CVDR40035_1Toeslagenverordening WWBnlregelingMontfoort2007-01-01MontfoortOnbekendToeslagenverordening WWBWet Werk en Bijstand art. 8 en 30gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2006-09-18De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en databankrecht2007-01-012015-01-01Toeslagenverordening WWBOnbekendGeenToeslagenverordening WWBDe raad van de gemeente Montfoort;gezien het voorstel van burgemeester en wethouders d.d. 15 augustus 2006;gehoord het advies van de raadscommissie d.d. 4 september 2006;gelet op artikel 8 lid 1 onderdeel c en artikel 30 van de Wet werk en bijstand;Besluit:Het volgende vast te stellen:Toeslagenverordening Wet werk en bijstand 2007Hoofdstuk1Algemene bepalingenArtikel1Begripsbepalingen1.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Wet werk en bijstand en de Algemene wet bestuursrecht.2.In deze verordening wordt verstaan onder:

De wet: de Wet werk en bijstand;

Gehuwdennorm: de norm als bedoeld in artikel 21, onderdeel c, van de wet;

Verzorgingsbehoevende: degene die is aangewezen op verzorging ter voorkoming van opname in een verpleeg- of verzorgingstehuis.

Artikel2 Werkingssfeer

De bepalingen van deze verordening gelden alleen voor belanghebbenden van 21 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar. In geval van gehuwden gelden de bepalingen van deze verordening alleen indien beide echtgenoten 21 jaar of ouder, doch jonger dan 65 jaar zijn.

De bepalingen in deze verordening laten de toepassing van artikel 18, eerste lid, van de wet onverlet.

Hoofdstuk2Criteria voor het verhogen van de bijstandsnormArtikel3Toeslagen

De toeslag als bedoeld in artikel 25, eerste Hd, van de wet bedraagt 20 procent van de gehuwdennorm voor de alleenstaande en alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn hoofdverblijf heeft;

De toeslag als bedoeld in artikel 25, eerste Hd, van de wet bedraagt 10 procent van de gehuwdennorm voor de alleenstaande en alleenstaande ouder in wiens woning één of meer anderen hun hoofdverblijf hebben.

Voor de toepassing van dit artikel worden de volgende personen niet in aanmerking genomen als een ander die in dezelfde woning zijn hoofdverblijf heeft:

Kinderen van 18 jaar of ouder doch jonger dan 21 jaar met een inkomen van ten hoogste de norm als bedoeld in artikel 21, onder a, van de wet vermeerderd met 10 procent van de gehuwdennorm;

Meerderjarige kinderen met studiefinanciering op grond van de Wet studiefinanciering 2000;

Meerderjarige kinderen met een tegemoetkoming op, grond van de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten;

Verzorgingsbehoevende die door belanghebbende worden verzorgd.

Hoofdstuk3Criteria voor het verlagen van de bijstandsnorm of toeslagArtikel4Verlaging gehuwden1.De verlaging als bedoeld in artikel 26 van de wet bedraagt 10 procent van de gehuwdennorm voor gehuwden die een woning delen met één of meer anderen.2.Het derde lid van artikel 3 is van overeenkomstige toepassing.Artikel5 Verlaging woonsituatieDe verlaging als bedoeld in artikel 27 van de wet bedraagt:

20 procent van de gehuwdennorm indien een woning wordt bewoond- waaraan voor belang hebbende geen kosten van huur of hypotheeklasten verbonden zijn;

10 procent van de gehuwdennorm indien geen woning bewoond wordt.

Artikel6Verlaging SchoolverlatersDe verlaging voor een schoolverlater als bedoeld in artikel 28 van de wet bedraagt 20 procent van de gehuwdennorm. Deze verlaging wordt toegepast gedurende zes maanden na het tijdstip van beëindiging van een studie aan een onderwijs- of beroepsopleiding.Artikel7Verlaging toeslag alleenstaanden van 21 en 22 jaar

De verlaging als bedoeld in artikel 29 van de wet bedraagt:

20 procent van de gehuwdennorm indien het een belanghebbende van 21 jaar betreft;

10 procent van de gehuwdennorm indien het een belanghebbende van 22 jaar betreft.

lm afwijking van lid 1 wordt de verlaging vastgesteld op de hoogte van de op grond van artikel 3 toegekende toeslag, indien deze toeslag minder bedraagt dan de verlaging waartoe toepassing van lid 1 zou leiden.

De vorige leden zijn niet van toepassing ten aanzien van een belanghebbende op wie artikel 6 van toepassing is.

Artikel8 AnticumulatiebepalingDe toepassing van de artikelen 3 tot en met 7 geschiedt zodanig dat de toepasselijke bijstandsnorm en toeslag tezamen voor de belanghebbende ten minste bedraagt:

40 procent van de gehuwdennorm voor een alleenstaande

65 procent van de gehuwdennorm voor een alleenstaande ouder

75 procent van de gehuwdennorm voor gehuwden

Hoofdstuk4SlotbepalingenArtikel9 UitvoerDe uitvoering van deze verordening berust bij het college van burgemeester en wethouders.Artikel10CiteertitelDeze verordeningkan worden aangehaald als Toeslagenverordening Wet werk en bijstand 2007.Artikel11 Inwerkingtreding1.Deze verordening treedt in werking met ingang van 1 januari 2007.2.De Toeslagenverordening Wet werk en bijstand wordt ingetrokken per 1 januari 2007.Artikel12 OvergangsbepalingIndien de belanghebbende op 31 december 2006 recht heeft op een uitkering op grond van de Toeslagenverordening Wet werk en bijstand en de Toeslagenverordening Wet werk en bijstand 2007 leidt tot een lagere norm en/of toeslag dan wordt de eerst van toepassing verklaarde norm en/of toeslag gehandhaafd voor de duur dat de belanghebbende de uitkering blijft ontvangen, doch uiterlijk tot 1 januari 2008, tenzij de uitkering inmiddels was beëindigd en op een later tijdstip een nieuw recht ontstaat.Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van de raad van de gemeente Montfoort, gehouden op 18 september 2006.De griffier, De voorzitter,Algemene toelichting1.AlgemeenBij het opstellen van de verordening zijn beleidsmatig de volgende onderdelen in overweging genomen:

Keuze tussen forfaitaire toeslagen/verlagingen en concrete toeslagen/verlagingen bij de vaststelling in welke mate sprake is van schaalvoordelen;

Bevoegdheid om bij specifieke woonsituaties nadere bepalingen te ontwerpen;

Bevoegdheid om schoolverlaters tijdelijk een lagere norm of toeslag te verlenen;

Bevoegdheid om jongere alleenstaanden (21 of 22-jarigen) een lagere toeslag te verlenen.

Ada Het meest rechtvaardige is om alle schaalvoordelen die een belanghebbende heeft concreet te berekenen en toe te rekenen aan de hoogte van de toeslag. Dit is echter uiterst arbeidsintensief, niet handhaafbaar en discutabel aangezien ook de wettelijk vastgestelde bijstandsnormen forfaitair zijn vastgesteld. Het meest eenvoudige, handhaafbare en duidelijke voor de belanghebbende is, een onderscheid te maken tussen degene die geheel zelfstandig woont, en niet geheel zelfstandig woont. Gelet op de forfaitaire normensystematiek van de WWB zelf, past een percentage van 20% respectievelijk 10% van de maximale toeslag of verlaging voor niet geheel zelfstandig wonende uitkeringsgerechtigden. Dit vormt dan ook de basis voor de verordening.AdbIn artikel 27 WWB is de bevoegdheid neergelegd om de toeslag of norm lager vast te stellen bij een specifieke woonsituatie waarbij belanghebbende lagere algemene bestaanskosten heeft. Dit kan het geval zijn bij krakers, tijdelijke kostenloze opvang of indien woonlasten door een derde worden betaald. Om te voorkomen dat iemand zonder reële woonlasten net zo veel of zelfs nog meer ontvangt dan iemand die weliswaar woonlasten deelt, maar toch een substantieel deel zelf moet voldoen, is het wenselijk van deze bevoegdheid gebruik te maken. Van deze bevoegdheid is geen gebruik gemaakt voor personen die geen woonruimte hebben. Uit de praktijk is gebleken dat deze personen hoge kosten moeten maken om zich een dak boven hun hoofd te verzekeren. Hiermee wordt niet de groep dak- en thuislozen bedoeld, deze worden door een centrumgemeente opgevangen en voorzien van zakgeld.AdcStudenten hebben in de regel een toelage ontvangen krachtens de WSF 2000 of WTOS. Het is niet de bedoeling dat schoolverlaters hun carrière met een uitkering beginnen. Als dit onverhoopt toch het geval is, dient de prikkel om arbeid in loondienst te vinden maximaal benut te worden. Dit past in het uitgangspunt 'werk boven inkomen'. Feit is dat de 'standaard' bijstandsuitkering voor een alleenstaande hoger is dan de voordien verkregen toelage studiefinanciering. Als dan ook nog een extra toeslag wordt verleend, zal de prikkel om te werken, verder afnemen. Gelet op afspraken die versterking van de poortwachtersrol (= vermindering van de instroom) stimuleren, alsmede vermindering van financiële risico's, is gebruikmaking van deze bevoegdheid zinvol.AddAl in de Algemene bijstandswet (ABW) is door vrijwel iedere gemeente gebruik gemaakt van de bevoegdheid om de toeslag voor 21- of 22-jarigen lager vast te stellen. Dit is logisch, aangezien anders het gevaar ontstaat dat een uitkeringsgerechtigde meer ontvangt dan iemand die (vrijwel) fulltime werkt. 'Daarnaast kan afgevraagd worden of aanvullend op een WW- of Wajong-uitkering bijstand moet worden verstrekt. Ook deze uitkeringen zijn het resultaat van vaststelling van jeugd-minimumloon. Met dit inkomen zouden de algemene kosten van levensonderhoud bestreden kunnen worden. Het is derhalve reëel om uit te gaan van dit inkomen. Om een goed overzicht te behouden en uit systeemtechnische redenen kan de verlaging van de toeslag het best worden uitgedrukt in een percentage van de gehuwdennorm.Er zijn situaties denkbaar dat toepassing van bovenstaande regeling kan leiden tot onbillijkheden. Ten tijde van de Abw zijn de volgende situaties genoemd: inwoning bij iemand die zorgbehoevend is;9 inwoning van kinderen of jong-meerderjarigen (18 t/m 20 jarigen) met een gering inkomen zoals een studietoelage, een bijstandsuitkering of inkomsten uit een parttime-betrekking.In het verleden heeft de gemeente een maximale toeslag verleend ingeval van inwoning bij een zorgbehoevende. Dit omdat er sprake is van een onvrijwillige situatie en er worden voor de maatschappij diverse kosten bespaard doordat opname in een verzorgingstehuis wordt voorkomen. Hoewel er schaalvoordelen zijn wegen deze niet op tegen de kosten die belanghebbende moet maken, mede omdat de belanghebbende niet ontslagen wordt van zijn verplichting om algemeen passende.arbeid te zoeken en aanvaarden. Overigens blijkt in de praktijk dat er slechts sporadisch gebruik wordt gemaakt van deze bepaling.De gevolgen van het gezinsinkomen van een ouder met een jongmeerderjarig kind (18 t/m 20 jaar) met een laag eigen inkomen, zijn ook redenen om nadere bepalingen vast te stellen. Omdat de hoogte van een bijstandsuitkering voor een 18 t/m 20 jarige zo laag is, dat feitelijk geen bijdrage verlangd kan worden, is het bezwaarlijk om te concluderen dat een gezin schaalvoordelen heeft doordat lasten gedeeld zouden worden. Dit zou ertoe kunnen leiden dat het gezinsinkomen (met name van alleenstaande ouders) met enkele honderden euro's per maand kan dalen. Dit is niet billijk, waardoor verlening van de maximale toeslag gerechtvaardigd is. Wel is het noodzakelijk een duidelijke grens vast te stellen betreffende de hoogte van het inkomen van het kind. Een herkenbare grens is de bijstandsnorm die genoemd is in artikel 20 onder a WWB (correspondeert met 50% van het minimumloon) vermeerderd met 10% van de gehuwdennorm. Dit is een bedrag waarbij in ieder geval vastgesteld kan worden of lasten al dan niet met elkaar gedeeld kunnen worden. Toetsing aan dit bedrag is helder en uitvoerbaar.Daarnaast is het redelijk een aparte bepaling ten behoeve van studerenden op te nemen. Over het algemeen zullen studenten niet zodanig hoge neveninkomsten hebben. Omdat een inkomsten-berekening bij studenten daarnaast ingewikkeld en inefficiënt kan zijn, is het redelijk een ouder die slechts een studerend kind heeft, de maximale toeslag te verlenen.2.Norm, toeslag en verlagingHoofdstuk 3 van de WWB kent voor de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan een systeem van basisnormen en toeslagen en verlagingen. Dit systeem is grotendeels overgenomen uit de Abw. In de WWB maakt het voor de financiering door het Rijk echter geen verschil of bijstand is toegekend als norm of als toeslag. De bijstandsnormen zijn geregeld in paragraaf 2, in de artikelen 20 tot en met 24 WWB. Daarnaast voorziet paragraaf 3 in toeslagen en verlagingen in de artikelen 25 tot en met 29 WWB. Het college is verplicht om in voorkomende gevallen de norm te verhogen met een toeslag. Van de mogelijkheid om een verlaging toe te passen hoeft geen gebruik gemaakt te worden.NormVoor personen van 21 jaar tot en met 65 jaar bestaan er een drietal basisnormen (artikel 21 WWB),te weten:e gehuwden: 100% van het wettelijk minimumloon (= de gehuwdennorm) • alleenstaande ouders: 70% van de gehuwdennorm e alleenstaanden: 50% van de gehuwdennormToeslagenEen toeslag kan worden verstrekt aan een alleenstaande of alleenstaande ouder indien de algemeennoodzakelijke bestaanskosten niet of niet geheel gedeeld kunnen worden. De mogelijkheid tot hetdelen van kosten wordt aanwezig geacht als naast betreffende belanghebbende nog één of meeranderen hun hoofdverblijf hebben in dezelfde woning. Dan kunnen zaken als huur, gas, water enlicht, maar ook krant etc. gedeeld worden.De toeslag bedraagt ten hoogste 20% van de gehuwdennorm, zodat de uitkering maximaal bedraagtvoor:s alleenstaande ouders: 90% van de gehuwdennormo alleenstaanden: 70% van de gehuwdennormDe toeslag kan worden vastgesteld op elk bedrag binnen dit maximum van 20% van de gehuwdennorm, mits dit aansluit bij het niveau van de noodzakelijke bestaanskosten. Dit is uitgewerkt in artikel 3 van de Toeslagenverordening. Budgettaire overwegingen mogen bij het vaststellen van de toeslag geen rol spelen. Het college is overigens niet verplicht om bij de verlening van een toeslag rekening te houden met lagere bestaanskosten. Het college heeft de mogelijkheid om alle alleenstaanden en alleenstaande ouders, zonder nader onderscheid, de maximale toeslag te verstrekken. (Zie TK 28870, nr. 3, p. 52 en 53.)VerlagingenDe WWB noemt de volgende verlagingen:e verlaging in verband met het geheel of gedeeltelijk kunnen delen met een ander van algemeennoodzakelijke kosten van het bestaan bij gehuwden (artikel 26 WWB); verlaging in verband met de woonsituatie (artikel 27 WWB); a verlaging in verband met het recentelijk beëindigen van een studie (artikel 28 WWB); e verlaging in verband met de leeftijd van 21 of 22 jaar bij alleenstaanden (artikel 29 WWB).De verlagingen zijn uitgewerkt in de artikelen 4 tot en met 7 van de verordening.3.De ToeslagenverordeningIn artikel 8 lid 1 onder c jo. artikel 30 WWB is geregeld dat de gemeenteraad bij verordening dient vast te stellen voor welke categorieën de bijstandsnorm verhoogd of verlaagd wordt en op grond van welke criteria de hoogte van die verhoging of verlaging wordt bepaald. Het door het college voorgestane beleid ten aanzien van de toeslagen moet dus worden vastgelegd in de Toeslagenverordening door de gemeenteraad, opdat het college het beleid kan uitvoeren.CategorieënArtikel 30 WWB bepaalt dat de Toeslagenverordening een categoriaal karakter moet hebben. Bij het afbakenen van categorieën is steeds getracht te komen tot in de praktijk eenvoudig te hanteren criteria. Daarom is er gekozen voor een forfaitaire benadering. Het is niet nodig om in de Toeslagenverordening alle mogelijke situaties uitputtend te regelen. In niet geregelde of uitzonderlijke gevallen heeft het college immers de bevoegdheid c.q. de plicht om de bijstand op grond van artikel 18 lid 1 WWB bij wijze van individualisering afwijkend vast te stellen.In deze Toeslagenverordening wordt, naast de toeslagen, invulling gegeven aan aUe verlagingen die de WWB mogelijk maakt. In artikel 8 van de Toeslagenverordening wordt daarentegen het effect van samenloop van verschillende verlagingen beperkt door minimum hoogtes voor te schrijven waaraan de bijstand moet voldoen na toepassing van de verlagingen.Eenvoudigheidshalve is ook de werking van de verordening beperkt tot belanghebbende van 21 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar, hoewel de WWB de mogelijkheid biedt om de verlagingen ook toe te passen op belanghebbenden van 18, 19 of 20 jaar. In een uitzonderlijke situatie waarin een belanghebbende van 21 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar slechter af zou zijn dan een belanghebbende van 18, 19 of 20 jaar in overigens vergelijkbare omstandigheden, ligt het voor de hand dat het college eveneens op grond van artikel 18 lid 1 WWB de bijstand aanpast (zie ook de artikelsgewijze toelichting bij artikel 2 van de Toeslagenverordening).4.Berekening toepasselijke bijstandsnormIn de WWB is -in tegenstelling tot in de Abw- niet voorgeschreven, dat in gevallen waarin zowel de toeslag als de norm verlaagd kunnen worden, de verlaging met voorrang op de toeslag dient plaats te vinden. De reden van het vervallen van het voorschrift is gelegen in de financieringsstructuur van de WWB, waarbij het niet uitmaakt of de norm of de toeslag verlaagd wordt. Voor de toepassing van de leeftijdsverlaging maakt dit echter wel uit. Omdat noch uit de wettekst noch uit de Memorie van toelichting kan worden opgemaakt dat de wetgever heeft beoogd de leeftijdsverlaging en zwaarder gewicht te geven, blijft het bij voorrang toepassen van de verlaging op de toeslag de aangewezen volgorde. In de praktijk leidt dit overigens aüeen bij de combinatie verlaging wegens woonsituatie en leeftijdsverlaging (een andere verlaging is niet mogelijk in combinatie met de leeftijdsverlaging) tot verschillende uitkomsten.Bovenstaande in acht nemend kan hoogte van de uitkering algemene bijstand voor personen van 21 tot 65 jaar als volgt worden berekend:

Basisnorm;

Optellen toeslag (alleen bij alleenstaanden en alleenstaande ouders);

OF 2b. Korten met verlaging wegens het delen van een woning met anderen (alleen bij gehuwden); 3. Korten met verlaging wegens woonsituatie; 4a.Korten met verlaging schoolverlater;OF4b.Korten met verlaging voor 21- en 22-jarige alleenstaanden op (het restant van) de toeslag.De verlagingen onder stap 4a en 4b mogen nooit gelijktijdig worden toegepast. De Toeslagenverordening geeft aan welke verlaging geldt. Leidt de uitkomst tot en lager bedrag aan bijstand dan de gestelde minima in artikel 8 van de Toeslagenverordening, dan moet het college de bijstand vaststellen op de van toepassing zijnde minimum hoogte volgens dit artikel. De uitkomst van deze berekening laat ook een eventueel aan de orde zijnde afstemming van de bijstand bij wijze van individualisering onverlet.Artikelsgewijze toelichtingArtikel1 BegripsbepalingenEr is voor gekozen om begrippen die reeds zijn omschreven in de WWB of Awb niet afzonderlijk te definiëren in de Verordening. Dit voorkomt dat in geval van wijziging van betreffende definities in de WWB of Awb ook de Verordening moet worden gewijzigd. Voor het gebruik van het begrip gehuwdennorm is gekozen, omdat de hoogte van deze norm in de WWB zelf wordt gegeven in artikel 21 onder c WWB. Dit bedrag is feitelijk gelijk aan het netto minimumloon. Om een persoon als verzorgingsbehoevende in de zin van de Toeslagenverordening aan te kunnen merken, moet belanghebbende aannemelijk maken dat deze door hem verzorgde persoon bij ontsteltenis van de verzorging zou zijn aangewezen op een verpleeg- of verzorgingstehuis. Er moet een duidelijke indicatie zijn op grond waarvan de verzorgingsbehoevendheid kan worden aangenomen, bij voorkeur een verklaring van deze strekking die is afgegeven door een arts. Het feit dat een belanghebbende als verzorger van een verzorgingsbehoevende is aan te merken is overigens geen reden om hem te ontheffen van de verplichting om algemeen geaccepteerde arbeid te zoeken en te aanvaarden.Artikel2 WerkingssfeerHoewel de tekst van de artikelen 26, 27 en 28 WWB ook categoriale verlagingen mogelijk maakt voor belanghebbenden van 18, 19 of 20 jaar, moet dit niet opportuun geacht worden. De normen van artikel 20 WWB zijn laag vastgesteld, vanwege de onderhoudsplicht van de ouders van belanghebbenden. Betreffende ouders kunnen bijvoorbeeld voldoen aan- hun onderhoudsplicht door hun kind bij hen in te laten wonen of de huur voor hen te betalen. In dergelijke gevallen zou als het ware 'dubbel gekort' worden als hierdoor ook nog krachtens de Toeslagenverordening de uitkering verlaagd zou worden. Bovendien zou de toepassing van de categoriale verlagingen op belanghebbenden van 18, 19 of 20 jaar de uitvoering van de Toeslagenverordening nodeloos ingewikkeld maken.Mocht evenwel het niet toepassen van de verordening op de jongerennorm van artikel 20 WWB onredelijke uitkomsten geven, dan blijft het college bevoegd om op grond van artikel 18 lid 1 WWB de bijstand lager vast te stellen. In de praktijk zal dit zich gezien de geringe hoogte van de jongerennorm niet veelvuldig voordoen, maar te denken valt aan de situatie waarin gehuwden met een kind in een kraakpand wonen. De gehuwdennorm van artikel 21 onder c WWB minus de verlaging van 5 onder a van de Toeslagenverordening leidt tot een lager bedrag aan bijstand dan de norm van artikel 20 lid 2 onder c WWB. In dergelijke uitzonderlijke situaties moet het college gebruik maken van zijn bevoegdheid tot individualiseren.De in het tweede lid opgenomen verplichting voor het college om - zo nodig in afwijking van de uit de Toeslagenverordening voortvloeiende hoogte van de bijstand - de bijstand anders vaststellen, als dat gelet op de omstandigheden, mogelijk en middelen van belanghebbende opportuun is, volgt uit artikel 30 lid 4 WWB. De individualiseringsplicht geldt evenzeer in situaties waarin de Toeslagenverordening niet voorziet. Om hierover bij de uitvoering van de Toeslagenverordening geen misverstand te laten bestaan is er voor gekozen om deze plicht expliciet in de Toeslagenverordening op te nemen.Artikel3ToeslagenDe hoogte van 20 procent van de gehuwdennorm als hoogte van de toeslag voor de alleenstaande of alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn hoofdverblijf heeft is verplicht op grond van artikel 30 lid 2 onder a WWB.gemeenteMONTFOORTIngeval in de woning een ander zijn hoofdverblijf heeft, wordt verondersteld dat er noodzakelijke kosten van het bestaan gedeeld kunnen worden (bijvoorbeeld huur en stookkosten). Daarbij is de mate waarin de kosten ook daadwerkelijk gedeeld worden niet van belang. Dat is een verantwoordelijkheid van belanghebbende zelf. Zolang er geen sprake is van een gezamenlijke huishouding moet er echter van worden uitgegaan dat niet alle kosten gedeeld kunnen worden. Een toeslag blijft op zijn plaats. In de toeslagen verordening is daarom gekozen voor een toeslag van 10 procent van de gehuwdennorm in het geval één of meer anderen in dezelfde woning zijn hoofdverblijf hebben, ha het derde Hd wordt geregeld dat kinderen die niet (meer) in de norm begrepen zijn, maar die tevens in omstandigheden verkeren waardoor het niet aannemelijk is, dat zij kunnen bijdragen in de kosten van het huishouden, niet meetellen als personen die in de woning hun hoofdverblijf hebben. Daarbij is nadrukkelijk overwogen dat in de WSF 2000 en Wtos aan thuiswonende studenten reeds een lager bedrag wordt verstrekt. Aangezien betreffende kinderen niet in de bijstand begrepen zijn, is het aan de alleenstaande ouder om zodanige inlichtingen te verstrekken dat kan worden vastgesteld of de onderdelen a, b of c van toepassing zijn.In onderdeel d van het derde lid wordt geregeld dat zorgbehoevende eveneens niet worden meegeteld als personen die in dezelfde woning hun hoofdverblijf hebben. Uitgangspunt daarbij is dat het niet wenselijk is om belanghebbende vanwege deze verzorgingstaken te confronteren met een lagere toeslag.Artikel4Verlaging gehuwdenha de gehuwdennorm is reeds rekening gehouden met het feit dat beide echtgenoten de kosten van hun huishouden volledig kunnen delen met elkaar. Indien in de woning nog een ander zijn hoofdverblijf heeft, kunnen de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan nog verder gedeeld worden. Daarbij is de mate waarin de kosten ook daadwerkelijk gedeeld worden niet van belang. Dat is een verantwoordelijkheid van belanghebbenden zelf.Gekozen is voor een verlaging van 10 procent van de gehuwdennorm, ongeacht het aantal anderen dat in de woning zijn hoofdverblijf heeft. Evenals bij alleenstaanden wordt vanaf de vierde persoon die in de woning zijn hoofdverblijf heeft geen noemenswaardige vermindering van de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan aanwezig geacht. Daarbij moet ook bedacht worden dat in de praktijk bij meer bewoners van een woning, het ook vaak om een grotere en duurdere woning gaat, zodat de feitelijke kosten van het bestaan doorgaans niet lager uitvallen dan in gevallen waarin maar één ander zijn hoofdverblijf in dezelfde woning heeft.hi het tweede lid wordt geregeld dat kinderen die niet (meer) in de norm begrepen zijn, maar die tevens in omstandigheden verkeren waardoor het niet aannemelijk is, dat zij kunnen bijdragen in de kosten van het huishouden, niet meetellen als personen die in de woning hun hoofdverblijf hebben. Daarbij is nadrukkelijk overwogen dat in de WSF 2000 en Wtos aan thuiswonende studenten reeds een lager bedrag wordt verstrekt.Aangezien de in het tweede Hd bedoelde kinderen niet in de bijstand begrepen zijn, is het aan de ouders om zodanige inlichtingen te verstrekken, dat kan worden vastgesteld of de onderdelen a, b of c van toepassing zijn.Zorgbehoevenden worden eveneens niet meegeteld als personen die in dezelfde woning hun hoofdverblijf hebben. Uitgangspunt daarbij is dat het niet wenselijk is om belanghebbenden vanwege deze verzorgingstaken te confronteren met een verlaging van de norm.Artikel5 Verlaging woonsituatieArtikel 27 WWB geeft het college de mogelijkheid de norm of de toeslag te verlagen in zoverre belanghebbende lagere algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan heeft ten gevolge van zijn woonsituatie. Artikel 27 WWB is aanvullend bedoeld op de artikelen 25 en 26 WWB.Ten opzichte van artikel 35 lid 1 Abw is artikel 27 WWB ruimer. Artikel 35 lid 1 Abw voorzag enkel in een verlaging in het geval aan de door belanghebbende bewoonde woning geen woonkosten verbonden waren. Blijkens de toelichting op 27 WWB is de verruiming bedoeld om ook ingeval er helemaal geen woning wordt bewoond, een verlaging te kunnen toepassen. In dit artikel is onder onderdeel a een verlaging opgenomen voor de situatie dat aan de woning voor belanghebbende geen woonkosten zijn verbonden. Het wordt nodeloos ingewikkeld geacht om hier ook nog onderscheid te maken naar de mate waarin woonkosten ontbreken. Indien een belanghebbende uitzonderlijk lage woonkosten heeft, kan dat uiteraard wel aanleiding zijn om met toepassing van artikel 18 lid 1 WWB de bijstand lager vast te stellen. In de verordening wordt overigens niet het begrip 'woonkosten' gehanteerd, maar 'kosten van huur of hypotheeklasten'. Daarmee wordt duidelijk, dat het hebben van kosten voor water, gas, licht en dergelijke, voor belanghebbende niet afdoende is om een verlaging van krachtens dit artikel te voorkomen. Dit verdraagt zich ook met de invulling die de Centrale Raad van Beroep heeft gegeven aan de invulling van het begrip woonkosten in de zin van artikel 35 hd 1 Abw. (Zie CRvB 06-11-2001, nrs. 99/7 en 99/29 NABW en CRvB 06-05-2003, nr. 00/4951 NABW.)In onderdeel b wordt de verlaging ingeval er door belanghebbende in het geheel geen woning bewoond vastgesteld op 10 procent van de gehuwdennorm. Dit is in overeenstemming met de toelichting op artikel 27 WWB. Een belanghebbende die geen woning bewoond wordt geacht lagere algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan te hebben vanwege het ontbreken van woonkosten. Niettemin zijn de kosten van het bestaan niet zoveel lager als voor een belanghebbende die kosteloos woont in een woning. Een dakloze wordt immers geconfronteerd met de hogere kosten van het op straat leven, zoals bijvoorbeeld de kosten van nachtopvang.De hoogte van een verlaging krachtens dit artikel heeft geen invloed op de wijze waarop de bijstand verleend moet worden. Indien bijstand verleend wordt aan daklozen, kan het college gebruik maken van zijn bevoegdheid om een budgetteringsplicht op te leggen of de bijstand in natura (in de vorm van opvang) te verlenen.Overigens geschiedt de verlening van bijstand aan belanghebbenden zonder adres als bedoeld in artikel 1 van de Wet gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens op grond van artikel 40, lid 1 en 2, WWB, door bij AMvB (Bijstandsbesluit adreslozen) aan te wijzen centrumgemeenten. In onze regio is Utrecht aangewezen als centrumgemeente. Niet elke belanghebbende zonder woning is echter een adresloze die zich voor bijstandsverlening moet wenden tot de centrumgemeente."Artikel6Verlaging schoolverlatersDe schoolverlatersverlaging van artikel 28 WWB is blijkens de toelichting op dat artikel bedoeldom de schoolverlater gedurende het eerste half jaar niet in een veel betere financiële positie tebrengen als toen hij nog aangewezen was op studiefinanciering of een tegemoetkoming krachtensde Wtos. Er wordt daarbij geen onderscheid gemaakt naar een (voormalig) uit- of thuiswonendestudent. Met deze omstandigheden wordt immers reeds rekening gehouden in artikel 4 en 5 van deToeslagenverordening.Artikel7Verlaging toeslag alleenstaanden van 21 en 22 jaarArtikel 29 WWB geeft het college de bevoegdheid om een verlaging toe te passing indien het van oordeel is, dat gezien de hoogte van het minimum jeugdloon er een drempel zou kunnen zijn om werk te aanvaarden. Aangezien het minimum jeugdloon voor een 21-jarige lager is dan dat voor een 22-jarige ligt het voor de hand om voor een 21-jarige een grotere verlaging toe te passen dan voor een 22-jarige.In het tweede lid wordt geregeld, dat - overeenkomstig het bepaalde in artikel 29 WWB - de verlaging voor een 21 - of 22-jarige alleen kan plaatsvinden op de toeslag van artikel 25 WWB.In het derde lid wordt uitvoering gegeven aan de verplichting van artikel 30 lid 2 onder b WWB om in de verordening vast te stellen dat de schoolverlatersverlaging niet gelijktijdig kan worden toegepast met de verlaging voor 21- en 22-jarigen. Voor het met voorrang toepassen van de schoolverlatersverlaging is gekozen, opdat een 21- of 22-jarige schoolverlater niet beter af is op grond van dit artikel dan een 23-jarige schoolverlater op grond van artikel 6 van de Toeslagenverordening.Artikel8 AnticumulatiebedingDe verschillende verlagingen in de Toeslagenverordening zien op verschillende omstandigheden bij belanghebbende en kunnen elk afzonderlijk als redelijk in betreffende omstandigheden worden beschouwd. Zonder dit artikel zou dat echter kunnen betekenen, dat -met name in situaties waarin de schoolverlatersverlaging in combinatie met een van de andere verlagingsgronden aan de orde is het college de bijstand vanwege deze samenloop dermate laag zou moeten vaststellen, dat er feitelijk geen sprake meer zou zijn van adequate bijstandsverlening. In voorkomende gevallen zou het college op grond van artikel 18 lid 1 WWB de bijstand hoger moeten vaststellen. Daarom is er voor gekozen om reeds in de Toeslagenverordening een minimum bedrag vast te leggen, waarop het college de bijstand (inclusief eventuele toeslag en verlagingen) tenminste moet vaststellen. Aan de verplichting van artikel 30 lid 2 onder b WW, dat in de Toeslagenverordening wordt vastgelegd, dat de schoolverlatersverlaging (artikel 28 WB) en de leeftijdsverlaging (artikel 29 WWB) niet gelijktijdig mogen worden toegepast, wordt reeds voldaan door de formulering van artikel 7 van de Toeslagenverordening.Artikel9 UitvoeringEvenals de uitvoering van de WWB ligt de uitvoering van de Toeslagenverordening bij het college. Indien zich er een situatie zou voordoen, waarin deze verordening niet voorziet, heeft het college de bevoegdheid om individueel een toeslag of verlaging te beoordelen.Artikel10CiteertitelVoor de te gebruiken citeertitel is aansluiting gezocht bij de terminologie van de wetgever, als gebruikt in de toelichting bij artikel 3 Invoeringswet WWB (zie TK 2002-2003, 28 960, nr. 3, p. 8). Artikel 13Artikel11InwerkingtredingDit artikel behoeft geen toelichtingArtikel12OvergangsbepalingAls gevolg van de inwerkingtreding van de verordening kunnen bij hen die een lopende uitkering hebben, zich negatieve inkomenseffecten voordoen, In de wet wordt ten behoeve van de inkornens-vrijlating een afbouwregeling gedurende een periode van een jaar gehanteerd. Een afbouwregeling zoals bij inkomensvrijlating is echter erg arbeidsintensief. De oude regeling blijft dan ook tot uiterlijk 1 januari 2008 van kracht voor hen die reeds een uitkering ontvangen. Als de uitkering in deze periode wordt beëindigd, waarna er op een later tijdstip een nieuw recht ontstaat, zijn wel de nieuwe bepalingen geheel van toepassing.