorziening bij wijze
van individualisering afwijkend vast te stellen (artikel 35, vierde lid,
WIJ). Berekening toepasselijke uitkering In de WIJ is evenmin als in de WWB voorgeschreven, dat in gevallen
waarin zowel de toeslag als de norm verlaagd kunnen worden, de verlaging
met voorrang op de toeslag dient plaats te vinden. Het bij voorrang
toepassen van de verlaging op de toeslag blijft ook in de WIJ de
aangewezen volgorde. In de praktijk leidt dit overigens alleen bij de
combinatie verlaging wegens woonsituatie en leeftijdsverlaging (een
andere verlaging is niet mogelijk in combinatie met de
leeftijdsverlaging) tot verschillende uitkomsten. Bovenstaande in acht
nemend kan de hoogte van de normuitkering voor jongeren als volgt worden
berekend:
Norm;
Optellen toeslag (alleen bij alleenstaanden en alleenstaande
ouders)
OF
Korten met verlaging wegens het delen van een woning met anderen
(alleen bij gehuwden)
Korten met verlaging wegens woonsituatie;
Korten met verlaging schoolverlater
OF 4b.Korten met verlaging voor 21- en 22-jarige alleenstaanden op (het
restant van) de toeslag.De verlagingen onder stap 4a en 4b mogen nooit gelijktijdig worden
toegepast. De Toeslagenverordening geeft aan welke verlaging geldt. Leidt de uitkomst tot een lager bedrag aan bijstand dan de gestelde
minima in artikel 9 van de Toeslagenverordening, dan moet het college de
bijstand vaststellen op de van toepassing zijnde minimum hoogte volgens
dit artikel. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING1.BegripsbepalingenEr is voor gekozen om begrippen die reeds zijn omschreven in de WIJ of
de WWB nietafzonderlijk te definiëren in de verordening. Dit voorkomt dat in geval
van wijziging vanbetreffende definities in de WIJ of de WWB ook de verordening moet
worden gewijzigd.Omdat uit de verordening moet blijken waar belanghebbenden recht op
hebben, zijn debegripsomschrijvingen en de daarbij behorende toelichting uit de wet
overgenomen en in de verordening opgenomen.In het tweede lid zijn een aantal begripsomschrijvingen opgenomen:
de wet: als in de verordening gesproken wordt over de wet, dan
wordt de wet Investeren in Jongeren (WIJ) bedoeld.
zorgbehoefte: in de wet en de verordening wordt diverse malen
het begrip zorgbehoefte genoemd. In artikel 4 WIJ wordt een
alleenstaande omschreven als een ongehuwde die geen tot zijn
last komende kinderen heeft en geen gezamenlijke huishouding
voert met een ander, tenzij het betreft een bloedverwant in de
eerste graad of een bloedverwant in de tweede graad indien er
bij één van de bloedverwanten in de tweede graad sprake is van
zorgbehoefte.
In de wet is geen nadere omschrijving van het begrip zorgbehoefte
opgenomen. Daarom is een nadere uitwerking opgenomen in deze
verordening. Deze nadere uitwerking houdt in dat er sprake is van
zorgbehoefte indien de zorgbehoevende bloedverwant zonder de zorg van de
ander opgenomen zou worden in een inrichting. Dit moet aangetoond worden
door een indicatie tot opname of een andere medische indicatie.c.gehuwdennorm: bij het vaststellen van de hoogte van toeslagen en
verlagingen wordt in deze verordening gebruik gemaakt van percentages
die gerelateerd zijn aan de gehuwdennorm. Met de gehuwdennorm wordt de
norm bedoeld die geldt voor gehuwden die beiden tot de
leeftijdscategorie van 21 tot 27 jaar behoren.2.Leeftijdsbepaling en individualiseringHet eerste lid spreekt voor zich. De in het tweede lid opgenomen
verplichting voor het college om -zo nodig in afwijking van de uit de
toeslagenverordening voortvloeiende hoogte van de bijstand- de bijstand
anders vast stellen, als dat gelet op de omstandigheden, mogelijkheden
en middelen van belanghebbende opportuun is, volgt uit artikel 35 lid 4
WIJ. De individualiseringsplicht geldt evenzeer in situaties waarin de
toeslagenverordening niet voorziet. Om hierover bij de uitvoering van de
toeslagenverordening geen misverstand te laten bestaan is er voor
gekozen om deze plicht expliciet in de toeslagenverordening op te
nemen.3.CategorieënArtikel 35 van de WIJ schrijft voor dat de verordening vaststelt voor
welke categorieën de norm wordt verlaagd of verhoogd. De
categorie-indeling is gebaseerd op de systematiek van de WIJ.4.Toeslagen alleenstaande of alleenstaande ouderOp grond van artikel 35, tweede lid, sub a, WIJ is de gemeenteraad
verplicht om te bepalen dat de toeslag 20 procent van de gehuwdennorm
bedraagt voor de alleenstaande of alleenstaande ouder in wiens woning
geen ander zijn hoofdverblijf heeft (onverminderd de mogelijkheid tot
verlaging van norm of toeslag op andere gronden). Bij de vaststelling
van de basisnorm voor de alleenstaande en de alleenstaande ouder is de
wetgever namelijk uitgegaan van de veronderstelling dat betrokkene de
bestaanskosten geheel met een ander kan delen. Indien dit niet het geval
is, wordt de basisnorm verhoogd met een toeslag zoals in lid 1 van deze
verordening staat vermeldt.In lid 2 is vastgelegd dat ingeval in de woning een of meer anderen zijn
hoofdverblijf heeft, wordt verondersteld dat er noodzakelijke kosten van
het bestaan gedeeld kunnen worden (bijvoorbeeld huur en stookkosten).
Zolang er geen sprake is van een gezamenlijke huishouding moet er echter
van worden uitgegaan dat niet alle kosten gedeeld kunnen worden. Een
toeslag blijft op zijn plaats. Evenals in de model-toeslagenverordening
WWB is in deze verordening als uitgangspunt gekozen voor de zgn.
forfaitaire variant voor het vaststellen van de hoogte van de toeslag.
Forfaitair betekent dat niet de werkelijke bestaanskosten en de mate
waarin deze in concrete gedeeld worden bepalend zijn voor de hoogte van
de toeslag maar de enkele veronderstelling dat het delen van kosten
mogelijk is. De meeste gemeenten hebben gekozen voor deze variant, omdat
deze de meest efficiënte uitvoering oplevert en bovendien het minst
fraudegevoelig is. In de jurisprudentie is de forfaitaire variant
algemeen aanvaard (zie bijvoorbeeld CRvB 10 juli 2008, LJN: BD3700). In
de toeslagenverordening is daarom gekozen voor een toeslag van 10
procent van de gehuwdennorm in het geval één of meerdere anderen in
dezelfde woning zijn hoofdverblijf heeft. Volledigheidshalve moet hier nog worden opgemerkt dat in de
uitzonderlijke situatie dat de medebewoner over geen enkele vorm van
inkomen beschikt (denk aan de niet rechthebbende partner of inwonende
uitgeprocedeerde) verlaging van de toeslag vanwege medebewoning niet kan
worden toegepast. De medebewoner kan dan immers daadwerkelijk geen
bijdrage in de kosten leveren, waardoor er dus ook geen voordeel is voor
de betrokkene (CRvB 4 maart 2003, 00/3534 NABW en 02/3129 NABW). In lid 3 wordt beschreven dat ingeval een jongere een woning deelt met
een ouder een lagere toeslag – in dit geval 5% - toe te kennen dan
jongere die een woning deelt met een ander. Het betreft hier feitelijk
jongeren die hun hoofdverblijf hebben bij (één van de) ouders. In dat
geval mag aangenomen worden dat de mogelijkheid om bestaanskosten te
delen in het algemeen groter zal zijn dan in andere gevallen (zie ook
CRvB 2 maart 1999, JABW 1999/61 en 69).In een aantal situaties is weliswaar sprake van woningdeling, maar wordt
toch geen lagere toeslag toegekend. Dit staat omschreven in lid 4. Het
betreft hier een tweetal situaties waarin sprake is van
verzorgingsbehoeftigheid of zorgbehoefte. Daarnaast wordt een lagere
toeslag achterwege gelaten als er sprake is van één of meerdere kinderen
jonger dan 21 jaar die hun hoofdverblijf hebben in dezelfde woning.5.Verlaging gehuwdenBij echtparen is eveneens sprake van schaalvoordelen als zij de kosten
met een ander kunnen delen. Lid 1 van dit artikel beschrijft daarom dat
het consequent is om de norm lager vast te stellen als sprake is van een
situatie waarin kosten gedeeld kunnen worden. In een aantal situaties is weliswaar sprake van woningdeling, maar wordt
toch geen verlaging van de norm toegekend. Het betreft hier een tweetal
situaties waarin sprake is van verzorgingsbehoeftigheid of zorgbehoefte.
Daarnaast wordt een lagere toeslag achterwege gelaten als er sprake is
van één of meerdere kinderen jonger dan 21 jaar die hun hoofdverblijf
hebben in dezelfde woning. Deze staan beschreven in lid 2.Lid 3 geeft aan dat de verlaging van de norm voor gehuwden op 15% wordt
gesteld indien de persoon in kwestie met één of beide ouders in dezelfde
woning hun hoofdverblijf hebben. Zie hiervoor toelichting artikel 4, lid
3 van voorliggende verordening.6.Verlaging woonsituatieDe uitkering in het kader van de WIJ dient voldoende te zijn om in de
algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan te kunnen voorzien. De
kosten van het wonen maken daar deel van uit. Indien betrokkene geen
woonlasten heeft, wordt de uitkering verlaagd. Dit kan zich voordoen bij
krakers of als de woonkosten worden betaald door een derde, bijvoorbeeld
de ouders. Er is gekozen voor een korting van 20% omdat dit bedrag
overeen komt met de minimale woonlasten welke verondersteld worden in de
norm te zijn begrepen. Dit staat als zodanig omschreven in artikel 32
WIJ.Onder woonkosten wordt in dit verband verstaan de huur of, als de
jongere een eigen woning bewoont, de verschuldigde hypotheekrente en de
aan het eigendom verbonden zakelijke lasten alsmede een naar
omstandigheden vast te stellen bedrag voor onderhoud (CRvB 6 november
2001, nrs 99/7 en 99/29 NABW). Wordt bijvoorbeeld de norm of toeslag verlaagd omdat de jongere geen
woonlasten heeft en is hij daarnaast medebewoner, zodat de toeslag ook
nog eens op die grond verlaagd wordt, dan kan dit spoedig als een te ver
gaande vorm van verlaging van de uitkering worden aangemerkt, gelet op
het totale effect van de dubbele verlaging (zie CRvB 27 mei 2008, LJN:
2698). Op grond van het individualiseringsbeginsel zal de verlaging dan
beperkt moeten worden. Het kan ook voorkomen dat de jongere geen woning bewoont. De bepaling in
het tweede lid ziet evenals de voorgaande alinea op de mogelijkheid om
bijvoorbeeld de uitkering van dak- en thuislozen te verlagen, omdat deze
lagere bestaanskosten hebben dan jongeren die een woning bewonen.
Mochten dak- en thuislozen regelmatig gebruik maken van een opvangadres,
dan kan de uitkering afwijkend worden vastgesteld, met toepassing van
artikel 35, vierde lid, WIJ bij wijze van individualisering.7.Verlaging SchoolverlatersDe verlaging voor schoolverlaters van artikel 33 WIJ is bedoeld om de
schoolverlater gedurende het eerste half jaar niet in een betere
financiële positie te brengen dan toen hij nog aangewezen was op
studiefinanciering of een tegemoetkoming krachtens de Wtos. Er wordt
daarbij geen onderscheid gemaakt naar een (voormalig) uit of
thuiswonende student. Met deze omstandigheden wordt immers al rekening
gehouden in artikel 4 en 5 van de toeslagenverordening. De verlaging bedraagt 20% van de gehuwdennorm. Hierbij speelt de
overweging een rol dat de schoolverlater financieel gestimuleerd wordt
richting de arbeidsmarkt (werk boven uitkering). Opmerking verdient nog dat bij gehuwden die beiden schoolverlater zijn,
de verlaging niet verdubbeld wordt. Deze blijft dan 20%. Wel is
denkbaar, dat de periode waarover de verlaging wordt toegepast, verlengd
wordt, als beide partners na elkaar schoolverlater worden. Wordt naast de schoolverlatersverlaging ook een verlaging toegepast
i.v.m. medebewoning dan kan dit spoedig tot gevolg hebben dat de totale
verlaging te groot is en aanpassing behoeft, gelet op het
individualiseringsbeginsel. Dat kan afgeleid worden uit CRvB 12 mei
2009, LJN: BI5349. Als de schoolverlater voor beëindiging van de studie
studiefinanciering WSF2000 ontving naar de norm van uitwonende student,
dan moet de inkomensvoorziening minimaal op die norm worden
vastgesteld.8.Verlaging toeslag voor alleenstaande van 21 en 22 jaarArtikel 34 WIJ geeft het college de bevoegdheid om een verlaging toe te
passen indien het van oordeel is, dat gezien de hoogte van het minimum
jeugdloon er een drempel zou kunnen zijn om werk te aanvaarden.
Aangezien het minimum jeugdloon voor een 21-jarige lager is dan dat voor
een 22-jarige ligt het voor de hand om voor een 21-jarige een grotere
verlaging toe te passen dan voor een 22-jarige. In het tweede lid wordt geregeld, dat - in overeenstemming met het
bepaalde in artikel 34 WIJ - de verlaging voor een 21- of 22-jarige
alleen kan plaatsvinden op de toeslag van artikel 30 WIJ. In het derde lid wordt uitvoering gegeven aan de verplichting van
artikel 35, tweede lid, sub b, WIJ om in de verordening vast te stellen
dat de schoolverlatersverlaging niet gelijktijdig kan worden toegepast
met de verlaging voor 21- en 22-jarigen. Voor het met voorrang toepassen
van de schoolverlatersverlaging is gekozen, omdat een 21- of 22-jarige
schoolverlater niet beter af is op grond van dit artikel dan een
23-jarige schoolverlater op grond van artikel 6 van de
Toeslagenverordening. 9.Anti-cumulatiebepalingDe verschillende verlagingen in de Toeslagenverordening zien op
verschillende omstandigheden bij de jongere en kunnen elk afzonderlijk
als redelijk worden aangemerkt. Zonder dit artikel zou dat echter kunnen
betekenen, dat het college de inkomensvoorziening vanwege deze samenloop
dermate laag zou moeten vaststellen, dat er feitelijk geen sprake meer
zou zijn van een toereikende uitkering. In voorkomende gevallen zou het
college op grond van artikel 35, vierde lid, WIJ de inkomensvoorziening
hoger moeten vaststellen. Daarom is er voor gekozen om reeds in de
Toeslagenverordening een absoluut minimumbedrag vast te leggen, waarop
het college de norm (inclusief eventuele toeslag en verlagingen)
tenminste moet vaststellen. Dat laat onverlet dat in concrete
omstandigheden het bij samenloop ook denkbaar is dat de norm hoger moet
worden vastgesteld. Zie bijvoorbeeld de hierboven beschreven
jurisprudentie t.a.v. de samenloop van een verlaging i.v.m. medebewoning
en het ontbreken van woonkosten (CRvB 27 mei 2008, LJN: 2698) en de
samenloop van een schoolverlaterverlaging en een verlaging i.v.m.
medebewoning (CRvB 12 mei 2009, LJN: BI5349). Het
individualiseringsbeginsel kan dus met zich meebrengen dat bij samenloop
ook bij een resterende norm die boven de in dit artikel genoemde
percentages ligt, al aanleiding is om tot verhoging daarvan over te
gaan, gelet op alle omstandigheden van de jongere. Aan de verplichting van artikel 35, tweede lid, sub b, WIJ, t.w. dat in
de Toeslagenverordening wordt vastgelegd dat de schoolverlaterverlaging
(artikel 33 WIJ) en de leeftijdsverlaging (artikel 34 WIJ) niet
gelijktijdig mogen worden toegepast, wordt reeds voldaan door de
formulering van artikel 8, lid 3 van de Toeslagenverordening.10.HardheidsclausuleIn de dagelijkse uitvoeringspraktijk kan in een incidenteel geval de
toepassing van dezeverordening leiden tot onbillijkheden van overwegende aard. Het college
kan dan afwijken van deze verordening.11.InwerkingtredingDit artikel spreekt voor zich.12.OvergangsbepalingSpreekt voor zich13.Uitvoering van de verordeningDit artikel spreekt voor zich.14.CiteertitelDit artikel spreekt voor zich.Dronten, 30 september 2010D.Petrusma mr. A.B.L. de Jongegriffier voorzitter