CVDR417622_1Verordening Maatschappelijke ondersteuning gemeente Geldrop-Mierlo 2016nlregelingGeldrop-Mierlo2017-12-28Geldrop-MierloGemeenteblad, nr. 130109Verordening Maatschappelijke ondersteuning 2016Wet maatschappelijke ondersteuning 2015gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2016-06-20De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2016-09-302017-12-31Nieuwe regeling2016-002470Verordening Maatschappelijke ondersteuning 2016GeenGeenVerordening Maatschappelijke ondersteuning 2016Vastgesteld bij raadsbesluit van 20 juni 2016, kenmerk 2016.002470De raad van de gemeente Geldrop-Mierlo;gelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van 24
mei 2016, nummer 2016.002470;gelet op de artikelen 2.1.3, 2.1.4, [eerste, tweede,] derde en zevende lid,
[2.1.5, eerste lid,] 2.1.6, [2.1.7, 2.3.6, vierde lid,] en 2.6.6, eerste
lid, van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015;overwegende dat burgers een eigen verantwoordelijkheid dragen voor de wijze
waarop zij hun leven inrichten en deelnemen aan het maatschappelijk leven;
dat van burgers verwacht mag worden dat zij elkaar daarin naar vermogen
bijstaan; dat burgers die zelf, dan wel samen met personen in hun omgeving
onvoldoende zelfredzaam zijn of onvoldoende in staat zijn tot participatie,
een beroep moeten kunnen doen op ondersteuning door de gemeente, zodat zij
zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kunnen blijven wonen; dat het
noodzakelijk is om regels vast te stellen ter uitvoering van het beleidsplan
als bedoeld in artikel 2.1.2 van de wet met betrekking tot de ondersteuning
bij de versterking van de zelfredzaamheid en participatie van personen met
een beperking of met chronische psychische of psychosociale problemen,
beschermd wonen en opvang, en dat het noodzakelijk is om de toegankelijkheid
van voorzieningen, diensten en ruimten voor mensen met een beperking te
bevorderen en daarmee bij te dragen aan het realiseren van een inclusieve
samenleving;besluit vast te stellen de Verordening maatschappelijke ondersteuning
gemeente Geldrop-Mierlo 2016.1.BegripsbepalingenIn deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan
onder:1.Algemeen gebruikelijke voorziening: voorziening die niet speciaal is
bedoeld voormensen met een beperking en die algemeen verkrijgbaar is en niet of niet
veel duurder is dan vergelijkbaar aanbod;
Bijdrage: bijdrage als bedoeld in artikel 2.1.4, eerste lid, van de
wet;
Centrum voor Maatschappelijke Deelname (CMD): een loket waar
inwoners van de
gemeente terecht kunnen met alle vragen, óók mantelzorgers, vrijwilligers en
professionals, die betrekking hebben op het sociale domein;
Gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in
redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders,
inwonende kinderen of andere huisgenoten;
Gesprek: als bedoeld in artikel 5 van deze verordening;
Hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld
in artikel 2.3.2. eerste lid van de wet;
Melding: melding aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2,
eerste lid, van de wet;
Onverantwoord: wanneer direct gevaar dreigt voor cliënt dan wel zijn
omgeving.
Plusteam: organisatie waar de complexe advies- en hulpvragen aan
worden overgedragen als deze door het CMD niet kunnen worden
beantwoord. In het Plusteam werken gespecialiseerde professionals
die enerzijds het netwerk rondom een vrager activeren en versterken
en anderzijds ook de professionele zorg organiseren;
Verslag: het ondersteuningsplan dat een schriftelijke weergave is
van de uitkomsten van het onderzoek;
Voorliggende voorziening: voorziening of dienst op grond van een
andere wettelijke regeling die voorliggend is op de Wmo en waarmee
aan de hulpvraag tegemoet wordt gekomen;
Wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015;
Zelfredzaamheidmatrix: een instrument waarmee de mate van
zelfredzaamheid van de cliënt eenvoudig en volledig kan worden
beoordeeld;
2.Melding hulpvraag
Een hulpvraag kan door of namens een cliënt bij het college worden
gemeld. Dit kan schriftelijk, elektronisch, telefonisch of
mondeling.
Het college bevestigt de ontvangst van een melding
schriftelijk.
In spoedeisende gevallen als bedoeld in artikel 2.3.3 van de wet
treft het college na de melding onverwijld een tijdelijke
maatwerkvoorziening in afwachting van de uitkomst van het
onderzoek.
3.Cliëntondersteuning
Het college zorgt ervoor dat ingezetenen een beroep kunnen doen op
kostenloze onafhankelijke cliëntondersteuning, waarbij het belang
van de cliënt uitgangspunt is.
Het college wijst de cliënt en zijn mantelzorger voor het onderzoek,
bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet, op de mogelijkheid
gebruik te maken van gratis cliëntondersteuning.
4.Vooronderzoek; indienen persoonlijk plan
Het college verzamelt alle voor het onderzoek, bedoeld in artikel
2.3.2, eerste lid, van de wet, van belang zijnde en toegankelijke
gegevens over de cliënt en zijn situatie en maakt zo spoedig
mogelijk met hem een afspraak voor een gesprek.
Ten behoeve van het gesprek verschaft de cliënt het college alle
overige gegevens en bescheiden die naar het oordeel van het college
voor het onderzoek nodig zijn en waarover hij redelijkerwijs de
beschikking kan krijgen. De cliënt verstrekt in ieder geval een
identificatiedocument als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de
identificatieplicht ter inzage.
Als de cliënt genoegzaam bekend is bij de gemeente, kan het college
in overeenstemming met de cliënt afzien van een vooronderzoek als
bedoeld in het eerste en tweede lid.
Het college brengt de cliënt op de hoogte van de mogelijkheid om
zelf een persoonlijk plan als bedoeld in artikel 2.3.2, tweede lid,
van de wet op te stellen en stelt hem gedurende zeven dagen na de
melding in de gelegenheid het plan te overhandigen.
5.Gesprek
Het college zorgt ervoor dat (bijvoorbeeld op basis van een
zelfredzaamheidmatrix) in een of meerdere gesprekken met degene door
of namens wie de melding is gedaan, dan wel diens vertegenwoordiger
en waar mogelijk met de mantelzorger of mantelzorgers en desgewenst
familie, zo spoedig mogelijk en voor zover nodig wordt
onderzocht:
de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de
cliënt;
het gewenste resultaat van het verzoek om
ondersteuning;
de mogelijkheden om op eigen kracht of met gebruikelijke
hulp of algemeen gebruikelijke voorzieningen zijn
zelfredzaamheid of zijn participatie te handhaven of te
verbeteren, of te voorkomen dat hij een beroep moet doen op
een maatwerkvoorziening;
de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere
personen uit zijn sociaal netwerk te komen tot verbetering
van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, of te
voorkomen dat hij een beroep moet doen op een
maatwerkvoorziening;
de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de
mantelzorger van de cliënt;
de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene
voorziening, zoals opgenomen in het beleidsplan, bedoeld in
artikel 2.1.2 van de wet, of door het verrichten van
maatschappelijk nuttige activiteiten te komen tot
verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie,
of te voorkomen dat hij een beroep moet doen op een
maatwerkvoorziening;
de mogelijkheden om door middel van voorliggende
voorzieningen of door samen met zorgverzekeraars en
zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en
andere partijen op het gebied van publieke gezondheid,
jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, te
voorzien in de behoefte aan maatschappelijke
ondersteuning;
de mogelijkheid om een maatwerkvoorziening te
verstrekken;
welke bijdragen in de kosten de cliënt met toepassing van
het bepaalde bij of krachtens artikel 2.1.4 van de wet
verschuldigd zal zijn, en
de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een
pgb, waarbij de cliënt in begrijpelijke bewoordingen wordt
ingelicht over de gevolgen van die keuze.
Als de cliënt een persoonlijk plan als bedoeld in artikel 4, vierde
lid, aan het college heeft overhandigd, betrekt het college dat plan
bij het onderzoek, bedoeld in het eerste lid.
Het college informeert de cliënt over de gang van zaken bij het
gesprek, diens rechten en plichten en de vervolgprocedure en vraagt
de cliënt toestemming om zijn persoonsgegevens te verwerken.
Als de hulpvraag genoegzaam bekend is, kan het college onverminderd
het bepaalde in artikel 2.3.2 van de wet, in overleg met de cliënt
afzien van een gesprek.
6.Verslag
Het college verstrekt de cliënt dan wel diens vertegenwoordiger
uiterlijk binnen 5 weken na datum melding een schriftelijke weergave
van de uitkomsten van het onderzoek (het ondersteuningsplan).
Opmerkingen of latere aanvullingen van de cliënt worden aan het
verslag toegevoegd.
De cliënt tekent het verslag voor gezien of akkoord en zorgt ervoor
dat een getekend exemplaar binnen 5 dagen geretourneerd is aan de
contactpersoon waarmee hij het gesprek heeft gevoerd.
Als de cliënt tekent voor gezien, kan hij daarbij tevens aangeven
wat de reden is waarom hij niet akkoord is.
Als de cliënt van mening is dat hij in aanmerking komt voor een
maatwerkvoorziening of een Pgb kan hij dit aangeven op het door hem
ondertekende verslag.
7.Aanvraag
Een cliënt of zijn gemachtigde of vertegenwoordiger kan een aanvraag
om een maatwerkvoorziening schriftelijk indienen bij het
college.
Het college kan een ondertekend verslag van het gesprek aanmerken
als aanvraag als de cliënt dat op het verslag heeft aangegeven.
8.Criteria voor een maatwerkvoorziening
Het college neemt het verslag als uitgangspunt voor de beoordeling
van een aanvraag om een maatwerkvoorziening.
Een cliënt komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening:
ter compensatie van de beperkingen in de zelfredzaamheid of
participatie die de cliënt ondervindt, voor zover de cliënt
deze beperkingen naar het oordeel van het college niet op
eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met
hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk dan wel
met gebruikmaking van voorliggende voorzieningen, algemeen
gebruikelijke voorzieningen of algemene voorzieningen kan
verminderen of wegnemen. De maatwerkvoorziening levert,
rekening houdend met de uitkomsten van het in artikel 5
bedoelde onderzoek, een passende bijdrage aan het realiseren
van een situatie waarin de cliënt in staat wordt gesteld tot
zelfredzaamheid of participatie en zo lang mogelijk in de
eigen leefomgeving kan blijven, en
ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in
de samenleving van de cliënt met psychische of psychosociale
problemen en de cliënt die de thuissituatie heeft verlaten,
al dan niet in verband met risico’s voor zijn veiligheid als
gevolg van huiselijk geweld, voor zover de cliënt deze
problemen naar het oordeel van het college niet op eigen
kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp
van andere personen uit zijn sociale netwerk dan wel met
gebruikmaking van algemene voorzieningen kan verminderen of
wegnemen. De maatwerkvoorziening levert, rekening houdend
met de uitkomsten van het in artikel 5 bedoelde onderzoek,
een passende bijdrage aan het voorzien in de behoefte van de
cliënt aan beschermd wonen of opvang en aan het realiseren
van een situatie waarin de cliënt in staat wordt gesteld zo
zich snel mogelijk weer op eigen kracht te handhaven in de
samenleving.
Ten aanzien van een maatwerkvoorziening met betrekking tot
zelfredzaamheid en participatie geldt dat een cliënt alleen voor een
maatwerkvoorziening in aanmerking komt als:
de noodzaak tot ondersteuning voor de cliënt redelijkerwijs
niet vermijdbaar was, en
de voorziening voorzienbaar was, maar van de cliënt
redelijkerwijs niet verwacht kon worden maatregelen te
hebben getroffen die de hulpvraag overbodig had
gemaakt.
Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is ter vervanging van een
eerder door het college verstrekte voorziening, wordt deze slechts
verstrekt als de eerder verstrekte voorziening technisch is
afgeschreven,
tenzij de eerder verstrekte voorziening verloren is gegaan
als gevolg van omstandigheden die niet aan de cliënt zijn
toe te rekenen;
tenzij de cliënt geheel of gedeeltelijk tegemoet komt in de
veroorzaakte kosten, of
als de eerder verstrekte voorziening niet langer een
oplossing biedt voor de behoefte van de cliënt aan
maatschappelijke ondersteuning.
Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college
de goedkoopst adequate voorziening.
9.AdviseringHet college kan een door hem daartoe aangewezen onafhankelijke
adviesinstantie om advies vragen als het dit van belang acht voor de
beoordeling van de aanvraag om een maatwerkvoorziening.10.Inhoud beschikking
Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura wordt in
de beschikking in ieder geval vastgelegd:
welke de te verstrekken voorziening is en wat het beoogde
resultaat daarvan is;
wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is;
hoe de voorziening wordt verstrekt, en indien van
toepassing,
welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn
en
hoe bezwaar tegen de beschikking kan worden gemaakt.
Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een
pgb wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd:
voor welk resultaat het pgb moet worden aangewend;
welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het
pgb;
wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen;
wat de duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is
bedoeld,
de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb
en
hoe bezwaar tegen de beschikking kan worden gemaakt.
Als sprake is van een te betalen bijdrage wordt de cliënt daarover
in de beschikking geïnformeerd.
11.Regels voor het persoonsgebonden budgetIndien de cliënt dit wenst, verstrekt het college hem een persoonsgebonden
budget (pgb) dat de cliënt in staat stelt de diensten, hulpmiddelen,
woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de maatwerkvoorziening
behoren, van derden te betrekken.
Een persoonsgebonden budget wordt verstrekt, indien:
de cliënt naar het oordeel van het college op eigen kracht
voldoende in staat is te achten tot een redelijke waardering
van zijn belangen ter zake dan wel met hulp uit zijn sociale
netwerk of van zijn vertegenwoordiger, in staat is te achten
de aan een persoonsgebonden budget verbonden taken op
verantwoorde wijze uit te voeren;
de cliënt zich gemotiveerd op het standpunt stelt dat hij de
maatwerkvoorziening als persoonsgebonden budget wenst
geleverd te krijgen;
naar het oordeel van het college is gewaarborgd dat de
diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere
maatregelen die tot de maatwerkvoorziening behoren, veilig,
doeltreffend en cliëntgericht worden verstrekt.
Bij het beoordelen van de kwaliteit als bedoeld in het tweede lid,
onder c, weegt het college mee of de diensten, hulpmiddelen,
woningaanpassingen en andere maatregelen in redelijkheid geschikt
zijn voor het doel waarvoor het persoonsgebonden budget wordt
verstrekt.
Het college kan een persoonsgebonden budget weigeren:
voor zover de kosten van het betrekken van de diensten,
hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen van
derden hoger zijn dan de kosten van de maatwerkvoorziening
of;
indien het college eerder toepassing heeft gegeven aan
artikel 2.3.10, eerste lid, onderdeel a, d en e. van de
wet
Op een persoonsgebonden budget is titel 4.2 van de Algemene wet
bestuursrecht niet van toepassing.
Onverminderd artikel 2.3.6, tweede en vijfde lid, van de wet
verstrekt het college geen pgb voor zover de aanvraag betrekking
heeft op kosten die de belanghebbende voorafgaand aan de indiening
van de aanvraag heeft gemaakt en niet meer is na te gaan of de
ingekochte voorziening noodzakelijk was.
Het college bepaalt bij nadere regeling op welke wijze de hoogte van
een pgb wordt vastgesteld.
Het college bepaalt bij nadere regeling onder welke voorwaarden
betreffende het tarief, een cliënt aan wie een pgb wordt verstrekt
de mogelijkheid heeft om diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen
en andere maatregelen te betrekken van een persoon die behoort tot
het sociaal netwerk.
12.Regels voor bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen en
algemene voorzieningen
Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd:
voor het gebruik van een algemene voorziening, niet zijnde
cliëntondersteuning, en,
voor een maatwerkvoorziening.
Het college kan bij nadere regeling bepalen:
voor welke algemene voorzieningen, niet zijnde
cliëntondersteuning, de cliënt een bijdrage is
verschuldigd;
wat per soort algemene voorziening de hoogte van deze
bijdrage is en
dat de bijdrage voor een maatwerkvoorziening ten behoeve van
een woningaanpassing voor een minderjarige is verschuldigd
door de onderhoudsplichtige ouders, daaronder begrepen
degene tegen wie een op artikel 394 van Boek 1 van het
Burgerlijk Wetboek gegrond verzoek is afgewezen, en degene
die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag
uitoefent over een cliënt.
3. Het college bepaalt bij nadere regeling:
op welke wijze de kostprijs van een maatwerkvoorziening wordt
bepaald, en
door welke andere instantie dan het CAK in de gevallen bedoeld in
artikel 2.1.4, zevende lid van de wet, de bijdragen voor een
maatwerkvoorziening worden vastgesteld en geïnd.
13.Right to Challenge1.Het college wijst de ingezetenen op de mogelijkheid initiatieven, zoals
het Right to1. Challenge, te ontplooien die het uitvoeren van taken van het college op
grond van dewet betreffen, zoals vastgelegd in artikel 2.6.7 van de Wet maatschappelijke
ondersteuning 2015.2.Het college kan nadere regels stellen omtrent de in lid 1 beschreven
mogelijkheid om2. initiatieven te ontplooien.14.Kwaliteitseisen maatschappelijke ondersteuning
Aanbieders zorgen voor een goede kwaliteit van voorzieningen, eisen
met betrekking tot de deskundigheid van beroepskrachten daaronder
begrepen, door:
het afstemmen van voorzieningen op de persoonlijke situatie
van de cliënt;
het afstemmen van voorzieningen op andere vormen van
zorg;
erop toe te zien dat beroepskrachten tijdens hun
werkzaamheden in het kader van het leveren van voorzieningen
handelen in overeenstemming met de professionele
standaard;
Het college kan bij nadere regeling bepalen welke verdere eisen
worden gesteld aan de kwaliteit van voorzieningen, eisen met
betrekking tot de deskundigheid van beroepskrachten daaronder
begrepen.
Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op
de naleving van deze eisen door periodieke overleggen met de
aanbieders, een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek, en het zo nodig
in overleg met de cliënt ter plaatse controleren van de geleverde
voorzieningen.
15.Meldingsregeling calamiteiten en geweld
Het college treft een regeling voor het melden van calamiteiten en
geweldsincidenten bij de verstrekking van een voorziening door een
aanbieder en wijst een toezichthoudend ambtenaar aan.
Aanbieders melden iedere calamiteit en ieder geweldsincident dat
zich heeft voorgedaan bij de verstrekking van een voorziening
onverwijld aan de toezichthoudend ambtenaar.
De toezichthoudend ambtenaar, bedoeld in artikel 6.1, van de wet,
doet onderzoek naar de calamiteiten en geweldsincidenten en
adviseert het college over het voorkomen van verdere calamiteiten en
het bestrijden van geweld.
Het college kan bij nadere regeling bepalen welke verdere eisen
gelden voor het melden van calamiteiten en geweld bij de
verstrekking van een voorziening.
16.Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of
terugvordering
Onverminderd artikel 2.3.8 van de wet doet een cliënt aan het
college op verzoek of onverwijld uit eigen beweging mededeling van
alle feiten en omstandigheden, waarvan hem redelijkerwijs duidelijk
moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een
beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de wet.
Onverminderd artikel 2.3.10 van de wet kan het college een
beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de wet herzien
dan wel intrekken als het college vaststelt dat:
de cliënt onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt
en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een
andere beslissing zou hebben geleid;
de cliënt niet langer op de maatwerkvoorziening is
aangewezen;
de maatwerkvoorziening niet meer toereikend is te achten
danwel het gebruik van een maatwerkvoorziening onverantwoord
is;
de cliënt niet voldoet aan de aan de maatwerkvoorziening
verbonden voorwaarden, of
de cliënt de maatwerkvoorziening niet of voor een ander doel
gebruikt.
Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als
blijkt dat het pgb binnen 6 maanden na uitbetaling niet is aangewend
voor de bekostiging van de voorziening waarvoor de verlening heeft
plaatsgevonden.
Als het college een beslissing op grond van het tweede lid, onder a,
heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige
gegevens door de cliënt opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het
college van de cliënt en degene die daaraan opzettelijk zijn
medewerking heeft verleend, geheel of gedeeltelijk de geldswaarde
vorderen van de ten onrechte genoten maatwerkvoorziening of het ten
onrechte genoten pgb.
Ingeval het recht op een in eigendom verstrekte voorziening is
ingetrokken, kan deze voorziening worden teruggevorderd.
Ingeval het recht op een in bruikleen verstrekte voorziening is
ingetrokken, kan deze voorziening worden teruggevorderd.
Het college onderzoekt uit het oogpunt van kwaliteit van de
geleverde zorg, al dan niet steekproefsgewijs, de bestedingen van
pgb’s.
17.Jaarlijkse waardering mantelzorgersHet college bepaalt bij nadere regeling waaruit de jaarlijkse blijk van
waardering voor mantelzorgers van cliënten in de gemeente bestaat.18.Tegemoetkoming meerkosten personen met een beperking of
chronische problemen
Het college kan zoals bedoeld in artikel 2.1.2 van de wet, op
aanvraag aan personen met een beperking of chronische psychische of
psychosociale problemen die daarmee verband houdende aannemelijke
meerkosten hebben, en die een inkomen hebben lager dan een door het
college vastgesteld percentage van het wettelijk minimumloon, een
tegemoetkoming verstrekken ter ondersteuning van de zelfredzaamheid
en de participatie.
Het college kan bij nadere regeling bepalen in welke gevallen en in
welke mate een tegemoetkoming kan worden verstrekt.
19.Verhouding prijs en kwaliteit levering voorziening door derden
Het college houdt in het belang van een goede
prijs-kwaliteitverhouding bij de vaststelling van de tarieven die
het hanteert voor door derden te leveren diensten, in ieder geval
rekening met: a. de aard en omvang van de te verrichten taken;
de voor de sector toepasselijke CAO-schalen in relatie tot
de zwaarte van de functie;
een redelijke toeslag voor overheadkosten;
een voor de sector reële mate van non-productiviteit van het
personeel als gevolg van verlof, ziekte, scholing en
werkoverleg, en
kosten voor bijscholing van het personeel.
Het college houdt in het belang van een goede
prijs-kwaliteitverhouding bij de vaststelling van de tarieven die
het hanteert voor door derden te leveren overige voorzieningen, in
ieder geval rekening met:
de marktprijs van de voorziening, en
de eventuele extra taken die in verband met de voorziening
van de leverancier worden gevraagd, zoals:
aanmeten, leveren en plaatsen van de voorziening;
instructie over het gebruik van de voorziening;
onderhoud en reparatie van de voorziening, en
verplichte deelname in bepaalde samenwerkingsverbanden
(bijv. sociaal wijkteams).
20.Klachtregeling
Het college stelt een regeling vast voor de afhandeling van klachten
van cliënten die betrekking hebben op de wijze van afhandeling van
meldingen en aanvragen als bedoeld in deze verordening.
Aanbieders stellen een regeling vast voor de afhandeling van
klachten van cliënten ten aanzien van alle voorzieningen.
Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op
de naleving van de klachtregelingen van aanbieders door periodieke
overleggen met de aanbieders, en een jaarlijks
cliëntervaringsonderzoek.
21.Medezeggenschap bij aanbieders van maatschappelijke ondersteuningAanbieders stellen een regeling vast voor de medezeggenschap van cliënten
over voorgenomen besluiten van de aanbieder welke voor de gebruikers van
belang zijn ten aanzien van alle voorzieningen.Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de
naleving van de medezeggenschapsregelingen van aanbieders door periodieke
overleggen met de aanbieders en een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek.22.Betrekken van ingezetenen bij het beleid
Het college betrekt ingezetenen van de gemeente, waaronder in ieder
geval cliënten of hun vertegenwoordigers, bij de voorbereiding van
het beleid betreffende maatschappelijke ondersteuning,
overeenkomstig de krachtens artikel 150 van de Gemeentewet gestelde
regels met betrekking tot de wijze waarop inspraak wordt
verleend.
Het college stelt ingezetenen vroegtijdig in de gelegenheid
voorstellen voor het beleid betreffende maatschappelijke
ondersteuning te doen, advies uit te brengen bij de besluitvorming
over verordeningen en beleidsvoorstellen betreffende
maatschappelijke ondersteuning, en voorziet hen van ondersteuning om
hun rol effectief te kunnen vervullen.
Het college zorgt ervoor dat ingezetenen kunnen deelnemen aan
periodiek overleg, waarbij zij onderwerpen voor de agenda kunnen
aanmelden, en dat zij worden voorzien van de voor een adequate
deelname aan het overleg benodigde informatie en ondersteuning.
Het college stelt nadere regels vast ter uitvoering van het tweede
en derde lid.
23.EvaluatieHet door het gemeentebestuur gevoerde beleid wordt na afloop van de
beleidstermijn geëvalueerd. Indien de evaluatie daartoe aanleiding geeft
wordt het beleid vervolgens aangepast.24.PrivacyHet college draagt er zorg voor dat het privacyprotocol gevolgd wordt en
daar waar nodig wordt aangevuld met de regels vanuit de Wet bescherming
persoonsgegevens.25.Intrekking oude verordening en overgangsrecht
De Verordening voorzieningen maatschappelijke ondersteuning gemeente
Geldrop-Mierlo 2015 wordt ingetrokken.
Een cliënt houdt recht op een lopende voorziening verstrekt op grond
van de Verordening voorzieningen maatschappelijke ondersteuning
gemeente Geldrop-Mierlo 2015 totdat het college een nieuw besluit
heeft genomen waarbij het besluit waarmee deze voorziening is
verstrekt, wordt ingetrokken.
Aanvragen die zijn ingediend onder de Verordening voorzieningen
maatschappelijke ondersteuning gemeente Geldrop-Mierlo 2015 en
waarop nog niet is beslist bij het in werking treden van deze
verordening, worden afgehandeld krachtens deze verordening.
Op bezwaarschriften tegen een besluit op grond van de Verordening
maatschappelijke ondersteuning gemeente Geldrop-Mierlo wordt beslist
met inachtneming van die verordening.
26Inwerkingtreding en citeertitel
Deze verordening treedt in werking op 1 augustus 2016.
Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening maatschappelijke
ondersteuning 2016.
De raad van de gemeente Geldrop-MierloDe griffier, De voorzitter,Toelichting verordening maatschappelijke ondersteuning
2015AlgemeenVoor u ligt de Verordening maatschappelijke ondersteuning 2015
Dommelvallei+.Een verordening tot stand gekomen in het kader van de Dommelvallei+
samenwerking. Eén uniforme verordening voor de 4 gemeenten met hier en daar een lokale
invulling.Deze verordening geeft uitvoering aan de Wet maatschappelijke ondersteuning
2015 ( Wmo 2015). De Wmo 2015 maakt onderdeel uit van de decentralisatie
naar gemeenten van een aantal taken uit de Algemene Wet Bijzondere
Ziektekosten (AWBZ). Deze taken worden toegevoegd aan het takenpakket dat al
bij gemeenten lag onder de ‘oude’ Wet maatschappelijke ondersteuning. In deze nieuwe verordening zijn met name de uitgangspunten van de
“Kanteling” verwerkt de weg die met die Wmo al was ingezet. Met de invoering van de Wmo 2015 heeft de VNG het initiatief genomen om een
modelverordening te ontwikkelingen. Dit is de basis geweest voor deze
verordening.Er wordt gekeken naar wat redelijkerwijs verwacht mag worden van de cliënt
en zijn sociaal netwerk, vervolgens zal daar waar nodig de gemeente in
aanvulling hierop hem in staat stellen gebruik te maken van een algemene
voorziening of – als dat niet volstaat – een maatwerkvoorziening waarmee een
bijdrage wordt geleverd aan zijn mogelijkheden om deel te nemen aan het
maatschappelijk verkeer en zelfstandig te functioneren in de maatschappij. Er dient telkens een zorgvuldige toegangsprocedure doorlopen te worden om de
hulpvraag van de cliënt, zijn behoeften en de gewenste resultaten helder te
krijgen, om te achterhalen wat de cliënt op eigen kracht, met gebruikelijke
hulp, mantelzorg of met hulp van zijn sociaal netwerk dan wel door het
verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten kan doen. Dit om zijn
zelfredzaamheid en participatie te handhaven of verbeteren. De Wmo 2015 en deze verordening leggen deze toegangsprocedure daarom in
hoofdlijnen vast. Want waar het recht op compensatie dat bestond onder de
‘oude’ Wet maatschappelijke ondersteuning is komen te vervallen, wordt een
recht op een zorgvuldige, tweezijdige procedure daartegenover gesteld. Een
dergelijke procedure die bovendien goed wordt uitgevoerd, zal telkens tot
een juist eindoordeel moeten leiden; ondersteuning waar ondersteuning nodig
is. Artikelsgewijs1.BegripsbepalingenEen algemeen gebruikelijke voorziening is bijvoorbeeld een elektrische
fiets. ’Gebruikelijke hulp’ is niet in de verordening, maar in de wet
gedefinieerd en is bijvoorbeeld de hulp van een partner van de cliënt. Zie
ook de wettelijke definitie hieronder.Het gesprek is het mondeling contact na een melding waarin het college met
degene die maatschappelijke ondersteuning vraagt zijn gehele situatie
inventariseert ten aanzien van zijn mogelijkheden om op eigen kracht, met
gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn
sociaal netwerk dan wel met gebruikmaking van voorliggende voorzieningen,
algemeen gebruikelijke voorzieningen, algemene voorzieningen of
maatwerkvoorzieningen zijn zelfredzaamheid of participatie te verbeteren of
te voorkomen dat hij gebruik moet maken van beschermd wonen of opvang.Het aantal definities van artikel 1 is beperkt aangezien de wet (in artikel
1.1.1) al een flink aantal definities kent die ook bindend zijn voor deze
verordening. Voor de duidelijkheid zijn een aantal belangrijke wettelijke
definities hieronder weergegeven.
algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat,
zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en
mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is en dat is gericht
op maatschappelijke ondersteuning;
begeleiding: activiteiten gericht op het bevorderen van
zelfredzaamheid en participatie van de cliënt opdat hij zo lang
mogelijk in zijn eigen leefomgeving kan blijven;
cliënt: persoon die gebruik maakt van een algemene voorziening of
aan wie een maatwerkvoorziening of persoonsgebonden budget is
verstrekt of door of namens wie een melding is gedaan als bedoeld in
artikel 2.3.2, eerste lid;
cliëntondersteuning: onafhankelijke ondersteuning met informatie,
advies en algemene ondersteuning die bijdraagt aan het versterken
van de zelfredzaamheid en participatie en het verkrijgen van een zo
integraal mogelijke dienstverlening op het gebied van
maatschappelijke ondersteuning, preventieve zorg, zorg, jeugdhulp,
onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen;
gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in
redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders,
inwonende kinderen of andere huisgenoten;
maatschappelijke ondersteuning:
1°. bevorderen van de sociale samenhang, de mantelzorg en vrijwilligerswerk,
de toegankelijkheid van voorzieningen, diensten en ruimten voor mensen met
een beperking, de veiligheid en leefbaarheid in de gemeente, alsmede
voorkomen en bestrijden van huiselijk geweld,2°. ondersteunen van de zelfredzaamheid en de participatie van personen met
een beperking of met chronische psychische of psycho-sociale problemen
zoveel mogelijk in de eigen leefomgeving, 3°. bieden van beschermd wonen en opvang;7.maatwerkvoorziening: op de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden
van een persoon afgestemd geheel van diensten, hulpmiddelen,
woningaanpassingen en andere maatregelen:1°. ten behoeve van zelfredzaamheid, daaronder begrepen kortdurend verblijf
in een instelling ter ontlasting van de mantelzorger, het daarvoor
noodzakelijke vervoer, alsmede hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere
maatregelen, 2°. ten behoeve van participatie, daaronder begrepen het
daarvoor noodzakelijke vervoer, alsmede hulpmiddelen en andere
maatregelen, 3°. ten behoeve van beschermd wonen en opvang;
mantelzorg: hulp ten behoeve van zelfredzaamheid, participatie,
beschermd wonen, opvang, jeugdhulp, het opvoeden en opgroeien van
jeugdigen en zorg en overige diensten als bedoeld in de
Zorgverzekeringswet, die rechtstreeks voortvloeit uit een tussen
personen bestaande sociale relatie en niet wordt verleend in het
kader van een hulpverlenend beroep;
participatie: deelnemen aan het maatschappelijke verkeer;
persoonsgebonden budget: bedrag waaruit namens het college
betalingen worden gedaan voor diensten, hulpmiddelen,
woningaanpassingen en andere maatregelen die tot een
maatwerkvoorziening behoren, en die een cliënt van derden heeft
betrokken;
sociaal netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen
met wie de cliënt een sociale relatie onderhoudt;
vertegenwoordiger: persoon of rechtspersoon die een cliënt
vertegenwoordigt die niet in staat kan worden geacht tot een
redelijke waardering van zijn belangen ter zake;
voorziening: algemene voorziening of maatwerkvoorziening;
zelfredzaamheid: in staat zijn tot het uitvoeren van de
noodzakelijke algemene dagelijkse levensverrichtingen en het voeren
van een gestructureerd huishouden.
Ook de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) kent een aantal
(definitie)bepalingen die voor deze verordening van belang zijn, zoals:
‘aanvraag’ (artikel 1:3, derde lid): een verzoek van een belanghebbende om
een besluit te nemen, en ‘beschikking’ (artikel 1:2). 2.Melding hulpvraagDeze bepaling is opgenomen om een zorgvuldige procedure te waarborgen en kan
worden gezien als een uitwerking van de verplichte delegatiebepaling van
artikel 2.1.3, eerste lid en tweede lid, onder a, van de wet. Daarbij is
onder meer bepaald dat de gemeente bij verordening in ieder geval bepaalt op
welke wijze een cliënt in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening voor
zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen of opvang.In artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet wordt al bepaald dat indien bij het
college melding wordt gedaan van een behoefte aan maatschappelijke
ondersteuning, het college deze melding onderzoekt. Deze bepaling verankert
ook in de verordening dat bij het college een melding kan worden gedaan en
door wie. In artikel 2.3.2, negende lid, van de wet is bepaald dat een
aanvraag niet kan worden gedaan dan nadat (naar aanleiding van de melding)
onderzoek is uitgevoerd, tenzij het onderzoek niet is uitgevoerd binnen de
termijn van zes weken.Het eerste lid bevat regels voor de verplichte meldingsprocedure. De melding
is vormvrij en kan schriftelijk, elektronisch, mondeling of telefonisch bij
het college worden gedaan. In artikel 2:15 van de Awb is bepaald dat een aanvraag elektronisch (onder
meer per email) kan worden gedaan indien het bestuursorgaan kenbaar heeft
gemaakt dat deze weg geopend is. De melding kan ‘door of namens de cliënt’
worden gedaan. Dit kan ruim worden opgevat. Naast de cliënt kan bijvoorbeeld
diens vertegenwoordiger, mantelzorger, partner, familielid, buurman of
andere betrokkene de melding doen. In het eerste lid is met gebruik van de in artikel 1 gedefinieerde term
‘hulpvraag’ een afbakeningsbepaling gegeven. Een persoon met een hulpvraag
die op grond van een andere wet kan worden beantwoord, kan direct en gericht
worden doorverwezen. Te denken valt hier bijvoorbeeld aan de
Zorgverzekeringswet, de Wet werk en bijstand en de LeerplichtwetIn het tweede lid is de verplichte ontvangstbevestiging verankerd (artikel
2.3.2, eerste lid, slotzin, van de wet). Conform artikel 4:3a van de Awb is
het bestuursorgaan gehouden een elektronisch ingediende aanvraag te
bevestigen. Dat kan dan – en ligt voor de hand – ook elektronisch. Indien de
melding mondeling of telefonisch is gedaan, zou dit ook kunnen worden
afgesproken. Aangezien het onderzoek na een melding maximaal zes weken mag beslaan (zie
artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet), is registratie en
ontvangstbevestiging van de melding ook in het kader van deze termijn van
belang.In het derde lid is overeenkomstig artikel 2.3.3 van de wet een uitzondering
vervat voor spoedeisende gevallen. Het college is op grond van de wet
verplicht in dergelijke gevallen een passende tijdelijke maatwerkvoorziening
te verstrekken in afwachting van de uitkomsten van het onderzoek dat volgt
na de melding. 3.CliëntondersteuningHet eerste lid is een uitwerking van de wettelijke verplichting van het
college in artikel 2.2.4, eerste lid, onder a, en tweede lid, van de wet. De
bepaling uit de wet is toch in de verordening opgenomen vanwege het belang
om in de verordening een compleet overzicht van rechten en plichten van
cliënten te geven. Hierbij is benadrukt dat de cliëntondersteuning op grond
van de wet voor de cliënt kosteloos is. In de memorie van toelichting bij
artikel 2.2.4 van de wet (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 3) is vermeld
dat gemeenten hiermee de opdracht hebben in ieder geval een algemene
voorziening voor cliëntondersteuning te realiseren, waar burgers informatie
en advies over vraagstukken van maatschappelijke ondersteuning en hulp bij
het verkrijgen daarvan kunnen krijgen. Ook uitgebreide vraagverheldering
alsmede kortdurende en kortcyclische ondersteuning bij het maken van keuzes
op diverse levensterreinen maken daarvan deel uit.In het tweede lid is overeenkomstig artikel 2.3.2, derde lid, van de wet
bepaald dat het college de betrokkene na de melding van de hulpvraag inlicht
over de mogelijkheid van gratis cliëntondersteuning.4.Vooronderzoek; indienen persoonlijk planDeze bepaling is hier opgenomen om een zorgvuldige procedure te waarborgen.
Het eerste lid dient ter ambtelijke voorbereiding van het gesprek op basis
van de melding waarbij in samenspraak met de cliënt bekende gegevens in
kaart worden gebracht en cliënten niet worden belast met vragen over zaken
die bij de gemeente al bekend zijn. Dit vooronderzoek kan afhankelijk van de
inhoud van de melding meer of minder uitgebreid zijn en omvat ook het in
samenspraak met de belanghebbende afspreken van een datum, tijd en plaats
voor het gesprek. Tijdens het gesprek kunnen op basis van dit vooronderzoek
ook al wat concrete vragen worden gesteld of aan de cliënt worden verzocht
om nog een aantal stukken over te leggen. De verplichting tot het overleggen van stukken, zoals vermeld in het tweede
lid, is opgenomen overeenkomstig artikel 2.3.2, zevende lid, van de wet. In
het kader van de rechtmatigheid is het op grond van artikel 2.3.4 van de wet
in ieder geval verplicht om de identiteit van de cliënt vast te stellen aan
de hand van een document als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de
identificatieplicht en is de cliënt die een aanvraag doet voor een
maatwerkvoorziening ook verplicht dat document ter inzage te geven. Bij de
gegevensverzameling op grond van het eerste en tweede lid zullen de grenzen
van de Wet bescherming persoonsgegevens in acht genomen moeten worden.Op grond van het derde lid kan worden afgezien van het vooronderzoek indien
dat een onnodige herhaling van zetten zou betekenen.In het vierde lid is overeenkomstig artikel 2.3.2, tweede lid, van de wet de
verplichting voor het college opgenomen om informatie te verschaffen over de
mogelijkheid voor de cliënt om een persoonlijk plan op te stellen en deze
aan het college te overhandigen. Zie ook artikel 5, tweede lid. 5.GesprekDeze bepaling is opgenomen om een zorgvuldige procedure te waarborgen en kan
worden gezien als een uitwerking van de verplichte delegatiebepaling van
artikel 2.1.3, eerste lid en tweede lid, onder a, van de wet, waarbij onder
meer is bepaald dat de gemeente bij verordening in ieder geval regels
vaststelt die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van het in artikel 2.1.2
bedoelde plan en de door het college te nemen besluiten of te verrichten
handelingen. De onderdelen van het eerste lid zijn overeenkomstig de opsomming in artikel
2.3.2 van de wet opgenomen. In artikel 2.3.2, eerste lid, wordt niet de
aanduiding “het gesprek” gebruikt maar “een onderzoek in samenspraak met
degene door of namens wie de melding is gedaan en waar mogelijk met de
mantelzorger of mantelzorgers dan wel diens vertegenwoordiger”. De memorie
van toelichting op deze bepaling (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 3,
blz. 143) verduidelijkt dat voor een zorgvuldig onderzoek veelal sprake zal
zijn van enige vorm van persoonlijk contact met betrokkene of een
vertegenwoordiger van betrokkene, aangezien daardoor een adequaat
totaalbeeld van de betrokkene en zijn situatie verkregen kan worden. Het
eerste lid bepaalt daarom dat het onderzoek moet plaatsvinden in samenspraak
met betrokkene. De vorm van het onderzoek is vrij.Het gesprek met de cliënt wordt gevoerd door deskundigen (namens het
college). Dit vindt zo mogelijk bij de cliënt thuis plaats. Indien
woningaanpassingen nodig zijn, is dat zeker essentieel om de thuissituatie
goed te kunnen beoordelen en doeltreffende oplossingen te vinden.In onderdeel b is als onderwerp van gesprek ‘het gewenste resultaat van het
verzoek om ondersteuning’ opgenomen. Dit is belangrijk omdat in de woorden
van de nota naar aanleiding van het verslag (Kamerstukken II 2013/14, 33
841, nr. 34, blz. 183) “de ultieme toetssteen of de maatschappelijke
ondersteuning effectief is geweest, ligt in de beantwoording van de vraag of
de cliënt zelf vindt dat de verleende maatschappelijke ondersteuning heeft
bijgedragen aan een verbetering van zijn zelfredzaamheid of participatie. In
het wetsvoorstel Wmo 2015 staat het bereiken van dit resultaat
centraal”.In het tweede lid is overeenkomstig artikel 2.3.2, vijfde lid, van de wet
verankerd dat het college een door of namens de cliënt ingediend persoonlijk
plan betrekt bij het onderzoek. Het gesprek is hoofdregel en hoeft uiteraard niet plaats te vinden als dit
niet nodig is (zie het vierde lid). Het kan bijvoorbeeld om een cliënt gaan
die al bekend is bij de gemeente en een eenvoudige ‘vervolgvraag’ heeft.
6.VerslagDeze bepaling is opgenomen in het belang van een zorgvuldige dossiervorming
en een zorgvuldige procedure en is overeenkomstig artikel 2.3.2, vijfde lid,
van de wet opgenomen. Het eerste lid borgt dat altijd verslag wordt opgemaakt. De invulling van
deze verslagplicht is vormvrij. Hierbij kan worden voortgeborduurd op de
praktijk van de Wmo. In de memorie van toelichting (Kamerstukken II 2013/14,
33 841, nr. 3, p. 32-33) staat dat de gemeente aan de cliënt een weergave
van de uitkomsten van het onderzoek verstrekt om hem in staat te stellen een
aanvraag te doen voor een maatwerkvoorziening. Dat moet in beginsel
schriftelijk. Een goede weergave maakt het voor de gemeente inzichtelijk om
een juiste beslissing te nemen te nemen op een aanvraag en draagt bij aan
een inzichtelijke communicatie met de cliënt. Uiteraard zal de weergave van
de uitkomsten van het onderzoek variëren met de uitkomsten van het
onderzoek. Zo zal de weergave van het onderzoek bijvoorbeeld heel beperkt
kunnen zijn als de cliënt van mening is goed geholpen te zijn en de uitkomst
is dat geen aanvraag van een maatwerkvoorziening noodzakelijk is. Bij meer
complexe onderzoeken zal uiteraard een uitgebreidere weergave noodzakelijk
zijn. Desgewenst kan de gemeente de schriftelijke weergave van de uitkomsten
van het onderzoek ook gebruiken als een met de cliënt overeengekomen plan
(arrangement) voor het bevorderen van zijn zelfredzaamheid en participatie
waarin de gemaakte afspraken en de verplichtingen die daaruit voortvloeien,
zijn vastgelegd. Het is in dat geval passend dat het college en de cliënt
dit plan ondertekenen. Indien een persoonlijk plan is overhandigd, wordt dit
plan ook opgenomen of toegevoegd aan het verslag.Soms kan een verslag al direct worden meegegeven, maar vaak zal dit toch nog
moeten worden uitgewerkt en gaat daar een paar dagen c.q. weken overheen.
Zeker als er extern advies ingewonnen moet gaan worden. Wij hebben dan ook
gekozen voor de zinsnede “Binnen 5 weken na het gesprek”. Het kan overigens
ook zijn dat na een gesprek de cliënt bijvoorbeeld nog onderzoekt wat er in
zijn omgeving mogelijk is, bijvoorbeeld of hij met iemand kan meerijden om
boodschappen te doen, of dat hij nog een aanvullende opmerking heeft. Ook
dan is een paar dagen tijd na het gesprek nuttig.7.AanvraagOok deze bepaling is een uitwerking van artikel 2.1.3, eerste lid, en tweede
lid, onder a, van de wet, waarbij is bepaald dat de gemeente bij verordening
in ieder geval bepaalt op welke wijze wordt vastgesteld of een cliënt voor
een maatwerkvoorziening voor zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen
of opvang in aanmerking komt. De wet bepaalt dat het college binnen twee
weken na de ontvangst van de aanvraag de beschikking moet geven (artikel
2.3.5, tweede lid). In de Awb worden regels gegeven omtrent de aanvraag.
Deze verordening wijkt daarvan niet af. Op grond van artikel 4:1 van de Awb
wordt een aanvraag tot het geven van een beschikking schriftelijk ingediend
bij het bestuursorgaan dat bevoegd is op de aanvraag te beslissen (hier het
college), tenzij bij wettelijk voorschrift anders is bepaald. In het eerste lid is aangegeven dat naast de cliënt alleen een daartoe door
hem gemachtigd persoon of een vertegenwoordiger (zie voor een definitie van
vertegenwoordiger de toelichting onder artikel 1) een aanvraag kan indienen.
Dit is minder ruim dan de kring van personen rond de cliënt die een melding
kan doen. Zie hiervoor artikel 2 en de toelichting daarbij. Aangezien het
hier gaat om de formele aanvraag om een beschikking in de zin van de Awb, is
hier de formele eis van machtiging of vertegenwoordiging gesteld. Ter voorkoming van onnodige administratieve lasten is in het tweede lid de
mogelijkheid opgenomen om een door de cliënt ondertekend verslag als
aanvraag aan te merken.8.Criteria voor een maatwerkvoorzieningIn artikel 2.1.3, tweede lid, onder a, van de wet is bepaald dat de raad bij
verordening moet aangeven op basis van welke criteria het college kan
vaststellen of een cliënt voor een maatwerkvoorziening voor zelfredzaamheid,
participatie, beschermd wonen of opvang in aanmerking komt. In de memorie
van toelichting op deze bepaling (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 3,
blz. 134) wordt aangegeven dat het bij het verstrekken van een
maatwerkvoorziening op maatwerk aankomt. Gemeentelijke vrijheid is nodig
omdat de behoeften van inwoners per gemeente kunnen verschillen en de
sociale en fysieke infrastructuur per gemeente anders is. Ook het aanbod van
algemene voorzieningen is niet in iedere gemeente gelijk. Het is daarom niet
mogelijk of wenselijk dat in de verordening limitatief wordt geregeld welke
maatwerkvoorzieningen zullen worden verstrekt. De gemeente moet wel aan de
hand van geschikte en toepasbare criteria meer in detail en concreet nader
afbakenen in welke gevallen iemand een maatwerkvoorziening kan krijgen. In
dit artikel is deze verplichting uitgewerkt. 9.AdviseringHet college kan extern advies inwinnen indien dat voor de beoordeling van
een aanvraag nodig is; als dat de enige mogelijkheid is om een zorgvuldig
onderzoek naar de aanvraag te doen, is het zelfs in zekere zin verplicht. Het is bij de adviesaanvraag van belang dat hierbij een heldere vraag of
afgebakende opdracht wordt verstrekt, zodat duidelijk is voor de cliёnt en
de adviseur welk aanvullend onderzoek nog nodig is. In artikel 2.3.8, derde lid, van de wet is een medewerkingsplicht opgenomen.
De cliёnt is verplicht aan het college desgevraagd de medewerking te
verlenen die redelijkerwijs nodig is voor de uitvoering van deze wet.10.Inhoud beschikkingUitgangspunt van de wet is dat de cliёnt een maatwerkvoorziening in ‘natura’
krijgt. Indien gewenst door de cliёnt bestaat echter de mogelijkheid van het
toekennen van een budget. Eerste lid, onder a, en tweede lid, onder a: het beoogde resultaat is
bijvoorbeeld ‘mobiliteit’ en niet ‘een scootmobiel’. Zie ook de toelichting
op artikel 5, eerste lid, onder b.Eerste, onder b, en tweede lid, onder d: onder ‘duur’ valt ook de termijn
waarop een voorziening technisch is afgeschreven.Het derde lid dient uitsluitend ter informatie aan de cliënt. Het college
neemt niet de hoogte van de bijdrage in de kosten in de beschikking op. Dat
loopt immers via het CAK, evenals de mogelijkheid van bezwaar en beroep
daartegen. Zie artikel 12 en artikel 2.14, zesde lid, van de wet, waarin is
bepaald dat de bijdrage voor een maatwerkvoorziening dan wel een
persoonsgebonden budget, met uitzondering van die voor opvang, wordt
vastgesteld en voor de gemeente geïnd door het CAK.11.Regels voor pgbHet college kan op grond van artikel 2.3.6 van de wet een pgb verstrekken.
Als aan alle wettelijke voorwaarden daartoe is voldaan, kan zelfs van een
verplichting van het college worden gesproken. Van belang is dat een pgb
alleen wordt verstrekt indien de cliёnt dit gemotiveerd vraagt (zie artikel
2.3.6, tweede lid, onder b). Met behoud van de motivatie-eis wordt geborgd
dat duidelijk is dat het de beslissing van de aanvrager zelf is om een pgb
aan te vragen (zie de toelichting op amendement Voortman c.s., Kamerstukken
II 2013/14, 33 841, nr. 103).Het zesde lid geeft aan dat het in beginsel niet mogelijk is om achteraf
kosten te declareren. Een aanvraag voor een pgb kan geweigerd worden voor zover de kosten van het
pgb hoger zijn dan de kosten van de maatwerkvoorziening (artikel 2.3.6,
vijfde lid, onder a, van de wet). De situatie waarin het door de cliënt
beoogde aanbod duurder is dan het aanbod van het college betekent dus niet
bij voorbaat dat het pgb om die reden geheel geweigerd kan worden. Cliënten
kunnen zelf bijbetalen wanneer het tarief van de door hen gewenste aanbieder
duurder is dan het door het college voorgestelde aanbod. Het college kan het
pgb slechts weigeren voor dat gedeelte dat duurder is dan het door het
college voorgestelde aanbod. Dit kan zich bijvoorbeeld voordoen doordat de
gemeente vanwege inkoopvoordelen maatwerkvoorzieningen al snel goedkoper zal
kunnen leveren dan wanneer iemand zelf ondersteuning inkoopt met een pgb.
Daarbij kan gedacht worden aan vervoers- of opvangvoorzieningen.Een pgb is gemiddeld genomen ook goedkoper dan zorg in natura omdat er
minder overheadkosten hoeven te worden meegerekend. De maximale hoogte van
een pgb is in de verordening begrensd op de kostprijs van de in de
betreffende situatie goedkoopst adequate door het college ingekochte
maatwerkvoorziening in natura. Ten aanzien van het achtste lid is van belang dat in de nota naar aanleiding
van het verslag (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 34) de regering heeft
aangegeven dat onder dit sociale netwerk ook mantelzorgers kunnen vallen.
Wel is de regering van mening dat de beloning van het sociale netwerk in elk
geval beperkt moet blijven tot die gevallen waarin het de gebruikelijke hulp
overstijgt en dit aantoonbaar tot betere en effectievere ondersteuning leidt
en aantoonbaar doelmatiger is. Overeenkomstig de huidige Wmo-praktijk met
betrekking tot informele hulp wordt hierbij in ieder geval gedacht aan
diensten (zorg van mantelzorgers bijvoorbeeld). Informele hulp bij
hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen is minder goed
denkbaar. Ingeval ook hiervoor een pgb wordt aangevraagd is voor gemeenten
van belang dat slechts een pgb wordt verstrekt indien naar het oordeel van
het college is gewaarborgd dat de in te kopen diensten, hulpmiddelen,
woningaanpassingen en andere maatregelen veilig, doeltreffend en
cliëntgericht worden verstrekt (artikel 2.3.6, tweede lid, onder c, van de
wet). Bij het beoordelen van de kwaliteit als bedoeld in artikel 2.3.6,
tweede lid, onder c, van de wet weegt het college mee of de diensten,
hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen in redelijkheid
geschikt zijn voor het doel waarvoor het persoonsgebonden budget wordt
verstrekt (artikel 2.3.6, derde lid, van de wet).12.Regels voor bijdrage voor maatwerkvoorzieningen en algemene
voorzieningenDeze bepaling geeft uitvoering aan de artikelen 2.1.4, eerste tot en met
derde en zevende lid, en 2.1.5, eerste lid van de wet.De wet maakt een onderscheid tussen de bijdragen in de kosten van algemene
voorzieningen en maatwerkvoorzieningen. De bijdragen in de kosten van
algemene voorzieningen mag de gemeente bepalen en dit mag kostendekkend
zijn. In de nota naar aanleiding van het verslag (Kamerstukken II 2013/14,
33 841, nr. 34, blz. 95) staat hierover dat de regering gemeenten
beleidsruimte geeft door hen de mogelijkheid te bieden om in de verordening
te bepalen welke eigen bijdrage een cliënt verschuldigd is voor een algemene
voorziening. Bij het bieden van deze beleidsruimte gaat de regering ervan
uit dat gemeenten hier verstandig mee omgaan en voorzieningen, zoals
laagdrempelige informatievoorziening uit zal sluiten van eigen bijdragen.
Gemeenten hebben er zelf belang bij om een algemene voorziening (financieel)
laagdrempelig te maken, zodat de druk op vaak duurdere maatwerkvoorzieningen
wordt beperkt.De bijdragen in de kosten van maatwerkvoorzieningen zijn gelimiteerd tot een
bedrag gelijk aan de kostprijs van de voorziening (artikel 2.1.4, derde lid,
eerste zin, van de wet) en in het Besluit maatschappelijke ondersteuning
worden regels vastgesteld met betrekking tot deze bijdragen (artikel 2.1.4,
vierde lid, van de wet). De bijdrageregels in de verordening moeten passen
binnen de kaders die het Besluit maatschappelijke ondersteuning stelt.13.Kwaliteitseisen maatschappelijke ondersteuningDeze bepaling verwijst naar de mogelijkheid van de inwoners van de gemeente
om mee te dingen op het uitvoeren van een dienst van de gemeente. Hiervoor
is een stimuleringsmaatregel in het leven geroepen.14.Kwaliteitseisen maatschappelijke ondersteuningDeze bepaling betreft een uitwerking van de verordeningsplicht in artikel
2.1.3, tweede lid, onder c, van de wet, waarin is bepaald dat in de
verordening in ieder geval wordt bepaald welke eisen worden gesteld aan de
kwaliteit van voorzieningen, eisen met betrekking tot de deskundigheid van
beroepskrachten daaronder begrepen.De regering legt de verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van voorzieningen
bij de gemeente en de aanbieder. Het is aan de gemeente om in de verordening
te bepalen welke kwaliteitseisen worden gesteld aan aanbieders van
voorzieningen. Die eisen zullen ook betrekking kunnen hebben op de
deskundigheid van het in te schakelen personeel. De regering benadrukt in de
memorie van toelichting op artikel 2.1.3, tweede lid, onder c, van de wet
(Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 3) dat de kwaliteitseisen die zijn
vervat in de artikelen 3.1 e.v. van de wet en die zich rechtstreeks tot
aanbieders richten, daarbij uitgangspunt zijn. De eis dat een voorziening
van goede kwaliteit wordt verleend, biedt veel ruimte voor de gemeenten om
in overleg met organisaties van cliënten en aanbieders te werken aan
kwaliteitsstandaarden voor de ondersteuning. In het eerste lid zijn een aantal voor de hand liggende kwaliteitseisen
uitgewerkt. Het in het derde lid genoemde jaarlijkse
cliëntervaringsonderzoek is verplicht op grond van artikel 2.5.1, eerste
lid, van de wet.15.Meldingsregeling calamiteiten en geweldIn artikel 3.4, eerste lid, van de wet is bepaald dat de aanbieder bij de
toezichthoudend ambtenaar, bedoeld in artikel 6.1 van de wet onverwijld
melding doet van iedere calamiteit die bij de verstrekking van een
voorziening heeft plaatsgevonden en van geweld bij de verstrekking van een
voorziening. In artikel 6.1 van de wet is bepaald dat het college personen
aanwijst die zijn belast met het houden van toezicht op de naleving van het
bepaalde bij of krachtens de wet.In aanvulling op het bovenstaande regelt artikel 14 dat er door het college
een regeling wordt opgesteld over het doen van meldingen en dat de
toezichthoudend ambtenaar deze meldingen onderzoekt en het college adviseert
over het voorkomen van verdere calamiteiten en het bestrijden van geweld.
Overeenkomstig het vierde lid kan het college bij nadere regeling bepalen
welke verdere eisen gelden voor het melden van calamiteiten en geweld bij de
verstrekking van een voorziening.]16.Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of
terugvorderingDeze bepaling betreft een uitwerking van de verordeningsplicht in artikel
2.1.3, vierde lid, van de wet, waarin is bepaald dat in de verordening in
ieder geval regels worden gesteld voor de bestrijding van het ten onrechte
ontvangen van een maatwerkvoorziening of een pgb, alsmede van misbruik of
oneigenlijk gebruik van de wet.Het eerste, tweede en vierde lid bevatten een herhaling van hetgeen al in de
tekst van de wet is opgenomen (artikel 2.3.8, 2.3.10 en 2.4.1). Met opname
van deze wettekst in de verordening wordt beoogd een compleet beeld te geven
van de regels voor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een
maatwerkvoorziening of een pgb, alsmede van misbruik of oneigenlijk gebruik
van de wet.Het derde lid is een ‘kan’-bepaling. Een pgb wordt verstrekt met de
bedoeling dat men daarmee een voorziening treft. Als binnen zes maanden na
de beslissing tot het verstrekken van het pgb nog geen voorziening is
getroffen, heeft het college de bevoegdheid om de beslissing geheel of
gedeeltelijk in te trekken. Deze bepaling is te zien als een verbijzondering
van de bepaling in het tweede lid, onder e (dat tevens op
maatwerkvoorzieningen (in natura) ziet).In artikel 2.4.1 tot en met 2.4.4 van de wet zijn regels voor het verhaal
van kosten opgenomen en is de bevoegdheid aan het college gegeven tot het
(in geldswaarde) terugvorderen van een ten onrechte verstrekte
maatwerkvoorziening of pgb. Hierbij is tevens bepaald dat het college het
terug te vorderen bedrag bij dwangbevel kan invorderen. Uit de memorie van
toelichting op artikel 2.4.1 (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 3, blz.
157) wordt duidelijk dat daarnaast de mogelijkheid blijft bestaan om
maatwerkvoorzieningen terug te vorderen; ‘omdat het niet in alle gevallen
mogelijk is een al genoten maatwerkvoorziening terug te vorderen, kan het
college de waarde van de genoten maatwerkvoorziening uitdrukken in een
bedrag dat voor terugvordering in aanmerking komt.’ In het vijfde en zesde lid zijn dan ook bepalingen opgenomen die het college
de bevoegdheid geven tot terugvordering van in eigendom en in bruikleen
verstrekte voorzieningen.17.Jaarlijkse waardering mantelzorgersArtikel 2.1.6 stelt dat het moet gaan om mantelzorgers van cliënten in de
gemeente. Artikel 1.1.1 van de wet definieert een cliënt als een persoon die
gebruik maakt van een algemene voorziening, maatwerkvoorziening of pgb, of
door of namens wie een melding is gedaan. Het gaat dus ook om mantelzorgers
van cliënten die een hulpvraag hebben aangemeld, ook al is daar geen
voorziening op basis van deze wet uitgekomen. Voorts is de woonplaats van de
cliënt bepalend, zodat het dus ook mantelzorgers kan betreffen die in andere
gemeenten wonen.18.Tegemoetkoming meerkosten personen met een beperking of chronische
problemenDeze bepaling betreft een uitwerking van artikel 2.1.7 van de wet. Daarin is
opgenomen dat bij verordening kan worden bepaald dat door het college aan
personen met een beperking of chronische psychische of psychosociale
problemen die daarmee verband houdende aannemelijke meerkosten hebben, een
tegemoetkoming wordt verstrekt ter ondersteuning van de zelfredzaamheid en
de participatie.De tegemoetkoming kan op aanvraag worden verstrekt. De beslissing op een
dergelijke aanvraag is een beschikking.19.Verhouding prijs en kwaliteit levering voorziening door
derdenHet college kan de uitvoering van de wet, met uitzondering van de
vaststelling van de rechten en plichten van de cliënt, door aanbieders laten
verrichten (artikel 2.6.4, eerste lid, van de wet). Met het oog op gevallen
waarin dit ten aanzien van een voorziening gebeurt, moeten bij verordening
regels worden gesteld ter waarborging van een goede verhouding tussen de
prijs voor de levering van een voorziening en de eisen die worden gesteld
aan de kwaliteit daarvan (artikel 2.6.6, eerste lid, van de wet). Daarbij
dient in ieder rekening gehouden te worden met de deskundigheid van de
beroepskrachten en de arbeidsvoorwaarden.Om te voorkomen dat alleen gekeken wordt naar de laagste prijs voor de
uitvoering worden in dit artikel een aantal andere aspecten genoemd waarmee
het college bij het vaststellen van tarieven (naast de prijs) rekening dient
te houden. Hiermee wordt bereikt dat een beter beeld ontstaat van reële
kostprijs voor de activiteiten die zij door aanbieders willen laten
uitvoeren. Uitgangspunt is dat de aanbieder kundig personeel inzet tegen de
arbeidsvoorwaarden die passen bij de vereiste vaardigheden. Hiervoor is ten
minste een beeld nodig van de vereiste activiteiten en de arbeidsvoorwaarden
die daarbij horen. Dit biedt een waarborg voor werknemers dat hun
werkzaamheden aansluiten bij de daarvoor geldende arbeidsvoorwaarden.20.KlachtregelingDe gemeente is op grond van de Awb in het algemeen verplicht tot een
behoorlijke behandeling van mondelinge en schriftelijke klachten over
gedragingen van personen en bestuursorganen die onder haar
verantwoordelijkheid werkzaam zijn. In het tweede lid is een bepaling over klachten ten aanzien van aanbieders
opgenomen. Een dergelijke bepaling is verplicht op grond van artikel 2.1.3,
tweede lid, onder e, van de wet, waarin is bepaald dat in de verordening in
ieder geval wordt bepaald ten aanzien van welke voorzieningen een regeling
voor de afhandeling van klachten van cliënten is vereist. De aanbieder is
ten aanzien van de in de verordening genoemde voorzieningen verplicht een
klachtregeling op te stellen (artikel 3.2, eerste lid, onder a, van de
wet).In de memorie van toelichting (Kamerstukken II 2013/14, 33 841, nr. 3, blz.
57-58) staat dat cliënten in beginsel moeten kunnen klagen over alles wat
hen niet aanstaat in de manier waarop zij zich bejegend voelen. De cliënt
kan ontevreden zijn over het gedrag van een gemeenteambtenaar, bijvoorbeeld
over de wijze waarop een gesprek is gevoerd of over diens (vermeende) gebrek
aan deskundigheid. Is de cliënt niet tevreden over een gedraging van de
aanbieder, dan kan het ook gaan om bijvoorbeeld de kwaliteit van de
geleverde maatschappelijke ondersteuning (in verband met de deskundigheid
van de medewerker of een bepaalde houding of uitlating, gebrekkige
communicatie of (on)bereikbaarheid van de aanbieder). Het ligt voor de hand dat cliënten die zich benadeeld voelen zo veel
mogelijk deze klacht eerst bij de betreffende aanbieder deponeren. Zij
moeten erop kunnen vertrouwen dat de aanbieder de klacht snel in behandeling
neemt en de klacht ook snel afhandelt. Daar waar de afhandeling niet naar
wens is, staat de weg naar de gemeente voor het indienen van de klacht
open.In het derde lid zijn een aantal instrumenten voor het college aangegeven om
te zorgen dat de verplichting tot medezeggenschap door aanbieders goed wordt
uitgevoerd21.Medezeggenschap bij aanbieders van maatschappelijke
ondersteuningDit artikel geeft uitvoering aan artikel 2.1.3, tweede lid, onder f, van de
wet, waarin is bepaald dat in ieder geval moet worden bepaald ten aanzien
van welke voorzieningen een regeling voor medezeggenschap van cliënten over
voorgenomen besluiten van de aanbieder welke voor de gebruikers van belang
zijn, vereist is. In dit artikel gaat het dus om medezeggenschap van cliënten tegenover de
aanbieder. Voorheen moest de aanbieder voldoen aan de in de Wet klachtrecht
cliënten en de Wet medezeggenschap cliënten zorginstellingen (Wmcz) gestelde
regels. Onder de Wmcz werd inspraak tegenover de aanbieder reeds
verwezenlijkt via de cliëntenraad. Onder de Wmo 2015 is het stellen van
regels geheel aan gemeenten overgelaten. In het eerste lid is dit uitgewerkt door te bepalen dat aanbieders een
regeling voor medezeggenschap dienen vast te stellen. De aanbieder is ten
aanzien van de in de verordening genoemde voorzieningen verplicht een
medezeggenschapsregeling op te stellen (artikel 3.2, eerste lid, onder b,
van de wet).In het tweede lid zijn een aantal instrumenten voor het college aangegeven
om te zorgen dat de verplichting tot medezeggenschap door aanbieders goed
wordt uitgevoerd.22.Betrekken van ingezetenen bij het beleidDeze bepaling geeft uitvoering aan artikel 2.1.3, derde lid, van de wet. In het eerste lid is verwezen naar de krachtens artikel 150 van de
Gemeentewet vastgestelde inspraakverordening. Op deze manier wordt
gewaarborgd dat er eenzelfde inspraakprocedure geldt voor het Wmo-beleid als
op andere terreinen. De inspraak geldt voor alle ingezetenen. Dit is
uitdrukkelijk de bedoeling van de wetgever, omdat iedereen op enig moment
aangewezen kan raken op ondersteuning. Met het vierde lid wordt het aan het college overgelaten om de exacte
invulling van de medezeggenschap vorm te geven.23.EvaluatieHet door het gemeentebestuur gevoerde beleid wordt na afloop van de
beleidstermijn geëvalueerd. Indien de evaluatie daartoe aanleiding geeft
wordt het beleid en de verordening vervolgens aangepast.24.Intrekking oude verordening en overgangsrechtIn het tweede lid is overgangsrecht opgenomen voor lopende voorzieningen op
basis van de oude verordening. In het derde lid is bepaald dat aanvragen die
voor de inwerkingtreding van deze nieuwe verordening zijn ingediend maar
waarop bij de inwerkingtreding nog niet is beslist, worden afgedaan op grond
van de nieuwe verordening. In het vierde lid is voor lopende
bezwaarschriften bepaald dat deze volgens de oude verordening worden
afgedaan. Daarnaast bevat de wet nog overgangsrecht voor AWBZ cliënten die
overgaan naar de Wmo en voor de doelgroep beschermd wonen (zie de artikelen
8.1 tot en met 8.4 van de wet.)