CVDR449333_1Participatieverordening gemeente Almere 2017nlregelingAlmere2017-04-13AlmereGemeenteblad Almere, nr. 709, 12-04-2017Participatieverordening Almere 2017Gemeentewet, art. 147, eerste lidParticipatiewet, art. 6, tweede lid, art. 7, 8, eerste lid, onderdeel c, art. 8a, 9, 10, 10a, 10b, 10c en 10 dWet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers, art. 34, 35 en 36Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, art. 34, 35 en 36gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2017-03-23De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2017-04-132023-05-03nieuwe regelingRV-20/2017GeenParticipatieverordening gemeente Almere 2017De raad van de gemeente Almere;gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van 28 februari
2017;gelet op artikel 147, eerste lid, van de Gemeentewet, artikel 6, tweede
lid, 7, 8 eerste lid, onderdeel c, 8a, 9, 10, 10a, 10b, 10c en 10d van
de Participatiewet, de artikelen 34, 35 en 36 van de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze
werknemers en de artikelen 34, 35 en 36 van de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, besluit vast te stellen deParticipatieverordening gemeente Almere 20171Algemene bepalingen1.Begrippen1.In deze verordening wordt verstaan onder:
bijstand: algemene en bijzondere bijstand;
college: het college van burgemeester en wethouders van de
gemeente Almere;
doelgroep: personen als bedoeld in artikel 7, eerste lid,
onder a, van de wet;
doelgroep loonkostensubsidie: personen als bedoeld in
artikel 7, eerste lid, onderdeel a, van wie is vastgesteld
dat zij met voltijdse arbeid niet in staat zijn tot het
verdienen van het wettelijk minimum uurloon, doch wel
mogelijkheden tot arbeidsparticipatie hebben, alsmede
personen als bedoeld in artikel 10d, tweede lid van de
wet;
gemeenteraad: de gemeenteraad van de gemeente Almere;
grote afstand tot de arbeidsmarkt: deelname aan de
arbeidsmarkt is redelijkerwijs niet mogelijk binnen één
jaar;
individuele studietoeslag: een toeslag voor personen, die
studeren en van wie is vastgesteld dat ze niet in staat zijn
om het minimumloon te verdienen;
korte afstand tot de arbeidsmarkt: deelname aan de
arbeidsmarkt is redelijkerwijs mogelijk binnen één
jaar;
loonwaarde: vastgesteld percentage van het rechtens geldende
loon voor de door een persoon, die tot de doelgroep
loonkostensubsidie behoort, verrichte arbeid in een functie
naar evenredigheid van de arbeidsprestatie in die functie
van een gemiddelde werknemer met een soortgelijke opleiding
en ervaring, die niet tot de doelgroep loonkostensubsidie
behoort ;
IOAW: Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers;
IOAZ: Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen;
voorzieningen: voorzieningen bedoeld in artikel 7, lid 1
onder a van de wet en als onderdeel van een traject
beschreven in deze verordening;
vermogen: waarde van de bezittingen waarover belanghebbende
of diens gezin beschikt of redelijkerwijs kan beschikken als
bedoeld in artikel 34 van de wet, met uitzondering van het
in de woning met bijbehorend erf gebonden vermogen, bedoeld
in artikel 50, eerste lid, van de wet;
wet: Participatiewet;
sociale activering: het verrichten van onbeloonde
maatschappelijk zinvolle activiteiten gericht op
arbeidsinschakeling of, als arbeidsinschakeling nog niet
mogelijk is, op zelfstandige maatschappelijke
participatie.
2.Alle niet nader omschreven begrippen die in deze verordening worden
gebruikt zoals zij zijn gedefinieerd in de Algemene wet
bestuursrecht, de Participatiewet of overige in deze verordening
aangehaalde wetten.2:Beleid en Financiering2.Opdracht college
Het college biedt aan een persoon uit de doelgroep ondersteuning
bij de arbeidsinschakeling en, voor zover het college dat
noodzakelijk acht, een voorziening gericht op die
arbeidsinschakeling. Artikel 40, eerste lid van de wet is van
overeenkomstige toepassing.
Bij de keuze van de mogelijkheden van ondersteuning, waaronder
het aanbieden van voorzieningen, biedt het college maatwerk.
Daarbij wordt door het college een afweging gemaakt, waarbij
gekeken wordt of de voorziening, gelet op de mogelijkheden,
capaciteiten en wensen van de belanghebbende, het meest
doelmatig is met het oog op inschakeling in de arbeid.
Het college houdt bij het aanbieden van de in deze verordening
opgenomen voorzieningen rekening met de omstandigheden en
functionele beperkingen van een persoon. De omstandigheden
hebben in ieder geval betrekking op zorgtaken van die persoon en
de mogelijkheid dat hij behoort tot de doelgroep
loonkostensubsidie of gebruik maakt van de voorziening beschut
werk.Onder zorgtaken wordt in ieder geval verstaan:
de opvang van ten laste komende kinderen tot vijf jaar,
en
de noodzakelijkheid van het verrichten van
mantelzorg.
Het college kan, in overeenstemming met het Uitvoeringsinstituut
Werknemersverzekeringen, voorzieningen als bedoeld in deze
verordening aanbieden aan personen aan wie het
Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen een uitkering
verstrekt.
3.Verplichtingen van de cliënt
Een persoon die deelneemt aan een voorziening is
gehouden te voldoen aan de verplichtingen die
voortvloeien uit de wet, de IOAW, de IOAZ en de Wet
Structuur Uitvoering Werk en Inkomen, deze verordening,
alsmede aan de verplichtingen die het college aan de
aangeboden voorziening heeft verbonden.
Indien een uitkeringsgerechtigde die deelneemt aan een
voorziening, niet voldoet aan het gestelde in het eerste
lid, dan kan het college de uitkering verlagen conform
hetgeen hierover is bepaald in de Maatregelen- en
handhavingsverordening Gemeente Almere.
Indien een persoon, niet zijnde een
uitkeringsgerechtigde, die gebruik maakt van een
voorziening, niet voldoet aan het gestelde in het eerste
lid, kan het college de kosten van de voorziening dan
wel de subsidie geheel of gedeeltelijk
terugvorderen.
4.Budget- en subsidieplafonds
Het college kan een of meer subsidie- of budgetplafonds
vaststellen voor de verschillende voorzieningen. Een
door het college ingesteld subsidie- of budgetplafond
vormt een weigeringsgrond bij de aanspraak op een
specifieke voorziening.
Het college kan een plafond instellen voor het aantal
personen dat in aanmerking komt voor een specifieke
voorziening.
3.Voorzieningen5.Algemene bepalingen over voorzieningen
De voorziening moet gericht zijn op de
arbeidsinschakeling en bijdragen aan het al dan niet op
termijn mogelijk maken van het verkrijgen van algemeen
geaccepteerde arbeid door een persoon.
Het college kan nadere beleidsregels stellen ten aanzien
van de uitvoering van de in deze verordening genoemde
voorzieningen.
De regels, als bedoeld in het tweede lid, kunnen in
ieder geval betrekking hebben op de:
voorwaarden waaronder een voorziening wordt
aangeboden;
weigeringsgronden van een voorziening;
aanvraag van, en de besluitvorming over een
voorziening;
betaling van subsidies en het verlenen van
voorschotten op deze subsidies;
wijze van verlening en vaststelling van
subsidies;
overige criteria voor het aanbieden van
voorzieningen en het verlenen van subsidies.
Het college kan een voorziening beëindigen als:
de persoon die aan de voorziening deelneemt zijn
verplichting als bedoeld in de artikelen 9 en 17
van de wet, de artikelen 13 en 37 van de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers of de
artikelen 13 en 37 van de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen
zelfstandigen niet nakomt;
de persoon die aan de voorziening deelneemt niet
meer behoort tot de doelgroep;
de persoon die aan de voorziening deelneemt
algemeen geaccepteerde arbeid aanvaardt waarbij
geen gebruik wordt gemaakt van een in deze
verordening genoemde voorzieningen, tenzij het
betreft een persoon als bedoeld in artikel 7,
eerste lid, onderdeel a, onder 2°, van de
wet;
naar het oordeel van het college de voorziening
onvoldoende bijdraagt aan een snelle
arbeidsinschakeling;
de voorziening naar het oordeel van het college
niet meer geschikt is voor de persoon die gebruik
maakt van de voorziening;
de persoon die aan de voorziening deelneemt niet
naar behoren gebruik maakt van de aangeboden
voorziening;
de persoon die aan de voorziening deelneemt niet
meer voldoet aan de voorwaarden die in deze
verordening worden gesteld om in aanmerking te
komen voor die voorziening.
6.Sociale Activering
Het college kan een persoon die behoort tot de doelgroep
activiteiten aanbieden in het kader van sociale
activering .
Het college stemt de duur van de in het eerste lid
bedoelde activiteiten af op de mogelijkheden en
capaciteiten van die persoon.
Het college kan een persoon die behoort tot de doelgroep
als onderdeel van een traject een werkervaringsplaats
met behoud van uitkering aanbieden, gericht op
arbeidsinschakeling.
Het doel van een werkervaringsplaats is het opdoen van
werkervaring of het leren functioneren in een
arbeidsrelatie.
Het college plaatst de persoon uitsluitend als hierdoor
de concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden
beïnvloed en er geen verdringing op de arbeidsmarkt
plaatsvindt.
Er is geen sprake van verdringing op de arbeidsmarkt als
bedoeld in het derde lid als de werkgever kan aantonen
dat de functie gedurende een bepaalde periode als
bedoeld in het vijfde lid niet werd vervuld door een
persoon die daarvoor minimaal het wettelijk minimum
uurloon ontving.
De periode als bedoeld in het vierde lid bedraagt
minimaal zes maanden en maximaal twaalf maanden
afhankelijk van de economische omstandigheden op de
markt waarop de onderneming opereert.
In een schriftelijke overeenkomst wordt in ieder geval
vastgelegd:
het doel van de werkervaringsplaats,
de wijze waarop de begeleiding plaatsvindt
en
de toetsbare leerdoelen
Het college stemt de duur van de in het eerste en tweede
lid bedoelde traject af op de mogelijkheden en
capaciteiten van die persoon en kan hiervoor nadere
regels stellen.
Het college kan de voorziening beschut werk aanbieden
aan een persoon uit de doelgroep die door een
lichamelijke, verstandelijke of psychische beperking een
zodanige mate van begeleiding op en aanpassingen van de
werkplek nodig heeft dat van een reguliere werkgever
redelijkerwijs niet kan worden verwacht dat hij deze
persoon in dienst neemt.
Het college maakt uit de personen uit de doelgroep een
voorselectie en wint bij het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen advies in voor de beoordeling of
zij uitsluitend in een beschutte omgeving onder
aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot
arbeidsparticipatie hebben. Het college selecteert voor
deze beoordeling uitsluitend personen met een grote
afstand tot de arbeidsmarkt.
Om de in artikel 10b, eerste lid, van de
Participatiewet, bedoelde werkzaamheden mogelijk te
maken zet het college de volgende ondersteunende
voorzieningen in: fysieke aanpassingen van de werkplek
of de werkomgeving, uitsplitsing van taken of
aanpassingen in de wijze van werkbegeleiding, werktempo
of arbeidsduur.
Het college bepaalt de omvang van het aanbod beschut
werk en legt vast hoeveel plekken voor beschut werk de
gemeente beschikbaar stelt. In verband hiermee overlegt
het college met het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen, aan de gemeente gelieerde
bedrijven en andere reguliere werkgevers.
Het college kan een persoon die behoort tot de doelgroep
scholing aanbieden voor zover de scholing naar het oordeel van
het college bijdraagt aan de arbeidsinschakeling. Het college kan ondersteuning aanbieden aan een persoon uit de
doelgroep ten aanzien van wie het college van oordeel is dat een
leer-werktraject nodig is, voor zover deze ondersteuning nodig
is voor het volgen van een leer-werktraject en het personen
betreft:
van zestien of zeventien jaar van wie de leerplicht of
de kwalificatieplicht, bedoeld in de Leerplichtwet 1969,
nog niet is geëindigd, of
van achttien tot 27 jaar die nog geen startkwalificatie
hebben behaald.
Het college kan zorgen voor toeleiding van een persoon
die behoort tot de doelgroep naar een dienstverband met
een werkgever, gericht op arbeidsinschakeling.
De werknemer wordt voor het verrichten van arbeid
gedetacheerd bij een onderneming. De detachering wordt
vastgelegd in een schriftelijke overeenkomst tussen
zowel de werkgever en inlenende organisatie als tussen
de werknemer en inlenende organisatie.
Een werknemer wordt uitsluitend geplaatst als hierdoor
de concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden
beïnvloed en er geen verdringing op de arbeidsmarkt
plaatsvindt.
Er is geen sprake van verdringing op de arbeidsmarkt als
bedoeld in het derde lid als de werkgever kan aantonen
dat de functie gedurende een bepaalde periode als
bedoeld in het vijfde lid niet werd vervuld door een
persoon die daarvoor minimaal het wettelijk minimum
uurloon ontving.
De periode als bedoeld in het vierde lid bedraagt
minimaal zes maanden en maximaal twaalf maanden
afhankelijk van de economische omstandigheden op de
markt waarop de onderneming opereert.
Van verdringing op de arbeidsmarkt is geen sprake als de
werkgever kan aantonen dat de afgelopen zes maanden tot
een jaar de functie niet werd vervuld door een betaalde
kracht.
Het college kan tijdelijk loonkostensubsidie, de
opstartsubsidie, verstrekken aan werkgevers die met een
persoon die behoort tot de doelgroep een
arbeidsovereenkomst sluiten gericht op
arbeidsinschakeling.
De opstartsubsidie kan maximaal gedurende zes
aaneengesloten maanden worden verstrekt.
De hoogte en de duur van de opstartsubsidie is
afhankelijk van een viertal indicatoren:
opleidingsniveau;
relevante werkervaring;
duur sinds laatste reguliere
arbeidsbetrekking;
medische of sociaal maatschappelijke
belemmeringen.
De subsidie wordt uitsluitend verstrekt als hierdoor de
concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden
beïnvloed en geen verdringing plaatsvindt.
Er is geen sprake van verdringing op de arbeidsmarkt als
bedoeld in het derde lid als de werkgever kan aantonen
dat de functie gedurende een bepaalde periode als
bedoeld in het vijfde lid niet werd vervuld door een
persoon die daarvoor minimaal het wettelijk minimum
uurloon ontving.
De periode als bedoeld in het vierde lid bedraagt
minimaal zes maanden en maximaal twaalf maanden
afhankelijk van de economische omstandigheden op de
markt waarop de onderneming opereert.
Het college kan nadere regels stellen ten aanzien van de
duur van de subsidie, de hoogte, en deverplichtingen die
aan de subsidie worden verbonden.
Werkgevers die optreden als intermediairs komen niet in
aanmerking voor opstartsubsidie wanneer het
werkgeverschap gecombineerd wordt met re-integratie
taken, tenzij de Raad daar anders over beslist;
Op de subsidies bedoeld in dit artikel is de Algemene
subsidieverordening gemeente Almere 2011 van
toepassing;
Aanvullend op de loonkostensubsidie kan een
begeleidingssubsidie worden verstrekt als de werkgever
voor een werknemer in de betreffende functie extra
kosten moet maken voor begeleiding en/of opleiding.
Met extra kosten wordt bedoeld begeleidingskosten die
uitstijgen boven hetgeen redelijkerwijs van een
werkgever mag worden verwacht bij de begeleiding van een
werknemer.
De werkgever moet de noodzaak van de kosten aantonen met
een opleidingsplan.
Het betreft een subsidie voor een werkgever die een
arbeidsovereenkomst aanbiedt en extra kosten maakt voor
scholing en/of begeleiding voor maximaal € 3000,=
Aan een persoon die behoort tot de doelgroep kan het college
persoonlijke ondersteuning bij het verrichten van de aan die
persoon opgedragen taken aanbieden in de vorm van
begeleiding.
Het college kan een vergoeding verstrekken voor kosten
die gemaakt zijn in het kader van de
arbeidsinschakeling.
Het gaat hierbij in ieder geval om: a. kosten van
kinderopvang b. reiskosten
4:LoonkostensubsidieHet college kan een loonkostensubsidie verstrekken aan
werkgevers die met de in het volgende artikel bedoelde doelgroep
een arbeidsovereenkomst sluiten.
Het college kan op grond van artikel 10c van de
Participatiewet vaststellen of een persoon behoort tot
de doelgroep loonkostensubsidie als bedoeld in artikel
6, eerste lid, onderdeel e van deze
Participatiewet.
Hierbij neemt het college de volgende criteria in
acht:
een persoon moet behoren tot de doelgroep zoals
omschreven in artikel 7, eerste lid, onderdeel a,
van de Participatiewet, die persoon is niet in
staat met voltijdse arbeid het wettelijk
minimumloon te verdienen en die persoon heeft
mogelijkheden tot arbeidsparticipatie: of
een persoon moet behoren tot de doelgroep zoals
omschreven in artikel 10d, tweede lid van de
Participatiewet.
Het college gebruikt de frequentie en de omschreven wijze om de
loonwaarde van een persoon vast te stellen als omschreven in de
bijlage.Het college kan op grond van artikel 10d van de Participatiewet
aan een werkgever ten behoeve van een kandidaat een forfaitaire
loonkostensubsidie verlenen voor een maximale periode van 6
maanden.5:Individuele studietoeslag
Een persoon als bedoeld in artikel 7, eerste lid,
onderdeel a van de wet kan een aanvraag individuele
studietoeslag indienen. Hiervoor is vereist dat deze
persoon op de datum van de aanvraag:
18 jaar of ouder is; en
recht heeft op studiefinanciering op grond van
de Wet studiefinanciering 2000 of recht heeft op
een tegemoetkoming op grond van hoofdstuk 4 van de
Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en
schoolkosten; en
geen in aanmerking te nemen vermogen heeft;
en
met voltijdse arbeid niet in staat is tot het
verdienen van het wettelijk minimumloon, doch wel
mogelijkheden tot arbeidsparticipatie heeft.
Een verzoek als bedoeld in artikel 36b, eerste lid, van
de Participatiewet, wordt schriftelijk ingediend middels
een door het college vastgesteld formulier.
Het college kan een externe organisatie vragen te
adviseren of een persoon met voltijdse arbeid niet in
staat is tot het verdienen van het wettelijk
minimumloon, maar wel mogelijkheden heeft tot
arbeidsparticipatie.
Een persoon kan slechts eenmaal binnen een periode van
12 maanden in aanmerking komen voor een individuele
studietoeslag.
Een individuele studietoeslag bedraagt op jaarbasis 2000
euro.
De studietoeslag wordt in maandelijkse termijnen
uitgekeerd.
Het bedrag genoemd in het derde lid wordt jaarlijks
geïndexeerd conform de ontwikkelingen van de
consumentenprijsindex volgens het Centraal Bureau voor
de Statistiek. De bedragen worden naar boven afgerond op
hele euro's.
6.Slotbepalingen
Het college kan, indien de toepassing van bepalingen in
deze verordening in de individuele situatie tot
onbillijkheden van overwegende aard leidt voor zover het
de bevoegdheid betreft die voortvloeit uit deze
verordening, afwijken van deze verordening.
In alle gevallen waarin deze verordening niet voorziet
beslist het college.
De Participatieverordening Almere 2015 wordt
ingetrokken.
Een persoon die gebruik maakt van een toegekende
voorziening op grond van de Participatieverordening
Almere 2015 die moet worden beëindigd op grond van deze
verordening, behoudt deze voorziening voor zover wordt
voldaan aan de voorwaarden uit de
Participatieverordening Almere 2015 voor de duur van de
ingezette voorziening, doch niet langer 12 maanden,
gerekend vanaf de inwerkingtreding van deze
verordening.
Het college kan na afloop van de in het tweede lid
bedoelde periode, besluiten of een voorziening wordt
voortgezet.
De Participatieverordening Almere 2015 blijft van
toepassing ten aanzien van een voortgezette voorziening
als bedoeld in het tweede lid.
Deze verordening treedt in werking met ingang van de dag
na die van de bekendmaking.
Deze verordening wordt aangehaald als:
Participatieverordening Almere 2017.
Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van 23 maart 2017De griffier, De voorzitter,J.D. Pruim E.T.M. Müller-Klijn bij artikel 18 vaststelling van de loonwaardeNaar aanleiding van de wijzigingen in de Participatiewet per 1 januari
2017 is in de Participatieverordening van Almere artikel 18,
vaststelling van de loonwaarde gewijzigd en is artikel 19, forfaitaire
loonkostensubsidie toegevoegd. Met de wijzigingen in de Participatiewet
is geregeld dat de loonwaardemeting niet langer jaarlijks (bij regulier
werk) of driejaarlijks (bij beschut werk) moet worden verricht, maar dat
de frequentie wordt afgestemd op de individuele omstandigheden van de
werknemer en het perspectief op eventuele ontwikkelmogelijkheden. Voor het vaststellen van de loonwaarde maakt het college gebruik van
Matchcare loonwaardeberekening. Hieronder wordt de werkwijze van deze
methode besproken.Het proces van vaststellen van de loonwaardeEen getrainde professional van de gemeente bezoekt de werkplek en gaat
in gesprek met de werkgever. Het doel van dit gesprek is het vaststellen
van het bedrijfsfunctieprofiel van de werkplek van de kandidaat waarvoor
de loonwaarde moet worden bepaald. Het bedrijfsfunctieprofiel bestaat uit algemene functievoorwaarden,
benodigde vaardigheden en competenties en de werkactiviteiten die moeten
worden uitgevoerd. De professional wordt door Matchcare ondersteund bij
het in kaart brengen van de functie. Dit leidt tot vragenlijsten die
online aan werknemer en werkgever worden verstuurd. Zij vullen beiden
onafhankelijk van elkaar de lijsten in. Zij geven aan in hoeverre wordt
voldaan aan de eisen van de functie. De methode maakt gebruik van
eenvoudige vragen zodat alle doelgroepen er mee over weg kunnen. De
vragenlijsten gaan over werkvaardigheden, competenties en
werkactiviteiten. Bij de aspecten vaardigheden, competenties en
activiteiten wordt aangegeven wat de zwaarte van het aspect is en hoe
vaak dit voorkomt. Vaststellen van de loonwaardeZodra de lijsten ingevuld terug zijn, vergelijkt de professional de
resultaten met het bedrijfsfunctieprofiel en gaat na in hoeverre hieraan
wordt voldaan volgens werkgever en werknemer. Deze antwoorden zijn
gewogen vergeleken met de norm. De professional maakt aan de hand van
Matchcare een finale weging door de gegevens van de drie bronnen te
combineren. Het systeem maakt daarbij de berekening naar de feitelijke
loonwaarde.Matchcare laat zien welke werkactiviteit leidt tot welke waarde in de
berekening. De scores van de werkgever en werknemer staan hierbij in het
scherm.Het resultaat Het resultaat wordt besproken met de werkgever en biedt een handvat voor
voortzetting van het dienstverband.Door de resultaten te vergelijken met het bedrijfsfunctieprofiel
ontstaat een objectief beeld van de prestatiewaarde van de kandidaat. In
het resultatenscherm is transparant gemaakt op basis van welke
resultaten de loonwaarde tot stand is gekomen. De metertjes geven de
professional inzicht in de calculatiegrond.De resultaten worden gepresenteerd in een rapportage waarin ook alle
onderzoeksresultaten zijn opgenomen. Op basis van de berekende
loonwaarde wordt de loonkostensubsidie berekend en vastgelegd in een
beschikking.Schematisch weergegeven ziet de loonwaardemeting er als
volgt uit:
De loonwaardespecialist (LW-specialist) bezoekt de werkplek en
gaat in gesprek met de werkgever;
De LW-specialist stelt in overleg met de werkgever de functie
vast;
Werkgever en werknemer vullen elk de digitale vragenlijst
in;
De LW-specialist observeert de werknemer op de werkplek en
verzamelt informatie van leidinggevende/ begeleider van de
werknemer en van de werknemer zelf door middel van de digitale
vragenlijsten;
De LW-specialist bepaalt aan de hand van de input die de
werkgever en werknemer aanleveren en de eigen observatie de
scores van de werknemer. Op basis hiervan wordt door het
programma de Loonwaarde berekend;
Op basis van de verkregen informatie komt er een rapport, waarin
onder meer het ontwikkelpotentieel wordt vastgelegd;
Vervolgens wordt de loonwaarde door de gemeente vastgesteld en
de verlening van de subsidie bepaald na ontvangst van 3 maanden
loonstroken;
Elke 3 maanden wordt door de gemeente de beschikking
loonkostensubsidie en de rapportage vastgesteld onder
vermindering van eventuele ziektedagen.
AlgemeenEr is gekozen voor een algemene, globale verordening. Dit heeft te maken
met de aard van de opdracht die de raad heeft gekregen, te weten het bij
verordening regels stellen waarin het beleid van de gemeente ten aanzien
van haar re-integratietaak wordt neergelegd. Hieruit moet onder andere
aandacht blijken voor de in de Participatiewet onderscheiden doelgroepen
en de daarbinnen te onderscheiden subgroepen. Dit leent zich niet tot
het formuleren van gedetailleerde regels die op iedere situatie van
toepassing zijn. Immers, re-integratie is maatwerk. Het is helemaal
afhankelijk van iemands mogelijkheden en beperkingen wat in het concrete
geval een passend re-integratietraject is. Het uitgangspunt is maatwerk.
Daarom wordt aan het college de bevoegdheid gegeven om op een aantal
punten eigen afwegingen te maken. Artikel 10 van de Participatiewet
bepaalt dat personen uit de doelgroep aanspraak hebben op ondersteuning
bij de arbeidsinschakeling en de door het college noodzakelijk geachte
voorziening binnen de kaders van de re-integratieverordening. Daarom is
ervoor gekozen in de verordening alleen die voorzieningen vast te leggen
die het college in ieder geval kan aanbieden.Met betrekking tot de volgende voorzieningen is de gemeenteraad
verplicht om regels op te nemen in deze verordening:
persoonlijke ondersteuning (artikelen 8a, eerste lid,
onderdeel a, en 10, eerste lid, van de
Participatiewet);
scholing of opleiding als bedoeld in artikel 10a, vijfde
lid, van de Participatiewet (artikel 8a, eerste lid,
onderdeel c, en tweede lid, onderdeel c, van de
Participatiewet);
de premie, bedoeld in artikel 10a, zesde lid,
Participatiewet (artikel 8a, eerste lid, onderdeel d, en
tweede lid, onderdeel c, van de Participatiewet);
participatievoorziening beschut werk als bedoeld in
artikel 10b van de Participatiewet (artikelen 8a, eerste
lid, onderdeel e, en 10b, vierde lid, van de
Participatiewet), en
no riskpolis (artikel 8a, tweede lid, onderdeel b, van
de Participatiewet).
Ook is de gemeenteraad verplicht om regels vast te stellen over het
verlenen van een individuele studietoeslag (artikel 8, eerste lid,
onderdeel c van de Participatiewet) en over de doelgroep
loonkostensubsidie en de loonwaarde (artikel 6, tweede lid van de
Participatiewet). Er is voor gekozen alle hierboven genoemde regels in deze verordening
samen te voegen. Omdat er geen participatieplaatsen worden aangeboden,
wordt ook de hierboven genoemde premie niet nader bepaald. Artikelsgewijze toelichtingEnkel die bepalingen die verdere toelichting behoeven worden hieronder
behandeld.Begrippen die al zijn omschreven in de Participatiewet, Algemene wet
bestuursrecht of de Gemeentewet worden niet afzonderlijk gedefinieerd in
deze verordening. Deze zijn vanzelfsprekend van toepassing op deze
verordening. DoelgroepDe doelgroep wordt gevormd door personen zoals
bedoeld in artikel 7, eerste lid, onder a, van de Participatiewet. Het betreft:
die algemene bijstand ontvangen;
als bedoeld in artikel 34a, vijfde lid onderdeel b van
de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (hierna:
WIA), artikel 35, vierde lid, onderdeel b, van de WIA en
artikel 36, derde lid, onderdeel b, van de WIA tot het
moment dat het inkomen uit arbeid in dienstbetrekking
gedurende twee aaneengesloten jaren ten minste het
minimumloon bedraagt en ten behoeve van die persoon in
die twee jaren geen loonkostensubsidie als bedoeld in
artikel 10d van de Participatiewet is verleend;
personen als bedoeld in artikel 10, tweede lid, van de
Participatiewet;
personen met een nabestaanden- of wezenuitkering op
grond van de Algemene nabestaandenwet (hierna:
ANW);
personen met een uitkering ingevolge de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers (hierna:
IOAW);
personen met een uitkering ingevolge de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen (hierna:
IOAZ);
personen zonder uitkering;
en, die voor de arbeidsinschakeling zijn aangewezen op een door het
college aangeboden voorziening.Doelgroep loonkostensubsidieDe doelgroep loonkostensubsidie (artikel 6, eerste lid, onderdeel e,
Participatiewet) betreft personen als bedoeld in artikel 7, eerste lid,
onderdeel a, van wie is vastgesteld dat zij met voltijdse arbeid niet in
staat zijn tot het verdienen van het wettelijk minimumloon, doch wel
mogelijkheden tot arbeidsparticipatie hebben.Dit wordt nader uitgewerkt in artikel 18 van deze verordening.LoonwaardeDe loonwaarde (artikel 6, eerste lid, onderdeel g, Participatiewet)
betreft het vastgesteld percentage van het rechtens geldende loon voor
de door een persoon, die tot de doelgroep loonkostensubsidie behoort,
verrichte arbeid in een functie naar evenredigheid van de
arbeidsprestatie in die functie van een gemiddelde werknemer met een
soortgelijke opleiding en ervaring, die niet tot de doelgroep
loonkostensubsidie behoort. Dit wordt nader uitgewerkt in artikel 19 van
deze verordening.Korte afstand tot de arbeidsmarktOnder een korte afstand tot de arbeidsmarkt wordt verstaan dat een
persoon redelijkerwijs binnen één jaar geschikt is voor deelname aan de
arbeidsmarkt. Zie verder de toelichting bij artikel 2 van deze
verordening.Grote afstand tot de arbeidsmarktOnder een grote afstand tot de arbeidsmarkt wordt verstaan dat een
persoon redelijkerwijs niet binnen één jaar geschikt is voor deelname
aan de arbeidsmarkt. Zie verder de toelichting bij artikel 2 van deze
verordening.Op grond van artikel 8a, tweede lid, onderdeel a, van de Participatiewet
moet de gemeenteraad in de verordening aangeven welke voorzieningen
worden ingezet, waarbij rekening wordt gehouden met de omstandigheden en
de functionele beperkingen van die personen. Hierin ligt besloten dat de
gemeenteraad ook rekening houdt met de omstandigheden en functionele
beperkingen van personen met een handicap. Dit is in overeenstemming met
het VN-verdrag inzake de rechten van personen met een handicap. De
doelstelling van dit verdrag is het bevorderen, beschermen en waarborgen
van het volledige genot door alle personen met een handicap van alle
mensenrechten en fundamentele vrijheden op voet van gelijkheid en het
bevorderen van de eerbiediging van hun inherente waardigheid. In dit
artikel is aan het voorgaande uitvoering gegeven.Het eerste lid bevat de opdracht aan het college analoog aan artikel 7
van de wet. Hiervoor is gekozen uit oogpunt van kenbaarheid en
consistentie. Tevens biedt dit artikel de mogelijkheid om aan het
college specifieke opdrachten mee te geven. Artikel 10 lid 3 van de wet
bepaalt dat artikel 40 lid 1 van de wet van overeenkomstige toepassing
is. Dit brengt met zich mee dat de voorzieningen alleen gelden voor die
personen die ook daadwerkelijk inwoners van de gemeente zijn. Door deze
verwijzing ook aan de opdracht aan het college te koppelen, kan de
gemeente aangeven voorzieningen alleen voor de eigen doelgroep in te
willen zetten.Het tweede lid is de vertaling van de opdracht uit de wet dat de
gemeente evenwichtige aandacht aan de diverse doelgroepen moet
besteden.Het vierde lid is een vertaling van artikel 7 lid 3 van de wet, waarin
is geregeld dat, ondanks de verantwoordelijkheidsverdeling tussen
gemeente en UWV zoals neergelegd in de Wet Suwi, de gemeente aan
personen die van het UWV een uitkering ontvangen een voorziening kan
aanbieden.Rekening houden met omstandigheden en
beperkingenHet college moet bij de inzet van de voorzieningen rekening houden met
de omstandigheden en functionele beperkingen van een persoon. In artikel
2, derde lid, is opgenomen waarmee het college in ieder geval rekening
moet houden.In de Participatiewet is al uitgebreid aangegeven welke verplichtingen
gelden bij het recht op een uitkering. Uit oogpunt van kenbaarheid en
consistentie zijn de verplichtingen conform de wet geformuleerd.Het tweede lid biedt de verbinding met de Maatregelen- en
handhavingsverordening Gemeente Almere 2015. Deze verordening regelt het
opleggen van een maatregel indien de uitkeringsgerechtigde of een
personen met een uitkering ingevolge de IOAW of IOAZ niet aan zijn
verplichtingen voldoet. Deze maatregel bestaat uit het verlagen van de
uitkering met een bepaald percentage.Echter, voor personen zonder uitkering kan de gemeente de uitkering niet
verlagen als maatregel. Daarom is in het derde lid de mogelijkheid
opgenomen dat in die gevallen de gemeente (een deel van) de kosten die
gemaakt zijn terug kan vorderen. Daartoe is het noodzakelijk dat
afspraken hierover schriftelijk worden vastgelegd.De gemeente kan, om de financiële risico’s te beheersen, een verdeling
maken van de middelen over de verschillende voorzieningen. Het uitgeput
zijn van begrotingsposten kan echter nooit een reden zijn om aanvragen
voor voorzieningen te weigeren. Om dat wel mogelijk te maken kan de
gemeente bij verordening subsidie- en budgetplafonds instellen.De Participatiewet stelt dat het ontbreken van financiële middelen
alleen geen reden kan zijn voor de afwijzing van een aanvraag. De
gemeente dient dan na te gaan welke andere, goedkopere alternatieven er
beschikbaar zijn. Dit houdt dus is dat er geen algemeen plafond
ingesteld kan worden. Wat wel kan is dat per voorziening een plafond
wordt ingebouwd; dit laat de mogelijkheid open dat er naar een ander
instrument wordt uitgeweken.Bij dit artikel wordt uitgegaan van de bevoegdheid van het college om
plafonds in te stellen. Een mogelijkheid is dat bij de vaststelling van
de plafonds wordt verwezen naar de bedragen die in de begroting voor de
verschillende voorzieningen worden gereserveerd.Een budgetplafond geldt voor de overige uitgaven die het college doet in
het kader van voorzieningen. Een subsidieplafond geldt voor
voorzieningen die subsidies inhouden. Een subsidieplafond dient wel
bekendgemaakt te worden vóór de periode waarvoor deze geldt (artikel
4:27 lid 1 Algemene wet bestuursrecht).In dit hoofdstuk wordt aangegeven welke instrumenten het college onder
andere in kan zetten ter bevordering van re-integratie en participatie.
In beleidsregels wordt de precieze inzet van de diverse instrumenten
uitgewerkt (artikel 4 tweede lid).Het college kan onder andere de volgende instrumenten inzetten:
Werkervaring. Een werkervaringsplaats draagt bij aan het
verkleinen van de afstand tot werk door te werken aan
werknemers- en vakvaardigheden.
Proefplaatsing. Een proefplaatsing wordt onder andere
ingezet om de loonwaarde van iemand te bepalen zodat het
juiste bedrag aan loonkostensubsidie ingezet kan worden.
Een proefplaatsing is ook een ideale manier voor een
werkgever en werknemer voor een eerste
kennismaking.
Sociale activering. Voor mensen met een grote afstand
tot de arbeidsmarkt kan sociale activering worden
ingezet. Op deze manier verwerven zij weer arbeidsritme,
sociale contacten en interpersoonlijke vaardigheden die
bijdragen aan het uiteindelijk kunnen bereiken van een
betaalde baan.
Detachering: Dit instrument kunnen we inzetten om
kwetsbare mensen makkelijker aan het werk te helpen. De
werknemer werkt voor de opdrachtgever zonder dat deze
werkgever is. Voor veel werkgevers maakt dit de stap om
kwetsbare mensen een kans te geven kleiner.
Ondersteuning bij leer-werktrajecten, zoals bedoeld in
artikel 10f van de wet
Participatievoorziening beschut werk: Voor mensen die
een aangepaste werkomgeving nodig hebben is het mogelijk
om de voorziening beschut werk te organiseren.
De Participatiewet schrijft niet uitputtend voor welke voorzieningen het
college aan moet bieden. Het enige criterium is dat de voorziening
gericht moet zijn op de arbeidsinschakeling en moet bijdragen aan het
(op termijn) mogelijk maken van reguliere arbeid door een persoon. Al
naar gelang de afstand van een persoon tot de arbeidsmarkt kan een
voorziening gericht zijn op bijvoorbeeld sociale activering en het
voorkomen van een isolement (zoals het doen van vrijwilligerswerk met
behoud van uitkering), het leren van vaardigheden of kennis, of het
opdoen van werkervaring (bijvoorbeeld via een werkervaringsplaats).Nadere regelsHet derde lid geeft het college de algemene bevoegdheid om voor
voorzieningen nadere regels te stellen. Dit heeft met name tot doel om
bij subsidieverstrekking de uitvoering zoveel mogelijk aan het college
over te laten.BeëindigingsgrondenHet vierde lid geeft aan dat het college een voorziening kan beëindigen
en in welke gevallen het dat kan doen. Onder beëindigen wordt hierbij
ook verstaan het stopzetten van de subsidie aan een werkgever of het
opzeggen van de arbeidsovereenkomst bij detachering. Bij deze laatste
wijze van beëindigen dienen vanzelfsprekend de toepasselijke bepalingen
uit het arbeidsrecht en de eventueel aanwezige rechtspositieregeling in
acht te worden genomen.Het college kan een voorziening beëindigen in de gevallen zoals
opgenomen in artikel 3, vierde lid, van deze verordening. Een
voorziening wordt bijvoorbeeld beëindigd als een persoon algemeen
geaccepteerde arbeid aanvaardt. Voor de persoon zoals bedoeld in artikel
7, eerste lid, onderdeel a onder 2, van de Participatiewet wordt op dit
punt een uitzondering gemaakt. Het gaat om de persoon zoals bedoeld in
artikel 34a, vijfde lid, onderdeel b, 35, vierde lid, onderdeel en 36,
derde lid, onderdeel b, van de WIA. Voor deze doelgroep geldt dat het
college ondersteuning bij de arbeidsinschakeling moet bieden gedurende
twee aaneengesloten jaren ten minste het minimumloon bedraagt en ten
behoeve van die persoon in die twee jaren geen loonkostensubsidie is
verstrekt. De Participatiewet voorziet niet in een terugvorderingsgrond van
re-integratiekosten die onnodig zijn gemaakt. Noch van een
bijstandsgerechtigde, noch van een niet bijstandsgerechtigde kunnen die
kosten worden teruggevorderd. 1 Rechtbank Arnhem 14-09-2006, nr. AWB 06/999,
ECLI:NL:RBARN:2006:AZ3540Terugvordering dient te geschieden op grond van het
Burgerlijk Wetboek.Volgens de Participatiewet dient ook sociale activering uiteindelijk
gericht te zijn op arbeidsinschakeling. Voor bepaalde doelgroepen is
arbeidsinschakeling echter een te hoog gegrepen doel. Voor deze personen
staat dan ook niet re-integratie, maar participatie voorop. . Bij
activiteiten in het kader van sociale activering kan worden gedacht aan
het zelfstandig, zonder externe begeleiding, verrichten van
vrijwilligerswerk of deelnemen aan activiteiten in de wijk of buurt. 2 Kamerstukken II 2002/03 28870, nr. 3, blz. 35. Doelgroep sociale activering Het college kan aan een persoon die behoort tot de doelgroep
activiteiten aanbieden in het kader van sociale activering voor zover de
mogelijkheid bestaat dat hij op enig moment algemeen geaccepteerde
arbeid kan verkrijgen waarbij geen gebruik wordt gemaakt van een
voorziening (artikel 6, eerste lid). Voor de verplichting op grond van artikel 9, eerste lid, onderdeel b,
van de Participatiewet gebruik te maken van een voorziening gericht op
sociale activering is vereist dat de mogelijkheid bestaat dat een
persoon op enig moment algemeen geaccepteerde arbeid kan verkrijgen
waarbij geen gebruik wordt gemaakt van een voorziening. Bestaat die
mogelijkheid niet, dan kan een persoon niet worden verplicht gebruik te
maken van een dergelijke voorziening. Sociale activering heeft tot doel
personen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt terug te leiden naar
de arbeidsmarkt, of als dit nog niet mogelijk is, als tussendoel te
bevorderen dat personen zelfstandig kunnen deelnemen aan het
maatschappelijk leven. Hieruit volgt dat als het einddoel,
arbeidsinschakeling, niet kan worden bereikt, er geen grond is die
persoon te verplichten om gebruik te maken van een voorziening gericht
op sociale activering. College stemt duur activiteiten af op de persoon
Het tweede lid geeft het college de mogelijkheid om de duur van
activiteiten in het kader van sociale activering nader te bepalen. Het
college moet de duur afstemmen op de mogelijkheden en capaciteiten van
een persoon. Gezien de mogelijk sterk verschillende behoeften op dit
gebied, zal een al te rigide termijn moeilijk zijn. Een werkervaringsplaats onderscheidt zich van een gewone
arbeidsovereenkomst. Bij een beoordeling of er al dan niet sprake is van
een arbeidsovereenkomst toetst de rechter aan de drie criteria voor het
bestaan van een arbeidsovereenkomst: persoonlijk verrichten van arbeid,
loon en gezagsverhouding. Daarbij wordt gekeken naar een aantal aspecten
zoals de bedoeling van de partijen en wat al dan niet schriftelijk is
overeengekomen. De rechter besteedt vooral aandacht aan de feitelijke
invulling van de overeenkomst. Een werkervaringsplaats is gericht op uitbreiden kennis en ervaring. Er
is sprake van het persoonlijk verrichten van arbeid, maar dat dit
overwegend is gericht op het uitbreiden van de kennis en ervaring van de
werknemer. Er is geen sprake van beloning. Terughoudend zijn met het
verstrekken van een gerichte stagevergoeding ligt daarom voor de hand.
Er kan wel een onkostenvergoeding worden gegeven, mits er daadwerkelijk
sprake is van een vergoeding van gemaakte kosten. Het gaat bij deze werkervaringsplaatsen om werken met behoud van
uitkering.Doelgroep aanbieden werkervaringsplaats Het college kan een persoon die behoort tot de doelgroep een
werkervaringsplaats aanbieden voor zover hij een afstand tot de
arbeidsmarkt heeft. Doel van de werkervaringsplaatsHet tweede lid geeft nog eens specifiek aan wat het doel is van de
werkervaringsplaats, om het verschil met een normale arbeidsverhouding
aan te geven. Dit is vooral van belang om te voorkomen dat een persoon
claimt dat sprake is van een arbeidsovereenkomst en bij de rechter
loonbetaling afdwingt. De werkervaringsplaats kan twee doelen hebben. Op de eerste plaats kan
het gaan om het opdoen van specifieke werkervaring. Op de tweede plaats
kan het gaan om het leren werken in een arbeidsrelatie. In de
werkervaringsplaats kan een persoon wennen aan aspecten als gezag, op
tijd komen, werkritme en samenwerken met collega’s. Opstellen schriftelijke overeenkomst In het vierde is bepaald dat voor de werkervaringsplaats een
schriftelijke overeenkomst wordt opgesteld. Hierin kan expliciet het
doel worden opgenomen, evenals de wijze van begeleiding. Door deze
schriftelijke overeenkomst kan nog eens worden gewaarborgd dat het bij
een werkervaringsplaats niet gaat om een reguliere arbeidsverhouding. Geen verdringing De termijn waarbij er geen sprake is van verdringing is afhankelijk van
de economische omstandigheden op de markt waar de onderneming opereert.
Indien er sprake is van een hoogconjunctuur op die markt dient een
termijn van een jaar te worden gehanteerd door het college. Indien er
sprake is van een laagconjunctuur dient er een termijn van minimaal zes
maanden te worden gehanteerd. De mate waarin sprake is van hoog dan wel
laagconjunctuur kan verschillen. Zo is bijvoorbeeld herstel van de
economie over het algemeen het eerst zichtbaar in de uitzendbranche maar
andere bedrijven kunnen nog in de recessie zitten.Het college kan de voorziening beschut werk aanbieden aan een persoon
uit de doelgroep die door een lichamelijke, verstandelijke of psychische
beperking een zodanige mate van begeleiding op en aanpassingen van de
werkplek nodig heeft dat niet van een reguliere werkgever redelijkerwijs
niet kan worden verwacht dat hij deze in dienst neemt (eerste lid). Stap 1: voorselectie Ten behoeve van de participatievoorziening beschut werk voert de
gemeente een voorselectie uit. Tijdens de voorselectie bepaalt het
college welke mensen in aanmerking kunnen komen voor beschut werk, en op
welk moment. In de verordening moet vastgelegd worden hoe zij deze
voorselectie uitvoeren. 3 Kamerstukken II 2013/14, 33 161, nr. 113, blz. 3.
Daarom is in het tweede lid bepaald dat het college uitsluitend
personen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt selecteert voor de
beoordeling of zij uitsluitend in een beschutte omgeving mogelijkheden
tot arbeidsparticipatie hebben. Voor dit criterium is gekozen omdat
personen met een korte afstand tot de arbeidsmarkt veelal niet
uitsluitend in een beschutte omgeving mogelijkheden tot
arbeidsparticipatie hebben. Onder de personen met een grote afstand tot
de arbeidsmarkt is het aannemelijk dat daartoe personen behoren die
uitsluitend in een beschutte omgeving kunnen werken. Het college kan ambtshalve vaststellen of een persoon uitsluitend in een
beschutte omgeving onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot
arbeidsparticipatie heeft (artikel 10b, eerste lid, van de
Participatiewet). Hiervoor is dus geen aanvraag van een persoon nodig.
Het college maakt uit de personen uit de doelgroep een voorselectie. Het
college moet bij het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen advies
inwinnen voor de beoordeling of de geselecteerde personen uitsluitend in
een beschutte omgeving onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot
arbeidsparticipatie hebben. Stap 2: advies Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen adviseert het college
met betrekking tot het oordeel of een persoon tot de doelgroep beschut
werk behoort. Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen voert op
basis van landelijke criteria een beoordeling uit (artikel 10b, tweede
lid, van de Participatiewet). Stap 3: besluit gemeente Op basis van het advies van het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen beslist de gemeente of iemand tot de doelgroep
'beschut werk' behoort. Alleen als sprake is van een onzorgvuldige
totstandkoming van het advies van het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen, kan de gemeente besluiten het advies niet te volgen. 4 Kamerstukken II 2013/14, 33 161, nr. 113. Stap 4: dienstbetrekking 'beschut werk' Nadat is vastgesteld dat iemand tot de doelgroep 'beschut werk' behoort,
zorgt de gemeente ervoor dat deze persoon in een dienstbetrekking onder
beschutte omstandigheden aan de slag gaat (artikel 10b, derde lid, van
de Participatiewet). Het kan dan gaan om een privaatrechtelijke of een
publiekrechtelijke dienstbetrekking (artikel 6, eerste lid, onderdeel f,
van de Participatiewet). Hoe de dienstbetrekking wordt georganiseerd,
behoort tot de beleidsvrijheid van gemeenten. Een dienstbetrekking kan
bijvoorbeeld worden georganiseerd via een gemeentelijke dienst, NV, BV
of stichting. Ook kunnen personen (via detachering) in een beschutte
omgeving bij reguliere werkgevers werken.Naast het bepalen van wie in aanmerking kan komen voor beschut zijn in
deze verordening vastgelegd welke voorzieningen voor arbeidsinschakeling
ingezet worden om deze dienstbetrekking mogelijk te maken (derde lid).
Tevens is in deze verordening vastgelegd op welke wijze de gemeente de
omvang van het aanbod van beschut werk, het aantal beschikbare plekken,
vaststelt. Gemeenten kunnen het werk zelf organiseren via bijvoorbeeld
een aan de gemeente gelieerd bedrijf zoals een SW-bedrijf. Ook kunnen
zij afspraken maken met andere reguliere werkgevers over de voorwaarden
waarop zij deze mensen een dergelijke dienstbetrekking aanbieden.Omvang beschut werkHet college bepaalt de omvang van het aanbod beschut werk en legt vast
hoeveel plekken voor beschut werk de gemeente beschikbaar stelt. Het
aanbod is mede afhankelijk van het aantal geschikte en beschikbare
plaatsen bij werkgevers. Daarom moet het college overleg voeren met
partners om de omvang van het aanbod te kunnen bepalen (vierde
lid).Startkwalificatie Scholing kan worden aangeboden aan personen met of zonder een
startkwalificatie. Onder startkwalificatie wordt verstaan een havo of
VWO-diploma of een diploma van het middelbaar beroepsonderwijs (mbo),
niveau twee. Vooral voor personen zonder startkwalificatie kan scholing
noodzakelijk zijn voor de re-integratie. Jongeren Personen jonger dan 27 jaar die nog mogelijkheden hebben binnen het uit
's Rijks kas bekostigde onderwijs kunnen sinds 1 juli 2012 geen
voorziening ontvangen die hen ondersteunt bij de arbeidsinschakeling op
grond van artikel 7, derde lid, onderdeel a, van de Participatiewet.
Personen uit de doelgroep kunnen in aanmerking komen voor de voorziening
ondersteuning bij leer-werktrajecten. Het college moet dan wel van
oordeel zijn dat een leer-werktraject nodig is en de ondersteuning nodig
moet zijn voor het volgen van dat leer-werktraject. Dit volgt uit
artikel 10f van de Participatiewet. Artikel 10f van de Participatiewet bepaalt voorts dat het college
uitsluitend ondersteuning bij een leer-werktraject kan aanbieden aan
personen:
van zestien of zeventien jaar van wie de leerplicht of
de kwalificatieplicht, bedoeld in de Leerplichtwet 1969,
nog niet is geëindigd, of
van achttien tot 27 jaar die nog geen startkwalificatie
hebben behaald.
De voorziening ondersteuning bij leer-werktrajecten is inzetbaar voor
jongeren van zestien of zeventien jaar oud die dreigen uit te vallen uit
school, maar middels een leer/werktraject alsnog een startkwalificatie
kunnen behalen. Onder startkwalificatie wordt verstaan een havo of
VWO-diploma of een diploma van het middelbaar beroepsonderwijs (mbo),
niveau twee. Om te voorkomen dat jongeren onnodig uitvallen, wordt de
mogelijkheid geboden extra ondersteuning te bieden. Deze voorziening kan
ook worden ingezet ter voorkoming van schooluitval bij jongeren van
achttien tot 27 jaar die door een leer-werktraject alsnog een
startkwalificatie kunnen behalen. Bijstandsgerechtigden jonger dan 27 jaar die uit 's Rijks kas bekostigd
onderwijs kunnen volgen, zijn uitgesloten van ondersteuning op grond van
artikel 7, derde lid, onder a, van de Participatiewet. Voor de conclusie
dat een jongere uit 's Rijks kas bekostigd onderwijs kan volgen is
vereist dat de jongere uit 's Rijks kas bekostigd onderwijs volgt of
daarvoor in aanmerking komt. 5 Kamerstukken II 2010/11, 32 815, nr. 3, blz. 49. In het kader van artikel 7, derde lid, onder a, van de
Participatiewet betekent dit dat het college vanaf het moment dat de
jongere uit 's Rijks kas bekostigd onderwijs volgt of kan volgen geen
ondersteuning bij de arbeidsinschakeling kan bieden. De Participatiewet biedt de mogelijkheid personen uit de doelgroep een
dienstverband aan te bieden om op detacheringsbasis werkervaring op te
doen. In de verordening zijn de randvoorwaarden vastgelegd waarbinnen de
banen vormgegeven worden. Het eerste lid biedt de mogelijkheid tot het aangaan van het
dienstverband. Het college zorgt ervoor dat een persoon een
dienstverband krijgt aangeboden door een derde, de werkgever. Die derde
kan bijvoorbeeld een detacheringsbureau zijn. In het tweede lid wordt
bepaald dat het gaat om detachering. Daarbij worden op twee vlakken
afspraken gemaakt.Geen verdringingIn het derde lid is bepaald dat de detacheringsbaan uitsluitend wordt
verstrekt als er geen verdringing op de arbeidsmarkt plaats vindt. Of er
sprake is van verdringing is afhankelijk van de economische
omstandigheden op de markt waar de onderneming opereert. Indien er
sprake is van een hoogconjunctuur op die markt dient een termijn van een
jaar te worden gehanteerd door het college. Indien er sprake is van een
laagconjunctuur dient er een termijn van minimaal zes maanden te worden
gehanteerd. De mate waarin sprake is van hoog dan wel laagconjunctuur
kan verschillen. Zo is bijvoorbeeld herstel van de economie over het
algemeen het eerst zichtbaar in de uitzendbranche maar andere
ondernemingen kunnen nog in de recessie zitten.Gesubsidieerde arbeid kan als één van de voorzieningen worden ingezet om
arbeidsinschakeling te bevorderen. Het moet gaan om voorzieningen die
een persoon uiteindelijk aan regulier werk te helpen.CompensatieHet doel van de loonkostensubsidie is het bieden van compensatie voor
het feit dat voor een persoon ten minste het wettelijk minimumloon moet
worden betaald, terwijl de werkgever een persoon (nog) niet volledig kan
inzetten. De voorziening van opstartsubsidie is een tijdelijke
loonkostensubsidie aan de werkgever om tijdelijk het verschil in
arbeidsproductiviteit te compenseren en zo de re-integratie te
bewerkstelligen. VerdringingDe subsidie wordt uitsluitend verleend als er geen sprake is van
verdringing. Dit is afhankelijk van de economische omstandigheden op de
markt waar de onderneming opereert. Indien er sprake is van een
hoogconjunctuur op die markt dient een termijn van een jaar te worden
gehanteerd door het college. Indien er sprake is van een laagconjunctuur
dient er een termijn van minimaal zes maanden te worden gehanteerd. De
mate waarin sprake is van hoog dan wel laagconjunctuur kan verschillen.
Zo is bijvoorbeeld herstel van de economie over het algemeen het eerst
zichtbaar in de uitzendbranche maar andere ondernemingen kunnen nog in
de recessie zitten.De in dit artikel genoemde opstartsubsidie moet worden onderscheiden van
de loonkostensubsidie zoals bedoeld in hoofdstuk 4 van deze
verordening.De uitvoeringspraktijk heeft behoefte aan een subsidie voor de extra
kosten van scholing en/of begeleiding van mensen die niet behoren tot de
doelgroepers (dit zijn dus de niet garantiebaners).De begeleidingssubsidie was in de verordening 2012opgenomen en
uitgewerkt in de nadere regels loonkostensubsidie. De
begeleidingssubsidie is niet meer opgenomen in de verordening 2015. In
de praktijk blijkt daar wel behoefte aan te bestaan. Het betreft een
subsidie voor een werkgever die een arbeidsovereenkomst aanbiedt en
extra kosten maakt voor scholing en/of begeleiding voor maximaal €
3000,= Met extra kosten wordt bedoeld begeleidingskosten die uitstijgen
boven hetgeen redelijkerwijs van een werkgever mag worden verwacht bij
de begeleiding van een werknemer. Bij een doelgroeper krijgt een
werkgever een coach van de gemeente voor de begeleiding. Door deze
begeleidingssubsidie in te voeren wordt de grens tussen mensen die
vallen onder de doelgroep en degene die daartoe niet toe behoort minder
scherp. Wij stellen daarom voor om aan de verordening 2017 een artikel
toe te voegen waarin de kaders voor het verlenen van een
begeleidingssubsidie worden vastgelegd. De begeleidingssubsidie kan ook
worden ingezet voor werkgevers die zelf de jobcoaching op de werkplek
willen regelen.In dit artikel wordt de voorziening persoonlijke ondersteuning nader
geduid. Het gaat dan om een voorziening zoals een jobcoach, die op vaste
tijden en gedurende een langere periode de werknemer met beperkingen bij
het verrichten van zijn taken ondersteunt. Het moet dan ook gaan om een
systematische ondersteuning. Daarnaast moet de ondersteuning
noodzakelijk zijn in die zin, dat de werknemer zonder die ondersteuning
in redelijkheid niet zijn werkzaamheden zou kunnen verrichten.
Persoonlijke ondersteuning heeft tot doel dat een werknemer wordt
begeleid naar een situatie dat hij uiteindelijk zonder begeleiding via
een dergelijke voorziening bij een reguliere werkgever werkzaam kan zijn. 6 Kamerstukken II 2013-2014,33 161, nr. 107, blz.
115.Het is denkbaar dat de gemeente, ter stimulering van de
arbeidsinschakeling, besluit diverse kosten te vergoeden voor
activiteiten die daaraan bijdragen. Middels dit artikel wordt de
mogelijkheid geboden om bepaalde kosten te vergoeden. Voorbeelden zijn:
reiskosten, verhuiskosten en kledingkosten.Dit hoofdstuk van deze verordening geeft uitvoering aan artikel 6,
tweede lid, van de Participatiewet. Overeenkomstig deze bepaling dient
de gemeenteraad bij verordening regels vast te stellen over de doelgroep
loonkostensubsidie en de loonwaarde. De regels dienen in ieder geval te
bepalen:
de wijze waarop wordt vastgesteld wie tot de doelgroep
loonkostensubsidie behoort, en
de wijze waarop de loonwaarde wordt vastgesteld.
Het college kan op verzoek of ambtshalve vaststellen wie tot de
doelgroep loonkostensubsidie behoort op grond van artikel 10c van de
Participatiewet. Personen zoals bedoeld in artikel 7, eerste lid,
onderdeel a, van de Participatiewet die mogelijkheden tot
arbeidsparticipatie hebben en van wie is vastgesteld dat zij met
voltijdse arbeid niet in staat zijn tot het verdienen van het wettelijk
minimumloon, behoren tot de doelgroep loonkostensubsidie op grond van
artikel 6, eerste lid, onderdeel e, van de Participatiewet. Heeft het college vastgesteld dat een persoon behoort tot de doelgroep
loonkostensubsidie en is een werkgever voornemens met die persoon een
dienstbetrekking aan te gaan, dan stelt het college in beginsel de
loonwaarde van die persoon vast op grond van artikel 10d, eerste lid,
van de Participatiewet. Hiervoor is geen aanvraag vereist. De
vastgestelde loonwaarde legt het college vast in een beschikking
waartegen zowel de betrokken persoon als diens (potentiële) werkgever
bezwaar en beroep kunnen instellen. De loonwaarde is een vastgesteld percentage van het rechtens geldende
loon voor de door een persoon - die behoort tot de doelgroep
loonkostensubsidie - verrichte arbeid in een functie naar evenredigheid
van de arbeidsprestatie in die functie van een gemiddelde werknemer met
een soortgelijke opleiding en ervaring, die niet tot de doelgroep
loonkostensubsidie behoort (artikel 6, eerste lid, onderdeel g, van de
Participatiewet).Forfaitaire LoonwaardeIn verband met de wettelijke invoering van de mogelijkheid om voor de
eerste 6 maanden van het dienstverband een forfaitaire loonwaarde van
50% van het wettelijk minimumloon te hanteren, hebben gemeenten
toestemming om al vanaf de indiening van het wetsontwerp aan de tweede
kamer, hierop te anticiperen. Gemeente Almere heeft van de mogelijkheid
om te anticiperen gebruik gemaakt en hiervoor, net als de overige
regiogemeenten, een beleidsregel vastgesteld. Werkgevers krijgen
hierdoor de mogelijk om snel en zonder administratieve rompslomp kennis
te maken met de werknemer en een beter inzicht te vormen van de
competenties van de werknemer, om daarna een reële loonwaardemeting uit
te voeren. De loonkostensubsidie zoals beschreven in dit hoofdstuk van deze
verordening kan uitsluitend worden ingezet als de persoon in kwestie
behoort tot de doelgroep loonkostensubsidie, als bedoeld in artikel 6,
eerste lid, onderdeel e, van de Participatiewet: mensen met een
arbeidsbeperking. Deze nieuwe vorm van loonkostensubsidie is niet per
definitie tijdelijk, maar kan indien nodig voor een langere periode
worden ingezet. Met dit instrument compenseert de gemeente werkgevers
voor de verminderde productiviteit van de werknemer (zie Kamerstukken II
2013/14, 33 161, nr. 107, blz. 60). Het college kan een loonkostensubsidie verstrekken aan personen die
voldoen aan de vereisten doelgroep loonkostensubsidie.In artikel 10c van de Participatiewet is geregeld wanneer wordt
vastgesteld of een persoon tot de doelgroep loonkostensubsidie behoort:
op schriftelijke aanvraag of ambtshalve. Ambtshalve vaststelling is alleen mogelijk bij:
personen die algemene bijstand ontvangen;
personen als bedoeld in de artikelen 34a, vijfde lid,
onderdeel b, 35, vierde lid, onderdeel b, en36, derde
lid, onderdeel b, van de Wet werk en inkomen naar
arbeidsvermogen (hierna: WIA) tot het moment dat het
inkomen uit arbeid in dienstbetrekking gedurende twee
aaneengesloten jaren ten minste het minimumloon bedraagt
en ten behoeve van die persoon in die twee jaren geen
loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d is
verleend;
personen als bedoeld in artikel 10, tweede lid, van de
Participatiewet;
personen met een uitkering op grond van de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers, en
personen met een uitkering op grond van de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen.
In artikel 10c van de Participatiewet is ook bepaald dat het aan college
is om vast te stellen of een persoon tot de doelgroep loonkostensubsidie
behoort. Binnen de kaders van de wet is het aan de gemeente om vast te
stellen op welke wijze zij bepalen of mensen tot de doelgroep
loonkostensubsidie behoren en of loonkostensubsidie voor hen wordt
ingezet (zie Kamerstukken II 2013/14, 33 161, nr. 107, blz. 62). In artikel 18, tweede lid, is vastgelegd welke criteria daarbij in acht
genomen worden. Deze cumulatieve criteria zijn ontleend aan artikel 6,
eerste lid, onderdeel e, van de Participatiewet. Daarin is immers
wettelijk de doelgroep loonkostensubsidie vastgelegd. In artikel 10d, eerste lid, van de Participatiewet is bepaald dat als
een persoon behoort tot de doelgroep loonkostensubsidie en een werkgever
voornemens is een dienstbetrekking aan te gaan met die persoon, het
college de loonwaarde van die persoon vaststelt. Hiervoor is geen
aanvraag vereist. De vastgestelde loonwaarde legt het college vast in
een beschikking waartegen zowel de betrokken persoon als diens
(potentiële) werkgever bezwaar en beroep kunnen instellen. In de bijlage bij artikel 18 wordt de methode die het college gebruikt
om de loonwaarde van die persoon te bepalen omschreven. Als een dienstbetrekking tot stand komt, verleent het college
loonkostensubsidie aan de werkgever met inachtneming van artikel 10d van
de Participatiewet.Met de forfaitaire loonkostensubsidie is het voor werkgevers eenvoudiger
om iemand met een beperking in dienst te nemen. Werkgevers en gemeenten
hebben de mogelijkheid een forfaitaire loonkostensubsidie van 50 procent
van het wettelijk minimumloon overeen te komen, tot maximaal 6 maanden
na ingang van het dienstverband. Aan het einde van die periode volgt de
loonwaardemeting op de werkplek en past de gemeente de
loonkostensubsidie aan op basis van de objectief vastgestelde loonwaarde
van de werknemer. Om in aanmerking te komen voor een (forfaitaire)
loonkostensubsidie kan een werkgever een aanvraag indienen. Hierdoor
wordt de loonwaardemeting meer op de persoon en zijn individuele
situatie gericht.De Invoeringswet Participatiewet introduceert een studieregeling in de
Participatiewet: de individuele studietoeslag. Hiermee krijgt het
college de mogelijkheid mensen, van wie is vastgesteld dat ze niet in
staat zijn het minimumloon te verdienen, een individuele studietoeslag
te verstrekken als ze studeren. Het afronden van een studie versterkt de
positie op de arbeidsmarkt. Een diploma is een bewijs tegenover
werkgevers dat iemand gemotiveerd is en veel in zijn mars heeft.Mensen met een arbeidshandicap hebben volgens de regering een extra
steuntje in de rug nodig als het gaat om studeren. Voor hen is de
drempel om te lenen een stuk hoger, omdat de kans op een baan later
lager is. Een studieregeling stimuleert mensen om toch de stap te zetten
om naar school te gaan of een studie te gaan volgen. Ook biedt het een
financiële compensatie voor het feit dat het voor deze groep vaak
moeilijk is om de studie te combineren met een bijbaan (TK 2013-2014, 33
161, nr. 125, p. 2).De individuele studietoeslag moet worden aangemerkt als een vorm van
bijzondere bijstand (artikel 5, onderdeel d, van de wet). De individuele
studietoeslag is niet gerelateerd aan bepaalde kosten. Het is een
inkomensondersteunende maatregel voor mensen van wie is vastgesteld dat
ze niet in staat zijn het minimumloon te verdienen.Verordeningsplicht De Invoeringswet Participatiewet legt de gemeenteraad de verplichting op
in een verordening regels vast te stellen over het verlenen van een
individuele studietoeslag. Deze verordeningsopdracht is neergelegd in
artikel 8, eerste lid, onderdeel c, van de Participatiewet. De regels
moeten in ieder geval betrekking hebben op de hoogte en de frequentie
van de betaling van de individuele studietoeslag (artikel 8, derde lid,
van de Participatiewet).Discretionaire bevoegdheid Het verlenen van een individuele studietoeslag is een discretionaire
bevoegdheid van het college. Dit betekent dat het college aan personen
die voldoen aan de voorwaarden van artikel 36b, eerste lid, van de
Participatiewet, een individuele studietoeslag kan toekennen, maar
hiertoe niet is gehouden. Het college kan in beleidsregels aangeven of
bepaalde groepen niet in aanmerking komen voor een studietoeslag. Het
college kan in plaats daarvan - en in aanvulling op artikel 36b, eerste
lid, van de Participatiewet - in beleidsregels aangeven wie, wanneer en
op grond van welke nadere voorwaarden recht heeft op een individuele
studietoeslag. Dat een persoon recht moet hebben op studiefinanciering of een
WTOS-tegemoetkoming, betekent niet dat deze persoon ook daadwerkelijk
studiefinanciering of een tegemoetkoming moet ontvangen. Het recht op
studiefinanciering bestaat, afhankelijk van iemands gekozen opleiding,
leeftijd en inkomen. Of van dit recht gebruik gemaakt wordt is niet in
de Participatiewet geregeld en is geen vereiste voor het ontvangen van
een individuele studietoeslag op grond van de Participatiewet. Voor het
recht op een individuele studietoeslag is het dan ook voldoende dat een
persoon recht heeft op studiefinanciering of een tegemoetkoming. De
persoon zal - als aanvrager van de toeslag - aannemelijk moeten maken
dat hij recht op studiefinanciering of een tegemoetkoming heeft,
bijvoorbeeld door een beschikking van DUO of door een bewijs van
inschrijving bij een bepaalde opleiding te overleggen.De artikelen 12, 43, 49 en 52 van de Participatiewet zijn niet van
toepassing bij verlening van de individuele studietoeslag (artikel 36b,
tweede lid, van de Participatiewet). De aanvraag moet worden ingediend
bij het college. Een individuele studietoeslag kan niet als lening
worden verstrekt als een persoon met de studietoeslag schulden wil
aflossen. Artikel 49 van de Participatiewet is namelijk niet van
toepassing op de individuele studietoeslag (artikel 36b, tweede lid, van
de Participatiewet). Ook artikel 52 van de Participatiewet is niet van
toepassing op de individuele studietoeslag (artikel 36b, tweede lid, van
de Participatiewet). Dit maakt dat de individuele studietoeslag niet kan
worden verstrekt in de vorm van een voorschot.Voorwaarden individuele studietoeslag Een persoon die behoort tot de doelgroep voor ondersteuning bij de
arbeidsinschakeling als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a,
van de Participatiewet kan een aanvraag indienen voor een individuele
studietoeslag. Artikel 36b, eerste lid, van de Participatiewet spreekt
overigens zowel over verzoek als aanvraag. Het college kan op een
dergelijk verzoek – gelet op de individuele omstandigheden van een
persoon - een individuele studietoeslag verlenen. Hiervoor is vereist
dat deze persoon op de datum van de aanvraag:
18 jaar of ouder is;
recht heeft op studiefinanciering op grond van de Wet
studiefinanciering 2000 of recht heeft op een
tegemoetkoming op grond van hoofdstuk 4 van de Wet
tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten;
geen in aanmerking te nemen vermogen als bedoeld in
artikel 34 van de Participatiewet heeft; en
een persoon is van wie is vastgesteld dat hij met
voltijdse arbeid niet in staat is tot het verdienen van
het wettelijk minimumloon, doch wel mogelijkheden tot
arbeidsparticipatie heeft.
Aanvraag individuele studietoeslagEen verzoek om een individuele studietoeslag kan worden ingediend door
personen als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a, van de
Participatiewet. Dit betreft personen die het college ondersteunt bij
arbeidsinschakeling:
personen die algemene bijstand ontvangen;
personen als bedoeld in de artikelen 34a, vijfde lid,
onderdeel b, 35, vierde lid, onderdeel b, en 36, derde
lid, onderdeel b, van de Wet werk en inkomen naar
arbeidsvermogen tot het moment dat het inkomen uit
arbeid in dienstbetrekking gedurende twee aaneengesloten
jaren ten minste het minimumloon bedraagt en ten behoeve
van die persoon in die twee jaren geen
loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d is
verleend;
personen als bedoeld in artikel 10, tweede lid, van de
Participatiewet;
personen met een nabestaanden- of wezenuitkering op
grond van de Algemene nabestaandenwet;
personen met een uitkering op grond van de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers,
personen met een uitkering op grond van de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen; en
niet-uitkeringsgerechtigden.
Het college kan aan deze personen, op een daartoe strekkend verzoek, een
individuele studietoeslag verlenen (artikel 36b, eerste lid