CVDR409444_1Verordening sociaal domein gemeente Eemnes 2015nlregelingEemnes2019-01-29EemnesGemeentebladVerordening sociaal domein gemeente Eemnes 2015Wet maatschappelijke ondersteuning 2015Gemeentewetgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2014-10-27De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2015-01-01nieuwe regeling69949sociaal domeinGeenGeenVerordening sociaal domein gemeente Eemnes 2015De raad van de gemeente Eemnes;in vergadering bijeen op …oktober 2014, gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van 16 september 2014; gelet op de artikel 2.1.3, van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en
de artikelen 147 en 156 van de Gemeentewet.b e s l u i t :Vast te stellen de navolgende:VERORDENING SOCIAAL DOMEIN GEMEENTE EEMNES 20151.Begripsbepalingen1.Begripsbepalingen1. Aanvraag: a. een aanvraag zoals bedoeld in artikel 41 van de Participatiewet;b. een verzoek om toekenning van een voorziening in het kader van de Wet
gemeentelijke schuldhulpverlening; c. een aanvraag zoals bedoeld in artikel 2.3.5 van de Wet
maatschappelijke ondersteuning.2. Cliënt: a. een persoon zoals bedoeld in artikel 7 van de Participatiewet; b. een inwoner die zich tot het college heeft gewend voor
schuldhulpverlening, zoals bedoeld in artikel 1 van de Wet gemeentelijke
schuldhulpverlening; c. een persoon zoals bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wet
maatschappelijke ondersteuning.3. Cliëntondersteuning: onafhankelijke ondersteuning met informatie,
advies en algemene ondersteuning die bijdraagt aan het versterken van de
zelfredzaamheid en participatie en het verkrijgen van een zo integraal
mogelijke dienstverlening op het gebied van maatschappelijke
ondersteuning, preventieve zorg, zorg, jeugdhulp, onderwijs, welzijn,
wonen, werk en inkomen. 4. College: Het college van burgemeester en wethouders.5. Melding: a. een melding zoals bedoeld in artikel 44 van de Participatiewet;b. een verzoek van een cliënt om hulp of toekenning van een voorziening
in het kader van de de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening; c. een melding zoals bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de Wet
maatschappelijke ondersteuning. 6. Onderzoek: a. het onderzoek zoals bedoeld in artikel 53a van de Participatiewet; b. een onderzoek naar aanleiding van een melding in het kader van de Wet
gemeentelijke schuldhulpverlening;c. het onderzoek zoals bedoeld in artikel 2.3.2 van de Wet
maatschappelijke ondersteuning.7. Sociaal domein: de wetten binnen het toepassingsbereik van deze
verordening: a. de Participatiewet; b. de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening;c. de Wet maatschappelijke ondersteuning.8. Vertegenwoordiger: een persoon of rechtspersoon die een cliënt
vertegenwoordigt die niet in staat kan worden geacht tot een redelijke
waardering van zijn belangen. 9. Voorziening: a. ondersteuning bij arbeidsinschakeling en het verlenen van bijstand
zoals bedoeld in artikel 7 van de Participatiewet; b. schuldhulpverlening zoals bedoeld in artikel 1 van de Wet
gemeentelijke schuldhulpverlening;c. een voorziening zoals bedoeld in artikel 2.3.5 van de Wet
maatschappelijke ondersteuning.2.Het proces in het sociaal domein2.Toepassingsbereik Verordening sociaal domein gemeente
EemnesDeze verordening is van toepassing op de procedures op grond van de
Participatiewet, de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening en de Wet
maatschappelijke ondersteuning.3.De verantwoordelijkheid van het college1. Het college ondersteunt cliënten in de uitvoering van artikel 7 van
de Participatiewet, artikel 3 van de Wet gemeentelijke
schuldhulpverlening en artikel 2.1.1 van de Wet maatschappelijke
ondersteuning bij het nemen van eigen verantwoordelijkheid en beoordeelt
cliënten, in samenspraak met cliënten en/of hun vertegenwoordigers, op
hun mogelijkheden. 2. Het college bevordert bij de uitvoering van de in het eerste lid
genoemde wettelijke taken een effectieve samenwerking met partijen die
bij de uitvoering van die taken betrokken en nodig zijn.3. Het college stemt bij de uitvoering van haar verantwoordelijkheden af
op de individuele situatie van de cliënt/de gezinssituatie van cliënt en
stemt deze voor zover daartoe aanleiding bestaat, af op de domeinen
jeugdhulp, onderwijs, zorg, maatschappelijke ondersteuning, werk en
inkomen en politie en justitie.4.melding1. Een melding zoals bedoeld in artikel 1 lid 5 van deze verordening kan
schriftelijk, mondeling, telefonisch of digitaal worden gedaan bij de
gemeente Eemnes. Indien er sprake is van een melding in het kader van
artikel 44 van de Participatiewet kan de melding (ook) digitaal worden
gedaan bij Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen.2. De melding wordt in samenspraak met de cliënt, eventueel diens
mantelzorger(s) en/of diens vertegenwoordiger onderzocht. 3. Na de melding volgt een onderzoek.4. Het college informeert de cliënt, en/of diens vertegenwoordiger en
eventueel diens mantelzorger(s) voorafgaand aan het onderzoek over de
mogelijkheid gebruik te maken van kosteloze cliëntondersteuning.5. Zo nodig maakt het college afspraken met het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen over een uitvoering conform deze verordening. 6. Het college bevestigt de ontvangst van een melding en de afspraak
voor het gesprek, naar voorkeur van de cliënt en afhankelijk van de
urgentie, mondeling/telefonisch, schriftelijk of per e-mail. 5.Het onderzoek1. Het onderzoek zoals bedoeld in artikel 1 lid 6 van deze verordening
start met het voeren van een gesprek met cliënt en/of diens
vertegenwoordiger: a. Het gesprek is voor het college een middel om haar wettelijke
verantwoordelijkheden en de verantwoordelijkheden zoals genoemd in
artikel 3 van deze verordening, ten uitvoer te brengen. b. De vraag van cliënt is leidend in hoe uitgebreid het gesprek is.c. Indien door cliënt gewenst, worden de mantelzorger en/of andere
personen/deskundigen bij het gesprek betrokken.d. Op basis van het gesprek wordt bepaald of nader onderzoek nodig is en
hoe het onderzoek invulling krijgt.2. Tijdens het gesprek informeert het college de cliënt en/of diens
vertegenwoordiger over de vervolgprocedure en vraagt het college om
toestemming de persoonsgegevens van cliënt te verwerken.3. Het college onderzoekt voor zover nodig: a. de behoefte die voorkomt uit de wensen, persoonskenmerken,
veiligheid, ontwikkeling, gezinssituatie en mogelijkheden van cliënt; b. de draagkracht en steunbehoefte van de eventuele mantelzorger van
cliënt en de belasting die deze ervaart bij de zorg voor de cliënt;c. het gewenste resultaat van het verzoek om ondersteuning;d. de mogelijkheden om op eigen kracht en/of met behulp van anderen in
eigen oplossingen te voorzien; e. de mogelijkheid om door middel van (algemene)voorzieningen het
gewenste resultaat te bereiken; f. de mogelijkheden die er bestaan om voorzieningen af te nemen en de
gevolgen daarvan;g. in hoeverre een mogelijk toe te kennen voorziening kan worden
afgestemd op andere voorzieningen en/of behoeften van cliënt op het
gebied van jeugdhulp, zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning
en/of werk en inkomen;h. indien van toepassing: of er sprake is van een bijdrage in de kosten
voor het gebruik van een voorziening en (een inschatting van) de hoogte
van de verschuldigde bijdrage;i. indien aan het college overhandigd: het persoonlijk plan als bedoeld
in artikel 2.3.2 van de Wmo; j. andere aspecten die in het kader van het onderzoek noodzakelijk
zijn.4. Voor het verzamelen van gegevens, noodzakelijk voor het in kaart
brengen van het (functionerings)probleem of het beoordelen van een
aanvraag zoals bedoeld in artikel 1 lid 1 van deze verordening, kan
naast het gesprek gebruik worden gemaakt van (een combinatie van) de
volgende onderzoeksmethoden:a) dossieronderzoek;b) een aanvullend gesprek;c) telefonisch onderzoek;d) het inschakelen externe deskundigheid;e) het inwinnen informatie bij behandelaars, zorgverleners, familie
en/of overige externe partijen;f) een huisbezoek of een aanvullend huisbezoek;g) overige onderzoeksmethoden waartoe het college (wettelijk) bevoegd
is. 5. Het college is bevoegd om in het kader van het onderzoek cliënt en/of
diens vertegenwoordiger op te roepen in persoon te verschijnen op een
door het college te bepalen plaats en tijdstip en hem te bevragen,
rekening houdend met de in de persoon gelegen mogelijkheden en/of
beperkingen.6. Cliënt of diens vertegenwoordiger is verplicht om aan het college of
de door haar aangewezen adviesinstantie die gegevens te verschaffen of
te doen verschaffen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van het
onderzoek en/of de beoordeling van de melding/aanvraag.7. Het college borgt bij het verrichten van het onderzoek een integrale
aanpak ten aanzien van de domeinen jeugdhulp, onderwijs, zorg,
maatschappelijke ondersteuning, werk en inkomen en politie en
justitie.8. Bij het onderzoek wordt aan de cliënt medegedeeld welke mogelijkheden
er bestaan t.a.v. de oplossingsrichting, inclusief de wijze van
bekostiging.9. Wanneer er sprake is van een situatie waarin de veiligheid van cliënt
en/of zijn/haar gezinsleden in het geding is, en/of wanneer een
gerechtelijke uitspraak dit voorschrijft, kan dit artikel buiten
toepassing worden gelaten. 6.De vastlegging van het onderzoek1. Het college verstrekt de cliënt of diens vertegenwoordiger een
weergave van de uitkomsten van het onderzoek, tenzij de cliënt of diens
vertegenwoordiger heeft medegedeeld dit niet te wensen. 2. Cliënt of diens vertegenwoordiger kan feitelijk onjuiste en/of
onvolledige gegevens corrigeren en kan zijn/haar opmerkingen bij het
onderzoeksverslag kenbaar maken. Correcties en opmerkingen worden aan
het onderzoeksverslag toegevoegd. 7.De aanvraag1. De aanvraag zoals bedoeld in artikel 1 lid 1 moet schriftelijk
plaatsvinden. Hiertoe wordt een vastgesteld aanvraagformulier
beschikbaar gesteld.2. In afwijking van het gestelde in lid 1 kan een aanspraak op grond van
de Participatiewet, indien een schriftelijke aanvraag niet mogelijk is,
ambtshalve worden vastgesteld. 3. Het college beoordeelt de aanvraag op basis van het in artikel 5
omschreven onderzoek.4. Het besluit op de aanvraag is zo nodig afgestemd op de domeinen
jeugdhulp, onderwijs, zorg, maatschappelijke ondersteuning, werk en
inkomen en politie en justitie.8.De inhoud van de beschikkingBij het treffen van een voorziening legt het college in ieder geval de
volgende onderdelen bij beschikking vast: a. de conclusies uit het onderzoek;b. de resultaten die cliënt wenst te bereiken op grond van de Wet
maatschappelijke ondersteuning, de Participatiewet en de Wet
gemeentelijke schuldhulpverlening;c. welke voorziening(en) het college treft om het resultaat te
bereiken;d. de hoogte van een eventueel budget;e. de looptijd van de voorziening(en); f. in welke vorm de voorziening(en) word(en)t verstrekt;g. of er sprake is van een tussentijdse evaluatie en de wijze waarop die
plaatsvindt;h. de voorwaarden waaronder de voorziening(en) is (zijn) verstrekt;i. de wijze waarop bezwaar kan worden gemaakt tegen de beschikking.9.Monitoring1. Het college verzamelt, ter bevordering van de kwaliteit en de
continuïteit van voorzieningen, systematisch informatie over:a. de ervaringen van cliënten bij de toegekende voorzieningen; b. de mate waarop de toegekende voorzieningen bijdragen aan de
(sociale/economische) zelfredzaamheid en participatie van cliënten;c. in hoeverre de resultaten uit de beschikkingen daadwerkelijk worden
bereikt. 10.Melding klachten1. Voor de afhandeling van klachten van cliënten die betrekking hebben
op gedragingen jegens cliënt van het college of personen die namens haar
meldingen en aanvragen behandelt, hanteert het college de
Klachtenregeling gemeente Eemnes c.q. de Klachtenregeling BEL
Combinatie.2. Aanbieders met wie de gemeente een contract heeft gesloten of aan wie
subsidie is verleend, stellen een effectieve en laagdrempelige regeling
vast voor de afhandeling van klachten van cliënten ten aanzien van
gedragingen jegens een cliënt en de uitvoering/levering van de
voorziening.11.Wijziging situatieOnverminderd artikel 2.3.8 van de Wet maatschappelijke ondersteuning,
artikel 17 van de Participatiewet en artikel 6 van de Wet gemeentelijke
schuldhulpverlening, doet cliënt of diens vertegenwoordiger uit eigen
beweging aan het college mededeling van alle feiten en omstandigheden
waarvan redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat zij van invloed kunnen
zijn op een beslissing van het college op een aanvraag.12.HeronderzoekOnverminderd artikel 2.3.9 van de Wet maatschappelijke ondersteuning en
artikel 53a van de Participatiewet, kan het college een heronderzoek
instellen om vast te stellen of er aanleiding bestaat om een beslissing
op een aanvraag te heroverwegen. 13.Intrekking en beëindigingOnverminderd artikel 2.3.10 van de Wet maatschappelijke ondersteuning en
artikel 54.3 van de Participatiewet, kan het college een beslissing
aangaande een voorziening, geheel of gedeeltelijk intrekken en
beëindigen indien:a. niet of niet langer is voldaan aan de voorwaarden gesteld bij of
krachtens de Wet maatschappelijke ondersteuning, de Participatiewet en
de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening. b. blijkt dat de beschikking op grond van onjuiste gegevens is afgegeven
en, waren de juiste gegevens bekend geweest, een andere beslissing zou
zijn genomen.14.TerugvorderingOnverminderd artikel 2.4.1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning en
artikel 58 van de Participatiewet, kan indien het recht op een
voorziening is ingetrokken, op basis daarvan geheel of gedeeltelijk de
geldswaarde van de ten onrechte genoten voorziening in natura of het ten
onrechte genoten geldbedrag worden teruggevorderd.3:Slotbepalingen15.Wijziging van de verordening door het collegeHet college is bevoegd tot het wijzigen van deze verordening, mits het
betreft een wijziging van ondergeschikte aard die:a. van zuiver redactionele aard is, ofb. voortvloeit uit onvoorziene omstandigheden of nadere inzichten met
betrekking tot de uitvoeringspraktijk, ofc. een gevolg is van nieuwe of gewijzigde rijksregelgeving.16.Inwerkingtreding en citeertitel1. Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2015.2. Deze verordening wordt aangehaald als: “Verordening sociaal domein
gemeente Eemnes 2015”.*************************************************************AlgemeenMet ingang van 2015 is er veel veranderd in het sociaal domein. Met de invoering
van de Jeugdwet, Participatiewet en de Wet maatschappelijke ondersteuning is de
gemeente Eemnes verantwoordelijk voor de ondersteuning en dienstverlening aan
een grote groep inwoners. Deze verantwoordelijkheid biedt grote kansen voor de
gemeente en haar inwoners. Kansen om echt tot een aanpak op maat te komen en
hierbij af te stemmen op het huishouden van de inwoner. Doordat de
verantwoordelijkheid in het sociaal domein meer eenduidig is komen te liggen bij
de inwoner en de gemeente, kunnen we immers beter met de inwoner de juiste
prioriteiten stellen en diverse terreinen in het sociaal domein beter aan elkaar
verbinden. Hierdoor zijn er kansen voor minder bureaucratie, korte lijnen,
duurzame oplossingen en tijdig ingrijpen bij knelpunten en/of problemen.Bij het invullen van haar verantwoordelijkheden, gaat de gemeente Eemnes uit van
een vraaggestuurde dienstverlening. Dit betekent dat onze dienstverlening maar
ook de voorzieningen die we ter ondersteuning van inwoners inzetten, aansluiten
bij de wensen, persoonskenmerken, veiligheid, ontwikkeling, gezinssituatie en
mogelijkheden van onze inwoner. Niet voorzieningen, maar de resultaten die de
inwoner wilt bereiken staan centraal. De voorzieningen of oplossingen die nodig
zijn om het resultaat te bereiken zijn ondergeschikt aan het resultaat. Het
‘doen wat nodig is’ om de zelfredzaamheid en participatie van onze inwoners te
ondersteunen en/of versterken is het centraal vertrekpunt van onze uitvoering.
Hierbij gaan we uit van de mogelijkheden van mensen. De focus ligt op wat iemand
wél kan in plaats op wat iemand niet kan. We vinden het in dit kader belangrijk
dat mensen primair zelf de verantwoordelijkheid dragen voor het oplossen van hun
eigen belemmeringen, zo mogelijk samen met het (sociale) netwerk. Daar waar
iemand daartoe niet (volledig) in staat is, ondersteunt de gemeente hierbij. Dit
kan bijvoorbeeld zijn door sterk in te zetten op het (versterken van) vermogen
van inwoners en hun omgeving om zelf oplossingen te formuleren en te realiseren.
Dit alles betekent dat de gemeente in het sociaal domein:
niet overneemt maar aanvult;
mensen de kans geeft om inderdaad hun eigen kracht te vinden en in te
zetten;
niet uitgaat van vaststaande, vooraf beschreven producten en diensten
maar maatwerk;
uitgaat van een nadrukkelijke vrije handelingsruimte en mandaat voor de
consulent om ontschot ‘te doen wat nodig is’;
uitgaat van variëteit als norm in plaats van de te beargumenteren
uitzondering;
niet beslist over mensen maar in gesprek gaat met mensen;
uitgaat van het huishouden en het huishouden betrekt in de
oplossingen;
ernaar streeft mensen zo veel mogelijk onafhankelijk te maken/houden van
gemeentelijke ondersteuning;
de tijd neemt om de persoon en zijn netwerk te kennen, de specifieke
situatie te onderzoeken en de ondersteuning daaraan aan te passen;
Om aan de bovenstaande uitgangspunten invulling te geven en om op het niveau van
de inwoner optimaal verbinding te leggen in het sociaal domein, is de
Verordening sociaal domein gemeente Eemnes 2015 ontwikkeld. Deze Verordening
gaat over de procedures die gelden binnen het sociaal domein, behalve die in het
kader van de Jeugdwet, waarvan de uitvoering binnen de regio Eemland plaatsvindt
op basis van een specifieke procedure, vastgelegd in de Verordening Jeugd en de
daarop gebaseerde nadere regelgeving). Zodra er sprake is van zorg voor jongeren
en opvoeders wordt de coördinatie van zorg belegd bij de toegang voor Jeugdhulp
in de gemeente Eemnes (bijv. via een wijkteam). De Verordening sociaal domein maakt de procedures voor de geldende wetgeving in
het sociaal domein (m.u.v. de Jeugdwet) zoveel mogelijk generiek, zodat bij de
inwoner geen twijfel bestaat over de aanpak van de gemeente met betrekking tot
zijn/haar vraag. Maatwerk betekent weliswaar dat voor gelijke vragen van mensen,
verschillende uitkomsten mogelijk zijn, maar dankzij de verordening sociaal
domein zijn de geldende procedures zoveel mogelijk gelijk getrokken. De
Verordening geeft invulling aan één integraal proces in het sociaal domein met
‘één huishouden, één plan’ als vertrekpunt. Ongeacht de vraag van de inwoner en
ongeacht het terrein waarbinnen de vraag valt: gerekend kan worden op één proces
dat uitgaat van de vraag centraal, maatwerk én verbinding in het sociaal domein.
Inwoners die zich met een hulpvraag bij de gemeente melden, kunnen van de
gemeente verwachten dat zij goed onderzoek verricht en dat dit onderzoek in
goede samenspraak met de mensen om wie het gaat, uitgevoerd wordt. De gemeente
beoogt zo, samen met betrokkenen, tot een zo goed mogelijk afgestemde
dienstverlening en eventuele inzet van ondersteuning te komen. ARTIKELSGEWIJSHoofdstuk 1. BegripsbepalingenArtikel 1. Begripsbepalingen 1. Aanvraag:Het verzoek van een cliënt om in aanmerking te komen voor één of meerdere
voorzieningen op grond van de de Participatiewet, de Wet gemeentelijke
schuldhulpverlening en de Wet maatschappelijke ondersteuning (hierna Wmo
2015).In de Algemene wet bestuursrecht (Awb) worden regels gesteld omtrent de
aanvraag. In de Awb is de aanvraag: “een verzoek van een
belanghebbende, een besluit te nemen.” De aanvraag kan om een
geheel nieuwe beschikking gaan, maar ook bijvoorbeeld het verzoek tot het
wijzigen van een reeds bestaande beschikking betreffen. De Verordening sociaal
domein gemeente Eemnes 2015 wijkt hier niet vanaf. Op grond van artikel 41 van
de Awb moet een aanvraag schriftelijk worden ingediend bij het bestuursorgaan
dat bevoegd is op de aanvraag te beslissen. Dit tenzij bij wettelijk voorschrift
anders is bepaald. De Participatiewet en de Wmo 2015 stellen specifieke eisen
aan de aanvraag. Zo moet een aanvraag op grond van de Participatiewet, enkele
uitzonderingen daargelaten, worden ingediend bij het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen, waarna het college de aanvraag verder behandelt. Het
UWV neemt hierbij enkel de aanvraag in ontvangst. De bevoegdheid om de aanvraag
te onderzoeken en daar een besluit over te nemen ligt bij het college. Om,
ongeacht waar de melding of aanvraag in het sociaal domein gedaan wordt, een
uniforme aanpak te borgen, maakt het college afspraken met het UWV over een
uitvoering conform hetgeen in de Verordening sociaal domein bepaald is. Op grond van de Wmo 2015 (artikel 2.3.2, zesde lid) kan een aanvraag niet worden
gedaan dan nadat er (naar aanleiding van de melding) onderzoek is verricht. Dit
geldt niet wanneer het onderzoek niet is uitgevoerd binnen de termijn van zes
weken en indien er sprake is van uitzonderingssituaties/spoedgevallen. Tegen een besluit op een aanvraag staat bezwaar en beroep open.2. Cliënt: Voor de toekenning van schuldhulpverlening wordt met ‘cliënt’ diegene bedoeld
die zich tot het college wendt met een hulpvraag of een aanvraag in het kader
van de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening. In de Wet gemeentelijke
schuldhulpverlening wordt de cliënt ‘verzoeker’ genoemd. De Wmo 2015 en de Participatiewet bevatten een uitgebreide omschrijving van de
personen die uit hoofde van deze wetten onder de verantwoordelijkheid van het
college vallen. Deze personen worden in de Verordening sociaal domein geduid met
het begrip ‘cliënt’. Bij de Participatiewet gaat het om:
personen die (algemene en bijzondere) bijstand ontvangen;
personen die recht hebben op ondersteuning bij de
arbeidsinschakeling.
Bij de definiëring van de term cliënt, gaat de Wmo 2015 uit van personen die een
melding doen of namens wie een melding wordt gedaan en personen die gebruik
maken van een algemene voorziening of aan wie een maatwerkvoorziening of
persoonsgebonden budget is verstrekt. 3. Cliëntondersteuning: Cliëntondersteuning houdt in: onafhankelijke ondersteuning met informatie,
advies en algemene ondersteuning die bijdraagt aan het versterken van de
zelfredzaamheid en participatie en het verkrijgen van een zo integraal mogelijke
dienstverlening op het gebied van maatschappelijke ondersteuning, preventieve
zorg, zorg, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen. Het college
moet ervoor zorg dragen dat cliëntondersteuning beschikbaar is en dat bij de
cliëntondersteuning het belang van cliënt uitgangspunt is.4. College: Deze bepaling spreekt voor zich. 5. Melding: De melding is een verzoek van een cliënt of diens vertegenwoordiger om hulp of
toekenning van een voorziening in het kader van de Wmo 2015, de Participatiewet
en de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening. De melding kan niet altijd worden
gezien als een aanvraag voor een voorziening. De melding kan resulteren in de
aanvraag van een voorziening. De melding is in principe vormvrij en kan schriftelijk, elektronisch, mondeling
of telefonisch worden gedaan. In artikel 2.15 van de Awb is bepaald dat een
aanvraag elektronisch (onder meer per e-mail) kan worden gedaan, indien het
bestuursorgaan kenbaar heeft gemaakt dat deze weg geopend is. Met uitzondering
van de melding op grond van de Participatiewet, kan de melding ‘door of namens
de cliënt’ worden gedaan. Dit kan ruim worden opgevat. Naast de cliënt kan
bijvoorbeeld diens mantelzorger, partner, familielid of andere betrokkene de
melding doen.Meldingen worden formeel bij het college gedaan, met uitzondering van die op
grond van de Participatiewet. Het in ontvangstnemen van deze melding gebeurt in
beginsel door het UWV. De Participatiewet omschrijft de melding als het moment waarop cliënt zich bij
het UWV heeft gemeld en zijn naam, adres en woonplaats aldaar zijn
geregistreerd. Het UWV moet een bijstandsaanvraag aan de gemeente overdragen zodra de
verstrekte gegevens en bewijsstukken naar haar oordeel juist, volledig en
consistent zijn (artikel 30c lid
5 Wet SUWI). De aanvraag is ingediend wanneer het door cliënt
ondertekend aanvraagformulier door het UWV in ontvangst is genomen. Het UWV is
verplicht de overdracht (aan de gemeente) schriftelijk te melden aan cliënt
(artikel
30c lid 5 Wet SUWI).Nadat de aanvraag is overgedragen naar het
college, onderzoekt het college de aanvraag. In sommige gevallen is op grond van de Participatiewet een melding bij het UWV
niet voorgeschreven en kan cliënt zich direct tot het college wenden. Het gaat
hier om:- aanvragen bijzondere bijstand; - aanvragen algemene bijstand voor personen die in een inrichting
verblijven;- aanvragen algemene bijstand voor personen die niet staan ingeschreven in de
BRP (Zij moeten zich wenden tot het college van de centrumgemeente).Aanvragen algemene bijstand voor personen die de pensioengerechtigde leeftijd
hebben bereikt moeten worden ingediend bij de Sociale verzekeringsbank
(SVB).Het college moet overeenkomsten sluiten met het UWV over de overdracht van de
aanvraag. In dat kader kunnen afspraken worden gemaakt over de taakverdeling en
de termijn waarbinnen een aanvraag wordt overgedragen. Ook kan voor bepaalde
categorieën van aanvragen een andere taakverdeling tussen het college en het UWV
worden vastgesteld (artikel 30c lid
6 Wet SUWI). Om in het sociaal domein een uniforme aanpak te borgen rondom de melding en de
aanvraag, maakt het college hierover afspraken met het UWV. De afspraken gaan
over een aanpak conform de uitgangspunten uit de Verordening sociaal domein.
Deze afspraken kunnen bijvoorbeeld worden ingevuld door een constructie waarbij
de consulent van de gemeente, onder verantwoordelijkheid van het UWV, de melding
in ontvangst neemt. In de Wmo 2015 (artikel 2.3.2, negende lid) is bepaald dat een aanvraag niet kan
worden gedaan dan nadat er onderzoek is ingesteld naar de melding. Dit geldt
niet wanneer het onderzoek niet is uitgevoerd binnen de termijn van zes weken en
indien er sprake is van uitzonderingssituaties/spoedgevallen. Daar waar er
sprake is van spoedeisendheid is het college verplicht om een passende en
tijdelijke voorziening te verstrekken, in afwachting van de uitkomsten van het
onderzoek dat volgt na de melding. In het kader van de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening wordt anders dan in de
Wmo 2015 en Participatiewet geen nadrukkelijk onderscheid gemaakt tussen de
melding en de aanvraag. Voor deze wet kan de melding voorafgaand aan de aanvraag
plaatsvinden (het melden van een hulpvraag bij het college), maar ook de
aanvraag van een voorziening zelf zijn.Ongeacht het moment: Voor alle wetten binnen het toepassingsbereik van de
Verordening sociaal domein geldt dat de melding aanleiding vormt voor het
instellen van onderzoek.6. Onderzoek:Een onderzoek naar aanleiding van een melding in kader van de Participatiewet,
de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening en de Wmo 2015.De melding wordt in samenspraak met cliënt, eventueel diens mantelzorger en/of
diens vertegenwoordiger onderzocht. Dit onderzoek vindt zorgvuldig plaats. Het
onderzoek is afhankelijk van de melding/de hulpvraag van cliënt meer of minder
uitgebreid. In de toelichting op artikel 5 van de Verordening sociaal domein
wordt het onderzoek nader omschreven. 7. Sociaal domein: Deze bepaling spreekt voor zich.8. Vertegenwoordiger:Personen of rechtspersonen die als vertegenwoordiger kunnen optreden zijn de
curator, de mentor of de gevolmachtigde van de cliënt. Indien een dergelijke
persoon of rechtspersoon ontbreekt: diens echtgenoot, de geregistreerde partner
of andere levensgezel van de cliënt. Indien deze persoon dat niet wenst of
indien ook zodanige persoon ontbreekt: de ouder, het kind, de broer of zus van
cliënt, tenzij deze persoon dat niet wenst. 9. Voorziening:Ondersteuning die wordt ingezet op grond van de Participatiewet, de Wet
gemeentelijke schuldhulpverlening en de Wmo 2015. De voorziening wordt via een
beschikking toegekend. Tegen een besluit, zoals geformuleerd in de beschikking,
staat bezwaar en beroep open. Het besluit op de aanvraag van een voorziening is
afgestemd op de domeinen jeugdhulp, onderwijs, zorg, maatschappelijke
ondersteuning, werk en inkomen en politie en justitie.Een voorziening op grond van de Participatiewet kan bestaan uit ondersteuning in
het kader van arbeidsinschakeling en het verlenen van (algemene en bijzondere)
bijstand. Bij arbeidsinschakeling valt te denken aan re-integratietrajecten
(ondersteuning bij het vinden van werk) en sociale activeringstrajecten
(ondersteuning bij het aanbrengen van structuur in het leven van mensen).In het kader van de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening wordt onder een
voorziening verstaan: ondersteuning bij het vinden van een adequate oplossing
gericht op de aflossing van schulden en de nazorg hierbij.Een voorziening op grond van de Wmo 2015 is een op de behoeften,
persoonskenmerken en mogelijkheden van een persoon afgestemd geheel van
diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen:1) ten behoeve van zelfredzaamheid, daaronder begrepen kortdurend verblijf in
een instelling ter ontlasting van de mantelzorger, het daarvoor noodzakelijke
vervoer, alsmede hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen;2) ten behoeve van participatie, daaronder begrepen het daarvoor noodzakelijke
vervoer, alsmede hulpmiddelen en andere maatregelen;3) ten behoeve van beschermd wonen en opvang.Hoofdstuk 2. Het proces in het sociaal domeinArtikel 2. Toepassingsbereik Verordening sociaal domein gemeente Eemnes
2015In dit artikel wordt ingegaan op het bereik van de Verordening sociaal domein.
Vanaf het moment dat cliënt zich bij de gemeente meldt met een verzoek om hulp
of toekenning van een voorziening in het kader van de:Participatiewet;Wet gemeentelijke schuldhulpverlening,Wet maatschappelijke ondersteuning;gelden de regels zoals gesteld in deze verordening. Artikel 3. De verantwoordelijkheid van het collegeIn lid 1 van artikel 3 van de Verordening sociaal domein zijn artikel 7 van de
Participatiewet, artikel 3 van de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening en
artikel 2.1.1 van de Wmo 2015 genoemd. In deze artikelen staan de
verantwoordelijkheden van het college bij de uitvoering van die wetten
omschreven. De Participatiewet geeft het college de verantwoordelijkheid te ondersteunen bij
arbeidsinschakeling (het toeleiden naar werk) en re-integratie. Daarnaast heeft
het college de plicht bijstand te verlenen aan personen die in zodanige
omstandigheden verkeren of dreigen te verkeren dat zij niet over de middelen
beschikken om in de noodzakelijke kosten van het bestaan te voorzien. Tenslotte
is het college, grond van artikel 7 van de Participatiewet, verplicht beleid te
ontwikkelen ten behoeve van het verrichten van een tegenprestatie. De
tegenprestatie dient te bestaan uit onbeloonde maatschappelijk nuttige
werkzaamheden en mag het accepteren van passende arbeid of van
re-integratie-inspanningen niet belemmeren. De Wmo 2015 geeft het college de opdracht de zelfredzaamheid en participatie van
personen met een beperking te ondersteunen. Dit zoveel mogelijk in de eigen
leefomgeving van mensen. In dit verband heeft het college op grond van de Wmo
2015 de op opdracht om zorg te dragen voor maatschappelijke ondersteuning en om
hierbij kwaliteit en continuïteit van voorzieningen te realiseren. Onder
maatschappelijke ondersteuning wordt verstaan:
Het bevorderen van de sociale samenhang, de mantelzorg en
vrijwilligerswerk, de toegankelijkheid van voorzieningen, diensten en
ruimten voor mensen met een beperking, de veiligheid en leefbaarheid in
de gemeente, alsmede voorkomen en bestrijden van huiselijk geweld.
Het ondersteunen van de zelfredzaamheid en de participatie van personen
met een beperking of met chronische psychische of psychosociale
problemen zoveel mogelijk in de eigen leefomgeving.
Het bieden van beschermd wonen en opvang.
Op grond van de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening heeft het college de
plicht om integrale ondersteuning en nazorg te bieden bij het vinden van een
adequate oplossing gericht op de aflossing van schulden. Dit doet het college
wanneer redelijkerwijs is te voorzien dat een persoon niet zal kunnen voortgaan
met het betalen van zijn schulden of indien hij in de toestand verkeert dat hij
heeft opgehouden te betalen. In lid 1 van dit artikel is bepaald dat wanneer cliënt hulp nodig heeft bij het
zelf organiseren van oplossingen en het nemen van eigen verantwoordelijkheid,
het college hierin ondersteunt. De ondersteuning is er primair op gericht
cliënten in staat te stellen in eigen oplossingen te voorzien.Het college gaat ervan uit dat mensen primair zelf verantwoordelijk zijn voor
het oplossen van hun eigen belemmeringen, zo mogelijk samen met het (sociale)
netwerk. Wanneer cliënt zich tot de gemeente wendt met een hulpvraag, wordt
eerst onderzocht in hoeverre cliënt, eventueel samen met zijn (sociale) netwerk,
eigen oplossingen kan realiseren. Eigen oplossingen gaan dan ook voor op
gemeentelijke ondersteuning. Daar waar de cliënt hulp nodig heeft bij het zelf
realiseren van oplossingen, kan het college hem/haar hierin ondersteunen. De
mogelijkheden om eigen oplossingen te realiseren en het eventueel organiseren
van oplossingen met behulp van het sociale netwerkt, staan tijdens het gesprek
met de consulent centraal en krijgen tijdens het onderzoek naar de melding
afdoende aandacht. Het college gaat bij de uitvoering van haar verantwoordelijkheden uit van de
mogelijkheden van cliënt. Het college onderzoekt actief en in samenspraak met
cliënten wat zij, ondanks hun beperkingen/problemen, nog (wel) kunnen om actief
deel te nemen aan de maatschappij en (economisch) zelfredzaam te zijn. Bij het
beoordelen van de melding ligt de focus niet op wat iemand niet kan, maar vooral
wel op wat iemand wél kan.Lid 2: Het college heeft, met het oog op een doeltreffende en doelmatige
uitvoering van haar taken, de verantwoordelijkheid om een samenwerking met
daarvoor relevante partijen te organiseren. Hierdoor kan dienstverlening, zorg
en ondersteuning op elkaar worden afgestemd, waardoor de samenhang, kwaliteit en
de effectiviteit voor de cliënt zo goed mogelijk wordt geborgd. Het bevorderen
van de zelfredzaamheid en de (maatschappelijke)participatie van cliënten is
hierbij het voornaamste uitgangspunt. De samenwerking zoals bedoeld in lid 2 kan een samenwerking tussen gemeenten
zijn, maar ook een samenwerking met partijen zoals aanbieders van zorg en
ondersteuning, woningcorporaties, zorgverzekeraars, huisartsen en het UWV zijn. Lid 3: Het college neemt een integrale benadering van specifieke situaties van
cliënten als vertrekpunt. Dit is mogelijk omdat het college een brede
verantwoordelijkheid draagt in het sociaal domein. Hierdoor is het college in
staat om vroegtijdig en adequaat verbindingen te leggen met de verschillende
terreinen in het sociaal domein. Dit alles met het hoofddoel de kwaliteit en
effectiviteit van dienstverlening en ondersteuning zo groot mogelijk te maken.
Immers, in een huishouden kan er een belangrijke relatie bestaan tussen de
beleidsterreinen jeugd, zorg, maatschappelijke ondersteuning, werk en inkomen,
(passend) onderwijs en politie en justitie. Door binnen deze domeinen het
beleid, de (gemeentelijke) dienstverlening en de voorzieningen af te stemmen,
kunnen hulpvragen van cliënten integraal worden behandeld en kan de
dienstverlening en ondersteuning optimaal worden afgestemd op de
persoonskenmerken en het huishouden van de cliënt.Artikel 4 melding Lid 1 van artikel 4 omschrijft de wijzen waarop de melding kan worden gedaan. De
melding kan schriftelijk plaatsvinden via een daarvoor bestemd
(contact/aanvraag)formulier. Het contactformulier is als e-formulier beschikbaar
op de website van de gemeente Eemnes. Ook is een mondelinge, of een melding per
e-mail mogelijk. Daar waar er sprake is van een melding in het kader van de Participatiewet, kan
de melding digitaal worden gedaan bij UWV. Het voorschrift de melding te doen
bij het UWV geldt niet voor meldingen in het kader van:- een verzoek voor toekenning van bijzondere bijstand - een verzoek voor toekenning van algemene bijstand aan een persoon die de
pensioengerechtigde leeftijd nog niet heeft bereikt en in een inrichting
verblijft of die niet is ingeschreven in de basisregistratie personen.Deze meldingen kunnen direct aan het college worden gericht.Lid 2: het college onderzoekt de melding in samenspraak met de cliënt, eventueel
diens mantelzorger(s) en/of diens vertegenwoordiger. Dit betekent dat het
college zoveel mogelijk op grond van gelijkwaardigheid en in tweespraak met de
cliënt of diens vertegenwoordiger bepaalt hoe het onderzoek wordt ingericht en
welke aspecten daarin belangrijk zijn. De handelswijze na de melding is
afhankelijk van de vraag van cliënt en zijn wensen, persoonskenmerken,
veiligheid, ontwikkeling, gezinssituatie en mogelijkheden. Het college
onderzoekt tijdens of na de melding of cliënt een wettelijk vertegenwoordiger
heeft. Wanneer hier sprake van is, vraagt het college de cliënt om toestemming
zijn/haar wettelijk vertegenwoordiger te betrekken bij het onderzoek.In lid 3 wordt aangegeven dat er na de melding een onderzoek plaatsvindt. Het
onderzoek wordt bij de toelichting op artikel 5 nader omschreven. In lid 4 van artikel 4 is overeenkomstig artikel 2.3.2 van de Wmo 2015, bepaald
dat het college de cliënt of diens vertegenwoordiger na de melding van de
hulpvraag inlicht over de mogelijkheid van kosteloze onafhankelijke
cliëntondersteuning. Cliëntondersteuning houdt in: ondersteuning met informatie,
advies en algemene ondersteuning die bijdraagt aan het versterken van de
zelfredzaamheid en participatie en het verkrijgen van een zo integraal mogelijke
dienstverlening op het gebied van maatschappelijke ondersteuning, preventieve
zorg, zorg, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen. Het college
moet ervoor zorg dragen dat onafhankelijke cliëntondersteuning beschikbaar is en
dat bij de cliëntondersteuning het belang van betrokkene uitgangspunt is.Clientondersteuning heeft een bredere reikwijdte dan alleen de Wmo 2015. De Wmo
2015 biedt het kader voor het maken van beleid voor cliëntondersteuning. Daarmee
is in één wet de cliëntondersteuning voor het gehele sociale domein (dus ook
Jeugdwet en Participatiewet) en andere levensdomeinen (zoals de zorg) geregeld. Lid 5: In hoofdstuk 1 van deze toelichting zijn de melding en de aanvraag
toegelicht. Formeel geldt dat het UWV de melding, nadat de melding een aanvraag
geworden is, overdraagt aan het college. Na deze overdracht volgt het onderzoek. Om in het sociaal domein een uniforme aanpak te borgen rondom de melding en de
aanvraag, maakt het college hierover afspraken met het UWV. Dit om een aanpak
conform de uitgangspunten uit de Verordening sociaal domein te realiseren. Deze
afspraken kunnen bijvoorbeeld worden ingevuld door een constructie waarbij de
consulent van de gemeente, onder verantwoordelijkheid van het UWV, de melding in
ontvangst neemt. In lid 6 is een verplichte ontvangst en afspraakbevestiging verankerd. Dat kan
dan – en ligt voor de hand – ook elektronisch. Indien de melding mondeling of
telefonisch is gedaan, zou dit ook kunnen worden afgesproken. De voorkeur en
situatie van de cliënt is leidend in de wijze waarop de afspraak bevestigd
wordt. Artikel 5 Het onderzoekIn dit artikel wordt bepaald op welke wijze de melding in samenspraak met de
cliënt en/of diens vertegenwoordiger wordt onderzocht. Vastgesteld wordt wat de
vraag is, in hoeverre er ondersteuning nodig is en in hoeverre er een aanspraak
op een voorziening bestaat. In lid 1 wordt aangegeven dat, in het kader van
zorgvuldig onderzoek, het onderzoek start met een gesprek. Daar waar cliënt of
diens vertegenwoordiger zich tot het college wendt met een melding, wordt in
eerste instantie een gesprek gevoerd met een consulent. De consulent is werkzaam
bij de gemeente en is door het college aangewezen om de melding in ontvangst te
nemen en om het onderzoek te verrichten. Tijdens het gesprek wordt samen
(eventueel met aanwezige mantelzorger(s) en/of een vertegenwoordiger)
geïnventariseerd waar cliënt en zijn mantelzorger(s) beperkingen ondervinden in
de (economische)zelfredzaamheid en/of (maatschappelijke) participatie. Ook wordt
besproken welke oplossingen de effecten van de beperkingen weg kunnen nemen en
in hoeverre cliënt zelf of met hulp van anderen in eigen oplossingen kan
voorzien. Om vanuit een integrale benadering met de hulpvraag van cliënt om te gaan en
optimaal maatwerk te kunnen bieden, wordt tijdens het gesprek ingegaan op de
domeinen jeugdhulp, onderwijs, zorg, maatschappelijke ondersteuning, werk en
inkomen en politie en justitie. Het doel is om middels het gesprek verbinding te
maken met deze domeinen. Daarnaast wordt tijdens het gesprek zoveel mogelijk
ingegaan op de aspecten die onder lid 3 van dit artikel genoemd zijn.Zoals in onderdeel a van lid 1 aangegeven staat: het gesprek is een middel om
cliënt zo goed mogelijk te ondersteunen. Het gesprek is geen doel op zich. Het
gesprek is onderdeel van het onderzoek en vormt een belangrijk middel om
invulling te geven aan de verantwoordelijkheden van het college. Zonder na een
melding persoonlijk contact te hebben met de cliënt, acht het college het niet
mogelijk optimaal invulling te geven aan haar verantwoordelijkheden ten aanzien
van het bieden van maatwerk, het hanteren van een integrale benadering en het
afstemmen van het onderzoek op de wensen, persoonskenmerken, en de
gezinssituatie van de cliënt. Hoe breed het gesprek is verschilt van situatie tot situatie (onderdeel b van
lid 1). De melding/ hulpvraag van cliënt of diens vertegenwoordiger is hierin
leidend. Het staat de cliënt vrij om zijn/haar mantelzorger (of andere voor
hem/haar relevante personen) te betrekken bij het gesprek (onderdeel c van lid
1). Van belang is dat het college er waarde aan hecht om na de melding op basis van
enige vorm van persoonlijk contact met cliënt verder invulling te geven aan het
onderzoek. Soms voldoet een kort (telefoon)gesprek van een aantal minuten. In
andere gevallen is meer tijd nodig of moeten er meerdere gesprekken worden
gevoerd om een adequaat totaalbeeld van de cliënt en zijn/haar situatie te
verkrijgen. Wanneer er meer tijd nodig is voor het gesprek, hanteert het college
het uitgangspunt dat het gesprek zoveel mogelijk bij de cliënt thuis wordt
gevoerd.Het is geenszins de bedoeling dat het gesprek leidt tot onnodige bureaucratische
processen. Daar waar het college veronderstelt dat het om eenvoudige
‘vervolgvraag’ gaat en de situatie van cliënt helder is, verifieert het college
deze aanname door ter toetsing contact op te nemen met cliënt. Dit
verificatiemoment valt onder de opvatting van het gesprek zoals bedoeld in het
eerste lid van dit artikel. Lid 2: Voorafgaand aan het gesprek informeert het college de cliënt en/of diens
vertegenwoordiger over het doel van het gesprek en ondersteunt het college
eventueel in de voorbereiding daarop. Tijdens het gesprek informeert het college
de cliënt en/of diens vertegenwoordiger over de vervolgprocedure en vraagt zij
toestemming aan de cliënt of diens vertegenwoordiger voor het verwerken van zijn
persoonsgegevens. In lid 3 wordt weergegeven welke aspecten het college, indien van toepassing en
noodzakelijk, meeneemt in het onderzoek. De essentie van het onderzoek is:te achterhalen wat de vraag/behoefte van de cliënt is en hoe de vraag/behoefte
is ontstaan;na te gaan in hoeverre de cliënt zelf, of met hulp van anderen in eigen
oplossingen kan voorzien. Hierbij wordt de draagkracht en steunbehoefte van een
eventuele mantelzorger, meegenomen;te onderzoeken welke oplossingen passen bij de hulpvraag van de cliënt, hoe deze
oplossingen kunnen worden afgestemd op de domeinen jeugdhulp, zorg, onderwijs,
maatschappelijke ondersteuning en/of werk en inkomen, en wie de oplossingen
inzet.De aspecten die in lid 3 staan genoemd zijn niet uitputtend. Daar waar het
college en/of cliënt van mening is/zijn dat aanvullende aspecten onderdeel
moeten uitmaken van het onderzoek, kan het onderzoek worden uitgebreid met
aanvullende aspecten (onderdeel j van lid 3). Welke (aanvullende) aspecten
onderwerp van onderzoek zijn en/of in het onderzoek worden uitgediept, hangt af
van de vraag van cliënt en zijn/haar persoonlijke situatie. De invulling van het
onderzoek blijft altijd maatwerk. Indien de cliënt al bij de gemeente bekend is, zullen een aantal onderdelen
zoals genoemd in lid 3, niet meer uitgediept hoeven te worden. Het college kan
in die gevallen bijvoorbeeld alleen (het bestaan van) nieuwe ontwikkelingen
onderzoeken. Komt de cliënt voor het eerst bij de gemeente, dan zal het
onderzoek er vooral toe dienen een totaalbeeld van de cliënt en zijn
persoonlijke situatie te verkrijgen.Bij de gegevensverzameling ten behoeve van de in dit lid genoemde
onderzoekonderdelen, worden de grenzen van de Wet bescherming persoonsgegevens
in acht genomen.In onderdeel i van lid 3 wordt het persoonlijk plan genoemd. Op grond van
artikel 2.3.2 van de Wmo 2015 kan de cliënt, voordat het onderzoek van start
gaat, het college een persoonlijk plan overhandigen waarin hij de volgende
aspecten omschrijft:
zijn behoeften, persoonskenmerken en de voorkeuren;
de mogelijkheden om op eigen kracht of met gebruikelijke hulp zijn
zelfredzaamheid of zijn participatie te verbeteren of te voorzien in
zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang;
de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn
sociale netwerk te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of
zijn participatie of te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of
opvang;
de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van zijn
mantelzorger;
de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening of
door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten te komen
tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie,
onderscheidenlijk de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene
voorziening te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of
opvang;
de mogelijkheden om door middel van samenwerking met zorgverzekeraars en
zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en partijen op het
gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen,
werk en inkomen, te komen tot een zo goed mogelijk afgestemde
dienstverlening met het oog op de behoefte aan verbetering van zijn
zelfredzaamheid, zijn participatie of aan beschermd wonen of
opvang;
welke bijdragen in de kosten de cliënt verschuldigd zal zijn.
De hierboven genoemde aspecten komen overeen met de onderdelen die het college
op grond van lid van 3 van artikel 5 van de Verordening sociaal domein, meeneemt
in het onderzoek. Wanner het een melding in het kader van de Wmo 2015 betreft, brengt het college
cliënt op de hoogte van de mogelijkheid van het persoonlijk plan en stelt
hem/haar gedurende zeven dagen na de melding, in de gelegenheid het plan te
overhandigen. Het opstellen van een persoonlijk plan is voor cliënt niet
verplicht.Lid 4 gaat in op de onderzoeksmethoden die het college kan hanteren om de in lid
3 van artikel 5 genoemde aspecten te onderzoeken. De onderzoeksmethodieken
worden in samenspraak met cliënt toegepast en kunnen in combinatie worden
ingezet. Naast de in dit lid genoemde onderzoeksmethodieken kan het college
binnen de voor haar beschikbare (wettelijke) mogelijkheden, andere, niet in dit
lid genoemde methodieken toepassen. Vooraan staat bij het toepassen van
onderzoeksmethodieken dat dit binnen de grenzen van de Wet bescherming
persoonsgegevens en in samenspraak met cliënt gebeurt. In lid 5 is bepaald dat het college cliënt op kan roepen op een bepaalde plaats
en tijd te verschijnen om daar vragen te beantwoorden die nodig zijn om tot een
zorgvuldig besluit te komen. Uiteraard wordt hierbij rekening gehouden met de in
de persoon gelegen mogelijkheden en/of beperkingen. Lid 6 bepaalt dat cliënt of zijn wettelijke vertegenwoordiger verplicht is aan
het college of de door haar aangewezen adviesinstantie die gegevens te (laten)
verschaffen die noodzakelijk zijn voor de beoordeling van de melding/aanvraag.
Wanneer het college op medische gronden een besluit neemt ten aanzien van het
wel/niet treffen van een voorziening, kan het college een beroep doen op een
(medisch) adviseur. Het opvragen van medische gegevens gebeurt uitsluitend met
toestemming van cliënt.Als cliënt of zijn vertegenwoordiger geen medewerking verleent aan hetgeen in
lid 6 van dit artikel bepaald is, kan de melding/aanvraag buiten behandeling
worden geplaatst, omdat het college mogelijkerwijs niet in staat wordt gesteld
om (op basis van gedegen onderzoek) een besluit te nemen. Als dit aan de orde
is, wordt altijd eerst onderzocht of de alternatieve onderzoeksmethodieken een
antwoord bieden en/of het onderwerp van onderzoek op een andere manier vast te
stellen is. Lid 7 brengt voor het college een afstemmingsplicht met zich mee. In dit lid
wordt bepaald dat het college bij het verrichten van onderzoek, daar waar nodig,
afstemt met de terreinen jeugd, zorg, maatschappelijke ondersteuning, werk en
inkomen, (passend) onderwijs en politie en justitie. Door vroegtijdig en
adequaat deze terreinen aan elkaar te verbinden, wordt het uiteindelijke besluit
optimaal afgestemd op de persoonskenmerken en gezinssituatie van de cliënt.
Hierdoor is de kwaliteit en effectiviteit van dienstverlening en ondersteuning
zo groot mogelijk. Immers, in een huishouden kan er een belangrijke relatie
bestaan tussen de beleidsterreinen jeugd, zorg, maatschappelijke ondersteuning,
werk en inkomen, (passend) onderwijs en politie en justitie. Door in het
onderzoek actief verbindingen te leggen met verschillende terreinen in het
sociaal domein en hierin zoveel mogelijk afstemming te zoeken met het
huishouden, beoogt het college een integrale dienstverlening te realiseren en te
borgen dat oplossingen optimaal aansluiten bij de cliënt en zijn/haar
gezin(ssituatie). Lid 8 van artikel 5 omschrijft dat het college cliënt, tijdens of na afronding
van het onderzoek, informeert over de mogelijke oplossingsrichtingen en in
hoeverre het college hierin ondersteunt. Dit doet het college zo vroeg mogelijk
in het proces. Hierbij gaat het college in op welke manier de ondersteuning
wordt betaald/ingekocht (bijvoorbeeld via een persoonsgebonden of
persoonsvolgend budget). Lid 9 bepaalt dat hetgeen in artikel 5 bepaald is niet van toepassing is op
situaties waarin de veiligheid van cliënt en/of zijn/haar gezinsleden in het
geding is. Artikel 6 De vastlegging van het onderzoek Nadat het onderzoek heeft plaatsgevonden worden de uitkomsten vastgelegd. Dit in
het belang van een zorgvuldige dossiervorming en een zorgvuldige procedure. Het eerste lid borgt dat altijd een verslag wordt gemaakt en dat aan de cliënt
of diens vertegenwoordiger een weergave van de uitkomsten van het onderzoek
verstrekt wordt. De weergave van de uitkomsten van het onderzoek zal variëren
met de uitkomsten van het onderzoek. Zo zal de weergave van het onderzoek
bijvoorbeeld heel beperkt kunnen zijn bij eenvoudige vragen en een kort
onderzoek. Bij meer complexe onderzoeken zal uiteraard een uitgebreidere
weergave noodzakelijk zijn. Daar waar cliënt het onderzoeksverslag ontvangt en feitelijke onjuistheden
ontdekt, dan kan cliënt of diens vertegenwoordiger deze onjuistheden corrigeren
(lid 2). De correcties worden aan het verslag toegevoegd. Wanneer cliënt of
diens vertegenwoordiger opmerkingen heeft bij het verslag dan kan hij/zij dit
kenbaar maken en worden de opmerkingen aan het onderzoeksverslag toegevoegd. Artikel 7. De aanvraagIn lid 1 is geregeld dat de aanvraag van een voorziening altijd schriftelijk
moet plaatsvinden, waarbij digitaal een vorm van schriftelijk is. Het
aanvraagformulier kent vaste vormvereisten. In de regel zal de digitale aanvraag
inhouden dat een ingevuld en ondertekend aanvraagformulier digitaal
(bijvoorbeeld gescand als pdf bestand) naar het college wordt verzonden. De
verplichting van een schriftelijke aanvraag is er één op grond van artikel 4.1
van de Awb. Hierin is bepaald dat, tenzij bij wettelijk voorschrift anders
bepaalt, een aanvraag tot het geven van een beschikking schriftelijk moet worden
ingediend. De aanvraag mag naast door de cliënt, alleen worden ingediend door
een door hem gemachtigd persoon of vertegenwoordiger. Ook de eis van machtiging
of vertegenwoordiging is in de Awb gesteld. Lid 2: Het kan voorkomen dat een aanvraag op grond van duidelijke omstandigheden
niet schriftelijk gedaan kan worden. In zo’n geval kan, op grond van de
Participatiewet, ambtshalve worden bepaald of er aanspraak op bijstand bestaat. De aanvraag wordt, zoals lid 3 voorschrijft, beoordeeld aan de hand van de
uitkomsten van het (integrale) onderzoek na de melding. In de toelichting op
artikel 5 wordt het onderzoek nader omschreven. .Lid 4: omdat het college het onderzoek integraal uitvoert en het besluit op de
aanvraag beoordeeld wordt aan de hand van de uitkomsten uit het onderzoek, is
het besluit op de aanvraag, daar waar nodig afgestemd op de domeinen jeugdhulp,
onderwijs, zorg, maatschappelijke ondersteuning, werk en inkomen en politie en
justitie.Artikel 8. De inhoud van de beschikkingHet college dient haar besluit op de aanvraag van cliënt, aan cliënt kenbaar te
maken. Dit doet het college via een beschikking. Het college kan een positief of
negatief besluit nemen, maar kan ook bij beschikking besluiten de aanvraag niet
te behandelen. De regels die hiervoor gelden zijn vastgelegd in de Awb. Artikel 8 van de Verordening sociaal domein gemeente Eemnes 2015 omschrijft
welke aspecten bij het verstrekken van een voorziening minimaal in de
beschikking moeten worden vastgelegd. Hier wordt dus alleen ingegaan op de
inhoud van de beschikking bij een positief besluit. Uiteraard blijven de
mogelijkheden een aanvraag af te wijzen (hier negatief op te besluiten) of
buiten behandeling te laten, onverkort gelden voor aanvragen binnen het
toepassingsbereik van deze Verordening. Artikel 9. MonitoringIn dit artikel is bepaald dat het college systematisch de ervaringen over de
toegekende voorzieningen monitort en systematisch informatie verzamelt over de
mate waarop de toegekende voorzieningen bijdragen aan de (sociale/economische)
zelfredzaamheid en participatie van cliënten. Daarnaast onderzoekt het college
structureel in hoeverre de resultaten uit de beschikkingen daadwerkelijk worden
bereikt. Het hoofddoel van de monitoring is het toezicht houden op en het
bevorderen van kwaliteit. Ten behoeve van de in artikel 9 genoemde informatieverzameling hanteert het
college verschillende instrumenten. Zo kunnen cliënten op vaste momenten na het
onderzoek worden bevraagd over hun tevredenheid en ervaringen. Dit kan
telefonisch en/of schriftelijk plaatsvinden. Artikel 10. Melding klachtenCliënten of hun vertegenwoordigers moeten in beginsel kunnen klagen over alles
wat hen niet aanstaat in de manier waarop zij zich bejegend voelen. Dit geldt
ook ten aanzien van het gedrag van een gemeenteambtenaar, bijvoorbeeld over de
wijze waarop de melding is onderzocht of een gesprek is gevoerd. In het eerste lid van dit artikel is een bepaling opgenomen over het
gemeentelijke klachtrecht. De gemeente is op grond van de Awb verplicht tot een
behoorlijke behandeling van mondelinge en schriftelijke klachten over
gedragingen van personen en bestuursorganen die onder haar verantwoordelijkheid
werkzaam zijn. De regels zoals gesteld in de bestaande klachtenregelingen zijn
dan van kracht.Het gaat in casu niet om de reguliere bestuursrechtelijke rechtsbescherming van
de Awb. Een cliënt, die het niet eens is met een beslissing van het college op
zijn aanvraag voor ondersteuning, kan daartegen bezwaar (volledige heroverweging
door de gemeente) en beroep (bij de rechtbank) aantekenen. De cliënt kan ingeval
van een spoedeisend belang ook een voorlopige voorziening vragen. Wanneer er
sprake is van klachten of wanneer cliënt het niet eens is met een beslissing van
het college op zijn/haar aanvraag, kan de gemeente bezien of vormen van
mediation kunnen bijdragen aan het voorkomen van conflicten.Lid 2: Aanbieders met wie de gemeente een contract heeft gesloten of aan wie
subsidie is verleend, stellen een effectieve en laagdrempelige regeling vast
voor de afhandeling van klachten van cliënten. Het kan hierbij gaan om een
gedraging van de aanbieder maar bijvoorbeeld ook de kwaliteit van de geleverde
ondersteuning. Het college informeert cliënten en of hun vertegenwoordigers over de
mogelijkheden om klachten in te dienen en de daarvoor geldende procedures. Artikel 11. Wijziging situatieCliënt of diens vertegenwoordiger is verplicht om het college direct op de
hoogte te stellen van een wijzigingen in zijn situatie waarvan redelijkerwijs
duidelijk moet zijn dat zij van invloed kunnen zijn op een beslissing van het
college op een aanvraag.Artikel 12. HeronderzoekHet college kan een heronderzoek instellen naar de noodzaak om een voorziening
te treffen en de mate waarin cliënt in eigen oplossingen kan voorzien. Het
college is hierbij bevoegd om onderzoek in te stellen naar de juistheid en
volledigheid van de verstrekte gegevens en zo nodig andere gegevens op te vragen
die noodzakelijk zijn voor de toekenning dan wel de voortzetting van de
voorziening. Op grond van artikel 2.3.9 van de Wmo 2015 is een periodiek
(her)onderzoek verplicht. Het betreft een heronderzoek naar een beslissing
aangaande alle maatwerkvoorzieningen (dus zowel pgb´s als voorzieningen in
natura). Daar waar er een heronderzoek wordt ingesteld, is hetgeen gesteld is in artikel
5 (aspecten rondom het onderzoek) overeenkomstig van toepassing. Artikel 13. Intrekking en beëindiging Een besluit, genomen op grond van het toepassingsbereik van deze verordening,
kan in bepaalde omstandigheden geheel of gedeeltelijk worden ingetrokken. Dit
kan bijvoorbeeld gebeuren wanneer de voorzienig niet of onvoldoende leidt tot
het te bereiken resultaat of wanneer de voorziening niet gebruikt wordt voor de
doelstellingen waarvoor het is verstrekt. Wanneer er bij het inzetten van de voorziening voorwaarden zijn gesteld en daar
op enig moment niet of niet meer aan is voldaan, kan dit reden zijn om de
voorziening in te trekken. De Wmo 2015 en de Participatiewet omschrijven de
gronden op basis waarvan een besluit kan worden ingetrokken of beëindigd.Zo kan op grond van artikel 2.3.10 van de Wmo 2015 kan het college een
beslissing aangaande een maatwerkvoorziening herzien dan wel intrekken als het
college vaststelt dat:a. de cliënt onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking
van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben
geleid;b. de cliënt niet langer op de maatwerkvoorziening of het pgb is
aangewezen;c. de maatwerkvoorziening of het pgb niet meer toereikend kan worden
geacht;d. de cliënt niet (meer) voldoet aan de aan de maatwerkvoorziening of het pgb
verbonden voorwaarden;e. de cliënt de voorziening of het pgb niet of voor een ander doel
gebruikt.Op grond van de Participatiewet herziet het college een besluit tot toekenning
van bijstand, of trekt het college een besluit tot toekenning van bijstand in,
als het niet of niet behoorlijk nakomen van de verplichtingen gesteld bij de
Participatiewet heeft geleid tot het ten onrechte of tot een te hoog bedrag
verlenen van bijstand of indien anderszins de bijstand ten onrechte of tot een
te hoog bedrag is verleend.Artikel 14. TerugvorderingIndien het college een beslissing op grond van artikel 13 heeft ingetrokken of
beëindigd, kan het college van de cliënt geheel of gedeeltelijk de geldswaarde
terugvorderen van de ten onrechte genoten voorziening.Op grond van artikel 58 van de Participatiewet kan het college de kosten van
bijstand terugvorderen voor zover de bijstand: a. ten onrechte of tot een te hoog bedrag is verleend; b. in de vorm van geldlening is verleend en de uit de geldlening voortvloeiende
verplichtingen niet of niet behoorlijk worden nagekomen; c. voortvloeit uit gestelde borgtocht; d. er bij wijze van voorschot is verleend en nadien is vastgesteld dat geen
recht op bijstand bestaat; e. er anderszins onverschuldigd is betaald voor zover de belanghebbende dit
redelijkerwijs had kunnen begrijpen, of f. anderszins onverschuldigd is betaald.De Wmo 2015 bepaalt in artikel 2.4.1 dat er sprake kan zijn van terugvordering
indien het college het besluit heeft ingetrokken en de verstrekking van de
onjuiste of onvolledige gegevens door de cliënt opzettelijk heeft
plaatsgevonden. Hierbij levert het besluit tot terugvordering een executoriale
titel op in de zin van het Tweede Boek van het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering.Artikel 15. Wijziging van de verordening door het collegeMet dit artikel wordt voorzien in een beperkte overdracht van
wijzigingsbevoegdheid aan het college voor wijzigingen van ondergeschikte
aard.Het gaat hier niet om de inhoudelijke kant van de procesverordening, maar om het
voorkomen van onnodige bestuurlijke drukte en het inbouwen van flexibiliteit
voor de situatie dat de uitvoeringspraktijk of wetswijzigingen weliswaar geringe
maar wel noodzakelijke aanpassingen van de verordening vereisen.Artikel 16. Inwerkingtreding en citeertitelIn artikel 15 lid 1 is bepaald dat de Verordening sociaal domein per 1 januari
2015 in werking treedt.Lid 2 bepaalt dat de verordening kan worden aangehaald als: ’Verordening sociaal
domein gemeente Eemnes 2015’.Aldus besloten in de openbare vergadering van 27 oktober 2014,de griffier, de voorzitter,J.A. de Bruijn R. van Benthem RA