CVDR402516_1Verordening verontreinigingsheffing Delfland 2015nlregelingHoogheemraadschap van Delfland2017-12-12Hoogheemraadschap van DelflandWaterschapsblad nr. 8893, 31 december 2014.Verordening verontreinigingsheffing Delfland 2015Artikel 7.2 van de Waterwet, artikel 73, 110 en artikel 122c tot en met 122l van de Waterschapswet en artikel 6.12 van het Waterschapsbesluitalgemeen bestuurfinanciën en economie2014-11-20De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2015-01-012015-12-31Onbekend1158249GeenGeenVerordening verontreinigingsheffing Delfland 20151BegripsbepalingenDeze verordening verstaat onder:a. oppervlaktewaterlichaam: samenhangend geheel van vrij aan het
aardoppervlak voorkomend water, met de daarin aanwezige stoffen, alsmede de
bijbehorende bodem en oevers, flora en fauna ten aanzien waarvan het
waterschap ingevolge artikel 3.2 van de Waterwet is aangewezen als
beheerder, met uitzondering van de gronden die ingevolge artikel 3.1 of 3.2
van de Waterwet zijn aangewezen als drogere oevergebieden;b. stoffen: de stoffen genoemd in artikel 9 van deze verordening;c. lozen: het brengen van stoffen in een oppervlaktewaterlichaam in beheer
bij het waterschap;d. woonruimte: een ruimte die blijkens haar inrichting bestemd is om als een
afzonderlijk geheel te voorzien in woongelegenheid en waarvan de delen
blijkens de inrichting van die ruimte niet bestemd zijn om afzonderlijk in
gebruik te worden gegeven;e. bedrijfsruimte: een naar zijn of haar aard en inrichting als afzonderlijk
geheel te beschouwen ruimte of terrein, niet zijnde een woonruimte, een
zuiveringtechnisch werk of een openbaar vuilwaterriool;f. openbaar vuilwaterriool: een voorziening voor de inzameling en het
transport van stedelijk afvalwater, in beheer bij een gemeente of een
rechtspersoon die door een gemeente met het beheer is belast;g. zuiveringtechnisch werk: een werk voor het zuiveren van stedelijk
afvalwater, in exploitatie bij een waterschap of gemeente, dan wel een
rechtspersoon die door het bestuur van een waterschap met de zuivering van
stedelijk afvalwater is belast, met inbegrip van het bij dat werk behorende
werk voor het transport van stedelijk afvalwater;h. stedelijk afvalwater: huishoudelijk afvalwater of een mengsel daarvan met
bedrijfsafvalwater, afvloeiend hemelwater, grondwater of ander
afvalwater;i. ambtenaar belast met de heffing: de krachtens de Gemeenschappelijke
regeling Regionale Belasting Groep aangewezen ambtenaar, bedoeld in artikel
124, vijfde lid, onderdeel a, van de Waterschapswet;j. ambtenaar belast met de invordering: de krachtens de Gemeenschappelijke
regeling Regionale Belasting Groep aangewezen ambtenaar, bedoeld in artikel
124, vijfde lid, onderdeel b, van de Waterschapswet;k. watersysteem: het watersysteem zoals bedoeld in artikel 1, tweede lid,
van de Waterschapswet;l. drinkwater: drinkwater als bedoeld in artikel 1, eerste lid, van de
Drinkwaterwet;m. ingenomen water: geleverd drink– en industriewater, warm tapwater,
onttrokken grond– en oppervlaktewater en opgevangen hemelwater;n. drinkwaterbedrijf: drinkwaterbedrijf als bedoeld in artikel 1, eerste
lid, van de Drinkwaterwet;o. warm tapwater: warm tapwater als bedoeld in artikel 1, eerste lid, van de
Drinkwaterwet.2BijlagenBij deze verordening behoren de volgende bijlagen:
Bijlage I: voorschriften voor meting, bemonstering, analyse en
berekening;
Bijlage II: tabel afvalwatercoëfficiënten zoals opgenomen in artikel
122k, derde lid, van de Waterschapswet.
3Belastbaar feit en heffingsplicht
Onder de naam verontreinigingsheffing wordt een directe belasting
geheven ter zake van lozen.
Aan de heffing worden onderworpen:
a. ter zake van het lozen vanuit een woonruimte of een
bedrijfsruimte: degene die het gebruik heeft van die ruimte;
b. ter zake van het lozen met behulp van een riolering of van een
zuiveringtechnisch werk: degene bij wie die riolering of dat
zuiveringtechnisch werk in beheer is;
c. ter zake van het lozen anders dan bedoeld onder a of b: degene
die loost.
Voor de toepassing van het tweede lid onder a, wordt:
a. gebruik van een woonruimte door de leden van een huishouden
aangemerkt als gebruik door het door de ambtenaar belast met de
heffing aangewezen lid van dat huishouden;
b. gebruik door degene aan wie een deel van een bedrijfsruimte in
gebruik is gegeven, aangemerkt als gebruik door degene die het deel
in gebruik heeft gegeven; degene die het deel in gebruik heeft
gegeven is bevoegd de heffing als zodanig te verhalen op degene aan
wie dat deel in gebruik is gegeven;
c. het ter beschikking stellen van een woonruimte of bedrijfsruimte
voor volgtijdig gebruik aangemerkt als gebruik door degene die de
ruimte ter beschikking heeft gesteld; degene die de ruimte ter
beschikking heeft gesteld is bevoegd de heffing als zodanig te
verhalen op degene aan wie de ruimte ter beschikking is
gesteld.
De opbrengst van de verontreinigingsheffing komt ten goede aan de
bekostiging van het beheer van het watersysteem door het
Hoogheemraadschap van Delfland.
4VrijstellingenVan de verontreinigingsheffing zijn vrijgesteld:
Het lozen met behulp van een openbaar vuilwaterriool;
Het lozen vanuit een zuiveringstechnisch werk door het
Hoogheemraadschap van Delfland zelf;
Het lozen van stoffen afkomstig vanuit een zuiveringstechnisch werk
anders dan door het Hoogheemraadschap van Delfland zelf, mits de
hoeveelheid stoffen niet is toegenomen.
5Ontstaan van de belastingschuld en heffing naar
tijdsevenredigheid
De heffing ter zake van woonruimten en van bedrijfsruimten als
bedoeld in artikel 18 is verschuldigd bij het begin van het
heffingsjaar of, zo dit later is, bij de aanvang van de
heffingsplicht.
Indien ter zake van woonruimten de heffingsplicht als bedoeld in het
eerste lid in de loop van het heffingsjaar aanvangt, is de heffing
verschuldigd voor zoveel 365e gedeelten van de voor dat jaar
verschuldigde belasting als er in dat jaar, na de aanvang van de
heffingsplicht, nog volle dagen overblijven.
Indien ter zake van woonruimten de heffingsplicht bedoeld in het
eerste lid in de loop van het heffingsjaar eindigt, bestaat
aanspraak op ontheffing voor zoveel 365e gedeelten van de voor dat
jaar verschuldigde heffing als er in dat jaar, na het einde van de
heffingsplicht, nog volle dagen overblijven.
Indien de heffingsplicht voor woonruimten is beëindigd na de
dagtekening van de aanslag, kan de heffingsplichtige een aanvraag
tot ontheffing indienen bij de ambtenaar belast met de heffing.
Het tweede en het derde lid zijn niet van toepassing indien de
heffingsplichtige het gebruik van de woonruimte beëindigt en direct
aansluitend het gebruik krijgt van een woonruimte van waaruit
eveneens wordt geloosd.
6Verzoek tot het doen van aangifteMet betrekking tot de verontreinigingsheffing geheven van gebruikers van
bedrijfsruimten, wordt de uitnodiging tot het doen van aangifte gedaan
door:
het uitreiken of toezenden van een aangiftebiljet;
het uitreiken of toezenden van een aangiftebrief waarin wordt
verzocht om aangifte te doen op de wijze als bedoeld in artikel 7.
7Wijze van aangifteHet doen van aangifte geschiedt door:
het inleveren of toezenden van het aangiftebiljet met de daarbij
gevraagde bescheiden;
het op elektronische wijze toezenden van de door de betreffende
programmatuur gevraagde gegevens.
8HeffingsjaarHet heffingsjaar is gelijk aan het kalenderjaar.9Grondslag en heffingsmaatstaf
Voor de heffing bedoeld in artikel 3 geldt als grondslag de
hoeveelheid en de hoedanigheid van de stoffen die in een
kalenderjaar worden geloosd.
Voor de heffing geldt als heffingsmaatstaf de vervuilingswaarde van
de stoffen die in een kalenderjaar worden geloosd. De
vervuilingswaarde wordt uitgedrukt in vervuilingseenheden.
Het aantal vervuilingseenheden met betrekking tot zuurstofbindende
stoffen wordt bepaald op basis van de som van het chemisch
zuurstofverbruik en het zuurstofverbruik door omzetting van
stikstofverbindingen, zoals voorgeschreven in Bijlage I van deze
verordening. Eén vervuilingseenheid vertegenwoordigt met betrekking
tot zuurstofbindende stoffen een verbruik in het heffingsjaar van
54,8 kilogram zuurstof.
10Meting, bemonstering en analyse
Het aantal vervuilingseenheden van zuurstofbindende en andere
stoffen wordt berekend met behulp van door meting, bemonstering en
analyse verkregen gegevens. De meting, bemonstering, analyse en
berekening geschieden met in achtneming van de in Bijlage I
opgenomen voorschriften.
De in het eerste lid bedoelde meting, bemonstering en analyse
geschieden ieder etmaal van het heffingsjaar, behoudens het bepaalde
in artikel 11.
De meting en de bemonstering geschieden zodanig dat:a. de gemeten hoeveelheid afvalwater niet meer dan 5% afwijkt van de
werkelijke hoeveelheid afvalwater;b. het verkregen monster representatief is voor de totale
hoeveelheid stoffen die gedurende de bemonsteringsperiode vanuit het
bedrijf of het bedrijfsonderdeel wordt geloosd.
De heffingsplichtige brengt de wijze van meting en bemonstering met
een beschrijving van de daarvoor te gebruiken apparatuur voor
aanvang van het heffingsjaar ter kennis van de ambtenaar belast met
de heffing. Indien het gebruik van de apparatuur in de loop van het
heffingsjaar aanvangt of wijzigt, dan wordt dit vóór de
ingebruikname of de wijziging ter kennis van de ambtenaar belast met
de heffing gebracht.
De ambtenaar belast met de heffing:a. kan ambtshalve bepalen dat meting en bemonstering geschieden in
afwijking van één of meer van de in Bijlage I, onderdeel A ,
opgenomen voorschriften, indien deze aannemelijk maakt dat dit
noodzakelijk is ter voldoening aan het bepaalde in het derde lid,
onderdelen a en b;b. beslist op aanvraag van de heffingsplichtige dat meting en
bemonstering kunnen geschieden in afwijking van een of meer van de
in Bijlage I, onderdeel A, opgenomen voorschriften, indien de
heffingsplichtige aannemelijk maakt dat daarbij wordt voldaan aan
het bepaalde in het derde lid, onderdelen a en b;c. beslist op aanvraag van de heffingsplichtige dat kan worden
afgeweken van de in Bijlage I, onderdeel B, opgenomen
analysevoorschriften, indien de heffingsplichtige aannemelijk maakt
dat de nauwkeurigheid van de uitkomsten van de analyse hierdoor niet
wordt beïnvloed;d. kan omtrent de afwijkingen als bedoeld in de onderdelen a, b en c
nadere voorschriften geven.
De ambtenaar belast met de heffing neemt zijn beslissing, bedoeld in
het vijfde lid, onderdelen a, b en c, bij voor bezwaar vatbare
beschikking. Deze beschikking bevat in elk geval:a. de voorschriften van Bijlage I, onderdelen A en B, waarvan wordt
afgeweken;b. de afwijkingen bedoeld in het vijfde lid, onderdelen a, b en
c;c. de nadere voorschriften bedoeld in het vijfde lid, onderdeel
d;d. een vermelding van het heffingsjaar of de heffingsjaren waarvoor
de beschikking wordt gegeven.
De ambtenaar belast met de heffing is bevoegd twee of meer ingevolge
het vijfde lid genomen beschikkingen, die betrekking hebben op
hetzelfde bedrijf of hetzelfde bedrijfsonderdeel, in één geschrift
te verenigen.
De ambtenaar belast met de heffing kan bij veranderingen of te
verwachten veranderingen in de hoeveelheid of hoedanigheid van de
afgevoerde, respectievelijk af te voeren stoffen, de desbetreffende
beschikkingen, bedoeld in het vijfde lid, ambtshalve wijzigen of
intrekken in verband met het bepaalde in het eerste lid en het derde
lid.
11 Beperkte meting, bemonstering en analyse
Op aanvraag van de heffingsplichtige, die aannemelijk maakt dat voor
de berekening van het aantal vervuilingseenheden kan worden volstaan
met gegevens welke met behulp van meting, bemonstering en analyse in
een beperkt aantal etmalen zijn verkregen, besluit de ambtenaar
belast met de heffing dat meting en bemonstering geschieden in
afwijking van het bepaalde in artikel 10, tweede lid. Het besluit op
aanvraag wordt genomen bij een voor bezwaar vatbare beschikking.
Deze beschikking bevat in elk geval:a. een opgave van de afvalwaterstromen en de stoffen welke in het
onderzoek dienen te worden betrokken;b. de tijdvakken waarin meting en bemonstering geschieden, hetzij
ieder etmaal van die tijdvakken, hetzij één of meer daartoe
aangewezen etmalen daarvan;c. de wijze waarop de op de voet van letter b verkregen uitkomsten
worden herleid tot het aantal vervuilingseenheden over een aldaar
bedoeld tijdvak, onderscheidenlijk over het heffingsjaar;d. een vermelding van het heffingsjaar of de heffingsjaren waarvoor
de beschikking wordt gegeven.
De ambtenaar belast met de heffing kan bij veranderingen of te
verwachten veranderingen in de hoeveelheid of hoedanigheid van de
geloosde, respectievelijk te lozen stoffen, de desbetreffende
beschikking, bedoeld in het eerste lid, ambtshalve wijzigen of
intrekken, indien toepassing van berekeningsvoorschrift IV van
onderdeel C van bijlage I leidt tot een ander aantal etmalen dan in
die beschikking is opgenomen.
De ambtenaar belast met de heffing neemt zijn beslissing, bedoeld in
het tweede lid, bij voor bezwaar vatbare beschikking.
12Hoedanigheidscorrectie
Indien de uitkomst van de methode tot bepaling van het chemisch
zuurstofverbruik bedoeld in artikel 9 in belangrijke mate is
beïnvloed door biologisch niet of nagenoeg niet afbreekbare stoffen,
wordt op aanvraag van de heffingsplichtige op die uitkomst een
correctie toegepast.
De ambtenaar belast met de heffing neemt zijn beslissing als bedoeld
in het eerste lid, bij voor bezwaar vatbare beschikking. Deze
beschikking bevat in elk geval:a. de wijze van berekening van de correctie;b. de hoeveelheid en samenstelling van het afvalwater waarop de
correctie van toepassing is;c. de frequentie en de wijze van onderzoek met betrekking tot
meting, bemonstering en analyse;d. een vermelding van het heffingsjaar of de heffingsjaren waarvoor
de beschikking wordt gegeven.
13Tabel afvalwatercoëfficiënten
In afwijking van het bepaalde in artikel 10, eerste lid, kan het
aantal vervuilingseenheden met betrekking tot het zuurstofverbruik
in een kalenderjaar voor een bedrijfsruimte of een onderdeel daarvan
worden vastgesteld met behulp van de in Bijlage II van deze
verordening opgenomen tabel afvalwatercoëfficiënten, indien door de
heffingsplichtige aannemelijk is gemaakt dat het aantal
vervuilingseenheden met betrekking tot het zuurstofverbruik in een
kalenderjaar 1.000 of minder bedraagt en dit aantal aan de hand van
de hoeveelheid ingenomen water kan worden bepaald.
Het aantal vervuilingseenheden als bedoeld in het eerste lid wordt
berekend volgens de formule A x B, waarbij: A = het aantal m³ in het kalenderjaar ten behoeve van de
bedrijfsruimte of het onderdeel van de bedrijfsruimte ingenomen
water; B = de afvalwatercoëfficiënt behorende bij de klasse van de in
Bijlage II opgenomen tabel met de klassengrenzen waarbinnen de
vervuilingswaarde met betrekking tot het zuurstofverbruik per m³ ten
behoeve van de bedrijfsruimte of van het onderdeel van de
bedrijfsruimte ingenomen water is gelegen.
Indien de in het kalenderjaar ingenomen hoeveelheid water niet kan
worden vastgesteld aan de hand aan watermeterstanden die aan het
begin en aan het einde van het kalenderjaar zijn opgenomen, stelt de
ambtenaar belast met de heffing die hoeveelheid vast op een door hem
nader vast te stellen wijze.
De vervuilingswaarde met betrekking tot het zuurstofverbruik per m³
als bedoeld in het tweede lid wordt ingevolge artikel 7.3, vijfde
lid, van de Waterwet bepaald met toepassing van de algemene
maatregel van bestuur als bedoeld in artikel 122k, tweede lid, van
de Waterschapswet.
Indien het aantal vervuilingseenheden met betrekking tot het
zuurstofverbruik in een kalenderjaar voor een bedrijfsruimte of een
onderdeel daarvan meer dan 1.000 bedraagt en de heffingsplichtige
aannemelijk maakt dat de berekening van het aantal
vervuilingseenheden met toepassing van de in het eerste lid, aanhef,
bedoelde tabel tot geen lagere uitkomst leidt dan die welke wordt
verkregen bij berekening op de voet van artikel 10, eerste lid,
beslist de ambtenaar belast met de heffing bij voor bezwaar vatbare
beschikking op aanvraag van heffingsplichtige dat het aantal
vervuilingseenheden wordt berekend met toepassing van de tabel.
14Vervuilingswaarde van tuinbouwkassen
In afwijking van artikel 10, eerste lid, wordt de vervuilingswaarde
van de stoffen die worden geloosd vanuit een bedrijfsruimte of een
onderdeel van een bedrijfsruimte bestemd om in het kader van de
uitoefening van een beroep of een bedrijf onder een permanente
opstand van glas of kunststof gewassen te telen, bepaald op basis
van het tweede lid.
De vervuilingswaarde bedraagt drie vervuilingseenheden per hectare
vloeroppervlak waarop onder glas of kunststof wordt geteeld en per
deel van een hectare vloeroppervlak een evenredig deel van drie
vervuilingseenheden.
Indien in de loop van het kalenderjaar het gebruik van een in het
eerste lid bedoelde bedrijfsruimte of onderdeel van een
bedrijfsruimte, dan wel van een deel daarvan, door de gebruiker
aanvangt of eindigt, wordt hij in dat kalenderjaar voor die
bedrijfsruimte, voor dat onderdeel of voor dat deel voor een
evenredig gedeelte van het op basis van het tweede lid bepaald
aantal vervuilingseenheden aan een heffing onderworpen.
Een vervuilingswaarde voor de bedrijfsruimte of het onderdeel van
een bedrijfsruimte, berekend op basis van het tweede of derde lid,
van minder dan vijf vervuilingseenheden wordt op drie
vervuilingseenheden, en van één of minder dan één vervuilingseenheid
op één vervuilingseenheid gesteld.
15Franchise en drempel (vervallen)16Meetverplichting (vervallen)17Totale vervuilingswaarde van een bedrijfsruimteDe vervuilingswaarde van een bedrijfsruimte wordt bepaald op de som van de
aantallen vervuilingseenheden als berekend overeenkomstig de artikelen 10
tot en met 14, voorzover deze van toepassing zijn.18Vervuilingswaarde van kleine bedrijfsruimtenIn afwijking van artikel 10, eerste lid, wordt de vervuilingswaarde van de
stoffen die vanuit een bedrijfsruimte of vanuit een zuiveringtechnisch werk
voor het zuiveren van afvalwater worden geloosd gesteld op drie
vervuilingseenheden indien door de heffingsplichtige aannemelijk is gemaakt
dat die vervuilingswaarde minder dan vijf vervuilingseenheden bedraagt en op
één vervuilingseenheid indien door de heffingsplichtige aannemelijk is
gemaakt dat die één vervuilingseenheid of minder bedraagt.Indien de aanslag in het heffingsjaar al is opgelegd voor drie
vervuilingseenheden en de heffingsplichtige aannemelijk maakt dat de
vervuilingswaarde één vervuilingseenheid of minder bedraagt, bestaat
aanspraak op vermindering. De heffingsplichtige kan daartoe na afloop van
het heffingsjaar of, bij beëindiging van de heffingsplicht, in de loop van
het heffingsjaar een aanvraag indienen bij de ambtenaar belast met de
heffing.19Vervuilingswaarde van woonruimten
In afwijking van artikel 10, eerste lid, wordt de vervuilingswaarde
van de stoffen die vanuit een woonruimte worden geloosd, gesteld op
drie vervuilingseenheden. De vervuilingswaarde van de stoffen die
vanuit een door één persoon gebruikte woonruimte worden geloosd,
bedraagt één vervuilingseenheid.
Het eerste lid is niet van toepassing op de voor recreatiedoeleinden
bestemde woonruimten die zich bevinden op een voor
verblijfsrecreatie bestemd terrein dat als zodanig wordt
geëxploiteerd. De in de vorige volzin bedoelde woonruimten worden
tezamen aangemerkt als een bedrijfsruimte dan wel als onderdeel van
een bedrijfsruimte.
Indien de in het eerste lid bedoelde situatie dat een woonruimte
wordt gebruikt door één persoon ontstaat in de loop van het
heffingsjaar, wordt de vervuilingswaarde op één vervuilingseenheid
vastgesteld met ingang van de eerste dag volgend op de dag waarin
die situatie is ontstaan.
Indien de in het derde lid bedoelde situatie ontstaat ná de
dagtekening van de aanslag, bestaat aanspraak op vermindering. De
heffingsplichtige kan daartoe een aanvraag indienen bij de ambtenaar
belast met de heffing.
20SchattingDe ambtenaar belast met de heffing kan het aantal vervuilingseenheden in een
kalenderjaar geheel of gedeeltelijk door middel van schatting vaststellen,
indien door de heffingsplichtige:
meting, bemonstering en analyse niet of niet geheel zijn geschied in
overeenstemming met de in Bijlage I opgenomen voorschriften;
het aantal vervuilingseenheden niet is berekend met behulp van
meting, bemonstering en analyse en bepaling van de vervuilingswaarde
op basis van artikel 13, eerste of vijfde lid, 14, eerste lid, 18,
eerste lid, of 19, eerste lid, niet mogelijk is;
het aantal vervuilingseenheden niet is berekend met behulp van
meting, bemonstering en analyse, bepaling van de vervuilingswaarde
op basis van artikel 13, vijfde lid, wel mogelijk is, maar door de
heffingsplichtige gedurende het heffingsjaar geen aanvraag als
bedoeld in dat artikel is gedaan;
niet of niet geheel is voldaan aan de voorwaarden, verbonden aan de
in artikel 10, 11 of 12 bedoelde toestemming.
21TariefHet tarief bedraagt € 94,38 per vervuilingseenheid.22Wijze van heffing en termijnen van betaling
De belasting wordt geheven bij wege van aanslag.
De aanslag bedoeld in artikel 3 is invorderbaar twee maanden na de
dagtekening van het aanslagbiljet.
In afwijking van het bepaalde in het tweede lid kan de aanslag,
indien deze het bedrag van € 5.000,00 niet te boven gaat, op verzoek
van de belastingschuldige door middel van automatische incasso
worden ingevorderd in maximaal 10 gelijke maandelijkse termijnen. De
eerste termijn vervalt een maand na de dagtekening van het
aanslagbiljet en elk van de volgende termijnen telkens een maand
later.
Het minimum termijnbedrag bij automatische incasso bedraagt €
15,00.
23Niet opleggen van aanslagen
Belastingaanslagen van minder dan € 5,00 worden niet opgelegd.
Voor de toepassing van het eerste lid van dit artikel wordt het
totaal van de op één aanslagbiljet verenigde aanslagen als één
aanslag aangemerkt.
Het bepaalde in dit artikel geldt alléén voor aanslagen vastgesteld
ingevolge artikel 19, eerste lid.
24Nadere regelsHet dagelijks bestuur van het waterschap kan nadere regels geven met
betrekking tot de heffing en de invordering.25Intrekking en inwerkingtreding
De ‘Verordening verontreinigingsheffing Delfland 2014’, vastgesteld
bij besluit van 21 november 2013, nr. 1084719 wordt ingetrokken met
ingang van de in het derde lid genoemde datum, met dien verstande
dat zij van toepassing blijft op de belastbare feiten die zich voor
die datum hebben voorgedaan.
De ‘Verordening verontreinigingsheffing Delfland 2015’ treedt in
werking met ingang van de eerste dag na die van de
bekendmaking.
De datum van ingang van de heffing ingevolge deze verordening is 1
januari 2015.
Aldus besloten in de openbare vergadering van 18 december 2014. De Verenigde Vergadering voornoemd, de Secretaris , de Voorzitter,mr. drs. P.I.M. van den Wijngaart mr. M.A.P. van Haersma Buma
Tabel A Voor analyse op Omgevingstemperatuur Omgevingstemperatuur Methode conservering Maximale bewaartijd tijdens transport tot einde bewaartermijn Biochemisch zuurstofverbruik tussen 2 en 8 °Ctussen 1 en 5 °CKoelen onder uitsluiting van licht.1 dag<-18 °CInvriezen binnen twaalf uur 1 mnd (indien BZV < =50 mg/l)6 mnd (indien BZV >50 mg/l)Chemisch zuurstofverbruiktussen 2 en 8 °Ctussen 1 en 5 °CKoelen en aanzuren met H2SO4 tot pH < 26 maanden<-18 °CInvriezen binnen twaalf uur 6 maandenSom ammoniumstikstof en organisch gebonden stikstoftussen 2 en 8 °Ctussen 1 en 5 °CKoelen en aanzuren met H2SO4 tot pH < 21 maand<-18 °CInvriezen binnen twaalf uur 6 maanden
Het biochemisch zuurstofverbruik is weliswaar geen heffingsparameter voor de
verontreinigingsheffing, maar wordt aangewend bij toepassing van
berekeningsvoorschrift II van Onderdeel C van deze bijlage. Op grond van dit
berekeningsvoorschrift wordt de methode van het biochemisch zuurstofverbruik
toegepast voor de bepaling van het percentage chemisch zuurstofverbruik van de
biologisch niet of nagenoeg niet afbreekbare stoffen. B Analysevoorschriften Paragraaf 1 Algemeen De analyses worden uitgevoerd in het representatieve monster, dat is verkregen
op de in onderdeel A van deze bijlage vermelde wijze. Het onderzoek wordt in het
water als zodanig uitgevoerd, dus zonder dat daaruit bezinkbare of opdrijvende bestanddelen zijn
verwijderd. Er is in dit onderdeel verwezen naar normbladen, uitgegeven door het
Nederlands Normalisatie–Instituut. De publicatie van de normbladen wordt
aangekondigd in de Nederlandse Staatscourant. Een wijziging in een normblad
wordt eerst van kracht op 1 januari van het jaar volgende op dat waarin de
bekendmaking van de wijziging in de Nederlandse Staatscourant heeft
plaatsgevonden.De in tabel B vermelde aantoonbaarheidsgrenzen zijn de concentraties van de
desbetreffende stoffen die bij de analyse ten minste aangetoond moeten kunnen
worden. Paragraaf 2 Analyse De analyse van het monster geschiedt op de wijze zoals die is aangegeven in
tabel B.
Tabel B Parameter/stof Ontsluiting volgens normblad Meting volgens normblad Aantoonbaar- heidsgrens chemisch zuurstofverbruikNEN 6633 ofNEN-ISO 15705 1)5 mg/l 2)biochemisch zuurstofverbruikNEN-EN 1899-1volgens normsom ammoniumstikstof en organisch gebonden stikstofNEN 6645NEN 6604 of ISO 159230,5 mg/lNEN 6646NEN-EN-ISO 11732NEN-EN 12260NEN-EN 12260voor correctie nitriet/nitraat:NEN-EN-ISO 13395, NEN 6604 of ISO 15923-1NEN-ISO 5663NEN 6604 of ISO 15923-1NEN-ISO 5663NEN 6646NEN 6646NEN 6604 of ISO 15923
1 ) De analyse volgens normblad NEN-ISO 15705 is toepasbaar voor onverdunde
monsters met een gehalte aan zuurstofverbruik tot aan 1.000 mg/l en
chloridenconcentraties die lager zijn dan 1.000 mg/l. De ambtenaar belast met de
heffing kan voorts de methode niet toepasbaar verklaren indien naar zijn oordeel
andere omstandigheden daartoe aanleiding geven. 2 ) De analyse volgens normblad NEN-ISO 15705 heeft een aantoonbaarheidsgrens
van 6 mg/l voor fotometrische detectie bij 600nm en 15 mg/l voor titrimetrische
detectie (gebaseerd op één enkelvoudige meting van één laboratorium) wanneer
cuvetten worden gebruikt met een bereik van maximaal 1.000 mg/l. C Berekeningsvoorschriften I Berekeningswijze van het aantal vervuilingseenheden (artikel 6, derde
lid): Het aantal vervuilingseenheden met betrekking tot het zuurstofverbruik wordt
berekend door het totale aantal kilogrammen zuurstofverbruik van de in het
kalenderjaar afgevoerde zuurstofbindende stoffen te delen door 54,8
kilogram. Het aantal kilogrammen zuurstofverbruik van de gedurende een etmaal afgevoerde
zuurstofbindende stoffen wordt berekend volgens de formule: Q x (CZV + 4,57 x N– Kj ) ---------------------------- 1000 In deze formule wordt verstaan onder: Q: het aantal m³ afgevoerd afvalwater per etmaal; CZV: het chemisch zuurstofverbruik bepaald volgens de in onderdeel B van deze
bijlage vermelde analysevoorschriften, in mg/l; N–Kj: de som van ammoniumstikstof en organisch gebonden stikstof volgens de in
onderdeel B van de deze bijlage vermelde analysevoorschriften, in mg/l. II Indien de CZV–waarde voor ten minste 25% afkomstig is van biologisch niet of
nagenoeg niet afbreekbare stoffen in het afvalwater, wordt op die waarde een
correctie toegepast door deze te vermenigvuldigen met de breuk 100 – T---------- 75 waarbij T= het percentage CZV, afkomstig van biologisch niet of nagenoeg niet
afbreekbare stoffen. III Bij de bepaling van het aantal etmalen in artikel 11, wordt gebruik gemaakt
van de volgende formule: x N n = , waarbij + N n = het berekende aantal meetdagen; N = het aantal dagen per jaar waar op wordt afgevoerd; n = spreidingspercentage in de meetwaarden, uitgedrukt ten opzichte van de
gemiddelde hoeveelheid zuurstofverbruik van de onderzoeksresultaten gedurende
het heffingsjaar; tso = toelaatbare statistische onnauwkeurigheid = 35/e 0,000175*VeO VeO = vervuilingswaarde van de afgevoerde zuurstofbindende stoffen. Toelichting Bijlage I is in zijn geheel vernieuwd. Ten opzichte van de vorige versie zijn de
volgende wijzigingen aangebracht. In de tabellen A en B zijn de voorschriften
met betrekking de zware metalen en de zouten verdwenen. Voorts is in tabel B
NEN-ISO 15705, de zogeheten cuvettenmethode, opgenomen als analysemethode om het
chemisch zuurstofverbruik te bepalen. Omdat deze methode, naast ingeval van
hoger zuurstofverbruik en/of hogere chloridenconcentraties, ook bij andere
eigenschappen van afvalwater niet toepasbaar is of tot afwijkende uitkomsten kan
leiden, kan de heffingsambtenaar besluiten om in dergelijke gevallen de methode
niet toe te staan. In onderdeel C zijn de berekeningsvoorschriften met betrekking tot andere dan
zuurstofbindende stoffen komen te vervallen.Voorts zijn enkele redactionele wijzigingen aangebracht.Bijlage II. Tabel afvalwatercoëfficiënten (artikel 7.3b, vijfde lid, Waterwet,
juncto artikel 122k, derde lid, Waterschapswet)
KlasseKlassegrenzen uitgedrukt in aantal vervuilingseenheden met
betrekking tot het zuurstofverbruikper ³ ingenomen waterAfvalwatercoëfficiënt uitgedrukt in aantal
vervuilingseenheden per m³ ingenomen water in het
heffingsjaarondergrensbovengrens1> 00,00130,00102> 0,00130,00200,00163> 0,00200,00310,00254> 0,00310,00480,00395> 0,00480,00750,00606> 0,00750,0120,00947> 0,0120,0180,0158> 0,0180,0290,0239> 0,0290,0450,03610> 0,0450,0700,05611> 0,0700,110,08812> 0,110,170,1413> 0,170,270,2114> 0,270,420,3315> 0,420,5
AlgemeenBij Wet van 18 december 2013 (Stb. 2014. 21) is de Waterwet op een aantal
onderdelen gewijzigd. De wijzigingen raken onder meer de verontreinigingsheffing
en bestaan uit het repareren van enkele omissies en het vervallen van de zware
metalen en zouten als heffingsparameters. De wet is op 1 juli 2014 in werking
getreden (Stb. 2014, 155). In het verlengde daarvan moet de modelverordening
verontreinigingsheffing 2010 op enkele onderdelen worden gewijzigd.Behalve de verordening zelf moet ook Bijlage I ingrijpend worden aangepast.
Omwille van doelmatigheid is gekozen voor een geheel nieuwe versie. Artikelsgewijs In artikel 4, onderdeel a, wordt “een vuilwaterriool” vervangen door: een
openbaar vuilwaterriool.Met de Invoeringswet Waterwet (Stb. 2009, 489) is “een openbaar vuilwaterriool”
onbedoeld gewijzigd in “ een vuilwaterriool”. Met deze wijziging wordt dit
hersteld.In artikel 9 vervallen het vierde en het vijfde lid.Met deze wijziging vervallen de zware metalen en de zouten als
heffingsparameters.In artikel 13, vierde lid, wordt “artikel 7.3b” vervangen door: artikel
7.3.Dit betreft het herstel van een schrijffout.De artikelen 15 en 16 vervallen.Met het vervallen van de zware metalen en de zouten als heffingsparameters
kunnen ook de voorschriften ten aanzien van franchise, drempel en
meetverplichting vervallen.In artikel 17 wordt “16” vervangen door: 14.Met het vervallen van de artikelen 15 en 16 wordt de vervuilingswaarde alleen
nog bepaald op basis van de som van de aantallen vervuilingseenheden als
berekend overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 14.1Voorschriften voor meting, bemonstering, analyse en
berekeningToelichting Algemeen Definitiebepalingen In deze bijlage wordt verstaan onder:a etmaal: de aaneengesloten periode van 24 uur waarover een
etmaalverzamelmonster wordt samengesteld;b debiet: de hoeveelheid afgevoerd afvalwater gedurende het etmaal;c debietmeter: meter waarmee (bijvoorbeeld door middel van magnetische
inductie) het debiet gemeten wordt;d momentaan debiet: de hoeveelheid afgevoerd afvalwater gedurende een moment
van meting;e kalibreren: bepalen van de waarde van de afwijkingen ten opzichte van een
van toepassing zijnde standaard;f droog kalibreren: kalibreren van een debietmeter waarbij een doorstroming
van een hoeveelheid water door de debietmeter wordt gesimuleerd;g nat kalibreren: kalibreren van een debietmeter waarbij daadwerkelijk een
nauwkeurig bekende hoeveelheid vloeistof door de debietmeter wordt
geleid;h gesloten meetsysteem: meetsysteem dat het debiet meet in een gesloten
leiding of in een gesloten drukleiding, waarbij het afvalwater niet in
contact staat met de buitenlucht;i open meetsysteem: meetsysteem waarbij het oppervlak van het stromende
afvalwater in contact staat met de buitenlucht;j moedermeter: debietmeter, waarvan de installatie kan worden herleid naar
de nationale volumestandaard van het Nederlands Meetinstituut;k bewaartermijn: de periode tussen het einde van het etmaal en het begin van
de voorbehandeling ten behoeve van de uitvoering van de analyse;l aantoonbaarheidsgrens: laagste concentratie van de component in het
monster waarvan de aanwezigheid nog met een bepaalde betrouwbaarheid kan
worden vastgesteld, zijnde 3x de spreiding van
binnenlabreproduceerbaarheid. A Wijze van meting, bemonstering en monsterbehandeling Paragraaf 1 AlgemeenDe meet- en bemonsteringsvoorzieningen verkeren in een goede staat, worden
regelmatig schoongemaakt en zijn altijd goed en veilig toegankelijk. De
meet- en bemonsteringsvoorzieningen worden overeenkomstig onderstaande
bepalingen respectievelijk NEN 6600-1 2009 geïnstalleerd en onderhouden. Een
afvalwaterstroom kan zowel in een open als in een gesloten meetsysteem
worden gemeten en bemonsterd.In paragraaf 2 wordt nader ingegaan op de meting en in paragraaf 3 op de
bemonstering.In paragraaf 4 wordt nader ingegaan op de behandeling van het samengestelde
etmaalverzamelmonster. Paragraaf 2 MetingDe meting betreft het debiet. Het debiet wordt in de afvalwaterstroom
gemeten.In de plaats van de meting in de afvalwaterstroom kan het debiet worden
bepaald op basis van meting van de hoeveelheid water in het
watertoevoersysteem van het bedrijf of van de bedrijfsonderdelen. In het
laatstbedoelde geval mag de per etmaal afgevoerde hoeveelheid afvalwater
niet groter zijn dan de in dezelfde periode toegevoerde hoeveelheid
water. 2.1 Open meetsystemen Bij open meetsystemen wordt een meetput of een meetgoot toegepast.Bij toepassing van een meetput gelden de volgende eisen:1 de momentane debieten in het etmaal, gemeten bij overstorthoogten van
minder dan 0,05 meter, bedragen gesommeerd minder dan 5% van het gemeten
debiet;2 de momentane debieten in het etmaal, gemeten bij overstorthoogten van
minder dan 0,125 meter, bedragen gesommeerd minder dan 10% van het gemeten
debiet.Bij toepassing van een meetgoot bedragen de momentane debieten in het
etmaal, van minder dan 16,4% van het maximaal mogelijk momentane debiet,
gesommeerd, minder dan 10% van het gemeten debiet.De apparatuur voor de hoogtemeting wordt minimaal éénmaal per jaar bij
overstorthoogten van 5, 10, 15, 20 en 25 centimeter droog gekalibreerd. In
het kalibratierapport wordt voor elke overstorthoogte een vergelijking
gemaakt tussen de gemeten hoeveelheid afvalwater gedurende de periode van
het kalibreren, en de bij de desbetreffende overstorthoogte met behulp van
de afvoerrelatie van de meetvoorziening berekende hoeveelheid afvalwater
over de periode van het kalibreren. Zowel het absolute als het procentuele
verschil wordt hierbij worden aangegeven. Bij ultrasone hoogtemeting wordt
ook de temperatuurmeting en de temperatuurcorrectie gecontroleerd en
gecorrigeerd bij afwijking. 2.2 Gesloten meetsystemen De momentane debieten in het etmaal, van minder dan 10% van het maximaal
mogelijk momentaan debiet, bedragen gesommeerd minder dan 5% van het gemeten
debiet.Het gesloten meetsysteem is voorzien van een niet–resetbare mechanische
pulsteller.Registratie van momentane meetgegevens vindt plaats door middel van een
printer of datalogger. InbouwBij de inbouw van een nieuwe debietmeter in een gesloten meetsysteem wordt
een ‘af fabriek’ kalibratierapport meegeleverd, waarop naast de
meterspecifieke kalibratiefactor, óók de correctiefactor, of meterconstante
staat aangegeven. Natte kalibratie in ingebouwde toestand vindt direct
plaats na inwerkingstelling van de debietmeter.Voorts worden aan de inbouw de volgende eisen gesteld:a Bij het inbouwen wordt rekening gehouden worden met de mogelijkheid tot
het uitvoeren van een natte kalibratie in–situ.b De lengte van de rechte leiding vóór de meetbuis bedraagt minimaal vijf
maal de diameter van de meetbuis, gerekend vanuit het hart van de
meter.c De lengte van de rechte leiding ná de meetbuis bedraagt minimaal twee maal
de diameter van de meetbuis, gerekend vanuit het hart van de meter.d De diameter van de rechte leiding vóór en ná de meetbuis is exact gelijk
aan de diameter van de meetbuis.e Toegepaste pakkingen steken niet naar binnen toe uit.f De meetbuis is dusdanig ingebouwd dat deze altijd volledig gevuld is met
water.g De meter is geaard door middel van een aardring, dan wel met een
aardelektrode die is ingebouwd in de meter. Natte kalibratieDe meetapparatuur wordt ten minste éénmaal per drie jaar in ingebouwde
toestand nat gekalibreerd. In het jaar van natte kalibratie hoeft niet
tevens een droge kalibratie te worden uitgevoerd.Voor debietmeters in mobiele meetapparatuur vindt de natte kalibratie
jaarlijks plaats in ingebouwde toestand bij minimaal de volgende vijf
meetpunten: 10%, 25%, 50%, 75% en 100% van het maximaal meetbereik op een
ijkbevoegde- of NKO-geaccrediteerde instelling, waarvan de installatie kan
worden herleid naar de nationale volumestandaard van het Nederlands
Meetinstituut.Voorts worden aan de natte kalibratie de volgende eisen gesteld:a Minimaal éénmaal per drie jaar worden gesloten meetsystemen in ingebouwde
toestand nat gekalibreerd. Onder natte kalibratie wordt verstaan dat een
vooraf nauwkeurig bepaalde hoeveelheid water door de te kalibreren meter
wordt geleid (waarbij deze hoeveelheid is vastgesteld bij een onder b
genoemde instelling), dan wel dat tijdelijk een tweede, bij voorkeur op
hetzelfde meetprincipe gebaseerd meetsysteem in serie wordt geplaatst en
fungeert als moedermeter, dan wel op een andere, door de ambtenaar belast
met de heffing goedgekeurde methode.b Indien bij de natte kalibratie gebruik gemaakt wordt van een moedermeter,
wordt deze in ingebouwde toestand nat gekalibreerd bij minimaal de volgende
vijf meetpunten: 10%, 25%, 50%, 75% en 100% van het maximaal meetbereik. De
natte kalibratie vindt plaats op een ijkinstallatie van een ijkbevoegde- of
NKO-geaccrediteerde instelling, waarvan de installatie kan worden herleid
naar de nationale volumestandaard van het Nederlands Meetinstituut (NMi).
Ook wanneer de moedermeter nieuw is, wordt deze gekalibreerd op één van de
genoemde installaties, waarbij de meter is ingebouwd in de meetset of
meetwagen waarin deze in de praktijk zal worden ingezet.c Het kalibratierapport van de moedermeter, waaruit het onder b bepaalde
moet blijken, mag niet ouder zijn dan één jaar. Dit kalibratierapport wordt
bij die van het gekalibreerde meetsysteem gevoegd.d Tijdens de natte kalibratie wordt zoveel water door het te kalibreren
meetsysteem geleid, dat minimaal 2.000 waarnemingen worden bereikt. Bij
gebruik van een moedermeter vindt de natte kalibratie plaats in het
meetbereik waarin de te kalibreren meter onder normale
bedrijfsomstandigheden functioneert.e Tijdens de natte kalibratie worden de gemeten hoeveelheden water van de te
kalibreren flowmeter (én van de moedermeter, wanneer daarvan sprake is) door
middel van printers of dataloggers met een frequentie van minimaal éénmaal
per uur geregistreerd. In geval van het toepassen van dataloggers worden ook
de ruwe, onbewerkte data bij het kalibratierapport gevoegd.f Bij de natte kalibratie wordt ook de randapparatuur, voor zover die
betrokken is bij de registratie van de meetgegevens, op een goede werking
gecontroleerd. Droge kalibratieMeetapparatuur voor debietmetingen wordt ten minste éénmaal per jaar droog
gekalibreerd, tenzij in dat jaar een natte kalibratie plaatsvindt.Voorts worden aan de droge kalibratie de volgende eisen gesteld:a Bij een droge kalibratie wordt de weerstand of de geleidbaarheid tussen de
elektroden gemeten. Wanneer aan de hand van deze controle blijkt dat de
meetbuis (mogelijk) vervuild is, dient deze te worden gereinigd.b Op het kalibratierapport van een droge kalibratie wordt de weerstand of de
geleidbaarheid tussen de elektroden weergegeven. Wanneer de meetbuis is
gereinigd, wordt deze waarde zowel vóór, als ná het reinigen in het
kalibratierapport vermeld.c Bij de droge kalibratie wordt ook de werking van randapparatuur, voor
zover die betrokken is bij de registratie van de meetgegevens, op een goede
werking gecontroleerd.d Wanneer bij een droge kalibratie blijkt dat de meetfout groter is dan 5%,
wordt het gesloten meetsysteem onmiddellijk in ingebouwde toestand nat
gekalibreerd, volgens de bepalingen welke van toepassing zijn bij een natte
kalibratie. Kalibratierapport Van een debietmeter moet het meest recente kalibratierapport bij de aangifte
overgelegd worden.Bij een natte kalibratie in ingebouwde toestand (dat wil zeggen: ter plekke
op het bedrijf, of als complete mobiele meetset op een ijkbank van een
daartoe bevoegde instantie), worden de volgende aspecten vastgesteld én
gerapporteerd op het kalibratierapport:– de ‘as–found’ meetafwijking (de gevonden meetafwijking);– eventuele hardwarematige aanpassingen (nieuwe spoel, etc.);– de justering (softwarematige aanpassing van de
correctiefactor/meterconstante);– de ‘as–left’ meetafwijking, eventueel na hardwarematige
aanpassing/justering;– de (eventueel nieuwe) correctiefactor, of meterconstante. Paragraaf 3 Bemonstering 3.1 Algemeen, instelling en uitvoering van apparatuurDe bemonstering dient plaats te vinden met behulp van automatische
monstername–apparatuur. De bemonstering geschiedt in overeenstemming met NEN
6600-1 (Water–Monsterneming Deel 1: Afvalwater 2009), met dien verstande dat
bemonstering door steekbemonstering niet is toegestaan, tenzij anders
bepaald. Paragraaf 4 Monsterbehandeling 4.1 AlgemeenDe monsterbehandeling geschiedt in overeenstemming met NEN 6600-1
(Water-Monsterneming Deel 1: Afvalwater 2009) en conform paragraaf 9 van NEN
6600-1 (2009) wordt na monsterneming geconserveerd volgens NEN-EN-ISO 5667-3
(2012). De monsters worden gekoeld en in donker bewaard tussen 1° en 5° C.
Van elk verzameld monster wordt een representatief deel van drie liter
gedurende 24 uur in een goed gesloten vat/fles bij maximaal 5° C in het
donker te worden bewaard ten behoeve van contra-analyse door het waterschap.
De monsterflessen bestemd voor analyse door de heffingplichtige en voor
contra-analyse vanwege de heffingsambtenaar van het waterschap worden om en
om gevuld. Op deze wijze wordt bewerkstelligd dat het monster voor de
analyse op een heffingsparameter door de heffingplichtige en voor de
desbetreffende contra-analyse vanwege de heffingsambtenaar van het
waterschap zoveel mogelijk identiek zijn. 4.2 Conservering en maximale bewaartermijn De monsters uit het etmaalverzamelmonster worden tot en met het einde van de
bewaartermijn geconserveerd op de wijze zoals is aangegeven in tabel A. Als
een monster uit het etmaalverzamelmonster wordt ingevroren of chemisch
geconserveerd, geschiedt dit binnen twaalf uur na afloop van het etmaal. De
eventuele voorschriften met betrekking tot chemische conservering gelden in
aanvulling op de voorschriften met betrekking tot de
conserveringstemperatuur gedurende de bewaartermijn.In tabel A zijn tevens de maximale bewaartermijnen opgenomen die gelden voor
de onderscheidenlijk uit te voeren analyses. De voorbehandeling ten behoeve
van een analyse vangt na het einde van het etmaal aan, binnen de maximale
bewaartermijn die bij de desbetreffende analyse in tabel A is vermeld. De
voorbehandeling van het monster ten behoeve van de analyse, waaronder
ondermeer wordt begrepen het ontdooien van bevroren monsters, wordt
uitgevoerd op een wijze en binnen een zodanige termijn dat daardoor de representativiteit van het monster niet wordt verstoord. Een monster dat op
één van de in tabel A aangegeven wijzen chemisch is geconserveerd wordt niet
gebruikt voor één van de in tabel A opgenomen wijzen van analyse, waarvoor
op basis van tabel A geen of andere voorschriften op het vlak van de
chemische conservering gelden.