CVDR435053_1Afstemmingsverordening Participatiewet, Ioaw en IoaznlregelingLoppersum2017-01-01Loppersum23-12-2016 Gemeenteblad, 2016, 183419Afstemmingsverordening Participatiewet, Ioaw en IoazParticipatiewet, artikel 8 lid 1 aanhef onder a en d Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers, artikel 35 Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, artikel 35gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2016-12-19De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2017-01-012021-01-01Nieuwe regelingOnbekendGeenAfstemmingsverordening Participatiewet, Ioaw en Ioaz"AFSTEMMINGSVERORDENING PARTICIPATIEWET, IOAW EN IOAZ"De raad van de gemeente Loppersum;gelezen het voorstel van het college van burgemeester en
wethouders;gelet op artikel 8 lid 1 aanhef onder a en d van de Participatiewet,
artikel 35 Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers (Ioaw) en artikel 35 Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen
zelfstandigen (Ioaz);overwegende de gewenstheid van het bij verordening vast stellen van
regels om uitvoering te geven aan het doel van de Participatiewet,
bekendstaand als de kansen op arbeidsparticipatie van mensen met een
afstand tot de arbeidsmarkt of een arbeidsbeperking op de lange termijn
te verbeteren (zie TK 2013-2014, 33 161, nr. 107, p. 45-46). Alsmede de
gewenstheid van het bij verordening vaststellen van regels met
betrekking tot de aan de uitkering verbonden verplichtingen en mogelijke
maatregel en van de uitkering;b e s l u i t :Vast te stellen de11.Begripsbepalingen1.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en niet nader
worden omschreven, hebben dezelfde betekenis als in de
Participatiewet, de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers (IOAW) of de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijke arbeidsongeschikte
gewezen zelfstandigen (IOAZ) en de Algemene wet college van
burgemeester en wethouderssrecht (Awb).2
wet: Participatiewet;
maatregel: het verlagen van de bijstand op grond van artikel
18 lid 2 van de wet, artikel 20 lid 2 IOAW en artikel 20 lid
1 IOAZ alsmede het blijvend of tijdelijk (gedeeltelijk)
weigeren van een uitkering op grond van artikel 20 lid 1
IOAW en artikel 20 lid 2 IOAZ;
benadelingsbedrag: de hoogte van de netto-uitkering waarop
eerder, langer of tot een hoger bedrag een beroep wordt of
is gedaan ten gevolge van tekortschietend besef van
verantwoordelijkheid voor de voorziening in het
bestaan;
bijstandsnorm:
de toepasselijke bijstandsnorm als bedoeld in artikel 5 onderdeel c
Participatiewet, of;
grondslag van de uitkering als bedoeld in artikel 5 Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
werkloze werknemers of artikel 5 Wet inkomensvoorziening oudere en
gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, voor zover
sprake is van een uitkering op grond van de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers of de
Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
gewezen zelfstandigen;
uitkering: de algemene bijstand op grond van de
Participatiewet of een uitkering op grond van de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers of de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijke
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen.
2.Het besluit tot opleggen van een maatregel1.Het college van burgemeester en wethouders legt een maatregel op als
een belanghebbende tekortschietend besef van verantwoordelijkheid
toont met betrekking tot de voorziening in het bestaan, dan wel de
verplichtingen die voortvloeien uit de Participatiewet, de
IOAW/IOAZ, met uitzondering van de inlichtingenverplichting o.g.v.
artikel 17 eerste lid van de wet, artikel 13 eerste lid IOAW/IOAZ en
artikel 30 c tweede en derde lid Wet Suwi, dan wel de verplichtingen
die in de beschikking tot toekenning, wijziging of voortzetting van
de bijstand zijn opgenomen niet of onvoldoende nakomt, alsmede
wanneer een belanghebbende zich jegens het college van burgemeester
en wethouders (zeer ernstig) misdraagt.2.In het besluit tot het opleggen van een maatregel van de uitkering
als bedoeld in de artikelen 9a twaalfde lid en artikel 18 lid 2, 5
en 6 van de Participatiewet, de artikelen 20 en 38 lid 12 van de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
werkloze werknemers en de artikelen 20 en 38 lid 12 van de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
gewezen zelfstandigen, worden in ieder geval vermeld:
de reden van de maatregel;
de duur van de maatregel;
het bedrag of percentage waarmee de uitkering wordt
verlaagd, en;
indien van toepassing, de reden om af te wijken van de
standaardmaatregel.
3.Een maatregel die voor een periode van langer dan drie maanden wordt
opgelegd, wordt telkens heroverwogen tegen het einde van het tijdvak
van drie maanden nadat deze ten uitvoer is gelegd.3.Horen van belanghebbende1.Voordat een maatregel wordt opgelegd, wordt de belanghebbende in de
gelegenheid gesteld zijn zienswijze naar voren te brengen.2.Het horen van een belanghebbende kan achterwege worden gelaten
als:
de vereiste spoed zich daartegen verzet
de belanghebbende al eerder in de gelegenheid is gesteld
zijn zienswijze naar voren te brengen en er zich sindsdien
geen nieuwe feiten of omstandigheden hebben voorgedaan;
het college van burgemeester en wethouders het horen niet
nodig acht voor het vaststellen van de ernst van de
gedraging of de mate van verwijtbaarheid, of
de belanghebbende heeft aangegeven hiervan geen gebruik te
willen maken.
4.Afzien van het opleggen van een maatregel1.Het college van burgemeester en wethouders ziet af van het opleggen
van een maatregel als:
elke vorm van verwijtbaarheid ontbreekt; of
de gedraging meer dan één jaar, voor constatering van die
gedraging door het college van burgemeester en wethouders,
plaatsvond.
2.Het college van burgemeester en wethouders kan afzien van het
opleggen van een maatregel als het daarvoor dringende redenen
aanwezig acht.3.Wanneer het college van burgemeester en wethouders afziet van het
opleggen van een maatregel op grond van dringende redenen, krijgt de
belanghebbende daarover een brief.5.WaarschuwingBij een eerste maatregelwaardige gedraging, zoals bedoeld in artikel 8 a
en 9a van deze verordening, kan het college van burgemeester en
wethouders besluiten een waarschuwing te geven. Deze waarschuwing telt
mee bij de vaststelling van recidive (herhaling).6.Ingangsdatum en tijdvak van een maatregel1.Een maatregel wordt in beginsel toegepast op de uitkering of
bijzondere bijstand die is verleend met toepassing van artikel 12
van de Participatiewet over de kalendermaand, volgend op de maand
waarin het besluit tot het opleggen van een maatregel aan een
belanghebbende is bekend gemaakt. Daarbij wordt uitgegaan van de op
dat tijdstip voor die belanghebbende geldende bijstandsnorm. 2.Als een maatregel niet of niet helemaal uitgevoerd kan worden als
gevolg van de beëindiging of intrekking van de uitkering, wordt de
maatregel of dat deel van de maatregel dat nog niet is uitgevoerd,
alsnog toegepast, als belanghebbende binnen de termijn, bedoeld in
artikel 4 lid 1 onder b, opnieuw een uitkering ontvangt.3.De herziening kan niet worden toegepast over een ander tijdvak dan
waarop de verwijtbare gedraging betrekking heeft.7.Berekeningsgrondslag1.Een maatregel wordt berekend over de bijstandsnorm.2.In afwijking van lid 1 kan een maatregel worden toegepast op de
bijzondere bijstand als:
aan belanghebbende bijzondere bijstand wordt verleend met
toepassing van artikel 12 van de Wet, of
de verwijtbare gedraging van belanghebbende in relatie met
zijn recht op bijzondere bijstand daar aanleiding toe
geeft.
3.Bij toepassing van lid 2 onder sub a, moet in de hoofdstukken 2, 3
en 4 ‘bijstandsnorm’ als ‘bijstandsnorm inclusief de op grond van
artikel 12 van de Wet verleende bijzondere bijstand’ worden
gelezen.4.Bij toepassing van lid 2 onder sub b, moet in de hoofdstukken 2, 3
en 4 ‘bijstandsnorm’ als ‘de verleende bijzondere bijstand’ worden
gelezen.2.NIET NAKOMEN VAN DE NIET GEÜNIFORMEERDE VERPLICHTINGEN MET BETREKKING
TOT DE ARBEIDSINSCHAKELING8.Gedragingen ParticipatiewetGedragingen van een belanghebbende waardoor een verplichting op grond
van de artikelen 9, 9a en 55 van de Participatiewet niet of onvoldoende
wordt nagekomen, worden onderscheiden in de volgende categorieën:
eerste categorie: het zich niet tijdig laten registreren als
werkzoekende bij het Uitvoeringsinstituut
Werknemersverzekeringen of het niet tijdig laten verlengen van
de registratie;
tweede categorie:
het niet of onvoldoende meewerken aan het opstellen,
uitvoeren en evalueren van een plan van aanpak als
bedoeld in artikel 44a van de Participatiewet
het onvoldoende nakomen van verplichtingen als bedoeld
in de artikel 9 lid 1 of 55 van de Participatiewet, voor
zover het gaat om een belanghebbende jonger dan 27 jaar,
gedurende vier weken na een melding als bedoeld in
artikel 43 lid 4 en 5 van de Participatiewet, voor zover
deze verplichtingen niet worden genoemd in artikel 18
lid 4 van de Wet
het niet of onvoldoende verrichten van een door het
college van burgemeester en wethouders opgedragen
tegenprestatie naar vermogen als bedoeld in artikel 9
lid 1 onder c van de Participatiewet
derde categorie:het niet naar vermogen proberen algemeen geaccepteerde arbeid te
verkrijgen in de gemeente van inwoning, voor zover dit niet voortvloeit
uit een gedraging als bedoeld in artikel 18 lid 4 van de
Participatiewet.
8a.Niet meewerken aan taaltoetsAls een belanghebbende niet meewerkt aan het afleggen van de taaltoets
als bedoeld in artikel 18b tweede lid van de Participatiewet, wordt een
maatregel opgelegd van:
20 procent van de bijstandsnorm gedurende 1 maand;
40 procent van de bijstandsnorm gedurende 1 maand als
belanghebbende zich binnen 12 maanden na bekendmaking van een
besluit waarmee een maatregel is toegepast vanwege het niet
meewerken aan het afleggen van een taaltoets opnieuw schuldig
maakt aan dezelfde verwijtbare gedraging;
100 procent van de bijstandsnorm gedurende 1 maand als
belanghebbende zich binnen 12 maanden na bekendmaking van een
besluit in de zin van artikel 8a, onderdeel b, van deze
verordening, opnieuw schuldig maakt aan dezelfde verwijtbare
gedraging.
9.Gedragingen IOAW en IOAZGedragingen van een belanghebbende, waardoor een verplichting op grond
van de artikelen 37 en 38 van de Wet inkomensvoorziening oudere en
gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers of de artikelen 37
en 38 van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, niet of onvoldoende wordt
nagekomen, worden onderscheiden in de volgende categorieën:
eerste categorie: het zich niet tijdig laten registreren als
werkzoekende bij het Uitvoeringsinstituut
Werknemersverzekeringen of het niet tijdig laten verlengen van
de registratie;
tweede categorie:
het niet of in onvoldoende mate meewerken aan een
onderzoek naar de mogelijkheden tot
arbeidsinschakeling;
het niet of in onvoldoende mate gebruik maken van een
door het college van burgemeester en wethouders
aangeboden voorziening als bedoeld in de artikelen 36
lid 1 en 37 lid 1 onder e van de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze
werknemers of de artikelen 36 lid 1 en 37 lid 1 onder e
van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, voor zover dit
niet heeft geleid tot het geen doorgang vinden of tot
voortijdige beëindiging van die voorziening;
het uit houding of gedrag ondubbelzinnig laten blijken
de verplichting als bedoeld in artikel 37 lid 1 onder e
van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers of artikel 37 lid
1 onder e van de Wet inkomensvoorziening oudere en
gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen
niet te willen nakomen, wat heeft geleid tot het
intrekken van de ontheffing van de arbeidsplicht voor
een alleenstaande ouder als bedoeld in artikel 38 lid 1
van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers of artikel 38 lid
1 van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen
het niet of onvoldoende verrichten van een door het
college van burgemeester en wethouders opgedragen
tegenprestatie naar vermogen als bedoeld in artikel 37
lid 1 onder f van de Wet inkomensvoorziening oudere en
gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers of
artikel 37 lid 1 onder f van de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen
zelfstandigen;
derde categorie:
het niet naar vermogen proberen algemeen geaccepteerde
arbeid te verkrijgen;
het niet aanvaarden van algemeen geaccepteerde
arbeid;
het door eigen toedoen niet behouden van algemeen
geaccepteerde arbeid, als bedoeld in artikel 20, eerste
lid, onder a of b, van de Wet inkomensvoorziening oudere
en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers
of artikel 20, tweede lid, onder a of b , van de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijke
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen;
het niet of onvoldoende gebruik maken van een door het
college van burgemeester en wethouders aangeboden
voorziening gericht op arbeidsinschakeling, als bedoeld
in de artikel 36 lid 1 en 37 lid 1 onder e van de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers en de artikelen
36 lid 1 en 37 lid 1 van de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen
zelfstandigen, voor zover dit heeft geleid tot het niet
doorgaan of tot voortijdige beëindiging van die
voorziening.
10.De hoogte en duur van de maatregelDe maatregel, bij gedragingen als bedoeld in de artikelen 8 en 9 van
deze verordening, wordt vastgesteld op:
10 procent van de bijstandsnorm gedurende een maand, bij
gedragingen van de eerste categorie;
50 procent van de bijstandsnorm gedurende een maand, bij
gedragingen van de tweede categorie;
100 procent van de bijstandsnorm gedurende een maand, bij
gedragingen van de derde categorie.
3.NIET NAKOMEN VAN DE GEÜNIFORMEERDE VERPLICHTINGEN MET BETREKKING TOT DE ARBEIDSINSCHAKELING11.Duur maatregel bij schending geüniformeerde
arbeidsverplichtingAls een belanghebbende een verplichting als bedoeld in artikel 18 lid 4
van de Wet niet of onvoldoende nakomt, bedraagt de maatregel 100 procent
van de bijstandsnorm gedurende:
een maand, bij gedragingen als bedoeld in artikel 18 vierde lid,
onderdeel b, f, en g, van de Participatiewet;
twee maanden, bij gedragingen als bedoeld in artikel 18, vierde
lid, onderdeel a, c, d, e, en h, van de Participatiewet.
12.Verrekening verlaging1.Het bedrag van de verlaging, bedoeld in artikel 11, wordt
toegepast over de maand van oplegging van de maatregel en de
volgende twee maanden als bijzondere omstandigheden dit
rechtvaardigen.2.Bij een verlaging als bedoeld in artikel 11, onderdeel a, kan de
verlaging worden toegepast over twee maanden waarbij zowel aan de
maand van oplegging als aan de daaropvolgende maand de helft van de
verlaging wordt toebedeeld.3.Bij een verlaging als bedoeld in artikel 11, onderdeel b, kan de
verlaging worden toegepast over drie maanden, waarbij zowel aan de
maand van oplegging als aan de twee daaropvolgende maanden, een
derde van de verlaging wordt toebedeeld.4.OVERIGE GEDRAGINGEN DIE LEIDEN TOT EEN MAATREGEL13.Tekortschietend besef van verantwoordelijkheid1.Een maatregel wegens tekortschietend besef van verantwoordelijkheid
voor de voorziening in het bestaan als bedoeld in artikel 18 lid 2
van de Wet wordt afgestemd op het benadelingsbedrag.2.Onder tekortschietend besef wordt in ieder geval verstaan:1.het op een onverantwoorde wijze besteden van vermogen of
vermogensbestanddelen voor zover de noodzaak tot bijstandsverlening
redelijkerwijs was te voorzien;2.het verwijtbaar geen beroep (kunnen) doen op een voorliggende
voorziening, door deze niet te gelde te maken dan wel weigeren er
een beroep op te doen, daaronder tevens begrepen het doen van een
beroep op bijstand omdat een voorliggende voorziening volledig
verrekend wordt met een bestuurlijke boete en betrokkene om die
reden niet kan voorzien in de kosten van het bestaan.3.De maatregel wordt vastgesteld op:
10 procent van de bijstandsnorm gedurende een maand, bij een
benadelingsbedrag tot € 500;
20 procent van de bijstandsnorm gedurende twee maanden, bij
een benadelingsbedrag vanaf € 500 tot € 2.000;
40 procent van de bijstandsnorm gedurende twee maanden, bij
een benadelingsbedrag vanaf € 2000 tot € 4.000;
100 procent van de bijstandsnorm gedurende drie maanden, bij
een benadelingsbedrag vanaf 4000 tot € 10.000;
als het benadelingsbedrag meer dan € 10.000 bedraagt, wordt
een individueel besluit genomen.
14.Misdragingen tegenover personen, instanties1.Als een belanghebbende zich misdraagt tegenover personen en
instanties die zijn belast met de uitvoering van de Participatiewet
als bedoeld in artikel 9, zesde lid, van die wet, tegenover personen
en instanties die zijn belast met de uitvoering van de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
werkloze werknemers als bedoeld in artikel 37, eerste lid, onder g,
van die wet of tegenover personen en instanties die zijn belast met
de uitvoering van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, als bedoeld in artikel 37,
eerste lid, onder g, van die wet, wordt een verlaging opgelegd van
50 procent van de bijstandsnorm gedurende een maand.2.Van een misdraging in de zin artikel 9 lid 6 van de Participatiewet,
of als bedoeld in artikel 37, eerste lid, onder g van de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
werkloze werknemers, of Wet inkomensvoorziening oudere en
gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, kan alleen
sprake zijn als de verwijtbaarheid is vastgesteld en dit gedrag in
het normale maatschappelijk verkeer onbetamelijk wordt geacht te
zijn. Van het opleggen van de maatregel kan, als alleen sprake is van
verbaal geweld, worden afgezien en worden volstaan met het geven van
een schriftelijke waarschuwing, tenzij het verbale geweld
plaatsvindt binnen een periode van 12 maanden, te rekenen vanaf de
datum waarop eerder aan de belanghebbende een schriftelijke
waarschuwing in verband met ernstige misdragingen is gegeven.15.Niet nakomen van overige verplichtingenAls een belanghebbende een door het college van burgemeester en
wethouders opgelegde verplichting als bedoeld in artikel 55 van de
Participatiewet niet of onvoldoende nakomt, wordt een maatregel
opgelegd. De maatregel wordt vastgesteld op:
10 procent van de bijstandsnorm gedurende een maand, bij het
niet of onvoldoende nakomen van verplichtingen die strekken tot
arbeidsinschakeling;
20 procent van de bijstandsnorm gedurende een maand, bij het
niet of onvoldoende nakomen van verplichtingen die verband
houden met de aard en het doel van een bepaalde vorm van
bijstand;
40 procent van de bijstandsnorm gedurende een maand, bij het
niet of onvoldoende nakomen van verplichtingen die strekken tot
vermindering van de bijstandsbehoeftigheid;
100 procent van de bijstandsnorm gedurende een maand, bij het
niet of onvoldoende nakomen van verplichtingen die strekken tot
beëindiging van de bijstandsbehoeftigheid.
5.SAMENLOOP EN RECIDIVE16.Samenloop van gedragingen1.Als er sprake is van één gedraging die schending oplevert van
meerdere in deze verordening of in artikel 18 lid 4 van de Wet
genoemde verplichtingen, wordt één maatregel opgelegd. Voor het
bepalen van de hoogte en duur van de maatregel wordt uitgegaan van
de gedraging waarop de hoogste maatregel is gesteld.2.Als er sprake is van meerdere gedragingen die schending opleveren
van één of meerdere in deze verordening of in artikel 18 lid 4 van
de Participatiewet genoemde verplichtingen, wordt voor iedere
gedraging afzonderlijk een maatregel opgelegd. Deze maatregelen
worden gelijktijdig opgelegd, tenzij dit gelet op de ernst van de
gedraging, de mate van verwijtbaarheid en de omstandigheden van de
belanghebbende, niet verantwoord is.3.Als er sprake is van één gedraging die schending oplevert van zowel
een in deze verordening of artikel 18 lid 4 van de Participatiewet
genoemde verplichting als een in artikel 17 lid 1 van de
Participatiewet genoemde verplichting, wordt geen maatregel
opgelegd, voor zover voor die schending een bestuurlijke boete wordt
opgelegd.4.Als er sprake is van meerdere gedragingen die schending opleveren
van zowel een in deze verordening of artikel 18 lid 4 van de
Participatiewet genoemde verplichting, waarvoor een bestuurlijke
boete kan worden opgelegd, wordt voor iedere gedraging een
afzonderlijke maatregel opgelegd, tenzij dit gelet op de ernst van
de gedraging, de mate van verwijtbaarheid en de omstandigheden van
de belanghebbende, niet verantwoord is.17.Recidive1.Als een belanghebbende zich binnen twaalf maanden na bekendmaking
van een besluit waarmee een maatregel is opgelegd vanwege een
gedraging als bedoeld in de artikelen 8 onder b of c, 9 onder b of
c, 13 lid 1 of 15, opnieuw schuldig maakt aan eenzelfde verwijtbare
gedraging, wordt telkens de duur van de oorspronkelijke maatregel
verdubbeld.2.Als een belanghebbende zich binnen twaalf maanden na bekendmaking
van een besluit waarmee een maatregel is opgelegd vanwege een
gedraging als bedoeld in de artikelen 8, onder a, 9, onder a, of 14
opnieuw schuldig maakt aan eenzelfde verwijtbare gedraging, wordt
telkens de hoogte van de oorspronkelijke maatregel verdubbeld.3.Als een belanghebbende zich binnen twaalf maanden na bekendmaking
van een besluit waarmee een maatregel is opgelegd vanwege een
gedraging als bedoeld in artikel 18 lid 4 van de Participatiewet,
opnieuw schuldig maakt aan een verwijtbare gedraging als bedoeld in
artikel 18 lid 4 van de Participatiewet, bedraagt de maatregel
honderd procent van de bijstandsnorm, gedurende 2 maanden.6.BLIJVENDE OF TIJDELIJKE WEIGERING IOAW / IOAZ18.Samenloop bij weigering uitkering IOAW/IOAZAls het college van burgemeester en wethouders de uitkering op grond van
artikel 20 lid 1 Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers of artikel 20 lid 2 Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen
zelfstandigen, blijvend of tijdelijk weigert en de gedraging die tot
deze weigering heeft geleid tevens op grond van deze verordening tot een
maatregel zou kunnen leiden, blijft een maatregel voor die gedraging
achterwege.19.Blijvend en tijdelijk weigeren IOAW- of IOAZ-uitkering
Het college van burgemeester en wethouders kan de uitkering
tijdelijk weigeren naar de mate waarin de belanghebbende
inkomen, als bedoeld in of op grond van artikel 8 van de ioaw of
de ioaz zou hebben kunnen verwerven, als:
aan de beëindiging van zijn dienstbetrekking een
dringende reden ten grondslag ligt in de zin van artikel
678 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek en een persoon
ter zake een verwijt kan worden gemaakt, of;
de dienstbetrekking is beëindigd door of op verzoek van
een persoon zonder dat aan de voortzetting ervan
zodanige bezwaren waren verbonden, dat deze voorzetting
redelijkerwijs niet van hem zou kunnen worden
gevergd.
Het college van burgemeester en wethouders kan de uitkering
blijvend weigeren naar de mate waarin de belanghebbende inkomen,
als bedoeld in of op grond van artikel 8 van de ioaw of van de
ioaz zou hebben kunnen verwerven, als een persoon:
nalaat algemeen geaccepteerde arbeid te aanvaarden,
of
door eigen toedoen geen algemeen geaccepteerde arbeid krijgt.
7.SLOTBEPALINGEN19.Afwijkingsbevoegdheid college van burgemeester en
wethouders1.Het college van burgemeester en wethouders kan ten gunste van
belanghebbenden afwijken van de bepalingen van deze verordening, als
toepassing van de verordening tot onbillijkheden leidt.2.Het college van burgemeester en wethouders kan ten behoeve van de
uitvoering van deze verordening nadere beleidsregels
vaststellen.20.De inwerkingtreding en citeertitel
Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2017.
Deze verordening wordt aangehaald als
"AfstemmingsverordeningParticipatiewet,
Ioaw en
IoazWerkplein
Fivelingo".
Vastgesteld in de openbare vergaderingvan de raad van de gemeente Loppersumgehouden op 19 december 2016, nr. 12.De raad voornoemd,A.Rodenboog, voorzitter.R.S. Bosma, griffier.Artikelsgewijze toelichting1.Algemene bepalingen1.BegripsomschrijvingLid 1.Begrippen die al zijn omschreven in de Participatiewet, de IOAW, de
IOAZ, de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) of de Gemeentewet
worden niet afzonderlijk gedefinieerd in deze verordening. De begrippen
die in de verordening worden gebruikt zullen een gelijkluidende
betekenis hebben. Lid 2.Bijstandsnorm: Onder de ‘bijstandsnorm’ wordt in deze verordening
verstaan, de in de situatie van belanghebbende geldende bijstandsnorm.
Dit is de toepasselijke norm, vermeerderd met toeslagen en verminderd
met verlagingen, alles inclusief vakantietoeslag, Voor zover sprake is
van een uitkering op grond van de IOAW of de IOAZ wordt onder
bijstandsnorm verstaan, de toepasselijke grondslag zoals bedoeld in
artikel 5 IOAW en artikel 5 IOAZ. Benadelingsbedrag: Het benadelingsbedrag is de netto-uitkering waarop
eerder, langer of tot een hoger bedrag een beroep wordt of is gedaan als
gevolg van tekortschietend besef van verantwoordelijkheid voor de
voorziening in het bestaan. Voor het bepalen van het benadelingsbedrag
wordt uitgegaan van het nettobedrag van de uitkering, zoals ook het
geval is bij het benadelingsbedrag in het kader van de bestuurlijke
boete.Belanghebbende: Dit begrip wordt in artikel 1:2 Awb omschreven als
‘degene wiens belang rechtstreeks bij een besluit is betrokken’. 2.Het besluit tot opleggen van een maatregelLid 2.Het verlagen van een uitkering op grond van deze verordening vindt
plaats door middel van een besluit. Tegen dit besluit kan een
belanghebbende bezwaar en beroep indienen op grond van artikel 8:1 jo.
7:1 Awb. De eisen die in dit artikel vermeld staan, vloeien rechtstreeks
voort uit de Awb. Het motiveringsvereiste speelt hierbij een belangrijke
rol, waardoor een besluit kenbaar dient te zijn en van een deugdelijke
motivering moet zijn voorzien. Lid 3.De mogelijkheid bestaat om een maatregel op te leggen over een langere
periode. Bij toepassing van deze mogelijkheid, aansluitend op eerdere
maatregel, dient een dergelijke maatregel ten hoogste na drie maanden
heroverwogen worden. 3.Horen van belanghebbendeAfdeling 4.1.2. van de Awb stelt in een aantal gevallen het horen van de
belanghebbende verplicht bij de voorbereiding van beschikkingen. Deze
hoorplicht geldt echter niet bij de voorbereiding van beschikkingen die
betrekking hebben op een financiële aanspraak op grond van artikel 4:12
Awb. Hierdoor is het college van burgemeester en wethouders niet
verplicht om in het kader van het onderzoek te horen, voordat een
maatregel ten opzichte van de belanghebbende opgelegd wordt. In dit artikel wordt het horen van de belanghebbende voordat een
maatregel wordt opgelegd in beginsel voorgeschreven nu dit de
zorgvuldigheid van het besluit ten goede zal komen.Het tweede lid bevat een aantal uitzonderingen op deze hoorplicht. De
onderdelen a en b staan ook genoemd in artikel 4:11 Awb. 4.Afzien van het opleggen van een maatregelAfzien van verlagenHet afzien van het opleggen van een maatregel “indien elke vorm van
verwijtbaarheid ontbreekt", is overgenomen uit artikel 18 lid 9
Participatiewet jo. artikel 20 lid 3 IOAW jo. artikel 20 lid 3 IOAZ.
Hiervan is uitsluitend sprake bij evidente afwezigheid van de
verwijtbaarheid. Het is aan het college van burgemeester en wethouders
te beoordelen of elke vorm van verwijtbaarheid ontbreekt aan het
betreffende gedrag. Is vanwege de afwezigheid van elke vorm van
verwijtbaarheid afgezien van een maatregel, dan is het niet mogelijk om
bij toepassing van herhaling deze gedraging mee te tellen (zie artikel
17 Afstemmingsverordening). Is vanwege de afstemming op grond van
artikel 18 lid 1 Participatiewet van een maatregel afgezien, dan is
daarin geen reden gelegen om de betreffende gedraging buiten beschouwing
te laten in geval van herhaling.Een andere reden om af te zien van het opleggen van een maatregel is dat
de gedraging te lang geleden heeft plaatsgevonden (verjaring). Omwille
van de effectiviteit (‘lik op stuk’) is het nodig dat een maatregel
spoedig nadat de gedraging heeft plaatsgehad, wordt opgelegd. Om deze reden wordt in lid 1, onder b geregeld dat het college van
burgemeester en wethouders geen maatregelen oplegt voor gedragingen die
langer dan één jaar geleden hebben plaatsgevonden. Dit heeft tevens als
voordeel dat een uitkeringsgerechtigde niet te lang in onzekerheid wordt
gehouden over de vraag of het college van burgemeester en wethouders
overgaat tot het opleggen van een maatregel.Afzien van verlagen in verband met dringende
redenenIn het tweede lid is geregeld dat kan worden afgezien van het opleggen
van een maatregel als daarvoor dringende redenen aanwezig zijn. De
verordening stelt een algemene verplichting tot het opleggen van een
maatregel voorop. Uitzonderingen moeten echter mogelijk zijn, als voor
de belanghebbende onaanvaardbare consequenties zouden optreden. Uit het
woord "dringend" blijkt dat er wel iets heel bijzonders en
uitzonderlijks aan de hand moet zijn, wil een afwijking van het algemene
principe gerechtvaardigd zijn. Wat dringende redenen zijn, is
afhankelijk van de concrete situatie en kan dus niet op voorhand worden
vastgelegd. Afzien verlagen ook mogelijk bij geüniformeerde
arbeidsverplichtingen De wet schrijft bij overtreding van
een geüniformeerde arbeidsverplichting, een afstemming voor van 100
procent van de bijstand, gedurende één tot drie maanden. Op grond van
artikel 18 lid 10 Participatiewet moet het college van burgemeester en
wethouders een op te leggen maatregel of een opgelegde maatregel
afstemmen op de omstandigheden van een belanghebbende en diens
mogelijkheden om middelen te verwerven. Op grond van bijzondere
omstandigheden kan het college van burgemeester en wethouders besluiten
de maatregel op een lager niveau, voor een kortere duur of op nul vast
te stellen. Schriftelijke mededeling in verband met recidiveHet doen van een schriftelijke mededeling in een beschikking dat het
college van burgemeester en wethouders afziet van het opleggen van een
maatregel wegens dringende redenen is van belang in verband met
eventuele herhaling(artikel 4 lid 3 Afstemmingsverordening). Het
opleggen van een maatregel bij herhaling, is geregeld in artikel 17
Afstemmingsverordening.5.WaarschuwingAls bij een eerste maatregelwaardige gedraging wordt besloten slechts
een waarschuwing te geven, telt deze wel mee voor de mate van
sanctioneren bij herhaling.6.Ingangsdatum en tijdvak van een maatregelHet opleggen van een maatregel vindt plaats door het verlagen van de
uitkering. Een maatregel van de uitkering kan in beginsel op drie
manieren plaatsvinden.
Door middel van een verlaging van het uitkeringsbedrag in de
eerstvolgende maande(n)
Met terugwerkende kracht, door middel van herziening van de
uitkering, of
Naar de toekomst toe, door verlaging uit te voeren op de nieuwe
uitkering.
Het verlagen van de uitkering die in de nabije toekomst wordt verstrekt,
is de gemakkelijkste methode van het opleggen van een maatregel. Hierbij
is geen herziening van de uitkering evenals een terugvordering van het
te veel betaalde bedrag, noodzakelijk. In de praktijk houdt dit normaal
gesproken in dat een maatregel wordt opgelegd met ingang van de eerste
dag van de kalendermaand, die volgt op de kalendermaand waarin het
besluit bekend is gemaakt. Voor de berekening van de hoogte van de
maatregel, moet worden uitgegaan van de voor die maand geldende
bijstandsnorm.7.BerekeningsgrondslagBijstandsnormIn het eerste lid is het uitgangspunt vastgelegd dat een maatregel wordt
berekend over de bijstandsnorm. Onder bijstandsnorm wordt verstaan, de
wettelijke norm, inclusief gemeentelijke toeslag of maatregel en
inclusief vakantietoeslag. Bij een uitkering op grond van de Ioaw of de
Ioaz wordt gekeken naar de grondslag als bedoeld in artikel 5 van de
Ioaw respectievelijk van de Ioaz. Bijzondere bijstandIn het tweede lid is bepaald dat een maatregel ook kan worden toegepast
op de bijzondere bijstand als aan een belanghebbende bijzondere bijstand
wordt verleend met toepassing van artikel12 Participatiewet. Personen
tussen de 18 en 21 jaar ontvangen een lage jongerennorm, die indien
noodzakelijk wordt aangevuld door middel van aanvullende bijzondere
bijstand in de kosten van levensonderhoud. Als een maatregel uitsluitend
op de lage jongerennorm wordt opgelegd, zou dit leiden tot
rechtsongelijkheid ten opzichte van de 21-jarigen. Daarom is in lid 3
onder a geregeld dat de berekeningsgrondslag in dat geval bestaat uit de
bijstandsnorm, inclusief de verleende bijzondere bijstand op grond van
artikel 12 Participatiewet.Op grond van lid 2 onder b, is het mogelijk dat het college van
burgemeester en wethouders in incidentele gevallen een maatregel oplegt
over de bijzondere bijstand. Er moet dan wel een verband bestaan tussen
de gedraging van een belanghebbende en zijn recht op bijzondere
bijstand. Een maatregel kan uitsluitend worden opgelegd als
daadwerkelijk bijzondere bijstand is verstrekt. De Afstemmingsverordening biedt geen ruimte om een maatregel toe te
passen op een individuele inkomenstoeslag.2.Niet nakomen van de niet geüniformeerde verplichtingen met betrekking
tot de arbeidsinschakeling8.Gedragingen ParticipatiewetDe artikelen 8 en 10 moeten in onderlinge samenhang worden gelezen. In artikel 8 Afstemmingsverordening worden schendingen van
verplichtingen uit de Participatiewet geformuleerd. De verwijtbare
gedragingen die zijn genoemd in artikel 8 Afstemmingsverordening, zijn
ondergebracht in categorieën. Aan die categorieën wordt in artikel 10
Afstemmingsverordening een gewicht toegekend in de vorm van een
verlagingspercentage. De categorieën zijn gerangschikt naar toenemende
zwaarte. Een gedraging wordt ernstiger geacht naarmate de gedraging meer
concrete gevolgen heeft voor het niet verkrijgen of behouden van
betaalde arbeid.Niet of onvoldoende nakomen van verplichtingenDe verwijtbare gedragingen omvatten zowel het niet als het onvoldoende
nakomen van diverse verplichtingen. Artikel 18 lid 2 WWB zoals dat luidde vóór 1 januari 2015, bepaalt dat
het college van burgemeester en wethouders moest afstemmen als een
belanghebbende de verplichtingen "niet of onvoldoende nakomt". Met het
huidige artikel 18 lid 2 Participatiewet wordt dit gewijzigd in "het
niet nakomen van de verplichtingen". Het woord "onvoldoende" valt
hiermee weg. Gemeend wordt dat de wetgever hiermee echter geen
inhoudelijke wijziging heeft beoogd en dat dit moet worden gelezen als
het niet of onvoldoende nakomen van verplichtingen. Om onduidelijkheid
hierover te voorkomen is daarom in artikel 8 neergelegd dat sprake is
van een verwijtbare gedraging bij het niet of onvoldoende nakomen van de
verplichtingen. Het niet naar vermogen proberen algemeen geaccepteerde arbeid
te verkrijgen (onderdeel c)Deze verwijtbare gedraging is niet aan de orde voor zover het gaat om
het niet naar vermogen proberen te verkrijgen van algemeen geaccepteerde
arbeid, als dit het gevolg is van een gedraging zoals bedoeld in artikel
18 lid 4 Participatiewet. In artikel 18 lid 4Participatiewet staan de
geüniformeerde arbeidsverplichtingen. Voor schending van een
geüniformeerde arbeidsverplichting geldt een apart afstemmingsregime:
maatregel van de bijstand met 100 procent gedurende een in de
afstemmingsverordening vastgelegde duur van tenminste een maand en ten
hoogste drie maanden (artikel 18 lid 5 Participatiewet), zie artikel 11
Afstemmingsverordening. Er is dus geen sprake van een verwijtbare gedraging zoals bedoeld in
artikel 8 lid 3 Afstemmingsverordening, als het niet naar vermogen
proberen te verkrijgen van algemeen geaccepteerde arbeid voortvloeit uit
een gedraging zoals bedoeld in artikel 18 lid 4 Participatiewet zoals:
het niet verkrijgen of niet behouden van kennis en vaardigheden
die noodzakelijk zijn voor het verkrijgen van algemeen
geaccepteerde arbeid, en
het belemmeren van het verkrijgen van algemeen geaccepteerde
arbeid door kleding, gebrek aan persoonlijke verzorging en
gedrag.
Inspanningen in eerste vier weken na de meldingDe plicht tot arbeidsinschakeling geldt vanaf datum melding (zie artikel
9 lid 1 Participatiewet). Specifiek voor personen jonger dan 27 jaar,
geldt dat zij worden beoordeeld op hun inspanningen in de eerste vier
weken na de melding (artikel 43 lid jo. lid 5 Participatiewet). Is geen
enkele inspanning verricht, dan bestaat op grond van artikel 13 lid 2
onder d Participatiewet, geen recht op bijstand. Zijn er wel
inspanningen verricht, maar naar het oordeel van het college van
burgemeester en wethouders onvoldoende, dan verlaagt het college van
burgemeester en wethouders de uitkering. De maatregel kan in principe al
worden toegepast op basis van de grondslagen zoals genoemd in artikel 7
Afstemmingsverordening. Een aparte grondslag is strikt genomen niet
noodzakelijk. Het zou wellicht zelfs tot verwarring kunnen leiden als
het bijvoorbeeld gaat om een belanghebbende die in de vijfde of zesde
week na de melding de fout in gaat. Desalniettemin is het niet of
onvoldoende verrichten van inspanningen vanwege de herkenbaarheid toch
als aparte gedraging genoemd opgenomen in de afstemmingsverordening (zie
artikel 8 lid 2 onder b Afstemmingsverordening).8a.Niet meewerken aan taaltoetsHet kan voorkomen dat een belanghebbende een taaltoets moet afleggen,
maar dat hij niet wilt meewerken. In sommige gevallen kan er een
redelijke verklaring voor zijn. Hierbij kan worden gedacht aan ziekte of
overmacht. Het is ook aannemelijk dat een belanghebbende zich verzet
tegen het afleggen van de taaltoets. Artikel 18b, van de Participatiewet
voorziet niet in deze gevallen. In het geval dat een belanghebbende
weigert medewerking te verlenen aan de taaltoets(bijvoorbeeld door het
niet verschijnen, dan kiest het College van burgemeester en wethouders
ervoor om dit te zien als een schending van de
medewerkingsverplichting.Hoogte verlagingHet percentage van de verlaging en het aantal maanden waarover de
verlaging wordt opgelegd is ter bepaling aan het College van
burgemeester en wethouders.Bij het invullen van artikel 8a is gekozen voor een verlagingsystematiek
die aansluit bij het verlagingsregime op grond van artikel 18b, van de
Participatiewet. Als voor het (stelselmatig) niet meewerken aan de
taaltoets een gunstiger afstemmingsregime wordt gehanteerd dan voor het
niet voldoen aan de taaleis en de daaraan verbonden
inspanningsverplichting, kan dit onbedoeld een stimulans vormen om het
objectief vaststellen van de taalvaardigheid en daarmee de toepassing
van de taaleis te frustreren. Artikel 17 van deze verordening is niet
van toepassing.9.Gedragingen IOAW en IOAZDe artikelen 9 en 10 moeten in onderlinge samenhang worden gelezen. In
artikel 9 Afstemmingsverordening worden schendingen van verplichtingen
uit de IOAW en IOAZ geformuleerd. De verwijtbare gedragingen die zijn
genoemd in artikel 9 Afstemmingsverordening zijn ondergebracht in
categorieën. Aan die categorieën wordt in artikel 10
Afstemmingsverordening een gewicht toegekend in de vorm van een
verlagingspercentage. De categorieën zijn gerangschikt naar toenemende
zwaarte. Een gedraging wordt ernstiger geacht naarmate de gedraging meer
concrete gevolgen heeft voor het niet aanvaarden, verkrijgen of behouden
van betaalde arbeid.10.De hoogte en duur van de maatregelZie voor de maatregelwaardige gedragingen, de toelichting bij de
artikelen 8 en 9 Afstemmingsverordening.Deze bepaling bevat de standaardmaatregelen voor de drie categorieën van
gedragingen die verband houden met het geen of onvoldoende medewerking
verlenen aan het verkrijgen of behouden van algemeen geaccepteerde
arbeid. Er is gekozen voor een afstemmingsregime bij gedragingen, zoals bedoeld
in de artikelen 8 en 9, dat afwijkt van de maatregel bij schending van
de geüniformeerde arbeidsverplichtingen, als bedoeld in artikel 18 lid 4
Participatiewet. Dit, ondanks dat enkele van de in de artikelen 8 en 9
genoemde gedragingen verwant zijn aan de geüniformeerde
arbeidsverplichtingen. De percentages van artikel 10
Afstemmingsverordening sluiten aan bij de percentages die de oude
verordening bevatte. 3.Niet nakomen van de geüniformeerde verplichtingen met betrekking tot
de arbeidsinschakeling11.Duur maatregel bij schending geüniformeerde
arbeidsverplichtingDe eerste keer dat het college van burgemeester en wethouders een
verwijtbaar niet naleven van een geüniformeerde arbeidsverplichting
vaststelt, bedraagt de maatregel honderd procent van de bijstandsnorm
gedurende een bij deze verordening vastgestelde periode (artikel 18 lid
5 Participatiewet). Bij het bepalen van de duur moet verder rekening worden gehouden met art
18 lid 6 Participatiewet. Hierin is bepaald dat in geval van recidive,
de periode van de maatregel in ieder geval langer moet zijn dan de op
grond van art 18 lid 5 Participatiewet vastgestelde periode van de
maatregel en ten hoogste 3 maanden.12.Verrekenen verlagingHet college van burgemeester en wethouders heeft de mogelijkheid bij
verlaging van de bijstand wegens schending van een geüniformeerde
arbeidsverplichting, de verlaging te verrekenen. Dit over de maand van
oplegging van de maatregel en ten hoogste over de twee volgende maanden.
Over de eerste maand moet minimaal een derde van het bedrag van de
verlaging worden verrekend (artikel 18, vijfde lid, tweede volzin, van
de Participatiewet). Wanneer de belanghebbende tot inkeer komt, wordt de
verlaging stopgezet en ontvangt de belanghebbende weer de volledige
uitkering (artikel 18, elfde lid, van de Participatiewet). Het gaat hier
om een facultatieve bepaling. Verrekenen bij bijzondere omstandigheden Er is voor
gekozen gebruik te maken van de mogelijkheid tot het verrekenen van het
bedrag van de verlaging bij een eerste schending van een geüniformeerde
arbeidsverplichting (of een herhaalde schending buiten de
recidivetermijn) als bijzondere omstandigheden dit rechtvaardigen.
Hierbij kan worden gedacht aan:
vergroting schuldenproblematiek
(dreigende) huisuitzetting
afsluiting van gas en elektriciteit.
De maand van opleggingIn het eerste, tweede en derde lid wordt gesproken over de "maand van
oplegging". Deze term is overgenomen uit artikel 18, vijfde lid, van de
Participatiewet. Met de "maand van oplegging" wordt in deze verordening
bedoeld: de maand waarin het besluit aan belanghebbende is bekend
gemaakt. Toedeling over twee maanden bij lichte overtredingen
Is sprake van een lichte overtreding van een geüniformeerde
arbeidsverplichting, dan kan worden verrekend over twee maanden. Van een
lichte overtreding is sprake bij schending van een gedraging zoals
bedoeld in artikel 18, vierde lid, onderdelen b, f en g, van de
Participatiewet. Bij een dergelijke overtreding wordt de bijstand
verlaagd met 100 procent gedurende een maand. Aan de maand van oplegging
en aan de daaropvolgende maand wordt de helft van het bedrag van de
verlaging toebedeeld. Dit betekent dat in de maand van oplegging van de
maatregel en de daaropvolgende maand de inhouding in beginsel 50 procent
bedraagt (artikel 12, tweede lid, van deze verordening). Toedeling over drie maanden bij zware overtredingen
Is sprake van een zware overtreding van een geüniformeerde
arbeidsverplichting, dan kan worden verrekend over drie maanden. Van een
zware overtreding is sprake bij schending van een gedraging zoals
bedoeld in artikel 18, vierde lid, onderdeel a, c, d, e en h, van de
Participatiewet. Bij een dergelijke overtreding wordt de bijstand
verlaagd met 100 procent gedurende twee maanden. Aan de maand van
oplegging en aan de twee daaropvolgende maanden wordt een derde van het
bedrag van de verlaging toebedeeld. Dit betekent dat in de maand van
oplegging van de maatregel en de daaropvolgende maanden de inhouding in
beginsel 66,67 procent bedraagt (artikel 12, derde lid, van deze
verordening). Geen verrekening bij niet aanvaarden of behouden algemeen
geaccepteerde arbeidIn het vierde lid is bepaald dat als sprake is van een verlaging op
grond van artikel 18, vierde lid, onderdeel a, van de Participatiewet,
geen verrekening plaatsvindt, zoals bedoeld in artikel 12, eerste lid.
Het betreft het niet aanvaarden of behouden van algemeen geaccepteerde
arbeid. Deze keuze is gebaseerd op de zwaarte van de gedraging.Geen verrekening bij herhaling Is
sprake van een tweede of volgende schending van een geüniformeerde
arbeidsverplichting binnen de herhalingstermijn, dan is verrekenen van
de maatregel niet mogelijk. Artikel 12 bepaalt immers dat verrekenen
uitsluitend mogelijk is bij een gedraging zoals bedoeld in artikel 11
van deze verordening én als sprake is van bijzondere omstandigheden.
Herhaling (recidive) is niet geregeld in artikel 11, maar in artikel 17,
derde lid, van deze verordening en artikel 18, zesde, zevende en achtste
lid, van de Participatiewet. Daarom is verrekenen bij herhaling niet
mogelijk. Verrekening en maatregel wegens schending
inspanningsverplichting Wet taaleisIngeval een maatregel is opgelegd wegens schending van artikel 18b, van
de Participatiewet en tegelijkertijd aan andere maatregel loopt, dan kan
het voorkomen dat beide maatregelen samen meer dan 100% van de
bijstandsnorm bedragen. Als sprake is van een maatregel wegens schending
van een van de geüniformeerde arbeidsverplichtingen, dan kan door
gebruik van artikel 18, vijfde lid, tweede volzin, van de
Participatiewet beide maatregelen worden geeffectueerd. Dit geldt alleen
als sprake is van een maatregel op grond van artikel 18b, negende lid,
of artikel 18b, tiende lid, van de Participatiewet. Artikel 6, tweede
lid, van deze verordening is namelijk niet van toepassing op maatregelen
op grond van artikel 18b, van de Participatiewet.4.Overige gedragingen die leiden tot een maatregel13.Tekortschietend besef van verantwoordelijkheid13.Tekortschietend besef van verantwoordelijkheidAan de Participatiewet ligt het beginsel ten grondslag dat iedereen in
eerste instantie in zijn eigen bestaans(kosten) dient te voorzien. Pas
wanneer dat niet mogelijk is, kan men een beroep doen op bijstand. Leidt
een gedraging ertoe dat belanghebbende eerder, langer of voor een hoger
bedrag is aangewezen op bijstand, dan is veelal sprake van een
tekortschietend besef van verantwoordelijkheid voor de voorziening in
het bestaan. Deze verplichting om voldoende besef van
verantwoordelijkheid te tonen voor de voorziening in het bestaan, geldt
al voordat een bijstandsuitkering wordt aangevraagd. Hiervan is in ieder geval sprake bij de volgende gedragingen (als die er
toe leiden dat belanghebbende eerder, langer of voor een hoger bedrag is
aangewezen op bijstand):
het te snel interen van vermogen
een onverantwoorde besteding van vermogen
geen of te late aanvraag doen voor een voorliggende
voorziening
het door eigen schuld verliezen van het recht op een
uitkering
het door eigen schuld te laat aanvragen van een voorliggende
voorziening.
Het door eigen toedoen niet behouden van algemeen geaccepteerde arbeid,
moet worden aangemerkt als een geüniformeerde arbeidsverplichting (zie
de artikelen 9, eerste lid, onderdeel a, en 18, vierde lid, onderdeel g,
van de Participatiewet). Is sprake van het door eigen toedoen niet
behouden van algemeen geaccepteerde arbeid, dan moet afstemming
plaatsvinden volgens de regels van artikel 18 van de Participatiewet en
de artikelen 11 en 17, derde lid, van deze verordening.Op grond van artikel 13 van deze verordening, kan een maatregel worden
opgelegd wegens het betonen van tekortschietend besef van
verantwoordelijkheid voor de voorziening in het bestaan. De ernst van de
gedraging komt tot uitdrukking in de hoogte van het benadelingsbedrag.
Dat is in dit geval het gedeelte van de uitkering waarop eerder, langer
of tot een hoger bedrag een beroep wordt gedaan.Bijstand in de vorm van een geldleningAls sprake is van tekortschietend besef van verantwoordelijkheid, kan
het college van burgemeester en wethouders tevens besluiten de bijstand
in de vorm van een geldlening te verstrekken. Dit volgt uit artikel 48,
tweede lid, onderdeel b, van de Participatiewet. Als het college van
burgemeester en wethouders besluit beide instrumenten te gebruiken
(leenbijstand én maatregel), moet het wel voldoende acht slaan op het
totale effect hiervan voor de bijstandsgerechtigde.14.Misdragingen tegenover het college van burgemeester en wethouders
en zijn ambtenarenIn artikel 9, lid 6 van de Participatiewet en artikel 37, eerste lid,
onder 9, van de Ioaw/z wordt gesproken over het zich ernstig misdragen.
Alleen (zeer) agressief gedrag kan aanleiding zijn voor het opleggen van
een maatregel. Wij accepteren geen enkele vorm van misdraging tegenover
personeel, instanties, leden van het college van burgemeester en
wethouders en hun ambtenaren bij de uitvoering van de Participatiewet.
Als zodanig kan er een maatregel worden opgelegd. Er kan dus geen
maatregel worden opgelegd als een klant zich agressief heeft gedragen
tegenover een medewerker van een andere organisatie die belast is met de
uitvoering van de Participatiewet (bijvoorbeeld een
re-integratiebedrijf). Het is in dat geval wellicht wel mogelijk om een
maatregel op te leggen wegens het niet of onvoldoende gebruik maken van
een voorziening gericht op arbeidsinschakeling.Wat betreft het vaststellen van de ernst van de gedraging, kunnen de
volgende vormen van agressief gedrag in een oplopende reeks (steeds
ernstiger) worden onderscheiden:
verbaal geweld (schelden)
discriminatie
intimidatie (uitoefenen van psychische druk)
zaakgericht fysiek geweld (vernielingen)
mensgericht fysiek geweld
combinatie van agressievormen.
Bij het vaststellen van de maatregel in de situatie dat een
uitkeringsgerechtigde zich ernstig heeft misdragen, zal gekeken moeten
worden naar de ernst van de gedraging, de mate van verwijtbaarheid en de
persoonlijke omstandigheden van de betrokkene. Voor het bepalen van verwijtbaarheid van de misdraging, zal gekeken
moeten worden naar de omstandigheden waaronder de misdraging plaatsvond. In dit verband is het relevant een onderscheid te maken tussen
instrumenteel geweld en frustratiegeweld. Van instrumenteel geweld is
sprake als iemand het toepassen van geweld bewust gebruikt om een
bepaald doel te bereiken (bijvoorbeeld het verkrijgen van een
uitkering). Agressie die ontstaat door onmacht, ontevredenheid,
onduidelijkheid en dergelijke kan worden aangeduid met
frustratieagressie. Het zal duidelijk zijn dat de mate van
verwijtbaarheid bij instrumenteel geweld in beginsel groter is dan bij
frustratiegeweld. Het opleggen van een maatregel staat los van het doen van aangifte bij
de politie. Het college van burgemeester en wethouders legt een
maatregel op, terwijl de functionaris tegen wie de agressie zich richtte
aangifte kan doen bij de politie. Onder de term ‘zeer ernstige misdragingen’, kunnen diverse vormen van
agressie worden verstaan. Hier moet echter wel sprake zijn van
verwijtbaarheid en van gedrag dat in het normale menselijke verkeer in
alle gevallen als onacceptabel kan worden beschouwd. Van ‘zeer ernstige
misdragingen’ is in elk geval sprake bij elke vorm van ongewenst en
agressief fysiek contact met een persoon of het ondernemen van pogingen
daartoe. Hieronder valt bijvoorbeeld schoppen, slaan of het (dreigen
met) gooien van voorwerpen naar een persoon. Ook het toebrengen van
schade aan een gebouw of inventarisonderdeel, evenals het ondernemen van
pogingen daartoe in enige vorm, wordt als zeer ernstige misdraging
gezien. Handelingen die door hun grote en mogelijk blijvende impact op
de desbetreffende persoon of personen grote invloed hebben zoals het
opzetten van gerichte lastercampagnes, seksuele intimidatie, het tonen
van steek en/of vuurwapens evenals (pogingen tot) opsluiting in een
ruimte, zijn eveneens als zeer ernstige misdraging te beschouwen. Ook
verbaal geweld valt onder de noemer 'zeer ernstige misdraging'.Het gaat dus om alle vormen van zeer ernstige misdragingen tegenover de
met de uitvoering van de Participatiewet belaste personen en instanties
(college van burgemeester en wethouders, SVB en re-integratiebedrijven)
tijdens het verrichten van hun werkzaamheden. Met de zinsnede 'tijdens
het verrichten van de werkzaamheden' wordt aangegeven dat de misdraging
dient plaats te vinden in het kader van de uitvoering van de
Participatiewet. Dat is anders als betrokkenen elkaar buiten werktijd
tegen komen: dan is alleen het strafrecht van toepassing.Met ingang van 1 januari 2015 is de verplichting om zich te onthouden
van zeer ernstige misdragingen een zelfstandige verplichting, die is
opgenomen in artikel 9, zesde lid, van de Participatiewet en artikel 37,
eerste lid, onder g van de Ioaw/z. Deze verplichting staat dus op
zichzelf. Vóór 1 januari 2015 was dit een onzelfstandige verplichting.
Om een belanghebbende te sanctioneren wegens zeer ernstige misdragingen,
moest sprake zijn van een samenhang tussen de zeer ernstige misdragingen
met het niet nakomen van een of meer verplichtingen die voortvloeien uit
de toenmalige Wwb, Ioaw of Ioaz.15.Niet nakomen van overige verplichtingenArtikel 55 Participatiewet geeft het college van burgemeester en
wethouders de bevoegdheid om personen verplichtingen op te leggen die
volledig individueel bepaald zijn, beperkt tot een viertal categorieën,
te weten verplichtingen die:
strekken tot arbeidsinschakeling
verband houden met de aard en het doel van een bepaalde vorm van
bijstand
strekken tot vermindering van de bijstand, en
strekken tot beëindiging van de bijstand.
De hoogte van de maatregel verschilt per categorie. Het kan voorkomen
dat de in de verordening vastgestelde maatregel niet is afgestemd op de
individuele omstandigheden van een belanghebbende, omdat de
verplichtingen die het college van burgemeester en wethouders op grond
van artikel 55 Participatiewet kan opleggen een zeer individueel
karakter hebben. Het college van burgemeester en wethouders moet daarom
altijd rekening houden met de individualiseringsbepaling van artikel 18
lid 1 Participatiewet. Deze bepaling verplicht het college van
burgemeester en wethouders de bijstand af te stemmen op de
omstandigheden, mogelijkheden en middelen van een belanghebbende. In
individuele gevallen biedt artikel 18 lid 1 Participatiewet dus een
afwijkingsgrond voor de in dit artikel vastgestelde maatregel.5.Samenloop en recidive16.Samenloop van gedragingenLid 1 Samenloop bij één gedraging waardoor meerdere
verplichtingen worden geschonden Samenloop bij één
gedraging die schending oplevert van meerdere verplichtingen, zoals
genoemd in de Afstemmingsverordening en artikel 18 lid 4
Participatiewet, wordt in lid 1 geregeld. Bij een dergelijke samenloop
wordt slechts één maatregel opgelegd. Voor het bepalen van de hoogte en
de duur van de maatregel wordt uitgegaan van de gedraging waarop de
hoogste maatregel is gesteld.Lid 2 Meerdaadse samenloop (oud artikel 7
Afstemmingsverordening)Lid 2 regelt samenloop als sprake is van meerdere gedraging die
schending opleveren van één of meerdere verplichtingen, die zijn genoemd
in de Afstemmingsverordening en artikel 18 lid 4 Participatiewet. Dit
wordt 'meerdaadse samenloop' genoemd. In dat geval wordt voor iedere
gedraging een afzonderlijke maatregel opgelegd. Deze maatregelen worden
in principe gelijktijdig opgelegd (in tegenstelling tot het oude artikel
7), tenzij dit onverantwoord is. Hierbij spelen factoren zoals de ernst
van de gedraging, de mate van verwijtbaarheid en de omstandigheden van
een belanghebbende een rol. Daarvoor moet altijd gekeken worden naar de
individuele omstandigheden. De maatregel wordt dan over meerdere maanden
uitgespreid. Lid 3/4 Samenloop met een
bestuurlijke
boeteHet derde en vierde lid regelen in hoeverre een maatregel kan worden
opgelegd als sprake is van een maatregelwaardige gedraging die tevens
een boetewaardige gedragingen is. Als sprake is van één gedraging die zowel schending van een verplichting
in de Afstemmingsverordening als schending van de inlichtingenplicht
oplevert, kan de schending van deze verplichtingen niet gezamenlijk
worden afgedaan. Schending van de inlichtingenplicht (wettelijk) is
immers geregeld in de vorm van een bestuurlijke boete. Het college van
burgemeester en wethouders dient bij dergelijke samenloop in het
individuele geval te beoordelen welke sanctie wordt opgelegd. Bij
eendaadse samenloop ligt het voor de hand één sanctie op te leggen. Het
college van burgemeester en wethouders bepaalt of al dan niet een boete
wordt opgelegd. Is dit het geval, dan wordt geen maatregel meer opgelegd
(lid 3).Bij meerdaadse samenloop, ligt het voor de hand de gedraging te
sanctioneren door het opleggen van een bestuurlijke boete, voor zover
sprake is van een gedraging waarin ook een beboetbare gedraging zit.
Daarnaast kan het college van burgemeester en wethouders in dit geval
nog een of meer maatregelen opleggen, waarbij bij de hoogte van de
afstemming zo nodig rekening kan worden gehouden met de boete en de
eventuele andere maatregelen (lid 4).Als sprake is van één gedraging die zowel schending van een verplichting
uit artikel 18 lid 4 Participatiewet als schending van de
inlichtingenplicht oplevert, is het voorgaande ook van toepassing.17.RecidiveDe eerste verwijtbare gedraging is de eerste gedraging die aanleiding
heeft gegeven tot een maatregel, ook als wegens dringende redenen is
afgezien van het opleggen van een maatregel op grond van artikel 4 lid 2
Afstemmingsverordening en artikel 18 lid 10 Participatiewet. Dit geldt
ook als van afstemming op grond van artikel 18 lid 1 Participatiewet is
afgezien van het opleggen van een maatregel. Als vanwege de afwezigheid
van elke vorm van verwijtbaarheid, is afgezien van een maatregel, dan is
het niet mogelijk om bij toepassing van herhaling deze gedraging mee te
tellen. Voor het bepalen van de aanvang van de termijn van twaalf
maanden, geldt het tijdstip waarop het besluit waarmee de maatregel is
opgelegd, is verzonden.Als binnen twaalf maanden na een eerste verwijtbare gedraging wederom
sprake is van een van de dezelfde verplichting door een verwijtbare
gedraging, komt de grotere mate van verwijtbaarheid tot uitdrukking in
een verdubbeling van de hoogte of duur van de maatregel. Een maatregel
kan nooit hoger zijn dan 100 procent. Daarom is bij gedragingen waar
relatief zware maatregelen voor gelden, gekozen voor een verdubbeling
van de duur van de maatregel in plaats van de hoogte (lid 1). Voor
lichte maatregelen is gekozen voor een verdubbeling van de hoogte van de
maatregel (lid 2). Herhaling op
herhaling bij niet
geüniformeerde arbeidsverplichtingenOok als een belanghebbende voor een derde of volgende keer een niet
geüniformeerde arbeidsverplichting schendt, is de recidivebepaling van
artikel 17 lid 1 of lid 2 Afstemmingsverordening van toepassing,
herkenbaar aan het woord "telkens" in de herhalings(recidive)bepaling
(in tegenstelling tot de oude verordening). Voor toepassing van de
recidivebepaling is vereist dat het opnieuw schenden van dezelfde
verplichting plaatsvindt binnen twaalf maanden na bekendmaking van het
vorige besluit waarmee een maatregel is toegepast. Is sprake van een derde of volgende schending, dan geldt dat ofwel de
hoogte ofwel de duur van de oorspronkelijke maatregel wordt verdubbeld.
Bij lichte gedragingen geldt een verdubbeling van de hoogte van de
maatregel. Bij zware gedragingen geldt een verdubbeling van de duur van
de maatregel.Uitgangspunt is verdubbeling van de hoogte of de duur van de
oorspronkelijke maatregel. Telkens wordt de hoogte of de duur van de
oorspronkelijke maatregel verdubbeld. Er is expliciet niet voor gekozen
de hoogte of de duur van de vorige maatregel te verdubbelen. Hiermee
wordt stapeling van verdubbeling van de maatregel voorkomen. Eenzelfde gedraging vereist voor
herhalingVoor herhaling (recidive) als bedoeld in lid 1 en lid 2 is vereist dat
sprake moet zijn van "eenzelfde verwijtbare gedraging" als de gedraging
waarvoor de eerste maatregel is opgelegd. Voorwaarde is dus dat dezelfde
verplichting wordt geschonden. Is dit niet het geval, dan moet de
verwijtbare gedraging worden aangemerkt als een eerste schending van een
verplichting. Herhaaldelijke
schending geüniformeerde arbeidsverplichtingIs sprake van het niet of onvoldoende nakomen van een geüniformeerde
arbeidsverplichting binnen twaalf maanden nadat aan een belanghebbende
een eerste maatregel is opgelegd wegens schending van een geüniformeerde
arbeidsverplichting, dan bedraagt de maatregel 100 procent gedurende
drie maanden. Dit valt binnen de in artikel 18, zesde lid, van de
Participatiewet gegeven marges.Bij een derde, vierde en volgende schending van een geüniformeerde
arbeidsverplichting, telkens binnen twaalf maanden na oplegging van de
vorige maatregel, bedraagt de maatregel 100 procent gedurende drie
maanden (artikel 18, zevende en achtste lid, van de
Participatiewet).6.Blijvende of tijdelijke weigering IOAW/IOAZ18.Samenloop bij weigeren uitkering Ioaw / IoazHet college van burgemeester en wethouders heeft op grond van artikel 20
Ioaw en artikel 20 Ioaz de discretionaire bevoegdheid om de uitkering
blijvend of tijdelijk te weigeren als een belanghebbende inkomen uit
arbeid had kunnen verwerven, maar dit heeft nagelaten. Het college van
burgemeester en wethouders dient in beginsel eerst een oordeel te vormen
over de eventuele weigering van de uitkering, alvorens de vraag of een
maatregel moet worden opgelegd te beantwoorden. Nadat het college van
burgemeester en wethouders tot de conclusie is gekomen dat er geen
sprake is van een weigering, kan op grond van deze verordening een
maatregel worden opgelegd. Artikel 18 van deze verordening is derhalve
bedoeld om samenloop tussen een weigering en het opleggen van een
maatregel te voorkomen.19.Blijvend en tijdelijk weigeren Ioaw - of Ioaz - uitkeringArtikel 20, eerste lid, van de IOAW en artikel 20, tweede lid, van de
IOAZ geeft het college van burgemeester en wethouders de bevoegdheid om
de uitkering tijdelijk of blijvend te weigeren naar de mate waarin de
belanghebbende inkomen als bedoeld in of op grond van artikel 8 van de
IOAW of de IOAZ zou hebben kunnen verwerven, indien:
aan de beëindiging van zijn dienstbetrekking een dringende reden
ten grondslag ligt in de zin van artikel 678 van Boek 7 van het
Burgerlijk Wetboek en de belanghebbende ter zake een verwijt kan
worden gemaakt;
de dienstbetrekking is beëindigd door of op verzoek van de
belanghebbende zonder dat aan de voortzetting ervan zodanige
bezwaren waren verbonden, dat deze voortzetting redelijkerwijs
niet van hem zou kunnen worden gevergd.
de belanghebbende nalaat algemeen geaccepteerde arbeid te
aanvaarden; of
de belanghebbende door eigen toedoen geen algemeen geaccepteerde
arbeid verkrijgt.
Als sprake is van een situatie die valt onder a of b dan kan het college
van burgemeester en wethouders de uitkering tijdelijk weigeren. Beide
situaties spelen zich af voorafgaand aan de aanvraag van de uitkering.
Als sprake is van een situatie die valt onder c of d dan kan het college
van burgemeester en wethouders de uitkering blijvend weigeren. Beide
situaties spelen zich af tijdens de uitkering.Het college van burgemeester en wethouders zal altijd rekening dienen te
houden met de individualiseringsbepaling van artikel 18 lid 1
Participatiewet. Deze bepaling verplicht het college van burgemeester en
wethouders de bijstand af te stemmen op de omstandigheden, mogelijkheden
en middelen van een belanghebbende. De afwijkingsgrond voor het college
van burgemeester en wethouders van artikel 18 lid 1 Participatiewet
wordt nogmaals in lid 1 genoemd. Lid 1 bepaalt dat afwijking enkel ten gunste van de belanghebbende
mogelijkheid is. Afwijking ten nadele van de belanghebbende is niet
toegestaan en zal ten allen tijde vermeden dienen te worden. In casu
gaat het wederom om een discretionaire bevoegdheid. Het college van
burgemeester en wethouders kan per geval beslissen of een afwijking van
de verordening in het specifieke geval noodzakelijk wordt geacht.