CVDR399694_1Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive WIHW 2016nlregelingKorendijk2016-03-05Hoeksche WaardGemeenteblad 2016, 26557Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive WIHW 2016Participatiewet, artikel 8gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2016-02-16De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2016-03-052016-01-012021-01-01nieuwe regelingKDK/07536maatschappelijke zorg en welzijnGeenGeenVerordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive WIHW 2016KDK/07536/i.03102De gemeenteraad van de gemeente Korendijk;gezien het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van
12 januari 2016;gelet op artikel 8, eerste lid, onderdeel d, van de
Participatiewet;besluit vast te stellen: de Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive WIHW
20161Algemene bepalingen1BegrippenIn deze verordening wordt verstaan onder:
beslagvrije voet: de beslagvrije voet als bedoeld in de artikelen
475c tot en met 475e van het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering;
recidiveboete: bestuurlijke boete als bedoeld in artikel 18a,
vijfde lid, van de Participatiewet;
bezit: waarde van de bezittingen waarover
belanghebbende of diens gezin beschikt of redelijkerwijs kan
beschikken, met uitzondering van het in de woning met
bijbehorend erf gebonden vermogen, bedoeld in artikel 50, eerste
lid, van de Participatiewet;
verrekenen: verrekening als bedoeld in
artikel 60, vierde lid, van de Participatiewet.
Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt,
voor zover niet anders bepaald, hebben dezelfde
betekenis als in de Participatiewet.
2Bescherming beslagvrije voet bij verrekening wegens recidive2Verrekenen met beslagvrije voet bij voldoende bezit1.Indien het bezit van een belanghebbende ten minste driemaal de
toepasselijke bijstandsnorm bedraagt, verrekent het college de
recidiveboete zonder inachtneming van de beslagvrije voet.2.De verrekening, bedoeld in het eerste lid, geschiedt gedurende een
tijdvak van drie maanden vanaf het moment van de dagtekening waarop
de bestuurlijke boete is opgelegd. 3Verrekenen bij geen of onvoldoende bezit1.Indien het bezit van een belanghebbende niet ten minste driemaal de
toepasselijke bijstandsnorm bedraagt, verrekent het college de
recidiveboete gedurende één maand zonder inachtneming van de
beslagvrije voet. De verrekening geschiedt vanaf het moment van de
dagtekening waarop de bestuurlijke boete is opgelegd.2.Aansluitend op verrekening als bedoeld in het eerste lid, verrekent
het college de recidiveboete in de daarop volgende twee maanden op
een dusdanige wijze dat belanghebbende blijft beschikken over een
inkomen ter hoogte van 80% van de toepasselijke bijstandsnorm.3.Tot het inkomen, bedoeld in het tweede lid, worden ook middelen
gerekend als bedoeld in artikel 31, tweede lid, onderdelen n en r,
van de Participatiewet. 4Verrekenen met inachtneming beslagvrije voetIn afwijking van de artikelen 2 en 3 kan het college de recidiveboete
met inachtneming van de beslagvrije voet verrekenen indien:
aannemelijk is dat verrekening op de wijze, bedoeld in de
artikelen 2 of 3, zou leiden tot huisuitzetting van
belanghebbende en diens gezin; of
anderszins sprake is van dringende redenen.
5Eerder opgelegde bestuurlijke boetes De artikelen 2, 3 en 4 zijn van overeenkomstige toepassing op de
verrekening van de bestuurlijke boete, bedoeld in artikel 18a, eerste
lid, van de Participatiewet, indien en voor zover deze boete nog niet is
betaald op het moment van verrekening van de recidiveboete.3Slotbepalingen6InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking op de dag na publicatie en heeft
terugwerkende kracht tot en met 1 januari 2016.7CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als:‘Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive
WIHW 2016’ Besloten in de openbare vergadering van de raad van de gemeente
Korendijk d.d. 16 februari 2016 de griffier, de voorzitter, drs. A. Goslings drs. S. StoopToelichtingAlgemeen deelDe Participatiewet verplicht de gemeenteraad in een verordening nadere regels te
stellen over de bevoegdheid de beslagvrije voet tijdelijk buiten werking te
stellen bij verrekening van de recidiveboete. De gemeenteraad krijgt daarmee de
ruimte een afweging te maken van situaties of omstandigheden waarin het buiten
werking stellen van de beslagvrije voet niet proportioneel wordt geacht. De
bevoegdheid kan op veel verschillende manieren worden ingevuld. De bevoegdheid
van de gemeenteraad strekt zich evenwel slechts uit over het al dan niet in acht
nemen van de beslagvrije voet bij verrekening van de recidiveboete. In het kader van pseudoverrekening kan het college te maken krijgen met
verzoeken van andere gemeenten om een door hen opgelegde recidiveboete te
verrekenen. Het college van burgemeester en wethouders van een gemeente die de
boete heeft opgelegd zal in dat geval aangeven in hoeverre hij de beslagvrije
voet in acht wil nemen (volgens de regels van zijn gemeentelijke verordening).
De gemeente die de uitkering verstrekt, moet in beginsel gehoor geven aan dit
verzoek. Mocht de beslagvrije voet niet gerespecteerd worden, dan kan de
belanghebbende echter het college waarvan hij uitkering ontvangt, in dit geval
het college, verzoeken de beslagvrije voet toch in acht te nemen. In artikel
60b, tweede lid, van de Participatiewet is geregeld dat het college die de
uitkering verstrekt, de bevoegdheid heeft aan dit verzoek van belanghebbende
tegemoet te komen. Het ligt voor de hand dat het college bij de beslissing op
dat verzoek handelt analoog aan de regels die in de eigen verordening zijn
vastgelegd.Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1 Begrippen In deze bepaling is een aantal begrippen nader omschreven. De meeste behoeven
geen nadere toelichting.BezitDe verordening kent een definitie van het
begrip bezit. Het gaat daarbij om (de waarde van) alle bezittingen waarover een
belanghebbende of diens gezinsleden beschikken of redelijkerwijs kunnen
beschikken. Bezittingen kunnen zowel bestaan uit geld als op geld waardeerbare
goederen. Bij het begrip bezit zoals dat in deze verordening wordt gebruikt, gaat het
nadrukkelijk niet om vermogen als bedoeld in artikel 34 van de Participatiewet.
Eventueel aanwezige schulden spelen immers geen rol en worden dus ook niet op
het bezit in mindering gebracht. Ook de vrijlatingen van artikel 34, tweede lid,
van de Participatiewet zijn hier niet van toepassing. Een belanghebbende die
vanwege de volledige verrekening met de beslagvrije voet zonder inkomsten komt
te zitten, zal de bezittingen waarover hij beschikt of redelijkerwijs kan
beschikken, volledig moeten aanwenden om in de noodzakelijke kosten van het
bestaan te kunnen voorzien. Een uitzondering is gemaakt voor de door
belanghebbende en zijn gezin bewoonde (eigen) woning.VerrekenenDe Participatiewet kent een ruimer begrip
van verrekenen dan het Wetboek van Burgerlijke Rechts-vordering. Voor de
duidelijkheid is daarom een aparte begripsbepaling opgenomen in de
verordening.Artikel 2 Verrekenen met beslagvrije voet bij voldoende bezitUitgangspunt van deze verordening is dat volledige verrekening met de
beslagvrije voet plaats vindt voor de maximale termijn van drie maanden als een
belanghebbende over voldoende bezittingen beschikt om dit op te kunnen vangen.
Dat uitgangspunt is vastgelegd in artikel 2 van deze verordening. Van voldoende
bezit is sprake als de waarde van de bezittingen waarover belanghebbende
beschikt (of redelijkerwijs kan beschikken), ten minste driemaal de
toepasselijke bijstandsnorm bedraagt. Immers, bij aanwending of tegeldemaking
van deze bezittingen, zou een periode van drie maanden overbrugd moeten kunnen
worden. Artikel 3 Verrekenen bij geen of onvoldoende bezitHeeft een belanghebbende onvoldoende bezittingen om een periode van drie maanden
volledige verrekening met de beslagvrije voet te kunnen overbruggen, dan
verrekent het college slechts één maand zonder inachtneming van de beslagvrije
voet. Voor de overige twee maanden vindt weliswaar verrekening met de
beslagvrije voet plaats, maar niet volledig. Belanghebbende blijft beschikken
over een inkomen ter hoogte van 80% van de toepasselijke bijstandsnorm. Voor het percentage van 80% is aansluiting gezocht bij de
invorderingsmogelijkheden die de Belastingdienst heeft bij notoire wanbetalers.
Onder omstandigheden kan deze de beslagvrije voet (90% van de toepasselijke
bijstandsnorm) verlagen met 10% op grond van artikel 19, eerste lid, van de
Invorderingswet 1990. Met de gekozen opzet wordt enerzijds uiting gegeven aan het principe dat fraude
niet mag lonen. Het gaat hier immers om belanghebbenden die herhaaldelijk hun
inlichtingenplicht hebben geschonden. Daar mag een duidelijk signaal tegenover
staan. Anderzijds wordt rekening gehouden met de zorgplicht van gemeenten. Het
volledig buiten werking stellen van de beslagvrije voet gedurende drie maanden
kan kwalijke maatschappelijke consequenties hebben. Dat moet voorkomen worden,
nu de regeling daarmee zijn doel voorbij zou schieten.Een belanghebbende kan inkomsten uit arbeid hebben die op grond van artikel 31,
tweede lid, onderdelen n of r, van de Participatiewet worden vrijgelaten voor de
algemene bijstand. Bij verrekening van een recidiveboete tot 80% van de
bijstandsnorm, tellen deze inkomsten echter gewoon mee. Het college laat deze
inkomsten dus niet buiten beschouwing bij de beoordeling van de vraag of een
belanghebbende nog over voldoende inkomen beschikt. Dat is geregeld in lid
3.Artikel 4 Verrekenen met inachtneming beslagvrije voetHoewel het hier gaat om een herhaaldelijke schending van de inlichtingenplicht,
zijn situaties denkbaar waarin volledige verrekening met de beslagvrije voet
niet aanvaardbaar wordt geacht. Die situaties komen aan de orde in artikel 4.
Het gaat daarbij altijd om individuele omstandigheden waaraan het college zal
moeten toetsen.In onderdeel a is geregeld dat het college kan besluiten in afwijking van de
artikelen 2 en 3 toch de beslagvrije voet te respecteren wanneer volledige
verrekening waarschijnlijk leidt tot huisuitzetting van belanghebbende en diens
gezin. Voorkomen moet worden dat een belanghebbende door de volledige
verrekening op straat komt te staan, nu dit de problematiek alleen maar
verergert, met alle maatschappelijke kosten van dien. Een dreigende huisuitzetting wordt in deze verordening gezien als een dringende
reden om van verrekening met de beslagvrije voet af te zien. Dat volgt uit het
woord 'anderszins' in onderdeel b. Ook bij aanwezigheid van andere dringende
redenen dan een dreigende huisuitzetting, kan het college rekening houden met de
bescherming van de beslagvrije voet. Van dringende redenen is niet snel sprake.
Het gaat slechts om incidentele gevallen, waarbij de behoeftige omstandigheden
waarin de belanghebbende en diens gezinsleden verkeren op geen enkele andere
wijze te verhelpen zijn. Het enkele feit dat het belanghebbende door de
verrekening aan middelen ontbreekt om in het bestaan te voorzien, is op zich
geen voldoende voorwaarde om te kunnen spreken van dringende redenen. Artikel 5 Eerder opgelegde bestuurlijke boetesIn artikel 60b, derde lid, van de Participatiewet is bepaald dat de bevoegdheid
om te verrekenen met de beslagvrije voet ook van toepassing is op eerder
opgelegde bestuurlijke boetes voor zover op het moment van verrekening van de
recidiveboete, die eerdere boetes nog niet zijn betaald. Mocht het college die
eerdere, nog openstaande boetes gaan verrekenen, dan regelt artikel 5 dat de
bepalingen in deze verordening van overeenkomstige toepassing zijn.