CVDR41002_1Toeslagenverordening Wet investeren in jongerennlregelingApeldoorn2010-09-02ApeldoornApeldoorns Stadsblad,
2009-12-9Toeslagenverordening Wet investeren in jongerenGemeentewet, art. 147 lid 1Wet investeren in jongeren, art. 12 lid 1, onderdeel 2Wet investeren in jongeren, art. 35 lid 1gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2009-11-26De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2009-12-102012-01-01nieuwe regelingraadsvoorstel 113-2009GeenGeenToeslagenverordening Wet investeren in jongerenDe raad van de gemeente Apeldoorn;gelezen het voorstel van het college d.d. 19 oktober 2009, nr.
2009-039519;gelet op de artikel 147, eerste lid van de Gemeentewet en 12, eerste lid,
onderdeel e en 35, eerste lid, van de Wet investeren in jongeren;overwegende dat het noodzakelijk is het verstrekken van toeslagen en het
verlagen van uitkeringen van jongeren van 21 jaar of ouder doch jonger dan
27 jaar bij verordening te regelen;BESLUIT:vast te stellen de volgende Toeslagenverordening Wet investeren in
jongeren.1Algemene bepalingen1.Begripsbepaling
de wet: de Wet investeren in jongeren;
gehuwdennorm: de norm bedoeld in artikel 28, eerste lid
onderdeel d, van de wet;
college: het college van burgemeester en wethouders;
woning: een woning als bedoeld in artikel 1, onderdeel j, Wet op
de huurtoeslag, als mede een woonwagen of woonschip, als bedoeld
in artikel 3, zesde lid, Wet werk en bijstand;
woonkosten:
indien een huurwoning wordt bewoond, de per maand
geldende huurprijs, bedoeld in artikel 1, onderdeel d,
van de Wet op de huurtoeslag;
Indien een eigen woning wordt bewoond, de tot een bedrag
per maand omgerekende som van de verschuldigde
hypotheekrente en de in verband met het in eigendom
hebben van de woning te betalen zakelijke lasten en een
naar omstandigheden vast te stellen bedrag voor
onderhoud;
zorgbehoevende: degene die, indien hij tezamen met een andere
persoon de woning zou bewonen, zou zijn aangewezen op
beroepsmatige hulp zoals verzorging in een verzorgingstehuis of
in een andere inrichting ter verpleging of verzorging.
2.De bepalingen van deze verordening gelden alleen voor jongeren van 21
jaar of ouder doch jonger dan 27 jaar. In geval van gehuwden gelden de
bepalingen van deze verordening alleen indien de gehuwden beiden 21 jaar
of ouder doch jonger dan 27 jaar zijn.2Criteria voor het verhogen van de norm3.Toeslagen1.De toeslag bedoeld in artikel 30, eerste lid, van de wet bedraagt 20
procent van de gehuwdennorm voor de jongere in wiens woning geen
ander zijn hoofdverblijf heeft, dan wel indien de jongere
zorgbehoevend is of zorg verleend aan een zorgbehoevende die zijn
hoofdverblijf heeft in dezelfde woning.2.De toeslag bedoeld in artikel 30, eerste lid, van de wet bedraagt 10
procent van de gehuwdennorm voor de jongere die met een ander zijn
hoofdverblijf in dezelfde woning heeft.4.Toeslag 21 of 22 jaar1.De toeslag bedoeld in artikel 34, eerste lid, van de wet bedraagt 10
procent van de gehuwdennorm voor de jongere van 21 jaar in wiens
woning geen ander zijn hoofdverblijf heeft, en 5 procent van de
gehuwdennorm wanneer deze jongere met een ander zijn hoofdverblijf
heeft in dezelfde woning.2.De toeslag bedoeld in artikel 34, eerste lid, van de wet bedraagt 15
procent van de gehuwdennorm voor de jongere van 22 jaar in wiens
woning geen ander zijn hoofdverblijf heeft, en 10 procent van de
gehuwdennorm wanneer deze jongere met een ander zijn hoofdverblijf
heeft in dezelfde woning.3.De toeslag bedoeld in artikel 34, eerste lid, van de wet voor een
jongere van 21 en 22 die zorgbehoevend is of zorg verleend aan een
zorgbehoevende die in dezelfde woning woont bedraagt,
respectievelijk 10 procent en 15 procent.5.Toeslag woonsituatieOnverminderd artikelen 3 en 4 van deze verordening bedraagt de toeslag
bedoeld in artikel 30, eerste lid, van de wet 5 procent van de
gehuwdennorm voor de jongere die als hoofdbewoner een woning bewoond
waaraan voor de jongere geen woonkosten verbonden zijn dan wel indien
geen woning bewoond wordt.3Criteria voor het verlagen van de norm6.Verlaging gehuwden1.De verlaging bedoeld in artikel 31 van de wet bedraagt 10 procent
van de gehuwdennorm voor gehuwden die met een ander hun
hoofdverblijf in dezelfde woning hebben, tenzij die ander een
zorgbehoevende is;2.De verlaging bedoeld in artikel 31 van de wet bedraagt 15 procent
van de gehuwdennorm voor gehuwden die een woning bewonen waaraan
voor de gehuwden geen woonkosten verbonden zijn dan wel geen woning
bewoond wordt. 4Slotbepalingen7.Citeertitel en inwerkingtredingDeze verordening wordt aangehaald als ”Toeslagenverordening Wet
investeren in jongeren”. Deze verordening treedt in werking op de dag na
publicatie van deze verordening en werkt terug tot 1 oktober 2009.Aldus vastgesteld in de openbare vergadering d.d. 26 november 2009 Gepubliceerd in het Apeldoorns Stadsblad d.d. 9 december 2009Inwerking getreden d.d. 10 december 2009 en werkt terug tot en met d.d. 1
oktober 2009Toelichting Toeslagenverordening WIJDe Wet investeren in jongeren en de inkomensvoorzieningOp 1 oktober 2009 is de Wet investeren in jongeren (WIJ) in werking getreden.
Doelstelling van deze wet is de duurzame arbeidsparticipatie in regulier werk
van jongeren tot 27 jaar. Om dit te bereiken is in de wet een recht op een
zogenaamd werkleeraanbod vastgelegd. Het werkleerrecht berust op de
uitgangspunten dat jongeren die goed geschoold zijn en over voldoende
kwalificaties beschikken gemakkelijker aan het werk zullen komen en daardoor
zelfstandig in hun levensonderhoud kunnen voorzien.De WIJ verplicht gemeenten om te investeren in de arbeidsinschakeling van alle
jongeren, ook bij een grote afstand tot de arbeidsmarkt. Daartoe moeten
gemeenten jongeren in beginsel een werkleeraanbod doen. Afgeleide van het
werkleeraanbod is een inkomensvoorziening voor jongeren vanaf 18 jaar als de
jongere onvoldoende inkomsten heeft. Deze inkomensvoorziening is alleen
beschikbaar als het werkleeraanbod wegens in de persoon van de jongere gelegen
of niet verwijtbare omstandigheden zijnerzijds geen optie is, dit aanbod
onvoldoende inkomsten genereert of er nog geen werkleeraanbod kan worden gedaan.
De samenhang tussen het werkleeraanbod enerzijds en de inkomensvoorziening
anderzijds is een bepalend element in de WIJ.De relatie tussen werken/leren en een uitkering is fundamenteel anders dan de
WWB, waarbij het recht op bijstand vooropstaat met als afgeleide de plicht tot
arbeidsparticipatie. Met de WIJ wordt een ‘paradigmawisseling’ beoogd: is het
uitgangspunt in de WWB ‘een uitkering, mits’ in de WIJ is dit omgedraaid en
geldt als uitgangpunt ‘geen uitkering, tenzij’. Deze uitkering, de zogenaamde
inkomensvoorziening, volgt in grote lijnen de WWB voor wat betreft de
voorwaarden die aan het recht zijn verbonden en de normering die geldt voor de
hoogte van deze voorziening.Evenals in de WWB bestaat de inkomensvoorziening uit een rijksgeregeld deel (de
norm) die binnen bepaalde grenzen verhoogd of verlaagd kan worden op grond van
gemeentelijk beleid (toeslag en verlaging). Dit gemeentelijk beleid moet door de
gemeenteraad in een verordening worden vastgelegd.Relatie met de WWBMet de inwerkingtreding van de WIJ is de WWB in beginsel afgesloten voor
jongeren tot 27 jaar en kunnen deze jongeren in beginsel geen algemene bijstand
meer ontvangen. Daartoe is de WWB op een aantal onderdelen aangepast en zou de
Toeslagenverordening WWB een navenante wijziging moeten ondergaan. Op grond van
het overgangsrecht (artikel 86 WIJ) blijft de WWB voor jongeren die op 30
september 2009 algemene bijstand ontvingen echter van toepassing totdat de
algemene bijstand wordt beëindigd maar uiterlijk tot 1 oktober 2010. Om die
reden is een aanpassing van de Toeslagenverordening WWB aan de WIJ (nog) niet
aan de orde. Dit zal eerst met ingang van 1 oktober 2010 zijn beslag krijgen.
Omdat niet uitgesloten kan worden dat zich in de tussentijd ontwikkelingen
zullen voordoen die nopen tot een inhoudelijke wijziging van de
Toeslagenverordening, is het thans nog te vroeg om een wijzigingsvoorstel voor
de Toeslagenverordening WWB aan te bieden.Bij het inrichten van de WIJ is op het punt van de inkomensvoorziening
uitdrukkelijk ervoor gekozen zoveel mogelijk aansluiting te zoeken met de WWB,
op onderdelen als de normensystematiek, de middelentoets, verlaging van bijstand
en terugvordering en verhaal. Normen die specifiek betrekking hebben op
jong-meerderjarigen zijn uit de WWB overgeheveld naar de WIJ. Toeslagenverordening Wet investeren in jongerenEvenals in de WWB heeft de wetgever in de WIJ het college en de gemeenteraad
afzonderlijke taken toebedeeld. Het college is verantwoordelijk voor de
uitvoering van de WIJ, terwijl de gemeenteraad de opdracht heeft gekregen in een
aantal verordeningen regels vast te stellen, ondermeer met betrekking tot het
verhogen en verlagen van de normen die voor de inkomensvoorziening gelden
(artikel 12, eerste lid, sub e, WIJ). Deze regels moeten exclusief in een
verordening worden vastgelegd, ter wille van de rechtszekerheid, aldus de
Memorie van Toelichting (Kamerstukken II 2008-2009, 31 775, nr. 3, p. 37).
Aangenomen mag worden dat deze regelgevende bevoegdheid rechtens niet kan worden
overgedragen aan het college.De toeslagenverordening heeft een categoriaal karakter, dat wil zeggen dat voor
een aantal categorieën uitkeringsgerechtigden de hoogte van de toeslag dan wel
verlaging van de norm of de toeslag in de verordening is beschreven. Het is
daarbij niet nodig c.q. mogelijk om alle mogelijke situaties uitputtend te
beschrijven. In niet geregelde gevallen is het college immers bevoegd én
verplicht om de inkomensvoorziening bij wijze van individualisering afwijkend
vast te stellen (artikel 35, vierde lid, WIJ). Normen, toeslagen en verlagingenUit overwegingen van uitvoerbaarheid heeft de wetgever ervoor gekozen om de
normensystematiek die thans is vastgelegd in de WWB zoveel mogelijk over te
nemen in de WIJ. Dat betekent enerzijds dat onderscheid is gemaakt tussen de
normen die gelden voor jongmeerderjarigen (jongeren van 18 tot 21 jaar) en
oudere jongeren (21 tot 27 jaar). Anderzijds zijn de normen voor beide
leeftijdsgroepen identiek aan de normen die thans in de WWB voor beide groepen
gelden. Hetzelfde geldt voor de normen die van toepassing zijn bij het verblijf
in een inrichting. De overgang naar de WIJ leidt op dit onderdeel dus niet tot
een wijziging van de financiële positie van de jongeren die afhankelijk worden
van een inkomensvoorziening. NormenIn hoofdstuk 4 van de WIJ (‘Recht op inkomensondersteuning’) zijn de normen
vastgelegd die gelden voor de verschillende leefsituaties (artikelen 26 t/m 29
WIJ). Voor personen van 21 jaar tot en met 27 jaar bestaat een drietal
basisnormen (artikelen 26, 27 en 28 WIJ), te weten:
gehuwden: 100% van het wettelijk minimumloon (= de gehuwdennorm)
alleenstaande ouders: 70% van de gehuwdennorm
alleenstaanden: 50% van de gehuwdennorm
Voor jongeren in de leeftijd van 18 tot 21 jaar geldt de huidige WWB-normering,
die is afgestemd op de kinderbijslag (artikelen 26, sub a en 27, sub a, WIJ).
Deze normen kunnen eventueel worden aangevuld met bijzondere bijstand, voor
zover de middelen van de ouders niet toereikend zijn dan wel de onderhoudsplicht
van de ouders niet te gelde gemaakt kan worden. Artikel 12 WWB blijft voor deze
groep onverkort van toepassing. Voor jongeren waarvan één van de partners zich in de leeftijdsgroep 18 tot 21
jaar bevindt en de ander in de groep 21 tot 27 jaar, gelden eveneens identieke
normen als thans in de WWB voor partners in de leeftijd van 21 tot 65 jaar.Toeslagen en verlagingenVoor jongeren in de leeftijd van 21 tot 27 jaar geldt dat de normen verhoogd
en/of verlaagd kunnen worden onder dezelfde voorwaarden als thans in de WWB is
vastgelegd. Kort gezegd betreft het de verplichting om de norm voor
alleenstaanden en alleenstaande ouders te verhogen met een toeslag als deze een
woning bewonen zonder medebewoner. Omdat de kosten van het bestaan dan niet
gedeeld kunnen worden met een ander bedraagt de toeslag het maximale bedrag,
zijnde 20% van de norm voor gehuwden in die leeftijdscategorie. Kunnen de
bestaanskosten wel met een ander gedeeld worden dan kan de toeslag worden
verlaagd. Het college is overigens niet verplicht om bij de verlening van een
toeslag rekening te houden met lagere bestaanskosten maar kan er ook voor kiezen
om alle alleenstaanden en alleenstaande ouders, zonder nader onderscheid, de
maximale toeslag te verstrekken (zie voor de WWB Kamerstukken II 2002-2003, 28
870, nr. 3, p. 52 en 53). De bevoegdheid om de uitkering te verlagen bij medebewoning geldt ook voor de
norm voor gehuwden. Voorts kan de norm of toeslag worden verlaagd als de
woonsituatie, los van medebewoning, lagere bestaanskosten met zich meebrengt.
Daarnaast is verlaging van de norm of toeslag mogelijk als de jongere een
schoolverlater is. Ten slotte kan het college bij een 21- of 22-jarige
alleenstaande de toeslag verlagen om de uitkering in de pas te laten lopen met
het wettelijk minimumjeugdloon. De laatstgenoemde verlagingen kunnen niet in
combinatie met elkaar worden toegepast. Binnen de gestelde randvoorwaarden staat
het de gemeenten in beginsel vrij om eigen beleid te voeren over de hoogte van
de toeslagen en verlagingen. Er bestaat geen wettelijke verplichting om de norm
en/of toeslag te verlagen. Ook voor gehuwde jongeren waarvan één van de partners in de leeftijdsgroep van
18 tot 21 jaar en de ander in de leeftijd van 21 tot 27 jaar zit, geldt dat de
norm verlaagd kan worden. De WIJ sluit dit, evenmin als de WWB, uit. Dit geldt
evenzeer voor het geval beide partners in de leeftijdsgroep 18 tot 21 jaar
zitten. Ook de voor hen geldende norm kan verlaagd worden. Niettemin wordt dit
niet opportuun geacht. De normen voor deze categorie jongeren zijn immers al
lager vastgesteld, vanwege de (vaak theoretische) onderhoudsplicht van ouders.
Het verder verlagen van deze normen kan er spoedig toe leiden dat deze jongeren
onder het bestaansminimum terechtkomen. Bovendien maakt categoriale verlaging op
deze groep jongeren de toch al behoorlijk complexe normensystematiek nog
ingewikkelder.Gehuwde jongeren van 21 tot 27 jaar met niet-rechthebbende partner Voor jongeren van 21 tot 27 jaar met een oudere partner, geldt dat de norm
gelijk is aan de norm die voor een alleenstaande of alleenstaande ouder geldt
(artikel 28, eerste lid, sub e, resp. 28, tweede lid, sub e, WIJ). Personen van
27 jaar of ouder komen immers niet in aanmerking voor een inkomensvoorziening in
het kader van de WIJ. De norm alleenstaande of alleenstaande ouder geldt ook als
de andere partner om andere redenen (bijv. in geval van detentie) geen recht
heeft op een inkomensvoorziening (artikel 28, derde lid, WIJ). De mogelijkheid om de norm voor een alleenstaande (ouder) te verhogen met een
toeslag is in de WIJ beperkt tot de jongere die feitelijk een
alleenstaande (ouder) is (artikel 30, eerste lid, in samenhang met artikel 26,
sub b en 27, sub b WIJ). Naar de letter van de wet bestaat dus voor de gehuwde
met een niet-rechthebbende partner geen recht op een toeslag. Niettemin mag,
gegeven de wens van de wetgever om e.e.a. zoveel mogelijk conform de WWB te
regelen en met een beroep op de jurisprudentie die gevormd is onder de WWB en
Abw, worden aangenomen dat ook gehuwde jongeren die voor de normering worden
gelijkgesteld met een alleenstaande (ouder), onder omstandigheden recht kunnen
hebben op een toeslag, mede gelet op het individualiseringsbeginsel, dat binnen
de WIJ klaarblijkelijk ook een rol speelt op het punt van normen, toeslagen en
verlagingen (artikel 35, vierde lid, WIJ; zie m.b.t. de bijstand bijvoorbeeld
CRvB 12 december 1995, JABW 1996/40). Heeft de niet-rechthebbende partner geen
of een zeer laag inkomen en is geen sprake van medebewoning, dan zal de toeslag,
naar analogie van de WWB, in beginsel zelfs 20% van de gehuwdennorm moeten
bedragen (CRvB 4 maart 2003, LJN: AF6326).Als de niet-rechthebbende partner een WWB-uitkering ontvangt, is er geen
aanleiding om een toeslag te verstrekken. Dat geldt evenzeer voor de
bijstandsgerechtigde partner. Beiden kunnen immers nimmer een uitkering
ontvangen die tezamen meer bedraagt dan 100% van de bijstandsnorm voor gehuwden.
Omdat beide partners dan aanspraak hebben op de norm die voor een alleenstaande
geldt, betekent dit tegelijkertijd dat een verlaging in verband met medebewoning
formeel gezien niet mogelijk is, omdat deze beperkt is tot de gehuwdennorm (als
bedoeld in artikel 28, eerste/tweede lid onderdeel d WIJ). In voorkomende
gevallen is het in dat geval mogelijk met toepassing van artikel 18, eerste lid,
WWB de bijstandsnorm van de bijstandsgerechtigde partner te verlagen.Voor de situatie dat beide partners ten laste komende kinderen hebben, is een
specifieke regeling getroffen. Dan geldt voor de jongere partner de
gehuwdennorm die bij zijn leeftijd past (artikel 28,
vierde lid, WIJ). Omdat daar expliciet over gehuwdennorm wordt gesproken, is
verlaging van die norm wegens medebewoning, wel mogelijk. De algemene bijstand
die de bijstandsgerechtigde partner ontvangt, moet vervolgens daarop in
mindering worden gebracht.ZelfstandigenJongeren met een zelfstandig bedrijf of beroep komen niet in aanmerking voor een
werkleeraanbod of inkomensvoorziening (artikel 23, eerste lid, onderdeel e,
resp. artikel 42, eerste lid, onderdeel m, WIJ). Zij kunnen een beroep doen op
de WWB. Dat geldt voor de voorbereidingskosten, de periodieke bijstand voor
levensonderhoud en voor bedrijfskapitaal. Aandachtspunt bij de algemene bijstand
voor levensonderhoud is wel dat voor die jongeren de normensystematiek uit de
WIJ van toepassing is (zie artikel 58 WIJ). Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1. BegripsbepalingHet begrip ‘gehuwdennorm’ is omschreven, omdat het uitkeringsgebouw in de WIJ,
inclusief toeslagen en verlagingen, voor 21- tot 27-jarigen daaraan is
gerelateerd. Volstaan is met een verwijzing naar artikel 28, tweede lid, sub d,
WIJ. De daar genoemde gehuwdennorm is gelijk aan de gehuwdennorm genoemd in
artikel 21, sub a, WWB.Evenmin als in de WWB wordt het begrip ‘woning’ in de WIJ omschreven. Gelet op
de analogie met de WWB mag aangenomen worden dat daarmee hetzelfde begrip is
bedoeld als in de WWB, te weten het begrip ‘woning’, bedoeld in de Wet op de
huurtoeslag, “een gebouwde onroerende zaak voor zover deze als zelfstandige
woonruimte, onvrije etage dan wel andere onzelfstandige woonruimte is verhuurd,
alsmede de onroerende aanhorigheden”.Het begrip ‘woonkosten’ is nader gedefinieerd, omdat dit van belang is voor de
toepassing van artikel 5 (verlaging woonsituatie). Aangesloten is bij de
begripsomschrijving die voorheen onder de vigeur van de Algemene Bijstandswet in
het Besluit landelijke normering (tot 1996) was opgenomen. Deze omschrijving
wordt in veel verordeningen nog gebruikt.Omdat een woning ook een woonwagen of woonschip kan zijn, is tevens verwezen
naar artikel 3, zesde lid WWB, waarin deze woonruimtes met een woning worden
gelijkgesteld. Onder zakelijke lasten als genoemd in lid e, ten tweede van dit artikel wordt
verstaan: de rioolrechten, het eigenaarsdeel van de onroerend-zaakbelasting, de
opstalverzekering (brandverzekering), het eigenaarsaandeel van de
waterschapslasten.Begrippen die in deze verordening worden gebruikt en niet nader zijn omschreven
hebben dezelfde betekenis als in de WIJ. Zo wordt in deze verordening meerdere
malen het begrip ‘jongere’ gebruikt. Artikel 2, eerste lid, WIJ omschrijft dit
begrip. Onder jongere wordt verstaan: een hier te lande woonachtige Nederlander
(of daarmee gelijkgestelde vreemdeling) 16 jaar of ouder doch jonger dan 27
jaar. Voor de toepassing van deze verordening wordt onder jongeren echter
verstaan de jongeren in de leeftijd van 21 jaar of ouder maar jonger dan 27 jaar
(zie ook artikel 2).Artikel 3. ToeslagenOp grond van artikel 35, tweede lid, sub a, WIJ is de gemeenteraad verplicht om
te bepalen dat de toeslag 20 procent van de gehuwdennorm bedraagt voor de
alleenstaande of alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn
hoofdverblijf heeft (onverminderd de mogelijkheid tot verlaging van norm of
toeslag op andere gronden). Dit is vastgelegd in lid 1. De toeslag bedraagt
eveneens 20% in de situatie dat de jongere met het/de tot zijn last komende
kind(eren een woning bewoont en in wiens woning geen ander zijn hoofdverblijf
heeft. Voor de situatie dat de jongere zorgbehoevend is of zorg verleend aan een
zorgbehoevende die zijn hoofdverblijf heeft in dezelfde woning als de jongere
geldt eveneens een toeslag van 20%.In deze verordening is als uitgangspunt gekozen voor de zgn. forfaitaire variant
voor het vaststellen van de hoogte van de toeslag. Forfaitair betekent dat niet
de werkelijke bestaanskosten en de mate waarin deze in concreto gedeeld worden
bepalend zijn voor de hoogte van de toeslag maar de enkele veronderstelling dat
het delen van kosten mogelijk is. In de jurisprudentie is de forfaitaire variant
algemeen aanvaard (zie bijvoorbeeld CRvB 10 juli 2008, LJN: BD3700).Ingeval in de woning een ander zijn hoofdverblijf heeft, wordt verondersteld dat
er noodzakelijke kosten van het bestaan gedeeld kunnen worden (bijvoorbeeld huur
en stookkosten) en bedraagt de toeslag om die reden 10% van de gehuwdennorm.
Zolang er geen sprake is van een gezamenlijke huishouding moet er echter van
worden uitgegaan dat niet alle kosten gedeeld kunnen worden. Een toeslag blijft
op zijn plaats.Volledigheidshalve moet hier nog worden opgemerkt dat in de uitzonderlijke
situatie dat de medebewoner over geen enkele vorm van inkomen beschikt (denk aan
de niet rechthebbende partner of inwonende uitgeprocedeerde) de lagere toeslag
vanwege medebewoning niet kan worden toegepast. De medebewoner kan dan immers
daadwerkelijk geen bijdrage in de kosten leveren, waardoor er dus ook geen
voordeel is voor de betrokkene (CRvB 4 maart 2003, 00/3534 NABW en 02/3129
NABW).Artikel 4. Toeslag 21 en 22 jaarArtikel 34 WIJ geeft het college de bevoegdheid om een verlaging toe te passing
indien het van oordeel is, dat gezien de hoogte van het minimum jeugdloon er een
drempel zou kunnen zijn om werk te aanvaarden. Aangezien het minimum jeugdloon
voor een 21-jarige lager is dan dat voor een 22-jarige ligt het voor de hand om
voor een 21-jarige een grotere verlaging toe te passen dan voor een
22-jarige.Artikel 5. Toeslag woonsituatieAls aan een woning geen woonkosten verbonden zijn, is sprake van lagere
bestaanskosten dan in andere gevallen. Artikel 32 WIJ opent om die reden de
mogelijkheid om de norm of de toeslag te verlagen. Dit is onder andere geregeld
in artikel 5 van deze verordening.Het bepaalde leidt ertoe dat de toeslag slechts 5% bedraagt als de jongere geen
woonlasten betaalt. Dat kan zich voordoen bij krakers, of als de woonkosten
worden betaald door een derde, bijv. de ouders of de ex-partner. Onder
woonkosten wordt in dit verband verstaan de huur of, als de jongere een eigen
woning bewoont, de verschuldigde hypotheekrente en de aan het eigendom verbonden
zakelijke lasten alsmede een naar omstandigheden vast te stellen bedrag voor
onderhoud (CRvB 6 november 2001, nrs. 99/7 en 99/29 NABWVerder is bepaald dat als de jongere geen woning bewoont, de norm of toeslag met
15% wordt verlaagd, omdat deze lagere bestaanskosten hebben dan jongeren die een
woning bewonen. Mochten dak- en thuislozen regelmatig gebruik maken van een
opvangadres, dan kan de uitkering afwijkend worden vastgesteld, met toepassing
van artikel 35, vierde lid, WIJ bij wijze van individualisering.Artikel 6. Verlaging gehuwdenDit artikel vormt het spiegelbeeld van artikel 3. Waar de norm voor een
alleenstaande (ouder) wordt verhoogd met 10% als een woning gedeeld wordt met
een ander, is dit ook gerealiseerd voor gehuwde jongeren in dezelfde situatie.
De jongeren kunnen in dat geval namelijk ook kosten delen met een ander en
daarom is een verlaging op zijn plaats. Voor verlaging in verband met de woonsituatie wordt verwezen naar de toelichting
hierover bij artikel 5.Artikel 7. Citeertitel en inwerkingtredingDe WIJ is met ingang van 1 oktober 2009 in werking getreden. Gemeenten zijn per
die datum verplicht om het gemeentelijk beleid ten aanzien van het verhogen en
verlagen van de norm in een verordening vast te leggen. Deze verordening werkt
daarom terug tot 1 oktober 2009.