CVDR403311_1BELEIDSREGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING DEN HELDER 2016nlregelingDen Helder2016-01-04Den HelderStadsnieuws nr.53, 2015, 3 januari 2016Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Den Helder 2016Titel 4.3 Algemene wet bestuursrechtVerordening maatschappelijke ondersteuning Den Helder 2016college van burgemeester en wethoudersmaatschappelijke zorg en welzijn2015-12-15De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2016-01-042016-01-012018-01-01Nieuwe regelinga15.01346, b15.00831GeenRegeling vervangt de beleidsregels maatschappelijke ondersteuining 2015 vastgesteld bij besluit van 9 december 2014 en het Besluit maatschappelijke ondersteuning Den Helder 2015 vastgesteld bij besluit van 10 maart 2015BELEIDSREGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING DEN HELDER 2016AFKORTINGENLIJSTADL Algemene Dagelijkse LevensverrichtingenAwb Algemene wet bestuursrechtAWBZ Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (1)BRP Basisregistratie personenCAK Centraal Administratie KantoorCIZ Centrum Indicatiestelling ZorgCRvB Centrale Raad van Beroeppgb persoonsgebonden budgetSVB Sociale VerzekeringsbankWao Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekeringWIA Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogenWlz Wet langdurige zorgWmo Wet maatschappelijke ondersteuningWpg Wet publieke gezondheidWsnp Wet schuldsanering natuurlijke personenWvg Wet voorzieningen gehandicaptenWwb Wet werk en bijstandZvw Zorgverzekeringswet(1) De Algemene wet bijzondere ziektekosten wordt vanaf
1-1-2015 anders georganiseerd en wordt vervangen door
andereregelingen. Lichtere vormen van zorg en ondersteuning uit de
AWBZ gaan over naar de Wet maatschappelijke ondersteuning en de
Zorgverzekeringswet. Voor zwaardere en langdurige zorg geldt een
nieuwe Wet langdurige zorg. Daar waar in deze beleidsregels over
AWBZ-bewoner of AWBZ-instelling wordt gesproken wordt bedoeld: een
bewoner die in een instelling verblijft en die de indicatie voor
langdurig verblijf heeft verzilverd.INLEIDINGWmo 2015De Wet maatschappelijk ondersteuning 2015 (Wmo 2015) maakt onderdeel uit
van de bestuurlijke en – met toepassing van een budgetkorting –
financiële decentralisatie naar gemeenten van een aantal taken uit de
Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ). Deze taken zijn in 2015
toegevoegd aan het takenpakket dat eerder bij gemeenten lag onder de
‘oude’ Wet maatschappelijke ondersteuning. Het afgelopen jaar was het
eerste jaar dat de gemeente deze extra taken heeft uitgevoerd. Dit
bracht veel nieuwe werkzaamheden met zich mee. Aan de hand van de
opgedane ervaringen is het noodzakelijk om de betreffende verordening en
beleidsregels aan te passen.Gemeenten zijn verantwoordelijk voor het ondersteunen van de
zelfredzaamheid en participatie van mensen met een zorgvraag: die
ondersteuning moet erop gericht zijn dat mensen zo lang mogelijk in de
eigen leefomgeving kunnen blijven. Voor mensen met psychische of
psychosociale problemen of voor mensen die, al dan niet in verband met
risico’s voor hun veiligheid als gevolg van huiselijk geweld, de
thuissituatie hebben verlaten, voorzien gemeenten in de behoefte aan
beschermd wonen en opvang. Wanneer iemand naar het oordeel van het
college niet in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en
onvoldoende is geholpen met de inzet van eigen kracht, gebruikelijke
hulp, mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk
dan wel met gebruikmaking van algemene voorzieningen, beslist het
college tot het verstrekken van een (individuele) maatwerkvoorziening.
Een maatwerkvoorziening kan bestaan uit diensten, hulpmiddelen,
woningaanpassingen en andere maatregelen die kunnen bijdragen aan het
verbeteren of het in stand houden van zelfredzaamheid, participatie of
het bieden van beschermd wonen of opvang aan een cliënt. Ook datgene dat
nodig is om de mantelzorger van de cliënt te ondersteunen bij het
verlenen van mantelzorg of om deze (tijdelijk) te ontlasten in een
situatie van (dreigende) overbelasting, kan onderdeel uitmaken van een
maatwerkvoorziening. Het te bereiken resultaat is het uitgangspunt voor
inzet van maatwerkvoorzieningen. Dit komt ook terug in de wijze waarop
de gemeente de voorzieningen inkoopt. Niet het aantal uren is leidend,
maar het te bereiken resultaat. Via het regisseursmodel kan de cliënt
samen met de cliëntondersteuner een zo optimaal mogelijk
voorzieningenarrangement samenstellen om het gewenste resultaat te
behalen.Toegangsprocedure Er dient telkens een zorgvuldige toegangsprocedure doorlopen te worden
om de hulpvraag van de cliënt, zijn behoeften en de gewenste resultaten
helder te krijgen, om te achterhalen wat de cliënt op eigen kracht, met
gebruikelijke hulp, mantelzorg of met hulp van zijn sociaal netwerk dan
wel door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten kan
doen om zijn zelfredzaamheid en participatie te handhaven of verbeteren,
om te bepalen of zo nodig met gebruikmaking van een algemene voorziening
kan worden volstaan, of dat een maatwerkvoorziening nodig is, en of
sprake is van een voorliggende of andere voorziening die niet onder de
reikwijdte van de Wmo 2015 valt. De Wmo 2015, de Verordening
maatschappelijke ondersteuning 2016 en deze beleidsregels leggen deze
toegangsprocedure vast. Bezwaar en beroepIndien de cliënt van mening is dat het college hem ten onrechte geen
maatwerkvoorziening verstrekt of dat de maatwerkvoorziening onvoldoende
bijdraagt aan de zelfredzaamheid of participatie, of dat hem opvang of
beschermd wonen ten onrechte wordt onthouden, kan betrokkene daartegen
vanzelfsprekend bezwaar maken en daarna eventueel in beroep gaan tegen
de beslissing op zijn bezwaar. De rechter zal toetsen of de gemeente
zich heeft gehouden aan de voorgeschreven procedures, het onderzoek naar
de omstandigheden van betrokkene op adequate wijze heeft verricht en of
de ondersteuning een passende bijdrage levert aan het realiseren van een
situatie waarin de cliënt in staat wordt gesteld tot zelfredzaamheid of
participatie en zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kan
blijven.Richtinggevende kadersVoor de bepaling van de reikwijdte van de gemeentelijke
verantwoordelijkheid zijn de volgende kaders richtinggevend:
De Wmo 2015.
Het bestuursakkoord 2015-2018 “Den Helder Perspectief” het
“Transitieplan Sociaal Domein” en de Verordening
maatschappelijke ondersteuning 2016. De belangrijkste
uitgangspunten van deze beleidsplannen zijn: keuzevrijheid voor
inwoners, financiële beheersbaarheid, eigen kracht, zorg en
ondersteuning dichtbij georganiseerd, ondersteuningsaanbod
afgestemd op leefgebieden van de inwoner en vergroting van
participatiemogelijkheden van de inwoner. In de Verordening
maatschappelijke ondersteuning 2016 is opgenomen dat de gemeente
op onderdelen nadere regels kan stellen. De nadere regels met
betrekking tot maatwerkvoorzieningen zijn uitgewerkt in deze
Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2016.
Voorzieningen en zorg die op grond van andere wetten zoals de
Zorgverzekeringswet (Zvw) en de Wet langdurige zorg (Wlz) worden
geleverd, vallen niet onder de Wmo 2015. Overigens wil dit niet
zeggen dat voorzieningen die niet onder de Zvw of Wlz worden
geleverd automatisch onder de Wmo 2015 vallen.
De gemeentelijke budgetten voor de Wmo taken zoals bepaald in de
afspraken met betrekking tot de rijksbegroting 2016 en de
septembercirculaire 2015.
Het in de Wmo 2015 bepaalde overgangsrecht voor verschillende
doelgroepen. Voor inwoners met een Wmo-voorziening geldt conform
het overgangsrecht dat de lopende indicatie behouden blijft
totdat de beschikking afloopt of er een herindicatie
plaatsvindt. Voor cliënten in een beschermde woonvorm geldt
conform het overgangsrecht dat de lopende indicatie gedurende 5
jaar wordt behouden en er vindt geen bezuiniging op het budget
plaats. De overige cliënten krijgen een overgangstermijn tot
uiterlijk 1 juli 2016 (2).
De verdere kanteling als gevolg van de Wmo 2015 is geen statisch
gebeuren. Onder invloed van de praktijk ontstaat er nieuwe
jurisprudentie en die zal weer zijn plaats moeten krijgen in - met name
- de beleidsregels. Daardoor winnen deze regels aan invloed.
Beleidsregels vinden hun basis in de Algemene wet bestuursrecht (Awb) en
zijn voor gemeenten evenzeer bindend als de verordening. Bij de
beoordeling van geschillen is het de rechter die toetst of de gemeente
de eigen regels, zoals neergelegd in de Verordening maatschappelijke
ondersteuning 2016 en Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2016
wel correct heeft gehanteerd.(2) De cliënt behoudt het recht op de CIZ-indicatie. De
gemeente mag de ondersteuning / voorziening die met de CIZ-indicatie
isverzilverd wel anders invullen1Definities en BegrippenIn de Wmo 2015 staat de eigen verantwoordelijkheid van de inwoner en
zijn sociale netwerknadrukkelijk voorop en is de gemeente alleen aan zet
voor zover de inwoner niet zelf of met de hulpvan dat netwerk tot
participatie kan komen. Voor zover citaten worden opgevoerd zijn deze ontleend aan de Wmo 2015
en de bijbehorende Memorie van Toelichting.1Begripsbepalingen
Alle begrippen die in deze beleidsregels worden gebruikt en niet
nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Wmo,
Participatiewet, de Algemene wet bestuursrecht en de
Gemeentewet.
In deze beleidsregels wordt verstaan onder:
Algemeen gebruikelijke voorzieningenAlgemeen gebruikelijke voorzieningen zijn in principe
voor iedereen beschikbaar, of mensen nu wel ofgeen
beperking hebben. Wat in een concrete situatie algemeen
gebruikelijk is, hangt vaak af van degeldende
maatschappelijke normen op het moment van de aanvraag.
Algemeen gebruikelijkevoorzieningen hoeven niet vanuit
de Wmo te worden verstrekt.Een voorziening is algemeen gebruikelijk als deze:
niet speciaal bedoeld is voor mensen met een
beperking, én;
in de reguliere handel verkrijgbaar is, én
in prijs vergelijkbaar is met soortgelijke
producten.
Heel duidelijk zijn deze criteria niet. De
jurisprudentie verwoordt het zo:“Een voorziening waarvan aannemelijk is te
achten dat belanghebbende daarover ook zou
hebbenbeschikt als hij niet gehandicapt
was”.(3)
Algemeen voorzieningenDe definitie van een algemene voorziening in de Wmo 2015
luidt:“Een aanbod van
diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand
onderzoek naar de behoeften,persoonskenmerken en
mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is en
dat is gericht op maatschappelijke
ondersteuning”.Hierbij kan een onderscheid gemaakt worden tussen
voorzieningen in de markt, waarmee degemeente geen
bemoeienis heeft en voorzieningen die geheel of
gedeeltelijk door de gemeenteworden bekostigd. Deze voorzieningen zijn voorliggend
aan de maatwerkvoorziening. De zin ”zonder voorafgaand onderzoek toegankelijk” moet
wel in de context worden bekeken. Hetbetekent in dit
verband dat de gemeente voor deze voorziening geen
beschikking afgeeft (4). Devoorziening in kwestie kan wel een toegangstoets doen of
iemand tot de doelgroep van devoorziening behoort. De
Wmo 2015 biedt gemeenten meer mogelijkheden om voor
voorzieningen te verwijzen naar gesubsidieerde of
commerciële algemene voorzieningen
BegeleidingDe definitie van begeleiding in de Wmo 2015 luidt:“Activiteiten gericht op het bevorderen van
zelfredzaamheid en participatie van de cliënt opdat
hij zo lang mogelijk in zijn eigen leefomgeving kan
blijven.
Cliëntondersteuning(5)De definitie van cliëntondersteuning in de Wmo 2015
luidt:“Onafhankelijke ondersteuning met informatie,
advies en algemene ondersteuning die bijdraagt aan
het versterken van de zelfredzaamheid en
participatie en het verkrijgen van een zo integraal
mogelijke dienstverlening op het gebied van
maatschappelijke ondersteuning, preventieve zorg,
zorg, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en
inkomen”.
Gebruikelijke hulpDe definitie van gebruikelijke hulp in de Wmo 2015
luidt:“Hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen
in redelijkheid mag worden verwacht van de
echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere
huisgenoten”.
Goedkoopst adequaatDe gemeente mag de voorziening die het goedkoopst
adequaat is inzetten. Dit begrip betekent zoveel als dat
de voorziening doelmatig moet zijn. Het begrip heeft
zowel betrekking op een voorziening in natura als op een
persoonsgebonden budget (pgb).
.MaatwerkvoorzieningenHet verschil tussen maatwerkvoorzieningen en individuele
voorzieningen wordt als volgt uitgelegd in de Wmo
2015:“Het begrip ‘maatwerkvoorziening’ duidt beter
dan het voorheen gebruikte begrip
‘individuelevoorziening’ aan dat het niet gaat om
één of meer concrete en herhaalbaar in te zetten
aanbod vanactiviteiten en voorzieningen, maar op een op
maat van de persoon gesneden afgestemd geheel
vanmaatregelen”.Een maatwerkvoorziening is dus een op de behoeften,
persoonskenmerken en mogelijkheden vaneen persoon afgestemd geheel van diensten (waaronder
begeleiding), hulpmiddelen, woningaanpassingen en
anderemaatregelen ten behoeve van:
zelfredzaamheid en participatie
beschermd wonen en opvang.
Ad A. Zelfredzaamheid en participatieDe gemeente beslist tot verstrekking van een
maatwerkvoorziening ter ondersteuning van de beperkingen
in de zelfredzaamheid of participatie die de cliënt
ondervindt, voor zover de cliënt dezebeperkingen niet op eigen kracht, met gebruikelijke
hulp, met mantelzorg of met behulp van andere personen
uit zijn sociale netwerk dan wel met gebruikmaking van
algemene voorzieningen kan verminderen of wegnemen.Te bereiken resultaatDe maatwerkvoorziening levert een passende bijdrage aan
het realiseren van een situatie waarin de cliënt in
staat wordt gesteld tot zelfredzaamheid of participatie
om zo lang mogelijk in de eigenleefomgeving te kunnen blijven.Ad B. Beschermd wonen en opvang De gemeente beslist tot
verstrekking van een maatwerkvoorziening ter
ondersteuning van de problemen bij het zich handhaven in
de samenleving van de cliënt met psychische of
psychosociale problemen en de cliënt die de
thuissituatie heeft verlaten (al dan niet in verband met
risico’s voor veiligheid) voor zover de cliënt deze
problemen niet op eigen kracht, met gebruikelijke hulp,
met mantelzorg of met behulp van andere personen uit
zijn sociale netwerk dan wel met gebruikmaking van
algemene voorzieningen kan verminderen of wegnemen.Te bereiken resultaatDe maatwerkvoorziening levert een passende bijdrage aan
het voorzien in de behoefte van de cliënt aan beschermd
wonen of opvang en aan het realiseren van een situatie
waarin de cliënt in staat wordt gesteld zich zo snel
mogelijk weer op eigen kracht te handhaven in de
samenleving.
Mantelzorg en bovengebruikelijke zorgDe definitie van mantelzorg in de Wmo 2015 luidt:“Hulp ten behoeve van zelfredzaamheid,
participatie, beschermd wonen en opvang, jeugdhulp,
hetopvoeden en opgroeien van jeugdigen en zorg en
overige diensten als bedoeld in de Zvw
dierechtstreeks voortvloeien uit een tussen
personen bestaande sociale relatie en niet wordt
verleend inhet kader van hulpverlenend
beroep”.Onder sociale netwerk in het kader van de bestaande
sociale relaties wordt verstaan:“Personen uit de huiselijke kring of andere
personen met wie de cliënt een sociale relatie
onderhoudt”. Mantelzorg overstijgt gewoonlijk de gebruikelijke zorg
en wordt bovengebruikelijke zorg genoemd.In de Wmo 2015 blijft mantelzorg in principe vrijwillig.
Wel krijgt de gemeente de opdracht om eerst na te gaan
of het probleem van de cliënt met inzet van eigen
netwerk kan worden opgelost. Dat zou kunnen inhouden dat
met het eigen sociaal netwerk of de mantelzorger wordt
afgesproken dat deze bovengebruikelijke zorg levert.(6)
Bij deze afweging dient de gemeente de belangen en de
draagkracht van de mantelzorger mee te wegen. Inzet van
respijtzorg kan de draagkracht van de mantelzorger
versterken. Een mantelzorger heeft onder de Wmo 2015
geen zelfstandig recht op een maatwerkvoorziening. De
maatwerkvoorziening wordt altijd toegekend aan degene
met de beperking. Wel krijgt de gemeente de opdracht de
mantelzorger(s) te betrekken bij het gesprek en na te
gaan of behoefte bestaat aan ondersteuning vanuit
algemene voorzieningen.
ParticipatieOp grond van de Wmo 2015 gaat het bij participatie om
het deelnemen aan het maatschappelijke verkeer. Dit wil
zeggen dat iemand, ondanks zijn lichamelijke of
geestelijke beperkingen, op gelijke voet met anderen in
redelijke mate mensen kan ontmoeten, contacten kan
onderhouden, boodschappen kan doen en aan
maatschappelijke activiteiten kan deelnemen. Daarvoor is
het ookeen vereiste dat hij zich kan verplaatsen
Persoonsgebonden budgetDe definitie van persoonsgebonden budget in de Wmo 2015
luidt:“Een bedrag waaruit namens het college
betalingen worden gedaan voor diensten,
hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere
maatregelen die tot een maatwerkvoorziening behoren,
en die een cliënt van derden heeft betrokken”.
Spoedeisend gevalDe definitie van spoedeisend geval in de Wmo 2015 luidt
:“Een situatie waarin terstond opvang
noodzakelijk is, al dan niet in verband met risico’s
voor de veiligheid als gevolg van huiselijk geweld”.
.VertegenwoordigerDe definitie van vertegenwoordiger in de Wmo 2015
luidt:“Een persoon of rechtspersoon die een cliënt
vertegenwoordigt die niet in staat kan worden geacht
tot een redelijke waardering van zijn belangen ter
zake”.
VoorzienbaarheidIn de jurisprudentie is over dit begrip nog geen
volledige duidelijkheid. Het begrip is vooral van
toepassing op ouderen die een Wmo-voorziening aanvragen.
Bij het ouder worden mag van mensen gevraagd worden dat
zij anticiperen op beperkingen die te maken hebben met
ouderdom en daarvoor reserveren. Daarnaast wordt
verwacht van senioren of personen met een chronisch of
zelfs progressief ziektebeeld dat zij anticiperen op de
toekomst.
ZelfredzaamheidDe definitie van zelfredzaamheid in de Wmo 2015
luidt:“In staat zijn tot het uitvoeren van de
noodzakelijke algemene dagelijkse
levensverrichtingen en het voeren van een
gestructureerd huishouden”.Bij de beoordeling in hoeverre iemand zelfredzaam is op
het gebied van de algemene dagelijkse
levensverrichtingen wordt nadrukkelijk gekeken naar: het
bieden van ondersteuning bij het laten uitvoeren van
deze handelingen door de cliënt zelf.Ondersteuning met het oog op het voeren van een
gestructureerd huishouden omvat bijvoorbeeld hulp bij
contacten met officiële instanties, hulp bij het
aanbrengen van structuur in het huishouden, hulp bij het
leren om zelfstandig te wonen, hulp bij het omgaan met
onverwachte gebeurtenissen die de dagelijkse structuur
doorbreken.
(3) Zie o.a. CRvB 14-07-2010, nr. 09/562(4) Het verwijzen van cliënten naar een algemene voorzieningof
het geven van inzicht dat zij bepaalde zaken wellicht ook zelf
zouden kunnen doen of regelen, is geen besluit in de zin van de
Algemene wet bestuursrecht. Van een besluit is pas sprake nadat een
aanvraag is ingediend en daarop is beslist.(5) De gemeente Den Helder heeft een overeenkomst met MEE
aangaande cliëntenondersteuning. daarnaast zijn er diverse andere
aanbieders die een vorm van cliëntondersteuning bieden in de
gemeente Den Helder (Stichting Mantelzorgorganisatie, De Wering
etc.).(6) Het Rijk heeft in het kader van de AWBZ richtlijnen
ontwikkeld voor gebruikelijke en bovengebruikelijke hulp. Gekozen is
om deze richtlijnen niet op te nemen in de Beleidsregels
maatschappelijke ondersteuning 2016, omdat dit niet aansluit bij de
Kantelingsgedachte.2Toegangsprocedure: van melding tot aanvraagDe positie van de cliënt is in de Wmo 2015 versterkt. In de Wmo 2015 is
een uitvoerige beschrijvingvan een zorgvuldige toegangsprocedure
opgenomen. Inwoners moeten zich eerst ‘melden’ bij de gemeente met de
hulpvraag. Een formele schriftelijke aanvraag mag niet direct worden
ingediend. Eerst onderzoekt de gemeente wat de inwoner precies vraagt en
nodig heeft. De vorm waarin dit wordt geregeld is vrij. Dit onderzoek
moet echter uiterst zorgvuldig gebeuren. Het komt er op neer dat het
verzoek van de aanvrager al behandeld wordt zonder dat er een formele
aanvraag aan ten grondslag ligt. 2MeldingEen hulpvraag kan door of namens een cliënt bij de gemeente worden
gemeld.
De melding is vormvrij.
Het college bevestigt de ontvangst en registreert de
melding.
Indien de melding daartoe aanleiding geeft, wordt in samenspraak
met de cliënt een onderzoek ingesteld.
3CliëntondersteuningHet college voorziet in de beschikbaarheid van cliëntondersteuning:
bij eenvoudige hulpvragen met informatie, vraagverheldering en
advies.
bij complexe hulpvragen met kortdurende ondersteuning.
4Onderzoek1.Het college stelt bij de uitvoering van de wet, de verordening en de
daarop van toepassing zijnde regelgeving, de identiteit van de
cliënt vast aan de hand van een document als bedoeld in artikel 1,
eerste lid, van de Wet op de identificatieplicht. 2.Bij het uitvoeren van het onderzoek neemt het college het bepaalde
genoemd in artikel 5 van de Verordening maatschappelijke
ondersteuning 2016 in acht.3.De cliënt is verplicht het college desgevraagd medewerking te
verlenen die redelijkerwijs nodig is voor de uitvoering van de wet,
de Verordening en de hierop van toepassing zijnde regelgeving. 4.Het college onderzoekt of een inwoner is aangewezen op een
maatwerkvoorziening ter ondersteuning van de zelfredzaamheid of
participatie voor zover iemand dit niet zelf met behulp van zijn
netwerk of met vrijwillige inzet kan regelen en voor zover de
algemene voorzieningen niet (meer) toereikend zijn.5.Het onderzoek door het college naar de aanspraak op een
maatwerkvoorziening richt zich eerst op de objectieve bepaling in
hoeverre iemand zelfredzaam is en/of belemmeringen ondervindt in
zijn dagelijks functioneren als gevolg van zijn stoornis of
beperking.6.Het college kan voor het onderzoek een onafhankelijke deskundige,
zijnde een arts, verpleegkundige, orthopedagoog of psycholoog
aanwijzen voor de objectieve bepaling van de stoornissen of
beperkingen en de noodzakelijkheid en/of invulling van de
maatwerkvoorziening. 7.Het college onderzoekt of er ook kan worden voorzien in de hulpvraag
door inzet van gebruikelijke hulp (artikel 28) of door inzet van één
of meerdere voorliggende voorzieningen (artikel 7).8.Bij het opstellen van het ondersteuningsplan neemt het college het
bepaalde genoemd in artikel 6 van de Verordening in acht:
Het ondersteuningsplan wordt als uitgangspunt genomen voor
de beoordeling van een aanvraag om een
maatwerkvoorziening;
De cliënt doet aan het college op verzoek of onverwijld uit
eigen beweging mededeling van alle feiten en omstandigheden
waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat zij van
invloed zijn op de verlening van een
maatwerkvoorziening.
9.Bij een eenvoudige hulpvraag bestaat het ondersteuningsplan uit een
gespreksverslag.5Aanvraag1.De aanvraag voor een maatwerkvoorziening dient schriftelijk te
worden ingediend.2.Een aanvraag wordt alleen in behandeling genomen wanneer de aanvraag
is voorzien van naam, adres en ondertekening door belanghebbende (of
gemachtigde) en bij de gemeente is ingeleverd.3.Een aanvraag die anders dan via het daartoe ontwikkeld formulier is
ingediend, kan onder omstandigheden op grond van artikel 4.5. van de
Awb, buiten behandeling worden gelaten. In dit geval geeft het
college de aanvrager eerst de gelegenheid alsnog een
aanvraagformulier in te vullen. 4.Indien er nog stukken ontbreken vraagt de gemeente de cliënt om de
aanvraag aan te vullen (artikel 4:5 Awb).5.Op de aanvraag wordt beslist met een beschikking van het
college.3Het verstrekken van een maatwerkvoorziening6Algemeen1.Een inwoner heeft slechts recht op een maatwerkvoorziening voor
zover hij staat ingeschreven in de Basisregistratie Personen (BRP)
als inwoner van de gemeente Den Helder en zijn woonplaats heeft in
de gemeente Den Helder:
Ingevolge artikel 1:10 lid 1 BW bevindt de woonplaats zich
te zijner woonstede, en bij gebrek van woonstede ter plaatse
van zijn werkelijk verblijf. Het gaat om waar iemand
werkelijk woont, de plaats waar iemand niet vandaan gaat dan
met een bepaald doel en tevens met het plan om, als dat doel
is bereikt, terug te keren;
Ingevolge artikel 1:11 BW verliest een natuurlijk persoon
zijn woonstede door daden waaruit zijn wil blijkt om haar
prijs te geven. Iemand wordt vermoed zijn woonstede te
hebben verplaatst, wanneer hij daarvan op de wettelijk
voorgeschreven wijze kennis heeft gegeven aan het
college.
2.Lid 1 geldt niet voor de maatwerkvoorzieningen opvang en beschermd
wonen. Nadere regelgeving is omschreven in artikel 32.7Voorliggende voorzieningenEr zijn verschillende voorzieningen voorliggend op een
maatwerkvoorziening:
Zorgverzekeringswet: deze geneeskundige zorg is gericht op
behandeling van een stoornis en heeft als doel herstel of
voorkomen van verergering van deze stoornis. Hiermee kan ook
begeleiding gepaard gaan en is dan een onlosmakelijk onderdeel
van de behandeling, met een geneeskundig doel.
Wet langdurige zorg. Deze wet is gericht op 24-uurs zorg en
toezicht.
Aanvullende verzekering: de aanvullende verzekering valt niet
onder de Zorgverzekeringswet en is in die zin geen voorliggende
voorziening. Als belanghebbende een aanvullende verzekering
heeft, dan heeft dit een algemeen gebruikelijk karakter. De
inhoud van deze verzekering en het gebruik hiervan kan van
invloed zijn op de soort en omvang van de indicatie.
Arbeidsvoorzieningen zoals de WAO, ziektewet en WIA.
Algemeen gebruikelijke voorzieningen zoals alarmering,
maaltijdvoorzieningen en boodschappen bezorgservice.
Algemene voorzieningen zoals algemeen maatschappelijk werk,
ouderenwerk en inloop GGZ.
8Geen recht op een maatwerkvoorzieningGeen maatwerkvoorziening wordt verstrekt:
voor zover met betrekking tot de problematiek die in het gegeven
geval aanleiding geeft voor de noodzaak tot ondersteuning, een
voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling
bestaat;
voor zover de cliënt op eigen kracht, met gebruikelijke hulp,
met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale
netwerk de beperkingen kan wegnemen;
voor zover de cliënt met gebruikmaking van algemene
voorzieningen de beperkingen kan wegnemen;
als het een voorziening betreft die de cliënt na de melding en
vóór de datum van de beschikking heeft gerealiseerd of
geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk
toestemming heeft verleend of de noodzaak achteraf nog kan
worden vastgesteld;
voor zover er aan de zijde van de cliënt geen sprake is van
aantoonbare meerkosten in vergelijking met de situatie
voorafgaand aan het optreden van de beperkingen in de
zelfredzaamheid of participatie;
als deze als gevolg van de beperkingen van de cliënt voor
zichzelf of voor derden onveilig is;
als op grond van enige andere wettelijke of niet-wettelijke
regeling aanspraak op de voorziening bestaat.
9Noodzaak1.Een maatwerkvoorziening kan worden toegekend indien deze langdurig
noodzakelijk is:
om de beperkingen op het gebied van zelfredzaamheid en
participatie op te heffen of te verminderen;
om te voorzien in de behoefte aan beschermd wonen en opvang
voor de cliënt die onvoldoende redzaam is om zelfstandig te
kunnen wonen.
2.Een maatwerkvoorziening kan worden toegekend indien deze kortdurend
noodzakelijk is:
ter ontlasting van de mantelzorger;
in kortdurende zorgsituaties, met uitzicht op dusdanig
herstel van het gezondheidsprobleem en de daarmee
samenhangende zelfredzaamheid van de cliënt;
voor een periode van maximaal drie maanden.
3.Bij het bepalen van de mate van zelfredzaamheid wordt ook betrokken
het in staat zijn tot het uitvoeren van de noodzakelijke algemene
dagelijkse levensverrichtingen, met inbegrip van persoonlijke
verzorging: het in en uit bed komen, aan- en uitkleden,
bewegen/lopen, gaan zitten en weer opstaan, lichamelijke hygiëne,
toiletbezoek, eten/drinken, medicijnen innemen, ontspanning, sociaal
contact. 10Ingangsdatum van de maatwerkvoorziening1.De maatwerkvoorziening gaat in op de datum van het
toekenningsbesluit.2.Als er sprake is van een spoedeisend geval als bedoeld in artikel
2.3.2. van de Wmo, dan wordt de ingangsdatum van de (tijdelijke)
maatwerkvoorziening gesteld op de datum van de melding, met dien
verstande dat gedurende de periode, gelegen tussen de datum van de
melding en de datum van het toekenningsbesluit, de
maatwerkvoorziening uitsluitend in natura kan worden verstrekt.3.Als een maatwerkvoorziening voor een bepaalde periode is toegekend
en de nieuwe aanvraag voor afloop van de indicatieperiode is
ingediend, dan wordt de ingangsdatum van de maatwerkvoorziening
gesteld op de dag na afloop van de indicatieperiode.4.Als de aanvraag voor een maatwerkvoorziening pas na afloop van de
indicatieperiode wordt ingediend, dan wordt de ingangsdatum van de
maatwerkvoorziening gesteld op de datum van het toekenningsbesluit.
11Beëindiging toekenning maatwerkvoorzieningDe toekenning eindigt wanneer:
de cliënt verhuist naar een andere gemeente;
de cliënt overlijdt;
de indicatieperiode of geldigheidsduur is verstreken;
de cliënt aangeeft dat zijn situatie is veranderd en (de
gemeente) vaststelt dat de voorziening niet meer voldoet;
de cliënt die een pgb voor zijn maatwerkvoorziening ontvangt
geen verantwoording over de besteding van het pgb aflegt.
4Huishoudelijke hulp12Algemeen1.Hulp bij het huishouden is noodzakelijk wanneer een cliënt
beperkingen ondervindt bij het verrichten van de huishoudelijke
taken.2.Bij de vaststelling van de noodzaak van huishoudelijke hulp wordt
rekening gehouden met gebruikelijke hulp en mantelzorg.3.Van zowel volwassenen als jonge kinderen wordt een bijdrage in het
huishouden verlangd. Hierbij wordt rekening gehouden met de
ontwikkelingsfase van kinderen. Het college hanteert de volgende
uitgangspunten:
van kinderen jonger dan 5 jaar wordt geen bijdrage
verlangd;
van kinderen van 5 tot en met 12 jaar wordt verwacht dat er
huishoudelijke taken kunnen worden verricht, zoals opruimen,
tafeldekken/afruimen, afwassen/afdrogen, een boodschap doen
en kleding in de wasmand doen;
van kinderen van 13 jaar tot en met 17 jaar wordt naast de
genoemde werkzaamheden voor kinderen van 5 tot en met 12
jaar ook verwacht dat de bedden worden verschoond, de
stofzuiger wordt gehanteerd en alle boodschappen worden
gedaan;
van huisgenoten vanaf 18 jaar wordt verwacht dat alle
huishoudelijke werkzaamheden kunnen worden uitgevoerd.
4.Bij gebruikelijke hulp wordt geen rekening gehouden met school- en
hobbywerkzaamheden van de kinderen.5.Indien huisgenoten alleen in het weekend aanwezig zijn wordt van
deze huisgenoten verwacht dat de schoonmaakwerkzaamheden in het
weekend worden uitgevoerd. Hiermee wordt gedoeld op kinderen die
door de week elders op kamers verblijven, echtgenoten die buiten de
stad werken en alleen in het weekend thuiskomen.6.Indien de huisgenoten niet ieder weekend thuiskomen wordt hier
rekening mee gehouden indien aan de volgende kenmerken wordt
voldaan:
het is inherent aan het werk/opleiding, en
het heeft een verplichtend karakter, en
het is voor een aaneengesloten periode van tenminste 7
etmalen.
7.Voor de periodes dat de onder lid 6 van artikel 12 genoemde
huisgenoten niet aanwezig zijn, kan hulp bij het huishouden worden
geboden. Gedurende de periodes dat deze huisgenoten wel aanwezig
zijn (langer dan één week) wordt geen hulp aangeboden.8.Voor de hoogte van de indicatie voor hulp bij het huishouden worden
vastgestelde normtijden toegepast.13Uitgangspunten normtijdenBij de vaststelling van de normtijden gelden de volgende
uitgangspunten:
Alleen werkzaamheden die de aanvrager niet zelf kan doen en
waarvoor geen mantelzorger(s) beschikbaar zijn of gebruikelijke
hulp aanwezig is, worden gecompenseerd;
Bij het vaststellen van de omvang van de huishoudelijke hulp
wordt uitdrukkelijk meegewogen de werkzaamheden die de aanvrager
wel kan uitvoeren;
De cliënt bepaalt zelf de indeling van de werkzaamheden. De
normtijden zijn inclusief een sociale component, zoals
bijvoorbeeld koffie drinken;
De voorziening hulp bij het huishouden wordt aangeboden vanaf
een half uur per week en kan worden uitgebreid in tijdsperioden
van 15 minuten op grond van maatwerk;
De uit te voeren werkzaamheden zijn wekelijks noodzakelijk;
Er wordt maatwerk geleverd;
De aangeboden hulp betreft de woonkamer, keuken, wc, natte cel,
één slaapkamer en de gang;
De aangeboden hulp betreft niet de tuin, de hobbykamer, extra
slaapkamers wanneer het een één- of tweepersoonshuishouden
betreft, de zolder en de berging;
Er wordt geen tijd geïndiceerd voor het doen van de afwas en in-
en uitruimen van de vaatwasmachine;
Er is geen noodzaak voor hulp bij het bereiden van het eten, de
ramen wassen (buitenom) en het doen van de boodschappen.
Daarvoor zijn andere voorzieningen beschikbaar, zoals
respectievelijk maaltijdservice, glazenwasser en
boodschappenservice;
Hulp bij het huishouden wordt aangeboden in de vorm van
Categorie 1 (HH1) of Categorie 2 (HH2);
was verzorging: het sorteren en wassen van kleding met
behulp van een wasmachine, centrifugeren, ophangen
/afhalen van de was, vouwen en strijken en
opbergen.
was verzorging: het sorteren en wassen van kleding met
behulp van een wasmachine, centrifugeren,
ophangen-afhalen van de was/in- en uitruimen wasdroger,
vouwen en strijken en opbergen;
organisatie van het huishouden: organiseren, plannen van
huishoudelijke taken;
het actief signaleren van veranderingen van de
gezondheidssituatie, de leefomstandigheden en de sociale
omgeving van de cliënt.
Voor de werkzaamheden “organisatie van het huishouden” en “het
actief signaleren van veranderingen van de gezondheidssituatie,
de leefomstandigheden en de sociale omgeving van de cliënt”
wordt geen tijd geïndiceerd, daar dit van de ingezette hulp
verwacht mag worden.
14Normtijden
Bij het bepalen van de omvang van de hulp bij het huishouden
gelden de volgende normtijden:Licht huishoudelijk werk: ca. 30 minutenZwaar huishoudelijk werk:Stofzuigen ca. 30 minutenSchrobben/dweilen ca. 15 minutenBadkamer en wc ca. 20 minutenKeuken schoonmaken ca. 20 minutenBedden verschonen ca. 15 minutenWas verzorging ca. 20 minuten
Indien bij de cliënt alle in lid 1 van artikel 14 genoemde
werkzaamheden worden overgenomen gelden de volgende
normtijden:
1 persoonshuishouden2,5 uur 2 persoonshuishouden (echtpaar)2,5 uur Indien 1 slaapkamer in gebruik isElke persoon extra0,5 uuri.v.m. 1 slaapkamer extra te doenComponent COPD/allergie(mits woning is gesaneerd)1 uur
Indien de cliënt de licht huishoudelijke werkzaamheden van de
onder lid 1 van artikel 14 genoemde werkzaamheden zelf kan
uitvoeren, gelden de volgende normtijden:
1 persoonshuishouden2 uur 2 persoonshuishouden (echtpaar)2 uur Indien 1 slaapkamer in gebruik isElke persoon extra0,15 uuri.v.m. 1 slaapkamer extra te doenComponent COPD/allergie(mits woning is gesaneerd)0,45 uur
5Woonvoorzieningen15Algemeen
Een inwoner met een beperking kan voor een woningaanpassing in
aanmerking komen indien een verhuizing naar een aangepaste of
makkelijker aan te passen woning niet te realiseren of niet de
goedkoopst adequate oplossing is en ook een algemene voorziening
geen oplossing kan bieden. Hierbij dient de cliënt van de
voorziening afhankelijk te zijn voor het uitvoeren van de
algemene dagelijkse levensverrichtingen.
Bij een woningaanpassing gaat het om de belemmeringen in en rond
de woning te verminderen of op te heffen. Voor het bereiken van
de woning wordt gesteld dat voor aanpassing in aanmerking komt
20 vierkante meter verhard pad tussen de openbare weg en de
toegang van de woning die gebruikt wordt. Het gebruik van een
hobby-, werk- of recreatieruimte valt niet onder de
compensatieplicht van de gemeente. Evenmin is het de bedoeling
dat vanuit professionele oppas of verzorgingsoogpunt dan wel
vanuit therapeutisch oogpunt hulpmiddelen en/of voorzieningen
worden aangebracht of dat er belemmeringen worden opgeworpen.
Hulpmiddelen ten behoeve van professionele verzorging zijn
uitgesloten.
Bij een woonvoorziening dient nagegaan te worden wat voor de
cliënt de essentiële woonruimten zijn. Onder essentiële
woonruimte wordt verstaan:
een slaapgelegenheid die bereikt en gebruikt kan
worden;
een toiletgelegenheid die bereikt en gebruikt kan
worden;
een natte cel die gebruikt en bereikt kan worden;
een kookgelegenheid/keuken die gebruikt en bereikt kan
worden;
een woonkamer die gebruikt en bereikt kan worden;
de toegang tot de woning die gebruikt en bereikt kan
worden.
Bij het bepalen of een inwoner met een beperking al dan niet in
aanmerking komt voor een woonvoorziening en bij het selecteren
van een noodzakelijke voorziening spelen de volgende factoren
een rol:
ernst en omvang van de beperkingen;
het ziekteverloop/de prognose;
de noodzaak van de voorziening(en);
de intensiteit van het gebruik van de
voorziening(en);
bouwkundige situatie;
de aanwezigheid van alternatieve oplossingen.
Wat betreft de ernst en omvang van de beperkingen, zoals
aangegeven in lid 4 onder a, die tot de belemmering(en) leidt
worden onderscheiden:
geen probleem;
met moeite maar wel alleen/zelfstandig;
alleen met voorziening maar zonder andere persoon;
alleen met enige hulp van andere persoon al dan niet met
voorziening;
alleen met voortdurende assistentie, maar zonder
voorziening;
alleen met voortdurende assistentie en bovendien met
voorziening;
onmogelijk, ook met voorziening en/of hulp ander
persoon.
Of de cliënt in aanmerking komt voor een onroerende, roerende of
financiële voorziening of een combinatie hiervan, hangt af van
de ondervonden beperkingen en belemmeringen, van de bouwkundige
situatie van de woning en van de goedkoopst adequate
oplossing.
Een aanbouw wordt alleen overwogen als essentiële woonruimtes
niet op een andere manier bereikbaar kunnen worden gemaakt (
verhuizing heeft het primaat ) en een losse woonunit geen
goedkopere en meest adequate oplossing is. Ook het feit dat de
verhuurder de huurwoning niet beschikbaar wil houden voor
personen met een beperking of geen toestemming wil geven voor de
verbouwing kan een reden zijn om een losse woonunit te
verstrekken.
De cliënt kan wanneer er sprake is van een aantoonbare allergie
voor huisstofmijt en dit aantoonbare beperkingen met zich
meebrengt in aanmerking komen voor sanering van de
vloerbedekking in de slaapkamer. Bij uitzondering kan ook de
vloerbedekking in de woonkamer worden gesaneerd, indien
betrokkene bijvoorbeeld aantoonbaar een groot deel van de dag in
de woonkamer doorbrengt (moet doorbrengen). Sanering van
gordijnen, gestoffeerde meubels e.d. komen niet voor vergoeding
in aanmerking. Deze hoeven niet acuut te worden vervangen en
kunnen op termijn, passend binnen het budget van de cliënt,
worden vervangen.
Een vergoeding voor sanering onder lid 8 van artikel 15, is
slechts mogelijk, voor zover de betreffende vloerbedekking nog
niet is afgeschreven. Als afschrijvingstermijn wordt 8 jaar
gehanteerd, zodat de financiële tegemoetkoming als volgt wordt
vastgesteld:0 - 2 jaar oud: vergoeding 100% van de aanschafkosten;2 - 4 jaar oud: 75% van de kosten;4 - 6 jaar oud: 50% van de kosten;6 - 8 jaar oud; 25% van de kosten.Indien het artikel 8 jaar of ouder is, wordt geen vergoeding
verstrekt.
Voor het kwaliteitsniveau van de aanpassingen wordt aangesloten
bij de eisen zoals deze in het bouwbesluit zijn
geformuleerd.
16Typen woonvoorzieningenEen verstrekking kan bestaan uit een of meerdere van de onderstaande
typen (of een combinatie hiervan):
Onroerende woonvoorzieningen; men spreekt van onroerende
voorzieningen wanneer deze aard- en nagelvast zijn;
Roerende woonvoorzieningen; dit zijn losse
woonvoorzieningen (zoals douche/toiletstoelen);
Naast de individuele verstrekkingen kan de gemeente ook
collectieve voorzieningen financieren met het streven in de
toekomst minder kosten te hebben aan individuele middelen;
Bij de bouw van aanpasbare woningen kunnen de meerkosten uit het
budget betaald worden, tenzij de aanpassingen in het Bouwbesluit
al zijn opgenomen.
17Maximum vergoedingenRichtlijnen voor het aantal m2 waarvoor ten hoogste een financiële
tegemoetkoming wordt verleend, aangegeven per vertrek in een
zelfstandige woning.
Soort vertrekAantal m2 waarvoor ten hoogste financiële
tegemoetkoming wordt verleend in geval van aanbouw
van een vertrek of in geval van uitbreiding van een
reeds aanwezig vertrekAanbouw m2Uitbreiding m2Woonkamer 306Keuken 10 4Eenpersoons slaapkamer 10 4Tweepersoonsslaapkamer 184Toiletruimte 21Badkamer wastafelruimte doucheruimte 2 312Entree/gang/hal 52Berging 6 4
Het aantal m2 verhard pad tussen de openbare weg en de hoofdingang tot
een woonruimte, dan wel tussen een tweede ingang en een berging en/of
tuinpoort, dat bij het nieuw aanleggen van paden dan wel bij het
aanpassen van bestaande paden ten hoogste voor financiële tegemoetkoming
in aanmerking komt, bedraagt 20 m2.18Onderhoud, keuring en reparatie1.De vergoeding van kosten voor onderhoud en reparatie aan een reeds
verstrekte woonvoorziening, wordt beschouwd als een aparte
voorziening, waarvoor als zodanig een aanvraag ingediend moet
worden.2.Kosten van onderhoud en keuring worden vergoed zoals vastgesteld in
de verordening.3.Dagelijkse en geringe (dus algemeen gebruikelijke) reparaties zijn
voor rekening van de cliënt.4.De reparatiekosten ten gevolge van schade die aan de schuld van de
gebruiker te wijten zijn, komen niet voor vergoeding in
aanmerking.5.Reparatiekosten, behalve die van de punten in lid 3 en lid 4 van
artikel 18, kunnen alleen worden vergoed, wanneer de reparatie door
een door de gemeente goedgekeurde reparateur wordt uitgevoerd.19Verhuizen1.De cliënt kan in aanmerking komen voor een verhuis- en
inrichtingskostenvergoeding indien wordt verhuisd naar een
aangepaste of een makkelijker aan te passen woning. Die woning kan
zich in dezelfde woonplaats of gemeente bevinden, of in een andere
woonplaats of gemeente. De gemeente waar de woning staat van waaruit
de cliënt verhuist, verstrekt de financiële tegemoetkoming in de
verhuis- en herinrichtingskosten.2.Voor verhuizing is het noodzakelijk dat op het moment van de
beslissing een aangepaste of gemakkelijk aan te passen woning
beschikbaar is of dat binnen één jaar een dergelijke woning
beschikbaar zal komen.3.Van de inwoner met een beperking wordt verwacht dat hij actief op
zoek gaat naar een andere woning en de ondernomen activiteiten
schriftelijk bijhoudt, zo mogelijk in de vorm van kopieën van de
correspondentie. De termijn van één jaar kan worden verlengd als de
inwoner met een beperking voldoende activiteiten onderneemt in het
zoeken naar een woning.4.Als verhuizen goedkoper is dan het aanpassen van de huidig bewoonde
woning, gaat het verhuizen voor het aanpassen van de woning.5.Indien een inwoner met een beperking tweemaal een aangeboden
geschikte of geschikt te maken woning weigert op niet reële gronden
wordt de tegemoetkoming in de verhuis- en
herinrichtingskostenvergoeding ingetrokken. De bemiddeling naar
andere geschikte woonruimte wordt gestaakt. Tevens is het niet
mogelijk om dan alsnog de huidige woning aan te passen.6.Een niet-gehandicapte kan in aanmerking komen voor een verhuis- en
herinrichtingskostenvergoeding wanneer deze een aangepaste woning
verlaat ten behoeve van een gehandicapte.7.Lid 4 van artikel 19 is zowel van toepassing bij huurwoningen als
bij koopwoningen. Bij een koopwoning zal een afweging gemaakt moeten
worden of het kopen van een andere geschikte of gemakkelijk aan te
passen woning gezien kan worden als de meest goedkope en adequate
oplossing. Met de verhuizing zijn immers meer kosten gemoeid dan
alleen de kosten van het aanpassen. Het kopen van een andere
duurdere woning kan onevenredige kosten opleveren voor de persoon
met een beperking of het gezin waartoe het behoort. In overleg met
de betrokken partijen zal bezien moeten worden welke keuze de
voorkeur heeft. In de belangenafweging zullen alle feiten en
omstandigheden – financiële en niet financiële – gewogen moeten
worden. De verwachting voor wat betreft de bruikbaarheid van de
woning in de toekomst kan ook een rol spelen.8.Ook als er een geschikte huurwoning beschikbaar is, geldt het
primaat van verhuizen naar die woning voor de eigenaar van de
koopwoning. Er kan en mag worden verwacht dat de eigen woning wordt
verkocht. Denk bijvoorbeeld aan de situatie dat een geschikte
seniorenwoning te huur is. Mede gelet op de toekomst ligt het voor
de hand dat er wordt gekozen voor de huurwoning.20Geen recht op een woonvoorzieningGeen maatwerkvoorziening in verband met wonen wordt verstrekt:
in het geval de beperkingen bij het normaal gebruik van de
woning voortvloeien uit de aard van de in de woning gebruikte
materialen;
als de aangevraagde voorziening betrekking heeft op een hoger
niveau dan het uitrustingsniveau voor sociale woningbouw;
ten behoeve van hotels/pensions, trekkerswoonwagens, kloosters,
tweede woningen, vakantie‐ en recreatiewoningen,
ADL‐clusterwoningen en gehuurde kamers, met uitzondering van een
voorziening voor verhuizing en inrichting;
voor zover het voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten
betreft, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het
verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen
van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een
opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke
ruimte, met uitzondering van een voorziening voor verhuizing en
inrichting.
ten behoeve van specifiek op inwoners met beperkingen en ouderen
gerichte woongebouwen voor wat betreft voorzieningen in
gemeenschappelijke ruimten of voorzieningen die bij (nieuw)bouw
of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kunnen
worden;
indien de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor
geen aanleiding bestaat op grond van beperkingen en er geen
belangrijke reden voor verhuizing aanwezig is.
6Vervoersvoorzieningen21Algemeen
Een vervoersvoorziening is een voorziening ter compensatie van
beperkingen bij het zich lokaal verplaatsten. Dit betekent dat
naar voorzieningen wordt gekeken, waarmee een cliënt afstanden
kan afleggen binnen de gemeentegrenzen. Voor het opheffen van
vervoersbeperking buiten de gemeentegrenzen kan gebruik worden
gemaakt van Valys. Valys regelt het vervoer van deur naar deur
buiten de gemeentegrenzen.
De volgende selectiefactoren worden meegewogen:a.LeeftijdEr bestaat een relatie tussen de leeftijd van de belanghebbende
en diens verplaatsingsgedrag. Bij de beoordeling van een
vervoersvoorziening wordt daarmee rekening gehouden. Zo bestaat
er een groot verschil in verplaatsingsgedrag van dat van een
kind, dat van een volwassene en dat van een oudere. Naarmate de
leeftijd toeneemt, neemt de vervoersbehoefte eerst toe, en op
latere leeftijd weer af.
Bij kinderen onder de 5 jaar wordt geacht dat zij geen
zelfstandige vervoersbehoefte hebben omdat de ouders hen
meenemen.
Kinderen van 5 tot en met 11 jaar kunnen een
zelfstandige vervoersbehoefte hebben over de middellange
afstand. Zij hebben geen zelfstandige vervoersbehoefte
over de lange afstand. Zij worden geacht bij het vervoer
begeleid te worden.
Kinderen van 12 jaar en ouder en volwassenen hebben een
zelfstandige vervoersbehoefte.
b. VerplaatsingsmotievenVoor motieven voor vervoer komen in aanmerking de dingen die men
normaliter van dag tot dag pleegt te doen: winkelen, sport,
hobby, bezoeken aan bijeenkomsten, culturele activiteiten,
familie- en vriendenbezoeken. Hiermee wordt de vervoersbehoefte
in kaart gebracht. Gekeken wordt naar de levensstijl van de
persoon met beperkingen, waarbij de levensstijl van personen
zonder beperkingen als referentiekader wordt gebruikt, of het
dagelijkse leven zoals dat vóór de beperkingen werd geleid. Van
de persoon met beperkingen wordt wel verlangd dat deze zijn
verplaatsingspatroon enigermate aan de beperkingen aanpast.
Er gelden de volgende typen vervoersvoorzieningen; een
driewielfiets, taxibonnen of een kilometervergoeding, een
scootmobiel of een rolstoel.
22Taxibonnen/kilometervergoeding1.Een inwoner komt in aanmerking voor taxibonnen of een
kilometervergoeding indien deze langdurig niet in staat is om
zelfstandig van het openbaar vervoer gebruik te maken ten gevolge
van lichamelijke en/of verstandelijke belemmeringen. 2.Er worden maximaal 180 taxibonnen op jaarbasis verstrekt.3.Er worden maximaal 90 taxibonnen op jaarbasis verstrekt aan een
cliënt die reeds over een scootmobiel beschikt. 4.Per taxibon mag maximaal één begeleider de cliënt vergezellen. 5.Een taxibon is dagelijks geldig van 7.30 uur tot 23.30 uur.6.De kilometervergoeding wordt in de vorm van een pgb verstrekt.
Hierbij wordt een maximale vervoersbehoefte van 1500 km per
jaar als uitgangspunt genomen.23Autoaanpassing1.Een autoaanpassing wordt vergoed wanneer een cliënt is aangewezen op
een eigen auto om verplaatsingen mogelijk te maken in de
leefomgeving en op grond van een medisch advies dat het
Wmo-taxivervoer niet voldoet.2.De vorm van verstrekking bestaat uit een pgb voor de kosten van
aanpassing van de eigen auto.24Scootmobiel1.Als een cliënt meer dan 200 meter kan lopen komt deze niet in
aanmerking voor een scootmobiel. Een scootmobiel is ter vervanging
van de loopfunctie.2.De snelheid van een scootmobiel is begrensd tot 10 kilometer per
uur.3.Indien een cliënt is gecompenseerd met een driewielfiets, komt hij
niet in aanmerking voor een scootmobiel.25Rolstoel1.Een persoon met een beperking kan voor een rolstoel in aanmerking
komen:
wanneer de aantoonbare beperkingen op grond van ziekte of
gebrek dagelijks zittend verplaatsen in en om de woning
noodzakelijk maken; en
de hulpmiddelen die verstrekt worden op grond van andere
voorliggende voorziening of andere wettelijke regeling geen
adequate oplossing bieden; en
indien een algemene voorziening niet aanwezig is.
2.De rolstoel die aan het programma van eisen voldoet kan worden
verstrekt in de vorm van een persoonsgebonden budget.3.De verstrekking zoals genoemd in het vorige lid bevat de aanschaf
inclusief de onderhouds- en of reparatiekosten voor de
rolstoel.4.Aan het verstrekken van een rolstoel is de voorwaarde verbonden, dat
na 5 jaar opnieuw recht op een nieuwe rolstoel bestaat.26Sportrolstoel1.De cliënt dient aan te tonen:
dat hij/zij regelmatig sport, en
dat de gebruiker zonder sportrolstoel zijn sport niet kan
beoefenen, en
een rolstoelvoorziening voor dagelijks gebruik niet voldoet.
2.Indien één rolstoelvoorziening voor zowel sport als dagelijks
gebruik kan worden gebruikt, wordt slechts één voorziening
verstrekt.3.De sportrolstoel kan worden verstrekt in de vorm van een
persoonsgebonden budget.4.De verstrekking in het vorige lid bevat de aanschaf inclusief de
onderhouds- en of reparatiekosten voor de sportrolstoel. 5.De tegemoetkoming voor aanschaf, onderhoud en reparatie van een
sportrolstoel bedraagt maximaal € 3.000,- voor een periode van drie
jaar. 7Begeleiding27Algemeen1.Begeleiding omvat:
het bieden van ondersteuning gericht op bevordering, behoud
of compensatie van de zelfredzaamheid en die strekt tot
voorkoming van opname in een instelling of
verwaarlozing.
het bieden van ondersteuning op het vlak van zelfregie over
het dagelijks leven, waaronder begeleiding bij
tekortschietende vaardigheden in zelfregelend vermogen.
het bieden van ondersteuning bij het toepassen en inslijpen
van aangeleerde vaardigheden en gedrag in het dagelijks
leven door herhaling en methodische interventie.
2.Persoonlijke Verzorging wordt waar nodig uitgevoerd in combinatie
met begeleiding en voor zover er geen aanspraak is op de
Zorgverzekeringswet vanwege een behoefte aan geneeskundige zorg of
een hoog risico daarop. 28Gebruikelijke hulp1.Alle begeleiding van de cliënt door de ouder, door partners
onderling, door inwonende kinderen en/of andere huisgenoten is
gebruikelijke hulp als er sprake is van een kortdurende situatie met
uitzicht op een dusdanig herstel van het probleem en de daarmee
samenhangende zelfredzaamheid van de cliënt, dat de
maatwerkvoorziening begeleiding daarna niet langer is aangewezen.
Daarbij gaat het over het algemeen over een periode van maximaal
drie maanden.2.Als het gaat om een chronische situatie is de begeleiding van een
volwassen cliënt gebruikelijke hulp wanneer die begeleiding naar
algemeen aanvaarde maatstaven door partner, ouder, inwonend kind
en/of andere huisgenoten in de persoonlijke levenssfeer onderling
aan elkaar moet worden geboden. 29Uitzonderingen gebruikelijke hulpEr gelden de volgende uitzonderingen op artikel 28 (gebruikelijke
hulp):
Voor zover een partner, ouder, volwassen kind en/of elke andere
volwassen huisgenoot geobjectiveerde beperkingen heeft en/of
kennis/vaardigheden mist om gebruikelijke hulp ten behoeve van
cliënt uit te voeren en deze vaardigheden niet kan aanleren
wordt van hen geen bijdrage verwacht.
Voor zover een partner, ouder, volwassen kind en/of andere
volwassen huisgenoot overbelast is of dreigt te raken wordt van
hem of haar geen gebruikelijke hulp verwacht, totdat deze
dreigende overbelasting is opgeheven. Daarbij geldt wanneer voor
de partner, ouder, volwassen kind en/of andere volwassen
huisgenoot eigen mogelijkheden en/of voorzieningen zijn om de
(dreigende) overbelasting op te heffen dienen deze eigen
mogelijkheden en/of voorzieningen hiertoe te worden aangewend.
8Dagbesteding30Algemeen1.Dagbesteding is ondersteuning in een groep en kent een waaier aan
verschijningsvormen en zinvolle activiteiten. Algemeen uitgangspunt
is dat activiteiten bijdragen aan de zelfredzaamheid en aansluiten
op wat iemand (nog) kan (leren) en of bijdragen aan de samenleving.
2.Dagbesteding kan ook dienen als ondersteuning voor mantelzorgers
waardoor zij beter in staat blijven hun zorgtaken uit te
voeren.3.Dagbesteding houdt in een structurele tijdsbesteding met een
welomschreven doel waarbij de persoon actief wordt betrokken.4.Dagbesteding biedt mogelijkheden voor tijdsstructurering, zingeving
en het aangaan van sociale contacten, waardoor bepaalde
gedragsproblemen kunnen afnemen. 31Vervoer dagbesteding1.Het bieden van vervoer is verbonden aan dagbesteding voor zover de
cliënt niet in staat is om zelf, met behulp van zijn netwerk of met
vrijwillige inzet van en naar de dagbesteding te komen. In die
gevallen neemt de aanbieder van de dagbesteding de organisatie van
het vervoer op zich. 2.Het vervoer omvat het vervoer van en naar de locatie van de
dagbesteding.3.Toezicht tijdens het vervoer wordt niet geïndiceerd. 9Opvang en beschermd wonen32Algemeen1.Een cliënt kan in aanmerking komen voor opvang, wanneer bij de
intake, voor beoordeling van de toegang aandacht wordt besteed
aan:
de mate waarin de belanghebbende slachtoffer is van
huiselijk geweld en vanwege ernstige dreiging en/of geweld
niet op een andere plek dan de opvang veilig kan verblijven
met eventuele kinderen;
de mate van dak- en thuisloosheid, met inachtneming van de
contra-indicaties in verband met de sociale en psychische
omstandigheden van de belanghebbende en de richtlijnen in
verband met regiobinding.
2.Een cliënt kan in aanmerking komen voor beschermd wonen als:
de cliënt een psychiatrische aandoening heeft; en
de cliënt 18 jaar of ouder is en legaal in Nederland
verblijft; en
de cliënt niet zelfstandig kan leven en een mogelijk gevaar
voor zichzelf en anderen vormt als gevolg van de
psychiatrische aandoening; en
er sprake is van regiobinding; en
de cliënt niet beschikt over alternatieven die de noodzaak
voor beschermd wonen kunnen opheffen; en
cliënt niet dakloos is, klinische behandeling niet
voorliggend is en aanvrager niet voldoet aan de criteria
voor de Wet langdurige zorg.
3.Bij een vermoeden van de noodzaak tot beschermd wonen wordt altijd
door het college van Den Helder, in deze de centrumgemeente de
noodzakelijke expertise ingewonnen.33Beschikking1.Het verlenen van de beschikking opvang is gemandateerd aan de
aanbieders maatschappelijke opvang en vrouwenopvang.2.Als aan de cliënt beschermd wonen wordt toegekend, wordt in de
verleningsbeschikking opgenomen dat, in over overleg met de
aanbieder, overbruggingszorg kan worden geboden wanneer sprake is
van een wachttijd. 10Kortdurend verblijf34Algemeen1.Kortdurend verblijf is een tijdelijk verblijf in een instelling of
in een gezin bedoeld om de mantelzorger(s) te ontlasten. 2.Op kortdurend verblijf kan aanspraak worden gedaan indien dit voor
de mantelzorger noodzakelijk is en het bijdraagt aan het langer
thuis wonen van de cliënt.3.Voorafgaand wordt per situatie beoordeeld wat nodig is en daarin
wordt meegenomen welke alternatieven er zijn (extra hulp in huis,
respijtzorg vergoed door de Zorgverzekeringswet of opname). 4.Het kortdurend verblijf is in principe planbaar en bedoeld voor
cliënten wier ondersteuningsbehoefte gepaard gaat met permanent
toezicht. 5.Toezicht tijdens kortdurend verblijf kan ook een vorm van actieve
observatie zijn. 6.Wanneer verpleging nodig is moet dit geregeld worden via de
Zorgverzekeringswet. Behandeling behoort nadrukkelijk niet bij
kortdurend verblijf.7.De duur van het verblijf is één, twee of drie etmalen per week. In
specifieke situaties is een langere aaneengesloten periode mogelijk
voor zover daarmee de maximale periode op jaarbasis niet wordt
overschreden. 35Vervoer kortdurend verblijfDe cliënt is zelf verantwoordelijk voor vervoer van en naar de locatie
van het verblijf. 11Persoonsgebonden budgetEen persoonsgebonden budget (pgb) kan een instrument zijn voor een
cliënt om zijn leven naar eigen wensen en behoeften in te vullen. Het is
een verstrekkingsvorm die bij uitstek geschikt is voor mensen die zelf
de regie over hun leven kunnen voeren. Uitgangspunt is dat de cliënt een maatwerkvoorziening ‘in natura’
krijgt. De mogelijkheid van een toekennen van een pgb bestaat echter,
indien de aanvrager dit wenst. Aan het toekennen van een pgb verbindt de
wetgever evenwel strenge eisen. 36Toewijzingscriteria1.Een gemeentelijk persoonsgebonden budget wordt verstrekt indien:
De cliënt naar oordeel van de gemeente op eigen kracht, dan
wel met hulp uit zijn sociaal netwerk of van zijn aangewezen
vertegenwoordiger, voldoende in staat is om de aan een
persoonsgebonden budget verbonden taken op verantwoorde
wijze uit te voeren.
De cliënt aan de hand van een persoonlijk pgb-plan
motiveert:
dat het bestaande aanbod van zorg in natura niet
passend is;
dat de verstrekking van een pgb aantoonbaar leidt
tot betere, effectievere en doelmatiger
ondersteuning.
Naar het oordeel van de gemeente de diensten, hulpmiddelen,
woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de
individuele voorziening behoren en die de cliënt van het
budget wil betrekken, van goede kwaliteit zijn.
2.Er mag niet voorafgaand aan de beschikking een begin worden gemaakt
met de uitvoering van de werkzaamheden c.q. tot aanschaf van de
voorziening worden overgegaan c.q. gestart worden met de uitvoering
van de ondersteuning waarop het persoonsgebonden budget betrekking
heeft, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de
gemeente.3.Er wordt geen pgb verstrekt voor eenzelfde voorziening waarvoor de
cliënt ondersteuning in natura krijgt. 37Kwaliteitseisen
Het college stelt in ieder geval de volgende kwaliteitseisen aan
de in te kopen maatwerkvoorziening:
Het is veilig, doeltreffend, doelmatig en
cliëntgericht;
Het voldoet aan de noodzakelijke/ gebruikelijke
professionele standaard zoals deze ook gelden voor
gecontracteerde aanbieders van maatwerkvoorzieningen
Wmo;
Het is afgestemd op de behoefte van de cliënt en op
andere ontvangen zorg;
Het is verstrekt met respect voor de rechten van de
cliënt;
Het is proportioneel.
De budgethouder heeft op grond van de Wmo zelf de regie over de
ondersteuning die hij met het pgb contracteert. Daarmee heeft
hij de verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van de geleverde
ondersteuning en kan hij deze zo nodig bijsturen.
Het college toets vooraf of de kwaliteit bij de pgb-houder
voldoende is gegarandeerd. De aanvrager maakt dit inzichtelijk
in een persoonlijk pgb-plan.
In dit plan is vastgelegd bij wie de pgb-houder zijn
ondersteuning, zorg of hulp zal inkopen, wat zijn motivatie is
een pgb aan te vragen, op welke manier dit bijdraagt aan zijn
participatie en zelfredzaamheid, wat de beoogde resultaten zijn
van de ondersteuning, zorg of hulp en hoe de kwaliteit van die
hulp is gewaarborgd.
Er vindt periodiek een gesprek met de pgb-houder plaats over de
behaalde resultaten met een pgb. Per pgb-houder wordt bij de
toegang bepaald hoe deze periodieke toetsing plaatsvindt (op
basis van maatwerk).
38Trekkingsrecht1.De gemeente stort de uit te betalen pgb’s op rekening van het
Servicecentrum PGB van de Sociale Verzekeringsbank (SVB). 2.De budgethouder, laat via declaraties of facturen aan de SVB weten
hoeveel uren hulp zijn geleverd en de SVB zorgt vervolgens voor de
uitbetaling aan de zorgverlener. 3.De niet bestede pgb-bedragen worden door SVB na afloop van de
verantwoordingsperiode terugbetaald aan de gemeente. 4.Bij verandering van hulpverlener dient de budgethouder dit door te
geven aan het college. Het college toetst opnieuw de kwaliteit van
de in te kopen hulp en geeft dit door aan de SVB. De budgethouder
stuurt de zorgovereenkomst met de nieuwe hulpverlener naar de SVB.
Op basis van goedgekeurde facturen betaalt de SVB de nieuwe
hulpverlener uit. 39AfwijzingsgrondenHet college weigert het persoonsgebonden budget op grond van één of
meerdere van onderstaande redenen:
De cliënt heeft onjuiste of onvolledige gegevens verstrekt;
De cliënt voldoet niet aan de pgb verbonden voorwaarden zoals
omschreven in hoofdstuk 11;
De cliënt gebruikt het pgb niet of voor een ander doel;
De cliënt heeft in de afgelopen 3 jaar misbruik gemaakt van
enige voorziening in het sociale domein, waaronder begrepen het
niet voldoen aan de voorwaarden van een eerder verleende
pgb;
De cliënt neemt deel aan een schuldhulpverleningstraject in het
kader van de Wet schuldsanering natuurlijke personen
(Wsnp);
De cliënt is (volgens de rechtbank) handelingsonbekwaam
verklaard;
De cliënt beschikt niet over een vaste woon- of
verblijfplaats;
De cliënt beschikt niet over een bankrekening;
Op grond van de progressiviteit van een ziektebeeld is te
voorzien dat de maatwerkvoorziening in de vorm van een
hulpmiddel spoedig door een andere voorziening vervangen dient
te worden.
40Verplichtingen pgb1.Het pgb mag niet besteed worden aan:
een voorziening die voor de cliënt algemeen gebruikelijk
is;
administratiekosten en feestdagenuitkering;
vrije besteding, tenzij de cliënt overgangsrecht AWBZ en/of
andere wetgeving heeft;
reiskosten;
administratieve bemiddelingsbureaus, tussenpersonen of
belangenbehartigers
2.In afwijking van het gestelde onder lid 1, sub e mogen de kosten
voor arbeidsbemiddeling uit het pgb worden betaald, indien de
betrokken partij een Per Saldo keurmerk heeft. 3.De budgethouder aan wie een pgb is verleend komt met de aanbieder in
een schriftelijke zorgovereenkomst, de hulpverlening overeen. In de
zorgovereenkomst zijn ten minste afspraken opgenomen over de
kwaliteit en het resultaat van de ondersteuning, zorg of hulp, de
inschakeling van het type hulpverlener (medewerker van een
zorgorganisatie of sociaal netwerk) en wijze van declareren. 4.De budgethouder volgt de wettelijke regels voor vakantie en verlof
bij vakantie van de zorgverlener.5.De budgethouder volgt de regels van de SVB bij (vervanging van) een
zieke zorgverlener.6.Als er sprake is van (dreigende) overbelasting bij een persoon uit
het sociale netwerk vanwege het leveren van maatwerkvoorziening(en)
met een pgb, dient men die overbelasting op te heffen door deze
maatwerkvoorziening door (andere) personen/zorgverleners uit te
laten voeren/in te kopen. 41Beschikking pgb1.Als aan de cliënt een pgb wordt toegekend, wordt in de
verleningsbeschikking tenminste opgenomen:
welke de te verstrekken voorziening is en wat het beoogde
resultaat daarvan is;
welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb;
wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen;
wat de duur van de voorziening is waarvoor het pgb is
bedoeld;
de wijze van verantwoording van de besteding van het
pgb;
wanneer de toetsing van behaalde resultaten
plaatsvindt.
2.De pgb-toekenning eindigt wanneer:
de budgethouder geen verantwoording aflegt;
de budgethouder zijn pgb laat omzetten in een voorziening in
natura (ZIN).
42Hoogte van het tarief1.Het college bepaalt aan de hand van een door de cliënt opgesteld
plan hoe hij het pgb gaat besteden en tegen welk tarief.2.Het pgb-tarief voor professionals, werkzaam conform aantoonbare
professionele standaarden, bedraagt 80% van het laagste tarief van
de door de gemeente gecontracteerde aanbieders. 3.Het pgb-tarief voor personen uit het sociale netwerk bedraagt:
€ 12,80 per uur voor HH1 (hulp bij het huishouden). Dit is
een marktconform tarief op basis waarvan volgens de
dienstregeling aan huis schoonmaakondersteuning kan worden
ingekocht door de cliënt.
€ 20,00 per uur voor begeleiding;
€ 30,00 per etmaal voor kortdurend verblijf.
4.De pgb-vergoeding voor verhuiskosten bedraagt maximaal €
1500,00.5.Het bezoekbaar maken van een woning wordt bepaald op basis van de
laagste marktconforme kostprijs. Hiervoor dient de cliënt minimaal
twee offertes in bij de gemeente. 6.Het pgb dat wordt verleend voor de kilometervergoeding bedraagt €
550,00 per jaar bij maximaal 1500 km per jaar.7.Een aanpassing aan een vervoersmiddel wordt bepaald op basis van de
laagste marktconforme kostprijs. Hiervoor dient de cliënt minimaal
twee offertes in bij de gemeente.8.Aanschaf en onderhoud van een rolstoel c.q. sportrolstoel wordt
bepaald op basis van het laagste tarief voor een rolstoel c.q.
sportrolstoel in natura, opgenomen in het door de gemeente gesloten
contract met een leverancier van hulpmiddelen.9.Als de naturaverstrekking een tweedehands voorziening betreft, wordt
de kostprijs daarop gebaseerd, met een looptijd gelijk aan de
verkorte termijn waarop de zaak technisch is afgeschreven, rekening
houdend met onderhoud en verzekering. 10.Het tarief wordt indien nodig aangevuld met een vergoeding voor
onderhoud en verzekering. 12Eigen bijdrage in de kosten43Algemeen1.Voor alle maatwerkvoorzieningen verstrekt vanuit de Wmo wordt een
eigen bijdrage opgelegd. Vaststelling en inning van de eigen
bijdrage geschiedt door het Centraal Administratie Kantoor (CAK).
Vervolgens vindt afdracht aan de gemeente plaats.2.De bijdrage als bedoeld in het eerste lid is niet verschuldigd:
voor een (sport)rolstoel of een pgb voor aanschaf van een
(sport)rolstoel, incl. de aanpassingen hieraan;
voor een verhuizing en herinrichting woning;
voor het bezoekbaar maken van de woning;
indien een uitzondering op de inning is opgenomen in het
Uitvoeringsbesluit Wmo 2015
3.In afwijking van lid 1 van artikel 43 wordt de inning van de eigen
bijdrage voor verblijf in een opvang namens het college verricht
door de instellingen die de opvang uitvoeren en hiervoor door het
college worden gefinancierd.4.De bedragen per vier weken, de inkomensbedragen en de percentages
die gelden voor de berekening van de eigen bijdrage voor
maatwerkvoorzieningen of pgb’s zijn gelijk aan die genoemd in
artikel 3.8, eerste lid, van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015.5.Het vierde lid van artikel 43 is niet van toepassing op de
berekening van de bijdrage in de kosten voor beschermd wonen of
verblijf in opvang. 44Eigen bijdrage voor woningaanpassingVoor woningaanpassingen ten behoeve van personen onder de 18 jaar wordt
een eigen bijdrage opgelegd aan de onderhoudsplichtige ouders of daarmee
gelijkgestelden. 13Waardering van mantelzorgers45Jaarlijkse waardering mantelzorgers1.Het Mantelzorgcentrum ontvangt jaarlijks een budget voor de
uitvoering van het blijk van waardering voor mantelzorgers, die
woonachtig zijn in de gemeente Den Helder. Het Mantelzorgcentrum
biedt jaarlijks na overleg met de gemeente en relevante
ketenpartners een extra ondersteuningsaanbod voor mantelzorgers aan
voor diverse doelgroepen. Het aanbod kan onder meer bestaan
uit:
voorlichting/informatie;
training/educatie/lotgenotencontact;
ondersteuning bij regelklussen;
onderzoek naar de mogelijkheden de extra kosten voor de
mantelzorger te reduceren;
verwennen en ontspannen;
extra inzet vrijwillige respijtzorg.
2.Het college draagt zorg voor adequate informatie over het
beschikbare ondersteuningsaanbod.14Overige bepalingen46Inwerkingtreding en citeertitelDeze beleidsregels treden in werking op 1 januari 2016 en worden
aangehaald als: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Den Helder
2016.Burgemeester en Wethouders van Den Helder,Koen Schuiling, burgemeesterDr. Joost C.M. Cox, gemeentesecretarisINHOUDSOPGAVEAfkortingenlijst 3Inleiding 4Hoofdstuk 1 Definities en begrippen 6Hoofdstuk 2 Toegangsprocedure:van melding tot aanvraag 10Hoofdstuk 3 het verstrekken van een maatwerkvoorziening 12Hoofdstuk 4 Huishoudelijke hulp 14Hoofdstuk 5 Woonvoorzieningen 17Hoofdstuk 6 Vervoersvoorzieningen 21Hoofdstuk 7 Begeleiding 23Hoofdstuk 8 Dagbesteding 24Hoofdstuk 9 Opvang en beschermd wonen 25Hoofdstuk 10 Kortdurend verblijf 26Hoofdstuk 11 Persoonsgebonden budget 27Hoofdstuk 12 Eigen bijdrage in de kosten 30Hoofdstuk 13 Waardering van mantelzorgers 31Hoofdstuk 14 Overige bepalingen 32