CVDR410463_1Erfgoedverordening 2016nlregelingDronten2016-07-07DrontenGemeenteblad d.d. 28-12-2015, nr. 129005Erfgoedverordening 2016Gemeentewet, art. 149Erfgoedwet, art. 3.16 en 9.1Wet algemene bepalingen omgevingsrecht, art. 2.1, 2.2gemeenteraadbestuur en recht2015-12-17De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2016-07-012024-04-23nieuwe regelingB15.001443culturele aangelegenheden, sport en recreatie, stads- en natuurschoon, emancipatie1.Geen.Geen.Erfgoedverordening 2016De raad van de gemeente Dronten,gelezen het voorstel van het college van 27 oktober 2015, No.
B15.001443;gelet op artikel 149 Gemeentewet, de artikelen 3.16 en 9.1 Erfgoedwet en
de artikelen 2.1 en 2.2 van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht;gezien het advies van de raadscommissie van december 2015;B E S L U I T:vast te stellen de volgende Erfgoedverordening 20161.Algemeen1.BegripsbepalingenDeze verordening verstaat onder:
gemeentelijk monument: een overeenkomstig deze verordening als
beschermd gemeentelijk monument aangewezen monument, dat deel
uitmaakt van het cultureel erfgoed van de gemeente en van
bijzonder belang is door de cultuurhistorische of
wetenschappelijke betekenis;
gemeentelijk erfgoedregister: de lijst waarop zijn geregistreerd
de overeenkomstig deze verordening aangewezen gemeentelijke
monumenten;
beschermd rijksmonument: monument, dat is ingeschreven in het
rijksmonumentenregister;
monumentencommissie: de op basis van deze verordening ingestelde
commissie met als taak het college op verzoek of uit eigen
beweging te adviseren over de toepassing van deze
verordening;
het college: het college van burgemeester en wethouders.
2.Aanwijzing gemeentelijke monumenten2.Het gebruik van het monumentBij de toepassing van deze verordening wordt rekening gehouden met het
gebruik van het monument.3.De aanwijzing tot gemeentelijk monument1.Het college kan, al dan niet op aanvraag van een belanghebbende, een
monument aanwijzen als gemeentelijk monument.2.Voordat het college over de aanwijzing een besluit neemt, vraagt het
college advies aan de monumentencommissie.3.De aanwijzing kan geen monument betreffen dat is aangewezen op grond
van artikel 3.1 Erfgoedwet.4.VoorbeschermingMet ingang van de datum waarop de eigenaar van een monument de
kennisgeving van het voornemen tot aanwijzing als beschermd gemeentelijk
monument ontvangt tot het moment dat de aanwijzing en registratie als
bedoeld in artikel 7 plaatsvindt, dan wel vaststaat dat het monument
niet wordt geregistreerd, zijn de artikelen 10 tot en met 14 van
overeenkomstige toepassing.5.Termijnen advies en aanwijzingsbesluit1.De monumentencommissie adviseert schriftelijk binnen drie weken na
ontvangst van het verzoek van het college.2.Het college beslist binnen acht weken na ontvangst van het advies
van de monumentencommissie, maar in ieder geval binnen 12 weken na
de adviesaanvraag.3.Bij overschrijding van de in het eerste lid genoemde termijn wordt
de monumentencommissie geacht geadviseerd te hebben.6.Mededeling aanwijzingsbesluitDe aanwijzing als bedoeld in artikel 3, eerste lid, wordt medegedeeld
aan degenen die als zakelijk gerechtigden in de kadastrale legger bekend
staan.7.Registratie in het gemeentelijk erfgoedregister1.Het college registreert het gemeentelijke monument in het
gemeentelijk erfgoedregister.2.Het gemeentelijk erfgoedregister bevat de plaatselijke aanduiding,
de datum van de aanwijzing, de kadastrale aanduiding en een
beschrijving van het gemeentelijke monument.3.Het gemeentelijk erfgoedregister kan door eenieder worden
geraadpleegd.8.Wijzigen van de aanwijzing1.Het college kan al dan niet op aanvraag van een belanghebbende de
aanwijzing wijzigen.2.Artikel 3, tweede en derde lid, evenals artikel 4, 5 en 6 zijn van
overeenkomstige toepassing op het wijzigingsbesluit.3.Indien de wijziging naar het oordeel van het college van
ondergeschikte betekenis is, blijft overeenkomstige toepassing, als
bedoeld in het tweede lid, achterwege.4.De inhoud en de datum van de wijziging worden in het gemeentelijk
erfgoedregister geregistreerd.9.Intrekken van de aanwijzing1.Indien het college de aanwijzing intrekt, zijn artikel 3, tweede
lid, en artikelen 4, 5 en 6 van overeenkomstige toepassing.2.Indien er naar het oordeel van het college bijzondere omstandigheden
spelen, blijft overeenkomstige toepassing, als bedoeld in het eerste
lid, achterwege.3.De aanwijzing wordt geacht ingetrokken te zijn, indien toepassing
wordt gegeven aan artikel 3.1 Erfgoedwet.4.De intrekking wordt in het gemeentelijk erfgoedregister
geregistreerd.3.Instandhouding van gemeentelijke monumenten10.Instandhoudingbepaling1.Het is verboden een gemeentelijk monument, als bedoeld in artikel 1,
onder a, te beschadigen of te vernielen.2.Het is verboden zonder vergunning van het college:
een gemeentelijk monument, als bedoeld in artikel 1, onder
a, af te breken, te verstoren, te verplaatsen of in enig
opzicht te wijzigen;
een gemeentelijk monument, als bedoeld in artikel 1, onder
a, te herstellen, te gebruiken of te laten gebruiken op een
dusdanige wijze, dat het wordt ontsierd of in gevaar
gebracht.
3.Het verbod en de vergunningplicht, als bedoeld in het tweede lid,
gelden niet indien het college nadere regels stelt met betrekking
tot de wijze waarop werkzaamheden dienen te worden uitgevoerd.11.De schriftelijke aanvraag en doorzending1.De aanvraag om vergunning als bedoeld in artikel 10, tweede lid en
artikel 4.2 Besluit omgevingsrecht en de daarbij te overleggen
gegevens en bescheiden moet in tweevoud worden ingediend bij het
college.2.Wanneer een ander bevoegd gezag dan het college een beslissing moet
nemen over de aanvraag, dan zal het college de aanvraag, inclusief
gegevens en bescheiden, doorzenden naar het juiste bevoegd
gezag.12.Termijnen advies en vergunningverlening1.Het college zendt onmiddellijk een afschrift van de ontvankelijke
aanvraag om vergunning voor een gemeentelijk monument aan de
monumentencommissie voor advies.2.Binnen drie weken na de datum van verzending van het afschrift
brengt de monumentencommissie schriftelijk advies uit aan het
college.3.Het college beslist binnen acht weken na ontvangst van de aanvraag
tot het verlenen van een vergunning, waarbij deze termijn, onder
mededeling van verlenging van de termijn aan de aanvrager, met ten
hoogste zes weken kan worden verlengd.13.WeigeringsgrondEen vergunning als bedoeld in artikel 10, tweede lid wordt niet verleend
wanneer het belang van de monumentenzorg zich daartegen verzet.14.Intrekken van de vergunningDe vergunning kan door het college worden ingetrokken indien:
blijkt dat de vergunning ten gevolge van een onjuiste of
onvolledige opgave is verleend;
blijkt dat de vergunninghouder de voorschriften bedoeld in
artikel 10 niet naleeft;
de omstandigheden aan de kant van de vergunninghouder zich
zodanig hebben gewijzigd, dat het belang van het monument
zwaarder dient te wegen;
niet binnen 52 weken van de vergunning gebruik wordt
gemaakt.
4.Rijksmonumenten15.Vergunning voor beschermd rijksmonument1.Het college zendt onmiddellijk een afschrift van de ontvankelijke
aanvraag om vergunning voor een beschermd rijksmonument aan de
monumentencommissie.2.De monumentencommissie adviseert schriftelijk over de aanvraag
binnen drie weken na de datum van verzending van het afschrift.3.Bij overschrijding van de in het tweede lid genoemde termijn wordt
de monumentencommissie geacht geadviseerd te hebben.5.Overige bepalingen16.SchadevergoedingIndien en voor zover blijkt dat een belanghebbende schade lijdt of zal
lijden, die redelijkerwijze niet of niet geheel te zijnen laste behoort
te blijven, kent het college hem op zijn aanvraag een naar billijkheid
te bepalen schadevergoeding toe, wanneer de schade een gevolg is
van:
de weigering van het college een vergunning als bedoeld in
artikel 10 te verlenen;
de voorschriften door het college verbonden aan een vergunning
als bedoeld in artikel 10;
de door het college nader te stellen regels als bedoeld in
artikel 10, derde lid.
17.StrafbepalingDegene, die handelt in strijd met artikel 10 van deze verordening, wordt
gestraft met een geldboete van de tweede categorie of een hechtenis van
ten hoogste drie maanden.18.ToezichthoudersMet het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens deze
verordening zijn belast de bij besluit van het college dan wel de
burgemeester aan te wijzen personen.6.SLOTBEPALINGEN19.HardheidsclausuleHet college kan in bijzondere gevallen, gelet op de situatie van een
belanghebbende, afwijken van de bepalingen in deze verordening, voor
zover toepassing van deze verordening leidt tot een onbillijkheid van
overwegende aard.20.Inwerkingtreding en overgangsrecht
Deze verordening treedt, onder gelijktijdige intrekking van de
Erfgoedverordening 2010, in werking op de dag dat de Erfgoedwet
in werking treedt.
De op grond van de Erfgoedverordening 2010 aangewezen en
geregistreerde gemeentelijke monumenten worden geacht te zijn
aangewezen en geregistreerd in overeenstemming met de bepalingen
uit deze verordening.
Aanvragen tot het verlenen van een vergunning die zijn ingediend voor
de inwerkingtreding van deze verordening worden behandeld met in
achtneming van de Erfgoedverordening 2010.
21.CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als Erfgoedverordening 2016.Dronten, 17 december 2015de raad van Dronten,D.Petrusma MMC mr. A.B.L. de Jongegriffier voorzitter A. Algemene toelichtingCultureel erfgoed is overal aanwezig. In musea, in de bodem, maar ook in
onze gebouwde omgeving. Het erfgoed maakt het verleden zichtbaar en is
een bron van inspiratie voor nieuwe ontwikkelingen. Daarom is het
belangrijk dat het cultureel erfgoed behouden blijft.Verschillende wetten en regels voor de omgang met ons erfgoed worden met
ingang van 1 januari 2016 vervangen door de Erfgoedwet. Hierdoor
vermindert de versnippering in de regelgeving en komt er meer structuur
in de bescherming van waardevol erfgoed. Samen met de Omgevingswet, die
naar verwachting in 2018 in werking treedt, vormt de Erfgoedwet het
fundament voor de bescherming van monumenten. De Erfgoedwet bevat de
algemene regels voor het behoud van cultureel erfgoed. In de
Omgevingswet komen de meer specifieke regels over de instandhouding van
monumenten, de omgang met de fysieke leefomgeving en de verlening van
vergunningen.In de verordening zijn geen instandhoudingsbepalingen opgenomen met
betrekking tot archeologische terreinen en ruimtelijke structuren. De
archeologische terreinen worden beschermd via het archeologiebeleid en
de bestemmingsplanprocedures. Ruimtelijke structuren worden beschermd
via bestemmingsplannen en welstandsnota’s.B. Artikelsgewijze toelichting1.Algemeen1.BegripsbepalingenSub aBij de omschrijving van het begrip 'gemeentelijk monument' is
aansluiting gezocht bij de omschrijving van een monument in de
Erfgoedwet. De Erfgoedwet definieert monument als “een onroerende zaak
die deel uitmaakt van cultureel erfgoed”. En cultureel erfgoed wordt
weer omschreven als “uit het verleden geërfde materiële en immateriële
bronnen, in de loop van de tijd tot stand gebracht door de mens of
ontstaan uit de wisselwerking tussen mens en omgeving, die mensen,
onafhankelijk van het bezit ervan, identificeren als een weerspiegeling
en uitdrukking van zich voortdurend ontwikkelende waarden,
overtuigingen, kennis en tradities en die aan hen en toekomstige
generaties een referentiekader bieden.Uitgangspunt in deze verordening is dat onder het begrip ‘monument’
alleen onroerende zaken worden verstaan. Bij roerende zaken is
bescherming lastig, want roerende zaken kunnen meestal eenvoudig worden
verplaatst en over de gemeentegrens worden gebracht, waardoor ze buiten
de werking van de verordening vallen. Sub bDit betreft het register waarin de gemeente de monumenten registreert
die conform de verordening zijn aangewezen. Het opnemen in het register
heeft geen rechtsgevolg, want het is niet meer dan een administratieve
handeling. De aanwijzing tot gemeentelijk monument, die vooraf gaat aan
opneming in het register, heeft wel rechtsgevolgen, omdat het iets
betekent voor de rechten en plichten van burgers of bedrijven. De
aanwijzing als monument en het opnemen in het register zijn dus twee
verschillende handelingen.Sub cNaast gemeentelijke monumenten bestaan er ook provinciale monumenten en
rijksmonumenten. Een begripsomschrijving van een 'beschermd
rijksmonument' moet in de gemeentelijke erfgoedverordening worden
opgenomen, want door deze verordening krijgt het college de bevoegdheid
om vergunningen te verlenen voor de wijziging of sloop van
rijksmonumenten. Op de vergunningverlening voor rijksmonumenten blijven
tot de komst van de Omgevingswet de artikelen 11 tot en met 21 van de
Monumentenwet 1988 van toepassing.Sub dArtikel 9.1 van de Erfgoedwet bepaalt dat de artikelen van de
Monumentenwet 1988 over de inschakeling van een monumentencommissie van
kracht blijven tot de komst van de Omgevingswet. De wetgever heeft dus
bepaalt dat het college niet vrij is om al dan niet een
monumentencommissie in het leven te roepen. De monumentencommissie
adviseert het college over de aanwijzing van gemeentelijke
monumenten.2.Aanwijzing gemeentelijke monumenten2.Het gebruik van een monumentHet betreft hier vooral de gebruiksmogelijkheden die de eigenaar of
gebruiker aan het object toekent. Deze gebruiksmogelijkheden slaan op de
constructie en de ligging van het object, maar ook op het feitelijke
gebruik van het object. Het specifieke gebruik van kerkelijke monumenten
(erediensten) kan op grond van deze bepaling worden gewaarborgd, zodat
geen afzonderlijke regeling voor gemeentelijke kerkelijke monumenten
nodig is.3.De aanwijzing tot gemeentelijk monumentLid 1De aanwijzing tot gemeentelijk monument en het opnemen in een
gemeentelijk erfgoedregister zijn twee verschillende dingen. De
aanwijzing heeft rechtsgevolg, het registreren in een erfgoedregister is
slechts een administratieve handeling.Het besluit tot aanwijzing is een discretionaire bevoegdheid van het
college. Na afweging van alle belangen kan tot aanwijzing worden
besloten. De afweging van de belangen van de rechthebbenden ten opzichte
van de te beschermen monumentale waarden moet gemotiveerd in het besluit
worden beschreven. De aanwijzing op zich geeft geen recht op schadevergoeding. De
aanwijzing verandert immers over het algemeen niets aan het bestaande
gebruik van het monument.Een aanwijzing heeft echter wel gevolgen voor de mogelijkheden van het
toekomstige gebruik van een monument. Immers, de als monument aangewezen
onderdelen mogen slechts met een vergunning (zie artikel 10, tweede lid)
of op grond van de nadere regels (zie artikel 10, derde lid) worden
gewijzigd. Een schadevergoeding kan dan wel aan de orde zijn (zie ook
artikel 16 en de toelichting bij artikel 16). Het wijzigen van niet-monumentale onderdelen is alleen vergunningvrij
wanneer ook geen omgevingsvergunning is vereist. Het is daarom nodig om
bij de aanwijzing van een monument duidelijk te zijn over welke
onderdelen worden aangewezen als beschermd monument.Lid 2Het college moet het advies inwinnen van de monumentencommissie als
bedoeld onder artikel 1, sub d. De verordening bindt het advies niet aan
bepaalde voorschriften over vorm en inhoud. Het is aan het college om de
taken en de werkwijze van de monumentencommissie vast te leggen.Lid 3Monumenten die op grond van een aanwijzing door het rijk of de provincie
al in een monumentenregister zijn opgenomen, komen niet voor aanwijzing
als gemeentelijk monument in aanmerking.4.VoorbeschermingDit artikel regelt de voorbescherming voor toekomstige gemeentelijke
monumenten zoals die ook voor rijksmonumenten geldt. Dat betekent dat in
de periode van kennisgeving van het voornemen van het college om een
monument in het gemeentelijk erfgoedregister op te nemen tot het
daadwerkelijke aanwijzingsbesluit, de artikelen 10 tot en met 14 van
deze verordening van toepassing zijn. Een toekomstig monument mag
tijdens de aanwijzingsprocedure niet worden afgebroken, gewijzigd,
verplaatst, enzovoorts, zonder een gemeentelijke omgevingsvergunning
voor monumenten. Alleen wanneer de eventuele nadere regels (artikel 10,
derde lid) dat toestaan, is wijziging zonder vergunning mogelijk. Het gebruik van de voorbeschermingsprocedure is gebonden aan de
motivatieplicht, aangezien hieraan voor de eigenaar of gebruiker
financiële consequenties zijn verbonden. Het inroepen van de voorbescherming van een object is een
publiekrechtelijke beperking en een beperkingenbesluit in de zin de van
artikel 1, onder a, sub 1 juncto artikel 1, onder b, sub 5 van de Wet
kenbaarheid publiekrechtelijke beperkingen onroerende zaken. Daarmee is
ook onder meer artikel 13 van deze wet van toepassing wat betreft de
aansprakelijkheid van gemeenten voor geleden schade. Daarom moet de
gemeente gegronde redenen kunnen aanvoeren voor het inroepen van de
voorbescherming.5.Termijnen advies en aanwijzingsbesluitIn dit artikel worden de termijnen genoemd waarbinnen de
monumentencommissie moet adviseren (lid 1) en het college een beslissing
moet nemen (lid 2). Door de besluitvorming aan een termijn te binden,
weten alle belanghebbenden waar ze aan toe zijn. Wanneer de
monumentencommissie niet of niet binnen de termijn adviseert, dan kan
het college toch een besluit nemen (lid 2 en lid 3). Artikel 5 bevat geen bepalingen over bekendmaking van het besluit, omdat
de Algemene wet bestuursrecht (Awb) dat afdoende regelt (afdeling 3.6
Awb).6.Mededeling aanwijzingsbesluitDe ontvangst van de mededeling van het college is voor alle bij het
monument betrokken belanghebbenden relevant. Dit artikel regelt
overigens niet specifiek dat de aanwijzing wordt bekendgemaakt aan de
eigenaar van het monument of de aanvrager van de aanwijzing, omdat de
Awb dat al bepaalt (afdeling 3.6 Awb).7.Registratie in het gemeentelijk erfgoedregisterDe registratie van de aanwijzing is een administratieve handeling, geen
besluit. De bedoeling van het erfgoedregister is om een ieder snel
inzicht te geven in welke zaken als gemeentelijk monument zijn
aangewezen.8.Wijziging van de aanwijzingOp grond van dit artikel is het mogelijk om de aanwijzing van
gemeentelijke monumenten te wijzigen (lid 1). Hiervoor geldt dezelfde
voorbereidingsprocedure als voor de aanwijzing zelf (lid 2), tenzij de
wijziging van ondergeschikte betekenis is (lid 3). Wijzigingen van de
aanwijzing worden doorgevoerd in het gemeentelijk erfgoedregister (lid
4).9.Intrekken van de aanwijzingDit artikel geeft de mogelijkheid om de aanwijzing van gemeentelijke
monumenten in te trekken (lid 1). Voor intrekking van de aanwijzing is
het advies van de monumentencommissie nodig, tenzij sprake is van
bijzondere gevallen, bijvoorbeeld spoedeisende gevallen. Monumenten
waarvan de aanwijzing is ingetrokken (omdat ze zijn gesloopt of
anderszins volledig teloor gegaan), worden door het college uit het
register verwijderd. Daarnaast regelt lid 3 dat monumenten niet dubbel
aangewezen en geregistreerd kunnen zijn in het geval dat het object ook
als rijksmonument of provinciaal monument is aangewezen en
geregistreerd. In dat geval vervalt de gemeentelijke aanwijzing en
registratie als monument.3.Instandhouding van gemeentelijke monumentEN10.InstandhoudingbepalingArtikel 10 gaat alleen over de instandhouding van gemeentelijke
monumenten. De vergunningverlening door het college voor de wijziging
van rijksmonumenten is immers geregeld in de artikelen van de
Monumentenwet die in het overgangsrecht van de Erfgoedwet (artikel 9.1
Erfgoedwet) van kracht blijven tot de komst van de Omgevingswet. Ook
geldt artikel 15 van deze verordening. Het is verstandig de
vergunningverlening voor rijksmonumenten en gemeentelijke monumenten
procedureel en inhoudelijk zoveel mogelijk op elkaar af te stemmen.Voor een aanvraag tot het verlenen van een omgevingsvergunning voor
gemeentelijke monumenten is van belang dat het verkrijgen van gegevens
en ontbrekende gegevens geregeld is in de Awb (artikel 4:2
respectievelijk 4:5 en 4:15 Awb).In lid 3 van artikel 10 wordt voor het college de mogelijkheid geschapen
om nadere regels te stellen die in de plaats kunnen komen van het verbod
uit het eerste lid en de vergunningplicht uit het tweede lid. De
bepaling over het stellen van nadere regels valt buiten de Wabo, want de
Wabo gaat alleen over vergunningen en ontheffingen. Voor de nadere
regels blijft het college het bevoegde gezag. Het zal hierbij vooral
gaan om wijzigingen aan gemeentelijke monumenten die niet van
ingrijpende aard zijn. Het reguliere onderhoud kan bijvoorbeeld in
nadere regels worden opgenomen, zodat burgers niet voor relatief
eenvoudige wijzigen een vergunningprocedure moeten starten. In de nadere
regels kunnen expliciet de situaties worden benoemd waarin een burger of
bedrijf geen vergunning hoeft aan te vragen. Wanneer duidelijk is wat het toetsingskader is voor grote (niet
reguliere) wijzigingen aan een monument, kan ook dit toetsingskader in
algemene regels worden opgenomen, zodat burgers nog minder
administratieve lasten krijgen. In de nadere regels
(uitvoeringsrichtlijnen of programma´s van eisen) kunnen de
uitgangspunten, functionele toetsing en aanwijzingen in het kader van de
monumentenzorg worden opgenomen. Hierbij dient de bouwkundige en
monumentale kwaliteit (behoud van het monument) voorop te staan. Voorts
staat het voeren van (voor)overleg centraal bij dit artikel, zodat
maatwerk kan worden geleverd.11.De schriftelijke aanvraag en doorzendingEen aanvraag voor een omgevingsvergunning kan op grond van het Besluit
omgevingsrecht (Bor) zowel digitaal als op papier worden ingediend.
Bedrijven kunnen echter in beginsel uitsluitend een aanvraag langs
elektronische weg indienen. Voor kleine bedrijven kan hiervoor een
uitzondering worden gemaakt. Het Bor bepaalt dat in het kader van de
vermindering van de administratieve lasten voor burgers en bedrijven het
bevoegd gezag bij een schriftelijke aanvraag maar maximaal 4 exemplaren
van de aanvraag en de daarbij behorende bescheiden mag opvragen. In
bepaalde gevallen kan op grond van het derde lid van artikel 4.2 Bor
hiervan worden afgeweken. Er moet dan sprake zijn van twee of meeradviezen of verklaringen van geen bezwaar.Soms is niet het college, maar de provincie of het rijk het bevoegd
gezag voor het nemen van een beslissing over de aanvraag voor een
omgevingsvergunning. In dat geval stuurt het college de aanvraag door
naar het juiste bevoegd gezag (lid 2).12.Termijnen advies en vergunningverleningOp grond van artikel 3.7 Wabo is bij de voorbereiding van een
omgevingsvergunning de reguliere voorbereidingsprocedure van toepassing.
De reguliere voorbereidingsprocedure sluit voor het overgrote deel aan
bij titel 4.1 van de Awb. De procedure vangt aan met een verplichte
ontvangstbevestiging na het ontvangen van een aanvraag. Indien de
verstrekte gegevens en bescheiden onvoldoende zijn voor de beoordeling
van de aanvraag, stelt het college de aanvrager in de gelegenheid de
aanvraag binnen de door et college gestelde termijn aan te vullen. Het
college geeft van de aanvraag met vermelding van de ontvangstdatum
kennis in een of meer dag-, nieuws- of huis-aan-huisbladen of op een
andere geschikte wijze. Het college moet op grond van artikel 3.9 Wabo
binnen acht weken een beslissing op de aanvraag nemen. De termijn van
acht weken kan met maximaal zes weken worden verlengd. In deze periode
moet het college eventuele derdebelanghebbenden de mogelijkheid geven om
zienswijzen in te brengen.Het college kan ‘andere instanties’ aanwijzen die in de gelegenheid
worden gesteld advies uit te brengen. Hierbij kan onder meer gedacht
worden aan de monumentencommissie.Voor het uitbrengen van advies is voor de monumentencommissie een
termijn van drie weken opgenomen. Van belang is dat de adviseur in de
gelegenheid moet worden gesteld om advies uit te brengen. Het is echter
aan de adviseur om te bepalen of hij van deze gelegenheid gebruik wil
maken. Het uitblijven van een advies staat het nemen van een besluit
niet in de weg. Wordt het advies niet binnen de gestelde termijn gegeven
dan kan het college de procedure vervolgen.In lid 3 van artikel 3.9 van de Wabo is een positieve fatale
beslistermijn opgenomen (lex silencio positivo). Deze positieve fatale
beslistermijn houdt in dat de overschrijding van de beslistermijn leidt
tot een omgevingsvergunning van rechtswege. De omgevingsvergunning wordt
conform de aanvraag verleend.De omgevingsvergunning treedt in werking met ingang van de dag na haar
bekendmaking.Het definitieve besluit wordt gepubliceerd en zes weken ter inzage
gelegd en opengesteld voor bezwaar.13.WeigeringsgrondDe vergunning kan worden geweigerd wanneer er een strijdigheid is met
het belang van de monumentenzorg.14.Intrekken van de vergunningDit artikel bevat de mogelijke gronden om een vergunning in te trekken.
Wanneer de omstandigheden bij de vergunninghouder ten aanzien van het
monument wijzigen (onder c), dan zou bij een nieuwe belangenafweging, de
belangen van het monument voor kunnen gaan. In dat geval moet het
college mogelijkheden hebben om de vergunning in te trekken.4.Rijksmonumenten15.Vergunning voor beschermd rijksmonumentLid 1De procedure voor de afgifte door het college van de vergunning voor
rijksmonumenten staat in hoofdstuk 2 paragraaf 2 van de Monumentenwet
1988 (die conform het overgangsrecht in artikel 9.1 Erfgoedwet van
kracht blijft tot de komst van de Omgevingswet), paragraaf 3.3 van de
Wabo en afdeling 3.4 van de Awb. Bij de vergunning voor rijksmonumenten
is de uitgebreide openbare voorbereidingsprocedure van toepassing.
Hierin verschilt de omgevingsvergunning voor rijksmonumenten van de
omgevingsvergunning voor gemeentelijke monumenten. Voor een vergunning
als bedoeld in artikel 10 (gemeentelijk monument) dient namelijk de
reguliere procedure gevolgd te worden. Door dit onderscheid in procedures is de beslistermijn voor beide
omgevingsvergunningen niet gelijk. Door de komst van de Wabo wordt de
kring van belanghebbenden vergroot. Gedurende de termijn van
terinzagelegging kan iedereen een zienswijze indienen. Voorheen konden
alleen belanghebbenden zienswijzen indienen.Lid 2 en lid 3De monumentencommissie moet bij de aanvragen om vergunning voor
rijksmonumenten worden ingeschakeld. Om te voorkomen dat dit wettelijke
vereiste door het ontbreken van het advies van de monumentencommissie
tot moeilijkheden leidt bij de afgifte van de vergunning, is in lid 3
bepaald dat de monumentencommissie geacht wordt te hebben geadviseerd na
het verstrijken van de in lid 2 gestelde adviestermijn.5.Overige bepalingen16.SchadevergoedingDe Afdeling rechtspraak van de Raad van State heeft uitgemaakt dat een
erfgoedverordening zonder een schadevergoedingsregeling rechtsgeldig is
(BR 86,604). Het principe ‘de veroorzaker betaalt’, zoals dat in de
memorie van toelichting van de Wet op de archeologische monumentenzorg
is verwoord, staat bij de afweging tot toekenning van schadevergoeding
voorop en geldt voor alle in dit artikel genoemde onderdelen (a t/m c).
De gemeente zal zelf per geval moeten afwegen wat redelijk en billijk
is. In deze verordening is gekozen voor een schadevergoedingsbepaling
waarin de specifieke gevallen zijn opgenomen op grond waarvan het
college mogelijk een schadevergoeding aan een belanghebbende kan
toekennen.Er is geen procedure voorgeschreven voor het bepalen van een vergoeding.
De procedure op grond van afdeling 6.1 Wro juncto afdeling 6.1 Bro kan
worden toegepast, maar voordat daartoe wordt besloten is het zinvol een
inschatting te maken van de schade ten opzichte van de kosten en omvang
van deze procedure.17.StrafbepalingDeze strafbepaling is met de komst van de Wabo alleen nog van toepassing
op de nadere regels die het college kan stellen op grond van artikel 10,
derde lid. De strafbaarstelling van de omgevingsvergunning voor
gemeentelijke monumenten is geregeld in de Wet economische delicten
(Wed). Het handelen zonder vereiste omgevingsvergunning of in strijd met
de voorschriften daarvan wordt aangemerkt als economisch delict.18.ToezichthoudersToezichthouders worden in artikel 5:11 Awb omschreven als personen die
bij of krachtens wettelijk voorschrift belast zijn met het houden van
toezicht op de naleving van een wettelijk voorschrift. Daarom is de
mogelijkheid om toezichthouders aan te wijzen opgenomen in de
erfgoedverordening.In artikel 5:13 Awb is het evenredigheidsbeginsel neergelegd, wat
inhoudt dat een toezichthouder zijn bevoegdheid slechts mag uitoefenen
voor zover dit redelijkerwijs voor de vervulling van zijn taak
noodzakelijk is. Een toezichthouder kan daarom niet te allen tijde
gebruik maken van alle bevoegdheden die in de Awb standaard aan
toezichthouders worden toegekend. Steeds zal de afweging gemaakt moeten
worden of het voor de vervulling van zijn taak redelijkerwijs
noodzakelijk is. Bepalend hiervoor is de aard van het voorschrift op de
naleving waarvan een toezichthouder moet toezien.Op basis van artikel 5:15 Awb is een toezichthouder bevoegd elke plaats
te betreden met uitzondering van woningen zonder toestemming van de
bewoner. 'Plaats' is daarbij een ruim begrip en omvat niet alleen erven
en andere terreinen, maar ook gebouwen (niet-woningen). Nadrukkelijk zij
hier vermeld dat het college op grond van dit artikel niet zelf
opsporingsambtenaren aanwijst als bedoeld in artikel 141 Strafvordering.
Dat kan en hoeft het college ook niet te doen aangezien artikel 142 lid
1 sub c Wetboek van Strafvordering regelt dat bij verordening aangewezen
toezichthouders ook opsporingsbevoegdheid toekomt. Deze buitengewone
opsporingsambtenaren hebben in de regel een opsporingsbevoegdheid voor
een beperkt aantal strafbare feiten.6.Slotbepalingen19.HardheidsclausuleHet opnemen van een hardheidsclausule in deze verordening opent de
mogelijkheid voor het college om, in gevallen waarin toepassing van een
artikel van de verordening een onbillijkheid van overwegende aard zou
opleveren, dat artikel buiten toepassing te laten of daarvan af te
wijken. Het afwijkende besluit van het college moet altijd binnen de
doelstellingen van de verordening passen. De toepassing van de
hardheidsclausule moet beperkt blijven tot individuele gevallen. Het
gebruik van dit artikel is slechts in uitzonderlijke gevallen
mogelijk.20.Inwerkingtreding en overgangsrechtDe Erfgoedverordening 2016 treedt in werking op de dag dat de Erfgoedwet
in werking treedt. Vanaf die dag is sprake van de Erfgoedverordening
2016. Het artikel regelt tevens het overgangsrecht.21.CiteertitelDit artikel noemt de naam van de verordening.