CVDR42863_1Bouwverordening gemeente WinterswijknlregelingWinterswijk2010-09-30WinterswijkWinterswijkse Weekkrant, 05-07-2010BouwverordeningWoningwet, art. 8gemeenteraadvolkshuisvesting en woningbouw2010-06-24De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2010-10-012020-02-11Nieuwe regeling2010, nr. VI-3.GeenBouwverordening gemeente Winterswijk2010, nr. VI-3.De raad van de gemeente Winterswijk;overwegende dat: binnenkort de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) in werking zal
treden;gemeentelijke verordeningen zoals de Bouwverordening Wabo-proof dienen te
zijn voordat de Wabo in werking treedt;de vereniging van Nederlandse Gemeente (VNG) per brief van 22 april 2010 de
wijzigingen voor de Bouwverordening heeft doorgegeven naar aanleiding van de
Wabo; het college van burgemeester en wethouders een voorstel heeft gedaan om een
nieuwe Bouwverordening vast te stellen (incl. 13e serie
wijzigingen) zoals aangegeven door de Vereniging van Nederlandse Gemeenten
(VNG);gelezen het voorstel van van 14 juni 2010, nr. VI-3;b e s l u i t :1. de Bouwverordening vast te stellen conform bijgaand concept en in werking
te laten treden op het moment dat de Wabo geldt;2. de Bouwverordening van de gemeente Winterswijk vastgesteld op 28 januari
2010 in te trekken zodra de Wabo in werking treedt. Aldus besloten door de raad van de gemeente Winterswijk inzijn openbare vergadering gehouden op 24 juni 2010,de voorzitter, de griffier, Behoort bij raadsbesluit 2010, VI-3, bijlage 1:Bouwverordening gemeente Winterswijk1.In deze verordening wordt verstaan onder:asbest: hetgeen daaronder wordt verstaan in artikel 1, letter
a, van het Asbestverwijderingsbesluit 2005 ;Bevoegd gezag: bestuursorgaan, als bedoeld in de Woningwet,
artikel 1, eerste lid, onderdeel e, dan wel, bij het ontbreken van een
bestuursorgaan als bedoeld in dit artikellid, burgemeester en
wethouders.bouwbesluit: de algemene maatregel van bestuur als bedoeld in
artikel 2 van de Woningwet ;bouwtoezicht: degene die ingevolge artikel 92, tweede lid,
van de Woningwet in samenhang met artikel 5.10 van de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht belast is met het bouw- en
woningtoezicht;bouwwerk: elke constructie van enige omvang van hout, steen,
metaal of ander materiaal, die op de plaats van bestemming hetzij direct
hetzij indirect met de grond verbonden is, hetzij direct of indirect
steun vindt in of op de grond, bedoeld om ter plaatse te
functioneren;deskundig bedrijf als bedoeld in hoofdstuk 8: hetgeen
daaronder wordt verstaan in artikel 6, eerste lid, van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 ;gebruiksoppervlakte: de gebruiksoppervlakte als bedoeld in
het Bouwbesluit ;hoogte van de weg: de hoogte van de weg zoals die door of
namens burgemeester en wethouders is vastgesteld;NEN: een door de Stichting Nederlands Normalisatie-Instituut
uitgegeven norm;NVN:
Omgevingsvergunning voor het bouwen: vergunning voor een
bouwactiviteit als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder a,
van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht;
Omgevingsvergunning voor het slopen: vergunning voor een
sloopactiviteit als bedoeld in artikel 2.2, eerste lid, onder a,
van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht;
straatpeil:
voor een bouwwerk, waarvan de hoofdtoegang direct aan de weg
grenst de hoogte van de weg ter plaatse van die
hoofdtoegang;
voor een bouwwerk, waarvan de hoofdtoegang niet direct aan de
weg grenst de hoogte van het terrein ter plaatse van die
hoofdtoegang bij voltooiing van de bouw;
weg: alle voor het openbaar rij- of ander verkeer openstaande
wegen of paden daaronder begrepen de daarin gelegen bruggen en duikers,
de tot de wegen of paden behorende bermen en zijkanten, alsmede de aan
de wegen liggende en als zodanig aangeduide parkeerterreinen.2.In deze verordening wordt mede verstaan onder: bouwwerk: een gedeelte van een bouwwerkgebouw: een gedeelte van een gebouw (vervallen)1.Voor de toepassing van deze verordening geldt als indeling van de
gemeente: a. het gebied binnen de bebouwde kom;b. het gebied buiten de bebouwde kom.2.Als gebied binnen de bebouwde kom geldt het gebied, dat op de bij
deze verordening behorende kaart als zodanig is aangegeven.(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)1.Het onderzoek betreffende de bodemgesteldheid als bedoeld in
artikel 8, vierde lid, van de Woningwet bestaat uit:a. De resultaten van een recent verkennend onderzoek verricht
volgens NEN 5740, uitgave 2009.b. (vervallen)c. Indien op basis van het vooronderzoek aanleiding bestaat te
veronderstellen dat asbest, daaronder mede begrepen
asbestvezels, -deeltjes of –stof, in de bodem aanwezig is, vindt
het onderzoek mede plaats op de wijze als voorzien in NEN 5707,
uitgave 2003.2.De plicht tot het indienen van een onderzoeksrapport als bedoeld
in artikel 2.4, onder d van de Regeling omgevingsrecht geldt
niet indien het bouwen betrekking heeft op een bouwwerk dat naar
aard en omvang gelijk is aan een bouwwerk als genoemd in het
Besluit omgevingsrecht, artikelen 2 en 3 van bijlage II. Deze
verwijzing geldt niet voor de hoogtebepalingen in het Besluit
omgevingsrecht, artikelen 2 en 3 van bijlage II.3.Het bevoegd gezag staat een geheel of gedeeltelijk afwijken van
de plicht tot het indienen van een onderzoeksrapport bedoeld in
artikel 2.4, onder d, van de Regeling omgevingsrecht toe, indien
voor toepassing van artikel 2.4.1 bij het bevoegd gezag reeds
bruikbare recente onderzoeksresultaten beschikbaar zijn waaruit
blijkt dat geen sprake is van een ernstige
bodemverontreiniging.4.Het bevoegd gezag kan een gedeeltelijk afwijken van de plicht
tot het indienen van een onderzoeksrapport als bedoeld in
artikel 2.5, onder d van de Regeling omgevingsrecht toestaan
voor een bouwwerk met een beperkte instandhoudingstermijn als
bedoeld in artikel 2.23 Wet algemene bepalingen omgevingsrecht
en artikel 5.16 van het Besluit omgevingsrecht, indien uit een
historische toets uitgevoerd door het bevoegd gezag of uit een
vooronderzoek conform NEN 5725 (uitgave 2009) blijkt dat de
locatie onverdacht is dan wel de gerezen verdenkingen een
volledig veldonderzoek volgens NEN 5740 (uitgave 2009) niet
rechtvaardigen.5.Het bevoegd gezag kan een gedeeltelijk afwijken van de plicht
tot het indienen van een onderzoeksrapport als bedoeld in
artikel 2.5, onder d van de Regeling omgevingsrecht toestaan,
indien uit een historische toets uitgevoerd door het bevoegd
gezag of uit een vooronderzoek conform NEN 5725 (uitgave 2009)
blijkt dat de locatie onverdacht is dan wel de gerezen
verdenkingen een volledig veldonderzoek volgens NEN 5740
(uitgave 2009) niet rechtvaardigen.6.Indien het bouwen pas kan plaatsvinden nadat de aanwezige
bouwwerken zijn gesloopt, dient het bodemonderzoek plaats te
vinden nadat is gesloopt en voordat met de bouw wordt
begonnen.(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)Op een bodem die zodanig is verontreinigd dat schade of gevaar is te
verwachten voor de gezondheid van de gebruikers, mag niet worden
gebouwd voorzover dat bouwen betrekking heeft op een bouwwerk:a. waarin voortdurend of nagenoeg voortdurend mensen zullen
verblijven;b. voor het bouwen waarvan een omgevingsvergunning voor de
activiteit bouwen is vereist; enc. 1. dat de grond raakt, of 2.waarvan het bestaande,
niet-wederrechtelijke gebruik niet wordt gehandhaafd.In afwijking van het bepaalde in artikel 2.4.1 en onverminderd het
bepaalde in artikel 2.4, onder d van de Regeling omgevingsrecht, kan
het bevoegd gezag voorwaarden verbinden aan de omgevingsvergunning
voor het bouwen, in het geval zij op grond van het in Regeling
omgevingsrecht bedoelde onderzoeksrapport en/of andere bij hen
bekende onderzoeksresultaten dan wel op grond van het overeenkomstig
het tweede lid van artikel 39 van de Wet bodembescherming
goedgekeurde saneringsplan bedoeld in artikel 39, eerste lid, van
die Wet van oordeel zijn, dat de bodem niet geschikt is voor het
beoogde doel maar door het stellen van voorwaarden alsnog geschikt
kan worden gemaakt.(vervallen)Terrein dat voor het verlenen van een omgevingsvergunning voor
bouwen in aanmerking moet worden genomen mag niet nog eens bij de
verlening van een omgevingsvergunning voor de activiteit bouwen voor
een ander bouwwerk in aanmerking worden genomen.Brandblusvoorzieningen1.Indien de toegang tot een bouwwerk dat voor het verblijf van
mensen is bestemd, meer dan 10 meter is verwijderd van een
openbare weg, moet een verbindingsweg tussen die toegang en het
openbare wegennet aanwezig zijn die geschikt is voor
verhuisauto's, vuilnisauto's, ziekenauto's, brandweerauto's en
het overige te verwachten verkeer.2.Een geschikte verbindingsweg in de zin van het eerste lid moet,
tenzij de gemeenteraad voor de desbetreffende weg in een
bestemmingsplan of in een verordening of anderszins
voorschriften heeft vastgesteld:a. een breedte hebben van ten minste 4,5 m, over een breedte van
ten minste 3,25 m zijn verhard en een vrije hoogte boven de
kruin van de weg hebben van ten minste 4,2 m;b. zijn verhard op een wijze die geschikt is voor
motorvoertuigen met een massa van ten minste 14.600 kg en zijn
voorzien van de nodige kunstwerken; enc. op doeltreffende wijze kunnen afwateren.3.Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing op een
bijgebouw voor het bouwen waarvan op grond van artikel 2,
onderdeel 3, of artikel 3, onderdeel 1, van bijlage II bij het
Besluit omgevingsrecht (Bor) geen vergunning is vereist,
voorzover dat bijgebouw niet tot bewoning bestemd is, maar wel
tot een hoofdgebouw behoort dat op hetzelfde terrein is
gelegen.4.Nabij ieder bouwwerk dat voor het verblijf van mensen is
bestemd, moeten zodanige opstelplaatsen voor brandweerauto's
aanwezig zijn, dat een doeltreffende verbinding tussen die
auto's en de bluswatervoorziening kan worden gelegd.5.Bij afwezigheid van een toereikende openbare
bluswatervoorziening moet worden zorg gedragen voor een
doeltreffende niet-openbare bluswatervoorziening.6.Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste en het vierde lid,
indien de aard, de ligging en het gebruik van het bouwwerk zich
daarvoor lenen. (vervallen)1.Tussen de toegang van enerzijds:a. een woning of een woongebouw, als bedoeld in artikel 4.3 van
het Bouwbesluit;b. een gebouw met een al dan niet gemeenschappelijke
toegankelijkheidssector, als bedoeld in artikel 4.3 van het
Bouwbesluit;en anderzijds de openbare weg moet een mede voor gehandicapten
begaanbare weg of begaanbaar pad aanwezig zijn.2.Voor de in het eerste lid bedoelde wegen en paden geldt dat
zij:a. ten minste 1,10 m breed moeten zijn;b. geen kleinere vrije doorgang mogen hebben dan 0,85 m; enc. ten hoogste een hoogteverschil mogen overbruggen van 0,02 m,
tenzij dit plaatsvindt door middel van een hellingbaan die
voldoet aan het bepaalde in de artikelen 2.39 en 2.40 van het
Bouwbesluit .De voorgevelrooilijn is:a. langs een wegzijde met een regelmatige of nagenoeg regelmatige
ligging van de voorgevels van de bestaande bebouwing: de evenwijdig
aan de as van de weg gelegen lijn, welke, zoveel mogelijk
aansluitend aan de ligging van de voorgevels van de bestaande
bebouwing, een zoveel mogelijk gelijkmatig beloop van de rooilijn
overeenkomstig de richting van de weg geeft;b. langs een wegzijde waarlangs geen bebouwing als onder a bedoeld
aanwezig is en waarlangs mag worden gebouwd: bij een wegbreedte van
ten minste 10 meter, de lijn gelegen op 15 meter uit de as van de
weg; bij een wegbreedte geringer dan 10 meter, de lijn gelegen op 10
meter uit de as van de weg.Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.7 is het verboden een
bouwwerk, voor het bouwen waarvan een omgevingsvergunning is vereist
te bouwen met overschrijding van de voorgevelrooilijn.Het verbod tot bouwen met overschrijding van de voorgevelrooilijn is
niet van toepassing op:a. onderdelen van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist die bij het afzonderlijk realiseren
opgevat zouden moeten worden als het aanbrengen van veranderingen
bedoeld in artikel 3, onderdeel 7, van bijlage II bij het Besluit
omgevingsrecht;b. andere onderdelen van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist die bij het afzonderlijk realiseren
niet vallen onder de werking van de veranderingen bedoeld in artikel
3, onderdeel 7, van bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht, te
weten:1. ondergrondse uitsteeksels, zoals funderingsonderdelen,
rioolleidingen en rioolputten;2. stoepen, stoeptreden en toegangsbruggen, mits zij de grens van de
weg met niet meer dan 0,3 m overschrijden.1.In afwijking van het verbod tot het bouwen met overschrijding
van de voorgevelrooilijn kan het bevoegd gezag de
omgevingsvergunning voor het bouwen verlenen voor:a. ondergrondse bouwwerken zoals kelders, kelderkoekoeken en
kelderingangen, mits de bovenzijde daarvan niet hoger gelegen is
dan het straatpeil;b. bouwwerken, geen gebouw zijnde, anders dan bedoeld in artikel
2, onderdeel 9, 16 en 18 van bijlage II bij het Besluit
omgevingsrecht, die naar hun aard en bestemming op een voor de
voorgevelrooilijn gelegen erf toelaatbaar zijn;c. laadperrons, stoepen en stoeptreden, die de grens van de weg
overschrijden;d. erkers, serres en andere uitbouwen, alsmede balkons en
galerijen, die de voorgevelrooilijn met niet meer dan 1,50 m
overschrijden;e. trappenhuizen, buitentrappen en liftschachten,
hijsinrichtingen en stortbuizen, alsmede andere luifels,
dakoverstekken, uitspringende schoorsteenwanden,
reclametoestellen en draagconstructies voor reclames dan bedoeld
zijn in;f. overbouwingen ten dienste van de verbinding tussen twee
bouwwerken;g. bouwwerken aan of bij een monument - als bedoeld in de
Monumentenwet 1988 dan wel in de provinciale of gemeentelijke
monumentenverordening - voor zover zulks niet bezwaarlijk is met
het oog op de in historisch-esthetisch opzicht gewenste
aansluiting bij het karakter van de bestaande omgeving.2.Voor het bouwen boven een weg kan alleen afwijking worden
toegestaan, indien niet lager gebouwd wordt dan:- 4,20 m boven de hoogte van de rijweg, met inbegrip van een
strook van 0,50 m breedte ter weerszijden van die rijweg;- 2,20 m boven de hoogte van een ander deel van de weg;en dan nog voor zover de veiligheid van de gebruikers van de weg
niet in gevaar komt.In afwijking van het verbod tot het bouwen op de weg kan het bevoegd
gezag de omgevingsvergunning voor het bouwen verlenen voor:a. gebouwen ten behoeve van een op het openbaar net aangesloten
nutsvoorziening, het telecommunicatieverkeer, het openbaar vervoer
of het wegverkeer, anders dan bedoeld in artikel 2, onderdeel 18,
sub a van bijlage II behorende bij het Besluit omgevingsrecht;b. bouwwerken, geen gebouw zijnde, ten dienste van het verkeer, de
waterhuishouding, de energievoorziening of het
telecommunicatieverkeer, alsmede straatmeubilair, anders dan bedoeld
in artikel 2, onderdeel 18, sub b, c en d, van bijlage II behorende
bij het Besluit omgevingsrecht;c. vrijstaande winkel- of reclamevitrines;d. reclametoestellen en draagconstructies voor reclame;e. andere bouwwerken voor het bouwen waarvan een omgevingsvergunning
is vereist, die naar hun aard en bestemming op de weg toelaatbaar
zijn.Afschuining van straathoeken1.Een naar de weg gekeerd gevelvlak van een gebouw moet in de
voorgevelrooilijn zijn geplaatst.2.Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing in:a. de gevallen genoemd in 2.5.7 en in die waarin de afwijking
genoemd in de artikelen 2.5.8 en 2.5.9 is verleend;b. in de gevallen genoemd in artikel 2.5.13 en in die waarin de
afwijking genoemd in artikel 2.5.14 is verleend, voor zover het
bouwwerk geheel achter de achtergevelrooilijn is geplaatst;c. in de gevallen, bedoeld in het derde lid.Indien van wegen die elkaar kruisen of van een weg die een knik
maakt van 90 graden of minder, de tegenover elkaar liggende
voorgevelrooilijnen zich in beide wegen of zich vóór en na de
knik op onderlinge tussenafstanden van minder dan 3 meter
bevinden, moet de bebouwing op de hoeken - over een hoogte op
een dergelijke hoek van niet meer dan 4,2 meter boven straatpeil
- worden afgerond of afgeschuind, met dien verstande dat de
daardoor onbebouwd blijvende oppervlakte niet groter dan 2 m2
behoeft te zijn.3.Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid voor:a. gebouwen behorende tot een complex van gebouwen;b. gebouwen op handels- en industrieterreinen;c. vrijstaande enkele of dubbele eengezinshuizen;d. bijgebouwen, anders dan de in artikel 2, onderdeel 3, of
artikel 3, onderdeel 1, van bijlage II behorende bij het Besluit
omgevingsrecht bedoelde gebouwen;e. gebouwen ten dienste van bodemcultuur en veeteelt,
pluimveeteelt daaronder begrepen, en de daarbijbehorende
woningen;f. gedeelten van naar de weg gekeerde gevels;g. gevallen, waarin de welstand bij het toestaan van de
afwijking is gebaat.1.De achtergevelrooilijn is evenwijdig aan de voorgevelrooilijn en
bevindt zich:a. in een aan alle zijden bebouwd of te bebouwen driehoekig,
vierhoekig of regelmatig veelhoekig bouwblok op een afstand van
de voorgevelrooilijn gelijk aan de helft van de straal van de
ingeschreven cirkel binnen de voorgevelrooilijnen, doch op geen
grotere afstand van de voorgevelrooilijn dan 15 meter. Indien
meer dan één ingeschreven cirkel binnen de voorgevelrooilijnen
kan worden beschreven, geldt de grootste;b. in een aan alle zijden bebouwd of te bebouwen bouwblok van
een andere dan onder a genoemde vorm op zodanige afstand van de
voorgevelrooilijn, bepaald op de wijze als onder a bepaald, na
herleiding van de vorm van het bouwblok tot een of meer der
onder a genoemde vormen, voor zover zij op zich zelf of
gezamenlijk de vorm van het bouwblok het meest nabijkomen, doch
op geen grotere afstand van de voorgevelrooilijn dan 15
meter;c.in een slechts aan drie zijden bebouwd of te bebouwen
rechthoekig bouwblok, langs deze drie zijden op een afstand van
de voorgevelrooilijn gelijk aan 1/4 van de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen van de beide zich tegenover elkaar
bevindende bebouwde of te bebouwen zijden van het bouwblok, doch
op geen grotere afstand van de voorgevelrooilijn dan 15
meter;d. in een slechts aan twee tegenover elkaar gelegen zijden
bebouwd of te bebouwen rechthoekig bouwblok, langs deze twee
zijden op een afstand van de voorgevelrooilijn gelijk aan 1/4
van de afstand tussen de voorgevelrooilijnen van de beide zich
tegenover elkaar bevindende bebouwde of te bebouwen zijden van
het bouwblok, doch op geen grotere afstand van de
voorgevelrooilijn dan 15 meter;e. in alle niet onder a tot en met d genoemde gevallen op een
afstand die wordt bepaald met inachtneming van de beginselen,
welke zijn neergelegd in a tot en met d van dit lid, doch op
geen grotere afstand van de voorgevelrooilijn dan 15 meter.2.Indien in een hoekbebouwing de elkaar snijdende
achtergevelrooilijnen een scherpe hoek vormen moeten de
achterzijden van die bebouwing - in het belang van de toetreding
van daglicht - over een afstand van ten minste 5 meter ter
weerszijden van bedoeld snijpunt ten minste 2 meter terugliggen
ten opzichte van beide achtergevelrooilijnen.3.Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het tweede lid, voor zover de
aard, de indeling en het gebruik van de gebouwen in de
hoekbebouwing dit toelaten.Onverminderd het bepaalde in 2.5.13 is het verboden bouwwerken, voor
het bouwen waarvan een omgevingsvergunning is vereist te bouwen met
overschrijding van de achtergevelrooilijn.Het verbod tot bouwen met overschrijding van de achtergevelrooilijn
is niet van toepassing op:a. buiten de bebouwde kom gelegen kassen en bouwwerken, geen
gebouwen zijnde, voor doeleinden van bodemcultuur en veeteelt,
pluimveeteelt daaronder begrepen;b. buiten de bebouwde kom gelegen gebouwen, geen kassen zijnde, voor
doeleinden van bodemcultuur en veeteelt, pluimveeteelt daaronder
begrepen, indien de afstand tot de zijdelingse grens van het erf ten
minste 20 meter bedraagt;c. onderdelen van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist die bij het afzonderlijk realiseren
opgevat zouden moeten worden als een aan- of uitbouw, voor het
bouwen waarvan op grond van artikel 2, onderdeel 3, of artikel 3,
onderdeel 1 van bijlage II behorende bij het Besluit omgevingsrecht
geen vergunning is vereist;d. onderdelen van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist die bij het afzonderlijk realiseren
opgevat zouden moeten worden als het aanbrengen van veranderingen,
als bedoeld in artikel 3, onderdeel 7 van bijlage II behorende bij
het Besluit omgevingsrecht;e. andere onderdelen van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist die bij het afzonderlijk realiseren
niet vallen onder de werking van artikel 3, onderdeel 7 van bijlage
II behorende bij het Besluit omgevingsrecht, te weten:1. ondergrondse uitsteeksels, zoals funderingsonderdelen,
rioolleidingen en rioolputten;2. terrassen, bordessen en bordestreden;f. antennes, anders dan bedoeld in artikel 2, onderdeel 15 en 17 van
bijlage II behorende bij het Besluit omgevingsrecht.In afwijking van het verbod tot het bouwen met overschrijding van de
achtergevelrooilijn kan het bevoegd gezag de omgevingsvergunning
voor het bouwen verlenen voor:a. buiten de bebouwde kom gelegen gebouwen, geen kassen zijnde, voor
doeleinden van bodemcultuur en veeteelt, pluimveeteelt daaronder
begrepen, waarvan de afstand tot de zijdelingse grens van het erf
minder dan 20 meter bedraagt;b. binnen de bebouwde kom gelegen kassen;c. vrijstaande enkele of dubbele eengezinshuizen;d. gebouwen op een terrein waarvan twee tegenover elkaar liggende
zijden grenzen aan wegen, aan een weg en een openbaar water, aan een
weg en een spoorweg of aan een weg en een plantsoen en welk terrein
slechts aan één van die zijden mag worden bebouwd;e. gebouwen op binnenterreinen, mits hiervan de bereikbaarheid, als
bedoeld in de artikelen 2.5.3 en 2.5.4, is verzekerd;f. bijgebouwen, die niet vallen onder artikel 2, onderdeel 3, of
artikel 3, onderdeel 1, van bijlage II behorende bij het Besluit
omgevingsrecht;g. gebouwen in een bouwstrook of bouwblok, geheel of overwegend
handels- of industrieterrein omvattend;h. bouwwerken, geen gebouw zijnde, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist;i. ondergrondse bouwwerken, zoals kelders, kelderkoekoeken en
kelderingangen, mits de bovenzijde daarvan niet hoger is gelegen dan
de hoogte van het terrein ter plaatse bij voltooiing van de
bouw;j. erkers en overige uitbouwen, anders dan de uitbouwen, die vallen
onder artikel 2, onderdeel 3, of artikel 3, onderdeel 1, van bijlage
II behorende bij het Besluit omgevingsrecht;k. trappenhuizen, buitentrappen en liftschachten, hijsinrichtingen
en stortbuizen, balkons en veranda's, alsmede andere luifels,
afdaken, dakoverstekken, uitspringende schoorsteenwanden, terrassen
en bordessen dan bedoeld zijn in artikel 2.5.13;l. bouwwerken aan of bij een monument - als bedoeld in de
Monumentenwet 1988 dan wel in de provinciale of gemeentelijke
monumentenverordening - voor zover zulks niet bezwaarlijk is om de
in historisch-esthetisch opzicht gewenste aansluiting te verkrijgen
bij het karakter van de bestaande omgeving.1.Bij een woning of woongebouw moet een erf aanwezig zijn dat ten
minste een strook grond omvat die:a. over de volle breedte van het gebouw aansluit aan de
achtergevel, enb. voor wat betreft het achter het gebouw gelegen deel dat is
begrepen tussen het verlengde van de zijgevels, een diepte heeft
van ten minste 5 meter.2.De maat genoemd in het eerste lid, moet worden gemeten haaks op
de achtergevelrooilijn en vanuit het verst achterwaarts gelegen
deel van het gebouw. Daarbij moeten de onderdelen van dat
gebouw, bedoeld in 2.5.13, en de balkons en veranda's buiten
beschouwing blijven.3.Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in:a. het eerste lid, wat de aanwezigheid van het erf betreft,
indien de gelijkstraats gelegen bouwlaag niet tot bewoning
bestemd is;b. het eerste lid, indien aan één van de volgende voorwaarden
wordt voldaan:1. een gunstige, andere indeling van het erf is aanwezig;2. het gebouw zal zijn gelegen op een terrein waarvan twee
tegenover elkaar liggende zijden grenzen aan wegen, aan een weg
en een openbaar water, aan een weg en een spoorweg of aan een
weg en een plantsoen, mits dat terrein slechts aan één van die
zijden mag worden bebouwd en tevens een erf van redelijke
afmetingen tot stand wordt gebracht;3. bij het vergroten van een gebouw dat niet aan de bepalingen
voor te bouwen woningen en woongebouwen van het Bouwbesluit
voldoet, wordt de bestaande toestand verbeterd.1.Achter een gebouw, waarvan geen deel tot woning, anders dan als
dienstwoning is bestemd, moet een bij het gebouw behorend erf
aanwezig zijn ter diepte van ten minste 2 meter achter het verst
achterwaarts gelegen deel van het gebouw en over de volle
breedte daarvan.2.Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid:a. indien ligging en bestemming van het gebouw hiervoor geen
beletsel vormen;b. indien, voor zover nodig, afwijking is toegestaan van het
verbod tot overschrijding van de achtergevelrooilijn.1.De zijdelingse begrenzing van een bouwwerk moet ten opzichte van
de zijdelingse grens van het erf zodanig zijn gelegen dat tussen
dat bouwwerk en de op het aangrenzende erf aanwezige bebouwing
geen tussenruimten ontstaan die:a. vanaf de hoogte van het erf tot 2,2 meter daarboven minder
dan 1 meter breed zijn;b. niet toegankelijk zijn.Bebouwing van ondergeschikte aard op het erf of op het
aangrenzende erf wordt hierbij buiten beschouwing gelaten.2.Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid, indien voldoende
mogelijkheid aanwezig is voor reiniging en onderhoud van de vrij
te laten ruimte.Erf- en terreinafscheidingen, anders dan bedoeld in artikel 2,
onderdeel 12, van bijlage II behorende bij het Besluit
omgevingsrecht, zijn niet toegelaten.Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in afwijking
van het bepaalde in het eerste lid in het belang van het af te
scheiden erf of terrein.1.Binnen een strook van 6 meter ter weerszijden van voor
stroomgeleiding bestemde draden van bovengrondse
hoogspanningslijnen mogen zich geen delen bevinden van andere
bouwwerken, voor het bouwen waarvan een omgevingsvergunning is
vereist dan die welke deel uitmaken van de hoogspanningslijn.
Bij het bepalen van deze afstand moet rekening worden gehouden
met het uitzwaaien van de draden ten gevolge van de wind. Onder
hoogspanningslijn wordt in dit artikel verstaan een lijn met een
nominale elektrische spanning van 1.000 volt of meer.2.Binnen een strook van 6 meter ter weerszijden van een
ondergrondse hoofdtransportleiding mogen geen bouwwerken, voor
het bouwen waarvan een omgevingsvergunning is vereist worden
gebouwd.3.Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van:a. het bepaalde in het eerste lid voor wat betreft de afstand
van 6 meter, indien de elektrische spanning van de
hoogspanningslijn daarvoor geen bezwaar oplevert;b. het bepaalde in het tweede lid voor wat betreft de afstand
van 6 meter, indien daartegen met het oog op de veilige en
ongestoorde ligging van de leiding geen bezwaar bestaat.1.Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.24 bedraagt de maximale
hoogte van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist in het vlak door de
voorgevelrooilijn 1 meter, vermeerderd met:a. in de bebouwde kom éénmaal de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen langs de desbetreffende weg;b. buiten de bebouwde kom 0,75 maal de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen langs de desbetreffende weg.2.Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing op
hoekbebouwing aan wegen, waarvan de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen onderling verschilt, in welk geval aan de
zijde van de smalle weg tot de hoogte welke aan de brede weg is
toegelaten, mag worden gebouwd over een lengte van de hoek af
gelijk aan de afstand tussen de voorgevelrooilijn van de smalle
weg, doch over geen grotere lengte dan 15 meter.3.De in het eerste lid bedoelde afstand wordt gemeten haaks op de
desbetreffende voorgevelrooilijn in het midden van de breedte
van het bouwwerk of de projectie daarvan op de
voorgevelrooilijn.4.Indien aan de overzijde van de weg een voorgevelrooilijn
ontbreekt geldt ter bepaling van de grootste toegelaten hoogte,
bedoeld in het eerste lid, de dichtst bij gelegen
tegenoverliggende rooilijn. Indien de tegenoverliggende rooilijn
plaatselijk is onderbroken geldt ter plaatse van die
onderbreking de verst verwijderde van de beide ter weerszijden
van de onderbreking voorkomende rooilijnen.1.Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.24 bedraagt de maximale
hoogte van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist in het vlak door de
achtergevelrooilijn 1 meter, vermeerderd met:a. in de bebouwde kom éénmaal de afstand tot de
tegenoverliggende achtergevelrooilijn in hetzelfde
bouwblok;b. buiten de bebouwde kom 0,75 maal de afstand tot de
tegenoverliggende achtergevelrooilijn in hetzelfde
bouwblok.2.De in het eerste lid bedoelde afstand wordt gemeten haaks op de
achtergevelrooilijn ter plaatse van het bouwwerk. Indien de te
beschouwen achtergevelrooilijnen niet evenwijdig lopen, wordt
voor elke 5 meter breedte van de achterzijde van het bouwwerk
uitgegaan van de gemiddelde afstand tussen de
achtergevelrooilijnen. Indien een tegenoverliggende
achtergevelrooilijn ontbreekt, wordt gemeten tot de
dichtstbijzijnde tegenover de achtergevelrooilijn gelegen
voorgevelrooilijn.3.In afwijking van het bepaalde in het eerste lid mag de maximale
hoogte van een bouwwerk in het vlak door de achtergevelrooilijn
niet meer bedragen dan de maximale hoogte in de aangrenzende 5
meter van een aanliggende achtergevelrooilijn in hetzelfde
bouwblok.4.Indien het terrein achter de achtergevelrooilijn lager dan
straatpeil ligt, moet de in het eerste lid bedoelde hoogte
worden verminderd met een maat, gelijk aan het verschil tussen
het straatpeil en het peil van het onderhavige terrein ter
plaatse van de achtertoegang bij voltooiing van de bouw.1.Indien op een kruising van wegen de achtergevels van de
bebouwing, gelegen aan de ene weg, doorgebouwd zijn tot aan de
voorgevelrooilijn van de andere weg en bovendien in die
achtergevels ramen aanwezig zijn, dan bedraagt - onverminderd
het bepaalde in artikel 2.5.24 - de maximale hoogte van de
zijgevel van het eerste bouwwerk aan laatstgenoemde weg nabij de
hoek ten hoogste 1,5 maal de afstand van deze zijgevel tot de
achtergevelrooilijn die bij de eerstgenoemde weg behoort. Deze
afstand moet op dezelfde wijze worden bepaald als beschreven is
in artikel 2.5.21, tweede lid, voor de bepaling van de afstand
tussen twee achtergevelrooilijnen.2.Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid, mits de zijgevel
niet hoger is dan de voorgevel.1.Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.24 mag een bouwwerk,
voor het bouwen waarvan een omgevingsvergunning is vereist
tussen de voor- en de achtergevelrooilijn niet hoger reiken dan
tot de vlakken die de verticale vlakken door de
voorgevelrooilijn en door de achtergevelrooilijn snijden op de -
krachtens de artikelen 2.5.20 en 2.5.21 - maximale bouwhoogte en
die met het horizontale vlak een hoek vormen van:a. 45 graden in de bebouwde kom;b. 37 graden buiten de bebouwde kom.2.Indien een bouwwerk nabij een kruising van wegen een zijgevel
heeft die gelegen is tegenover een achtergevelrooilijn in
hetzelfde bouwblok, mag dit bouwwerk bovendien niet hoger reiken
dan tot het vlak dat het verticale vlak door die zijgevel snijdt
ter hoogte van de - krachtens artikel 2.5.22 - maximale
bouwhoogte en dat met het horizontale vlak een hoek vormt van 56
graden.1.De hoogte van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist mag niet meer bedragen dan 15
meter.2.Indien het bouwwerk aan meer dan een weg grenst en deze wegen op
verschillende hoogten liggen, geldt de hoogte ten opzichte van
de laagst gelegen weg.1.De hoogte van een bouwwerk dat met een ingevolge artikel 2.5.3
of artikel 2.5.14 toegestane afwijking wordt opgericht op een
niet aan een weg grenzend terrein, mag niet meer bedragen dan
2,70 meter met dien verstande dat - uitgaande van een goothoogte
van genoemde maat - daarboven een zadeldak met hellingen van ten
hoogste 45 graden toegelaten is.2.Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid, indien de aard en
de ligging van de omringende bebouwing hiervoor geen beletsel
vormen.1.De hoogte van een bouwwerk of van een gevel of van een ander
buitenvlak van een bouwwerk moet worden gemeten ten opzichte van
straatpeil.2.De hoogte van gevels die geen horizontale beëindiging hebben,
moet worden bepaald door de oppervlakte te delen door de
breedte. Plaatselijke verhogingen, als bedoeld in artikel
2.5.27, onder d, en artikel 2.5.28, onder h, i, j en k, moeten -
voor zover zij de maximale hoogte overschrijden - buiten
beschouwing worden gelaten.Het bepaalde in artikel 2.5.20, eerste lid, artikel 2.5.21, eerste
en derde lid, artikel 2.5.22, eerste lid, artikel 2.5.23 en artikel
2.5.24 is niet van toepassing op:a. onderdelen van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist die bij het afzonderlijk realiseren
opgevat zouden moeten worden als het aanbrengen van veranderingen,
als bedoeld in artikel 3, onderdeel 7 van bijlage II behorende bij
het Besluit omgevingsrecht;b. het gedeeltelijk vernieuwen of veranderen van bouwwerken, anders
dan het aanbrengen van veranderingen, als bedoeld in artikel 3,
onderdeel 7 van bijlage II behorende bij het Besluit omgevingsrecht
;c. topgevels in het verticale vlak, gaande door de voorgevelrooilijn
of de achtergevelrooilijn, mits zij niet breder zijn dan 6 meter en
mits de geveloppervlakte, over de breedte van de topgevel gemeten,
niet groter is dan het product van de breedte van de topgevel en de
maximale bouwhoogte ter plaatse;d. plaatselijke verhogingen met geen grotere breedte dan 0,60
meter.In afwijking van het verbod tot het bouwen met overschrijding van de
toegelaten bouwhoogte als bedoeld in de artikelen 2.5.20, eerste
lid, 2.5.21, eerste en derde lid, 2.5.22, eerste lid, 2.5.23 en
2.5.24 kan het bevoegd gezag de omgevingsvergunning voor het bouwen
verlenen voor:a. gebouwen voor openbaar nut, scholen, kerken, schouwburgen en
andere gebouwen bestemd voor het houden van bijeenkomsten en
vergaderingen;b. gebouwen bestemd voor woon-, kantoor- of winkeldoeleinden, indien
de welstand bij het toestaan van de afwijking is gebaat;c. gebouwen bestemd voor het uitoefenen van een bedrijf op een
handels- en industrieterrein;d. agrarische bedrijfsgebouwen;e. het geheel of gedeeltelijk veranderen of vergroten van een
bouwwerk, anders dan bedoeld in artikel 3, onderdeel 7 van bijlage
II behorende bij het Besluit omgevingsrecht, en indien:1. de bestaande belendende gebouwen de maximale bouwhoogte
overschrijden en de welstand bij het toestaan van de afwijking is
gebaat;2. bij het overschrijden van bestaande uitwendige hoogteafmetingen
andere hoogteafmetingen kleiner worden dan de bestaande;f. bouwwerken, geen gebouwen zijnde, ten dienste van het verkeer, de
waterhuishouding, de energievoorziening of het
telecommunicatieverkeer, anders dan bedoeld in artikel 2, onderdeel
16 en 18, van bijlage II behorende bij het Besluit
omgevingsrecht;g. topgevels, breder dan 6 meter en gevelverhogingen van
soortgelijke aard;h. plaatselijke verhogingen met een grotere breedte dan 0,60
meter;i. dakvensters, mits buitenwerks gemeten de breedte niet meer dan
1,75 meter, de hoogte niet meer dan 1,5 meter, de onderlinge afstand
niet minder dan 3 meter en de afstand tot de erfscheiding niet
minder dan 1,5 meter bedraagt. Deze laatste voorwaarde geldt niet
voor gekoppelde dakvensters, die tot verschillende gebouwen
behoren;j. draagconstructies voor een reclame;k. vrijstaande schoorstenen;l. bouwwerken op een monument - als bedoeld in de Monumentenwet 1988
dan wel in de provinciale of gemeentelijke monumentenverordening -
voor zover zulks niet bezwaarlijk is om de in historisch-esthetisch
opzicht gewenste aansluiting te verkrijgen bij het karakter van de
bestaande omgeving.In andere gevallen dan bedoeld in de artikelen 2.5.8, 2.5.14 en
2.5.28, kan het bevoegd gezag afwijken van de verboden tot bouwen
met overschrijding van de voor- en van de achtergevelrooilijn, en
van het verbod tot bouwen met overschrijding van de maximale
bouwhoogte, indien:a. er voor het betreffende gebied geen bestemmingsplan of
beheersverordening of projectbesluit van kracht is;b. geen van de aanhoudingsgronden zoals genoemd in artikel 3.3 van
de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht van toepassing is;c. de activiteit in overeenstemming is met in voorbereiding zijnd
toekomstig ruimtelijk beleid;d. de activiteit niet in strijd is met een goede ruimtelijke
ordening, ene. de motivering van het besluit een goede ruimtelijke onderbouwing
bevat.1.Indien de omvang of de bestemming van een gebouw daartoe
aanleiding geeft, moet ten behoeve van het parkeren of stallen
van auto's in voldoende mate ruimte zijn aangebracht in, op of
onder het gebouw, dan wel op of onder het onbebouwde terrein dat
bij dat gebouw behoort. Deze ruimte mag niet overbemeten zijn,
gelet op het gebruik of de bewoning van het gebouw, waarbij
rekening moet worden gehouden met de eventuele bereikbaarheid
per openbaar vervoer.2.De in het eerste lid bedoelde ruimte voor het parkeren van
auto's moet afmetingen hebben die zijn afgestemd op gangbare
personenauto's. Aan deze eis wordt geacht te zijn voldaan:a. indien de afmetingen van bedoelde parkeerruimten ten minste
1,80 m bij 5,00 m en ten hoogste 3,25 m bij 6,00 m
bedragen;b. indien de afmetingen van een gereserveerde parkeerruimte voor
een gehandicapte - voorzover die ruimte niet in de
lengterichting aan een trottoir grenst - ten minste 3,50 m bij
5,00 m bedragen.3.Indien de bestemming van een gebouw aanleiding geeft tot een te
verwachten behoefte aan ruimte voor het laden of lossen van
goederen, moet in deze behoefte in voldoende mate zijn voorzien
aan, in of onder dat gebouw, dan wel op of onder het onbebouwde
terrein dat bij dat gebouw behoort.4.Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste en het derde lid:a. indien het voldoen aan die bepalingen door bijzondere
omstandigheden op overwegende bezwaren stuit; ofb. voor zover op andere wijze in de nodige parkeer- of
stallingruimte, dan wel laad- of losruimte wordt voorzien.(vervallen) (vervallen) (vervallen) (vervallen) (vervallen) (vervallen) (vervallen) (vervallen) (vervallen) (vervallen)(vervallen)(vervallen)De in artikel 3.119 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken aan
te brengen voorzieningen voor drinkwater moeten zijn aangesloten aan
het distributienet van de openbare waterleiding:a. indien het bouwwerk op ten hoogste 50 m afstand van de dichtst
bij zijnde leiding van het distributienet is gelegen; ofb. indien het bouwwerk op een grotere afstand dan 50 m van de
dichtst bij zijnde leiding van het distributienet is gelegen, maar
de kosten van aansluiting voor het desbetreffende bouwwerk niet
hoger zijn dan bij een afstand van 50 m.De in artikel 2.46 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken aan
te brengen elektriciteitsvoorziening moet zijn aangesloten aan het
openbare distributienet voor elektriciteit:a. indien het bouwwerk op ten hoogste 100 m afstand van de dichtst
bij zijnde leiding van dat distributienet is gelegen; ofb. indien het bouwwerk op grotere afstand is gelegen van de leiding
van het elektriciteitsdistributienet dan onder a bedoeld, maar de
kosten van aansluiting voor het desbetreffende bouwwerk niet hoger
zijn dan bij een afstand van 100 m.1.De in artikel 2.68 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken
aan te brengen gasvoorziening moet zijn aangesloten aan het
openbare distributienet voor aardgas:a. indien het bouwwerk op ten hoogste 40 m afstand van de
dichtst bij zijnde leiding van dat distributienet is gelegen;
ofb. indien het bouwwerk op grotere afstand is gelegen van de
leiding van het aardgasdistributienet dan onder a bedoeld, maar
de kosten van aansluiting voor het desbetreffende bouwwerk niet
hoger zijn dan bij een afstand van 40 m. Niet van toepassing is
het bepaalde in dit lid op woningen, waarin voor het kunnen
koken een andere energiebron dan gas aanwezig is en voor
verwarming geen individuele aansluiting van gastoevoer nodig
is.2.Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid:a. voor woningen met een gebruiksoppervlakte van meer dan 500
m2;b. voor woningen die niet bestemd zijn om te worden
verhuurd;c. voor woningen met een aansluiting op een gemeenschappelijke
of publieke voorziening voor verwarming, als bedoeld in artikel
2.69 van het Bouwbesluit (warmtedistributienet).Indien in een deel van de gemeente een publieke voorziening voor
verwarming van bouwwerken, als bedoeld in artikel 2.69 van het
Bouwbesluit (warmtedistributienet), aanwezig is, moet een aldaar te
bouwen bouwwerk zijn aangesloten op die publieke voorziening:a. indien het bouwwerk op ten hoogste 40 m afstand van de
dichtstbijzijnde leiding van die publieke voorziening is gelegen;
ofb. indien het bouwwerk op grotere afstand is gelegen van de leiding
van de publieke voorziening dan onder a bedoeld, maar de kosten van
aansluiting voor het desbetreffende bouwwerk niet hoger zijn dan bij
een afstand van 40 m.1.De in artikel 3.31 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken
aan te brengen voorzieningen voor de afvoer van afvalwater en
faecaliën, alsmede de in artikel 3.41 van het Bouwbesluit
bedoelde, aan of in bouwwerken aan te brengen voorzieningen voor
de afvoer van hemelwater moeten zijn aangesloten aan een
openbaar riool. Niet van toepassing is het bepaalde in dit
lid:a. in delen van de gemeente waarin geen openbare riolering
aanwezig is;b. voor zover uitsluitend hemelwater wordt geloosd.2.Op aanwijzing van het bouwtoezicht wordt bepaald:a. op welke plaats, op welke hoogte en met welke
binnenmiddellijn de voor het maken van de aansluiting
noodzakelijke leiding of leidingen de gevel van het gebouw dan
wel de grens van het erf of terrein moet of moeten kruisen;b. of er al dan niet voorzieningen in die aansluitleiding moeten
worden tussengeschakeld ter voorkoming van het terugvloeien van
afvalwater, faecaliën en hemelwater, ingeval de leiding te laag
gelegen is om op natuurlijke wijze op het openbaar riool te
lozen.3.Op aanwijzing van het bevoegd gezag krachtens de Wet
milieubeheer moet worden bepaald of er al dan niet voorzieningen
in de bedoelde aansluitleiding moeten worden tussengeschakeld
ter verzekering van de goede werking of de goede staat van het
openbaar riool, dan wel ter voorkoming van hinder voor andere
aangeslotenen aan het openbaar riool, ingeval de hoeveelheid of
de aard van de af te voeren stoffen daartoe aanleiding
geeft.4.Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid, indien afvoer op
een andere wijze zonder verontreiniging van water, bodem of
lucht mogelijk is:a. voor bouwwerken die op een grotere afstand dan 40 m van een
openbaar riool zijn gelegen;b. voor agrarische bedrijven.1.Indien de in artikel 3.31 van het Bouwbesluit bedoelde, in
bouwwerken aan te brengen voorzieningen voor de afvoer van
afvalwater en faecaliën, alsmede de in artikel 3.41 van het
Bouwbesluit bedoelde, aan of in bouwwerken aan te brengen
voorzieningen voor de afvoer van hemelwater niet aan een
openbaar riool worden aangesloten, gelden de volgende
bepalingen:a.leidingen voor faecaliën, afkomstig uit toiletten met
waterspoeling, moeten lozen op een rottingput met
overstort;b. leidingen voor faecaliën, afkomstig uit toiletten zonder
waterspoeling, moeten lozen op een mestkelder zonder overstort,
een gierput of een rottingput met overstort;c. leidingen voor de afvoer van hemelwater en voor de afvoer van
afvalwater zonder faecaliën, alsmede overstorten van
rottingputten moeten zodanig lozen dat geen verontreiniging van
water, bodem of lucht kan optreden;d. leidingen voor de afvoer van hemelwater en voor de afvoer van
afvalwater zonder faecaliën mogen niet lozen op een
rottingput.2.Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid, onder a en b,
indien afvoer op andere wijze zonder verontreiniging van water,
bodem en lucht mogelijk is.1.Ondergrondse doorvoeringen van leidingen door uitwendige
scheidingsconstructies van bouwwerken moeten zoveel mogelijk
haaks plaatsvinden. De doorvoeringen moeten waterdicht zijn
aangewerkt.2.De aansluiting van de in het eerste lid bedoelde leidingen aan
leidingen van de buitenriolering moet zodanig zijn dat de
dichtheid van de aansluiting gehandhaafd blijft bij enige
zetting van het bouwwerk of de buitenriolering.3.In leidingen, gelegen tussen de gevel van een gebouw en de
aansluiting aan een openbaar riool, mogen geen beerputten of
rottingputten voorkomen.4.Leidingen van de buitenriolering op erven en terreinen mogen
geen vernauwingen in de stroomrichting bevatten en moeten een
vloeiend beloop hebben, alsmede een voldoende lucht- en
waterdichtheid en een voldoende binnenwerkse middellijn. Aan
beide laatstgenoemde eisen wordt geacht te zijn voldaan, indien
wordt voldaan aan het bepaalde in NEN 3215, uitgave 2007.5.Onverminderd het bepaalde in het vierde lid, moet een leiding
voor de afvoer van afvalwater, faecaliën en hemelwater ter
plaatse waar zij de grens van de weg kruist, een binnenwerkse
middellijn hebben van ten minste 125 mm.6.Het materiaal, de sterkte en de vorm van buizen en hulpstukken
van leidingen van de buitenriolering op erven en terreinen
moeten doeltreffend zijn. Aan deze eis wordt geacht te zijn
voldaan, indien wordt voldaan aan het bepaalde in de NEN-normen
die zijn opgenomen in bijlage 7.De in de artikelen 2.7.1, 2.7.2, 2.7.3 en 2.7.4 bedoelde afstand
moet worden gemeten langs de kortste lijn waarlangs een aansluiting
zonder bezwaren kan worden gemaakt en tot het deel van het bouwwerk
dat zich het dichtst bij een leiding van het distributienet bevindt.
Hierbij moeten bouwwerken die zich tezamen op één erf of terrein
bevinden, als één bouwwerk worden beschouwd. (vervallen) (vervallen)(vervallen)Op het bouwterrein moeten, voor zover van toepassing op het bouwwerk,
aanwezig zijn en op verzoek aan het bouwtoezicht ter inzage worden
gegeven:a. de omgevingsvergunning voor het bouwen;b. andere toestemmingen;c. het bouwveiligheidsplan;d. een besluit ingevolge artikel 13, 13a en 14, tweede lid, sub b van de
Woningwet , dan wel een besluit tot toepassing van bestuursdwang of
oplegging van een last onder dwangsom.(vervallen)Met het bouwen van een bouwwerk waarvoor een omgevingsvergunning voor
het bouwen is verleend mag - onverminderd het in de voorwaarden van de
omgevingsvergunning voor het bouwen bepaalde - niet worden begonnen
alvorens door of namens het bevoegd gezag voor zover nodig:a. het straatpeil is aangegevenb. de rooilijnen en/of bebouwingsgrenzen op het bouwterrein zijn
uitgezet.1.Het bouwtoezicht dient - voor zover het betreft bouwwerken waarvoor
omgevingsvergunning voor het bouwen is verleend en onverminderd het
bepaalde in de voorwaarden van de omgevingsvergunning voor het
bouwen - ten minste twee dagen voor de aanvang van elk der hierna te
noemen onderdelen van het bouwproces in kennis te worden
gesteld:a. de aanvang der werkzaamheden, ontgravingwerkzaamheden daaronder
begrepen;b. de aanvang van het inbrengen van de funderingspalen, het slaan
van proefpalen daaronder begrepen;c. de aanvang van de grondverbeteringwerkzaamheden.2.Het bouwtoezicht dient ten minste één dag van tevoren in kennis te
worden gesteld van het storten van beton.3.De in het eerste en tweede lid bedoelde kennisgevingen moeten,
indien het bouwtoezicht dit verlangt, schriftelijk geschieden.Zolang de bouwwerkzaamheden niet zijn voltooid moeten alle opmetingen,
ontgravingen, opbrekingen en onderzoeken worden verricht, welke het
bouwtoezicht in het kader van de controle op de naleving van deze
verordening en van het Bouwbesluit nodig acht.Bij het bemalen van bouwputten, leidingsleuven en andere tijdelijke
ontgravingen ten behoeve van bouwwerkzaamheden mag niet op een zodanige
wijze water aan de bodem worden onttrokken, dat een verlaging van de
grondwaterstand in de omgeving plaatsvindt, waardoor funderingen van
naburige bouwwerken kunnen worden aangetast op een wijze die de
veiligheid van die bouwwerken schaadt.1.Het bouwen en het verrichten van alles wat daarmee in verband staat,
moet geschieden op veilige wijze, onder meer zodanig dat de nodige
veiligheidsmaatregelen zijn genomen ten behoeve van de weg en de in
de weg gelegen werken en de weggebruikers en ten behoeve van
naburige bouwwerken, open erven en terreinen en hun gebruikers.2.Op een terrein, waarop een bouw- of grondwerk wordt uitgevoerd
moeten, wanneer er niet wordt gewerkt - rustpauzen tijdens de
dagelijkse werktijd niet inbegrepen:a. de tijdelijke elektrische installaties ten behoeve van de
uitvoering van het bouw- en grondwerk, in hun geheel op zodanige
wijze zijn uitgeschakeld, dat het weer in gebruik stellen van de
installaties door anderen dan daartoe bevoegde personen niet zonder
meer mogelijk is;b. machines en werktuigen worden achtergelaten in een zodanige
toestand, dat deze dan wel mechanismen daarvan, niet zonder meer
door anderen dan de daartoe bevoegde personen in werking kunnen
worden gesteld;3.Het tweede lid is niet van toepassing op de voeding van een
elektrische verlichtingsinstallatie of van één of meer elektrisch
aangedreven bemalingpompen, indien de omstandigheden vereisen dat de
voeding niet wordt onderbroken en de veiligheid voldoende is
gewaarborgd.Het is verboden stempels, schoren, kruisen of zwiepingen weg te
nemen of andere veiligheidsmaatregelen op te heffen zolang zij uit
veiligheidsoogpunt nodig zijn.1.Het terrein waarop wordt gebouwd, grond wordt ontgraven of
dergelijke werkzaamheden worden verricht, moet door een
doeltreffende afscheiding van de weg en van het aangrenzende open
erf of terrein zijn afgescheiden indien gevaar of hinder te duchten
is.2.De in het eerste lid bedoelde afscheiding moet zodanig zijn
geplaatst en ingericht, dat het verkeer zo min mogelijk hinder ervan
ondervindt en de toegang tot brandkranen en andere openbare
voorzieningen, zoals leidingen, er niet door wordt belemmerd.3.Een terrein, waarop een bouw- of grondwerk wordt uitgevoerd en dat
niet van de weg en van het aangrenzende open erf of terrein is
afgescheiden, moet, wanneer er niet wordt gewerkt, worden bewaakt,
tenzij het bouwtoezicht dit niet nodig acht.1.Afscheidingen, steigers, ladders, heistellingen,
transportinrichtingen en ander hulpmateriaal moeten, wat kwaliteit
en samenstelling betreft, voldoen aan de eis van goed en veilig werk
en in goede staat van onderhoud verkeren.2.Het is verboden bij de uitvoering van een bouw- of grondwerk een
werktuig of een stof te gebruiken, indien daardoor gevaar voor de
omgeving optreedt.3.Het bevoegd gezag kan het gebruik van een werktuig, dat schade of
ernstige hinder voor de omgeving veroorzaakt of kan veroorzaken,
verbieden.4.Het bevoegd gezag kan voorschrijven, dat voor een op een werk te
gebruiken krachtwerktuig:a. uitsluitend een bepaalde brandstof wordt gebezigd, en/ofb. de aandrijving elektrisch geschiedt, en/ofc. het werktuig gedurende bepaalde delen van een etmaal niet mag
worden gebruikt.5.Het bepaalde in het tweede, derde en vierde lid is niet van
toepassing indien en voor zover het betreft nadelige gevolgen voor
het milieu waarop de Wet milieubeheer of enige in deze wet genoemde
milieuwet van toepassing is.1.Het bouwafval moet op de bouwplaats ten minste worden gescheiden in
de volgende fracties:a. de als gevaarlijk aangeduide afvalstoffen van hoofdstuk 17 de
Afvalstoffenlijst behorende bij de Regeling Europese
afvalstoffenlijst (EURAL; Stcr. 17 augustus 2001, nr. 158, blz.
9);b. steenwol, mits dit meer dan 1 m3 per bouwproject bedraagt;c. glaswol, mits dit meer dan 1 m3 per bouwproject bedraagt;d. overig afval.2.Overig afval, zoals bedoeld in het voorgaande lid onder d, en de
fracties, bedoeld in het voorgaande lid onder a, b en c, moeten op
de bouwplaats gescheiden worden gehouden.3.Indien de totale hoeveelheid bouwafval die vrijkomt bij een
bouwproject minder bedraagt dan de inhoud van één container van 10
m3, mag degene die bedrijfsmatig bouwwerkzaamheden verricht dit
bouwafval meenemen naar zijn bedrijf voor tijdelijke opslag.1.Van het gereedkomen:a. van putten en van grond- en huisaansluitleidingen van de
riolering, alsmede van leidingdoorvoeren en mantelbuizen door wanden
en vloeren beneden straatpeil;b. van de thermische isolatie in de spouw van wanden, alsmede van de
thermische isolatie in andere besloten constructies moet het
bouwtoezicht onmiddellijk na de voltooiing van de onder a en b
bedoelde werkzaamheden in kennis worden gesteld.2.Onderdelen van het bouwwerk, waarop het eerste lid betrekking heeft,
mogen niet zonder toestemming van het bouwtoezicht aan het oog
worden onttrokken gedurende twee dagen na het tijdstip van
kennisgeving.3.Het bepaalde in het tweede lid is van overeenkomstige toepassing op
die onderdelen van het bouwwerk, waarvoor in de aan de
omgevingsvergunning voor het bouwen verbonden voorwaarden een plicht
tot kennisgeving van voltooiing is bepaald.4.Uiterlijk op de dag van beëindiging van de werkzaamheden, waarop de
omgevingsvergunning voor het bouwen betrekking heeft, wordt het
einde van die werkzaamheden bij het bouwtoezicht gemeld.De in dit artikel bedoelde kennisgevingen moeten, indien het
bouwtoezicht dit verlangt, schriftelijk geschieden.1.Indien bij temperaturen beneden 2 graden Celsius beton-, metsel- of
buitenpleisterwerk wordt uitgevoerd, moet het bouwtoezicht ten
minste twee dagen vóór het begin van het desbetreffende werk in
kennis worden gesteld van de te treffen maatregelen ten behoeve
van:a. het niet verwerken van bevroren materialen;b. het verkrijgen van een goede binding en verharding;c. de bescherming van het desbetreffende werk na de voltooiing tegen
vorstschade, zolang het nog onvoldoende is verhard of de temperatuur
nog beneden 2 graden Celsius is.2.De in het eerste lid bedoelde kennisgevingen moeten, indien het
bouwtoezicht dit verlangt, schriftelijk plaatsvinden.Het is verboden na de bouw van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is verleend, het bouwwerk in gebruik te geven of te
nemen, indien het bouwwerk niet gereed is gemeld bij het bouwtoezicht.
1.Open erven en terreinen moeten zich in een, in verband met hun
bestemming, voldoende staat van onderhoud bevinden.2.Open erven en terreinen mogen geen gevaar kunnen opleveren voor
de veiligheid, noch nadeel voor de gezondheid van of hinder voor
de gebruikers of anderen, ten gevolge van:a. drassigheid;b. stank;c. verontreiniging;d. aanwezigheid van schadelijk of hinderlijk gedierte;e. aanwezigheid van begroeiing.1.Indien de toegang van een gebouw meer dan 10 meter is verwijderd
van een openbare weg, moet een verbindingsweg tussen die toegang
en het openbare wegennet aanwezig zijn die geschikt is voor
verhuisauto's, vuilnisauto's, ziekenauto's, brandweerauto's en
het overige te verwachten verkeer, tenzij de aard, de ligging en
het gebruik van het gebouw zulks niet vereisen.2.Een geschikte verbindingsweg in de zin van het eerste lid moet,
tenzij de gemeenteraad voor de desbetreffende weg in een
bestemmingsplan of in een verordening of anderszins
voorschriften heeft vastgesteld:a. een breedte hebben van ten minste 4,5 m, over een breedte van
ten minste 3,25 m zijn verhard en een vrije hoogte boven de
kruin van de weg hebben van ten minste 4,2 m;b. zijn verhard op een wijze die geschikt is voor
motorvoertuigen met een massa van ten minste 14.600 kg en zijn
voorzien van de nodige kunstwerken; enc. op doeltreffende wijze kunnen afwateren.3.Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing op een
bijgebouw voor het bouwen waarvan op grond van artikel 2,
onderdeel 3, of artikel 3, onderdeel 1, van bijlage II bij het
Besluit omgevingsrecht geen vergunning is vereist, voor zover
dat bijgebouw niet tot bewoning bestemd is, maar wel tot een
hoofdgebouw behoort dat op hetzelfde terrein is gelegen.4.Nabij ieder gebouw moeten zodanige opstelplaatsen voor
brandweerauto's aanwezig zijn, dat een doeltreffende verbinding
tussen die auto's en de bluswatervoorziening kan worden gelegd,
tenzij de aard, de ligging en het gebruik van het gebouw zulks
niet vereisen.5.Bij afwezigheid van een toereikende openbare
bluswatervoorziening moet worden zorg gedragen voor een
doeltreffende niet-openbare bluswatervoorziening.1.Tussen de toegang van enerzijds:a. een woning of een woongebouw, als bedoeld in artikel 4.3 van
het Bouwbesluit;b. een gebouw met een al dan niet gemeenschappelijke
toegankelijkheidssector, als bedoeld in artikel 4.3 van het
Bouwbesluit; en anderzijds de openbare weg moet een mede voor
gehandicapten begaanbare weg of begaanbaar pad aanwezig
zijn.2.Voor de in het eerste lid bedoelde wegen en paden geldt dat
zij:a. ten minste 1,10 m breed moeten zijn; enb. geen kleinere vrije doorgang mogen hebben dan 0,85 m; enc. ten hoogste een hoogteverschil mogen overbruggen van 0,02 m,
tenzij dit plaatsvindt door middel van een hellingbaan die
voldoet aan het bepaalde in de artikelen 2.39 en 2.40 van het
Bouwbesluit . (vervallen) (vervallen) (vervallen) (vervallen) (vervallen)De in de artikelen 3.123 en 3.124 van het Bouwbesluit bedoelde, in
bouwwerken aanwezige voorzieningen voor drinkwater moeten zijn
aangesloten aan het distributienet van de openbare
waterleiding:a. indien het bouwwerk op ten hoogste 50 m afstand van de dichtst
bij zijnde leiding van het distributienet is gelegen; ofb. indien het bouwwerk op een grotere afstand dan 50 m van de
dichtst bij zijnde leiding van het distributienet is gelegen, maar
de kosten van aansluiting voor het desbetreffende bouwwerk niet
hoger zijn dan bij een afstand van 50 m.De in artikel 2.52 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken
aanwezige elektriciteitsvoorziening moet zijn aangesloten aan het
openbare distributienet voor elektriciteit:a. indien het bouwwerk op ten hoogste 100 m afstand van de dichtst
bij zijnde leiding van dat distributienet is gelegen; ofb. indien het bouwwerk op grotere afstand is gelegen van de leiding
van het elektriciteitsdistributienet dan onder a bedoeld, maar de
kosten van aansluiting voor het desbetreffende bouwwerk niet hoger
zijn dan bij een afstand van 100 m.De in artikel 2.72 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken
aanwezige gasvoorziening moet zijn aangesloten aan het openbare
distributienet voor aardgas:a. indien het bouwwerk op ten hoogste 40 m afstand van de dichtst
bij zijnde leiding van dat distributienet is gelegen; ofb. indien het bouwwerk op grotere afstand is gelegen van de leiding
van het aardgasdistributienet dan onder a bedoeld, maar de kosten
van aansluiting voor het desbetreffende bouwwerk niet hoger zijn dan
bij een afstand van 40 m.Niet van toepassing is voorgaande eis op:a. woningen, waarin voor het kunnen koken een andere energiebron dan
gas aanwezig is en voor verwarming geen individuele aansluiting van
gastoevoer nodig is;b. woningen met een gebruiksoppervlakte van meer dan 500 m2;c. woningen die niet worden verhuurd;d. woningen met een aansluiting op het stadsverwarmingnet.1.De in artikel 3.36 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken
aanwezige voorzieningen voor de afvoer van afvalwater en
faecaliën, alsmede de eventueel in of aan bouwwerken aanwezige
voorzieningen voor de afvoer van hemelwater moeten, onverminderd
het bepaalde in artikel 5.3.6, op een doeltreffende wijze zijn
aangesloten aan een openbaar riool.2.Niet van toepassing is het gestelde in het eerste lid:a. in delen van de gemeente waarin geen openbare riolering
aanwezig is;b. op bouwwerken die op een grotere afstand dan 40 m van een
openbaar riool zijn gelegen;c. voor zover uitsluitend hemelwater wordt geloosd;d. op agrarische bedrijven waarin de faecaliën voor
bedrijfsdoeleinden worden gebruikt en een daartoe voldoende
ruime mestkelder aanwezig is.Indien het gestelde in artikel 5.3.4, tweede lid, van toepassing is,
gelden de volgende bepalingen:a. voor de opvang van faecaliën, afkomstig uit toiletten met
waterspoeling, moet een doeltreffende rottingput met een
doeltreffende aansluitleiding naar die toiletten aanwezig zijn,
tenzij de faecaliën voor agrarische bedrijfsdoeleinden worden
gebruikt;b. voor de opvang van faecaliën, afkomstig uit toiletten zonder
waterspoeling, moeten een doeltreffende beerput zonder overstort,
een doeltreffende gierput of een doeltreffende rottingput met
overstort aanwezig zijn, alsmede een doeltreffende aansluitleiding
tussen die toiletten en de genoemde put, tenzij op andere zodanige
wijze wordt geloosd dat geen verontreiniging van water, bodem of
lucht kan optreden;d. leidingen voor de afvoer van hemelwater en voor de afvoer van
afvalwater zonder faecaliën, alsmede overstorten van rottingputten
moeten zodanig lozen dat geen verontreiniging van water, bodem of
lucht kan optreden;d. leidingen voor de afvoer van hemelwater en voor de afvoer van
afvalwater zonder faecaliën mogen niet lozen op een rottingput.Artikel 2.7.6 en de bijbehorende bijlage 7 zijn van overeenkomstige
toepassing.De in de artikelen 5.3.1, 5.3.2, 5.3.3 en 5.3.4 bedoelde afstand
moet worden gemeten langs de kortste lijn waarlangs een aansluiting
zonder bezwaren kan worden gemaakt en tot het deel van het bouwwerk
dat zich het dichtst bij een leiding van het distributienet bevindt.
Hierbij moeten bouwwerken die zich tezamen op één erf of terrein
bevinden, als één bouwwerk worden beschouwd.Het normale onderhoud van een bouwwerk dient zodanig te geschieden
dat het bouwwerk zich in zindelijke staat bevindt. (vervallen)(vervallen) (vervallen) (vervallen)(vervallen) (vervallen) (vervallen) (vervallen) (vervallen)(Vervallen)(Vervallen) (vervallen) (vervallen)Het is verboden een woning te bewonen met of toe te staan dat een
woning wordt bewoond door meer dan één persoon per 12 m2
gebruiksoppervlakte.Het is verboden een woonwagen te bewonen met of toe te staan dat een
woonwagen wordt bewoond door meer dan één persoon per 6 m2
gebruiksoppervlakte.Het is verboden een bouwwerk, een open erf of terrein te gebruiken
of te doen gebruiken, indien door of namens burgemeester en
wethouders is medegedeeld, dat zulks gevaarlijk is in verband
met:a. bouwvalligheid van het bouwwerk;b. bouwvalligheid van een in de nabijheid gelegen bouwwerk.Indien tengevolge van het niet functioneren - hieronder begrepen het
afgesloten zijn - van de ingevolge het Bouwbesluit verplicht
aanwezige voorzieningen tot het kunnen afvoeren van faecaliën, het
kunnen beschikken over drinkwater, het kunnen beschikken over
gedistribueerd gas en het kunnen beschikken over gedistribueerde
elektriciteit een onvoldoende veiligheid of een onvoldoende hygiëne
aanwezig is, kan het bevoegd gezag gelasten het gebruik van het
bouwwerk te staken.(vervallen) (vervallen)Opmerking:Artikel352 van de
Bouwverordening 1987 is gehandhaafd. Dit artikel luidt als
volgt:Verbod tot het gebruik van bouwwerken, open erven en
terreinen in afwijking van de bestemming1.Zolang bij een bestemmingsplan, tot stand gekomen als
uitbreidingsplan of als voorschriften ex artikel 43 Woningwet
1901, hetzij vóór, hetzij na de inwerkingtreding van de Wet op
de ruimtelijke Ordening (WRO, Stbl. no 286 van 1962) geen
voorschriften zijn gegeven omtrent het gebruik van de in die
plannen of voorschriften begrepen bouwwerken, open erven of
terreinen en geen aanpassing aan de WRO heeft plaatsgevonden, is
het verboden die bouwwerken, open erven, of terreinen te
gebruiken, in gebruik te geven of te laten gebruiken op een
wijze of tot een doel strijdig met de uit dat plan of die
voorschriften voortvloeiende bestemming, nadat de bij het
bestemmingsplan aangegeven bestemming is verwezenlijkt. 2.Het is verboden niet in een bestemmingsplan begrepen bouwwerken
en hun aanhorigheden te gebruiken in strijd met de bestemming,
die zij blijkens hun constructie dan wel inrichting hebben.
3.Niet van toepassing is het bepaalde in de leden 1 en 2 voor een
gebruik dat tot het tijdstip van inwerkingtreding van deze
verordening niet onwettig was en zolang in dat gebruik geen
wijziging wordt gebracht.4.Vrijstelling kan worden verleend van het bepaalde in de leden 1
en 2. Het is verboden in, op of aan een bouwwerk of op een open erf of
terrein voorwerpen of stoffen te plaatsen, te werpen of te hebben,
handelingen te verrichten of na te laten of werktuigen te gebruiken,
waardoor:a. op voor de omgeving hinderlijke of schadelijke wijze rook, roet,
walm, of stof wordt verspreid;b. overlast wordt of kan worden veroorzaakt voor de gebruikers van
het bouwwerk, het open erf of terrein;c. op voor de omgeving hinderlijke of schadelijke wijze stank, stof
of vocht of irriterend materiaal wordt verspreid of overlast wordt
veroorzaakt door geluid en trilling, elektrische trilling daaronder
begrepen, of door schadelijk of hinderlijk gedierte, dan wel door
verontreiniging van het bouwwerk, open erf of terrein;d. instortings-, omval- of ander gevaar wordt veroorzaakt.Niet van toepassing is het vorenstaande, indien en voor zover het
betreft nadelige gevolgen voor het milieu waarop de Wet milieubeheer
of enige in deze wet genoemde wet van toepassing is.1.Het normale onderhoud van een bouwwerk dient zodanig te
geschieden dat het bouwwerk zich in zindelijke staat
bevindt.2.Voorraden en afval dienen op zodanige wijze en plaats te worden
bewaard dat schadelijk of hinderlijk gedierte hierdoor niet
wordt aangetrokken.Het is verboden drink- en werkwater, waarvan door het bevoegd gezag
schriftelijk is medegedeeld dat het ondeugdelijk wordt geacht, te
gebruiken.Installaties in of nabij een bouwwerk, waarvan het Bouwbesluit, het
Besluit brandveilig gebruik bouwwerken of de Bouwverordening de
aanwezigheid verplicht stelt, moeten in een goede staat verkeren,
zodat daarvan een onbelemmerd gebruik kan worden gemaakt.1.Het is verboden bouwwerken, woonwagens daaronder begrepen, te
slopen zonder of in afwijking van een vergunning van het bevoegd
gezag.2.De in het eerste lid bedoelde vergunning is niet vereist indien
naar redelijke schatting de hoeveelheid sloopafval niet meer zal
bedragen dan 10 m3, tenzij het slopen mede betreft het
verwijderen van asbest. Voorts is geen vergunning vereist voor
het slopen ingevolge een besluit op grond van artikel 13 van de
Woningwet, dan wel een besluit tot toepassing van bestuursdwang
of oplegging van een last onder dwangsom. Het bevoegd gezag kan
aan het besluit voorwaarden verbinden als bedoeld in het derde
lid.3.Het bevoegd gezag verbindt aan de omgevingsvergunning voor het
slopen slechts voorschriften over:a. de veiligheid tijdens het slopen;b. de bescherming van nabijgelegen bouwwerken;c. het scheiden en het op de sloopplaats gescheiden houden van
het sloopafval, ten minste inhoudende een scheiding in een
fractie asbest, een fractie gevaarlijk afval en een fractie
overig afval;d. het voor de aanvang van de sloopwerkzaamheden overleggen van
de gegevens als bedoeld in , tweede lid, letter c, voor zover
deze gegevens niet reeds zijn overgelegd.4.De voorschriften over het sloopafval, als bedoeld in het derde
lid, onder letter c, kunnen eisen bevatten omtrent het selectief
slopen, de fracties waarin wordt gescheiden, de tijdelijke
opslag op het sloopterrein en het in fracties gescheiden
verpakken van het sloopafval op het sloopterrein. Het bevoegd
gezag verbindt aan de omgevingsvergunning voor het slopen met
betrekking tot asbest voorschriften over het afzonderlijk gereed
maken daarvan voor de afvoer van het sloopterrein en over de
termijn waarbinnen dit moet plaatsvinden.5.De vergunningplicht als bedoeld in het eerste lid geldt niet
indien in een tijdelijke omgevingsvergunning voor het bouwen
voor een seizoengebonden bouwwerk voorschriften zijn gesteld
over het slopen van het tijdelijke bouwwerk.(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)Een omgevingsvergunning voor het slopen moet worden geweigerd
indien:a. de veiligheid tijdens het slopen onvoldoende is gewaarborgd en
ook door het stellen van voorschriften niet op een voldoende peil
kan worden gewaarborgd;b. de bescherming van nabijgelegen bouwwerken in verband met het
slopen onvoldoende is gewaarborgd en ook door het stellen van
voorschriften niet op een voldoende peil kan worden
gewaarborgd;d. een vergunning met betrekking tot de archeologische monumenten
ingevolge de Monumentenwet 1988 of een provinciale of een
gemeentelijke erfgoedverordening is vereist en deze niet is
verleend;d. een vergunning ingevolge een leefmilieuverordening op grond van
de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing, die krachtens
overgangsrecht van de Invoeringswet Wet ruimtelijke ordening de
werking heeft behouden, is vereist en deze niet is verleend;Een omgevingsvergunning voor het slopen kan worden ingetrokken
indien: a. de vergunning is verleend tengevolge van onjuiste of onvolledige
opgave van gegevens;b. binnen 26 weken na het onherroepelijk worden van de
omgevingsvergunning voor het slopen geen begin met de werkzaamheden
is gemaakt;c. tussen het begin en het einde van de sloopwerkzaamheden deze
werkzaamheden langer dan een aaneengesloten periode van 26 weken
stilliggen.1.In afwijking van artikel 8.1.1, eerste lid, is geen
omgevingsvergunning voor het slopen vereist voor het anders dan
in de uitoefening van een beroep of bedrijf in zijn geheel
slopen van:a. geschroefde, asbesthoudende platen waarin de asbestvezels
hechtgebonden zijn, niet zijnde dakleien, uit een woning of uit
een op het erf van die woning staand bijgebouw, voorzover de
woning of het bijgebouw niet in het kader van de uitoefening van
een beroep of bedrijf worden gebruikt of bedoeld zijn voor
gebruik in dat kader en de oppervlakte van de te verwijderen
asbesthoudende platen maximaal vijfendertig vierkante meter per
kadastraal perceel bedraagt;b. asbesthoudende vloertegels of niet-gelijmde, asbesthoudende
vloerbedekking uit een woning of uit een op het erf van die
woning staand bijgebouw, voorzover de woning of het bijgebouw
niet in het kader van de uitoefening van een beroep of bedrijf
worden gebruikt of bedoeld zijn voor gebruik in dat kader en de
oppervlakte van de te verwijderen asbesthoudende vloerbedekking
of vloertegels maximaal vijfendertig vierkante meter per
kadastraal perceel bedraagt;mits het voornemen tot dit slopen is gemeld bij burgemeester en
wethouders en door burgemeester en wethouders binnen acht dagen
na de dag waarop dit is gemeld is medegedeeld dat geen
omgevingsvergunning voor het slopen is vereist.2.Het voornemen tot slopen als bedoeld in het eerste lid moet
worden gemeld met gebruikmaking van een door of namens
burgemeester en wethouders vastgesteld formulier.3.De melding en de daarbij behorende bescheiden moeten in tweevoud
worden ingediend.4.De melding en de daarbij behorende bescheiden moeten in het
Nederlands zijn gesteld.5.In de melding moeten zijn opgenomen de plaats, het adres, de
aard en het gebruik van het bouwwerk.6.Degene, die de melding heeft gedaan, krijgt door of namens
burgemeester en wethouders een bewijs van ontvangst toegezonden
of uitgereikt, waarin de datum van ontvangst is vermeld.7.Indien burgemeester en wethouders de in het eerste lid bedoelde
mededeling niet binnen de aldaar gestelde termijn hebben gedaan,
is de mededeling van rechtswege gedaan.8.Burgemeester en wethouders kunnen aan een mededeling als bedoeld
in het eerste lid voorschriften verbinden met betrekking tot de
verwijdering, opslag en afvoer van asbest.9.De houder van een mededeling als bedoeld in het eerste of het
zevende lid is verplicht het gestelde in een door de minister
van volkshuisvesting, ruimtelijke ordening en milieubeheer
uitgegeven publicatie ter zake van het slopen van asbest
bevattende vloerbedekking in acht te nemen. Voorts is de houder
verplicht de voorschriften, bedoeld in het achtste lid alsmede
de voorschriften die bij of krachtens de artikelen 7 en 8 van
het Asbestverwijderingsbesluit 2005 zijn gesteld, in acht te
nemen.10.Het bewerken van het asbest ter plaatse waar dit asbest door
sloop vrijkomt is niet toegestaan.11.Bij het niet voldoen aan de bij of krachtens de in het eerste
tot en met het vijfde lid van dit artikel gestelde eisen,
stellen burgemeester en wethouders degene die de melding heeft
gedaan in de gelegenheid om binnen één week de door hen aan te
geven ontbrekende gegevens over te leggen.In afwijking van artikel 8.1.1, eerste lid, is voorts geen
omgevingsvergunning voor het slopen vereist, indien het slopen, voor
zover dat betrekking heeft op asbest, uitsluitend bestaat uit het in
het kader van de uitoefening van een beroep of bedrijf geheel of
gedeeltelijk verwijderen van:a. geklemde vloerplaten onder verwarmingstoestellen;b. verwijderen van beglazingskit dat is verwerkt in de constructie
van kassen;c. rem- en frictiematerialen;d. pakkingen uit verbrandingsmotoren;e. pakkingen uit procesinstallaties onderscheidenlijk
verwarmingstoestellen met een nominaal vermogen dat lager is dan
2250 kilowatt.Het bepaalde in de artikelen 4.8 tot en met 4.10 is van
overeenkomstige toepassing op het slopen en het sloopterrein.Op het sloopterrein moet de omgevingsvergunning voor het slopen of
een besluit tot toepassing van bestuursdwang of oplegging van een
last onder dwangsom tot het slopen aanwezig zijn en op verzoek aan
het bouwtoezicht ter inzage worden gegeven.1.De houder van de omgevingsvergunning voor het slopen moet het
slopen, voor zover dat betrekking heeft op asbest, opdragen aan
een deskundig bedrijf.2.De houder van de omgevingsvergunning voor het slopen moet een
afschrift van de vergunning ter hand stellen aan het deskundig
bedrijf dat het slopen krachtens aanneming van werk zal
uitvoeren.3.De houder van de omgevingsvergunning voor het slopen stelt ten
minste één week voorafgaande aan de aanvang van het slopen, het
bevoegd gezag schriftelijk op de hoogte van de data en
tijdstippen waarop het slopen, voorzover dat betrekking heeft op
asbest, zal plaatsvinden.4.De houder van de omgevingsvergunning voor het slopen stuurt
binnen twee weken na de uitvoering van de werkzaamheden het
bevoegd gezag een afschrift van de resultaten van de
eindbeoordeling, bedoeld in artikel 9, eerste lid van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005.1.Indien wordt gesloopt zonder dat een omgevingsvergunning voor
het slopen is verleend voor het slopen van asbest en tijdens het
slopen asbest wordt ontdekt, is degene die sloopt verplicht
hiervan terstond melding te doen aan het bouw- en
woningtoezicht.2.Aan het bouwtoezicht dienen ten minste twee dagen van tevoren de
aanvang van de sloopwerkzaamheden te worden gemeld en uiterlijk
op de dag van de beëindiging van de sloopwerkzaamheden het einde
van die werkzaamheden. Indien het bouwtoezicht dit verlangt,
moeten genoemde meldingen schriftelijk geschieden.1.Voor zover redelijkerwijs uitvoerbaar moet eerst het in een
bouwwerk aanwezige asbest worden verwijderd, voordat het
bouwwerk wordt gesloopt.2.Bij de verwijdering van het asbest moeten de beste bestaande
technieken worden toegepast om verontreiniging van het milieu
met asbest te voorkomen.(Vervallen)1.Afval dat ontstaat door sloopwerkzaamheden waarvoor geen
omgevingsvergunning krachtens artikel 8.1.1, noch een melding
krachtens artikel 8.2.1 is vereist, dient ten minste te worden
gescheiden in de navolgende fracties:a. de als gevaarlijk aangeduide afvalstoffen van hoofdstuk 17 de
afvalstoffenlijst behorende bij de Regeling Europese
afvalstoffenlijst (EURAL; Stcr. 17 augustus 2001, nr. 158, blz.
9);b. steenachtig sloopafval, zonder inbegrip van gips;c. bitumineuze en teerhoudende dakbedekking;d. met PAKS verontreinigde materialen;e. asfalt;f. dakgrind;g. overig afval.2.Overig afval, zoals bedoeld in het voorgaande lid onder g, en de
fracties, bedoeld in het voorgaande lid onder a tot en met f,
moeten op het sloopterrein gescheiden worden gehouden.1.De advisering over redelijke eisen van welstand is opgedragen aan
het Gelders Genootschap tot bevordering en instandhouding van de
schoonheid van stad en land die uit haar midden personen voordraagt
als lid van de Welstandscommissie/ Commissie Ruimtelijke
Kwaliteit.2.De Welstandscommissie adviseert over de welstandsaspecten van
aanvragen voor een omgevingsvergunning voor het bouwen.3.De welstandscommissie baseert haar advies op de in de Welstandsnota
genoemde welstandscriteria.1.De welstandscommissie bestaat ten minste uit vier leden, waaronder
een voorzitter en een secretaris, waarvan ten minste drie leden
deskundig zijn op het gebied van architectuur, ruimtelijke kwaliteit
dan wel cultuurhistorie.2.Voor de leden worden plaatsvervangers aangewezen.3.De welstandscommissie kan slechts adviezen uitbrengen indien ten
minste drie leden aanwezig zijn en waarvan ten minste twee leden
beschikken over deskundigheid op het gebied van welstand.4.De leden van de commissie zijn onafhankelijk van het
gemeentebestuur.5.In de commissie kan een ingezetene van de gemeente anders als
bedoeld in het eerste lid zitting hebben.1.De voorzitter, de secretaris en de overige leden van de commissie en
hun plaatsvervangers worden op voorstel van de burgemeester en
wethouders benoemd en ontslagen door de gemeenteraad.2.De leden van de commissie kunnen ten hoogste voor een termijn van
drie jaar worden benoemd. Zij kunnen eenmaal worden herbenoemd voor
een periode van ten hoogste drie jaar.3.Het reglement van orde van de commissie dat als bij deze verordening
is vastgesteld, bevat, binnen het gestelde in de voorgaande leden,
nadere benoemingsprocedures.De commissie stelt jaarlijks een verslag op van haar werkzaamheden voor
de gemeenteraad, waarin ten minste aan de orde komt:- op welke wijze toepassing is gegeven aan de welstandscriteria uit de
welstandsnota;- de werkwijze van de commissie;- op welke wijze uitwerking is gegeven aan de openbaarheid van
vergaderen;- de aard van de beoordeelde plannen;- de bijzondere projecten.De commissie kan in haar jaarverslag aanbevelingen doen ten aanzien van
het gemeentelijk ruimtelijk kwaliteitsbeleid in het algemeen en de
aanpassing van de gemeentelijke welstandsnota in het bijzonder.1.De welstandscommissie brengt het advies over de aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen uit binnen vier weken nadat door
of namens burgemeester en wethouders daarom is verzocht.2.De welstandscommissie brengt het advies over de aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen, indien deze vergunning
betrekking heeft op een deel van een project of een gefaseerde
aanvraag betreft, uit binnen drie weken nadat door of namens
burgmeester en wethouders daarom is verzocht.3.Burgemeester en wethouders kunnen in hun verzoek om advies de
welstandscommissie een langere termijn dan genoemd in de
bovengenoemde leden van dit artikel geven voor het uitbrengen van
het welstandsadvies. Een langere termijn kan door burgemeester en
wethouders worden gegeven indien de termijn van afdoening van de
aanvraag is verlengd met toepassing van artikel 3.9, tweede lid van
de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo).1.De behandeling van bouwplannen door de welstandscommissie is
openbaar. De agenda voor de vergadering van de welstandscommissie
wordt tijdig bekendgemaakt in een van overheidswege uitgegeven blad
of een dag-, nieuws- of huis-aan-huisblad, dan wel op een andere
geschikte wijze. Indien burgemeester en wethouders - al dan niet op
verzoek van de aanvrager - een verzoek doen tot niet-openbare
behandeling, dan dienen burgemeester en wethouders daaraan klemmende
redenen op grond van artikel 10 van de Wet openbaarheid van bestuur
ten grondslag te leggen. De openbaarheid geldt zowel voor de
beraadslagingen, de beoordeling als de adviezen.2.Indien de aanvrager van de omgevingsvergunning voor het bouwen
hierom bij het indienen van de aanvraag om omgevingsvergunning heeft
verzocht, wordt deze door of namens de welstandscommissie in staat
gesteld tot het geven van een toelichting op het bouwplan.3.In het geval dat het bouwplan in de vergadering van de commissie
wordt behandeld en een verzoek tot het geven van een toelichting is
gedaan, dient de aanvrager van de omgevingsvergunning voor het
bouwen een uitnodiging te ontvangen voor de vergadering van de
commissie, waarin de aanvraag wordt behandeld.4.Belanghebbenden hebben in toelichtende zin spreekrecht. Het
reglement van orde van de welstandscommissie dat als bijlage 9 bij
deze verordening is vastgesteld, voorziet in een procedurele opzet,
waarbij er een onderscheid wordt aangebracht in de toelichtende fase
en de beraadslagingen.1.De welstandscommissie kan de advisering over een aanvraag om advies
mandateren aan een of meerdere daartoe aangewezen leden. De
aangewezen leden (voorzitter en/of secretaris) adviseren over
bouwplannen waarvan volgens hen het oordeel van de
welstandscommissie als bekend mag worden verondersteld.2.In elk geval van twijfel legt de gemandateerde het bouwplan alsnog
voor aan de welstandscommissie.3.Behandeling van bouwplannen onder mandaat is openbaar. Indien het
bevoegd gezag - al dan niet op verzoek van de aanvrager - een
verzoek doet tot niet-openbare behandeling, dan dient het bevoegd
gezag daaraan klemmende redenen op grond van artikel 10 van de Wet
openbaarheid van bestuur ten grondslag te leggen.1.De welstandscommissie adviseert en motiveert haar advies
schriftelijk.2.Zodra het advies wordt uitgebracht, wordt het door of namens
burgemeester en wethouders gevoegd bij de aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen.1.Indien de raad op grond van artikel 12 van de Woningwet het
voornemen heeft een gebied van de gemeente of een categorie
bouwwerken uit te sluiten van welstandstoezicht, neemt de raad het
daartoe strekkende besluit niet dan nadat:a. op het voornemen inspraak is verleend;b. het advies van de welstandscommissie is ingewonnen.2.De inspraak als bedoeld in het eerste lid vindt plaats op de wijze
voorzien in de krachtens artikel 150 Gemeentewet vastgestelde
verordening.(vervallen)(Vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)Het bevoegd gezag is bevoegd om rekening te houden met de herziening en
vervanging van de NEN-normen, voornormen, praktijkrichtlijnen en andere
voorschriften waarnaar in deze verordening - of in de bij deze
verordening behorende bijlagen - wordt verwezen, indien de bevoegde
instantie de betrokken norm, voornorm, praktijkrichtlijn of het
voorschrift heeft herzien of vervangen en die herziening of vervanging
heeft gepubliceerd.(Vervallen)(Vervallen)(Vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen door gewijzigde bepaling 2.1.5 BVO)Het bepaalde in de artikelen 5.1.2 en 5.1.3 inzake de bereikbaarheid van
gebouwen is niet van toepassing op een gebouw, dat gebouwd is of wordt
op basis van een vergunning als bedoeld in artikel 47, eerste lid, van
de Woningwet van 12 juli 1962, tenzij bij een latere vergunning op grond
van artikel 40 van de Woningwet danwel omgevingsvergunning op grond van
artikel 2.1 lid 1 onder a Wabo eisen aan de bereikbaarheid van dat
gebouw zijn gesteld.(vervallen)(vervallen)Op een aanvraag om bouwvergunning, ontheffing of toestemming anderszins,
die is ingediend vóór het tijdstip waarop deze verordening van kracht
wordt en waarop op genoemd tijdstip nog niet is beschikt, zijn de
bepalingen van de bouwverordening van toepassing, zoals die luidden vóór
onderhavige wijziging. 1.Deze verordening treedt in werking op het tijdstip waarop de Wet
algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) in werking treedt.2.Bij de inwerkingtreding van deze verordening vervalt:a. de bouwverordening, vastgesteld bij raadsbesluit d.d 28 januari
2010, en alle daarin aangebrachte wijzigingen met uitzondering van
artikel 352 van de bouwverordening vastgesteld d.d. 24 september
1987;3.Deze verordening kan worden aangehaald als 'Bouwverordening'.Behoort bij raadsbesluit 2010, nr VI-3, bijlage 2:AsbestHet Asbestverwijderingsbesluit 2005 (Stb. 2005, 704) verstaat onder asbest:
de vezelachtige silicaten actinoliet (Cas-nummer 77536-66-4), amosiet
(Cas-nummer 12172-73-5), anthofylliet (Cas-nummer 77536-67-5), chrysotiel
(Cas-nummer 12001-29-5), crocidoliet (Cas-nummer 12001-28-4) en tremoliet
(Cas-nummer 77536-68-6), alsmede producten waarin die vezelachtige silicaten
zijn verwerkt.Voor de overige begrippen wordt verwezen naar het Asbestverwijderingsbesluit
2005 en de daarbij behorende toelichting.Bevoegd gezag: De begripsomschrijving van ‘bevoegd gezag’ is opgenomen in de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht (Wabo) en in de Woningwet. Daarom moet ook in de
bouwverordening het begrip ‘bevoegd gezag’ worden opgenomen. De Wabo
introduceert de omgevingsvergunning en schaft de bouwvergunning af. Het
Besluit indieningsvereisten aanvraag bouwvergunning (Biab) alsmede het
Besluit bouwvergunningvrije en licht bouwvergunningplichtige bouwwerken
(Bblb) is ingetrokken. De indieningsvereisten zijn opgenomen in de Regeling
omgevingsrecht (Mor). De bouwvergunningvrije bouwwerken zijn in bijlage II
van het Besluit omgevingsrecht (Bor) opgenomen. Voor de toepasbaarheid van
de verordening worden de begrippen ‘omgevingsvergunning voor het bouwen’ en
‘omgevingsvergunning voor het slopen’ opgenomen. Uiteraard bestaat maar één
omgevingsvergunning, geen twee.BouwbesluitHet Bouwbesluit (Stb. 2001, 410). Correcties en aanvullingen van het
geconverteerde Bouwbesluit en tevens de aanpassing van andere besluiten aan
het Bouwbesluit zijn gepubliceerd in Stb. 2002, 203. In deze besluiten zijn
de technische bouwvoorschriften op grond van de Woningwet (Stb. 2001, 518)
opgenomen.BouwtoezichtVanaf 1 april 2007 geeft de Woningwet in artikel 100 expliciet de opdracht
aan burgemeester en wethouders om zorg te dragen voor de bestuursrechtelijke
handhaving van het bepaalde bij of krachtens hoofdstuk I tot en met IV van
de Woningwet. Dit sluit aan bij de op grond van artikel 100 (oud) Woningwet
bestaande centrale rol van de gemeente bij de vergunningverlening en
handhaving ten aanzien van het bouwen en de staat van bestaande bouwwerken
en brengt geen verandering in het uitgangspunt dat elke gemeente vrij is
naar eigen inzicht de gemeentelijke organisatie in te richten en eventuele
bestanddelen van het takenpakket van het bouwtoezicht uit te besteden. Op
grond van het nieuwe artikel 100a Woningwet wijzen burgemeester en
wethouders degenen aan die belast zijn met het bouw- en woningtoezicht.GebruiksoppervlakteHet begrip gebruiksoppervlakte is ontleend aan het Bouwbesluit, artikel 1,
begripsbepalingen. Het Bouwbesluit verwijst voor de inhoud van het begrip
naar NEN 2580. Deze norm is ten aanzien van dit begrip geamendeerd bij
ministeriële regeling van 22 mei 1992 (Nr. HJZ21592009, Staatscourant 27 mei
1992).De gebruiksoppervlakte is van belang bij de bepalingen omtrent
overbevolking, hoofdstuk 7, paragraaf 1, van de Model-bouwverordening.Tevens zijn gebruiksoppervlakten bepalend voor de in het kader van het
Bouwbesluit te stellen eisen aan verschillende typen gebouwen. De aanvrager
om bouwvergunning moet daarom bij de aanvraag opgave doen van de
gebruiksoppervlakten.Bouwwerk en gebouwDe definitie van bouwen in artikel 1 van de Woningwet maakt gebruik van de
als bekend veronderstelde term bouwwerk. De inhoud van de term bouwwerk
wordt momenteel bepaald door de begripsomschrijving in de MBV 1965 en de
jurisprudentie. Volledigheidshalve is de begripsomschrijving in de nieuwe
MBV gehandhaafd.De Woningwet maakt op diverse plaatsen onderscheid tussen gebouwen en
bouwwerken, niet zijnde een gebouw. Het begrip gebouw is bepaald in artikel
1 van de Woningwet.Zowel over het begrip bouwwerk als over het begrip gebouw is jurisprudentie
ontstaan. De inhoud van de begrippen bouwwerk en gebouw is met de komst van
de Woningwet van 1991 niet gewijzigd, waardoor de jurisprudentie op basis
van de Woningwet van 1962 en de bouwverordening (MBV 1965) geldig
blijft.Bij de interpretatie van de jurisprudentie op basis van de MBV 1965 moet
rekening worden gehouden met de driedeling bouwvergunningplichtig,
meldingplichtig en vrij bouwen. Alle vormen van bouwen, die niet in artikel
43 van de Woningwet als vrij bouwen of in het Besluit meldingplichtige
bouwwerken als meldingplichtig zijn benoemd, zijn
bouwvergunningplichtig.Deskundig bedrijf‘Het begrip deskundig bedrijf is uitsluitend van belang voor de toepassing
van hoofdstuk 8 van deze verordening. Het begrip is gekoppeld aan hetgeen
daaronder wordt verstaan in artikel 6, eerste lid van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005. En dit is: een bedrijf dat in het bezit is
van een certificaat als bedoeld in artikel 4.54d, eerste lid, van het
Arbeidsomstandighedenbesluit.’Voor een uiteenzetting over de certificering van bedrijven wordt verwezen
naar de algemene toelichting op het Asbestverwijderingsbesluit 2005.Artikel 145 Gemeentewet bepaalt dat op termijnen, gesteld in een
gemeentelijke verordening, de artikelen 1 t/m 4 van de Algemene termijnenwet
van overeenkomstige toepassing zijn, tenzij in de verordening anders is
bepaald. Artikel 1.2 is nu overbodig geworden, daar dit artikel ook de
Algemene termijnenwet van toepassing verklaarde op de bouwverordening.AlgemeenSinds 1965 is er hier te lande een Wet op de Ruimtelijke Ordening van
kracht, die - na een intussen verstreken overgangsperiode - voor het gebied
buiten de bebouwde kom een planologische regeling door middel van een of
meer bestemmingsplannen verplicht stelt. De stedenbouwkundige voorschriften
van de bouwverordening zijn sindsdien enerzijds vooral van belang voor het
gebied binnen de toenmalige bebouwde kom en anderzijds ter eventuele
aanvulling op de voorschriften van het bestemmingsplan buitengebied. Binnen
de toenmalige bebouwde kom kunnen overigens op vrijwillige basis of vanwege
de aanwezigheid van een wettelijk beschermd monumentaal stads- of
dorpsgezicht eveneens bestemmingsplannen vigeren, in welk geval de
stedenbouwkundige voorschriften van de bouwverordening ook binnen de
desbetreffende delen van de bebouwde kom slechts dienen ter eventuele
aanvulling op de voorschriften van dergelijke bestemmingsplannen.Gezien het voorgaande was het in 1965 veelal wenselijk om een indeling van
de gemeente in zones te maken in de bouwverordening, waardoor een zinvol
onderscheid kon worden gemaakt tussen de stedenbouwkundige voorschriften
voor de toenmalige bebouwde kom en voor het destijds landelijke gebied. Het
is praktisch om een dergelijke zone-indeling aan te geven op een bij de
bouwverordening behorende kaart. Een verwijzing naar het begrip 'bebouwde
kom', zoals dat voorkomt in artikel 10 van de Wet op de Ruimtelijke
Ordening, lijkt niet gewenst, omdat daaruit geen voldoende nauwkeurige
begrenzing kan worden afgeleid. De bedoelde, bij de bouwverordening
behorende, kaart kan tevens worden gebruikt om op overzichtelijke wijze de
eventuele gebieden aan te duiden die zijn vrijgesteld van
welstandstoezicht.In het algemeen bleek er in de loop der jaren behoefte te bestaan aan
continuïteit in de stedenbouwkundige voorschriften, vooral in de
voorschriften voor de ligging van de rooilijnen en die voor de
maximumbouwhoogten. Daarom zijn in veel gemeenten de begrenzingen van de
bebouwde kom en die van het buitengebied gelijk gehouden bij de overgang van
de bouwverordening 1965 naar de bouwverordening 1992. Het spreekt vanzelf
dat daardoor het begrip 'bebouwde kom' in de zin van de bouwverordening
meestal verschilt van het begrip 'bebouwde kom' in de zin van de
wegenverkeerswetgeving of in de zin van artikel 20 van het Besluit op de
ruimtelijke ordening, zoals dit per 3 april 2000 is gewijzigd.Bij de herziening van de Wet op de Ruimtelijke Ordening in 1985 zijn de
stedenbouwkundige voorschriften van de bouwverordening overigens
belangrijker geworden. Toen is de figuur van het globale bestemmingsplan
zonder uitwerkingsplicht ingevoerd, waarin ter plaatse wordt uitgegaan van
een volledige aanvullende werking van de stedenbouwkundige voorschriften van
de bouwverordening. Veel onduidelijkheden in de afbakening van de
werkingssfeer van het bestemmingsplan en de bouwverordening zijn bovendien
verdwenen bij de komst van (artikel 9 van) de Woningwet in 1992, met name
ten aanzien van bestaande bestemmingsplannen die in het verleden onbewust
onvolledig blijken te zijn vastgesteld. AlgemeenDe Invoeringswet Wabo (Wet algemene bepalingen omgevingsrecht) brengt onder
meer wijziging in de Woningwet. Dit heeft gevolgen voor de bouwverordening.
De bouwvergunning wordt omgevingsvergunning. Omdat hoofdstuk 2 mede het toetsingskader vormt voor de omgevingsvergunning,
wordt dit hoofdstuk afgestemd op de Wabo.De wet Bevordering Integriteitsbeoordelingen Openbaar Bestuur (BIBOB), Stb.
2002, 347, en het daaraan gekoppelde Besluit BIBOB, Stb. 2003, 180 zijn per
1 juni 2003 in werking getreden (Stb. 2003, 216). Deze wet houdt in dat na
ontvangst van een aanvraag om een omgevingsvergunning, door b&w wordt
beoordeeld of omtrent de aanvrager een integriteitsadvies wordt gevraagd bij
het Bureau BIBOB. Dit bureau ressorteert onder het ministerie van Justitie
en is bevoegd om onderzoek te doen naar de antecedenten van de aanvrager
-zowel natuurlijke als rechtspersonen- en naar de herkomst van de gelden
waarmee het bouwproject wordt gefinancierd. Een negatief advies kan voor
b&w aanleiding zijn de vergunning te weigeren. Het vragen van een advies
is facultatief. Op 15 september 2004 is de Aanpassingswet Bibob van 10 juni 2004 van kracht
geworden, waarbij de artikelen 44a en 59 van de Woningwet zijn gewijzigd.
Zie Stb. 2004, 320 en Stb. 2004, 452. Het bureau Bibob van het ministerie
van Justitie verstrekt informatie over de uitvoering van de Wet Bibob in
relatie tot de Woningwet (070-3704600 of www.justitie.nl/bibob).De Algemene wet bestuursrecht (Awb) is op 1 januari 1994 in werking getreden
(Stb. 1994, 1).Deze wet geeft algemene regels voor het rechtsverkeer tussen burger en
overheid. Ook de rechtsbescherming tegen besluiten van de overheid is in de
Awb opgenomen. Hiermee is tevens de Wet arob komen te vervallen.Een deel van de zaken die de bouwverordening regelde, wordt nu ook geregeld
door de Awb. Op grond van artikel 122 van de Gemeentewet houden bepalingen
van een gemeentelijke verordening, in wier onderwerp door een wet, een
algemene maatregel van bestuur of een provinciale verordening wordt
voorzien, van rechtswege op te gelden.De toelichting bij dit artikel vervalt.De toelichting bij dit artikel vervalt.De toelichting bij dit artikel vervalt.De toelichting bij dit artikel vervalt.InleidingDe artikelen over het bodemonderzoek in de Model-bouwverordening hebben tot
doel te bevorderen dat niet wordt gebouwd op verontreinigde grond. Artikel
2.4.1 bevat het verbod tot bouwen op verontreinigde grond. Bij dit artikel
is een uitvoerige toelichting geplaatst waarin de hele route van een
bodemonderzoek wordt beschreven, de van toepassing zijnde normen en de
relatie wordt aangeduid met de voorschriften uit de Woningwet en het Besluit
omgevingsrecht, bijlage II.Artikel 2.1.5 is met de achtste serie wijzigingen per 1 januari 2003
vervallen. Om die reden is toen in de toelichting bij artikel 2.4.1 alles
beschreven over het bodemonderzoek wat nodig is voor de uitvoering van de
bouwverordening.In verband met de begripsomschrijving bevoegd gezag in de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht en de in verband daarmee gewijzigde Woningwet,
wordt in de bouwverordening ‘burgemeester en wethouders’ vervangen door
‘bevoegd gezag’ en wordt ‘Besluit bouwwerken’ vervangen door ‘Besluit
omgevingsrecht, bijlage II’.Het jaar van uitgave van NEN normen moet worden geactualiseerd. De genoemde
Protocollen zijn niet meer verkrijgbaar. Op grond van de artikelen 11
Woningwet en 2.10 Wet algemene bepalingen omgevingsrecht wordt in de
bouwverordening het begrip ontheffing vervangen door het afwijken van een
voorschrift. Deze verandering geldt naast dit artikel ook voor een reeks
andere artikelen uit deze verordening.Lid 1Uit de systematiek van NEN 5740 volgt dat voorafgaand aan het verkennend
onderzoek eerst een vooronderzoek volgens NVN 5725 wordt uitgevoerd - ook
wel historisch onderzoek genoemd - ten behoeve van het formuleren van de
onderzoekshypothese en een eventuele onderverdeling van het terrein. Indien
het vooronderzoek naar de historie en de bodemgesteldheid uitwijst dat de
locatie onverdacht is, kunnen burgemeester en wethouders op basis van het
vierde en vijfde lid besluiten ontheffing te verlenen voor het uitvoeren van
het verkennend onderzoek. Letter c richt zich specifiek op het onderzoek naar asbest in de grond. Het
bodemonderzoek volgens NEN 5740 is niet toereikend om asbest in grond te
onderzoeken. Daartoe is de NEN 5707, uitgave 2003 ontwikkeld.In volgorde kunnen dus drie onderzoeken worden onderscheiden: vooronderzoek,
verkennend onderzoek en nader onderzoek.Niet langer is in dit artikel geregeld bij welke instantie de burger een
beoordeling van de onderzoeksopzet van het bodemonderzoek kan vragen. Thans
wordt dit beschouwd als een interne organisatorische kwestie. De
mogelijkheid om een dergelijke beoordeling te vragen kan nog steeds als
dienstverlening aan de burger worden aangeboden. Het bevoegd gezag maakt
bekend, bij voorbeeld bij de afgifte van het formulier voor het aanvragen
van een omgevingsvergunning, dat en waar een dergelijke beoordeling kan
plaatsvinden. Meestal is dit een afdeling of dienst milieu of een
intergemeentelijke milieudienst dan wel een private organisatie/adviesbureau
waaraan de gemeente bepaalde werkzaamheden heeft uitbesteed.Lid 2Tot de wijziging van de wettelijke categorie-indeling van bouwwerken, die op
1 januari 2003 in werking is getreden, gold de bodemonderzoeksverplichting
niet voor het bouwen dat, hoewel bouwvergunningplichtig, naar aard en omvang
gelijk te stellen was met meldingplichtig bouwen. In het tweede lid van
artikel 2.1.5 is thans een soortgelijke regeling opgenomen ten aanzien van
het bouwen dat naar aard en omvang gelijk te stellen is aan vergunningsvrij
bouwen als genoemd in het Besluit Omgevingsrecht. Daarbij kan bijvoorbeeld
worden gedacht aan het plaatsen van een tuinschuurtje bij of een aanbouw aan
een utiliteitsgebouw. De hoogte van een bouwwerk b.v. behoort bij de
beoordeling of een bodemonderzoek is vereist geen rol te spelen.Lid 3Het begrip 'bruikbare recente onderzoeksresultaten' houdt in dat het
uitgevoerde bodemonderzoek niet ouder is dan 5 jaar en dat het van voldoende
kwaliteit is. Bovendien moet uit het bodemonderzoek blijken dat geen sprake
is van een ernstige bodemverontreiniging. Overigens betekent het feit dat
geen sprake is van een ernstige bodemverontreiniging niet zondermeer dat er
geen risico’s zijn bij het (toekomstig) gebruik. Het bevoegd gezag behoudt
zich in dat geval het recht voor om de omgevingsvergunning onder voorwaarden
te verlenen.Lid 4Bouwwerken met een beperkte instandhoudingstermijn kunnen velerlei zijn, van
klein tot groot en voor een zeer divers gebruik. Vermelding van deze
categorie betekent geenszins dat in alle gevallen ontheffing wordt verleend.
De gemeente kan hiervoor beleid ontwikkelen.Voor deze categorie bouwwerken is ontheffing van bodemonderzoek mogelijk
indien uit een vooronderzoek conform NEN5725 (uitgave 2009) of uit de
historische toets uitgevoerd door de gemeente blijkt dat geen
bodemverontreiniging wordt verwacht (d.w.z. geen “verdachte” locaties). Uit
de vastgestelde bodemkwaliteitskaart van de gemeente blijkt immers dat de
bodemkwaliteit buiten “verdachte” locaties geschikt is voor de
gebruiksfunctie wonen.De historische toets heeft niet dezelfde status als een vooronderzoek
conform NEN5725 (uitgave 2009). In het beleid dat de gemeente heeft
opgesteld is omschreven wat de historische toets inhoudt. Lid 5Analoog aan lid 4 is ook voor andere bouwwerken ontheffing van
bodemonderzoek mogelijk indien uit een vooronderzoek conform NEN5725
(uitgave 2009) of uit de historische toets uitgevoerd door de gemeente
blijkt dat geen bodemverontreiniging wordt verwacht (d.w.z. geen “verdachte”
locaties). Uit de vastgestelde bodemkwaliteitskaart van de gemeente blijkt
immers dat de bodemkwaliteit buiten “verdachte” locaties geschikt is voor de
gebruiksfunctie wonen.De historische toets heeft niet dezelfde status als een vooronderzoek
conform NEN5725, uitgave 2009. In het beleid dat de gemeente heeft opgesteld
is omschreven wat de historische toets inhoudt. Lid 6De strekking van dit lid is het tegengaan dat een bodemonderzoek plaatsvindt
voordat de bestaande bebouwing wordt gesloopt en eventueel ten gevolge van
deze werkzaamheden een bodemverontreiniging optreedt die dan niet wordt
gesignaleerd.Dit betekent dat het resultaat van een bodemonderzoek niet altijd kan worden
overgelegd bij de aanvraag om bouwvergunning. Daarom behoort dit onderzoek
tot de bescheiden die ook later kunnen worden ingediend. De toelichting bij dit artikel vervalt.De toelichting bij dit artikel vervalt.De toelichting bij dit artikel vervalt.De (vervallen) artikelen 2.2.1 tot en met 2.2.3 waren tot 2003 in de MBV
opgenomen teneinde discussies over termijnen uit te sluiten. Er werd van
uitgegaan dat artikel 8, derde lid van de Woningwet (oud) ruimte liet voor
het in de bouwverordening opnemen van deze artikelen. Tot 1 januari 2003 was
in artikel 2.2.1 MBV opgenomen dat de aanvrager door of namens burgemeester
en wethouders een bewijs van ontvangst wordt uitgereikt, waarin de datum van
ontvangst is vermeld. In het Besluit indieningsvereisten ontbrak sinds 1
januari 2003 een dergelijke bepaling, die in verband met de fatale
beslistermijnen in de bouwvergunningprocedure nodig is. Vanaf 1 april 2007
voorziet het nieuwe artikel 40b Woningwet in deze leemte, dat regelt dat
burgemeester en wethouders de ontvangstdatum op de bouwaanvraag aantekenen
en een ontvangstbevestiging van de bouwaanvraag verzenden.Gelet op de sanctie van de fictieve bouwvergunningverlening die de Woningwet
op termijnoverschrijding stelt, is het uitsluiten van onduidelijkheid over
beslissingstermijnen nog steeds van belang. De beslistermijn voor de
lichte-bouwvergunning en de bouwvergunning eerste of tweede fase is zes
weken en twaalf weken voor een reguliere bouwvergunning. Er zijn echter
uitzonderingen.Het is raadzaam om de aanvrager op de hoogte te stellen van het feit dat op
een aanvraag om bouwvergunning, waarvoor tevens een vrijstelling als bedoeld
in de artikelen 15, 17 of 19 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening nodig is,
de termijn van zes weken (lichte-bouwvergunning/bouwvergunning eerste of
tweede fase) of twaalf weken (reguliere bouwvergunning) niet van toepassing
is; zie artikel 46 en 49 van de Woningwet.Andere uitzonderingen op de termijn van zes respectievelijk twaalf weken
betreffen het opschorten van de termijn op grond van artikel 4.5 van de
Algemene wet bestuursrecht, het aanhouden van de aanvraag op grond van het
bepaalde in de artikelen 50 tot en met 55 van de Woningwet, dan wel het
verdagen van de beslissing daarop.Ook de positie van de derden-belanghebbenden is bij de beslistermijnen van
belang. Ter bescherming van de positie van derden-belanghebbenden regelt
artikel 41 van de Woningwet de openbare bekendmaking van de aanvraag om
bouwvergunning. Om te vermijden dat derden-belanghebbenden te snel uitgaan
van een fictief verleende bouwvergunning op basis waarvan zij bezwaar kunnen
maken ingevolge de Algemene wet bestuursrecht, is het wenselijk dat de
uitzonderingen op de termijn van zes respectievelijk twaalf weken voor hen
kenbaar zijn.Vanaf 2003 is het niet meer mogelijk de uitzonderingen op de beslistermijn
van zes of twaalf weken te registreren in het openbaar bouwregister. Het is
echter nog wel raadzaam om tot publicatie over te gaan van de aanhouding van
een aanvraag om bouwvergunning en een besluit tot verdaging van de
beslissing over een aanvraag om bouwvergunning. Bovenstaand verhaal is
achterhaald waneer de Wabo in werking treedt aangezien dan geen onderscheid
wordt gemaakt in licht- en reguliervergunningplichtige bouwwerken. Artikel
15,17 en 19 WRO zijn bij in werking treding van de Wet ruimtelijke ordening
per 1 juli 2008 reeds vervallen en komen nu in de Wabo gedeelteijk weer
terug (2.12 Wabo o.a.).De toelichting bij dit artikel vervalt.De toelichting bij dit artikel vervalt.De van rechtswege verleende vergunning is geregeld in artikel 3.9 Wabo
waardoor dit artikel uit de Bouwverordening kan worden geschrapt. De toelichting bij dit artikel vervalt.Gemeente heeft een bodembeleid opgesteld dat gehanteerd wordt bij aanvragen
om omgevingsvergunning. Voor een toelichting hieromtrent wordt verwezen naar
dat beleid. Door inwerkingtreding van de Wabo wordt de term bouwvergunning
vervangen in de tekst door omgevingsvergunning voor de activiteit bouwen.
Het onderscheid tussen licht- en regulier bouwvergunningplichtig vervalt
door het vervallen van het Bblb eveneens. In bijlage II van het Besluit
Omgevingsrecht (Bor) staan nieuwe vergunningvrije bouwactiviteiten vermeld.
Zie voor een toelichting het door gemeente opgestelde bodembeleid dat
gehanteerd wordt bij aanvragen om bouwvergunning. In verband met de in
werkingtreding van de Wabo is de term bouwvergunning vervangen door de term
omgevingsvergunning (voor bouwen). AlgemeenRelatie stedenbouwkundige bepalingen en het bestemmingsplanArtikel 9 van de Woningwet is hier van groot belang. Dit betekent dat deze
paragraaf van de MBV alleen dan geldt indien er geen bestemmingsplan
voorhanden is, of indien het desbetreffende bestemmingsplan
niet-vergelijkbare voorschriften van stedenbouwkundige aard bevat. Gedacht
kan worden aan een slechts ten dele goedgekeurd bestemmingsplan, een globaal
eindplan, een heel oud bestemmingsplan of een bestemmingsplan met een aantal
gebreken. Soms is het moeilijk te bepalen of het desbetreffende
bestemmingsplan exclusief wil zijn ten opzichte van de
Model-bouwverordening. Sinds 1992 geeft de Woningwet wel enige duidelijkheid
in art. 9, lid 2 (slot): '..., tenzij het desbetreffende bestemmingsplan
anders bepaalt.' Het primaat ligt bij het bestemmingsplan. De Woningwet gaat
er echter eenvoudigweg van uit dat bestemmingsplannen voor wat dit onderwerp
betreft volstrekt duidelijk zijn. Dit is echter niet altijd het geval.
Indien er sprake is van onduidelijkheid zal een en ander van geval tot geval
bekeken moeten worden. Is een van deze gevallen aan de orde, dan vullen de
stedenbouwkundige bepalingen (inclusief de ontheffingen hiervan) uit de
bouwverordening het bestemmingsplan aan.Alvorens in een concreet geval tot aanvullende werking van de
bouwverordening wordt geconcludeerd, dient een drieledige toets te worden
uitgevoerd:
a. bevat het bestemmingsplan voorschriften met betrekking tot een
onderwerp dat tevens in de bouwverordening wordt gereguleerd? Luidt
het antwoord ontkennend, dan dient vervolgens de vraag te worden
gesteld of,
b. het bestemmingsplan aanvullende werking van de bouwverordening
ten aanzien van het desbetreffende, niet in het bestemmingsplan
gereguleerde, onderwerp expliciet uitsluit. Luidt ook het antwoord
op deze vraag ontkennend, dan dient ten slotte te worden bezien
of,
c. de voorschriften van de bouwverordening niet overeenstemmen met
de voorschriften van het bestemmingsplan, in die zin dat aanvullende
werking van de bouwverordening tot gevolg heeft dat de
gebruiksmogelijkheden die het bestemmingsplan biedt, geheel of
nagenoeg geheel teniet worden gedaan. Is dit het geval, dan dient
aanvullende werking van de bouwverordening alsnog op grond van
artikel 9, eerste lid van de Woningwet te worden afgewezen.
Het is niet mogelijk de eventuele strijdigheid met een bepaling uit een
bestemmingsplan op te heffen met een ontheffing uit de bouwverordening. Deze
laatste zien immers alleen op de stedenbouwkundige bepalingen uit de
MBV.Bewust is gekozen niet de termijn van tien jaar ex artikel 33 WRO te
introduceren in de bouwverordening aangezien het hier slechts gaat om een
minimale planologische regeling die niet aan tijdsveranderende
beleidsinzichten onderhevig is. Tevens is het van belang dat er sprake
blijft van continuïteit van de stedenbouwkundige eisen in de
(model)bouwverordening sinds 1965.De voorschriften van stedenbouwkundige aard zijn afgeleid van de
stedenbouwkundige voorschriften van de oude MBV. Deze oude voorschriften
zijn geactualiseerd, op onderdelen worden gemeenten alternatieven geboden.
Belangrijke aandachtspunten bij de stedenbouwkundige voorschriften
zijn:
- De voorrangsregel tussen bestemmingsplan en bouwverordening; zie
artikel 9 van de Woningwet. Voor gebieden waarvoor een
bestemmingsplan van kracht is, moet worden aangenomen, dat de
stedenbouwkundige voorschriften slechts rechtskracht hebben, voor
zover het bestemmingsplan daardoor niet geheel of ten dele van zijn
kracht beroofd wordt.Het tweede lid van artikel 9 van de Woningwet
heeft ten opzichte van het oude artikel 2 van de Woningwet 1962 wel
een verduidelijking ondergaan. De voorschriften van de
bouwverordening treden alleen terug, als het bestemmingsplan over
hetzelfde onderwerp uitdrukkelijk voorschriften bevat of als het
bestemmingsplan uitdrukkelijk bepaalt, dat de voorschriften van de
bouwverordening terugtreden.Uit jurisprudentie blijkt dat onder
bepaalde voorwaarden de conflictregel uit artikel 9 van de Woningwet
zodanig kan worden toegepast dat ook een toekomstig bestemmingsplan
de bepalingen van de bouwverordening opzij kan zetten. Indien met
toepassing van artikel 19 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening
geanticipeerd wordt op een nog niet van kracht geworden
bestemmingsplan, waardoor dit toekomstige plan in de plaats treedt
van het van kracht zijnde bestemmingsplan, dan kan in het verlengde
daarvan het in voorbereiding zijnde bestemmingsplan op de voorgrond
treden bij de toepassing van de conflictregel. In deze hoedanigheid
kan het toekomstige bestemmingsplan bepalingen uit de
bouwverordening terzijde schuiven. Een eerste vereiste hiervoor is
dat er sprake is van een ontwerpbestemmingsplan dat reeds een
voldoende concreet toetsingskader biedt en waarvan redelijkerwijs te
verwachten is dat het onherroepelijk zal worden. Een tweede vereiste
is dat met de toepassing van artikel 19 van de Wet op de Ruimtelijke
Ordening op dit plan geanticipeerd wordt. Alvorens de
vrijstellingsprocedure als bedoeld in artikel 19 van de Wet op de
Ruimtelijke Ordening te kunnen starten dient beoordeeld te worden of
het bouwplan past binnen het ontwerpbestemmingsplan. Bij die toets
moet ook bezien worden of het toekomstige bestemmingsplan strijdig
is met de bouwverordening, waarbij de conflictregel wederom aan de
orde komt. Als onder deze omstandigheden blijkt dat de
bouwverordening voorschriften geeft die niet overeenstemmen met het
toekomstige bestemmingsplan, dan blijven deze voorschriften bij de
toetsing van het concrete bouwplan buiten toepassing. Voor gebieden
waar geen bestemmingsplan geldt en waar dus een anticipatie op voet
van artikel 19 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening niet aan de
orde is, biedt artikel 2.5.29 van de MBV de mogelijkheid om
vrijstelling te verlenen van de verboden tot bouwen met
overschrijding van de voor- en achtergevelrooilijn en van het verbod
tot bouwen met overschrijding van de maximale bouwhoogte, mits het
bouwplan past in het toekomstige bestemmingsplan. Ook hier geldt
daarbij de eis dat dit bestemmingsplan het stadium van 'intern
praatstuk' is gepasseerd, hetgeen in het betreffende artikel nader
is geconcretiseerd.(Zie ABRS, 11 mei 1995, BR 1995, blz. 671, Gst.
7022, 9, m.nt. De Gier. Zie tevens ARRS, 18 september 1986, AB
1987,135).
- De tweedeling in bouwvergunningplichtig en vergunningvrij bouwen.
De stedenbouwkundige voorschriften zijn van toepassing op het
bouwvergunningplichtig bouwen. Hierbij mag echter niet over het
hoofd worden gezien dat bouwwerken aan, bij of op monumenten en in
van rijkswege beschermde stads- en dorpsgezichten altijd
bouwvergunningplichtig zijn. De stedenbouwkundige voorschriften zijn
aangepast aan de Wabo en het Bor.
- Het parkeren. Aan het slot van de stedenbouwkundige eisen bevat de
MBV parkeerartikelen. Het in de bouwverordening opnemen van
parkeerartikelen is mede noodzakelijk omdat het Bouwbesluit
vooralsnog geen regeling ter zake zal bevatten.
Van verschillende bepalingen uit de artikelenreeks 2.5.1 t/m 2.5.29
is ontheffing mogelijk, ten gevolge waarvan de belangen van
omwonenden beïnvloed worden. Tot en met de achtste serie wijzigingen
MBV gaf artikel 2.5.1 een begrenzing van die
ontheffingsbevoegdheden, ten einde het gevaar voor een onredelijke
benadeling van belangen van de omwonenden tegen te gaan. Deze
bepaling hield in dat
a. een bouwwerk niet zodanige afmetingen of een zodanige
ligging mocht krijgen dat tot een bestaand deel ervan of een
ander bouwwerk niet meer voldoende licht en lucht zou kunnen
toetreden, dan wel dat de goede werking van schoorstenen en
ventilatiekanalen zou worden belemmerd.
b. bij de beoordeling van een aanvraag om bouwvergunning
moest worden aangenomen dat alle om het bouwterrein liggende
terreinen zijn bebouwd tot de hoogte en de oppervlakte die
ten hoogste zonder vrijstelling of ontheffing mogelijk zijn
krachtens bestemmingsplan, de bouwverordening of enige
andere verordening.
c. Bij overschrijding van een of meer van de onder b
bedoelde maxima door een bestaand bouwwerk in afwijking van
het gestelde onder b moest worden uitgegaan van de
werkelijke afmetingen van dat bouwwerk.
Dit hoefde er evenwel niet altijd toe te leiden dat nieuwbouw die de
hier bedoelde hinder voor een naburig bestaand gebouw zou
veroorzaken, niet gerealiseerd kon worden. De opdrachtgever van de
nieuwbouw kan immers met de eigenaar van het bestaande gebouw
overeenkomen dat op kosten van eerstgenoemde de nodige veranderingen
aan het bestaande pand worden aangebracht (bijvoorbeeld grotere of
andere ramen, mechanische gasafvoer e.d.).Als gevolg van de inwerkingtreding van de Wet dualisering
gemeentebestuur heeft de gemeenteraad sinds 7 maart 2002 niet meer
de bevoegdheid om op grond van artikel 148 Gemeentewet bij
verordening beleidsregels (i.c. richtlijnen) vast te stellen,
waarmee andere bestuursorganen van de gemeente (i.c. B&W)
rekening dienen te houden bij de uitoefening van bij of krachtens de
wet verleende bevoegdheden. Het belang van begrenzing van
ontheffingsbevoegdheden in de artikelenreeks 2.5.2 tot en met 2.5.29
MBV blijft echter ook na 7 maart 2002 onverkort aanwezig. Titel 4.3
Awb omvat een algemene bevoegdheid voor bestuursorganen om voor
eigen bevoegdheden beleidsregels vast te stellen. De inhoud van het
vervallen artikel 2.5.1 MBV kan aldus als beleidsregel bij besluit
van burgemeester en wethouders opnieuw worden vastgesteld en
bekendgemaakt. Een andere oplossing zou kunnen zijn dat de
gemeenteraad bijvoorbeeld in een beleidsnota de kaders aangeeft,
waarbinnen het college van b&w zijn bevoegdheid dient uit te
oefenen. Zo'n beïnvloeding van het collegebeleid kan echter alleen
in politieke zin gehandhaafd worden!
Deze bepaling dient om te voorkomen dat, indien in de
bouwverordening dan wel in een bestemmingsplan bij een bepaald
gebouw een zeker open terrein is geëist, dat terrein nog eens
meetelt bij het beoordelen van een aanvraag voor een ander gebouw,
waaraan een soortgelijke eis wordt gesteld. Deze bepaling blijkt
vooral in het buitengebied betekenis te hebben.
Lid 1Het onderhavige voorschrift spreekt over 'een bouwwerk dat voor het
verblijf van mensen is bestemd', omdat met name ziekenauto's en
brandweerauto's niet alleen gebouwen moeten kunnen bereiken, maar
ook bepaalde bouwwerken, geen gebouw zijnde, zoals de tribunes van
sportvelden.Indien de maat in het eerste lid door de gemeenteraad op 10 meter
wordt bepaald, dan correspondeert deze met de maat, bij
overschrijding waarvan - ingevolge het Postbesluit dat op de Postwet
1954 berust - een brievenbus aan het tuinhek moet worden aangebracht
in plaats van aan de voordeur, een zgn. buitenbus. De maat van 10
meter verdient uit een oogpunt van brandbestrijding eveneens de
voorkeur, omdat anders de lengte van de blusslangen te groot
wordt.Indien een bouwplan niet voorziet in de aanleg van een
verbindingsweg in de zin van het eerste lid, moet de
omgevingsvergunning worden geweigerd. Eventueel kan de
omgevingsvergunning worden verleend met de voorwaarde dat met bouwen
pas mag worden begonnen, wanneer de totstandkoming van een weg die
aan de eisen voldoet, voldoende is gewaarborgd. Een en ander kan
betekenen dat de aanvrager eerst moet zorgen dat hij beschikt over
een toestemming tot aanleg van de verbindingsweg en/of het
aansluiten ervan op het wegennet.Een publiekrechtelijke regeling (met een vergunningplicht voor het
aanleggen van wegen door particulieren) is opgenomen in het
VNG-model voor de algemene plaatselijke verordening (APV). Eventueel
kan ook een privaatrechtelijke toestemming tot aansluiten vereist
zijn; een dergelijke toestemming tot uitwegen is - gelet op artikel
14 van de Wegenwet - niet nodig voor het aansluiten, c.q. uitwegen
op openbare wegen.Lid 2Ten gevolge van de wijziging van het onderhavige lid die in het
kader van de achtste serie wijzigingen van de Model-bouwverordening
1992 (d.d. najaar 2002) is doorgevoerd, is de gepubliceerde
jurisprudentie van voordien niet meer toepasselijk (ABRS 25 januari
2001, Bouwrecht 2001, 508; verbindingsweg Boxmeer).De breedte van de verbindingsweg en zijn bermen is afgestemd op het
gebruik door gangbare vrachtauto's, zoals verhuisauto's,
vuilnisauto's, brandweerauto's e.d., zonder dat deze elkaar behoeven
te kunnen passeren. De eis voor het draagvermogen van de verharding
en een eventuele brug over een sloot of iets dergelijks is eveneens
afgestemd op het gebruik door genoemde gangbare vrachtauto's.Lid 4Opstelplaatsen voor blusvoertuigen behoren in voldoende aantal te
worden aangebracht, al naar gelang de grootte van het bouwwerk.Zulke opstelplaatsen behoeven echter niet te worden verhard, indien
de plaatselijke brandweer over blusvoertuigen voor terreingebruik
beschikt.Lid 5Voorbeelden van bluswatervoorzieningen zijn een:
a. aansluiting op het distributienet van de
drinkwaterleiding;
b. aansluiting op een leidingnet voor water, geen drinkwater
zijnde;
c. speciaal gegraven blusvijver;
d. ander oppervlaktewater;
e. waterput of bron.
Lid 6De onderhavige afwijking kan worden verleend voor gebouwen die door
hun aard, ligging of wijze van gebruik geen verbindingsweg en dus
ook geen opstelplaats voor blusvoertuigen behoeven te hebben.
Voorbeelden: recreatiewoonverblijven die aan het water liggen en
over een aanlegsteiger beschikken, bergplaatsen voor materialen bij
waterstaatwerken, vrijstaande boerenschuren, schuilhutten e.d.
de toelichting bij dit artikel vervalt doordat het Besluit
brandveiligheid gebruik bouwwerken (Stb. 2008,237) reeds voorziet
nin het bepaalde van 2.5.3A. Vanaf de inwerkingtreding van het
besluit per 1 november 2008 is de inhoud van rechtswege vervallen.
Het onderhavige artikel is complementair aan de bepalingen van het
Bouwbesluit die betrekking hebben op de toegankelijkheid van
gebouwen voor al dan niet gehandicapte mensen. In genoemde
bepalingen is tevens geregeld, wanneer de eigenlijke toegang van een
gebouw over een hellingbaan moet beschikken.
Het bepaalde onder b kan desgewenst variëren naar gelang van de zone
waarin de weg is gelegen. Ook kan per zone een vaste maat worden
genoemd. Indien in gebieden van de gemeente waarvoor geen
bestemmingsplan geldt, wegen zouden voorkomen van meer dan 30 meter
breed zonder bestaande bebouwing, dan verdient het de voorkeur om
het onder b bepaalde als volgt te redigeren:b langs een wegbreedte waarlangs geen bebouwing, als onder a
bedoeld, aanwezig is en waarlangs mag worden gebouwd:
- bij een wegbreedte van ten minste 30 meter de lijn gelegen
op een afstand van de halve wegbreedte, gemeten uit de as
van de weg;
- bij een wegbreedte die minder dan 30 meter, maar ten
minste 10 meter bedraagt, de lijn gelegen op 15 meter uit de
as van de weg;
- bij een wegbreedte geringer dan 10 meter, de lijn gelegen
op 10 meter uit de as van de weg.
Hoewel het begrip 'rooilijn' algemeen gedefinieerd wordt als 'de
lijn die - behoudens toegelaten afwijkingen - bij het bouwen aan de
wegzijde (voorgevelrooilijn) of aan de van de weg afgekeerde zijde
(achtergevelrooilijn) niet mag worden overschreden', is - om
misverstand te voorkomen - een direct verbod tot bouwen met
overschrijding van de voorgevelrooilijn opgenomen. Het onderhavige
verbod geldt niet voor vergunningvrije bouwwerken.
Artikel 2.5.7 houdt rekening met artikel 3, onderdeel 7 van bijlage
II van het Bor. Door de verruiming van de categorie vergunningvrije
bouwwerken kan in toenemende mate samenloop ontstaan tussen
vergunningvrije en vergunningplichtige werken. In onderdeel a komt
de keuze tot uitdrukking voor de 'totaal- benadering' zoals die ook
uit de wetsgeschiedenis is af te leiden. Dit betekent dat een
vergunningvrij bouwwerk niet vergunningvrij is als het onderdeel
uitmaakt van een (meeromvattend) licht-, dan wel
regulier-vergunningplichtig bouwplan. Deze 'totaal-benadering' houdt
echter niet in dat de vergunning dan ook mag worden geweigerd louter
op dat onderdeel dat op zichzelf beschouwd vergunningvrij zou zijn.
In geval van samenloop gaat het zwaarste regime voor, maar zonder
dat daarmee de essentie van vergunningvrij bouwen wordt aangetast
(TK, 1999-2000, 26 734, nr. 6, p. 18). De redenering is, dat bij een
eenmaal gerealiseerd bouwwerk bepaalde onderdelen aan een bouwwerk
aangebracht kunnen worden als vrij bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijn. Ingeval deze onderdelen deel uitmaken van de
aanvraag is het niet logisch om het verbod tot overschrijding van de
voorgevelrooilijn hierop van toepassing te laten zijn. De voor dit
artikel van belang zijnde beperking, die artikel 3, onderdeel 7 van
bijlage II van het Bor kent betreft een uitbreiding van het bebouwd
oppervlak. Bij het aanbrengen van veranderingen van niet-ingrijpende
aard mag er geen sprake zijn van een uitbreiding van het bebouwd
oppervlak. Elke vergroting van een bouwwerk, waardoor een bestaande
afwijking van de rooilijnvoorschriften zou toenemen, blijft dus
vergunningplichtig.Zie de figuren 1 en 2 in de bijlage die bij deze Toelichting
behoort. De bedoelde figuren illustreren dat in het algemeen als
veranderingen als bedoeld in artikel 3, onderdeel 7, van het Bor
kunnen worden beschouwd:
1. uittreksels die lager aangebracht worden dan 2,20 m boven
straatpeil, mits zij de voorgevelrooilijn met niet meer dan
0,20 m overschrijden, bij voorbeeld gevelversieringen,
waaronder pilasters en gevellijsten, plinten, enigszins
uitstekende schoorsteenwanden en hemelwaterafvoeren;
2. uitsteeksels die hoger aangebracht worden dan 2,20 m
boven straatpeil, mits zij de voorgevelrooilijn met niet
meer dan 0,50 m overschrijden, bij voorbeeld
gevelversieringen zoals kroonlijsten, dakoverstekken,
dakgoten, uithangbordjes en kleine luifels. Indien
uitsteeksels aan gebouwen de voorgevelrooilijn verder
overschrijden dan hiervoor onder 1 en 2 aangegeven, zullen
burgemeester en wethouders dus in het algemeen overwegen
daartegen repressief op te treden. Indien in een
bestemmingsplan geen eigen regeling op het gebied van
rooilijnen, toelaatbare bouwhoogte e.d. is opgenomen, maar
ter zake de artikelen 2.5.1 t/m 2.5.30 van de
bouwverordening van kracht zijn verklaard, dan verdient het
aanbeveling om onderdeel a van artikel 2.5.7 aan te vullen
met de tekst van de voorgaande punten 1 en 2 (minus de
voorbeelden) onder tussenvoeging van de woorden ', te
weten:'.
Naast de afwijkingsmogelijkheden bedoeld in artikel 2.5.8 kent
artikel 2.5.29 nog de mogelijkheid van vrijstelling voor het geval,
dat er een bestemmingsplan in voorbereiding is.Artikel 2.5.8 is afgestemd op artikel 2 van bijlage II behorende bij
het Bor. De vermelding van artikel 2 van bijlage II behorende bij
het Bor in artikel 2.5.8 is vooral van belang om het misverstand,
dat de bouwverordening ook betekenis zou hebben voor zaken, die als
vrij bouwen genoemd zijn in artikel 2 bijlage II behorende bij het
Bor, uit te sluiten.Lid 1, ad bDeze bepaling maakt het mogelijk om afwijking toe te staan voor op
het eigen voorterrein plaatsen van beeldhouwwerk, vitrines e.d.
Artikel 2.5.9 is afgestemd op bijlage II behorende bij het Bor. Zie
voor het bouwen over de weg overigens artikel 2.5.8.
Lid 4, onder aOnder deze vrijstelling kunnen bij voorbeeld complexen van bij
elkaar behorende gebouwen, zoals kazernes, ziekenhuizen en
gevangenissen vallen.Lid 4, onder fHieronder vallen bij voorbeeld aangebouwde garages, terugliggende
zolderverdiepingen e.d.Lid 4, onder gDeze vrijstelling kan in het algemeen worden verleend voor gebouwen,
die een ruim voorterrein vragen.
Zie de figuren 3 t/m 12, in de bij deze Toelichting behorende
bijlage.Lid 1, onder aDeze bepaling kan voor langgerekte, taps toelopende bouwblokken tot
achtergevelrooilijnen in het smalle deel van het bouwblok leiden die
elkaar dicht naderen. Dit behoeft echter geen bezwaar te vormen,
omdat artikel 2.5.21 de bouwhoogte dan evenredig beperkt.
Hoewel het begrip 'rooilijn' algemeen wordt gedefinieerd als 'de
lijn die - behoudens toegelaten afwijkingen - bij het bouwen aan de
wegzijde (voorgevelrooilijn) of aan de van de weg afgekeerde zijde
(achtergevelrooilijn) niet mag worden overschreden', is - om
misverstand te voorkomen - een direct verbod tot bouwen met
overschrijding van de achtergevelrooilijn opgenomen.Het geheel achter de achtergevelrooilijn bouwen moet overigens
opgevat worden als een - verboden - overschrijding van de
achtergevelrooilijn.
Zie de motivering onder artikel 2.5.6 en artikel 2.5.7.
Zie de motivering onder artikel 1.1 en 2.1.5 en onder artikel 2.5.7.
De terminologie wordt in overeenstemming gebracht met de Wabo.
Het erf, bedoeld in dit voorschrift, mag niet worden verward met de
'buitenruimte' in de zin van het Bouwbesluit.Naleving van het onderhavige voorschrift houdt tevens in het
ruimschoots voldoen aan het bepaalde in artikel 5.4.12 (5:50) van
het Burgerlijk Wetboek, want in laatstgenoemde burenrechtbepaling
wordt een maat van 2 meter voorgeschreven als minimumafstand tussen
de erfgrens en muren waarin vrijelijk ramen mogen worden
aangebracht.Het vrijelijk ramen in de achtergevel kunnen aanbrengen is tevens
het motief voor het bepaalde in het eerste lid, onder b. Het
(gedeeltelijk) samenvallen van de achtergevel met de erfgrens vormt
hiervoor immers een beletsel.Lid 3 b, onder 1Deze ontheffing is onder meer bedoeld voor patiowoningen.Lid 3 b, onder 2Indien één van de in dit lid genoemde situaties zich voordoet en er
dus open ruimte achter een gebouw is, zij het dat deze niet bij het
gebouw behoort en het gebouw overigens over voldoende 'uitloop'
beschikt, zou ontheffing van de voorgeschreven erfgrootte kunnen
worden verleend.Lid 3 b, onder 3Bij de beoordeling van de vraag of er sprake is van een betering van
de bestaande toestand zal een verkleining van het erf tot geringere
oppervlakte dan volgens dit artikel is vereist slechts aanvaardbaar
zijn ten behoeve van het opheffen van onbevredigende situaties in
het gebouw waarvoor binnen het gebouw geen oplossing kan worden
gevonden. In die gevallen zal een verbetering van het gebouw tegen
een verslechtering van het erf moeten worden afgewogen. Hiertoe zal
in het bijzonder aandacht moeten worden geschonken aan de functie
van het erf als onderdeel van de vluchtweg bij brand en aan de
bereikbaarheid van het pand door de brandweer.
Naleving van het onderhavige voorschrift houdt tevens in het voldoen
aan het bepaalde in artikel 5.4.12 (5:50) van het Burgerlijk
Wetboek, want in laatstgenoemde burenrechtbepaling wordt een maat
van 2 meter voorgeschreven als minimumafstand tussen de erfgrens en
muren waarin vrijelijk ramen mogen worden aangebracht.Lid 2, onder a en bBij het verlenen van ontheffing zal onder meer rekening moeten
worden gehouden met de ligging in het gebouw van eventuele
dienstwoningen. Bij het hanteren van de afwijking dient bovendien
onderscheid te worden gemaakt tussen de gevallen, waarin het gaat om
een bouwblok of een bouwstrook waarin geen woningen voorkomen en een
bouwblok waarin bij voorbeeld naast bedrijfsgebouwen ook woningen
voorkomen. Indien de laatste omstandigheid zich voordoet zal de
afwijking minder ver mogen gaan dan in het andere geval.
Deze bepaling is bedoeld om het ontstaan van smalle ontoegankelijke
open ruimten tussen gebouwen op aangrenzende terreinen te voorkomen,
omdat deze aanleiding tot hinder door vervuiling kunnen geven. De
bepaling kan zowel worden nageleefd door gebouwen tegen elkaar aan
te plaatsen als door een tussenruimte van meer dan een meter breedte
te realiseren. De afwijking kan worden verleend, indien de smalle
open ruimte voldoende, bij voorbeeld door een opening in de zijgevel
van het gebouw, voor onderhoud bereikbaar is. Bij het verlenen van
een afwijking als bedoeld in het tweede lid zal uiteraard ook gelet
moeten worden op het bepaalde in artikel 2.5.1.
Artikel 5:48 van het Burgerlijk Wetboek geeft iedere terreineigenaar
het recht om zijn erf te omheinen. Uiteraard moet hij daarbij de
eventuele beperkingen in de gemeentelijke voorschriften in acht
nemen. Laatstgenoemde voorschriften spelen echter meestal slechts
een bescheiden rol, want een erfafscheiding is in principe een
vergunningvrij bouwwerk, althans indien de vermelde beperkingen ten
aanzien van onder meer de hoogtematen in acht worden genomen. Hogere
erfafscheidingen vallen vanzelfsprekend onder de vergunningplicht en
behoeven derhalve preventieve toetsing aan de voorschriften van het
bestemmingsplan of het onderhavige artikel van de bouwverordening.
Eventueel kan het bevoegd gezag op grond van het tweede lid van
laatstgenoemd artikel afwijking toestaan voor het bouwen van
bijvoorbeeld een gevangenismuur of een hek ter omheining van een
terrein dat geen erf, behorend bij een gebouw, is.Zie artikel 2.76 van het Bouwbesluit voor de toelaatbare
draairichting van beweegbare delen van erf- en
terreinafscheidingen.
Het eerste lid strekt tot bescherming van het vergunningplichtige
bouwwerk en de veiligheid van de bewoners of gebruikers daarvan. Het
tweede lid ziet meer op de openbare veiligheid. De ondergrondse
hoofdtransportleiding kan zowel dienen voor elektriciteit als voor
aardgas, olie, chemische producten e.d.Het gehele artikel heeft alleen betrekking op hoogspanningslijnen en
hoofdtransportleidingen die bij het aanvragen van een
omgevingsvergunning aanwezig zijn. Het geldt ook voor het bouwen in
het gebied van een bestemmingsplan, zolang de voorschriften van dat
bestemmingsplan dit niet uitsluiten of een andere regeling ter zake
bevatten; zie artikel 9 van de Woningwet 1991.Omdat het wenselijk is om van geval tot geval te kunnen bepalen, in
hoeverre het bouwen nabij hoogspanningslijnen en ondergrondse
hoofdtransportleidingen toelaatbaar is en zo ja, onder welke
voorwaarden, is het artikel geredigeerd als een verbod, waarvan
eventueel afwijking kan worden verleend. De aan een afwijking te
verbinden voorwaarden zullen in het algemeen zijn gericht zowel op
de veiligheid van de gebruikers van het bouwwerk als op het
voorkomen van storingen in de goede werking van de lijnen en
leidingen ten gevolge van de bouw en de aanwezigheid van het
bouwwerk.Indien het onderhavige artikel moet worden toegepast, verdient het
aanbeveling om overleg te plegen met de beheerder van de
hoogspanningslijn of de hoofdtransportleiding. Krachtens
overeenkomst met de NV Nederlandse Gasunie zal de gemeente van
derden in elk geval het plegen van dergelijk overleg verlangen,
indien bij een hoofdtransportleiding voor aardgas wordt gebouwd.
Voor hoogspanningsleidingen zal het onderhavige voorschrift geen
praktische betekenis hebben, indien op het betrokken perceel een
recht van opstal is gevestigd, als bedoeld in artikel 5, lid 3, sub
b, van de Belemmeringenwet Privaatrecht. In dat geval heeft het
recht van opstal niet alleen betrekking op vergunningplichtige
bouwwerken, maar ook op vergunningvrije. Meestal betreft het dan
vrij te houden stroken van 2 x 30 meter, waarin echter onder
voorwaarden wel de plaatsing van bepaalde bouwwerken, machines e.d.
is toegestaan.
Dit en de volgende artikelen bevatten een samenhangend stelsel van
voorschriften voor de maximumhoogten van bouwwerken in relatie tot
de afstanden tot tegenoverliggende bouwwerken. Voor de duidelijkheid
is aangegeven, dat het stelsel alleen voor vergunningplichtige
bouwwerken is bedoeld.Het stelsel is niet alleen gericht op stedenbouwkundige ordening,
maar ook op voldoende toetredingsmogelijkheden voor licht en lucht.
Gezien de vaste fysische gegevenheden op het gebied van met name de
daglichttoetreding is dan ook geen onderscheid gemaakt tussen de
maximumhoogten in de voor- en in de achtergevelrooilijn.Tevens wordt in het voorschriftenstelsel de onderste meter boven
straatpeil van eventuele raamoppervlakten bij de bepaling van
aanvaardbare belemmeringhoeken voor de daglichttoetreding buiten
beschouwing gelaten, omdat de desbetreffende glasgedeelten praktisch
geen lichtopbrengst leveren en zich grotendeels beneden de
gebruikelijke vensterbankhoogte bevinden. (De belemmeringhoek in een
stedenbouwkundig (straat)profiel is te definiëren als de hoek tussen
de onderste glaslijn van het beschouwde gebouw en de bovenkant van
de tegenoverliggende bebouwing.)Met het oog op de in het algemeen wenselijke stedenbouwkundige
ordening is wel gedifferentieerd naar bebouwingsdichtheden voor
enerzijds de bebouwde kom (belemmeringhoek: maximaal 45 graden) en
anderzijds daarbuiten (belemmeringhoek: maximaal 37 graden). Zie de
figuren 12, 13 en 14 in de bij deze Toelichting behorende
bijlage.Een voorgevelrooilijn kan ontbreken op de plaatsen, waar bij
voorbeeld een vaart, een gracht, een park of een plantsoen langs de
weg ligt. Veelal zal een tegenoverliggende rooilijn dan te ver weg
liggen om een beperkende invloed op de maximumhoogte van het
bouwwerk te hebben. Langs een smalle gracht is dit echter niet
ondenkbaar (zie figuur 15). Een plaatselijke onderbreking van een
voorgevelrooilijn komt bij voorbeeld voor bij de uitmonding van een
dwarsweg (dwarsstraat) (zie figuur 16). Zie motivering artikel
2.5.6.
Zie ook de toelichting op artikel 2.5.20 en artikel 2.5.6.Lid 2De wijze van vaststelling van de bouwhoogte in het verticale vlak
door de achtergevelrooilijn in een bouwblok, waarin de
achtergevelrooilijnen niet evenwijdig lopen, is in figuur 17 nader
toegelicht, waarbij a, a1 enz. de voor de bouwhoogte in rekening te
brengen afstand van de achtergevelrooilijnen is. Het komt voor dat
bij tussen twee wegen gelegen terreinen, die te ondiep zijn voor
twee tegenover elkaar gelegen bouwstroken, de tegenoverliggende
achtergevelrooilijn ontbreekt.De langs de andere weg liggende voorgevelrooilijn treedt dan in de
plaats van de ontbrekende tegenovergelegen achtergevelrooilijn (zie
figuur 18).Lid 4Bij achterterreinen die - door de ligging in geaccidenteerd gebied
of anderszins - niet op straatpeil liggen, leidt bepaling van de
bouwhoogte in het verticale vlak door de achtergevelrooilijn op de
in het eerste t/m derde lid voorgeschreven wijze niet tot de juiste
hoogte-diepteverhouding van het binnenterrein van gesloten
bouwblokken. Dit mede in verband met het feit dat krachtens het
bepaalde in artikel 2.5.26 bij het bouwen aan een weg ten opzichte
van het straatpeil moet worden gemeten. Ter ondervanging van het
genoemde bezwaar is het onderhavige vierde lid opgenomen.
De voorschrifttekst van het eerste lid is verduidelijkt, vergeleken
met die van het eerste lid van artikel 55 van de MBV 1965, maar de
strekking is onveranderd gebleven. Zie figuur 19.Lid 2Indien uit het bepaalde in het eerste lid voor een zijgevel
tegenover een achtergevelrooilijn een lagere hoogte volgt dan voor
de - op die zijgevel aansluitende - voorgevel toelaatbaar is dan kan
het in overigens verlichtingstechnisch gunstige omstandigheden
verantwoord zijn om afwijking te verlenen voor het laten optrekken
van de zijgevel tot de hoogte van de voorgevel.
Lid 2De hier genoemde hoek van 56 graden correspondeert met de
hoogte-diepteverhouding uit het eerste lid van artikel 2.5.22.
De maximumbouwhoogte van 15 meter komt - bij een in de woningbouw
gebruikelijke verdiepingshoogte - overeen met 5 à 5,5 bouwlaag.
Het onderhavige artikel wordt vooral gehanteerd voor bouwwerken op
binnenterreinen van gesloten bouwblokken.Een zadeldak is een dak, bestaande uit twee schuine vlakken die
elkaar in het hoogste punt snijden, de zgn. nok, en vandaar beide
naar beneden lopen tot hun goot.
Zie artikel 1.1 voor de definitie van 'straatpeil'.
Ad aArtikel 2.5.27 is afgestemd op bijlage II behorende bij het Bor. De
redenering is, dat bij een eenmaal gerealiseerd bouwwerk bepaalde
onderdelen aan een bouwwerk aangebracht kunnen worden als vrij
bouwen met overschrijding van de toegelaten hoogte. Ingeval deze
onderdelen deel uitmaken van de aanvraag is het niet logisch om het
verbod tot overschrijding van de voorgevelrooilijn hierop van
toepassing te laten zijn.Ad bDeze niet-vantoepassingverklaring geldt uiteraard, mits de te
vernieuwen of te veranderen delen niet worden verhoogd. Dit zou
namelijk de vergroting van een bouwwerk betreffen. Voor de
vergroting van een bouwwerk zijn de artikelen 2.5.20 t/m 2.5.24
onverkort van toepassing, zij het behoudens vrijstelling ingevolge
artikel 2.5.28, onder e.
zie artikel 1.1 en artikel 2.1.5 en artikel 2.5.6. Ad e, onder 1Deze afwijking zou kunnen worden verleend, indien het een gebouw
betreft, dat aansluit bij bestaande bebouwing, die onder vigeur van
vroegere voorschriften hoger is dan thans is toegelaten. Door de
afwijking kan dan een gaaf straatbeeld worden verkregen.
Artikel 2.5.29 MBV is, in relatie met de overige stedenbouwkundige
afwijkingen uit dit hoofdstuk, te vergelijken met de relatie tussen
enerzijds de in het bestemmingsplan opgenomen regels inzake
afwijking en anderzijds de afwijkingsregels die zijn gelegen buiten
het bestemmingsplan. Paragraaf 2.5 MBV is te beschouwen als een
bestemmingsplan vervangende regeling met derhalve ook de behoefte
aan regels inzake afwijking wanneer nieuw ruimtelijk beleid wordt
voorbereid. Bedoeld is een net zo eenvoudige afwijkingsregeling voor
bouwen en gebruiken te hebben voor de verplichtingen uit de
stedenbouwkundige eisen van de bouwverordening als van die uit een
bestemmingsplan. Een nieuwe tekst voor dit artikel blijkt nodig. Het
nieuwe artikel is afgestemd op artikel 2.12, eerste lid, sub 3 van
de Wabo. Voorheen was een verdagingstermijn opgenomen, thans dient
een verdagingsbesluit te zijn gebaseerd op artikel 3.9, tweede lid
Wabo.
AlgemeenMet de komst van de Wet ruimtelijke ordening (Wro) per 1 juli 2008
behoort het onderwerp parkeren te worden geregeld in de (nieuwe)
bestemmingsplannen. Als uitwerking hiervan is in artikel 8.17 van de
Invoeringswet Wro bepaald dat artikel 8, vijfde lid van de Woningwet
vervalt. In verband met wetstechnische problemen is besloten dit deel van de
Invoeringswet Wro vooralsnog niet in werking te doen treden. Een
nieuwe datum van inwerkingtreding is niet bepaald. Dit betekent dat
onder meer het ‘parkeerartikel’ uit de bouwverordening blijft
bestaan, ook indien op grond van de nieuwe Wro een bestemmingsplan
wordt vastgesteld, waarin niet is voorzien in een regeling over het
parkeren. Zie voor de gewijzigde terminologie ‘bevoegd gezag’ de motivering
onder artikel 1.1 en 2.1.5. De ontheffing is zoals elders in deze
verordening vervangen door afwijking. Deze afwijking wordt door het
bevoegd gezag toegestaan in de te verlenen omgevingsvergunning.Wij gaan ervan uit dat aan de omgevingsvergunning en meer specifiek
aan deze afwijking financiële voorwaarden verbonden kunnen worden
strekkende tot het storten van geld in een parkeerfonds.Lid 1Het is zeer moeilijk aan te geven, wat in algemene zin een niet te
overvloedig minimumaantal parkeerplaatsen dient te zijn. De daarom
per bouwvergunning te bepalen normstelling hangt af van onder meer
de grootte van het gebouw, de ligging in de gemeente, het te
verwachten aantal bezoekers, c.q. bewoners of gebruikers, de
eventuele aanwezigheid van openbaar vervoer en de frequentie
daarvan, het tijdstip waarop de bezoekers gewoonlijk komen, en de
mogelijke uitwisselbaarheid van parkeerplaatsen. Tevens is
aansluiting wenselijk op het voorgestane verkeers- en
vervoersbeleid, zoals dat is neergelegd het lokale verkeer- en
vervoerplan.Voor kencijfers betreffende in het algemeen aanbevelenswaardige
minimum aantallen parkeerplaatsen, uitgesplitst naar het soort
voertuig en de bestemming van het gebouw, zie de uitgave
Aanbevelingen voor verkeersvoorzieningen binnen de bebouwde kom
(ASVV 2004), paragraaf 6.3, verkrijgbaar bij de Stichting Centrum
voor Regelgeving en Onderzoek in de Grond-, Water- en Wegenbouw en
de Verkeerstechniek (Stichting CROW) te Ede (tel. 0318-69 53 00 of
www.crow.nl ). Overigens kan een verantwoorde parkeernorm alleen per
te verlenen omgevingsvergunning worden bepaald.Aan de hand van de hiervoor genoemde publicaties kan, zoals gezegd,
per te verlenen vergunning een verantwoorde parkeernorm worden
bepaald. Bij de toepassing van het onderhavige lid is - op grond van
praktisch-bouwkundige overwegingen - enige flexibiliteit in elke
vastgestelde parkeernorm onontbeerlijk. Dus verdient het aanbeveling
om in een concrete omgevingsvergunning bij voorbeeld een afwijking
naar boven van 10% als toelaatbaar te vermelden op locaties die per
openbaar vervoer bereikbaar zijn, en van 50% op locaties die dat
niet zijn.Lid 2Dit lid geeft maatvoorschriften voor parkeervakken, omdat deze
voorschriften niet kunnen worden gemist bij het afdwingen van een
correcte naleving van lid 1. De verplichting in lid 1 om voldoende
parkeerplaatsen op eigen terrein aan te brengen zou immers
gedeeltelijk kunnen worden ontdoken door alleen parkeervakken met
afmetingen voor het kleinste type personenauto te maken. Ook het
Bouwbesluit 1992 sprak in het - niet in werking getreden - artikel
218, lid 1, over 'parkeerplaatsen van voldoende afmetingen'. Het
Bouwbesluit 2003 laat regeling van het onderhavige onderwerp geheel
over aan bestemmingsplan en/of bouwverordening. Een bijkomende reden
voor het opnemen van maatvoorschriften voor parkeervakken is de
wenselijkheid om de afwijkende maatvoering vast te leggen van
parkeerplaatsen voor rolstoelgebruikers en stoklopers.Lid 3De onderhavige bepaling kan ertoe leiden dat een nieuw winkelcentrum
wordt voorzien van een zgn. expeditiehof, respectievelijk een nieuw
fabrieksgebouw van een laad- en losperron (met een op het
fabrieksterrein gelegen, bijbehorende opstelstrook voor
vrachtauto's).Lid 4, ad aDe mogelijkheid tot afwijking van de eis in het eerste lid om een
parkeergelegenheid van voldoende omvang op eigen terrein of onder
eigen dak te maken is onder meer bedoeld voor verbouwingen van
winkels e.d. in binnensteden. Eventueel kan laatstgenoemde afwijking
worden verleend onder financiële voorwaarden.
In artikel 122 van de Gemeentewet is bepaald dat de bepalingen van
gemeentelijke verordeningen "in wier onderwerp" door onder meer een algemene
maatregel van bestuur wordt voorzien van rechtswege zijn vervallen. Het
Besluit brandveilig gebruik bouwwerken (Stb. 2008,327) voorziet in het
bepaalde van paragraaf 2.6. Vanaf de inwerkingtreding van het besluit per 1
november 2008 is de inhoud van paragraaf 2.6 en die van de hierbij behorende
bijlagen 10 tot en met 12 van rechtswege vervallen.de toelichting bij dit artikel is komen te vervallende toelichting bij dit artikel is komen te vervallende toelichting bij dit artikel is komen te vervallende toelichting bij dit artikel is komen te vervallende toelichting bij dit artikel is komen te vervallende toelichting bij dit artikel is komen te vervallende toelichting bij dit artikel is komen te vervallende toelichting bij dit artikel is komen te vervallende toelichting bij dit artikel is komen te vervallende toelichting bij dit artikel is komen te vervallende toelichting bij dit artikel is komen te vervallende toelichting bij dit artikel is komen te vervallenDe plicht tot aansluiting aan het distributienet van de waterleiding houdt
niet in dat het waterleidingbedrijf tot de levering van drinkwater verplicht
is en evenmin voor de aangeslotene de plicht tot het betrekken van
drinkwater. De plicht tot aansluiting aan het waterleidingnet houdt slechts
de verplichting in tot het doen treffen van de technische voorzieningen die
het betrekken van drinkwater mogelijk maken. Of water wordt geleverd, is
afhankelijk van een met het waterleidingbedrijf te sluiten contract. De
voorwaarden waaronder dit contract wordt gesloten, zijn veelal vervat in een
afzonderlijke verordening op de levering van drinkwater. In feite zal de
aansluiting ook veelal door het waterleidingbedrijf plaatsvinden en zullen
de aansluiting van de binnenhuisinstallatie aan het distributienet en de
levering van drinkwater vaak in hetzelfde contract zijn geregeld.Overigens moet men zich realiseren dat het onderhavige voorschrift geen
aansluiting op het waterleidingnet verplicht stelt in geval een
binnenhuisinstallatie voor drinkwater - als bedoeld in het genoemde
artikelnummer van het Bouwbesluit - ontbreekt. Dit kan zich voordoen wanneer
toepassing van de gelijkwaardigheidbepaling van het Bouwbesluit ertoe leidt
dat het aanbrengen van een alternatieve voorziening voor het betrekken van
drinkwater wordt toegestaan.Voor de wijze van meten van de afstand tot de dichtst bij zijnde leiding van
het openbare distributienet, zie artikel 2.7.7.De plicht tot aansluiting aan het elektriciteitsnet betreft niet alleen een
kwestie van comfort, maar ook één van veiligheid, met name brandveiligheid.
Zie voorts de toelichting op artikel 2.7.1.Lid 1De aanduiding ‘woningen voor bejaarden’ in het eerste lid wordt vervangen
door een aanduiding van woningen waar op andere wijze dan op gas wordt
gekookt en voor verwarming geen individuele aansluiting nodig is.Lid 2, onder bHet verlenen van ontheffing is denkbaar voor koopwoningen, indien de
eigenaar-bewoner geen aardgas wenst te gebruiken. Dit in tegenstelling tot
hetgeen het geval kan zijn voor huurwoningen, indien de gemeenteraad
geschiktheid van de woning voor het stoken en koken op de meest economische
brandstof noodzakelijk acht.Lid 2, onder cEen ontheffing voor woningen die worden aangesloten op de stads-, wijk- of
blokverwarming, kan door burgemeester en wethouders worden geweigerd, indien
een gasaansluiting gewenst en mogelijk is in verband met het koken op
aardgas.Kostenoverwegingen van de initiatiefnemer van een bouwproject kunnen botsen
met de milieu-overwegingen van de gemeenteraad. In dat geval is een titel
gewenst om de aansluiting op een stads- of wijkverwarmingsnet te kunnen
afdwingen, ook al is er reeds voorzien in een aansluiting op het
aardgasnet.zie VNG ledenbrief 16 juli 2009, Lbr. 09/091. Alternatief 1Lid 1, onder cHet verdient aanbeveling om de aanvrager van de bouwvergunning erop te
wijzen dat voor lozing op oppervlaktewater een vergunning vereist is
ingevolge artikel 1, eerste lid, van de Wet verontreiniging
oppervlaktewateren.Lid 1, onder dIn het belang van de goede werking van een rottingput (septic tank) dienen
daarop geen afvoerleidingen voor afvalwater zonder faecaliën,
respectievelijk hemelwater te worden aangesloten. Indien geen lozing op een
waterloop met behoorlijke doorstroming kan worden gerealiseerd, zal een zo
goed mogelijke andere oplossing moeten worden gezocht.Lid 2Advies over de mogelijkheid van ontheffing kan worden gevraagd aan de
inspecteur van het staatstoezicht op de volksgezondheid voor de hygiëne van
het milieu.Zie voorts de toelichting op lid 1, onder c.Alternatief 2Lid 2, onder bDe voorgeschreven verplichting om het hemelwater niet op traditionele wijze
af te voeren naar het gemeenteriool of naar oppervlaktewater, maar naar een
op het eigen erf of terrein aan te leggen opvang- en bezinkingsvoorziening,
berust op milieuhygiënische overwegingen ('duurzaam bouwen'). Hiermee wordt
beoogd om het hemelwater aan de bodem toe te voegen om op deze wijze zo veel
mogelijk bij te dragen aan de instandhouding van het grondwaterpeil en het
tegengaan van verdroging van het milieu.Afhankelijk van de grootte van het erf en de bodemgesteldheid ter plaatse
kan bedoelde infiltratievoorziening bestaan uit een in de grond aangebrachte
infiltratieput, een drainage, een grindbak, een bezinkingsvijver of een
daarmee gelijk te stellen voorziening. Richtlijnen voor dergelijke
voorzieningen kunnen worden ontleend aan ISSO-publicatie nr. 70-1,
Hemelwater binnen de perceelsgrens - Ontwerp en uitvoering van voorzieningen
ten behoeve van opvang, gebruik en infiltratie van hemelwater binnen de
perceelsgrens, uitgave Stichting Bouwresearch (SBR), Rotterdam, september
2000 (telefoon 010-2065959).De aanvrager dient van tevoren te (laten) onderzoeken welke van de genoemde
infiltratievoorzieningen, gelet op de ter plaatse aanwezige bodemgesteldheid
en grondwaterstand, voor zijn bouwplan geschikt is. Bij het ontwikkelen van
een bestemmingsplan of grootschalig bouwproject zal een dergelijk onderzoek
in de praktijk reeds in het kader van het vooronderzoek door de
projectontwikkelaar zijn verricht en/of kunnen de uitkomsten van
gemeentewege beschikbaar worden gesteld.Lid 3, onder bOm verzakking van de te stichten of reeds aanwezige bouwwerken, alsmede
wateroverlast voor de belendende percelen te voorkomen moet de
infiltratievoorziening voor hemelwater zodanig op het eigen erf kunnen
worden gesitueerd dat voldoende afstand tot genoemde bouwwerken en de
perceelgrenzen in acht wordt genomen. Die afstand is geen vast gegeven, maar
hangt af van de hoeveelheid te lozen hemelwater in relatie tot de aard van
de infiltratievoorziening en de bodemgesteldheid ter plaatse. Op grond van
de terzake overgelegde of bij het bevoegd gezag aanwezige gegevens kan het
bevoegd gezag dan ook afwijking toestaan van de verplichting tot het
aanbrengen van een infiltratievoorziening, indien de bodemgesteldheid, de
grondwaterafvoer en/of de geringe afmetingen van het erf daartoe aanleiding
geven.Bij de keuze van een meer traditionele wijze van hemelwaterafvoer is
overigens van belang dat terwille van een goede werking van een rottingsput
(septic tank) daarop geen afvoerleidingen voor hemelwater mogen worden
aangesloten.Lid 3In (delen van) gemeenten waar het afvalwater door middel van een
gemeentelijk rioolstelsel naar een rioolwaterzuiveringsinstallatie wordt
afgevoerd, moet er - met het oog op het in goede staat houden van dat
rioolstelsel en de goede werking van de zuiveringsinstallatie - op worden
toegezien dat er in de huisaansluitleidingen geen beerputten, rottingputten
e.d. voorkomen.Lid 4Zie voor een concretisering van de onderhavige eisen de Nederlandse
praktijkrichtlijn NPR 3218 'Buitenriolering onder vrij verval - Aanleg en
onderhoud' die in 1984 bij het Nederlands Normalisatie-instituut (NNI) is
verschenen.Hoewel de Nederlandse norm NEN 3215, uitgave 2007, 'Binnenriolering in
woningen en woongebouwen - Eisen en bepalingsmethoden' formeel slechts
toepasbaar is op binnenshuis gelegen afvoerleidingen, zal het duidelijk zijn
dat de dimensionering van enerzijds de grondleiding binnenshuis en
anderzijds de daarop aansluitende huisaansluitleiding op het eigen erf
buitenshuis gelijk moet zijn. Hetzelfde geldt mutatis mutandis voor de
'huis'-aansluitleidingen van niet tot bewoning bestemde gebouwen.Lid 5De dimensionering volgens lid 4 kan tot een grotere diameter van de
huisaansluitleiding ter plaatse van de aansluiting op het gemeentelijk
rioolstelsel leiden dan het minimum van 125 mm dat in het onderhavige lid is
voorgeschreven.Lid 6Of de rioleringsmaterialen voldoen aan de kwaliteitseisen uit de genoemde
NEN-normen, blijkt in het algemeen uit de levering onder KOMO-keurmerk met
overlegging van een KOMO-certificaat. Uiteraard zijn in Europees verband
daarmee vergelijkbare keurmerken en certificaten ook acceptabel.vervallenvervallenvervallenAlgemeenDit hoofdstuk bevat een serie uiteenlopende plichten die in tegenstelling
tot de voorgaande hoofdstukken geen betrekking hebben op de
vergunning(procedure), maar uitsluitend op de fasen van bouwen, voltooien en
in gebruik nemen van een bouwwerk. De artikelen 4.6 tot en met 4.11 en 4.13
en 4.15 hebben betrekking op alle bouwactiviteiten, dus zowel vergunningvrij
als vergunningplichtig.Vanaf 1 april 2007 is artikel 7b Woningwet van kracht, waarin verplichtingen
in de vorm van algemene verbodsbepalingen zijn opgenomen met betrekking tot
de voorschriften uit de bouwverordening die van toepassing zijn op onder
meer het bouwen en het gebruik van een bouwwerk, standplaats of een open erf
of terrein. Overtreding van een verbod van artikel 7b Woningwet is per 1
april 2007 strafbaar gesteld in artikel 1a, onder 2, van de Wet op de
economische delicten (WED).Structuur van de voorschriftenHet merendeel van de voorschriften in dit hoofdstuk betreft preventieve
handelingen of het nalaten van handelingen teneinde (tijdige) controle door
het bouwtoezicht of anderen mogelijk te maken. Dit betreft de artikelen 4.2
tot en met 4.6 en 4.13.Andere bepalingen van dit hoofdstuk zijn gericht op het voorkomen van
nadelige effecten van het bouwen op de omgeving (bijv. veiligheid,
grondwaterstand, hinder, afscheiding bouwterrein) in casu de artikelen 4.7
tot en met 4.10. Artikel 4.11 tenslotte is specifiek gericht op het
bouwafval.Een goede afronding van de bouwfase wordt beoogd met artikel 4.12 over de
gereedmelding van een bouwwerk. De ingebruikneming van een bouwwerk wordt
sinds 1 april 2007 geregeld in artikel 7b Woningwet.De veiligheidsvoorschriften - de artikelen 4.8 tot en met 4.10 - gelden
ingevolge artikel 8.3.1 eveneens voor het slopen en het sloopterrein.Handhaving van de voorschriftenDe voorschriften uit dit hoofdstuk zijn per 1 april 2007 op grond van
artikel 7b van de Woningwet rechtstreeks werkende bepalingen. Zie ook de
algemene toelichting bij Hoofdstuk 11.Het niet verrichten van opmetingen, ontgravingen enz. als bedoeld in artikel
4.6 kan grond zijn voor het toepassen van bestuursdwang.Criteria voor veiligheid en hinder gelden steeds voor de omgeving. Deze
bepalingen hebben geen betrekking op de arbeidsomstandigheden. Daarvoor
gelden andere regels en met de handhaving daarvan is de Arbeidsinspectie
belast.Dit artikel vervalt, omdat de inhoud is geregeld in artikel 2.33 van de Wet
algemene bepalingen omgevingsrecht.Hoewel de instantie die toeziet op de naleving van verleende vergunningen en
ontheffingen, op de hoogte kan zijn van de inhoud van deze bescheiden is
toch de plicht opgenomen om op het bouwterrein deze bescheiden aanwezig te
hebben en op verzoek aan het bouwtoezicht ter inzage te geven. Het verplicht
aanwezig zijn van deze bescheiden voorkomt discussie over wat in die
bescheiden is voorgeschreven de tekst is immers voorhanden en voorkomt dat
de uitvoerder op het bouwterrein zegt de inhoud van de bescheiden niet te
kennen.Sub aOnder het begrip 'bouwvergunning' in de zin van dit artikel vallen tevens de
bij de verlening teruggegeven bouwtekeningen, berekeningen e.d., die niet
strijdig zijn bevonden met de voorschriften en dus moeten worden gehanteerd
bij de bouwwerkzaamheden.Sub bDeze vergunningen en ontheffingen zijn hier slechts bedoeld voor zover deze
bouwkundige consequenties hebben. Deze vergunningen en vrijstellingen kunnen
betrekking hebben op bij voorbeeld een aanlegvergunning of op beschikkingen
van de rijks- of provinciale overheid.Sub dHet aanwezig hebben van een besluit ingevolge artikel 13, 13a en 14, tweede
lid, sub b van de Woningwet, dan wel een besluit tot toepassing van
bestuursdwang of oplegging van een last onder dwangsom is nodig, omdat voor
bouwen op grond van voornoemde besluiten geen omgevingsvergunning is
vereist.Vervallen.De woorden 'voor zover nodig' zijn opgenomen, omdat er ook gevallen
voorkomen, waarin geen behoefte bestaat aan het aangeven van de rooilijnen,
bij voorbeeld bij een verbouwing.De strekking van dit artikel is het bouwtoezicht gelegenheid te geven tot
tijdige controle.Lid 1, sub aIndien ontgravingwerkzaamheden worden aangekondigd verdient het aanbeveling
het regionale Kabels- en leidingeninformatiecentrum (KLIC) in te lichten ter
voorkoming van schade aan leidingen.Lid 3In het kader van de terugdringing van administratieve lasten wordt
geadviseerd terughoudend gebruik te maken van de schriftelijke melding door
vergunninghouder en deze melding telefonisch of digitaal (e-mail) te
verlangen.Dit artikel heeft voornamelijk betrekking op gevallen waarin het
bouwtoezicht vermoedt, dat ondeugdelijke constructies of materialen aan het
oog zijn onttrokken of ondeugdelijk zijn verwerkt. In het algemeen zullen de
kosten van de hier bedoelde werkzaamheden, die de bouwer verplicht is te
verrichten of te doen verrichten, voor diens rekening komen. Degene die
bouwt heeft het immers zelf in de hand om voor de aanvang van bepaalde
werkzaamheden tijdig het bouwtoezicht te informeren en overigens conform de
vergunning, het Bouwbesluit en de bouwverordening te werken. Specifieke
controlewerkzaamheden buiten dit artikel om komen voor rekening van de
controlerende instantie, c.q. de gemeente.Dit artikel geldt als aanvulling op de algemene bevoegdheid tot het
verrichten van onderzoek, opneming en monsterneming van artikel 5:18 van de
Algemene wet bestuursrecht (Awb). Pas wanneer de Awb onvoldoende houvast
biedt om bijvoorbeeld bouwkundige constructies op of open te breken, wordt
dit artikel van de bouwverordening toegepast.Het belang dat hier wordt gediend is de veiligheid van bouwwerken. Dit is
een publiekrechtelijk belang. Dit artikel ziet niet op eventuele schade in
privaatrechtelijke zin. De redactie van dit artikel is in vergelijking met
de MBV 1965 enigszins aangepast, doch dit betreft geen verandering in de
bedoeling van dit artikel, noch een trendbreuk in het beleid.De hoeveelheid aan de bodem te onttrekken water is hier doorslaggevend.
Indien de onttrekking zodanige vormen aanneemt, dat ook andere belangen dan
de in dit artikel genoemde kunnen worden geschaad, zal daarop met behulp van
andere, niet in deze verordening neergelegde bepalingen moeten worden
toegezien. Gedacht kan worden aan een waterwingebied.Onder de hierboven bedoelde andere bepalingen kan met name worden verstaan:
zowel voor het mogen bemalen van een bouwput als voor het mogen lozen van
het aldus opgepompte grondwater is een vergunning vereist. De grondslag voor
de vergunning voor het bemalen van een bouwput c.q. het onttrekken van
grondwater staat in de Grondwaterwet en de provinciale
grondwaterverordeningen. Laatstgenoemde verordeningen bevatten overigens in
het algemeen een uitzondering op het vergunningvereiste voor het kortstondig
droog houden van een bouwput, mits nader in die verordeningen omschreven
beperkte hoeveelheden grondwater worden onttrokken. De lozing van het
opgepompte water kan aan een vergunningsvereiste of standaardvoorschriften
zijn gebonden ingevolge de Wet milieubeheer of de Wet verontreiniging
oppervlaktewateren.Het onderhavige voorschrift betreft niet de veiligheid van de werknemers op
de bouwplaats, want deze valt onder de Arbowet (Arbeidsinspectie), maar de
veiligheid van voorbijgangers en belendingen.Lid 1De in dit lid bedoelde veiligheidsmaatregelen omvatten mede de maatregelen,
die bij voorbeeld moeten worden genomen bij het oprichten en strijken van
een heistelling, het transport van bouwmaterialen boven de weg, de afdamming
van bouwputten, het zandstralen en het uitvoeren van stutwerk. Wat betreft
de veiligheid van elektrische installaties op bouwwerken, zie NEN 1010. De
controle op de naleving van laatstgenoemde eisen berust bij de
Arbeidsinspectie en bij het elektriciteitsbedrijf.Tot de achtste serie wijzigingen waren de indieningsvereisten behorende bij
een aanvraag om bouwvergunning, waaronder een bouwveiligheidsplan, opgenomen
in artikel 2.1.6, eerste lid, MBV. Sinds 1 januari 2003 bevat artikel 1.2.5
van de bijlage bij het Besluit indieningsvereisten regels over het indienen
van een bouwveiligheidsplan. Na inwerkingtreding van de Wabo volgt dit uit
artikel 2.4 van de Regeling omgevingsrecht. Of er bij een vergunning een
bouwveiligheidsplan moet zijn en aan welke eisen dat plan moet voldoen, is
geregeld in het onderhavige artikel van de MBV. Voorzover de te nemen
maatregelen in het bouwveiligheidsplan afwijken van de voorschriften in dit
artikel, gaan de bepalingen van het bouwveiligheidsplan voor.Leden 2 en 3Aan deze bepaling kan worden geacht te zijn voldaan wanneer de
schakelapparatuur zich bevindt in een kastje of een andere ruimte dat (die)
gedurende de bedoelde tijdsperioden op deugdelijke wijze is afgesloten.Het afscheiden van een bouwterrein dient ertoe onbevoegden van het terrein
te weren en te voorkomen dat mensen - en vooral spelende kinderen - op een
bouwterrein een ongeval overkomt. Dit motief geldt ook voor de eis in het
derde lid, dat een niet afgescheiden bouwterrein moet worden bewaakt, tenzij
het bouwtoezicht dit niet nodig oordeelt. Ook over de vorm van de bewaking:
permanent aanwezig zijn of surveillance door een bewakingsdienst, beslist
het bouwtoezicht. In de regel vindt overleg plaats met de bouwer.De verkeersveiligheid dient krachtens het tweede lid voldoende te zijn
gewaarborgd.De bepaling beoogt de veiligheid te verhogen en schade en ernstige hinder
voor de omgeving te voorkomen. Zie onder 'handhaving van de voorschriften',
in het algemene gedeelte van de toelichting op dit hoofdstuk, hetgeen is
gesteld ten aanzien van de arbeidsomstandigheden.AlgemeenDit artikel regelt hoe moet worden omgegaan met bouwafval. De Woningwet eist
geen regeling omtrent het bouwafval, maar laat wel toe dat de
bouwverordening dit regelt. Hoofdstuk 8 gaat over het sloopafval.Uitgangspunt voor het verplicht stellen van het op de bouwplaats scheiden
van afvalstoffen in fracties is dat een afvalstof in hogere regelgeving als
gevaarlijk is gekwalificeerd en uit hoofde van een doelmatige verwijdering
bij de bron moet worden gescheiden, dan wel dat een afvalstof slechts voor
hergebruik geschikt is, indien deze schoon blijft en niet vermengd wordt met
ander afval.a Gevaarlijke afvalstoffenGevaarlijke afvalstoffen moeten krachtens wettelijk voorschrift apart worden
gehouden. Een anti-mengclausule in in het derde lid van artikel 4 van de
Regeling Europese afvalstoffenlijst (EURAL; Stcr. 17 augustus 2001, nr. 158,
blz. 9), verbiedt het mengen van gevaarlijk afval met ander afval (zgn.
verdunnen). Eenmaal gescheiden afvalstoffen dienen ook daarna gescheiden te
blijven. Daartoe verplicht de Regeling scheiden en gescheiden houden die is
gebaseerd op de Wet milieubeheer. De doe-het-zelver kan geringe hoeveelheden
gevaarlijk (chemisch) afval thuis in de chemobox doen en op deze wijze
gescheiden afvoeren via de van gemeentewege georganiseerde inzameling van
klein chemisch afval van huishoudens.b en c Glaswol en steenwolGlaswol en steenwol (minerale wol) worden door of vanwege de leverancier
ingezameld. Steenwolresten worden verzameld in een zogeheten 'big bag' (een
stevige zak met een inhoud van 1 m3) of een zak van 200 liter.De ondergrens van 1 m3 per bouwproject is ingesteld om geen onevenredige
kosten te veroorzaken. Onder het begrip 'bouwproject' wordt verstaan het
geheel van bouwwerkzaamheden waarvoor een en dezelfde bouwvergunning is
verleend.Glaswol komt niet in grote hoeveelheden vrij bij de bouw, zodat de plicht
tot scheiden slechts bij grotere isolatiewerkzaamheden effectief zal
zijn.d Overig afvalVoor het overige bouwafval blijkt er een financiële impuls aanwezig die
bewerkstelligt dat een scheiding in afzonderlijke fracties plaatsvindt. De
onderhavige overige afvalstoffen moeten worden afgevoerd naar een inrichting
die op grond van de milieuwetgeving bevoegd is om deze stoffen in ontvangst
te nemen.Wanneer is iets afval?Zodra op een bouwplaats materialen of stoffen worden gedeponeerd in een
afvalbak is er sprake van bouwafval. Restanten van materialen en stoffen die
apart worden gelegd om later nog te kunnen gebruiken zijn dus (nog) geen
afval.Acceptatievoorwaarden en marktwerkingDe verplicht uit het bouwafval op de bouwplaats te scheiden fracties gelden
als ondergrens. Het staat degene die bouwt dus vrij een verdergaande
scheiding toe te passen. De marktpartijen opdrachtgever en aannemer zullen
veelal op basis van economische motieven besluiten tot een verdergaande
scheiding. Hierbij zullen prijzen worden vergeleken en zal bij een
verdergaande scheiding dikwijls een gunstiger prijs- en kostenverhouding
gelden. Indien een verdergaande scheiding plaatsvindt, geldt onverkort het
voorschrift dat moet worden afgevoerd naar een bewerkingsinrichting die
bevoegd is deze afvalstoffen te ontvangen. De fractie overig afval moet in
het algemeen worden afgevoerd naar een sorteerinrichting. Als
sorteerinrichting worden ter zake ook verstaan inrichtingen onder de naam
overslagbedrijf of gemeentelijke milieustraat. Voorwaarde is dat het
overslagbedrijf c.q. de milieustraat op grond van zijn vergunning bevoegd is
tot ontvangst van de afvalstoffen. Niet alle overslagbedrijven c.q.
milieustraten zijn bevoegd tot ontvangst van bedrijfsafvalstoffen.Om de marktpartijen niet voor de voeten te lopen is afgezien van een zeer
gedetailleerde regelgeving. Tevens zou de effectiviteit van de regeling in
het gedrang komen, wanneer in de voorschriften andere verplichtingen zouden
worden opgelegd dan die voortvloeien uit de acceptatievoorwaarden van de
ontvanger (bewerker, sorteerder, inzamelaar enz.). Het verdient dan ook
aanbeveling om nauwkeurig kennis te nemen van de acceptatie-eisen en de
eventuele veranderingen daarin.Afvoeren en overdragen van bouwafvalDe formulering 'gescheiden houden op de bouwplaats' heeft vooral ten doel om
het mengen van reeds uitgesorteerde fracties bij het gereed maken voor
transport vanaf het werk te verbieden. Voor een wijze van vervoer die
bevorderlijk is voor het hergebruik van materialen, geldt andere wetgeving
dan de bouwverordening, waarbij met name te denken valt aan de provinciale
milieuverordening. Uit dien hoofde moet het bouwafval worden afgevoerd naar
een bewerkings- of verwerkingsinrichting, respectievelijk een inzamelaar die
op grond van de Wet milieubeheer bevoegd is deze afvalstoffen te
ontvangen.De afvoer naar een stortplaats gebeurt doorgaans niet rechtstreeks vanaf de
bouwplaats. Het Besluit stortverbod afvalstoffen bevat namelijk sinds 1
april 1997 een stortverbod voor herbruikbaar bouw- en sloopafval.
Particulieren die geringe hoeveelheden bouw- en sloopafval zelf wegbrengen,
kunnen terecht bij sorteerbedrijven en gemeentelijke milieustraten, veelal
ook op zaterdagmorgen.Volledigheidshalve zij opgemerkt dat het stortverbod niet geldt voor asbest,
waarvoor juist een stortplicht geldt. Asbest is in het onderhavige artikel
over bouwafval niet genoemd, omdat het als bouwmateriaal niet meer is
toegelaten.Terugleveren aan de leverancier of fabrikantEr zijn enkele bouwstoffen waarvan het restant/afval wordt teruggeleverd aan
de fabrikant c.q. de leverancier. Voor deze situatie geldt een uitzondering
op de regel dat op de bouwplaats gescheiden fracties naar een
bewerkingsinrichting of anders naar een sorteerinrichting moeten worden
afgevoerd. Rechtstreekse retourlevering waarbij het product dient als
grondstof voor nieuwe producten wordt zinvol geacht.SorteerinrichtingAfvoeren van ongesorteerd bouwafval, de zogeheten fractie overig afval, is -
voorzover het uit meer dan één afvalstof bestaat - alleen toegestaan naar
een sorteerinrichting, die bevoegd is de desbetreffende afvalstoffen
ongesorteerd te ontvangen.Een sorteerbedrijf dient zich in het algemeen naast de beoordelingsrichtlijn
voor de certificering van sorteerbedrijven te houden aan de Regeling
niet-herbruikbaar bouw- en sloopafval (Stcrt. 31, 13 februari 1996). Hierin
worden de volgende afvalstromen aangeduid als herbruikbaar: harde
steenachtige materialen, ferro en non-ferro metalen, massief
niet-verduurzaamd hout, papier/karton, LDPE-folie, kunststofgevelelementen
of delen daarvan en kunststofleidingbuizen. Voor deze stromen ligt
uitsortering voor de hand, hetzij aan de bron, hetzij achteraf in een
sorteerinrichting.Voor papier/karton en kunststoffen is de mogelijkheid van uitsorteren bij
een sorteerbedrijf volledig operationeel. Voor de retourname van reststoffen
van gipsblokken en gipskartonplaten heeft de Nederlandse Branchevereniging
voor Gips (NBVG) in samenwerking met de gipsproducenten een systeem scheiden
en schoon afvoeren ontwikkeld. Voor steenwol is deze mogelijkheid enigszins
operationeel en voor EPS ('piepschuim') en gipsblokken nog niet, vanwege het
nietoperationeel zijn van een retoursysteem (stand van zaken medio 1997).
Overigens geldt voor zowel steenwol als EPS dat zij meestal slechts in
geringe mate in bouwafval voorkomen.Voor diverse specifieke kunststofafvalstromen zijn bewerkingssystemen
ontwikkeld. Bij de aflevering aan bouwbedrijven kunnen transporteurs van
aangeschafte bouwmaterialen de inname aanbieden van LDPE en LDPE-folie. Via
de Stichting KNAPZAK nemen enkele kunststofverwerkers deze kunststoffen
zowel van transporteurs als van sorteerbedrijven in voor reclycing.De thermoplasten PVC, PE en PP (buismaterialen) kunnen door sorteerbedrijven
voor verwerking worden aangeboden aan twee leden van de Vereniging van
Kunststofleidingsystemen (FKS) te Amsterdam. Voor kunststof gevelelementen
kunnen sorteerbedrijven gebruik maken van het recyclingsysteem van de
Stichting Recycling VKG te Zoetermeer. Een verwerkingssysteem voor
kitkokers, verfverpakking en snoerband (PP-materialen) is operationeel bij B
& R Recycling BV te Middelharnis.Mee terugnemen naar de werfUitdrukkelijk is bepaald dat degene die bedrijfsmatig bouwwerkzaamheden
verricht, de aannemer, een geringe hoeveelheid bouwafval mee terug mag nemen
naar zijn bedrijf voor tijdelijke opslag. Deze bevoegdheid sluit aan op de
bestaande praktijk. Het formaliseren ervan wordt gezien als van groot
praktisch nut. Overigens kan het zijn dat voor deze opslag een vergunning is
vereist op grond van de Wet milieubeheer. De term tijdelijke opslag duidt
erop dat dit afval vervolgens in het algemeen wel moet worden afgevoerd naar
een sorteerbedrijf. De plicht om zgn. EURAL-stoffen gescheiden te houden van
andere stoffen, de anti-mengclausule, blijft onverkort van kracht, evenals
de plicht tot het afvoeren van deze stoffen naar een depot of ze overdragen
aan een inzamelaar die voor de inname van deze stoffen bevoegd is.Enkele specifieke begrippenMet de term 'bevoegd is ...... te ontvangen' wordt gedoeld op de
aanwezigheid van een omgevingsvergunning ingevolge artikel 2.1 lid 1 onder
sub e van de Wabo, voorzover deze vereist is. Onder 'inzamelaar' wordt verstaan degene die bevoegd is een afvalproduct in
te zamelen met het oog op hergebruik of teruglevering naar de producent.
Voor enkele deelstromen kunststoffen bestaat een dergelijk inzamelsysteem.
Zie de toelichting van artikel 8.1.1 Ad c onder het kopje Inzamel- en
recyclingsystemen voor kunststoffen.Lid 1De gevaarlijke fractie uit het bouwafval moet bij de bron - dit is op het
terrein - worden gescheiden van het overige bouwafval. In een later stadium
scheiden levert veel moeilijkheden op en lukt maar ten dele. Voor de
verwijdering van het gevaarlijk afval gelden de regels van de Wet
milieubeheer. De strekking van dit lid is mede dat de inrichting waarheen
het gevaarlijk afval gaat moet beschikken over een adequate vergunning op
grond van de Wet milieubeheer. Er bestaat keuzevrijheid naar welk bedrijf
wordt afgevoerd. In de praktijk komt het bepaalde in dit lid erop neer dat
gevaarlijk bouwafval niet naar een stortplaats gaat. Stortplaatsen zijn
vrijwel nooit bevoegd de hier bedoelde stoffen in ontvangst te nemen. Voor
sommige gevaarlijke afvalstoffen is verbranden de beste oplossing.Voor de handhaving is het van belang dat het begrip 'gevaarlijk' uniform
wordt uitgelegd. De verwijzing naar de als gevaarlijk aangeduide
afvalstoffen van hoofdstuk 17 van de Regeling Europese afvalstoffenlijst
(EURAL; Stcr. 17 augustus 2001, nr. 158, blz. 9) - in werking getreden op 1
mei 2002 - voorziet hierin. In artikel 1.1 van de Wet milieubeheer wordt
verwezen naar dit besluit.De EURAL vervangt het Besluit aanwijzing gevaarlijke afvalstoffen (BAGA)
(Stb. 1993, 617) dat van 1 januari 1994 tot 1 mei 2002 gold. De EURAL wijkt
inhoudelijk voor wat betreft de lijst gevaarlijke afvalstoffen nauwelijks af
van het BAGA. Hoofdstuk 17 van de lijst gaat over het bouw- en sloopafval.
De Nederlandstalige versie van de lijst is als bijlage 5 opgenomen in de
publicatie 'Handreiking Eural; Europese afvalstoffenlijst' van het
ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer van
september 2001. De in deze lijst met een asterisk (*) aangeduide nummers
zijn gevaarlijke afvalstoffen. Voor het verwijderen (slopen) van asbest en
asbesthoudende materialen geldt het Asbestverwijderingsbesluit.VergunningvoorwaardenHet is toegestaan over de exacte wijze van scheiden, opslaan en afvoeren,
uitsluitend wanneer dit is bedoeld ter uitvoering van de in het eerste lid
genoemde fracties, voorwaarden aan de omgevingsvergunning te verbinden. Deze
voorwaarden betreffen aspecten die niet in een algemene regeling als de
verordening thuis horen maar zijn toegesneden op de concrete situatie. Dit
kan bijvoorbeeld betreffen het niet bij elkaar brengen van bepaalde soorten
gevaarlijk (chemisch) afval. Niet al het gevaarlijk afval kan door elkaar in
één bak worden gedeponeerd. Het is zinvol aan te geven welke stoffen niet
bij elkaar mogen en op welke wijze c.q. onder welke condities de
(tijdelijke) opslag op de bouwplaats moet geschieden. In de regel eist de
inzamelaar c.q. vervoerder al de wijze van scheiden en verpakken van de
risicodragende stoffen. De bakken - sommige typen onderverdeeld in
compartimenten - zijn vaak eigendom van de inzamelaar/vervoerder. De
overheid kan de eventuele vergunningvoorwaarden hierop afstemmen.Om redenen van veiligheid en verwerking mogen bepaalde stoffen niet bij
elkaar. Dit zijn globaal aangeduid: een ontstekingsbron (batterijen) niet
combineren met een brand- of explosiebron (houtverduurzamingsmiddelen,
lijmen, verven, verdunningsmiddelen, harders, versnellers, vertragers enz.),
logen, basen en zuren (zoutzuur komt vrij bij de afbouw) niet combineren met
een ontstekingsbron noch met een brand- of explosiebron.Omdat bouw- en sloopafval veel samenhang vertoont, verdient het aanbeveling
bij het lezen van deze toelichting ook (delen van) de toelichting op
hoofdstuk 8, het slopen, te betrekken.De gereedmelding is nodig om het bouwtoezicht in de gelegenheid te stellen
spoedig daarna controles uit te voeren. Voorts is de gereedmelding een
voorwaarde voor het in gebruik mogen nemen of geven van het bouwwerk
ingevolge artikel 7b Woningwet.Lid 1Het controleren van leidingdoorvoeren en aansluitpunten is veelal in een
latere fase van de bouw niet effectief of althans niet zonder extra
graafwerkzaamheden mogelijk. Daarom geldt de eis van onmiddellijke
melding.Het controleren van de thermische isolatie op kwaliteit en dikte
overeenkomstig de uitkomst van de berekening van de
energieprestatiecoëfficiënt, zoals voor de desbetreffende categorie gebouwen
voorgeschreven in het Bouwbesluit 2003, is eveneens slechts effectief
mogelijk, voordat deze isolatie aan het oog is onttrokken door het
opmetselen van het buitenspouwblad van een wand, door het afpleisteren van
de isolatie of het aanbrengen van een andere afwerkconstructie. Overigens
stelde SenterNovem in opdracht van het ministerie van VROM in februari 2007
een gratis informatiemap met onder meer een checklist en een rekenlineaal
samen om de buitendienstinspecteur van het gemeentelijk bouwtoezicht bij
zijn bouwplaatscontroles op de energieprestatienormering te ondersteunen.
Raadpleeg, voor zover in de eigen gemeente in het ongerede geraakt of in
onvoldoende exemplaren aanwezig, daarvoor www.senternovem.nl/epn/handhaving
of neem contact op met de Helpdesk Gemeenten van SenterNovem,
gemeenten@senternovem.nl of 030 239 35 33.Lid 2Teneinde de voortgang van de bouw niet te lang op te houden, is een termijn
van twee dagen vermeld, waarbinnen het mogelijk is dat het bouwtoezicht de
noodzakelijke of gewenste controles uitvoert.Lid 3Voor zover in de voorwaarden van de omgevingsvergunning voor bouwen niet
anders is gesteld, geldt ook hier de termijn van twee dagen.Voor de toepassing van dit artikel kan NEN 6722, uitgave 1989,
(Voorschriften Betonuitvoering (VBU)) een goed hulpmiddel zijn.Op aandrang vanuit de praktijk en gelet op de uitspraak rechtbank Leeuwarden
van 22 september 2008, LJN BF2263 wordt het verbod tot ingebruikneming van
een bouwwerk dat niet is gereed gemeld opnieuw ingevoerd.Hierbij is uitgegaan van de oude tekst van artikel 4.14 uitsluitend ten
aanzien van het niet gereed melden.Voorkomen moet worden dat onveilige situaties ontstaan als gevolg van het in
gebruik nemen van onvoltooide bouwwerken of van bouwwerken waarin niet alle
noodzakelijke bouwtechnische voorzieningen zijn aangebracht (ABRS 23
december 2009, LJN: BK7451).AlgemeenIn deze verordening is in aansluiting op het Bouwbesluit een onderscheid
gemaakt in de eisen die gelden voor het bouwen en de eisen die gelden voor
bestaande bouwwerken, zo ook de staat waarin open erven en terreinen behoren
te verkeren. Overtreding van de bepalingen van dit hoofdstuk is een reden
voor het opleggen van een plicht tot het treffen van voorzieningen op grond
van artikel 13 Woningwet dan wel het toepassen van bestuursdwang of het
opleggen van een last onder dwangsom. Voor de situaties die al bestonden
voor het in werking treden van de artikelen 5.1.2 en 5.1.3 moet worden
afgewogen of de verlangde voorzieningen ter plekke mogelijk zijn en of het
alsnog opleggen van een plicht tot het treffen van die voorzieningen
redelijk is. De artikelen 5.1.2 en 5.1.3 zijn nagenoeg gelijk aan de
artikelen 2.5.3 en 2.5.4 van hoofdstuk 2, de aanvraag om bouwvergunning. Op
die plek fungeren de eisen als een toets voor aanvraag om bouwvergunning. De
bepalingen van dit hoofdstuk richten zich op de staat of toestand van een
open erf of terrein en niet op het gebruik daarvan.Het gebruik van open erven en terreinen wordt geregeld in hoofdstuk 7.Zo sluit artikel 5.1.1 nauw aan bij artikel 7.3.2.De tekst van dit artikel is overgenomen uit artikel 299 MBV 1965.Van een onvoldoende staat van een open erf of terrein is bij voorbeeld
sprake, indien een open erf of terrein verontreinigd is. Deze
verontreiniging kan een gevolg zijn van het gebruik van een ander terrein of
van een gebrek aan een bouwwerk. De onvoldoende staat van een terrein kan
ook worden veroorzaakt door overvloedige begroeiing, waardoor de
lichttoetreding tot een gebouw wordt belemmerd of de veiligheid van het
verkeer (gebrek aan uitzicht) in gevaar komt. Over de mogelijkheid van
aanschrijving op grond van dit artikel in de MBV 1965 gaat de uitspraak van
ARRS 21 april 1987, W/RvS/03.85.6262.Zie de toelichting op artikel 2.5.3.Bij het toepassen van bestuurdwang of het opleggen van een last onder
dwangsom wegens strijd met artikel 7b, eerste lid, onder d, van de
Woningwet, juncto het onderhavige artikel 5.1.2, eerste en tweede lid, ware
rekening te houden met het bepaalde in artikel 12.3 van deze
bouwverordening.Zie de toelichting op artikel 2.5.4.In artikel 122 van de Gemeentewet is bepaald dat de bepalingen van
gemeentelijke verordeningen "in wier onderwerp"door onder meer een algemene
maatregel van bestuur wordt voorzien van rechtswege zijn vervallen. Het
Besluit brandveilig gebruik bouwwerken (Stb. 2008,327) voorziet in het
bepaalde van paragraaf 5.2. Vanaf de inwerkingtreding van het besluit per 1
november 2008 is de inhoud van paragraaf 5.2 van rechtswege vervallen.de toelichting bij dit artikel is komen te vervallenDe toelichting op dit artikel vervalt.De toelichting op dit artikel vervalt.De toelichting op dit artikel vervalt.De toelichting op dit artikel vervalt.Zie de toelichting op artikel 2.7.1.Het onderhavige voorschrift kan geen grondslag voor een besluit ingevolge
artikel 13 Woningwet dan wel tot toepassing van bestuursdwang of het
opleggen van een last onder dwangsom vormen waarin het bevoegd gezag het
maken van een aansluiting op het waterleidingnet verplicht stelt vanuit een
pand waarin een binnenhuisinstallatie - als bedoeld in de opgesomde
artikelnummers van het Bouwbesluit - ontbreekt. Dit kan zich voordoen
wanneer toepassing van de gelijkwaardigheidbepalingen van het Bouwbesluit
ertoe leidt dat het college de aanwezigheid van een alternatieve voorziening
voor het betrekken van drinkwater voldoende acht, bijv. in de vorm van een
doeltreffende welput, regenbak of watertank.Voor de wijze van meten van de afstand tot de dichtst bij zijnde leiding van
het openbare distributienet, zie artikel 5.3.7.Zie de toelichting op de artikelen 2.7.2 en mutatis mutandis 5.3.1.Zie de toelichting op de artikelen 2.7.3 en mutatis mutandis 5.3.1.Zie de toelichting op de artikelen 2.7.4 en mutatis mutandis 5.3.1.Het is zinloos om door middel van een besluit ingevolge artikel 13 Woningwet
dan wel tot toepassing van bestuursdwang of het opleggen van een last onder
dwangsom te verplichten tot het aansluiten op het openbaar riool, zolang -
op grond van het Lozingsbesluit bodembescherming - het afvalwater in de
bodem mag worden geloosd met behulp van in dat besluit voorgeschreven
voorzieningen (zuiveringssysteem en infiltratievoorziening) en de genoemde
voorzieningen - in financiële zin - nog niet afgeschreven zijn. Immers, een
regeling van de rijksoverheid zoals het Lozingsbesluit bodembescherming
prevaleert ten opzichte van een gemeentelijke verordening, in casu de
bouwverordening.Zie de toelichting op artikel 2.7.5.Onreinheid die verband houdt met de wijze van gebruiken van een bouwwerk is
geregeld in artikel 7.4.1. Artikel 5.4.1 betreft de staat waarin een
bouwwerk zich moet bevinden. Dit artikel heeft sinds 1 april 2007
rechtstreekse werking en leidt in geval van geconstateerde gebreken tot een
besluit ingevolge artikel 13 Woningwet dan wel een besluit tot toepassing
van bestuursdwang of het opleggen van een last onder dwangsom gericht aan de
eigenaar die kennelijk het bouwwerk onvoldoende onderhoudt. Het artikel is
bedoeld om excessen tegen te gaan.In artikel 122 van de Gemeentewet is bepaald dat de bepalingen van
gemeentelijke verordeningen "in wier onderwerp" door onder meer een algemene
maatregel van bestuur wordt voorzien van rechtswege zijn vervallen. Het
Besluit brandveilig gebruik bouwwerken (Stb. 2008,327) voorziet in het
bepaalde van hoofdstuk 6. Vanaf de inwerkingtreding van het besluit per 1
november 2008 is de inhoud van hoofdstuk 6 en die van de hierbij behorende
bijlagen 2 tot en met 5 van rechtswege vervallen.de toelichting bij dit artikel is komen te vervallende toelichting bij dit artikel is komen te vervallende toelichting bij dit artikel is komen te vervallende toelichting bij dit artikel is komen te vervallende toelichting bij dit artikel is komen te vervallende toelichting bij dit artikel is komen te vervallende toelichting bij dit artikel is komen te vervallende toelichting bij dit artikel is komen te vervallende toelichting bij dit artikel is komen te vervallenVervallende toelichting bij dit artikel is komen te vervallende toelichting bij dit artikel is komen te vervallenAlgemeenDe Woningwet (artikel 8, tweede lid) eist dat de bouwverordening
voorschriften bevat over het gebruik van woningen, woonketen, woonwagens,
andere gebouwen, bouwwerken geen gebouw zijnde, en standplaatsen. De wet
noemt onderwerpen die in elk geval moeten worden geregeld. Daarnaast mogen
dus ook andere onderwerpen in de bouwverordening worden geregeld over het
gebruik. Deze artikelen berusten op artikel 8, tweede lid, sub a5, van de Woningwet.
Zij zijn bedoeld om in uitzonderlijke gevallen waarin vooral de hygiëne dit
vereist, van gemeentewege een handhavingsbesluit te kunnen nemen tot een
gedwongen beëindiging van de geconstateerde overbevolking van een gebouw, te
realiseren binnen een in het besluit aangegeven termijn. Het genoemde doel
van het kunnen optreden tegen excessen brengt met zich mee dat de
normstelling uit het onderhavige voorschrift principieel ongeschikt is om te
beoordelen, of een woning in normale omstandigheden groot genoeg is voor een
bepaald aantal bewoners. Indien men toch inspiratie wenst te ontlenen aan
het onderhavige voorschrift voor het opstellen van een regeling op het
gebied van de woonruimteverdeling, het beoordelen van de passendheid van
huisvesting ten behoeve van gezins-/relatiehereniging e.d., ware de
normstelling 1,5 à 2 maal zo zwaar te kiezen, teneinde niet op de grens van
de overbevolking te balanceren.Overigens kunnen lokale omstandigheden voor een gemeenteraad aanleiding
vormen tot het opnemen van een afwijkende normstelling in zijn
bouwverordening. Artikel 7.1.1 zou bij voorbeeld ook als volgt kunnen
luiden:'Het is verboden een woning te bewonen met of toe te staan dat een woning
wordt bewoond door meer dan één persoon per 9 m2 gebruiksoppervlakte, met
dien verstande dat voor de eerste persoon van het totale aantal bewoners ten
minste 12 m2 gebruiksoppervlakte aanwezig dient te zijn.'Vanwege de beperkende wettelijke bepalingen betreffende het binnentreden van
woningen door toezichthoudende ambtenaren zal de handhaving van deze
artikelen in het algemeen geschieden naar aanleiding van ontvangen klachten
of anderszins gerezen vermoedens van overtreding. Voor permanent bewoonde
kamerverhuurbedrijven, asielzoekerpensions e.d. is een regelmatiger toezicht
wenselijk en mogelijk. De normstelling in dit artikel is gebaseerd op de maximale plaatsings- en
gebruiksmogelijkheden van gewone bedden, dus geen stapel- of opklapbedden.
Het niet baseren van de normstelling op het gebruik van stapelbedden is mede
ingegeven door de soepele voorschriften van het Bouwbesluit over de
minimumhoogte van verblijfsruimten in woningen. Voor het gebruik van een
eenpersoonsbed in de kleinst mogelijke verblijfsruimte volgens het
Bouwbesluit blijkt 5 m2 netto vloeroppervlakte per bed noodzakelijk; in
grotere verblijfsruimten circa 4,5 m2. Bovendien is de normstelling zo
gekozen, dat in principe niet geslapen behoeft te worden in andere dan
verblijfsruimten, respectievelijk in gemeenschappelijke ruimten.Zie voor het begrip 'gebruiksoppervlakte' artikel 1.1.De normstelling in dit artikel is gebaseerd op de maximale plaatsings- en
gebruiksmogelijkheden van stapelbedden. Overigens is de lagere getalwaarde
in dit artikel ten opzichte van het vorige artikel vergelijkbaar met het
verschil in getalwaarde tussen artikel 4.25 en artikel 4.30 van het
Bouwbesluit.Met de Invoeringswet Wabo worden de woonwagen en woonkeet uit de Woningwet
gehaald.Het begrip woonwagen staat voortaan in artikel 1 van bijlage II bij het
Besluit omgevingsrecht. Het Bouwbesluit bevat de technische eisen voor een
woonwagen.Aanvullend op de voorschriften van het Bouwbesluit en de bepalingen van de
Woningwet 1991 is het voor een aantal situaties nodig een verbod te stellen
tot het gebruik of een plicht in het leven te roepen tot het staken van het
gebruik. Artikel 7.2.1 biedt de mogelijkheid een verbod te stellen tot het
gebruik van een bouwvallig bouwwerk. Tevens kan op grond van dit artikel een
verbod gesteld worden tot het gebruik van een bouwwerk wat nabij een
bouwvallig bouwwerk is gelegen.Het staken van het gebruik c.q. het verbod tot gebruik als bedoeld in de
artikelen 7.2.2 en 7.2.3 is afhankelijk gesteld van een beschikking. De
mededeling als bedoeld in artikel 7.2.1 is te beschouwen als een mededeling
van feitelijke aard.De standplaats voor een woonwagen komt in artikel 8 Woningwet niet meer
voor. Daarom wordt in de bouwverordening standplaats verwijderd. Het staken
van het gebruik is gekoppeld aan de voorzieningen op een standplaats.
Aangezien de standplaats uit de regeling is verdwenen, vervalt artikel
7.2.3.Reden tot vervallen van artikel 7.3.1Op 11 februari 1993 heeft de voorzitter van de Afdeling Rechtspraak van de
Raad van State een waarschuwing tot het toepassen van bestuursdwang wegens
overtreding van artikel 7.3.1 geschorst, omdat naar het oordeel van de
voorzitter artikel 8 van de Woningwet geen grond biedt voor een dergelijke
bepaling.De tekst van artikel 7.3.1 was gelijk aan de tekst van artikel 352 MBV.Artikel 352 was gebaseerd op artikel 168 van de gemeentewet. De Woningwet
van 1991 geeft in artikel 8 een limitatieve opsomming van in de
bouwverordening te regelen onderwerpen. Dit betekent dat er in de
bouwverordening geen plaats meer is voor een op artikel 168 gemeentewet
gebaseerde bepaling. De opvolger van artikel 352 MBV moest dus worden
ondergebracht bij de opsomming van artikel 8 van de Woningwet.De Voorzitter van de Afdeling rechtspraak kwam in vorengenoemde uitspraak
tot het oordeel dat de Woningwet van 1991 geen grondslag biedt voor een
gebruiksvoorschrift als opgenomen in artikel 7.3.1. Hierdoor mist artikel
7.3.1 verbindende kracht. De mogelijkheid om de ondeugdelijke grondslag te
repareren sluit de voorzitter in de uitspraak nadrukkelijk uit.
Overeenkomstig eerdere jurisprudentie wordt uitgesloten dat een eenmaal
ingetrokken artikel 352 MBV opnieuw wordt vastgesteld. In de onderhavige
casus had de gemeente bij invoering van de nieuwe bouwverordening de oude
bouwverordening en dus ook artikel 352 ingetrokken.Hoewel de uitspraak op één gemeente betrekking heeft, strekt de betekenis
van een onverbindendverklaring zich uit over alle gemeenten met een
identieke bepaling. Nu gebleken is dat er geen bodemprocedure loopt en
derhalve in deze kwestie geen uitspraak van de Afdeling rechtspraak volgt,
heeft het materieel geen waarde artikel 7.3.1 te handhaven. Bij een formele
benadering kan als nadeel worden genoemd dat door te schrappen een andere
mogelijk andersluidende uitspraak wordt voorkomen. Er bestaan geen
aanwijzingen dat in de toekomst een ander oordeel is te verwachten. Derhalve
is artikel 7.3.1 geschrapt.Vooralsnog mag worden aangenomen dat in de gemeenten waar artikel 352 MBV
niet is ingetrokken, dit artikel de rechtskracht heeft behouden en herleeft
op het moment dat artikel 7.3.1 onverbindend moet worden geacht of is
ingetrokken.Omdat in een aantal gemeenten artikel 352 MBV nog bestaat volgt hierna de
toelichting die daarop betrekking heeft.Artikel 352 MBV 1965Dit artikel vormt gedurende de tijd dat de bedoelde bestemmingsplannen nog
niet zijn aangepast aan de Wet op de Ruimtelijke Ordening, een noodzakelijk
complement op de artikelen 10 en 12 van die wet.Deze artikelen bepalen namelijk, dat bij een bestemmingsplan regelingen,
c.q. voorlopige regelingen, mogen worden gegeven omtrent het gebruik van de
in het plan begrepen grond en de zich daarop bevindende opstallen. In de
toekomst kan het gebruik van gronden en opstallen zo nodig in een
bestemmingsplan worden geregeld. De bouwverordening geeft dus als het ware
een overgangsregeling. Indien een plan of voorschriften, als in de aanhef
van het eerste lid bedoeld, in overeenstemming worden gebracht met de Wet op
de Ruimtelijke Ordening, treedt voor het gebied, dat in dat plan is
begrepen, artikel 352 buiten werking. De aanpassing van de Wet op de
Ruimtelijke Ordening moet ingevolge de Overgangswet binnen vijf jaar na de
inwerkingtreding van laatstbedoelde wet geschieden. Nog steeds zijn niet
alle bestemmingsplannen aangepast, zodat deze overgangsregeling vooralsnog
nodig blijft.Dit artikel houdt uitsluitend voorschriften in over ander gebruik dan bouwen
en kan daarom geen grond zijn voor het weigeren van een vergunning.De strekking van dit artikel is gelijk aan artikel 367 MBV 1965.Het oude artikel was gebaseerd op de gemeentewet, terwijl artikel 7.3.2 is
gebaseerd op de Woningwet en per 1 april 2007 rechtstreeks handhaafbaar op
grond van de Woningwet.Dit artikel betreft, voor zover het een regeling bevat ter voorkoming van
schade, hinder of overlast, een materie die eventueel ook in een algemene
plaatselijke verordening (APV) kan worden geregeld. Voor zover zij in een
APV is geregeld, dient dezelfde bepaling uiteraard niet in de
bouwverordening te worden opgenomen. Bijna onvermijdelijk blijkt een zekere
overlapping van het onderhavige artikel en een enigszins vergelijkbaar
artikel in de Model-APV (art. 4.4.1). Gelet op doel en strekking van de
bouwverordening zal artikel 7.3.2 voornamelijk toepassing kunnen vinden als
er een relatie kan worden gelegd met bouwen of bouwwerken. Voor open erven
en terreinen niet direct behorende tot een bouwwerk zal eerder de APV van
toepassing zijn. Daar bepaalde voor de omgeving hinder veroorzakende
activiteiten direct zijn verbonden met hetgeen in, op, aan of nabij een
bouwwerk gebeurt is dit artikel in de bouwverordening nodig.Artikel 7.3.2 kan onder meer worden toegepast in de volgende gevallen: het
plaatsen van voorwerpen of voertuigen in gemeenschappelijke trappenhuizen
van tot bewoning bestemde gebouwen, lawaaihinder (bij voorbeeld door radio-
en televisietoestellen), het veroorzaken van radio- en televisiestoringen,
voor zover niet geregeld in andere wettelijke voorschriften, het opslaan van
stankverwekkende stoffen, het op gevaarlijke wijze stapelen van materiaal
(bij voorbeeld voor kinderen bereikbare vaten die kunnen gaan rollen), het
verwijderen van asbest bevattende materialen of restanten hiervan die zich
in een zodanige staat bevinden dat het risico van verspreiding van
asbestvezels of –stof te vrezen valt.Door weersinvloeden en door slecht onderhoud kunnen asbestbevattende
materialen die zich aan de buitenzijde van een bouwwerk bevinden of op een
erf of terrein zijn opgeslagen zodanige verwering of slijtage vertonen dat
de vezels gemakkelijk losraken en door de wind worden verspreid. Deze
asbestvezels vormen een risico voor de gebruikers van het bouwwerk en het
erf of terrein en de aangrenzende percelen. Het Asbestverwijderingsbesluit
ziet op de situatie van sloop en is niet toepasbaar op de situatie van
verweren of slijtage. Een overtreding van het bouwbesluit is niet aanwezig
of is onvoldoende aantoonbaar.In een dergelijke situatie kan een besluit tot toepassing van bestuursdwang
of oplegging van een last onder dwangsom worden gebaseerd op overtreding van
artikel 7.3.2 MBV juncto artikel 13 van de Woningwet.Voldaan dient te zijn aan het gestelde in het eerste en derde lid van dit
artikel. Het gevaar van asbest is in algemene zin voldoende aangetoond om
maatregelen ter voorkoming van het verspreiden van asbestvezels en -stof te
rechtvaardigen.Voor het bestrijden van geluidsoverlast is ingevolge het Besluit
omgevingsrecht voor diverse inrichtingen die geluid produceren een
omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 2.1 lid 1 onder sub e van de Wabo
vereist.Gelet op het gestelde onder de letter c geldt artikel 7.3.2 niet voor deze
inrichtingen.Voor het bestrijden van geluidsoverlast afkomstig van horeca-inrichtingen
geldt het Activiteitenbesluit. Met de 10e serie van wijzigingen van de MBV, ledenbrief van 15 december
2004,. Lbr. 04/161, is om systematische redenen het aspect brandveiligheid
uit artikel 7.3.2 gehaald en overgebracht naar een nieuw artikel 6.4.1 MBV.
In dat artikel stond in onderdeel a 'op voor de omgeving hinderlijke of
schadelijke wijze rook, roet, walm of stof wordt verspreid'.Op 1 november 2008 trad het Besluit brandveilig gebruik bouwwerken, Stb.
2008, 327, (Gebruiksbesluit) in werking. Gelet op artikel 122 Gemeentewet
zijn per die datum de artikelen uit de bouwverordening van rechtswege
vervallen. Gebleken is dat het Gebruiksbesluit geen voorschrift bevat over
het tegengaan van hinder tengevolge van rook, roet, walm of stof. Daarom
wordt het genoemde onderdeel a teruggeplaatst.Dit artikel heeft betrekking op preventieve maatregelen voor het weren van
schadelijk of hinderlijk gedierte en het in acht nemen van de algemene
reinheid. Ook dit artikel kan alleen maar worden toegepast in geval van
excessen. Voor de duidelijke en extreme gevallen van onreinheid is deze
bepaling onmisbaar.Zie voorts de toelichting bij artikel 5.4.1.Het hier bedoelde verbod treedt pas in werking nadat het bevoegd gezag de
beschikking hebben genomen. Zie de toelichting bij de artikelen 7.2.1 tot en
met 7.2.3.In het algemeen genomen kan worden gesteld dat het de plicht van de eigenaar
of de gebruiker van een bouwwerk is de vereiste installaties te onderhouden
en gebruiksgereed te houden. Een gebruiker, bij voorbeeld een huurder, kan
over nalatigheid klagen bij de verhuurder en dit kan worden aangemerkt als
een privaatrechtelijke kwestie. Wanneer evenwel groot veiligheids- en
gezondheidsrisico of groot ongemak voor derden-bezoekers aan de orde is,
ligt dit anders. Daarom is in dit hoofdstuk een bepaling opgenomen over het
onderhoud en gebruiksgereed houden van liftinstallaties, collectieve
installaties voor portiekverlichting, centrale verwarming, mechanische
ventilatie, drukverhoging in de waterleiding (hydrofoor) e.d.Tevens is deze bepaling toepasbaar op het te verrichten onderhoud aan
terreinrioleringen, inclusief pompen en putten, en op in de grond
aangebrachte opvang- en bezinkingsvoorzieningen voor hemelwater.N.B. Het onderhoud van liftinstallaties is, voor wat betreft de
veiligheidsaspecten van gewone personenliften, in principe geregeld in het
Besluit liften, dat op de Wet op de gevaarlijke werktuigen berust.AlgemeenIn verband met de komst van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht wordt
de terminologie aangepast. Het begrip sloopvergunning wordt vervangen door
omgevingsvergunning voor het slopen. Het hoofdstuk slopen dient ter
uitvoering van het bepaalde in artikel 8, tweede lid, letter d, van de
Woningwet, en van het Asbestverwijderingsbesluit 2005. In dit hoofdstuk is
een vergunningstelsel opgenomen voor het slopen. Aan de vergunning kunnen
voorschriften worden verbonden gericht op het specifieke sloopproject. Het
voornaamste motief voor een uitgebreide sloopregeling in de bouwverordening
is gelegen in een bewuster omgaan met afvalstoffen en het zoveel mogelijk
hergebruiken van deze stoffen. Een regeling met hetzelfde motief gericht op
het bouwafval staat in artikel 4.11. Naar de artikelsgewijze toelichting
daarop verwijzen wij hier. Voordat werd gekozen voor het invoeren van een
nieuwe beschikking, de omgevingsvergunning voor het slopen, is overwogen of
het mogelijk is in de bouwverordening het selectief slopen, het scheiden en
gescheiden afvoeren afdoende te regelen in algemeen geldende eisen. Gelet op
de huidige stand van zaken en de toch zeer uiteenlopende sloopprojecten en
locaties bleek dit niet haalbaar. Bovendien is een omgevingsvergunning voor
het slopen voor het verwijderen van asbest - voor zover niet kan worden
volstaan met een melding - in het Asbestverwijderingsbesluit 2005
voorgeschreven.AsbestIn het Staatsblad van 17 juni 1993, nr. 290 is het
Asbestverwijderingsbesluit gepubliceerd. Dit besluit is opgevolgd door het
Asbestverwijderingsbesluit 2005, Stb. 2005, 704 van 27 december 2005 en is
gebaseerd op de Wet milieugevaarlijke stoffen en op de Woningwet. Dit
besluit bevat regels voor de verwijdering van asbest bij het slopen van
bouwwerken en het uit elkaar nemen van objecten. Het besluit heeft voor
zover het betreft het slopen van bouwwerken geen directe werking voor de
burger. Het besluit bevat een opdracht aan de gemeenteraad tot regelgeving
in de plaatselijke bouwverordening. De voorschriften van de bouwverordening
zijn bindend voor de burger.Het laatstgenoemde besluit is in werking getreden op 1 maart 2006. In de
daarop volgende zin wordt het zinsdeel ‘de artikelen 2, 3, 4 en 9’ vervangen
door ‘de artikelen 10 en 11. Artikel 8, negende lid, van de Woningwet
bepaalt dat de gemeenteraad een jaar de tijd heeft om dit deel van het
besluit - in casu de artikelen 2, 3, 4 en 9 - in de bouwverordening op te
nemen en dus uiterlijk op 18 juni 1994 van kracht te doen zijn.Het Asbestverwijderingsbesluit 2005 gaat vergezeld van een uitvoerige Nota
van toelichting (Stb. 2005, 704, vanaf blz. 15). Het is niet zinvol een
selectie uit deze Nota over te nemen in de toelichting bij hoofdstuk 8 van
de bouwverordening. Aanbevolen wordt daarom de Nota van toelichting te
raadplegen, in het bijzonder het deel Algemeen (blz. 15 t/m 32).IncidentHet optreden in geval van een incident (ook wel aangeduid als calamiteit),
zoals een brand waarbij asbest vrij komt, staat thans in artikel 3, derde
lid van het Asbestverwijderingsbesluit 2005. Voor een juist optreden in
geval van een calamiteit is van veel belang de handreiking “Plan van aanpak
asbestbranden”.Voor andere oorzaken dan brand bestaat nog geen plan van aanpak.Ingevolge genoemd derde lid dient het opruimen van materialen en producten
die tengevolge van een incident zijn vrijgekomen eerst een
asbestinventarisatierapport te worden opgesteld. Dit dient bij voorkeur met
de bij het incident passende spoed te gebeuren.CertificeringVoor een uiteenzetting over de certificering van bedrijven wordt verwezen
naar de algemene toelichting op het Asbestverwijderingsbesluit 2005.De instantie die zich bezig houdt met de certificering is: Stichting
Certificatie Asbest, Postbus 22, 6720 AA Bennekom e-mail: info@ascert.nl,
fax: 0317-425725, website: www.ascert.nl.RisicoklasseBij Besluit van 7 juni 2006 (Stb. 2006, 348) is in de
arbeidsomstandighedenregelgeving over het asbest een indeling in
risicoklassen ingevoerd. Deze indeling is van belang voor de toepassing van
de arbo-regels. Zij is niet aan de orde bij de omgevingsvergunning voor het
slopen.De verplichte meldingen van de aannemer en vergunninghouder aan de
arbeidsinspectie blijven bestaan. Voor zover de gemeente gewend was
meldingen te doen aan de arbeidsinspectie blijft dit ongewijzigd.Intensivering van de handhavingLangs verschillende kanalen wordt aangedrongen op een intensivering van de
handhaving van de sloopvoorschriften.De VNG heeft in de ledenbrief over Ketenhandhaving asbest van 12 februari
2007, Lbr. 07/07 aandacht gevraagd voor de handhaving van de voorschriften
over asbestverwijdering en de LOMprojecten over ketenhandhaving asbest.De Vereniging Bouw- en Woningtoezicht Nederland publiceert in de eerste
helft van 2007 de “Handreiking slopen. Vergunningverlening, controle en
handhaving”. Deze handreiking staat ook op de site van deze vereniging:
www.vereniging-bwt.nlMedio 2007 verschijnt over de uitvoering van de voorschriften over
asbestverwijdering de VROM publicatie Uitvoeringsmethodiek
Asbestverwijderingsbesluit 2005 (UM Asbest). Hieraan werken mee het
ministerie van VROM, de VROM-Inspectie, het ministerie van SZW /
Arbeidsinspectie, Infomil, de vereniging BWT Nederland, de VNG en het
LOM.De Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) introduceert de
omgevingsvergunning. Als gevolg hiervan wordt de sloopvergunning een
omgevingsvergunning voor het slopen en wanneer deze exclusief betrekking
heeft op asbest een omgevingsvergunning voor het slopen van asbest.De omgevingsvergunning voor het slopen is een beschikking. Ingevolge de
Algemene wet bestuursrecht moet een dergelijke vergunning op schrift zijn
gesteld.De Woningwet en het Asbestverwijderingsbesluit 2005 vormen de juridische
basis. Tegen de beslissing tot het al dan niet verlenen van de vergunning is
bezwaar en beroep mogelijk op grond van de Awb.Lid 1Het eisen van een omgevingsvergunning heeft alleen zin wanneer deze
controleerbaar en handhaafbaar is. Voorts is het niet de bedoeling alle
andere belangen, zonder afwegingsmogelijkheid, ondergeschikt te maken aan
het milieubelang. Veel van wat behoort tot het normale onderhoud en het
aanbrengen van veranderingen van ondergeschikte betekenis behoeft niet te
worden onderworpen aan een omgevingsvergunning voor het slopen. Ook bij deze
activiteiten ontstaat sloopafval.Het is wenselijk dat alle sloopafval wordt gescheiden en gescheiden wordt
afgevoerd. Daarom is voor de kleine hoeveelheden sloopafval voor zover geen
asbest bevattend - minder dan 10 m3 - een algemene eis geformuleerd in
artikel 8.4.1. Gedacht kan worden aan het slopen ten behoeve van
niet-ingrijpende interne verbouwingen.Het verwijderen van asbest is of vergunningplichtig op grond van dit artikel
of meldingplichtig op grond van artikel 8.2.1, en valt daarom nooit onder de
vergunningvrije restcategorie van artikel 8.4.1.Lid 2Een ondergrens van 10 m3 voor de vergunningplicht lijkt reëel, voor zover
het te slopen bouwwerk geen asbest bevat. Deze inhoudsmaat stemt overeen met
een gangbare containermaat. Gekozen is voor een inhoudsmaat, omdat deze op
de sloopplaats kan worden gecontroleerd. Een gewicht is ter plekke niet te
controleren.Het splitsen van een sloopwerk in kleinere sloopwerken die elk net onder de
10 m3 komen is een te opvallende methode van ontduiking van de
vergunningplicht om kans van slagen te hebben. Mocht dit voorkomen dan is
dit een overtreding wegens het ontbreken van een omgevingsvergunning.
Overigens verwachten wij deze ontduiking niet, omdat puin afvoeren naar een
puinbreker aanzienlijk minder kost dan storten op een stortplaats.Onder 10 m3 sloopafval wordt verstaan los gestort sloopafval.Lid 3Uit dit lid blijkt dat aan de omgevingsvergunning voor het slopen
voorschriften kunnen worden verbonden. Tevens beperkt dit lid de
mogelijkheid voorschriften aan de omgevingsvergunning te verbinden tot de in
dit lid vermelde onderwerpen a tot en met d. Het vierde lid geeft ten
aanzien van de mogelijke voorschriften over het scheiden en gescheiden
houden tot de afvoer van het sloopafval een nadere detaillering.Hierna wordt ingegaan op de te stellen voorschriften over de onderwerpen
genoemd in het derde en vierde lid van dit artikel.Ad a en b De veiligheid tijdens het slopen en de bescherming van
nabijgelegen bouwwerkenHier ligt een relatie met artikel 8.3.1, waarin is bepaald dat de artikelen
4.8 tot en met 4.10 van het hoofdstuk Plichten tijdens de bouw van
overeenkomstige toepassing zijn op het slopen. Daar waar bouwen, bouwterrein
enz. staat wordt uiteraard gelezen slopen, sloopterrein enz. De onderwerpen
veiligheid op het bouwterrein, afscheiding van het bouwterrein en veiligheid
van hulpmiddelen en het voorkomen van hinder zijn als directe norm
geformuleerd. Dit betekent dat deze eisen ook gelden indien het
vergunningvereiste niet geldt. Uiteraard behoeft datgene wat via deze
vantoepassingverklaring al van toepassing is, niet nogmaals als voorwaarde
te worden opgenomen. Mede afhankelijk van de sloopmethode en de bebouwing en
aanwezigheid van mensen in de directe omgeving van het te slopen bouwwerk,
kunnen voorwaarden worden gesteld. Van veel belang is te bedenken dat het
hier gaat om de externe veiligheid. De veiligheid voor degenen die met de
sloopwerkzaamheden zijn belast behoort tot de sfeer van de
arbeidsomstandigheden en wordt beoordeeld door de Arbeidsinspectie. Een
sloopveiligheidsplan wordt, voor zover nodig, verlangd en ingediend bij de
aanvraag. De regeling daarvoor staat in artikel 7.2 van de Regeling
omgevingsrecht.Het is de aanvrager van de vergunning die de sloopmethode kiest. Pas wanneer
de gekozen methode leidt tot strijd met de bepalingen van dit hoofdstuk, bij
voorbeeld over het selectief slopen, de veiligheid of het uitvoeren van
bodemonderzoek, worden voorschriften verbonden ter voorkoming van deze
strijdigheid.Ad c Het scheiden en gescheiden afvoerenHet is de houder van de omgevingsvergunning voor het slopen die kiest naar
welke bewerkings- of verwerkingsinrichting wordt afgevoerd, c.q. aan welke
inzamelaar of transporteur het afval wordt meegegeven. Uiteraard dienen
hierbij de voorschriften van de omgevingsvergunning voor het slopen en
andere regels, bij voorbeeld die over het vervoer van gevaarlijk afval, in
acht te worden genomen. In de praktijk komt dit erop neer dat alleen mag
worden samengewerkt met vergunninghoudende inzamelaars en transporteurs voor
het gevaarlijk afval en alleen mag worden toegeleverd aan bewerkings- en
verwerkingsinrichtingen die beschikken over een omgevingsvergunning
ingevolge artikel 2.1 lid 1 onder e van de Wabo. De voorschriften in de
omgevingsvergunning voor het slopen mogen geen 'gedwongen winkelnering'
inhouden, dus niet verplichten tot het afvoeren naar bedrijf X, terwijl voor
dat afval de bedrijven Y en Z ook vergunninghouder zijn.De fracties waarin moet worden gescheiden worden vermeld in de
voorschriften. De keuze van de fracties hangt af van de hoeveelheid en
samenstelling van het te verwachten afval en van de acceptatievoorwaarden
van in de regio aanwezige bewerkings- en verwerkingsinrichtingen. Onder c is
de meest minimale scheiding vastgelegd die voortvloeit uit landelijke
regelgeving.Naast deze drie 'onvermijdelijke' fracties - gevaarlijke afvalstoffen,
asbest en overig afval - verdient het aanbeveling om ten minste de volgende
fracties als voorwaarde in de omgevingsvergunning voor het slopen op te
nemen:
- steenachtig sloopafval, zonder inbegrip van gips;
- bitumineuze en teerhoudende dakbedekking;
- met PAKS verontreinigde materialen;
- asfalt;
- dakgrind;
- glas (vlakglas) voorzover een inzamelstructuur beschikbaar
is.
De opdrachtgever is in beginsel vrij in de keuze van een aannemer.Wanneer de sloopopdracht mede betreft het verwijderen van asbest geldt het
bepaalde in artikel 8.3.3 over een deskundig bedrijf en het bepaalde in
artikel 5 van het Asbestverwijderingsbesluit 2005.Een opdrachtgever doet er verstandig aan een sloopaannemer te kiezen die is
gekwalificeerd voor het soort sloopwerk dat wordt aanbesteed. Voor grotere
sloopwerken is dit vrijwel steeds een gespecialiseerd bedrijf.Welke voorschriften, wanneer en waarvoorWelke voorschriften over het scheiden in fracties uiteindelijk in een
omgevingsvergunning voor het slopen worden opgenomen is afhankelijk van de
gegevens over het te slopen bouwwerk en de slooplocatie (welke soorten afval
komen vrij en in welke hoeveelheden en welke mogelijkheden zijn er voor het
plaatsen van containers) en voorts van de in de regio beschikbare
verwijderingstructuren, waaronder bewerkings- en verwerkingscapaciteit.Er is voor gekozen geen indicatie te geven voor de verschillende
inzamelstructuren en bewerkings- of verwerkingsstructuren, omdat deze sterk
regionaal of lokaal kunnen verschillen en aan wijzigingen onderhevig zijn.
Het is daarom noodzakelijk dat de ambtenaar, belast met de beoordeling van
de aanvraag, op de hoogte is van de lokale en regionale
verwerkingscapaciteit voor de bij sloop vrijkomende afvalstromen.Het is van belang dat voordat een aanvraag wordt getoetst de
hergebruikmogelijkheden bij het beoordelende bevoegd gezag bekend zijn.
Hierbij moeten de volgende aspecten worden nagegaan:
- wat kan worden hergebruikt;
- wat zijn de minimale hoeveelheden per fractie;
- kan het herbruikbaar materiaal worden afgezet;
- aan welke kwaliteit dient het herbruikbaar materiaal te
voldoen;
- wat zijn de acceptatievoorwaarden van bewerkers, verwerkers,
sorteerders en inzamelaars.
Achterin deze toelichting is als bijlage 8 opgenomen een Keuzetabel voor de
vaststelling van deelstromen bij sloop. Deze keuzetabel biedt de houder van
de omgevingsvergunning voor het slopen een handreiking voor een verdergaande
scheiding dan normaliter in de voorwaarden verplicht is gesteld om op de
slooplocatie uit te voeren. Uiteraard kan genoemde houder voor een
verdergaande scheiding zowel financiële als milieuhygiënische overwegingen
in zijn beschouwing betrekken.Inzamel- en recyclingsystemen voor kunststoffenKunststoffen is een verzamelnaam voor uiteenlopende stoffen. Door de
producenten van kunststof gevelelementen (verenigd in de VKG) en de
producenten van kunststofleidingsystemen (verenigd in de FKS) zijn voor deze
twee deelstromen inzamel- en recyclingsystemen ontwikkeld.De VKG heeft met het Ministerie van VROM op 19 januari 1993 een overeenkomst
gesloten over de inzameling en herverwerking van kunststof kozijnen, ramen
en deuren. Daartoe zal een stichting worden belast met het (doen) inzamelen
en herverwerken van alle aangeboden oude kunststof kozijnen, ramen en
deuren.De FKS heeft met het Ministerie van VROM een overeenkomst gesloten over de
volledige inzameling en het hergebruik van bij bouw en sloop vrijkomende
kunststofleidingen (PVC, PE en PP). Het systeem komt erop neer dat degene
die sloopt een container kan huren waarin de afval geworden
kunststofleidingen worden verzameld. Gestreefd wordt naar een gesloten
ketenbeheer, functionerend voor het gehele land. Andere kunststoffen dan
hier genoemd kunnen niet worden afgevoerd via met dit inzamelsysteem.Andere inzamelsystemenAndere inzamelsystemen die zijn opgezet door de leverancier van het product
en die erop zijn gericht de desbetreffende afvalstoffen weer geschikt te
maken voor hergebruik zijn die voor steenwol en glaswol (minerale wol) en
voor aluminium. De informatie over deze inzamelsystemen is te verkrijgen bij
de leverancier en bij de brancheorganisatie.Ad d Gegevens die na de vergunningverlening worden ingediendDe gegevens die nodig zijn voor de beoordeling van het in behandeling nemen
van een aanvraag om omgevingsvergunning voor het slopen behoren te worden
ingediend bij de aanvraag. Artikel 7.2 van de Rgeling omgevingsrecht regelt
dit na inwerking treding van de Wabo. Het gebruik van een mobiele puinbrekerIn de meeste provincies bevat de provinciale milieuverordening sinds
omstreeks 1996 een regeling voor de toelaatbaarheid van mobiele puinbrekers
op slooplocaties. Een dergelijke regeling maakt voorschriften ter zake in de
gemeentelijke bouwverordening overbodig. In een concreet geval raadplege men
de desbetreffende provinciale griffie over de vraag of, en zo ja welke,
provinciale voorschriften terzake gelden.In de bouwverordening van de gemeenten die in de overige provincies liggen,
blijven de voorschriften voor het gebruik van een mobiele puinbreker echter
zinvol. Zulke voorschriften stonden tot en met de derde serie wijzigingen
ook in de Model-bouwverordening 1992. Zij bestonden uit:
a. een extra tekstelement in de opsomming van het derde lid,
luidende: x het gebruik van een mobiele puinbreekinstallatie die is
opgesteld op de sloopplaats, voorzover de toestemming, als bedoeld
in het vijfde lid, van toepassing is;
b. een vijfde lid, luidende: 5 Het bewerken van het sloopafval op de
plaats waar dit afval vrijkomt, is niet toegestaan.
Op verzoek van de aanvrager kan, onder in de omgevingsvergunning voor slopen
te stellen voorschriften, worden toegestaan dat op de sloopplaats het beton
en metselwerkpuin wordt verwerkt in een aldaar opgestelde mobiele
puinbreekinrichting.Het ‘Besluit mobiel breken bouw- en sloopafval’ van 15 januari 2004, Stb.
2004, 25 bevat alle voorschriften ten aanzien van mobiele brekers en is in
werking getreden op 1 maart 2004. Vanaf deze datum zijn de in enkele
gemeentelijke bouwverordeningen nog bestaande voorschriften over mobiele
brekers van rechtswege vervallen. De hogere regeling treedt in de plaats van
de lagere regeling.Onder bepaalde condities zoals voorgeschreven in genoemd besluit is het
toelaatbaar op de bouw- of slooplocatie dan wel in de directe nabijheid
daarvan een mobiele puinbreker op te stellen waar het steenachtige bouw- en
sloopafval wordt bewerkt, gedurende een aaneengesloten periode van ten
hoogste drie maanden. Het is verboden om met een mobiele puinbreker bouw- en
sloopafval te bewerken dat afkomstig is van andere bouw- of slooplocaties
dan die waarbij de breker is opgesteld. Interessant is de uitspraak ABRS 24
maart 2004, Gst. 7208, 90 m.nt. Nijmeijer en Teunissen. Een (mobiele)
puinbreekinstallatie is een bouwvergunningplichtig bouwwerk. De binnenplanse
vrijstelling afvalverwerking is hierop van toepassing.Lid 4Het vierde lid geeft een nadere invulling van de onderwerpen genoemd in het
derde lid waarover in de omgevingsvergunning voorschriften worden gesteld.
Afhankelijk van de specifieke kenmerken die gelden voor bepaalde fracties of
bepaalde handelingen worden de eisen ingevuld. Zo gelden voor gevaarlijk
afval zware eisen voor de verpakking van dit afval en de tijdelijke opslag
ervan. De tweede zin verplicht het bevoegd gezag over het afzonderlijk
gereed maken voor de afvoer van het sloopproject van asbest en de termijn
waarbinnen dit moet gebeuren een voorschrift in de omgevingsvergunning voor
het slopen op te nemen. Deze verplichting staat in artikel 10, letter e, van
het Asbestverwijderingsbesluit 2005.Lid 5Indien een tijdelijke omgevingsvergunning voor een seizoengebonden bouwwerk
is verleend en daarin voorschriften zijn opgenomen over het slopen van het
tijdelijke bouwwerk – meestal in de zin van het uit elkaar nemen en opslaan
van de onderdelen van het bouwwerk totdat het bouwwerk opnieuw wordt
opgebouwd - is daarvoor geen afzonderlijke omgevingsvergunning voor het
slopen nodig. De tijdelijke omgevingsvergunning voor het bouwen dient de
nodige voorschriften te bevatten voor het slopen van het bouwwerk. Uit de
Memorie van Toelichting bij de Woningwet blijkt dat met name gedacht wordt
aan strandpaviljoens, bouwwerken voor jaarlijks terugkerende evenementen
e.d.De aanvraag voor een omgevingsvergunning wordt geregeld in hoofdstuk 4 van
het Besluit omgevingsrecht en de indieningsvereisten staan in artikel 7.2
van de Regeling omgevingsrecht. Daarom vervalt dit artikel.Zie de motivering onder artikel 8.1.2. Dit onderwerp wordt geheel beheerst
door de regelingen in de Awb, Wabo, Bor en Regeling omgevingsrecht
(Mor).Zie de motivering onder artikel 8.1.2. Dit onderwerp wordt geregeld in de
artikelen 3.9 en 3.10 van de Wabo.Artikel 8.1.5 is overbodig geworden, nu de Wabo met de omgevingsvergunning
voldoende voorziet in afstemming van bouwen en slopen.Zie de motivering bij artikel 8.1.1.De Wet op de Stads- en Dorpsvernieuwing is per 1 juli 2008 vervallen. In de
Wro is de mogelijkheid opgenomen in een bestemmingsplan een sloopverbod met
sloopvergunning op te nemen. Krachtens overgangsrecht (Invoeringswet Wro)
blijven leefmilieuverordeningen nog enige tijd in stand, waardoor het
schrappen van de tekst nu niet aan de orde is. Het niet beschikken over deze ‘planologische’ sloopvergunning, terwijl deze
volgens het bestemmingsplan nodig is, wordt een weigeringsgrond voor de
sloopvergunning uit de bouwverordening. De aanlegvergunning is onderdeel
geworden van de omgevingsvergunning. Coördinatie van aanlegactiviteiten en
sloopactiviteiten vindt plaats in het kader van de voorbereiding van de
omgevingsvergunning. Een afzonderlijke weigeringsgrond voor het niet hebben
van een aanlegvergunning vervalt. Zowel de regeling over het aanleggen als de regeling over het slopen, indien
deze zijn opgenomen in een bestemmingsplan, zijn deel van de
omgevingsvergunning. Hierop zijn van toepassing de artikelen 2.1, eerste
lid, en 2.2, eerste lid, en de artikelen 2.10 tot en met 2.21 van de Wabo.
Krachtens artikel 233, tweede lid, onder h, van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht blijft het toetsingskader in de verordening staan.AlgemeenEen melding valt niet onder de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht. Een
melding maakt geen deel uit van een omgevingsvergunning. Het bestuursorgaan
blijft burgemeester en wethouders. De sloopmelding is geformuleerd als een
afwijking van de vergunningplicht. Dit betekent dat indien wordt gesloopt
zonder mededeling naar aanleiding van een melding, terwijl deze wel is
vereist, overtreding plaatsvindt van artikel 8.2.1 juncto artikel 8.1.1 van
de bouwverordening.Een melding als hier bedoeld is gericht op het verkrijgen van de mededeling
van burgemeester en wethouders. Deze mededeling is een beschikking en
vatbaar voor bezwaar en beroep in de zin van de Algemene wet bestuurrecht.
Dit betekent onder meer dat de melding schriftelijk moet worden ingediend
bij het bevoegde bestuursorgaan, dit is burgemeester en wethouders.
Ingevolge het zesde lid moet worden gebruik gemaakt van de door burgemeester
en wethouders vastgestelde formulieren. In het achtste lid is bepaald dat
aan de mededeling voorschriften kunnen worden verbonden.Degene die een mededeling als hiervoor bedoeld heeft ontvangen mag zelf de
sloopwerkzaamheden verrichten. Bij het opstellen van de regels is gekeken
naar de risico’s voor de gene die sloopt, naar de risico’s voor degenen die
in de woning verblijven en naar de externe veiligheid (gezondheid). Het
Ministerie van Volkshuisvesting, ruimtelijke ordening en milieubeheer (VROM)
heeft een brochure uitgebracht speciaal gericht op de burger die op basis
van een ontvangen mededeling zelf asbest verwijdert. Deze brochure bevat
richtlijnen over de wijze waarop de burger met dit asbest moet omgaan. Het
is aan te raden deze brochure aan de burger uit te reiken bij het
verstrekken van de mededeling.Naast de voorschriften bij de mededeling, staan in de artikelen 7 en 8 van
het Asbestverwijderingsbesluit 2005 rechtstreeks werkende voorschriften
waaraan degene die asbest verwijdert anders dan in het kader van beroep of
bedrijf – dus de burger - zich moet houden. Op grond van het tweede lid van
artikel 8 van dit Besluit is de minister van VROM bevoegd om, in het kader
van de bescherming van mens en milieu tegen emissie van asbestvezels,
aanvullende regels te stellen voor de door particulieren toegestane
verwijdering van asbest. Deze voorschriften gelden dan naast artikel 7 en
naast de voorschriften bij de mededeling. Van deze mogelijkheid zal blijkens
de toelichting bij artikel 8 van het Asbestverwijderingsbesluit 2005 slechts
gebruik gemaakt worden als uit praktijkervaringen blijkt dat de in artikel 7
opgenomen voorschriften onvoldoende zijn.Voor het zich ontdoen van het verpakte asbest staan thans drie mogelijkheden
open: zelf afvoeren naar een stortplaats of depot, door een aannemer laten
afvoeren en, indien de gemeente daarvoor een mogelijkheid aanbiedt, meestal
tegen betaling, meegeven met de inzameldienst op vergelijkbare wijze als het
grof huisvuil. Om te voorkomen dat asbest 'zoek raakt' verdient het
aanbeveling dat de gemeente voor het asbest afkomstig van particulieren een
inzamel-structuur creëert, waardoor ten minste op een van de vorenstaande
wijzen de particulier zich van dit afval kan ontdoen.Lid 1Primair is gedacht aan een woning, waar de bewoner zelf het asbest
verwijdert. Wanneer dit kan bij een woning, kan het ook gelden voor de
bijgebouwen of met de woning vergelijkbare bouwwerken. Daarom zijn naast de
woning ook genoemd het logiesverblijf (recreatiewoning), de woonkeet en de
woonwagen alsmede de op het daarbij behorende erf staande bijgebouwen.Het door de burger verwijderen van geschroefde asbesthoudende platen, van
asbesthoudende vloertegels en van niet-gelijmde asbesthoudende
vloerbedekking is in artikel 4, derde lid van het Asbestverwijderingsbesluit
2005 gebonden aan een maximum van 35 m2 per kadastraal perceel.Genoemd artikel 4, derde lid beperkt de sloopmelding tot woningen en
bijgebouwen bij woningen, waardoor voor dezelfde handeling in een woonwagen
of woonkeet wel een omgevingsvergunning voor het slopen is vereist. De
begripsbepaling voor woning in het tweede lid van artikel 1 van het
Asbestverwijderingsbesluit geeft hiervoor geen oplossing, omdat onduidelijk
is wat daar onder ‘mede’ wordt verstaan en omdat in de Woningwet het begrip
woning niet is omschreven. Voor zover bedoeld is met dit
Asbestverwijderingsbesluit op dit punt geen wijziging in het beleid noch in
de uitvoering van de regels te brengen, mag worden geconcludeerd dat onder
woning mede wordt verstaan een woonwagen, een woonkeet en een logiesverblijf
zoals is genoemd in het eerste lid van art. 8.2.1 MBV.De tekst van het derde lid van artikel 4 van het Asbestverwijderingsbesluit
geeft niet duidelijk aan of de asbesthoudende golfplaten op een schuurtje
bij een woning vergunningvrij door de burger verwijderd mogen worden onder
het nieuwe Asbestverwijderingsbesluit 2005.Er staat ‘geschroefde, asbesthoudende platen waarin de asbestvezels
hechtgebonden zijn, niet zijnde dakleien, uit een woning of uit een op het
erf van die woning staand bijgebouw, voorzover de woning of het bijgebouw
niet in het kader van de uitoefening van een beroep of bedrijf worden
gebruikt of bedoeld zijn voor gebruik in dat kader en de oppervlakte van de
te verwijderen asbesthoudende platen maximaal vijfendertig vierkante meter
per kadastraal perceel bedraagt’.Een schuur is een bijgebouw bij een woning. En hoewel de dakplaten niet
letterlijk ‘uit’ het bijgebouw komen, mag worden aangenomen dat bedoeld is –
net als onder de regeling van vóór het Asbestverwijderingsbesluit 2005 - dit
wel mogelijk te maken. De Nota van toelichting geeft niet aan dat een
wijziging is bedoeld. Er staat in de toelichting bij het derde lid van
artikel 4: ‘De in het onderhavige besluit opgenomen uitzonderingen zijn
gebaseerd op de uitzonderingen die zijn opgenomen in de modelbouwverordening
van de VNG, die door het merendeel van de gemeenten in hun regelgeving zijn
overgenomen.’ Daarom heeft de VNG thans bij de implementatie van meergenoemd
derde lid in de model-bouwverordening, de bestaande toevoegingen van met een
woning gelijk te stellen bouwwerken ‘woonkeet, woonwagen of logiesverblijf’
gehandhaafd.Beleidsmatig verdient het de voorkeur hier een ruime uitleg te kiezen. Het
is beter dan de andere uitleg, dat een burger het verwijderen van het asbest
van een schuurtje niet zelf mag doen. De kans is groot dat dan toch door de
burger het asbest golfplaten dakje van de schuur wordt verwijderd, maar
illegaal. En illegaal verwijderd asbest kun je moeilijk legaal inleveren,
dus bestaat kans dat dit eveneens illegaal wordt weggewerkt. Met de
voorgestelde ruime uitleg is de burger legaal bezig en kan hij de
asbestplaten legaal inleveren.Met de inwerkingtreding van het Asbestverwijderingsbesluit 2005 is het niet
meer toegestaan om anders dan in het kader van beroep of bedrijf over te
gaan tot het verwijderen van:
- gelijmde, asbesthoudende vloerbedekking. De oude voorschriften met
betrekking tot het verwijderen van gelijmde vloerbedekking bleken
zodanig complex dat ze voor particulieren niet goed waren na te
leven. Minder vergaande voorschriften leiden echter tot een risico
op blootstelling aan asbestvezels.
- dakleien. Bij het werken met deze leien is het risico van breuk
groot. Bij breuk van asbesthoudende dakleien komen asbestvezels
vrij, hetgeen leidt tot een onaanvaardbaar risico op inademing van
asbestvezels en verontreiniging van het milieu met deze vezels.
Zie voorts de toelichting bij artikel 4, derde lid van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005.Lid 9De tweede zin van dit lid verwijst naar 'in de gemeente geldende
voorschriften' die de burger in acht moet nemen ter zake van de afvoer van
asbest bevattende vloerbedekking en andere afvalstoffen die hij zelf mag
verwijderen na een melding. Met deze voorschriften zijn bijvoorbeeld bedoeld
de voorschriften over het meegeven van afval met en de wijze van aanbieden
aan de ophaaldienst voor grof huisvuil of die over het aanbieden van deze
afvalstoffen bij de gemeentewerf of andere inzamelplaats.Lid 10Na het slopen van het asbest mag dit niet worden bewerkt. Dus de platen
mogen niet worden gebruikt voor andere toepassingen en niet worden verkleind
opdat zij in een huisvuilzak passen. Asbest dat niet wordt gesloopt kan wel
worden onderhouden door verven of coaten. Lid 11De sloopmelding is een aanvraag om beschikking. Dit betekent dat de
procedure van artikel 4:5 jo. 4:15 Algemene wet bestuursrecht van toepassing
is: Indien de aanvraag niet voldoet aan de gestelde eisen, kunnen
burgemeester en wethouders besluiten de aanvraag niet in behandeling te
nemen. Dat kan pas als de aanvrager in de gelegenheid is gesteld zijn
aanvraag binnen een door burgemeester en wethouders te stellen termijn aan
te vullen. In dit artikellid is ervoor gekozen die termijn kort te houden
(één week), mede gelet op de korte beslistermijn op de sloopmelding.Men zij erop bedacht dat door de korte beslistermijn het gevaar van
termijnoverschrijding groot is.Zie voor een uitgebreid overzicht van de procedure de toelichting bij
artikel 3.1, achtste lid.Dit artikel geeft aan welke asbestverwijdering zonder omgevingsvergunning
voor het slopen als bedoeld in artikel 8.1.1 en zonder sloopmelding als
bedoeld in artikel 8.2.1 mag gebeuren. Deze uitzonderingen hebben geen
betrekking op andere regelingen waarin bepaalde sloophandelingen mogelijk
aan een vergunning, ontheffing of melding zijn gebonden, zoals de
Monumentenwet of erfgoedverordening.Sinds de inwerkingtreding van het Asbestverwijderingsbesluit 2005 staat ook
het verwijderen van beglazingskit dat is verwerkt in de constructie van
kassen als vergunningvrij genoemd. Voorheen werd de hier bedoelde kit ook
wel aangeduid als voegkit.Dit artikel geldt niet voor de in artikel 4, tweede lid, letter a bedoelde
waterleidingbuizen, gasleidingbuizen, rioolleidingbuizen en mantelbuizen,
voor zover zij deel uitmaken van het ondergrondse openbare gas-, water- en
rioolleidingnet. Het verwijderen van gas-, water-, riool- en mantelbuizen in
bouwwerken moet wel plaatsvinden door een deskundig
asbestverwijderingsbedrijf. Bij het verwijderen van deze buizen die zich in
(of in de kruipruimte van) een bouwwerk bevinden is geen sprake van
routinematig verwijderen met een beheersbaar risico.Zie de toelichting onder het derde en vierde lid van artikel 8.1.1. De
artikelen 4.8 tot en met 4.10 komen overeen met de artikelen 382, 383 en 384
van de MBV 1965. Ook die bepalingen waren van toepassing op het bouwen en op
het slopen.Deze eis is nodig in verband met toezicht en opsporing. Mede door de
aanwezigheid van de omgevingsvergunning of een besluit tot toepassing van
bestuursdwang of oplegging van een last onder dwangsom dat leidt tot het
slopen mag degene die de werkzaamheden verricht - in de regel een ander dan
de houder van de vergunning - geacht worden de voorwaarden te kennen.Artikel 8.3.3, tweede lid, bepaalt dat de houder van de omgevingsvergunning
voor het slopen, indien deze mede betrekking heeft op asbest, een afschrift
van deze vergunning ter hand stelt aan de sloopaannemer.De artikelen 8.3.3 tot en met 8.3.5 hebben betrekking op het slopen van
asbest. De betekenis van de artikelen kan als volgt worden onderscheiden.
Artikel 8.3.3 schept verplichtingen voor de houder van de
omgevingsvergunning voor het slopen. Artikel 8.3.4 geldt voor de gevallen
dat vooraf de aanwezigheid van asbest niet bekend was. Deze situatie kan
zich voordoen in alle gevallen dat wordt gesloopt. Artikel 8.3.5 geldt voor
alle situaties dat asbest wordt gesloopt, dus zowel op grond van een
omgevingsvergunning voor het slopen als op grond van een mededeling naar
aanleiding van een melding. De eis dat bij het slopen de beste bestaande
technieken worden toegepast geldt krachtens het derde lid van dit artikel
echter niet voor het slopen op grond van een mededeling.De leden 1 tot en met 4 zijn rechtstreeks overgenomen uit artikel 10,
letters k, l, m en n van het Asbestverwijderingsbesluit 2005. Deze leden
bevatten verplichtingen voor de houder van de omgevingsvergunning voor het
slopen.Volledigheidshalve merken wij op dat in artikel 5 van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 staat dat degene die opdracht geeft tot het
slopen voor de aanvang van de werkzaamheden aan een afschrift van het
asbestinventarisatierapport verstrekt aan degene die de handeling verricht.
Voorheen stond dit in artikel 8.3.3, derde lid. De plicht is er nog, maar
staat op een andere plek en behoeft niet te worden herhaald in de
bouwverordening.Lid 1Het kan gebeuren dat tijdens sloopwerkzaamheden onverwacht toch asbest wordt
aangetroffen. Dit artikel stelt een meldingplicht in. Vanaf het moment dat
asbest wordt gevonden moet voor het (verder) slopen daarvan een daarop
gerichte omgevingsvergunning voor het slopen of mededeling naar aanleiding
van een melding aanwezig zijn. Die moet er eerst komen, voordat het asbest
mag worden gesloopt.Lid 2De strekking van het tweede lid is het bouwtoezicht de gelegenheid te geven
tot tijdige controles tijdens en bij het voltooien van het sloopwerk.
Hetzelfde geldt voor de Arbeidsinspectie op grond van artikel 8.3.3, vierde
lid, indien tijdens het slopen tevens asbestverwijdering plaatsvindt.Indien burgemeester en wethouders de ontvangst van een melding van de
voltooiing van een sloopwerk bevestigen, bijv. door de melding af te
stempelen en van de ontvangstdatum te voorzien, is die bevestiging een
administratieve handeling die niet meer inhoudt dan een bewijs dat er is
gesloopt. De gemeente aanvaardt daarmee geen aansprakelijkheid voor
eventuele onvolkomenheden bij het slopen en het scheiden en gescheiden
houden van het sloopafval.Artikel 7 van het Asbestverwijderingsbesluit 2005 voorziet in de
voorschriften voor de wijze van slopen, verpakken en opslaan van asbest
voorzover dit gebeurt anders dan in de uitoefening van een beroep of
bedrijf.Voor het beroepsmatig of bedrijfsmatig verrichten van deze handelingen
gelden regels op basis van het Arbeidsomstandighedenbesluit en de
desbetreffende certificering.Voor degenen die anders dan in de uitoefening van een beroep of bedrijf een
handeling als hiervoor bedoeld verrichten, geeft artikel 8 van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 een vergelijkbare verplichting. Van de
bevoegdheid om op grond van het tweede lid van artikel 8 een ministeriële
regeling te doen uitgaan heeft de minister van VROM geen gebruik gemaakt en
is thans mei 2006 evenmin een aanvang gemaakt om dit binnen afzienbare tijd
alsnog te doen.De leden 1 en 2 van dit artikel strekken ertoe te bereiken dat verspreiding
van asbest wordt voorkomen althans tot een minimum wordt beperkt. Indien de
minister op grond van het tweede lid van artikel 8 van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 regels stelt, treedt vanwege de verhouding
hogere en lagere regelgeving vanzelf artikel 8.3.5 buiten werking.VervallenZoals hiervoor bij artikel 8.1.1 toegelicht, waren er redenen om de plicht
tot het hebben van een omgevingsvergunning voor het slopen te koppelen aan
een ondergrens van 10 m3 sloopafval. Dit betekent niet dat al het sloopafval
dat minder dan 10 m3 bedraagt, niet gescheiden zou behoeven te worden.Voorheen bestond tussen het onderhavige artikel en artikel 4.11 een nauwe
relatie. Met ingang van de vierde serie wijzigingen van de MBV 1992,
gepubliceerd in 1997, is dit niet meer het geval. De fracties waarin het
sloopafval verplicht moet worden gescheiden, uiteraard voorzover die stoffen
daarin voorkomen, betreffen gevaarlijke of verontreinigde stoffen die niet
mogen worden gemengd met het overige afval. In de opsomming is asbest niet
opgenomen, omdat dit immers nooit zonder vergunning of zonder melding mag
worden verwijderd.Preventief toezicht op de naleving van het onderhavige artikel is niet
voorzien. De handhaving vindt bij deze geringe hoeveelheden, in totaal niet
meer dan 10 m3, uitsluitend repressief plaats.Asbestverwijderingsbesluit 2005 Model-bouwverordening incl. 11e serie
wijz.Art. 3 H 8, Toelichting AlgemeenArt. 3, lid 3 H 8, Toelichting calamiteitArt. 4, lid 1, sub a 8.1.2, lid 3, sub cArt. 4, lid 1, sub b 8.2.2, lid 1, sub cArt. 4, lid 2, sub b, c, d en e 8.2.2, lid 1, sub a, b, d en eArt. 4, lid 3, sub a, b en c 8.2.1, lid 1, sub a en bArt. 5 8.3.3, lid 3 vervallenArt. 6 1.1 (Begripsbepaling)Art. 7 H. 8, Toelichting Algemeen brochure VROM nog niet gereedArt. 8, lid 1 8.3.5, lid 1 en 2Art. 8, lid 2 Min. Besluit is er nog nietArt. 10, letter a 8.1.1Art. 10, letter b 8.1.2, lid 3, sub cArt. 10, letter c 8.2.1Art. 10, letter d 8.2.1, lid 7Art. 10, letter e 8.2.1, lid 8Art. 10, letter f 8.2.1, lid 9Art. 10, letter g 8.2.1, lid 8Art. 10, letter h 8.2.1, lid 12Art. 10, letter i 8.1.4, lid 2Art. 10, letter j 8.1.2, lid 4Art. 10, letters k, l, m en n 8.3.3, lid 1 t/m 4Art. 11 12.1, lid 1 en 2AlgemeenIn hoofdstuk 9 van de MBV zijn sinds de achtste serie wijzigingen van de
Model-bouwverordening zowel procedurele als inhoudelijke artikelen met
betrekking tot het welstandstoezicht opgenomen. Op grond van artikel 8,
zesde lid van de Woningwet bevat de bouwverordening voorschriften over de
samenstelling, inrichting en werkwijze van de welstandscommissie.In Winterswijk is in januari 2010 de naam die de welstandscommissie voert
gewijzigd in de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit vanwege het brede
takenpakket dat de commissie uitvoert. De CRK adviseert het college van
burgemeester en wethouders over bouwplannen wat betreft redelijke eisen van
welstand. Daarnaast is in april 2010 voor het eerst een burgerlid benoemd in
de Winterswijkse Welstandscommissie ofwel Commissie Ruimtelijke Kwaliteit. Het is noodzakelijk om een huishoudelijk reglement toegesneden op de lokale
situatie of een reglement van orde voor de lokale welstandscommissie vast te
stellen als bijlage bij deze verordening. Juridisch gezien behoeft een
dergelijk reglement niet in de bouwverordening zelf te worden opgenomen,
maar dient wel dezelfde procedure te worden doorlopen als de gemeentelijke
bouwverordening.Welstandscriteria en welstandsnotaDe werking van het begrip 'redelijke eisen van welstand' heeft met de
gewijzigde wet opgehouden te bestaan. Alleen als in een welstandsnota aan de
hand van criteria is aangegeven wat verstaan wordt onder redelijke eisen van
welstand kan het bevoegd gezag een vergunningplichtig bouwwerk beoordelen op
aspecten van welstand en kan de commissie hierover adviseren. Ook
vergunningvrije bouwwerken moeten aan minimale welstandseisen voldoen.
Volgens artikel 13a van de Woningwet kan het bevoegd gezag de eigenaar van
een bouwwerk dat 'in ernstige mate in strijd is met redelijke eisen van
welstand' aanschrijven om die strijdigheid op te heffen. De criteria
hiervoor moeten in de welstandsnota zijn opgenomen. Zonder nota met criteria
is geen welstandstoezicht meer mogelijk.Voor het uitwerken van de welstandscriteria alsmede de samenstelling van en
de besluitvorming over de welstandsnota geldt een overgangstermijn van 18
maanden na 1 januari 2003. Tot het moment dat een gemeentelijke
welstandsnota van kracht wordt, blijft de zelfstandige werking van de in de
bouwverordening aangeduide 'redelijke eisen van welstand' in stand. Als er
op 1 juli 2004 geen door de gemeenteraad aangenomen welstandsnota ligt,
vervalt van rechtswege de mogelijkheid om bouwplannen te toetsen aan
redelijke eisen van welstand.De welstandsbeoordeling c.q. -advisering dient gebaseerd te worden op de in
de nota opgenomen criteria. In artikel 12a van de Woningwet wordt bepaald
dat deze criteria 'zo veel mogelijk zijn toegesneden op de onderscheidene
categorieën bouwwerken en standplaatsen en dat de criteria kunnen
verschillen naargelang de plaats waar een bouwwerk of standplaats is
gelegen'. Dit biedt mogelijkheden om de criteria per samenhangend deel van
de gemeente uit te werken. Zowel binnen als buiten de bebouwde kom
verschillen gebieden ten aanzien van de bestaande kwaliteiten en ten aanzien
van de verwachte en/of beoogde ruimtelijke ontwikkelingen, die vastliggen in
een bestemmingsplan of specifieke beleidsdocumenten, bijvoorbeeld in het
kader van landschapsverbetering, stedelijke vernieuwing of
architectuurbeleid. De bestaande situatie en de beleidsdoelen voor de
toekomst zullen in de meeste gevallen de basis vormen voor een passend
welstandsbeleid. In het ene gebied is aanleiding om een behoudend beleid te
voeren, in een ander gebied is juist verandering en vernieuwing aan de orde.
In het ene gebied is nauwelijks sprake van ruimtelijke dynamiek en kan een
terughoudend welstandsregime acceptabel zijn, in een ander gebied gaat juist
alles op de schop en is een intensieve beïnvloeding van de ruimtelijke
kwaliteit vereist.De welstandsnota is derhalve een dynamisch document. Steeds als er nieuwe
gebieden worden ontwikkeld, vormen de beleidsregels voor het betreffende
gebied een toevoeging aan de nota, mits telkens opnieuw de
vaststellingsprocedure (inspraak ex artikel 150 Gemeentewet en vaststelling
door de raad) wordt gevolgd.Indien het bevoegd gezag de welstandscriteria in bijzondere gevallen buiten
toepassing laten als bedoeld in artikel 4:84 Awb (inherente
afwijkingsbevoegdheid), dient dit wel per concreet geval deugdelijk te
worden gemotiveerd.Het werken met deelnota's ten aanzien van welstand, zoals dat in de praktijk
wordt toegepast, heeft met name in de overgangsperiode tot 1 juli 2004
belangrijke consequenties. Indien voor een deel van de gemeente een
welstandsnota wordt vastgesteld, zal vanaf dat moment immers in het deel van
de gemeente waarin een deel-welstandsnota wordt vastgesteld artikel 9.1
(oud) MBV niet meer gelden op grond van artikel VII, tweede lid van de Wet
van 18 oktober 2001 (Stb. 2001, 518). U kunt hierbij gebruik maken van de
bij artikel 1.3 MBV behorende kaart.De welstandscriteria uit de welstandsnota spelen een rol bij:
- de toetsing van aanvragen om omgevingsvergunning voor bouwen;
- het toepassen van bestuursdwang tegen bouwen in strijd met hetgeen
bij of krachtens de Woningwet danwel Wabo is bepaald.
Relatie bestemmingsplan en welstandDe jurisprudentie op basis van de Woningwet 1962 gaat uit van de
voorrangsregel uit artikel 9 Woningwet, inhoudende dat de welstandstoets
zich dient te richten naar de bouwmogelijkheden die het geldende
bestemmingsplan biedt.De welstandsnorm is in 1991 door de wetgever van artikel 34 van de
(Model)bouwverordening 1965 overgeheveld naar artikel 12 van de Woningwet en
het welstandscriterium is sinds 1991 in artikel 44 van die wet omschreven
als zelfstandige toetsingsgrond voor bouwaanvragen. De voorrangsregeling van
artikel 9 was daardoor niet rechtstreeks van toepassing. De jurisprudentie
heeft uit dit stelsel van de wet afgeleid dat die voorrang is blijven
bestaan (ABRS 25 april 1995, BR 1995, 579, ABRS 16 maart 1999, AB 1999, 356
en ABRS 18 februari 2000, Gst.2000, 7119).In lijn met artikel 9 Woningwet is de voorrang van het bestemmingsplan op de
welstandseisen thans uitdrukkelijk geregeld in artikel 12, derde lid van de
Woningwet. Daarin is tevens bepaald dat ook de stedenbouwkundige
voorschriften van de bouwverordening boven de welstandseisen prevaleren. In
artikel 12b, eerste lid van de Woningwet is bovendien expliciet vastgelegd
dat óók de welstandscommissie deze voorrangsregeling moet betrekking bij de
advisering. Het bestemmingsplan is immers het wettelijk instrument waarmee,
langs de in de Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO), en nu Wet ruimtelijke
ordening (Wro), aangegeven en met bijzondere waarborgen omklede weg, aan
gronden een bestemming is gegeven en de daarbijbehorende bebouwings- en
gebruiksmogelijkheden worden aangegeven. Dit betekent dat de welstandstoets
niet mag leiden tot beperkingen die een reële verwezenlijking van de aan de
grond toegekende bouwmogelijkheden die het bestemmingsplan biedt, belemmeren
(vgl. ABRS 16 maart 1999, AB 1999, 356 m.n. A.G.A. Nijmeijer). De kans dat
die situatie zich voordoet is kleiner naarmate het bestemmingsplan meer
mogelijkheden biedt de toegekende bestemming te realiseren.Naar valt aan te nemen is de voorrangsregel (artikel 12, derde lid
Woningwet) naar analogie van toepassing op de relatie toekomstig
bestemmingsplan en welstand.Evenals onder het regime van de Woningwet 1991 is inschakeling van een
welstandscommissie bij een aanvraag om (reguliere) bouwvergunning verplicht
indien een welstandsnota is vastgesteld en aan de hand van criteria is
aangegeven wat verstaan wordt onder redelijke eisen van welstand. De
commissie adviseert, burgemeester en wethouders beslissen.In de herziene Woningwet is bij amendement de figuur van de stadsbouwmeester
opgenomen. Vanaf 1 januari 2003 kan de gemeenteraad ervoor kiezen om in
plaats van een welstandscommissie een stadsbouwmeester te benoemen. In dat
geval dient de bouwverordening voorschriften te bevatten over de rol en de
functie van de stadsbouwmeester. De figuur van de stadsbouwmeester is niet
nader uitgewerkt in de Model-bouwverordening, omdat de doelstellingen van
het vernieuwde welstandstoezicht, vermaatschappelijking, grotere
transparantie rondom de welstandsadvisering en openbaarheid lijken met de
figuur van de stadsbouwmeester niet te worden bereikt. Bovendien ontbreekt
de waardevolle collectieve oordeelsvorming bij de keuze van een
stadsbouwmeester, terwijl deze in kwesties van smaak, zoals deze meespelen
bij de welstandsadvisering, onontbeerlijk kan worden geacht. Voorts bieden
de Kamerstukken geen aanknopingspunten hoe de figuur van de stadsbouwmeester
verder aangekleed moet worden. Naar verwachting zal een zeer beperkt aantal
gemeenten kiezen voor een stadsbouwmeester.In de welstandsnota kon voor de inwerkingtreding van de Wabo de gemeenteraad
evenwel vaststellen dat de welstandstoets voor de categorie
licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken niet door de volledige
welstandscommissie plaatsvindt, maar door een of meer gemandateerde leden
van de commissie als bedoeld in artikel 9.2 Model-bouwverordening dan wel
door burgemeester en wethouders.De huidige adviespraktijk varieert per gemeente. Er wordt gewerkt met lokale
dan wel provinciale welstandscommissies. Ook onder het nieuwe regime van de
Woningwet kan de gemeenteraad ervoor kiezen om voor de welstandsadvisering
gebruik te (blijven) maken van een provinciale welstandsorganisatie, die het
resultaat is van een gemeenschappelijke regeling of een privaatrechtelijke
samenwerkingsvorm. Indien gebruik wordt gemaakt van een provinciale
welstandsorganisatie dient de gemeenteraad de leden van de
welstandscommissie eveneens nadrukkelijk te benoemen; zie toelichting bij
artikel 9.2.De figuur van regulier en van licht-vergunningplichtige bouwwerken vervalt
bij de inwerkingtreding van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht. De
bouwvergunning wordt een omgevingsvergunning voor het bouwen. De tekst van
sommige alternatieve artikelen moet hieraan worden aangepast. Andere
alternatieve artikelen vervallen.OnafhankelijkheidSinds de Woningwet 1991 geldt de onafhankelijkheidsvereiste voor elk
afzonderlijk lid van deze commissie. Daaraan wordt in elk geval voldaan
indien de leden van de commissie niet ondergeschikt zijn aan het
gemeentebestuur. Ook is het raadzaam bij de selectie van de leden van de
welstandscommissie alert te zijn op mogelijk tegenstrijdige belangen.
Deelneming van leden van het college van burgemeester en wethouders aan de
welstandscommissie voor de eigen gemeente is in dit verband
uitgesloten.Deskundigen en burgersIn afwijking van de Woningwet 1991 geldt sinds 1 januari 2003 niet langer de
eis dat in de welstandscommissie uitsluitend 'deskundigen' zitting kunnen
hebben. Deskundige leden zijn leden die zich door ervaring en opleiding
kwalificeren om zitting te nemen in de welstandscommissie. Van deskundige
commissieleden mag worden verwacht dat zij vanuit een eigen, actieve
beroepspraktijk kunnen oordelen over plannen van collega's. Onder
niet-deskundige leden worden vertegenwoordigers van de plaatselijke
bevolking verstaan, geen architecten of anderszins beroepsmatig bij de
kwaliteit van de gebouwde omgeving betrokken zijnde, die door het
gemeentebestuur in de welstandscommissie kunnen worden benoemd. De
gemeenteraad beslist over de benoeming van niet-deskundige leden. Er is geen
wettelijke verplichting om niet-deskundige leden op te nemen in de
welstandscommissie.Er zijn meerder alternatieven denkbaar.Alternatief 1De welstandscommissie bestaat slechts uit deskundige leden. De secretaris is
geen lid van de welstandscommissie.Alternatief 2In de welstandscommissie hebben, naast deskundigen, ook 'geïnteresseerde
burgers' zitting. Indien de welstandsadvisering is opgedragen aan een
provinciale welstandsorganisatie is de keuze voor dit alternatief denkbaar,
maar minder werkbaar dat uit elke gemeente aan die gemeente gebonden
inwoners deelnemen.De secretaris van de welstandscommissie is geen lid van de
welstandscommissie.Alternatief 3De welstandscommissie bestaat slechts uit deskundige leden.Een lid van de commissie is penvoerder van de commissie. Indien gebruik
wordt gemaakt van een provinciale welstandsorganisatie is dit veelal de
rayonarchitect.Alternatief 4In de welstandscommissie hebben, naast deskundigen, ook 'geïnteresseerde
burgers' zitting. Indien de welstandsadvisering is opgedragen aan een
provinciale welstandsorganisatie is het denkbaar, maar minder werkbaar dat
uit elke gemeente aan die gemeente gebonden inwoners deelnemen.Een lid van de commissie is penvoerder van de commissie. Indien een
provinciale welstandsorganisatie is aangewezen als commissie, is dit veelal
de rayonarchitect.Alternatief 5In plaats van een welstandscommissie biedt de Woningwet de mogelijkheid om
een stadsbouwmeester te benoemen. Dit alternatief is vooralsnog niet
uitgewerkt in de MBV. Enerzijds omdat de doelstellingen van het vernieuwde
welstandstoezicht, vermaatschappelijking, grotere transparantie rondom de
welstandsadvisering en openbaarheid met de figuur van de stadsbouwmeester
juist niet lijken te worden bereikt. De waardevolle collectieve
oordeelsvorming ontbreekt bovendien bij de keuze voor een stadsbouwmeester,
terwijl deze in kwesties van smaak, zoals deze meespelen bij de
welstandsadvisering, onontbeerlijk kan worden geacht. Anderzijds omdat naar
verwachting een zeer beperkt aantal gemeenten zal kiezen voor een
stadsbouwmeester.Het vierde lid van artikel 12b van de Woningwet beperkt de zittingsduur van
de leden van de welstandscommissie tot ten hoogste drie jaar met een
eenmalige mogelijkheid van herbenoeming voor nog eens maximaal drie jaar in
de commissie die in de desbetreffende gemeente werkzaam is. Daarmee wordt
beoogd de doorstroming van de leden van de welstandscommissie te bevorderen.
Kennelijk is op de koop toe genomen dat deze wettelijke beperking van de
zittingsduur in concrete situaties de continuïteit van de commissies in
gevaar kan brengen. De leden en voorzitter van een welstandscommissie die op
1 januari 2003 ten minste drie jaar zitting hebben in die commissie, kunnen
nog ten hoogste drie jaar na die datum benoemd blijven in die
commissie.Het is onmogelijk en ongewenst om in algemene zin de benoemingsprocedure
voor (deskundige) leden op te nemen in de (Model)-verordening. Een reglement
van orde dat als bijlage 9 bij de bouwverordening dient te worden
vastgesteld en toegesneden is op de lokale situatie, is hiervoor geschikter.
In een dergelijk reglement van orde lijkt het zinvol om onder meer een
benoemingsboekhouding te regelen om in geval van bezwaren en beroepen tegen
onbevoegd gegeven welstandsadviezen zittingstermijnen van leden/voorzitter
aan te kunnen tonen.Jaarverslag welstandscommissieIn de afgelopen jaren is er sprake van een toegenomen kritiek op het
welstandstoezicht. De kritiek richt zich onder meer op het functioneren van
de welstandscommissies. De adviesprocessen van deze commissies zijn
doorgaans aan de openbare waarneming onttrokken. Ondanks de door de
welstandscommissies gedane inspanningen tot verbetering van deze negatieve
maatschappelijke beeldvorming, kan er nog steeds gesproken worden van een
onvoldoende maatschappelijk draagvlak voor de werkwijze van de
welstandscommissies. Het besef is gegroeid voor het aanscherpen van de
politieke verantwoordelijkheid van burgemeester en wethouders voor het
functioneren van het welstandstoezicht. Ook bestaat het algemeen gevoel om
de functie van de gemeenteraad als algemeen controleorgaan van burgemeester
en wethouders, voorzover het betreft hun verantwoordelijkheid voor het
welstandstoezicht te versterken. Enerzijds zijn er de algemene
uitgangspunten zoals deze zijn opgenomen in de Wet Dualisering
gemeentebestuur om de controlefunctie van de gemeenteraad te versterken en
te verduidelijken. Anderzijds beoogt de nieuwe Woningwet te voorzien in het
verbeteren van de kwaliteit alsmede het transparanter maken van de
welstandsadvisering. Een jaarverslag is bij uitstek geschikt om te
signaleren waar de welstandsnota als beleidskader onvoldoende houvast heeft
kunnen bieden bij de welstandsbeoordeling en kan tevens dienen ter
verantwoording waarom in specifieke gevallen is afgeweken van het
vastgestelde beleid. De jaarlijkse verslagverplichting van de
welstandscommissie vloeit voort uit artikel 12b, derde lid van de
Woningwet.Het jaarverslag kan voor de gemeenteraad aanleiding zijn voor bijstelling
van het gemeentelijk welstandsbeleid door aanpassing van de gemeentelijke
welstandsnota. Om die reden is het zinvol te streven naar het uitbrengen van
het jaarverslag tijdig vóór de beleids- en begrotingscyclus in de gemeente.
Ervan uitgaande dat de gemeentelijke begroting doorgaans in
september/oktober wordt behandeld, zou het 'verslagjaar' van de
welstandscommissie kunnen lopen van juni tot juni.Jaarverslag burgemeester en wethoudersTeneinde de politieke verantwoordelijkheid voor de uitoefening van het
welstandstoezicht te verstevigen en de betrokkenheid van de raad bij de
welstandszorg te vergroten, is ook aan burgemeester en wethouders ingevolge
artikel 12c van de Woningwet de verplichting opgelegd jaarverslagen omtrent
de toepassing van het welstandsbeleid voor te leggen aan de gemeenteraad. In
dit jaarverslag zou ten minste aan de orde dienen te komen:
- op welke wijze burgemeester en wethouders zijn omgegaan met de
welstandsadviezen;
- in welke categorieën van gevallen burgemeester en wethouders de
aanvraag voor een lichte bouwvergunning niet aan de
welstandscommissie hebben voorgelegd en op welke wijze zij in die
gevallen zelf toepassing hebben gegeven aan de
welstandscriteria;
- op welke wijze uitwerking is gegeven aan de openbaarheid van
vergaderen;
- in welke categorieën van gevallen burgemeester en wethouders een
besluit hebben genomen tot toepassing van bestuursdwang of oplegging
van een last onder dwangsom op grond van ernstige strijdigheid met
redelijke eisen van welstand als bedoeld in artikel 13a van de
Woningwet en na dat besluit tot uitvoering daarvan zijn
overgegaan.
Voornoemd verslag kan tevens deel uitmaken van een algemeen jaarverslag over
ruimtelijke ordening en bouwregelgeving.Tezamen met het jaarverslag van de welstandscommissie wordt hierdoor het
gemeentelijk welstandstoezicht inzichtelijk gemaakt en het publieke debat
bevorderd.In de Woningwet wordt per 1 april 2007 een algemene verslagverplichting voor
burgemeester en wethouders opgenomen ten aanzien van ruimtelijke ordening en
bouwregelgeving.De figuur van licht- vergunningplichtige bouwwerken vervalt bij de
inwerkingtreding van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht. De tekst
moet hieraan worden aangepast.Burgemeester en wethouders blijven bevoegd als orgaan waaraan het
welstandadvies is gericht. Daarom wordt in dit artikel ‘burgemeester en
wethouders’ niet vervangen door ‘bevoegd gezag’.Dit volgt uit artikel 2.26,
derde en vierde lid van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht en artikel
6.2 van het Besluit omgevingsrecht.De termijn van advisering over een ‘reguliere bouwvergunning’ betrof zes
weken. In verband met de verkorting van termijnen met de invoering van de
Wabo, moet de totale vergunningprocedure passen in acht weken. Daarom wordt
de termijn voor advisering door de welstandcommissie teruggebracht naar vier
weken.Openbaar vergaderen is een fundamenteel beginsel van het openbaar bestuur,
dat nu voor de welstandscommissie expliciet is vastgelegd in artikel 12b van
de Woningwet. De wettelijke taken van de welstandscommissie worden
uitgevoerd in openbaarheid. Daarvan kan slechts worden afgeweken als de
belanghebbende een beroep doet op artikel 10 van de Wet openbaarheid van
bestuur, als er dusdanige aangelegenheden aan de orde zijn dat daarmee de
aanvrager in zijn recht staat openbaarheid te weigeren.Het verdient aanbeveling om niet alleen de agenda voor de
welstandsvergadering bekend te maken, maar ook de stukken die betrekking
hebben op de geagendeerde bouwplannen ter inzage te leggen bij de agenda en
daarvan melding te maken in de bekendmaking.De openbaarheid van welstandsvergaderingen zal bijdragen aan de
vermaatschappelijking van het welstandstoezicht. Daarbij speelt mede een rol
van betekenis de algemene wens voor het transparanter maken van de
advisering op het terrein van de ruimtelijke kwaliteit. Bovendien zal de
openbaarheid van welstandsvergaderingen bijdragen aan het begrip voor en
kennis over het welstandstoezicht van de zijde van de burger/bouwer.Met betrekking tot de openbaarheid van welstandsvergaderingen dient een
onderscheid te worden gemaakt tussen openbaarheid voor enerzijds de
aanvrager en anderzijds andere belanghebbenden.Uit artikel 4:7 Awb volgt de beperkte verplichting dat de mogelijkheid tot
toelichting van het bouwplan ten overstaan van de welstandscommissie dient
te worden geboden aan de aanvrager.Desondanks is het inbouwen van een moment voor de aanvrager om zijn bouwplan
toe te lichten zeer zinvol. Bij de aanwezigheid van de aanvrager kan -
indien nodig - wellicht eerder tot alternatieve bouwoplossingen worden
gekomen, waardoor de noodzaak om een hernieuwde adviesaanvraag te doen kan
worden verkleind.Indien er in het kader van de openbaarheid van vergadering spreekrecht wordt
geboden aan anderen dan de aanvrager, is het zinvol de kring van
spreekgerechtigden te beperken tot belanghebbenden (als bedoeld in artikel
1:2 Awb). Daarmee wordt voorkomen dat allerlei personen die tijdens de
vergadering van de welstandscommissie kunnen inspreken, terwijl die in een
eventuele rechterlijke procedure geen 'recht van spreken' hebben omdat zij
geen belanghebbenden zijn.De keuze voor spreekrecht is voorts van invloed op het tijdstip waarop de
vergadering van de welstandscommissie wordt aangekondigd. Dat tijdstip moet
dan zodanig worden gekozen dat eventuele sprekers voldoende tijd hebben om
zich op de vergadering voor te bereiden. Wordt geen spreekrecht toegekend,
dan kan de termijn korter zijn, aangezien in dat geval van enige
voorbereiding door eventuele sprekers geen sprake is.De verplichting tot openbaar vergaderen heeft betrekking op de vergaderingen
waarin het welstandsadvies formeel wordt vastgesteld. Het is niet verplicht
voor informeel vooroverleg over een principeaanvraag of een schetsplan, dat
meestal door een of meer daartoe gemandateerde leden van de commissie wordt
uitgevoerd. De potentiële bouwer kan in het stadium van vooroverleg gebaat
zijn met beslotenheid. Openbaarheid zou dan remmend op het vooroverleg
kunnen werken, terwijl uit oogpunt van de korte bouwplanprocedure
vooroverleg stimulering verdient.In de praktijk kan, gelet op de korte beslistermijnen, behoefte bestaan aan
mandaat. De meest voorkomende vorm van mandaat aan één persoon komt neer op de
afdoening van een welstandsadvies door een gemandateerde bij plannen waarvan
de mening van de welstandscommissie als bekend mag worden
verondersteld.Negatief adviseren door de gemandateerde wordt meestal uitgesloten.De figuur van licht-vergunningplichtige bouwwerken vervalt bij de
inwerkingtreding van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht. De tekst van
sommige alternatieve artikelen is hieraan aangepast. Alternatief 2 vervalt
omdat dit geen meerwaarde meer heeft ten opzichte van alternatief 1 waarbij
slechts de voorzitter van de welstandscommissie of de secretaris mandaat
heeft om over bouwplannen te adviseren waarvan volgens hen de mening van de
commissie als bekend mag worden verondersteld.Lid 1Het eerste lid van artikel 9.8 legt een algemeen bestuursrechtelijk
uitgangspunt vast, namelijk het motiveringsbeginsel dat sinds 1 januari 2003
in artikel 12b, eerste lid van de Woningwet is opgenomen. In de praktijk is
het niet ongebruikelijk dat bij positieve welstandsadvisering een expliciete
motivering achterwege blijft. Volgens vaste jurisprudentie verandert dit
direct zodra bezwaar tegen de vergunning wordt ingediend.Indien de raad een gebied van de gemeente wenst uit te sluiten van
welstandstoezicht, wordt verwezen naar alternatief 3 of 4 van artikel 1.3
MBV.Met de komst van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) is de
woonvergunning overbodig geworden. Artikel 2.1, eerste lid, onder c van de
Wabo bepaalt dat gebruikssituaties die strijdig zijn met het bestemmingsplan
omgevingsvergunningplichtig zijn. Zodra bestaande gebouwen in strijd met het
bestemmingsplan voor bewoning in gebruik genomen worden, geldt derhalve het
vereiste van een omgevingsvergunning en kan in dat verband worden
gehandhaafd. Op grond van artikel 9.15, letter W van de Invoeringswet Wabo,
vervalt artikel 60 van de Woningwet. Daardoor wordt artikel 10.1 MBV
overbodig.Vervallen.Artikel 2.25, tweede lid van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht
(Wabo) bevat een regeling voor de wijziging van de tenaamstelling van
vergunningen. Hierdoor vervalt de regeling in de bouwverordening.De tekst van de toelichting komt te vervallen.Vervallen.Het onderhavige artikel heeft betrekking op de door het Nederlands
Normalisatie-instituut (NNI) uitgegeven normen (NEN's), voornormen (NVN's)
en praktijkrichtlijnen (NPR's), alsmede op de - bij ministeriële regeling
gepubliceerde - Uniforme Administratieve Voorwaarden voor de uitvoering van
werken (UAV). Dit artikel maakt het mogelijk dat het bevoegd gezag bij
toepassing van de voorschriften van de bouwverordening afwijken van een
daarin aangewezen NNI-publicatie of ander voorschrift, voor zover zij zich
daarbij houden aan de herziene tekst van die zelfde publicatie of dat zelfde
voorschrift. Bij een dergelijke herziening wordt door de daartoe bevoegde
instantie immers in het algemeen een zorgvuldige procedure in acht genomen,
waarbij een commissie van deskundigen - onder meer afkomstig uit
gemeentelijke kring - wordt ingeschakeld, een voorafgaande publicatie van
een voorlopige editie plaatsvindt met bijgevoegd verzoek om commentaar enz.
Met het onderhavige voorschrift wordt bereikt dat niet onmiddellijk na het
verschijnen van een gecorrigeerde, aangevulde of nieuwe uitgave van een
norm, voornorm, praktijkrichtlijn of ander voorschrift de bouwverordening
moet worden gewijzigd om de actuele versie van de aangewezen uitgave van
kracht te doen zijn.AlgemeenDit hoofdstuk bevatte tot en met de elfde serie wijzigingen van de
Model-bouwverordening 1992 een nadere uitwerking van de bijzondere
bestuursdwangbevoegdheden van burgemeester en wethouders krachtens het
toenmalige artikel 8, tweede lid, onderdeel i juncto artikel 100, derde lid
van de Woningwet.Sinds 1 april 2007 is de handhavingsystematiek en de regeling van de
handhaving integraal herzien. Het aanschrijfinstrumentarium voor bestaande
bouwwerk vormt niet langer een geïsoleerd deel van de Woningwet, maar sluit
beter aan op de voorschriften inzake het bouwen van bouwwerken. Qua
systematiek is zoveel mogelijk aangesloten bij het generieke instrumentarium
van de Awb.Het niet naleven van de voorschriften van het Bouwbesluit 2003, de
bouwverordening of de criteria uit de Welstandsnota voor bestaande
bouwwerken vormt een overtreding waartegen direct met toepassing van
bestuursdwang of oplegging van een last onder dwangsom kan worden
opgetreden, zonder dat daartoe nog (de tussenstap van) een specifieke
aanschrijving vereist is. Het Bouwbesluit 2003 gaat nu voor alle bouwwerken
gelden (artikel 1b Woningwet), voor de bouwverordening krijgt deze
systematiek vormt in artikel 7b Woningwet en voor het welstandsvereiste voor
bestaande bouw volgt dit uit artikel 13a Woningwet. Met het generieke
handhavingsinstrumentarium op grond van de Gemeentewet en de Awb kan worden
afgedwongen dat het bouwen of de staat van een gebouw, ander bouwwerk of
standplaats gaat voldoen aan de betreffende voorschriften van het
Bouwbesluit 2003, dat het gebruik ervan of de staat of het gebruik van een
open erf of terrein in overeenstemming is met de bouwverordening en dat het
uiterlijk van een bouwwerk of standplaats niet in ernstige mate strijdig is
met redelijke eisen van welstand, beoordeeld naar de criteria die zijn
vastgelegd in de welstandsnota.Tenzij sprake is van spoedeisende omstandigheden brengt artikel 4:8 van de
Awb met zich mee dat een belanghebbende, die naar verwachting bedenkingen
zal hebben tegen een voorgenomen handhavingsbesluit, vooraf in de
gelegenheid wordt gesteld zijn zienswijze naar voren te brengen. In het
handhavingsbesluit dient vervolgens zorgvuldig te worden omschreven met
welke voorschriften van het Bouwbesluit 2003 het bouwen of de staat van een
gebouw, ander bouwwerk of standplaats in strijd is en met welke
voorzieningen het bouwen of de staat van dat gebouw, ander bouwwerk of die
standplaats weer in overeenstemming met die voorschriften kan worden
gebracht. Door zelf binnen de daartoe gestelde termijn maatregelen te nemen
kunnen belanghebbenden dan overeenkomstig artikel 5:24, vierde lid, van de
Awb de toepassing van bestuursdwang voorkomen dan wel overeenkomstig artikel
5:32, vijfde lid, van de Awb het verbeuren van een dwangsom voorkomen.Tegen een handhavingsbesluit staan de normale rechtsmiddelen open die de Awb
in samenhang met de Wet op de Raad van State biedt (bezwaar, beroep, hoger
beroep en daarnaast de mogelijkheid om een voorlopige voorziening te
vragen).Deze nieuwe systematiek betekent ook een vereenvoudigde regeling voor de
toepassing van bestuursdwang bestaande uit het stilleggen van de bouw- en
sloopwerkzaamheden. Op grond van artikel 125 van de Gemeenteweg blijft de
mogelijkheid bestaan om met toepassing van bestuursdwang of op grond van
artikel 5:32 van de Awb met een last onder dwangsom, handhavend op te treden
tegen illegale bouw- en sloopwerkzaamheden door middel van het stilleggen
van deze werkzaamheden. Daarbij is het feit dat zonder of in afwijking van
een vereiste vergunning wordt gebouwd of gesloopt op zichzelf in beginsel
voldoende aanleiding om spoedshalve bestuursdwang toe te passen
overeenkomstig artikel 5:25, zesde lid van de Awb. Het direct met
bestuursdwang optreden tegen illegale bouw- of sloopwerkzaamheden is er
immers op gericht te voorkomen dat de illegale situatie verder in omvang
toeneemt, waardoor burgemeester en wethouders mogelijk voor voldongen feiten
worden geplaatst. In dit verband kan onder meer worden verwezen naar de
uitspraken van ABRvS van 14 november 2001 (JG 020026) en 11 juni 2003 (BR
2003, 893).Vervallen.Vervallen.Vervallen.Dit onderwerp wordt thans geregeld in artikel 5:18 Awb. In het kader van
toezicht zijn voorts van belang:
- Het betreden en binnentreden van woningen met toestemming van de
bewoners, artikel 5:15 Awb.
- In artikel 5:15 Awb is tevens geregeld dat de toezichthouder zich
kan doen vergezellen van de 'sterke arm'.
- Idem, zonder toestemming van de bewoner, artikel 10, lid 5
Ww.
- Procedurele voorschriften over het binnentreden, Algemene wet op
het binnentreden.
AlgemeenAlle artikelen van deze verordening op overtreding waarvan straf is gesteld
steunen op artikel 7b van de Woningwet juncto artikel 1a, onder 2o van de
Wet op de economische delicten. Daarom is strafbaarstelling in de MBV niet
langer mogelijk.Omdat in deze verordening onderwerpen van verschillende herkomst en
structuur zijn ondergebracht is het noodzakelijk voor elk daarvan een
afzonderlijk overgangsartikel op te nemen.1.De artikelen 106 tot en met 111 van de Woningwet zijn per 1 april 2007
vervallen. Overtreding van voorschriften uit de bouwverordening als bedoeld
in artikel 7b Woningwet zijn met ingang van deze datum strafbaar gesteld in
artikel 1a, onder 2o van de Wet op de economische delicten (WED).Overtreding van voorschriften uit de bouwverordening op het terrein van
gezondheid valt eveneens hieronder. De wetgever heeft gekozen voor het onder
de WED brengen van deze overtredingen, omdat aan overtredingen als bedoeld
veelal een financieel-economisch belang ten grondslag ligt. Door de indeling
in artikel 1a, onder 2o van de WED wordt aangesloten bij de
strafbaarstelling van een groot aantal milieudelicten, die veelal een
vergelijkbare achtergrond hebben en waarmee inmiddels de nodige ervaring is
opgedaan door de politie, het Openbaar Ministerie en de rechterlijke macht.
Voor deze indeling heeft de wetgever mede gekozen vanwege het (potentiële)
gevaar en de (potentieel) zeer ernstige gevolgen die het niet naleven van
deze voorschriften met zich mee kan brengen. Indien opzettelijk gepleegd,
zijn deze delicten misdrijven; indien niet opzettelijk gepleegd, zijn het
overtredingen.Overgangsrecht strafbare feiten: Artikel 132 van de Woningwet bepaalt dat
overtredingen van de oude bouwverordening worden afgedaan volgens de oude
Woningwet. Men zie artikel 97 oude Woningwet en artikel 394 oude MBV.2.Het tweede lid van artikel 110 van de Woningwet bevat een uitzondering op
het bepaalde in het eerste lid aangaande de overtreding van een voorschrift
gegeven krachtens artikel 120 van de Woningwet. Artikel 120 gaat over
voorschriften in een a.m.v.b. ter nakoming van internationale
verplichtingen. Overtreding van de verbodsbepaling is in artikel 110, tweede
lid van de Woningwet aangemerkt als een economisch delict in de zin van de
Wet op de Economische Delicten (WED).Het Asbestverwijderingsbesluit 2005 is een nakoming van een Europese
internationale verplichting. Artikel 11 van dit Besluit en artikel 12.1,
tweede lid van de MBV legt de relatie met het tweede lid van artikel 110 van
de Woningwet. Overtreding van de artikelen genoemd in het tweede lid van
artikel 12.1, voor zover deze betrekking hebben op het slopen van asbest, is
een economisch delict.Vervallen: zie toelichting 2.1.5 BVODe artikelen 5.1.2 en 5.1.3 bevatten redelijk zware eisen voor bestaande
situaties. Er zijn veel bestaande situaties die niet aan deze eisen voldoen
en redelijkerwijs daaraan niet getoetst kunnen worden. Voor nieuwe situaties
- dat wil zeggen die bestaand worden na het in werking treden van deze
voorschriften - lijkt de eis wel redelijk.Wanneer een bestaand gebouw, dat krachtens deze overgangsbepaling niet aan
de nieuwe voorschriften behoeft te voldoen, wordt verbouwd en daarvoor een
vergunning nodig is op grond van artikel 40 van de Woningwet, kunnen in die
vergunning eisen omtrent de bereikbaarheid van dat gebouw worden gesteld.
Dit om te voorkomen dat een eenmaal bestaand gebouw nimmer aan meer
eigentijdse eisen van bereikbaarheid zou behoeven te voldoen.De gebruiksbepalingen voor bouwwerken van de brandbeveiligingsverordening
zijn in 1992 vervallen. Een overgangsbepaling voor vergunningen, die zijn
verleend op grond van de brandbeveiligingsverordening van voor 1992 is niet
meer relevant.vervallenAlgemeenDe bepalingen voor de bekendmaking van verordeningen zijn gegeven in de
artikelen 139 e.v. van de Gemeentewet. Bekendmaking van verordeningen,
zijnde algemeen verbindende voorschriften, geschiedt door plaatsing van het
besluit in het gemeenteblad of in een andere, door de gemeente algemeen
verkrijgbaar gestelde uitgave. Dit geldt ook voor een opnieuw vastgestelde
verordening. Een (opnieuw) vastgestelde verordening dient op grond van
artikel 140 van de Gemeentewet kosteloos voor eenieder ter inzage te liggen
op de gemeentesecretarie, dan wel op een andere, door de raad te bepalen
plaats.De inwerkingtreding van de verordening is in beginsel acht dagen na de
bekendmaking; zie artikel 142 van de Gemeentewet. De gemeenteraad kan echter
een ander tijdstip van inwerkingtreding in de verordening vaststellen of
burgemeester en wethouders in de verordening de bevoegdheid geven om de
inwerkingtreding van de verordening op een nader tijdstip te bepalen.De verordening moet na de bekendmaking worden medegedeeld aan het parket van
het arrondissement waarin de gemeente is gelegen; zie artikel 143 van de
Gemeentewet. Een termijn daarvoor is niet opgenomen, doch spoedige
mededeling ligt in de rede. Tevens dient tegelijk met of zo spoedig mogelijk
na de bekendmaking een afschrift van de verordening te worden gezonden aan
de inspecteur van de Volkshuisvesting binnen wiens ambtsgebied de gemeente
ligt; zie artikel 95 van de Woningwet.Alternatief 1 (inwerkingtreding ineens)Als na de vaststelling door de gemeenteraad de bouwverordening in zijn
geheel op dezelfde datum in werking treedt dient alternatief 1 in de
bouwverordening opgenomen te worden.Alternatief 2 (gefaseerde inwerkingtreding)De mogelijkheid bestaat om de bouwverordening gefaseerd in werking te laten
treden. Aangeraden wordt om hier zo min mogelijk gebruik van te maken. Met
betrekking tot een aantal onderwerpen kan het organisatorisch echter
wenselijk zijn om de artikelen omtrent deze onderwerpen op een later
tijdstip in werking te laten treden.In beginsel komen twee onderwerpen in aanmerking: de bodembepalingen en de
sloopbepalingen (inclusief de bouwafvalbepaling).Van een of meerdere van deze onderwerpen kan de inwerkingtreding worden
uitgesteld.De gewenste artikelen kunnen bij lid 1 gekozen worden.Bij lid 2, sub a, dient, in het geval dat ervoor gekozen is de
inwerkingtreding van (mede) de sloopbepalingen uit te stellen, de aangegeven
toevoeging plaats te vinden.Het moment van inwerkingtreding van de desbetreffende artikelen dient te
zijner tijd bij raadsbesluit vastgesteld te worden. Desgewenst kunnen voor
de diverse artikelen verschillende momenten van inwerkingtreding bepaald
worden.Indien de gemeente reeds bij de vaststelling van de MBV 1992 het tijdstip
wil bepalen waarop de desbetreffende artikelen in werking treden, kan zij
een bepaling ter zake aan dit artikel 12.6 toevoegen.De inwerkingtreding van alle artikelen dient vóór 1 oktober 1993 te
geschieden, zo bepaalt de Woningwet 1991.Figuren 1 t/m 19, behorende bij de stedenbouwkundige bepalingen. Figuur 1 Voor verkeer vrij te houden hoogten (artikel 2.5.11, eerste lid,
onder c) Figuur 2 Voor verkeer vrij te houden hoogten (artikelen 2.5.7 en
2.5.8) Figuur 3 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste
lid, onder a) Figuur 4 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11,
eerste lid, onder a) Figuur 5 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel
2.5.11, eerste lid, onder a) Figuur 6 Ligging van de achtergevelrooilijn
(artikel 2.5.11, eerste lid, onder b) Figuur 7 Ligging van de
achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid, onder c) Figuur 8 Ligging
van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid, onder c) Figuur 9
Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid, onder d)
Figuur 10 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid,
onder e) Figuur 11 Teruglegging met het oog op de daglicht toetreding van
achtergevelrooilijn die een scherpe hoek met elkaar vormen (ingevolge
artikel 2.5.11, lid 2) Figuur 12 Bouwhoogte in voor- en achtergevelrooilijn
en daartussen. Maximum bouwhoogte (artikelen 2.5.20, 2.5.21, 2.5.23 en
2.5.25). Binnen de bebouwde kom Figuur 13 Bouwhoogte in voor- en
achtergevelrooilijn en daartussen. Maximum bouwhoogte (artikelen 2.5.20,
2.5.21, 2.5.23 en 2.5.25). Buiten de bebouwde kom Figuur 14 Bouwhoogte in
voor- en achtergevelrooilijn en daartussen. Maximum bouwhoogte (artikelen
2.5.20, 2.5.21, 2.5.23 en 2.5.24, alternatief 2). Binnen grootstedelijke
delen van de bebouwde kom Figuur 15 Bouwhoogte in de voorgevelrooilijn
(artikelen 2.5.20, derde lid, eerste alinea) Figuur 16 Bouwhoogte in de
voorgevelrooilijn (artikelen 2.5.20, derde lid, tweede alinea) Figuur 17
Bouwhoogte in de achtergevelrooilijn (artikelen 2.5.21, tweede lid, eerste
alinea) Figuur 18 Bouwhoogte in de achtergevelrooilijn (artikelen 2.5.20,
tweede lid, tweede alinea) Figuur 19 Hoogte van een zijgevel tegenover een
achtergevelrooilijn (artikelen 2.5.22) vervallen vervallen vervallenActiviteiten samenhangende met slopen en bedreigingen
Activiteit samenhangende met
sloopprojectSloopmethodeBedreigingBeulen (slopen met behulp van slingeren, zwaaien, vallen
van bal)– onvoldoende afstand tot gebouwen– stof bij instorten– overmatige trillingen– ongecontroleerd instorten– ongecontroleerd instortenOmduwen/omtrekken (uitoefenen kracht haaks op
lengterichting met als gevolg breuk)– stof bij instorten– wegspatten dommekracht (hefboom)– ongecontroleerd instortenExpanderen (sloopmethode die gebruik maakt van bepaalde
stoffen die een aanzienlijke volumevergroting vertonen;
o.a. explosieven.)– rondvliegend puin– opslag e.d.– trillingen– verzakkingenAfhijsen (knijpen)– vallend materiaal/onvoldoende afstand– omvallen kraan/maximum hijslast– afbreken hijslastTrekken (uitoefen kracht in de lengterichting)– kantelen trekapparatuur– stapelen palenOverige methoden:Slopen in het algemeen met de hand vanaf stellingen, al
dan niet met behulp van werktuigen. Hierbij kan indien
het bouwhek niet vergenoeg staat puin, gereedschap e.d.
Buiten het sloopterrein vallen.Materieel (bouwkranen, mobiele puinbrekers)-aan- en afvoer-op- en afbouw-afbreken hijslast of delen daarvan-omvallen kraan-overschrijden max. wegbelastingSloopobject-omvallen bouwdelen-wegspattend/vallend puin en gereedschap-verontreinigd sloopmateriaalActiviteit samenhangende met sloopprojectBedreigingSloopterrein-afkalven, instorten bouwputten-opslag van materialen en materieel-onvoldoende afgrenzingBouwputten en -sleuven-instorten/afkalven bouwputten en sleuven-onjuiste bemalingBodemverontreiniging en afvoer van sloopmaterialenVeiligheidsaspecten reeds gedekt: p-bladen
arbeidsinspectie en APV's
Checklist van bedreigde objecten, functies en maatregelen ten behoeve van de
opsteller van het sloopveiligheidsplan
Bedreigde functies en objectenMogelijke maatregelen (bron-, pad- en object-
gericht)AanbevelingenBelendingenBouwkundige staat– constructief scheidenOverleg met eigenaar/beheerder--– trillingsarm slopen belending (in extremo: met de
hand)---– stutten/stempelen bouwputten- en sleuven---– gecontroleerd bemalen---– voorzieningen i.v.m. gemeenschappelijke bouwmuren en
funderingen--Gebruikers– trillingsarm slopenVoorlichten gebruikers--– stofarm slopen---– slopen op bepaalde dagen/tijden---– in extreme situaties (calamiteiten): ontruimen---– rekening houden met verontreinigd sloopmateriaal,
zoals asbest--Gebruiksfuncties– vrijhouden / toegankelijk houden van belendende
gebouwenOverleg met gebruikers, eventueel koppelen aan
verkeerscirculatieplan--– aangepaste werktijden-Gedeeltelijk te slopen objectenBouwkundige staat resterende constructie– toetsen aan Bouwbesluit en Bouwverordening voor wat
betreft veiligheid Zie ook bouwkundige staat
belendingenGetoetst dient te worden aan de regelgeving met
betrekking tot veiligheid, gezondheid en bruikbaarheid
voor bestaande situaties. Voor mogelijke maatregelen en
aanbevelingen zie ’belendingen’-Gebruikers resterende constructie– toetsen aan Bouw besluit en Bouwverordening wat
betreft veiligheid en gezondheid Zie ook gebruikers
belendingen.--Gebruiksfuncties resterende constructie (school,
ziekenhuis, e.d.)– toetsen aan Bouw besluit en Bouwverordening wat
betreft bruikbaarheid Zie ook gebruiksfuncties
belendingen-InfrastructuurKabels, leidingen en rioleringen– aangepaste sloopmethodeRegelen in vooroverleg met betreffende
nutsbedrijven--– stutten---– beschermen---– (afdekken)---– afsluiten---– omleggen---– hijsplan bij grote hijsklussen--Straatmeubilair (lantaarnpalen e.d.)– beschermen---– afsluiten---– verwijderen--Wegen, bruggen, viaducten, e.d.– afdekken (schotten, rijplaten, zand)Overleg met verantwoordelijke instanties--– aangepaste sloop methode--Waterstaatkundige werken (kanalen, sluizen, dijken
e.d.)-Overleg met verantwoordelijke instanties-Overig (tunnels e.d.)-Regelen in vooroverleg met verantwoordelijke
instantieVerkeerssituatieVoetgangers en fietsers– afdoende afgrenzen sloopterreinBij complexe situaties: verkeerscirculatieplan Regelen
in vooroverleg met verantwoordelijke instanties en
gemeentediensten--– uitstekers (valschermen)---– voetgangerstunnels---– afzetten weggedeelte met hekwerk---– (tijdelijk) afzetten van de gehele weg--Overig wegverkeer (openbaar vervoer, auto’s)– afdoende afgrenzen sloopterreinBij complexe situaties:--– vrijhouden en waarbor gen veiligheid boven leidingen
trams en trolleysRegelen in vooroverleg met verantwoordelijke instanties
en gemeentediensten--– uitstekers---– afzetten weg verkeerscirculatieplan--Routes voor brandweer- en ziekenhuis auto’s e.d.– vrijhouden wegBij complexe situaties: verkeerscirculatieplan--– aangepaste sloop methodeRegelen in vooroverleg met verantwoordelijke instanties
en gemeentediensten--– beperken overige verkeersstroom--SpoorwegenRegelen in vooroverleg met NS--ScheepvaartRegelen in vooroverleg met waterbeheerder (RWS,
provincie, waterschap, gemeente)-Bijzondere omstandighedenVeel omstanders– aanbrengen extra veiligheidsvoorzieningenVooraf informeren omwonenden--– afzetten wegenBij grote manifestaties overleg met gemeente-Calamiteiten (slopen na brand, explosies e.d)– afzetten wegOverleg met deskundige instanties--– ontruimen belendende percelen--Vandalen en daklozen– extra afscheiding---– verscherpt toezicht-
Voorbeeld voor inhoudsopgave sloopveiligheidsplan
1. Naam en correspondentieadres van de aannemer
2. Ligging van het te slopen perceel
3. Doel en opzet sloopveiligheidsplan
4. Beschrijving werkzaamheden
5. Beschrijving toe te passen sloopmethode(n) en materialen,
materieel en hulp- en beveiligingsmiddelen
6. Verantwoordelijkheden en verantwoordelijke personen met
betrekking tot externe veiligheid
7. Betrokken instanties
8. Dagindeling werkzaamheden
9. Instructies aan werknemers
10. Instructies/voorlichting omwonenden
11. Voorgenomen veiligheidsmaatregelen
12. Uitvoering toezicht op maatregelen
13. Logboek
Bijlagen bij het sloopveiligheidsplan
a. belangrijke telefoonnummers
tekening waarop staat aangegeven:
- - de situering van het sloopobject;
- de plaats van de bouwkranen;
- de aan- en afvoerwegen;
- de laad-, los- en hijszones;
- de plaats van de bouwketen;
- de situering van het sloopobject ten opzichte van
aangrenzende wegen, bouwwerken e.d.;
- de grenzen van het sloopterrein, waarbinnen alle
sloopwerkzaamheden, het laden en lossen daaronder begrepen,
plaatsvinden;
- de in of op de bodem van het bouwperceel aanwezige
leidingen;
- de plaats van ander hulpmaterieel. De schaal van deze
tekening mag niet kleiner zijn dan 1:1.000. (indien nodig
bij detailleringen niet kleiner dan 1:100).
c. controlelijst ten behoeve van externe veiligheid op de
werken
d. transportroutes afkomende materialen
Keuzetabel voor de vaststelling van deelstromen bij sloop
niveau I minimumscheidingniveau I-plus
minimumscheidingniveau IIniveau III maximumscheidinggevaarlijke afvalstoffen (voorheen: chemische of
chemisch verontreinigde afvalstromen)gevaarlijke afvalstoffen (voorheen: chemische of
chemisch verontreinigde afvalstromenolieproducten overig gevaarlijk afvalafgewerkte olie brandstofrestantenbatterijenaccu'sschoorsteenkanalenrookkanalenoverig chemisch belast puinverontreinigde leidingenoliehoudende elementencoatings, kittenbitumineuze materialenzeefzandtl-buizen/startershalogeen lampenniet uitputtende lijst, voor overzicht zie EURALasbest en asbesthoudende afvalstromenasbest en asbesthoudende afvalstromenasbestproducten golfplaatspouwbladen brandwerende platen isolatiemateriaal
producten niet elders genoemdmet asbest en asbeststof verontreinigd sloopafvalmet asbest en asbeststof verontreinigd sloopafvalmetalenmetalenferroconstructiebalken e.d.metalen trappen e.d.betonijzerschroottanks, silo'sferro niet elders genoemdnon ferroaluminium (kozijnen, instructies) lood (buis,
slabben)zink (regenpijp, dakgoot) koperbuisnon ferro niet elders genoemdelektriciteitskabelskabels 220 Vkabels > 220 Vsteenachtig afval i.c. betonpuin en baksteenpuinsteenachtig afval i.c. betonpuin en baksteenpuinbetongewapend betonschuimbetongasbetonstaalvezelbetonhoge sterkte beton betonproductenbeton niet elders genoemdmetselwerkmetselwerkpuinmetselmortelkalkzandsteenmetselwerkpuinbouwblokkendakpannen/bedekking (beton, keramiek, leisteen)intacte dakpannengebroken dakpannendakleienkeramiekwandtegelsplavuizensanitairgipshoudende elementengipsplaatstucwerkanhydrietvloerengipsvezelplaatgipshoudende elementenasfaltasfaltbetonasfaltpuinfreesafvalsteenwolsteenwolsteenwolglaswolglaswolglaswolmassief hout (zonder verduurzamingsmiddelen, direct
herbruikbaar)massief hout (zonder verduurzamingsmiddelen, direct
herbruikbaar)massief hout (direct herbruikbaar)balkenvloerdelentrapelementendakbeschotregels/tengelspalletsschoon hout niet elders genoemdgeverfd/gelakt houtgevelelementenkozijnen deurenparketvloerengeverfd/gelakt hout niet elders genoemdverlijmd hout (plaatmateriaal)spaanplaat multiplexhardboardvezelplaat houtwolcementplaatbekistingmateriaal vloerplaat plaatmateriaal niet elders genoemd geïimpregneerd houttuinhout bielzen geïmpregneerd houtniet elders genoemdoverig afvalkunststof gevelelementen kunststof gevelelementen kunststof gevelelementen PVC- en PE-leidingenPVC leidingsystemen (riolering, afvoer) PP en PEleidingsystemen (riolering, afvoer) dakfolieswandfoliesvlak glasvlak glas vlak glas draadglasspiegelglasdubbelglasHR- en LE-glaspapier en kartonpapier en karton papier kartonoverig afvalLDPE/HDPE dakfolieswandfoliesleidingsystemenXPS/EPSvloerisolatiedakisolatiewandisolatiePURisolatieplaten PUR-producten niet elders genoemd overige kunststoffen gemengdEPDM overige kunststoffen gemengd cellulose isolatiescellulose isolaties textielgordijnen vloerbedekking door vuil voor hergebruik ongeschikte materialen folies met aanhangend papier/karton met aanhangend vuil
textiel met aanhangend vuil glas met kitresten composiet-materialenbeton met PS-platen sandwichtpanelen metselwerk met
stucwerk beton met stucwerk thermohardende kunststoffenmeterkasten deurknoppen overig afvaloverig afval
Toelichting tabelIn de tabel worden drie niveaus onderscheiden. Niveau I en niveau I-plus
staan voor de vereiste minimumscheiding zoals bedoeld in artikel 8.4.1. Dit
minimumniveau correspondeert met artikel 4.11 waarin de vereiste
minimumscheiding van bouwafval is vastgelegd. Het bestaan van twee niveaus,
respectievelijk I en I-plus, is nodig omdat de gemeenteraad bij de
vaststelling van artikel 4.11 juncto 8.4.1, een keuze heeft uit twee
alternatieven.Niveau III geeft een optimaal scenario weer, waarin sprake is van een
maximale scheiding.Niveau II is te beschouwen als een tussenstap, waarmee een verder inzicht
wordt verkregen in het opsplitsen naar de verschillende afvalstromen. De
verschillende categorieën van afvalstoffen die in niveau II worden
onderscheiden, kunnen niet worden opgevat als definitieve oplossingen met
betrekking tot scheiden.Hierna wordt kort beschreven op welke wijze de tabel kan worden gebruikt als
hulpmiddel.
- Gevaarlijke afvalstoffen; chemische en chemisch
belaste afvalstromen:
Op het gevaarlijke afval is het Besluit aanwijzing gevaarlijke
afvalstoffen van toepassing (EURAL). Het scheiden van de
herbruikbare componenten uit het gevaarlijke afval heeft alleen zin
indien deze gescheiden worden op niveau III.
- Asbest en asbesthoudende afvalstromen
Het scheiden van asbestproducten tot op niveau III is niet zinvol.
Volstaan kan worden met het apart houden van asbest en
asbesthoudende producten in één afvalstroom, omdat asbest altijd
moet worden gestort.
- Overige afvalstromen
Het scheiden van de diverse componenten is alleen zinvol indien
hiermee een afvalstroom wordt verkregen die in aanmerking komt voor
hergebruik en waarvoor inzamel- en verwerkings- of
bewerkingscapaciteit bestaan.
Voor sommige componenten betekent dit dat gescheiden dient te worden
tot niveau III (bijvoorbeeld bepaalde betonproducten, steenachtige
isolatiematerialen, dakpannen, metalen, kunststoffen, glas, schoon
hout). Voor andere componenten kan ook worden volstaan met scheiding
op niveau II (asfalt, metselwerk, kalkzandsteen, geverfd en gelakt
hout, verlijmd hout, papier en karton, textiel, kabels).
In verband met het stortverbod voor bouw- en sloopafval, moet ook deze
categorie worden beschouwd als overig afval en worden afgevoerd naar de
sorteerinrichting.De tabel is niet meer dan een hulpmiddel voor de gemeente bij het bepalen
van de mate van scheiding die zal worden voorgeschreven in de
omgevingsvergunning voor het slopen.Er is bewust voor gekozen om geen indicatie te geven voor de verschillende
inzamelstructuren en bewerkings- of verwerkingsstructuren, omdat deze
regionaal of lokaal kunnen verschillen en aan wijzigingen onderhevig
zijn.Het is daarom noodzakelijk dat de desbetreffende ambtenaar, verantwoordelijk
voor de controle van de vergunningaanvraag, op de hoogte is van de lokale en
regionale verwerkingscapaciteit voor de bij sloop vrijkomende
afvalstromen.Al dan niet verontreinigde grond is niet in deze tabel opgenomen. Grond die
tijdens of na het slopen wordt afgevoerd, is geen sloopafval en kan dus geen
onderwerp zijn in een voorschrift van de omgevingsvergunning voor het
slopen. Toch verdient het aanbeveling alert te zijn op de afvoer van
(verontreinigde) grond.Voor informatie betreffende de bewerkings- en verwerkingscapaciteit en
locaties van bewerkings- en verwerkingsinstallaties kunnen onder meer de
volgende publicaties worden geraadpleegd:
- Vademecum voor afvalverwerkingsdiensten (uitgeverij VAD BV, Alphen
aan den Rijn, 1993)
vervallenBijlage 10 Handreiking voor de visuele inspectie van woningen en daarmee
vergelijkbare bouwwerken op de aanwezigheid van asbestAsbestcementproducten en overige producten waarin asbest in hechtgebonden
vorm voorkomt (N.B. De aanduiding 'hechtgebonden' geldt voor het nieuwe
product. Door slijtage kan de hechtgebondenheid van deze producten in de
loop der tijd afnemen.)
ProductMogelijk toegepast inMate waarin het is toegepastUiterlijkAsbestcement, vlakke plaatGevels, dakbeschot, rondom schoorstenenVaakGrijze plaat van 3 tot 8 mm dik, vaak aan een kant
‘wafelstructuur'Asbestcement, vlakke gevelplaat met coatingDecoratieve buitengevels, galerijVrij algemeen in flatsAls vlakke plaat maar met aan een kant gekleurde
geëmailleerde of gespoten coatingAsbestcement, schoorsteen of luchtkanaalBij kachel of CV-installatie, ventilatiekanalenVaakRond of vierkant kanaal, verder als vlakke plaatAsbestcement, bloembakZowel buiten als binnen, balkonsVaakIn diverse vormen, verder als vlakke plaat, meestal
dunner dan betonnen bakAsbestcement, golfplaatDaken van schuren en garagesVaakAls golfplaat, in diverse diktenAsbestcement met cellulosevezels (asbestboard)Alleen geschikt voor binnentoepassingen, aftimmeringen,
inpandige kastenSomsGeelbruine, dunne plaat, lijkt op hardboardAsbestcement, dakleienImitatieleienIn Nederland weinig toegepastVlakke plaatjes, aan één zijde gecoatAsbestcement, standleidingenAfvoer toiletVaakAls luchtkanaal, maar dikkerAsbestcement, imitatiemarmerVensterbanken en schoorsteenmantelsSomsAls marmer, in breuk of zaagvlakken zijn witte vezels
zichtbaarHarde asbesthoudende vinyltegelsToiletten, keukensSoms, meestal bij de bouw gelegdHarde tegel met meestal een wit gevlamd motief
Producten waarin asbest in een niet-hechtgebonden vorm voorkomt.
AfdichtkoordAfdichting schoorstenen kachelruitjes en deurtjes, in
oude haarden en allesbrandersRegelmatigWit tot vuilgrijs pluizig koordAsbesthoudend stucwerkOp (vochtige) muren en plafondsNauwelijksVezelige korrelstructuurBrandwerend boardOnder CV-ketels, wanden CV-kast, stoppenkast, plafonds,
trapbeschotRegelmatig, vooral in flats en grotere complexenLichtbruin tot geel, zachtboardachtigAsbestkartonBekleding zolderingWeinigLichtgrijs, kartonachtigVinylzeil met asbesthoudende onderlaagKeukens, trappen enz., geproduceerd voor 1983Zeer vaakZeer divers, alleen te herkennen door analyse
onderlaag
Toelichting tabelHerkennen van asbestAlleen in een laboratorium kan met 100 procent zekerheid worden vastgesteld
of een materiaal of een product asbest bevat. Wel kunt u materialen
herkennen waarin mogelijk asbest zit. Het bovenstaande overzicht helpt
daarbij. Dit overzicht is niet volledig.Voor de herkenning van vinylvloertegels en vinylvloerbedekking (in de
volksmond zeil) waarin mogelijk asbest zit, kan de volgende informatie
worden gegeven:-Asbesthoudende vinylvloertegelsTot omstreeks 1985 waren vinylvloertegels te koop, die verstevigd zijn met
asbest. Meestal zijn deze kunststoftegels al tijdens de bouw gelegd.
Vinylvloertegels zijn veelal toegepast in vochtige ruimten, zoals toiletten
en keukens. Vinylvloertegels zijn hard en een beetje glanzend, vaak met een
wit 'gevlamde' decoratie.-Asbesthoudende vinylvloerbedekkingVinylvloerbedekking met asbest was tussen 1968 en 1983 te koop. Het is veel
gebruikt in keukens en op trappen. De toplaag is van PVC en in de onderlaag
zit asbest. Deze viltachtige onderlaag lijkt op karton en is lichtgrijs tot
lichtbeige en soms lichtgroen.Asbest zit bijna nooit in de volgende soorten vloerbedekking: vloerbedekking
van textiel (tapijt); ondertapijt van vilt; breekbaar, dun zeil met een
doffe, zwarte of wijnrode onderkant; stijve, zeilachtige vloerbedekkingen
met een harde, ruwe onderzijde met daarin een grofmazig juteweefsel, zoals
linoleum; buigzaam zeil met een dikke, bruine, harige onderzijde; soepel
zeil met een onderkant van kunststof (plastic) of foam (schuim).Ten slotte is het van belang het volgende te weten: Toepassing en verkoop
van asbest is sinds 1 juli 1993 nagenoeg verboden. Na 1983 is vrijwel geen
losgebonden asbest meer toegepast. Sinds enkele jaren zijn ook asbestvrije
cementplaten (bijvoorbeeld golfplaten) op de markt. De in Nederland
gefabriceerde asbestvrije cementplaten zijn te herkennen aan de opdruk NT
aan de onderzijde van de plaat.JurisprudentieJG 02.0008JG 02.0026JG 02.0048JG 02.0112, art. 7-3-2-aanhef, art. 7-3-2-b-JG 02.0113JG 02.0161JG 03.0009JG 03.0011JG 03.0029JG 03.0046JG 03.0065JG 03.0066JG 03.0134JG 04.0033JG 04.0045JG 04.0059, art. 8-1-1-3, art.8-1-6JG 04.0060, art.2-5-30-1JG 04.0098JG 04.0135JG 04.0140JG 05.0073JG 05.0075JG 05.0090JG 05.0092JG 05.0102JG 05.0112JG 06.0003JG 06.0036JG 06.0042JG 06.0116JG 07.0121JG 07.0009JG 07.0020JG 07.0021JG 07.0039JG 07.0060JG 07.0074JG 08.0003JG 08.0004