CVDR421667_1Afstemmingsverordening 2016nlregelingVoerendaal2016-10-26VoerendaalGemeenteblad, 2016, 004Afstemmingsverordening 2016ParticipatiewetWet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemersWet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigenBesluit bijstandverlening zelfstandigen 2004gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2016-10-13De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2016-11-102016-09-012023-01-01nieuwe regeling2016/5/4, zaaknr. 31503GeenGeenAfstemmingsverordening 20161ALGEMENE BEPALINGEN1Begrippen1.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die hierin
niet nader worden omschreven, hebben dezelfde betekenis als in de
wet.2.a.de wet: de Participatiewet (Pw), de Wet inkomensvoorziening oudere
en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers (IOAW), de
Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
gewezen zelfstandigen (IOAZ), het Besluit bijstand verlening
zelfstandigen 2004 (Bbz 2004);
dagelijks bestuur: het dagelijks bestuur van het
Samenwerkingsverband van de gemeenten Simpelveld, Nuth en
Voerendaal;
uitkering: algemene bijstand op grond van de Pw, alsmede een
uitkering op grond van de IOAW, de IOAZ en de Bbz.
bijstandsnorm: de toepasselijke bijstandsnorm als bedoeld in
artikel 5 onderdeel c Pw of, voorzover sprake is van een
IOAW of IOAZ uitkering, de grondslag van de uitkering als
bedoeld in artikel 5 IOAW respectievelijk artikel 5 IOAZ,
artikel 10 Bbz 2004.
2Het besluit tot opleggen van een verlaging1.In het besluit tot het opleggen van een verlaging van de uitkering
als bedoeld in deartikelen 9a, twaalfde lid, en 18, tweede, vijfde
en zesde lid, van de Pw, de artikelen 20 en 38, twaalfde lid, van de
Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
werkloze werknemers en de artikelen 20 en 38, twaalfde lid, van de
Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
gewezen zelfstandigen worden in ieder geval vermeld:a. de reden van de verlaging;
de duur van de verlaging;
het bedrag of percentage waarmee de uitkering wordt
verlaagd, en
als dit van toepassing is, de reden om af te wijken van de
standaardverlaging en de wijze waarop het verzuim kan worden
hersteld.
2.Een maatregel wordt afgestemd op de ernst van de gedraging, de mate
waarin debelanghebbende de gedraging wordt verweten en de
omstandigheden waarin hij verkeert.3Horen van belanghebbende1. Voordat een maatregel wordt opgelegd wordt een belanghebbende in de
gelegenheidgesteld zijn zienswijze naar voren te brengen.2. Het horen van een belanghebbende kan achterwege blijven als:a. de vereiste spoed zich daartegen verzet;b. belanghebbende al eerder in de gelegenheid is gesteld zijn zienswijze
naar voren te brengen enzich sindsdien geen nieuwe feiten of
omstandigheden hebben voorgedaan;c.het dagelijks bestuur het horen niet nodig acht voor het vaststellen
van de ernst van degedraging of de mate van verwijtbaarheid, ofd.belanghebbende aangeeft hiervan geen gebruik te willen maken.4Afzien van verlaging1. Het dagelijks bestuur ziet af van een verlaging als:a. elke vorm van verwijtbaarheid ontbreekt, ofb. de gedraging meer dan drie jaar voor constatering daarvan door het
dagelijks bestuurheeft plaatsgevonden.2.Het dagelijks bestuur kan afzien van een verlaging als het daarvoor
dringende redenenaanwezig acht.3.Als het dagelijks bestuur afziet van een verlaging op grond van
dringende redenen, wordteen belanghebbende hiervan schriftelijk op de
hoogte gesteld.5Ingangsdatum en tijdvak van een verlaging1.Een verlaging wordt toegepast op de uitkering of bijzondere bijstand
die is verleend mettoepassing van artikel 12 van de Pw over de
kalendermaand volgend op de maand waarin het besluit tot het opleggen
van de verlaging aan een belanghebbende is bekendgemaakt. Daarbij wordt
uitgegaan van de op dat tijdstip voor die belanghebbende geldende
bijstandsnorm.2.Een verlaging kan met terugwerkende kracht worden toegepast op de
uitkering over deperiode waarop de gedraging betrekking heeft gehad of
over de periode waarin de gedraging heeft plaatsgevonden als een
verlaging overeenkomstig het eerste lid niet mogelijk is omdat de
uitkering is beëindigd of ingetrokken.3.Als een verlaging niet of niet geheel ten uitvoer kan worden gelegd
als gevolg van debeëindiging of intrekking van de uitkering, wordt de
verlaging of dat deel van de verlaging dat nog niet is uitgevoerd,
alsnog opgelegd als belanghebbende binnen de termijn, bedoeld in artikel
4, eerste lid, onderdeel b, opnieuw een uitkering ontvangt.2NIET NAKOMEN VAN DE NIET GEÜNIFORMEERDE VERPLICHTINGEN MET BETREKKING
TOT ARBEIDSINSCHAKELING6Gedragingen PwGedragingen bestaande uit het schenden van de in de artikelen 9, 9a, 55
of57 van de Pw genoemde verplichtingen, worden onderscheiden in de
volgende categorieën:a.De eerste categorie:Het zich niet laten registreren als werkzoekende bij het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen;b.De tweede categorie:1°. Het niet of onvoldoende meewerken aan het opstellen,
uitvoeren en evalueren van het plan van aanpak zoals bedoeld in artikel
44a van de Pw;2°. Het onvoldoende nakomen van verplichtingen zoals bedoeld
in de artikelen 9, eerste lid of 55 van de Pw, voor zover het gaat om
een belanghebbende jonger dan 27 jaar, gedurendevier weken na een
melding als bedoeld in artikel 43, vierde en vijfde lid, van de Pw, voor
zover deze verplichtingen niet worden genoemd in artikel 18, vierde lid
van de Pw;3°. Het uit houding en gedrag ondubbelzinnig laten blijken
verplichtingen als bedoeld in artikel 9, eerste lid, onderdeel b, van de
Pw niet te willen nakomen, wat heeft geleid tot hetintrekken van de
ontheffing van de arbeidsplicht voor een alleenstaande ouder, zoals
bedoeld in artikel 9a, eerste lid, van de Pw.4°. Het niet voldoen aan de verplichting tot medewerking
zoals bedoeld in artikel 17, tweede lid, van de Pw, waaronder:
Het niet, dan wel niet tijdig voldoen aan een oproep om op een
aangegeven plaats en tijd te verschijnen in verband met
arbeidsinschakeling of re-integratie;
Het niet overleggen van de gevraagde documenten zoals bedoeld in
artikel 18b van de Pw;
Het de eerste keer niet, dan wel niet tijdig voldoen aan een
oproep om op een aangegeven plaats en tijd te verschijnen in
verband met het afnemen van de taaltoets zoals bedoeld in
artikel18b, tweede lid, van de Pw;
5°. Het niet of onvoldoende voldoen aan een verplichting
zoals in artikel 9, eerste lid, onderdeel c, van de Pw;6°. Het niet of onvoldoende nakomen van een verplichting
zoals bedoeld in artikel 55 en 57 van de Pw;c.derde categorie:1°. Het niet naar vermogen trachten algemeen geaccepteerde
arbeid te verkrijgen voor zover dit niet gezien kan worden als een
gedraging zoals bedoeld in artikel 18, vierde lid, van de Pw;2° Het voor de tweede keer niet, dan wel niet tijdig voldoen
aan een oproep om op een aangegeven plaats en tijd te verschijnen in
verband met het afnemen van de taaltoets zoals bedoeld inartikel 18b,
tiende lid van de Pw;d.vierde categorie:Het voor de derde en daarop volgende keren niet, dan wel niet tijdig
voldoen aan een oproep om op een aangegeven plaats en tijd te
verschijnen in verband met het afnemen van de taaltoets zoalsbedoeld in
artikel 18b, elfde lid van de Pw.7Gedragingen IOAW en IOAZGedragingen van een belanghebbende waardoor een verplichting op grond
van de artikelen 37 en 38 van de IOAW of de artikelen 37 en 38 van de
IOAZ niet of onvoldoende wordt nagekomen, worden onderscheiden in de
volgende categorieën:a.eerste categorie:Het zich niet tijdig laten registeren als werkzoekende bij het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV);b.tweede categorie:1°. Het niet of in onvoldoende mate meewerken aan een
onderzoek naar de mogelijkheden tot arbeidsinschakeling;2°. Het niet of onvoldoende gebruik maken van een door het
dagelijks bestuur aangeboden voorziening zoals bedoeld in de artikelen
36, eerste lid, en 37, eerste lid, onderdeel e, van de IOAW of
deartikelen 36, eerste lid, en artikel 37, eerste lid, onderdeel e, van
de IOAZ, voor zover dit niet heeft geleid tot het geen doorgang vinden
of tot voortijdige beëindiging daarvan;3°. Het uit houding en gedrag ondubbelzinnig laten blijken de
verplichtingen als bedoeld in artikel 37, eerste lid, onderdeel e, van
de IOAW of artikel 37, eerste lid, onderdeel e, van de IOAZniet te
willen nakomen, wat heeft geleid tot het intrekken of het niet verlenen
van de ontheffing van de arbeidsplicht voor een alleenstaande ouder als
bedoeld in artikel 38, eerste lid, van deIOAW of artikel 38, eerste lid, van de IOAZ;4°. Het niet of onvoldoende nakomen van de verplichting zoals
bedoeld in artikel 37, eerste lid, onderdeel f, van de IOAW of artikel
37, eerste lid, onderdeel f, van de IOAZ;c.derde categorie:1°. Het niet naar vermogen trachten algemeen geaccepteerde
arbeid te verkrijgen;2°. Het niet of onvoldoende gebruik maken van een door het
dagelijks bestuur aangeboden voorziening, gericht op arbeidsinschakeling
als bedoeld in de artikelen 36, eerste lid, en 37, eerste lid, onderdeel
e, van de IOAW en de artikelen 36, eerste lid, en 37, eerste lid,
onderdeel e, van de IOAZ, voor zover dit heeft geleid tot het geen
doorgang vinden of tot voortijdige beëindiging van die voorziening.d. vierde categorie1°. Het niet aanvaarden van algemeen geaccepteerde
arbeid;2°. Het door eigen toedoen niet behouden van algemeen
geaccepteerde arbeid.8Hoogte en duur van de verlaging1.Bij een gedraging van de eerste categorie volgt een waarschuwing
mits het een eerste gedraging betreft.2.De maatregel in geval van gedragingen in de zin van artikel 6 en 7
van deze verordening bedraagt:
10% van de bijstandsnorm gedurende 1 maand bij een tweede
gedraging van de eerste categorie binnen 12 maanden na de
waarschuwing zoals bedoeld in het eerste lid;
20% van de bijstandsnorm gedurende 1 maand bij gedragingen
van de tweede categorie;
40% van de bijstandsnorm gedurende 1 maand bij gedragingen
van de derde categorie;
100% van de bijstandsnorm gedurende 1 maand bij gedragingen
van de vierde categorie.
3NIET NAKOMEN VAN GEUNIFORMEERDE VERPLCITHINGEN MET BETREKKING TOT DE
ARBEIDSINSCHAKELING9Duur verlaging bij schending geüniformeerde
arbeidsverplichting1.Als een belanghebbende een verplichting zoals bedoeld in artikel 18,
vierde lid, van de Pw niet of onvoldoende nakomt, bedraagt de
maatregel 100% van de bijstandsnorm gedurende:
1 maand, bij een eerste verwijtbare gedraging
2 maanden in geval van recidive
3 maanden in geval van een herhaalde recidive
10Verrekenen verlagingHet bedrag van de verlaging, bedoeld in artikel 9, wordt toegepast over
de maand van oplegging van de maatregel. Als bijzondere omstandigheden
dit rechtvaardigen kan deze periode worden verlengd met twee maanden.
4OVERIGE GEDRAGINGEN DIE LEIDEN TOT EEN VERLAGING11Tekortschietend besef van verantwoordelijkheid1. Een verlaging wegens tekortschietend besef van verantwoordelijkheid
voor de voorziening in het bestaan als bedoeld in artikel 18, tweede
lid, van de Pw wordt afgestemd op het benadelingsbedrag.2. De in het eerste lid bedoelde verlaging wordt vastgesteld op twintig
procent van de vantoepassing zijnde bijstandsnorm voor de duur van het
aantal maanden dat geen beroep op een uitkering nodig zou zijn geweest. 3.De in het tweede lid bedoelde verlaging kan voor maximaal 36 maanden
worden opgelegd.12Verlies van een voorliggende voorziening door toepassing van een
bestuurlijke boeteIn afwijking van het in artikel 9 van deze verordening bepaalde wordt,
indien een belanghebbende geen beroep meer kan doen op een passende en
toereikende voorliggende voorziening omdat deze volledig wordt verrekend
met een bestuurlijke boete in het kader van het bij herhaling schenden
van de inlichtingenplicht, een maatregel van 100% gedurende 3 maanden
gerekend vanaf de start van de volledige verrekening.13Zeer ernstige misdragingenAls de belanghebbende zich niet houdt aan de verplichting zich te
onthouden van ernstige misdragingen jegens de met de uitvoering van de
wet belaste personen en instanties tijdens het verrichten van hun
werkzaamheden wordt de bijstandsnorm gedurende 1 maand verlaagd met
100%.5SAMENLOOP EN RECIDIVE14Samenloop van gedragingen1.Als sprake is van één gedraging die een schending oplevert van
meerdere in deze verordening of artikel 18, vierde lid, van de Pw
genoemde verplichtingen, wordt één maatregelopgelegd. Voor de
vaststelling van de hoogte en duur van de maatregel wordt uitgegaan van
de gedraging waarvoor de hoogste maatregel kan worden opgelegd.2. Als sprake is van meerdere gedragingen die een schending opleveren
van één of meerdere in deze verordening of artikel 18, vierde lid, van
de Pw genoemde verplichtingen, wordt voor iedere gedraging een
afzonderlijke maatregel opgelegd. Deze maatregelen worden zo veel als
mogelijk gelijktijdig uitgevoerd, tenzij dit gelet op de ernst van de
gedraging, de mate van verwijtbaarheid en de omstandigheden van de
belanghebbende niet verantwoord of mogelijk is.3. Mocht de cumulatie van maatregelen zoals bedoeld in het tweede lid
van dit artikel leiden tot een maatregel die hoger is dan 100% in een
maand, dan wordt het meerdere uitgevoerd in de daaropvolgende
maand(en).15Recidive en herhaalde recidive1.Als de belanghebbende zich binnen 12 maanden na het begaan van een
gedraging genoemdin de artikelen 6,7,11,12,13 van deze verordening
opnieuw schuldig maakt aan eenzelfdeverwijtbare gedraging of een
maatregel van dezelfde categorie, wordt de duur van de op te leggen
maatregel verdubbeld. 2.Als de belanghebbende zich binnen 12 maanden na het begaan van een
tweede gedragingzoals bedoeld in het eerste lid van dit artikel opnieuw
schuldig maakt aan eenzelfde gedraging of een gedraging van dezelfde
categorie, wordt de hoogte van de maatregel en de duur van de maatregel
individueel vastgesteld, rekening houdend met de ernst van de gedraging,
de mate van verwijtbaarheid en de omstandigheden. 3.De maatregel zoals bedoeld in het tweede lid van dit artikel is in
ieder geval van dezelfde hoogteen duur als de maatregel zoals bedoeld in
het eerste lid van dit artikel.4.Ingeval van een derde en volgende gedraging zoals bedoel in het eerste
lid van dit artikel kanhet dagelijks bestuur in voorkomende gevallen
gebruik maken van de mogelijkheid tot individuele afstemming waarbij
zowel het percentage als de duur van de maatregel individueel beoordeeld
en vastgesteld wordt rekening houdend met de ernst van de gedraging, de mate van verwijtbaarheid en de omstandigheden. 6BLIJVENDE OF TIJDELIJKE WEIGERING IOAW/IOAZ16Samenloop bij weigeren uitkering IOAW/IOAZAls de uitkering op grond van artikel 20, eerste lid, van de IOAW of
artikel 20, tweede lid, van de IOAZ blijvend of tijdelijk wordt
geweigerd en de gedraging die tot deze weigering heeft geleid tevens op
grond van deze verordening tot een verlaging zou kunnen leiden, wordt
geen maatregel opgelegd.17Blijvend en tijdelijk weigeren IOAW- of IOAZ-uitkering1. De uitkering kan tijdelijk worden geweigerd naar de mate waarin de
belanghebbende inkomen als bedoeld in of op grond van artikel 8 van de
IOAW of de IOAZ zou hebben kunnen verwerven, als:a. aan de beëindiging van zijn dienstbetrekking een dringende reden ten
grondslag ligt in de zin van artikel 678 van Boek 7 van het Burgerlijk
Wetboek en een persoon ter zake een verwijt kan wordengemaakt, ofb. de dienstbetrekking is beëindigd door of op verzoek van een persoon
zonder dat aan de voortzetting ervan zodanige bezwaren waren verbonden,
dat deze voortzetting redelijkerwijs niet van hem zou kunnen worden
gevergd.2. De uitkering kan blijvend worden geweigerd naar de mate waarin de
belanghebbende inkomen als bedoeld in of op grond van artikel 8 van de
IOAW van de IOAZ zou hebben kunnen verwerven, als een persoon:a. nalaat algemeen geaccepteerde arbeid te aanvaarden, ofb. door eigen toedoen geen algemeen geaccepteerde arbeid verkrijgt.7SLOTBEPALINGEN18Intrekken verordeningDe Afstemmingsverordening 2015 wordt met terugwerkende kracht
ingetrokken per 1 september2016.19Inwerkingtreding en citeertitel
Deze verordening treedt met terugwerkende kracht in werking op 1
september 2016.
Deze verordening wordt aangehaald als: `Afstemmingsverordening
2016`.
Aldus besloten tijdens de openbare vergadering van de gemeenteraad, gehouden in Voerendaal d.d. 13 oktober 2016.De griffier, De voorzitter,TOELICHTINGAlgemeenRechten en plichten in de PwDe gemeente heeft een verantwoordelijkheid met betrekking tot de invulling van
de rechten en plichten van bijstandsgerechtigden. Mede gelet op de
rechtszekerheid van een bijstandsgerechtigde moet het gemeentelijk beleid
vastgelegd worden in een verordening. Rechten en plichten zijn echter twee
kanten van één medaille. Het recht op algemene bijstand is altijd verbonden aan
de plicht zich in te zetten om weer onafhankelijk te worden van de
uitkering.Artikel 18, eerste lid, van de Pw spreekt over het afstemmen van de bijstand en
de daaraan verbonden verplichtingen op de omstandigheden, mogelijkheden en
middelen van een belanghebbende. In deze bepaling wordt benadrukt dat het
vaststellen van de hoogte van de uitkering en de daaraan verbonden
verplichtingen voor bijstandsgerechtigden maatwerk is. Daarbij moet recht worden
gedaan aan de individuele situatie en de persoonlijke omstandigheden van
bijstandsgerechtigden. Artikel 18, tweede lid, van de Pw legt een directe
koppeling tussen de rechten en plichten van uitkeringsgerechtigden: het recht op
een uitkering is altijd verbonden aan de plicht zich in te zetten om weer
onafhankelijk te worden van de uitkering. Dit betekent dat de vaststelling van
de hoogte van de uitkering niet alleen afhangt van de toepasselijke
uitkeringsnorm en de beschikbare middelen van de bijstandsgerechtigde, maar ook
van de mate waarin de verplichtingen worden nagekomen. De inspanningen die van
de bijstandsgerechtigde naar vermogen kunnen worden verwacht, spelen ook een
rol.Wanneer het dagelijks bestuur tot het oordeel komt dat een bijstandsgerechtigde
zijn verplichtingen niet of in onvoldoende mate nakomt, verlaagt het de
uitkering. Er is dus geen sprake van een bevoegdheid, maar van een
verplichting.Alleen wanneer iedere vorm van verwijtbaarheid ontbreekt, ziet het dagelijks
bestuur af van een dergelijke verlaging. Het dagelijks bestuur moet niettemin
bij de vaststelling van de verlaging rekening houden met de persoonlijke
omstandigheden en de individueel vastgestelde verplichtingen. Het dagelijks
bestuur kan dan ook van een verlaging afzien als het dagelijks bestuur daartoe
zeer dringende reden aanwezig acht.Geüniformeerde verplichtingenMet ingang van 1 januari 2015 zijn in artikel 18, vierde lid, van de Pw
geüniformeerde arbeidsverplichtingen opgenomen. Voor schending van deze
verplichting geldt dat de bijstand in beginsel moet worden verlaagd met honderd
procent gedurende één tot drie maanden. In de verordening de duur van de
verlaging vastgelegd (artikel 18, vijfde lid, van de Pw).Is afgezien van een verlaging wegens het ontbreken van elke vorm van
verwijtbaarheid, dan is het niet mogelijk om bij toepassing van bepalingen ten
aanzien van recidive deze gedraging mee te tellen. Is vanwege de afstemming op
grond van artikel 18, eerste lid van de Pw of vanwege dringende redenen afgezien
van het opleggen van een verlaging, dan is daarin geen reden gelegen om de
betreffende gedraging buiten beschouwing te laten in geval van recidive.Het dagelijks bestuur beoordeelt uiterlijk drie maanden na de datum van de
beschikking of de omstandigheden en het gedrag van belanghebbende aanleiding
geven de beslissing te herzien (artikel 18, derde lid, van de Pw). Bij een
dergelijke herbeoordeling hoeft niet opnieuw een besluit te worden genomen,
waarbij alle feiten en omstandigheden opnieuw tegen het licht worden gehouden.
Het heeft slechts als doel vast te stellen of belanghebbende tussentijds (binnen
de periode waarover de verlaging zich uitstrekt) blijk heeft gegeven van een
zodanige gedragsverandering of dat sprake is van een zodanige wijziging van
omstandigheden, dat aanleiding bestaat de eerder opgelegde verlaging in zwaarte
of duur bij te stellen.Artikel 18, derde lid, van de Pw is naar oordeel van het ministerie van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid niet van toepassing als sprake is van schending van een
van de geüniformeerde arbeidsverplichtingen (artikel 18, vierde lid, van de Pw).
Ten aanzien van geüniformeerdearbeidsverplichtingen is artikel 18, elfde lid, van de Pw van toepassing.
Verschil tussen artikel 18, derde lid, en artikel 18, elfde lid, van de Pw is
dat artikel 18, elfde lid, pas wordt toegepast als belanghebbende daarom
vraagt.Een verlaging krachtens de afstemmingsverordening is een punitieve sanctie voor
zover de verlaging wordt opgelegd omdat belanghebbende zich zeer ernstig heeft
misdragen2. Als een betreffende gedraging ook een strafbaar feit oplevert, kan
belanghebbende hier strafrechtelijk voor worden vervolgd.Deze verlaging en de strafvervolging kunnen alleen naast elkaar bestaan alssprake is van juridisch te onderscheiden feiten. Bijvoorbeeld: belanghebbende
beledigt opzettelijk een ambtenaar. Strafrechtelijk bezien kan een geldboete
worden opgelegd of een gevangenisstraf van ten hoogste drie maanden. Daarnaast
is sprake van zich zeer ernstig misdragen zoals bedoeld in artikel 9, zesde lid,
van de Pw op grond waarvan de bijstand kan worden verlaagd.In andere gevallen waarin een verlaging wordt opgelegd krachtens de
afstemmingsverordening is sprake van een reparatoire sanctie (bijvoorbeeld bij
schending arbeidsverplichting). Als een betreffende gedraging ook een strafbaar
feit oplevert, kan belanghebbende hier strafrechtelijk voor worden vervolgd. De
verlaging en de strafvervolging kunnen naast elkaar bestaan omdat het hier gaat
om een reparatoire maatregel en een punitieve sanctie.Afstemmen in de IOAW en de IOAZSinds 1 juli 2010 heeft het dagelijks bestuur de mogelijkheid een uitkering op
grond van de IOAW of IOAZ te verlagen of te weigeren als een belanghebbende de
aan het recht op uitkering verbonden verplichtingen niet of onvoldoende nakomt
(artikel 20 van de IOAW en artikel van de 20 IOAZ). Het gemeentelijk beleid moet
vastgelegd worden in een verordening (artikel van de 35 IOAW en artikel 35 van
de IOAZ).De verlaging van de uitkering komt in de plaats van het boeten- en
maatregelenregime, waarbij moet worden opgemerkt dat de mogelijkheid om een
boete op te leggen al per 1 januari 2010 was vervallen. Niet verlenen van medewerkingHet niet verlenen van medewerking zal niet snel aanleiding geven tot verlaging
van de bijstand. Het belangrijkste voorbeeld van de medewerkingsplicht is het
toestaan van een huisbezoek. In de praktijk zal het niet toestaan van een
huisbezoek echter leiden tot beëindiging of intrekking van het recht op bijstand
omdat het recht op bijstand niet kan worden vastgesteld. Het verlagen van de
bijstand is in dat geval niet aan de orde. Het niet voldoen aan een oproep om op
een bepaalde plaats en tijd te verschijnen in verband met arbeidsinschakeling
valt ook onder het niet voldoen aan de medewerkingsplicht. In de praktijk
betreft het echter veelal oproepen voor gesprekken om bepaalde inlichtingen te
verstrekken zodat het niet verschijnen dan wordt gezien als het niet nakomen van
deinlichtingenplicht. Daarom is ervoor gekozen het niet verlenen van medewerking
zoals bedoeld in artikel 17, tweede lid, van de Pw niet als verlagingswaardige
gedraging op te nemen in deze verordening.Schenden van de inlichtingenplichtDe bestuurlijke boete is per 1 januari 2013 opnieuw ingevoerd in de Wet werk en
bijstand (hierna: WWB) (thans: Pw), IOAW en IOAZ. Deze moet worden opgelegd bij
een schending van de inlichtingenplicht en komt in de plaats van de verlaging
van de bijstand. Verrekening bestuurlijke boete bij recidiveDe Pw verplicht in een verordening nadere regels te stellen over de bevoegdheid
de beslagvrije voet tijdelijk buiten werking te stellen bij verrekening van de
recidiveboete. Gemeenten hebben daarmee de ruimte een afweging te maken van
situaties of omstandigheden waarin het buiten werking stellen van de beslagvrije
voet niet proportioneel wordt geacht. Het is mogelijk deze regels onder te
brengen in de afstemmingsverordening. De gemeenteraad heeft er echter voor
gekozen deze regels niet in deze verordening op te nemen omdat deze verordening
een gecombineerde Pw, IOAW en IOAZ afstemmingsverordening is. De regels over de
bevoegdheid om de beslagvrije voet tijdelijk buiten werking te stellen bij
verrekening van de recidiveboete zijn neergelegd in de verordening verrekening
bestuurlijke boete 2015. Met ingang van 1 januari 2015 zijn in artikel 18, vierde lid, van de Pw
geüniformeerde Arbeidsverplichtingen opgenomen.Voor het schenden van deze verplichtingen geldt dat de bijstand in beginsel moet
worden verlaagd met 100% gedurende 1 tot 3 maanden. Bij een eerste gedraging is
dit 100% gedurende 1 maand, bij recidive 2 maanden en bij herhaalde recidive 3
maanden. Bij het schenden van de inlichtingenplicht wordt bij een eerste
gedraging de bestuurlijke boete verrekend tot de beslag vrije voet (10% van de
bijstandsnorm). Bij recidive staat het gemeenten vrij om de hoogte van de
verrekening te bepalen tot een maximaal van 100% van de bijstand gedurende 3
maanden. Om het schenden van de verplichtingen in het kader van
arbeidsinschakeling niet zwaarder te laten bestraffen dan fraude wordt de hoogte
van de maatregel voor zowel recidive bij het schenden van de inlichtingenplicht
en het zeer ernstig misdragen jegens ambtenaren 100% van de toepasselijke
bijstandsnorm. De duur is vastgelegd in de verschillende verordeningen. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel 1 BegrippenBegrippen die al zijn omschreven in de Pw, de IOAW, de IOAZ, Bbz 2004 de
Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) of de Gemeentewet worden niet
afzonderlijk gedefinieerd in deze verordening. Deze zijn vanzelfsprekend van
toepassing op deze verordening.BijstandsnormOnder de ‘bijstandsnorm’ wordt in deze verordening verstaan de in de situatie
van belanghebbende geldende bijstandsnorm. Dit is de toepasselijke norm,
verminderd met eventuele verlagingen of verhogingen inclusief vakantietoeslag.
Voor zover sprake is van een uitkering op grond van de IOAW of de IOAZ wordt
onder bijstandsnorm verstaan de toepasselijke grondslag zoals bedoeld in artikel
5 van de IOAW en artikel 5 van de IOAZ.Artikel 2 Het besluit tot opleggen van een verlagingHet verlagen van een uitkering op grond van deze verordening vindt plaats door
middel van een besluit. Tegen dit besluit kan een belanghebbende bezwaar en
beroep indienen. In dit artikel is aangegeven wat in het besluit in ieder geval
moet worden vermeld. Deze eisen vloeien rechtstreeks voort uit de Awb en dan
vooral uit het motiveringsvereiste. Het motiveringsvereiste houdt onder andere
in dat een besluit kenbaar is en van een deugdelijke motivering is
voorzien.Artikel 3. Horen van belanghebbendeHet Dagelijks Bestuur is in beginsel niet verplicht belanghebbende in het kader
van het onderzoek te horen alvorens een verlaging kan worden toegepast. Het
betreft namelijk een beslissing ten aanzien van een financiële aanspraak en die
is op grond van artikel 4:12 van de Awb uitgezonderd van de hoorplicht bij de
voorbereiding van een besluit. Het kan echter de zorgvuldigheid van het besluit
ten goede komen als belanghebbende wel wordt gehoord. In deze verordening is er
voor gekozen om de hoorplicht wel op te nemen in het kader van de
zorgvuldigheid.In het tweede lid wordt een aantal uitzonderingen op deze hoorplicht genoemd. De onderdelen a en b staan ook genoemd in artikel 4:11 van de Algemene wet
bestuursrecht (Awb). De uitzondering bedoeld bij onderdeel c. laat ruimte ter
vergroting van de uitvoerbaarheid van het verlagingsbeleid. Wel wordt
nadrukkelijk gesteld dat bij het afzien van het horen van de belanghebbende
voldoende beargumenteerd moet worden waarom in dit specifieke geval hiervan
afgezien wordt.Artikel 4 Afzien van verlagingAfzien van verlagenHet afzien van het opleggen van een verlaging “indien elke vorm van
verwijtbaarheid ontbreekt", is overgenomen uit artikel 18, negende lid, van de
Pw, respectievelijk artikel 20, derde lid, van de IOAW en artikel 20, derde lid,
van de IOAZ. Aangenomen moet worden dat hiervan uitsluitend sprake is bij
evidente afwezigheid van verwijtbaarheid. Het is aan het dagelijks bestuur
te beoordelen of elke vorm van verwijtbaarheid ontbreekt aan het betreffende
gedrag. Is vanwege de afwezigheid van elke vorm van verwijtbaarheid afgezien van
een verlaging, dan is het niet mogelijk om bij toepassing van recidive deze
gedraging mee te tellen (zie artikel 16 van deze verordening). Is vanwege de
afstemming op grond van artikel 18, eerste lid, van de Pw van een verlaging
afgezien dan is daarin geen reden gelegen om de betreffende gedraging buiten
beschouwing te laten in geval van recidive.Een andere reden om af te zien van het opleggen van een verlaging is dat de
gedraging te lang geleden heeft plaatsgevonden (verjaring). Omwille van de
effectiviteit (“lik op stuk”) is het nodig dat een verlaging spoedig nadat de
gedraging heeft plaatsgehad, wordt opgelegd. Nadere toelichting als ervoor gekozen wordt geen verlaging op te leggen
voor gedragingen die langer dan drie jaar geleden hebben
plaatsgevondenHet dagelijks bestuur kan geen verlaging opleggen voor gedragingen die langer
dan drie jaar geleden hebben plaatsgevonden. Hiermee wordt aangesloten bij de
vervaltermijn zoals genoemd in artikel 5:45, tweede lid, van de Awb. Op grond
van dat artikellid vervalt de bevoegdheid tot het opleggen van een bestuurlijke
boete drie jaar nadat de overtreding heeft plaatsgevonden als een bestuurlijke
boete van € 340 of minder kan worden opgelegd. Deze verjaringstermijn laat
overigens onverlet dat het vanuit het oogpunt van effectiviteit (“lik op stuk”)
nastrevenswaardig wordt geacht zo spoedig mogelijk een verlaging op te leggen
nadat de gedraging heeft plaatsgevonden. Dat heeft bovendien als voordeel dat
een uitkeringsgerechtigde niet te lang in onzekerheid wordt gehouden over de
vraag of de gemeente overgaat tot het opleggen van een verlaging.Afzien van verlagen in verband met dringende redenenIn het tweede lid is geregeld dat kan worden afgezien van het opleggen van een
verlaging als daarvoor dringende redenen aanwezig zijn. De verordening stelt een
algemene verplichting tot het opleggen van een verlaging voorop. Uitzonderingen
moeten echter mogelijk zijn als voor de belanghebbende onaanvaardbare
consequenties zouden optreden. Uit het woord "dringend" blijkt dat er wel iets
heel bijzonders en uitzonderlijks aan de hand moet zijn, wil een afwijking van
het algemene principe gerechtvaardigd zijn. Wat dringende redenen zijn, is
afhankelijk van de concrete situatie en kan dus niet op voorhand worden
vastgelegd. Er kan worden gedacht aan enerzijds een mindere mate van
verwijtbaarheid ten aanzien van de gedraging en anderzijds aan de financiële of
sociale gevolgen voor belanghebbende en/of diens gezin. Daarbij moet worden
opgemerkt dat ernstige financiële gevolgen op zichzelf geen reden zijn om van
een verlaging af te zien, omdat dit inherent is aan het verlagen van een
uitkering. Afzien verlagen ook mogelijk bij geüniformeerde
arbeidsverplichtingenDe wet schrijft bij overtreding van een geüniformeerde arbeidsverplichting een
afstemming voor van honderd procent van de bijstand gedurende één tot drie
maanden. Op grond van artikel 18, tiende lid, van de Pw moet het dagelijks
bestuur een op te leggen maatregel of een opgelegde maatregel afstemmen op de
omstandigheden van een belanghebbende en diens mogelijkheden om middelen te
verwerven. Dit als - volgens het dagelijks bestuur - dringende redenen daartoe
noodzaken, gelet op bijzondere omstandigheden. Op grond van bijzondere
omstandigheden kan het dagelijks bestuur besluiten de maatregel op een lager
niveau, voor een kortere duur of op nul vast te stellen. Schriftelijke mededeling in verband met recidiveHet doen van een schriftelijke mededeling in een beschikking dat het dagelijks
bestuur afziet van het opleggen van een verlaging wegens dringende redenen is
van belang in verband met eventuele recidive (artikel 4, derde lid). Het
opleggen van een verlaging bij recidive is geregeld in artikel 16.Artikel 5 Ingangsdatum, tijdvak, berekeningsgrondslag van eenverlagingHet verlagen van de uitkering die in de nabije toekomst wordt verstrekt, is de
gemakkelijkste methode van het opleggen van een verlaging. Dan hoeft niet te
worden overgegaan tot herziening van de uitkering en terugvordering van het te
veel betaalde bedrag. In de praktijk zal dit meestal inhouden dat een verlaging
wordt opgelegd met ingang van de eerste dag van de kalendermaand, die volgt op
de kalendermaand waarin het besluit bekend is gemaakt. Voor de berekening van de hoogte van de verlaging moet worden uitgegaan van de
voor die maand geldende bijstandsnorm.Verlagen met terugwerkende kracht (tweede lid)Het is niet altijd mogelijk om een lopende uitkering af te stemmen. In die
gevallen kan de verlaging met terugwerkende kracht te worden toegepast. Het
afstemmingsbesluit dat in dat geval wordt genomen, is een bijzondere vorm van
herziening van de uitkering. Het besluit leidt namelijk tot te veel verstrekte
uitkering. De uitkering die op grond van het afstemmingsbesluit te veel is
verstrekt kan met toepassing van artikel 58, tweede lid, onderdeel a, van de Pw,
respectievelijk artikel 25, tweede lid, van de IOAW en van de IOAZ, worden
teruggevorderd. Afstemming met terugwerkende kracht is echter niet altijd
mogelijk. Als alle uitkering over de betreffende periode is ingetrokken en
teruggevorderd, resteert er niets meer om af te stemmen. Is geen duidelijke
datum te koppelen aan de gedraging van een belanghebbende of is de verlaging het
gevolg van een gedraging voorafgaande aan de aanvraag, dan is verlagen met
terugwerkende kracht evenmin mogelijk en kan de verlaging uitsluitend naar de
toekomst toe worden toegepast. Denk bijvoorbeeld aan het nalaten om voldoende te
solliciteren.Verlaging uitvoeren op nieuwe uitkering (derde lid)Een verlaging kan niet los worden gezien van het recht op bijstand. Het opleggen
van een verlaging is niet mogelijk als een belanghebbende geen recht op bijstand
(meer) heeft. Als een verlaging niet of niet geheel ten uitvoer kan worden
gelegd als gevolg van de beëindiging of intrekking van de uitkering, is het ook
mogelijk om de verlaging of dat deel van de verlaging dat nog niet is
uitgevoerd, alsnog op te leggen als belanghebbende binnen een bepaalde termijn
na beëindiging van de uitkering opnieuw een uitkering op grond van de wet
ontvangt. Een dergelijke maatregel kan vanwege de samenhang met het recht op
bijstand niet bij voorbaat worden opgelegd. Het dagelijks bestuur moet bij het
opnieuw toekennen van het recht op bijstand beoordelen in hoeverre er nog
aanleiding bestaat om een verlaging toe te passen. Pas dan is sprake van een
afstemmingsbesluit en staat de mogelijkheid van bezwaar tegen de maatregel
open.BijstandsnormIn het eerste lid is het uitgangspunt vastgelegd dat een verlaging wordt
berekend over de bijstandsnorm van de Pw. Onder de bijstandsnorm wordt verstaan
de wettelijke norm, inclusief gemeentelijke verlaging en inclusief
vakantietoeslag. Bij een uitkering op grond van de IOAW of de IOAZ wordt gekeken
naar de grondslag als bedoeld in artikel 5 van de IOAW respectievelijk van de
IOAZ. De verordening biedt geen ruimte om eenverlaging toe te passen op een individuele inkomenstoeslag.Artikel 6 Gedragingen PwDe artikelen 6 en 8 moeten in onderlinge samenhang worden gelezen. In artikel 6
worden schendingen van verplichtingen uit de Pw geformuleerd. De verwijtbare
gedragingen die zijn genoemd in artikel 8 zijn ondergebracht in categorieën. Aan
die categorieën wordt in artikel 8 een gewicht toegekend in de vorm van een
verlagingspercentage. De categorieën zijn gerangschikt naar toenemende zwaarte.
Een gedraging wordt ernstiger geacht naarmate de gedraging meer concrete
gevolgen heeft voor het niet verkrijgen of behouden van betaalde arbeid.Niet of onvoldoende nakomen van verplichtingenDe verwijtbare gedragingen omvatten zowel het niet als het onvoldoende nakomen
van diverse verplichtingen. Artikel 18, tweede lid, van de WWB zoals dat luidde
vóór 1 januari 2015 bepaalt dat het dagelijks bestuur moest afstemmen als een
belanghebbende de verplichtingen "niet of onvoldoende nakomt". Met het huidige
artikel 18, tweede lid, van de Pw wordt dit gewijzigd in "het niet nakomen van
de verplichtingen".Het woord "onvoldoende" valt hiermee weg. Gemeend wordt dat de wetgever hiermee
echter geen inhoudelijke wijziging heeft beoogd en dat dit moet worden gelezen
als het niet of onvoldoende nakomen van verplichtingen. Om onduidelijkheid
hierover te voorkomen is daarom in artikel 6 neergelegd dat sprake is van een
verwijtbare gedraging bij het niet of onvoldoende nakomen van de
verplichtingen.Het niet naar vermogen proberen algemeen geaccepteerde arbeid te
verkrijgen (onderdeel c)Deze verwijtbare gedraging is niet aan de orde voor zover het gaat om het niet
naar vermogen proberen te verkrijgen van algemeen geaccepteerde arbeid als dit
het gevolg is van een gedraging zoals bedoeld in artikel 18, vierde lid, van de
Pw. In artikel 18, vierde lid, van de Pw staan de geüniformeerde
arbeidsverplichtingen. Voor schending van een geüniformeerde arbeidsverplichting
geldt een apart afstemmingsregime: verlaging van de bijstand met honderd procent
gedurende een in de afstemmingsverordening vastgelegde duur van ten minste een
maand en ten hoogste drie maanden (artikel 18, vijfde lid, van de Pw). In deze
verordening is de duur vastgelegd in artikel 9.Er is dus geen sprake van een verwijtbare gedraging zoals bedoeld in artikel 6,
onder c, als het niet naar vermogen proberen te verkrijgen van algemeen
geaccepteerde arbeid voortvloeit uit een gedraging zoals bedoeld in artikel 18,
vierde lid, van de Pw zoals:-het niet verkrijgen of niet behouden van kennis en vaardigheden die
noodzakelijk zijn voor het verkrijgen van algemeen geaccepteerde arbeid, en -
het belemmeren van het verkrijgen van algemeen geaccepteerde arbeid door
kleding, gebrek aan persoonlijke verzorging en gedrag.Artikel 7 Gedragingen IOAW en IOAZDe artikelen 7 en 8 moeten in onderlinge samenhang worden gelezen. In artikel 7
worden schendingen van verplichtingen uit de IOAW en IOAZ geformuleerd. De
verwijtbare gedragingen die zijn genoemd in artikel 7, zijn ondergebracht in
categorieën. Aan die categorieën wordt in artikel 8 een gewicht toegekend in de
vorm van een verlagingspercentage. De categorieën zijn gerangschikt naar
toenemende zwaarte. Een gedraging wordt ernstiger geacht naarmate de gedraging
meer concrete gevolgen heeft voor het niet aanvaarden, verkrijgen of behouden
van betaalde arbeid.Artikel 8 Hoogte en duur van de verlagingZie voor de verlagingswaardige gedragingen de toelichting bij de artikelen 6 en
7. Er is gekozen voor een afstemmingsregime bij gedragingen zoals bedoeld in de
artikelen 6 en 7 dat afwijkt van de maatregel bij schending van de
geüniformeerde arbeidsverplichtingen als bedoeld in artikel 18, vierde lid, van
de Pw. Dit ondanks dat enkele van de in de artikelen 6 en 7 genoemde gedragingen
verwant zijn aan de geüniformeerde arbeidsverplichtingen.Artikel 9 Duur verlaging bij schending geüniformeerde
arbeidsverplichtingDe eerste keer dat het dagelijks bestuur het verwijtbaar niet naleven van een
geüniformeerde arbeidsverplichting vaststelt, bedraagt de maatregel honderd
procent van de bijstandsnorm gedurende een bij deze verordening vastgestelde
periode namelijk 1 maand.Bij het wederom verwijtbaar schenden van een geüniformeerde arbeidsverplichting
(recidive), bedraagt de maatregel honderd procent van de bijstandsnorm gedurende
een bij deze verordening vastgestelde periode namelijk 2 maanden.Bij tweede keer recidive (een derde schendig van de geüniformeerde
arbeidsverplichting binnen 12 maanden na de tweede schending) bedraagt de
maatregel honderd procent voor de periode van 3 maanden (artikel 18 lid 7
Pw).Bij de derde en volgende keer recidive (een vierde en volgende schending van de
geüniformeerde arbeidsverplichting binnen 12 maanden na de derde schending)
bedraagt de maatregel telkens honderd procent voor de periode van 3 maanden
(artikel 18 lid 8 Pw)Artikel 10 Verrekenen verlagingHet dagelijks bestuur heeft de mogelijkheid bij verlaging van de bijstand wegens
schending van een geüniformeerde arbeidsverplichting, de verlaging te
verrekenen. Verrekenen bij bijzondere omstandigheden Er is voor gekozen gebruik te maken van de mogelijkheid tot het verrekenen van
het bedrag van de verlaging bij een eerste schending van een geüniformeerde
arbeidsverplichting (of een herhaalde schending buiten de recidivetermijn) als
bijzondere omstandigheden dit rechtvaardigen. Hierbij kan worden gedacht aan:
vergroting schuldenproblematiek;
(dreigende) huisuitzetting;
afsluiting van gas en elektriciteit.
Artikel 11 Tekortschietend besef van verantwoordelijkheidAan de wet ligt het beginsel ten grondslag dat eenieder in eerste instantie in
zijn eigen bestaan(skosten) dient te voorzien. Pas wanneer dat niet mogelijk is,
kan men een beroep doen op bijstand. Dat betekent ook dat men volledig gebruik
zal moeten maken van de bestaande voorliggende voorzieningen.Hiermee wordt o.a. bedoeld WW, maar ook wanneer een jongere (jongeren dan 27)
verwijtbaar met zijn studie stopt. Op grond van artikel 8 van deze verordening kan een maatregel worden opgelegd
wegens een tekortschietend besef van verantwoordelijkheid. Hiervan is in ieder
geval sprake bij de volgende gedragingen (als die er toe leiden dat
belanghebbende eerder, langer of voor een hoger bedrag is aangewezen op
bijstand):• het door eigen schuld verliezen van het recht op een uitkering;• het door eigen schuld te laat aanvragen van een voorliggende voorziening;• het verwijtbaar stoppen met de studie• of wanneer men het meer dan bescheiden vermogen op een onverantwoorde wijze
inteert• of wanneer iemand een erfenis verwerpt• zonder gegronde redenen de werkzaamheden als ZZP er beëindigd• zonder gegronde redenen de eigen onderneming opheft Lid 2 en 3Ook het op een onverantwoorde wijze interen op het meerdere dan het vrij te
laten eigen vermogen kan er toe leiden dat men (langer) een beroep op
bijstandsverlening zal moeten doen. Met onverantwoord interen bedoelen wij het
per maand meer uitgeven dan ongeveer 1.5 x de bijstandsnorm die geldt voor de
persoon. Dit geldt zeker in situaties waarin de cliënt kon verwachten dat hij,
als het vermogen (bijna) op zou zijn, een beroep zou moeten doen op
bijstandsverlening.Voornoemde rekenmethode hanteert het dagelijks bestuur ook om vast te stellen
over hoeveel maanden de cliënt geen bijstand nodig zou hebben gehad, als hij
verantwoord met het geld om zou zijn gegaan. Voor iedere maand dat men daardoor
een beroep doet op bijstandsverlening geldt een verlaging van 20%, met een
maximum van 36 maanden.Artikel 12 Verlies van een voorliggende voorziening door toepassing van
een bestuurlijke boeteVanaf 1 januari 2013 kan het voorkomen dat personen, die gebruik maken van een
voorliggende uitkering, op die uitkering gesanctioneerd worden in verband met
het niet nakomen van de inlichtingenverplichting op basis van de Wet
aanscherping handhaving en sanctiebeleid SZW wetgeving. Deze personen houden
weliswaar recht op die voorliggende uitkering, maar het recht komt niet tot
uitbetaling vanwege de sanctie of volledige verrekening van de bestuurlijke
boete. In deze situatie zullen deze mensen een beroep moeten en willen doen op
de Pw om in het bestaan te kunnen voorzien. Echter, ook de gemeente is gehouden
deze personen een maatregel op te leggen. Wel mag ISD Kompas de hoogte van die
maatregel vaststellen, alsmede de randvoorwaarden. ISD Kompas kiest er voor om,
in lijn met de verordening verrekening bestuurlijke boete, een maatregel op te
leggen van 100% voor die persoon geldende bijstandsuitkering voor de duur van 3
maanden.Artikel 13 Zeer ernstige misdragingenPwOnder de term 'zeer ernstige misdraging' dient in elk geval te worden verstaan:
elke vorm van ongewenst en agressief fysiek contact met een persoon of het
ondernemen van pogingen daartoe. Hieronder valt bijvoorbeeld schoppen, slaan of
het (dreigen met) gooien van voorwerpen naar een persoon. Ook het toebrengen van
schade aan een gebouw of inventarisonderdeel, evenals het ondernemen van
pogingen daartoe in enige vorm wordt als zeer ernstige misdraging gezien.
Handelingen die door hun grote en mogelijk blijvende impact op de desbetreffende
persoon of personen grote invloed hebben zoals het opzetten van gerichte
lastercampagnes, seksuele intimidatie, het tonen van steek en/of vuurwapens
evenals (pogingen tot) opsluiting in een ruimte zijn eveneens als zeer ernstige
misdraging te beschouwen. Ook verbaal geweld valt onder de noemer 'zeerernstige misdraging'. Het gaat dus om alle vormen van zeer ernstige misdragingen
tegenover de met de uitvoering van de Pw belaste personen en instanties
(dagelijks bestuur, SVB en re-integratiebedrijven) tijdens het verrichten van
hun werkzaamheden. Met de zinsnede 'tijdens het verrichten van de werkzaamheden'
wordt aangegeven dat de misdraging dient plaats te vinden in het kader van de
uitvoering van de Pw. Dat is anders als betrokkenen elkaar buiten werktijd tegen
komen: dan is alleen het strafrecht van toepassing. Met ingang van 1 januari
2015 is de verplichting om zich te onthouden van zeer ernstige misdragingen een
Zelfstandige verplichting die is opgenomen in artikel 9, zesde lid, van de Pw.
Deze verplichting staat dus op zichzelf. Vóór 1 januari 2015 was dit een onzelfstandige verplichting. Om een
belanghebbende te sanctioneren wegens zeer ernstige misdragingen, moest sprake
zijn van een samenhang tussen de zeer ernstige misdragingen met het niet nakomen
van een of meer verplichtingen die voortvloeien uit de toenmalige WWB, IOAW of
IOAZ.Artikel 14 Samenloop van gedragingenSamenloop bij één gedraging waardoor meerdere verplichtingen worden
geschonden.Het eerste lid regelt samenloop als sprake is van één gedraging die schending
oplevert van meerdere verplichtingen, die zijn genoemd in deze verordening,
artikel 18, vierde lid, van de Pw of in beide regelingen. In dat geval wordt één
verlaging opgelegd. Voor het bepalen van de hoogte en de duur van de verlaging
wordt uitgegaan van de gedraging waarop de hoogste verlaging is gesteld.Samenloop bij meerdere gedraging waardoor één of meerdere
verplichtingenworden geschonden. Het
tweede lid regelt samenloop als sprake is van meerdere gedraging die schending
opleveren van één of meerdere verplichtingen, die zijn genoemd in deze
verordening, artikel 18, vierde lid, van de Pw of in beide regelingen. Dit wordt
'meerdaadse samenloop' genoemd. In dat geval wordt voor iedere gedraging een
afzonderlijke verlaging toegepast. Deze verlagingen worden in principe
gelijktijdig opgelegd. Dit is anders als dit niet verantwoord is. Hierbij spelen
factoren zoals de ernst van de gedraging, de mate van verwijtbaarheid en de
omstandigheden van een belanghebbende een rol. Daarvoor moet altijd gekeken
worden naar de individuele omstandigheden. De verlaging wordt dan over meerdere
maanden uitgesmeerd.Artikel 15 Recidive en herhaalde recidiveVerdubbeling duur verlagingAls binnen 12 maanden na een eerste verwijtbare gedraging wederom sprake is van
een verwijtbare gedraging waarmee dezelfde verplichting wordt geschonden, wordt
de grotere mate van verwijtbaarheid tot uitdrukking gebracht in een verdubbeling
van de duur van de verlaging. Een verlaging kan nooit hoger zijn dan honderd
procent. Daarom is bij gedragingen waar relatief zware verlagingen voor gelden,
gekozen voor een verdubbeling van de duur van de maatregel in plaats van de
hoogte. Met de eerste verwijtbare gedraging wordt de eerste gedraging bedoeld
die aanleiding is geweest tot een verlaging, ook als wegens dringende redenen –
op grond 18, tiende lid, van de Pw – is afgezien van het opleggen van een
verlaging. Dit geldt ook als van afstemming op grond van artikel 18, eerste lid,
van de Pw is afgezien van het opleggen van een verlaging. Is vanwege de
afwezigheid van elke vorm van verwijtbaarheid afgezien van een verlaging, dan is
het niet mogelijk om bij toepassing van recidive deze gedraging mee te tellen.
Voor het bepalen van de aanvang van de termijn van 12 maanden, geldt de datum
waarop het besluit waarmee de verlaging is opgelegd, is verzonden.Verdubbeling hoogte verlagingAls binnen 12 maanden na een eerste verwijtbare gedraging wederom sprake is van
een verwijtbare gedraging waarmee dezelfde verplichting wordt geschonden, wordt
de grotere mate van verwijtbaarheid tot uitdrukkinggebracht in een verdubbeling van de hoogte of duur van de verlaging. Dit wordt
individueel vastgesteld.Ook in het geval dat een belanghebbende voor een derde of volgende keer een niet
geüniformeerde arbeidsverplichting schendt, is de recidivebepaling van artikel
15, eerste of tweede lid, van deze verordening van toepassing. Dit wordt tot
uitdrukking gebracht door het woord "telkens" in de recidivebepaling. Voor
toepassing van de recidivebepaling is vereist dat het opnieuw schenden van
dezelfde verplichting plaatsvindt binnen twaalf maanden na bekendmaking van het
vorige besluit waarmee een verlaging is toegepast.Recidive schending geüniformeerde arbeidsverplichtingIs sprake van het niet of onvoldoende nakomen van een geüniformeerde
arbeidsverplichting binnen 12 maanden nadat aan een belanghebbende een eerste
maatregel is opgelegd wegens schending van een geüniformeerde
arbeidsverplichting, dan bedraagt de verlaging honderd procent gedurende 2
maanden. Dit valt binnen de in artikel 18, zesde lid, van de Pw gegeven
marges.Bij een derde, vierde en volgende schending van een geüniformeerde
arbeidsverplichting, telkens binnen 12 maanden na oplegging van de vorige
maatregel, bedraagt de verlaging honderd procent gedurende drie maanden (artikel
18, zevende en achtste lid, van de Pw).Artikel 16 Samenloop bij weigeren uitkering IOAW/IOAZHet dagelijks bestuur is op grond van artikel 20 van de IOAW en artikel 20 van
de IOAZ bevoegd de uitkering blijvend of tijdelijk te weigeren als een
belanghebbende, kort gezegd, inkomen uit arbeid had kunnen verwerven, maar dit
nalaat. Dit is een discretionaire bevoegdheid van het dagelijks bestuur. De
vraag of een verlaging moet worden toegepast, zal pas aan de orde komen als het
dagelijks bestuur zich een oordeel heeft gevormd over de eventuele weigering van
de uitkering. Deze beoordeling gaat in beginsel voor. Pas als het dagelijks
bestuur concludeert dat van een weigering geen sprake is, kan op grond van deze
verordening een verlaging worden toegepast. Artikel 13 van deze verordening is
derhalve bedoeld om samenloop te voorkomen.Artikel 17 Blijvend en tijdelijk weigeren IOAW- of
IOAZ-uitkeringArtikel 20, eerste lid, van de IOAW en artikel 20, tweede lid, van de IOAZ geeft
het dagelijks bestuur de bevoegdheid om de uitkering tijdelijk of blijvend te
weigeren naar de mate waarin de belanghebbende inkomen als bedoeld in of op
grond van artikel 8 van de IOAW of de IOAZ zou hebben kunnen verwerven,
indien:
aan de beëindiging van zijn dienstbetrekking een dringende reden ten
grondslag ligt in de zin van artikel 678 van Boek 7 van het Burgerlijk
Wetboek en de belanghebbende ter zake een verwijt kan worden
gemaakt;
de dienstbetrekking is beëindigd door of op verzoek van de
belanghebbende zonder dat aan de voortzetting ervan zodanige bezwaren
waren verbonden, dat deze voortzetting redelijkerwijs niet van hem zou
kunnen worden gevergd.
de belanghebbende nalaat algemeen geaccepteerde arbeid te aanvaarden;
of
de belanghebbende door eigen toedoen geen algemeen geaccepteerde arbeid
verkrijgt.
Als sprake is van een situatie die valt onder a of b dan kan het dagelijks
bestuur de uitkering tijdelijk weigeren. Beide situaties spelen zich af
voorafgaand aan de aanvraag van de uitkering. Als sprake is van een situatie die
valt onder c of d dan kan het dagelijks bestuur de uitkering blijvend weigeren.
Beide situaties spelen zich af tijdens de uitkering.